03 sr chanpphen

ชื่อ เทเรซา จันทร์เพ็ญ กิ่งแก้วเพชร เป็นบุตร คนที่ 2 ในจ�ำนวนพี่น้อง 3 คน สัตบุรุษ วัดพระแม่มารีย์ บิดา นายพะจ่าโย กิ่งแก้วเพชร มารดา นางหน่อริกวา กิ่งแก้วเพชร อาศัยอยู่ที่ บ้านหนองแห้ง เลขที่ 49 หมู่ 9 ต.เมืองปอน

อ.ขุนยวม จ.แม่ฮ่องสอน รับศีลล้างบาป 4 มิถุนายน ค.ศ. 1984 รับศีลก�ำลัง 11 เมษายน ค.ศ. 1998 ปฏิญาณตนครั้งแรก 5 สิงหาคม ค.ศ. 2009

ประวัติการศึกษา 1. โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 21 2. โรงเรียนนารีวุฒิ 3. โรงเรียนเซนต์โยเซฟอินเตอร์เทคโนโลยี 4. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช 5. วิทยาลัยแสงธรรม

ชั้น ม. 3 ชั้น ม.6 ปวส ป.ตรี

ประวัติการท�ำงาน โรงเรียนธิดานุเคราะห์สอนค�ำสอนและศีลธรรม ดูแลร้านเครื่องเขียน ดูแลนักเรียนประจ�ำ ดูแลวงโยธวาทิต โรงเรียนวิสุทธิวงศ์ ดูแลแผนกอนุบาล สอนค�ำสอน ศีลธรรม กิจกรรมเข้าจังหวะ นาฏศิลป์ และตาราง 9 ช่อง

ชีวิตในวัยเด็ก

ส่วนใหญ่อยู่ที่โรงเรียน เป็นนักเรียนประจ�ำตั้งแต่ ป.1 จนถึง ม.3 จึง ย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนนารีวุฒิ ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในโรงเรียน เติบโตใน บรรยากาศของคนพุทธ ดิฉันไม่ค่อยปรารถนาที่จะเข้าวัด เพราะสมัยฟที่ บ้านไม่มีคุณพ่อประจ�ำวัด นาน ๆ ถึงจะมาท�ำมิสซาครั้งหนึ่ง ช่วงปิดเทอม ดิฉันไม่ค่อยอยู่บ้านด้วย ดิฉันรู้สึกเบื่อ และร�ำคาญ ทุกครั้งที่พ่อกลับจาก ท�ำงานแล้วมานั่งหรือนอนอ่านพระคัมภีร์ให้ฟังเบื่อมาก ๆ ก็หลับ หรือลุก หนีไปเลย ช่วงปิดเทอมฉันถูกพ่อแม่และญาติพนี่ อ้ ง หลอกให้มาเข้าค่ายค�ำ สอน และพวกเขาจะตามมาทีหลัง สุดท้ายก็ไม่มา ดิฉันเสียใจ ร้องไห้ และโกรธมาก เมือ่ อยูใ่ นค่ายค�ำสอนเพือ่ เตรียมตัวรับศีลก�ำลัง ดิฉนั ได้สมั ผัส กับบรรยากาศทีช่ วนให้อยากจะภาวนา สนุกสนานกับเพือ่ นต่างบ้านจนลืม ความเสียใจและความโกรธ วันหนึ่งขณะที่น่ังเล่นที่ศาลา พระสังฆราช ยอแซฟ สังวาลย์ ศุระศรางค์ ได้มานัง่ คุยและทักถึงความเชือ่ สิง่ หนึง่ ทีท่ า่ น พูด คือ “ชีวติ น่าเป็นห่วงนะถ้าลูกโตขึน้ โดยไม่มพี ระอยูใ่ นชีวติ ทุกอย่าง

ที่ เ ราท� ำ มั น ก็ สู ญ เปล่ า จะมี ประโยชน์อะไรถ้าลูกมีทุกอย่าง แต่ไม่มีพระอยู่บนเส้นทางของ ชีวิต” แล้วท่าน ก็นั่งเป่าใบไม้ให้ ฟัง นัน่ คือประกายไฟเล็กๆ ทีท่ ำ� ให้ ปรารถนาที่ อ ยากท� ำ ให้ ชี วิ ต มี คุณค่าและมีความหมายขึน้ ในช่วง เวลาหนึ่ง ชี วิ ต ในวั ย เด็ ก ตั้ ง แต่ ป.1 จนถึง ม.3 เป็นนักเรียนประจ�ำ โรงเรียนแถวบ้านค่ะ พอม.ปลาย ก็ได้มาเรียนต่อที่โรงเรียนนารีวุฒิ ชีวิตส่วนใหญ่จึงอยู่แต่ในโรงเรียน ในวัยเด็ก ดิฉนั เติบโตในบรรยากาศ ของสังคมไทยพุทธ ดิฉันไม่ค่อย ชอบไปวั ด เนื่ อ งจากที่ บ ้ า นไม่ ม ี คุณพ่อประจ�ำวัด นาน ๆ ถึงจะมา ท�ำมิสซาครั้งหนึ่ง ในช่วงปิดเทอม ดิฉันไม่ค่อยอยู่บ้านด้วย ดิฉันรู้สึก เบื่อและร�ำคาญ ทุกครั้งที่พ่อกลับ จากท�ำงานแล้วมานัง่ หรือนอนอ่าน พระคัมภีร์ ให้ฟงั เบือ่ มาก ๆ ก็หลับ หรือลุกหนีไปเลย ช่วงปิดเทอมครัง้ หนึง่ ดิฉนั ถูกพ่อแม่และญาติพนี่ อ้ ง หลอกให้ไปเข้าค่ายค�ำสอน บอกว่า พวกเขาจะตามมาที ห ลั ง แต่ สุดท้ายก็ไม่ใครตามมา ...ดิฉันทั้ง เสี ย ใจ ร้ อ งไห้ และโกรธมาก แต่ เ มื่ อ อยู ่ ใ นค่ า ยค� ำ สอนเพื่ อ เตรียมตัวรับศีลก�ำลังนั้น ดิฉันก็ได้ สัมผัสกับบรรยากาศที่ชวนศรัทธา

ให้ภาวนา อีกทั้งได้เล่นสนุกกับเพื่อนต่างหมู่บ้านจนลืม ความเสียใจและความโกรธ วันหนึง่ ขณะทีน่ งั่ เล่นทีศ่ าลา พระสังฆราชยอแซฟ สังวาลย์ ศุระศรางค์ ได้มานั่งคุยเกี่ยว กับความเชื่อ สิ่งหนึ่งที่ท่านพูด คือ “ชีวิตน่าเป็นห่วงนะ ถ้าลูกโตขึน้ โดยไม่มพี ระอยูใ่ นชีวติ ทุกอย่างทีเ่ ราท�ำมัน ก็สญ ู เปล่า จะมีประโยชน์อะไรถ้าลูกมีทกุ อย่าง แต่ไม่มี พระอยูบ่ นเส้นทางของชีวติ ” แล้วท่าน ก็นงั่ เป่าใบไม้ให้ ฟัง มันท�ำให้ดิฉันได้ฉุกคิด ประกายไฟเล็ก ๆ จึงเกิดขึ้น ในใจ เกิดแรงบันดาลใจที่อยากท�ำให้ชีวิตมีคุณค่าและมี ความหมายมากขึ้น

ประวัติกระแสเรียก

เริ่มจากการชวนของคุณพ่อชาญชัย เต็มอรุณรุ้ง แม้ว่า แรก ๆ นั้นดิฉันจะคอยหลบทุกครั้งที่ท่านมา เพราะกลัว ท่านจะชวนให้เป็นซิสเตอร์ แต่เมือ่ มาเรียนต่อที่ โรงเรียน นารีวุฒิ ดิฉันได้เห็นถึงความเสียสละของบรรดาซิสเตอร์ ที่ ท� ำ งานอุ ทิ ศ ตนโดยไม่ รู ้ จั ก เหน็ ด เหนื่ อ ย ใบหน้ า ที่ ยิ้มแย้มเสมอ ความรัก ความเอาใจใส่ที่ได้รับท�ำให้ ปรารถนาที่จะเป็นเหมือนท่าน เมื่อฉันท�ำผิดท่านมี ค�ำพูดที่ให้ก�ำลังใจและให้โอกาสเสมอ สิ่งนี้เป็นสิ่งที่

ประทับใจไม่มีวันลืม ท่าที ที่ท�ำให้รู้สึกที่อยากจะเริ่มต้นใหม่ เอาจริงเอาจังกับชีวิต และท�ำให้ปรารถนาที่จะเป็นซิสเตอร์ เหมือนท่าน ขอขอบคุณพระเจ้า และพระมารดาทีร่ กั และค�ำ้ พยุงลุก เสมอมา ขอบคุณพระสังฆราช พระสงฆ์ เป็นต้น บรรดาผู ้ ใ หญ่ ใ นคณะที่ ค อยติ ด ตาม ค�้ ำ จุ น และแนะน�ำในทุกช่วงตอนของชีวิต เป็นพิเศษ ซิสเตอร์นิภา ระงับพิษ และซิสเตอร์ลับ สมจันทร์ ขอบคุณพ่อแม่ บรรดาญาติพี่น้อง และผู้มีพระคุณทุกท่านที่สนับสนุนด้วยค�ำ ภาวนาตลอดมา ท�ำให้สามารถก้าวเดินต่อ ไปในชีวิตนักบวช ขอพระเจ้าตอบแทนใน น�้ำใจดีของท่านทุก ๆ ท่าน

อุดมการณ์

ท�ำให้ถึงที่สุด ที่เหลือ พระเจ้าจะทรงจัดการเอง

คติพจน์ จงวางใจในพระเจ้าด้วยสุดใจ

ของเจ้า และอย่าพึ่งพาความรอบรู้ของ ตนเอง จงยอมรับรูพ้ ระองค์ในทุกทางของ เจ้า และพระองค์จะทรงกระท�ำให้วิถีของ เจ้าราบรื่น (สุภาษิต 3:5-6)

ความใฝ่ฝัน อยากช่วยเด็กที่ยากจน ด้อย

โอกาส ไม่ มี ก ารศึ ก ษา อยากให้ พ วกเขามี ความรู้ มีชีวิตที่ดี สามารถด�ำเนินชีวิตอยู่ในสังคม อย่างมีความสุข