ΤΕΥΧΟΣ 4 - ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2015
Μέρα διπλής χαράς! Σήµερα είναι 25 Μαρτίου, µέρα διπλής χαράς, διπλής γιορτής για την Ελλάδα. Σαν σήµερα έγινε ο Ευαγγελισµός της Θεοτόκου, η ηµέρα δηλαδή που ο Γαβριήλ πρόσφερε στην Παναγία µας τον κρίνο και της ανακοίνωσε πως θα έφερνε στον κόσµο Τον Μεσσία. Σαν σήµερα, επίσης, έγινε το ξεκίνηµα του µακροχρόνιου αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Τούρκους. Έτσι, θα έπρεπε να γιορτάσουµε αυτή τη σηµαντική επέτειο µε την παρέλαση (όπως άλλωστε γίνεται κάθε χρόνο). Καθώς λοιπόν ο ήλιος σκαρφάλωνε στον ουρανό και τον έβαφε µε τα υπέροχα πρωτόγνωρα χρώµατά του, (ο οποίος µας ξεγέλασε, όπως θα αποδειχτεί αργότερα), µικροί και µεγάλοι ήταν στο πόδι. Εκτός από εµένα που χουχούλιαζα στο ζεστό πάπλωµά µου, µέχρι που άκουσα τον χαρµόσυνο ήχο των καµπάνων της εκκλησίας της ενορίας µας. Σηκώθηκα, πλύθηκα και ντύθηκα µε τα ρούχα της παρέλασης. Τελευταία, άφησα την κονκάρδα την οποία πέρασα µε αργές κινήσεις ώστε να µην τρυπηθώ. «Από πόσα χέρια να έχει περάσει;», µου ψιθύρισε µια γλυκιά φωνούλα, το ένστικτο. Αλήθεια, από πόσα χέρια να έχει περάσει; Μάλλον από πόσα παιδικά χέρια να έχει περάσει; Είναι µεγάλη τιµή να την κρατάµε, πόσο µάλλον να τη συντηρούµε και εµείς. Αφού προετοιµάστηκα εµφανισιακά και ψυχολογικά, άνοιξα την εξώπορτα και άρχισα να βαδίζω προς το σχολείο. ∆ιάφορες σκέψεις πέρασαν από το µυαλό µου. Όπως για παράδειγµα σε ποιον επίσηµο θα έπρεπε να σηκώσω το χέρι µου. Ααααα! Ξέχασα να σας πω πως φέτος θα ήµουν η διµοιρίτης του σχολείου. Οι σκέψεις αυτές σταµάτησαν να µε απασχολούν, όταν αντίκρισα την καγκελόπορτα και τους συµµαθητές µου. Σιγά-σιγά αρχίσαµε να µαζευόµαστε και έτσι η κυρία Ειρήνη, η γυµνάστρια, µας έβαλε στις σειρές µας και πήραµε τον δρόµο για την οδό «Μπουµπουλίνας» όπου και θα γινόταν η παρέλαση. ∆υστυχώς όµως, ένα µεγάλο γκριζωπό σύννεφο έκρυψε τον ήλιο και άρχισαν να µας βρέχουν σταγόνες βροχής. Όλα τα παιδιά, µαζευτήκαµε κάτω από τα υπόστεγα και περιµέναµε υποµονετικά να µας ανακοινώσουν αν τελικά θα γινόταν η παρέλαση. Η υποµονή µας γρήγορα τελείωσε και έτσι σκαρώσαµε διάφορα επί τόπου παιχνίδια ώστε να µην περνάει η ώρα αργά και βασανιστικά βαρετά. Μία ανακοίνωση διέκοψε το παιχνίδι µας και σκόρπισε την απογοήτευση σε όλους µας. Η παρέλαση δε θα γινόταν. Οι γονείς µάζευαν τα παιδιά τους στα οποία ήταν ολοφάνερη η στενοχώρια. Τουλάχιστον, κάτι θετικό είχε και η βροχή: Άνοιξε την όρεξη όλων, για µπακαλιάρο! Βάσια Παπαδοπούλου, Στ’1
Σελίδα 1
ΤΙΜΗ : 1 €
Πρωταπριλιά Κατά την 1η Απριλίου, συνηθίζεται να λέγονται καλοπροαίρετα ψέµατα λόγω εθίµου. Το έθιµο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας µια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέµεινε ίδια. Λέµε αθώα ψέµατα µε σκοπό να ξεγελάσουµε το «θύµα» µας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη µε το µέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειές του. Επίσης, το βρόχινο νερό της Πρωταπριλιάς, θεωρούν µερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύµα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση µε τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεµένος θα χηρέψει γρήγορα. Σύµφωνα µε τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιµο αυτό αποτελεί ένα σκόπιµο "ξεγέλασµα των βλαπτικών δυνάµεων που θα εµπόδιζαν την όποια παραγωγή" όπως είναι η αρχή του µήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαµβάνουν διάφορα "αντίµετρα". Γιούλη Παπαδοπούλου, Στ’1
Σελ. 2: Παγκόσµια Ηµέρα Παιδικού βιβλίου, Πρώτος... ο πιο καθαρός, Τρόλεϊ, Αττικό Ζωολογικό Πάρκο Σελ. 3: Το νερό και οι µύθοι του στα Βρασνά, Εργοστάσιο Μπισκότων Παπαδοπούλου Σελ. 4: Η γιορτή του Πάσχα Σελ. 5: Η γιορτή της 25ης Μαρτίου Σελ. 6: Μονή Λαζαριστών, Εφηβεία, Το κάπνισµα Σελ. 7: Σπαζοκεφαλιές, Μυθικές Αµαζόνες, Ανέκδοτα Σελ. 8: Βιβλιοπαρουσιάσεις, Σκυταλοδροµία, Ενηµέρωση για την Ενόργανη στο σχολείο µας.