01 sr wilaiporn

ชื่อ เทเรซา วิไลพร เต็มอรุณรุ้ง เกิดที่ หมู่บ้านแม่โถ อ�ำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน สัตบุรุษ วัดนักบุญยอห์น บัปติส รับศีลล้างบาป 28 กุมภาพันธ์ 1982

ที่วัดนักบุญยอห์น บัปติส บ้านแม่โถ รับศีลก�ำลัง 30 มีนาคม 1997 ที่วัดนักบุญยอห์น บัปติส บ้านแม่โถ บิดาชื่อ นายวิกเตอร์ พะยอถ่า เต็มอรุณรุ้ง มารดาชื่อ นางเยโนเวฟา หน่อหมื่ออิ เต็มอรุณรุ้ง พี่น้องในครอบครัว มีทั้งหมด 6 คน ข้าพเจ้าเป็นบุตรคนสุดท้อง ได้แก่

1. นายด�ำรง เต็มอรุณรุ้ง

2. นางวามู ริทู

3. คุณพ่อชาญชัย เต็มอรุณรุ้ง

4. คุณพ่อไพศาล เต็มอรุณรุ้ง

5. นางดีพอ เต็มอรุณรุ้ง

6. ซิสเตอร์วิไลพร เต็มอรุณรุ้ง

- ครูผู้สอน - ปั จ จุ บั น เป็ น ผู ้ ดู แ ลนั ก เรี ย น ประจ�ำและท�ำการสอนในโรงเรียน

ความเป็นมาของ กระแสเรียก โปสตุลันต์ 12 ตุลาคม 2005 ที่บ้านมารีย์อุปถัมภ์ สามพราน เข้านวกภาพ (โนวิส) 4 สิงหาคม 2006 ที่บ้านมารีย์อุปถัมภ์ สามพราน ถวายตัวครั้งแรก วันที่ 5 สิงหาคม 2008 ทีบ่ า้ นมารียอ์ ปุ ถัมภ์ สามพราน ปัจจุบัน ประจ�ำอยู่ที่ โรงเรียนเซนต์เมรี่อุดรธานี

บ้านพระมารดาผู้แจกจ่ายพระหรรษทาน

การศึกษา

ประถมศึกษาปีที่ 1-6 โรงเรียนบ้านแม่โถ จ.แม่ฮ่องสอน มัธยมศึกษาปีที่1-3 โรงเรียนบ้านแม่โถ จ.แม่ฮ่องสอน

มัธยมศึกษาปีที่4-6 โรงเรียนนารีวุฒิ จ.ราชบุรี อุดมศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม คณะวิทยาการจัดการ

สาขาการบริหารทรัพยากรมนุษย์

ประสบการณ์การท�ำงาน

- ผู้ดูแลนักเรียนกลุ่มธิดารักษ์ สามพราน - ผู้ดูแลนักเรียนคาทอลิก (กลุ่มเลารา) โรงเรียนเซนต์เมรี่ จ.อุดรธานี

ผ่ า นทางความเชื่ อ ความ ศรั ท ธาของคุ ณ พ่ อ และคุ ณ แม่ บรรยากาศแบบคริ ส ตชนใน หมูบ่ า้ น แบบอย่างชีวติ ของคุณพ่อ มิชชันนารีและซิสเตอร์คณะภคินี แพร่ ธ รรมแห่ ง พระนางมารี ผู้ปฏิส นธินิรมล (คณะแม่ปอน) ท�ำให้ชีวิตกระแสเรียกของดิฉันได้ เติบโตขึ้น บนเส้นทางสายนี้ พระองค์ ทรงน� ำ พาดิ ฉั น เสมอมา ดิ ฉั น มี ความฝันตั้งแต่ยังเป็นเด็กที่อยู่ลึก ๆ ในใจว่าอยากเป็นซิสเตอร์ และ พอดิฉันเรียนจบมัธยมศึกษาปีที่ 3 คุ ณ พ่ อชาญชั ย เต็ ม อรุณรุ้ง (พี่ ชาย) ก็ได้แนะน�ำให้ไปศึกษาต่อที่ โรงเรียนนารีวุฒิ ซึ่ง ณ เวลานั้น ดิฉันไม่มีความรู้เกี่ยวกับที่นั่นเลย ไม่ รู ้ ว ่ า เป็ น คณะอะไร ไม่ รู ้ จั ก ซิสเตอร์คนไหนเลย เมือ่ เข้ามาช่วงแรก ๆ ก็ยงั ไม่รู้ ด้วยว่าตัวเองอยู่ในกลุ่มเยาวชนที่ สนใจกระแสเรียก ดิฉนั คิดเพียงว่า มาเพือ่ เรียนเท่านัน้ แต่วนั เวลาของ

พระมีเสมอ พระเจ้าทรงท�ำให้ดิฉันค่อย ๆ เรียนรู้ จ�ำ ได้ว่า ตั้งแต่อยู่ที่บ้านแล้ว ตอนนั้นชอบอ่านสารดอน บอสโก ทีหลังมาค้นพบว่า ตัวเองมาอยูค่ ณะของครอบ ครัวซาเลเซียน เป็นคณะที่คุณพ่อบอสโกตั้งขึ้น ชื่อว่า คณะธิดาแม่พระองค์อุปถัมภ์ มันน่าแปลกที่อะไรดู ลงตัวไปหมด แม้ว่า ตัวเองต้องปรับตัวในหลายด้าน ทั้งภาษา การเรียน ชีวิตกลุ่ม แต่ในความยากล�ำบาก ดิฉัน ก็ยังคงก้าวไปข้างหน้าเสมอ ด้วยพลังที่มาจากข้าง ใน.... ดิฉันได้เรียนรู้จากแบบอย่างชีวิตของซิสเตอร์ คณะธิดาแม่พระองค์อุปถัมภ์ ในการอุทิศตน เสียสละ อยู่กับเด็กและเยาวชน ด้วยความรักใจดี ตามคติพจน์ ที่ว่า “ขอแต่วิญญาณ สิ่งอื่นไม่ต้องการ“ ตลอดเวลาบนเส้นทางที่ก้าวไปทีละก้าวจนถึง เวลานี้ ดิฉันค้นพบกับความสุขลึก ๆ ที่อยู่ภายในที่ พระเจ้าให้กับดิฉัน ขอบคุณคุณยาย คุณพ่อ คุณแม่ พี่น้อง

ในครอบครัว ครอบครัวพี่ด�ำรง ครอบครัวพี่วามู ครอบครัว พี่ดีพอ ที่ได้อยู่เคียงข้างและเป็นก�ำลังใจให้เสมอ ขอบคุ ณ คุ ณ พ่ อ ชาญชั ย เต็ ม อรุ ณ รุ ้ ง คุ ณ พ่ อ ไพศาล เต็มอรุณรุ้ง และซิสเตอร์สายทอง เต็มอรุณรุ้ง ที่เป็น ก�ำลังใจและคอยติดตามดูแลซึ่งกันและกันเสมอมดังค�ำ สอนสุดท้ายของพ่อที่ว่า พวกเราได้ถวายตัวแด่พระแล้ว จงดูแลซึ่งกันและกันเสมอ ขอบคุณผู้ใหญ่ ผู้ให้การอบรมและสมาชิกในคณะ ทุกท่านทีไ่ ด้ดำ� เนินชีวติ ร่วมกัน ร่วมทุกข์ ร่วมสุข และ อยู่เคียงข้างกันเสมอมา ขอบคุณทุกท่านและเพื่อน ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ทีค่ อยอยูเ่ คียงข้างและเป็นก�ำลังใจให้เสมอ และใน ขณะเดียวดิฉันได้สัมผัสถึงการน�ำพาของพระเจ้า และความช่ ว ยเหลื อ ของพระมารดาอยู ่ เ สมอ ทั้งในเวลาสุขหรือทุกข์ และดิฉันเชื่อมั่น เสมอว่า ตลอดเส้นทางสายนี้ ปราศจากพระองค์ไม่ได้ เพราะว่ า"..ข้ า พเจ้ า ท� ำ ทุ ก สิ่ ง ได้ ใ นพระองค์ ผู้ประทานพละก�ำลัง แก่ข้าพเจ้า"(ฟป 4: 13 )

คติพจน์

"อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แต่จงก้าวเดินด้วยใจ ร่าเริง"

พระวาจาประจ�ำใจ

"..ข้าพเจ้าท�ำทุกสิ่งได้ในพระองค์ ผู้ประทานพละ ก�ำลังแก่ข้าพเจ้า" (ฟป4:13)