Skip to main content

HHighLife Magazine 0326

Page 1


HighLife®

HIGH ROLLERS

HIGHLIFE CUP 2026

HighLife Cup 2026

Natuurlijk lezen jullie in dit nummer alles over de 32e editie van de onvolprezen HighLife Cup. Met dit jaar een heuse primeur; voor het eerst werden samples beoordeeld die met toestemming van de overheid zijn gekweekt voor het wietexperiment. Jullie lezen het vanaf pagina 16.

Verder aandacht voor de Wet Damocles. Nog steeds worden betrapte thuiskwekers onbarmhartig aangepakt in ons land, sommigen worden door hardvochtige burgemeesters en huisbazen zelfs op straat gezet. Maar een kentering is mogelijk op komst. Michiel Panhuysen sprak met onderzoekers van de Rijksuniversiteit Groningen die na de toenemende kritiek op de wet werken aan een ‘landelijk handelingskader’ voor gemeenten. Dat wil zeggen dat ze een soort stappenplan voor het toepassen van de Wet Damocles maken voor burgemeesters, waardoor de gevolgen voor thuiskwekers minder ingrijpend hoeven te zijn.

Voor onze interviewreeks H!GH AGE reisde Moreno Molenaar naar Scheveningen, waar hij sprak met de 73-jarige Carel, eigenaar van coffeeshop Blue & White. ‘Saai was het nooit’, vertelt Carel. En voor de serie Binnenkijken bij de wietproeftelers ging Derrick Bergman dit keer op bezoek bij Legacy Brands. Van de tien toegestane telers telers ging Legacy Brands als laatste leveren, in januari 2026. Het bedrijf heeft een behoorlijke reis gemaakt voordat de eerste bestellingen de deur uit konden. ‘Dit is onze droom en onze passie. We weten uit ervaring dat de aanhouder wint en dat een startup altijd met uitdagingen te maken krijgt’, zegt CEO en medeoprichter Bastiaan Swager.

Verder bezochten we verschillende evenementen, waaronder High Rollers in Alkmaar, Spannabis in Bilbao en (dichter bij huis) Paaspop in Schijndel. Dit, en nog veel meer in de derde editie van 2026. Veel leesplezier! 

VOORWOORD VAN DE UITGEVER

Voor het eerst werden samples beoordeeld die met toestemming van de overheid zijn gekweekt voor het wietexperiment.

Rob Tuinstra

De Nederlandse overheid voert een liberaal beleid t.a.v. cannabis. Het gebruik van cannabis wordt in de Nederlandse Opiumwet niet strafbaar gesteld. Vele gemeenten gedogen coffeeshops van waaruit hasj en wiet worden verhandeld. Met het gedogen van deze coffeeshops heeft de overheid een goede scheiding van de drugsmarkten weten te bereiken. Zo’n één miljoen blowers weten de weg naar de coffeeshop te vinden of voorzien d.m.v. kleinschalige hennepteelt in hun eigen gebruik. De cannabisconsument is de samenleving op geen enkele wijze tot last. Hij wordt in ons land dan ook terecht niet als een crimineel behandeld. Sommige politici en vertegenwoordigers van het openbaar bestuur zijn groot voorstander van het legaliseren van cannabis. Aan legalisatie gaat gewoonlijk een lange periode van normalisatie vooraf. De uitgever hoopt middels het blad ‘HighLife’ het publiek te informeren en hiermee een positieve bijdrage te leveren aan de normalisatie van cannabis. In zijn blad geeft hij zowel voor- als tegenstanders van cannabis de ruimte hun mening te ventileren. Dit betekent niet dat de uitgever het met de inhoud van alle artikelen of advertenties eens is. De uitgever distantieert zich uitdrukkelijk van gepubliceerde uitlatingen of afbeeldingen die de indruk wekken dat er reclame wordt gemaakt voor het gebruik of productie van cannabis. Niets uit deze uitgave mag op welke wijze dan ook vermenigvuldigd of overgenomen worden zonder voorafgaande toestemming van de uitgever en de andere auteursrechthebbenden. De uitgever kan niet aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud en/of de doelstelling van de advertenties. De redactie neemt geen enkele verantwoording voor ongevraagde inzendingen. De uitgever heeft getracht alle rechthebbenden op copyright van foto-en/of beeldmateriaal te bereiken. Zij die desondanks menen aanspraak te kunnen maken op deze rechten, kunnen zich tot de uitgever wenden.

INHOUD

16 HIGHLIFE CUP 2026

Bruisend feest in Breda

22 BINNENKIJKEN BIJ WIETPROEFTELERS: LEGACY BRANDS

‘Dit is onze droom en we weten uit ervaring dat de aanhouder wint’

26 SPANNABIS VOOR HET EERST IN BILBAO

Kleiner, netter, minder gezellig

30 HIGH ROLLERS: MET ELKAAR VAN CANNABIS GENIETEN

420-friendly foodtruck & lifestyle festival

38 H!GH AGE: CAREL (73)

‘Saai was het nooit’

42 WET DAMOCLES ONDER DE LOEP

Stappenplan in de maak

Een totaal andere

‘Ik wil graag nieuwe dingen uitproberen’

Geslaagde aftrap van festivalseizoen

Fabers proefballonnetje

Eind vorig jaar verscheen er een bericht op de website van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) over ervaringen met het coffeeshopverbod voor mensen die niet in Nederland wonen. Het is een landelijke richtlijn uit 2012. Burgemeesters kunnen er zelf voor kiezen of ze daar iets mee doen.

Ik heb dit in 2014 onderzocht en schreef er samen met een collega het rapport ‘Verplicht nummer’ over. De meeste coffeeshopgemeenten hadden de richtlijn weliswaar in hun beleid opgenomen, maar in de praktijk handhaafden zij het coffeeshopverbod voor niet-Nederlanders niet. In een aantal gemeenten leidde het coffeeshopverbod voor buitenlanders tot veel overlast door illegale dealers. Hoe gemeenten omgaan met toelaten van buitenlanders in coffeeshops is aan veranderingen onderhevig. Zo zijn buitenlanders in Eindhoven, Goes, Venlo en Tilburg weer welkom in de coffeeshop, en in Heerlen sinds kort niet meer.

PVV

Geen echt nieuws dus eigenlijk. Het is daarom opmerkelijk dat het bericht kennelijk de aandacht trok van PVV-ster Marjolein Faber die er afgelopen maart vragen over stelde in de Tweede Kamer. De PVV is nooit een voorstander geweest van coffeeshops en cannabisconsumptie, maar het is geen speerpunt van de partij. Wilders zegt er zelden iets over. En Faber houdt zich normaalgesproken bezig met thema’s als de toename van eerwraak, de deelname van de politie aan het Halal Village Festival of de Sinterklaasviering in Nederland. Faber werd waarschijnlijk getriggerd door de term ‘ingezetene’. De richtlijn waar dit over gaat spreekt namelijk over een verkoopverbod van cannabisproducten aan niet-ingezetenen. Dat zijn dus mensen die niet kunnen aantonen dat zij in Nederland wonen. Voor

mensen die tijdelijk in Nederland verblijven – denk aan seizoenarbeiders of buitenlandse studenten – betekent dit dat ze naar de gemeente moeten stappen om een speciaal bewijs te krijgen om een coffeeshop binnen te kunnen lopen. Een hoop gedoe dus. De meeste gemeenten met coffeeshops kiezen er mede daarom voor om deze richtlijn niet te handhaven.

Wiettoerisme

Faber vraagt onder andere aan de minister hoe het kan dat er nog steeds gemeenten zijn die het coffeeshopverbod voor niet-ingezetenen niet in hun beleid hebben opgenomen. Ook wil ze weten of het niet

uitvoeren en handhaven van het ingezetenen-criterium het wiettoerisme, met de bijbehorende overlast in de hand werkt. Verder vraagt ze zich af of gemeenten een fout voorbeeld geven door zich niet aan de landelijke richtlijn te houden. Tsja, moet je je druk maken over de aandacht van Faber voor dit onderwerp? Ik denk het niet. Faber heeft een patent op onuitvoerbare wetten en regels, zoals de haperende Asielwet en teruggedraaide grenscontroles. Meestal roept ze maar wat. Ze krijgt zelden echt iets voor elkaar. Misschien hoopt ze met dit onderwerp aandacht te krijgen. Sinds ze niet meer in het kabinet zit, besteden de media nauwelijks aandacht aan haar.

Overheidsbemoeienis

Ik weet echter niet of de PVV er goed aan doet om zich te openlijk hierover uit te laten. Veel PVV’ers blowen en houden ook niet van al te veel overheidsbemoeienis. De coffeeshop is juist een van de weinige plekken waar mensen uit verschillende ‘bubbels’ elkaar tegenkomen en ontmoeten. Ik schreef eerder dat coffeeshops alleen al daarom een plek verdienen op de Werelderfgoedlijst. Ik kan me bijna niet voorstellen dat Faber hiervan op de hoogte is en daarom ineens interesse heeft voor het coffeeshops. Vermoedelijk was het gewoon een van haar vele proefballonnetjes en is ze het onderwerp al lang weer vergeten. 

PVV-Kamerlid Marjolein Faber

NEWS FLASH

Johan van Laarhoven zet eigen blues songs op

BCD na ‘blauwe hasj’ ophef: ‘Geen

grootschalige vervuiling cannabisproducten’

Na de ophef over de onlangs opgedoken dubieuze blauwe hasj (zie pagina 36) meldde de BCD dat men contact had met het Trimbos-instituut, en dat er ‘op dit moment geen aanwijzingen zijn voor grootschalige vervuiling van cannabisproducten.’ De Bond van Cannabis Detaillisten meldt verder: ‘De signalen moeten serieus moeten worden genomen, maar ook zorgvuldig worden beoordeeld. Het Trimbos-instituut heeft laten weten dat de laboratoriumuitslag die rondgaat op dit moment niet door hen kan worden geverifieerd. Het laboratorium dat de analyse zou hebben uitgevoerd is bij hen niet bekend. Ook de genoemde stofnaam is op dit moment niet bekend bij internationale organisaties of chemische databases. Daarmee is niet gezegd dat het signaal genegeerd moet worden, maar wel dat er voorzichtigheid nodig is bij het trekken van conclusies.’

You Tube

De Tilburgse coffeeshoppionier Johan van Laarhoven heeft een manier gevonden om een deel van alle ellende te verwerken door blues nummers te schrijven. Op You Tube vind je op het account No Justice Avenue enige songs die hij zelf heeft geschreven. Het eerste nummer dat werd gedropt heet The Cage They Built. Inmiddels zijn daar andere sfeervolle nummers aan toegevoegd, zoals Still No Justice, What They Took en She Doesn’t Remember Me. Het No Justice Avenue project wordt omschreven als ‘a dark blues and cinematic outlaw music project inspired by true stories of injustice, survival, corruption, lost freedom, and the human cost of power.’

Nog één keer een jointje roken bij The Bulldog

Wensambulance uit Utrecht, een stichting die de laatste wens van terminale patiënten mogelijk maakt, schreef over een verzoek van iemand die een bewogen leven achter de rug had: ‘Hij had nog één laatste wens: een joint roken bij The Bulldog op het Leidseplein in Amsterdam. De plek waar hij vroeger altijd kwam. Nog één keer de stad voelen waar hij ieder weekend feestte. Nog één keer genieten van de vrijheid en de herinneringen herbeleven die voor hem zoveel betekenden. We hadden de ambulance versierd, want het was vandaag zijn 51e verjaardag! Wat werden we gastvrij ontvangen bij The Bulldog, niets was teveel. Meneer kreeg de joints van het huis en toen hij er nog een paar extra wilde kopen voor thuis, kreeg hij ook die cadeau. Wat heeft hij genoten van zijn joint op het terras, de lichtjes in zijn ogen gingen weer aan. Ook wilde hij nog graag een patatje eten en bezochten we het beeld van André Hazes, een bijzonder moment, want zijn muziek betekende veel voor hem. Bij The Bulldog kreeg hij een T-shirt cadeau. Vol trots vertelde hij ons: ‘In dit shirt ga ik mijn kist in en tijdens mijn afscheid wil ik “Bloed, Zweet en Tranen” horen.’ The Bulldog zelf sprak hun dank uit dat ‘voor ons werd gekozen op deze speciale dag’.

Douane: Veel wiet in Eindhovense post

De Douane meldt dat in de eerste vier maanden van 2026 al 563 kilo cannabis bij postbedrijven in de regio Eindhoven aangetroffen. De post komt soms uit Canada, maar vooral uit de Verenigde Staten. De Douane: ‘De cannabis wordt verzonden in kleine postpakketten van 5 tot 15 kilo. Het gaat om kleine hoeveelheden. Maar het aantal pakketten is groot en elke week komt er steeds meer bij. Pakketten zijn vaak van dezelfde verzender afkomstig en worden meestal verzonden naar fictieve adressen in Brabant.’ Volgens de dienst is de smokkel van cannabis per post onderdeel van een groeiende trend: ‘Sinds begin 2025 is het versturen van cannabis via pakketpost toegenomen. Ter vergelijking: 3 jaar geleden werd er bij hoge uitzondering verdovende middelen gevonden in pakketjes.’ De smokkelaars worden volgens de douane ‘steeds brutaler’, want: ‘De zendingen worden niet eens meer verstopt. Eerst werd het nog verborgen in kleding of andere voorwerpen. Maar nu vinden de douaniers meteen de pakketten met cannabis zodra ze de dozen openen. De Douane vermoedt dat dit een signaal is dat de hoeveelheid verdovende middelen die per pakketpost verstuurd wordt groot is. Er is bij onderzoek naar de vangsten inmiddels een verdachte aangehouden. De Douane werkt hierbij nauw samen met de politie.’

Politie steelt stash coffeeshop in Rotterdam

In maart heeft de politie de stash van een coffeeshop in Rotterdam gestolen. In een persbericht schreef men: ‘De garagebox hoort bij een naastgelegen coffeeshop (coffeeshop New York, redactie). Een coffeeshop in Nederland mag volgens het huidige gedoogbeleid maximaal 500 gram softdrugs (wiet en hasj) als handelsvoorraad in het pand hebben. In de garagebox lag ongeveer 16 kilo aan henneptoppen, ruim 10 kilo hash, tientallen voorgedraaide joints en ruim 3500 verpakkingen met edibles. Ook lagen er nog vapes en accijnsloze tabak.’ Het is alom bekend dat de 500 gram norm volstrekt onvoldoende is. Daarom mogen coffeeshops die deelnemen aan het wietexperiment ook een weekvoorraad aanhouden. Maar de coffeeshops buiten de wietproef hebben helaas nog met de kromme gedoogregels te maken. De politie ontving meerdere anonieme tips over de opslag in de garagebox. Op 19 maart kwam men in actie en werd ‘een zoeking gedaan in zowel de coffeeshop als de garagebox. In de coffeeshop zelf zijn geen overtredingen geconstateerd.’ Er zijn geen aanhoudingen verricht. Gemeente, politie en Openbaar Ministerie hebben overleg over passende maatregelen, meldt de politie tot slot.

Bedrocan introduceert Bedromed: cannabis spray en druppels

Bedrocan introduceert met Bedromed een aantal nieuwe producten met cannabis spray en cannabis druppels. De nieuwe productlijn is volgens het bedrijf ontworpen om artsen en patiënten ‘een breed scala aan toedieningsmethoden voor cannabinoïden te bieden, die nauwkeurige dosering en een gestroomlijnde toediening ondersteunen.’ CEO Jaap Erkelens: ‘De lancering van Bedromed is een belangrijke uitbreiding van ons portfolio. Door nieuwe formuleringen op basis van cannabinoïden aan te bieden, zorgen we ervoor dat de farmaceutische consistentie waar we om bekend staan, nu beschikbaar is in moderne, patiëntvriendelijke toedieningsvormen.’ De spray en druppels komen met verschillende THC:CBD-verhoudingen en komen later dit jaar op de internationale markt.

NEWS FLASH

Wiet in Oscar goodiebag

Je bent natuurlijk al reuze blij als je wordt uitgenodigd voor de Oscar uitreiking, en het liefst win je dan, maar ook als je verliest ga je in ieder geval niet helemaal met lege handen naar huis. Want je krijgt een goodybag mee, die volgens kenners maar liefst 350.000 dollar waard is. Daar zit dan van alles in, zoals aanbiedingen voor welnesskuren en vakantietrips op exotische locaties, maar ook cannabis wordt niet vergeten. Voor als je dorst krijgt zitten er THC-drankjes van Cann Social Tonics en Señorita THC Margaritas in je kadotas. Plus een luxe cannabis kadoset van Beboe met onder meer wietgummies. Beboe, door sommigen de Hermès van de Cannabis genoemd, werd opgericht door de bekende tatoeëerder Scott Campbell, die geïnspireerd raakte door zijn oma die wietbrownies maakte voor zijn moeder toen zij aan kanker leed. Ook het cannabisbedrijf RHYTM deelde hun producten uit. Kortom, zelfs zonder het beroemde Oscar beeldje ga je nog happy naar huis.

Boeddhistische monniken smokkelen 110 kilo wiet uit Thialand

Tweeëntwintig Boeddhistische monniken zijn onlangs gearresteerd op de luchthaven van Colombo (Sri Lanka) nadat 110 kg cannabis in hun bagage werd gevonden. Ze waren op de terugreis vanuit Thailand na een volledig verzorgde vierdaagse vakantie, aangeboden door een niet nader genoemde sponsor. Volgens de douane vervoerde elke monnik ongeveer 5 kilo wiet, verstopt in geheime compartimenten in hun koffers. De politie vermoedt dat de monniken mogelijk niet wisten wat ze bij zich hadden. De cannabis werd gevonden tussen schoolspullen en snoep. Een 23e monnik, vermoedelijk de organisator van de reis, is gearresteerd in een buitenwijk van Colombo. Hij was thuisgebleven en had de anderen verteld dat de bewuste pakketten een donatie zouden zijn Hoewel verschillende nieuwsmedia meldden dat het om Kush ging, werd dat niet verder gespecificeerd. Het zou dus zelfs om Buddha OG Kush kunnen gaan, waarmee de cirkel rond zou zijn.

VS zet reclassificering cannabis door

De Amerikaanse overheid heeft de reclassificering van cannabis officieel gemaakt, waardoor wetenschappelijk onderzoek en medicinaal gebruik van cannabis op federaal gebied eenvoudiger wordt. Al in 2022 gaf president Joe Biden opdracht om te onderzoeken of cannabis kon worden verplaatst van Schedule I naar Schedule III. Zijn opvolger Donald Trump zette na vertragingstactieken van de DEA de volgende stap en verklaarde eind vorig jaar: ‘Het is het beleid van mijn regering om het onderzoek naar medicinale cannabis en CBD te stimuleren, zodat patiënten en artsen beter geïnformeerd worden. Het is cruciaal om de kloof te dichten tussen het huidige gebruik van medicinale cannabis en CBD en de medische kennis over de risico’s en voordelen, ook voor specifieke bevolkingsgroepen en aandoeningen.’ Op 23 april verklaarde procureur-generaal Todd Blanche: ‘Het ministerie van Justitie komt de belofte van president Trump na om de toegang van Amerikanen tot medische behandelingsopties te vergroten. Deze herclassificatie maakt onderzoek naar de veiligheid en werkzaamheid van cannabis mogelijk, wat uiteindelijk zal leiden tot betere zorg voor patiënten en betrouwbaardere informatie voor artsen.’ Overigens verandert er vooralsnog niets rond de federale wetgeving van recreatieve cannabis.

De Mailbox

Wil je iets met ons delen? Mail dan naar: redactie@HighLife.nl

Grote schande

Het is allemaal natuurlijk prachtig wat er gaande is rond het wietexperiment, maar tegelijkertijd is er nog een grote schande gaande, en dat is de oorlog tegen de kleine thuiskwekers. Want nog steeds worden mensen die een paar wietplanten thuis kweken door hardvochtige burgemeesters of huisbazen uit hun huis gezet. Dat dit in 2026 nog steeds gebeurd is echt te bizar voor woorden. Honderdduizenden planten worden met goedkeuring door de overheid door tien bedrijven gekweekt, maar een patiënt die zijn of haar eigen medicijn kweekt wordt ongenadig gestraft. Dit is onverteerbaar..

Daphne

Je hebt helemaal gelijk. Er is gelukkig een kentering gaande, maar dat gaat wel heel langzaam, want de wet Damocles ligt steeds meer onder vuur. We schrijven er in dit nummer uitgebreid over.

Hulde voor Henk

Na jullie artikel heb ik het boek over Henk de Vries aangeschaft. Prima leesvoer, ik had het in een paar dagen uit en ik moet zeggen dat ik het erg interessant vond. Vooral wanneer hij over zijn schermutselingen met zowel de overheid als de Amsterdamse onderwereld sprak, dat was erg boeiend. Gerard

Het is inderdaad niet niks wat Henk de Vries allemaal heeft moeten doorstaan. En Henk is natuurlijk een rasverteller, dat kun je ook zien in de bioscoopfilm Het hart van Amsterdam, die over de Amsterdamse penoze gaat, en waarin hij ook aan bod komt over zijn ervaringen van de laatste 50 jaar.

Wat kan ik verwachten?

Wat kan ik verwachten wanneer ik later dit jaar naar Thailand ga op vakantie? Het lijkt elke twee maanden wel om te draaien met het cannabisbeleid daar. Wel toegestaan, niet toegestaan, alleen mediwiet toegestaan, een verklaring bij een dokter halen, noem maar op. In het vorige nummer las ik ook de verhalen van een aantal ondernemers daar. De een was positief, de ander zag het amper nog zitten. Het maakt het er allemaal niet duidelijker op.

Thijs

Dat klopt, er is een heus zigzagbeleid gaande in Thailand. Ons beste reisadvies op dit moment; geniet gewoon lekker van je vakantie (net zoals wij dat deze winter deden zoals je op de foto kunt). En als je ter plaatse bent kom je er vanzelf wel achter wat de laatste regels zijn. En vergeet niet; regels opstellen en regels handhaven zijn twee verschillende dingen. Kijk maar naar Nederland zelf (-; In dit nummer lees je trouwens een interview met een Belgische wietkweker die zich helemaal thuis voelt in Thailand.

Nog eenmaal Shiva Sativa

In het vorige nummer vroegen we jullie al om hulp, maar omdat we geen reacties kregen nog eenmaal de vraag; Heeft iemand de oude Highlife uitgave nog waarin de strip Shiva Sativa op A4 formaat in Highlife werd gepubliceerd. Een lezer vroeg ons om hulp omdat hij een Shiva Sativa tattoo wil laten zetten, en daar heb je natuurlijk wel een goed voorbeeld voor nodig. Hopelijk heeft een van onze trouwe Highlife lezers nog een mooie afbeelding van Shiva Sativa! Mail deze dan naar redactie@ highlife.nl. Want die tattoo willen we straks toch allemaal wel zien?

Henk de Vries in de film Het hart van Amsterdam

Extracten, concentraten en edibles in de Opiumwet

De Opiumwet maakt onderscheid tussen hasjiesj en hennep enerzijds en hennepolie (hasholie) anderzijds. Hasjiesj en hennep (wiet) staan op lijst II van de Opiumwet (softdrugs). Hennepolie is geplaatst op lijst I van de Opiumwet (harddrugs). De wet definieert dit als een door extractie verkregen cannabisconcentraat, al dan niet vermengd met olie.

De wetgever (Opiumwet 1976) beperkte Lijst II tot de destijds bekende producten. Hennepolie (hasholie) werd anders behandeld, omdat (citaat) ‘dit product zeer hoge concentraties van werkzame bestanddelen, waaronder tetrahydrocannabinol (THC), kan bevatten’. De gezondheidsrisico’s werden toen onaanvaardbaar geacht. Hennepolie wordt gemaakt

Deskundigen verschilden hierover van mening en de Hoge Raad hakte in maart 2010 de juridische knoop door. Ice-o-lator wordt verkregen door mechanische scheiding van trichomen (met ijswater en zeven). Volgens de Hoge Raad is dit geen wezenlijk ander proces dan de traditionele manieren waarop hasjiesj in traditionele bronlanden zoals Marokko

Het zal mij niet verbazen als onze Opiumwet naar Amerikaans voorbeeld een onderscheid gaat maken tussen extracten, concentraten en edibles.

van bloeiende henneptoppen en/of het knipafval van deze toppen. Als daarbij een organisch oplosmiddel (zoals alcohol, aceton en dergelijke) wordt gebruikt is sprake van een Lijst I product. Lijst II-producten mogen geen oplosmiddelen of andere toevoegingen bevatten. De wetgever maakte geen onderscheid naar gelang het THC-gehalte, omdat het in de opsporingspraktijk voor de politie ondoenlijk is dit gehalte vast te stellen. Toen de via de ‘ice-o-later methode’ geproduceerde ‘Nederhasj’ met hoge THC gehaltes op de markt kwam, werd door het Openbaar Ministerie het standpunt ingenomen dat dit product geen softdrugs was maar harddrugs zoals heroïne en coacaïne.

wordt gemaakt. De ice-o-lator methode leidt niet tot een nieuw cannabisproduct. Omdat bij deze methode geen sprake is van extractie met oplosmiddelen wordt ice-o-lator aangemerkt als hasjiesj.

Productiemethode

Het arrest van de Hoge Raad leert ons dat niet het THC-percentage, maar de productiemethode bepaalt of een cannabisproduct onder Lijst I of Lijst II valt. De productiemethode van een cannabisproduct laat zich op straat niet vaststellen. Daar is laboratoriumonderzoek voor nodig. Dergelijk onderzoek kost tijd en geld. De verkoop van edibles en CBD-olie wordt om die reden in Limburg niet toege-

staan in gedoogde coffeeshops. Bij de toegestane coffeeshops in Maastricht en Heerlen is de verkoop van edibles inmiddels weer wel toegestaan. In theorie geldt daarbij dat deze edibles moeten zijn geproduceerd van ‘rauwe hennep’. De Opiumwet vermeldt echter niet wat onder rauwe hennep moet worden verstaan. Het Besluit experiment gesloten coffeeshopketen verwijst uitsluitend naar ‘hennep of hasjiesj’ en kent geen algeheel extractverbod. Mechanisch verkregen concentraten (zoals ice-o-lator) kunnen daardoor worden gebruikt voor het maken van edibles en vapes, tenzij deze met behulp van oplosmiddelen tot olie of vloeibare preparaten worden verwerkt. Wat we vandaag de dag zien is dat er cannabisproducten te koop worden aangeboden met zeer hoge THC-percentages. Onderzoek wijst uit dat vaker een te hoog THC-percentage op de verpakking wordt vermeld dan een te laag THC-percentage. Er zijn signalen hoorbaar dat vooral jongere consumenten specifiek vragen naar producten met het hoogste THC-percentage. Het gaat daarbij om producten met percentages van 60% en nog veel meer.

Gezondheidsrisico’s?

In Medisch Contact verscheen recentelijk een blog waarin werd gemeld dat vaker mensen op de eerste hulp/SEH terechtkomen met een ‘THC intoxicatie’. Dat kan natuurlijk allemaal toeval zijn, maar we mogen de ogen niet sluiten voor de mogelijke gezondheidsrisico’s die kleven aan het gebruik van THC concentraten. Bij edibles speelt ook voedselveiligheid en vooral de visuele aantrekkelijkheid voor kleine kinderen een belangrijke rol. Het zal mij niet verbazen als onze Opiumwet naar Amerikaans voorbeeld een onderscheid gaat maken tussen extracten, concentraten en edibles.

www.bseadvocaten.nl 

NEWS FLASH

Zo ziet 50 ton cannabis er uit

Zo ziet bijna 50 ton cannabis er dus uit. De immense stash die je hier ziet werd gevonden tijdens een operatie in Complexo da Maré in de gemeenschap van Nova Holanda in de Braziliaanse miljoenenstad Rio de Janeiro. De ‘plaats delict’ Nova Holanda geeft er nog een beetje een Nederlands tintje aan. Maar we moeten ook de rol van onze zuiderburen niet vergeten, want het was een Mechelse herder die de hoofdrol opeiste. De drugs waren verstopt in een geheime bunker en werden gevonden door speurhonden van het Batalhão de Ações com Cães (BAC, de Braziliaanse versie van de hondenbrigade). Luitenant-kolonel Luciano Pedro vertelt over de actie: ‘Indrukwekkend, het is een historische vangst, een grote voor Brazilië. Deze vondst is volledig te danken aan onze speurhonden, die een honderd keer beter reukvermogen hebben dan wij.‘ Een speciale rol hierbij speelde de Mechelse herder Hulk, die door de hondenbrigade extra in het zonnetje werd gezet. Want zijn hondenneus zette de politie op het juiste spoor. De Braziliaanse media bracht het nieuws groot en door alle reacties op social media is de naam van de vierjarige herder inmiddels veranderd in de ‘Incrivel Hulk’, oftewel De Ongelooflijke Hulk.

Rijkswaterstaat test verkeersborden van hennep

Rijkswaterstaat test langs de A58 bij Oirschot ‘volledige biobased’ verkeersborden. Op het innovatieterrein van InnovA58 onderzoeken ze de komende 12 maanden met het bedrijf Plantics of deze duurzame borden een volwaardig alternatief kunnen zijn voor de huidige aluminium verkeersborden. Rijkswaterstaat: ‘De 24 borden die getest worden zijn gebruiksvriendelijk, duurzaam en technisch gelijkwaardig aan de huidige borden die we vandaag de dag gebruiken. Ze zijn gemaakt met grondstoffen uit Nederland, waaronder hennep uit Groningen. De hennep wordt samengevoegd met een biologische hars, geproduceerd uit reststromen van de suikerindustrie en de productie van plantaardige olie. Deze nieuwe borden zijn volledig circulair. Jaarlijks worden in Europa enorme aantallen verkeersborden geproduceerd, vrijwel altijd van aluminium en fossiele kunststoffen. Dat kan slimmer en duurzamer.’

Onderzoek: Kan CBD helpen bij psychose?

De Hersenstichting draagt met € 371.904 bij aan een onderzoek van het Amsterdam UMC, waarin wordt gekeken of CBD een behandeling kan zijn voor mensen met een psychose. De Hersenstichting stelt dat ‘veel mensen die gevoelig zijn voor het krijgen van een psychose cannabis roken. Vaak weten ze dat dit hun psychoseklachten erger maakt. Toch geven mensen met psychosegevoeligheid aan dat cannabis hen iets brengt. Bijvoorbeeld betere slaap, een vrolijker gevoel of minder somberheid of angst. Stoppen met cannabis geeft daarnaast onttrekkingsverschijnselen (ook wel afkickverschijnselen), zoals slaapproblemen en een slechte stemming. Hierdoor beginnen mensen weer met het gebruik van cannabis. Er zijn steeds meer aanwijzingen dat CBD kan helpen bij psychose. Ook zijn er aanwijzingen dat CBD de afkickverschijnselen van cannabis vermindert, maar hier is nog weinig onderzoek naar gedaan. In dit project willen de onderzoekers weten of CBD mensen helpt om minder cannabis te gebruiken en of hun psychoseklachten daardoor verbeteren. Het onderzoek loopt in meerdere landen met als naam de STEP-studie.’

Arnhem start met

vezelhennepproef

De gemeente Arnhem start met een pilot voor de teelt van vezelhennep op landbouwgronden in Arnhem Noord. Met de proef wordt niet alleen gekeken of het gewas er goed kan groeien en regionaal kan worden toegepast, maar ook of er een rendabel verdienmodel voor agrariërs in zit. Wethouder Eva van Esch (Partij voor de Dieren): ‘Met deze proef zetten we een stap richting de landbouw en economie van de toekomst. We geven boeren ruimte om te vernieuwen en verbinden dat direct aan Arnhemse bedrijven en makers. Zo laten we zien hoe duurzame teelt en circulaire toepassingen elkaar kunnen versterken, gewoon hier in onze eigen regio.’ Om deelname aan de pilot mogelijk te maken, stelt de gemeente een subsidieregeling beschikbaar. Hiermee worden risico’s in de opstartfase beperkt en kunnen boeren ervaring opdoen met teelt, oogst en afzet. Ook wordt externe expertise ingezet om de kans op een succesvolle opbrengst te vergroten. De gemeente ziet de proef als een eerste stap naar een bredere inzet van biobased grondstoffen in onder meer de bouw en de maakindustrie.

Groningen wil van 7 naar 10 coffeeshops

Maastricht onderzoekt nieuw coffeeshopbeleid

Maastricht heeft een (extern) onderzoek ingesteld om tot een nieuw coffeeshopbeleid te komen. Burgemeester Wim Hillenaar (CDA): ‘In het onderzoek zal onder meer een schaars vergunningstelsel, de overdraagbaarheid van vergunningen en het maximumstelsel worden meegenomen. Naar aanleiding van de uitkomsten van het onderzoek zal worden bekeken of het huidige vergunningenstelsel en beleidskader zal moeten worden herzien.’ Eerder dit jaar ontstond enige opschudding in de Limburgse hoofdstad toen de lokale CDA-fractie opperde om de coffeeshopboten Mississippi en Smoky van de huidige locatie aan de Maasboulevard te verwijderen. Het is niet bekend of dat een rol in het onderzoek zal spelen.

Na de sluiting van coffeeshops De Dees (zie foto) en Driemaster heeft Groningen nog zeven coffeeshops. Erg weinig voor een stad met 244.000 inwoners. De gemeente komt nu met nieuw beleid, waarin plaats is voor tien coffeeshops. Er zullen dus drie nieuwe shops bijkomen. Tot nu toe werd om een coffeeshopvergunning geloot, dat gebeurde voor het laatst in 2017. Voortaan zal dat anders gaan. Burgemeester Roelien Kamminga (VVD): ‘Het wordt een kwalitatieve selectieprocedure. Degene met de beste plannen komt als eerste in aanmerking.’ Verder geldt een coffeeshopvergunning voortaan niet meer voor onbepaalde tijd, maar voor een termijn van 15 jaar. Terrassen bij nieuwe vestigingen worden niet toegestaan. Eerdere plannen om coffeeshops op een industrieterrein te vestigen worden terzijde gelegd. Volgens de gemeente is er eigenlijk weinig overlast rond de huidige coffeeshops in de binnenstad. Wel wil men clustering van shops in de toekomst vermijden, dus mogen nieuwe coffeeshops niet binnen 100 meter van een bestaande vestiging openen. Groningen is een van de 10 gemeenten die deelnemen aan het wietexperiment.

Mini-replica plaskrul aangekocht door museum

Sam Oswin Vink maakt het liefst replica’s van Amsterdams goorste plekjes. En die zijn er natuurlijk genoeg, dus aan inspiratie geen gebrek. Je ziet hier een plaskrul, een stukje authentiek Mokum dat gehaat én geliefd wordt. Vonk hierover in Het Parool: ‘Het is viesheid en schoonheid, met dat Amsterdamse Schoolstijltje. Het is een totempaal voor graffiti in de stad.’ De plaskrul is inmiddels aangekocht door het Amsterdam Museum. Inmiddels krijgt Vonk steeds meer bekendheid. Zo is hij door The Bulldog gevraagd om een mini-replica van hun eerste coffeeshop op de Oudezijds Voorburgwal te maken. Een eerste expositie is er inmiddels ook, in het nieuwe Miniatuur Museum Amsterdam. Op Instagram kun je hem volgen op 54mvOnk.

Smart Underwear gadget ontdekt twee keer zoveel scheten?

Oeps, sorry. Hoe vaak zeg jij dat nu dagelijks, nadat je een windje hebt gelaten? Tot voor kort zou dat ongeveer 16 keer zijn, want dat was zo’n beetje de standaard voor het aantal scheten dat we dagelijks loslaten in de atmosfeer. Wetenschappers van de Universiteit Maryland hebben een eind aan die mythe gemaakt. Zij ontwikkelden een gadget dat je flatulentie activiteit registreert. Smart Underwear, een klein draagbaar apparaatje dat discreet aan ondergoed kan worden bevestigd, meet via elektrochemische sensoren de gasproductie in de darmen en de hoeveelheid waterstof in winderigheid, behalve wanneer de persoon op het toilet zit. De frequentie varieerde sterk per persoon: sommige mensen lieten slechts vier keer per dag een scheet, anderen tot wel 59 keer. Vrijwilligers konden zich aanmelden voor een internationaal praktijkonderzoek (www.flatus.info). De aanmeldingen verliepen ‘gezwind’, je kunt je nu nog slechts op de wachtlijst plaatsen.

Mediteren in een grafkist

Mediteren in een grafkist? Ja, dat kan, en waar anders dan in Japan. Een meditatiecentrum in Tokyo nodigt bezoekers uit om ‘naar het leven te kijken door zich bewust te zijn van de dood’. Dit kun je doen in een sessie van 30 minuten in een Japanse grafkist, een ‘kanoke’ in het Japans. Het centrum gebruikt hiervoor opgepimpte kisten van Tokyograve. Dit bedrijf kwam met grafexemplaren met nieuwe feestelijke kleuren en versieringen, waarmee ze het concept van de onvermijdelijke dood minder somber en verontrustend willen maken. Eén keer per maand zullen vijf van deze vrolijke doodskisten beschikbaar

zijn voor meditatie, zowel voor individuele klanten als voor groepen vrienden die alle vijf tegelijk willen gebruiken. Tevreden deelnemers aan dergelijke ‘kistervaringen’ zeggen dat ze na afloop van hun 30 minuten grafmeditatie onverwacht positief en energiek zijn. Bezoekers die depressief of claustrofobisch zijn wordt afgeraden om deel te nemen aan kistmeditatiesessies. We kunnen niet wachten op een kanoke karaoke concept!

HighLife Cup 2026

(Skatepark Pier 15 decor voor 32e editie)

Voor het eerst prijzen voor wietexperiment cannabis

Beste wiet: Black Amnesia van Dizzy Duck

Gelukkig zat het weer (uiteindelijk) mee en konden we genieten van deze sfeervolle locatie

De HighLife Cup 2026 gaat de geschiedenis in als een unieke editie. Voor het eerst werden cannabis producten die geteeld zijn voor het wietexperiment ook door de jury beoordeeld. Dat leverde meteen een Highlife Cup op voor de beste hasj. De HighLife Cup voor de beste wiet ging naar een vertrouwde naam; coffeeshop Dizzy Duck uit Den Haag won met hun Black Amnesia.

Skatepark Pier 15 in Breda was het nieuwe decor voor de 32e editie van de HighLife Cup. Een prachtige en ruime locatie, die ook nodig was omdat het deelnemersveld groter was dan ooit. Omdat een deel van de Nederlandse coffeeshops alleen cannabis producten van door de overheid gekozen telers voor het wietexperiment mag verkopen, was het niet meer dan logisch dat de organisatie er voor

koos om hun deelname voor de HighLife Cup open te zetten. Dat zorgde er voor dat er enige specifieke wietexperiment categorieën kwamen. En het was meteen raak! Coffeeshop John & Co won met de What the Fuck Ice-O-Lator hasj van Q-Farms meteen de HighLife Cup voor de beste hasj. Ook producten van andere telers vielen in de smaak van de jury, die dit keer (nog een

primeur) hun samples in glazen potjes aangeleverd kregen. Zodat ze de samples nóg beter op uiterlijk, geur, smaak, effect en algehele kwaliteit konden beoordelen. En wil je nog een derde primeur? Wat te denken van het debuut van de categorie (wietexperiment) edibles. Hier was het Hollandse Hoogtes die met hun Tiramisu Pralines (via John & Co) met de hoogste eer

wegging. Andere telers die prijzen in de diverse categorieën haalden waren Holigram, Growery, Aardachtig, Linsboer en CanAdelaar.

Haagse hegemonie

Meer vertrouwde namen bij de uitslagen kom je tegen bij de shops die niet meedoen aan het wietexperiment, en dat is nog altijd 85% van Nederland. Daar was het opnieuw Dizzy Duck die zich de beste kroonde. De Haagse coffeeshop rijgt de laatste jaren succes op succes aaneen, en ook dit jaar waren ze niet van het podium weg te slaan. Naast hun HighLife Cup voor beste cannabis (Black Amnesia) wonnen ze nog andere prijzen, waaronder een eerste prijs voor hun Candy Chrome (Coffeeshop Indica) en Rainbow Peaches (Coffeeshop Huisfavoriet Wiet). Dizzy Duck Downtown scoorde met Royal Beldia (Coffeeshop Oldskool Hasj) en Forbidden Joy Static (Coffee-

shop Huisfavoriet Hasj). De Haagse hegemonie werd verder vervolmaakt door plaatsgenoten Marbella en Magic. Marbella stond maar liefst vijf keer op het podium en haalde daarbij drie eerste prijzen! Magic scoorde met zowel de vestiging in Den Haag als die in Doetinchem. In de Seeds competitie pikte RQS de meeste prijzen op. Royal Queen Seeds won zelfs drie van de vier categorieën. Genesis uit Geleen voorkwam met hun Liberty Haze een totale zegetocht van RQS.

De Highlife Cup bewees wederom waarom zij al jaren een begrip is binnen de sector: een feest waar kwaliteit wordt gevierd, talent wordt erkend en waar de liefde voor uitstekende wiet en hasj centraal staat. Overal ontstonden gesprekken over aroma’s, smaken, kweektechnieken en de nieuwste ontwikkelingen binnen de branche. De

Highlife Cup draait niet alleen om competitie, maar vooral ook om het samenbrengen van mensen die een passie delen voor kwaliteit en innovatie. De verwachtingen voor de volgende editie zijn nu al hooggespannen.

HighLife en Soft Secrets bedanken langs deze weg alle deelnemers en juryleden die hebben meegeholpen om van de HighLife Cup 2026 een groot succes te maken. Ook de hoofdsponsors Canna, Coffeeshop Dizzy Duck, Coffeeshop Genesis, Coffeeshop Marbella, Coffeeshop Meetpoint,Coffeeshop Pax, Delta 9 Media en The Original Cones danken we van harte.

Zonder hen was de HighLife Cup editie 32 niet mogelijk geweest. Tot volgend jaar bij de 33e HighLife Cup Editie! 

Van de pauze-act kregen we het wel warm!
Voor de dorst onderweg naar huis werden flesjes water meegegeven Uitgifte van de goodiebags
Vanuit de foodtruck werden burgers met friet geserveerd

HighLife Cup

Dizzy

Daling ontmantelde wietkwekerijen zet door

Het aantal ontmantelde wietkwekerijen loopt net zoals de voorgaande jaren verder terug. De politie meldt in het Nationaal Overzicht Drugslocaties 2025 dat vorig jaar 759 hennepkwekerijen werden ontmanteld. In 2024 waren dat nog 895. Ondanks de daling van het totaal aantal geruimde kwekerijen, is het aantal in beslag genomen planten wel iets toegenomen.

Net zoals voorgaande jaren is de daling volgens de politie te verklaren door een aantal factoren, zoals de lage prioriteit en politiecapaciteit die het lokale gezag voor dit type opsporingswerk beschikbaar stelt. Daarnaast wordt er steeds meer cannabis illegaal ingevoerd vanuit het buitenland: ‘Zowel in 2023 en 2024 werd er al gerapporteerd over een

toename van hennep uit het buitenland. Ook dit zet zich in 2025 voort. In totaal werd er ongeveer 65.000 kg door de Douane in beslag genomen. Deze hennep is veelal afkomstig uit Noord-Amerika en Thailand, en komt binnen in zeecontainers, via luchtvracht, postpakketten en de passagiersstroom. Het aantal meldingen via Meld Misdaad Anoniem is het afgelopen jaar in relatie tot drugscriminaliteit in het algemeen gestegen. Echter wordt er voor meldingen specifiek over hennepkwekerijen juist een daling waargenomen.’ De meeste hennepkwekerijen werden ontmanteld in de Eenheid Oost-Nederland (127), gevolgd door de Eenheid Limburg (104). De politie: ‘Naast hennepkwekerijen werden er in 2025 ook stekkerijen, drogerijen en growshops ontmanteld. In totaal werden er 41 stekkerijen ontruimd. Dit zijn er 10 meer dan in 2024. Dat verklaart mogelijk ook de stijging van het aantal in beslag genomen stekken ten opzichte van 2024. De meeste geruimde stekkerijen bevonden zich net als vorig jaar in Zeeland-West-Brabant (12). Daarnaast zijn er ook 5 growshops gesloten op basis van artikel 11A van de Opiumwet. Dit waren er 2 minder dan vorig jaar. De growshops zijn gesloten in de eenheden Noord-Holland (2), Limburg (2) en Oost-Brabant (1). 

NFI: Cannabis meest gebruikte drug in het verkeer

Chemicus Carolien Boone en toxicoloog Kristof Maudens van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) onderzochten de uitslagen van ruim 64.000 door politie ingestuurde bloedmonsters. Uit de analyse van de monsters die positief testten op verdovende middelen blijkt dat THC (cannabis) de meest voorkomende drug is (71%), gevolgd door amfetamines zoals speed en xtc (30%), cocaïne (15%) en GHB (6.8%).

Het NFI: ‘Bijna alle aangehouden bestuurders waren man (92%), met een gemiddelde leeftijd van 29 jaar. Twee op de drie testten positief op het gebruik van één of meerdere drugs na verdenking van de politie op rijden onder invloed. Verder viel op dat jongere verdachten, onder de 26 jaar, vaak THC in hun bloed bleken te hebben. Het gebruik van cocaïne

en amfetamine neemt juist toe naarmate de bestuurders ouder zijn.’ Boone en Maudens analyseerden in hun onderzoek niet alleen welke drugs in de bloedmonsters aanwezig waren, maar ook in welke concentratie. Het ging om de periode 2017 tot en met 2023. Carolien Boone: ‘We gaan zeker nog vervolgonderzoek doen, waarbij we gaan kijken naar ongelukken onder invloed van drugs. Daar zijn nog geen cijfers over.’ De overheid toonde zich eerder tevreden over de invoering van de drugstesten in het verkeer. Minister van Justitie en Veiligheid David van Weel: ‘De resultaten van de bloedonderzoeken laten zien dat met name het gebruik van cannabis groot is. In 2023 is cannabisgebruik bij 75% van de positieve bloedonderzoeken vastgesteld. Dit is een toename ten opzichte van 46% in 2017.’ De VOC-werkgroep Drugs en Verkeer waarschuwt op de website www.cannabisenverkeer.nl : ‘Je kunt lang na consumptie nog steeds boven deze grenswaarde uitvallen, tot zo’n 14 uur na consumptie van cannabis door roken.’ Dit is natuurlijk heel erg ongewenst, zeker ook voor patiënten die medicinale cannabis gebruiken. Overigens is de kop die het NFI boven hun nieuwsartikel zette nogal misleidend, want de meest gebruikte drug in het verkeer is eigenlijk alcohol. Zo werden alleen in 2025 bijna 48.000 boetes uitgeschreven voor rijden onder invloed. 

Chemicus Carolien Boone (Foto: NFI)

Binnenkijken bij de wietproef telers (7)

LEGACY BRANDS

Van de tien wietproeftelers ging

Legacy Brands als laatste leveren, in januari 2026. Het bedrijf heeft een behoorlijke reis gemaakt voordat de eerste bestellingen de deur uit konden. ‘Dit is onze droom en onze passie. We weten uit ervaring dat de aanhouder wint en dat een startup altijd met uitdagingen te maken krijgt’, zegt CEO en medeoprichter Bastiaan Swager.

Tekst & fotografie: Derrick Bergman / Gonzo media

Swager heeft een kleurrijk cv. Hij runde gezondheidsbedrijven, waaronder Mastercare en de Chocolate Club, een biologisch superfood bedrijf en Freezlab, waar je in een cryotherapy chamber bij -110 °C je systeem een boost kunt geven. Daarnaast kweekte hij jarenlang cannabis en droomde hij ervan om dat ooit legaal te kunnen doen. ‘Legacy Brands heeft diepe roots en decennia kennis en ervaring uit de coffeeshopcultuur’, zegt Swager. ‘We zijn een schakel tussen de oude underground scene en de huidige, gereguleerde teelt, met als kernwaarden transparantie, respect en liefde voor de plant.’ Het bedrijf werkt onder meer samen met Mila van de Pollinator, Rinus Beintema van Suver Nuver en kweker Allstar Genetics, de teelt directeur en breeder. Het netwerk strekt zich tot in Californië uit. Via ‘AK’ van Death Row Cannabis, het wiet-merk van Snoop Dogg, heeft Legacy Brands toegang tot weefselkweek genetica uit Californië. Maar het bedrijf werkt ook met genetica van vaderlandse vlaggenschepen Green House, Sensi Seeds en Serious Seeds. Swager: ‘We combineren klassieke Nederlandse kennis, bijvoorbeeld op het gebied van assortiment, hasj en binnenteelt, met actuele ontwikkelingen als weefselkweek en geavanceerde lichtrecepturen.’

Uitdagingen

Het kantoor waar we zitten kijkt uit op een perceel van 35.000 m2. De vergunning om hier een nog veel grotere teellocatie te bouwen is onlangs verleend. ‘Eind 2024 was

dit nog akkerland, met nul nutsvoorzieningen en infrastructuur’, aldus Swager. Zo zijn er meer uitdagingen. Op hun eerste locatie, 600 meter verderop, krijgt Legacy te maken met tegenstand van een deel van de buurtbewoners. Dus verhuizen ze uiteindelijk naar de huidige plek, verder weg van de huizen aan de rand van het dorp. Met informatieavonden en rondleidingen geven ze uitleg en proberen ze zorgen weg te nemen. Een motie van het PvdA Tweede Kamerlid Songül Mutluer, die de Tweede Kamer op 5 maart 2024 aanneemt, zet de boel verder onder druk. Telers die (zoals Legacy) nog niet leveren, moeten dat binnen negen maanden gaan doen. Halen ze deze deadline niet, dan gaat hun plek naar de volgende teler op de wachtlijst. Swager: ‘Ondanks de enorme

Derrick Bergman en Bastiaan Swager tijdens de rondleiding
Bijna klaar om te oogsten: kamer vol GMO (Chemdawg x Girl Scout Cookies)

druk zijn we er vol voor gegaan. Want dit is onze droom en onze passie. We weten uit ervaring dat de aanhouder wint en dat een startup altijd met uitdagingen te maken krijgt.’ Op tafel liggen de eerste vruchten van alle arbeid en doorzettingsvermogen: dikke toppen Kaligria en Scots King, beide van Allstar Genetics. De eerste is een sativa

diverse belichtingsstrategieën en voedingsstoffen. We zetten LED-belichting in voor variëteiten die goed reageren op hoge lichtintensiteit en compacte topstructuren. Voor andere strains gebruiken we natriumof hybridebelichting, om klassieke trichomenopbouw en zwaardere terpenenprofielen te stimuleren.’ Doel is voor elke soort optimale omstandigheden creëren die het eigen karakter van de plant zo zuiver mogelijk naar voren laten komen.

Totale ervaring

Zkittlez kruising, RS11, GMO en Kosher Kush.

Optimale

omstandigheden

Aantallen vierkante meters, planten en kilo’s deelt Legacy Brands voorlopig liever niet. Ze liggen al onder een vergrootglas. Bovendien leest de concurrentie mee.

Tijdens de rondleiding vraagt Swager

Deur naar de kweekafdeling GMO (Chemdawg x Girl Scout Cookies)

met een bloeitijd van dertien weken. Die tijd krijgen de planten ook en alles wordt met de hand geknipt en zorgvuldig gecured. Legacy heeft zo’n vijftig soorten genetica op voorraad en brengt de komende tijd een mix van oude en nieuwe soortjes op de markt. Een paar namen wil Swager wel noemen: Z-Lime-Pie, een

vriendelijk of ik alleen de planten wil fotograferen, niet wat er boven hangt. Legacy beschouwt hun techniek en lichtrecepturen als intellectueel eigendom, het spreekwoordelijke geheim van de smid. De verschillende kweekruimtes zijn afgestemd op specifieke genetische lijnen, legt Swager uit. ‘Daarbij werken we met

‘Wij benaderen cannabisteelt als een vorm van precisielandbouw’, aldus Swager. ‘Genetica vormt het uitgangspunt, maar de totale ervaring van de eindproducten staat centraal. Die begint bij het terpenenprofiel – de geur en smaak – en loopt door naar een uitgebalanceerd effect. In plaats van te sturen op korte, extreme highs, richt de teelt zich op gelaagde, langdurige effecten waarin meerdere cannabinoïden en terpenen samen een rol spelen.’ Legacy Brands wil coffeeshops voorzien van producten met een duidelijke identiteit, zegt Swager. ‘Soorten die herkenbaar blijven over verschillende batches en die aansluiten bij zowel de moderne consument als de liefhebber van old school profielen. Daarnaast maken we speciale joints op verzoek van coffeeshops. Zo willen wij de term “legale wiet” inhoud geven: niet als massaproduct, maar als gecontroleerd ambachtswerk met een consistente, hoogwaardige uitkomst.’ 

Na twee weken groei gaan deze planten naar de bloeikamers

Tekst en fotografie: Derrick Bergman / Gonzo Media

Spannabis voor het eerst in Bilbao: kleiner, netter, minder gezellig

Na 22 edities in Barcelona verhuisde Spannabis dit jaar noodgedwongen naar Bilbao, de 600 kilometer naar het westen gelegen hoofdstad van Baskenland. Een stad met maar een fractie van het aantal cannabis clubs in Barcelona. ‘We wisten al dat dit een kleiner event zou worden dan voorgaande edities.’

Het was even wennen voor wie de vrolijke anarchie van de oude locatie gewend was, de Fira de Cornellà in Barcelona. Het Bilbao Exhibition Center (BEC) is een gigantisch complex met een kwart miljoen vierkante meter vloeroppervlak. Waar in Barcelona elk jaar meer tenten nodig waren om alle standhouders onderdak te bieden, paste heel Spannabis in één van de zes mega-hallen van het BEC. De voorzieningen waren beter, met roltrappen, overal groen tapijt en een veel betere aansluiting op het openbaar vervoer. Maar het was ontegenzeggelijk

minder gezellig. ‘De outdoor area is net de luchtplaats van de Bijlmer bajes’, grapte een Nederlandse bezoeker. Binnen klonk met de regelmaat van de klok door de hal: ‘Your attention please: we remind you that is is absolutely fordbidden to smoke inside the venue’. Dit verbod werd massaal overtreden, dat was wel hetzelfde als in Barcelona.

Zichtbaar blijven

Het aantal bezoekers was zoals algemeen werd verwacht lager, al kwam er op zaterdag flink wat volk voorbij. Een groepje Amerika-

nen legde uit dat er vanuit de VS geen directe vluchten naar Bilbao gaan; overstappen is duurder en meer gedoe, zeker ook voor standhouders. En natuurlijk ontbreekt in Bilbao de bonus van een bloeiende en makkelijk toegankelijke cannabis social club scene. Ook CANNA hield rekening met minder bezoekers, vertelt Susan van Brunschot (Business Unit Director CANNA España): ‘We wisten al dat dit een kleiner event zou worden dan voorgaande edities in Barcelona. Uiteindelijk waren er ook merkbaar een stuk minder mensen dan

De centrale hal van het BEC

voorheen. Toch is het goed dat we gegaan zijn. We hebben veel mensen kunnen spreken en het is sowieso goed om zichtbaar te zijn en te blijven.’

Verschilde het publiek van dat in Barcelona?

‘Qua samenstelling niet echt, maar je merkte wel dat er minder bezoekers van buiten Europa of bestemmingen verder weg waren. Dat was wel jammer.’

Hadden jullie nieuwe producten om te laten zien?

‘Jazeker; onze nieuwe CANNA Silica. We zijn niet direct meegegaan met de Silica-hype, maar hebben eerst gedegen wetenschap-

pelijk onderzoek gedaan naar de werking, de verschillende vormen enzovoort. We hebben een bijzonder silicium-product ontwikkeld, dat onze eigen verwachtingen overtrof. Geen dertien-in-een-dozijn product, maar echt effectief.’

Hoe belangrijk zijn beurzen als Spannabis voor de branche en voor CANNA?

‘Zulke beurzen zijn onmisbaar en geven de branche karakter. Al zie je wel een duidelijke scheiding ontstaan tussen lifestyle events en

Vind je die scheiding een goede ontwikkeling?

‘Ja. Ik ben ervan overtuigd dat je hier als merk op moet inspelen en moet weten waar je wel en niet aanwezig en zichtbaar bent. Ik denk dat die scheiding nu vanzelf aan het ontstaan is, kijk bijvoorbeeld naar hoe de Mary Jane in Berlijn is opgezet. Eén dag B2B en drie dagen festival.’

Spagaat

Misschien komt de wietbeurs oude stijl, gericht op zowel consumenten als ondernemers, aan het einde van zijn natuurlijke levensduur. In Bilbao zag je de spagaat tussen die groepen als je langs de stands liep. Een consument heeft geen behoefte aan machines om van grote hoeveelheden kief ultra-zuivere static sif t hasj te maken. En ondernemers zitten niet te wachten op stands die pijpjes of grinders verkopen. Daar zitten veel consumenten trouwens ook niet (meer) op te wachten. Zij komen niet om iets te kopen, maar voor de cannabiscultuur en om samen stoned te worden. Liefst met iets lekkers te eten en te drinken en live muziek erbij. De thuistelers onder hen kunnen hun spullen ook via internet aanschaffen. Maar toch… het in de jaren negentig door Boy Ramsahai verzonnen concept van een cannabisbeurs voor consumenten én ondernemers heeft veel memorabele evenementen en

meer B2B beurzen, symposia en gatherings Dit is inherent aan het volwassen en professioneel worden van gelegaliseerde markten.’

ontelbare contacten opgeleverd. Het scheiden van ondernemers en consumenten kan ook een verarming blijken. 

CANNA introduceerde CANNA Silica tijdens de 23e Spannabis
De Outdoor area deed een bezoeker denken aan de luchtplaats van de Bijlmer Bajes
Bezoekers passeren enorme bud

Coffeeshop

tExperi mentje

Deel 32

Coffeeshop ‘t Experimentje

EEN TOTAAL ANDERE DYNAMIEK

Op 7 april 2025 is de experimentfase van het Experiment Gesloten Coffeeshopketen écht van start gegaan. De redactie van Highlife volgt de ontwikkelingen rondom het wietexperiment al jarenlang en doet hiervan verslag in de serie ’t Experimentje. De voorbereidingen hebben heel wat voeten in de aarde gehad. Het heeft jaren geduurd voordat de bijna tachtig coffeeshops eindelijk konden beginnen met de verkoop van legale gecontroleerde wiet en hasj. De omschakeling van achterdeurwiet naar experimentwiet is een ingrijpend proces dat grote gevolgen heeft voor de Nederlandse cannabismarkt. Voor de goede orde; dit is een fictieve coffeeshop. Maar de problemen waartegen de eigenaar en zijn team aanlopen zijn reëel.

De tiende teler is nog maar net begonnen en we zitten alweer in een totaal andere dynamiek. Ik schreef vorige keer al dat er met tien productieve telers waarschijnlijk snel sprake zou zijn van overproductie. Dat blijkt een stuk sneller te gaan dan ik dacht. De gevolgen beginnen zich duidelijk af te tekenen op de markt. De inkoopsprijzen staan onder druk en dat leidt voor telers weer tot nieuwe uitdagingen

Goed nieuws

Voor onze klanten is het vooral goed nieuws. Er is veel keuze en sommige collega’s verlagen de prijzen zelfs al in de winkel. Of dat slim is moet zich nog uitwijzen. Als de concurrentiestrijd tussen de telers overslaat

op de coffeeshops, dan kan dat op den duur ook ertoe leiden dat er een prijzenoorlog tussen coffeeshops ontstaat. In het slechtste geval gaan er dan coffeeshops omvallen of worden zij overgenomen door collega’s. De keerzijde daarvan is dat de overlast dan kan toenemen, omdat het te druk wordt in bepaalde shops. Het aanbod is inmiddels dus heel divers en goed betaalbaar en van hoge kwaliteit, perfect nieuws voor de klanten!

Maar voor ons coffeeshopondernemers betekent het dat we aan de bak moeten.

‘Prefered budtender’

Op inkoop kan ik me niet meer onderscheiden van collega coffeeshops. Ik moet toch meer doen dan vroeger om klanten aan mijn

zaak te binden. Mijn personeel speelt daarbij een belangrijke rol. Ik ben continu bezig om samen met mijn budtenders te bedenken hoe zij klanten zo goed mogelijk kunnen begeleiden met de aanschaf van producten in de zaak. Ik zorg ervoor dat ze een deel van de producten ook zelf kunnen uitproberen en beoordelen en we bespreken regelmatig met het team de verschillende producten en ervaringen met klanten. Ook de feedback van de klanten speelt daarbij een belangrijke rol. Een van de ontwikkelingen van de laatste tijd is dat sommige klanten bij hun ‘prefered budtender’ hun wiet kopen, omdat deze weet wat deze klant wil. Ik neem aan dat andere shops zich op een heel andere manier zullen gaan profileren dan dat ik dat nu probeer.

Maar linksom of rechtsom, we zullen moeten gaan ondernemen op een heel andere manier dan dat we altijd hebben gedaan.

Schaalvergroting

Een collega vertrouwde mij laatst toe dat de lol er voor hem er zo wel vanaf is. Wij zijn langzaam maar zeker een speelbal van de telers geworden en hebben steeds minder grip op onze eigen winkels. Dat is niet alleen frustrerend voor ons zelf. Het roept de vraag op of deze trend uiteindelijk niet de ondergang van de traditionele coffeeshop inleidt. Als mensen zoals hij hun zaak opgeven is de kans groot dat deze in handen komt van een partij die al meerdere shops exploiteert. Het voordeel daarvan is dat er een zekere coffeeshopexpertise in de zaak blijft en dat de coffeeshop niet door een stel cowboys gaat worden gerund. Het nadeel is dat ketenvorming op de loer ligt, waarbij monocultuur en marktverschraling in het verschiet liggen. Ook lijkt het me geen

De Hollandse coffeeshop was tientallen jaren uniek in zijn soort

prettig vooruitzicht dat we toegaan naar een situatie waarbij uiteindelijk alle kleintjes door de grote jongens zullen worden opgeslokt. Ik heb geen goed gevoel bij dat soort schaalvergroting en ik denk dat uiteindelijk de consumenten er niet bij zijn gebaat.

RapMexx

Ik denk nog wel eens terug aan de verbetenheid waarmee sommige officieren van justitie zich verzetten tegen de commercialisering van de coffeeshops. Zij waren er fel op tegen dat coffeeshops normale winkels zouden worden. Coffeeshops moesten kleinschalige, beheersbare winkels blijven die zich richten op lokale blowers. Ik vond dat toen belachelijk. Maar als je kijkt wat er gebeurt als je de commerciële jongens die van elke sector een eenheidsworst weten te maken de vrije hand geeft, dan was dat misschien zo gek nog niet.

Het lullige is ook dat de nieuwe coffeeshops meestal geen verblijfsplekken bieden. Ik hoorde de Eindhovense RapMexx - die op

social media bekend is vanwege zijn shopvideo’s - er laatst ook al over. De ouderwetse coffeeshop waar smokers samen een jointje kunnen opsteken begint langzamerhand te verdwijnen. Hij suggereerde dat er wellicht andere plekken zullen komen waar dat kan. Maar het blijft natuurlijk ontzettend jammer dat je zo het kind met het badwater weggooit. De Hollandse coffeeshop was tientallen jaren uniek in zijn soort.

NVWA

Het verdwijnen van de verblijfsfunctie heeft overigens ook alles te maken met het Nederlandse rookbeleid. Coffeeshops kunnen hun vergunning verliezen als iemand in de zaak wordt aangetroffen met een joint met tabak. Daarnaast mag ons personeel niet in een ruimte werken waar tabak wordt gerookt. De door sommige telers georganiseerde proeverijen waarbij klanten samen nieuwe soorten konden uitproberen zijn inmiddels ook verboden. Dat stond in een nieuw beleidsdocument van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Daar stond ook: “U mag geen informatie delen over de geur, smaak of het effect van de cannabis. Niet op de verpakking en bijvoorbeeld ook niet op uw website of via social media.” Dat geldt dus zowel voor ons als voor de telers. Die mogen de informatie over geur, smaak en effect dan weer wel delen met ons. Zowel mondeling als schriftelijk. Maar die informatie mag niet in het zicht van consumenten worden geplaatst en mag de coffeeshop ook niet verlaten via het personeel. Je mag trouwens wel een QR-code op de verpak-

king zetten die verwijst naar site waarop de labtesten en het terpenenprofiel van het product zijn terug te vinden. In de praktijk blijkt dat klanten vrijwel nooit de moeite nemen om deze data te bekijken.

Geest is uit de fles De NVWA kan boetes opleggen als zij overtredingen constateren. En ze kunnen ook batches afkeuren van telers. Hoe vaak dit het afgelopen jaar is gebeurd zeggen ze niet. Er is geen informatie bekend over het aantal afgekeurde en/of vernietigde batches. Wel kun je via de Inspectie van Justitie en Veiligheid iets terugvinden over andere overtredingen. Die gaven in april 2026 aan dat zij 46 inspecties bij telers hadden uitgevoerd. Daarbij zijn 42 overtredingen vastgesteld en 32 sancties opgelegd. Meestal ging dat over verkeerde registraties in het track-and-trace-systeem en het niet naleven van beveiligingsvoorschriften. Ze hebben naar eigen zeggen vier keer een financiële boete opgelegd. Dat ging over bedragen tussen €1.000 en €20.000.

Dat is natuurlijk klein bier als je naar de bedragen kijkt die in zo’n teeltbedrijf omgaan. De overheid denkt in al zijn wijsheid dat ze die ongebreidelde ondernemerslust kan beteugelen door het aanscherpen van regels. Maar er zijn natuurlijk allerlei andere manieren te bedenken waarop telers bepaalde shops en hun producten kunnen promoten. De durfkapitalisten zijn niet meer te stoppen. Die geest is uit de fles. 

Nu alle tien telers actief zijn is er ruim voldoende aanbod (Foto: Derrick Bergman / Gonzo Media)

Met elkaar van cannabis genieten… HIGH ROLLERS: 420-friendly foodtruck & lifestyle festival

Tekst & fotografie: Derrick Bergman / Gonzo Media

Een ruime, vrijplaatsachtige locatie, food trucks, podia binnen en buiten, een Arcade Zone, een Art Area en een markt met kraampjes. Met deze ingrediënten stelden Ruben Coelho en Arthur Konijn een smakelijk evenement samen, dat op 4 april voor de tweede keer plaatsvond in HAL 25 in Alkmaar. Zelf noemen ze High Rollers een 420-friendly foodtruck- en lifestylefestival.

Ruben ‘Uncle Kush’ Coelho verwelkomt de eerste bezoekers
‘Blaze and Brush’: lekker creatief bezig zijn in de Art Area

Ruben Coelho maakt als Uncle Kush de podcast The High Cloud en was daarvoor redacteur van Mediwietsite. High Rollers organiseert hij onder de naam Never Leaf Events met Arthur Konijn. Coelho: ‘We richten ons op een zo breed mogelijk publiek onder cannabisconsumenten. Niet per se de hardcore wiet-nerds, growers, industriemensen, maar ook mensen die gewoon af en toe een jointje roken en dat ook weleens in een setting willen doen waar dat normaal gezien ongebruikelijk is.’

Underground vibe

Waar cannabis evenementen in het buitenland netter en zakelijker worden, heeft High

Rollers juist een underground vibe. Er is een markt met wat kraampjes, maar je komt hier toch vooral om plezier te hebben, lekker te eten en met elkaar van cannabis te genieten. Niet om iets te kopen of te netwerken. De workshop ‘Blaze and Brush’ zit bijna doorlopend vol. Naast de tafels met knutselende bezoekers maakt kunstenaar Patrick Mezas een beeld van een opgestoken vuist met een joint tussen de vingers. Iets verderop werkt Mossy Giant een schets uit en praat met bezoekers. Buiten schijnt de zon en vermengen de geuren van tientallen joints, verdampers en dab rigs zich met die van verschillende keukens en verse koffie. Het volume van het buitenpodium is bescheiden genoeg om

elkaar te verstaan zonder te hoeven schreeuwen. Zoals bij elk cannabis evenement zijn de mannen in de meerderheid, maar gelukkig zijn er ook heel wat vrouwen. Binnen bepalen grote houten aardappelkratten en plastic watertanks het beeld. In de arcade zone wordt gebiljart, gepingpongd, geflipperd en Donkey Kong gespeeld, als in een enorme coffeeshop met een extreem hoog plafond. Op het binnen podium speelt Heights Meditation een heerlijke reggae set; ooit stonden ze op het podium van Cannabis Bevrijdingsdag. Later die avond treden rappers Sepa en Kingsize op, maar dan ben ik al weg. Coelho kijkt tevreden terug op de tweede High Rollers: ‘Volle bak, veel tevreden bezoekers, al is er natuurlijk altijd ruimte voor verbetering. We zijn vooral blij dat de gemeente dit jaar niet twee keer is komen kijken. Ze stuurden maar één keer Boa’s langs om te zien of we ons hielden aan de wet- en regelgeving en de event vergunning.’

Wat is je het meest bijgebleven van de dag?

Coelho: ‘Ontzettend veel steun vanuit de partners, veel coffeeshops erbij dit jaar en andere partners die ervoor zorgen dat we een unieke en mooie ervaring kunnen teruggeven aan de bezoekers.’

Is er al een datum voor de derde editie?

Coelho: ‘Nog niet, maar het wordt april of mei 2027. Wordt aan gewerkt!’. 

Patrick Mezas werkt aan zijn gebalde vuist met joint in de Art Area
Vintage Donkey Kong machine in de Arcade Zone

Japanse wasabi uit Oostenrijk:

een van de meest bijzondere indoorgewassen van Europa

Tussen de bergen in het zuiden van Oostenrijk gebeurt iets wat je eerder in een Japanse vallei zou verwachten dan in een high-tech indoor farm. Martin en Eszter telen daar namelijk verse wasabi. Niet in modderige bergbeekjes, maar in een volledig gecontroleerd hydrosysteem binnenshuis.

En dat is behoorlijk uniek. Want wasabi staat bekend als één van de moeilijkst te kweken gewassen ter wereld.

Waar veel specialty crops tegenwoordig hun weg vinden naar kassen en indoor farms, blijft echte wasabi een buitenbeentje. De plant groeit van nature uitsluitend onder zeer specifieke omstandigheden: koel stromend water, stabiele temperaturen, hoge luchtvochtigheid en vooral extreem weinig fouten in de teelt. Precies daarom mislukt commerciële wasabiteelt zo vaak.

Een Japanse bergstroom nagebouwd in een indoor farm

Om die natuurlijke omstandigheden na te bootsen ontwikkelden Martin en Eszter hun eigen drijvende recirculatiesysteem. Binnen dat systeem worden temperatuur, waterkwaliteit en voeding continu gecontroleerd.

De planten beginnen als in vitro-culturen uit

Japan. Vervolgens groeien ze maandenlang door totdat de rhizomen sterk genoeg zijn om geoogst te worden. Een deel van de plant blijft intact zodat nieuwe groei direct weer door kan zetten. Daardoor kan iedere vijf tot zes weken opnieuw geoogst worden.

Het hele proces gebeurt binnenshuis: van teelt en oogst tot verwerking en verpakking.

De verse wasabi wordt uiteindelijk verwerkt tot poeders en pasta’s voor restaurants, voedingsbedrijven en zelfs sport- en wellnessproducten. Daarmee groeit de vraag naar hoogwaardige Europese wasabi opvallend snel. Zeker nu chefs steeds vaker op zoek zijn naar echte wasabi in plaats van de bekende groene mierikswortelpasta die meestal als “wasabi” wordt verkocht.

Technologie, precisie en een stabiel systeem

Volgens Martin draait succesvolle wasabiteelt vooral om stabiliteit. Kleine schommelingen in waterkwaliteit of voeding kunnen direct problemen veroorzaken. Daarom werken ze met een recirculerend hydrosysteem waarbij controle centraal staat.

Voor de voeding kozen ze uiteindelijk voor producten uit de Aqua-lijn van CANNA, aangevuld met onder andere CANNA CALMAG AGENT en CANNA RHIZOTONIC. Vooral de stabiliteit binnen recirculerende systemen bleek volgens hen doorslaggevend.

Daarnaast draait de locatie grotendeels op zonne-energie. Opvallend, want ondanks de technische complexiteit wordt het hele bedrijf gerund door slechts zes medewerkers

Specialty crops worden steeds interessanter

De indoorteelt van wasabi laat zien hoe snel controlled environment agriculture zich ontwikkelt. Waar indoor farming vroeger vooral draaide om sla of kruiden, verschuift de aandacht steeds vaker naar exclusieve specialty crops met een hoge marktwaarde.

En juist gewassen die buiten moeilijk voorspelbaar zijn, blijken interessant voor volledig gecontroleerde teeltsystemen.

Martin en Eszter bewijzwen dat zelfs een extreem gevoelig Japans gewas succesvol lokaal geproduceerd kan worden in Europa.

Het blijft ergens een fascinerend idee: een plant die normaal groeit in koude Japanse bergstromen, nu perfect gedijt in een Oostenrijkse indoor installatie tussen pompen, sensoren en drijvende teeltbedden.

De toekomst van indoor farming hoeft blijkbaar niet altijd groter te worden. Soms wordt het juist interessanter wanneer het specialistischer wordt.

Watch the video on youtube

Gevaarlijke synthetische stoffen gevonden

Ophef rond blauwe hasj

Oplettende cannabis consumenten kwamen onlangs een heel merkwaardig product tegen. Blauw gekleurde hasj werd als ‘Blue Magic melt hash’ aangeboden. Een bezorgde consument ondernam actie en schakelde Delta 9 Analytics in om het product te testen. Na laboratorium onderzoek bleek het wanproduct gevaarlijke synthetische stoffen te bevatten.

De testresultaten waren ronduit schokkend.

Jan Boogaart van Delta 9 Analytics legt uit. Het bedrijf zorgde in 2020 voor een revolutie in de Nederlandse cannabiswereld met de introductie van de Purpl PRO, een draagbaar testapparaat voor cannabis, waarmee THC- en CBD-gehaltes nauwkeurig worden gemeten, maar waarmee ook verontreinigde of bewerkte cannabis meteen door de mand valt. Boogaart: ‘Het verhaal rondom die blauwe hasj is eigenlijk onderdeel van iets groters dat we de afgelopen maanden steeds vaker tegenkomen. De blauwe hasj was namelijk niet de eerste rare ontdekking. Het was eigenlijk het meest extreme voorbeeld van een patroon dat we al een tijd zien tijdens kwaliteitscontroles met de Purpl PRO. Tijdens die metingen kwamen we meerdere hasj-producten tegen die gewoon als “normale THC-hasj” verkocht werden, maar qua resultaten totaal niet logisch waren. Een paar voorbeelden: “La Mousse” (4,32% THC / 10,51% CBD, dus meer dan twee keer zoveel CBD als THC), “Libanon” (2,40% THC / 13,85% CBD, dus bijna zes keer zoveel CBD als THC) en “Piatella” (5,09% THC / 44,39% CBD (dus bijna negen keer zoveel CBD als THC). Dat zijn geen normale verhoudingen meer voor hasj die als THC-product verkocht wordt. Voor ons waren dit duidelijke signalen dat er waarschijnlijk gewerkt wordt met CBD-basisproducten die vervolgens worden “opgevoerd” om een THC-effect na te bootsen.’

Vervuiling

Boogaart vervolgt: ‘Toen kwam dus die blauwe hasj voorbij. En eerlijk gezegd: hasj hoort gewoon niet blauw te zijn. Het zag er zo onnatuurlijk uit dat we direct besloten het naar een gespecialiseerd laboratorium te

sturen. Wat eigenlijk nog het meest zorgwekkend is; het product was waarschijnlijk allang verkocht aan consumenten voordat wij het toevallig tegenkwamen. Als niemand het had opgemerkt, was die vervuiling waarschijnlijk compleet onder de radar gebleven. De laboratoriumresultaten

bevestigden eigenlijk direct dat er iets serieus mis was. Het sample bevatte: 86,12% CBD en 0,14% THC, het was dus praktisch een pure CBD-extractie in plaats van hasj. Daarnaast heeft het lab gescreend op een enorme lijst bekende synthetische cannabinoïden: JWH-series, AM-series, 5F-ADB, MDMB-PINACA, enzovoort. Alles kwam terug als “Not Detected”. Maar het lab vond wél een onbekende verbinding die niet in hun standaarddatabase zat. Uiteindelijk konden ze de moleculaire structuur identificeren als een nieuw indazool-type molecuul, afgeleid van

MDMB-PINACA. Dat betekent waarschijnlijk dat deze stof zó nieuw is dat standaard screenings hem nog niet herkennen. En dat dit mogelijk één van de eerste gedocumenteerde vondsten hiervan in Nederland is, en dat consumenten dit mogelijk al gebruikt hebben zonder dat iemand wist wat erin zat.’

Extra zorgelijk

Boogaart: ‘Wat het extra zorgelijk maakt, is dat dit ons heel erg doet denken aan de situatie uit 2020-2021. Toen zagen we precies hetzelfde gebeuren met CBD-wiet die bespoten werd met synthetische cannabinoïden en verkocht werd als normale cannabis. Dat heeft destijds geleid tot zware gezondheidsincidenten, ziekenhuisopnames en in sommige gevallen zelfs dodelijke slachtoffers. Want het grote probleem met synthetische cannabinoïden is dat ze extreem onvoorspelbaar zijn. Ze zijn vaak vele malen sterker dan natuurlijke THC. Consumenten weten meestal niet wat ze gebruiken en de effecten kunnen variëren van hartkloppingen en paniek tot bewusteloosheid of psychoses.

En precies dat patroon lijken we nu opnieuw te zien, maar dan bij hasj.’’

Tot slot: ‘Wat we op dit moment eigenlijk zien zijn twee soorten verdachte producten. Hasj met extreem afwijkende CBD/THC-verhoudingen en visueel afwijkende hasj zoals die blauwe sample, waarbij daadwerkelijk synthetische vervuiling werd gevonden. Zonder kritisch testen én goed opletten is dit bijna niet te herkennen. En als er inmiddels stoffen rondgaan die zelfs gespecialiseerde labs nog niet direct in hun database hebben staan, dan is dit mogelijk een groter probleem dan veel mensen nu beseffen.’ 

Amsterdam voert géén toeristenverbod coffeeshops in

Goed nieuws uit de hoofdstad. Amsterdam voert geen toeristenverbod voor coffeeshops in, blijkt uit het coalitieakkoord van PRO en D66, dat op 3 juni werd gepresenteerd. De PvdA wilde het i-criterium invoeren voor de binnenstad, maar PRO-fusiegenoot GroenLinks en D66 zagen daar niets in.

Al voor het akkoord officieel naar buiten kwam, vierde Arjan Roskam al feest in Zuid-Afrika. De ondernemer met verschillende Green House coffeeshops in Amsterdam dankte zijn zakenpartner Joachim Helms uitbundig, die al langer mede namens de BCD stevig lobbywerk verrichte om de coffeeshops voor internationale bezoekers toegankelijk te houden.

Draai PvdA i-criterium

De hoofdstedelijke PvdA zorgde vorig jaar voor flink wat onrust onder de lokale coffeeshops, toen men in hun verkiezingsprogramma een opmerkelijke draai maakte. Eerder waren ze tegen plannen van burge-

meester Femke Halsema (GroenLinks) om het i-criterium in te voeren, maar nu bleken ze plotseling voor: ‘’Om drugstoerisme tegen te gaan, spreiding van de drukte te vergroten en

de dominantie van coffeeshops in de binnenstad terug te dringen, voeren we het i-criterium in de binnenstad in.’ D66 reageerde meteen al negatief op de draai en verklaarde dat ze straatdealers geen extra werk wilden geven. PRO-partner GroenLinks hield zich eerst wat op de vlakte, maar gaf later meer duidelijkheid na vragen van Highlife: ‘GroenLinks is niet voor het invoeren van het i-criterium.’ Gelukkig heeft het gezonde verstand dus gezegevierd en is het onzalige idee nu gesneuveld. Buitenlandse bezoekers blijven welkom in de Amsterdamse coffeeshops. En dat is maar goed ook, want geen enkele Amsterdammer zit te wachten op nóg meer overlast van straatdealers.

Stichting De Ambassade Zwijndrecht is een echte cannabis social club. We hebben passie voor de producten die we verkopen én voor de mensen die ervan houden; recreatief of medicinaal. De enige cannabis Social Club in Nederland heeft een app!

Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New! Nieuw! New!

Buitenlandse bezoekers blijven welkom in Amsterdamse coffeeshops

H!GH AGE DEEL

8

CAREL (73)

“Saai was het nooit”
Door: Moreno Molenaar

Dit keer zijn we voor deel 8 van H!gh Age in Scheveningen. Boven me krijsen de meeuwen en de zeelucht verraadt dat de kust vlakbij is. Eenmaal binnen maakt de zeelucht al snel plaats voor de geur van cannabis. In coffeeshop Blue White ontmoet ik Carel Brand (73), die hier al tientallen jaren eigenaar is. Terwijl boven klanten in en uit lopen, neemt hij me mee naar de kelder van het pand. Tussen gitaren, kabels en opnameapparatuur blijkt al snel dat deze plek voor Carel meer is dan alleen zijn zaak, en dat een joint roken niet het enige is wat hij graag doet.

Het was 1968. Carel was zestien jaar oud. Hij en zijn vrienden werden op school gezien als hippies: jongens met lange haren die in bandjes speelden. Via iemand uit zijn band hoorde hij voor het eerst over blowen. De jongen vertelde er enthousiast over, waarop Carel dacht: “Dat wil ik ook wel eens proberen.” Een paar dagen later zat hij op een zolderkamertje. Het was donker, er brandden wat kaarsjes en er werden chillums gerookt met hasj. Carel rookte mee, inhaleerde diep, maar voelde niets. “Is dit het nou?”

Boem. In één klap sloeg de hasj in Later kocht hij zelf een stukje hasj, 2,5 gram voor tien gulden. Alleen op zijn kamer stopte hij wat hasj in een pijpje en nam een paar trekjes. Weer gebeurde er niets. Tot de deurbel ging. “Toen schrok ik zo hard, boem. In één klap sloeg de hasj in,” zegt Carel. Hij koppelde blowen al snel aan muziek en creativiteit. In de muziekscene waarin hij opgroeide, was blowen vanzelfsprekend. “We blowden allemaal.” Maar niet alleen muziek maken, ook lezen en studeren kregen een andere lading. Samen met vrienden zat hij stoned boven zijn schoolboeken gebogen. “Dat is het allerleukste wat er is. Grieks en

Latijn vertalen als je stoned bent.”

Hasj

en vrijheid

Hasj kopen was vroeger makkelijker dan wiet. In Den Haag waren veel adresjes: buurthuizen, cafés of huisdealers. In Voorburg zat een plek die hij nooit is vergeten. Het was een alternatief jongerencentrum waar blowen, muziek en experimenteren samenkwamen. Binnen zaten mensen in grote kringen joints te draaien. Lange vloeitjes bestonden nog niet, dus werden kleine aan elkaar geplakt. Zijn vriend Ronnie was daar volgens Carel een meester in. De kunst was om een joint zo groot te draaien dat hij de hele kring rondging en uiteindelijk weer bij jezelf terugkwam.

Verbondenheid

Maar niet alleen rond Scheveningen had Carel zijn plekjes. Soms reisde hij ervoor naar Amsterdam. “Dan stonden we op zaterdagavond bij de snelweg. In die tijd kreeg je altijd wel een lift.” Daar bezocht hij de Melkweg, waar volgens hem de beste hasj van Nederland te krijgen was: “Schimmel Afghaan”. Boven in het gebouw lagen schuimvloeren en werden vloeistofdia’s op de muren geprojecteerd. “Als je daar een

tijdje had gezeten, was je echt helemaal van de wereld.” Volgens Carel dook cannabis in de jaren zeventig steeds vaker op. Hij herinnert zich hoe je zelfs op de radio Koos Zwart wekelijks de hasjprijzen hoorde voorlezen. Terwijl Carel terugdenkt aan die tijd verschijnt een glimlach op zijn gezicht. Volgens hem draaide blowen toen niet alleen om cannabis, maar om verbondenheid. Onder blowers leefde het gevoel dat zij samen iets opbouwden dat anders was dan “de maatschappij met al z’n hardheid en ellende”.

Blue White

In de jaren zeventig woonde Carel in Amsterdam, waar hij Nederlands studeerde. Hij wilde docent Nederlands worden, maar sloeg uiteindelijk een andere richting in. Hij kreeg de kans om een strandtent over te nemen in Scheveningen. Carel groeide als kleine jongen op tussen de strandtenten. Dus besloot hij ervoor te gaan. Zes jaar lang runde hij de strandtent, maar toen wilde hij iets anders en maakte hij de overstap naar een croissanterie in Scheveningen. Beneden in het pand ontdekte hij een ruimte die meteen zijn aandacht trok: de perfecte plek voor een muziekstudio. Hij dacht toen: “Dit moet ik

We blowden allemaal

hebben.” De croissanterie liep alleen niet zo goed. Een medewerker stelde daarom voor om hasj te gaan verkopen. “Dat vond ik best spannend. Ik zei nog: moeten we dat wel doen?” Eerst verkochten ze een paar zakjes,

Onder blowers leefde het gevoel dat zij samen iets opbouwden dat anders was dan “de maatschappij met al z’n hardheid en ellende”

maar al snel begon het te lopen. Wat begon als een kleine zaak groeide uit tot coffeeshop

Blue White, inmiddels al ruim veertig jaar onderdeel van Scheveningen.

Roerige jaren

In de jaren dat de shop groeide, raakte Carel steeds meer betrokken bij de Haagse coffeeshopwereld. Samen met andere coffeeshopeigenaren richtte hij rond 1998 de VHC op, een belangenvereniging voor Haagse coffeeshops. Volgens Carel waren het roerige jaren, waarin coffeeshops voortdurend moesten vechten om te mogen blijven bestaan. Mensen hebben vaak een bepaald beeld van coffeeshopeigenaren. Als Carel vertelt wat hij doet, reageren ze verrast. “Je ziet er helemaal niet uit als een coffeeshophouder,” krijgt hij dan te horen. Zelf vindt hij dat vooral grappig. Tegenwoordig staat hij minder vaak achter de toonbank. Het werk is routine geworden en lichamelijk zwaarder. Het personeel en zijn twee zonen nemen het over. Het is de bedoeling dat zij later het stokje overnemen.

Blowen en muziek maken

Carel heeft nu meer tijd om te doen wat hij

zijn hele leven al doet: blowen en muziek maken. Beneden in de studio onder de zaak is de plek waar hij nu veel zit. Vroeger trad hij op in cafés en strandtenten. Hij zong, schreef liedjes en speelde basgitaar in verschillende bandjes, van blues tot symfonische rock. Met sommige mensen uit die tijd werkt hij nog altijd samen. Zo is Victor Meijer een oude vriend die al vanaf het begin over de vloer komt. Samen schreven ze liedjes en werkten ze aan verschillende muziekprojecten. Voor Carel gaan muziek en blowen hand in hand. Of hij nu achter de knoppen zit of zijn gitaar pakt, een joint hoort daar voor hem bij.

Cannabis nu en vroeger

Voor Carel is blowen onderdeel van zijn dagelijkse leven. Hij zegt zelfs meer te blowen dan vroeger. Hij merkt er zelf nog

voor hem begonnen te praten over de geur, zonder hem aan te kijken. Dat vond hij wel grappig. Blijkbaar paste hij niet in het beeld dat mensen hebben van iemand die wiet bij zich draagt. Het liefst rookt hij op het strand. Vaak loopt hij daar met zijn hond of zit hij op de boulevard. Lachend vertelt hij hoe hij daar soms “als een nette burger” stiekem een joint rookt, terwijl dat offcieel niet mag.

Andere sfeer

Soms mist hij de oude tijd wel. De sfeer rondom blowen is veranderd. Waar vroeger complete avonden draaiden om samen te zijn, te praten en joints te delen, gebruiken mensen cannabis nu vaker individueel. Toen zaten de shops nog vol en voelden ze meer als een woonkamer dan als een winkel. Er waren meer plekken waar mensen samen

“Je ziet er helemaal niet uit als een coffeeshophouder,” krijgt hij dan te horen.

maar weinig van. “Daar rook ik te veel voor,” zegt hij. Pas als hij een tijd niet heeft geblowd, bijvoorbeeld tijdens een vakantie, voelt hij het effect weer beter. Volgens Carel is de kwaliteit van cannabis tegenwoordig veel hoger. “Vroeger kwam je nog weleens rotzooi tegen.” Nu is de wiet sterker, schoner en consistenter. Waar hij vroeger vooral hasj rookte, kiest hij nu vaker voor wiet, al mixt hij zijn joints nog wel met tabak.

“Als een nette burger”

Cannabisgebruik is volgens hem normaler geworden dan vroeger, maar het oordeel is nooit helemaal verdwenen. Laatst zat hij in de bus met een zak wiet bij zich. Twee vrouwen

konden komen om te blowen en creatief bezig te zijn. “Dat vind ik wel jammer, dat dat er niet meer is,” zegt hij.

Geen spijt

Carel heeft geen spijt van de keuze die hij maakte op dat zolderkamertje in 1968. Misschien had hij, als hij niet was gaan blowen, zijn studie serieuzer genomen en was hij docent Nederlands geworden. Maar lang staat hij daar niet bij stil. Het gesprek dwaalt langzaam af. Carel staat op, pakt zijn gitaar en steekt een joint op. Hij speelt wat noten terwijl de geur van cannabis de ruimte vult. “Maar één ding is zeker,” zegt Carel. “Saai was het nooit.” 

‘Last onder dwangsom’ wint aan populariteit
Door: Michiel Panhuysen
De gevolgen van de keuzes die burgemeesters maken in het kader van de Wet Damocles zijn lang niet altijd duidelijk.

In april 2026 werd een onderzoek gepresenteerd naar de toepassing van de Wet Damocles. Daarmee kan de burgemeester van een gemeente waarin een drugspand wordt ontdekt een beroep doen op artikel 13b van de Opiumwet (dit artikel heet ook wel: Wet Damocles) en overgaan tot sluiting van het pand. Maar er is toenemende kritiek. Bewoners van een woning met een aantal wietplanten worden te snel op straat gezet. Dat moet veranderen. Er is een handelingskader voor burgemeesters in de maak over toepassing van de bevoegdheid in de Wet Damocles. Highlife sprak met Els Schipaanboord van de Rijksuniversiteit Groningen, die samen met collega’s onderzocht hoe de verschillende gemeenten de Wet Damocles toepassen en wat voor gevolgen dat heeft.

De politie of de gemeente ontdekt een drugspand. Dat is een huis of flatje waarin drugs worden verhandeld, of waarin drugs worden geproduceerd. Een XTC-lab bijvoorbeeld, maar veel vaker gaat het om een wietkwekerij. De kwekerij wordt dan ontmanteld en de planten in beslag genomen. Op dat moment kan de burgemeester van de gemeente waarin het drugspand wordt ontdekt een beroep doen op artikel 13b van de Opiumwet (dit artikel heet ook wel: Wet Damocles) en overgaan tot sluiting van het pand.

Kamertje met kweeklampen

Maar wat als het gaat om een kamertje met

kweeklampen en een aantal planten in een huis waarin mensen wonen? Die hebben dan pech gehad. Vaak heeft dat ingrijpende gevolgen voor die mensen. Als ze in een huurhuis wonen wordt hun huurcontract door de verhuurder meestal opgezegd, zeker als het gaat om een sociale huurwoning van een woningbouwvereniging. Ze komen dan doorgaans op een zwarte lijst voor sociale huurwoningen te staan waardoor ze heel moeilijk ergens anders een woonplekje vinden. Vaak ontstaat er door het verliezen van een woonplek flinke stress in het gezin, zeker als er ook kinderen in dat huis woonden. De stress leidt tot serieuze problemen in het gezin. ‘Net goed!’ zullen sommige mensen

misschien denken. Maar aan de andere kant is dat niet de bedoeling van de wet. En worden door sluiting van een huis soms mensen getroffen die helemaal niets te maken hadden met de wietkwekerij. Bovendien is het ook voor de verhuurder erg vervelend als het pand wordt gesloten. Meestal is dat voor een periode van drie tot zes maanden voor een woonhuis en tot wel 12 maanden voor een bedrijfspand.

Waarschuwing

De maatregel die de burgemeester kan opleggen op grond van artikel 13b Opiumwet is nadrukkelijk niet als straf bedoeld, maar als maatregel om de openbare orde te herstellen. Toch kan de uitvoering van de wet vérstrekkende gevolgen hebben, in het geval van sluiting van een pand en huisuitzetting van bewoners, ook als zij zelf niet direct betrokken zijn. Maar het sluiten van een pand is niet de enige maatregel die een burgemeester kan opleggen: Naast sluiting kan een burgemeester op grond van de Wet Damocles ook kiezen voor een waarschuwing of ‘last onder dwangsom’. Dat laatste betekent dat de gebruikers van een pand gedwongen worden te stoppen met illegale activiteiten en dat er een dwangsom volgt als ze toch doorgaan met die activiteiten.

Gevolgen

Er was voor gemeenten nooit goed zicht op wat er gebeurt met de bewoners van een

pand dat gesloten wordt omdat er drugs worden aangetroffen of een wietkwekerij. Waar komen ze uiteindelijk terecht en wat gebeurt er met een gezin dat uit een huis is gezet? En gaan leden van dat gezin later opnieuw in de fout nadat ze uit hun huis zijn gezet? Onderzoekster Els Schipaanboord van de Rijksuniversiteit Groningen onderzocht samen met collega’s hoe de verschillende gemeenten de Wet Damocles toepassen en wat dat voor gevolgen heeft. Daaruit bleek dat - hoewel de sluiting van panden door de burgemeester de meest toegepaste maatregel is - de last onder dwangsom aan populariteit wint. Deze maatregel heeft voor de openbare orde ongeveer hetzelfde effect, maar heeft als voordeel dat het voor bewoners van een huurhuis veel minder belastend is.

Handelingskader

De burgemeesters spelen een belangrijke rol bij de aanpak van drugscriminaliteit, maar wat de gevolgen zijn van de keuzes die burgemeesters maken in het kader van de Wet Damocles is lang niet altijd duidelijk. Daarom werken de Groningse onderzoekers aan een ‘landelijk handelingskader’ voor gemeenten. Dat wil zeggen dat ze een soort stappenplan voor het toepassen van de Wet Damocles aan het maken zijn voor burgemeesters. En wel om twee redenen: Ten eerste is het wenselijk dat de wet van Groningen tot Maastricht op dezelfde manier wordt toegepast, terwijl ruimte voor maatwerk en bestuurlijke afweging door de burgemeester mogelijk moet blijven. Ten tweede hoopt dit handelingskader meer structuur, transparantie en voorspelbaarheid te bieden bij de toepassing van de bevoegdheid in artikel 13b Opiumwet.

Lokaal maatwerk

‘Soms ontbreekt het in gemeenten aan de specifieke expertise op dit terrein, omdat de problematiek niet veel voorkomt,’ legt Schipaanboord uit, die samen met onder meer collega’s Michelle Bruijn en Michel Vols werkte aan het onderzoek. ‘Daarnaast verschijnt er veel jurisprudentie en het is vrijwel ondoenlijk om dat allemaal bij te houden. Dat stappenplan zet de verschillende stappen in het uitvoeringsproces systematisch uiteen. Wat kan een burgemeester doen als er een wietkwekerij of een XTC lab in een huis of een bedrijfspand of boerenstal wordt gevonden?’ Er zijn verschillende manieren om dit aan te pakken en zo’n handelingskader

maakt het inzichtelijk welke keuzes er zijn en welke afwegingen daarbij kunnen worden gemaakt. Hoewel het om een landelijk handelingskader gaat, blijft lokaal maatwerk daarbij wel belangrijk. Schipaanboord: ‘Iedere situatie is natuurlijk weer anders. Stel er wonen minderjarige kinderen in een huis waarin ook wiet werd geteeld. In zo’n geval kan de afweging van de op te leggen maatregel anders uitpakken dan bij een bedrijfspand op een industrieterrein. Kinderen moeten niet op straat komen te staan.’

Rechtsbescherming

Naast handvatten voor burgemeesters bevat het handelingskader ook suggesties hoe een gemeente naar buurtbewoners over de

Artikel 13 b Opiumwet

(Wet Damocles) luidt in 2026:

ontmanteling van een drugspand kan communiceren. ‘Bij buren die zien dat het huis aan de overkant van de straat wordt dichtgetimmerd kan onrust ontstaan als ze niet weten wat er gebeurd is. Het informeren van de buurt en omwonenden kan die onrust wat indammen.’ Tot slot moet zo’n handelingskader er ook zijn voor de mensen van wie de wietkwekerij was. ‘Zij zijn in overtreding, maar ook zij hebben natuurlijk wel bepaalde rechten, zoals het zoeken van rechtsbescherming’, besluit de onderzoekster.

Op www.wodc.nl kun je het rapport onder de titel Toepassing, effecten en gevolgen bevoegdheid artikel 13b Opiumwet terugvinden 

‘De burgemeester is bevoegd tot oplegging van een last onder bestuursdwang indien in een woning of lokaal of op een daarbij behorend erf:

a. een middel als bedoeld in lijst I of II (Opiumwet) dan wel aangewezen krachtens artikel 3a, vijfde lid, wordt verkocht, afgeleverd of verstrekt dan wel daartoe aanwezig is;

b. een voorwerp of stof als bedoeld in artikel 10a, eerste lid, onder 3°, of artikel 11a wordt verkocht, afgeleverd of verstrekt dan wel daartoe aanwezig is;

c. een middel als bedoeld in lijst I of II wordt vervaardigd.’

De wet stamt uit 1999 en was oorspronkelijk bedoeld om de handel in drugs vanuit dealpanden en niet gedoogde coffeeshops aan te pakken met als doel om de openbare orde goed te kunnen handhaven. Door een ‘drugspand’ een tijdje te sluiten was ‘de loop eruit’, was daarbij ook de gedachte. De wetstekst luidde in 1999 nog: ‘De burgemeester is bevoegd tot toepassing van bestuursdwang indien in voor het publiek toegankelijke lokalen en daarbij behorende erven middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I of II worden verkocht, afgeleverd of verstrekt dan wel daartoe aanwezig zijn.’ In de jaren die volgden werd de wet in fases uitgebreid: burgemeesters gingen de wet ook steeds meer gebruiken om niet publiek toegankelijke panden te sluiten en panden waarin drugs werden geproduceerd.

B-Real (Cypress Hill) zag Amsterdam als voorbeeld voor legale wiet

B-Real van Cypress Hill zag Amsterdam als voorbeeld voor de legalisering van wiet in eigen land. High Times vroeg hem waneer hij voor het eerst dacht dat cannabis legaal kon worden in de VS, waarop B-Real antwoordde : ‘Toen we begin jaren 90 naar plekken als Amsterdam gingen en zagen wat ze daar deden, de structuur van hun cannabiscultuur en -business, wist ik dat het voor ons ook mogelijk was.’ Grote kans dat B-Real ook op Rotterdam doelt, want daar speelde Cypress Hill op het roemruchte Highlife festival in de AHOY in 1995. In de VS ontbreekt nog steeds federale legalisaering. B-Real : ‘Het werk is nog niet klaar. Er is nog een lange weg te gaan. Totdat het federaal overal legaal is, is er nog veel werk aan de winkel.’ Met zijn eigen cannabisbedrijf Dr. Greenthumb heeft hij te maken met verschillende wetten in verschillende staten. Dat maakt het er niet eenvoudiger op. Optimistisch over een snelle federale legalisering is hij niet: ‘This dickhead president ain’t going to do it.’ Op 17 juni speelt Cypress Hill in AFAS in Amsterdam.

Scammers blijven Belushi’s Farm teisteren’

Er wordt al enige tijd voor gewaarschuwd, maar scammers blijven Belushi’s Farm teisteren. Op social media zoals X blijven berichten verschijnen waarin bijvoorbeeld bijna een pond cannabis voor 700 dollar te koop wordt aangeboden. Deze zogenaamde Belushi’s Farm Oregon (met blauw vinkje) belooft verder: ‘Bezorgen in Europa is nooit een probleem voor ons geweest.’ Pas op, dit is dikke onzin, het is een vette scam. Jim Belushi, de Hollywoodacteur die inmiddels al vele jaren actief is als legale wietkweker via zijn cannabisbedrijf Belushi’s Farm, kan het niet vaak genoeg melden: ‘Very important: we can’t ship cannabis from Belushi’s Farm!! It’s federally illegal to ship across state lines (which by the way is brutal as a business owner) but don’t get scammed by someone pretending to be our farm or me!’ Oftewel: ‘‘Heel belangrijk: we kunnen geen cannabis verzenden vanaf Belushi’s Farm!! Het is federaal illegaal om over staatsgrenzen heen te verzenden (wat trouwens vreselijk is voor een ondernemer), maar laat je niet oplichten door iemand die zich voordoet als onze boerderij of mij!’

George Clinton & Wiz Khalifa samen naar ‘een nieuwe dimensie’

Mister Funkadelic George Clinton en Wiz Khalifa zijn beiden liefhebber van goede cannabis, dus is hun samenwerking die resulteerde in The Funk pre-rolls (een mix van Motorbreath bloemen en Daily Grape live resin) geen verrassing. George Clinton: ‘Toen Wiz voor het eerst over deze samenwerking begon, wist ik meteen dat er iets kosmisch stond te gebeuren. Dit is de pure essentie van wat we al sinds de begindagen van P-Funk doen. Net zoals de muziek je geest verheft, tilt The Funk je bewustzijn naar een compleet nieuwe dimensie. Het draagt dezelfde kosmische energie in zich die onze muziek aandrijft sinds we iedereen voor het eerst vertelden: Free Your Mind !’ Wiz Kalifa: ‘I love George Clinton. Toen hij zei dat hij openstond voor een wietproject, wist ik dat we er iets extra vets van zouden maken. The Funk is geweldig en je wordt er zo high van als maar kan. You need the Funk.’

Russische actrice krijgt 3 jaar proeftijd voor 0.38 gram wietolie

De Russische actrice Aglaya Tarasova is veroordeeld tot drie jaar proeftijd, nadat in september vorig jaar een vape met wietolie bij haar werd aangetroffen. Ze werd toen op het Domodedovo vliegveld bij Moskou gearresteerd en zat twee dagen vast. Tarasova kreeg een relatief lichte straf, want op de beschuldiging van drugssmokkel die ze kreeg staat een straf van maximaal zeven jaar. Overigens ging het om slecht één vape-pen, waarin naar verluidt 0.38 gram wietolie werd gevonden. De actrice, die bekend werd door rollen in films als Ice (2017), verklaarde tijdens het proces dat ze de vape-pen van vrienden in Tel Aviv had gekregen. Ze verontschuldigde zich en noemde het ‘een harde les en een enorme en domme fout’. Naast de proeftijd moet ze ook een boete van 200.000 roebel betalen. Omgerekend is dat 2200 euro.

Sensi Seeds en Snoop Dogg breiden samenwerking uit

Xzibit opent derde cannabis dispensary in Marina del Rey

Xzibit heeft een cannabis dispensary in Marina del Rey (Los Angeles) geopend. Het is de derde vestiging van zijn XWCC, wat staat voor Xzibit’s West Coast Cannabis. XWCC Marina (als je in de buurt bent ; 3452 W Washington Blvd) is zijn meest ambitieuze winkel tot nu toe. Xzibit opende zijn eerste vestiging in Bel Air in 2024, gevolgd door een tweede in Chatsworth. De flagshipstore in Marina del Rey is ontworpen rond Xzibits creatieve visie: een lounge-achtige ruimte waar cannabis, kunst en cultuur samenkomen in wat het merk omschrijft als een one-stop-shop. De Amerikaanse rapper daarover: ‘Bij alle XWCC-locaties brengen we de cannabiscultuur naar een hoger niveau. Elke winkel is uniek ontworpen als een weerspiegeling van mijn leven, creativiteit en de cultuur van de westkust.’

Sensie Seeds en Snoop Dogg’s Death Row Records hebben hun samenwerking in de cannabiswereld uitgebreid naar de Amerikaanse markt. Vijf strains zijn nu beschikbaar voor Amerikaanse thuiskwekers, na een eerdere lancering in Europa. Het project, onderdeel van Sensi Seeds’ “Breeding Grounds”, vertegenwoordigt een unieke fusie van legendarische cannabisgenetica en hiphopcultuur. De vijf exclusieve soorten zijn ontwikkeld in samenwerking met AK, de hoofdkweker van Death Row Records, en combineren de veertig jaar kweekexpertise van Sensi Seeds met de culturele invloed van Death Row.

Snoop Dogg: ‘Sensi Seeds en Death Row Records hebben de handen ineengeslagen om jullie iets echt geweldigs te bieden. Vijf exclusieve cannabisgenetica: B-Funk, Dough Boy, Studio Candy, Caramel Pineapple en Cereal Killa. Sensi Seeds and Death Row: Where the game’s growing.’ Dit is de eerste keer dat genetica van Death Row Records beschikbaar is voor Amerikaanse thuiskwekers.

Toppers!

Veel patiënten in Nederland kweken hun eigen wiet. Ze zijn daartoe gedwongen door overheidsbeleid en omdat ze ontevreden zijn over de legale Bedrocan cannabis. Die werkt bij hun niet of is te duur. Maar kijk eens naar de prachtige resultaten van deze medische hobbykwekers, die we vonden bij de PGMCG Legale Thuiskweek Medical Cannabis Homegrown.

Al jaren heb ik chronische pijn, en neem daarvoor cannabis als medicijn.

Opiaten wil ik niet nemen, want dan zijn al mijn gevoelens verdwenen.

Kwaliteit van leven, dat is het enige wat ik vraag om me te geven.

Het begin van outdoor 2026: OG Kush
Indoor, Cheese
OG Kush, een paar weken later
AK 47, indoor

Tekst : Redactie HighLife | Foto’s: Alexander Popelier (St. Vincents)

Ecologisch vezelhennep design: Mending Lands

De teelt van vezelhennep is bij uitstek geschikt om met PFAS vervuilde grond te reinigen. En de geteelde hennep kan ook weer gebruikt worden voor allerlei toepassingen, inclusief design meubelen en objecten. Dat laatste laat de Amsterdamse ontwerper Marte Mei nu in een expositie in St. Vincents in Antwerpen zien.

Mending Lands

Haar expositie Mending Lands opent met een eenvoudige stelling: ontwerpen kan beginnen met ecologisch herstel in plaats van met menselijke behoeften. St. Vincents in Antwerpen meldt: ‘De tentoonstelling presenteert de resultaten van Marte Mei’s lange onderzoek naar PFAS, een groep zogenaamde ‘eeuwige chemicaliën’ die zich ophopen in bodem, water, dieren in het wild en in het menselijk lichaam, en die in verband worden gebracht met ernstige gezondheidsproblemen op de lange termijn. Haar onderzoek leidde haar naar fytoremediatie: het proces waarbij planten gifstoffen uit de bodem halen.’

Sculpturale wandobjecten

St. Vincents: ‘In samenwerking met C-Biotech gebruikte Marte Mei een hennepteeltmethode die een aanzienlijk percentage PFAS uit vervuilde grond haalt in één enkele oogst, waarmee een cyclus van bodemregeneratie wordt gestart. De geoogste stengels, die

onverontreinigd blijven, worden omgezet in fytoresine: een origineel biomateriaal ontwikkeld door Marte Mei en Beologic. Planken, bijzettafels, spiegels en sculpturale wandobjecten in de tentoonstelling zijn gegoten uit deze hars, waarin de hennepvezels zichtbaar zweven. De tentoonstelling, die samen met PFASLANDS, een documentaire van dertig minuten, wordt gepresenteerd, volgt het project van vervuilde velden tot gevormde objecten. Het volgt een cyclus die niet van winning naar productie gaat, maar van schade naar herstel.’ De expo is tot 21 augustus te zien.

Hennep als bio-accumulator

In Het Parool zegt Mei nog het volgende over het gebruik van vezelhennep voor haar ontwerpen: ‘Ik gebruik hennep als bio-accumulator. Die plant kan tegen alles, heeft geen pesticiden nodig en groeit in een paar maanden tot een hoogte van wel drie, vier meter. Voor het planten voert C-Biotech, het Belgische bedrijf

waar ik mee samenwerk, een nulmeting uit om te zien hoeveel pfas er in de bodem zit. Dan verrijken we de bodem met schimmels en enzymen die de opnamecapaciteit van de plant verhogen. Door vroeg te oogsten, begin augustus, halen we de complete plant, met de bladeren er nog aan, van het land. Dat is belangrijk want in die bladeren zit de pfas opgeslagen. Die worden gescheiden van de stammen en netjes opgevangen. Met de stamvezels heb ik een biomateriaal ontwikkeld om meubels mee te maken. Het is getest bij de Universiteit van Hasselt en na 24 uur te hebben geweekt in water, stoot het slechts 2,4 nanogram pfas per liter uit, wat veel minder is dan de 4,4 nanogram per liter die geldt als maximum voor Nederlands drinkwater en waar we vaak overheen gaan.’

Mending Lands – Marte Mei

St. Vincents

Kleine Markt 13 2000 Antwerpen

https://stvincents.co/ https://www.martemei.com/

Marte Mei

HIGH GADGETS

Drank Nippen met Lanceerkracht

Sommige karaffen schenk je uit. Deze wil je eigenlijk gewoon bewonderen. De Jonathan Adler Rocket Decanters zien eruit alsof Elon Musk ineens interieurdesigner is geworden: glanzende raketten van porselein en glas, bedoeld om je favoriete gin, wodka, rum, whisky of andere geestverruimende vloeistof stijlvol te parkeren. Met z’n retro space-age design lijken ze rechtstreeks uit een jaren-60 sci-fi film te komen. Zet ze op tafel en zelfs een simpele gin-tonic voelt alsof je opstijgt richting Mars. De karaffen zijn handgemaakt en afgewerkt met luxe details. En vooral bedoeld voor types die hun drankcollectie nét iets decadenter willen presenteren dan in een zelfbouwkastje naast de havermelk. Hoogte: circa 35 cm. Prijzen: van € 195 tot € 299 www.luxuryformen.com/nl/jonathan-adler-rocket-decanter-rum-cdll-joad-33624

Muzikale Bijzettafel met Bluetooth

Waarom kiezen tussen een bijzettafel of een Bluetooth-speaker als je gewoon ook allebei kunt hebben? De R1 Speaker Table van CoolGeek is een designtafeltje met ingebouwde sound, draadloze telefoonoplader én serieuze woonkamer-vibes. Onder het minimalistische houten blad schuilt een verrassend stevig soundsysteem met twee hogetonen- en een basspeaker. Perfect voor lome zondagbeats, stonerjazz of spontane woonkamer-after. Ondertussen leg je je telefoon bovenop om draadloos op te ladenalsof de toekomst eindelijk iets nuttigs heeft gedaan. Met Bluetooth 5.3, AUX en USB playback speelt dit bijzettafeltje moeiteloos alles af wat het algoritme je voorschotelt. Het ding ziet er ietwat Ikea uit, maar klinkt alsof er stiekem een club in huist. Met 2 maal 6 Watt tweeters en een 25 Watt subwoofer, Bluetooth 5.3 en een USB en AUX aansluiting. Afmetingen: 63 bij 41 cm. Prijs: € 310 www.coolgeekaudio.com/ products/r1-bluetoothspeaker-side-table

Geel, Knijpbaar en Lichtelijk Gestoord Lampje

Sommige gadgets zijn uitermate nuttig. Andere maken je gewoon instant vrolijk. Dit officieel gelicenseerde, zachte siliconen Boblampje uit de Minions-films valt duidelijk in die laatste categorie. Knijp- en kneedbaar, oplaadbaar via USB en voorzien van een warm geel schijnsel dat je slaapkamer, bureau of blowhoekje meteen stukken gezelliger maakt. Tik op z’n kale gele hoofd om de helderheid aan te passen en laat deze 15 cm hoge Bob daarna zachtjes gloeien alsof hij een lichtgevende banaan imiteert. Dankzij de ingebouwde timer schakelt hij zichzelf na 1 tot 3 uur weer uit. Handig voor types die midden in een film, joint of existentialistische gedachtenspiraal in slaap sukkelen. Klein, maf en verrassend sfeervol. Eigenlijk exact wat een goed gadget behoort te zijn. Prijs: € 32 www.ditverzinjeniet.nl/ minions-bob-siliconen-lampje

Boomstam Tissuedispenser met Hedera

Waarom je zakdoekjes bewaren in zo’n saaie kartonnen doos als het ook in een design boomstronk kan? Deze hilarische Boomstam Tissuedispenser van Rotary Hero (!) laat je je zakdoekjes uit een namaak houten knoest trekken. Alsof Moeder Natuur persoonlijk je verkoudheid monitort. Je schuift simpelweg zo’n standaard tissuebox in deze nepboomstronk en klaar: instant nature-vibes in je woonkamer, badkamer of mancave. Dit hebbeding is het nieuwste ontwerp van de Japanse ontwerper Hero Sugimoto. Het oogt alsof het vers gezaagd van de Veluwe is komen rollen. Zonder mos, modder of miertjes. Maar met hedera. Volstrekt overbodig natuurlijk… en daarom zo geweldig. Ook leuk voor iemand die alles al heeft. Als gift. “Deze had je vast nog niet. Hier! Voor jou!” Afmetingen: 17 bij 12 bij 27 cm. Voordeligste prijs: € 16. Via: Bol.com

Ninja Crispi Glass Bowl Airfryer

Of Ninja’s kunnen koken? Geen idee! Maar je kunt de kookkunsten van je mannelijke vrienden in ieder geval naar een hoger niveau tillen met dit geschenk. Deze innovatieve Ninja Crispi Glass Bowl Airfryer combineert de voordelen van een glazen kom, zodat je het kookproces kunt volgen, met een anti-aanbakmand voor moeiteloze reiniging. Hij is perfect voor super knapperige, gezonde maaltijden. Zonder de rommel van traditionele airfryers. Een geweldige aanvulling op elke keuken, ideaal voor zowel beginnende als ervaren thuiskoks. En oh ja, keukenprins- of prinses: uiteraard ook geschikt voor overheerlijke ovensnacks en -frites. Afmetingen: 34,5 bij 30,4 bij 34 cm. In de modekleuren antraciet, groen of grijs. Prijs: € 129 www.ninjakitchen.nl/ninja-catalogus/ninja-airfryers/

HigherDose Infrarode Detoxwrap

Wil je je ontspanning en welvinden naar een hoger niveau tillen? Via dit hightech infrarode dekentje van HigherDose breng je de spa-ervaring rechtstreeks naar je bank, bed of woonkamer. Dit wellness-gadget is ook geweldig voor het verbeteren van je huidkwaliteit, het ontspannen van pijnlijke spieren, het uitzweten van afvalstoffen of het verbranden van overtollige calorieën. Met maar liefst acht verschillende temperatuurniveaus. En zeer lage EMF-waarden. Zo ontworpen dat jij met minimale blootstelling aan elektromagnetische straling schoon en bewust kan liggen zweten. Met heuse kristallen verrijkt, voor een evenwichtige geest en lichaam. De deken is gevoerd met amethist, toermalijn, houtskool en klei en straalt negatieve ionen en aardende energie uit. Dit zal je geest kalmeren, je bloedsomloop bevorderen en alle voordelen van infraroodstraling versterken. De deken is compact op te bergen, waardoor-ie ook ideaal is voor kleinbehuisden. Let’s get high! Prijs: € 595 www.amazon.com/HigherDOSE-Infrared-Sauna-BlanketPortable/dp/B09M8YQ4KB

Belgische kweker Sof op Thais eiland Koh Samui:

‘Kwaliteit draait niet om 30% THC’

De vriendelijke Belg Sof bouwde de Jungle Haze Farm indoor farm op Koh Samui en levert nu wiet aan winkels in heel Thailand. Hij is momenteel bezig met de bouw van een nieuwe kweekruimte in Bangkok. In het interview beschrijft hij wat er in de praktijk is veranderd sinds 2022, waarom hij aandringt op laboratoriumtests en hoe alleen professionaliteit kan overleven in het “Wilde Westen” van de Thaise markt.

Sof komt uit België. Hij begon rond 2012 - 2014 met het kweken van cannabis in een Cannabis Social Club en was later ook actief in de scene van Barcelona. In 2022 verhuisde hij naar Samui vanwege het leven op de eilanden, het duiken en persoonlijke redenen. Na de verschillende wijzigingen in de wetgeving was de beslissing snel genomen: hij wilde zijn kweekervaring benutten en begon met een legale commerciële kweek van cannabis.

Sof, waar kom je vandaan en hoe ben je in de cannabiswereld terechtgekomen?

Ik ben oorspronkelijk een loodgieter uit België, maar ik kweek al sinds 2012 cannabis. Ik begon bij de Belgische Cannabis Social Club Trekt Uw Plant, dat is een woordspeling in het Vlaams die zoiets betekent als ‘kweek je eigen plant’. Het eindigde allemaal in een rechtszaak die niet goed afliep. Sindsdien is de cannabissector in België erg traag.

Toen kwam Barcelona. Waarom daar?

In 2014 verhuisde ik naar Barcelona toen de Cannabis Social Clubs daar in opkomst waren. Ze werden getolereerd en het was logisch om er te kweken. Later keerde ik terug naar België en ging ik daar door met het kweken van cannabis, maar helaas werd ik betrapt en veroordeeld, dus moest ik ermee stoppen.

En nu Thailand.

Wanneer en waarom ben je op Koh Samui terechtgekomen?

Ik ben hier in mei 2022 naartoe verhuisd, eerlijk

Het is hier bijna een paradijs voor mij

gezegd helemaal niet voor cannabis. Ik hou van duiken, ik kende de regio en ik hou van de sfeer. Het is bijna een paradijs voor mij.

Wanneer werd dit een businessplan?

Ik ontmoette een Thaise vriendin en zag hoe hard mensen hier in het toerisme moeten werken. Wel tien tot twaalf uur per dag, vaak zonder vrije dagen. We hadden bijna geen vrije tijd. Ik wilde iets opzetten waardoor we meer tijd samen konden doorbrengen. Toen de

regelgeving rondom cannabis veranderde, realiseerde ik me dat dit een echte kans kon zijn.

Hoe zou je beschrijven wat er in 2022 in Thailand gebeurde? Was het ‘legalisering’?

Nee, het was geen legalisering. Thailand heeft cannabis in juni 2022 slechts van de lijst met verdovende middelen gehaald. Dat is een groot verschil: cannabis is in die zin geen ‘drug’, maar extracten en verwerkte producten zijn nog steeds gevoelig en vaak illegaal als ze

meer dan 0,2% THC bevatten.

Toch zijn edibles en diverse extracten gebruikelijk op de eilanden.

Ik denk dat er veel verwarring bestaat: edibles zijn een probleem als ze niet geregistreerd zijn bij de FDA en niet voldoen aan de hygiënische productienormen. Het gaat niet alleen om het percentage THC. De realiteit is vaak een soort ‘wildwest’. Mensen doen wat ze willen, en dan komen de inspecteurs zo nu en dan langs om vergunningen of winkels te sluiten.

Wanneer besloot je Jungle Haze op te zetten en wat was het moeilijkste aan de start ervan?

De beslissing werd genomen in november 2022. Ik begon te zoeken naar een geschikte locatie, maar dat is lastig op Samui, er is niet veel industriële ruimte. Uiteindelijk vond ik een verlaten latexmatrassenfabriek. Ik heb die officieel overgenomen op 1 januari 2023 en mijn vriendin en ik zijn toen een bedrijf gestart.

Hoe verliep de bouw in deze, voor een Europeaan nogal andere, omgeving?

Helemaal niet makkelijk. Niemand hier wist destijds hoe je een hightech indoor farm moest

De basis van professionele binnenkweek is voor mij controle en consistentie
We knippen grote toppen met de hand omdat we de kwaliteit en terpenen willen behouden

De volgende stap is de export naar Europa voor de medische markt, met name Duitsland

bouwen. Ik moest het meeste zelf ontwerpen en veel dingen importeren, omdat de apparatuur en verlichting niet verkrijgbaar waren. Bovendien bleek de eerste aannemer een oplichter te zijn. Ik verloor twee maanden en geld totdat het tweede team de finale haalde.

Wanneer hebben jullie je eerste oogst binnengehaald en hoe groot is de omzet tegenwoordig?

We zijn in mei 2023 begonnen met kweken. De eerste oogst was in augustus en de eerste verkoop van gedroogde bloemen was in september 2023. We hebben een kwekerij met 40 lampen, ongeveer 320 planten in bloei en we oogsten keer op keer.

Wat is voor jou de basis van professionele binnenkweek?

Controle en consistentie: LED-verlichting, omgevingscontrole, CO2 en het allerbelangrijkste, nauwkeurige voeding en watergift. We gebruiken RO-water, mengen dit met behulp van meststofdispensers in een buffertank, controleren dagelijks de EC-waarde en pH-waarde in de drainage en passen vervolgens de bewateringsstrategie aan de variëteiten aan. Ik gebruik dezelfde geavanceerde methode als de topkwekers in de VS.

Termen als steenwol, frequent water geven en hoge EC-waarde worden hier vaak gebruikt, dit klinkt voor veel kwekers extreem. Je moet het verschil begrijpen tussen wat je de planten geeft, wat zich in de wortelzone bevindt en wat je in de drainage meet. De drainage is een mengsel en kan misleidend zijn. Het gaat hier om stabiliteit: wanneer het medium uitdroogt, stijgt de EC-waarde en dat verbrandt de planten, dus frequent water

geven helpt dit te voorkomen.

Waarom maak je je zich zo druk om laboratoriumtests en de GCPstandaard?

Omdat als je een GCP-gecertificeerde kwekerij bent, je elke batch naar een laboratorium in Bangkok moet sturen, dat is verplicht. En dan zie je de realiteit: de werkelijke resultaten zijn meestal 20 tot 26% THC, soms zelfs minder dan 20%, terwijl veel winkels 30% op de menukaart zetten zonder te testen. Maar testen gaat natuurlijk veel verder dan alleen THC. Uiteraard worden ook de integriteit en zuiverheid van de toppen getest.

Maar we weten dat kwaliteit niet alleen om THC draait…

THC is slechts een onderdeel. We kweken nog steeds soorten met een hoog THC-gehalte, maar kwaliteit is ook hoe je het kweekt, over terpenen, zuiverheid en verwerking. De markt heeft hier meer voorlichting nodig, want veel mensen kopen op basis van een getal, wat vaak niet eens klopt.

Hoe ga je om met genetica, aangezien je in Thailand niet zomaar klonen uit de VS kunt importeren?

Drogen en trimmen. Waarom doen jullie dat nog steeds meestal met de hand terwijl er machines zijn?

We drogen langzaam, ongeveer 14 dagen, bij een luchtvochtigheid van ongeveer 55 - 60% en een temperatuur van 16 - 17 °C. Ik controleer dit met een vocht- en wateractiviteit-meting, niet zomaar met een snelle test. We knippen grote toppen met de hand omdat we de kwaliteit en terpenen willen behouden. Ik gebruik de machine vooral voor kleine, compacte toppen voor pre-rolls, waar handarbeid onevenredig duur en onnodig is.

Verkoop je meer lokaal of in heel Thailand?

Vroeger leverde ik aan zo’n 150 winkels in heel Thailand, voornamelijk in toeristische bestemmingen zoals Bangkok, Phuket, Pattaya, Hua Hin, Chiang Mai, Krabi en de eilanden. Maar nu is een samenwerking met een grote winkelketen met tientallen vestigingen essentieel. Dankzij de data van hun winkels kunnen we nu meer op bestelling kweken in plaats van blindelings produceren. Dat is een grote stap voorwaarts!

De Thaise markt is in twee jaar tijd enorm veranderd. Wat is er met de prijzen gebeurd?

De onzekerheid over regelgeving frustrerend. Om de paar maanden is er wel weer sprake van nieuw beleid.

Ik denk dat het importeren van klonen ‘zeer illegaal’ is, dus we werken met genetica via zaden en contacten. Ik investeer veel geld in genetica. Ik heb mijn eigen ‘bank’ met verschillende klonen en fenotypes, maar ik heb al eens meegemaakt dat ik genetica verloor door een virus en alles moest weggooien en opnieuw moest beginnen.

Hoeveel produceer je eigenlijk en hoe ziet het oogstproces eruit?

We hebben vier kweektafels. Ik streef naar ongeveer 100 gram droog per plant, wat ongeveer 32 toppen oplevert. De opbrengst is 32 kilogram per oogst, afhankelijk van de soort. We oogsten vijf keer per jaar.

De groothandelsprijs is drastisch gedaald van ongeveer 150-300 baht/gram naar misschien 30-90 baht/gram, afhankelijk van de kwaliteit en de relaties. In de detailhandel liggen de prijzen meestal rond de 150-400 baht/gram, hoewel er nog steeds extreme verschillen zijn en winkels enorme marges hanteren. Op de lange termijn lijkt dit mij oneerlijk en onhoudbaar, vooral omdat de productiekosten min of meer gelijk blijven. Ik denk dat de markt zich in een correctie bevindt vanwege een overaanbod en dat het zich na verloop van tijd zal stabiliseren wanneer sommige verkopers onder de kostprijs stoppen. Tegelijkertijd is de onzekerheid over de regelgeving frustrerend. Om de paar maanden is er wel weer sprake van nieuw beleid, vergunningen of dat het alleen nog een medische markt zal zijn.

Laatste vraag: wat is het volgende doel? Wat zijn jullie plannen?

De volgende stap is een nieuwe kwekerij in Bangkok, gericht op de export naar Europa voor de medische markt, met name Duitsland. We mikken op 2026. Daar wil ik een meer op één soort gerichte aanpak hanteren en me meer richten op het werken met sensoren en zones voor een nauwkeurigere watergift. 

De aanstekerbrigade slaat toe

In Wilrijk heeft de politie opnieuw een belangrijke slag geleverd. Geen gewapende bendes, geen georganiseerde netwerken, maar iets wat minstens even dringend was: een aansteker met een cannabisblad.

Volgens de officiële lezing ging het om een product dat “aanzet tot druggebruik”. Dat is een stevige claim. Niet zomaar een overtreding, maar een object dat blijkbaar actief gedrag stuurt. De implicatie is helder: zonder dat blaadje op die aansteker was alles anders gelopen. Mensen hadden keuzes gemaakt. Levenspaden waren intact gebleven. Maar daar was het dan, in kleur gedrukt, op een klein plastic voorwerp. Het is geruststellend om te weten dat de politie dat gevaar tijdig heeft ingedamd.

“resultaat” leiden. Een cannabisblad op een aansteker daarentegen? Dat is dankbaar politiewerk. Het loopt niet weg, het verzet zich niet en het kan perfect dienen als bewijs dat men alert is.

Perspectieven

Prioriteit

Wat vooral indruk maakt, is de efficiëntie van deze prioriteit. In een samenleving waar politiediensten permanent onder druk staan, waar capaciteit schaars is en keuzes gemaakt moeten worden, is er toch ruimte om dit soort vaststellingen te doen. Iemand moest die aansteker opmerken. Iemand moest beslissen dat dit relevant was. Iemand moest het opnemen in een proces verbaal. Dat betekent dat er, ergens in de dagelijkse werking, effectief tijd wordt vrijgemaakt voor dit soort zaken. En dat roept een eenvoudige vraag op: wat blijft er liggen terwijl men hiermee bezig is? Het antwoord is minder zichtbaar. Want een aansteker levert iets op. Een duidelijke vaststelling, een meetbaar resultaat, een cijfer in een rapport. Het is netjes. Afgebakend. Beheersbaar. Veel eenvoudiger dan dossiers die complex zijn, tijd vreten en zelden tot een tastbaar

De redenering zelf verdient ook aandacht. Een object met een bladmotief zou “aanzetten tot gebruik”. Dat opent perspectieven. Want als dat de norm wordt, dan hebben we nog werk. Bierglazen op terrassen, wijnflessen met elegante etiketten, koffieketens die cafeïne als levensstijl verkopen… allemaal potentiële aanstokers van gedrag. Toch lijken die voorlopig buiten schot te blijven.

Waarschijnlijk omdat ze niet het juiste blaadje dragen. En daar zit de echte logica. Niet wat mensen doet gebruiken, maar wat er maatschappelijk ongepast uitziet, wordt geviseerd. Het gaat niet over impact, maar over herkenbaarheid. Over wat men wil zien en wat men liever niet ziet. De politieactie in Wilrijk is in die zin bijzonder verhelderend. Ze toont niet hoe drugs bestreden worden, maar hoe symbolen geselecteerd worden. Wat opvalt, wordt aangepakt. Wat ingeburgerd is, blijft onaangeroerd.

Intussen blijft de realiteit gewoon doorgaan. Mensen gebruiken middelen. Problemen bestaan. Complexe dossiers stapelen zich op. Maar ergens, in een proces verbaal, staat nu zwart op wit dat een aansteker met een

blaadje een bedreiging vormde. En dat is uiteindelijk wat telt. Niet dat er iets verandert, maar dat er iets genoteerd kan worden.

De strijd tegen drugs is duidelijk geëvolueerd. We zitten nu officieel in de fase van grafische elementen.

Daen Staes maakt www.cannabiskenners.be, de podcast die pleit voor een Belgisch cannabisbeleid. 

Deel 13

Een reisje naar Sicilië

Op 1 april 2024 werd cannabis in Duitsland deels gelegaliseerd. In de Highlife serie Kiffen mit Magnum volgen we de wietavonturen van onze Oosterburen met Magnum. Hij woont niet ver van de grens met Nederland en is een echte liefhebber van cannabis. In deze speciale aflvering gaat het echter niet over Duitsland, maar over Sicilië.

Vorige keer sprak je over je reis naar Sicilië.

Vertel daar wat meer over.

Het eiland in de Middellandse Zee is mijn thuis; mijn familie woont aan de voet van de Etna. Sicilië is daarom al mijn hele leven een reisbestemming voor me.

Cannabis hoort daar dan natuurlijk bij voor je?

Ja, als je kijkt naar de geschiedenis van cannabis op Sicilië zijn de veranderingen opmerkelijk en interessant; Italië lijkt wat mij betreft een van de volgende landen te zijn waar we legalisatie zullen zien. Laten we eens terugkijken op de afgelopen 25 jaar. In 2001 had cannabis in Italië dezelfde status als harddrugs en de straffen waren draconisch. Ik herinner me dat jaar nog goed; ik was nog jong en had net mijn school afgerond en ging met een vriend naar Sicilië. Het was een klassieke vakantiereis, 2500 kilometer dwars door Europa. Door onze jeugdige onbezonnenheid hadden we natuurlijk cannabis in onze bagage. Een beetje wiet voor onderweg en 200 gram hasj verstopt in het dashboard. De rit door Duitsland verliep heel relaxed. Vlak voor de Oostenrijkse grens haalden we alles uit de auto wat op blowen kon duiden en de eerste controle verliep heel soepel. Na een avontuurlijke rit over de Brennerpas bereikten we de Italiaanse grens. Met een paar zweetdruppels op ons voorhoofd ging ook deze controle goed. We reden vol verwachting verder, met de intentie om een joint te roken, maar we hadden alles om te blowen al eerder weggegooid. Tijdens een stop bij een tankstation viel onze aandacht echter op een automaat met een enorm OCB-logo. Bizar, toch. Wiet is streng verboden, maar cannabisproducten zijn openlijk verkrijgbaar via automaten. In dit geval was het onze gelukstreffer. Vervolgens reden we zonder problemen door naar Sicilië.

Kon je vroeger makkelijk aan wiet komen daar?

Nee, het was in 2001 extreem moeilijk om in Sicilië aan goede cannabis voor een eerlijke prijs te komen. Destijds kon je in buurten waar de maffia de dienst uitmaakte een gram wiet van Nederland -

Door: Rob Tuinstra

se kwaliteit kopen voor 25 tot 30 euro, en een gram hasj vanaf 50 euro, terwijl Marokko op een steenworp afstand ligt.

Uiteraard was er ook lokale Siciliaanse wiet. Die werd meestal in de open lucht geteeld en was vaak van ongelooflijk slechte kwaliteit. Maar na onze drie maanden vakantie hadden we toen zelfs nog wat van onze gesmokkelde hasj over.

We hebben het toen gewoon achtergelaten voor de volgende keer.

Is het nu beter?

In de jaren die volgden groeide de zwarte markt flink, maar de handel werd nog steeds gecontroleerd door dubieuze figuren. De beschikbaarheid van cannabis nam echter exponentieel toe. Destijds was er ook een regel die iedereen toestond zijn eigen plant te bezitten, een vroege voorloper van de eerste stappen richting legalisatie. Alleen aan de prijs op straat was niet veel veranderd. Daarna bleef de acceptatie jaar na jaar toenemen. CBD-planten werden legaal en die markt is explosief gegroeid. De laatste jaren zijn er zelfs op Sicilië growshops geopend, en in grote aantallen. Dit zijn voornamelijk verkooppunten voor CBD-wiet. Tenminste, dat staat op de verpakking; de inhoud wordt waarschijnlijk eerder als THC geclassificeerd.

Leg uit, is die CBD-wiet zo sterk dan?

Tijdens onze laatste vakantie kochten we gedurende meerdere dagen verschillende producten uit een automaat. Het is vermel -

denswaard dat die automaat in een dorp buiten de gebaande toeristische paden staat. Vroeger was cannabis daar alleen verkrijgbaar via goede connecties. De kwaliteit van deze zogenaamde CBD-cannabis uit de automaat was opmerkelijk. De overheid wordt hier duidelijk voor de gek gehouden; de producten zijn van hoge kwaliteit en volgens mij absoluut geen CBD-wiet. De prijzen zijn belachelijk laag. Vijf gram voor 10 euro was de beste deal in de automaat. Producten van hogere kwaliteit zijn verkrijgbaar in verschillende prijsklassen tot 10 euro per gram. Een echte aanrader.

Je kunt nu ook op straat cannabis van goede kwaliteit kopen voor ongeveer 10 euro, maar heel weinig mensen maken daar gebruik van. Tijdens een bezoek aan Catania zagen we zelfs twee winkels die volgens het coffeeshopmodel opereerden. Deze ontwikkeling is echt interessant.

Hoe denken de lokale bewoners daar over?

Ik heb veel gesprekken daarover gevoerd. Er zijn nog steeds veel conservatieven, maar de volgende generatie is veel meer open-minded, wat me optimistisch stemt over deze ontwikkeling. Ik zie Italië zeker als een van de landen die cannabis zullen legaliseren.

Hoe gaat het daar met mediwiet?

We hebben een kleine test gedaan. Ik heb een Duits cannabisrecept maar voor de reis had ik ook een Europees recept bij me. Daarmee zou ik in principe medicinale cannabis bij een Italiaanse apotheek kunnen kopen. Ik had zelfs medicinale cannabis vanuit Duitsland mee naar Italië mogen nemen, maar daarvoor moet je van tevoren een speciale vergunning aanvragen.

En, hoe was je ervaring met het kopen van medicinale cannabis?

De apotheek was totaal niet voorbereid op zoiets, ik was de allereerste cannabisklant in meer dan 50 jaar. De eigenaar was zichtbaar verward door zijn conservatieve opvattingen. Na een paar minuten werd duidelijk dat hij de medicinale cannabis eerst moest bestellen en dat we drie dagen later terug moesten komen. Zo gezegd, zo gedaan. Drie dagen later haalden we de mediwiet op, de kwaliteit was vergelijkbaar met die van Duitse producten. En nog een korte afsluitende opmerking en tevens een bedankje aan mijn neef; op onze laatste avond had hij een verrassing voor me: cannabis van coffeeshopkwaliteit. Dat was voorheen zeldzaam, maar nu is het zelfs in een klein dorpje verkrijgbaar, zonder dat er louche figuren bij betrokken zijn. 

Een echte aanrader
Gelato
Er zijn veel shops waar je CBD-wiet kunt kopen

VERBOND VOOR OPHEFFING VAN HET CANNABISVERBOD

Logboek VOC juni - juli

2026

Een halve eeuw gedogen is meer dan genoeg

Dit jaar bestaat het Nederlandse gedoogbeleid voor cannabis vijftig jaar. In het meest recente VOC brochure staat een hoofdstuk over de geschiedenis van dat beleid, tot en met het wietexperiment.

Deze tekst is een iets ingekorte versie van dat hoofdstuk.

Ons cannabisbeleid stamt uit de jaren zestig van de vorige eeuw. Net als in de rest van de wereld neemt het gebruik van cannabis in deze periode toe in Nederland. Eind jaren zestig loopt ook het aantal veroordelingen wegens cannabis snel op. Vaak gaat het om studenten, wier carrière door zo’n veroordeling en het bijbehorende strafblad in de knop wordt gebroken. Steeds meer mensen plaatsen daar vraagtekens bij.

Soft en hard

Twee commissies buigen zich over de kwestie. Hun rapporten, Ruimte in het drugsbeleid (1971) en Achtergronden en risico’s van druggebruik (1972), vormen de basis voor de historische wijziging van de Opiumwet in 1976. Het kabinet Den Uyl legt het onderscheid tussen soft- en harddrugs dat het Openbaar Ministerie al sinds 1969 hanteert vast in de wet. Als softdrugs gelden wiet en hasj, als harddrugs middelen “met een onaanvaardbaar risico” zoals heroïne, speed en coke.

Gebruik legaal, bezit gedoogd

Gebruik van soft- en harddrugs is niet langer verboden, om te voorkomen dat gebruikers geen hulp durven te zoeken uit angst voor vervolging. Bezit van maximaal 30 gram cannabis geldt als een overtreding, die de politie mag gedogen en die geen strafblad oplevert.

Scheiding der markten

Dat het parlement instemt met de nieuwe Opiumwet en een aparte status voor cannabis, hangt samen met het destijds sterk stijgende aantal heroïneverslaafden. De scheiding van de markten voor soft- en

1995, manifestatie tegen aanscherping gedoogbeleid (Foto: Derrick Bergman / Gonzo Media)

harddrugs wordt een belangrijk beleidsdoel. Wie cannabis wil kopen, moet niet in aanraking komen met harddrugs, omdat de

dealer die ook verkoopt. Het beleid wil cannabisconsumenten ook behoeden voor criminalisering en marginalisering.

Van huisdealer

naar coffeeshop

Het fenomeen huisdealer, dat eind jaren zestig in jongerencentrum Paradiso in Amsterdam is ontstaan, sluit aan bij de landelijke beleidsdoelstellingen. De huisdealer verkoopt met toestemming van de directie softdrugs; andere dealers worden verwijderd. Vanaf 1977 gedoogt het OM huisdealers in een aantal jongerencentra. De stap van huisdealer naar coffeeshop blijkt klein. De eerste coffeeshops bestaan al voordat de Opiumwet verandert; Mellow Yellow start in 1972, the Bulldog in 1975.

Wankele rechtspositie

Belangrijk: bezit, aankoop en verkoop van cannabis werden en worden nog steeds gedoogd, maar blijven formeel verboden. Deze gedoogstatus levert veel ellende op, van de aanlevering aan “de achterdeur” tot de wankele rechtspositie van consumenten en ondernemers.

AHOJ-criteria

In 1994 komt er voor het eerst een landelijk coffeeshopbeleid, met als kern de AHOJ-criteria, later uitgebreid met de G-, I- en A-criteria. Deze letterbrij staat voor:

A: Geen affichering (reclame)

H: Geen handel in hard drugs

O: Geen overlast

J: Geen verkoop aan jeugdigen (tot 1996 vanaf 16 jaar, sinds 1996 vanaf 18 jaar)

G (sinds 1996): Geen grote hoeveelheden (maximaal 5 gram per klant per dag, maximaal 500 gram voorraad)

I (sinds 2012): Geen toegang voor niet-ingezetenen (wordt in nog slechts 6 gemeenten gehandhaafd)

A (sinds 2014): Afstand tussen coffeeshop en een school moet minimaal 350 meter bedragen

Nuloptie gemeenten

De scheiding der markten is een succes: consumenten kunnen in een veilige omgeving cannabis kopen, zonder met andere drugs in aanraking te komen. Helaas hebben 240 van de 342 gemeenten geen coffeeshops. Deze nuloptie gemeenten laten de cannabisverkoop over aan het illegale circuit en aan gemeenten die wél coffeeshops hebben. De beleidsdoelstelling om consumenten te behoeden voor criminalisering en marginalisering is grotendeels bereikt. Er is nog wel een stigma, dat door de semilegale status van cannabis en door uitspraken van sommige politici wordt versterkt. Thuistelers worden wél gecriminaliseerd.

Wietexperiment

Na decennia van toenemende repressie markeert het wietexperiment een omslag in het gedoogbeleid, een fundamentele stap naar een volledig gereguleerde keten. De belangrijkste partijen, de consumenten, de coffeeshops en de telers zijn enthousiast. De kwaliteit van de producten is hoog, de prijzen zijn concurrerend en de consument is eindelijk verzekerd van schone cannabis, van de variëteit die op de verpakking staat.

Illegale markt

Jammer genoeg doen slechts 72 van de 563 coffeeshops mee, nog geen dertien procent. Alle andere coffeeshops, in 93 gemeenten, hebben nog steeds alleen ongereguleerde cannabis op het menu. Het experiment duurt vier jaar, gerekend vanaf 7 april 2025, en kan met maximaal anderhalf jaar worden verlengd. Dit betekent dat ruim 85 procent van de coffeeshops nog tot 2030 kan worden gedwongen om op de illegale markt in te kopen.

Halve eeuw gedogen meer dan genoeg

Wat het VOC betreft is een halve eeuw gedogen meer dan genoeg. Het wietexperiment moet worden versneld en uitgebreid met gemeenten die mee willen doen en met telers om voldoende gevarieerd aanbod te garanderen en ook kleine producenten een kans te geven. 

OVER DE STICHTING

Het Verbond voor Opheffing van het Cannabisverbod (VOC) is een onafhankelijke stichting zonder winstoogmerk. We strijden sinds 2009 voor beter cannabisbeleid en opheffing van het verbod op de plant.

Website: www.voc-nederland.org

X en Instagram: @vocnederland

Mail: info@voc-nederland.org

Wil je toegevoegd worden aan onze mailinglijst, stuur ons dan een mailtje.

OPENBARE VOC VERGADERING

Het VOC organiseert elke maand een openbare vergadering, via Discord of op locatie.

Geïnteresseerden en sympathisanten zijn altijd welkom. Meer info: https://voc-nederland.org/agenda/.

STEUN HET VOC!

Je kunt ons op verschillende manieren steunen, bijvoorbeeld met een donatie of als Patron.

Alle mogelijkheden vind je op www.voc-nederland.org/steun-voc.

2005, Legalize! Streetrave (Foto: Derrick Bergman / Gonzo Media)

HighLife Cup powered by 2026

Coffeeshop Club 69 Grote Gracht 97 6211 SV Maastricht

1e prijs Indica Karma Zizi (Hollandse Hoogtes)

1e prijs Sativa Crumbled Lime (Hollandse Hoogtes)

1e prijs Huisfavoriet Rainbow Zizi (Hollandse Hoogtes)

1e prijs Hasj

Karma Fruit Punch Ice (Hollandse Hoogtes)

3e prijs Hasj Special Karma Stardawg Wpff (Hollandse Hoogtes)

3e prijs Edibles Cherry Cola Gummy (Hollandse Hoogtes)

Coffeeshop Kosbor Kleine Gracht 3 6211CA Maastricht

2e prijs N-America Vanilla Noir (Holigram)

Coffeeshop Magic Den Haag Gortstraat 6 2511 AP Den Haag 1e prijs N-America EU Zizi

Coffeeshop Uncle Sam Driekoningenstraat 21-A 6828 EL Arnhem

3e prijs Indica Sub Zero (Holigram)

3e prijs Hasj Holi Blond (Holigram)

Coffeeshop The Cat Marterring 1 4817 GV Breda

2e prijs Sativa Blue Gelonade (Linsboer)

2e prijs Huisfavoriet Kensington Kush (Q-Farms)

2e prijs Hasj ZOZ By 3rd Gen Family (Q-Farms) 2e prijs Hasj Special Joyfulness Ice-o-lator (Q-Farms)

Coffeeshop Cool Running Brusselsestraat 35 6211 PB Maastricht

1e prijs N-America Sub Zero (Holigram)

Coffeeshop Pax Nijverheidssingel 8 4811 VS Breda

2e prijs Indica Kensington Kush (Q-Farms)

3e prijs N-America Voodoo Runtz (Growery)

2e prijs Edibles Bezzies (CanAdelaar)

HOOFDSPONSOREN:

Kent u alle gedoogvoorwaarden nog wel?

Iedereen binnen de coffeeshopbranche kent de bekende AHOJGI-criteria wel. Toch merken wij in de praktijk steeds vaker dat coffeeshophouders, leidinggevenden en personeelsleden onvoldoende aandacht hebben voor de overige gedoogvoorwaarden die minstens zo belangrijk zijn.

Dat is opvallend, omdat juist die aanvullende voorwaarden steeds vaker onderwerp zijn van controles, rapportages en handhavingsprocedures van gemeenten, BOA’s, politie en Bureau Bibob. Daarbij gaat het al lang niet meer alleen over verkoop van softdrugs of de bekende 5 gram-regel. Gemeenten kijken tegenwoordig steeds uitgebreider naar de volledige bedrijfsvoering van een coffeeshop. Veel coffeeshophouders realiseren zich onvoldoende dat de gedoogverklaring feitelijk het bestaansrecht van de onderneming is. Zonder gedoogverklaring kan de coffeeshop simpelweg niet worden voortgezet. Juist daarom is het van groot belang om de volledige inhoud van de gedoogvoorwaarden periodiek opnieuw te controleren en op te frissen binnen de onderneming.

Aanvullende gedoogvoorwaarden

Naast de bekende landelijke criteria hanteren veel gemeenten aanvullende voorwaarden in het coffeeshopbeleid of rechtstreeks in de gedoogverklaring zelf.

Denk hierbij onder meer aan:

• legitimatiecontrole;

• zichtbaar aanwezige huisregels;

• voorlichtingsmateriaal in de coffeeshop;

• aanwezigheid van leidinggevenden;

• cameratoezicht;

• beveiliging;

• registratie van incidenten;

• meldplichten richting gemeente;

• voorraadregistraties;

• aanwezigheid van de primaire administratie in de coffeeshop;

• correcte kasadministratie;

• naleving van openingstijden;

• interne toezichtprocedures;

• instructies aan personeel.

Juist op die punten gaat het in de praktijk regelmatig mis. Tijdens controles blijkt dan dat personeel bepaalde regels niet kent, dat procedures niet duidelijk zijn vastgelegd of dat administratieve stukken ontbreken of niet direct kunnen worden overgelegd.

Administratie en functiescheiding

Met name de administratie blijft een belangrijk aandachtspunt. Gemeenten, belastingdienst en toezichthouders kijken steeds kritischer naar voorraadadministraties, kasverschillen, dagstaten en de aanwezigheid van de primaire administratie in de coffeeshop. Daarnaast is een goede functiescheiding binnen de onderneming van groot belang. Degene die verkoopt, controleert of registreert zou bij voorkeur niet volledig zelfstandig verantwoordelijk moeten zijn voor het gehele administratieve proces. Juist een controlemechanisme binnen de onderneming kan veel discussie achteraf voorkomen. Wanneer tijdens een controle blijkt dat procedures onvoldoende zijn gescheiden of gecontroleerd, wordt dit al snel uitgelegd als een verhoogd risico op overtredingen of administratieve onbetrouwbaarheid.

Personeel onvoldoende geïnstrueerd Wat wij regelmatig zien is dat een exploitant zelf redelijk op de hoogte is van de regels, maar dat personeel en zelfs leidinggevenden onvoldoende kennis hebben van de volledige gedoogvoorwaarden. Nieuwe medewerkers krijgen uitleg over verkoop en kassawerkzaamheden, maar niet over de juridische gevolgen van overtredingen. Dat is gevaarlijk. Een personeelslid dat geen legitimatie vraagt, verkeerde informatie verstrekt tijdens een controle of onvoldoende kennis heeft van interne procedures kan grote gevolgen

veroorzaken voor de gehele coffeeshop. De overtreding van personeel wordt immers vrijwel altijd toegerekend aan de exploitant.

Refreshen van de gedoogvoorwaarden

Het is daarom verstandig om periodiek met alle personeelsleden en leidinggevenden de volledige gedoogvoorwaarden opnieuw door te nemen. Controleer daarbij ook direct of alle bordjes, huisregels, legitimatieverplichtingen, administratieve procedures en interne instructies nog actueel zijn en daadwerkelijk worden nageleefd. Veel problemen ontstaan niet door opzet, maar door routine, gemakzucht of onvoldoende kennis binnen de onderneming. Juist daarom blijft periodieke controle van groot belang.

Conclusie

Weten is één, bewijzen is twee. Gemeenten, toezichthouders en andere instanties controleren coffeeshops steeds intensiever en kijken daarbij allang niet meer alleen naar de bekende AHOJGI-criteria. Juist de aanvullende gedoogvoorwaarden, de administratie, de interne procedures en de kennis van personeel spelen een steeds grotere rol. De gedoogverklaring blijft het fundament van de onderneming. Zonder gedoogverklaring geen coffeeshop. Zorg daarom dat niet alleen de exploitant, maar ook alle leidinggevenden en personeelsleden volledig op de hoogte blijven van alle geldende voorwaarden en procedures. Een periodieke refresh van die regels is geen overbodige luxe maar pure noodzaak.

Oomen fiscaal onderzoek en advies.

Mr. Wil Oomen

Tel nr. 06-5146 8141

Oomen Administratiekantoor

Ing. Ruud Oomen LLB

Tel nr. 06-8112 4313

www.oomenfiscaalonderzoek.nl

www.oomenadministratiekantoor.nl

E-mai: oomen@fiscaalonderzoek.nl 

Brasilia

L7Matrix L7

‘Ik wil graag nieuwe dingen uitproberen’

De Franse muurschilder L7Matrix is internationaal bekend om zijn zeer energieke en experimentele stijl. Hij beschilderde muren in al meer dan vijftig landen en mocht in Amerika ook eventjes een luxe McLaren sportauto decoreren.

Je bent Braziliaan, maar woont in Frankrijk.

Ik ben geboren in Sao Paolo. Veel mensen weten niet dat ik Braziliaan ben. Dat vind ik wel leuk, een beetje mysterie. Ik woon in Versailles: een rustige stad en erg schoon. Ik hou van de kalmte, zo kan ik makkelijker dingen creëren. Ik heb eerst zes jaar in Parijs gewoond. Soms ga ik weer even naar Parijs, om mensen te ontmoeten en op straat te schilderen. Want dat is hier onmogelijk. Er is een plek in de buurt waar wat streetart is, maar in de stad zelf niet.

Die is meer gericht op oude schilderijen en traditionele kunst.

Ik zag een video waarop je met wilde uithalen een muur schildert.

Het lijkt bijna een performance. Soms heb ik zin om al mijn energie eruit te schilderen. Als ik chaos heb in mijn leven. Ik gebruik dan mijn hele lichaam en maak veel bewegingen. Ik schilder soms als een …eh orkaan. Ik mix chaos, schoonheid en beweging.

Typerend van je stijl is dat je het beeld vervormt.

Ik wil beweging laten zien met spuitbussen en kwasten. Ik doe dat op verschillende manieren. De ene keer schilder ik alles realistisch en ga het beeld daarna vervormen. De andere keer schilder ik mijn energie eerst en daarna figuratieve dingen. Mijn doel is om meer abstract te gaan schilderen.

Je experimenteert met allerlei materialen, zoals dubbel kwasten. Ja, Ik hou ervan om nieuwe dingen uit te proberen. Ik heb nu bijvoorbeeld dat ik eerst

water op de muur spuit en en dan gooi ik er natuurlijk pigment, een soort poeder overheen. Zo krijg je het effect van waterverf.

Heb je een kunstzinnige opleiding gedaan?

Nee, ik heb even de universiteit geprobeerd, maar dat was niets voor mij. Ik heb er het geduld niet voor. Ik heb wat cursussen gedaan en voor de rest heb ik het mezelf aangeleerd. Ik heb eerst veel in achterafstraten geoefend om mijn techniek te verbeteren en mijn stijl te ontwikkelen. Het was net het begin van Facebook, ik zette mijn foto’s online, en deze begonnen viraal te gaan op het internet. Daardoor kreeg ik veel uitnodigingen vanuit de hele wereld.

Je maakt vrouwenportretten met erdoorheen abstracte vormen. Zo’n combinatie heeft een apart effect. Als je het gezicht ziet, wil je ook de rest van de compositie begrijpen. In het abstracte deel heb ik allerlei beelden verborgen, zoals diepzeedieren en insectenlichamen. De wezens van Giger zijn voor mij een grote inspiratie.

Je maakte een hele grote muurschildering in Brasilia.

Dat was voor mij bijzonder om te doen. Ik had nog nooit zoiets groots in mijn thuisland gedaan, terwijl ik in veel andere landen grote muren heb geschilderd.

Je schildert ook reusachtige kwallen, zoals op het San Hejmo-festival in Duitsland.

Dat festival is op vliegveld Weeze, vlakbij de grens met Nederland. Ik heb die kwal zo

geschilderd, dat de kleuren verschillen afhankelijk van de kant waarop je ernaar kijkt. Ik heb een mix van acrylverf en spuitbussen gebruikt. Dit was erg cool om daar te doen.

Waarom een kwal?

Ik hou van de beweging van het dier. Het ziet er uit als een wezen van een andere planeet. Ik vind het ook leuk omdat het een dier is dat niet iedereen schildert.

Heb je al een grote kwal in het echt gezien?

Ik heb nog niet de hele grote gezien zoals de lion’s maine jellyfish of de phantom jellyfish, maar wel andere. In elke stad waar ik kom, ga ik kijken of er een aquarium is. Zoals in La Rochelle, Frankrijk en in Atlanta, USA. Ik ben

San Hejmo festival, Weeze, Duitsland

trouwens niet goed in zwemmen. Ik heb een beetje angst voor dieren in het water.

Zijn er nog andere favoriete onderwerpen?

Vogels komen vaak terug. Daar ben ik om bekend.

Dundalk, Ierland

In dezelfde stijl maak je mooie canvasschilderijen.

Op canvas werk ik graag met verschillende technieken. De ondergrond doe ik met acrylverf. En ik neem de spuitbus om hetzelfde effect te krijgen als op de muren. Ik begin nu te leren hoe je met olieverf schildert. Eerder heb ik ook vernissen gebruikt. Ik wil nu al mijn canvassen maken met een laatste laag olieverf. Daarmee heb je een groter palet aan kleuren. Een canvas is een ander proces, het is persoonlijker. Bij muren heb je soms goedkeuring nodig van de stad of van de opdrachtgever. Bij een canvas kan ik doen wat ik wil.

Schilder je ook nog steeds illegaal?

Niet zo veel meer, maar af en toe nog. Ik wil geen problemen, zoals met mijn kunstenaarsvisum. Sommige landen hebben strenge regels. Ik ga wel naar verlaten plekken om dingen uit te proberen.

Is er een speciaal project dat je hebt gedaan?

Het beschilderen van een McLaren-auto. Dat was in Sint-Petersburg in Florida, USA. Ik ben er vier uur aan bezig geweest. Degene van wie de auto was, gaf me de opdracht en zei: doe maar wat je wilt. Toen hij het resultaat zag, was hij

heel erg tevreden. We reden met de beschilderde auto rond - ik heb ook achter het stuur gezeten - en je zag het publiek reageren en foto’s maken. Het was een bijzondere ervaring.

Een ander ding dat je doet: je schildert op de wand en gaat door op de grond.

Ja, zoals een plant die zonder limiet elk plekje in beslag neemt. Ik zou weleens een keer een ruimte helemaal willen beschilderen.

Wuppertal, Duitsland

Heb je veel in andere landen geschilderd?

Ik heb nu in 52 landen geschilderd. Sinds 2012. Mijn eerste passie is geografie. Ik heb altijd al veel landen willen ontdekken. En als ik in een

land ben, wil ik ook iets van de kunst leren kennen en lokale kunstenaars ontmoeten.

Is er een locatie die je speciaal vond?

Ik vind het leuk om op plekken te schilderen, waar niet veel kunstenaars heen gaan. Toen ik in Moldavië was, in Chisinou, was ik de eerste buitenlandse kunstenaar die er een muur schilderde.

https://www.instagram.com/l7matrix/ 

Lissabon

Paaspop

Geslaagde opening van het festivalseizoen

Wat was het weer een feest! Paaspop, dit jaar in het eerste weekend van april, was opnieuw een geslaagde opening van het festivalseizoen. Verspreid over drie dagen zagen 120.000 bezoekers ongeveer 350 acts verdeeld over 16 podia. ‘Las Vegas in Brabant, dat is Paaspop écht. Het bruist, knalt, flikkert, vlamt en borrelt. Paaspop is een prikkeling voor alle zintuigen, een totaalbeleving van ongekende proportie,’ zoals Chris Seijkens van Paaspop terecht stelt. En maak je maar klaar voor een nóg meer denderende editie, want volgend jaar bestaat Paaspop 50 jaar! Paaspoppers, we zien jullie in 2027 weer op 26, 27 en 28 maart in Schijndel.

www.paaspop.nl

Drakenjagers tegen draconische dreiging

In Dragonkin: The Banished kruipen spelers in de huid van één van de vier beschikbare drakenjagers, met als doel de mensheid te bevrijden van de binnenvallende draconische krachten. Om deze uitdaging aan te gaan biedt de game diepgaande theory-crafting via verschillende mechanismen voor karakterontwikkeling, waardoor liefhebbers eindeloze build-mogelijkheden krijgen.

Spelers ontwikkelen de vaardigheden van hun held via de skills van de Ancestral Grid die ze tijdens hun avontuur verzamelen. Ze maken ook gebruik van de stad Montescail, een centrum waar ze hun strategie kunnen uitwerken dankzij talrijke diensten. Eko

Software ontwierp een game die de standaarden van het genre respecteert, terwijl het unieke elementen toevoegt die fans zullen aanspreken. De studio nodigt spelers uit om een middeleeuwse fantasiewereld te verkennen die is verwoest door hordes corrupte wezens en wordt gedomineerd door kolossale draken, en om in de huid te kruipen van één van de vier Hunters, de ultieme verdedigingslinie van de mensheid. Hun

avontuur leidt hen naar vijandige gebieden om de draconische dreiging uit te schakelen.

Belangrijkste kenmerken

• Vier unieke helden: Speel als de Ranger, de Barbaar, de Oracle of de Ridder, elk met hun eigen vaardigheden en vechtstijlen.

• Specialisatie via Dragonkin: Tem een babydraak van vuur, ijs, gif of bliksem die fungeert als subclass en unieke krachten biedt.

• Diepgaande personalisatie: Creëer eindeloze synergieën met de Ancestral Grid, een innovatief puzzelsysteem waarin je skills plaatst die je personage en zijn vaardigheden verbeteren.

• Een uitgestrekte wereld om te verkennen: Reis door verschillende biomen, van bevroren landschappen tot onderwaterruïnes, en neem het op tegen meer dan 70 soorten monsters en 10 formidabele eindbazen.

• Co-op voor maximaal 4 spelers: Beleef het volledige avontuur samen met vrienden, ontwikkel groepsstrategieën en

draag gezamenlijk bij aan de ontwikkeling van jullie gedeelde stad.

• Een evoluerende stad: De stad Montescail fungeert als sociaal centrum en groeit mee met je voortgang, waarbij nieuwe NPC’s, diensten en aanpassingsmogelijkheden worden vrijgespeeld.

• Een uitgebreide endgame: Verleng de uitdaging met tal van activiteiten, creëer je eigen uitdagingen, zuiver kerkers en test de grenzen van je personage om de beste beloningen te verkrijgen.

Samenwerking centraal in de ervaring

De online coöperatiemodus (en offline voor 2 spelers) stelt groepen van 2 tot 4 spelers in staat om samen de hoofdverhaallijn en de endgame-content aan te gaan. Dankzij samenwerkingsmechanieken, zoals de mogelijkheid om een teamgenoot te laten herleven en een catch-up systeem waarmee vrienden samen kunnen spelen ongeacht hun niveau, krijgt het avontuur een nieuwe dimensie. 

Door: Redactie HighLife

Martin Parr

Very Modern and Rather Ugly

Foam brengt met de tentoonstelling Very Modern and Rather Ugly een eerbetoon aan het oeuvre van de Britse fotograaf Martin Parr. Met een selectie van zijn meest iconische werken viert de tentoonstelling Parrs onmiskenbare blik, zijn geestige observaties van de samenleving en zijn blijvende fascinatie voor de rol van fotografie in het dagelijks leven.

Parr staat bekend om zijn vermogen het alledaagse vreemd te laten lijken en het saaie interessant te maken. Met zijn levendige beeldtaal transformeert hij banale scènes tot scherpe reflecties op de moderne samenleving. Thema’s als consumptie, culturele identiteit, toerisme en klasse vormen een rode draad in zijn werk, dat hij gedurende decennia zowel in nationale als internationale contexten heeft onderzocht. Centraal in de tentoonstelling staat Parrs iconische

serie Common Sense (1999), een installatie van 270 kleurverzadigde close-upfoto’s die inzoomen op de mondiale consumptiecultuur, van fastfood en toeristische trekpleisters tot persoonlijke decoratie en sociale stereotypen. De serie Autoportrait (2002) brengt drie decennia aan portretten van Martin Parr samen. Gemaakt door straatfotografen, studiofotografen en in fotocabines over de hele wereld. Met deze reeks wilde Parr de vele vormen, stijlen en tradities van de

wereldwijde portretfotografie zichtbaar maken. Bezoekers kunnen daarnaast The Non-Conformists (midden jaren zeventig) ontdekken, Parrs vroege zwart-witdocumentatie van landelijke gemeenschappen in Engeland, en zijn doorbraakserie The Last Resort (1983–85), waarin hij voor het eerst in kleur werkte en zich richtte op de Britse kust. Naast de fotografische series bevat de tentoonstelling ook een leesruimte, waar bezoekers zich kunnen verdiepen in Parrs vele fotoboekpublicaties. Martin Parr (1952–2025) werd geboren in Epsom, Verenigd Koninkrijk, en studeerde fotografie aan Manchester Polytechnic. In 1994 werd Parr volwaardig lid van Magnum Photos en van 2013 tot 2017 was hij president van het agentschap. Naast zijn fotografische praktijk was hij actief als curator, redacteur en professor. Gedurende zijn leven publiceerde Parr meer dan 150 boeken en redigeerde hij er nog eens 30. In 2017 werd in Bristol de Martin Parr Foundation opgericht, met als doel opkomende, gevestigde en onderbelichte fotografen te ondersteunen die zich in hun werk richten op Groot-Brittannië en Ierland.

De expositie is tot 12 augustus te bezichtigen.

FOAM

Keizersgracht 609

1017 DS Amsterdam

www.foam.org 

New Brighton, England, Great Britain, 1985 © Martin Parr / Magnum Photos

Door: Redactie HighLife

Sámi Art, Land, Power

Tussen duodji en dáidda

Tot 5 september 2017 presenteert Wereldmuseum Leiden Sámi Art, Land, Power, met werk van Sámi kunstenaars uit het Sápmi-gebied (het noorden van Scandinavië en Rusland). Beeldende kunst, mode, craft en videoportretten worden gecombineerd met unieke collectiestukken. Deze laten gezamenlijk zien hoe creativiteit altijd al een bron is van cultuur, kennis en verzet voor de Sámi, de enige door de V.N. erkende inheemse bevolkingsgroep in Europa.

Centraal staat de relatie tussen kunst en Sápmi: het leefgebied van de Sámi dat zich uitstrekt over het noorden van Noorwegen, Zweden, Finland en het Russische Kola-schiereiland. Voor de Sámi is land geen abstract begrip maar een levende relatie met geschiedenis, taal, spiritualiteit en gemeenschap. Die verbondenheid klinkt door in veel van de werken in de tentoonstelling. De kunstenaars verbinden oude en nieuwe maaktradities met actuele vragen over landrechten, koloniale erfenissen en natuurbeheer. Het landschap is een plek van herinnering, conflict en herstel. Ze verwijzen naar spanningen rond landgebruik in Sápmi, waar mijnbouw, energieprojecten en staatsbeleid met regelmaat botsen met de leefwijze van de Sámi. De activiteiten verstoren de trekpaden van de rendierkuddes, de natuurlijke ecosystemen en de spirituele relatie van de Sámi met het land. Tegelijkertijd is het landschap ook een plek waar kunstenaars werken aan cultureel herstel: het herwaarderen en versterken van taal, kennis en tradities die lange tijd onder druk stonden. Onder de Sámi bestaat van oudsher geen strikte scheiding tussen kunst (dáidda) en ambacht (duodji). Traditioneel handwerk wordt gemaakt door een duojár, een ambachtspersoon die diepgaande kennis heeft van natuurlijke materialen en het landschap waaruit ze afkomstig zijn. Veel

hedendaagse kunstenaars bouwen voort op deze tradities. De kunstwerken in Sámi Art, Land, Power gaan een dialoog aan met de collectie van het Wereldmuseum, waarin Sámi objecten en duodji al langer aanwezig zijn. Waar de collectie laat zien hoe materialen, technieken en kennis van het land generaties lang zijn doorgegeven, tonen de hedendaagse kunstenaars hoe deze tradities vandaag nieuwe vormen en betekenissen

krijgen. Zo verbinden de werken uit de eigen collectie en de bruiklenen verleden en heden, en maken ze zichtbaar hoe Sámi creativiteit zich blijft ontwikkelen.

Wereldmuseum Leiden Steenstraat 1 2312 BS Leiden

https://leiden.wereldmuseum.nl/ 

Still of video Ceagganaddat, Listening with Foremother, 2023, by Biret Haarla Pieski and Outi Pieski

Cannabis als duivelse drug

Cannabis als duivelse drug. We hebben er al vaak over geschreven. Deze REEFER MADNESS zag je vooral terug in Hollywoodfilms, met titels als Assasin of Youth (1937) en de klassieker die het genre de naam ga; Reefer Madness uit 1936 zelf. Maar in de jaren dertig tot vijftig van de vorige eeuw had je ook veel comics met dezelfde strekking. Daarover verscheen in 2018 een prachtig boek waarin Craig Yoe een aantal ‘duivelse cannabis’ strips verzamelt.

In Reefer Madness (uitgeverij Dark Horse Books) komen 21 cannabis comics voorbij. Craig Yoe vertelde eerder dat het idee voor het boek al jaren in zijn hoofd zat en dat hij al

een flinke verzameling ‘duivelse wiet’ strips had opgebouwd. Maar pas bij de steeds meer toenemende cannabislegalisering in diverse staten van de VS maakte hij er

serieus werk van, tot het boek uiteindelijk verscheen. Yoe over de eerste cannabis comics: ‘Joe Shuster, die samen met zijn partner Jerry Siegel zo’n beetje de stripindustrie op gang bracht met de creatie van Superman, kwam een jaar na de eerste publicatie van Superman al met een anti-wietverhaal voor Adventure Comics dat best cool is. Ik denk dat dit soort verhalen een excuus waren voor de schrijvers om iets echt sensationeels te doen. Ze konden zich fel tegen cannabis uitspreken. Maar het was juist prikkelend voor jongeren die de stripboeken kochten om erover te lezen. Dus ja, de makers van de strips veroordeelden cannabis, maar in werkelijkheid raakten sommige lezers er juist meer geïnteresseerd in. Vooral de romantische strips suggereerden dat je betrokken kon raken bij behoorlijk pikante feestjes.’ Het verzamelboek Reefer Madness bevat ook twee verhalen uit het educatieve stripgenre dat vroeger gratis werd verspreid op scholen en in kerken. Deze strips behandelden diverse maatschappelijke thema’s, waarvan drugsgebruik een van de meest populaire was. Een typisch voorbeeld is ‘Trapped! (1951), waarin een middelbare scholier via een vriend in aanraking komt met cannabis, om uiteindelijk als heroïneverslaafde in de gevangenis te eindigen. De waarschuwing is duidelijk; blijf ver van Satan’s Cigarettes vandaan!

Reefer Madness

You Craig Dark Horse Comics

www.darkhorse.com

TOPFOTO

In deze nieuwe rubriek plaatsen we een foto waarvan we als redactie vinden dat deze meer aandacht verdient, maar waar we elders geen plaats voor hebben. In deze tweede aflevering een foto die Derrick Bergman maakte tijdens zijn bezoek aan wietexperimentteler Legacy Brands. Wat je hier ziet? De fotograaf gaf het volgende onderschrift mee: Kaligria (Kali Mist x Alegria) met tester-verpakking.

DARK WINDS

Navajo politiespeurwerk met Indiaanse mystiek

In het geweldige tweede seizoen van Fargo speelde Zahn McClarnon de stoïcijnse creepy huurmoordenaar Hanzee Dant. Hoewel het een bijrol was, groeide hij uit tot een van de meest memorabele karakters van dat seizoen. In Dark Winds is de hoofdrol weggelegd voor McClarnon als Joe Leaphorn van de Navajo Tribal Police. De serie is inmiddels aan de vierde jaargang toe, opnames voor seizoen vijf zijn inmiddels gestart.

Het is eigenlijk een herhalingsoefening voor McClarnon, want in Longmire (2012-2017) was hij ook al politiechef, maar dan bij Cheyenne Tribal Police. Zelf maakt McClarnon deel uit van de Lakota tribe. Dark Winds is gebaseerd op boeken van de Amerikaanse schrijver Tony Hillerman (1925 – 2008). De avonturen van Joe Leaphorn spelen zich af in de jaren zeventig. Dat is op een bepaalde manier wel rustgevend. Let eens op bij moderne politieseries; het duurt vaak niet langer dan twee minuten voordat een personage weer een hint of waarschuwing krijgt via een mobiele telefoon. En aanwijzingen opzoeken via een computer beslaan ook een flink deel van de tijd. Niets van dat alles in het Navajo-reservaat waar Leaphorn de orde moet bewaken. Communicatie met zijn deputees Bernadette Manuelito en Jim Chee verlopen via een hoekige radio met een uitschuifbare antenne. En Chee gaat zoveel mogelijk gekleed in uitbundige seventies mode.

Yéʼiitsoh

Het eerste seizoen opent met een spectaculaire overval op een geldtransport in 1971. De daders zoeken hun toevlucht in Navajo-gebied, waar Leaphorn al twee moorden in een hotelkamer moet zien op te lossen. Wanneer de FBI zich met de jacht op de overvallers gaat bemoeien, wordt het er voor Leaphorn niet eenvoudiger op. Er zijn aanwijzingen dat de Buffalo Society, een radicale groep Native Americans, verantwoordelijk is voor de bankoverval. Maar is dat wel zo? Leaphorn en zijn vrouw Emma hebben zelf te maken met tragische familieomstandigheden, die een steeds grotere tol eisen.

Emma vindt steun in lokale Indiaanse tradities, Joe gelooft daar minder in. Toch kan hij daar niet onderuit, want zijn onderzoek wijst uit dat er onverklaarbare zaken spelen. In de latere seizoenen blijft die Indiaanse mystiek sterk aanwezig. Zo krijgt hij het in seizoen drie aan de stok met Yéʼiitsoh, een monster uit de Navajo-mythologie. Het maakt Dark Winds extra kijkwaardig, evenals de prachtige landschappen; de serie is deels gefilmd rond Monumental Valley. De cast is voor 95% Navajo, iets dat de authenticiteit uiteraard ten goede komt. Een opvallende cameo vindt trouwens plaats in seizoen drie, wanneer we Robert Redford en George R.R. Martin zien. Beiden staan als producenten op de titelrol van Dark Winds. Redford stierf niet lang na die opnames op 89-jarige leeftijd. George R.R. Martin ken je natuurlijk van Game of Thrones en andere legendarische fantasy series. Maar dat is weer heel andere koek, want Dark Winds is een reeks met traditioneel politiespeurwerk, gevuld met Indiaanse mystiek. 

ALLE SPONSOREN EN DEELNEMERS HIGHLIFE CUP, HARTELIJK DANK!

HighLife dankt alle deelnemers en sponsoren van harte voor hun betrokkenheid, inspanningen en steun aan de HighLife Cup.

Zonder jullie medewerking zouden wij deze jaarlijkse traditie niet voort kunnen zetten. Jullie support en enthousiasme is onontbeerlijk om er samen een mooi feest van te maken en daarvoor danken we jullie nogmaals van harte.

Tot volgend jaar!

HighLife Cup

powered by

Books, Movies/

KONINKRIJK VAN AS

S.A. Cosby

The House of Books

Ook in zijn vijfde boek weet S.A. Cosby weer een epische misdaadroman te creëren. Roman Carruthers keert vanuit Atlanta terug naar het plattelandsstadje waar zijn familie leeft. Zijn vader is na een verkeersongeluk in het ziekenhuis beland en Romanmoet zijn zus Neveah helpen om het familiebedrijf, een crematorium, te runnen. Thuis blijkt er echter meer aan de hand; jongste broer Dante heeft schulden bij lokale gangsters, en Roman moet er alles aan doen om dat op te lossen. Daarbij moet hij zelf wel een morele en juridische grens oversteken. Het crematorium kan hem daarbij behulpzaam zijn. Cosby is in bloedvorm en weet het hoge niveau van zijn werk opnieuw te evenaren. Het zijn stand-alone boeken, elke roman kent weer nieuwe hoofdrolspelers en settings, dus je kunt ze afzonderlijk van elkaar lezen. Van harte aanbevolen. 

NACHTSCHADE

Michael Connelly

Boekerij

Na Harry Bosch, Mickey Haller en Renee Ballard introduceert Connelly nu een vierde reeks rond detective Stillwel, die na onmin bij de afdeling moordzaken van de LAPD weggepromoveerd is naar Catalina Island, ongeveer 35 kilometer voor de Californische kust. Toerisme is de belangrijkste bron van inkomsten, dus wanneer een lijk in het water wordt aangetroffen moet Stillwell tactvol te werk gaan. Als er raakvlakken zijn met een uiterst selectieve ledensociëteit moet hij helemaal behoedzaam opereren. En wie sneed de kop van een buffalo af, een dier dat een beschermde status heeft? Connelly leidt ons bekwaam door Stillwells speurwerk en de bijbehorende politieprocedures, en bewijst zijn vakmanschap maar weer eens. 

CRIME 101

Bart Layton

Met: Chris Hemsworth, Mark Ruffalo, Halle Berry

De gewiekste juwelendief Davis (hemsworth) opereert enkel langs de snelweg 101 in Los Angeles, en dat zet detective Lou Lubesnick (Raffalo) op zijn spoor. Davis opereert geweldloos en berooft enkel juweliers die goed verzekerd zijn. Daardoor raakt verzekeringsagent Sharon Combs (Berry) bij het kat en muis spel tussen Davis en Lubesnick betrokken. Wanneer de spreekwoordelijke laatste klus in gang wordt gezet, verschijnt de geheimzinnige motorrijder Ormon (Barry Keoghan) op het toneel, die is ingehuurd door Davis’ opdrachtgever Money (Nick Nolte). Regisseur Laayton laveert de stijlvolle thriller in bijna 2.5 uur naar een mooie apotheose. Al met al een prima verfilming van een verhaal uit de misdaadbundel Broken van Don Winslow. 

Series & Music.

PEAKY BLINDERS: THE IMMORTAL MAN

Tom Harper

Met: Cillian Murphy, Rebecca Ferguson, Stephen Graham

The Sopranos, Deadwood, Breaking Bad. En nu kunnen we ook Peaky Blinders toevoegen aan het illustere rijtje fantastische series die gevolgd werden door een teleurstellende film. Want fans van de vijf seizoenen tellende familiesaga rond de Shelby’s moeten het in de film doen met een one-man-show van Cillian Murphy als Tommy Shelby, die anno 1940 in een zelfverkozen isolement leeft, vechtend tegen zijn innerlijke demonen. Een verwoestend Duits bombardement op Birmingham en acties van zijn zoon Duke en zijn zus Ada dwingen hem om orde op zaken te stellen, met vergaande gevolgen. Inmiddels is een nieuwe reeks Peaky Blinders aangekondigd, waarin een volgende generatie Shelby centraal staat. 

PENELOPE TRAPPES

Opvs Novum:

A Requiem Reworked

V2 Records

Voor een bewerking van het originele Requiem album vroeg Penelope Trappes tien zielsverwanten om een bijdrage te leveren. En Stephen Mallinder (Cabaret Voltaire), Saint Etienne, Smote en PRIZMA9 hebben daar iets moois van gemaakt. Het rituele karakter en de onderlinge thema’s van dood en rouw zijn nog steeds aanwezig, maar de variatie is groot en de interpretaties zijn eigenzinnig. Van beklemmend tot magistraal groots, van hemels tot diep in de hel, van claustrofobisch tot wijds - zei iemand daar luistertrip? Het zijn niet de meest lichte onderwerpen, maar de muziek is zeker om helemaal door meegesleept te worden en in te verdwijnen. 

TREMOR

Takuy

ZZK Records

Het trio Tremor bestaat al zo’n twintig jaar en heeft hun mix van Argentijnse folkmuziek en elektronica met het nieuwe album Takuy tot op grote hoogte weten te brengen. De hypnotiserende, psychedelische arrangementen, vette ritmes en het simpele maar o zo doeltreffende instrumentarium doen echt wonderen. Zelfs zoiets als een blokfluit klinkt hier hemels. Dat wil niet zeggen dat het allemaal een braaf gedoetje is, het drietal gaat geregeld bijna gierend uit de bocht, of knalt moeiteloos door diverse geluidsbarrières. Wat ook meehelpt met alle pracht is het schitterende geluidsontwerp, dat door een ringetje te halen is. Een album waar verleden en toekomst mooi samensmelten. 

Advertentie index HighLife colofon

HighLife Magazine, een uitgave van

Discover Publisher BV

Bruistensingel 400 5232 AG ‘s-Hertogebosch Telefoon: (06) 13 00 65 33 E-mail: info@HighLife.nl

Hoofdredacteur: Rob Tuinstra

Redactie-adres

Bruistensingel 400 5232 AG ‘s-Hertogenbosch redactie@HighLife.nl

Advertenties:

André Beckers, Nicole Maalsté, Michiel Panhuysen, Arjan van Sorge, Peter van Sparrentak, Mike de Leede, Moreno Molenaar, Derrick Bergman, St. PGMCG, Ruud en Wil Oomen, Daan Staes en vele anderen. Coverfoto: KM Visuals.

FREEDOM OF CHOICE

Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
HHighLife Magazine 0326 by SoftSecrets - Issuu