52
E J P R ONTWE STIVAL! E F N E G EI
seum. u m f O . tpark . . . Of pre deling. of expo. an erieur. t w n t i h f c i O l . f o O . Of vide e i t a m i g. Of .. . n n i v Of a e l e b ing. Of O f b ra n d
In Mixed Experience Design, een keuzetraject binnen de bacheloropleiding Toegepaste Architectuur aan Howest Brugge, leer je hoe je totaalbelevingen creëert, van concept tot visualisatie. Ontwerp niet alleen een festival, maar ook pretparkdecors, immersieve installaties, tentoonstellingen, animaties, video, interieurs, beursstanden, 3D belevingen, branding en grafisch design. Combineer technologie, storytelling en design om werelden te bouwen die mensen écht meenemen in een ervaring. Wil jij de toekomst van ruimtelijke totaalbeleving mee vormgeven? Ontdek MXD, een uniek keuzetraject binnen de bacheloropleiding Toegepaste Architectuur, te Brugge, op www.howest.be/mxd
Volg ons op ! Instagram
howest_M
XD
06/06/26 editie tweeënvijftig First seen at cactus café
BLVRD magazine is een gratis, tweemaandelijks jongerenmagazine. Vorige edities gemist? Lees alle edities op blvrdmagazine.com
On the cover: otis monteny by wannes van camp eindredactie Jordy Vermote
lay-out
Faldona Vande Velde Sanne De Muynck
druk
VCP Graphics
team
Arno De Groote Chiara Tallir Ellemijn Van Puymbroeck Geertrui Maertens Guynan Berton Jana Germanus Kenny Vanden Broucke Laura Delbarre Marie-Julie Lehoucq
special tnx to Bibliotheek Brugge Cinema Lumière Concertgebouw Brugge Het Entrepot Howest Jeugddienst Brugge Jong Volk KAAP Shopping Brugge Snuffel Stad Brugge TURBO
blvrdmagazine
www.Blvrdmagazine.com © jana germanus
coverstory
KIND OF BRUGES 14
6
FEEST IN ’T PARK TIDAL DRIFT BASEWEST PLAATS DELIC BRUGSE BEER D TURBO SHOPPING BRUG 22
32
42
46
50
54
58
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
open call
18
SOUNDCAST
K
K.AAIBAAR BENNY BOO CT DE LANGSTE DAG ROUNDUP GGE BATCH 69 28
38
60
dit was
KIND OF BRUGES 2026 6
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
7
MOOOV, BLVRD Magazine en Jong Volk organiseerden op 29 april de vijfde editie van Kind of Bruges! In een goed gevulde Cinema Lumière zetten ze jong, Brugs filmtalent in de kijker. Vijf filmmakers maakten kans op de prijs voor ‘Best Picture’ of ‘Best Story’.
© beer vanhoutte
Pittige selectie De preselectie beloofde alvast een uiterst kwalitatieve editie. Na lang overleg viel de keuze uiteindelijk op deze vijf films: Cérises des
Cendres van Simon Aertsen, Memento Mori van Ellis Feitsma, Sie Hat Mir Gesagt: "Buonanotte
mi amore"… van Jente Van Nevel, Een droevig liedje van Otis Monteny en Een Nacht Door Brugge van Tristan Janssens. Het aanduiden van de winnaar lag in de handen van een professionele jury, bestaande uit Octavie Ide, Maïm Dedeene, Sarah Vandeurzen en Tine van Dycke. Zij kroonden Ellis Feitsma's
Memento Mori als Best Story. Een droevig liedje van Otis Monteny won de prijs voor Best Picture. We spraken de winnaars over hun film en wat de toekomst hen nog brengt. Memento Mori Ellis Feitsma
Ellis is 17 jaar en studeert Woordkunst - Drama
8
aan het Kunsthumaniora in Brugge. Met
Memento Mori won ze de award van Best Story.
Eerst en vooral, voor de lezer die er niet bij was, waarover gaat Memento Mori? Ellis: “Ik maakte de film als eindwerk. Het is een poëtische kortfilm die gaat over verlies. Ik wou vooral tonen hoe je helemaal kan dissociëren door een traumatische ervaring; hoe ik rouw en verlies heb meegemaakt.” Je schuift inderdaad het poëtische sterk naar voor. Hoe krijg je dat gevoel ook naar een film vertaald? “Voor mijn vader overleed schreef ik heel veel poëzie. Schrijven was mijn uitlaatklep. Daaruit vloeide een poëziebundel, dat ik als eindwerk opstelde. De film is een gevolg daarvan. De poëzie, de geschreven gevoelens, op beeld gezet. Ze stroomt uit de poëzie voort.” Had je dan ook specifieke beelden waar je rond wou werken, zoals de oude footage van jou en je vader? “Die beelden voegde ik eigenlijk pas twee dagen
© wannes van camp
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
voor de deadline toe. Heel eerlijk, eigenlijk ben ik eerst op Pinterest gaan kijken om de beeldtaal te bepalen (lacht). Mijn mentor, Lore (Mechelaere, winnaar van Kind of Bruges 2024, nvdr), raadde mij aan om nog persoonlijker te gaan. Vandaar de keuze om ook dat oude beeldmateriaal te
“Ik wou vooral tonen hoe je helemaal kan dissociëren door een traumatische ervaring.”
verwerken. Oorspronkelijk wou ik dit niet doen. Het is niet de bedoeling dat zo’n eindwerk opeens een traumaverwerking wordt.” Vind je dan dat je het trauma al een plaats moet hebben gegeven voor je begint met creëren? Nee, het is net een manier om het een plaats te kunnen geven. Tijdens het maakproces ben je er constant mee bezig. Ik speel er ook zelf in, omdat ik van mening ben dat je zo het gevoel op de beste manier kan weergeven. De film situeert zich vooral in de maand na het verlies. Door er constant terug naartoe te grijpen, forceer je jezelf ook om bewust die emotie keer op keer mee te maken en te verwerken.” Wat vond je familie van de film? “Heftig. Ze konden hem voor de eerste keer zien op de juryscreening van mijn eindwerk.
9
Vooral die archiefbeelden kwamen wel binnen voor hen. Maar ook voor hen hielp het als een verwerkingsproces. Tijdens het maken heb ik hen expres ook niet heel veel gezegd. Ik wou echt dat het een verrassing bleef. Om het dan later ook nog eens in de Lumière te zien, op groot scherm, dat was wel echt zot. Ik schreef me ook onder lichte druk van een vriendin in. ‘t Is te zeggen, ze stuurde de post door met de boodschap: “Jij móét echt meedoen”. Toevallig viel de deadline van de inschrijvingen samen met die van ons eindwerk.” Ten slotte, heb je nog tips voor jonge filmmakers? “Blijf achter je eigen artistieke keuzes staan. Tijdens het maakproces kreeg ik van mijn mentor, maar ook van andere leerkrachten, opmerkingen over de inhoud. De ene vindt dit niet mooi, de andere vindt iets anders dan minder. Toch ben ik bij mijn eigen keuzes gebleven. Ik vond het mooier zoals ik het maakte, dan de uitvoering die © beer vanhoutte
zij voorstelden. Luister naar jezelf.”
Een droevig liedje Otis Monteny
Otis Monteny volgt de opleiding Animatie aan het KASK. Zijn animatiefilm Een droevig
liedje werd bekroond met de award voor ‘Best Picture’. Otis, hoe zou je zelf jouw film omschrijven? Otis: “Je maakt een dag mee in het leven van
het
hoofdpersonage,
die
eigenlijk
weinig inhoudt. Toch word je geraakt door de weinige inhoud. Daar draagt de twist op het einde zeker aan bij. Als je de film meer observeert merk je een awkward-achtig sfeertje, met een combinatie tussen speels en serieus.” Het is inderdaad vrij absurd. Hoe kom je op zo’n verhaal? “De inspiratie komt van mijn peter. Hij speelde contrabas, en keek daarbij constant heel diep in mijn ogen. Dat werd mega ongemakkelijk, maar hij had dat totaal
10 niet door. Ik begon voor de film vanuit
dat idee, een man die het niet doorheeft
als iets ongemakkelijk kan aanvoelen. De
scène
waarin
het
hoofdpersonage
gitaar speelt voor de vrouw, was de start. Van daaruit vertrok ik. In Parijs schreef en tekende ik het volledige verhaal. Er waren allerlei
mogelijkheden
aan
het verhaal.
Gaandeweg, doorheen de film, is het gevloeid naar wat het uiteindelijk geworden is. Ik werk nooit met een vast scenario. Doorheen het maakproces vormt het verhaal zich. Dat is waarschijnlijk niet de beste methode, maar voor mij werkt het. Ik heb wel altijd een doel nodig, tot waar het verhaal uiteindelijk moet komen, maar hoe het daar raakt, zien we wel.”
© wannes van camp
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
11 © beer vanhoutte
“Het leuke aan houtskool is dat je het ook kan uitvegen, en zo ontdekte ik dat je een gevoel van beweging in een statische prent kunt krijgen.”
© beer vanhoutte
Je hebt ook een unieke stijl. Hoe kwam dit tot
Je studeert animatie en won nu ook ‘Best Picture’
stand?
op Kind of Bruges. Wat brengt de ideale toekomst?
“Ik experimenteer wel graag. Voor deze film
“Ik droom ervan om samen met mijn broer Lex
tekende ik in houtskool, een medium waar
een eigen animatiestudio te beginnen. Het is echt
animator William Kentridge ook graag mee werkt.
mega nice om met hem samen te werken. We
Ik ben enorm geïnspireerd geraakt door zijn werk.
pushen elkaar ook echt om beter te worden. Als
12
broers kun je ook heel eerlijk zijn tegen elkaar, Het leuke aan houtskool is dat je het ook kan
en veel kritischer dan andere mensen willen of
uitvegen, en zo ontdekte ik dat je een gevoel van
durven zijn tegen je. Dat apprecieer ik enorm.”
beweging in een statische prent kunt krijgen. Voor het uitwerken van de film ben ik die vegen frame
Ten slotte, hoe was het om deel te nemen aan
per frame gaan toevoegen. Door de lagen samen
Kind of Bruges?
te voegen, voel je die beweging er echt uit komen.
“Iets als Kind of Bruges was echt een superkans om te grijpen. Je film wordt in de Lumière
Op
dit
moment
ben
ik
trouwens
met
getoond, wat als Bruggeling heel nice is. Eigenlijk
schilderwerken aan het experimenteren. Door
moet je niet veel nadenken en gewoon je film
een werk tussen twee glasplaten op een scanner
insturen. Daarnaast volg ik de filmwedstrijd zelf
te leggen, krijg je ook weer heel interessante
ook al enkele jaren. Het valt op hoeveel talent we
resultaten.”
in onze stad hebben. Er zijn hier echt veel goede filmmakers die voorlopig nog onder de radar blijven.”
otismonteny ellisfeitsma
tekst: arno de groote
www.jongvolk.be
by lucas van mullem
Vrede begint vanbinnen: Amber en Nora over de Temple of Peace
FEEST IN ’T PARK tekst: amber ameye beeld: manon deburchgraeve
14
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
Op zaterdag 27 juni bruist het Minnewaterpark opnieuw tijdens Feest in ’t Park. Dit jaar staat alles in het teken van vrede. Amber Ameye en Nora Dehaene werkten samen met jongeren mee aan een bijzonder project: de Temple of Peace. Deze 22 meter hoge constructie zal schitteren in het park naast de vaste waarden van het festival: stomende optredens, creatieve workshops, de Wereldmarkt, de WereldAvonturenWeide en natuurlijk de Smaakbazaar, waar je kan proeven van gerechten van over de hele wereld.
Hoe zijn jullie bij dit project betrokken? Nora: “Als publiekswerker bij Brugge Plus werk ik voor Feest in ’t Park mee aan de Peace Labs, waar we samen met Brugse organisaties rond het
Hoe hebben jullie rond het thema vrede gewerkt?
thema vrede aan de slag gingen. Ik vroeg Amber
Amber: “Dat was niet vanzelfsprekend. ‘Vrede’ is
of ze ook een Peace Lab wou volgen met de
voor veel jongeren een zwaar en abstract thema.
jongeren die ze begeleidt.”
Daarom hebben we het kleiner gemaakt: we spraken over innerlijke rust en wat hen vandaag
Wat zijn die Peace Labs eigenlijk?
al een goed gevoel geeft. Dat gebeurde vaak
Nora: “Dat zijn workshops waarin organisaties
één-op-één of in kleine groepjes.”
met hun doelgroep nadenken over vrede. Het
15
resultaat daarvan zie je in de Temple of Peace:
Welke symbolen kwamen daaruit voort?
een constructie met vlaggen van zo’n veertig
Amber: “Bij OverKop ging het vaak over ‘een plek
Brugse organisaties. Elke vlag draagt een uniek
waar je mag zijn’. Een thuisgevoel, ergens jezelf
vredessymbool.”
kunnen zijn. Bij Potgrond lag de focus eerder op trots: wat jongeren al hebben bereikt of wat hen
Amber, jij werkt met jongeren bij OverKop en
rust brengt. Die ideeën hebben we vertaald naar
Potgrond.
symbolen op de vlag.”
Amber:
“OverKop
is
een
laagdrempelige
ontmoetingsplek waar jongeren terechtkunnen
Hoe kwamen jullie tot het uiteindelijke ontwerp?
als het even moeilijk gaat. Ze kunnen er praten met
Amber: “Veel jongeren ervaren op dit moment
hulpverleners of gewoon met leeftijdsgenoten.
weinig rust in hun leven. Grote wereldthema’s
Potgrond richt zich op jongeren die het op school
voelen dan ver weg. Maar ze konden wel
lastig hebben: wij zoeken samen met hen naar
nadenken over kleine dingen: een veilige plek,
een zinvolle daginvulling en bouwen stap voor
een moment van stilte. Die kleine stukjes hebben
stap aan hun toekomst.”
we samengebracht.” Welke boodschap willen jullie meegeven? Amber: “Dat vrede niet altijd iets groots hoeft te zijn. Soms zit het in kleine dingen: erkenning, ergens welkom zijn, even stilstaan bij wat goed gaat. Kijk naar jezelf met mildheid en zie wat er al is.”
16 Zijn jongeren bezig met vrede?
Wat valt er nog te beleven op Feest in ’t Park?
Amber: “Ja, maar vaak op hun eigen manier. Ze
Nora: “Heel veel! In de Temple of Peace zelf
willen vooruitgaan, maar verwachten soms te
kan je luisteren naar ‘Pitches for Peace’, waar
grote stappen van zichzelf. Wij zien vooral de
Brugse vredesbouwers hun verhaal delen. Er is
kleine stappen – en die verdienen ook aandacht.
ook een panelgesprek met Rudi Vranckx en talks
Deze vlag is daar een mooi voorbeeld van.”
over kunst in conflictgebieden. Zo maakte de jongerengroep van toneelkring Kunst Adelt, Enter,
Waarom moet je de Temple of Peace zeker
een toneelstuk dat dicht aansluit bij ons thema.
bezoeken?
We nodigen ook de jongeren uit die deelnemen
Amber: “Omdat je daar letterlijk ziet wat jongeren
aan het Inside Out-project in Brugge. Daarnaast
en organisaties samen hebben opgebouwd.
zijn er creatieve workshops, zoals je eigen
Misschien lijkt hun bijdrage klein, maar als ze hun
vredessymbool maken of deelnemen aan een
vlag zien hangen, voelen ze zich hopelijk trots.
schrijfactie van Amnesty. En natuurlijk: muziek,
Dat moment van ‘ik heb hieraan meegewerkt’ is
eten, sfeer… het is een festival voor iedereen.”
superwaardevol. Het zou mooi zijn om hen even te zien stralen en stil te staan bij hoe ver ze al
Tot slot: wat is jullie persoonlijke vredeswens?
gekomen zijn.”
Amber: “Kijk naar de mens achter alle zorg, bij anderen én bij jezelf. Zie wat je al hebt, wat je al kan, en ontdek de vrede die er misschien al is.”
feestintpark.be feestintparkbrugge
27 juni Minnewaterpark Brugge ingang via Bargeplein
Seun Kuti & Egypt 80 Team Damp
Brazzmatazz
Da Cruz Rumbaristas
Gregor Terror and the Calypso Gigolos Met optredens, workshops, Temple of Peace, Wereldmarkt, WereldAvonturenWeide, …
SOUNDCAST ZOEKT JOU Churchill had het tijdens de Tweede Wereldoorlog al door: toen men hem vroeg waarom hij niet wou besparen op cultuur, antwoordde hij droogweg: ‘What would we be fighting for’. Een uitspraak die de jongeren van Soundcast, het jongerenplatform van Concertgebouw Brugge, als muziek in de oren 18 klinkt. Soundcast is het klankbord voor alles wat leeft bij Brugse jongeren en geeft hen een plek aan tafel in het Concertgebouw. Ze bepalen mee hoe het grote rode gebouw op ’t Zand communiceert, maken content voor socials, denken mee over jongerenkorting en leren het kunstenhuis kennen van backstage tot dakterras. Ze ontmoeten artiesten, bouwen communicatie en netwerkskills op en ontdekken vooral hun eigen culturele identiteit. Dat levert kansen op waar je u tegen zegt - maar dat laten we hen liever zelf vertellen.
Camillie Ascoop (23)
Student Kunstwetenschappen Wat is je favoriete plek in het Concertgebouw? “Als ik een favoriete plek moet kiezen in het Concertgebouw dan kies ik voor Balkon 2 aan de even kant, net buiten de zaal. Het plafond daar is gebaseerd op een ontwerp van Le Corbusier voor de Wereldexpo van Brussel in 1958. Fascinerende plek
met
onverwachte
architectuur
en
een
klankkunstinstallatie die van overal op je lijkt af te komen.” Hoe heb je Soundcast leren kennen? “Door een bevlogen leerkracht in het middelbaar kwam ik in contact met Soundcast. Ik had net besloten om Kunstwetenschappen te studeren, dus het was een ideale combinatie.”
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
Océane Bollé (26)
Communicatiemedewerker
Sociale media bij Brugge Plus Wat is je favoriete plek in het Concertgebouw? “Mijn favoriete plek in het Concertgebouw is de grote Concertzaal omdat deze plaats zeer fijne herinneringen heeft voor mij én eigenlijk de essentie is van het Concertgebouw. Een plaats waar ik veel 'eerste keren' had zoals mijn eerste © tim theo deceuninck
7x7-voorstelling (de Soundcast-selectie van het programma aan extra voordelig jongerentarief), een eerste seizoensvoorstelling waar ik óp het podium over de jongerenwerking mocht vertellen, nieuwe (oude) muziek ontdekken, etc.” Hoe heb je Soundcast leren kennen?
Hoe heeft Soundcast jou geholpen om te
“Ik leerde Soundcast kennen via mijn broer. Hij
groeien?
mocht als Soundcaster iemand meenemen naar
“Het was dé springplank naar meer cultuur,
een voorstelling en toen ben ik erin gerold. Die
nieuwe dingen ontdekken en de job die ik nu
eerste voorstelling was een dansvoorstelling
heb bij Brugge Plus. Zonder Soundcast was mijn
tijdens December Dance 2022. Eerst kwam
leventje een stuk anders geweest.”
ik nog af en toe mee als ‘plus one’, maar het duurde niet lang of ik werd zelf ook een volledig
19
geëngageerde Soundcaster.”
Wat heb jij al kunnen doen als lid van Soundcast?
durft in the picture te staan en weet wat ze in
“Recent mocht ik Rakhi Singh interviewen, een
haar mars heeft. Ook de warme Soundcast-groep
internationale topvioliste, en dat was fantastisch.
die me meteen onder de arm nam was daarbij
Maar ik kreeg ook meer inzicht in hoe het
heel belangrijk. Wat ik hier vijf jaar lang heb
Concertgebouw als organisatie werkt, hoeveel
gedaan - video’s met mezelf posten, artiesten
mensen er eigenlijk al die producties op poten
durven aanspreken – dat had ik vroeger nooit van
zetten. En natuurlijk álle voorstellingen die ik al
mezelf verwacht.”
heb mogen zien. Mijn voorkeur voor klassiek is nog verder uitgediept en mijn nieuwsgierigheid
Wat is uniek aan Soundcast en waarom moet je
naar allerlei voorstellingen is gegroeid. Door
erbij komen?
Soundcast heb ik bijvoorbeeld ook echt dans
“Het unieke aan Soundcast is dat je zoveel kansen
leren appreciëren!”
krijgt en echt in een cultuurbad ondergedompeld wordt. Ook de persoonlijke en warme begeleiding
Hoe heeft Soundcast jou geholpen om te groeien?
zorgt ervoor dat je als persoon met je eigen
“Door Soundcast ben ik gegroeid van een stille en
talenten kunt openbloeien.”
verlegen persoon naar iemand die zelfverzekerd
Amelie (18)
Studente piano Wat is je favoriete plek in het Concertgebouw? “Het dakterras op de Lantaarntoren is voor mij de mooiste plek van het Concertgebouw met hét mooiste uitzicht op Brugge.” Hoe heb je Soundcast leren kennen? “Ik leerde Soundcast vorig jaar kennen via de open call, die ook nu weer openstaat trouwens.” Wat heb je al kunnen doen als lid van Soundcast? “Sindsdien mocht ik al een topvioliste interviewen en reporter spelen tijdens Play Here, een evenement waarbij iedereen die wil piano mag komen spelen op het grote podium. Ik vond het ook super om met andere jongeren naar een voorstelling te gaan kijken en de backstage te mogen ontdekken.” Hoe heeft Soundcast je geholpen om te groeien? “Soundcast heeft mijn blik verruimd door naar verschillende soorten genres en voorstellingen te mogen gaan kijken.” Wat is uniek aan Soundcast? “Je leert andere jongeren kennen met dezelfde interesse in cultuur en kunst en komt terecht in een warme dynamische groep.”
20 Warre Van De Wouwer (19)
Student audiovisual design en ondernemer
Wat is je favoriete plek in het Concertgebouw? “Mijn favoriete plek in het Concertgebouw is de Kamermuziekzaal. Een zaal waar je nergens slecht kan zitten en overal megahard kan genieten van de voorstelling. Hij is uniek omdat je in deze vierkante zaal geen trappen moet doen
Wat heb jij al kunnen doen als lid van Soundcast?
om de balkons te bereiken, maar via een hellend
“We mochten mee het 7x7-programma bepalen,
vlak rond het speelvlak naar boven kan lopen.”
content
maken
met
artiesten
en
recent
mocht ik ook mijn videoskills inzetten om een professionele video te maken die op alle kanalen
Hoe heb je Soundcast leren kennen? “De
outreachmedewerker van
het
Concert-
van het Concertgebouw te zien zal zijn.”
gebouw, Li Li Chong, die me kende van andere projecten, nodigde me last minute uit voor een
Wat is uniek aan Soundcast en waarom moet je
Soundcast-samenkomst en ik vond het zo leuk
erbij komen?
dat ik niet meer ben weggegaan.”
“Je doet ervaringen op die je nergens anders vindt en komt rechtstreeks in contact met topartiesten
concertgebouw.be Soundcastbrugge
van over de hele wereld. Daarnaast beland je in een supertoffe groep jongeren met dezelfde interesses, waar je meningen kan vormen, ideeën kan delen en samen geweldige dingen beleeft.”
22
Tidal Drift
Hoe is de samenwerking ontstaan?
Femke: “Ik vertrek meer vanuit intuïtie. Ik
Femke: “Katrien en ik leerden elkaar zo’n tien
kom dingen tegen en leg die vast, maar heb
jaar geleden kennen op de academie. We
ook uit mijn archief geput. Zo was ik vorig
zijn altijd contact blijven houden en volgden
jaar in de Ardennen en passeerde ik tijdens
elkaars werk vanop afstand. Ik wilde graag
een wandeling een bijzonder huis met een
eens een creatief project samen met iemand
afgeleefde auto voor de deur. Ik was meteen
doen, dus contacteerde ik Katrien.”
geïntrigeerd, alsof ik door de ramen wilde
Katrien: “Femke vroeg mij in januari 2025 om
kijken om te zien wat zich daar afspeelde.
samen een boek te maken. Sindsdien zijn we
Dan weet Katrien: dit moet ik fotograferen.”
beelden beginnen maken. We weten allebei van aanpakken, maar hielden elkaar ook
In het persbericht staat dat het boek geen
scherp.”
spektakel zoekt. Waarom is dat belangrijk? Femke: “We willen het spektakel bij de lezer
Alle beelden zijn dus gemaakt in functie van
laten. Je maakt je eigen verhaal in je hoofd.
dit boek?
Of niet.”
Katrien: “We zijn eigenlijk begonnen met
Katrien: “Het zijn beelden die een zekere
elkaar opdrachten te geven, zoals: ‘fotografeer
onrust oproepen, het is nooit zomaar een
iets spannends’. Elke maand kwamen we
landschap. We willen niet alles meteen
samen om beelden te selecteren. Mijn foto’s
prijsgeven.
zijn bijna allemaal in scène gezet. Ik werk
oproepen dan antwoorden geven.”
vaak met een model en weet op voorhand
Femke: “De combinatie van wat wij tonen
exact hoe een beeld eruit moet zien: die auto
en hoe iemand daarnaar kijkt, samen met
moet rood uitgelicht zijn, die vrouw moet
hun eigen ervaringen, zorgt telkens voor
daar staan, alsof we op een filmset werken.”
een andere interpretatie. Zelfs Katrien en ik
Kunst
moet
eerder
vragen
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
Het boek Tidal Drift is het resultaat van een samenwerking tussen fotografen Katrien Orlans en Femke den Hollander. Wie hun werk kent, weet dat hun stijl en beeldtaal sterk verschillen. Toch gingen de twee kunstenaars de uitdaging aan om samen een cinematografisch verhaal op te bouwen, met een boodschap die zich langzaam ontvouwt tijdens het kijken en lezen.
23
© femke den hollander
24
© katrien orlans
“Sommige kunst kan troost bieden of een soort pleister op de wonde zijn, maar dat is bij ons niet het geval.”
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
ervaren het werk anders. De tekst achteraan in het
Welke rol spelen afwezigheid en stilte in jullie werk?
boek hebben we ook elk afzonderlijk geschreven
Femke: “Dat creëert ruimte. Rust is nodig zodat
en is ook inhoudelijk anders. Misschien zal het
de kijker zelf iets kan invullen.”
niet voor iedereen herkenbaar zijn, maar het kan
Katrien: “We worden vandaag overspoeld door
wel nieuwe inzichten oproepen. We laten bewust
beelden, zeker op sociale media. Tot je eigenlijk
veel open.”
oververzadigd raakt. Ik trap zelf ook in dat eindeloze scrollen, tot het me tegenstaat. Op
Wat betekent de titel Tidal Drift voor jullie
den duur komt niets nog echt binnen. Dat gevoel
persoonlijk?
heeft sterk meegespeeld in het maken van het
Katrien: “Die titel kwam plots in mij op en voelde
boek. Daarom staat er vaak maar één beeld per
meteen juist.”
pagina, soms heel klein, met veel lege ruimte
Femke: “Er zit beweging in, iets tijdelijks. En het
errond. Ik hoop ook dat mensen de tijd nemen
klinkt ook poëtisch.”
om het boek echt te bekijken, terug te bladeren,
Katrien: “Het is een overkoepelende titel voor
van achter naar voor.”
het werk dat we brengen. Voor mij roept het ook
Femke: “David Lynch en de Coen Brothers
spanning op, dat woord ‘drift’.”
doen dat ook in hun films. Daar zit veel rust
Femke: “En stroming. Dat heeft iets gevaarlijks,
in: landschappen, stiltes, trage momenten. Dat
zoals stromingen in zee. Je kan daartegen
draagt enorm bij aan de sfeer.”
vechten, maar dat is niet altijd het slimste. Soms moet je je laten meedrijven. En dan op het
Dat was meteen mijn volgende vraag: wie of wat
juiste moment wegzwemmen. Of samen met de
zijn jullie invloeden?
stroming verder meezwemmen. Dat geldt ook
Katrien:
voor menselijke relaties. Die elementen keren
door film. David Lynch is een van mijn favoriete
“We
zijn
allebei
sterk geïnspireerd
terug in onze beelden.”
regisseurs. Voor mij zijn mijn foto’s fragmenten uit een film die zich in mijn hoofd afspeelt.
25
Hoe bepalen jullie wanneer een beeld spreekt
Maar ook Hitchcock en Sofia Coppola zijn
zonder expliciet te worden?
belangrijke invloeden.”
Femke: “Dat is vooral ervaring, denk ik. Door
Femke: “Voor ons is dat eigenlijk bewegende
veel beelden te bekijken, tentoonstellingen te
fotografie. Jammer dat we geen soundtrack aan
bezoeken en fotoboeken van andere fotografen
het boek konden koppelen (lacht).”
te bestuderen, ontwikkel je een gevoel daarvoor.” Katrien: “Een foto moet voor mij elementen
Is Tidal Drift maatschappelijk werk, persoonlijk
bevatten die spanning oproepen. Soms ontstaat
werk of iets daartussen?
dat pas wanneer beelden naast elkaar worden
Femke: “Ik heb een achtergrond in sociaal werk,
gelegd, zoals in het boek. Dan begin je ze anders
dus voor mij zit het daar zeker tussenin.”
te lezen. Maar uiteindelijk blijft het ook intuïtief. Ik
Katrien: “Wat we maken is altijd verbonden met
selecteer heel snel: uit honderd beelden kies ik in
onze persoonlijke ervaringen. Wat je maakt,
vijf minuten de vijf die blijven hangen.”
weerspiegelt wie je bent. Ik kan niets tonen waar ik zelf niet in geloof, want dan gelooft een kijker het ook niet.” Femke:
“Voor
mij
gaat
het
ook
over
de
complexiteit van menselijke relaties. Geweld bijvoorbeeld is zelden zwart-wit. Tidal Drift sluit daar goed bij aan. Het gaat over een proces van aantrekken en afstoten, soms jarenlang, waaruit geweld kan ontstaan. Zo’n moment staat nooit op zichzelf. Tegelijk blijft het ook een zoektocht naar verbinding en liefde. Niet iedereen weet daarmee om te gaan. Vrouwen zijn vaak slachtoffer, maar de werkelijkheid is zelden eenduidig. Dat heb ik ook geleerd vanuit mijn ervaring in het sociaal werk.”
Kwetsbaarheid speelt dus een rol in jullie werk?
Femke: “Katrien heeft mij dan weer geleerd
Femke: “Zeker. En ook onmacht.”
om sneller te schakelen. Ik ben altijd bezig met
Katrien: “Er staan beelden in het boek van een
projecten, maar alles verloopt vaak traag. Katrien
vrouw alleen in een bos ’s avonds, of van een
was degene die zei: ‘Volgende week spreken we
hand met een bos sleutels. We moeten daar niet
af.’ Ondanks haar moeite met ondernemen is
flauw over doen: veel vrouwen zullen dat meteen
concreet werken net helemaal haar ding.”
herkennen, mannen misschien minder.” Wat brengt de toekomst? Is dit het begin van iets Het boek biedt geen oplossing of troost. Waarom
nieuws?
vonden jullie dat belangrijk?
Katrien: “Ik ben al bezig met een nieuw project
Katrien: “Sommige kunst kan troost bieden of
dat hier zeker door geïnspireerd is. Opnieuw
een soort pleister op de wonde zijn, maar dat is
staat een vrouw centraal, maar deze keer ben ik
bij ons niet het geval.”
het zelf, voor én achter de camera. Ik ben eraan
Femke: “We willen geen wonden opentrekken,
begonnen tijdens een reis naar Amerika. En
maar wel dingen in vraag stellen en mensen
opnieuw gaat het over een vrouw, al is ze deze
doen nadenken. Uiteindelijk moet iedereen zelf
keer niet zozeer in de rol van slachtoffer, maar
uitzoeken hoe het leven werkt. Of samen met
eerder als dader.”
anderen proberen uit te zoeken.”
Femke: “Ik werk ondertussen ook aan een soloproject rond waterschaarste in Marokko. Dat
Over
samenwerken
gesproken:
waren
er
betekent natuurlijk niet dat we nooit meer zullen
momenten waarop jullie botsten?
samenwerken. We blijven elkaars werk volgen en
Katrien: “Tijdens het maken van de beelden
wie weet komt er ooit nog een vervolg.”
eigenlijk niet, omdat we altijd apart werkten.
26 Maar bij het samenstellen van het boek hadden we soms verschillende meningen en
moesten we compromissen sluiten. Toch verliep dat verrassend vlot. Femke kan goed omgaan met kritiek. Als ik vond dat een beeld niet werkte, kon ik dat gewoon zeggen.” Femke: “Dat komt omdat er voor mij nooit maar één juiste manier bestaat. Je kan beelden
het boek is te koop rechtstreeks via Femke of Katrien: femkedenhollander.be katrienorlans.com
op zoveel manieren samenleggen, en elke combinatie vertelt iets anders.” Katrien: “In een samenwerking weet je op voorhand dat je compromissen zal moeten sluiten.” Femke: “We zijn allebei al lang samen met onze partner, dus we hebben in het leven al geleerd dat compromissen erbij horen (lacht).” Hebben jullie iets geleerd uit dit project? Katrien: “Vooral over mezelf. Ik besefte opnieuw hoe belangrijk het voor mij is om werk te maken, maar ook hoe moeilijk ik ondernemerschap vind. Ik verzet mij daar vaak tegen, tot Femke ooit zei: ‘Verzet vermoeit.’ En dat klopt. Die dingen moeten toch gebeuren. Dus zij heeft mij geleerd om daar minder energie aan te verspillen en het gewoon te doen.”
tekst: sdm
DEZE ZOMER VIER MUST-SEE KLASSIEKERS VAN INGMAR BERGMAN OPNIEUW IN DE CINEMA St-Jakobsstraat 36 8000 Brugge
TICKETS & INFO /lumierebrugge
/cinemalumierebrugge
nieuwe hotspot unlocked
K.AAIBAA 28
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
AR
Het industriële Kaaidistrict dat plots kleur krijgt? Daar zit K.aaibaar voor iets tussen. Niet zomaar een zomerbar, maar een plek waar Bruggelingen samenkomen, experimenteren en hun buurt mee vormgeven. Wij gingen langs en spraken met Louis Follebout, een van de gezichten achter vzw De 3hoek, die het project samen met Stad Brugge tot leven bracht.
Wat is het concept achter K.aaibaar precies?
We vinden het belangrijk om samen te werken
Louis: “Op ‘t eerste gezicht zou je denken dat het
met mensen uit de buurt. Zo hebben de
een gewone bar is. Maar het is veel meer dan dat.
leerlingen van atelier B, een Brugse school
K.aaibaar kadert in een groter revalue-project,
voor buitengewoon onderwijs, onze containers
waarbij de stad onderzoekt hoe je industriële
geschilderd en tafels vernist. We kregen ook hulp
sites kan ontwikkelen tot een levendige buurt
van vrijwilligers bij de opbouw.
waar er ruimte is voor participatie. Dus om mensen in je buurt te betrekken bij het reilen
We willen de buurt betrekken bij alles wat
en zeilen in de wijk. Tegelijk wordt er nagedacht
er gebeurt. In mei hebben we bijvoorbeeld
over een klimaatneutraal beleid. Dat proberen
een buurtdiner georganiseerd, waarbij de
wij allemaal te combineren met K.aaibaar. En we
buurtbewoners van in een straal van 1 km gratis
krijgen daar subsidies voor van Stad Brugge.”
barbecue konden komen eten. Zo leerden ze
29
elkaar beter kennen, konden wij ons project Hoe zetten jullie in op die duurzaamheid en
voorstellen. We luisterden ook naar wat zij
buurtwerking?
verwachten of willen van zo’n project. Er waren
“We hebben onze eigen tweedehandswinkel, de
toch 70 mensen aanwezig, dus dat was heel fijn.
Kaaithrift. Voor 15 euro kan je een rek huren voor
Er komt ook nog een lezing rond bijen en honing,
3 weken en de kleren verkopen die je niet meer
met een lunch en workshop. Zo zetten we lokale
nodig hebt. Alle opbrengsten gaan naar jou.
imkers in de picture.
We
materiaal.
En deze zomer gaan we een soort telefooncel
De Wolkentemmers is ons speelhoekje voor
hergebruiken
ook
heel
veel
plaatsen waarmee mensen kunnen aangeven dat
kinderen met loose parts. Da’s een stroming in de
ze op zoek zijn naar iets of hun verwachtingen
pedagogie waarbij je kinderen laat spelen met los
of wensen kunnen delen. Anderen zeggen dan
materiaal, zoals planken, banden, een tuinslang …
net wat zij in de aanbieding hebben, waar hun
Geen fancy speelgoed, maar spullen waarbij ze
bedrijf mee kan helpen enzovoort. Via een AI-
volop hun fantasie gebruiken. Elke woensdag en
model wordt die input aan elkaar gekoppeld
zaterdag geven we een workshop waar kinderen
en zo krijgen wij een mooi overzicht van wat de
leren spelen met die loose parts.
buurt nodig heeft. Het doel is dan om die noden door te geven aan de stad en effectief zaken te ontwikkelen.”
K.aaibaar is niet het eerste project van De 3hoek. Wat hebben jullie nog gedaan? “We
bouwen
al
jaren
projecten
uit
om
Bruggelingen samen te brengen. We zijn ooit begonnen met ‘Speeltijd’, een klein initiatief dat meteen een succes was. We merkten dat er nood was aan laagdrempelige activiteiten voor jonge gezinnen, want alles kost al snel veel geld. En van daaruit zijn we blijven groeien. Pop-ups, binnenspeeltuinen, een mobiele speelkaravaan, coworkingplekken … Kaaibaar is net ietsje anders, omdat het minder puur op kinderen focust en meer op de bredere buurt en samenwerking met de stad.” Vanwaar de naam ‘K.aaibaar’? “Ons project bevindt zich in het Kaaidistrict,
30
een ruwe industriezone. We willen de buurt wat zachter en leefbaarder maken, dus onze slogan is: “We maken de kaai opnieuw aaibaar.” Et voilà, vandaar Kaaibaar. Soms moet je het niet zo ver zoeken.”
Waar halen jullie die loose parts voor de
Waarom moeten de lezers zeker langskomen?
kinderspeelhoek?
“Het is een plek waar je in eerste instantie geen bar
“We
hebben
een
samenwerking
met
de
zou verwachten, plots zit je in een supergezellige
Kringwinkel. Wij geven door waar we naar op zoek
bar midden in een industriezone. Maar je maakt
zijn en zij houden die spullen apart voor ons.
dus ook kennis met de buurtparticipatie. Er zijn
Soms hebben we ook materiaal over van onze
optredens, één keer per maand organiseren we
projecten: na een leiding te leggen, hadden we
een open air met dj’s, je kan een hapje eten,
bijvoorbeeld 20 meter buis over. In plaats van die
je kan zelf iets organiseren op de site, er komt
weg te gooien, hebben we die in de hoek voor de
maandelijks een foodtruck … Er valt dus heel wat
kinderen gelegd om mee te spelen.
te beleven. En oh ja, natuurlijk kan je iets kopen in onze thriftshop.”
Door de jaren heen hebben we zelf dus al veel materiaal verzameld, maar mensen geven ons ook spontaan spullen die ze niet meer nodig hebben. Bij ons zijn die meer dan welkom.”
tekst: ellemijn van puymbroeck beeld: olivier deceuninck
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
31
Zelf K.aaibaar ontdekken? Kom nog tot 15 augustus langs. Sint-Pieterskaai 57 Woensdag: 14:00 - 18:00 Donderdag: 15:00 - 23:00 Vrijdag: 15:00 - 23:00 Zaterdag: 14:00 - 23:00 Zondag: 12:00 - 18:00 de3hoek.be/kaaibaar kaaibaar
BASE 32
Waar alles begon met een witte muur Van een stuk grond ergens te velde in Oostkamp tot een bruisende creatieve hub en exclusieve fotostudio in WestVlaanderen. Achter het project zit een jonge Brugse fotograaf die niet bang was om risico’s te nemen en vooral groot te dromen. Maak kennis met Basewest, de fotostudio van Djorden Vlaeminck.
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
EWEST 33
34
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
“Op een bepaald moment dacht ik gewoon: fuck it, let’s go.” “Fuck it, let’s go” Eigenlijk begon alles heel praktisch. Als fotograaf had Djorden nood aan een grotere werkplek voor zijn bedrijf Impakt. Een gewone kantoorruimte dus. Maar tijdens die zoektocht ontstond een groter idee. “Het leek me cool om meteen ook een studio te hebben die ik kon verhuren,” vertelt hij. “Zo kon die meehelpen om de huur te betalen.” Toen hij het bouwproject zag waar Basewest vandaag gevestigd is, voelde het meteen juist aan. Alleen was er één probleem: huren kon niet,
35
kopen wel. En dus volgden een gesprek met de bank, een financieel plan en uiteindelijk een beslissing op buikgevoel. “Op een bepaald moment dacht ik gewoon: fuck it, let’s go.” Vandaag blijkt die sprong in het diepe een schot in de roos. Basewest is ondertussen uitgegroeid tot een van de enige grotere commerciële studio’s in West-Vlaanderen. Een studio zonder water, maar… mét Simon Mignolet De timing was spannend. Het gebouw werd pas opgeleverd in maart 2025 en was toen letterlijk een lege ruimte. Geen straat ervoor, geen afgewerkte kamers, zelfs nog geen water of elektriciteit. Toch stond er al snel een eerste project op de planning: Sportplus Media. “Het eerste wat we gebouwd hebben, was die witte muur in de studio,” lacht hij. “En meteen daarna hadden we een shoot met Simon Mignolet via Sportplus Media.” Hoewel de studio nog verre van afgewerkt was, bleek die witte wand voldoende voor de fotoshoot. “De dag voordien hebben we nog snel elektriciteit kunnen regelen. Meer was er eigenlijk niet, maar gelukkig vond Simon dat niet erg!” Sindsdien groeide Basewest stap voor stap uit tot een professionele studio waar ondertussen grote namen over de vloer komen, zoals Marie Méro, Lotto, Club Brugge, Julius Persoone, Woody, Mathieu Bonne en zelfs een internationaal agency uit Londen.
Meer dan een fotostudio
Van selfmade man tot handige Harry
Wie denkt dat Basewest enkel een plek is om
Wat misschien nog het strafste is: hij bouwde
foto’s te maken, heeft het mis. De droom gaat
bijna alles zelf op. Letterlijk. “Ik heb hier op mijn
veel verder. Het gebouw moet uiteindelijk een
knieën met plakband de ruimtes uitgetekend
creatieve thuisbasis worden waar fotografen,
om te zien waar de wc moest komen,” vertelt
videografen, designers en freelancers samen
hij lachend. “Ik heb eigenlijk twee linkerhanden,
kunnen werken. Geen klassieke coworkingspace
maar ik heb veel geleerd van mijn ouders.”
dus, maar eerder een creatieve sparringruimte.
Omdat de lening ondertussen al liep, moest alles
“Ik wil vooral mensen samenbrengen die creatief
snel vooruitgaan. Dus werkte hij maandenlang
bezig zijn,” zegt hij. “Mensen met camera’s, ideeën
bijna non-stop aan de studio, vaak tot een gat
en passie.” Dat netwerkgevoel vindt Djorden
in de nacht. Zelfs oplossingen voor praktische
misschien wel het mooiste aan het hele project.
problemen bedacht hij onderweg. Toen er nog
Door de studio leerde hij al honderden mensen
geen automatisch verduisteringssysteem was,
kennen uit de foto-, film- en marketingsector.
kroop hij met een vijverzeil en zandzakken het
“Soms loopt hier een productie van dertig man
dak op om het daglicht tegen te houden tijdens
rond. Dat zijn allemaal mensen die ik anders
shoots. “Ik heb daar in regen en wind gestaan om
nooit had ontmoet, maar van wie ik heel veel
alles erop en eraf te halen,” lacht hij.
leer.” Van voetbaltruitjes tot AI-campagnes In Basewest gebeuren ondertussen de meest uiteenlopende shoots. Club Brugge fotografeerde
36
er
nieuwe
shirts,
Lotto
lanceerde
wielertruitjes
en
zelfs
internationale
er
campagnes passeerden er de revue. Het valt
op dat AI hierin steeds vaker een rol begint te spelen. “Veel campagnes worden eerst volledig met AI uitgewerkt,” legt hij uit. “Maar uiteindelijk willen klanten toch echte mensen gebruiken, omdat dat realistischer aanvoelt.” Zo werd een volledige campagne eerst digitaal gegenereerd, waarna alles in de studio opnieuw in het echt werd nagebouwd. “Dat zijn eigenlijk de interessantste producties: een mix van technologie en echte fotografie.”
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
“Laat je camera nooit thuis” Naast ondernemer blijft hij vooral fotograaf. En voor jongeren die zelf willen starten, heeft hij een duidelijke boodschap: “Laat je camera nooit thuis.” Volgens hem draait fotografie in het begin vooral om experimenteren. Foto’s maken van random dingen, ontdekken wat je mooi vindt en je eigen stijl ontwikkelen. “Mijn eerste foto’s waren letterlijk foto’s van onkruid,” zegt hij. “Maar zo leer je kijken.” Ook concurrentie ziet hij helemaal anders dan veel anderen in de sector. “Ik zie andere fotografen niet als concurrenten, maar als collega’s. We sturen elkaar constant werk door en helpen elkaar zo uit de nood.” Passie boven alles Het succes van Basewest kwam niet vanzelf. Vier jaar geleden startte hij als zelfstandige, terwijl hij financieel nog helemaal niet zeker was van zijn toekomst. “Ik had net mijn vaste job opgegeven én samen met mijn vriendin een huis gekocht,” vertelt hij. “Dat was echt een heftige periode.” Toch twijfelde hij nooit aan zijn keuze. Volgens hem draait alles om passie en obsessie. “Als je er niet volledig door geobsedeerd bent, hou je het niet vol.” En die passie voel je overal in Basewest: van de felgekleurde branding tot de creatieve chaos van shoots en evenementen. De plannen stoppen
37
bovendien niet. Zodra ook de bureauruimtes klaar zijn, wil hij nog meer creatives samenbrengen en van Basewest dé creatieve hotspot van West-Vlaanderen maken. “Het moet hier gewoon stampvol zitten,” zegt hij lachend.
basewest.be
tekst: guynan berton beeld: jana germanus
BENNY B 38
© Maya Callizaya
BOO
Op een broeierige dinsdagavond, middenin een koppige hittegolf, verzamelen we aan Du Phare. Het terras hangt loom in de warmte, glazen tikken zacht tegen elkaar, en ergens tussen het geroezemoes zit een band die tegelijk nieuw en al verrassend hecht aanvoelt: Benny Boo. Ze vormen nog niet zo lang een band, en doen samen een residentie in Het Entrepot. Vandaag zetten ze vooral op én was de warmte verlammend, geven ze aan. Bij hen voel ik totaal geen spanning. Open, veilig. Alsof je bij oude vrienden aan tafel schuift. Ik zeg het hen ook.
tekst: marie-julie lehoucq
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
39
Hun nieuwe nummer ‘Schrödinger Summer’ vat
Die tegenstelling die hij bezingt is geen toeval.
die sfeer perfect samen: het is tegelijk licht en
Ze zit al in de titel. Want Schrödingers kat
zwaar, dansbaar en melancholisch. Of zoals Dries
(de referentie uit de titel) komt uit een beroemd
(drum) het die avond mooi verwoordt: “lachen in
gedachte-experiment in de natuurkunde en
huilen” en “het trieste benaderen vanuit iets niet
metafysica. Het idee is simpel (en een beetje
triest”.
gek): een kat zit in een gesloten doos met een mechanisme dat haar misschien dood maakt…
Een
zomernummer
dus
dat
schuurt.
Iets
of misschien ook niet. Zolang je de doos niet
herkenbaars, dat melancholische zomergevoel…
opent, is de kat volgens de theorie tegelijk dood
‘Schrödinger Summer’ en de andere nummers
en levend.
van Benny Boo zitten vol woorden en beelden die nu helemaal van deze tijd zijn (van die brainrot
Klinkt absurd? Dat is het ook een beetje. En daar
taal waar we over tien jaar bijna nostalgisch
zit de humor: het beeld van een kat die tegelijk
naar gaan terugverlangen). Maar achter die
twee tegenstrijdige dingen is. Maar tegelijk is het
hedendaagse flair schuilt iets anders: teksten die
ook tragisch. Want het gaat over onzekerheid.
eigenlijk best verdrietig zijn.
Over niet weten of die golvende zomer ooit wel voorbijgaat. Dat iets tegelijk goed en slecht kan
En toch… je beweegt. De grooves blijven dansbaar,
zijn. Gelukkig en verdrietig. Dat contradictorische
de baslijnen warm, de gitaren sprankelen en de
gevoel (dat beide dingen tegelijk kunnen bestaan),
drums duwen je vooruit. Het is muziek die je
is een deel van de menselijke ervaring die we
niet naar beneden trekt, maar net optilt. Benny
soms enkel door tragiek leren kennen.
verwoordt het mooi; na het verlies van iemand (zijn papa), voelt het leven scherper, verdrietiger, maar ook hoopvoller. Iets wat ik maar al te goed herken.
Ieder bandlid brengt zijn eigen wereld mee, en toch klopt het geheel. Jesse droomt weg bij artiesten als Wilco en Robyn, Eva Rose heeft een zwak voor Radiohead en D’Angel, Dries balanceert tussen Caroline Polachek en Oklou en Jutta beweegt moeiteloos van Charli XCX naar 70’s songwriters als Labi Siffre en Judee Sill. Die mix hoor je terug: ergens tussen indie, soul, elektronisch en iets wat moeilijker te benoemen is, maar wel meteen herkenbaar als hún geluid. Terug naar snaren en samenzijn Wat ook opvalt: er leeft bij hen een duidelijke drang om terug te keren naar de essentie. Naar gitaren echt vasthouden en snaren die trillen.
40
© Maya Callizaya
Naar samen in een ruimte iets maken. In een tijd die vaak draait rond productie en perfectie, kiezen zij voor iets anders: aanwezigheid.
Een band die spontaan ontstond (en meteen
De droom: Dour
klikte)
Tussen het praten, lachen en zweten door
De magie van Benny Boo zit niet alleen in hun
komt ook de toekomst even ter sprake. Grootse
muziek, maar ook in hoe ze ontstaan zijn. Eva
plannen zijn er nog niet, maar één droom klinkt
Rose (20) op basgitaar en vocals, Jesse (36) op
wel luid en duidelijk: ooit spelen op Dour. En
gitaar, Jutta (30) op toetsen en zang, Ben (35)
eerlijk? Als je ziet hoe natuurlijk deze band
zang en Dries (26) op de drums. Ze leerden elkaar
samenkomt, hoe die energie klopt zonder dat ze
op een opvallend spontane manier kennen. Bijna
het proberen te forceren. Dan voelt dat niet eens
zonder voorbereiding moesten ze al meteen voor
zo ver weg.
De Nieuwe Lichting van Studio Brussel samen spelen. Dat hoor je. En dat voel je.
Lachen terwijl het pijn doet ‘Schrödinger Summer’ is zo’n nummer dat je
Hun
muziek
klinkt
niet
gepolijst
of
opzet op een warme avond, wanneer alles even
overgerepeteerd, maar juist levend, alsof ze
klopt… en toch niet helemaal. Je danst, maar
elkaar muzikaal ontdekken terwijl je luistert. En
ergens wringt het. Je glimlacht, maar er zit iets
misschien is dat ook waarom je je zo snel op je
droevigs onder. Net als Schrödingers kat.
gemak voelt bij hen: er zit geen façade op.
benny boo speelt op 17 juni in Snuffel hostel. bennybooband
tekst: laura delbarre
Fans van een spannende misdaadroman zullen begin juni in de bibliotheek van Brugge hun hart kunnen ophalen. De derde editie van het thrillerfestival Plaats Delict
42
PLAATS DELICT
tovert de Biekorf en bijhorende locaties om in een ware true-crime scene. Er is voor ieder wat wils: van een schrijfworkshop tot een tentoonstelling. Voor degenen die zich graag willen ontpoppen tot echte detective: je kan tijdens enkele activiteiten je kennis ook omzetten in de praktijk.
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
Vergeet bijvoorbeeld de klassieke boeklezing. Bij Fatima Kaisamba Y Bellay is het de bedoeling dat de aanwezige luisteraars actief meehelpen denken over de motieven van haar personages. Geen whodunit, maar een whydunit bij “After Hours” op vrijdag 5 juni. Voor dit artikel kon ik de Nederlandse auteur kort even spreken over de roman die ze tijdens het festival komt voorstellen. Dag Fatima! Je bent te gast bij het thrillerfestival Plaats Delict waarbij je werkt rond je boek “Breekpunt”. Laat ons starten bij het begin: waar gaat het verhaal over? “Breekpunt is een verhaal over 4 meiden, allemaal hebben ze wel een verlies te verwerken gehad. Ze
“Ik wilde een verhaal vertellen over de omstandigheden die leiden tot bepaald gedrag, zodat we meer sympathie en empathie voelen voor jongeren in moeilijke situaties.”
voelen zich buitengesloten door de maatschappij en besluiten om het heft in eigen handen te
43
nemen. Ze doen dit op een vrij gewelddadige manier en uiteindelijk groeien die acties uit tot een gevaarlijke reis die ik uitschreef.
Wat dat is, dat houden we uiteraard nog even Ik
wilde
een
verhaal
vertellen
over
de
geheim. Als schrijfster is dit waarschijnlijk wel wat
omstandigheden die leiden tot bepaald gedrag,
taboe, maar heb je zelf een personage waarin je
zodat we meer sympathie en empathie voelen
jezelf het beste herkent?
voor jongeren in moeilijke situaties.”
“Het is geen biografie, maar in elk personage zit er een deel van mij. Het is cliché, maar
Klinkt boeiend. Ook de mensen die komen
ik hou van elk personage om verschillende
kennismaken met jouw boek worden actief
redenen. Pamela heeft, net als ik, een Afrikaanse
ingezet tijdens je lezing?
migratieachtergrond waardoor ik me herken in
“Ja, dat had ik afgesproken met de organisatoren.
haar opvoeding. Tanya is dan zeer loyaal wat ook
Als
geen
in mijn karakter terug te vinden is: als je aan mijn
standaardformat waarbij iedereen denkt: “Wie
familie komt, kom je aan mij. Asma aan de andere
heeft het gedaan?”. De focus ligt op de motieven.
kant is plichtsgetrouw. Ze houdt vast aan het idee
Denk maar aan bepaalde krantenkoppen. Deze
dat belofte schuld maakt. Charlotte neemt geen
tienermeid heeft dit gedaan, die jongen dat.
blad voor de mond. Dat zijn de redenen waarom
Samen zoeken we naar de mogelijke redenen
ik alle personages op hun eigen manier wel
achter de beslissingen die de personages nemen.
bewonder.”
ik
hieraan
meedoe,
wordt
het
Deelnemers kunnen daarbij ook de bio’s van mijn personages gebruiken die terug te vinden zijn op mijn Instagram. Aan het einde van de avond, waarbij er trouwens pizza wordt voorzien, mag de meest succesvolle speurneus nog een cadeau verwachten!”
© Rey Seven, Unsplash
Plaats Delict is ook echt wel een thrillerfestival.
De voorstelling van het verhaal gaat door in Brugge.
Wat spreekt jou aan in het genre?
Heb je zelf de stad al eerder bezocht?
“Ik heb dit boek niet geschreven vanuit de
44 invalshoek dat het een thriller moest worden.
“Neen. Het zal een eerste keer zijn voor mij! Ik
Dat is gaandeweg gegroeid. Als jongere las ik
je doorheen de geschiedenis wandelt tijdens je
voornamelijk fantasy. Ik wou graag ontsnappen
bezoek. We komen sowieso vroeg in de ochtend
naar een fantasiewereld. Toen ik ouder werd, ging
om de bekendste monumenten te kunnen
mijn fascinatie voornamelijk uit naar true crime.
bewonderen. Het zal ook wel romantisch worden
Het psychologische boeide me enorm. Daar wou
met de vele kanalen doorheen de stad.”
ik verder op inspelen en uiteindelijk werd dit verhaal dan een project dat het beste past in het genre van thriller. Nu ik deze titel achter de rug heb, moet ik wel zeggen dat ik waarschijnlijk zal doorgaan met het schrijven in dit genre.” Dat linkt perfect met mijn volgende vraag: wat zijn de plannen voor de toekomst op literair vlak? “Het schrijven van meerdere boeken, dus! Ik heb ook onderwijsprogramma’s uitgedacht aan de hand van Breekpunt om de thema’s uit het boek bespreekbaar te maken in de klascontext.”
ben wel dol op de architectuur. Het gevoel dat
Aanvullend op de 'After Hours'voorstelling rond de roman 'Breekpunt' kan je ook aansluiten bij de 'Murdle Night', van 19.30u tot 22u. Ontmasker samen met de jongerenleesgroep de dader in een spannende zoektocht. 'Plaats Delict' loopt van 4 tot en met 13 juni. Alle info op de website van de bibliotheek! brugge.bibliotheek.be
OPENBARE OPENBARE BIBLIOTHEEK BIBLIOTHEEK
4THRILLEREVENT 4– –1313JUNI JUNI2026 2026 THRILLEREVENT
PLAATS PLAATS DELICT DELICT THRILLER THRILLER FESTIVAL FESTIVAL
INSCHRIJVEN: BRUGGE.BIBLIOTHEEK.BE/PLAATS-DELICT INSCHRIJVEN: BRUGGE.BIBLIOTHEEK.BE/PLAATS-DELICT
BRUGSE BEER 46
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
De boksclub Brugse Beer verhuisde van Sint-Kruis naar Sint-Pieters. Voor BLVRD bezoek ik graag de nieuwe locatie. Het is even zoeken, maar zodra ik de sportclub binnenstap, hoor ik meteen het enthousiasme van de jongeren die aan het boksen zijn. Ze trainen tijdens een sparsessie met de nodige discipline en respect. Sergei Ballegeer komt mij, tussen de jongeren door, ophalen voor een interview.
Waarom vind je het zo belangrijk om kinderen en jongeren iets bij te leren? “Ik heb zelf zwaar ADHD en autisme. Als kind heb ik in veel verschillende scholen gezeten. Ik heb vaak moeten horen dat ik niet zou kunnen meedraaien in de maatschappij, maar kijk nu waar ik sta. Er zijn steeds meer jongeren met autisme of ADHD. Zij moeten een veilige plek hebben waar ze terechtkunnen. Dat willen we hier bieden bij Brugse Beer.” Zien jongeren jou als voorbeeld? “Ja. Niet alleen als voorbeeld van een exprofbokser, maar ook als symbool van eerlijkheid. Ik ben niet perfect. Ik kleur niet altijd binnen de lijntjes, maar ik ben altijd mezelf. Mensen weten
Waarvoor staat de boksclub Brugse Beer?
wat ze aan mij hebben en dat spreekt aan.”
Sergei: “Brugse Beer is een sportclub waar beheersing en techniek centraal staan. Naast het
Hoe is boksclub Brugse Beer begonnen?
sportieve wil ik jongeren ook de juiste mentaliteit
“Ik gaf al les als hobby, maar het is pas echt
aanleren. Het is boksen binnen een pedagogisch
begonnen tijdens de coronaperiode. Niemand
kader. We tonen dat boksen op een verantwoorde
mocht toen binnensporten. Dus gingen we met
manier kan. Je leert jezelf kennen. Boksen is
een paar jongeren buiten op straat boksen. We
méér dan een sport.”
verzamelden rond Bloso, waar klimrekken en
47
outdoor fitnesstoestellen staan. Het was de Is het een sport waarbij je jezelf tegenkomt?
perfecte plek om te trainen. Sommige dagen
“Ja, constant. We bieden net een plek waar je
waren we met 40 of zelfs 50 jongeren. Sommige
jezelf kan tegenkomen in een veilige omgeving.
ouders boden me toen geld aan. Dat wilde ik
Hier zijn duidelijke richtlijnen en verwachtingen.
niet aannemen, maar uiteindelijk zijn we wel een
In deze club weet je wat je ervoor in ruil krijgt.
zaaltje beginnen huren. Zo is de bal aan het rollen
We praten nu over jongeren, maar we trekken alle
gegaan.”
leeftijden aan.” De boksclub groeit nog steeds. Jullie verhuisden Ik zag je ook een drankje uit de handen van één
onlangs van Sint-Kruis naar Sint-Pieters.
van de jongeren nemen. Was het omdat het niet
“Ja. Op de locatie in Sint-Kruis had ik beslist
gezond was?
om er volledig voor te gaan. Ik had toen mijn
“Ja, je moet soms ouders tegenspreken. Het was
fulltimejob opgegeven en mijn spaarcenten
een soort grenadinedrankje, bomvol suikers. Ik
gebruikt om fitnesstoestellen te kopen. Gelukkig
heb het weggesmeten. Daar hebben ze niets aan
had ik de juiste mensen rondom mij. Nu in Sint-
tijdens het sporten. Zelfs als er 0% suiker opstaat,
Pieters is het mijn eigen club, al huur ik de locatie
zitten er vaak andere zoetstoffen in. Ik ben hier
van iemand die vroeger bij ons bokste. Het is
niet om ouders tevreden te stellen, maar om hun
leuk om een vaste stek te hebben op een mooie
kinderen iets bij te leren. Ik ben rechtuit: ben je
locatie, zeker nadat we al zoveel hebben moeten
niet tevreden, dan hoef je ook niet te komen.”
verhuizen.”
“Mensen zeiden tegen mij: je moet er iets mee doen, je hebt hier talent voor.”
48 Je doet het ook niet meer alleen?
Trainen jullie ook één op één?
“Klopt. Sybran bokste bij ons. Je merkte dat hij
“Zeker. Er geldt wel één regel voor personal
graag anderen hielp en hen een goed gevoel gaf.
training: als ik extra tijd investeer in persoonlijke
Dat is belangrijk. Hij is uiteraard ook een goede
begeleiding, verwacht ik omgekeerd ook een
bokser, dus maakt hij nu deel uit van het Brugse
bepaalde inzet en discipline.”
Beer-team.” Wat wil je dat de leden meenemen uit de Welke lessen bieden jullie allemaal aan?
bokslessen van Brugse Beer?
“Wij bieden boklessen aan voor alle leeftijden,
“Dat ze zelfvertrouwen krijgen en zichzelf graag
van kickboksen tot kracht- en conditietraining.
leren zien. Want door je lichaam te trainen, train
We hebben ook aparte lessen voor vrouwen en
je ook je geest. Ik geloof dat je eerst jezelf moet
binnenkort starten we met MMA-trainingen. Voor
kennen voordat je anderen kunt helpen.”
jongens en meisjes die graag een stap verder willen gaan, bieden we ook competitietraining aan. Daarnaast trekken we met de club ook naar scholen voor assertiviteitstrainingen. De club is toegankelijk voor iedereen. We hebben veel kwetsbare jongeren of jeugddelinquenten die hier
Pathoekeweg 34A 8000 Brugge brugsebeersports.be
komen boksen. Er is veel vraag naar daginvulling voor kwetsbare mensen, maar daar zijn niet altijd subsidies voor. Daarom geven wij hen bokslessen aan een lager tarief. Ook mensen met Parkinson of kankerpatiënten volgen hier les.”
tekst: geertrui maertens
DE
Op zaterdag 20 juni 2026 presenteren KAAP en Mu.ZEE De Langste Dag. Van zonsopgang tot zonsondergang bewegen kunstenaars tussen Mu.ZEE en de Droge Coo in Oostende. Via sculpturale acties en hedendaagse rituelen proberen zij de tijd vast te grijpen of de tijd te verstenen. Een dag op het ritme van de zon, de getijden en de klok. Merel Vercoutere, programmator bij kunstencentrum KAAP, licht toe.
50
Maria Degrève, Lost Persons Area, 2026, Oostende
LA
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
ANGSTE
DAG
Op 20 juni gaat de tweede editie van De Langste
vluchtige performatieve handeling? Kan een
Dag door in Oostende. Wat mogen we verwachten?
momentopname tijdloos worden?”
“Het wordt een lange dag, in de letterlijke én figuurlijke zin (lacht). Van zonsopgang tot
Die spanning wordt ook opgeroepen door de
zonsondergang bewegen kunstenaars zich door
tentoonstelling Statuettes bij Mu.ZEE, toch?
Oostende, tussen Mu.ZEE en de Droge Coo. Het
“Precies. Statuettes. Kleinsculptuur in huis in de
ritme van de dag zelf - de zon, de getijden, de
Venetiaanse Gaanderijen is een van onze centrale
klok - is tegelijk het kader én het onderwerp. De
inspiratiebronnen. Het gaat om kleine, draagbare
programmering ontvouwt zich op de as tussen
beeldjes — 'postuurtjes' — die balanceren tussen
de Venetiaanse Gaanderijen en de Koninklijke
devotie, traditie en design. Van de 19de eeuw tot
Gaanderijen. Kortom: de zeedijk als podium.”
vandaag. Het zijn intieme objecten: dingen die je thuis hebt staan en amper nog opmerkt, maar
KAAP en Mu.ZEE zijn dit jaar allebei nomaden in
die tegelijk iets heel wezenlijks in zich dragen.
eigen stad. Heeft dat de samenwerking veranderd?
51
“We zitten allebei voorlopig zonder vaste plek in
Tijdens De Langste Dag sturen we die
Oostende. Maar dat heeft ons eigenlijk dichter bij
reflectie letterlijk de straat op. Sculpturen en
elkaar gebracht. Als je geen eigen locatie hebt,
gevonden voorwerpen krijgen een bijna rituele
word je gedwongen om creatiever om te gaan
dimensie:
met de publieke ruimte. En dat is net waar De
herinneringen, of net dingen om los te laten wat
Langste Dag over gaat: kunst die niet veilig achter
zwaar werd.”
tijdelijke
artefacten,
dragers
van
muren zit, maar die zich gewoon mengt met de stad. Toeristen, passanten, kunstliefhebbers, ze
Er zijn veertien kunstenaars bij betrokken. Hoe
worden allemaal deel van het verhaal, ook al
wordt dat één samenhangend geheel?
weten ze dat zelf misschien niet eens.”
“De interventies zijn heel uiteenlopend. Sommige performers duiken op vaste momenten op,
De eerste editie in 2024 draaide rond het tijdloze
andere werken zijn de hele dag aanwezig en als je
en het ongrijpbare. Wat is de insteek dit jaar?
ze twee keer ziet, is de tweede keer weer anders
“Deze editie vertrekt vanuit de spanning tussen
dan de eerste. De dag heeft zijn eigen ritme. Je
tijd en materie, tussen stilstand en beweging. Dat
kunt hem van begin tot einde meewandelen,
klinkt misschien zwaar, maar het is eigenlijk heel
maar je kunt er ook gewoon fragmenten van
tastbaar. Een sculptuur is zoiets als versteende
meepikken.
tijd. Iemand heeft een moment, een gebaar, een idee vastgelegd in een materiaal dat decennia
Sommige kunstenaars werken heel direct met
of eeuwen meegaat. Een performance bestaat
het publiek, anderen creëren eerder een sfeer die
daarentegen alleen op het moment zelf. Die
je onbewust opneemt terwijl je voorbijloopt. Die
twee uitersten tegelijk in de publieke ruimte
mix vind ik erg mooi. Het is geen festival waarbij
zetten en ze met elkaar laten botsen, dat is wat
je van podium naar podium sprint, het is meer
ons fascineert. De vraag die de hele dag door
een wandeling door een stad die voor één dag
blijft hangen: wat blijft er eigenlijk over na een
gewoon anders aanvoelt.”
Dit jaar werken jullie ook samen met Radio Onderstroom. Wat is hun rol? “Dat idee komt rechtstreeks uit de inspiratiebron van De Langste Dag zelf. Onze titel is ontleend aan de acht uur durende live-uitzending die Jef Cornelis maakte tijdens de zonnewende van 1986, rond de legendarische tentoonstelling Chambres d'amis van Jan Hoet in Gent. De urgentie
“Ik hoop dat mensen de stad even anders zien.”
waarmee Cornelis die dag documenteerde, blijft ons veertig jaar later nog inspireren. In die geest volgt Radio Onderstroom De Langste Dag dit jaar live. Ze zijn de stem van de happening. Ze brengen alles wat je die dag
52 ziet en beleeft, onder woorden. Dat is een fascinerende uitdaging: hoe beschrijf je een
performatieve handeling voor iemand die er niet bij is? Het voegt een auditieve laag toe aan een dag die visueel al heel rijk is.” Wat hoop je dat mensen meenemen naar huis? “Een gevoel van verwondering, maar ook een lichte desoriëntatie… in de goede zin natuurlijk. Ik hoop dat mensen de stad even anders zien. Dat
KASPER DE VOS - eigen klei
ze ergens binnenstappen en beseffen dat er iets is veranderd, al kunnen ze niet precies zeggen wat. Kunst in de publieke ruimte heeft die kracht: ze hoeft niet uitgelegd te worden om iets te doen. Ze kan gewoon bestaan, naast het alledaagse, en toch iets in beweging zetten. En wie de hele dag meemaakt, van zonsopgang tot zonsondergang, die draagt iets mee dat niet te fotograferen valt. Dat is misschien wel de meest eerlijke definitie van kunst.”
De Langste Dag vindt plaats op zaterdag 20 juni 2026 in Oostende, op de as tussen de Venetiaanse Gaanderijen en de Koninklijke Gaanderijen. Radio Onderstroom verzorgt live auditieve begeleiding doorheen de dag. kunstencentrumkaap
tekst: kaap
DE LANGSTE DAG
De Turbo Roundup is er weer: de jaarlijkse afsluiter van het Turbo Traject, waar makers, ondernemers en creatieve denkers samenkomen voor een avond vol ondernemerschap, creativiteit en entertainment. Dit jaar werkte Turbo daarvoor samen met drie studenten eventmanagement van VIVES Kortrijk, die het event van A tot Z mee hielpen uitbouwen.
R OU
54
TURBO P U D N
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
tekst: kenny vanden broucke beeld: jelle meersschaut
Wie zijn jullie en wat studeren jullie?
ervaring hebben opgebouwd. Daardoor konden
“Wij zijn Jelle Meersschaut, Yelena de Vuyst
we met meer vertrouwen en flexibiliteit werken.
en
opleiding
We durven ook sneller vragen te stellen aan
eventmanagement kozen we voor de specialisatie
onze begeleiding, en dat helpt enorm. Het was
muziek en entertainment. We konden ook kiezen
bovendien een mooie uitdaging om een event te
voor bedrijfsevents, maar die richting sprak
organiseren dat jonge ondernemers samenbrengt
ons minder aan. We willen graag evenementen
en hen actief laat netwerken en groeien.”
Simon
organiseren
lahey.
waar
Binnen
mensen
onze
vrijwillig
naartoe
komen, vanuit hun vrije tijd en interesse.”
Hoe zien jullie de link tussen organiseren en ondernemen?
Hoe zijn jullie bij Stad Brugge terechtgekomen?
“Die link hangt af van de insteek van je evenement.
“Wij zijn allemaal afstandsstudenten en geen
Als je zelf een concept volledig uitwerkt, ben je
typische dagstudenten, waardoor we veel vrijheid
in zekere zin al aan het ondernemen. Je houdt
hebben in het plannen van onze agenda. We
dan vanzelf ook meer rekening met break-even
studeren aan VIVES Kortrijk en werden via het
draaien en, als het kan, winst maken. De grootste
partnerschap met VIVES Brugge en Start@K
gelijkenis zit voor ons in het financiële aspect:
gekoppeld aan Turbo in Brugge.”
zowel bij organiseren als bij ondernemen moet je nadenken over omzet, kosten en rendement.
55
Hoe was het om een evenement te organiseren in
Ook het doel van je event speelt mee. Wil je
een stad die jullie niet goed kennen?
vooral naamsbekendheid creëren of mensen
“Dat vonden we eigenlijk net leuk en vooral een
samenbrengen? Dat heeft een invloed op je
interessante leerervaring. Omdat we alle drie
aanpak én op je financiële keuzes.”
op een andere plek wonen, was het interessant om te organiseren in een stad die voor ons niet
Hoe gaan jullie om met last-minute veranderingen?
als thuis aanvoelt. We kenden geen locaties,
“We hebben het geluk dat we goed op dezelfde
partners of leveranciers, dus we moesten alles
lijn zitten, en dat helpt enorm. Onze voorbereiding
eerst goed uitzoeken. Gelukkig kregen we daarbij
speelde daarbij ook een grote rol. Aan het begin
sterke begeleiding van onze opdrachtgevers, die
organiseerden we een brainstorm waarin we
ons geregeld doorverwezen naar lokale diensten
verschillende
en contacten. Brugge is bovendien een prachtige
Natuurlijk hangt het altijd af van de aard van de
stad, met veel mogelijkheden om iets bijzonders
verandering, maar in de eventsector is rustig
neer te zetten.”
kunnen blijven en helder nadenken cruciaal.
scenario’s
vooraf
al
bekeken.
Creatief durven zijn en snel kunnen schakelen Hoe hebben jullie de organisatie van de Turbo
helpt dan het meest. Voor de Turbo Roundup
Roundup ervaren?
kozen we uiteindelijk voor een andere beleving
“In het begin was dat even aftasten, omdat we
met goochelaars, iets waar we vooraf niet aan
vooraf niet precies wisten wat het event inhield of
hadden gedacht. Door het wegvallen van een
wat er van ons verwacht werd. Gelukkig werden
eerder idee kwamen we op dat concept uit, en
we goed begeleid door onze coaches. We zijn al
dat pakte goed uit.”
in november gestart met het concept, zodat we voldoende tijd hadden om alles uit te werken. De samenwerking verliep vlot, mede doordat we alle drie al wat ouder zijn en professionele
“Zolang je plezier en voldoening haalt uit je werk, zit je goed.”
56
Mentaal welzijn is een belangrijk thema. Hoe gaan
Wat is jullie grootste tip voor toekomstige
jullie daarmee om als student eventmanagement?
organisatoren of ondernemers?
“We hebben allemaal al jobs gedaan waarbij
“Een goede voorbereiding is heel belangrijk.
we wel aanwezig waren, maar er niet altijd met
Daarnaast moet je beseffen dat je niet alles
plezier waren. Dat zorgde soms voor stress. In de
alleen hoeft te kunnen. Niemand is perfect. Vraag
eventsector is dat niet vreemd, maar we merken
op tijd hulp, en dan komt alles wel goed.”
dat onze leeftijd en ervaring helpen om beter met druk om te gaan. We durven ook sneller aangeven wanneer we iets nodig hebben of ergens mee zitten. Daarnaast proberen we goed te weten waar we energie van krijgen en waar we minder sterk in zijn, zodat we taken kunnen verdelen. Zolang je plezier en voldoening haalt uit je werk, zit je goed. Met de tijd leer je ook beter je grenzen herkennen.”
turbobrugge
powered by
06.26 18. BRUSK
19u30
iking van d e r e uit makersBOOST
& labels
gratis inschrijven via
www.makersoproep.be
SHOPPING BRUGGE
Wie de nieuwste modetrends wil ontdekken, kan zijn hart ophalen in de Noordzandstraat en de Geldmuntstraat. Deze straten tussen de Markt en ‘t Zand vormen het decor voor een mix van lokale boetieks en de mooie merken. Tussen het winkelen door word je getrakteerd op een waaier aan adresjes voor een snelle hap of tussendoortje. Tip: draai zeker ook even de hoek om naar het Zilverpand. De ideale plek om even neer te strijken 58 voor lunch of koffie.
Clips
Bij Clips stap je binnen in een kleurrijke wereld vol haaraccessoires
die
bijna aanvoelt
Milla & Milly
Eigenares Milane zorgt om de zoveel weken voor
als
een nieuwe zorgvuldig samengestelde collectie
een snoepwinkel. Het concept draait rond
met kleurrijke stukken en trendy musthaves.
haarspelden die je per gewicht koopt, met een
Hier valt telkens iets nieuws te ontdekken.
enorme keuze voor elk haartype en elke stijl. O Geldmuntstraat 4
Nine One One skateshop Dit
is
en ademt
dé
plek
in
Brugge
streetwearliefhebbers. skatecultuur
en
Les Soeurs
Dit is het stijlvolle concept van de Limburgse
voor
skaters
zussen Hendrickx die hun passie voor mode,
De
winkel
juwelen en accessoires vertaalden naar een
biedt
merken
sterk Belgisch merk.
zoals Carhartt, Polar, Dickies en Vans naast alles wat je nodig hebt om je skateboard samen te stellen. Het concept is opgebouwd door en voor skaters, en dat merk je.
O Noordzandstraat 86/88
O Noordzandstraat 55
O Noordzandstraat 42
Brooklyn
Brooklyn is al meer dan vijftig jaar een gevestigde waarde in Brugge en groeide uit tot een vaste referentie voor kwaliteitsvolle denim en casual fashion. De recent vernieuwde winkel biedt een ruim aanbod aan samen met professioneel stijladvies en persoonlijke begeleiding. O Noordzandstraat 50
© jan darthet
GELDMUNTSTRAAT, NOORDZANDSTRAAT EN ZILVERPAND
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
59 Gelateria Da Vinci
The Jacob’s Store
warme ontvangst in Gelateria Da Vinci. Naast een
en originele merken samen onder één dak.
uitgebreid aanbod versgedraaid ijs kan je hier ook
Het concept focust op unieke producten en
terecht voor heerlijke coupes. Ideaal voor een
handgemaakte items. Ideaal voor wie op zoek is
gezellige pauze tijdens het shoppen.
naar het perfecte cadeautje.
Blaise Boutique
August
Al dertig jaar zorgen Sylvia en Martin voor een
O Geldmuntstraat 34
O Noordzandstraat 68
In deze gezellige winkel met boho vibes vind je
betaalbare
accessoires. rondneuzen.
kleding, Hier
blijf
O Geldmuntstraat 17
leuke je
juweeltjes makkelijk
The Jacob’s Store brengt creatieve ondernemers
Verborgen in het Zilverpand vind je August, een
en
hippe takeawayspot waar je terechtkan voor
even
onder meer matcha, zoetigheden, slaatjes en belegde focaccia’s. Het is de perfecte plek voor een snelle maar kwalitatieve lunch of koffiepauze. Tip: bezoek zeker ook eens de andere zaken van dezelfde eigenaars zoals Kaffee Kamiel en Matin Midi wanneer je tijd hebt om iets langer te tafelen.
O Zilverpand 16
Batch 69 koekjessensatie in de Smedenstraat
De zon straalt, en de geur van versgebakken koekjes waait door de Smedenstraat. Het is vrijdag 1 mei, een feestdag. Perfect dus om een koekjeswinkel te openen in hartje Brugge. Binnen anderhalf uur was Thomas (34) bijna uitverkocht. Nog eens anderhalf uur later moesten ze de deur sluiten, de toog was leeg. Tijd vliegt bijna even snel de
60
deur uit als de smaakvolle creaties. Een succes dus. Van interieurarchitect naar koekjesbakker
Het verhaal van Batch 69 begon tijdens de coronaperiode. Oprichter Thomas (34), oorspronkelijk opgeleid als interieurarchitect, besloot toen een andere richting uit te gaan. Via jobs in de horeca ontdekte hij zijn interesse in koken en experimenteren met smaken. “Ik merkte dat ik vooral voldoening haalde uit iets maken voor mensen”, vertelt hij. “Niet alleen koken zelf, maar ook het verhaal errond.” Aanvankelijk experimenteerde hij thuis met ribbetjes, die hij verkocht aan vrienden en kennissen. Het idee voor koekjes ontstond later, na een bezoek aan Londen. “Daar zag je overal winkels met comfortfood en cookies. Mijn zus zei toen: ‘Zoiets bestaat eigenlijk niet in Brugge’.” Terug thuis begon Thomas recepten uit te testen. Via sociale media groeide de interesse snel, waardoor hij eerst koekjes verkocht via Instagram en later via een eigen website. Batch 69 De naam Batch 69 is volgens Thomas een combinatie van het productieproces van bakken (een batch), het standje (die inspiratie haalde hij uit het originele concept van sandwichkoekjes) en tevens zijn huisnummer. De Engelstalige naam sluit ook aan bij zijn interesse in Amerikaanse comfortfoodcultuur. “De naam gaf ons de vrijheid om speels en edgy te zijn met productnamen.”
9
EDITIE TWEEËNVIJFTIG
Op vrijdag 1 mei opende koekjeszaak Batch 69 de deuren in de Smedenstraat in Brugge. De nieuwe winkel verkoopt glutenvrije koekjes met opvallende smaakcombinaties, van pistache en matcha tot varianten geïnspireerd op cocktails. Volgens oprichter Thomas (34) was de belangstelling tijdens het openingsweekend groter dan verwacht: enkele uren na opening was de voorraad al uitgeput.
Het winkelpand leek een geschenk uit de hemel. Wat aanvankelijk veel werk leek, werd aangepakt met vooral een sterk buikgevoel - van het kaliber dat zelfs met een koekje niet weg te werken is. Het instapklare Zilverpand-gebouw liet hij links liggen, en met overtuiging begon hij aan het ‘blank canvas’. De buitenkant sprak hem aan,
61
en zoals in Harry Potter: ‘Jij kiest het pand niet, het pand kiest jou.’ Speciale smaken Batch 69 wil zich onderscheiden met opvallende combinaties. Naast klassiekere smaken verkoopt de zaak ook koekjes geïnspireerd op cocktails zoals Piña Colada en Pornstar Martini. Een van zijn toekomstige projecten is dan ook een Dark ’n Stormykoekje. “Ik experimenteer graag met zoete en zoute combinaties”, smaken
zegt
klinken
Thomas.
vreemd,
“Sommige
maar
werken
verrassend goed. Ik hou ervan om mensen te verrassen. We hebben al bewezen dat onverwachte combinaties in koekjes kunnen werken. Het is gewoon een drempel waar mensen over moeten stappen.”
Een van de eerste populaire creaties combineerde matcha, pistache en witte chocolade. Dat was een toevallige creatie, waarvan het vervolgens meer dan een jaar duurde voor het recept volledig op punt stond. Alle koekjes zijn glutenvrij en worden
gemaakt
met
ingrediënten van
natuurlijke oorsprong. Werking van de winkel Het
concept
van
de
winkel
blijft
bewust
eenvoudig: Batch 69 opent dagelijks om 11 uur en sluit zodra de voorraad op is, of uiterlijk om 17 uur. Dat concept is gebaseerd op hun vroegere ‘Sunday
Bake
Days’.
Dan
bakten
Thomas,
Charlotte en hun moeder samen 100 koekjes. Die verkochten ze dan tot ze allemaal opwaren.
62
In het openingsweekend kwamen zus Charlotte en hun mama opnieuw helpen. Sindsdien werkt Thomas grotendeels alleen, al komt Charlotte na haar werk wel nog meehelpen. In
de
toekomst
wil
Thomas
het
aanbod
uitbreiden met koffie, milkshakes en mogelijk avondactiviteiten met muziek. “We denken er over na om in het weekend late-night baksessies te organiseren. Veel koffiebars experimenteren daar al mee. Momenteel houden we het nog simpel: lekkere koekjes voor iedereen.”
Smedenstraat 63 maandag tot zondag, behalve op dinsdag. De winkel opent om 11 uur zolang de voorraad strekt. batch_sixtynine
tekst: chiara tallir beeld: melissa van belle
© radwan.8r
friday 10 july
Zwangere guy The afghan whigs acTion Bronson sTone • sons • high hi
Kleine CraCK & Slagter • um! • low g
Saturday 11 july
goose • Madness
aldous harding • Kevin MorBy
dry cleaning • Joshua idehen • nusanTara BeaT • lÉZard BoroKov BoroKov • dj ChiBi iChigo • BriK tu-toK • Chaton laveur
Sunday 12 july
ediTors
The haunTed youTh • osees
los BiTchos • Jehnny BeTh • Ã o • hiqpy • Bleech 9:3 gameBoyz ii men • Coup dur • pomrad • feliCette
Blvrd fri 10.07
Sat 11.07
Su n 12.07
sanne & charloTTe
Tres Beau paradis fiscal
Tori ann
Mol X eddy
vers
donia
Kevin MarTens rooTs garage
elias ywasKa
tiCKetS & info via CaCtuSfeStival.Be