Issuu

Yeni Evrede

Başyazı

Mücadele Birliði

REFORMÝZMÝ HER NOKTADA AÇIÐA ÇIKARMAK

Burada esas soru şudur; emekçilerin ve ezilen halkların en yaşamsal sorunları iç savaş olmadan, zora dayalı bir devrim olmadan, emekçi halk iktidara gelmeden gerçekleşebilir mi? Sosyal-reformizmin gerçek yüzünü ortay çıkarmak için bu soruyu kesin olarak sormak gerekiyor. Reformist yasal sol partiler, halkların temel yaşamsal sorunlarını kapitalist düzende çözülebileceği yanılsamasını yaratıyorlar. Başka bir ifadeyle “kapitalizmi düzeltme” hayali görüyorlar. Ancak devrimin çözebileceği sorunlar yani kapitalizmin yıkılmasıyla emeğin iktidarının kurulmasıyla çözülebilecek sorunlar, bu düzenin çerçevesinde çözülemez.

Sosyal-reformistler, kendi gerçek durumlarýna ve politik çizgilerine aykýrý olarak devrim söylemini, son dönemlerde daha fazla kullanýr oldular. Devrimci söylemleri bu denli öne çýkarmalarý kitleleri aldatmaya yöneliktir. Bu aldatmacalarý ortaya çýkarýp teþhir etmek, devrimci marksizmin önemli bir görevi olmuþtur. Politikalarýnýn reformist özü ve uzlaþmacý küçük burjuva doðalarý bütün noktalarda açýða çýkarýlmalýdýr. Sloganlarýnda, bildirilerinde, broþürlerinde ve yaptýklarý çeþitli açýklamalarda “devrim” söylemini kullanmaktan geri kalmazken; günlük çalýþmalarýnda, politik kampanyalarýnda ve kitleleri eðitirken baþka bir anlayýþý, devrim terimiyle tamamen karþýt ifadeler kullanýyorlar. Bu çeliþkili durum, onlarýn ikili yapýsýndan ileri geliyor. Bir yandan proletarya ile birlikte davranma zorunluluðunu duymalarý –ki bu, onlarý devrim söylemini kullanmaya itiyor- diðer yandan burjuvaziyle uzlaþma alaný içinde kalma istekleri –yani, “barýþ içerisinde bir arada yaþama”-. Sosyal-reformist bir çizgiye oturan bir hareket için devrim terimi yalnýzca bir söylemdir; bir zihniyet, bir davranýþ biçimi, bir bakýþ açýsý ve politik bir çizgi deðildir. Devrim söylemi, özellikle devrimci mücadeleden güçlü bir þekilde etkilenen gençliði kendi denetiminde tutabilmek için ileri sürülmüþ bir kandýrmacadýr. Bu, ayný zamanda her geçen gün devrimcileþen, devrime yönelen iþçilerin ve emekçi kitlelerin aldatýlmasýna yöneliktir. Reformistlerin sloganlarýnda kullandýklarý devrim teriminin bir aldatmacadan baþka bir þey olmadýðýný gösterelim. Bu küçük burjuva çevreler hem “devrim” söylemini ve hem de bununla tamamen zýt “barýþ içerisinde bir arada yaþama” politikasýný yan yana getirebiliyorlar. Gerçek anlamda -tarihsel anlamda olduðu gibi politik anlamýyla da- devrim, toplumun bir kesiminin, kendi idaresini, zor araçlarý kullanarak, toplumun diðer kesimine kabul ettirmesidir. Devrim teriminin marksist tanýmý budur. Bir marksist bir yandan varolan toplumun birliðini havaya uçuracak devrimi savunup diðer yandan da bu düþün168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

cesini boþa çýkaracak biçimde mevcut toplumun birliðini devam ettirmek anlamýna gelen “barýþ içerisinde bir arada yaþamak” görüþünü savunabilir mi? Devrimci bir marksist böyle bir þey yapmaz. Marksizm, sosyalizme sýnýf savaþýmý yoluyla varýlacaðýný söyler; sýnýf iþbirliði yoluyla deðil. Marksizm, sýnýf iþbirliðini savunan anlayýþlarý þiddetle mahkum eder. Toplumun bir kesiminin, iþçi sýnýfýnýn, toplumun diðer kesimine, sermaye sýnýfýna karþý zor araçlarýný kullanarak savaþmasý iç savaþtýr. Ýç savaþ marksist bir partinin programýnýn temelidir. Programý iç savaþ anlayýþýna dayanmayan bir parti ancak burjuvaziyle sýnýf iþbirliði yanlýsý bir güç olabilir. Ayaklanma ve devrim iç savaþtýr. Ýç savaþýn hedefi burjuva egemenliðini havaya uçurmaktýr, emekçi sýnýfý iktidara getirmektir. Reformist çevreler “barýþ içerisinde bir arada yaþama” ya da ayný anlama gelen “toplumsal barýþ” vb. politikasýyla aralarýnda uzlaþmaz karþýtlýklar olan sýnýflarýn birlikte yaþamasýný, sýnýf barýþýný, faþist devletle, gerici güçlerle, kýsacasý tüm düzen güçleriyle bir “konsensüs” yapýlmasýný savunuyorlar. Daha doðrusu böyle bir düþ görüyorlar. Gerçekte ise yaptýklarý baský ve sömürü düzeninin devam etmesi, burjuva egemenliðin sürmesi, emekçi kitlelerin sermayeye gerçek baðýmlýlýðýnýn ve köleliðinin devam etmesidir. Bu politika kýsacasý tepeden týrnaða tam bir burjuva uþaklýðýdýr. Buradan kesin olarak anlaþýlacaðý gibi, sosyal-reformistler “devrim” söylemini kitleleri aldatmak için kullanýyorlar. Bir kimse devrimci bir zihniyete sahip deðilse, devrim terimini ne kadar kullanmaya kalksa da, izlediði bütün politikalarda tutarsýzlýðý ve ikiyüzlülüðü kendini açýða vurur. Sosyal-reformistlerin son dönemlerde baþlattýklarý “halkýn haklarý vardýr” kampanyasý, onlarýn devrimci bir zihniyete sahip olmadýklarýný yeterince gözler önüne seriyor. Ezilen, sömürülen, köleleþtirilen halkýn, halklarýn haklarý denilince, örneðin Kürt halkýnýn haklarýný ele alýrsak, ayrýlma hakký ya da Türkiye halklarýyla eþit ve öz-

Yeni Evrede

Başyazı

Öylesine günler yaþýyoruz ki, en geride kalan bir insan bile eyleme geçen kitlelerin en önüne geçebiliyor. Halklar hýzla devrimcileþiyor, devrime yöneliyorlar. Dün daha az ve kararlý insan eylemlere giderken bugün insanlar büyük yýðýnlar halinde devrimci eylemlere katýlýyorlar. Artýk sýk sýk görülen yalnýzca bir grup devrimcinin eylemleri deðil, geniþ kitlelerin eylemleridir; devrimci kitle eylemleridir. Devrimci yükseliþ çok belirgindir, açýk ve elle tutulurdur. Büyük halk kitleleri bütün ciddiyetiyle devrimci savaþa katýlýrken, bu durumda reformist olan, uzlaþmacý olan, ýlýmlý olan bir politik hareket kendisini devrimci kitlelere kabul ettirebilir mi? Kitlelerin devrimcileþtiði devrimci tarzda savaþtýðý koþullarda, reformist hareketler bile devrimciymiþ gibi görünmek zorunda kalýyorlar. Reformistlerin, oportünistlerin devrimci görünmesinin, sýk sýk “devrim” terimini kullanmalarýnýn nedeni budur.

Mücadele Birliði

gür koþullarda, gönüllü olarak birlikte yaþama hakký anlaþýlmalýdýr. Öte yandan emekçi ve sömürülen “halkýn haklarý”ndan anlaþýlmasý gereken en temel yaþamsal haklardýr. Bunlar, ekonomik-toplumsal haklar, politik olarak örgütlenme, basýn-yayýn, toplantý hakký vb. haklardýr. Emekçilerin ekonomik haklarýný, iþçi sendikalarý, demokratik meslek örgütleri ve çeþitli demokratik kitle örgütleri kitlelerin istekleri olarak ileri sürmektedir. Burada esas soru þudur; emekçilerin ve ezilen halklarýn en yaþamsal sorunlarý iç savaþ olmadan, zora dayalý bir devrim olmadan, emekçi halk iktidara gelmeden gerçekleþebilir mi? Sosyal-reformizmin gerçek yüzünü ortay çýkarmak için bu soruyu kesin olarak sormak gerekiyor. Reformist yasal sol partiler, halklarýn temel yaþamsal sorunlarýný kapitalist düzende çözülebileceði yanýlsamasýný yaratýyorlar. Baþka bir ifadeyle “kapitalizmi düzeltme” hayali görüyorlar. Ancak devrimin çözebileceði sorunlar yani kapitalizmin yýkýlmasýyla emeðin iktidarýnýn kurulmasýyla çözülebilecek sorunlar, bu düzenin çerçevesinde çözülemez. Ama yalnýzca emekçi halkýn, halklarýn haklarýný ilan etmek yetmiyor, onlarý gerçekleþtirmek ve denetlemek gerekiyor. Ýktidar gücü olmadan, iktidar halkýn eline geçmeden bu denetleme iþi yapýlabilir mi? Halkýn haklarýný gerçekleþtirme ve denetleme olanaðýný bize yalnýzca bir devrim verebilir. Ýþte tam da devrimin bir terim, bir perspektif olmaktan çýkarýlýp, canlý, güncel bir hareket haline gelmesiyle gerçekleþtirileceði bir sýrada, tam da bu haklarý gerçek yapmak gerektiði sýrada, küçük burjuva reformist hareketler burada devrime sýrt çevirirler. Bu durumda sormak gerekiyor, devrim, günün bir görevi olarak halkýn, halklarýn haklarýný gerçekleþtirmek için deðilse, o zaman devrim terimine neden baþvuruluyor? Buradan da açýkça anlaþýlýyor ki, onlar bu terimi, kitleleri oyalamak, aldatmak ve dolandýrmak için kullanýyorlar. Bir kimse devrimci olmadýðý halde neden devrimci görünmek ister? Küçük burjuva dönekler söz konusu oldu mu, bunun yanýtý içinde bulunduðumuz koþullarda aranmalýdýr. Öylesine günler yaþýyoruz ki, en geride kalan bir insan bile eyleme geçen kitlelerin en önüne geçebiliyor. Halklar hýzla devrimcileþiyor, devrime yöneliyorlar. Dün daha az ve kararlý insan eylemlere gi168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

derken bugün insanlar büyük yýðýnlar halinde devrimci eylemlere katýlýyorlar. Artýk sýk sýk görülen yalnýzca bir grup devrimcinin eylemleri deðil, geniþ kitlelerin eylemleridir; devrimci kitle eylemleridir. Devrimci yükseliþ çok belirgindir, açýk ve elle tutulurdur. Büyük halk kitleleri bütün ciddiyetiyle devrimci savaþa katýlýrken, bu durumda reformist olan, uzlaþmacý olan, ýlýmlý olan bir politik hareket kendisini devrimci kitlelere kabul ettirebilir mi? Kitlelerin devrimcileþtiði devrimci tarzda savaþtýðý koþullarda, reformist hareketler bile devrimciymiþ gibi görünmek zorunda kalýyorlar. Reformistlerin, oportünistlerin devrimci görünmesinin, sýk sýk “devrim” terimini kullanmalarýnýn nedeni budur. Halk kitleleri devrimci olaný önemsiyor. Kendilerini ezen, sömüren, köleleþtiren, kapitalist sistemin üstesinden yalnýzca devrimci olanla gelinebileceðinin bilincinde. Açlýk, þiddet ve vahþet altýnda geçen günlerin ancak devrimci olanla sona ereceðini biliyorlar. Yepyeni bir geleceðin devrimle baþlayacaðýný da. Kendi yaþamsal sorunlarýný çözmek için devrimci olanýn yanýnda, saflarýnda yer alýyorlar. Küçük burjuva uzlaþmacý akýmlar, sosyal-reformistler ve oportünistler de bu durumdan yararlanmak istiyor. Kitlelerin devrimci duygu ve düþüncelerini sömürüyorlar. Devrimci kitlelerin onlarýn gerçek durumlarýný kavramalarý zaman alýyor. Biz bu süreci hýzlandýrmalýyýz. Her konuda olduðu gibi bu konuda da gerçekleri ortaya koymak biz Leninistlerin görevidir. Reformizme karþý uzlaþmaz bir mücadele vermek devrimin zaferi için zorunludur. Çünkü reformist hareket tüm devrimci laflarýna karþýlýk gerçekte burjuvaziyle uzlaþma içinde hareket ediyor. Ýstemleri sistemin sýnýrlarýný aþmaz. Eðer bu sýnýrlar aþýlmazsa kitleleri bekleyen her defasýnda yenilgi olacaktýr. Bu nedenle kitleleri reformizmin etkisinden kurtarmak devrimin baþarýya ulaþmasýnýn bir koþuludur. C.DAÐLI Düzeltme ve Özür 30 Haziran - 14 Temmuz 2010 tarihli 166. sayımızda, "Kırda Yükselen Devrim Mücadelesi" başlıklı yazı ile "Güncel Sınıf Savaşımı" başlıklı yazımızın, bir hatadan dolayı yerleri değişmiştir. 166. sayımızın başyazısı, C.Dağlı imzalı "Güncel Sınıf Savaşımı" başlıklı yazıdır. Bu hatayı düzeltir, yazarlarımız ve okurlarımızdan özür dileriz.

Yeni Evrede

Güncel

Mücadele Birliði

“DEMOKRATÝK ANAYASA” ALDATMACASI Referandumun gerçekleþmesi kesinleþir kesinleþmez, bütün sosyal reformist partiler ve oportünistler, kendi politik tutumlarýný açýklama çerçevesinde, her daim el altýnda bulundurduklarý “demokratik anayasa” talebini bir kez daha tozlu raflardan indirerek piyasaya sürdüler. Referandumda izlenecek politika konusunda ikiye ayrýlan sosyal reformist partilerle oportünistlerin aslýnda tek yumurta ikizleri olduklarýný bu “demokratik anayasa” isteminden daha iyi hiçbir þey ortaya koyamazdý. Bunun neden böyle olduðunu ortaya koyacaðýz. Ama önce þunun altýný çizelim: Adýna “Demokratik Anayasa”, “Halk Anayasasý” ya da “Özgürlükçü, Sosyal Demokratik Anayasa” vb. ne denirse densin hepsi ayný kapýya çýkýyor ve hepsinin özü aynýdýr; aralarýnda toz zerresi kadar fark yoktur. Önce bir soru: Tekelci kapitalist düzenin sýnýrlarý içinde, faþist ordunun, polisin, mahkemelerin, zindanlarýn vb. vb. varlýðý koþullarýnda hangi hükümet ya da Meclis, lafta deðil ama gerçekte “demokratik” bir anayasa hazýrlayabilir ve emekçi sýnýflarýn çýkarlarýna uygun þekilde hayata geçirilmesini saðlayabilir? Uzaydaki bir ülkeden deðil, Türkiye’den; somut koþullarýný, sýnýf iliþkilerini, tarihini bildiðimiz bir ülkeden söz ediyorsak, aklý baþýnda her kiþi bu sorunun yanýtýnýn “hiçbir Hükümet ya da Meclis” olduðunu söyleyecektir. Aklý baþýnda insanlardan söz ediyoruz, yoksa þarlatanlardan ve emekçi sýnýflarý bilerek aldatmaya çalýþanlardan deðil. Anayasa dâhil tüm yasalarý kim uygular ve dolayýsýyla kim yorumlama hakkýný kendinde bulur? Yasayý yapanlar mý? Bu soruya “evet” yanýtý verene kargalar bile güler. Kapitalist sistemde, sermaye sýnýfý egemenliðinin ayakta olduðu bir yerde Anayasa ve diðer tüm yasalarý ordu, polis, mahkemeler, zindanlar ve öteki zor kurumlarý uygular ve dolayýsýyla yasalarý yorumlama hakkýnýn sadece kendilerine ait olduðunu bilirler. Çocuklar bile bu bilimsel doðrudan þu sonucu çýkarýrlar: “Demokratik Anayasa” talebinde bulunmadan önce onu uygulayacak kurumlara sahip olmak gerek. Öyleyse iþe nerden baþlamalý? “Demokratik Anayasa” talebinden mi yoksa faþist zor aygýtlarýnýn, ordunun, polisin, mahkemelerin, zindanlarýn ve öteki kurumlarýn bir devrimle daðýtýlmasýndan mý? Sosyal reformistler partiler ve oportünist hareketler bu soruya birinci þýkký iþaret ederek aslýnda arabayý atýn önüne koþmuþ oluyorlar. Sonra da dönüp bu arabanýn neden yürümedi-

Sýnýflar savaþýnýn diyalektiðinden haberdar bir çocuk bile bilir ki, anayasalar “toplumsal altüst oluþ süreci bir durgunluk noktasýna varýnca, sýnýflar arasýnda yeni oluþan iliþkiler saðlamlaþýnca” yapýlýr ve kabul edilir.

ðini, emekçi sýnýflarýn ve Kürt halkýnýn bu talebe neden ilgi göstermediðini düþünüp duruyorlar. Doðrusu iþe bir toplumsal devrimle faþist zor aygýtlarýnýn, faþist devletin daðýtýlmakla baþlamaktýr. Onlar daðýtýldýktan ve yerlerine gerçekten demokratik, emekçi sýnýflarýn ve Kürt halkýnýn çýkarlarýný koruyacak kurumlar ikame edildikten sonra “Demokratik Anayasa” hazýrlýklarýna baþlamaktýr. Böylece ilk sonuç kendiliðinden ortaya çýkmýþ oluyor: Sosyal reformist partileri ve oportünist hareketleri tek yumurta ikizi gibi birbirine benzeten nokta emekçi sýnýflarýn önüne toplumsal devrim ve iktidar hedefini koymak yerine “Demokratik Anayasa” istemini koyarak asýl olaný, toplumsal devrimi ve iktidarýn ele geçirilmesi hedefini bilinmez bir geleceðe, arka plana atmalarýdýr. Gerçekten “demokratik” bir anayasayý hazýrlama, onu emekçi sýnýflar ve Kürt halkýnýn çýkarlarý doðrultusunda yorumlama ve uygulama yeteneðine sahip tek güç Geçici Devrim Hükümeti olabilir. Ancak böyle bir hükümet, yani silahlanmýþ devrimci yýðýnlarýn aktif desteðine sahip, devrimci yöntemlerle çalýþan; yenilmiþ, iktidarý elinden alýnmýþ ama henüz yok olmamýþ sömürücü sýnýf üzerinde diktatörlük uygulayabilen bir hükümet “demokratik” denmeyi hakkeden bir anayasa hazýrlayabilir ve uygulayabilir. Þayet bu doðru ise –ve sadece ahmaklar buna yanlýþ diyebilir- böyle bir hükümetin ancak bir devrimden sonra, büyük bir altüst oluþtan sonra, devrimin bir ürünü, bir meyvesi, bir sonucu olarak kurulabileceðini anlamak, hepsi de mürekkep yalamýþ bu baylar için çok mu zor? Olaylarýn akýþýnýn bu diyalektiði yeterince açýk deðil mi? Aslýnda o denli açýk ki, -yeter ki kiþinin gözünü reformist düþünce biçimi kör etmiþ ol168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

masýn- bu açýklýk sayesinde emekçi sýnýflar ve Kürt halký küçük burjuva politikacýlarýn tüm ýsrarlý çaðrýlarýna raðmen “Demokratik Anayasa” benzeri istemlere dönüp bakmýyorlar bile. Onlar sýnýfsal sezgileriyle bu düzende yasalarýn -Anayasa dâhil- kendilerinden, kendi çýkarlarýndan yana olamayacaðýný anlýyorlar. Devrimci komünist adýna layýk, iþçi sýnýfýnýn baðýmsýz sýnýf çýkarlarýna baðlý bir parti için iþin doðrusu nedir? Ýþin doðrusu, önce devrim ve iktidar hedefini emekçi sýnýflarýn ve Kürt halkýnýn önüne koymak, sonra emekçi halklara dönüp iktidarýn ele geçirilmesiyle birlikte kurulacak Geçici Devrim Hükümetinin ilk fýrsatta dünyanýn en demokratik anayasasýný hazýrlayacaðýný, bu anayasayý silahlanmýþ halkýn gücüne dayanarak, tereddütsüz hayata geçireceðini söylemektir. Sosyal reformistler ve oportünistler bunun tam tersini yapýyorlar. Çünkü reformist düþünce biçimi, devrime reformlar yapa yapa ulaþýlacaðý düþüncesi, burjuvaziye güven duygusu hepsinin gözünü kör etmiþtir. Sýnýflar savaþýnýn diyalektiðinden haberdar bir çocuk bile bilir ki, anayasalar “toplumsal altüst oluþ süreci bir durgunluk noktasýna varýnca, sýnýflar arasýnda yeni oluþan iliþkiler saðlamlaþýnca” yapýlýr ve kabul edilir. Buradan da anlaþýlýyor ki, iktidarý ele geçiren sýnýf ya da sýnýflar, konumlarýný az çok saðlama aldýktan, ortalýk az çok durulduktan, yenilen sýnýfýn direncini önemli ölçüde kýrdýklarýný ve bir daha ayaða dikilemeyeceðine kanaat getirdikten sonra –önce deðil- kendi iktidarýna hukuksal bir ifade kazandýrmak ve zaferini pekiþtirmek için anayasa hazýrlýðýna giriþir. Bu bütün büyük devrimlerin, bütün büyük altüst oluþlarýn neredeyse deðiþmez yasasýdýr. Öyleyse, devrim ve iktidarýn ele geçirilmesinden tek sözcükle olsun söz etmeden emekçi sýnýflara kapitalist temel üzerinde “demokratik anayasa” için savaþým çaðrýsý yapmak ne oluyor? Yanýtýný biz verelim: emekçi sýnýflarý ve Kürt halkýný olmayacak bir þey için; olsa bile kâðýt parçasý deðerini aþmayacak bir belge için savaþýma çaðýrmaktýr. Yani onlarýn devrimci enerjisini boþa harcamaktýr. Bu, emekçi sýnýflarýn tekelci sermaye sýnýfý hesabýna sosyal reformistler ve oportünistler tarafýndan aldatýlmasýndan baþka bir þey deðildir. Referandumda ister “Hayýr” oyu kullansýnlar ister “boykot” politikasýný izlesinler “demokratik anayasa” talebinde bulunan tüm parti ve hareketlerin buluþma noktasý iþte budur.

Yeni Evrede

Güncel

Mücadele Birliði

ANAYASA DEÐÝÞÝKLÝÐÝNE NASIL GELÝNDÝ?

Baþlýktaki soruya yanýt verebilmek için AKP iktidarýnýn tanýmýyla iþe baþlamak zorundayýz. Çünkü bu iktidarý tanýmlamadan neyin ne için yapýldýðýný çözümlemek ve anlamak mümkün deðil. En kýsa tanýmýyla, AKP iktidarý, dinci pazarda tezgah açmýþ sermaye kesiminin devletin zenginliðini iç etmek üzere kurmuþ bulunduðu bir anonim þirketten baþka bir þey deðildir. Bu þirketin hisseleri MÜSÝAD çevresindeki sermaye kesimi, dinci tarikatlar, cemaatler, AKP’nin hatýrý sayýlýr kadrolarý ve bunlarýn çeperinde yer alanlar arasýnda paylaþýlmýþtýr. 12 Eylül faþist darbesinden sonra, o dönemler sermaye sýnýfýnýn simgesi sayýlan ve iþçi sýnýfýna nefret boyutundaki düþmanlýðýyla bilinen Halit Narin, darbenin iþçi sýnýfý düþmaný karakterini ve yapacaklarýný þu sözcükleri aðzýndan kaçýrarak belli etmiþti: “Bugüne kadar onlar -yani iþçiler- gülüyor biz aðlýyorduk. Bundan sonra onlar aðlayacak biz güleceðiz.” Tamý tamýna olmasa da aþaðý-yukarý bunlarý söylemiþti. AKP hükümetinin kurulduðu günlerde, dinci pazara tezgâh açmýþ sermaye kesimi ise, diðer sermaye gruplarýný kastederek, kendi kendine þöyle demiþ olmalý: “Bugüne kadar onlar iç ediyordu; bundan sonra biz edeceðiz.” Ancak devletin zenginliðini iç etmek, hele de tek baþýna, o kadar kolay deðildi. Bunun için devletin kurumlarýnýn, polisin, ordunun, mahkemelerin, bürokrasinin ele geçirilmesi lazýmdý. Hükümet olmak önemli bir adýmdý ama asla, tek baþýna, devletin ele geçirilmesi anlamýna gelmiyordu. Küçük lokmalar için hükümet olmak yeterliydi belki ama hangi aç gözlü burjuva küçük lokmalarla yetinirdi ki? Büyük lokmalar ise, yani tabiri caizse, deveyi hamuduyla birlikte götürmek devletin tümünün ele geçirilmesini gerektiriyordu. AKP hükümeti ve Meclis bunu tek baþlarýna yapamazlardý. Gerçi, devlet kuruluþundan itibaren bir din devleti olarak þekillenmiþti ve dolayýsýyla orduda olsun, polis teþkilatýnda olsun, yargý ve bürokrasinin öteki kademelerinde olsun kendileri için son derece elveriþli bir zemin vardý. Dahasý, devlet 1971’den beri sistematik olarak dincifaþist ideolojiye sahip kadrolarla tahkim ediliyordu. Yani devletin her kademesinde AKP ile derhal iþbirliði yapacak kadrolar zaten mevcuttu. 168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

Bütün bu elveriþli zemine raðmen, burjuvazinin öteki kesimlerine baðlý bürokrasi varlýðýný ve gücünü koruyordu ve bu kesim devletin tüm zenginliðinin kurulan bu anonim þirket tarafýndan iç edilmesinin önünde ciddi bir engeldi. Öyleyse tasfiye edilmeli, bu engel ortadan kaldýrýlmalýydý. Ama nasýl? Bunu tek baþýna ve bir kýlýç darbesiyle yapacak gücü yoktu. Her ne kadar ordu, polis ve yargýda adamlarý var idiyse de, kýlýcý var denemezdi. Emperyalistlerin Ortadoðu, Balkanlar ve Kafkaslarla ilgili planlarý imdadýna yetiþti. Bu planlar için Türkiye’de en uygun olanýn kendileri olduðunu yemin billâh anlatmaya çalýþtýlar. Teminat olarak da arkalarýndaki oy desteðini ve dini kullanmadaki yeteneklerini gösterdiler. Emperyalistlere pek de yabancý sayýlmazlardý. Ne de olsa A.Gül ve R.T.Erdoðan “Komünizmle Mücadele Dernekleri” zamanýndan beri CIA ve benzeri kurumlarla teþne idiler. Emperyalistler “ikna” olup destek beyan ettiler. Tasfiye edilecek kesime gelince… Emperyalistlerin at deðiþtirdiðini gören bu kesim emperyalistler hakkýnda ileri geri konuþmaya baþladý. Sanki ABD’nin yakýn zamana kadar “bizim oðlanlar” diye söz ettiði kendileri deðilmiþ gibi birden “anti-emperyalist” kesildiler. Ýleri-geri konuþmalarý pek ciddiye alan emperyalistler bu adamlarýn tasfiyesi için AKP hükümetine her türlü desteði vermeye baþladýlar. AKP hükümeti için rakiplerin ekonomik tasfiyesi pek zor olmadý. Elinde Maliye diye bir kýlýç, TMSF diye tetikçi bir kurum arkasýnda ise dilediði gibi ve sadece kendisinin yorumlama hakkýna sahip olduðu yasalar vardý. Birkaç tekel grubuna indirilen darbeler geri kalanlarýn yüreðine korku salmak için yetti. En büyük tekeller sofraya aç kurt gibi saldýran bu yeni yetme karþýsýnda sus-pus oldular. Para el deðiþtirmeye baþlamýþtý bile. Paranýn gücü bir kez ele geçirilince neler yapýlmazdý ki? Lokmalar artýk kocaman kocaman mideye indiriliyordu. Þantaj, tehdit, korku, teknoloji ve paranýn gücü sayesinde yapamayacaðý þey kalmamýþtý. Medyanýn önemli bir kýsmý ele geçirildi. Böylece daha ileri hamleler için gerekli kamuoyu desteðini oluþturacak araç hazýrlanmýþtý. Artýk karþý tarafýn en güvendiði kaleye

Yeni Evrede

Güncel

Mücadele Birliði

saldýrýlar baþlayabilirdi. Ordu’dan söz ediyoruz. Emperyalistlerin sýnýrsýz desteði ve medyanýn etkili kullanýmý sayesinde, bu iþ, biraz zahmetli olsa da, pek güç olmadý. Marx, herkesin hayran kaldýðý ama kendisinin “vasat bir alçak” olarak tanýmladýðý Louis Bonaparte için bir yerde þöyle yazýyordu: “Bir kaderci olarak, insanýn, özellikle de askerin karþý duramayacaðý bazý üstün güçler olduðuna inanmýþtý. Bu güçler arasýnda, en baþta puro ve þampanyayý, soðuk kümes hayvanlarý etlerini ve sarýmsaklý sucuklarý sayýyordu. Onun için, subaylarý ve astsubaylarý, Elysée sarayýnýn salonlarýnda, puro ve þampanya, soðuk kümes hayvanlarý etleri ve sarýmsaklý sucuklar sunarak aðýrlamaya baþladý.” Bir kaderci olarak AKP, sarýmsaklý sucuklarýn deðil ama dolgun maaþlý “köþe yazarlýðý”nýn, mevki vaadinin, ihale ve iþ takipçiliði ile havadan kazanýlacak paranýn, lüks arabalarýn, villa yaþantýsýnýn vb. karþý konulamayacak “üstün güç” olduðunun farkýndaydý. Yazar-çizer takýmýnýn önemli bir kýsmý ve pek çok general bu yolla hizaya getirildi. Geri kalaný açýlan davalar, tutuklamalar, gözaltýlarla sindirilerek orduya yönelik tasfiye iþlemi önemli ölçüde bitirildi. Kendisinin kýlýcý yoktu ama karþýsýndakinin kýlýcýný da iþe yaramaz hale getirebilmiþti nihayetinde. Polis, kendisinden yanaydý ama henüz rakip sermaye kesimi üzerinde kýlýç rolünü onayacak durumda deðildi. Þunu da altýný çizmelim: Pek “Laik” görünen, ama gerçekte baþtan sona dinci gericilikle malul ordunun içinde yer alan her rütbedeki dinci-gerici kadrolarýn varlýðý bu “kale”nin içini zaten bir kurt gibi kemirmiþti. Bu durum Bonaparte’ýn günümüze uyarlanmýþ satýnalma yöntemiyle birleþince tasfiye sürecine direniþ karþý tarafý sukutuhayale uðratacak kadar zayýf oldu; ya da hiç olmadý diyelim. Bu süreçte, dinci sermaye kesiminin yaptýðý operasyonlarý halkýn demokratik özlemleri gereði gibi sunma ve bu operasyonlara “anti-darbeci”, “anti-militarist” hatta “anti-faþist” kýlýf geçirme görevini medya üstlendi. Tasfiye edilenler darbeci idiyse tasfiye edenler “demokrat” olmalýydý ya da en azýnda yaptýklarýnýn arkasýnda durulmalýydý. Kendi en sýradan, en bayaðý çýkarlarýný halkýn demokratik istemleriyle perdeleme çabasý pek çok sosyal reformistin ve oportünistin kafasýný çelmedi deðil. Böylece emekçi sýnýflarý ve Kürt halkýný ya tasfiye edilen darbecilerden yana olma ya da tasfiye operasyonlarýnýn arkasýnda durma ikilemiyle karþý karþýya býrakmaya çalýþtýlar.

Emekçi sýnýflar ve Kürt halký devletin tepesinde, devleti kimin yaðmalayacaðýna dair çýkan bu tepiþmeye ilgi göstermeyerek kendi iþlerine baktýlar. Büyük Tekel eylemi, Newroz gösterileri, Kürdistan’ý serhýldan alanýna çeviren devrimci kitle gösterileri, tarihi 1 Mayýs kutlamalarý gibi daha pek çok devrimci kitle eylemi bu süreçte ortaya çýktý. Hükümet yanlýsý medya ve yazar çizer takýmý sosyal reformist partileri ve oportünist hareketleri etkileyerek en azýndan etkisiz hale getirmiþlerdi ama kitleler üzerinde ayný sonucu yaratamamýþlardý. Ordu yol üzerinden çekildikten sonra sýranýn kýlýcýný düþmanýn kalbine saplayacak son hamleye geldiðine inandý. Son hamle Yargýya karþý yapýldý. Savcýlar savcýlarý tutukladý, hâkimler hâkimleri suçladý; yargýnýn da zaten ikiye bölünmüþ olduðu ortaya çýktý. Doðrusu bu, herkesin bildiði bir sýr idi. Yargýnýn hükümet tarafý hedefe son adýmý atmak üzere olmanýn verdiði küstahlýk karýþýmý cesaret ve pervasýzlýkla saldýrdý. Devrimcileri, komünistleri gözünü kýrpmadan zindanlara týkanlarýn kendisi bu sefer “adalet” diye baðýrmaya baþladý. Ama ne emekçi sýnýflarýn ne de Kürt halkýnýn düne kadar cellâtlarý konumunda olanlarý duymaya niyetleri vardý. Yargýnýn, zindana týkmak pahasýna tasfiye edilmek istenen tarafý sýrtý duvara dayanýnca, yani artýk geri adým atacak tek milimlik alan dahi kalmayýnca bir ikilemle karþý karþýya geldi. Ya tasfiyeyi, zindana týkýlmak biçimi dâhil, olduðu gibi kabul edecekti ya da direnecekti. AKP hükümeti, ordudan beklediði direniþle ummadýðý yerde karþýlaþtý. Hâkim ve savcýlar “kader”e boyun eðmektense direnmeyi seçtiler. Arkalarýnda halk yoktu ama yasalar vardý. Hükümetin anayasal zeminde kaldýðý sürece çiðneyemeyeceði yasalar. Direniþ, meydan okuma boyutlarýna varmýþtý. En üst yargý kurumu, zindana atýlan bir üyesini yasalarý kendi durumuna uygun þekilde yorumlayarak zindandan çýkardý. Orada durmadý, zindana atýlan baþka kadrolarý da üçer-beþer tahliye etmeye baþlamýþtý. Hükümet küplere bindi ama mevcut anayasa temelinde baðýrýp çaðýrmaktan baþka bir þey yapamýyordu. Karþý taraf, hükümetin pervasýzlýðýna ayný pervasýzlýkla yanýt vermeye baþlamýþtý. Kýlýçlarýn çekildiði bir noktada hükümetin iki seçeneði kalmýþtý: ya ileri gidecek ya da sonu zindanda bitecek bir geri çekilmeye razý olacaktý. Ýkinci yolu seçmek aklýnýn ucundan dahi geçiremezdi. O halde ileri gitmekten, direnenlerin altýndaki yasal zemini çekerek onlarý alt etmeye çalýþmaktan baþka yolu yoktu. Böylece Meclis’i devreye soktu. Yasa168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

larý uygulama ve yorumlama hakký deðil ama yapma hakký hala Meclisin elindeydi ve Meclis de AKP’nin denetimindeydi. Yapýlacak þey belliydi: Madem tasfiyeye direnenlerin dayanaðý yasalardý Meclis de bu dayanaðý süngere çevirecek kurumdu. Anayasa deðiþikliði süreci böylece baþlatýldý. Günler süren hýrýltýlý-gürültülü kavgalardan sonra Meclis, Anayasa’da, kurulan anonim þirketin devleti tümden ele geçirebileceði, böylece devletin tüm zenginliðini iç etmenin önündeki tüm engelleri kaldýracak deðiþiklikler yaptý. AKP, bu deðiþiklikleri topluma nasýl sundu? Elbette, gerçek amaç ve içeriði olduðu gibi sunacak kadar aptal deðildi. Kendi konumunu güçlendirecek, tüm temel kurumlarý denetimi altýna sokacak deðiþiklikleri “12 Eylül Anayasasý’nýn ortadan kaldýrýlmasý” gibi sundu. Kendi bayaðý, sýradan çýkarlarý üzerine halkýn demokratik özlemlerinden oluþan örtüyü serdi. Önlerine uzatýlan bu zehirli peynire atlayanlar olmadý deðil. Katýksýz bir sosyal reformist mantýkla, “12 Eylül Anayasasý”nda yapýlacak herhangi bir deðiþikliðin kabul edilmesi gerektiðini ilan ettiler. Oysa “deðiþtirilmiþ” haliyle bile olsa “evet” demek 12 Eylül Anayasasý’nýn onaylanmasýndan baþka anlama gelemezdi. AKP hükümeti, referandumu bu “onaylama” iþini bizzat halka yaptýrmanýn aracý olarak kullanmaya karar verdi. Burjuva muhalefet kendisini tümden silecek bu deðiþikliklere anýnda itiraz etti ve Anayasa Mahkemesi’ne deðiþikliklerin iptali için baþvurdu. Yarýya yakýný zaten AKP’ye yakýn kadrolardan müteþekkil Anayasa Mahkemesi ne yaptý? Ne þiþ yansýn ne kebap kabilinden bir kararla bir iki deðiþikliði iptal ederek referandumun yolunu açtý. Böylece Anayasa Mahkemesi’nin duvarýný süsleyen terazinin kefeleri de dengede kalmýþ oldu. Gericisiyle, faþistiyle burjuva muhalefet “hayýr” diye baðýrdý ve emekçi sýnýflarý, Kürt halkýný ayný sesi vermeye çaðýrdý. Sosyal reformist partilerin çoðunluðu da, “AKP devleti ele geçirecek” umacýsýyla “hayýr” diye baðýrdýlar. Oysa “hayýr”ýn arkasýnda koskoca harflerle yazýlý bir “12 Eylül Anayasasý’na ‘evet’” yazýsý duruyordu. Sosyal reformistlerin ellerine tutuþturulan deðneðin iki ucu da iþte böyleydi. Proletarya, diðer emekçi sýnýflar ve Kürt halký bu iþin neresinde duruyor? Hiçbir yerinde! Onlar kendi iþlerine bakýyorlar. Yani, Anayasalarý dahil, burjuva toplumu tarihin çöplüðüne atacak devrimi kararlýlýkla hazýrlýyorlar.

Yeni Evrede

Güncel

Mücadele Birliði

BOYKOT ÇALIÞMASI Referandum sürecinde izlenecek politikalarý hemen herkes kendi cephesinden açýkladý. Bu konuda genel tabloyu kýsaca þöyle özetlemek mümkün: Burjuva partiler “evet”çiler ve “hayýr”cýlar þeklinde bölündü. “Evet”in arkasýnda daha beter hale getirilmiþ 12 Eylül Anayasasý’nýn durduðunu; “Hayýr” oyunun arkasýnda ayný anayasaya “evet” mührünün bulunduðunu, haliyle her iki oy biçiminin 12 Eylül Anayasasý’ný emekçi sýnýflara ve Kürt halkýna onaylatmak amacý güttüðünü daha önce de belirtmiþtik. Bu, düzen partilerinin yazýlý olmayan, belirtilmemiþ, ilan da edilmemiþ ama oy sandýklarýnýn üzerine yazýlý ortak amaçlarýdýr. Bir baþka ortak amaçlarý devrimin toplumsal güçlerinin dikkatinin sokaktan oy sandýklarýna; devrimci mücadele biçimlerinden anayasal hayallere çekilmesidir. 12 Eylül referandumunda sandýða atýlacak her oy, rengi ne olursa olsun bu amaçlara hizmet edecektir. Sosyal reformist partilere gelince.. Onlar büyük çoðunluðu “hayýr”cýlar cephesinde olmak üzere “evet”çiler ve “hayýr”cýlar þeklinde ikiye bölündüler. Çok az bir kýsmý, BDP’nin “hatýrýna” yani þans eseri “boykot” dediler. Ama bunlarýn istisnasýz hepsini –bunlara oportünist hareketler dahil- boydan boya kýzýl bir þerit gibi kesen, birleþtiren ortak nokta, bir devrimden, Geçici Devrim Hükümetinden tek sözcükle olsun bahsetmeden “demokratik anayasa” talebinde bulunmalarýdýr. Tek istisna, her þeyin önüne toplumsal devrimi, Geçici Devrim Hükümetini ve onun programýný koyan; emekçi sýnýflarýn ve Kürt halkýnýn savaþ bayraklarýna bunlarýn yazýlmasý gerektiðini öne süren Leninist Partidir. Boykot politikasý bununla devrimci içeriðini bulacak, devrim bu politikayla güç kazanacaktýr. Ancak, Leninistler bu durumdan nasýl bir sonuç çýkarmalý? Doðru devrimci politikalarýn ortaya konmuþ olmasý sonucu, baþarý olgunlaþmýþ bir meyve gibi kucaðýmýza mý düþecek? Bu beklenti içinde olanlar baþarýyý asla yakalayamayacak, kitlelere öncülük iddialarýný asla gerçekleþtiremeyecek, “Leninist” sýfatýna asla layýk olamayacaklar. Denebilir ki, hiçbir Leninist, sempatizan hatta taraftar düzeyinde bile olsa böyle bir beklenti içinde olmaz. Doðrudur da! Ama “boykot” kavramýný tekrarlayýp durmak; bunun dýþýnda hiçbir yaratýcý faaliyet içinde ol-

mamak ayný anlama gelmez mi? Tam da bu anlama gelir. Referandum, toplumun en geri, en uyuþuk kesiminin bizzat burjuva sýnýf tarafýndan politik yaþama uyandýrýldýðý, politika sahnesine çekildiði bir süreçtir. Demek ki, bu süreç politik faaliyet için, emekçi sýnýflarla, Kürt halkýyla saðlam baðlar kurmak için çok daha elveriþli koþullar içerir. O halde yapýlacak þey bellidir: Emekçi sýnýflarla, Kürt halkýyla baðlar kurmak için bu koþullardan sonuna kadar yararlanmak. Her

Leninist, Leninist Partinin her sempatizaný, taraftarý bu amaç için kollarý sývamalý, gecesini gündüzüne katarak çalýþmalýdýr. Emekçi, yoksul halký evinde ziyaret etmek, ev ziyaretlerini günlük politik çalýþmanýn baþlýca yöntemi haline getirmek; iþçileri, emekçileri iþyerlerinde, atölyelerde, mümkün olduðu kadarýyla fabrikalarda gidip görmek; iþte baþlýca çalýþma yöntemi bu olmalýdýr. Kabul etmek gerekir ki, bu konuda sosyal reformistlerden olsun, oportünistlerden olsun öðrenmemiz gereken çok þey var. Öðrenilmesi gereken bir þey varsa öðrenmekten korkmamak lazým. Ýþçilerle, yoksullarla, emekçilerle, Kürt halkýyla baðlar kurmak; varolan baðlarý güçlendirmek þimdi her þeyin önüne geçmiþtir. Sýk sýk vurguladýðýmýz gibi Leninist Partinin gücü üye sayýsýyla deðil, kitlelerle baðlarýnýn gücüyle ölçülür. Þimdi iliþkileri artýrmanýn, varolanlarý ise saðlamlaþtýrmanýn zamanýdýr. Sezar’ýn hakký Sezar’a! Eksik yanlarýmýzý gördüðümüz kadar baþarýlarýmýzý da görmeyi bilmeliyiz. Özellikle Büyük Tekel Eyleminden sonra iþçilerle, emekçilerle, yoksul sýnýflarla iliþki kurmada bir hayli yol katettiðimiz bir gerçektir. Ama bu168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

radan sadece ve sadece þu sonucu çýkarmalýyýz: Tutulan yol doðrudur! Fakat bu yolda katettiðimiz mesafe öncülük iddiasýna göre henüz çok yetersizdir. Baþarýlar görülmeli ama bu baþarýlarýn bir “memnuniyet”e, bir “gevþekliðe” yol açmasýna asla izin verilmemelidir. Referandum sürecinde sadece “evet” ve “hayýr”cýlarla deðil fakat “boykot” politikasý izleyenlerle de farkýmýzý net, somut, elle tutulur biçimde ortaya koyduk. Ama bu durum “beylik laflar”la, “kalýp sözler”le deðil, güncel yaþamdan seçilmiþ örneklerle, bizi dinleyenlerin açýkça anlayacaðý bir yalýnlýkla anlatýlmaz ise bir iþe yaramayacaktýr. Peki bu mümkün mü? Bu soruya tereddütsüz “evet mümkün” yanýtýný veriyoruz. Hatta diyebiliriz ki, sosyal reformist ve oportünist hareketlerden çok daha rahat ve avantajlýyýz. Çünkü bunlar muðlâk, belirsiz, emekçi sýnýflarýn çýkarýna olmayan düþünce ve istemleri ancak geveleyerek anlatabilirler. Düþüncesi net olanýn dili de açýk olur. Örneðin “Demokratik Anayasa” talebinin emekçi sýnýflarýn yaþamsal sorunlarýný, bu talebin faþist devlet koþullarýnda nasýl hayat bulacaðýný sosyal reformistler ve oportünistler ancak ýkýnýpsýkýnarak anlatabilirler. Oysa biz, yaþamsal sorunlarýn, somut örnekler de vererek, ancak bir devrimle ve bu devrim sonucu kurulacak Geçici Devrim Hükümetiyle çözülebileceðini; Geçici Devrim Hükümeti’nin alacaðý önlemleri; bu önlemlerin emekçi sýnýflar ve Kürt halkýnýn çýkarlarý bakýmýndan ne anlam ifade ettiklerini vb. kolaylýkla, duru, sade, rahat anlaþýlýr bir dille anlatabiliriz. Her Leninist ev ziyaretlerinde, atölye ve fabrika ziyaretlerinde Leninist Partinin programýný, Geçici Devrim Hükümetinin alacaðý önlemleri, “demokratik Anayasa”nýn neden ancak böyle bir hükümet tarafýndan hazýrlanýp hayata geçirilebileceðini anlatmalýdýr, baþka bir þeyi deðil. Bir anlamda, baþkalarý ne derse desin, “biz kendi iþimize bakacaðýz.” Baþka bir ifadeyle, konuþma konusunu sosyal reformistlerle oportünistlerin eleþtirisine ayýrmak yapýlacak en büyük hata olur. Kitlelere güvenmeliyiz. Biz kendimizi anlattýðýmýzda onlar bizi anlayacak ve gerekli karþýlaþtýrmalarý yapacaklardýr. Þimdi her þey her bir Leninistin yüksek özverili kitle çalýþmasýna baðlýdýr.

Yeni Evrede

UPS İşçileri

Mücadele Birliði

UPS ÝÞÇÝLERÝNE ULUSLARARASI DESTEK

Direniþin 80. gününde UPS iþçilerine uluslararasý destek ve dayanýþma için Avrupa’dan ziyarette bulunuldu. 14 Temmuz günü saat 13.00’de direniþ alanýnda basýn açýklamasý yapan sendikacýlar, UPS’de yaþanan iþten çýkarýlmalara dikkat çektiler. Tümtis genel sekreteri Güler Yýldýrým “Ne çevik kuvvetle içeriye soktuðunuz iþçilerle, ne de Ankara þube baþkanýmýzý tehdit ederek bizleri yýldýramayacaksýnýz. Artýk kölece çalýþma koþullarý bitti, UPS’de sendikanýn mayasý tutmuþtur”dedi. Almanya Federal Milletvekili Andrel Hunker adýna danýþmaný Slura Gabelna; “Deðerli arkadaþlar biz mücadelenizi desteklemek ve dayanýþmak için sizlerle buradayýz. Ýþverenle birlikte davranan polisi kýnýyoruz. Polisi tarafsýz davranmaya çaðýrýyorum” diyerek sözü Avustralya VÝDA Sendikasý ve Avrupa Konseyi Üyesi, DHL sorumlusu Horald VOÝLT’e býraktý, “Vida sendikamýz adýna sizlere desteðimizi belirtiyoruz. UPS yönetimi,sendika kabul etmeyerek temel insaný hak ihlali yapmýþtýr. Sizin burada ki mücadeleniz Avusturya’daki mücadelemiz haline gelmiþ ve tanýnmýþtýr. Burada saygý duyulacak direniþinizi ve gün boyunca sesinizi biz de duyurmaya çalýþtýk. Sokaða çýktýk. Baþarýlar ve Dayanýþma” diyerek sözünü bitirdi. Almanya NGG Sendikasý sorumlusu Selahattin Yýldýrým da “80 gün gerçekten dile kolay, bazen öfkelenerek, sevinerek geçti bunca gün... Sizin buradaki direniþiniz, kararlý duruþunuz olmasa uluslararasý dayanýþma olmazdý” dedi.

“BU BÝZÝM EKMEÐÝMÝZDÝR” Uzun süredir Mahmutbey’deki Aktarma Merkezi önünde direniþte bulunan UPS Kargo iþçileri sürekli saldýrýlara maruz kalýyorlar. Son süreçte yine saldýrýya uðrayan iþçilerle olaylar üzerine sohbet ettik. Yaþadýklarýný anlattýlar. Mücadele Birliði: Merhaba. Son günlerde sürekli saldýrý oluyor. Bu son süreçte yaþadýðýnýz polis saldýrýlarýný okurlarýmýza anlatýr mýsýnýz? Burak: UPS Aktarma Merkezi’ne gelen yeni bir taþeron firmanýn patronu, eski emniyet komiseri olduðu için polislerle arasý gayet iyi. Daha önceki taþeron firmanýn çalýþtýrdýðý iþçiler, Aktarma’ya geldiklerinde, o iþçileri ajitasyonlarýmýzla, konuþmalarýmýzla ikna edebiliyorduk. Ama bu eski emniyet müdürünün taþeron firmasýnda çalýþacak olan kiþiler, özenle seçilen ülkü ocaklarýndan getirdikleri kiþiler oluyor. Sabah 10.00’da, akþam 16.00’da, direniþ çadýrýnýn önünde önlem alýnýyor. Servisler polis ve çevik kuvvet eskortlarýyla Aktarma Merkezi’ne götürülüyorlar. Yeni getirdikleri iþçiler içeride çalýþmýyorlar herhalde ki, direniþi kýrmak için taktik uyguluyorlar. Bir de servis araçlarý gelmeden, polis çadýrýn önüne geliyor. Demek ki gelen servisin içinde sivil polisler de var. Çaðdaþ: Saldýrý günü de oturma eylemi yaptýðýmýzda amacýmýz, servisi durdurarak içindeki iþçilerle konuþarak ikna etmekti. “Bu bizim ekmeðimizdir” diye ikna etmeye çalýþýyoruz, o anda oturma eylemindeyken tekme, tokat, coplarla, biber gazýyla saldýrdýlar. Getirilen taþeron iþçiler de polis eskortuyla Aktarma’ya sokuldular. Çevik kuvvetten ilk darbeyi bacaðýma aldým. Baðcýlar Eðitim ve Araþtýrma Hastanesine gittim, darp raporu aldým. Daha sonraki saldýrýlarda çadýrýn önüne çember kurdular. Gelen taþeron iþçileriyle konuþmak isteðimize sert bir müdahaleyle karþýlaþtýk. Bir arkadaþýmýzýn diþini kýrdýlar ve bazý arkadaþlarýmýz ayaklarý ve çeþitli yerlerinden darp edildi. Buradaki polisler anýnda bize saldýrýrken, ben iþçi arkadaþlarýmý sakinleþtirmeye çalýþýyorken, arkamdan tek yýldýzlý bir polis yanýma hýzla gelerek elindeki telsizle baþýma vurmaya çalýþtý, ama refleksim sayesinde omzuma vurdu. Belli ki ortamý kýþkýrtmak, provoke edip direniþ çadýrýmýzý kaldýrmak istiyorlar. Tek amaçlarý bu, zaten Tümtis Sendikamýzla ve buradaki arkadaþlarýmýzla sonuna kadar direneceðiz. Ne patronlar ne de polisler bizi mücadelemizden caydýramaz. Yaþasýn iþçi dayanýþmasý, Ertesi gün 6 arkadaþýmýz hakkýnda suç duyurusunda bulunulmuþtu. Ýfade vermek için Güneþli Karakoluna avukatýmýzla birlikte gittik, ifadelerimizi verdikten sonra geri döndük. Mücadele Birliði: Anlatýmlarýnýz için teþekkürler.

UPS ÝÞÇÝLERÝNÝN ÝLK DURUÞMALARI Bugün, 15 Temmuz günü, UPS Kargo’dan çýkarýlan 19 iþçinin duruþmasý vardý. Sabah saatlerinde, Mahmutbey UPS Aktarma Merkezi önünde direniþte olan iþçiler, direniþ alanýndan ilk duruþmalarýnýn görüleceði Bakýrköy Adliyesi’nin önüne geldiler. Duruþma saat 10.00’da baþladý. Ýþçiler seçtikleri 5 iþçi arkadaþlarýný gözcü olarak duruþmayý takip etmeleri için gönderdiler. 1 saat kadar sonra, duruþma salonundan çýkan avukatlar ve iþçiler, basýna bilgilendirme yaptýlar. Açýklamayý yapan Tümtis Genel Sekreteri Gürel Yýlmaz, “Anayasal haklarýný kullanarak sendikaya üye olduklarý için iþten çýkarýlan üyelerimizin ilk duruþmasý yapýldý. Bugün 11. Ýþ Mahkemesi’nde 19 iþçi hakkýnda görülen davamýz, 24 Aðustos’a ertelendi. Bizi

burada da yanýz býrakmayan Tek Gýda Ýþ Sendikasý temsilcisi, Çaðdaþ Hukukçular Derneði ve Avusturya’dan Horald Vid Sendikasý’na teþekkür ediyoruz. 168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

Mücadelemiz sonuna kadar hem hukuksal alanda, hem de Mahmutbey ve Kurtköy’de sonuna kadar direniþimizle sürdüreceðiz” dedikten sonra, kýsa bir açýklama yapan Çaðdaþ Hukukçular Derneðinden bir avukat, “UPS iþçilerinin 80’li günleri aþan direniþlerini saygýyla destekliyoruz. Bundan sonra biz de UPS iþçilerinin hukuksal süreçlerinin takipçisi olacaðýz” dedi. Devrimci Ýþçi Komiteleri de iþçilerin yanýnda mahkemelerini izledi. Ýþçiler açýklama sýrasýnda adliye önünde “UPS’ye sendika girecek baþka yolu yok”, “Sendika hakkýmýz engellenemez”, “UPS þaþýrma sabrýmýzý taþýrma” sloganlarýný atýlar. Açýklamadan sonra iþçiler, geldikleri araçlara binerek direniþ alanlarýna döndüler.

Yeni Evrede

UPS İşçileri

Mücadele Birliði

ÇARÞAMBA EYLEMLERÝ DEVAM EDÝYOR “Ýþte buradayýz bugün direniþin 87 günü biz bu inançla bu örgütlülükle kararlýlýkla direniþ zaferle sonuçlanana dek kaç gün kaç hafta kaç ay geçerse geçsin biz mücadele etmeye direnmeye örgütlülüðümüzü yükseltmeye ve zafere taþýmaya kararlý ve inançlýyýz. Bir kez daha UPS bünyesinde çalýþan kardeþlerimize sesleniyorum acentelerde çalýþan kardeþlerime sesleniyorum diðer alanlarda çalýþan kardeþlerime sesleniyorum onlarýn baskýlarý önünde boyun eðmeyin onlardan korkmanýz için hiçbir neden yok onlar örgütlü güç karþýsýnda hiç bir þeydirler.”

Direniþin 87 gününde olan UPS iþçileri, ilk günkü kararlý duruþlarýna devam ediyorlar. 87 gün boyunca farklý boyutlarda iþçilere yönelik saldýrýlar yapýldý. En son geçen hafta bir iþçi arkadaþ iþten atýlmýþtý. Basýn açýklamasý yapýlan yere sac takan, bu hafta da iþçilerin pankartý taþýdýðý yere tel örgüler takan UPS yetkilileri, bu uygulamalarla her Çarþamba eylem yapan iþçileri yýldýrmak istiyorlar. Sabah saat dokuza doðru iþçiler toplanmaya baþladý. Sermayenin uþaklarý gene iþçileri bekliyorlardý. Ýþçi ve polis arasýnda kýsa bir gerginlik yaþandýktan sonra yürüyüþ baþladý. “UPS Ýþçisi Yalnýz Deðildir”, “Ýþ Ekmek Yoksa Barýþ da Yok”, “Yaþasýn Sýnýf Dayanýþmasý”, “Ýþçilerin Birliði Sermayeyi Yenecek”, “Yaþasýn Örgütlü Mücadelemiz”, “Kavga Bitmedi Daha Yeni Baþlýyor”, “Direne Direne Kazanacaðýz” sloganlarý sýkça atýldý. Daha sonra TÜMTÝS Ýzmir Þubesi Baþkaný Þükrü Günseli konuþma yaptý. Konuþmasýnda þunlara deðindi; “87 gündür eylemimizi devam ettiriyoruz ve 87 günden sonra da UPS iþçilerinin anayasal hakký olan sendikalaþmaya saygý gösterilince deðin bu örgütlü güç ve irade karþýsýnda saygý duyarak boyun eðinceye kadar mücadelemiz kavgamýz büyüyerek devam edecektir. Ta di-

reniþin ilk gününden beri iþverenleri iþveren yetkililerini her defasýnda uyardýk. Dedik ki bu iþyerinde çalýþan insanlar anayasa hakkýna sahiptir. Sendikalý olmak onlarýn en temel hakkýdýr. Bu anayasal hakka karþý saldýrgan bir tutumda olmayýn bu hakka karþý saygýlý olun ve suç iþlemeye devam etmeyin dedik. Ama her defasýnda iþveren yetkilileri Amerikan zihniyetiyle iþçi arkadaþlarýmýza kardeþlerimize kölece bir uygulamayla bakmaya ve bu mücadeleye saldýrgan bir tutumu devam ettirdiler. Her defasýnda iþçi arkadaþlarýmýzýn kafasýný karýþtýrmak için yalanlara baþvurdular. Demagojiye baþvurdular. Sendikamýz hakkýnda iftiralara baþvurdular. Ama bütün bu hileleri ayak oyunlarýný içerdeki örgütlülüðümüzün büyümesini engellemeye yetmedi yetmeyecektir. Ýþte buradayýz bugün direniþin 87 günü biz bu inançla bu örgütlülükle kararlýlýkla direniþ zaferle sonuçlanana dek kaç gün kaç hafta kaç ay geçerse geçsin biz mücadele etmeye direnmeye örgütlülüðümüzü yükseltmeye ve zafere taþýmaya kararlý ve inançlýyýz. Bir kez daha UPS bünyesinde çalýþan kardeþlerimize sesleniyorum acentelerde çalýþan kardeþlerime sesleniyorum diðer alanlarda çalýþan kardeþlerime sesleniyorum onlarýn baskýlarý önünde boyun eðmeyin onlardan korkmanýz için hiçbir neden 168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

yok onlar örgütlü güç karþýsýnda hiç bir þeydirler. Bunu öyle bilin kararlý olun cesaretli olun örgütlülüðünüzü koruyun baþýnýz dik ve onurluca bir çalýþma yaþamýný bu sayede kurmaya doðru mücadelenizi yükseltmeye çaðýyorum. Sizler cesaretli ve kararlýca davrandýðýnýz sürece Tümtis sendikasý bütün olanaklarýyla bu mücadelenin en önünde bu mücadeleyi zafere taþýmak için her yolu, mücadele yöntemini deneyecek ve bunu cesaretle yükseltmeye devam edecek sizlerin önünde onurluca yürüyecektir bunu böyle bilmelisiniz. Ambar iþçisi arkadaþlar bugüne kadarki desteklerinizden dolayý size teþekkür ediyoruz. Zaten bu sizin göreviniz. Bu destek ve dayanýþmanýn daha da büyüyerek devam edeceðine inanýyoruz. Bütün arkadaþlar da buna inansýnlar. Demokratik kitle örgütlerine de þimdiye kadar verdikleri desteklerinden dolayý teþekkür ediyoruz. Biz mücadele örgütüyüz herkes buna uygun bir disiplinle hareket etmeli gereksiz tartýþmalara iþçi arkadaþlarýn girmemesini istiyorum” diyerek sözlerine son verdi. Bu konuþmadan sonra iþçiler sloganlarla direniþ yerine yürüdüler. Bugünkü eyleme, Ýzmir Büyükþehir Belediyesinde taþeronda çalýþan Park-Bahçe iþçileri de destek verdi. Ýþçiler direniþe devam ediyorlar. Mücadele Birliði / Ýzmir

Yeni Evrede

UPS İşçileri

Mücadele Birliði

“DÝRENÝÞÝMÝZ KAZANANA DEK SÜRECEK”

Mücadele Birliði: 78 gündür devam eden direniþinizi anlatýr mýsýnýz? Erol: Bundan 78 gün önce anayasal hakkýmýzýn kullanarak sendikaya üye olduk. Ýþten atýldýk. 78 gün boyunca da örgütlenme ve dayanýþma duygumuz daha çok perçinlendi. UPS’nin %5 hissedarý olan Haluk ÖNDER’in kolluk güçlerini kullanarak baský yapmasý, içeriye yasal olmayan yollarla iþçi sokmasý ve buna eþlik ederek bizlere saldýrmasý, dýþardaki örgütlenmemizi daha çok güçlendirdi. Ýçeride tahrik edici laf atanlar oluyor, çalýþan üye arkadaþlarýmýz bu olaylarý görüp müdahale edip uyarýyorlar. Bu tür geliþmelerle, içeride olan iþçiler de sendikamýza üye oluyorlar. UPS daha önceden bizleri kendi iþçisi olarak kabul etmemiþ ve bunda diretmiþti. Çeþitli siyasi partilerin gelip görüþmeler yapmasý olumlu oldu, þimdi bizi iþçisi olarak kabul ediyor ve yasal yollarla (mahkeme kararý ile) iþe alýnacaðýmýz söyleniyor. Burada bir þekilde direniþimiz devam ediyor. Ýþçiler arasýnda biraz kopukluklar olsa da, buna sendika ve komitemizle müdahale ediyoruz. Arkadaþlarýmýzý direniþe devam etmeleri için ikna ediyoruz. Fikret: Hadýmköy UPS Aktarma Merkezi’nde 30 Mayýs 2010’da iþbaþý yapmak için oradaydýk, bizden önce iþ baþý yapan ERKA diye bir taþeron þirkete ait iþçiler iþbaþý yaptýrýlmýþtý. Bizim yerimize

vardiya alýnmýþtý. Oranýn müdürü bizimle dalga geçercesine “Neden iþ baþý yapmýyorsunuz?” dedi. Biz de “Yerimize iþçiler alýnmýþ” dedik. O da bize “Çalýþmadýðýnýz takdirde aktarmanýn dýþýna çýkýn” dedi. Ondan sonra “Orayý terk etmediðimiz sürece jandarmayý çaðýracaðýný” söyledi. Bizler de çýkmayacaðýmýzý, burayý terk etmeyeceðimizi söyledik. Sonra jandarma geldi. Bize baský kurmaya baþladý. Aktarmadan çýkmazsak gözaltýna alýnacaðýmýz tehdidiyle korkutmaya çalýþtýlar. Jandarma bize neden iþten çýkarýldýðýmýzý sorunca biz de “Sendikalý olduðumuz için iþten çýkardýlar” dedik, jandarma da “Sendikalý olmak sizin hakkýnýz ama burada durarak suç iþliyorsunuz. Buradan çýkýn” dediler ve aktarmadan çýkmamýzý söylediler. CÝB diye bir taþeron þirketin servisi geldi, bizi ona bindirmeye çalýþarak aktarmadan çýkmamýz için zorlamaya baþladýlar. Ama biz yine de çýkmadýk, sendika gelene kadar beledik. Sendikamýzdan birileri gelince sendikamýzýn aracýna binerek sendikada ne yapacaðýmýzý konuþmak üzere oradan çýktýk. Þu anda direniþimize devam ediyoruz. Bütün kararlýlýðýmýzla eylemi sürdüreceðiz, biz istiyoruz ki UPS bu tavrýndan vazgeçsin, iþçi düþmanlýðýndan vazgeçsin, gelsin sendikamýzla bir an evvel bu iþi çözsün, her þeyde polisle karþý karþýya kalmayalým. 168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

Mücadele Birliði: Daha önce UPS’de çalýþýrken bir iþ kazasý yaþadýðýnýzý duyduk, nasýl bir kaza geçirdiniz anlatýr mýsýnýz? Fikret: UPS’nin aktarma þefi ayaðýmýn üstüne potif’i indirdi, ayaðýmý çekmeye çalýþtým çekemedim. Ayaðýmýn parmaklarý ezildi. Baþ parmaðýmýn týrnaðý koptu. Potif’i ayaðýmýn üstünden kaldýrdýktan sonra bana UPS’nin þefi “Yukarý çýk paydos saatini bekle” dedi. Yukarý çýktým ayaðým kan içinde, sýzýyla paydos saatini bekledim. Paydos saatinden sonra iþçi arkadaþlarým beni Gazi Hastanesi’ne aldýlar. Bunu duyan bizim þefimiz UPS þefini aradý, “Neden elemanýmýzý hastaneye kaldýrmadýnýz” diye sormuþ, o da “Ýþ baþýndaydýk onun için alamadýk” demiþ. Normalde bana sevk vermeleri ve bütün masrafýmý karþýlamalarý gerekiyordu. Ama hastane masrafýný kendi cebimden karþýladým. Bana o gün UPS’den bir geçmiþ olsun bile demediler. Mücadele Birliði : Son olarak söylemek istedikleriniz? Fikret: Buradaki direniþimiz sonuna kadar devam edecek. Ta ki kazanana kadar devam edecek. Teþekkür ediyorum.

Yeni Evrede

Gündem

Mücadele Birliði

İKİ FARKL Ankara’da acayip iþler oluyor. Anayasa Mahkemesi, deðme illegal örgütlere taþ çýkartýr derecede gizlice toplanýyor, gizli hücreler gibi tartýþýp Anayasa Kanunu’nu karara baðlýyorlar. Devrim, açýk alanlarý, sokaklarý ele geçirdikçe, resmi devlet yer altýna iniyor. Gizli toplantýlar, gizli diplomasi, açýk edilmemesi için özen gösterilen kararlar... Ancak kuþatma altýndaki bir egemenlik böyle davranýr. Solucan Yemiyle Balina Avýna Çýkmak Anayasa Mahkemesi son sözü söyledi ve AKP’nin anayasa tasarýsýnda “pilavlýk” bir budama yaparak, referandum yemini geniþ kitlelerin önüne sürdü. Emperyalist tam ilhakýn tepelerden aþaðý düþürdüðü sermaye kesimlerinin asýl isteði, tasarýnýn toptan iptal edilmesiydi ancak bu kadarýyla da yetinebilirlerdi; çünkü mahkeme öyle kritik budamalar yapmýþtý ki, AKP yanlýsý bir gazetecinin sözleriyle: “Yasanýn kolu kanadý kýrýlmýþ”tý. Bu haliyle tasarý tam ilhakçýlarýn yargý üzerindeki denetimini saðlayamazdý. Buna raðmen, sermayenin her iki kampý da, ne Ýsa’ya ne Musa’ya yaranan bu paketten memnun görünüyorlar. Tam ilhakýn basit icracýsý AKP de, þimdilik, bu kanadý kýrýk paketten çok, referandum yoluyla geniþ kitlelerin ilgisini eylem alanlarýndan sandýk baþýna doðru çekmenin daha hayýrlý bir tutum olduðuna karar vermiþ görünüyor. Sonuç olarak, kimsenin iþine yaramayan, kavgalý sermaye kamplarýndan hiç birine özel bir üstünlük vadetmeyen bu güdük deðiþikliklerin, toplumun önüne “en kritik dönüþüm” olarak pazarlanmasý için, her iki taraf da kollarý sývadý. Önümüzdeki aylar boyunca, bütün enerjilerini, geniþ emekçi yýðýnlara bu pakete evet ya da hayýr demenin ne derece önemlikritik-tarihi bir þey olduðu zokasýný yutturmak için harcayacaklar. Oltaya taktýklarý bir solucan; avlamaya çalýþtýklarý ise en köklü sorunlarýna köklü çözümler için ayaða kalkan emekçiler ve özgürlük için sonuna kadar gitmeye hazýr olduðunu þimdiden kanýtlayan Kürt halký... Her açýdan zavallý bir çaba. Yine de, bu zavallý çabada sermaye yalnýz deðil.

Boykot Eylemi Yeni Deðil Þimdiden referanduma yönelik üç farklý tavýr, gücünü kitlelere kanýtlamak için yola çýkmýþ bulunuyor. Evetçiler, hayýrcýlar ve boykotçular. Boykotu sanki yeni ortaya çýkmýþ bir tavýrmýþ gibi ele alanlar, o büyük gerçeði, emekçilerin önemli bir kesiminin düzenin partilerinden çok uzun zamandýr umudu kestiði gerçeðini hala gizlemeye çalýþanlardýr. Uzun iç savaþ ve devrim yýllarý boyunca, Kitlelerin çok ciddi bir bölümü (bazen %35’lere týrmanan) yüksek oranlarda sandýk baþýna gitmeyerek, tutarlý ve ýsrarlý bir boykot tavrýný ortaya koymuþtur. Ancak tekelci sermaye, ýsrarla ve titizlikle, toplumun önemli bir kesiminin boykot tavrýný gözden ýrak tutmaya çabalamýþtý. Leninist Parti’nin boykot eylemi ve çaðrýlarý, iþte böylesine geniþ bir emekçi tabanýn devrimci arayýþ ve yönelimlerine denk düþüyordu. Yine de, oldukça kalabalýk olan bu “boykot partisi”nin daðýnýklýðý, belli bir siyasi program etrafýnda az çok bir araya gelecek siyasi iradeyi geliþtirememesi gibi nedenlerle, tekelci sermayenin sessizlik komplolarýnda kaynayýp gittiler. Sermayenin bu tavrý, kendi sýnýf çýkarlarýna tamamen uygun. Acý ve ders verici olan ise, kendine devrimin öncüsü sýfatý yakýþtýran nice siyasi çevrenin de ayný körlük içinde olmasý ve sermayenin sessizlik komplolarýna ortak olmalarýdýr. Oportünizmi yeterince tanýyoruz, boykot partisinin bu gücü, onlarýn devrim karþýsýndaki inançsýzlýklarýný yerle bir ediyordu. Körlüklerinin nedeni budur. Fakat, þimdi bu körleri bir anda “boykot gevezesi” haline getirecek önemli bir geliþme yaþanýyor. “Boykot partisi”ne, yeni ve güçlü bir aktör katýlýyor: BDP. Bugüne kadar boykot eylemini “politika yapmaktan korkmak” gibi saçmalýklarla suçlayanlarýn, BDP’nin ve Kürt halkýnýn bu ileri devrimci adýmý karþýsýnda, tükürdüklerini nasýl yalayacaklarýný doðrusu merak ediyoruz. Kitlelerin Zoruyla Atýlan Bir Adým Kürt halkýnýn temsilcileri, sözkonusu referanduma evet veya hayýr demenin, sermayenin iki kesiminin ortaya koyduðu tiyatroda 168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

rol almak anlamýna geleceðini, bu iki sermaye kesiminden baðýmsýz bir kitle tavrý olarak boykotu gündeme getirdikleri ifade ediyorlar. Kuþkusuz, bugüne dek ulusal sorunun en köklü meselelerini burjuva sýnýfýn þu ya da bu kesimine dayanarak çözmeye çalýþan UKH için, bu baðýmsýz tavýr elbette önemlidir. Ýleri bir adýmdýr. Fakat bunun kadar önemli olan, bu ileri adýmýn hangi nedenlere baðlý olarak gündeme geldiðidir. UKH, bölgede ortaya çýkacak boykot oranýnýn, Kürt halkýnýn kendi kaderini tayin referandumunun bir izdüþümü olacaðýný dile getirmekte. Varolan politik baskýlarýn olaðanüstü düzeyi hesaba katýldýðýnda, böyle bir iddialaþmanýn taþýdýðý risklerin büyüklüðü unutulmamalýdýr. Bu konuya daha sonra dönmek üzere, biz þimdi UKH’nin boykot tavrýný, nasýl bir siyasi iklimde gündeme getirdiðine bakalým. Böylece, bu ileri adýmýn ortaya çýkaracaðý yeni koþullarý anlamamýz kolaylaþacaktýr. UKH boykot tavrýný belirlerken, Kürdistan’da muazzam bir kitle gücüne ulaþan devrime dayanmaktadýr. Tekelci sermaye devleti, adeta “köprüden önceki son çýkýþ” baðlamýnda, Kürt halký daha ileri gitmesin diye, açýlým adý verilen süreci baþlatmýþtý. Ancak Kürt halkýný düzen içinde tutmak için ödenecek fatura sermaye tarafýndan öylesine düþük tutuldu ki, bu halký düzene baðlamak için can hýraþ çaba sarfedenler bile isyan etti. Ortaya konan kýrýntý, düzen içi çözüm yanlýlarýnýn Kürt halký içindeki gücünü neredeyse sýfýrladý. Sonuç, bunlar için gerçek bir hüsran oldu; Kürt halkýnýn en geri kesimleri bile, bu sürecin sonunda, düzen partilerinden ve parlamenter sistemden koptular. Halkýn vekillere yönelik söyledikleri “Ne iþiniz var mecliste! Daða çýkýn!” sözleri öfkeyle öylesine söylenmiþ þeyler deðildi. Bu söz, koca bir halkýn düzenden kopuþunun, onu yýkmak için her türlü orta yolculuðu terketmesinin açýk bir ifadesiydi. UKH, iþte bu politik iklimde boykot tavrýný belirledi. Halkýn düzen içi çözümlere kapýlarýný kapadýðý bir ortamda, baþka türlü davranmak mümkün deðildi. Ancak hemen belirtmek gerekir ki; boykot, evet-hayýr tavrýnýn yanýnda “üçüncü bir

Yeni Evrede

Gündem

Mücadele Birliði

LI BOYKOT seçenek” deðildir. Boykotu, düzen içi iki seçenekle ayný düzeye indirmek, son derce geri bir mantýktýr. Boykot, düzen dýþý devrimci bir eylem olduðu için, diðer iki seçenekten nitelikçe farklýdýr. Boykot, geniþ emekçi kitlelerin sermayenin parlamenter sistemine, seçimlerine ve partilerine tam güvensizlik, öfke dolu duygular ve bir devrim arayýþýnýn ifadesidir. Peki UKH, boykot eylemini bu niteliksel yönüyle mi ele alýyor? Bu soruya olumlu cevap vermek ne yazýk ki mümkün deðil. Manzara her þeyi anlatýyor: Koca bir halk þehirlerde tam bir ayaklanma halinde, barikatlar kuruyor, panzerleri ateþ toplarýyla dövüyor; daðlarda sürüp giden savaþ düzen güçlerine bizzat kendilerinin ifade etmek zorunda kaldýklarý bir yenilgi ortamý yaratýyor; halk her türlü aldatmaca, pohpohlama ve bunlara eþlik eden tehditlere raðmen sandýklarý boykot etmeye hazýrlanýyor; ancak öte yandan bu manzaraya zýt bir biçimde UKH’nin en yetkili sözcüleri “çözüm siperde deðil, mecliste” açýklamasý yapýyorlar. Bir kafa karýþýklýðý mý? Öyle olmasýný umardýk. Çünkü bazen olaylarýn olaðanüstü hýzýyla karýþan kafalar, zaman içinde geniþ halk kitlelerinin eylemlerinin ortaya çýkardýðý derslerle, berrak bir tutuma her zaman varýr. Oysa ki, siperlerin deðil meclisin çözüm yeri olduðuna dair yanýlgý, vekillere “Ne iþiniz var mecliste!” diyen halk yýðýnlarý tarafýndan dahi paylaþýlmýyor. Ýki Farklý Boykot Var UKH açýsýndan temel sorun, demokrasinin ve ezilen uluslarýn özgürlüðünün, tekelci kapitalist egemenlik altýnda kazanýlacaðýna dair, o tarihi yanýlgýdýr. Koca bir yüzyýl, bu beklentinin ne denli bir hayal olduðuna kanýttýr. Tekelci kapitalizmin egemenliði, demokrasiye deðil, siyasi gericiliðe, faþizme, askeri diktatörlüklere dayanýr. Kapitalizm altýnda demokrasinin kazanýlmasý ya imkansýzdýr ya da ancak, sonuçta kapitalizmin yýkýlmasýna varan bir dizi devrimin gerçekleþmesine baðlýdýr. Ýþçi ve emekçilerin mücadelesinin en güçlü ve örgütlü olduðu ülkelerde bile demokrasi alabildiðine güdük, sýnýrlý, biçimsel ve tümüyle güvenceden yoksundur. Bu yüzden, ya

mevcut kapitalist sistemi ortadan kaldýracak bir devrimci demokrasiye ulaþýlýr; ya da kapitalist mülk sahiplerini bir daha ayaða kalkamaz hale getiren bir dizi büyük devrimci atýlým demokrasiyi getirir ve zaten emekçi yýðýnlar elde edilen bu devrimci demokrasiyle, kapitalizmin mezarýný kazarlar. Türkiye ve Kürdistan söz konusu olduðunda, güdük ve sýnýrlý bir demokrasiden dahi söz edilemez. Örneðin, UKH’nin, Avrupa Birliði yasalarýna atýfta bulunarak ilan ettiði “özerklik” hedefi bile, mevcut ezen-ezilen ulus iliþkilerini deðiþtirmediði halde, sermayenin sözcüleri tarafýndan “tam anlamýyla bir savaþ nedeni” olarak görülmektedir. Biçimi ayný olsa dahi, özü ve hedefi açýsýndan, iki farklý boykot bulunuyor: UKH boykotu, Kürt halkýnýn halihazýrdaki devrimci birikim, talep ve hedeflerinden daha geriye düþmemek için savunuyor. Ancak boykotu, kapitalist egemenlik altýnda demokrasi arayýþlarýnýn bir aracý haline getirerek, kapýdan kovduðu düzen içi yönelimleri, bacadan içeri almýþ oluyor. Leninist Parti ise, referandumda boykotu, hýzlý bir yükseliþte olan devimci kitle eylemlerini sandýk baþý oyunlarý ve beklentileriyle kesintiye uðratmamak için; bu eylemleri daha ileriye, tek gerçek ve tarihi hak olan iktidarý fethetme hakký için öne sürüyor. Leninistler, olgunlaþma yolunda ilerleyen ayaklanma ortamýna, henüz sistemden umudunu kesmemiþ olan daha geri kitleleri de katabilmek için, boykot eyleminin en geniþ yaygýnlýkta çaðrýsýný yapýyor. Sokakta Kazanýp Masada Kaybetme Riski Son olarak, boykotu, Kürt halkýnýn kendi kaderini tayin iradesini ortaya koymak için bir prova olarak deðerlendirenlere yaptýðýmýz riziko uyarýsýna geri dönmek istiyoruz. Kürt halký ve öncüleri, bölgede seçimler üzerinde oynanan oyunlarý herkesten çok daha iyi bilir. Bu sandýk baþý oyunlarýný, sandýða gitmeyerek boþa çýkartmak ise ne yazýk ki mümkün deðildir. Gerçek boykot oraný ile, resmen ilan edilecek oran arasýnda büyük bir uçurum olacaktýr, bu kimseyi þaþýrtmasýn. 168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

Çünkü sermayenin elinde, yalnýzca sandýkta atýlan oylarý deðil, ayný zamanda atýlmayanlarý da istediði yönde eðip bükebilecek teknik hazýrlýk ve ekipman zaten mevcut. 2007 seçimlerini hatýrlayalým. Sermayenin temel hedeflerinden biriydi boykot partisi. Seçim öncesinde ve sonrasýnda ortaya çýkan bir dizi skandal, bu iddiamýzý yeterince kanýtlýyor. 2007 seçimlerinden hemen önce ne olmuþtu? 45 milyon küsur olmasý gereken seçmen sayýsý, bir anda 41 milyona düþürülmüþtü. Bu düþüþe yapýlan açýklamalar, düzenin kimi sözcülerini dahi isyan ettirmiþti. Uzun yýllardýr sandýk baþýna gitmeyerek; hatta muhtarlýktan seçmen kaðýdý bile almayarak tutarlý bir tavýr sergileyen milyonlarca insan, topluca listeden düþürülmüþtü. Yalnýzca Kadýköy bölgesinde, bu tavrýndan vazgeçip ismini seçmen listelerinde bulamayan 7 bin kiþinin þikayet dilekçesi yazdýðý, bazý gazetelerde duyurulmuþtu. Oyun bununla bitmedi. Bilgisayar ortamýnda yapýlan oy sayýmýna inanýlmaz müdahaleler gerçekleþti. 2007 seçimlerinden kýsa bir süre sonra, Birgün gazetesinde, bir bilgiiþlem uzmanýnýn dile getirdikleri, bu açýdan oldukça ilgi çekiciydi. Bu uzman, özellikle gece 23.00’ten sonra, her yarým saatte bir ilan edilen seçim sonuçlarýnýn AKP oylarýný, tesadüfe imkan tanýmayan düzenlilikte, adeta otomatik oranlarda arttýrdýðýna tanýk olmuþtu. Böylesine düzenli matematiksel kesinlikteki artýþlarýn, ancak ve ancak bir otomatik sistemin sonuçlara müdahale etmesiyle açýklanabileceðini söylüyordu. Nitekim, seçim sonuçlarýný derleyen bilgisayar yazýlým þirketinin, daha önce Ukrayna ve Lübnan gibi nice tartýþmalý seçimlerde de imzasý olduðu anlaþýlacaktý. Bu teknik altyapý ve ekipmanlarýn, ezilen ulusun iradesini ortaya çýkaracak bir referandumda nasýl sonuçlar yaratacaðýný tahmin etmek zor deðil. Boykot sokaktan doðar ve gücü sokaklardadýr. Bu nedenle Kürt halký, boykot eylemini, ilan edilecek sonuçlara bakmaksýzýn, gerçek özgürlükleri getirecek bir devrimci ayaklanma için, bu yolda bir hazýrlýk olarak kullanmalýdýr.

Yeni Evrede

Emek

Mücadele Birliði

KADIKÖY BELEDÝYESÝ’NDE GREV KARARI ASILDI

DÝSK Genel Ýþ Sendikasý’na baðlý Kadýköy Belediyesi iþçileri 173 gündür süren toplu iþ sözleþmesi görüþmelerinin sonunda uzlaþmaya varýlamamasý nedeniyle 19 Temmuz Pazartesi günü greve baþladýlar. Gerçekleþen görüþmelerde sözleþme üzerindeki 77 madde üzerinde anlaþmaya varýlýrken 4 madde taraflar arasýnda ayrýlýða neden olunca Genel Ýþ Sendikasý tarafýndan grev kararý alýndý. Grevin baþlamasý ile birlikte Kadýköy Be-

lediyesi’nin bahçesi de hýzla grev havasýna büründü. Asýlan pankartlar ve bahçede bekleyen iþçilerin yaný sýra davul ve zurna eþliðinde çekilen halaylar iþçilerin birlikte mücadelesini temsil ediyordu. 19 Temmuz günü baþlatýlan grev ile ilgili olarak ayný gün saat 12:30’da Kadýköy Belediyesi önünde bir basýn açýklamasý yapýlarak belediye iþçilerinin yýllardan beri Kadýköy Halký’na hizmet verdiði belirtildi ve “Kadýköy bu

kadar ayrýcalýklý ve yaþanabilir bir kent olduysa bunda elbette ki bizlerin payý büyüktür. Þimdi ise emeðimizin ve alýn terimizin karþýlýðýný istiyoruz.” denildi. Basýnda iþçilerin yüksek ücret aldýðýna dair haberler yayýnlandýðýna da dikkat çekilen açýklama þöyle devam etti: “Kadýköy Belediye Baþkanlýðýna ve Kadýköy Gazetesi’ne sitemimiz var. Lütfen Kadýköy Halkýný yanlýþ bilgilendirmeyiniz, gerçekleri söyleyiniz ve yazýnýz. Kadýköy Belediyesinde çalýþan bir iþçinin net maaþýnýn 2500 TL olduðu, yapýlacak %10’luk zam ile 2750 TL olacaðý þeklinde gerçeði yansýtmayan bir þekilde ilan verilmiþ, kamuoyu ve Kadýköy halký yanlýþ bilgilendirilmeye çalýþýlmýþtýr.” Açýklama sonunda iþçiler maaþ bordrolarýný da basýna daðýtarak maaþlarýnýn, belediye baþkanýnýn söylediði rakama ulaþmasý için deðil %10, %30 oranýndaki bir zammýn bile yeterli olmayacaðýný anlattýlar. “Yaþasýn Onurlu Mücadelemiz” ve “Yaþasýn Sýnýf Mücadelesi” sloganlarýyla açýklama sona erdi.

HAKLARIMIZI ALINCAYA KADAR GREV SÜRECEK!

17 Temmuz’da Kadýköy Belediyesi’nde çalýþan Genel Ýþ Sendikasý’na baðlý sendikalý iþçiler toplu iþ sözleþmesinde anlaþma saðlanamayýnca greve çýktý. 6 gündür gece gündüz belediyenin önünde direniþte olan iþçiler kararlýlar. Kadýköy Belediyesi’nde çalýþan iþçilerin elinde olan TÝS’i belediye iþçilerin elinden almak istiyor. Haklarýný korumak için greve giden iþçiler belediyenin çoðu alanýnda çalýþýyorlar. Kitle örgütleri ve HSGGP 24 Temmuz cumartesi günü iþçileri ziyaret etti. Kadýköy Belediyesi’nden rýhtýma kadar yolun bir tarafýný trafiðe kapatarak Genel Ýþ Sendikasý ve kitle örgütleriyle yürüyüþ yapýldý. Saat 14.30’da baþlayan yürüyüþ sýcaklýða raðmen canlý geçti. Kadýköy Meydaný’na gelindiðinde, basýn açýklamasý yapan Herkese Güvenli Gelecek Platformu adýna konuþan Þahbaþ; “Kadýköy Belediye iþçilerinin yalnýz deðiller. Mücadeleleri baþarýya ulaþýncaya kadar yanlarýnda olacaðýz, destek ve dayanýþmamýzý sürdüreceðiz” dedi. Eylemede sýk sýk “Kurtuluþ Yok Tek Baþýna Ya Hep Beraber, Ya Hiç Birimiz”, “Taþerona Deðil Emekçiye Bütçe”, “Yaþasýn Ýþçilerin Birliði”, “Yaþasýn Sýnýf Dayanýþmasý” sloganlarýný atýlar. Kimisi temizlik iþçisi, kimi baþkanlýk dairesinde... Ýþçiler yürüyor güneþin altýnda. Yürüyüþten önce iþçilerle söyleþtik: Sefer: 1 Mart 2010 tarihinde TÝS görüþmeleri baþladý. Genel Ýþ Sendikasý ile iþveren oturdu masaya. Taban, yani en düþük yevmiye, yemek parasý, yol parasý gibi maddelerde ise sendikamýz ile iþveren bir anlaþma saðlayamadý. 17 Temmuz .2010 tarihinde greve çýktýk. 6 gündür Belediye Baþkanlýðý önünde çadýrýmýzý kurup direniþe baþladýk. Genel Ýþ Sendikasý iþverenlerle görüþmeye açýk. Ama biz kazanýncaya kadar greve devam edeceðiz. Belediyenin taþeron firmasý ile iþçiler arasýnda tatsýz bir olay oldu. Taþeron firma iþçileri bizim grevimizi kýrmaya çalýþýyorlar. Ama asla kimse baþaramayacak. Onlarý, yani taþe-

ron firmanýn grev kýrýcý iþçilerini dün gece engelledik ve mücadelemize devam edeceðiz. Ahmet: Hasan Taþan isimli Belediyenin kadrolu temizlik iþleri müdürü grevi kýrmaya çalýþýyor, taþeron firmanýn sahibiymiþ gibi davranýp grev kýrýcýlýðý yapýyor. Niyazi: Bordrolarýmýzla ilgili çýkan haberler yalandýr. Bunu da Belediye Baþkaný kendisi uyduruyor. Bizim aldýðýmýz net ücret 1.500 TL civarýndadýr. Bir de þu var, burada çalýþan birçok iþçi 20 yýlýn üstünde bir süredir çalýþan kadrolu iþçilerdir. Þu an belediyenin 470 personeli var ama 70 kiþi iþbaþýnda diðer iþçiler grevdedir.

168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

Yeni Evrede

Emek

Mücadele Birliði

KENT AÞ. ÝÞÇÝLERÝ TOPLANTI SIRASINDA EROL EKÝCÝ ÝLE TARTIÞTI Ýþe dönme mahkemesini kazanan Kent AÞ iþçilerinin temyiz kararý da iþçilerin lehine sonuçlandý. Geçen hafta gelen temyiz kararýndan sonra iþçiler ve sendika yöneticileri arsýnda bir toplantý yapýldý. Bu süreci iþçiler sendika ile birlikte deðerlendirmek ve bundan sonra ne yapýlacaðý konusunda bir amaç birliði için toplanýldý. Toplantýya Genel-Ýþ baþkaný Erol Ekici, seçimleri kazanan ve Mehmet Çýnar’ýn yerine gelen 5 nolu þube baþkaný Naci Baþkan ve sendikanýn avukatýyla birlikte Kent A.Þ. iþçilerinin çoðunluðu katýldý. Ýlk önce Ekici kýsa bir konuþma yaptý. Daha sonra sendikanýn avukatý, hukuksal süreci iþçilere anlattý. Ve haklarýnýn ne olduðuna kýsaca deðindi. Ýþe bu bir ay içinde dönme olasýlýklarýný da belirtti. Fakat en kötü ihtimali de göz önünde bulundurarak, sürecin ne getireceðini de bilmediðini söyledi. Ýþçiler hukuksal yöndeki sorularý avukat cevapladýktan sonra sözü tekrar Erol Ekici aldý. Yavaþ yavaþ salondaki hava gerilmeye baþladý. Ýþçilerin sorduklarý sorulara týpký Ankara sürecindeki gibi kaçamak ve baðýrarak cevap veren Ekici’nin bir hayli gergin olduðu gözden kaçmadý. Ýþçilerin sorduðu her soru sonrasýnda sinirleri daha fazla gerilen Ekici, bir iþçinin “Biz bir buçuk yýldýr iþsiziz, senin yerin rahat, bundan sonra gene olumsuz bir sonuç çýkarsa ne yapacaðýz” demesi, baþka bir iþçi arkadaþýn da “Bizimle birlikte ölüme var mýsýn?” demesi üzerine ortam daha çok gerildi. Ayný iþçi arkadaþýn Ekici’nin Ankara sürecinde kullandýðý “90 bin üyem var bunlarýn 300 tanesi gitse de bir þey olmaz” sözlerini hatýrlatmasý ve Ekici’nin iþçiye “Bunu söyleyen namussuz” demesi havayý daha da gerdi. Ýþçinin de “Bu sözleri sen söyledin” demesi üzerine Erol

Ekici iþçi arkadaþa “Namussuzluk yapma” dedi. Ýþçi arkadaþ da “Asýl namussuz sensin, Ankara’da bizi satan da sensin, Tekel iþçilerinin eyleminde demokrasi nutuklarý atýyordun, ama kendi iþçine sahip çýkmadýn, hepiniz namussuzsunuz” dedi. Daha sonra iþçiler Ekici’yle yaklaþýk olarak beþ dakika çok sert bir tartýþma yaþadýlar. Ýþçilerin iþe geri dönmek için dolduracaklarý iþe baþvuru kaðýtlarý daðýtýlmasýyla birlikte, gergin atmosfer kýsa bir süre de olsa daðýldý. Ve iþçiler 1 aylýk hukuksal süreci bekleyeceklerini daha sonra ne yapacaklarýna kendi aralarýnda toplanarak karar vereceklerini söylediler.

KÝPA ÝÞÇÝLERÝ: GERÝ DÖNÜÞ YOK! Tesco/Kipa patronunun çoðunluk tespitine yapmýþ olduðu itirazýn ardýndan, Kipa iþçileri Balçova Kipa önünde, patronun tutumunu karþý eylem yaptý.. Mücadele Birliði, Devrimci Ýþçi Komiteleri, BDSP, UPS Ýþçileri ve TÜMTÝS üye ve yöneticilerinin de destek verdiði eylemde, Kipa iþçileri 16 Temmuz günü saat 16:00’da Balçova Kipa önünde toplanmaya baþladýlar. 1000’e yakýn kiþinin katýldýðý, saat 18:00’de baþlayan basýn açýklamasýnda ilk sözü alan Türk-Ýþ Ýzmir 3. Bölge Temsilcisi Mustafa Kundakçý iþçilere ve eyleme katýlan emek dostlarýna hitap ederek “Kipa iþçilerinin 7 yýldýr inanç, sabýr ve onurla sürdürdüðü örgütlenme mücadelesi zaferle sonuçlanacak ve inanýyorum ki Tez-Koop-Ýþ Sendikasý Kipa’ya girecek” dedi. Daha sonra kürsüye çýkan Tez-Koop-Ýþ Genel Baþkaný Gürsel Doðru; “Tesco/Kipa’da 2003 yýlýndan beri devam eden örgütlenme çalýþmalarý baþarýyla sonuçlanmýþ, Çalýþma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlýðý, sendikamýzýn çoðunlukta olduðunu tespit ederek, taraflara bildirmiþtir. Bizler, toplu sözleþme sürecinin kesintiye uðramadan devam edeceðini ümit ediyorduk. Ancak Tesco/Kipa iþvereni, 2004 yýlýnda yaptýðý gibi Çalýþma ve Sosyal Güvenlik

Bakanlýðýnýn yapmýþ olduðu tespite itiraz etti. Yapýlan bu itiraz adil deðildir, meþru deðildir, haklý da deðildir. Bu itiraz 7 yýldýr örgütlenen, umutla bekleyen iþçiler için ciddi bir gerginlik ve tedirginlik nedenidir. Bugün, uzun soluklu bir mücadelenin ilk adýmýný atýyoruz. Tesco/Kipa’da örgütlü 4 binden fazla üyemizin ve örgütlü olduðumuz diðer market çalýþanlarýnýn yanýmýzda olduðundan eminiz. Dost ve kardeþ sendikalarýmýz bizlerle birlikte olduklarýný zaten deklare ettiler. Demokratik sýnýrlar içerisinde üyelerimizle birlikte bir takým kararlar alacaðýz ve bu kararlarý hiç çekinmeden uygulamaya koyacaðýz. Örgütlenmeye devam edeceðiz. Belki sancýlý ve sý168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

kýntýlý bir süreç yaþanacak. Ancak sonuçta Tesco/Kipa iþçileri kazanacak. Zafer bizim olacak, zafer bizlere inanan, onurlu Kipa iþçilerinin olacak” dedi. Son olarak eyleme katýlanlara seslenen Türk-Ýþ Genel Mali Sekreteri ve Demiryol-Ýþ Sendikasý Genel Baþkaný Ergün Atalay; “Uzattýðýmýz dost elini havada býrakmayýn. Gelin bu iþçileri maðdur etmeyin. Biz kavgadan yana deðiliz. Bizden korkmayýn. Bizim olduðumuz yerde iþ barýþý vardýr, huzur vardýr. Türk-Ýþ olarak Tez-Koop-Ýþ Sendikasýnýn Kipa mücadelesinin yanýndayýz, Tez-Koop-Ýþ’in mücadelesi Türk-Ýþ’in mücadelesidir. Tesco/Kipa’yý Türkiye iþçi sýnýfýnýn temsilcisi Türk-Ýþ’i ve Kipa iþçilerinin temsilcisi TezKoop-Ýþ’in yetkisini tanýmaya davet ediyoruz. Buradan Hükümete de sesleniyor, örgütlenme önündeki engelleri kaldýrýn diyoruz” dedi. Ýþçilerin “Kipa’ya sendika halaylara girecek”, “Gemileri yaktýk geri dönüþ yok”, “Yaþasýn sýnýf dayanýþmasý”, “Kipa’da teslim olmayacaðýz”, “Örgütlü iþçiyi hiçbir kuvvet yenemez”, “Kipa UPS omuz omuza “sloganlarýnýn atýldýðý eylem yaklaþýk üç saat sürdü. Mücadele Birliði/Ýzmir

Yeni Evrede

Emek

Mücadele Birliði

ANTEP KESK ZAMMI PROTESTO ETTÝ

15 Temmuz günü Sosyal Güvenlik Kurumu önünde bir araya gelen KESK üyeleri, Temmuz ayý itibari ile kamu emekçilerinin maaþlarýna yansýyacak 1,06’lýk zammý protesto ettiler. “KESK Gaziantep Þubeler Platformu” pankartý açan kamu emekçileri, “Yaþasýn Onurlu Mücadelemiz”, “Hükümet Güdümlü Sendika Ýstemiyoruz”, “Toplu Sözleþme Hakkýmýz Grev Silahýmýz”, “Hükümet Zammýný Al Baþýna Çal” sloganlarý attýlar. KESK Þubeler Platformu adýna basýn açýklamasýný okuyan BES þube baþkaný Sevgül Özdemir, hükümetin, ekonominin iyiye gittiði ve krizden çýkýlmakta olduðu, iþsizliðin düþüþ eðilimine girdiði yönünde pembe tablolar çizdiðini, gerçek ile yalanýn birbirine karýþtýrýlmak istendiðini dile getirerek “Temmuz ayý itibariyle kamu emekçilerine reva görülen 1.06’lýk enflasyon farkýnýn günlük yaþamdaki farkýna baktýðýmýzda dahi, varsa bir iyileþmenin, bunun emekçiler lehine olmadýðýný görüyoruz” dedi. Özdemir, emekçilerin günlük harcamalarýnýn her gün arttýðýný vurgulayarak “Bu fark ile maaþlarýmýzda 1 tl’lik bile artýþ olmayacak. Oysa toplu taþýma ücretlerine baktýðýmýzda Ýstanbul’da 1.50, Ankara’da 1.85’tir.” diyerek verilen zam ile günde bir defa bile otobüslere binemeyeceklerini dile getirdi. Özdemir “Kamu emekçilerinin günlük giderlerini ve temel ihtiyaç kalemlerini esas almayan bir enflasyon sepeti üzerinden yapýlan enflasyon hesaplamasýnýn gerçekliðimizi ifade etmediðini yýllardýr ifade ediyoruz. Arkasýna 4688 sayýlý yasayý ve yandaþ konfederasyonlarý da alarak her yýl toplu görüþme oyunu ile enflasyon oranlarýna dayalý yüzdelik oranlarla kamu emekçilerinin maaþlarýný belirlemektedir. AKP bir yandan maaþlarýmýza ve sosyal haklarýmýza göz dikerken, bir yandan 657 sayýlý yasada yapacaðý deðiþikliklerle iþ güvencemizi de elimizden almak istediler. Ancak yandaþ konfederasyonlarýn sessizliðine ve desteðine raðmen bir kez daha, AKP’nin hevesi kursaðýnda kalacak” dedi. Basýn açýklamasý alkýþlar ve sloganlarla sona erdi.

EMEKÇÝLER DÜÞÜK ZAMLARI PROTESTO EDÝYOR

BOYKOTU TARTIÞTIK

Yeni anayasanýn gündeme gelmesinin ardýndan bütün siyasal hareketler renklerini açýktan belli eder bir duruma geldi. Sermayenin ihtiyaçlarý doðrultusunda gündeme gelen ve iþçi ve emekçilerin mücadelesinin kanla bastýrýlmasýna neden olan 12 Eylül faþist askeri darbesinin ardýndan, yine sermayenin ihtiyaçlarý doðrultusunda bu sefer bir anayasa paketi sunuluyor önümüze. Hiçbir zaman 12 Eylül’le hesaplaþmak gibi bir derdi olmayan, aksine 12 Eylül’ün devamý olarak önümüze gelen bu anayasa tartýþmalarý reformizmin karakterini açýk bir þekilde sergilemesinin de önünü açtý. Evet’in de Hayýr’ýn da faþist anayasayý onaylamak anlamýna geldiði referandumda düzenle sýký baðlar içerisinde olanlarýn bu seçeneklerden birini tercih etmeleri hiç de þaþýlacak bir durum deðil. Ulusal hareketin, referandumu boykot politikasýný kitlelere anlatmak amacýyla BDP Antep Ýl Örgütü tarafýndan Antep’te BDP Þýrnak milletvekili Hasip Kaplan’ýn da katýldýðý bir toplantý düzenlendi. Toplantý Antep ÝHD binasýnda saat 11.00’de gerçekleþtirildi. Demokratik kitle örgütleri temsilcileriyle birlikte gerçekleþtirilen toplantýya bizler de Mücadele Birliði Platformu olarak katýldýk. Hasip Kaplan referandumu neden boykot ettiklerine dair bir bilgilendirme yaptý. Çok kýsa süren bir söyleþinin ardýndan toplantý sona erdi. Toplantý sonrasýnda ise Antep Mücadele Birliði Platformu temsilcisi arkadaþýmýz Hasip Kaplan’a “…bizler de Mücadele Birliði Platformu olarak referandumu boykot ediyoruz. Boykot politikasýna bakýþ açýlarýmýzda ne kadar farklýlýklar olsa da mutlaka ortaklaþacaðýmýz noktalar da olacaktýr” diyerek yeni çýkan “Devrimin Önsözü Deniz Gezmiþ” adlý kitabýmýzý hediye etti. Çok memnun olduðunu belirten Kaplan, birlikte hareket etmenin önemine deðindikten sonra salondan ayrýldý. Mücadele Birliði/Antep

Kamu emekçilerine yapýlan 1.06’lýk zam, Kamu Emekçileri Sendikalarý Konfederasyonu üyeleri tarafýndan, 15 Temmuz günü Taksim Tramvay’dan saat 18.30’da toplanarak Galatasaray Lisesi’ne kadar yapýlan bir yürüyüþle protesto edildi. Türkiye’nin çoðu ilinde ayný anda yapýlan protesto gösterileri, Ýstanbul’da “Tek Yanlý Yüzdelik Artýþlar Deðil, Toplu Sözleþme” pankartýný açarak baþladý. Yürüyüþ boyunca “Toplu Sözleþme Hakkýmýz, Grev Silahýmýz”, “Hükümet Zammýný Al Baþýna Çal”, “Kurtuluþ Yok Tek Baþýna Ya Hep Beraber Ya Hiç Birimiz”, “Rantiye Deðil, Emekçiye Bütçe” sloganlarý atýldý. Galatasaray Lisesi’nin önüne gelinildiðinde basýn açýklamasýný okuyan KESK Dönem Sözcüsü ve Tüm Bel Sen þube baþkaný Mehmet Demir açýklamada “Bizler enflasyon hedefine dayalý ücret zammý anlayýþýný reddediyoruz. Bizler insanca yaþayacak bir ücret istiyoruz. Temel ücret üzerinden kamu emekçilerinin mali, sosyal ve demokratik tüm taleplerinin ele alýndýðý toplu sözleþme masasýnýn derhal kurulmasýný istiyoruz” dedi. Basýn açýklamasý okuduktan sonra bordolarýný yakan kamu emekçileri zammý böyle protesto ettiler. Devrimci Emekçi Komiteleri (DEK)

168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

Yeni Evrede

Emek

Mücadele Birliði

ÇELMER ÝÞÇÝLERÝ EYLEMDE! Kocaeli’de Çayýrova’da kurulu Çelmer Çelik Fabrikasý’nda çalýþan iþçiler, 16 Temmuz günü direniþe çýktýlar. O günden bu yana eylemde, sokaktalar. DÝSK’e baðlý Birleþik Metal Ýþ Sendikasý’nda örgütlenen Çelmer Metal iþçilerine, ilk baskýlar patronlarý Gazi Yýlmaz’dan geldi. Tehditler eden ve iþyerine sendikayý sokmamak için elinden geleni ardýna koymayacaðýný söyleyen Çelmer patronu, iþçiler geri adým atmayýnca 19-20 Haziran tarihlerinde 12 iþçiyi iþten attý. Sendika önünde direniþe geçen 12 Çelmer iþçisinin direniþi, diðer iþçi arkadaþlarýnýn desteði ve dayanýþmasý ile baþarýya ulaþtý ve Çelmer Patronu iþten attýðý iþçileri 7 Temmuz günü iþe geri aldý. Ancak Çelmer patronu, 16 Temmuz günü 22 iþçiyi birden iþten attý. Çelmer iþçileri, 16 Temmuz günü fabrika önünde yeniden direniþe baþladýlar. 25 Temmuz Pazar günü, Çelmer iþçileri Taksim’de idi. Saat 14.00 civarýnda Tramway Duraðý’nda “Ýþten Atmalar Yasaklansýn”, “Yaþasýn Onurlu Direniþimiz”, “Ýþçilerin Birliði Sermayeyi Yenecek” sloganlarý ve “Çelmer Ýþçileri Ýþini Ýstiyor, Birleþik Metal Ýþ Sendikasý” pankartý ile toplandýlar. Yanlarýnda onlarý býrakmayan çocuklarý... Çelmer iþçileri ile ayný kaderi paylaþmýþ olan ve direniþlerini sürdüren Samka Metal iþçileri de sýnýf kardeþlerine destek olmak için dövizler ve “Direniþçi Samka Metal Ýþçileri, Birleþik Metal Ýþ Sendikasý” pankartý ile eylemde idiler. “Üç kuruþ ücrete zehirli gazlarýn, tozlarýn içerisinde, cehennem sýcaðýnda, aðýr mesai saatlerinde gecemizi gündüzümüze katarak çeliðe hayat veriyoruz. Ve çeliðe hayat verirken, insanlýk dýþý koþullar altýnda kendi hayatlarýmýzý tüketiyoruz” diyen Çelmer iþçileri, sýk sýk “Ýþten Atmalar Yasaklansýn”, “Çelmer Ýþçisi Direniþin Simgesi”, “Sendikal Hakkýmýz Engellenemez”, “Ýþ Ekmek Yoksa Barýþ Da Yok” sloganlarý attýlar ve “Yaþasýn Ýþçilerin Birliði”, “Ýþimizi Geri Ýstiyoruz”, “Sendika Hakkýmýz Engellenemez”, “Yaþasýn Onurlu Direniþimiz”, “Babamýn Ýþini Geri Ýstiyorum” dövizleri taþýdýlar.

Samandağ Festivali

Kitle örgütlerinin sýnýf örgütlerine olan tahammülsüzlükleri bir kez daha Samandað Festivali’nde somutlaþtý. Aylar öncesinden festivalde Emeðe Ezgi Müzik Grubu ve þiir, tiyatro gruplarýmýzla etkinliðe katýlmak üzere baþvuruda bulunmamýza karþý, “daha çok erken” þeklinde cevap aldýk. Biz de festivalden önce yaklaþýk bir buçuk ay boyunca talebimizi tekrar tekrar yineledik tertip komitesine. Amacýmýz devrimci müziði, tiyatroyu, devrimci sanatý Samandað halkýna ulaþtýrmak, onlar-

Çelmer iþçileri, “Buradan sesimizi herkes duysun, iþimiz için, ekmeðimiz için ve sendikalý olma hakkýmýz için sonuna kadar direniþimizi sürdüreceðiz. Kölece çalýþma koþullarýný sonuna kadar reddedeceðiz. Direniþçi Tekel iþçilerinin açtýðý onurlu yoldan ilerleyeceðiz. Yüreklerimizi, þu an direniþte bulunan Samka Metal, UPS Kargo, Key Tekstil, ÝSKÝ, Ýtfaiye, Marmaray ve daha nice sýnýf kardeþlerimizin yüreklerinin yanýna katacaðýz” diyerek basýn açýklamasýný sonlandýrdýlar. Sýnýf kardeþlerini yalnýz býrakmayan Samka Metal iþçileri adýna bir kadýn iþçi kýsa bir konuþma yaptý ve Çelmer Ýþçilerini desteklediklerini belirtti. Çelmer iþçileri, basýn açýklamasý bitince kendi hazýrladýklarý bildirilerini daðýtarak sloganlarla Ýstiklal Caddesi boyunca yürümeye baþladýlar. Mis Sokak önüne kadar, çocuklarý önde “Çelmer Ýþçisi Direniþin Simgesi”, “Sendikal Hakkýmýz Engellenemez” sloganlarý atarak yürüdükten sonra, Taksim Meydaný’na geri dönerek eylemlerini sonlandýrdýlar. la paylaþmaktý. Tertip komitesinde yer alan birkaç arkadaþýn baþvurularýmýz sýrasýnda “katýlmanýzý engelleyecek bir neden yok” þeklindeki ifadelerine karþýn, ne bizi ne de diðer devrimci yapýlarýn müzik gruplarýný festivale dahil etmemiþlerdi. Bunun yanýnda stantlarýmýzý açmamýz için gerekli olan hiç bir ihtiyacýmýzý da karþýlamadýlar. Aslýnda müzik gruplarýný festivale dahil etmeyiþleri de, stantlarýn kurulumu için ihtiyaçlarýmýzýn karþýlanmasý için hiçbir yardýmda bulunmamalarý da bizi þaþýrtan bir durum deðildi. Bizler tüm bu olumsuzluklara raðmen yeni baskýdan çýkan kitabýmýzla (Devrimin Önsözü Deniz Gezmiþ) ve diðer yayýnlarýmýzla standýmýzý açtýk. Tabii tertip komitesi stantlarýmýzý bira stantlarýnýn arkasýna doðru iten bir þekilde bir organizasyon yapýlmýþtý. Bundan hiç rahatsýz olmayan tertip komitesi, arkadaþlarýmýzdan birkaç kiþinin Mücadele Birliði ve Filistin flamalarýný orkestranýn arkasýnda dalgalandýrmalarýndan oldukça rahatsýzlýk duydular. O kadar ki flamalarý defalarca indirme giriþiminde dahi bulundular. Ama flamalarý alan arkadaþlar onlarý o kadar sahiplenmiþlerdi ki, ezilen, sömürülen proletaryanýn bayraklarýný dalgalandýrmayý ýsrarla sürdürdüler. Bizler çok iyi biliyoruz ki, bu kitle örgütlerinin bir devrim ve sosyalizm iddiasý yoktur. Onlar ancak var olan kapitalist sistemin üretim iliþkilerini esnetmekle uðraþýrlar, yani kýrýntýlarla... Onun içindir ki, emeðin iktidarýný kurana kadar, zafere ulaþýncaya kadar daima, “Yaþasýn Halklarýn Birlikte Mücadelesi” demeye devam edeceðiz. Devrimci sanatý yaþatmak ve kitlelerle buluþturmaktan asla vazgeçmeyeceðiz. Devrimci sanat engellenemez! Antakya Mücadele Birliði

168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

Yeni Evrede

Ekin Sanat

Mücadele Birliði

AYIÞIÐI SANAT MERKEZLERÝ 7. KONFERANSI liði, Önsöz Dergisinin 5. yýl kutlamasý oldu. Saat 15.00’ten itibaren Ayýþýðý’nda yerini almaya baþlayan Ayýþýðý dostu sanatçýlar, sanat merkezi emekçileri ve dostlarý, bu mutluluðu birlikte paylaþtýlar. Önsöz’ün 5 yýldýr yayýnlanan sayýlarýndan seçme þiirlerin okunduðu, duygularýn anlatýldýðý kýsa konuþmalarýn ardýndan Önsöz için yaþgünü pastasý kesildi. Etkinliðe katýlan bir sanatçý dostumuz ilk sahnede yerini aldý. Operanýn ülkemizde ve tüm kapitalist ülkelerde zengin sýnýfýn izleyebildiði bir sanat dalý olduðunu, oysa Sovyetler Birliði’nde genellikle iþçilerin izlediði bir sanat olduðunu söyledi ve kýsa bir arya söyledi. Kulaklarýn alýþkýn olmadýðý bu müziðin hemen herkesin beðenisini kazandýðý, kopan alkýþlar ve “bir daha” nidalarýyla anlaþýldý, ve arya Ayýþýðý Sanat Merkezlerinin bu yýl 7.sini düzenlediði Kon- devam etti. Dostumuzu sahneden inmedi ve konser verecek oferans, 22 Temmuz günü baþladý. Bu yýl, önceki yýllardan fark- lan Emeðe Ezgi’yi sahneye çaðýrdý. Grupla birlikte “Uzun Ýnlý olarak iki ayrý kurum da yerini almýþtý. Kýþ aylarýnda açýlýþýný ce Bir Yoldayým” ve “Ayrýlýk” derlerken, salonun coþkusu yapan Antakya Ayýþýðý Sanat Derneði ve 6 Mayýs günü açýlýþý- durmadý. ný yapan Ankara Mart Kültür Sanat Düþünce Derneði de KonEn son sahnede yerini alan Emeðe Ezgi, aðýrlýklý olarak ferans’ta idi. kendi ezgileriyle buluþtu izleyicilerle, ve en yeni besteleriyle. Ýlk gün kurumlarýn faaliyet raporlarýnýn deðerlendirildiði Saatler akþama doðru ilerlerken, bir Konferans daha halaylarkonferansta, “bir yýl boyunca neler hedeflemiþtik ve neler yap- la, ezgilerle, hazýrlanan projelerle ve yüzlerde tebessümlerle sotýk” baþlýca konu idi. Ýkinci ve üçüncü gün ise, Devrimler ve na erdi. Bir sonraki Konferansta buluþmak üzere ayrýlanlar, Sanatýn Rolü üzerine sunumlar yapýldý. Antep, Adana, Ýzmir, yüreklerinde coþku ve hüzünle vedalaþtýlar. Antakya, Ankara ve Ýstanbul Sanat Merkezleri; Emeðin Örgütlenmesinde Sanatýn Rolü, Ortadoðu, Latin Amerika, Asya, Avrupa, Sovyet Devrimleri ve Türkiye-Kürdistan Devrimi Sürecinde Sanatýn Rolü üzerine idi iki günlük sunumlar. Ýkinci günün akþamý ise sahneyi Devinim Tiyatro Atölyesi alýyordu. “Yaþamak Görevdir Bu Yangýn Yerinde” isimli Sivas Katliamý’ný anlatan oyunlarýnda izleyicileri alýp Sivas’a, 2 Temmuz 1993 gününe götüren Tiyatro Grubu, öfkesini bilediler izleyenlerin. Gözleri dolanlar, gözyaþlarýna hakim olamayanlar da vardý salonda. Üçüncü gün ise sahne Ýzmir Ayýþýðý Tiyatro Ýþçileri Atölyesi’nin Ewina Newroze – Newroz’un Aþký oyununa aitti. Tiyatro grubu, daha önce Tüyap Kitap Fuarýnda oynadýklarý bu Kürtçe-Türkçe oyun ile, Tüyap’a ilk defa Kürtçe oyun götüren grup olmuþlardý; bizlere de Newroz ve isyan coþkusunu taþýdýlar. Dördüncü ve Konferansýn son günü sabahý, her zamanki gibi Konferans deðerlendirmesi yapýldý. Konferans’ýn son etkin-

NEHÝRLEÞEN DÝZELER 2 haftada bir düzenlediðimiz “Nehirleþen Dizeler” adlý þiir dinletisi ve þiir üzerine söyleþi etkinliðimizin ikincisini, 25 Temmuz’da Antep Ayýþýðý Sanat Merkezi’nde yaptýk. Bu haftaki konumuz, komünist þair Nazým Hikmet oldu. Açýlýþ konuþmasýný yapan arkadaþýmýz, Nazým Hikmet’in o döneme damgasýný vurma-

sýnýn nedenlerini kýsaca anlattý. Serbest þiirin öncüsü diye tanýmladýðý Nazým Hikmet’in ayný zamanda toplumcu gerçekçi þiirin de büyük bir temsilcisi olduðunu vurguladý. Nazým Hikmet’in komünist bir þair olduðunu söyleyen arkadaþýmýz sözlerini þöyle bitirdi “Kapitalizm, tüm devrimci-komünist sanatçýlara yaptýðýný Nazým’a da yapmaktadýr. Nazým’ý o devrimcikomünist kimliðinden soyutlayýp, yani Nazým’ýn altýný boþaltýp salt iyi bir Türk þair diye vermektedir. Hayýr, Nazým Hikmet komünisttir ve sermayeye en güzel cevabý yine Nazým vermiþtir ‘Sevdalýnýz komünisttir’ diye.” 168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

Daha sonra söz alan arkadaþlarýmýz da Nazým’ýn toplumcu gerçekçi þiiri ve þiir anlayýþý üzerine konuþtular. Ekin Þiir Atölyesi’nden arkadaþlar konuþma aralarýnda þiirler okuyarak etkinliðe renk kattýlar. Konuþma aralarýnda müzik grubu da Kürtçe ve Türkçe ezgileriyle etkinlikte yerini aldý. Dinleyenlerin mutluluðu yüzlerinden okunuyordu. Bir süre sonra bu mutluluk enerjiye dönüþtü zira arkadaþlar halaya durmuþlardý bile. Büyük bir coþkuyla çekilen halaylarýn ve gerçekleþen sohbetlerin ardýndan etkinliðimiz sona erdi. Ekin Şiir Atölyesi

Yeni Evrede

UPS İşçileri

Mücadele Birliði

MÜCADELE SONUÇ ALACAKTIR!

83 gündür direniþte olan UPS iþçilerini bugün Mücadele Birliði Platformu ziyaret etti. Saat 11.00’da mezarlýðýn yanýnda oluþturulan kortej ve açýlan pankartla Mahmutbey UPS aktarma merkezine yürüyüþe geçtiler. Sýk sýk “ UPS Ýþçisi Yalnýz Deðildir”, “Yaþasýn Ýþçilerin Mücadele Birliði”, “Ýktidar Dýþýnda Her Þey Hiçbir Þeydir”, “Fabrikalar Tarlalar Siyasi Ýktidar Her þey Emeðin Olacak”, “Ýþçiler Birleþin Devrim Ýçin Savaþýn” sloganlarýný attýlar. Direniþte olan iþçiler destekçilerini alkýþlarla, sloganlarla eþlik ederek karþýladýlar. Bu sýcak karþýlamanýn ardýndan Mücadele Birliði adýna Vefa Serdar “bugün direniþinizin 83. günü, büyük bir kararlýlýkla devam eden mücadelenizin, nasýl zorluklarla sürdüðünü biliyoruz. Size karþý grev kýrýcý iþçilerin polis eskortuyla aktarmaya sokulduðunu biliyoruz. Size polisin nasýl saldýrdýðýný da biliyoruz. Bizler sizin her zaman yanýnýzda olduk ve olmaya devam edeceðiz. Sizler burada Tümtis’in baþýný çektiði direniþtesiniz. Siz oturursanýz, oturacaðýz, sa-

vaþýrsanýz biz de sizinle savaþacaðýz. Her zaman sizin yanýnýzda olacaðýz, 83, gündür sürdürdüðünüz onurlu direniþinizi selamlýyoruz. Mutlaka direniþiniz zafere ulaþacaktýr.” ardýndan Devrimci Öðrenci Birliði adýna yapýlan konuþmada “biz öðrenciler olarak biliyoruz ki iþçilerin, emekçilerin yanýnda olmadan özgürlük yüzü göremeyeceðiz. Bizim sorunlarýmýz sizden baðýmsýz deðil, öðrenciler olarak iþçi sýnýfýnýn yanýnda olmak zorunluluðumuz ve sorumluluðumuz vardýr.” denildi. Ayýþýðý sanat merkezi tiyatro atölyesinden þiir dramatizasyonu iþçilerle paylaþýlýrken daha sonra Emeðe Ezgi müzik grubu iþçilerle türküler ve marþlar söyledi. Canlý ve sýcak sohbetler kuruldu. Ýþçilerle sýcak sohbetlerden sonra sloganlarla iþçilerin direniþi selamlandý. Bu arada daha önce iþ kazasý geçiren iþçilerle sohbet ettik. Durumlarýný anlattýlar. Cebrail Polat: Direniþ baþlamadan önce UPS’de bir iþ kazasý geçirdim. Ayaðým kýrýldý üzerine 500 kiloluluk bant düþtü. Olay þöyle oldu. Biz boþaltmada çalýþýyoruz normalde ama iþ yerinde müdür ne der ise yapmak zorunda kalýyoruz, o gün bana müdür seslendi bandý aþaðý indirmemi söyledi bende aþaðý indirmeye çalýþýrken ayaðýma düþtü ve ayaðým kýrýldý, sýzýlar içindeyken beni paletin üzerine koydular ve sonra her tarafý kapalý bir arabaya bindirerek hastaneye býrakýp gittiler. Kendi elemanlarýna bir þey olunca hemen ambulans-polis gelirken bize getirilmiyordu. Hastanede tedavi gördüm ve bütün masraflarýmý ben karþýlamak zorunda kaldým. Normalde bunu onlarýn yapmasý gerekirdi. Þuan ayaðým kýrýk ve direniþteyim. Yeni yeni iyileþiyorum. Hasan: Benim arkadaþýmýn durumuyla çok benzer baþýma gelenler. Zaten ayný bölümde çalýþýyoruz. Arkadaþýma yapýlan muamelenin aynýsýný da bana da gösterdiler. 500 kiloluk aðýrlýðýnda eþyalarý bizlere taþýtýyorlar. Normalde bu kadar aðýr yükler için makine var. Potif makinesini çalýþtýrmýyorlar. Bir þey söylediðimiz zaman hemen iþten çýkarýlma tehdidiyle karþý karþý kalýyorduk. Patron ve müdür bizim sendikalý olduðumuzu anlar anlamaz bizleri iþten çýkardýlar.

UPS ÝÞÇÝLERÝ ÝÇÝN YÜRÜYÜÞ Eylemlerinde üç ayý geride býrakmak üzere olan UPS iþçilerine destek eylemleri devam ediyor. Taksim tramvay duraðýnda toplanan Mücadele Birliði Platformu üyeleri UPS iþçilerinin eylemci seslerini duyurmak için yürüyüþ yaptýlar. “ZAFER SAVAÞAN UPS ÝÞÇÝLERÝN OLACAK/ MÜCADELE BÝRLÝÐÝ” imzalý pankartla Ýstiklal Caddesi boyunca yürüyüþ yapýldý. Sýk sýk “ Fabikalar Tarlalar Siyasi Ýktidar Her Þey Emeðin Olacak”, “UPS Ýþçisi Yalnýz Deðildir”, “Dünya Emeðin Olacak”, “Bütün Ýktidar Emeðin Olacak”, “Ýþçiler Birleþin Devrim Ýçin Savaþýn” sloganlarý atýldý. Yürüyüþ sýrasýnda halka dönük ajitasyon konuþmalarý yapýldý: “83 gündür UPS iþçileri direniþte, aðýr çalýþma þartlarýna karþý TÜMTÝS sendikasýna üye olduklarý için iþten çýkarýldýlar. Þimdi UPS iþçileri kendi örgütlerine ve iþlerine sahip çýkarak direniyorlar!” Aða Camii’ne gelindiðinde konuþma yapan Ali Ekber Sever, “UPS iþçileri 83 gündür patronun ve polisin saldýrýlarýyla karþý karþý kaldýlar ama kendi haklarýna sahip çýkarak direniþlerini sürdürüyorlar.” dedi. Ýþçilere ve emekçilere seslenerek þunlarý söyledi: “þu an referandum ile bizleri yine kandýrmaya çalýþýyorlar, bizler diyoruz ki bu referandum ne iþçilere ne de

emekçilere bir þey vermeyecektir, var olan kapitalist sistem devam edecektir, onun için bizler referandumda ne evet ne de evet diyelim bizim yapmamýz gereken sisteme tek alternatif yolu açmak olmalýdýr, oda boykottur!” Konuþmalardan sonra Emeðe Ezgi türküler ve marþlar söyledi. Coþkulu eylem sloganlarla sona erdi.

168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

Yeni Evrede

Emek Postası

Mücadele Birliði

10 LİRALIK YAŞAMLAR

SERMAYE NURETTÝN BÝNGÖL’E 10 LÝRALIK ÖLÜMÜ REVA GÖRDÜ Uzun yýllardýr Tersanede önlenebilir nedenlerden doyalý yüzlerce iþçi öldürülüyor. Her ölümün ardýnda ise gözü yaþlý aileler ve kapitalizmin vahþetinden habersiz çocuklarý kalýyor. Çocuklar ne babalarýnýn neden öldüðünü biliyorlar, ne de kapitalizmin kendilerine reva gördüðü sefalet içinde yaþam sürdüreceklerini. Geçtiðimiz günlerde Torlak Tersanesi’nde sözüm ona gece çalýþmanýn yasak olduðu gece çalýþmasý esnasýnda Nurettin Bingöl 10 liralýk güvenlik kemeri olmadýðý için öldü, öldürüldü. Sadece Bingöl deðil, Bingöl gibi yüzlercesi bu nedenlerden doyalý 10 liralýk ölümlere reva görülüyorlar. Ülkemizde 10 yýlda 10 bin 570 iþçi öldürüldü. 10 yýlda 10 bin 570 iþçi! Hafýzalarýmýzdan silinmedi daha kum torbasý olarak filika içine bindirilen iþçilerin ölümü. Kum torbasý kadar deðer görmeyen iþçilerin ölümü. Hafýzamýzý zorlamamýz gerekmiyor aslýnda. Son zamanlara baktýðýmýzda hem hemen her gün birçok iþçinin önlenebilir kazalardan dolayý öl(dürül)düklerinin haberlerini alýyoruz. Keyifleri yerinde olan sermayenin sözcüleri, bu ülkenin Baþbakaný, Çalýþma ve Sosyal Güvenlik Bakaný, iþçilerin ölümlerini “Kader” ve “Güzel Ölümler” olarak nitelendiriyor. Tabiî ki sermaye sýnýfýnýn çýkarlarýný gözeten burjuvazinin isteðiyle yasalar çýkartan ve ezilen haklar üzerinde baský kuran bu devletin, iþçilerin ölümlerine böyle atýflarda bulunmalarý gayet doðaldýr. Onlardan “bu ölümlerin sorumlusu sermaye sýnýfýdýr. Bu ölümler kader deðildir” demelerini beklemek asýl þaþýlmasý gereken olurdu. Bizler biliyoruz ki kapitalist sistemde iþçi-emekçilere ve ezilen halklara ölümden öte yol yok. Sermaye sýnýfý biz iþçilerden elde ettiði artý-deðer ile yaþamýný cennete çeviriyor. Biz ise cehennemin sýcaðýnda ölümü tadýyoruz her gün.

Bu duruma son vermek kapitalist sisteme son vermekten geçer. Kapitalizm var oldu müddetçe açýlýktan, sefaletten ve önlenebilir ölümlerden kurtuluþ yok. Ýþçiler, kapitalizme karþý “iktidar dýþýnda her þey hiç bir þeydir” þiarýyla Devrimci Ýþçi Komiteleri Saflarýnda iþçi sýnýfýnýn iktidar kurma mücadelesi için örgütlenelim! Devrimci Ýþçi Komiteleri iþçi sýnýfýnýn kapitalizme karþý iktidar mücadelesinde sýnýfýn öz örgütlenmeleri olarak iþçi sýnýfýnýn baðrýndan çýkmýþtýr. Devrimci iþçi komiteleri der ki; —Komite ve konseyler, yaþamýn her alanýna müdahale eden toplumsal inisiyatif organlarýdýr. Sistemden net bir kopuþu ifade ederler; mücadele, ayaklanma, giderek iktidar organlarýna dönüþeceklerdir; —Komite ve konseyler, eylemlerini tabana yaymalý, kitleleri eylemlere katmalýdýr; —Sýnýf mücadelesi ve emekçi sýnýfýn devrim yolu ile egemenliði temel ilkedir; —Tüm devrimci kitleler devrimci politikalar temelinde örgütlenecek ve eyleme geçirilecektir. —Komite ve konseyler, emekçi sýnýfýn kurtuluþu için savaþabilen ve savaþmak isteyen herkese açýktýr. Bütünlüklü hareket ve örgütlenmeyi koruyucu tedbirler zorunludur; —Her karar ortak tartýþmada alýnýr. Demokratik merkeziyetçilik esastýr; —Seçilenleri, gerek görüldüðü anda geri çaðýrma temel ilkedir; —Tarým proletaryasý, yoksul ve küçük köylülük içinde etkin örgütlenme, kent ve kýr emekçilerinin mücadele birliði esastýr. YAÞASIN ÝÞÇÝLERÝN MÜCADELE BÝRLÝÐÝ ÝÞÇÝLER BÝRLEÞÝN SOSYALÝZM ÝÇÝN SAVAÞIN DİK/DEVRİMCİ İŞÇİ KOMİTELERİ

168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

Yeni Evrede

UPS İşçileri

Mücadele Birliði

UPS’DE SALDIRILAR DEVAM EDÝYOR 88 gündür direniþte olan UPS iþçilerinden sendikalý olan üç iþçi arkadaþ daha iþten atýldý. Son süreçte gittikçe yoðunlaþan saldýrýlara bir yenisi daha eklendi. UPS yetkilileri sendikalaþmanýn önüne geçemeyince iþçilerin iþlerine son veriyorlar. Ve yerlerine direniþi kýrmak için dýþarýdan iþçi getiriyorlar. Köþeye sýkýþan ve artýk son kozlarýný oynayan UPS þirketi karþýsýnda iþçiler birbirlerine daha sýký baðlanýyorlar. Direniþ ilk günkü gibi canlý ve kararlý bir þekilde devam ediyor. Eylemdeki arkadaþlarla yaptýðýmýz söyleþiyi sizlerle paylaþýyoruz. DÝK: Merhaba bugün direniþinizin 80. günü, kýsaca bize anlatýr mýsýnýz? ÝÞÇÝ: Yaklaþýk 15 gündür ben direniþin içindeyim,15 günlük süreci deðerlendirirsek bana kattýðý manevi deðeri, çünkü daha önce sendika ile hiçbir iþim olmadý. Sendika ile tanýþalý yaklaþýk 1,5 ay oldu. 15 gündür bana neler kattý, özgüven, dayanýþma, birliktelik, arkadaþlýk, dostluk. Tabiri doðru ise kendi ailen veya akrabalarýndan görmediðin birçok þeyi buradan görüyorsun. DÝK: Örgütlü olmanýn gücünü burada hissediyor musunuz? ÝÞÇÝ: Artýk ona doðru yani örgütlenme çabasý içinde oluyorsun. Benden çok biz olarak hareket ediyorsun artýk toplumsal olarak düþünmeye baþlýyorsun. Bazý yerlerde biz örgütleniyorduk, benim çevremde olsun örgütleniyorduk ama yumruðu sýktýðýn zaman bazý arkadaþlarýmda kaçýnmalar oluyordu yani tam sýkamýyorlardý yumruklarýný ama burada o þekilde deðil. Burada yumruðu sýktýðýn zaman parmak kýrýlma noktasýna gelse dahi o yumruk sýkýlýyor ve indiriliyor. Bunu engelleyemiyorlar. Geri adým atýlmýyor yani bütün olanaklarý zorlayarak hedefe doðru ilerliyoruz. Benim þubemde biz dokuz kiþiydik sekizine baský ile boþ senete imza attýrmýþlardý, iznim bitip geldikten sonra bana da attýrmak istediler. Bende kabul etmediðim için iþ hakkým fes edildi. DÝK: Orada ki iþçi arkadaþlara ne imzalatmak istediler.

ÝÞÇÝ: Ya iþi býrakýrsýnýz ya da boþ senede imza atarsýnýz diye baský yaptýlar. Bu þekilde arkadaþlarýmýza zorla imza attýrdýlar. Belki benim orada olmamam ya da arkadaþlarýmýn cahilce düþünceleri bize iþ kaybý yaþattý. Türkiye öyle bir coðrafya oldu ki artýk iþ bulamadýðýn zaman hiç bulamýyorsun. Artýk kalýyorsun ortada ne yapacaðýný bilmiyorsun çaresiz kalýyorsun. Bundan kaynaklý boynun eðik olarak onu yapmak zorunda kalýyorsun. Aman ya diyorsun bir lokma ekmeðim olsun da varsýn kölece çalýþayým. Hayýr böyle bir mantýk yok. Sermaye sahipleri iþverenler iþçilerin zayýf noktalarýný çok iyi biliyorlar. Ýnsanlarýn nerden çözülebileceklerini çok iyi bildikleri için hangi damardan gireceklerini ve o damarý nasýl keseceklerini çok iyi biliyorlar. Bunu bende göremedikleri için benim sözleþmemi feshettiler. Ben bir buçuk senedir UPS çalýþýyordum, bu tür uygulamalara karþý çýktýðým için beni iþten attýlar. Her arkadaþýmýzý farklý bahanelerle iþten atýyorlar. Diðer arkadaþlar yaptýklarý þeylerden kaynaklý piþmanlar ben piþman deðilim çünkü doðru olaný yaptým. Boþ senete imza atýp kendilerini yýpratýyorlar. Attýklarý boþ senet patron tarafýndan belirleniyor. Yýllýk mý aylýk mý onlar da bilmi168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

yor. Patron isterse þimdi bile çýkarabilir. Þöyle bir taktik izliyor iþveren ben seni bugün iþten çýkardým diyelim ki sen beni belirli mercilere þikâyet etmeye gittin ve benden tazminat istedin ben seni þikâyetinden vazgeçirebilirim çünkü elimde bir boþ senet’im var ve hiçbir tazminat ödemeden kapý dýþarý atmýþ olurum. Ýþveren bunun hesabýný yapýyor. DÝK: Sendikanýz elindeki bütün imkânlarýný kullanarak sizi sendikalý örgütlü yapmak için elinden geleni yapýyor. Fakat buna raðmen UPS yetkilileri sendikaya karþý saldýrýlarýný artýrýyor sizin bu konudaki düþünceleriniz nelerdir. Veysel: Þimdi kendilerini korumak istiyorlar. Ýçerdeki birlikteliði bozmak istiyorlar ve az önce bahsettiðim yumruðu açmak istiyorlar ve o yumruktan içeri girmek istiyorlar. Amaçlarý iþçileri engellemek bölmek ve eski çalýþma koþularý olan köleci sistemi geri getirmek istiyorlar. Biz þu þekilde çalýþýyorduk mesai paramýzý almýyorduk gece geç saatlere çalýþýyorduk, bazen gün oluyor yemek yemediðin günler oluyor çoðu zaman su bile içmeye vaktimiz olmuyor. Ama þunu herkes bilsin sendika buraya girecek öyle ya da böyle

Yeni Evrede

UPS İşçileri mutlaka girecek. Ýçerde çalýþan ve dýþarýda direniþte olan arkadaþlar hepimiz buna yürekten inanýyoruz. Sendika buraya girdiði zaman herkesin mutlu huzurlu ailesine ve kendisine vakit arýya bilecek zamanlar gelecek. Herkes kargaþa ortamýndan çýkýp refah bir ortama girecek tabii ki buna ulaþmak için hepimizin mücadele etmesi gerekiyor. Buna ulaþmak için belirli noktalar var. Zaten örgütümüz gitgide her türlü baskýya raðmen büyüyor. Sendikamýzý güçlendirmemiz gerek. Ýþverenin baskýlarýna tehditlerine maruz kalmadan, insanca yaþamak istiyorsak kendi mücadelemize sahip çýkmak zorundayýz. Bugüne kadar yýlmadýk sendikamýz da yýlmadý bunu her basýn açýklamasýnda da söylüyoruz. Bu direniþ ne kadar sürerse sürsün biz gene burada ola caz gene haklarýmýzý savunacaðýz. Yani sonunda buraya Tümtis sendikasý halaylarla girecek. DÝK: Merhaba Muammer arkadaþ kaç yýldýr UPS de çalýþýyorsun. Bize kýsaca süreci anlatýr mýsýn? Muammer: Yaklaþýk 14 aydan beri UPS çalýþýyorum. Ýlk çalýþmaya baþladýðým zamanlar sabah 08.00 de iþbaþý mesai’nin bitiþ saati belli deðildi. Ne zaman iþin biterse o zaman ancak çýkabilirdin. Bazen gece geç saatlere kadar çalýþýyorduk. Ben ilk baþlarda iþe yeni girdiðimden dolayý saat 16.00 kadar normal þehir içinde çalýþýyordum. Saat 16.00 sonra ise uzak bölge olarak Çeþme ve ye Muðla’ya nakliyat yapýyordum. Gidiþim ve geliþim gece yarýsýný buluyordu. Yani anlayacaðýnýz kölece bir çalýþma koþulumuz var. Daha sonra ki aþamalarda çalýþma koþularý ve baskýlardan dolayý çalýþma bakanlýðýnýn çalýþma saatlerini kontrol ettikten sonra bize bir anlaþma imzalattýrdýlar. Bu kâðýtta çalýþma koþullarýnýn iyileþtirecek maddeler vardý. Ama bunlarýn hiç birine uyulmadý. Yemeklerimizi bile doðru dürüst yiyemiyorduk. Hep mallar geliyordu. Bunlarýn daðýtýlmasýný istiyorlardý. Yani o kâðýdý imzaladýktan sonra da çalýþmalarýmýz da bir deðiþiklik olmadý. Bunlara itiraz ettiðimizde ise siz çalýþmalarýnýza devam edin biz yetkililerle görüþüp mesailerinizi halledeceðiz diyorlardý. Fakat bu zamana kadar mesai paralarýmýzý almadýk. DÝK. Ýþçi kýyýmýnda iþten atýlan iþçi sensin. Ýçerde olduðun zaman içersinde 80 günlük bir direniþin iþçilerde nasýl bir etkisi oldu.

Mücadele Birliði

Muammer: Bilinç açýsýnda tabi farklýlýklar oldu. Sendikalaþma süreci baþlamadan önce arkadaþlarýmýzla oturup doðru dürüst bir sohbetimiz yoktu. Arkadaþlarýmýzýn yüzlerini bile göremiyorduk. Ama bu sendikalaþma sürecinden sonra birçok þey deðiþti. Ýçerde tek bir yumruk olduk tek bir insan gibi hareket etmeye baþladýk. Ýçerde direniþi canlý tutmaya çalýþtýk. Yetkililere cephe aldýk bizleri yýldýrmaya çalýþtýlar. Özellikle son dönemlerde çay saatlerini uygulamýyorduk biz bunu uygulamaya baþlayacaðýmýzý söylediðimizde hemen tepki gösterdiler. Çay saatlerine çýkan arkadaþlarýmýzýn tek tek ismini aldýlar. Bunlarýn içinde benim de adým var ve bizden yazýlý savunma istediler. Biz de “yazýlý savunmayý hangi amaçla alýyorsunuz”deyince de siz çayla ilgili eylem tarzýnda girdiniz dediler. Biz de “anlaþma da yazýlan maddeleri kullanmak en doðal hakkýmýz” dedik ve yazýlý savunma vermedik. Ýþten atýlma sebebim de bu olabilir. DÝK: Siz direniþin ilk günündesiniz ne hissediyorsunuz? Ünal: Gurur verici içerde de faaliyetlerimizi sürdürüyorduk ne oldu dýþarýdaki arkadaþlarla birlikteyim tanýmadýðým arkadaþlarla tanýþtýk birbirimize iyice kenetlenip cesaretlendik. Bu yola baþ koyduk bu yoldan dönüþ yok sonuna kadar mücadelemize devam edeceðiz. Yani sendika buraya ya girecek ye girecek. Bizim bir sloganýmýz var bunu son olarak söylemek istiyorum: UPS’YE SENDÝKA HALAYLARLA GÝRECEK DÝK: Bundan sonra ne yapmayý düþünüyorsunuz. Ünal: Bundan sonraki süreci iyi deðerlendirmek gerekiyor. UPS müþterilerini bilgilendirecek þeyler yapmak gerek. Ýþveren kesimini konu hakkýnda bilgilendirecek bildiriler broþürlerle verilirse hiç olmazsa yarýn öbür gün olabilecek eylemlerle ilgili mallarýnda gecikmeler olacak bunlarýn neden meydana geldiðini bilip düþünmesi gerekecek ondan kaynaklý ben bu þekilde düþünüyorum. Ýþverenler köþeye sýkýþmýþ durumda. Ýçerdeki arkadaþlar dirençli ve dirayetliler. Biz direniþimizi zaferi kazanana kadar devem ettireceðiz. DÝK: Demokratik kitle örgütlerinde size destek geliyor mu? Þahin: Demokratik kitle örgütleri desteklerini bize sunuyorlar. Ýzmir’de sekiz 168. Sayý / 28 Temmuz 11 Ağustos 2010

sendika ortak bir anlayýþla davranýyorlar. Sendikalarýn yöneticileri bize maddi ve manevi olarak þimdiye kadar desteklerini verdiler. Üyeleriyle birlikte düzenli olarak destek veriyorlar. Bu süreç herkes için önemli. TÜRK ÝÞ içinde hayati bir meseledir. Yani Türkiye’de 5 bin kadro çalýþanýn örgütlendirilmesi ciddi bir süreçtir. Sendikalar da buna buradan baktýklarýnda desteklenmesi gereken bir süreç olarak ele alýyorlar. Uluslar arasý boyutu da önemli bir faktör UPS’nin uluslararasý bir tekel olmasý da bunu tetikleyen diðer bir unsur. Özellikle Avrupa’dan diðer ülkelerden sendikal desteðin bu boyutta olmasý bu örgütlenme çalýþmasýna zihnimizdeki haklýlýðýmýza katký. Moral açýsýndan bu mücadelenin zafere ulaþmasý açýsýndan oldukça umutlandýrýyor bizi. Bunun bir diðer boyutu daha var evet iþçiler haklý bir mücadelenin içerisinde kendilerini anti-emperyalist olarak lanse eden, emperyalizme karþý olduklarýný söyleyen demokratik kitle örgütlerinin siyasal partilerin buraya destek vermeleri önemli olacaktýr. Dünya genelinde 450 bin çalýþaný olan, dünyanýn birçok ülkesinde ticari faaliyetleri olan bu tekel ayný zaman da Amerikan merkezli bir firma. Ondan kaynaklý diðer destek olunmasý anlamlý olacaktýr. Son dönemde direniþimiz devam ederken polis yoðunluðu farklý bir hal aldý. Özellikle Ýstanbul’da yüzlerce polis yýðýnaðý ile direniþi bitirmeye çalýþýyorlar. Bu düþündürücü bir þey aslýnda herkes yakýn hissettiði mekanizmaya ait olduðu tarafa hizmet ediyor. Ülkemizde de kollu güçleri o ülkeyi oluþturan iþçilerden emekçilerden yana deðil. O ülkeyi yok eden sermayeden yanadýr. Direnen arkadaþlara biber gazý, cop. Bunun Ýzmir’de pratiðini yaþadýk. Taþeron firma yetkilileri bize kurþun sýktý elindeki silah alýnmadý polis bizim üzerimize saldýrdý. Biz tehdit edildik. Bunu yapan herkes kendini bir kenara çekip sormalý “biz kimin için cop sallýyoruz kime hizmet ediyoruz”, kendisine sormalý. Bize destekler artýkça polis baskýsý olsun diðer baskýlar bertaraf edilecektir. UPS’ye Sendika Halaylarla Girecek UPS Ýþçisi Yalnýz Deðildir Devrimci Ýþçi Komiteleri/Ýzmir