A FIGUEIRA DE PELOSTORTOS

A figueira de Pelostortos

Adaptación ao cómic da obra de: Ana García Castellano & Mikel Mardones - editorial oqo -

Dende o camiño vese a figueira, é a figueira máis bonita, é a figueira máis robusta, é a figueira cos mellores figos de toda a aldea..., é a figueira de Pelostortos!!!

Pelostortos vixiaba a figueira pola maùå.

Vixiaba a figueira pola tarde.

E vixiaba e vixiaba pola noite.

Agochado na sĂşa horta, detrĂĄs do valado...

E cunha escopeta que disparaba cartuchos de sal ao cu dos nenos e nenas que pasaban polo camiĂąo.

Cunha lanterna.

Cun anteollo.

Pola maùå...

Pelostortos, Pelostortos, dame un figo da tĂşa figueira que vou ĂĄ escola.

đ&#x;™?

Antes me leven as almas en pena que darche un figo da miĂąa figueira!!!

Pola tarde...

Pelostortos, Pelostortos dame un figo da tĂşa figueira que Volvo a casa sen merenda.

Antes me leven as almas en pena que darche un figo da miĂąa figueira!!!

đ&#x;˜Š

Pola noite...

đ&#x;Ľş Pelostortos, Pelostortos dame un figo da tĂşa figueira que Non teĂąo nada para a cea

Antes me leven as almas en pena que darche un figo da miĂąa figueira!!!

Un día, despois de tanto vixiar co seu anteollo pola mañá, pola tarde e pola noite, Pelostortos quedou durmido.

Polo camiño pasaron os nen@s...

Shhhhh!!! Está roncando, subamos á figueira!!!

Subiu un neno e soou unha rama.

! k e e e e Ñee

Subiu a nena e soou outra rama.

! ! k e e e e Ñeeeeeeee

Subiu o terceiro neno e..., fixo tanto ruído que Pelostortos espertou!!!

đ&#x;˜¤đ&#x;˜Ąđ&#x;¤Ź Alto AĂ­! Quen come os figos da miĂąa figueira?

Ai ai ai!!!

Ai ai ai!!!

Que Pelostortos nos mata coa sĂşa escopeta!!!

Ha

! a H ! a H !

Mira como corren, como almas en pena!

Correde a poĂąer o cu a remollo! Antes me leven as almas en pena, que comades os figos da miĂąa figueira!

...tres fantasmas avanzaban polo camiño, abaneando ao vento a súa saba branca e cantando cunha voz que metía medo.

Cando estabamos vivos viñamos por figos, agora que estamos mortos vimos por Pelostortos!!!

Aquela noite, unha noite sen lúa, cando Pelostortos vixiaba dende o seu valado, coa súa lanterna, o seu anteollo e a súa escopeta...

Cando estabamos vivos viñamos por figos, agora que estamos mortos vimos por Pelostortos!!!

As almas en pena, que nunca comemos os figos da tĂşa figueira!!!

Ai ai ai! Quen se achega ĂĄ miĂąa horta?

đ&#x;˜ąđ&#x;‘ťâ˜ Cando estabamos vivos viĂąamos por figos, agora que estamos mortos vimos por Pelostortos!!!

Ai ai ai!!! Que as almas đ&#x;˜ąđ&#x;˜ąđ&#x;˜ą en pena me levan!!!

E Pelostortos morto de medo, dun brinco, saltou o valado, soltou a escopeta e desapareceu polo carreiro.

đ&#x;¤Łđ&#x;¤Łđ&#x;¤Ł EntĂłn os tres fantasmas quitaron as sabas e...

...mortos de risa comeron os figos da figueira!

Hah

! ! ! a h a

Fin

Lendo na casa o tempo máis axiña pasa.

a c e t o i l b i B e d o p i u Eq

Nada atoparás que sexa máis máxico ca un libro.

ñar. o s é Ler