ΤΕΥΧΟΣ 1 - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2014
ΤΙΜΗ : 1 €
Ένας περίπατος για το ‘40
Ποίηµα
28η Οκτωβρίου 2014
Από τη Βάσια Παπαδοπούλου
Από την Ελπίδα Βασιλειάδου
Από τη Σοφία Μωυσιάδου
Η Στ’ Τάξη σε µουσουλµανικά µνηµεία της πόλης (σελ. 2)
Ένα οδοιπορικό σε µουσουλµανικά µνηµεία της πόλης µας µε αφορµή την εκπαιδευτική επίσκεψη της Στ’ Τάξης. Από τη Ντίνα Μάρθα
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ∆ΗΜΑΡΧΟ!!! (σελ. 5) Το ∆’ 1 παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και αποφασίζει να στείλει µια επιστολή διαµαρτυρίας προς τον κ. ∆ήµαρχο Παύλου Μελά για την κατάσταση του γηπέδου µπάσκετ !! Του Μπούλου ∆ηµήτρη Σελίδα 1
ΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑ
(σελ. 6)
Ένα φαινόµενο που πρέπει να µας απασχολήσει όλους: γονείς, παιδιά και εκπαιδευτικούς. Μια σύντοµη περιγραφή του από τους/τις: Γεροµαρκάκη Αναστασία, Τσεπενέκη Σταυρούλα, Πρίφτι Νέρι και Ντίνα Μάρθα.
Γωνιές της γειτονιάς µου (σελ. 5) Μια µόνιµη στήλη που σαν σκοπό θα έχει να αναδείξει γωνιές της Σταυρούπολης ή της Θεσσαλονίκης µε ιδιαίτερο βάρος στην κοινωνική, ιστορική και επαγγελµατική φυσιογνωµία της περιοχής. Σε αυτό το τεύχος: ΑΓΝΟ - Ένα κτίριο µε ιδιαίτερη σηµασία για την περιοχή. Από την Καραχρήστου Άννα
Εικόνα µιας φθινοπωρινής µέρας. Ήταν πρωί Κυριακής και αποφασίσαµε να πάµε εκδροµή σε ένα κτήµα µε άλογα. Ο καιρός ήταν φθινοπωρινός: είχε λίγο κρύο αλλά δεν έβρεχε. Ο ουρανός ήταν γαλανός και είχε κάτι µικρά άσπρα σύννεφα, απαλά σαν βαµβάκι. Τα φύλλα των δέντρων είχαν ένα πορτοκαλοκίτρινο χρώµα και είχαν αρχίσει να πέφτουν. Κοίταξα τον ουρανό και είδα ένα σµήνος πουλιών να φεύγουν, αναζητώντας άλλες χώρες, πιο ζεστές. Το κτήµα είχε πολλά ζώα όπως πάπιες, κότες, γαλοπούλες, κουνέλια, γάτες, σκύλους, πρόβατα και ό,τι άλλα ζώα µπορεί να έχει ένα κτήµα. Καβαλήσαµε όλοι από ένα άλογο και ξεκινήσαµε να ανεβαίνουµε στο βουνό. Στον δρόµο για εκεί, συναντήσαµε πολλούς θάµνους µε µούρα διαφόρων ειδών και είδαµε επίσης και πολλές βελανιδιές. Από την κορυφή του βουνού, ξεκινούσε ένα ποταµάκι που κυλούσε µέχρι κάτω και κατέληγε σε µια λίµνη. Όταν τελειώσαµε τη βόλτα µας, ταΐσαµε τα άλογα και φύγαµε. Μου άρεσε πολύ αυτή η εκδροµή και δε θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη µέρα! Χράπη Ιωάννα, Στ΄2
Στις 12-11-14 πήγαµε εκδροµή στα Οθωµανικά µνηµεία της πόλης µας. Σε κάθε µνηµείο που πηγαίναµε η ξεναγός µας, η κυρία Βίκυ, µας εξηγούσε την ιστορία του και τη χρήση του για εκείνη την εποχή. Πήγαµε και στον Λευκό Πύργο και µπορώ να πω ότι ήταν το αξιοθέατο που µου έκανε περισσότερη εντύπωση. Μου άρεσε πολύ η θέα που είχε από πάνω! Για τον Λευκό Πύργο µάθαµε πως παλιά τον Σελίδα 2
Η ΠΙΟ ∆ΙΑΣΚΕ∆ΑΣΤΙΚΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ
έπιναν το καφεδάκι τους και έπαιζαν ρακέτες. Καθίσαµε αρκετή ώρα.
Μετά, όταν γυρίσαµε και ήµασταν ακόµα βρεγµένοι, σκεφτήκαµε να παίξουµε µπουγέλο και το κάναµε. Μετά το µπουγέλο πήγαµε όλοι να κάνουµε ντους και ακούσαµε Το εξοχικό µας βρίσκε- τον φίλο µας τον ∆ηµήτρη να ται στην Τούζλα, στην παραλία τραγουδάει όπερα! Φάγαµε και Οφρυνίου του νοµού Καβάλας, πήγαµε να ξεκουραστούµε. που είναι παραθαλάσσιο χωΤο απόγευµα, αφού σηριό. κωθήκαµε, πήγαµε στη θάλασΗ πιο διασκεδαστική σα και µόλις γυρίσαµε κάναµε µέρα στην Τούζλα, έτσι όπως µπάνιο. Επειδή οι γονείς µας την ονοµάσαµε, ήθελαν να µας ήταν µια ΦΑπάνε βόλτα, πήΝΤΑΣΤΙΚΗ ∆ΕΥγαµε στο σπήλαιΤΕΡΑ που έγινε ο. η αγαπηµένη Μετά πήγαµε στα µας γιατί δια«Ακούνα Ματάσκεδάσαµε όσο τα», στα ηλετράβαγε η ψυχή κτρονικά και στα µας! cart. Στη συνέΌταν χεια, φάγαµε γύσηκωθήκαµε το ρο στη πρωί, οι µητέ«Γυροβοµβίδα»! ρες µας είπαν ότι θα είναι η Το βράδυ, όταν γυρίσακαλύτερη µας µέρα. Βάλαµε τα µε, παίξαµε µε τους φίλους µαγιό µας και πήγαµε να ξυµας κρυφτό. Όταν µας φώναπνήσουµε τους φίλους µας. ξαν οι γονείς µας, πήγαµε για Όλα τα παιδιά βάλαµε τα µαγιό ύπνο. µας, πήραµε τα σωσίβιά µας και τρέξαµε στη γαλάζια θά(Αφιερωµένο στους φίλασσα. Μέσα στη θάλασσα τα λους µας στην Τούζλα!) παιδιά, δηλαδή εµείς, παίξαµε διάφορα παιχνίδια όπως για Αναστασία Ιωαννίδου-Μαρίνα παράδειγµα: βόλεϊ, ψείρες, Φυλλαδίτου, Στ’2 µήλα, γκολάκια, κ.τ.λ) και οι γονείς µας στην ακρογιαλιά
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ!!!
ονόµαζαν Πύργο του Αίµατος. Τα άλλα αξιοθέατα που πήγαµε ήταν: Το Γιαχουντί Χαµάµ (ή αλλιώς το Παζάρ Χαµάµ), το Μπεζεστένι, το Χαµζά Μπέι Τζαµί (γνωστό στους παλιούς Θεσσαλονικείς σαν «Αλκαζάρ», τα παλιά Λουτρά του Παραδείσου
(Μπέι Χαµάµ), το Γενί Χαµάµ («Αίγλη») και τέλος το Αλατζά Ιµαρέτ. Με τόσα λοιπόν µνηµεία που έχει η πόλη µας, το 1997 βγήκε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης ενώ για φέτος είναι Πολιτιστική Πρωτεύουσα Νεολαίας της Ευρώπης! Ήταν µια ευχάριστη εκδροµή, µάθαµε πολλά για την ιστορία του τόπου µας και αισθάνοµαι περήφανη που ζω εδώ! Ντίνα Μάρθα, Στ 2΄
Το Παρίσι, όπως γνωρίζετε όλοι, είναι η πρωτεύουσα της Γαλλίας και µια από τις οµορφότερες πόλεις του κόσµου!
δοχεία, πολλά fast-foods, και βέβαια πολλά µαγαζιά µε ρούχα, αρκουδάκια και ενθύµια!
Εκτός από αυτά, έχει τρενάκι Έχει τον Πύργο του Άιφελ, του τρόµου, κανονικά τρενάτην Παναγία των Παρισίων, κια, τη λίµνη µε τους πειρατην Αψίδα του Θριάµβου, τές, διαστηµόπλοια και παλάτον ποταµό τια! Σικουάνα Τριγύρω θα και άλλα δείτε και πολλά αξιοπολλά πρόθέατα. σωπα της Φυσικά, Disney, έχει και την όπως πριγκίDisneyπισσες, τον land! Κάθε Πινόκιο, τον µέρα, τρεΜίκυ, την λές παρεοικογένεια λάσεις, πολύ γέλιο και πολύ Σκρουτζ και πολλούς άλλους! παιχνίδι! Όταν έµαθα ότι θα Πιστεύω ότι θα θέλατε κι εσείς πάω εκεί, ήξερα ότι θα ήταν να πάτε! µια ξεχωριστή εµπειρία! Την ηµέρα που έφτασα, ήταν φανταστικά! Έχει πολλά ξενο-
Ένα κουλούρι για το ρεκόρ Γκίνες! Το σωµατείο αρτοποιών «Ο Προφήτης Ηλίας» πραγµατοποίησε την Κυριακή 19 Οκτωβρίου, µια εκδήλωση: Όλοι οι αρτοποιοί ένωσαν τις δυνάµεις τους και έφτιαξαν το µεγαλύτερο κουλούρι! Το ένωσαν κοµµάτικοµµάτι και έγινε σαν ένα ατέλειωτο ψωµί! Στήσανε γύρω από τον Λευκό Πύργο πάγκους, όπου τοποθετήσανε το κουλούρι. Χρειάστηκε ένας τόνος αλεύρι και 500 πυροµαγιές για να το φτιάξουν, καθώς και 200 κιλά σουσάµι. Το αποτέλεσµα ήταν εντυπωσιακό, αφού σε τριάντα λεπτά ο κόσµος που βρισκόταν τριγύρω το εξαφάνισε!
Σπανογιώργου Μαρία, Στ’2
Φτιάξανε και µια ζαχαρόπαστα από φελιζόλ, όπου επάνω ήταν ο Λευκός Πύργος, η σηµαία µας και το ελληνικό κουλούρι Θεσσαλονίκης! Η βασική διατροφή τους ήταν κυρίως τα δηµητριακά, αλλά και σε περιπτώσεις ανάγκης ένα µείγµα κριθαριού µε σιτάρι, από το οποίο έφτιαχναν το ψωµί. Συνήθως συνόδευαν τα δηµητριακά µε λάχανα, κρεµµύδια, φακές και ρεβίθια. Οι πλούσιες οικογένειες κατανάλωναν κρέας αλλά και θαλασσινά, ανάλογα µε το αν κατοικούσαν στην πόλη, στην ύπαιθρο ή κοντά στη θάλασσα. Οι Έλληνες κατανάλωναν τα γαλακτοκοµικά και ιδιαίτερα το τυρί. Συχνά χρησιµοποιούσαν ελαιόλαδο αντί για βούτυρο. Επίσης συνόδευαν το φαγητό τους µε κρασί αναµειγµένο µε νερό.
ψωµί µέσα σε ανέρωτο κρασί. Πριν το µεσηµέρι έτρωγαν ένα απλό και γρήγορο γεύµα που ονοµαζόταν "άριστον". Πριν από το βραδινό έτρωγαν κάτι στα γρήγορα. Αυτό ονοµαζόταν "εσπέρισµα". Το βραδινό, ήταν το βασικό τους γεύµα. Στην αρχή του γεύµατος, σέρβιραν ψάρια και πουλερικά. Τα χορταρικά τα σέρβιραν µε µια σάλτσα από λάδι, ξύδι και µέλι. Μετά το φαγητό έπιναν κρασί. Κατανάλωναν πολλά σκόρδα και τυρί. Το κρέας ήταν ακριβό γι' αυτό σπάνια το έτρωγαν. Το δείπνο τελείωνε µε το επιδόρπιο, που ήταν γνωστό και σαν "τράγηµα". Αποτελούνταν από φρέσκα ή ξερά φρούτα, Το πρώτο τους γεύµα ονοµαγλυκά, µέλι και καρύδια. ζόταν "ακράτισµα" και ήταν Τα… Εβδοµάκια!!! - Τεύχος 1 / Νοέµβριος
2014
Ο κόσµος βγήκε φωτογραφίες και παραβρέθηκε ο δήµαρχος της πόλης και άλλα σηµαντικά πρόσωπα. Η επιτυχία ήταν µεγάλη και γι’ αυτό µπήκε στα ρεκόρ Γκίνες! Μπράβο στους αρτοποιούς της Θεσσαλονίκης!!! Ξυχαλίδης Γιώργος, Στ΄2
Καθώς οι αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιµοποιούσαν πιρούνια, έκοβαν το κρέας σε µικρά κοµµάτια και το έπιαναν µε το χέρι. Υπήρχαν αρκετές διαφορές στις διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων από πόλη σε πόλη. Μωυσιάδου Σοφία, Στ’1 Σελίδα 3
Ξηµέρωνε 28 του Οκτώβρη. Ο ήλιος αγκάλιαζε µε τις ακτίνες του ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη, έτσι όπως την αγκάλιαζε και πριν από 74 χρόνια. Η διαφορά βέβαια είναι ότι τότε αγωνιζόµασταν για την ελευθερία µας ενώ τώρα τη χαιρόµαστε και τιµάµε αυτούς που µας τη χάρισαν. Φέτος είµαι ΣΤ’ δηµοτικού και χάρη στην πρόοδό µου στα µαθήµατα, έχω την ευκαιρία να τιµήσω τους ήρωες του ’40 από κάποια άλλη θέση, ως παραστάτης. Το όνοµά µου είναι Βάσια Παπαδοπούλου. Όλα ήταν έτοιµα: πουκάµισο, πουλόβερ, φουλάρι, γάντια, φούστα, παπούτσια. Σηκώθηκα από το κρεβάτι, πλύθηκα και άρχισα να ντύνοµαι. Όταν ετοιµάστηκε όλη η οικογένειά µου, ξεκινήσαµε για την εκκλησία. Στη διαδροµή σκεφτόµουν πώς θα είναι το µέρος όπου θα παρελάσουµε. Φανταζόµουν έναν µεγάλο δρόµο, που θα είναι περιτριγυρισµένος µε πολλά δέντρα και πολυκατοικίες. Φτάσαµε στην εκκλησία. Ήταν πολύ µεγάλη και εντυπωσιακή. Μετά τη λειτουργία, µεταφερθήκαµε στο δηµαρχείο, όπου µία δηµοτική σύµβουλος µας µίλησε για το ιστορικό µας «ΟΧΙ», για την ήττα των Ιταλών στα βουνά της Πίνδου και για την εισβολή των Γερµανών στη Θεσσαλονίκη. Μας µίλησε επίσης για τα χρόνια της κατοχής και για την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερµανούς. Φτάσαµε στο µέρος όπου θα γινόταν η παρέλαση. Σιγά-σιγά
πλησίαζε η µεγάλη στιγµή. Είχα πολλή αγωνία. Κάναµε τις σειρές µας και ακούγαµε τις τελευταίες οδηγίες από τον κύριο Θοδωρή, τον γυµναστή. Ξαφνικά άρχισε να παίζει η ορχήστρα και το µπροστινό σχολείο ξεκίνησε την παρέλαση. Χωρίς να το σκεφτούµε, αρχίσαµε να τους ακολουθούµε και έτσι µπήκαµε και εµείς στο κλίµα της παρέλασης. Προσπαθούσα να µη χάσω το βλέµµα µου από το βήµα µου και από τη σειρά µου, αλλά δεν ήταν εύκολο. Κοιτούσα και άλλα πράγµατα. Παρατηρούσα το τοπίο. Ήταν περίπου έτσι όπως το είχα φανταστεί. Ο δρόµος ήταν πολύ µεγαλύτερος από τον περσινό, αλλά υπήρχαν λιγότερα δέντρα. Στις πολυκατοικίες που υπήρχαν τριγύρω, οι άνθρωποι κάθονταν στα µπαλκόνια τους και µας παρακολουθούσαν. Όλα ήταν τόσο όµορφα! Όταν φτάσαµε στους επισήµους και γύρισα το κεφάλι µου, πρόσεξα ότι µας κοιτούσαν γεµάτοι περηφάνια. Τότε πήρα ακόµα πιο πολύ θάρρος και άνοιξα ακόµα πιο πολύ το βήµα µου. Όταν φτάσαµε στο τέλος της παρέλασης, επικρατούσε ένας µικρός πανικός. Οι γονείς έψαχναν τα παιδιά τους και τα παιδιά τους γονείς τους! Τελικά το πρόβληµα λύθηκε χάρη στη βοήθεια των δασκάλων. Έτσι τελείωσε η παρέλαση µε γονείς και παιδιά ικανοποιηµένους! Βάσια
Παπαδοπούλου,
Στ’1
Η ΣΗΜΑΙΑ Με καµάρι περπατώ και στο χέρι σε κρατώ δίχρωµη σηµαία. Κυµατίζεις µε χαρά σε χαϊδεύει τρυφερά τ’ απαλό τ’ αγέρι. Με αγάπη σε θωρώ σε κρατώ σα θησαυρό στο µικρό µου χέρι.
Βασιλειάδου Ελπίδα, ∆΄1
28 Οκτωβρίου 2014 Φέτος στην παρέλαση ήµουν σηµαιοφόρος. Η παρέλαση έγινε για πρώτη φορά στην πλατεία Τερψιθέας, στη Σταυρούπολη. Το πρωί της Τρίτης, εγώ και οι παραστάτες, µαζευτήκαµε στην εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου, όπου έγινε η δοξολογία. Στη συνέχεια πήγαµε στο δηµαρχείο, όπου ακούσαµε µια εντυπωσιακή οµιλία για την 28η Οκτωβρίου του 1940 και έγινε η κατάθεση στεφάνων. Στο τέλος συγκεντρωθήκαµε όλα τα παιδιά στην πλατεία Τερψιθέας και άρχισε η παρέλαση. Κατά τη διάρκεια της παρέλασης, όλοι µας βλέπαµε ανθρώπους να µας χειροκροτούν και νιώθαµε υπερηφάνεια, που τιµήσαµε αυτή την εθνική επέτειο, αλλά και εγώ ένιωσα µεγάλη χαρά που έτυχε φέτος να είµαι σηµαιοφόρος. Σοφία Μωυσιάδου, Στ’1
Σελίδα 4
Ένα κτίριο µε ιδιαίτερη σηµασία για την περιοχή
ξεκίνησε η µετεγκατάσταση της επιχείρησης στον Λαγκαδά. Ο πρώην δήµαρχος της Σταυρούπολης ξεκίνησε µία µελέτη σκοπιµότητας για την αξιοποίηση του πα-
το αντίκρισα ήταν πριν πολλά χρόνια, όταν πήγαινα στον παιδικό σταθµό µε τη µητέρα µου. Μου εξήγησε ότι κάποτε ήταν εργοστάσιο επεξεργασίας γά-
εγκαταλελειµµένο κτίριο, άδειο, χωρίς πόρτες και παράθυρα, έτοιµο να γκρεµιστεί. Ο εξωτερικός χώρος ήταν περιφραγµένος, αλλά ο αυλόγυρος ήταν γεµάτος σκουπίδια. Όταν περνάω από εκεί νιώθω θλίψη γιατί ενώ σε αυτό το κτίριο κάποτε υπήρχε ζωή, τώρα έχει εγκαταλειφθεί στη φθορά του χρόνου.
Ένα κτίριο µε ιδιαίτερη σηµασία για τη Σταυρούπολη είναι το πρώην εργοστάσιο ΑΓΝΟ, το οποίο βρίσκεται στην οδό Καραολή και ∆ηµητρίου, έναν κεντρικό δρόµο στην καρδιά της Καραχρήστου Άννα, Στ’1 Σταυρούπολης. Το εργοστάσιο της ΑΓΝΟ χτίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και αναπτύχθηκε, ολοκληρώνοντας το σύνολο των εγκαταστάσεών του µέχρι το 1960. λιού εργοστασίου και λακτος. Καταλαµβάνει έκταση 15 της περιοχής, η οποία Η γενική εντύπωση στρεµµάτων. Στις αρχές δεν ολοκληρώθηκε. που µου προκάλεσε δεν της δεκαετίας του 1990 Η πρώτη φορά που ήταν καλή γιατί είδα ένα
ΕΚ∆ΡΟΜΗ ΣΤΑ «ΜΟΥΝΤΑΣ SOCCER» Στις 25-9-2014 πήγαµε την πρώτη εκδροµή µε το σχολείο µας στα γηπεδάκια ΜΟΥΝΤΑΣ. Περάσαµε πολύ ωραία παίζοντας όλοι µαζί! Λόγω βροχερών συνθηκών από τις προηγούµενες µέρες συναντήσαµε έναν µικρό γυµνοσάλιαγκα. Εµείς, επειδή αγαπάµε τα ζώα, τον πήγαµε σε ένα ασφαλές µέρος για να µην πάθει κάτι! Αυτή η µέρα ήταν ευχάριστη για όλους µας!
Μάρθα Ντίνα, Σταυρούλα Τσεπενέκη, Στ'2
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ∆ΗΜΑΡΧΟ! Θεσσαλονίκη, 12/11/14 πολλά σκουπίδια κ.ά. Έτσι ζούµε σε ένα βρόµικο και επικίνδυνο Αγαπητέ κ. ∆ήµαρχε, περιβάλλον. Σας στέλνουµε αυτή την Παλιά το πρωί ερχόντουεπιστολή για να σας ενηµερώσουσαν οι καθαριστές του ∆ήµου και µε για το πρόβληµα που έχουµε καθάριζαν το γήπεδο. Σήµερα αυστο σχολείο µας µε το γήπεδο τό δε γίνεται. Η καθαρίστρια του µπάσκετ που βρίσκεται δίπλα σχολείου προσπαθεί να µαζέψει µας, το οποίο το πρωί γίνεται ό,τι µπορεί αν και δεν είναι αυτή προαύλιό µας και το απόγευµα η δουλειά της. Οι κάδοι είναι πάδηµόσιος χώρος. ντα πεσµένοι ή και σπασµένοι. Κάθε µέρα το γήπεδο έχει Εµείς κ. ∆ήµαρχε, ζητάµε να πολλά σκουπίδια. Η αιτία είναι ότι στέλνετε τους καθαριστές του το απόγευµα έρχονται µεγάλα ∆ήµου για να καθαρίζουν το παιδιά αλλά και άλλοι κάτοικοι µέρος και να το φροντίζουν. συχνά και µε σκυλιά. Πετάνε Έτσι το περιβάλλον θα είναι καθασκουπίδια, καταστρέφουν το πράρό κι εµείς πιο ασφαλείς! σινο, κάποιες φορές ανάβουν φωτιές ή πίνουν αλκοόλ και κάνουν Με εκτίµηση χρήση ναρκωτικών. Οι µαθητές του ∆1 Κάθε πρωί όταν ερχόµαστε Μπούλος ∆ηµήτρης, ∆’1 εδώ, βλέπουµε χαρτιά καµένα,
Τα… Εβδοµάκια!!! - Τεύχος 1 / Νοέµβριος 2014
Σελίδα 5
Ο σχολικός εκφοβισµός εµφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσµου. Αναφέρεται στη χρήση βίας µεταξύ µαθητών ή συνοµήλικων παιδιών µε στόχο να προκληθεί πόνος ή αναστάτωση. Εµφανίζεται κυρίως µε τις εξής µορφές: κοροϊδία ή βρισιές (λεκτική βία), αποµόνωση από την οµάδα, εκβιασµός — κατά πρόσωπο, από το τηλέφωνο ή το διαδίκτυο — ή καταστροφή προσωπικών αντικειµένων (ψυχολογική βία), χτυπήµατα, σπρωξίµατα και κλωτσιές (σωµατική βία). Τα τελευταία χρόνια στα σχολεία ειδικά τα µικρότερα παιδιά αντι-
µετωπίζουν πολλά προβλήµατα λόγω εκφοβισµού από µεγαλύτερα παιδιά. Τα αγόρια είναι πιο συχνά θύτες και θύµατα αυτής της συµπεριφοράς που εµφανίζεται κυρίως σε χώρους όπως η αυλή, ο διάδροµος και η τάξη κατά τη διάρκεια του διαλείµµατος. Τα παιδιά που γίνονται θύµατα σχολικού εκφοβισµού αρχικά νιώθουν φόβο και απόγνωση. Οι γονείς δεν αντιλαµβάνονται συ-
Η φιλία στο δηµοτικό! Η φιλία είναι ένα πολύ ωραίο πράγµα και ειδικά όταν είναι µακροχρόνια! Οι µεγαλύτερες φιλίες είναι αυτές που δηµιουργούνται σε µικρές ηλικίες. Οι καλοί φίλοι δε φέρνουν τους άλλους σε δύσκολη θέση και µοιράζονται τα πάντα. Πολλές φορές ίσως να µαλώσουν και να πληγώσει ο ένας τον άλλον αλλά πάντα θα Το parkour µου αρέσει γιατί είναι ένα ωραίο άθληµα για να περνάει η ώρα. Το parkour είναι τρόπος ζωής. Χωρίς αυτό, δεν µπορώ να ζήσω.
Σελίδα 6
νήθως το πρόβληµα. Αυτό συµβαίνει γιατί τα θύµατα εξοµολογούνται το γεγονός του εκφοβισµού τους συχνότερα στους φίλους τους. Είναι ιδιαίτερα σηµαντικό να αισθανθεί το παιδί ότι έχει για στήριγµά του τους γονείς και το σχολείο. Το πρόβληµα αυτό αντιµετωπίζεται καλύτερα µε τη βοήθεια των γονιών και των δασκάλων. Γεροµαρκάκη Αναστασία Πρίφτι Νέρι Ντίνα Μάρθα Τσεπενέκη Σταυρούλα, Στ΄2
παραµείνουν φίλοι. Ο καλός φίλος είναι µαζί σου σε όλες τις στιγµές, στις καλές αλλά και στις δύσκολες. Τρεις λέξεις ενώνουν τους φίλους: ΑΓΑΠΗ, ΣΕΒΑΣΜΟΣ, ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ. Οι φίλοι θα µείνουν όταν όλοι οι άλλοι φύγουν. Μαζί τους είσαι ο εαυτός σου και κανένας άλλος. Γι’ αυτό και θα είµαστε για πάντα µαζί!!! Γιώργος Σακαλής, Σταυρούλα Τσεπενέκη, Έφη Χατζηλιάδου, Στ’2
ρα). Τα κόλπα τα κάνω στον δρόµο αφού εξασκηθώ για τουλάχιστον 3 µήνες.
Το αγαπηµένο µου άθληµα και απογευµατινή µου Θέλω να πω σε όσα παιδιά δραστηριότητα είναι το ποδόθέλουν να δοκιµάσουν να σφαιρο. Είναι η τέχνη να υπερ- κάνουν parkour ότι ΤΟ Όταν ξεκινάω την προπόνησή πηδάς κάθε εµπόδιο PARKOUR ∆ΕΝ ΕΙΝΑΙ µου, το πρώτο δεκάλεπτο οδηγώ που βρίσκεται µπροστά ΠΑΙΧΝΙ∆Ι ΕΙΝΑΙ ΑΘΛΗτην µπάλα. Μετά ο προπονητής σου όπως κάγκελα, παΜΑ. µας δίνει κίτρινα φανελάκια και γκάκια, και µπάρες. Συνάδης Τάσος, Στ΄1 αρχίζουµε ανταλλάσοντας µπαΕµένα µου αρέσει γιατί λιές. Μοιραζόµαστε σε ζευγάρια καθηµερινά περνάω την όπου ο ένας προσπαθεί να βάλει ώρα µου µε τους φίλους γκολ στον άλλο. Γινόµαστε ένα µου από την οµάδα (team τετράγωνο και δίνουµε µπαλιές. focus) parkour. Συνήθως Με τις µπάλες µας κάνουµε σουτάκάνω κόλπα όπως κια. Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον frontflip (µπροστινή κολοάθληµα και ωραία γυµναστική για τούµπα στον αέρα) και το σώµα. sideflip (τροχός στον αέΤσουτσούδης Φώτης, ∆’1
ΚΡΥΠΤΟΛΕΞΟ Από την Αναστασία Ιωαννίδου, Στ΄2 Να βρεις τις παρακάτω λέξεις που βρίσκονται κρυµµένες, οριζόντια ή κάθετα στο κρυπτόλεξο: ΑΓΑΠΗ, ΜΙΣΟΣ, ΒΟΥΝΟ, ΛΙΜΝΗ, ΜΕΛΙΝΑ ΑΣΛΑΝΙ∆ΟΥ, ΡΕΜΟΣ, ΚΙΝΗΤΟ, ΤΑΜΠΛΕΤ, ΘΑΛΑΣΣΑ, ΠΟΤΑΜΙ, ΝΗΣΙΑ, ΠΟΛΕΙΣ, ΕΚ∆ΡΟΜΗ, ΠΑΤΡΙ∆Α, ΑΛΟΓΟ, ΠΟΝΙ, ΣΚΥΛΟΣ, ΓΑΤΑ, ΠΑΠΠΟΥΣ, ΓΙΑΓΙΑ, ΜΠΑΜΠΑΣ, ΜΑΜΑ
Ποιο είναι το πιο όµορφο µουσικό όργανο;
Το κουκλαρίνο!
Πώς λέγεται το έντοµο που κυκλοφορεί µε ταξί;
Λέει η µια ξα νθιά στην άλ λη στο τέλος ταινίας; µιας - Ξύπνα, σε πήρε ο ύπνο ς. - Καλά, πες του να πάρε ι αργότερα. Βασιλειάδου
Ελπίδα, ∆’1
Εντωµεταξύ!
Πώς λέγεται το αυτοκίνητο που είναι στο βουνό; Κάρβουνο! Μπούλος ∆ηµήτρης, ∆΄1
ίο µε το τοπωλε ρ Ο α χ ο τ ς πριν. ει σ ις ηµέρε ναγυρίζ ε α ρ ξ τ ς ι ω ε η ίσ σ κ π Ο Λά αγορά ο έφερε που είχε ι γιατί τ ενου: ε µ ά τ ύ ο ω µολύβι ο ρ τ ον διαν ς ς ο η λ φ ύ ώ π ε βιβλιο ντάει µ κης απα λάθη!!! και ο Λά ραφικά γ ο θ ρ η, Στ’2 ο µαρκάκ ολλά ο π ρ ι ε ε Γ ν ά ία σ -Κ Αναστα ίφτι, Νέρι Πρ
Ο Τ οτ ό ντας… Τςογυρίζει σπίτι το υ ν ρωτάε ι η µητέρκλαίγο-Τι έχεις α τ ου : , γιατί κλ αις; -Με χτύπ ησε ο δά σκαλος! -Και γιατί σε χτύπη σε ; -Να, για που κανετί απάντησα σε απαντήσ ίς άλλος δεν µ µία ερώτηση ει! πορούσε να -Τι; Και χτύπησε αντί να σου βά τηση; ; Και ποια ήτανλει άριστα σε αυτή η ε ρώ- “Ποιος έσπασε τ ο τζάµι τ ου;» ου σ χ ολ είΣταυρού λα Τσεπε νέκη Μάρθα Ν τίνα, ΣΤ΄ 2
Σελίδα 7
Αν τ' αγαπάς ξανάρχονται Βασιλική Νευροκολπή Εικονογράφηση: Νικόλας Ανδρικόπουλος Εκδόσεις Λιβάνη
Το θέµα του είναι µια γιαγιά µε το εγγόνι της. Το εγγόνι της είναι πολύ περίεργο για όλα τα πράγµατα γύρω του και έτσι ξεκινάει η ιστορία… Το παιδί ρωτάει και ρωτάει: «Και πού πηγαίνει ο ήλιος, τα σύννεφα, τα πουλιά» και η γιαγιά του απαντάει: «Πηγαίνουν να φωτίσουν, να βρέξουν και να πετάξουν και µετά να γυρίσουν πάλι πίσω». Κάποια στιγµή η γιαγιά του έφυγε… Το παιδί όµως ξέροντας ότι την αγαπάει πολύ, την περίµενε να γυρίσει πίσω µέχρι το τέλος του...
Εµένα µου αρέσουν πολλά είδη βιβλίων και ειδικά τα συναισθηµατικά. Το βιβλίο της Βασιλικής Νευροκοπλή «Αν τ' αγαπάς ξανάρχονται» πραγµατικά µε άγγιξε. Μέσα από αυτό το βιβλίο µαθαίνουµε για την αξία των πραγµάτων γύρω µας. Είναι ένα από τα αγαπηµένα µου βιβλία γιατί όσες φορές κι αν το διαβάσω έχει την ίδια συναισθηµατική αξία για Μάρθα Ντίνα, Στ'2 µένα.
µεταξύ δύο κοριτσιών, της Ελένης και της Βερόνικας. Ένα περιοδικό γίνεται αιτία µιας ενδιαφέρουσας αλληλογραφίας. Οι κοπέλες αυτές αλληλογραφούν χωρίς Μαρούλα Κλιάφα να γνωρίζουν η µία την Εκδόσεις Κέδρος άλλη. Μοιράζονται µυστικά, σκέψεις, ιδέες και Η φιλία είναι ένα πολύ δίνουν η µία στην άλλη όµορφο συναίσθηµα το συµβουλές. οποίο ολοκληΞαφνικά όλα ρώνει τη ζωή αλλάζουν! Ένα του ανθρώπου. µυστικό γίνεται Πολλές φορές εµπόδιο στη εµφανίζεται φιλία τους. Θα χωρίς να το µπορέσουν περιµένεις. άραγε να το Άλλες φορές ξεπεράσουν; πάλι, επιλέγεις Αφού διαβάσαεσύ τους φίµε αυτό το βιλους µε τους βλίο σκεφτήκαοποίους πιστεύµε κι εµείς να εις πως ταιριάζεις! αλληλογραφούµε! Όλα αυτά ξεδιπλώνονται µε έναν µοναδικό τρόπο Σοφία Μωυσιάδου, Κωνσ’ αυτό το βιβλίο της σταντίνα Τσούµα, Βάσια Μαρούλας Κλιάφα. Παπαδοπούλου, Στ’1 Πρόκειται για µια φιλία
Ο δρόµος για τον παράδεισο είναι µακρύς
Τσούµα Αναστασία, ∆’1 υκό Πύργο! της Α’ στον Λε Από επίσκεψη ίδου, Α’1 Νεφέλη Σαββ Τους/τις µαθητές/τριες εµψυχώνουν οι εκπαιδευτικοί: Καλαµίδα Νικολέτα, Λεβέντης Ανδρέας, Σαββίδης Σάββας
Από επίσκεψη της Α’ στον Λε υκό Πύργο! Χατζηκωνσταν τίνου Ειρήνη , Α’1
Για περισσότερα νέα από το σχολείο µας, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα µας: blogs.sch.gr/7dimstav
Σελίδα 8