Skip to main content

Portfolio

Page 1

-içindekiler


1. evre: kıyamet


2. evre: kimlik(siz) Depremin üzerinden bir ay geçmiştir. Geçen bir ay içerisinde toplu olarak yaşayan insanlar artık geçici komün yaşama geçmeye hazırdır. Normalleşmenin ilk adımlarında onları yıkılmış bir kent beklemektedir. Deprem öncesinde alıştıkları bireysel hayat ve sıradanlaşmış kent görüntüsü artık kimliğini kaybetmiştir. Hayatta kalma iç güdüsü ile hareket eden insanlar sosyal bir kimlik oluşturmaya ve paylaşımcı bir hayat düzeni kurmanın gerekliliğini anlamışlardır. Depremden önceki insan yalnızca nesneleşmiş ve teknolojik yaşamın bir ürünü olmuştur. Ancak depremle beraber yakınlarını ve kimliğini kaybeden kentli artık kentin öznesidir. Bundan sonra ben olan yalnız insan biz olan topluluğu kuramaya hazırdır.

23.16

23.18

ben

biz

nesne

özne

Cem Sorguç Şevval Erdemoğlu 20191301020 Sebile Aktaş 20191301018 Ilgın Naz Odabaşı 20191301084

monolit

tarım alanı

Bathonea Antik Kenti pasif yeşil kentsel enkaz alanı

tsunami riski

tarım alanı

kentsel enkaz alanı Monolit yaşamın temel birimidir. Asgari düzeyde temel ihtiyaçları karşılayan birim az yer kaplar ve kurulumu kolaydır. Su ve kara gibi farklı yerleşim alanlarında kolayca kullanılabilir.

Monolitin giriş modülü portatif tuvalet, banyo, mutfak ve yatma işlevlerine karşılık verebilecek şekilde tasarlanmıştır. Açılır kapanır tasarım sayesinde taşınım ve montaj kolaylığı sağlar

Monolitin cephe modülü katlanır masa ve pencere gibi elemanları barındırır. Giriş modülünden daha yüksek olması suyun tuvalet ve banyoda toplanmasına olanak verir. Kapalı şekilde hazır gelen modül temel birimi üzerine oturarak açılır ve içerisinde yaşam gelişir.

pasif yeşil

Tsunami

E5 karayolu yıkıntısı


Powerless City/Non Architecture Ekip:Şevval Erdemoğlu,Hatice Nur Boy,Sebile Aktaş,Ilgın Odabaşı

Birincilik Ödülü

Yarışma Özeti Dünya, tarihteki ilk gerçek küresel enerji krizini yaşıyor. Katılımcılardan, küresel enerji şebekesinin olmadığı ve şehirlerin, binaların, birimlerin veya tek bireylerin, yenilenebilir enerjiler veya onu üretmenin ve depolamanın yaratıcı yeni yolları aracılığıyla tamamen enerjiden bağımsız olmaları gereken bir senaryo için kavramsal fikirler önermeleri istenir.

Proje Tasarımı Şehir bir ana kule ve etrafındaki yedi küçük kuleden oluşmaktadır. Bununla birlikte tarım kuleleri, kuleler arasındaki küçük tepelere benzer. Projeye göre insan-toprak arasındaki bağlantı korunmuş, yapı-toprak arasındaki bağlantı en aza indirilmiştir. Ana kule ile diğer kuleler arasında metro ağı bulunmaktadır. Kulelerin içinde dikey ulaşım ağı kullanılmıştır. Şehrin ana enerjisi ana kuleden beslenir. Ana kuleden magmaya giden su buharlaşarak basıncın etkisiyle elektrik enerjisi üretir. Bu enerji tüm kulelere gönderilir. Enerji güneş panelleri tarafından üretilir. Ek olarak, aynalar aracılığıyla, güneş ışınları aydınlatılmamış cephelere yansıtılır, böylece enerji tasarrufu artar. Shell, kulelerdeki rüzgar limiti göz önünde bulundurularak tasarlanmıştır. Rüzgardan enerji üretmek için kabukların tepesinde dikey pervaneler kullanılır. Kuledeki ünitelerden açılan kanallar vasıtasıyla atıkların toplanması ve biyokütle enerjisine dönüştürülmesi hedefleniyor. Yağmur suları tarım kulelerinin tepelerindeki boşluklardan toplanacak ve tarım alanlarında kullanılan su buradan alınacak.

https://www.nonarchitecture.eu/2023/02/10/loop-city/


Mimarlığın Gücü/Ziya Tanalı Ekip:Şevval Erdemoğlu,Hatice Nur Boy,Sebile Aktaş,Ilgın Odabaşı

“...Öğle vakti. Yorgun üniversite öğrencisi genç arkadaşlarıyla buluşmak için otobüs durağına doğru yürüyordu. Beşiktaş her zamanki gibi oldukça kalabalık. Genç arkadaşlarını bulamadı. Kalabalık otobüs durağına oturdu. Orada alışılmadık bir şeyler olduğunu fark etti. Bir grup insanın etrafta koşturduğunu, arabaların hızla geçtiğini gördü. Yukarıya baktığında yüksek ve sağır duvarları inceledi. Bir süre düşündü. Otobüs durağı orayadaydı ve durak ters çevrilmişti.. “ Şehir çok büyük bir deneyim alanıdır. Bu proje, mimarlığın insanların günlük deneyimleri üzerindeki gücü ve insanların mimarlık üzerindeki etkisi temel alınarak oluşturuldu. Projenin ana fikri, kentte rastgele oluşan mimari figürlerin alışılagelmiş etkilerinden arındırılarak kent deneyimini derinleştirecek figürlere dönüşmesiydi. Sağır duvar artık durma noktalarına açılan bir kapı görevi görüyor. Bu duvarların insan ölçeğine yaklaşmasıyla mimari figürlerin beklenmedik etkilerini sağlıyor. Sağır duvarlar artık bir kapı, bir sahne, bir istasyon ve sergi panosu. Deneyim bir döngüdür. Birisi için biten Döngü, diğeri için başlayabilir. Bir deneyimin izleyicisi başka bir deneyimin sahnesi olabilir. Projenin ana fikri kentin ortasında yer alan ve binlerce insanın her gün yanından geçtiği bir alanın deneyimsel etkisidir. Alanın mevcut dokusuna yapılan küçük müdahaleler ile kentin ruhuna saygı gösterilmesinin yanında kentilinin alanın zevkine varmasını sağlar. Her gün yanından geçtiğimiz,dikkatimizi çekmeyen kent ögeleri mimarlığın gücü ile fark edilir hale getirilebilir ya da tartışılabilir mi?


Senegal’de İlkokul/Kaira Looro Ekip:Şevval Erdemoğlu,Asude Yaşar,Ömer Turan Tasarım nasıl gelişti? Konfüçyüs “Eğitim güveni besler. Güven umudu doğurur. Umut barışı doğurur.” der. Sahra altı ülkelerde eğitim büyük bir problemdir. Senegal’de son yıllarda eğitimde olumlu gelişmeler yaşansa da Dünya ortalamasının hala gerisindedir. Öğrencilerin ailelerine yardım etmek için çalışmak zorunda olması, yerel halkın okulu toplumun bir parçası olarak görmemesi ve öğretmenlerin yaşadığı problemler eğitimin gelişmesi önünde engellerdendir. Tasarım okulun toplumun temel yapılarından olduğu fikrine dayanır. Davetkar girişle birlikte okulda göreceğimiz ilk yapı kantin ve atölyelerin bulunduğu esnek alandır. Arkada kalan tarım ve yeşil alan hoş bir karşılama yaratır. Girişin diğer tarafında sınıflar ve ortak kullandıkları avlu bulunur. Sınıfların baktıkları büyük avlu hem öğrenciler için bir oyun alanı hem de yerel halk için bir etkinlik alanı olarak kullanıma uygundur. Tasarım aşamasında 3 kitlenin fikirleri önemseniştir. Öğrenciler, öğretmenler ve yerel halk. Öğrenciler için okul sadece bir eğitim alanı olarak ele alınmadı. Her öğrenci potansiyelini göstermeli ve takdir edilmeli. Öğrenci kendi yemeğini hazırlayabilmeli ve üretim sürecine dahil olabilmeli. En önemlisi de bunları tek başına değil de arkadaşlarıyla birlikte yapabilmesidir. Bundan yola çıkılarak laboratuvar bir atölye olarak düşünüldü. Kantin, atölye ve tarım bir bütünlük içerisinde ele alındı. Bu alanlarda esnek kullanım mevcut. Öğrencilerin yaptıklarını diğer öğrencilerde görebilir ve teşvik olabilir. İyi bir eğitim, iyi bir öğretmenle başlar. Öğretmenlerin kendilerini iyi hissetmeleri öğrencilere katkıda bulunmaları için oldukça önemli. Eğitim zamanı haricinde dinlenebilecekleri kendilerine özel mekanlar oluşturuldu. Öğretmenler de üretim sürecine dahil edilerek öğrencilerle aralarındaki bağ güçlendirilmesi hedeflendi. Yerel halkın okula bakışı Senegal’deki eğitim süreci için oldukça önemlidir. Halk okulu sadece bir eğitim kurumu gibi değil toplumun temel bir yapısı olarak görmeli, okulu benimsemeli ve sahip çıkmalı. Yerel halk okul içinde etkinlik düzenleyebileceği alana sahip. Artık okul onlar için duvarlardan oluşan kapalı bir kutu değil. Etkinlikler öğretmenler ve aileleri de yakınlaştıracak ve öğrenciler için birlik sağlanacak Tasarım kesintisiz yeşil, tarım ve atölye sayesinde çocukların üretim-tüketimi öğrenmesi ve yerel halkın okula erişebilmesine dayanır. Tasarım aşamasında yeni bir okul modeli geliştirme düşüncesine önem verilmiştir. Okulun temelini oluşturan fikirlerin korunduğu farklı opsiyonlar okulun yapılmasını kolaylaştırır.


Hangi malzemelerle inşa edilebilir? Taşıyıcıda ahşap malzeme tercih edildi. Stabilize kil tuğla duvarlar farklı biçimde dizilerek içerisi için hoş bir ortam sağlandı. Yapının dairesel taraflarında bambular kullanılarak sert geçişlerden kaçınıldı. Dış duvarlarda kullanılan bambular sadece öğrencilerin değil yerel halkında okulla bağını kuvvetlendirdi. Çatıdan akan yağmur suları için zeminde beton yalaklar oluşturuldu. Su ve yeşil bütünleştirilerek hem sınıf hem de dışarısı için ferah bir ortam sağlandı. Su sınıflar için de hafif bir ayırıcı olarak kullanılmıştır. Ayrıca sınıflardaki yeşil koridor tampon bölge gibi çalışarak dışarısıyla içerisini ayırır. Çatıda ahşap taşıyıcı kullanıldı. Çatı ile sınıf arasında boşluk farkıyla hava geçişi verildi. Havanın filtrelenmesi için hasır malzeme kullanılır. Çatıda da oluklu levha tercih edilmiştir.

İnşa süreci nasıl ilerleyebilir? İnşaata zeminin düzleştirilmesiyle başlanır. Stabilize tuğla duvarlar için beton temel kazılır. Tuğla duvarlar yerleştirilirken eksiltmeler ve döndürmeler yapılır. Duvarın üstündeki beton bitişle taşıyıcılık sağlanmış olur. Yapının iç kısmına geçilmeden önce yere ahşap kirişler konulur. Üstüne ahşap döşemenin plakaları yerleştirilir. Çatının altında kalan ahşap kirişler dış duvara bağlanır. Daha sonrasında modüler şekilde olan ahşap taşıyıcılar yerleştirilir. Çatının taşıyıcıları da bu modüler taşıyıcılara ve duvarlara denk getirildi. Çatının üst örtüsü olan oluklu levhanın bir alt tabakasında hasır bulunur. Hasır örtünün altından da bir modül boyunca taşıyıcı geçirilerek sağlamlaştırılmıştır. Aynı zamanda hava geçişine de izin verilmiştir. Bir modül taşıyıcı sonrasında oluklu levha yerleştirilir. Kantin ve atölyenin çatısı da sınıflardakine benzer yapılır. Burada çatı kademelendirilmiştir. Çatının kademelenmesiyle avluya da rahat hava geçişi sağlanmış ve temel fikri oluşturan bu alan vurgulanmıştır.


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook