Issuu

‫ﭘﻴﺸﮕﻔﺘﺎر‬ ‫»آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ« ﻛﺘــﺎب ﺗــﺎرﻳﺦ ﻧﻴــﺴﺖ؛ ﻓﻠــﺴﻔﻪ و ﺟﺎﻣﻌــﻪﺷﻨﺎﺳــﻲ‪،‬‬ ‫رواﻧــﺸﻨﺎﺳﻲ و ﺗﺤﻠﻴــﻞ ﺳﻴﺎﺳــﻲ ﻫــﻢ ﻧﻴــﺴﺖ‪» .‬آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ« در‬ ‫ﭼــﺎرﭼﻮب آﻧﭽــﻪ ﺗﺌــﻮري ﻣﻌﺎﺻــﺮ رﻣــﺎن ﻣــﻲﺧﻮاﻧﻨــﺪ‪ ،‬ﻳــﻚ رﻣــﺎن‬ ‫اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺑــﺎ اﻟﻬــﺎم از واﻗﻌﻴــﺖ ﻧﮕﺎﺷــﺘﻪ ﺷــﺪه‪ .‬در ﻧﺘﻴﺠــﻪ روﺷــﻦ‬ ‫اﺳﺖ ﻛـﻪ ﭘﺮﺳـﻮﻧﺎژﻫﺎ‪ ،‬ﺷـﻬﺮﻫﺎ و ﻣﺤﻠـﻪﻫـﺎ و وﻳﮋﮔـﻲﻫـﺎيﺷـﺎن ﺗﻤﺎﻣـﺎً‬ ‫ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﭘﺮداﺧﺘﺔ ﺗﺨﻴﻞ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﭘــﺮوژة رﻣــﺎن »آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ« ﺳــﺎلﻫــﺎ ﭘــﻴﺶ آﻏــﺎز ﺷــﺪ‪ .‬اﻣــﺎ ﺑــﻪ‬ ‫دﻻﺋﻠــﻲ ﻛــﺎر ﺑــﻪ درازا ﻛــﺸﻴﺪ‪ ،‬و ﻧﻬﺎﻳــﺖ اﻣــﺮ ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﻛــﻪ ﺷــﺎﻫﺪﻳﻢ‬ ‫ﺑــﻪ ﭘﺎﻳــﺎن اﻧﺠﺎﻣﻴــﺪه‪ .‬در اﻳــﻦ راه‪ ،‬ﻧﻮﻳــﺴﻨﺪه از ﻛﻤــﻚﻫــﺎي ارزﻧــﺪة‬ ‫ﻧﺎﻫﻴـــﺪ رﻛـــﺴﺎن در وﻳﺮاﺳـــﺘﺎري ﻣـــﺘﻦ و ﻫﻤﺎﻫﻨـــﮓ ﻧﻤـــﻮدن آن ﺑـــﺎ‬ ‫ﻣﺒـــﺎﻧﻲ رﻣـــﺎن ﻣﻌﺎﺻـــﺮ ﺑﺮﺧـــﻮردار ﺷـــﺪ‪ ،‬و ﺷـــﺎﻳﺪ ﺑـــﺪون اﻳـــﻦ‬ ‫ﻛﻤـــﻚﻫـــﺎ‪» ،‬آﻗـــﺎي ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ« ﻫﻤﭽﻨـــﺎن در زﻧﺠﻴـــﺮ اﺳـــﺎرت‬ ‫دﻳﺴﻚ ﻓﺸﺮدهاي ﺑـﺎﻗﻲ ﻣـﻲﻣﺎﻧـﺪ ﻛـﻪ در ﻛـﺸﻮي ﻣﻴـﺰ ﺗﺤﺮﻳـﺮ ﻣـﻦ ﺑـﻪ‬ ‫ﺧـــﻮاب اﺑـــﺪي ﻓﺮورﻓﺘـــﻪ‪ .‬ﺑـــﺎ اﻳـــﻦ وﺟـــﻮد‪ ،‬ﺗﻤـــﺎﻣﻲ ﻛﻤـــﻲﻫـــﺎ و‬ ‫ﻛﺎﺳـــﺘﻲﻫـــﺎي اﻳـــﻦ رﻣـــﺎن را ﺧـــﻮد ﺧﺮﻳـــﺪارم‪ ،‬ﻫـــﺮ ﭼﻨـــﺪ وامدار‬ ‫وﻳﺮاﺳــﺘﺎر آن ﺑــﺎﻗﻲ ﺧــﻮاﻫﻢ ﻣﺎﻧــﺪ‪ .‬اﻳــﻦ رﻣــﺎن را ﺑــﻪ رﺳــﻢ ﻫﺪﻳــﺔ‬ ‫ﻧﻮروزي ﺑﻪ ﺳﺎﻛﻨﺎن ﻓﻼت ﺑﻠﻨﺪ و ﻓﺎرﺳﻲزﺑﺎﻧﺎن ﺗﻘﺪﻳﻢ ﻣﻲدارم‪.‬‬ ‫ﺳﻌﻴﺪ ﺳﺎﻣﺎن‪ ،‬ﻓﺮاﻧﺴﻪ‪ ،‬ﻧﻮروز ‪1396‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫آﻗـﺎي ﺳﺨـﺎوﺗﻤـﻨﺪ‬ ‫در ﻫﻤ ـﺔ ﻣــﻮارد‪ ،‬ﻣــﺴﺎﺋﻞ ﻣﻤﻠﻜــﺖ ﺑــﻪ ﻫﻤ ـﻴﻦ ﺳــﺎدﮔﻲ ﻛــﻪ ﻣﻼﺣﻈــﻪ‬ ‫ﻣـﻰﻓﺮﻣﺎﺋﻴـﺪ ﺣــﻞ و ﻓـﺼﻞ ﻣـﻰﺷــﺪ‪ .‬ﻛـﺴﻰ ﻣـﻰآﻣــﺪ و ﭼﻨـﺪ ﻛﻠﻤــﻪ در‬ ‫ﻣـــﻮرد ﻟـــﺰوم اﺗﺨـــﺎذ ﺑﻌـــﻀﻰ ﺳﻴﺎﺳـــﺖﻫـــﺎ ﺳـــﺨﻨﺮاﻧﻲ ﻣـــﻲﻛـــﺮد و‬ ‫ﻣــﻰرﻓــﺖ‪ .‬ﺳــﺨﻨﺮان ﺑﻌــﺪ ﻛــﻪ ﻣﻌﻤــﻮﻻً آﺗــﺶ ﺗﻨــﺪﺗﺮي داﺷــﺖ‪،‬‬ ‫ﺿﻤﻦ اﺑـﺮاز ﺗﻨﻔـﺮ و اﻧﺰﺟـﺎر از ﻛـﺴﺎﻧﻰ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﭘﻴـﺸﺮﻓﺖﻫـﺎي ﻣﻤﻠﻜـﺖ‬ ‫ﻣﺨﺎﻟﻔــﺖ ﻣــﻰﻛﻨﻨــﺪ‪ ،‬ﺑــﺎ داد و ﻓﺮﻳ ـﺎد ﺑــﻪ ﺣــﻀﺎر ﺣــﺎﻟﻰ ﻣــﻰﻛــﺮد ﻛــﻪ‬ ‫ﺧﻼﺻــﺔ ﻣﻄﻠــﺐ ﻣﺨﺎﻟﻔــﺖ و ﻣﻘﺎوﻣــﺖ ﺑــﻰﻓﺎﻳــﺪه اﺳــﺖ و ﺑﺎﻳــﺪ ﺑــﻪ‬ ‫ﻗــﻮاﻧﻴﻦ ﭘﻴـﺸﻨﻬﺎدي رأي ﻣﺜﺒــﺖ داد‪ .‬ﺳــﺨﻨﺮان ﺳــﻮم ﻣﻌﻤــﻮﻻً ﻳـﺎ ﺳــﺮ و‬ ‫ﻛﻠـــﻪاش ﭘﻴـ ـﺪا ﻧﻤـــﻰﺷـــﺪ و ﻛـــﺎر را ﺑـــﺎ ﻳـ ـﻚ رأيﮔﻴـ ـﺮي ﺗﻤـــﺎم‬ ‫ﻣﻰﻛﺮدﻧـﺪ‪ ،‬ﻳـﺎ اﮔـﺮ ﻣـﻰآﻣـﺪ ﺣـﺮفﻫـﺎﺋﻲ ﻣـﻲزد؛ ﻃـﻮري واﻧﻤـﻮد‬ ‫ﻣﻰﻛﺮد ﻛﻪ‪:‬‬ ‫ـ اﺻﻼً آﻗﺎﻳـﺎن اﻳـﻦ ﺣـﺮفﻫـﺎ در ﺷـﺄن ﺷـﻤﺎ ﻧﻴـﺴﺖ‪ .‬ﮔﻴـﺮﻳﻢ ﻛـﻪ ﺑـﻪ‬ ‫ﻓﺮض ﻣﺤﺎل اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺪ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫آﻧ ـﺎً ﻫــﻢ ﺧــﻢ ﻣــﻰﺷــﺪ و ﺑــﺎ ﻳــﻚ ﻧ ـﻴﻢﺗﻌﻈ ـﻴﻢ ﻣﺮاﺗــﺐ ارادت ﺧــﻮد را‬ ‫ﺧﺪﻣﺖ ﺟﻨـﺎب رﺋـﻴﺲ ﻣﺠﻠـﺲ اﺑـﺮاز ﻣـﻰﻛـﺮد‪ .‬ﺣـﻀﺮت رﺋـﻴﺲ ﻛـﻪ‬ ‫اﺻــﻼً در ﺟﺮﻳــﺎن ﻣــﺴﺌﻠﻪ ﻧﺒــﻮد از روي ﻟﻄــﻒ و ﻣﺤﺒــﺖ ﻟﺒﺨﻨــﺪي‬

‫‪2‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺗﺤﻮﻳــﻞ ﺳــﺨﻨﺮان ﻣــﻰداد و از اﻳــﺸﺎن دﻋــﻮت ﻣــﻰﻛــﺮد ﻛــﻪ ﺑــﻪ‬ ‫ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﺎتﺷﺎن اداﻣﻪ دﻫﻨﺪ‪.‬‬ ‫ـ ـ اﻟﺒﺘــﻪ ﺑــﺎ ﻋــﺮض ﻣﻌــﺬرت از ﺟﻨــﺎب آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ‪ .‬ﺑﺎﻳ ـﺪ اﺿــﺎﻓﻪ‬ ‫ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻌﻠﻪ آﻗﺎﻳـﺎن! ﺑـﻪ ﻓـﺮض ﻣﺤـﺎل ﻫـﻢ ﻛـﻪ اﻳـﻦ ﻗـﻮاﻧﻴﻦ ﺑـﺮ ﻋﻠﻴـﻪ‬ ‫ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﻤﻠﻜﺖ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد‪.‬‬ ‫و آﻧﺎً ﻧـﻴﻢﻧﮕـﺎﻫﻰ ﺑـﻪ آﻗـﺎي رﺋـﻴﺲ ﻣـﻰاﻧـﺪاﺧﺖ ﺗـﺎ ﺗـﺄﺛﻴﺮ ﺟﻤﻠـﺔ آﺧـﺮ‬ ‫را ﺑـﺮ ﭼﻬــﺮة اوﻟﻴـﺎي اﻣــﻮر ﺑــﻪ دﻗــﺖ ﺑﺒﻴﻨــﺪ‪ .‬ﻋﺒــﺎرت »ﻣﻨــﺎﻓﻊ ﻣﻤﻠﻜــﺖ«‬ ‫ﻋﻴﻦ ﻟﮕـﺪ ﻗـﺎﻃﺮ ﺑـﻪ ﭘﻬﻠـﻮي آﻗـﺎي رﺋـﻴﺲ ﻣـﻲﻛﻮﺑﻴـﺪ‪ ،‬و ﻣﻌﻤـﻮﻻً وي‬ ‫را از ﺧــﻮاب آﻟــﻮدﮔﻰ ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲآورد و وادارش ﻣــﻲﻛــﺮد ﺣﺎﻟــﺖ‬ ‫ﺟــﺪيﺗــﺮي ﺑــﻪ ﺧــﻮد ﺑﮕﻴــﺮد‪ .‬ﺳــﺨﻨﺮان ﻛــﻪ از اﻳــﻦ ﺗﻐﻴﻴــﺮ ﺟﺒﻬــﻪ‬ ‫ﺑﻴﻤﻨــﺎك ﻣــﻰﺷــﺪ ﺑــﺎ زرﻧﮕــﻰ ﺑــﻰﻣﺜــﺎﻟﻰ ﻗــﻀﻴﻪ را درز ﻣــﻲﮔﺮﻓــﺖ و‬ ‫اداﻣﻪ ﻣﻰداد‪:‬‬ ‫ـ ـ اﻳ ـﻦ ﻣــﺴﺌﻠﻪ ﺑﻌــﺪﻫﺎ‪ ،‬ﻳﻌﻨــﻰ ﺧﻴﻠــﻰ ﺑﻌــﺪﻫﺎ‪ ،‬ﻳﻌﻨــﻰ آﻗﺎﻳ ـﺎن در ﭘﻨﺠــﺎه‬ ‫ﻳ ـﺎ ﺻــﺪ ﺳــﺎل آﻳﻨــﺪه ﻣــﻰﺗﻮاﻧــﺪ ﻣــﻮرد ﺑﺤــﺚ ﻗــﺮار ﮔﻴ ـﺮد‪ .‬اﻻن ﻛــﻪ‬ ‫ﺟﺎﻧﻢ وﻗﺖ اﻳﻦ ﺣﺮفﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ!‬ ‫ﻫﻤﻬﻤــﻪ و ﻫــﻮرا و ﻛــﻒزدن ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪﮔﺎن‪ ،‬ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻰ را‬ ‫ﺑــﻪ ﻣﻴﻬﻤــﺎﻧﻰ و ﻋﺮوﺳــﻰ ﺗﺒــﺪﻳﻞ ﻣــﻰﻛــﺮد‪ .‬ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪﮔﺎن ﺗــﻚ ﺗــﻚ از‬ ‫ﻛﺮﺳــﻲﻫــﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳــﺘﻪ‪ ،‬ﺑــﺎ ﺻــﺪاي ﺑﻠﻨــﺪ ﺑــﻪ ﺳــﻮﻣﻴﻦ ﺳــﺨﻨﺮان ﺗﻬﻨﻴـﺖ و‬ ‫ﺗﺒﺮﻳ ـﻚ ﺧــﻮد را اﻋــﻼم ﻣــﻰداﺷــﺘﻨﺪ و در ﺿــﻤﻦ ﻣﺘــﺬﻛﺮ ﻣــﻰﺷــﺪﻧﺪ‬

‫‪3‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﻛﻪ ﺗﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﻗﻄـﺮة ﺧـﻮن ﺑـﺎ دﺷـﻤﻨﺎﻧﻰ ﻛـﻪ ﻣﻌﻠـﻮم ﻧﺒـﻮد ﻫﻮﻳـﺖﺷـﺎن‬ ‫ﭼﻴﺴﺖ ﻣﺒـﺎرزه ﺧﻮاﻫﻨـﺪ ﻧﻤـﻮد‪ .‬آﻗـﺎي رﺋـﻴﺲ ﻫـﻢ ﻧﻔـﺴﻰ ﺑـﻪ راﺣـﺖ‬ ‫ﻣﻰﻛـﺸﻴﺪ و در دل ﻣـﻰﮔﻔـﺖ‪» :‬اﻳـﻦ آﻗـﺎي ﻧﻤﺎﻳﻨـﺪه ﺑـﺪ ﺟـﻮر ﭼـﺮت‬ ‫ﻣﺎ را ﭘـﺎره ﻛـﺮد ﻫـﺎ!« درﺑـﺎن ﻣﺠﻠـﺲ ﻫـﻢ ﻛـﻪ در واﻗـﻊ ﻫﻤـﻪ ﻛـﺎره و‬ ‫آﺗــﺶﮔــﺮدان ﻣﺠﻠــﺲ ﻗﺎﻧﻮﻧﮕــﺬاري ﻣﻤﻠﻜــﺖ ﺑــﻮد‪ ،‬در اﻳ ـﻦ ﻣﻴﺎﻧــﻪ از‬ ‫ﺗــﻪ ﺳــﺎﻟﻦ اﺷــﺎراﺗﻲ ﻣــﻲﻛــﺮد‪ ،‬و ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل آن آﻗــﺎي رﺋـﻴﺲ ﭼﻜــﺶ‬ ‫ﻣﻜﺶﻣﺮگﻣـﺎ را ﺑﻠﻨـﺪ ﻛـﺮده ﺑـﺎ ﻗـﺪرت ﻫـﺮ ﭼـﻪ ﺑﻴـﺸﺘﺮ روي ﺗﺮﻳﺒـﻮن‬ ‫ﻣــﻰﻛﻮﺑﻴ ـﺪ و از ﺗــﻪ ﮔﻠــﻮ درﺳــﺖ ﻣﺜــﻞ ﻓﺮﻣﺎﻧــﺪهاي ﻛــﻪ ﻗــﺸﻮن را ﺑــﻪ‬ ‫ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻗﻮاي ﻣﺘﺠﺎوز ﻓﺮاﻣﻰﺧﻮاﻧﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰزد‪:‬‬ ‫ـ ﻧﺎﻫﺎر!‬ ‫٭٭٭‬ ‫اﻣــﺮوز‪ ،‬اﮔــﺮ واﻗﻌﻴ ـﺖ اﻣــﺮ را ﺑﺨﻮاﻫﻴ ـﺪ‪ ،‬ﺳــﺎﻋﺖ ﻫﻨــﻮز دوازده ﻫــﻢ‬ ‫ﻧــﺸﺪه‪ ،‬وﻟــﻲ وﺿــﻌﻴﺖ ﻓــﻮقاﻟﻌــﺎدهاي ﻛــﻪ ﺟﻤــﺎلآﻗــﺎ درﺑــﺎن ﻣﺠﻠــﺲ‬ ‫از آن دور ﺑــﺎ اﻳﻤــﺎء و اﺷــﺎره ﺑــﻪ ﺣــﻀﺮت رﺋــﻴﺲ ﺣــﺎﻟﻰ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫اﻳﺠﺎب ﻣﻰﻧﻤﺎﻳـﺪ ﻛـﻪ ﻫـﺮ ﭼـﻪ زودﺗـﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨـﺪﮔﺎن ﻣﻠـﺖ را ﺳـﺮ ﺳـﻔﺮة‬ ‫ﻧﺎﻫـــﺎر ﺑﻔﺮﺳـــﺘﺪ‪ .‬ﺳـــﺮ ﺳـــﻔﺮه ﻛـــﺴﻰ ﺻـــﺪاياش در ﻧﻤـــﻰآﻳـ ـﺪ و‬ ‫ﺣــﺪاﻗﻞ ﻳــﻚ ﺳــﺎﻋﺖ ﻛــﻪ وﻗــﺖ ﺑﺨﻮرﺑﺨــﻮر اﺳــﺖ اوﻟﻴــﺎي اﻣــﻮر‬ ‫ﻓﺮﺻــﺖ دارﻧــﺪ ﺑﺤــﺮان »واﺗﺮﮔﻴــﺖِ وﻃﻨــﻰ« را ﺣــﻞوﻓــﺼﻞ ﻛﻨﻨــﺪ‪.‬‬ ‫ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪﮔﺎن ﻋــﻴﻦ ﺳــﮓ ﭘــﺎﺋﻮﻟﻮف ﺑــﻪ ﻓﺮﻳــﺎد »ﻧﺎﻫــﺎرِ« آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ‬ ‫»ﺷﺮﻃﻰ« ﺷﺪهاﻧـﺪ‪ ،‬ﺣﺘـﻰ ﺑـﻪ ﺳـﺎﻋﺖﻫـﺎيﺷـﺎن ﻫـﻢ ﻧﮕـﺎه ﻧﻤـﻰﻛﻨﻨـﺪ!‬

‫‪4‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫آﻗـــﺎي ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧﻤﺎﻳﻨـــﺪة ﻣﺤﺘـــﺮم ﻣﺠﻠـــﺲ ﻫـــﻢ ﻫﻤـــﺮاه ﺑﻘﻴـــﺔ‬ ‫ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن دوان دوان ﺑﻪ ﺳﻮي ﻧﻬﺎرﺧﻮري ﻣﺠﻠﺲ ﻣﻲرود‪.‬‬ ‫ـ ﻏﺬا ﭼﻴﻪ؟‬ ‫ﺳﺌﻮال ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ و ﺟﻮاب ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ!‬ ‫ـ ﭼﻠﻮﻛﺒﺎب!‬ ‫ﮔــﻞ از ﮔ ـﻞِ روي آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ ﺳــﻪ ﺳــﺎل ﭘــﻴﺶ از ﺑﺨــﺶ‬ ‫آﺑﺰﻳﺮﺑــﺎﻻي اﻟﻴﮕــﻮدرز ﺑــﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪﮔﻰ ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻰ اﻧﺘﺨــﺎب‬ ‫ﺷﺪه‪ ،‬ﺑـﺎز ﻣـﻲﺷـﻮد‪ .‬ﻫﻤـﺔ ﻧﻤﺎﻳﻨـﺪﮔﺎن او را آﻗـﺎي ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺻـﺪا‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ ،‬او ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﻫﻤــﺔ ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪﮔﺎن ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪ ،‬ﻫــﻢﺳــﻨﮕﺮي!‬ ‫ﻻﻏﺮاﻧـــﺪام و اﺳـــﺘﺨﻮاﻧﻲ اﺳـــﺖ‪ ،‬و ﻣﻌﻤـــﻮﻻً ﻛـــﺖوﺷـــﻠﻮارﻫﺎي‬ ‫راهراﻫ ـﻲ ﺑــﻪ ﺗــﻦ دارد ﻛــﻪ ﺧــﻂ اﻃــﻮ را ﻣــﻲﺗــﻮان روي آنﻫــﺎ ﺗﻤﻴــﺰ‬ ‫داد‪ .‬ﻛﻔــﺶﻫــﺎي ﺑﻨــﺪدار و ﻣــﺪل درﺑــﻲ ﺑــﻪ ﭘــﺎي ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬و ﻫــﺮ‬ ‫روز ﺧــﻮدش ﺷﺨــﺼﺎً آنﻫــﺎ را واﻛــﺲ ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ .‬ﭘــﺎﭘﻴﻮن ﺧﺎﻟــﺪاري‬ ‫ﻫــﻢ ﺑﺠــﺎي ﻛــﺮاوات ﺑــﻪ ﮔــﺮدن ﻣــﻲزﻧـﺪ‪ .‬و ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﺑــﺎ ﺣــﺎﻟﺘﻲ ﺑــﺴﻴﺎر‬ ‫ﺟــﺪي ﺑــﻪ ﻫــﻢﺳــﻨﮕﺮيﻫــﺎ ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﻣــﻦ ﻣﻌﺘﻘــﺪم ﻛــﻪ ﭘــﺎﭘﻴﻮن‬ ‫ﺧﺎﻟــــﺪار ﺑــــﺮاي ﻣــــﻦ ﺷــــﺎﻧﺲ آورده!« ﻣﻮﻫــــﺎي ﺟﻮﮔﻨــــﺪﻣﻲ و‬ ‫ﻛـــﻢﭘـــﺸﺖ و ﻧـــﺮم ﺧـــﻮد را ﺑـــﺎ روﻏﻨــﻲ ﻛـــﻪ از وﻻﻳـــﺖ ﺑـــﺮاياش‬ ‫ﻣــﻲﻓﺮﺳــﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑــﺎ دﻗــﺖ ﺗﻤــﺎم ﺑــﻪ ﻋﻘــﺐ ﺷــﺎﻧﻪ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬و ﺑــﺎ اﻳﻨﻜــﺎر‬ ‫ﭘﻴــﺸﺎﻧﻲاش ﺑــﺎز ﻫــﻢ ﺑﻠﻨــﺪﺗﺮ ﻣــﻲﻧﻤﺎﻳــﺪ‪ .‬دﻣــﺎغ ﻋﻘــﺎﺑﻲ ﺑــﺰرگ او در‬ ‫ﻣﻴــﺎن دو ﭼــﺸﻢ ﺧﺎﻛــﺴﺘﺮيرﻧــﮓ و ﺑــﺮاقاش اﺑﻬﺘــﻲ ﻣﺨــﺼﻮص ﺑــﻪ‬ ‫او ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ .‬ﺧﻼﺻــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ از ﺧــﺎﻧﻮادهاي ﻛــﻢادﻋــﺎ و‬

‫‪5‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻛﺎﺳـــــﺒﻜﺎر و ﻛـــــﺸﺎورز ﺑﺮﺧﺎﺳـــــﺘﻪ‪ ،‬ﺑـــــﺮ ﺧـــــﻼف ﺑـــــﺴﻴﺎري‬ ‫ﻫــﻢﺳــﻨﮕﺮيﻫــﺎ‪ ،‬ﻫــﻢ ﻟﺒــﺎس اﻃﻮﺧــﻮرده و ﺗﻤﻴــﺰ و ﻣﺮﺗــﺐ ﺑــﻪ ﺗــﻦ‬ ‫دارد‪ ،‬و ﻫــﻢ ﻣﻌﺘﻘــﺪ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﻣــﻲﺑﺎﻳــﺪ ﺑــﻪ ﻋﻨ ـﻮان ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ‬ ‫ﺣــﺮف »ﺣــﻖ« را زد‪ ،‬ﺑــﻲﭘــﺮوا از ﻣﻨــﺎﻓﻊ ﻣــﻮﻛﻠﻴﻦ دﻓــﺎع ﻛــﺮد و‬ ‫ﺗﻼش ﻧﻤﻮد ﺗﺎ ﻣﻤﻠﻜﺖ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫آﻗـــﺎي ﺳــــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻳــــﻚ ﺷﻬﺮﺳـــﺘﺎﻧﻲ ﺗﻤــــﺎم ﻋﻴــــﺎر اﺳــــﺖ‪ ،‬از‬ ‫ﺳﻴﺎﺳــﺖﺑــﺎزي و زرﻧﮕــﻲ و ﺧﺮﻣﺮدرﻧــﺪي ﺗﻬﺮاﻧــﻲﻫــﺎ ﭼﻴــﺰ زﻳــﺎدي‬ ‫ﻧﻤــﻲﻓﻬﻤــﺪ‪ .‬ﺑﺎرﻫــﺎ ﺑــﻪ واﻟــﺪه ﮔﻔﺘــﻪ‪» ،‬ﻋﺰﻳﺰﺟ ـﺎن! ﻛــﺎر ﺧــﻮب ﻳــﺎد‬ ‫ﺑﮕﻴﺮﻳـــﺪ‪ ،‬ﻛﺎرﻫـــﺎي ﺑـــﺪ اﻳـــﻦ ﺗﻬﺮاﻧـــﻲﻫـــﺎ را ﻳـــﺎد ﻧﮕﻴﺮﻳـــﺪ!« ﺗﻨﻬـــﺎ‬ ‫ﻟﺤﻈــﻪاي ﻛــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از وﻇــﺎﺋﻒ ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪﮔﻲ ﺧــﻮد ﺗــﺎ ﺣــﺪودي‬ ‫ﺑﻪ دور ﻣـﻲﻣﺎﻧـﺪ‪ ،‬ﺳـﺮ ﻣﻴـﺰ ﻧﻬـﺎر اﺳـﺖ‪ .‬ﻋﻄـﺮ ﭼﻠﻮﻛﺒـﺎب او را ﻣـﺴﺖ‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬و اﻣــﺮوز ﻫــﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻣــﻲﺑﻴﻨــﻴﻢ ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﺷــﺘﺎب از‬ ‫ﭘﻠــﻪﻫــﺎ ﺑــﺎﻻ ﻣــﻲرود ﺗــﺎ زودﺗــﺮ از ﺑﻘﻴــﻪ ﺧــﻮد را ﺑــﻪ ﻧﻬــﺎرﺧﻮري ﻃﺒﻘــﺔ‬ ‫دوم ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬و ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺳﻨﮕﺮ را ﺳﺮ ﻣﻴﺰ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺗــﺎ ﺣــﺎل ﻛــﻪ ﺳــﻪ ﺳــﺎل از ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪﮔﻲ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻲﮔــﺬرد‪ ،‬ﻣــﺰة‬ ‫ﭼﻠﻮﻛﺒــﺎبﻫــﺎي ﻣﺠﻠــﺲ ﻫــﺮ روز از روز ﻗﺒــﻞ ﺑﻬﺘــﺮ ﺷــﺪه‪ .‬ﻛﺒــﺎب‬ ‫ﻧﮕــــﻮ! راﺣــــﺖاﻟﺤﻠﻘــــﻮم ﺑﮕــــﻮ؛ ﺑــــﺮﻧﺞ ﻧﮕــــﻮ! داﻧـــﺔ ﻃــــﻼي‬ ‫روﻏﻦﭼِﻜّﺎن ﺑﮕـﻮ‪ ،‬از ﻧـﺎﻧﺶ ﻧﮕـﻮ ﻛـﻪ ﺻـﺪﺗﺎ ﺻـﺪﺗﺎ ﻣـﻰﺷـﻮد ﺧـﺎﻟﻰ‬ ‫ﺧـــﺎﻟﻰ ﺧـــﻮرد‪ .‬ﺑـــﻴﻦ ﺧﻮدﻣـــﺎن ﺑﻤﺎﻧـــﺪ‪ ،‬ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ آﻧﻘـــﺪر از‬ ‫ﭼﻠﻮﻛﺒــﺎبﻫــﺎي ﻣﺠﻠـــﺲ ﭘــﻴﺶ واﻟـــﺪه ﺗﻌﺮﻳــﻒ ﻛـــﺮده ﺑــﻮد ﻛـــﻪ‬

‫‪6‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣﺠﺒــﻮرش ﻛﺮدﻧــﺪ ﻳــﻚ ﻛﻤــﻰ ﻫــﻢ ﺑﻴــﺎورد ﺧﺎﻧــﻪ‪ .‬ﻳﻌﻨــﻰ دور از‬ ‫ﭼــﺸﻢ ﻫﻤــﺴﻨﮕﺮيﻫــﺎ ﻳـﻚ روز ﻳـﻚ ﺳـﻴﺦ ﻛﺒــﺎب و ﻧــﺼﻒ ﺑــﺸﻘﺎب‬ ‫ﺑــﺮﻧﺞ را ﭘﻴﭽﻴــﺪ درون ﻳــﻪ ﻧــﺎن درﺳــﺘﻪ و دﺳــﺘﻤﺎل ﺳــﻔﺮة ﻣﺠﻠــﺲ را‬ ‫ﻫــﻢ ﻛــﻪ در اﻳــﻦ ﺳــﻪ ﺳــﺎل ﻧﻔﻬﻤﻴــﺪه ﺑــﻮد ﺑــﻪ ﭼــﻪ درد ﻣــﻰﺧــﻮرد‬ ‫ﺣــﺴﺎﺑﻰ ﺑــﻪ دورش ﮔــﺮه زد و ﺑﻘﭽــﻪ را ﺑــﺎ ﺗﻤــﺎم ﻗــﺪرت ﻓــﺮو ﻛــﺮد‬ ‫زﻳـــﺮ ﭘﻴـــﺮاﻫﻦ ﺳـــﻤﺖ راﺳـــﺖ؛ ﻛـــﺖ را ﻫـــﻢ ﻛـــﺸﻴﺪ روي آن‪.‬‬ ‫زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ ﺳــﻮار ﻣﺎﺷ ـﻴﻦ ﭘﻴﻜــﺎن ﺳــﻔﻴﺪ رﻧﮕــﻰ ﻣــﻲﺷــﺪ ﻛــﻪ دوﻟــﺖ ﺑــﻪ‬ ‫ﻋﻨـــﻮان ﻫﺪﻳـ ـﺔ ﻧﻤﺎﻳﻨـــﺪﮔﻰ ﺑـــﻪ او داده ﺑـــﻮد‪ ،‬ﺑﻘﭽـــﻪ را ﺑـــﺎ دﻗـــﺖ و‬ ‫وﺳــﻮاس ﻛﺎﻣــﻞ از ﻣﺤــﻞ اﺧﺘﻔــﺎ ﺧــﺎرج ﻛــﺮده و ﮔﺬاﺷــﺖ ﻛﻨــﺎر‬ ‫دﺳـــﺖ راﻧﻨـــﺪه روي ﺻـــﻨﺪﻟﻲ ﺟﻠـــﻮ‪ .‬ﺧـــﻮدش ﻧﻴـــﺰ ﺑـــﻪ ﻋـــﺎدت‬ ‫ﻫﻤﻴــﺸﮕﻲ ﻧﺸــﺴﺖ روي ﺻــﻨﺪﻟﻲ ﻋﻘــﺐ‪ .‬راﻧﻨــﺪه ﻛــﻪ ﻫــﺎجوواج ﺑــﻪ‬ ‫ﺑﻘﭽــ ـﺔ ﻏــــﻮل ﭘﻴﻜــــﺮي ﻛــــﻪ از درون ﺷــــﻠﻮار ﻧﻤﺎﻳﻨــــﺪة ﻣﺤﺘــــﺮم‬ ‫آﺑﺰﻳﺮﺑـــﺎﻻي اﻟﻴﮕـــﻮدرز ﺑﻴــﺮون ﻣـــﻰآﻣـــﺪ ﺧﻴــﺮه ﻣﺎﻧــﺪه ﺑـــﻮد‪ ،‬ﺑـــﺎ‬ ‫ﭼــﺸﻤﺎﻧﻰ ﻣﻤﻠــﻮ از ﻳــﻚ دﻧﻴــﺎ ﺳــﺌﻮال ﺻــﻮرت ﺧــﻮد را ﺑــﻪ ﺟﺎﻧــﺐ‬ ‫ﺣــﻀﺮت ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪه ﺑﺮﮔﺮداﻧــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎ آراﻣــﺶ و ﺳــﺎدﮔﻰ‬ ‫ﻣﺨــﺼﻮص ﺷﻬﺮﺳــﺘﺎﻧﻰﻫــﺎ ﻟﺒﺨﻨــﺪ ﺷــﻴﺮﻳﻨﻰ ﺑــﻪ راﻧﻨــﺪه ﺗﺤﻮﻳــﻞ داد و‬ ‫ﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﺎل ﺧﺎﻧﻮﻣﻪ!‬ ‫راﻧﻨــﺪه ﻛــﻪ ﺑــﺎ دﻳــﺪن اﺑﻌــﺎد ﺑﻌﻴــﺪ »دﺳــﺖﭘــﻴﭻ« ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﺎﻣﻼً‬ ‫دﺳــﺖ و ﭘــﺎﻳﺶ را ﮔــﻢ ﻛــﺮده ﺑــﻮد ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن اﻳــﻦ ﺟــﻮاب ﺑــﺮ‬

‫‪7‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺗﻌﺠــﺐاش اﻓــﺰوده ﺷــﺪ و ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻰ ﻛــﻪ ﮔﻮﻳ ـﺎ از ﺗــﻪ ﭼــﺎه ﺑﻴ ـﺮون‬ ‫ﻣﻰآﻣﺪ‪ ،‬ﺟﻮاب داد‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ ﻗﺮﺑﺎن!‬ ‫وﻟــﻲ اﻳ ـﻦ ﺳــﺌﻮال ﻛــﻪ درون »دﺳــﺖﭘــﻴﭻ« ﻋﻈــﻴﻢ و ﭼــﺮب و ﭼﻴﻠــﻰ‬ ‫ﭼــﻪ ﭼﻴ ـﺰي ﭘﻨﻬــﺎن ﺷــﺪه ﻛــﻪ »ﻣــﺎل ﺧﺎﻧﻮﻣــﻪ«‪ ،‬در ﻣ ـﺴﻴﺮ ﺧﺎﻧــﻪ ﭘﺎﺳــﺦ‬ ‫ﺧــﻮد را ﻳﺎﻓــﺖ‪ .‬ﻣﺜــﻞ ﻫﻤﻴ ـﺸﻪ راه ﺑﻨــﺪان ﺑــﻮد و در ﮔﺮﻣــﺎي ﺗﺎﺑــﺴﺘﺎن‬ ‫ﻳـﻮاشﻳـﻮاش ﺑــﻮي ﻛﺒــﺎب و ﺗﺨــﻢﻣــﺮغ و ﻛــﺮه از ﺗــﻮي ﺑﻘﭽــﻪ ﺑﻴــﺮون‬ ‫زد و ﻋﻄــﺮ ﭼﻠﻮﻛﺒــﺎب ﻣﺠﻠــﺲ ﭘﻴﻜــﺎن ﺳــﻔﻴﺪ رﻧــﮓ را ﻓــﺮا ﮔﺮﻓــﺖ‪.‬‬ ‫راﻧﻨﺪه ﺑﺎ ذوﻗﻰ ﺑﭽﮕﺎﻧﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﻠﻮﻛﺒﺎب؟!‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﻢ ﺑــﺎ ﻟﺒﺨﻨــﺪي ﭘﻴﺮوزﻣﻨﺪاﻧــﻪ ﺳــﺮ را ﺑــﻪ ﻋﻼﻣــﺖ ﺗﺄﻳﻴــﺪ‬ ‫ﺗﻜــﺎن داد‪ .‬راﻧﻨــﺪه ﻛــﻪ ﮔﻮﻳـﺎ ﻛــﺸﻒ ﻣﻬﻤــﻰ ﻛــﺮده ﺑﺎﺷــﺪ ﺧﻮﺷــﺤﺎل‬ ‫و ﺧﻨــﺪان ﺳــﺮ را ﻣﺮﺗــﺐ ﺗﻜــﺎن ﻣــﻰداد و زﻳ ـﺮ ﻟ ـﺐ ﺗﻜــﺮار ﻣــﻰﻛــﺮد‪،‬‬ ‫»ﭼﻠﻮﻛﺒﺎب‪ ،‬ﭼﻠﻮﻛﺒﺎب‪«... ،‬‬ ‫اﻟﺒﺘـﻪ ﺑــﻪ دﻟﻴـﻞ ﻓﺎﺳــﺪ ﺷــﺪن ﺗﺨــﻢﻣــﺮغﻫــﺎ‪ ،‬واﻟــﺪه و ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﻫــﺮدويﺷــﺎن ﻫﻤــﺎن ﺷــﺐ راﻫــﻰ ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺷــﺪﻧﺪ و ﺑﻌــﺪ از آﻧﻬــﻢ‬ ‫دﻳﮕــﺮ ﺳــﺮاغ ﭼﻠﻮﻛﺒــﺎب ﻣﺠﻠــﺲ را ﻧﮕﺮﻓﺘﻨــﺪ‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﺮ‬ ‫ﺟﺎ ﻧﺸﺴﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪8‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺧﺎﻧﻢ! اﻳـﻦ ﭼﻠﻮﻛﺒـﺎب ﻣﺠﻠـﺲ از ﮔﻠـﻮي ﻣـﺎ ﭘـﺎﺋﻴﻦ ﻧﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد ﻛـﻪ‬ ‫‪...‬‬ ‫اﻣــﺮوز ﻫــﻢ ﻫﻤــﺎن ﭼﻠﻮﻛﺒــﺎب روي ﻣﻴــﺰ ﻧﻬــﺎرﺧﻮري ﺑــﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪﮔﺎن‬ ‫ﻣﺤﺘــﺮم ﻟﺒﺨﻨــﺪ ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎ ﻗــﺪرت ﻫــﺮ ﭼــﻪ ﺗﻤــﺎمﺗــﺮ ﺑــﻪ‬ ‫دﻳـﺲ ﭘﻠــﻮ ﺣﻤﻠــﻪ ﻣــﻲﺑــﺮد و ﺳــﻪ زرده ﺗﺨــﻢﻣــﺮغ و ﻳـﻚ ﻗﺎﻟــﺐ ﻛــﺮه‬ ‫در دﻳــﺲ ﻣــﻲرﻳــﺰد‪ ،‬ﻇــﺮف ﺳــﻤﺎق را روي آن ﺧــﺎﻟﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ و‬ ‫ﻣﺜــﻞ ﺑــﺴﺘﻨﻰﺳــﺎزﻫﺎي ﻣــﺎﻫﺮي ﻛــﻪ ﭼــﺮخ ﺑــﺴﺘﻨﻰ را ﻣــﻰﭼﺮﺧﺎﻧﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﺗﻤــﺎم اﻳــﻦ ﻣﻌﺠــﻮن را در درون ﺑــﺸﻘﺎب ﻋﻈــﻴﻢاش ﺑــﻪ ﮔــﺮدش در‬ ‫ﻣﻲآورد‪ .‬ﻫﺮ از ﮔﺎه ﻧﻴﻢﻧﮕـﺎﻫﻰ ﻧﻴـﺰ ﺑـﻪ ﻫـﻢﺳـﻨﮕﺮيﻫـﺎ ﻣـﻰاﻧـﺪازد ﺗـﺎ‬ ‫ﺧــﺪاﺋﻰ ﻧ ـﺎﻛﺮده از ﻛــﺴﻰ ﻋﻘــﺐ ﻧﻴﻔﺘــﺎده ﺑﺎﺷــﺪ‪ .‬ﻳ ـﻚ ﺳ ـﻴﺦ ﻛﺒــﺎب‬ ‫ﺑــﺮگ ﻋﻈــﻴﻢ ﻧــﻴﻢﻛﻴﻠــﻮﺋﻰ را ﺑــﻰﻣﺤﺎﺑــﺎ ﺑــﻪ درون ﺑــﺸﻘﺎب ﺳــﺮازﻳﺮ‬ ‫ﻛــﺮده‪ ،‬ﭼــﻮن ﻣــﺎﻫﻰ اوزنﺑــﺮون ﻛــﻪ در آبﻫــﺎي ﺧــﺰر ﺷــﻨﺎور‬ ‫ﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻬﺎرت ﺷـﺮوع ﺑـﻪ ﺷـﻨﺎ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ؛ ﺣـﺎﻻ زﻳـﺮ آﺑـﻰ ﻧـﺮو ﻛـﻪ‬ ‫ﻛﻰ ﺑﺮو‪ .‬ﻟـﺬت ﻛﺒـﺎب آﺑـﺪار و ﺑـﺮﻧﺞ دمﺳـﻴﺎه اﻋـﻼ ﻧﻤﺎﻳﻨـﺪة ﻣﺤﺘـﺮم‬ ‫را ﺑﻪ ﺷـﺘﺮيِ ﻣـﺴﺖ ﺗﺒـﺪﻳﻞ ﻛـﺮده‪ .‬ﻟﻘﻤـﻪﻫـﺎ را ﻳﻜـﻰ ﭘـﺲ از دﻳﮕـﺮي‬ ‫ﺑــﺎ ﭼﻨــﺎن ﻟــﺬﺗﻰ ﻣــﻰﺑﻠﻌــﺪ ﻛــﻪ ﮔﻮﻳــﺎ از ﭼــﺸﻤﺔ آب ﺣﻴــﺎت ﺟﺮﻋــﻪ‬ ‫ﺟﺮﻋـــﻪ ﻋـــﺴﻞ ﻣـــﻰﻧﻮﺷـــﺪ‪ .‬ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـــﺎ ﻟـــﺬت ﭼـــﺸﻤﺎﻧﺶ را‬ ‫ﻟﺤﻈــﻪاي ﺑــﺮ ﻫــﻢ ﻣــﻰﮔــﺬارد‪ .‬دوران ﻛــﻮدﻛﻰ‪ ،‬ﺷــﺐﻫــﺎﺋﻰ ﻛــﻪ‬ ‫ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺳـﺮ ﺑـﺮ ﺑـﺴﺘﺮ ﮔﺬاﺷـﺘﻪ ﺑـﻮد‪ ،‬دوران ﻧﺎﻛـﺎﻣﻰﻫـﺎ و ﻣـﺼﻴﺒﺖﻫـﺎ‬ ‫ﭼﻘــﺪر از او دور ﺑــﻮد‪ .‬آراﻣــﺶ و ﻣﻜﻨــﺖ‪ ،‬اﺣﺘــﺮام و ﺗﻮﺟــﻪ ﻓﺎﻣﻴ ـﻞ‬ ‫و آﺷــﻨﺎﻳﺎن و ﺗﻤــﺎم اﻣﻜﺎﻧــﺎت ﺟﺪﻳـﺪي ﻛــﻪ ﻃــﻲ اﻳـﻦ ﺳــﻪ ﺳــﺎل ﺑــﺮاي‬

‫‪9‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫او اﻳﺠـــﺎد ﺷـــﺪه ﺑـــﻮد‪ ،‬آﻳـ ـﺎ ﻣـــﻲﺗﻮاﻧـــﺴﺖ ﻋـــﺎدي ﺗﻠﻘـــﻲ ﺷـــﻮد؟‬ ‫ﻛــﺴﺎﻧﻴﻜﻪ ﺣﺘــﻰ از دﻳـﺪار او در روزﻫــﺎي ﺳــﺎل ﻧــﻮ ﺳــﺮ ﺑــﺎز ﻣــﻰزدﻧــﺪ‬ ‫ﺣﺎل ﺑﺎ اﺻﺮار ﻧـﻪ ﺗﻨﻬـﺎ ﺧﻮدﺷـﺎن ﺑـﻪ در ﺧﺎﻧـﻪاش ﻣـﻰآﻳﻨـﺪ‪ ،‬ﻛـﻪ ﭘـﺪر‬ ‫و ﻣــﺎدر و ﺗﻤــﺎم اﻫــﻞ ﻓﺎﻣﻴــﻞ را ﻫــﻢ روز اول ﻋﻴــﺪ ﻣــﻲﺧﻮاﻫﻨــﺪ ﺑــﻪ‬ ‫ﭘﺎﺑﻮس او ﻣﺸﺮف ﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫»ﺟﻨــﺎب آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ! وﻛﻴــﻞ ﻣﺤﺘــﺮم اﻟﻴﮕــﻮدرز‪ ،‬ﭘــﺪر ﺑﻨــﺪه‬ ‫ﻓﻘــﻂ ﺟﻬــﺖ دﻳ ـﺪار ﺷــﻤﺎ و ﻋــﺮض ﺗﺒﺮﻳ ـﻚ ﺳــﺎل ﻧــﻮ از وﻻﻳ ـﺖ ﺑــﻪ‬ ‫ﺣﻀﻮرﺗﺎن آﻣﺪهاﻧﺪ!«‬ ‫اﻳ ـﻦ ﺟﻤــﻼت را ﻗــﺒﻼً ﻛــﺴﻰ ﺗﺤﻮﻳــﻞاش ﻧﻤــﻲداد‪ ،‬و ﺣــﺎل ﻛــﻪ آب‬ ‫ﻛﺒــﺎب ﺑــﺮه را ﺑــﺎ ﻟﻘﻤــﻪﻫــﺎﺋﻰ ﻋﺪﻳــﺪه از ﺑــﺮﻧﺞ ﻣﻌﻄــﺮ ﺷــﺎﻟﻴﺰارﻫﺎي‬ ‫ﺷــﻤﺎل ﺑــﻪ درون ﻣﻌــﺪهاش ﻓــﺮو ﻣــﻰﺑ ـﺮد ﻳ ـﺎد ﺷــﻨﻴﺪن اﻳ ـﻦ ﺟﻤــﻼت‬ ‫اﺷــﺘﻬﺎﻳﺶ را ﺣﺘــﻲ ﺑﻴــﺸﺘﺮ ﻣــﻰﻛﻨ ـﺪ‪ .‬ﭘﻴﺎزﻫــﺎي ﺳــﻔﻴﺪ ﻗﻤــﻰ را ﻳﻜــﻰ‬ ‫ﭘــﺲ از دﻳﮕــﺮي ﺑــﺎ اﻧﮕــﺸﺘﺎﻧﻰ ﻣــﺼﻤﻢ از ﺷــﻜﻢ ﻣــﻰﺷــﻜﺎﻓﺪ و ﺑــﺎ ﻫــﺮ‬ ‫ﻟﻘﻤﻪ ﭼﻨـﺪ ﺑﺮﮔـﻰ ﺑـﻪ زور ﺑـﻪ درون دﻫـﺎﻧﺶ ﻣـﻰﭼﭙﺎﻧـﺪ‪ .‬اﻳـﻦ ﺻـﺤﻨﻪ‬ ‫ﺗﻨﻬــﺎ ﻳ ـﻚ ﻧــﺎراﺣﺘﻰ اﻳﺠــﺎد ﻣــﻰﻛﻨ ـﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻰداﻧ ـﺪ ﻛــﻪ ﺗ ـﺎ‬ ‫دﻗــﺎﻳﻘﻰ دﻳﮕــﺮ ﻛــﺎﻣﻼً ﺳـﻴﺮ ﺧﻮاﻫــﺪ ﺷــﺪ و دﻳﮕــﺮ ﻗــﺎدر ﺑــﻪ اداﻣـﺔ اﻳـﻦ‬ ‫ﺳــﻨﺎرﻳﻮي ﻟــﺬتﺑﺨــﺶ ﻧﻴــﺴﺖ‪ .‬در اﻳــﻦ ﺳــﻪ ﺳــﺎﻟﻪ‪ ،‬ﺑــﺎ ﺗﻤﺮﻳﻨــﺎت‬ ‫ﭘﻴﮕﻴــﺮ ﺗﻮاﻧــﺴﺘﻪ ﻫﻤﭽــﻮن ﻗﻬﺮﻣﺎﻧــﺎن اﻟﻤﭙﻴــﻚ رﻛــﻮرد ﺧــﻮد را ﺑــﺎﻻ‬ ‫ﺑﺒـﺮد‪ ،‬ﺑﺮﺧـﻰ روزﻫــﺎ ﺣﺘـﻰ ﺑــﻪ ﭘـﻨﺞ ﺳـﻴﺦ ﻛﺒـﺎب ﻫــﻢ رﺳـﻴﺪه‪ ،‬وﻟــﻰ‬ ‫دﻳﮕــﺮ اﻣﻜــﺎن ﺑﻬﺒــﻮد وﺟــﻮد ﻧــﺪارد‪ .‬ﺑﺎﻳــﺪ زﻣﻴﻨــﺔ دﻳﮕــﺮي ﺑــﺮاي‬ ‫ﻣﺒﺎرزه ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪10‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫٭٭٭‬ ‫در ﻫﻤــﻴﻦ ﻟﺤﻈــﻪ در اﻃــﺎق ﺑﺰرﮔــﻲ ﻛــﻪ ﻣﺠــﺎور ﻧﺎﻫــﺎرﺧﻮري اﺳــﺖ‪،‬‬ ‫رﺋــﻴﺲ ﻣﺠﻠــﺲ ﻳــﻚ ﮔــﺮوه ﭘــﻨﺞ ﻧﻔــﺮه را ﺑــﻪ ﺣــﻀﻮر ﭘﺬﻳﺮﻓﺘــﻪ‪.‬‬ ‫اﻳﻨﮕــﺮوه دم در ﺻــﻒ ﻛــﺸﻴﺪهاﻧــﺪ‪ ،‬و رﺋــﻴﺲ ﻧﻴــﺰ در ﺻــﺪر اﺗــﺎق‬ ‫ﭘــﺸﺖ ﻣﻴـﺰ ﺑﺮاﻗــﻲ از ﭼــﻮب ﮔــﺮدو ﺟﻠــﻮس ﻛــﺮده‪ .‬ﻓــﺮش رﻳـﺰﻧﻘﺶ‬ ‫و ﺑﺰرﮔـــﻰ ﺳﺮاﺳـــﺮ اﺗـــﺎق را ﻓﺮاﮔﺮﻓﺘـــﻪ و ﭘـــﺮدهﻫـــﺎﺋﻰ ﺿـــﺨﻴﻢ و‬ ‫ﺗﻴــﺮهرﻧــﮓ راه ورود ﻧــﻮر را ﺑــﻪ داﺧــﻞ ﻏﻴــﺮﻣﻤﻜﻦ ﻧﻤــﻮده‪ .‬ﭼﻨــﺪ‬ ‫ﭼــﺮاغ ﭘﺎﻳــﻪ ﻛﻮﺗــﺎه روي ﻣﻴﺰﻫــﺎي ﻛﻮﭼــﻚ روﺷــﻦ اﺳــﺖ‪ ،‬وﻟــﻲ‬ ‫ﻧﻮرﺷــﺎن ﺑــﻪ ﺳــﺨﺘﻲ ﺻــﻮرت ﭘــﻨﺞ ﻣــﺮد را ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﻫﻤــﺮاه درﺑــﺎن‬ ‫ﻣﺠﻠــﺲ در ﭼﻨــﺪ ﻣﺘــﺮي ﻣﻴــﺰ رﺋــﻴﺲ ﺻــﻒ ﻛــﺸﻴﺪهاﻧــﺪ روﺷــﻦ‬ ‫ﻣﻰﻛﻨﺪ‪ .‬در ﺗﺎرﻳـﻚ روﺷـﻦ اﺗـﺎق ﻇـﺎﻫﺮ ﭘـﻨﺞ ﻣـﺮد ﺧﻴﻠـﻲ ﻋـﺎدي ﺑـﻪ‬ ‫ﻧﻈــﺮ ﻣــﻲرﺳــﺪ‪ .‬ﻟﺒــﺎسﻫــﺎيﺷــﺎن ﺟــﻼل و ﺟﺒﺮوﺗــﻲ ﻧــﺪارد‪ .‬آﺳــﺘﻴﻦ‬ ‫ﻛــﺖﻫــﺎ در ﻣﺤــﻞ آرﻧــﺞ ﺟــﺎ اﻧﺪاﺧﺘــﻪ؛ ﭘﻴــﺮاﻫﻦﻫــﺎ ﭼــﺮوك ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ‬ ‫ﻣــﻲرﺳــﺪ؛ ﺷــﻠﻮارﻫﺎ روزﻫﺎﺳــﺖ ﻛــﻪ روي اﻃــﻮ ﺑــﻪ ﺧــﻮد ﻧﺪﻳــﺪه و‬ ‫ﻫﻤﭽﻮن ﻟﻮﻟـﺔ ﺑﺨـﺎري از ﻛﻤـﺮ ﻣـﺮدان ﺑـﻪ ﭘـﺎﺋﻴﻦ آوﻳـﺰان ﺷـﺪه‪ .‬وﻟـﻲ‬ ‫ﻋﻠﻴﺮﻏﻢ ﻇﺎﻫﺮ ﻋـﺎدي‪ ،‬در ﻋﻤـﻖ ﭼـﺸﻤﺎن آنﻫـﺎ ﺑـﻪ زﺣﻤـﺖ ﻣـﻰﺗـﻮان‬ ‫ﻧــﺸﺎﻧﻰ از اﺣﺘــﺮام ﻧــﺴﺒﺖ ﺑــﻪ ﺟﻨــﺎب رﺋــﻴﺲ ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻰ‬ ‫ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﻋﻴﻦ ﻳـﻚ ﮔﻠـﻪ ﮔـﺎو ﺑـﻪ ﻛﻠـﺔ ﻛﭽـﻞ رﺋـﻴﺲ ﻛـﻪ از ﭘـﺸﺖ ﻣﻴـﺰ‬ ‫زﻳـــﺮ ﻧـــﻮر ﭼﺮاﻏـ ـﻲ ﻛﻮﭼـــﻚ ﺑـــﺮق ﺑـــﺮق ﻣـــﻰزﻧـــﺪ زل زدهاﻧـــﺪ‪.‬‬

‫‪11‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫داﻧﻪﻫـﺎي درﺷـﺖ ﻋـﺮق ﺑـﺮ ﭘﻴـﺸﺎﻧﻰ ﺣـﻀﺮت رﺋـﻴﺲ ﻣـﻰدرﺧـﺸﺪ؛ و‬ ‫ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻛﻤﻰ دﺳﺘﭙﺎﭼﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻰآﻳﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﻜﻮت را درﺑﺎن ﻣﺠﻠﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاﺋﻰ ﻣﻮﻗﺮ و ﻣﺤﻜﻢ ﻣﻰﺷﻜﻨﺪ‪.‬‬ ‫ـــ آﻗﺎﻳــﺎن در ﻣــﻮرد »ﻣﺤﻤــﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ«‪ ،‬ﻓﺮزﻧــﺪ »ﻋﻠــﻰﮔــﻼب«‬ ‫ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻰ دارﻧــﺪة ﺷــﻤﺎره ﺷﻨﺎﺳــﻨﺎﻣﻪ ‪22245‬‬ ‫ﺻﺎدره از اﻟﻴﮕﻮدرز ﺳﺌﻮاﻻﺗﻰ داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﻀﻮرﺗﺎن رﺳﻴﺪهاﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺑــﺎ اﺗﻤــﺎم اﻳـﻦ ﺟﻤﻠــﻪ درﺑــﺎن ﭼــﻮن ﭘــﺮﻧﺲﻫــﺎي درﺑــﺎري ﺑــﺮ ﭘﺎﺷــﻨﺔ ﭘــﺎ‬ ‫ﻣـــﻲﭼﺮﺧـ ـﺪ‪ ،‬و ﺑـــﺪون ﻛـــﺴﺐ اﺟـــﺎزه از ﺣـــﻀﺮت رﺋـ ـﻴﺲ از در‬ ‫ﺑﻴﺮون ﻣﻰرود‪.‬‬ ‫ﭼﻬﺮة ﻋﺮق ﻛﺮدة رﺋﻴﺲ را ﺧﻨﺪهاي زورﻛﻰ ﺷﻜﻮﻓﺎ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺧــﻮب آﻗﺎﻳ ـﺎن! ﺣــﺎﻻ ﻛــﻪ ﺗﻨﻬــﺎ ﺷــﺪﻳﻢ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴ ـﺪ ﭼــﻪ ﻛــﺎري از‬ ‫دﺳﺖ ﺑﻨﺪه ﺑﺮﻣﻰآﻳﺪ؟‬ ‫ﻣــﺮد ﻛﻮﺗــﺎه ﻗــﺪي ﻛــﻪ رﻳــﺶ ﻧــﺎﻣﻨﻈﻤﻰ ﺑــﺮ ﺻــﻮرﺗﺶ ﺧﻮدﻧﻤــﺎﺋﻰ‬ ‫ﻣﻰﻛﻨﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاﺋﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻧﻄﻖﻫﺎي ﻗﺒﻞ از دﺳﺘﻮر آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻣﻰﺧﻮاﺳﺘﻴﻢ‪.‬‬ ‫ـ ﻧﻄﻖﻫـﺎي ﻗﺒـﻞ از دﺳـﺘﻮر؟! اﻳـﻦ ﻣـﺪارك را ﻣـﺎ ﻛﻼﺳـﻪ ﻣـﻰﻛﻨـﻴﻢ‬ ‫ﻣــﻦ ﻧﻤــﻰﺗــﻮاﻧﻢ ﺑــﻪ ﺷــﻤﺎ ﺑــﺪﻫﻢ‪ .‬ﺑﺎﻳــﺪ از ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧــﺔ ﻣﺠﻠــﺲ ﺗﻘﺎﺿــﺎ‬ ‫ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬

‫‪12‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﭼﺸﻢﻫﺎي ﻣﺮد ﻛﻮﺗﺎه ﻗـﺪ ﻛﻤـﻰ ﺗﻴـﺰ ﻣـﻰﺷـﻮد و ﺑـﺎ دﻗـﺖ ﺑﻴـﺸﺘﺮي ﺑـﻪ‬ ‫ﺑــﺮق ﻛﻠــﺔ ﻛﭽــﻞ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ زل ﻣــﻰزﻧــﺪ‪ .‬ﻧﺘﻴﺠــﺔ اﻳــﻦ »ﻋﻤــﻞ«‬ ‫ﺳﺮﻳﻌﺎً ﻋﻴﺎن ﻣﻲﺷﻮد‪ ،‬و رﺋﻴﺲ ﺑﻴﺸﺘﺮ دﺳﺘﭙﺎﭼﻪ ﺷﺪه ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻨﻬﻢ ﻣﻰﺗﻮاﻧﻢ آنﻫﺎ را ﺑﺨﻮاﻫﻢ!‬ ‫ﻣــﺮد ﻛﻮﺗــﺎه ﻗــﺪ ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن اﻇﻬــﺎرات رﺋــﻴﺲ آﺳــﺘﻴﻦﻫــﺎي ﻛــﺖاش را‬ ‫ﻛــﻪ ﺗــﺎ وﺳــﻂ ﺳــﺎﻋﺪ ﺑــﺎﻻ ﻛــﺸﻴﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬دوﺑــﺎره ﭘــﺎﺋﻴﻦ ﻣــﻲآورد و‬ ‫ﺗﻐﻴﻴـﺮ روﻳ ـﺔ رﺋـﻴﺲ را ﺑــﺎ ﻟﺒﺨﻨــﺪ ﻛــﻮﭼﻜﻰ ﭘﺎﺳــﺦ ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ .‬ﮔــﻞ از‬ ‫ﮔــﻞ رﺋــﻴﺲ ﻣــﻲﺷــﻜﻔﺪ‪ .‬در دل ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬آﺧــﻴﺶ! ﺟــﻮن!‬ ‫راﺣﺖ ﺷـﺪم از دﺳـﺖ اﻳـﻦ ﻗﺮﻣـﺴﺎقﻫـﺎي ﺳـﺎواﻛﻰ‪ .‬ﻣـﺮده ﺷـﻮر ﻫـﺮ‬ ‫ﭼــﻪ ﻣــﺪارك ﻛﻼﺳــﻪ ﺷــﺪه اﺳــﺖ ﺑﺒﺮﻧــﺪ‪ .‬ﻣــﻦ ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﺳــﺎواك در‬ ‫ﮔﻴــﺮي ﻧــﺪارم‪ .‬ﺑﺒﺮﻧــﺪ ﭘــﺪر اﻳــﻦ ﻣﺮﺗﻴﻜــﺔ دﻫــﺎﺗﻰ را در ﺑﻴﺎورﻧــﺪ‪.‬‬ ‫ﭼـــﺸﻤﺶ ﻛـــﻮر‪ ،‬ﻣـــﻰﺧﻮاﺳـــﺖ ﻧﻤﺎﻳﻨـــﺪه ﻣﺠﻠـــﺲ ﻧـــﺸﻮد‪ .‬ﻣﮕـــﺮ‬ ‫ﻧﻤﻰداﻧـﺴﺖ ﭼـﻪ ﺧﺒـﺮ اﺳـﺖ؟ ﻣﮕـﺮ ﻧﻤـﻰداﻧـﺴﺖ ﭼـﻪ ﻛـﺴﻲ ﺑـﺮاﻳﺶ‬ ‫رأي ﮔﺮﻓﺘــﻪ و از ﺗــﻮ ﺻــﻨﺪوق ﺑﻴــﺮون آورده‪ «.‬وﻟــﻰ ﺑــﺎ ﺗﻤــﺎم اﻳــﻦ‬ ‫اوﺻــﺎف‪ ،‬رﺋـﻴﺲ ﺳــﻌﻰ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ از ﻇــﺎﻫﺮ ﺷــﺪن ﻋﻼﺋــﻢ ذوقزدﮔــﻲ‬ ‫ﺑﺮ ﭼﻬـﺮهاش ﺟﻠـﻮﮔﻴﺮي ﻛﻨـﺪ‪ .‬روي ﻣﻴـﺰ ﻧـﻴﻢﺧﻴـﺰ ﺷـﺪه‪ ،‬ﺳـﺮ ﺧـﻮد‬ ‫را ﻛﻤﻰ ﺟﻠﻮ ﻣﻲآورد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻰ ﭘﺪراﻧﻪ ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﻲ ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﺴﺌﻠﺔ ﻣﻬﻤﻰ ﻛﻪ ﻧﻴﺴﺖ؟‬ ‫ـ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺳﺎده!‬

‫‪13‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫رﺋــﻴﺲ در دل ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬آره ﻣــﺎدر ﺑــﻪ ﺧﻄــﺎ ﺗﺤﻘﻴﻘــﺎت ﺳــﺎده!‬ ‫ﺑــﺮاي ﺗﺤﻘﻴﻘــﺎت ﺳــﺎده ﻳــﻚ ﻫﻨــﮓ ﺳــﺎواﻛﻲ را ﺑــﺎ ﻟﺒــﺎس ﻣﺒــﺪل‬ ‫ﻓﺮﺳــﺘﺎدهاﻧــﺪ ﺑــﻪ ﺳــﺮاغ رﺋــﻴﺲ ﻣﺠﻠــﺲ ﻗﺎﻧﻮﻧﮕــﺬاري ﻣﻤﻠﻜــﺖ! ﺗــﻒ‬ ‫ﺑــﻪ اﻳ ـﻦ زﻧــﺪﮔﻰ ﺑﻴﺎﻳ ـﺪ‪ .‬اﻳ ـﻦ را ﻣــﻰﮔﻮﻳﻨــﺪ ﻣﺠﻠــﺲ‪ .‬ﻣــﻦ اﺣﻤــﻖ را‬ ‫ﻫــﻢ ﻣــﻰﮔﻮﻳﻨــﺪ رﺋــﻴﺲ ﻣﺠﻠــﺲ ﻗﺎﻧﻮﻧﮕــﺬاري‪ .‬ﺑﺎﻳــﺪ ﺟﻠــﻮي اﻳــﻦ‬ ‫درﺟﻪدارﻫﺎ ﺳﺮم را ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺑﻴﺎﻧﺪازم!«‬ ‫ﻣﺮد ﻛﻮﺗﺎه ﻗﺪ ﻛﻪ ﺧﻴﺮه ﺑﻪ ﻛﻠـﺔ ﻛﭽـﻞ رﺋـﻴﺲ ﻧﮕـﺎه ﻣـﻰﻛﻨـﺪ ﺑـﺎ ﺧـﻮد‬ ‫ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ﻣــﺮده ﺷــﻮر آن ﻛﻠــﺔ ﻛﭽــﻞات را ﺑﺒﺮﻧــﺪ‪ .‬ﻣــﺎ اﻳــﻦ‬ ‫دوﻟــﺖ را ﺑــﺎ ﭼﻨــﮓ و دﻧــﺪان ﻧﮕــﺎه ﻣــﻰدارﻳــﻢ ﺗــﺎ ﺗــﻮ و اﻣﺜــﺎل ﺗــﻮ‬ ‫ﺷــﻜﻢاﺗــﺎن را ﮔﻨــﺪه ﻛﻨﻴ ـﺪ‪ .‬اﮔــﺮ ﻫــﻢ ﺧﺒــﺮي ﺑــﺸﻮد ﻫﻤ ـﺔ دﻧﻴ ـﺎ روي‬ ‫ﺳــﺮ ﻣــﺎ ﺧــﺮاب اﺳــﺖ‪ .‬ﺣــﻀﺮتآﻗــﺎ در ﺳــﻮﺋﻴﺲ وﻳ ـﻼ دارﻧــﺪ‪ .‬در‬ ‫ﺷــﻬﺮ ﻧــﻴﺲ ﻫــﻢ ﺣﺘﻤــﺎً آﭘﺎرﺗﻤــﺎن! اﮔــﺮ دﺳــﺘﻢ ﺑــﻪ ﺗــﻮ ﺑﺮﺳــﺪ آن‬ ‫ﭼﻬﺎرﺗــﺎ ﺷــﻮﻳﺪ ﻣــﻮي ﻛﻠــﻪات را ﻛــﻪ ﻣﺜــﻞ ﭘــﺸﻢ زﻫــﺎر ﺷــﺪه ﺑــﺎ‬ ‫دﺳﺖﻫﺎي ﺧﻮدم از رﻳﺸﻪ ﻣﻰﻛﻨﻢ‪«.‬‬ ‫ـ ﭘﺲ ﻣﻦ دﺳﺘﻮرش را ﻣﻰدﻫﻢ‪ .‬ﻣﺪارك را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺪﻫﻢ؟‬ ‫ـ ﻓﺮدا ﻳﻚ ﻫﻢﻗﻄﺎر ﺑﻪ اﺳﻢ »ﺳﻬﺮاﺑﻰ« ﺑﺮاي ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻣﻰآﻳﺪ!‬ ‫ﭘــﻨﺞ ﻧﻔــﺮ ﺑــﺪون ﺧــﺪاﺣﺎﻓﻈﻰ ﺳــﺮي ﺗﻜــﺎن داده‪ ،‬ﭘــﺸﺖ ﺑــﻪ رﺋــﻴﺲ‬ ‫ﻛــﺮده و از در ﺑﻴــﺮون ﻣــﻰروﻧـــﺪ‪ ،‬و آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ را ﺑــﺎ دﻧﻴــﺎﺋﻰ‬ ‫ﺳﺮاﺳﺮ دﻟﻬﺮه و اﺿﻄﺮاب درون ﺻﻨﺪﻟﻰ رﻳﺎﺳﺖ رﻫﺎ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫‪14‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫٭٭٭‬ ‫ﭼﻨــﺪ روزي از ﺗﺤﻮﻳــﻞ ﻧﻄــﻖﻫــﺎي ﻗﺒــﻞ از دﺳــﺘﻮر آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﺑـــﻪ »ﻫﻤﻘﻄـــﺎر ﺳـــﻬﺮاﺑﻲ« ﻧﮕﺬﺷـــﺘﻪ ﻛـــﻪ در روزي آﻓﺘـــﺎﺑﻰ و زﻳﺒـــﺎ‪،‬‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺧﻨــﺪان و ﺷــﺎدان از در ﻣﺠﻠــﺲ ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲﭘــﺮد و ﺑــﺎ‬ ‫ﺧــﻮد ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬اﻳــﻦ ﺑﻌــﺪازﻇﻬﺮ زﻳﺒــﺎ را ﺑﺎﻳــﺪ ﺑــﻪ ﻓــﺎل ﻧﻴــﻚ‬ ‫ﮔﺮﻓﺖ‪ «.‬ﺗﻤـﺎم روز ﻣﺘﺮﺻـﺪ ﺑـﻮد ﺗـﺎ ﺑـﻪ ﻗـﻮل ﻫـﻢﺳـﻨﮕﺮيﻫـﺎ ﺑـﺎ ﻳـﻚ‬ ‫»ﺣﻴﻠــﺔ ﭘﺎرﻟﻤــﺎﻧﻰ« از ﺣــﻀﻮر در ﺟﻠــﺴﺎت ﻓــﺮار ﻛــﺮده‪ ،‬ﺑــﻪ ﺑــﺎغ آﻗــﺎي‬ ‫ﮔﻠﺮﻳــﺰي‪ ،‬ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻛــﺮج ﺑــﺮود‪ .‬ﻗــﺮار ﺷــﺪه ﺷــﺐ را ﺣــﺴﺎﺑﻰ ﺑــﺎ‬ ‫ﻫﻤــﺴﻨﮕﺮيﻫــﺎ ﺟــﺸﻦ ﺑﮕﻴﺮﻧــﺪ‪ .‬وﻟــﻰ ﺗــﺎ ﺳــﺎﻋﺖ ﭼﻬــﺎر ﺑﻌــﺪازﻇﻬﺮ‬ ‫»ﻓﺮار« ﺟﺎﺋﺰ ﻧﺸﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﺎ ﺳـﺮﻋﺖ ﻫـﺮ ﭼـﻪ ﺗﻤـﺎمﺗـﺮ از ﭘﻠـﻪﻫـﺎ ﭘـﺎﺋﻴﻦ‬ ‫ﻣــﻰدود ﺗــﺎ ﺷــﺎﻳﺪ وﻗــﺖ از دﺳــﺖ رﻓﺘــﻪ را ﺑــﻪ ﻧــﻮﻋﻰ ﺟﺒــﺮان ﻛﻨــﺪ‪.‬‬ ‫وﻟـــﻰ در ﭘﺎرﻛﻴﻨـــﮓ اﺛـــﺮي از ﭘﻴﻜـــﺎن ﺳـــﻔﻴﺪ و راﻧﻨـــﺪه ﺑـــﻪ ﭼـــﺸﻢ‬ ‫ﻧﻤــﻰﺧــﻮرد‪ .‬در دل ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ﺣﺘﻤــﺎً ﻋﻴــﺎل ﺑــﺎز اﻳــﻦ راﻧﻨــﺪه و‬ ‫ﻣﺎﺷــﻴﻦ را ﺑﺮداﺷـــﺘﻪ و ﺑـــﺮده ﻛﻮﭼـــﻪ ﺑـــﺮﻟﻦ دﻧﺒـــﺎل ﻧـــﺦ و ﺳـــﻮزن و‬ ‫ﻛــﺎﻣﻮا‪ .‬ﺻــﺪ ﺑــﺎر ﮔﻔــﺘﻢ اﻳــﻦ اﺗﻮﻣﻮﺑﻴــﻞ ﻣــﺎل ﻛــﺎره! ﺣــﺎﻻ ﭼﻜــﺎر‬ ‫ﻛــﻨﻢ؟« در ﻫﻤ ـﻴﻦ اﺣــﻮال ﻣــﺮدي ﻣــﻮﻗﺮ ﻛــﻪ ﻛــﺖ و ﺷــﻠﻮار ﺳــﺮﻣﻪاي‬ ‫ﺑــﺴﻴﺎر ﺧﻮﺷــﺪوﺧﺘﻰ ﺑــﺮ ﺗــﻦ دارد ﺑــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧﺰدﻳ ـﻚ ﻣــﻰﺷــﻮد‪.‬‬ ‫ﺑﺮ ﮔﻮﻧـﺔ راﺳـﺖ ﻣـﺮد ﺷـﻴﺎرﻛﺒﻮدي ﻛـﻪ ﺟـﺎي زﺧﻤـﻲ ﻋﻤﻴـﻖ ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ‬ ‫ﻣــﻲآﻳــﺪ ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢ ﻣــﻲﺧــﻮرد‪ ،‬وﻟــﻲ ﭘﻮﺳــﺖ آﻓﺘــﺎبﺧــﻮرده و‬ ‫ﻣــﺴﻴﻦرﻧــﮓ او زﻳــﺮ ﻧــﻮر ﺧﻮرﺷــﻴﺪ آﻧﭽﻨــﺎن ﺗﻼﻟــﻮﺋﻲ دارد ﻛــﻪ ﭼــﺸﻢ‬ ‫ﻣﺨﺎﻃــﺐ آﻧﻘــﺪر ﺑــﺮ ﺷــﻴﺎر ﻛﺒــﻮد ﻣﺘﻤﺮﻛــﺰ ﻧﻤــﻲﻣﺎﻧــﺪ‪ .‬ﻣــﺮد ﻟﺒﺨﻨــﺪي‬ ‫ﻣﻲزﻧﺪ و ﺧﻮد را ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬

‫‪15‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺟﻨﺎب آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻨﺪه ﺳﺮﻫﻨﮓ ﺳﭙﻬﺮ!‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ ﺑﻴـﺸﺘﺮ در ﻓﻜــﺮ ﭘﻴﻜــﺎن و راﻧﻨــﺪه اﺳــﺖ ﺗــﺎ ﻫــﺮ ﻣﻄﻠــﺐ‬ ‫دﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﺮي ﺗﻜﺎن ﻣﻰدﻫﺪ و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺳﻼم ﺟﺎﻧﻢ!‬ ‫و ﺑــﺎز ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ در ﭼﻬــﺎر ﮔﻮﺷــﺔ ﭘﺎرﻛﻴﻨــﮓ ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل راﻧﻨــﺪه و‬ ‫ﭘﻴﻜــﺎن ﺳــﻔﻴﺪ ﺑــﻪ ﺣﺮﻛــﺖ در ﻣــﻰآﻳــﺪ‪ .‬ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﺎ ﻫﻤــﺎن‬ ‫وﻗــﺎر و ﻃﻤﺄﻧﻴﻨــﻪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﺑــﺎ ﻧــﻮك اﻧﮕــﺸﺖ ﺳــﺒﺎﺑﻪ‪ ،‬ﺷــﻴﺎر ﻛﺒــﻮد‬ ‫را از ﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺑﻪ آراﻣﻲ ﻧﻮازش ﻣﻲدﻫﺪ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ از وﻗﺖ ﺷﻤﺎ را ﻣﻰﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﮕﻴﺮم‪.‬‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ اﺻـﻼً ﺑــﺮاي اﻳ ـﻦ ﻣﻜﺎﻟﻤ ـﺔ ﻧﺎﺧﻮاﺳــﺘﻪ وﻗــﺖ ﻧــﺪارد ﺑــﻪ‬ ‫ﺣﺎﻟــﺖ اﻋﺘــﺮاض ﺳــﺮ ﺑــﻪ ﺟﺎﻧــﺐ ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﺮ ﻣــﻰﮔﺮداﻧــﺪ و‬ ‫ﺧﻮد را آﻣﺎده ﻣـﻲﻛﻨـﺪ ﻛـﻪ ﺟﻤﻠـﻪاي ﭼـﻮن »ﻓﻌـﻼً وﻗـﺖ ﻧـﺪارم« و ﻳـﺎ‬ ‫»از دﻓﺘــﺮ ﻣﺠﻠــﺲ وﻗــﺖ ﺑﮕﻴﺮﻳ ـﺪ« ﺗﺤﻮﻳ ـﻞ ﻣﺨﺎﻃــﺐ ﺑﺪﻫــﺪ‪ ،‬وﻟــﻰ در‬ ‫ﻳ ـﻚ ﻟﺤﻈ ـﺔ ﺑــﺴﻴﺎر ﻛﻮﺗــﺎه‪ ،‬ﻧﮕــﺎه ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﭼــﻮن دﺷــﻨﻪ ﺑــﺮ‬ ‫ﻗﻠــﺐاش ﻣــﻲﻧــﺸﻴﻨﺪ‪ .‬ﻧﮕــﺎه ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺮ اﻧﮕــﺸﺖ ﺳــﺒﺎﺑﺔ ﺳــﺮﻫﻨﮓ‬ ‫ﺳــﭙﻬﺮ ﻛــﻪ ﺑﺮﻳــﺪﮔﻲ ﮔﻮﻧــﻪاش را ﻧــﻮازش ﻣــﻲدﻫــﺪ ﺧﻴــﺮه ﻣــﻲﻣﺎﻧــﺪ‪،‬‬ ‫ﺗﻮ ﮔﻮﺋﻲ ﻣـﺮد ﺑـﺎ اﻳـﻦ ﺣﺮﻛـﺖ ﺑـﻪ ﻣﺨﺎﻃـﺐ ﺧـﻮد ﭘﻴـﺎﻣﻲ ﻣـﻲﻓﺮﺳـﺘﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﻳ ـﻚ آن از ﺧــﻮد ﻣــﻰﭘﺮﺳ ـﺪ‪» :‬اﻳ ـﻦ ﻣﺮﺗﻴﻜــﻪ از ﺟــﺎن‬

‫‪16‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﻦ ﭼــﻪ ﻣ ـﻲﺧﻮاﻫــﺪ؟« ﺳــﭙﺲ ﻧﮕــﺎهاش را از اﻧﮕــﺸﺖ ﺳــﺒﺎﺑﺔ او ﺑــﻪ‬ ‫ﻋﻤــﻖ ﭼــﺸﻤﺎن ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺑﺮﻣــﻲﮔﺮداﻧــﺪ‪ .‬ﻫــﺮ ﭼــﻪ ﺑﻴ ـﺸﺘﺮ در‬ ‫ﭼــﺸﻤﺎن او ﺧﻴــﺮه ﻣــﻲﻣﺎﻧــﺪ اﺣﺘــﺮام ﻇــﺎﻫﺮي در رﻓﺘــﺎر او ﺑــﻪ ﺗــﺪرﻳﺞ‬ ‫ﺟــﺎي ﺧــﻮد را ﺑــﻪ ﻧــﻮﻋﻰ وﺣــﺸﻴﮕﺮي ﻣ ـﻰدﻫــﺪ‪ .‬ﭼــﺸﻤﺎن ﺳــﺮﻫﻨﮓ‬ ‫ﮔﻮﻳﺎ ﺑﺎ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺣـﺮف ﻣـﻲزﻧـﺪ و ﻣـﻰﮔﻮﻳـﺪ‪» :‬در ﺻـﺤﺖ آﻧﭽـﻪ‬ ‫ﻣــﻰﮔــﻮﻳﻢ ﻧــﻪ ﺗﻨﻬــﺎ ﺧــﻮد ﻛــﺎﻣﻼً ﻣﻄﻤــﺌﻦ ﻫــﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻛــﻪ ﺑــﺮاي ﺗﻮﺟﻴ ـﻪ‬ ‫ﻓﺮدي ﻛـﻪ در ﻣﻘﺎﺑـﻞام اﻳـﺴﺘﺎده از ﻫـﻴﭻ ﻋﻤﻠـﻰ ﺳـﺮ ﺑـﺎز ﻧﺨـﻮاﻫﻢ زد‪«.‬‬ ‫اﻳـﻦ اﻳﻤــﺎن آﻧﻘــﺪر در ﺻــﻮرت و ﺣﺮﻛــﺎت اﻳـﻦ ﻣﻮﺟــﻮد رﺷــﺪ ﻛــﺮده‬ ‫ﻛـﻪ ﻃـﻲ ﺳــﺎلﻫـﺎ ﺑــﺮ ﻗﺎﻣـﺖ وي رداي آراﺳـﺘﻪ ﻳـﻚ ﺷـﻮاﻟﻴﺔ ﺟﻨﮕـﺎور‬ ‫ﭘﻮﺷـــﺎﻧﺪه‪ .‬ﭼـــﺸﻤﺎن وﺣـــﺸﺖزدة ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از ﻣـــﺸﺎﻫﺪة ﭼﻨـــﻴﻦ‬ ‫دوﮔــﺎﻧﮕﻰ در اﻳــﻦ ﻣﻮﺟــﻮد دوﺷﺨــﺼﻴﺘﻰ ﻣﺜــﻞ دو ﺗــﺎ ﻃــﺎﻟﺒﻰ ﺑــﺎد‬ ‫ﻛﺮده و ﮔﺮد ﺷﺪه‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ دﺳــﺖ ﭼــﭗ ﺧــﻮد را ﺑــﻪ ﺻــﻮرﺗﻰ ﻛــﻪ ﺣﺘﻤ ـﺎً ﺟﻠــﺐ‬ ‫ﺗﻮﺟــﻪ ﻣﺨﺎﻃــﺐ را ﺑﻜﻨــﺪ از ﺟﻴــﺐ ﺑﻴــﺮون آورده‪ ،‬ﮔﻮﺷــﺔ ﺑــﺎﻻﺋﻰِ‬ ‫ﻛــﺎرت ﻛﻮﭼــﻚ ﺳــﻔﻴﺪرﻧﮕﻰ را ﻛــﻪ در ﻛــﻒ دﺳــﺖ ﭘﻨﻬــﺎن ﻛــﺮده‬ ‫ﺑــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧــﺸﺎن ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ .‬ﺟﻤﻠــﻪ »ﺳــﺎزﻣﺎن اﻣﻨﻴ ـﺖ و اﻃﻼﻋــﺎت‬ ‫ﻛــﺸﻮر« ﻛــﺎﻓﻰ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺑــﺎغ ﻛــﺮج‪ ،‬ﮔﻠﺮﻳــﺰي و ﻫﻤــﺴﻨﮕﺮيﻫــﺎ‪،‬‬ ‫ﻫﻤﻪ را از ﻳﺎد ﻧﻤﺎﻳﻨﺪة ﻣﺤﺘﺮم ﺑﺒﺮد‪ .‬ﺑﺎ دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ ﺟﻨﺎب ﺳﺮﻫﻨﮓ! ﭼﻪ ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﻰ دارﻳﺪ؟‬

‫‪17‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﻣﺜــﻞ ﻳــﻚ ﻫﻨﺮﭘﻴــﺸﺔ ﺗﻌﻠــﻴﻢ دﻳــﺪه در ﻳــﻚ ﻟﺤﻈــﻪ‬ ‫آﺛــﺎر وﺣــﺸﻴﮕﺮي را از ﺻــﻮرﺗﺶ ﻣــﻰﺷــﻮﻳﺪ و ﺑــﺎ ﻟﺤﻨــﻲ دﻟــﺴﻮزاﻧﻪ و‬ ‫ﻣﻬﺮﺑــﺎن ﺳــﺮ را ﭘــﺎﺋﻴﻦ آورده ﺑــﻪ آراﻣــﻰ در ﮔــﻮش ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧﺠــﻮا‬ ‫ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﻣــﻰﺧﻮاﺳــﺘﻢ ﻧﻈــﺮ ﺣــﻀﺮﺗﻌﺎﻟﻰ را در ﻣــﻮرد ﻳــﻚ ﻣــﺴﺌﻠﺔ اﻣﻨﻴﺘــﻰ‬ ‫ﺟﻮﻳﺎ ﺷﻮم‪.‬‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از زﻣــﺎﻧﻰ ﻛــﻪ در آﺑﺰﻳﺮﺑــﺎﻻي اﻟﻴﮕــﻮدرز ﭼــﺸﻢ ﺑــﻪ ﺟﻬــﺎن‬ ‫ﮔـــﺸﻮده ﺑـــﻮد ﺗـــﺎ اﻳــﻦ ﻟﺤﻈـــﻪ ﻛـــﻪ در ﻣﻘﺎﺑـــﻞ در ورودي ﻣﺠﻠـــﺲ‬ ‫ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻰ ﺑــﺎ اﻳ ـﻦ ﻣﻮﺟــﻮد ﻋﺠﻴ ـﺐ و ﻏﺮﻳ ـﺐ ﺻــﺤﺒﺖ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﻣــﺴﺌﻠﻪاي »اﻣﻨﻴﺘــﻰ«‪ ،‬ﺧــﺎرج از ﺣــﺰب ﺗــﻮده و ﻣﺤﻤــﺪ ﻣــﺼﺪق ﺑــﻪ‬ ‫ﮔﻮﺷـــﺶ ﻧﺨـــﻮرده ﺑـــﻮد‪ .‬ﺑـــﺎ ﺧـــﻮد ﻣـــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ﺳـــﺎواك ﺣﺘﻤــﺎً‬ ‫ﻣــﻰﺧﻮاﻫــﺪ راﺟــﻊ ﺑــﻪ ﻣــﺼﺪق از ﻣــﻦ ﺳــﺌﻮال ﻛﻨــﺪ‪ «.‬ﺳــﺮ را ﺑــﺎﻻ‬ ‫آورده و ﺟﻮاب ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ!‬ ‫ـ اﮔﺮ اﺟﺎزه ﺑﺪﻫﻴﺪ ﺑﺎ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐﺗﺮي ﺑﺮوﻳﻢ‪.‬‬ ‫ﺟﻤــﻼت ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﺎ وﺟــﻮد اﻳﻨﻜــﻪ ﻣﻌﻤــﻮﻻً اﺳــﺘﻔﻬﺎﻣﻰ اﺳــﺖ‬ ‫اﺻﻮﻻً ﺳﺌﻮاﻟﻰ ﺑﻪ ﻧﻈـﺮ ﻧﻤـﻰآﻳـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ دﻧﺒـﺎل ﻫـﺮ ﺟﻤﻠـﻪ در ﭼﻨـﺪ ﺻـﺪم‬ ‫ﺛﺎﻧﻴ ـﻪ ﻫﻤــﺎن ﺣﺎﻟــﺖ ﻋﺠﻴــﺐ دوﺑــﺎره در ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣــﻰدود و وﻗﺘــﻰ‬ ‫ﻛــﻪ ﻗﻠﺒـﺎً ﻣﻄﻤــﺌﻦ ﻣــﻰﺷـﻮد ﻃــﺮف ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﻣﺜــﻞ ﻳـﻚ ﻛﺒــﻮﺗﺮ اﺳ ـﻴﺮ در‬ ‫ﭼﻨﮕــــﺎلاش ﮔﺮﻓﺘــــﺎر آﻣــــﺪه‪ ،‬و در ﻣﺨﺎﻟﻔــــﺖ ﺑــــﺎ ﭘﻴــ ـﺸﻨﻬﺎدات‬

‫‪18‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫»اﺟﺒــﺎري« او از ﺧــﻮد ﻣﻘــﺎوﻣﺘﻰ ﻧــﺸﺎن ﻧﺨﻮاﻫــﺪ داد‪ ،‬رداي ﺷــﻮاﻟﻴﺔ‬ ‫»ﻣﻮﻗﺮ« را آﻧﺎً دوﺑـﺎره ﺑـﺮ ﺗـﻦ ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬در ﻣـﻮرد ﺳـﺌﻮال آﺧـﺮ ﺣﺘـﻰ‬ ‫ﻣﻨﺘﻈــﺮ ﺟــﻮاب ﻣﺜﺒــﺖ از ﺳــﻮي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧﻤــﻲﺷ ـﻮد‪ ،‬و ﺑــﺎ دﺳــﺖ‬ ‫ﭘﻴﻜــﺎن ﺳــﻔﻴﺪ رﻧﮕــﻰ را ﻛــﻪ از ﻗــﻀﺎي روزﮔــﺎر ﻋﻴﻨــﺎً ﻣﺜــﻞ ﭘﻴﻜــﺎن‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﺳـــﺖ و در آﻧـــﺴﻮي ﺧﻴﺎﺑـــﺎن ﭘـــﺎرك ﺷـــﺪه‪ ،‬ﻧـــﺸﺎن‬ ‫ﻣﻰدﻫﺪ‪ .‬ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﻤﻰ ﺗﺮش ﻛﺮده ﺟﻮاب ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ واﷲ راﻧﻨـﺪة ﻣـﻦ ﻣﻨﺘﻈـﺮه‪ ،‬ﻣﻤﻜـﻦ اﺳـﺖ ﻛـﻪ ﺧـﺎﻧﻢ ﻧﮕـﺮان ﺷـﺪه ﺑـﺎ‬ ‫ﺷﻬﺮﺑﺎﻧﻰ ﺗﻤﺎس ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ‪.‬‬ ‫در ﻋﻤــﻖ ﭼــﺸﻤﺎن ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺧﻨــﺪة ﺷــﻴﺮﻳﻨﻰ ﻣــﻰدود و ﺑــﺎ‬ ‫ﺣﺎﻟﺘﻰ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ اﺗﻮﻣﻮﺑﻴ ـﻞ ﺳــﺮﻛﺎر اﮔــﺮ اﺷــﺘﺒﺎه ﻧﻜــﻨﻢ ‪ 32749‬ﺗﻬــﺮان ـ س اﺳــﺖ‪.‬‬ ‫دﺳﺘﻮر ﻣـﻰدﻫـﻢ ﻳﺎدداﺷـﺘﻰ ﻛـﻪ ﺷـﻤﺎ ﺗﺤﺮﻳـﺮ ﻣـﻰﻓﺮﻣﺎﺋﻴـﺪ ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ‬ ‫ﺑﻪ دﺳﺖ راﻧﻨﺪه ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﺳﺮﻛﺎر ﺧﺎﻧﻢ ﻧﮕﺮان ﻧﺸﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫ادب و اﺣﺘـــﺮام ﺳـــﺮﻫﻨﮓ ﺳـــﭙﻬﺮ ﻫﻤﺰﻣـــﺎن ﺑـــﺎ ﺗـــﺴﻠﻴﻢ و واﻧﻬـــﺎدﮔﻰ‬ ‫ﺳــ ـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﻣﻘﺎﺑــــﻞ ﭘﻴــ ـﺸﻨﻬﺎدات »اﺟﺒــ ـﺎري« او ﺷــــﺪت ﻫــــﻢ‬ ‫ﻣــﻰﮔﻴ ـﺮد‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎ دﺳــﺖﻫــﺎﺋﻰ ﻟــﺮزان ﺑــﺮ ﺻــﻔﺤﺔ ﻳﺎدداﺷــﺘﻰ‬ ‫ﻛــﻪ ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ در ﻳــﻚ ﺷــﻌﺒﺪة ﻋﺠﻴــﺐ از ﺟﻴــﺐاش ﺑﻴــﺮون‬ ‫آورده ﺟﻤﻼﺗــﻰ ﻣــﻰﻧﻮﻳــﺴﺪ و ﻣــﺘﻦ را اﻣــﻀﺎء ﻛــﺮده ﺑــﻪ دﺳــﺖ وي‬ ‫ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ .‬ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﭘﺎﻛــﺖ ﻛــﻮﭼﻜﻰ ﻛــﻪ ﮔﻮﻳ ـﺎ از ﻗﺒــﻞ در‬

‫‪19‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺟﻴــﺐ آﻣـــﺎده ﻧﮕــﺎه داﺷـــﺘﻪ ﺑﻴــﺮون ﻣـــﻰآورد و ﺑـــﺪون آﻧﻜـــﻪ ﺑـــﻪ‬ ‫ﻣﺤﺘــﻮاي ﻧﺎﻣــﻪ ﻧﮕـــﺎﻫﻲ ﺑﻴﺎﻧــﺪازد آن را درون ﭘﺎﻛـــﺖ ﻣــﻲﮔـــﺬارد‪.‬‬ ‫ﭘﺎﻛﺖ را ﺑﺎ دﻗﺖ ﻣـﻲﺑﻨـﺪد و ﺑـﺎ اﺷـﺎره ﺑـﻪ ﻣـﺮدي ﻛـﻪ در ده ﻗـﺪﻣﻰ او‬ ‫اﻳﺴﺘﺎده ﺣـﺎﻟﻰ ﻣـﻰﻛﻨـﺪ ﻛـﻪ ﻧﺰدﻳـﻚ ﺷـﻮد‪ .‬ﺳـﺮ و وﺿـﻊ ﻣـﺮدي ﻛـﻪ‬ ‫ﻧﺰدﻳﻚ ﻣـﻰﺷـﻮد ارﺗﺒـﺎط زﻳـﺎدي ﺑـﺎ ﺳـﺮﻫﻨﮓ ﺳـﭙﻬﺮ ﻧـﺪارد‪ ،‬ﻛـﺖ و‬ ‫ﺷــﻠﻮاري رﻧــﮓ و رو رﻓﺘــﻪاي ﺑــﻪ ﺗــﻦ ﻛــﺮده‪ ،‬و از اﺑﻬــﺖ و ﺟــﻼل و‬ ‫ﺟﺒــﺮوت ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﻰﻧــﺼﻴﺐ اﺳــﺖ‪ .‬ﻣــﺮد ﻧﺎﺷــﻨﺎس ﺑــﺪون‬ ‫ﻛﻮﭼــﻚﺗــﺮﻳﻦ ﺣﺮﻓــﻰ ﻧﺎﻣــﻪ را از دﺳــﺖ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﻣــﻰﮔﻴ ـﺮد‬ ‫و ﭼــﻮن ﻣــﺎري ﻛــﻪ در ﺑــﺎﺗﻼق از ﭼــﺸﻤﺎن ﭘﻨﻬــﺎن ﺷــﻮد در ﻣــﻮج‬ ‫ﺟﻤﻌﻴ ـﺖ ﻧﺎﭘﺪﻳ ـﺪ ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﻛــﻪ ﺗﻤــﺎم »ﺗﻘﺎﺿــﺎﻫﺎي«‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را اﻳﻨﮕﻮﻧـــﻪ از دل و ﺟـــﺎن ﺑـــﺮ آورده اﻳﻨـــﻚ ﺑـــﻪ ﺧـــﻮد‬ ‫اﺟــﺎزه ﻣــﻰدﻫــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﻪ آﻫــﺴﺘﮕﻰ ﺑــﺎ ﭘﻨﺠــﻪﻫــﺎي ﻧﻴﺮوﻣﻨــﺪش ﺑــﺎزوي‬ ‫ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ را در دﺳــﺖ ﮔﺮﻓﺘــﻪ و ﺑــﺎ دﺳــﺖ دﻳﮕــﺮ اﺗﻮﻣﻮﺑﻴــﻞ‬ ‫ﭘﻴﻜﺎن ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮕـﻰ ﻛـﻪ در آﻏـﺎز ﺑـﻪ آن اﺷـﺎره ﻛـﺮده ﺑـﻮد دوﺑـﺎره ﺑـﻪ‬ ‫وي ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﻣﺤﻜﻢ اﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﺎﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﻨﺘﻈﺮﻣﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ!‬

‫٭٭٭‬

‫اﻃﺎق ﻛﻤﻰ ﻋﺠﻴـﺐ و ﻏﺮﻳـﺐ ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﻣـﻰآﻳـﺪ‪ .‬ﭼﻨـﺪ ﺻـﻨﺪﻟﻰ آﻫﻨـﻰ‬ ‫ﻣــﺴﺘﻌﻤﻞ در ﮔﻮﺷــﻪ و ﻛﻨــﺎر ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢ ﻣــﻰﺧــﻮرد‪ .‬ﻣﻮﻛــﺖ ﻧﻤــﺪي و‬

‫‪20‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫زﻫﻮار در رﻓﺘـﻪاي ﺑـﻪ رﻧـﮓ ﺧﺎﻛـﺴﺘﺮي ﺗﻨﻬـﺎ ﻛـﻒﭘـﻮش اﺗـﺎق اﺳـﺖ‬ ‫و ﺷﻴـﺸﻪﻫــﺎي ﭘﻨﺠــﺮة ﺑﺰرﮔــﻰ ﻛــﻪ اﺣﻴﺎﻧـﺎً ﺑــﻪ ﺣﻴـﺎط ﻳـﺎ ﺣﻴـﺎط ﺧﻠــﻮت‬ ‫ﺑﺎز ﻣﻰﺷـﻮد‪ ،‬از ﺑﻴـﺮون ﺑـﺎ ﺑـﺎ ﻻﻳـﻪﻫـﺎﺋﻰ از ﮔـﭻ ﺧـﺎم ﭘﻮﺷـﺎﻧﺪه ﺷـﺪه‪.‬‬ ‫ﻓﻘــﻂ رﮔــﻪﻫــﺎﺋﻰ ﻣﻌــﺪود و ﺑﺎرﻳــﻚ از ﻧــﻮر ﺧﻮرﺷــﻴﺪِ ﺑﻌــﺪازﻇﻬﺮ‬ ‫ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺗﻬﺮان ﺑﺎ زﺣﻤـﺖ از ﻻﺑـﻼي ﻻﻳـﻪﻫـﺎي ﮔـﭻ ﻓﺮﺻـﺖ ﻧﻔـﻮذ ﺑـﻪ‬ ‫داﺧــﻞ اﺗــﺎق ﻣــﻰﻳﺎﺑــﺪ‪ .‬ﺳ ـﻴﻤﻰ ﺳ ـﻴﺎه رﻧــﮓ و ﻃﻮﻳ ـﻞ ﭼــﻮن ﻣــﺎري‬ ‫ﺑــﺪﻫﻴﺒﺖ از ﺳــﻘﻒ اﻃــﺎق ﺳــﺮ ﺑــﻪ ﺑﻴ ـﺮون ﻛــﺸﻴﺪه و ﺳــﺮﭘﻴﭻ و ﻻﻣﭙــﻲ‬ ‫ﻗــﺪﻳﻤﻲ و ﻛﻬﻨــﺴﺎل ﺑــﺮ اﻧﺘﻬــﺎي آن ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢ ﻣــﻰﺧــﻮرد‪ .‬ﭼـﺮاغ ﻧــﻮرِ‬ ‫ﻛﻤــﻰ در ﺳــﻄﺢ اﺗــﺎق ﻣــﻰﭘﺮاﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﺑﻌــﺪ از ﺗﻠﻔﻴ ـﻖ ﺑــﺎ ﺷــﻌﺎعﻫــﺎي‬ ‫ﻧــﻮراﻧﻰ ﺧﻮرﺷـﻴﺪ ﺳــﺎﻳﻪ وﻫــﻢ اﻧﮕﻴـﺰي از ﺻــﻨﺪﻟﻰﻫــﺎ و ﺳـﻴﻢ ﺳـﻴﺎه ﺑــﺮ‬ ‫ﭼﻬــﺎر دﻳــﻮارِ ﻓﻴﻠــﻰ رﻧــﮓ اﺗــﺎق ﺗﺮﺳــﻴﻢ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در‬ ‫ﻣﺮﻛــﺰ اﺗــﺎق اﻳـﺴﺘﺎده و ﺑــﺎ ﭼــﺸﻤﺎﻧﻰ ﭘﺮﺳــﺶﮔــﺮ ﺑــﻪ ﭼﻬــﺎر ﮔﻮﺷـﺔ آن‬ ‫ﻣــﻰﻧﮕــﺮد‪ .‬در دل ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬وﺿــﻊ دﻓــﺎﺗﺮ ﺳــﺎواك ﻫــﻢ ﺧﻴﻠــﻰ‬ ‫ﺧــﺮاب اﺳــﺖ! ﺑــﺮاي ﻫﻤــﻴﻦ ﺗﻘﺎﺿــﺎ ﻛــﺮده ﺑﻮدﻧــﺪ ﺑﻮدﺟــﺔ وزارت‬ ‫اﻃﻼﻋــﺎت را اﺿــﺎﻓﻪ ﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺪﺑﺨﺖﻫــﺎ ﻳـﻚ ﻣﻴـﺰ ﻫــﻢ ﻧﺪارﻧــﺪ‪ .‬ﭼــﺮا‬ ‫ﭘﺮده ﻧﺨﺮﻳﺪهاﻧﺪ؟« ﺑـﺎ اﻓـﺴﻮس ﺳـﺮش را ﺗﻜـﺎن ﻣـﻰدﻫـﺪ و ﺑـﺎ ﻧـﻮك‬ ‫ﻛﻔـــﺶِ ﭘـــﺎي راﺳـــﺖ ﻣﺜـــﻞ ﻳـــﻚ ﻣﺘﺨـــﺼ‪‬ﺺ ﺑﺮﺟـــﺴﺘﻪ ﺟـــﻨﺲِ‬ ‫ﻛــﻒﭘــﻮش را ﺑﺮرﺳــﻰ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ؛ »اﻳـﻦ ﻫــﻢ ﻛــﻪ رﻓﺘﻨـﻰ اﺳــﺖ‪ «.‬ﺑــﺎ‬ ‫زﺣﻤـــﺖ ﺑـــﺴﻴﺎر ﭘﺮزﻫـــﺎي ﻧﻤــﺪِ ﻛﻬﻨـــﻪ را ﻛـــﻪ ﺑـــﻪ ﻧـــﻮك ﻛﻔـــﺸﺶ‬ ‫ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑـﺎ ﻛـﻒﭘـﻮش ﭘـﺎك ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬و ﺑـﺎز ﭼـﺸﻤﺎن ﺣﻴـﺮان ﺧـﻮد‬ ‫را ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل ﭘﺪﻳــﺪهاي دﻳــﺪﻧﻰ و ﺗﻤﺎﺷــﺎﺋﻲ در اﻃــﺮافِ اﺗــﺎقِ ﺧــﺎﻟﻰ‬ ‫ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ در ﻣﻰآورد‪.‬‬

‫‪21‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫از ﻟﺤﻈــﻪاي ﻛــﻪ ﭘﻴﻜــﺎن ﻛــﺬاﺋﻰ در ﻳﻜــﻰ از ﻛﻮﭼــﻪﻫــﺎي ﻣﺮﻛــﺰ ﺷــﻬﺮ‬ ‫در ﻣﻘﺎﺑــﻞ اﻳـﻦ ﺧﺎﻧــﻪ اﻳـﺴﺘﺎد و ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻪ ﻫﻤــﺮاه ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ‬ ‫وارد اﻳــﻦ ﻣﺤــﻞ ﺷــﺪ اﺣــﺴﺎس ﻋﺠﻴﺒــﻰ ﭘﻴــﺪا ﻛــﺮده‪ .‬آﻧﺰﻣــﺎن ﻛــﻪ‬ ‫ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ در ﻳ ـﻚ ﭼــﺸﻢ ﺑ ـﺮ ﻫــﻢ زدن ﭼــﻮن ﺳــﺎﻳﻪاي ﻓــﺮاري‬ ‫در ﺧــﻢ ﻳﻜــﻰ از اﻃــﺎقﻫــﺎي ﻣﺘﻌــﺪد اﻳــﻦ ﺧﺎﻧــﻪ ﮔــﻢ ﺷــﺪ‪ ،‬و دو‬ ‫ﻧﺎﺷــﻨﺎس ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ ﻛﻠﻤــﻪاي ﺑــﺮ زﺑــﺎن آورﻧــﺪ وي را ﺑــﻪ اﻳـﻦ اﻃــﺎق‬ ‫آوردﻧــﺪ‪ ،‬اﻳــﻦ ﻓﻜــﺮ در ذﻫــﻦ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ رﻳــﺸﻪ دواﻧــﺪ ﻛــﻪ ﺣﺘﻤــﺎً‬ ‫اﺷــﺘﺒﺎﻫﻰ ﭘــﻴﺶ آﻣــﺪه‪ .‬درِ اﻃــﺎق از درون ﻓﺎﻗــﺪ دﺳــﺘﮕﻴﺮه اﺳــﺖ و‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ زﻳﺮﻟــﺐ ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬اﻳــﻦ ﭼــﻪ وﺿــﻌﻴﺖ ادارة دوﻟﺘــﻰ‬ ‫اﺳــﺖ؟« دﻗــﺎﻳﻖ ﺑــﻪ ﺳــﻨﮕﻴﻨﻰ ﺳــﭙﺮي ﻣــﻰﺷــﻮد و ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ ﺑــﺎ‬ ‫ﺣــﺎﻟﺘﻰ ﻋــﺼﺒﻰ ﻫــﺮ از ﮔــﺎه روي ﻳﻜــﻰ از ﺻــﻨﺪﻟﻰﻫــﺎ ﭼﻨــﺪ ﻟﺤﻈــﻪاي‬ ‫ﻣــﻰﻧــﺸﻴﻨﺪ‪ ،‬و ﺑﻘﻴ ـﺔ اوﻗــﺎت را ﺑــﻪ ﻗــﺪم زدن در ﻋــﺮض و ﻃــﻮل اﺗــﺎق‬ ‫ﻣــﻰﮔﺬراﻧــﺪ‪ .‬ﭼﻨــﺪ ﺑــﺎر ﺑــﺎ ﻣــﺸﺖ ﺑــﻪ در ﻛﻮﺑﻴ ـﺪه ﺗــﺎ ﺷــﺎﻳﺪ ﻛــﺴﻰ از‬ ‫ﺑﻴـﺮون در را ﺑــﺎز ﻛﻨــﺪ وﻟــﻰ ﺻــﺪاﺋﻰ از ﺑﻴـﺮون ﺑــﻪ ﮔــﻮش ﻧﻤــﻲرﺳ ـﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﺎ ﺧـﻮد ﻣـﻰﮔﻮﻳـﺪ‪» :‬ﻧﻜﻨـﺪ اﻳـﻦﻫـﺎ ﻳﺎدﺷـﺎن ﺑـﺮود ﻣـﻦ اﻳﻨﺠـﺎ ﻫـﺴﺘﻢ؟‬ ‫ﻳﻜﺪﻓﻌــﻪ ﻫﻤــﻪ ﻧﮕﺬارﻧــﺪ ﺑﺮوﻧــﺪ؟ ﻣــﻦ ﻫــﺰار ﻛــﺎر دارم‪ .‬ﻋﺠــﺐ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﺎري ﺷـﺪم‪ .‬ﺑـﻰﺧـﻮد ﻧﻴـﺴﺖ ﻣـﺮدم از دﺳـﺖ اﻳـﻦ ﺳـﺎواك ﮔﻠـﻪ‬ ‫و ﺷﻜﺎﻳﺖ دارﻧﺪ‪«.‬‬ ‫آﺧﺮﻳﻦ ﺷﻌﺎعﻫﺎي ﻧﻮرِ آﻓﺘﺎب ﭼـﻮن ﻣـﺎر ﺑـﺮ ﭘـﺸﺖ ﺑـﺎمﻫـﺎ ﻣـﻰﻟﻐـﺰد و‬ ‫در ﻓــﻀﺎي ﻻﻳﺘﻨــﺎﻫﻰ آﺳــﻤﺎن از ﭼــﺸﻢ ﭘﻨﻬــﺎن ﻣــﻲﮔــﺮدد ﻛــﻪ درب‬ ‫اﺗﺎق ﺑـﺎ ﺻـﺪاﺋﻰ ﻣﺤـﺰون ﮔـﺸﻮده ﻣـﻰﺷـﻮد‪ .‬ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـﺎ ﭼـﺸﻤﺎﻧﻰ‬ ‫ﻫﺮاﺳــﺎن ﺑــﻪ درون ﭼــﺎرﭼﻮب درب ﺧﻴ ـﺮه ﻣﺎﻧــﺪه‪ .‬ﻣــﺮد ژﻧــﺪهﭘﻮﺷــﻰ‬

‫‪22‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻛــﻪ ﭼﻨــﺪ روز ﭘ ـﻴﺶ از رﺋ ـﻴﺲ ﻣﺠﻠــﺲ ﭘﺮوﻧــﺪة ﺳــﺨﻨﺮاﻧﻰﻫــﺎي ﻗﺒــﻞ‬ ‫از دﺳــﺘﻮر او را درﺧﻮاﺳــﺖ ﻛــﺮده ﺑــﻮد ﺑــﻪ ﻫﻤــﺮاه دو ﺗــﻦ دﻳﮕــﺮ‬ ‫ﭼــﻮن ﻣــﺎر ﺑــﻪ درون اﺗــﺎق ﻣــﻰﻟﻐﺰﻧــﺪ و در را ﺑــﺪون ﻫــﻴﭻ ﺻــﺪاﺋﻰ‬ ‫ﭘـــﺸﺖ ﺳـــﺮ ﻣـــﻰﺑﻨﺪﻧـــﺪ‪ .‬ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـــﻪ دﻣـــﺎغﻫـــﺎي ﺷﻜـــﺴﺘﻪ و‬ ‫ﮔــﻮشﻫــﺎي ﻟــﻪ ﺷــﺪة دو ﻣــﺮد ﻫﻤــﺮاه ﻣــﺮد ژﻧــﺪهﭘــﻮش ﺧﻴــﺮه ﻣﺎﻧــﺪه؛‬ ‫اﻳﻨــﺪو ﺑــﻪ ﻫــﻴﭻ ﭼﻴــﺰ ﻧﮕــﺎه ﻧﻤــﻰﻛﻨﻨــﺪ‪ ،‬ﮔــﻮﺋﻰ ﭼــﺸﻤﺎنﺷــﺎن ﺑــﻪ‬ ‫ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ دوﺧﺘﻪ ﺷـﺪه‪ .‬ﺑـﺎ ﺣﺮﻛـﺖ ﭼـﺸﻤﺎن و ﺑـﺎ ﺻـﺪاي ﺑـﻰﺻـﺪا ﺑـﻪ‬ ‫ﻣ ـﺮد ژﻧــﺪهﭘــﻮش ﻣــﻰﻓﻬﻤﺎﻧﻨــﺪ ﻛــﻪ در ﻓــﻀﺎي اﺗــﺎق وﺟــﻮد آﻧــﺎن را‬ ‫ﻣـﻰﺗﻮاﻧــﺪ ﻧﺎدﻳـﺪه اﻧﮕــﺎرد‪ .‬ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ از دﻳـﺪن اﻳـﻦ ﮔــﺮوه آدم‬ ‫ﻋﺠﻴ ـﺐ و ﻏﺮﻳ ـﺐ ﻳﻜــﻪ ﺧــﻮرده ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ از ﺟــﺎي ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪه‪ ،‬ﺑــﻪ‬ ‫ﻃﺮف آﻧﺎن ﻣﻰآﻳﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﺋﻰ ﺑﻠﻨﺪ و ﻋﺼﺒﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺟﻨﺎب ﺳﺮﻫﻨﮓ ﺳﭙﻬﺮ ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬ ‫ﻳﻜــﻰ از دو ﻣــﺮد ﺗﻨﻮﻣﻨــﺪ دﺳــﺖ ﺧــﻮد را ﺑــﻪ آراﻣــﻰ ﺑــﺎﻻ ﻣــﻰآورد و‬ ‫ﻛــﺸﻴﺪة ﻣﺤﻜﻤــﻰ ﺑــﻪ ﮔــﻮش ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻰﻧــﻮازد‪ .‬ﻛــﺸﻴﺪه آﻧﻘــﺪر‬ ‫ﻣﺤﻜـــﻢ اﺳـــﺖ ﻛـــﻪ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻳـ ـﻚ دور ﻛﺎﻣـــﻞ ﺑـــﻪ دور ﺧـــﻮد‬ ‫ﭼﺮﺧﻴ ـﺪه و ﻣﺜــﻞ ﻳ ـﻚ ﻗــﻮﻃﻰ ﺧــﺎﻟﻰ ﺷ ـﻴﺮﻳﻨﻰ ﺑــﻪ ﮔﻮﺷــﻪاي از اﺗــﺎق‬ ‫ﭘﺮﺗــﺎب ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﺻــﺪاي ﻛــﺸﻴﺪه ﭼــﻮن ﭘﺘــﻚ در ﻣﻐــﺰ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﻣــﻰﭘﻴﭽــﺪ و اﺗــﺎق دور ﺳــﺮش ﺑــﻪ دوران ﻣــﻰاﻓﺘــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫ ـﻴﭻ‬ ‫وﻗــﺖ در زﻧــﺪﮔﻰ ﻣــﺰة ﻛﺘــﻚ را ﻧﭽــﺸﻴﺪه‪ .‬ﻳﻌﻨــﻰ ﺣﺘــﻰ ﭘــﺪر ﺧــﺪا‬ ‫ﺑﻴــﺎﻣﺮزش ﻫــﻢ ﻣﺤــﺾ ﺗﺮﺑﻴــﺖ دﺳــﺖ روي او ﺑﻠﻨــﺪ ﻧﻜــﺮده ﺑــﻮده‪.‬‬ ‫ﻛــﺸﻴﺪهاي ﻛــﻪ در ﺳــﻦ ﭘﻨﺠــﺎه ﺳــﺎﻟﮕﻰ در ﻣﻘــﺎم ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ‬

‫‪23‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻗﺎﻧﻮﻧﮕــﺬاري ﻛــﺸﻮر از ﻳــﻚ ﺑــﻰﺳــﺮوﭘﺎ ﻣــﻰﺧــﻮرد ﺧــﻮﻧﺶ را ﺑــﻪ‬ ‫ﺟــﻮش ﻣــﻰآورد‪ .‬ﺑــﺎ زﺣﻤــﺖ ﺑــﺴﻴﺎر ﺑــﻪ ﭘــﺎ ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪه ﺑــﺎ ﻓﺮﻳـﺎد ﺳــﻪ‬ ‫ﻣﺮدي را ﻛﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞاش اﻳﺴﺘﺎدهاﻧﺪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﺮار داده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺑــﻰﺳــﺮ و ﭘﺎﻫــﺎ! ﭘــﺪرﺗﺎن را در ﻣــﻰآورم‪ .‬دﺳــﺖ روي ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة‬ ‫ﻣﺮدم ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ؟‬ ‫ﻣــﺮد ژﻧــﺪه ﭘــﻮش ﻛــﻪ ﮔﻮﻳ ـﺎ ﺗــﺎ ﺣــﺎل اﺻـﻼً در اﺗــﺎق ﺣــﻀﻮر ﻧﺪاﺷــﺘﻪ‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاﺋﻰ ﺧﺸﻚ و ﺑﻰروح ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﺤﻤﺪ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ؟‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎور ﻧﻤــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬اﻳــﻦ ﻣــﺮدك ژﻧــﺪهﭘــﻮش ﻧــﺎم او را از‬ ‫ﻛﺠــﺎ ﻣـــﻰداﻧـــﺪ؟ در ﻣﻘﺎﺑـــﻞ ﺳـــﻜﻮت ﻃـــﻮﻻﻧﻰِ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣـــﺮد‬ ‫ژﻧــﺪهﭘــﻮش ﺳــﺮ را ﺑــﺮاي اوﻟــﻴﻦ ﺑــﺎر ﺑــﺎﻻ ﻣــﻰآورد و در ﭼــﺸﻤﺎن‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺧﻴــﺮه ﻣـــﻰﻧﮕـــﺮد‪ .‬ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﭼـــﺸﻤﺎن او ﺧﻴــﺮه‬ ‫ﺷــﺪه و ﺑــﻰﺣﺮﻛــﺖ ﭼ ـﻮن ﺧﺮﮔﻮﺷــﻰ ﻛــﻪ ﻓﺮﻳﻔﺘ ـﺔ رﻗــﺺ ﻣــﺮگ در‬ ‫ﭼــﺸﻤﺎن اﻓﻌــﻰ ﺷــﻮد ﻗــﺎدر ﻧﻴــﺴﺖ ﭼــﺸﻢ از او ﺑﺮﮔﻴــﺮد‪ .‬در ﻋﻤــﻖ‬ ‫دﻳــﺪﮔﺎن اﻳــﻦ ﻣــﺮد ﻛﺜﻴــﻒ و ژﻧــﺪهﭘــﻮش ﻫﻤــﺎن ﺣﻴــﻮان وﺣــﺸﻰ و‬ ‫درﻳـﺪهاي را ﻣــﻰﺑﻴﻨــﺪ ﻛــﻪ ﮔﻬﮕــﺎه در ﺻــﻮرت ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ دﻳـﺪه‬ ‫ﺑــﻮد‪ .‬ﺑــﺎ ﺳــﺎدﮔﻰ ﺷﻬﺮﺳــﺘﺎﻧﻰ ﺑــﻰاﺧﺘﻴ ـﺎر ﻣــﻰﺧﻮاﻫــﺪ ﺑﮕﻮﻳ ـﺪ‪» :‬ﺷــﻤﺎ‬ ‫ﺑــﺮادر ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﻫــﺴﺘﻴﺪ؟ ﻟﻄﻔــﺎً ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴــﺪ ﺗــﺸﺮﻳﻒ ﺑﻴﺎورﻧــﺪ‬ ‫ﻣــﺮا از دﺳــﺖ اﻳ ـﻦ اوﺑــﺎش ﻧﺠــﺎت دﻫﻨــﺪ‪ «.‬وﻟــﻰ ﺑــﺮﺧﻼف ﺳــﺮﻫﻨﮓ‬ ‫ﺳــﭙﻬﺮ وﺣــﺸﻴﮕﺮي در ﺻــﻮرت ﻣــﺮد ژﻧــﺪهﭘــﻮش ﻫﻴﭽﮕــﺎه ﻣﺤــﻮ‬

‫‪24‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻧﻤـﻰﺷـﻮد‪ .‬او ﺑـﺎ ﭘﻮﺷـﻴﺪن ﻟﺒـﺎس ﻣﻨـﺪرس و ﻧﻴﻤـﻪ ﺑـﺴﺘﻪ ﻧﮕـﺎه داﺷـﺘﻦ‬ ‫داﺋﻤﻰِ ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﻮﻳـﺎ ﺑـﻪ اﻃﺮاﻓﻴـﺎن ﻣـﻰﮔﻮﻳـﺪ‪» :‬ﻣـﻦ ﻧﻴـﺴﺘﻢ!« ﻟـﺮزه‬ ‫ﻣــﺮگ ﺑــﺮ ﺳــﺘﻮن ﻓﻘــﺮات ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻓــﺮو ﻣــﻰﭘﻴﭽﻴــﺪ‪ .‬زﻳــﺮ ﻟــﺐ‬ ‫ﻣـﻰﮔﻮﻳـﺪ‪» :‬ﻛﺎرﻣﻨـﺪانِ ﺳـﺎواك! ﻳـﺎ اﻣﻴﺮاﻟﻤـﻮﻣﻨﻴﻦ اﻳـﻦ ﭼـﻪ ﺟﻬﻨﻤــﻰ‬ ‫اﺳﺖ!؟«‬

‫٭٭٭‬ ‫ﭼﻨـــﺪ ﻫﻔﺘـــﻪ اﺳـــﺖ ﻛـــﻪ از ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺧﺒـــﺮي ﻧﻴـ ـﺴﺖ‪ .‬ﻣﺠﻠـــﺲ‬ ‫ﺷـــﻮراي ﻣﻠـــﻰ ﺑـــﻪ ﻏﻴﺒـــﺖ او اﻫﻤﻴـ ـﺖ زﻳـ ـﺎدي ﻧﻤـــﻰدﻫـــﺪ و روال‬ ‫ﻫﻤﻴـ ـﺸﮕﻰ را دﻧﺒـــﺎل ﻣـــﻰﻛﻨـــﺪ‪ .‬ﻓﻘـــﻂ ﻫـــﺮ از ﮔـــﺎه ﭼﻨـــﺪ ﻧﻔـــﺮ از‬ ‫ﻫــﻢﺳــﻨﮕﺮيﻫــﺎ از دﻳﮕــﺮان ﺟﻮﻳــﺎي ﺣــﺎل ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻰﺷــﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﻢ ﻛــﻪ ﺧــﻮد ﺑــﻪ ﺗﻨﻬــﺎﺋﻰ ﺷــﺒﻜﻪاي ﺑــﻪ وﺳــﻌﺖ‬ ‫ﺧﺒﺮﮔــﺰاري ﭘــﺎرس در اﺧﺘﻴ ـﺎر ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ ،‬ﺑــﺎ وﺟــﻮد ﺗﻤــﺎم ﺗﻼﺷــﻰ ﻛــﻪ‬ ‫ﻣـــﻰﻛﻨـــﺪ از ﺳﺮﻧﻮﺷـــﺖ ﺷـــﻮﻫﺮش ﺑـــﻰﺧﺒـــﺮ اﺳـــﺖ‪ .‬ﺷـــﻬﺮﺑﺎﻧﻰ‪،‬‬ ‫ژاﻧــﺪارﻣﺮي‪ ،‬ارﺗــﺶ‪ ،‬ﺣﺘــﻰ ﺳــﺎواك‪ ،‬ﻫﻤــﻪ در ﺟﺮﻳــﺎن اﻣــﺮ ﻗــﺮار‬ ‫ﮔﺮﻓﺘــﻪاﻧــﺪ وﻟــﻰ ﻫــﻴﭻ ﺧﺒــﺮي در دﺳــﺖ ﻧﻴــﺴﺖ‪ .‬روزﻧﺎﻣــﻪﻫــﺎ ﺑــﺮ‬ ‫اﺳـــﺎس دﺳـــﺘﻮرات اﻣﻨﻴﺘـــﻰ از ﭼـــﺎپ ﺧﺒـــﺮ ﻣﻔﻘـــﻮد ﺷـــﺪن ﻧﻤﺎﻳﻨـــﺪة‬ ‫آﺑﺰﻳﺮﺑــﺎﻻي اﻟﻴﮕــﻮدرز ﺧــﻮدداري ﻣــﻰﻛﻨﻨــﺪ و دﻓﺘــﺮ ﻣﻼﻗــﺎتﻫــﺎي‬ ‫وي در ﻣﺠﻠــﺲ اﺑــﻮابﺟﻤﻌــﻰ را ﺑــﺎ ﻫــﺰار ﻛﻠــﻚ ﻫﻤــﻪ روزه از ﺳــﺮ‬ ‫ﺑﺎز ﻣﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬ﺑـﺮ اﺳـﺎس ﺗﻮﺻـﻴﻪﻫـﺎي اﻣﻨﻴﺘـﻰ در اﻳـﻦ ﭼﻨـﺪ ﻫﻔﺘـﻪ ﻛـﻪ‬ ‫ﺑــﺮ واﻟــﺪة ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ و ﺧــﺎﻧﻢ ﺑــﻴﺶ از ﻫــﺰار ﺳــﺎل ﻃــﻮل ﻛــﺸﻴﺪه‪،‬‬

‫‪25‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫آنﻫــﺎ ﺣﺘــﻰ ﻧﻤــﻰﺑﺎﻳـﺴﺖ ﺑــﺎ اﻗــﻮام ﻧﺰدﻳـﻚ از ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺣﺮﻓــﻰ ﺑــﻪ‬ ‫زﺑﺎن ﺑﻴﺎورﻧـﺪ‪ .‬در ﺟـﻮاب ﺗﻠﻔـﻦﻫـﺎ ﻣﻌﻤـﻮﻻً ﺻـﺤﺒﺖ ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﺻـﻮرت‬ ‫ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻣﻰﻳﺎﺑﺪ‪.‬‬ ‫ـ آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﭼﻄﻮرﻧﺪ؟‬ ‫ـ از ﻃﺮف ﻣﺠﻠﺲ ﺑﻪ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ رﻓﺘﻪاﻧﺪ!‬ ‫ـ آي ﺑﺎﺑﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪاﻧﺪ؟‬ ‫ـ ﻛﺎر اﺳﺖ دﻳﮕﺮ آﻗﺎ‪ ،‬ﺗﻤﻮﻣﻰ ﻧﺪاره‪.‬‬ ‫در ﻣﻴــﺎن آنﻫــﺎﺋﻰﻛــﻪ از رواﺑــﻂ ﺑ ـﻴﻦ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ و ﺧــﺎﻧﻢ او ﻫﻤﻴ ـﺸﻪ‬ ‫ﻗــﺼﺪ ﻧﺘﻴﺠــﻪﮔﻴــﺮيﻫــﺎﺋﻰ روﻣﺎﻧﺘﻴــﻚ و ﺷــﺎﻋﺮاﻧﻪ داﺷــﺘﻪاﻧــﺪ اﻳــﻦ‬ ‫ﺻـــﺤﺒﺖ ﻣﻄـــﺮح ﻣـــﻰﺷـــﻮد ﻛـــﻪ‪» :‬آﻗـــﺎ! ﻃـــﺮف ﻓـــﺮار ﻛـــﺮده!«‬ ‫ﺑﻌــﻀﻰﻫــﺎ ﺣﺘــﻰ ﻗــﺴﻢ ﻣــﻰﺧﻮردﻧــﺪ ﻛــﻪ‪» :‬در ﻣﺘــﻞ ﻗــﻮ او را ﺑــﺎ ﻳ ـﻚ‬ ‫آﺗــﺸﭙﺎرة ﻣــﻮﻃﻼﺋﻰ دﻳــﺪم‪ .‬ﻗــﺴﻢ و آﻳــﻪ داد ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﻛــﺴﻰ ﻧﮕــﻮ!«‬ ‫ﺷــﺎﻳﻌﻪ از ﻫﻤــﻪ ﻃــﺮف ﻣﺜــﻞ ﻃــﺎﻋﻮن ﺑــﻪ زﻧــﺪﮔﻰ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺣﻤﻠــﻪ‬ ‫ﻛــﺮده‪ .‬ﻣﻌﻠــﻮم ﻧﻴ ـﺴﺖ ﻛــﻪ ﺧــﺎﻧﻢ و واﻟــﺪه ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺗــﺎ ﭼﻨــﺪ روز‬ ‫دﻳﮕــﺮ ﺑﺘﻮاﻧﻨــﺪ ﺳــﺮ ﻣــﺮدم و اﻗــﻮام را ﺑــﺎ اﻳ ـﻦ دروغﻫــﺎ ﺷ ـﻴﺮه ﺑﻤﺎﻟﻨــﺪ‪.‬‬ ‫ﻳــﻚ روز آن روي ﺧــﺎﻧﻢ ﺑــﺎﻻ ﻣــﻲآﻳــﺪ‪ ،‬و ﺑــﺎ ﻋــﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑــﻪ رﺋ ـﻴﺲ‬ ‫ﭘﻠﻴﺲ ﺗﻬﺮان ﺗﻠﻔﻦ ﻛﺮده و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ــ اﮔــﺮ اﻣــﺮوز ﻋــﺼﺮ ﺳــﺎﻋﺖ ‪ 3‬ﺗــﺸﺮﻳﻒ دارﻳـﺪ ﻣــﻰﺧــﻮاﻫﻢ ﺑــﻪ دﻓﺘــﺮ‬ ‫ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺎﻳﻢ‪.‬‬

‫‪26‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫رﺋ ـﻴﺲ ﭘﻠ ـﻴﺲ ﻛــﻪ ﻗﺒــﻞ از ﺻــﺤﺒﺖ ﺑــﺎ ﺧــﺎﻧﻢ‪ ،‬ﺑــﺎ ﺗﻠﻔﻨﭽــﻰ ﻣﺠﻠــﺲ‬ ‫ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻰ ﺻــﺤﺒﺖ ﻛــﺮده ﻧﻤــﻰداﻧــﺪ در ﻣﻘﺎﺑــﻞ اﻳ ـﻦ ﺗﻘﺎﺿــﺎ ﭼــﻪ‬ ‫ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣِﻦﻣِـﻦﻛﻨـﺎن ﺑـﻪ دﺳـﺖ و ﭘـﺎ اﻓﺘـﺎده وﻟـﻰ ﻧﻬﺎﻳـﺖ اﻣـﺮ ﺑـﻪ دﻟﻴـﻞ‬ ‫اﺻــﺮار اﻳــﺸﺎن ﻣﺠﺒــﻮر ﻣــﻰﺷــﻮد ﺧــﺎﻧﻢ را در رأس ﺳــﺎﻋﺖ‪ 3‬ﺑﻌــﺪ از‬ ‫ﻇﻬﺮ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺑﭙﺬﻳﺮد‪.‬‬ ‫اﺗﻮﻣﻮﺑﻴــﻞ ﭘﻴﻜـــﺎن ﺳـــﻔﻴﺪ ﻣﻘﺎﺑـــﻞ درب ورودي ﺳـــﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺮﻛـــﺰي‬ ‫ﭘﻠ ـﻴﺲ ﺗﻬــﺮان ﻣــﻰاﻳ ـﺴﺘﺪ‪ .‬ﭘﺎﺳــﺒﺎﻧﻰ ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﻳ ـﻚ ﻣﺴﻠــﺴﻞ ﻳــﻮزي در‬ ‫اﺗﺎﻗــﻚ اﻳـﺴﺘﺎده ﺑــﺎ ﻣــﺸﺎﻫﺪه ﺷــﻤﺎرة رﻣـﺰِ ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻰ ﻳـﻚ‬ ‫ﺳــﻼم ﻧﻈــﺎﻣﻰ اراﺋــﺔ ﺳﺮﻧــﺸﻴﻨﺎن ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ ،‬و روﻳـﺶ را ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﻃــﺮف‬ ‫دﻳﮕــﺮ ﺑﺮﻣــﻲﮔﺮداﻧــﺪ‪ .‬اﺗﻮﻣﻮﺑﻴــﻞ وارد ﻣﺤﻮﻃــﻪ ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﭼﻨــﺪ‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن دﻳﮕــﺮ ﻛــﻪ ﻣﻌﻠــﻮم ﻧﻴــﺴﺖ ﺑــﻪ ﭼــﻪ دﻟﻴــﻞ در ﻣﺤﻮﻃــﻪ ﭘﺮﺳــﻪ‬ ‫ﻣـــﻰزﻧﻨـــﺪ ﺑـــﺎ ﭼـــﺸﻤﺎﻧﻰ ﺟـــﺴﺘﺠﻮﮔﺮ ﺑـــﻪ درون اﺗﻮﻣﻮﺑﻴـــﻞ ﺧﻴـــﺮه‬ ‫ﻣﺎﻧﺪهاﻧﺪ‪ .‬ﺧـﺎﻧﻢ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﭼـﻮن ﻓﻴﻠـﻲ ﻛـﻪ ﻛـﻼهﮔـﻴﺲ ﻃﻼﺋـﻲ ﺑـﺮ‬ ‫ﺳــﺮ ﮔﺬاﺷــﺘﻪ ﺑﺎﺷــﺪ‪ ،‬ﺑــﺮ ﺻــﻨﺪﻟﻰ ﻋﻘــﺐ ﺟﻠــﻮس ﻛــﺮده‪ .‬ﻣﻮﻫــﺎي‬ ‫ﻧﻴﻤـــﻪ ﺑﻠﻨـــﺪ و ﻃﻼﺋــﻰرﻧـــﮓ او در ﻫـــﺮ ﺣﺮﻛـــﺖ اﺗﻮﻣﻮﺑﻴــﻞ‪ ،‬ﻧـــﻮر‬ ‫آﻓﺘــﺎب را ﺑــﻪ ﻫــﺰاران رﻧــﮓ ﺑــﻪ اﻃــﺮاف ﻣــﻨﻌﻜﺲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻋﻴﻨﻜــﻰ‬ ‫آﻓﺘــﺎﺑﻰ ﻧﻴﻤــﻰ از ﺻــﻮرت ﭼﺎﻗــﺎﻟﻮي او را ﻓــﺮا ﮔﺮﻓﺘــﻪ و ﻟــﺐﻫــﺎﻳﺶ‬ ‫ﭼــﻮن دو ﻗﻠــﻮة ﻗﺮﻣــﺰ رﻧــﮓ‪ ،‬ﻧﻴﻤــﻪ دﻳﮕــﺮ ﺻــﻮرت را ﺑــﻪ ﺧــﻮد‬ ‫اﺧﺘـــﺼﺎص داده‪ .‬ﻟﺒـــﺎس ﮔﻠـــﺪار و رﻧﮕﺎرﻧـــﮓ وي ﺣﺘـــﻰ از درون‬ ‫اﺗﻮﻣﻮﺑﻴ ـﻞ ﭼــﺸﻢ ﭘﺎﺳــﺒﺎنﻫــﺎ را ﺑــﻪ ﺧــﻮد ﺧﻴ ـﺮه ﻛــﺮده‪ .‬اﺗﻮﻣﻮﺑﻴ ـﻞ در‬ ‫ﮔﻮﺷــﻪاي ﻣــﻰاﻳ ـﺴﺘﺪ و راﻧﻨــﺪه ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﭘﻴ ـﺎده ﺷــﺪه‪ ،‬در را ﺑــﺮاي‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺑــﺎز ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬دو ﻛﻨــﺪة درﺧــﺖ ﻛــﻪ ﺑــﺮ اﻧﺘﻬــﺎي ﻫــﺮ ﻛــﺪام‬

‫‪27‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻳ ـﻚ ﻛﻔــﺶ ﻗﺮﻣــﺰ ﻧــﻮكﺗﻴــﺰ و ﭘﺎﺷــﻨﻪ ﺳــﻮزﻧﻰ ﺟﺎﺳــﺎزي ﺷــﺪه‪ ،‬در‬ ‫آن واﺣــﺪ از در ﻋﻘــﺐ اﺗﻮﻣﻮﺑﻴــﻞ ﺑﻴــﺮون ﻣــﻰآﻳــﺪ‪ .‬ﺳــﭙﺲ ﺧــﺎﻧﻢ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ ﭘﻴﺮاﻫﻨــﻲ ارﻏــﻮاﻧﻲ ﺑــﺎ ﮔــﻞﻫــﺎي درﺷــﺖ آﺑــﻰ و زرد‬ ‫ﻗﻨﺎري ﻫـﻴﻜﻠﺶ را ﭘﻮﺷـﺎﻧﺪه‪ ،‬ﺑـﺎ ﻫـﻢﻳـﺎري راﻧﻨـﺪه ﻫﻴﻜـﻞ ﺧـﻮد را از‬ ‫اﺗﻮﻣﻮﺑﻴــﻞ ﺑــﻪ ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲاﻧــﺪازد‪ .‬ﻫــﺮ دو ﺑــﻪ ﺳــﻮي درب ورودي‬ ‫ﺳـــﺎﺧﺘﻤﺎن ﺣﺮﻛـــﺖ ﻣـــﻲﻛﻨﻨـ ـﺪ‪ ،‬و ﺧـــﺎﻧﻢ در ﻫـــﺮ ﮔـــﺎم‪ ،‬ﺗﻠـــﻲ از‬ ‫ﮔﻮﺷــﺖ و ﭘﻴ ـﻪ ﺑــﺎزوان ﻋﺮﻳــﺎناش را ﺑــﻪ اﻳﻨــﺴﻮي و آﻧــﺴﻮي ﭘﺮﺗــﺎب‬ ‫ﻣـــﻲﻛﻨـ ـﺪ‪ .‬دﺳـــﺘﺒﻨﺪﻫﺎ و اﻟﻨﮕﻮﻫـــﺎ ﺟﺮﻳﻨـــﮓ ﺟﺮﻳﻨـــﮓ ﺑـــﻪ ﺻـــﺪا‬ ‫درآﻣــــﺪه‪ ،‬و ﭘﺎﺷــــﻨﻪﻫــــﺎي ﺳــــﻮزﻧﻲ ﺑــــﻪ آﻫﻨــــﮓ رژة ﺳــــﺮﺑﺎزان‬ ‫ﻣﻮﺳــﻮﻟﻴﻨﻲ ﺑــﺮ آﺳــﻔﺎﻟﺖ ﺣﻴ ـﺎطِ ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن ﭘﻠ ـﻴﺲ ﺗﻬــﺮان ﻣــﻲﻛﻮﺑــﺪ و‬ ‫ﺳﺮوﺻــــﺪاي ﻋﺠﻴﺒــــﻲ ﺑــــﻪ راه اﻧﺪاﺧﺘــــﻪ‪ .‬ﺟﺮﻳﻨــــﮓ ﺟﺮﻳﻨــــﮓ‬ ‫زﻳــﻮرآﻻت و دﺳــﺘﺒﻨﺪﻫﺎ‪ ،‬ﮔﻮﺷــﻮارهﻫــﺎ و ﺳــﻴﻨﻪرﻳــﺰ ﺧــﺎﻧﻢ ﻳــﺎدآور‬ ‫ﺑـــﺎزار ﻣـــﺴﮕﺮان اﺳـــﺖ؛ ﺗﻮﮔـــﻮﺋﻲ ﺳـــﺮﺑﺎزان ﻣﻮﺳـــﻮﻟﻴﻨﻲ در ﺑـــﺎزار‬ ‫ﻣﺴﮕﺮﻫﺎ رژه ﻣﻲروﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎنﻫــﺎ ﻛــﻪ ﺑــﺎ دﻳـﺪن راﻧﻨــﺪه و اﺣﺘﺮاﻣــﺎت ﻓﺎﺋﻘــﻪ ﻣﺘﻮﺟــﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴـﺖ‬ ‫ﺑﺮﺟــﺴﺘﺔ ﺧــﺎﻧﻢ در ﻛــﺸﻮر ﺷــﺪهاﻧــﺪ‪ ،‬ﭼــﺸﻢﻫــﺎ را آﻧــﺎً دروﻳــﺶ‬ ‫ﻣــﻰﻛﻨﻨــﺪ وﻟــﻰ ﮔــﺎه و ﺑﻴﮕــﺎه ﭼــﻮن ﺑﭽــﻪﻫــﺎي ﺷــﻴﻄﺎن زﻳﺮﭼــﺸﻤﻰ‬ ‫ﻧﮕــﺎﻫﻰ ﺑــﻪ اﻳـﺸﺎن ﻣــﻰاﻧﺪازﻧــﺪ‪ .‬ﺷــﺎﻳﺪ ﻓﻜــﺮ ﻣــﻰﻛﻨﻨــﺪ ﻣﻤﻜــﻦ اﺳــﺖ‬ ‫دﻳﮕﺮ ﭼﻨـﻴﻦ ﭼﻴـﺰي در زﻧـﺪﮔﻰ ﺑـﻪ ﭼـﺸﻢ ﻧﺒﻴﻨﻨـﺪ‪ .‬ﺧـﺎﻧﻢِ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﺑﺪون ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ اﻃـﺮاف ﺑـﻪ در اﺻـﻠﻰ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن ﻧﺰدﻳـﻚ ﻣـﻰﺷـﻮد و‬ ‫راﻧﻨ ـﺪه ﻫــﻢ ﻣﺜــﻞ ﻃﻔــﻼنِ ﺑــﻰﭘــﺪر ﺳــﺮ را ﻛــﺞ ﻛــﺮده‪ ،‬دﻧﺒــﺎل اﻳ ـﺸﺎن‬

‫‪28‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﻰدود‪ .‬از اوﻟ ـﻴﻦ ﻟﺤﻈــﻪ ورود ﺑــﻪ درون ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن راﻧﻨــﺪه ﺟﻠــﻮﺗﺮ‬ ‫از ﺧـــﺎﻧﻢ ﻣـــﻰدود و در ﺣـــﻴﻦ ﻛـــﺴﺐ اﻃﻼﻋـــﺎت ﻻزم از ﻣﻌﻄﻠـــﻰ‬ ‫اﻳ ـﺸﺎن در ﻣﻘﺎﺑــﻞ دﻓﺘــﺮ و دﺳــﺘﻚ ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻰ ﻣــﻰﻛﺎﻫــﺪ‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ ﻧﻴــﺰ‬ ‫ﭼــﻮن ﺷ ـﻴﺮِ ﻏــﺮان ﺑــﺎ ﮔــﺎمﻫــﺎﺋﻰ اﺳــﺘﻮار از ﻫ ـﺮ ﻣــﺎﻧﻊ ﭘﻴﺮوزﻣﻨﺪاﻧــﻪ رد‬ ‫ﺷـﺪه ﺑـﻪ ﻣـﺎﻧﻊ ﺑﻌـﺪي ﺣﻤﻠـﻪور ﻣـﻲﺷـﻮد‪ .‬در آﺧـﺮﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠـﻪ از اﻳـﻦ‬ ‫ﺳـــﻔﺮ اداري‪ ،‬در ﻃﺒﻘـــﺔ دوم ﺳـــﺎﺧﺘﻤﺎن و در اﻧﺘﻬـــﺎي راﻫﺮوﺋـــﻰ‬ ‫ﻃﻮﻳــﻞ درب ﺑﺰرﮔــﻰ ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢ ﻣــﻰﺧــﻮرد‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑــﻞ آن ﻳــﻚ‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن وﻇﻴﻔــﻪ ﺑــﺎ اﺳــﻠﺤﺔ ﺧﻮدﻛــﺎر ﭼــﻮن ﻣﺠــﺴﻤﻪ ﺑــﻪ ﻧﮕﻬﺒــﺎﻧﻰ‬ ‫اﻳــﺴﺘﺎده و ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ ﻣــﮋه ﺑــﺮ ﻫــﻢ ﺑﺰﻧــﺪ ﺑــﻪ ﻧﻘﻄــﻪاي دور ﺧﻴــﺮه‬ ‫ﻣﺎﻧــﺪه‪ .‬راﻧﻨــﺪه ﻛــﻪ اﻳﻨــﻚ ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل ﺧــﺎﻧﻢ ﻣــﻰدود ﺑــﻪ ﻋﻠﻴﺎﻣﺨــﺪره‬ ‫ﺣــﺎﻟﻰ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﻪ اﺗــﺎق ﺟﻨــﺎب رﺋــﻴﺲ ﻧﺰدﻳــﻚ ﻣــﻰﺷــﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﻧﻔﺲﻫـﺎي ﺧـﺎﻧﻢ دﻳﮕـﺮ ﺑـﻪ ﺷـﻤﺎره اﻓﺘـﺎده و ﻗﻄـﺮات ﻋـﺮق ﺑـﺮ ﭘﻴـﺸﺎﻧﻰ‬ ‫راﻧﻨــﺪه ﻫــﻢ ﻣــﻰدود‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑــﻞ درب ورودي اﺗــﺎق دﺳــﺖ راﻧﻨــﺪه‬ ‫ﺑــﻪ ﻃــﺮف دﺳــﺘﮕﻴﺮه ﻣــﻰرود ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﻳــﻚﺑــﺎره دﺳــﺖ ﻗﺪرﺗﻤﻨــﺪ‬ ‫ﻧﮕﻬﺒــﺎن راه را ﺑــﺮ او ﺳــﺪ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺳــﺮﺑﺎز ﺑــﺎ ﻟﻬﺠــﻪ ﻏﻠ ـﻴﻆِ ﺗﺮﻛ ـﻰ‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻛـــــﻮﺟـــﺎ؟!‬ ‫ـ ﻛﺎر دارﻳﻢ ﺳﺮﻛﺎر‪.‬‬ ‫ـ ﻧَﻤــــﻲﺷﻪ!‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـﺎ ﺻـﻮرﺗﻲ ﻛـﻪ ﺑـﻪ رﻧـﮓ ﺑـﻨﻔﺶ درآﻣـﺪه‪ ،‬ﺑـﺮ ﺳـﺮ‬ ‫ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰﻛﺸﺪ‪:‬‬

‫‪29‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ــ ـ ﭘـ ـﺪر ﺳـــﻮﺧﺘﺔ دﻫـ ـﺎﺗﻰ ﻣـــﻰدم ﭘـــﺪرﺗﻮ در ﺑﻴـ ـﺎرن ﺟﻠـــﻮي ﻣﻨـــﻮ‬ ‫ﻣﻰﮔﻴﺮي؟‬ ‫ﺳــﺮﺑﺎز ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ ﺳــﺮ ﺑﺮﮔﺮداﻧــﺪ ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﺧﻴــﺮه‬ ‫ﻣﺎﻧﺪه ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ دﺳﺘﻮر دارم!‬ ‫ﺑــﺎ ﻃﻨــﻴﻦاﻓﻜــﻦ ﺷــﺪن ﻓﺮﻳــﺎد ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‪ ،‬در اﻃــﺎق رﺋــﻴﺲ ﺑــﻪ‬ ‫ﻧﺎﮔﻬــﺎن از درون ﺑــﺎز ﺷــﺪه‪ ،‬ﻳ ـﻚ دﺧﺘــﺮ ﻧــﺎزك اﻧــﺪام ﺑــﺎ ﺻــﻮرﺗﻰ‬ ‫ﺧﻨﺪان در ﭼﺎرﭼﻮب ﻧﻤﺎﻳﺎن ﻣﻰﺷﻮد‪.‬‬ ‫ـ ﺳﺮﻛﺎر ِﺧﺎﻧﻢ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ؟!‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ ﻫﻨــﻮز از دﺳــﺖ ﺳــﺮﺑﺎز وﻇﻴﻔــﻪ ﻣﺜــﻞ ﮔــﺮگِ‬ ‫زﺧﻤﻰ از ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻰﭘﻴﭽﺪ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ!‬ ‫ـ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﻣﻰﻛﻨﻢ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﺑﺎز وﻇﻴﻔــﻪ ﻫــﻢ ﺑــﺎ ﻫﻤــﺎن ﻟﻬﺠــﺔ ﻣﺨــﺼﻮص ﺧــﻮد ﻓــﻮراً اﺿــﺎﻓﻪ‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑــﻲﻓﺮﻣﺎﺋـــﻴﻦ!‬

‫‪30‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫وﻟــﻰ دﻳﮕــﺮ ﻛــﺴﻰ ﺑــﻪ اﻇﻬــﺎرات او ﺗــﻮﺟﻬﻰ ﻧ ـﺪارد‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ و راﻧﻨــﺪه‬ ‫دوﺷـﺎدوش ﺑـﻪ درون اﺗــﺎق ﮔـﺎم ﺑﺮﻣــﻰدارﻧـﺪ‪ .‬اﺗــﺎق ﻛـﻮﭼﻜﻰ اﺳــﺖ‬ ‫ﻛــﻪ در ﺑﺮاﺑــﺮ در ورودياش ﻳ ـﻚ ﻣﻴ ـﺰِ ﺗﺤﺮﻳ ـﺮ ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢ ﻣــﻰﺧــﻮرد‪.‬‬ ‫ﻋﻜــﺲ ﺳــﻴﺎه و ﺳــﻔﻴﺪي از ﻣﺤﻤﺪرﺿــﺎ ﭘﻬﻠــﻮي در ﻟﺒــﺎس ﻧﻈــﺎﻣﻲ‬ ‫درون ﻗــﺎﺑﻰ ﺳــﻴﺎه رﻧــﮓ و زﻫــﻮار در رﻓﺘــﻪ ﺑــﺎﻻي ﻣﻴــﺰ ﺗﺤﺮﻳــﺮ ﺑــﻪ‬ ‫دﻳــﻮار ﻛﻮﺑﻴــﺪه ﺷــﺪه‪ .‬و در ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﻣﻴــﺰ ﺗﺤﺮﻳــﺮ و اﻃــﺮاف آن ﭼﻨــﺪ‬ ‫ﺻـــﻨﺪﻟﻲ ﻟﻜﻨﺘـــﻲ ﻓﻠـــﺰي و رﻧـــﮓ و رخ ﺑﺎﺧﺘـــﻪ ﭼﻴـــﺪهاﻧـــﺪ‪ .‬ﻣﻨـــﺸﻰ‬ ‫دﺧﺘــﺮي ﻧــﺎزك اﻧــﺪام اﺳــﺖ‪ ،‬ﭘﻴــﺮاﻫﻦ ﻣﺮداﻧــﺔ آﺑــﻲرﻧــﮓ ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ‬ ‫ﺑـــﻪ ﺗـــﻦ ﻛـــﺮده‪ ،‬و آن را در داﻣـــﻦ ﺳـــﺮﻣﻪاي رﻧﮕـــﻲ ﻓـــﺮو ﺑـــﺮده‪.‬‬ ‫ﺣﺮﻛــــﺎﺗﺶ ﺗﻨــــﺪ و ﻣﺎﺷــ ـﻴﻦوار اﺳــــﺖ و رو ﺑــــﻪ ﺟﺎﻧــــﺐ ﺧــــﺎﻧﻢ‬ ‫ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛﺮده ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﻰﻫﺎ اﺷﺎره ﻣﻰﻛﻨﺪ و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺸﺮﻳﻒ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﭙﺲ درب دﻳﮕــﺮي را در اﻧﺘﻬــﺎي اﺗــﺎق ﻣــﻰﮔــﺸﺎﻳﺪ و در ﻣﻴــﺎن‬ ‫ﭼﺎرﭼﻮﺑﺔ آن ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣـﻰﺷـﻮد‪ .‬دﻗـﺎﻳﻖ ﺑـﻪ ﻛﻨـﺪي ﻣـﻲﮔـﺬرد‪ .‬ﺧـﺎﻧﻢ‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـــﺮ روي ﻳﻜـــﻰ از ﺻـــﻨﺪﻟﻰﻫـــﺎ ﻓـــﺮو اﻓﺘـــﺎده و ﻫﻨـــﻮز‬ ‫ﻧﻔــﺲﻧﻔــﺲ ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ .‬راﻧﻨــﺪه در ﻣﺤﻠــﻰ ﻛــﻪ ﺑــﺎ در ورودي ﻓﺎﺻــﻠﻪ‬ ‫زﻳ ـﺎدي ﻧــﺪارد ﺧﺒــﺮدار ﭘــﺸﺖ ﺑــﻪ دﻳ ـﻮار اﻳ ـﺴﺘﺎده و ﺑــﻪ ﻋﻜــﺲ ﺷــﺎه‬ ‫ﺧﻴــﺮه ﻣﺎﻧــﺪه‪ .‬ﺻــﺪاي ﺗﻴــﻚ و ﺗﻴــﻚ ﺳــﺎﻋﺖ ﺑﺰرﮔــﻰ ﻛــﻪ زﻳــﺮ‬ ‫ﻋﻜــﺲ ﺷــﺎه ﺑــﻪ دﻳــﻮار آوﻳــﺰان اﺳــﺖ ﻣﺜــﻞ ﭘﺘــﻚ ﺑــﺮ ﻓــﺮق ﻫﻤــﻪ‬ ‫ﻣﻰﻛﻮﺑﺪ‪ .‬در ﺑﺎز ﻣﻲﺷﻮد و ﻣﻨﺸﻰ ﺑﺎ ادب ﻓﺮاوان ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪31‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﻰﻛﻨﻢ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ ﺗــﺎ اﻳــﻦ ﻟﺤﻈــﻪ ﻋﻴﻨــﻚ ﺑــﺰرگ ﺧــﻮد را ﺑــﺮ‬ ‫ﺻــﻮرت ﺣﻔــﻆ ﻛــﺮده از ﺟــﺎ ﺑﻠﻨــﺪ ﻣــﻲﺷـﻮد‪ ،‬و ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ ﻛﻼﻣــﻰ‬ ‫ﺑــﻪ زﺑــﺎن ﺑﻴ ـﺎورد ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﺑــﻪ ﻃــﺮف اﺗــﺎق رﺋ ـﻴﺲ ﻣــﻰرود‪ .‬اﺗــﺎق‬ ‫ﺑﺰرﮔــﻰ اﺳــﺖ‪ .‬ﻳــﻚ ﻓــﺮش ﺧﺮﺳــﻚ ﺧﺮاﺳــﺎﻧﻰ ﻛــﻒ اﺗـــﺎق را‬ ‫ﭘﻮﺷــﺎﻧﺪه‪ .‬ﻣﻴ ـﺰ رﺋ ـﻴﺲ ﭘﻠ ـﻴﺲ ﻛــﻪ درﺳــﺖ در ﺑﺮاﺑــﺮ در ورودي و در‬ ‫اﻧﺘﻬــﺎي اﺗــﺎق ﻗــﺮار ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﭼﻨــﺪ ﻣﺘــﺮ ﻣﺮﺑــﻊ وﺳــﻌﺖ دارد و در ﻫــﺮ‬ ‫ﮔﻮﺷــﺔ آن ﺗﻌــﺪاد ﺑــﻲﺷــﻤﺎري ﭘﺮوﻧــﺪه روي ﻫــﻢ اﻧﺒــﺎر ﻛــﺮدهاﻧــﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﻤﺖ ﭼــﭗ اﺗــﺎق ﭼﻨــﺪ ﻣﺒــﻞ ﺳــﺒﺰ رﻧــﮓ و ﻓﺮﺳــﻮده دور ﻳــﻚ ﻣﻴ ـﺰ‬ ‫ﻗــﺪﻳﻤﻰ از ﭼــﻮب ﮔــﺮدو ﭼﻴ ـﺪه ﺷــﺪه‪ .‬و در ﺳــﻤﺖ راﺳــﺖ ﭼﻨــﺪﻳﻦ‬ ‫ﻗﻔـﺴﻪ آﻫﻨـﻰ و رﻧـﮓ و رو رﻓﺘـﻪ ﻣﺜـﻞ ﺗـﺎﺑﻮت ﭘـﺸﺖ ﺑـﻪ دﻳـﻮار داده و‬ ‫ﺧﺒــﺮدار اﻳــﺴﺘﺎدهاﻧــﺪ‪ .‬روي ﻫــﺮ ﻛــﺪام ﺗﻜــﻪ ﻛﺎﻏــﺬي زرد رﻧــﮓ‬ ‫ﭼــﺴﺒﺎﻧﺪه ﺷــﺪه و ﺑــﺎ ﻗﻠــﻢ درﺷــﺖ ﺟﻤــﻼت ﻛﻮﺗــﺎﻫﻰ ﺑــﺮ ﻫــﺮ ﻳــﻚ‬ ‫ﻧﻮﺷــﺘﻪاﻧــﺪ‪ :‬ﭘﻠـﻴﺲ ﺗﻬــﺮان ﺷــﻌﺒﻪ ‪ ،7‬ﻓــﻮق ﻣﺤﺮﻣﺎﻧــﻪ ﺑﺎﻳﮕــﺎﻧﻰ ﺷــﻤﺎره‬ ‫‪ ،3‬و ‪ ...‬ﺑﻠﻨﺪي ﺳﻘﻒ اﺗـﺎق ﺑـﻪ ﭘـﻨﺞ ﻣﺘـﺮ ﻣـﻰرﺳـﺪ و ﺳـﺮدي ﻋﺠﻴﺒـﻲ‬ ‫ﺑـــﻪ ﻓـــﻀﺎي دﻓﺘــﺮ رﺋــﻴﺲ ﭘﻠــﻴﺲ ﺑﺨـــﺸﻴﺪه‪ .‬ﭼﻠﭽﺮاﻏـــﻰ ﻋﻈــﻴﻢ از‬ ‫ﺳــﻘﻒ آوﻳــﺰان اﺳــﺖ‪ .‬ﺑــﺮ آوﻳــﺰهﻫــﺎياش ﻏﺒــﺎر و ﮔﺮدوﺧــﺎك‬ ‫ﻧﺸﺴﺘﻪ‪ ،‬و ﻳـﻚ ﺷـﺎﺧﻚاش ﭘـﺎﺋﻴﻦﺗـﺮ از ﺑﻘﻴـﻪ ﻟـﻖ ﻟـﻖ ﻣـﻲزﻧـﺪ‪ .‬ﺑـﻴﻢ‬ ‫آن ﻣــﻰرود ﻛــﻪ ﻫــﺮ آن ﺗــﺎر وﭘــﻮد ﭼﻠﭽــﺮاغ از ﻫــﻢ ﮔــﺴﻴﺨﺘﻪ‪ ،‬ﺑــﺮ‬ ‫زﻣــﻴﻦ ﻓﺮواﻓﺘــﺪ‪ .‬ﺑــﺎﻻي ﻣﻴــﺰِ رﺋــﻴﺲ ﭘﻠــﻴﺲ ﻳــﻚ ﻗــﺎبِ ﺑــﺰرگ و‬ ‫ﻃﻼﺋﻰ رﻧـﮓ ﺑـﺎ دو زﻧﺠﻴـﺮ ﻛﻠﻔـﺖ ﻓـﻮﻻدﻳﻦ از ﺳـﻘﻒ آوﻳـﺰان ﺷـﺪه‬

‫‪32‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫و ﻋﻜــﺲ رﻧﮕــﻰ و ﺗﻤــﺎم ﻗــﺪ ﻣﺤﻤﺪرﺿــﺎ ﺷــﺎه در ﻟﺒــﺎس ﻧﻈــﺎﻣﻰ در‬ ‫درون آن ﻗــﺮار ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ .‬ﻋﻜــﺲ آﻧﻘــﺪر ﺑــﺰرگ اﺳــﺖ‪ ،‬و ﻗــﺎب ﺑــﻪ‬ ‫ﻧﺤــﻮي آوﻳ ـﺰان ﺷــﺪه ﻛــﻪ در ﺑــﺪو ورود ﺑ ـﻪ ﻧﻈــﺮ ﻣــﻲرﺳــﺪ ﺷــﺎه ﺑــﺎ‬ ‫ﻛﻔﺶﻫﺎي ﺑﺮاﻗﺶ روي ﻣﻴﺰ آﻗﺎي رﺋﻴﺲ اﻳﺴﺘﺎده‪.‬‬ ‫در ﻣﻮﻗـــﻊ ورودِ ﺧـــﺎﻧﻢ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‪ ،‬رﺋـــﻴﺲ ﭘﻠـــﻴﺲ ﺗﻘﺮﻳﺒـــﺎً ﺑـــﻪ‬ ‫ﺻــﻮرت ﻧـﻴﻢﺧﻴـﺰ ﭘــﺸﺖ ﻣﻴـﺰ ﺳــﻨﮕﺮ ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ ،‬و از دور‪ ،‬ﻛﻠـﺔ ﻃــﺎس و‬ ‫ﺑـــﺮاﻗﺶ ﭼـــﻮن اﻟﻤـــﺎس ﻛـــﻮهﻧـــﻮر در ﻣﻴـ ـﺎن دوﭘـــﺎي اﻋﻠﻴﺤـــﻀﺮت‬ ‫ﻣﻰدرﺧﺸﺪ‪ .‬ﺧـﺎﻧﻢ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛـﻪ ﺗـﺎ اﻳـﻦ ﻟﺤﻈـﻪ ﭼـﻮن ﺷـﻮاﻟﻴﻪﻫـﺎي‬ ‫ﻣﻴﺰﮔــﺮد ﺧــﺸﻦ‪ ،‬ﺑــﻰرﺣــﻢ و ﻣﺤﻜــﻢ ﮔــﺎم ﺑــﺮ ﻣــﻰداﺷــﺖ ﺑــﺎ دﻳ ـﺪن‬ ‫رﺋ ـﻴﺲ ﭘﻠ ـﻴﺲ ﻋﻴﻨــﻚ آﻓﺘــﺎﺑﻲاش را ﺑﺮﻣــﻰدارد و ﺑــﺎ ﻓﺮﻳــﺎدي ﻛــﻪ دل‬ ‫ﺳﻨﮓ را ﻛﺒﺎب ﻣﻰﻛﻨﺪ ﺿﺠﻪ ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺗﻴﻤﺴﺎرﺟﻮن ﺷﻮﻫﺮم!‬ ‫ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓِ رﺋ ـﻴﺲ ﭘﻠ ـﻴﺲ ﻛــﻪ از ﺷــﻨﻴﺪن ﻛﻠﻤ ـﺔ ﺗﻴﻤــﺴﺎر‪ ،‬ﻫــﻢ‬ ‫ﺧﻮﺷــﺤﺎل ﺷــﺪه و ﻫــﻢ وﺣــﺸﺖ ﻛــﺮده‪ ،‬ﺷــﺘﺎﺑﺎن و ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺘﻰ ﻛــﻪ از‬ ‫ﻫﻴﻜــﻞ ﭼــﺮب و ﭼﻴﻠــﻰ او ﺑﻌﻴ ـﺪ ﻣــﻰﻧﻤﺎﻳ ـﺪ از ﻣﻴ ـﺰِ ﻋﻈ ـﻴﻢ ﺧــﻮد ﺟــﺪا‬ ‫ﺷــﺪه دوان دوان ﻃــﻮل اﺗــﺎق را ﻃــﻰ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و ﺧــﻮد را ﺑــﻪ ﺳــﺮﻛﺎر‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻰرﺳﺎﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﻣﻰﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ ﺑﻨﺸﻴﻨﻴﺪ‪.‬‬

‫‪33‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻫﻴﻜــﻞ ﮔــﺮد و ﻗﻠﻨﺒ ـﺔ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ در ﻳ ـﻚ ﻳﻮﻧﻴﻔــﻮرم ﺳــﺮﻣﻪاي‬ ‫ﺗﻴﺮه ﻗـﺮار ﮔﺮﻓﺘـﻪ و ﺑـﺮ ﺳـﻴﻨﻪ و ﺷـﻜﻤﺶ ﻣـﺪالﻫـﺎي ﻃﻼﺋـﻰ‪ ،‬ﻧﻘـﺮهاي‬ ‫و رﻧــﮓ و وارﻧــﮓ ﺑــﺮق ﺑــﺮق ﻣ ـﻲزﻧــﺪ‪ .‬از ﻧﺰدﻳــﻚ ﻣــﻲﺗــﻮان دﻳــﺪ‬ ‫ﻛـــﻪ ﺟﻨـــﺎب ﺳـــﺮﻫﻨﮓ ﻃـــﺎس ﻧﻴـــﺴﺖ؛ ﻣﻮﻫـــﺎياش را از ﺗـــﻪ ﺗﻴـــﻎ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺘــﻪ‪ ،‬و از ﺗﺘﻤــﺔ ﻣﻮﻫــﺎﺋﻲ ﻛــﻪ روي ﺳــﺮش ﺑــﺎﻗﻲ ﮔــﺬارده ﻳــﻚ‬ ‫ﻛﺎﻛﻞ ﻛﻮﭼﻚ‪ ،‬ﻋـﻴﻦ ﻛـﺎﻛﻠﻰﻫـﺎي ﺑﻴﺎﺑـﺎﻧﻰ درﺳـﺖ ﻛـﺮده‪ ،‬ﻛـﻪ ﺑـﺎ‬ ‫ﻫـــﺮ ﺣﺮﻛـــﺖ ﺗﻜـــﺎن ﺗﻜـــﺎن ﻣـــﻰﺧـــﻮرد‪ .‬ﺟﻨـــﺎب ﺳـــﺮﻫﻨﮓ ﺑـــﺎ‬ ‫دﺳـــﺖﻫـــﺎى داغ و ﻋـــﺮق ﻛـــﺮده دﺳـــﺖ ﺧـــﺎﻧﻢ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را در‬ ‫دﺳــﺖ ﻣــﻲﮔﻴــﺮد‪ ،‬و ﺑــﻪ آراﻣــﻰ ﺑــﺎﻻ آورده‪ ،‬ﻟــﺐﻫــﺎي ﻛﻠﻔــﺖ و‬ ‫ﻣﺮﻃــﻮباش را از ﻣــﺎﻧﻊِ ﭼﻨــﺪﻳﻦ اﻧﮕــﺸﺘﺮ رد ﻛــﺮده و ﻧﻬﺎﻳﺘـﺎً ﺑــﻪ دﺳــﺖ‬ ‫ﺳﺮﻛﺎر ﺧﺎﻧﻢ ﻣـﻰﭼـﺴﺒﺎﻧﺪ‪ .‬ﺻـﺪاي ﻣـﺎچ آﺑـﺪار ﺟﻨـﺎب ﺳـﺮﻫﻨﮓ ﺑـﺮ‬ ‫دﺳﺖﻫـﺎي ﻧﻜـﺮه و ﭼـﺎقوﭼﻠـﺔ ﺧـﺎﻧﻢ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻓـﻀﺎي دﻓﺘـﺮ را ﺑـﻪ‬ ‫ﻟــﺮزه در ﻣــﻰآورد‪ .‬ﺧـــﺎﻧﻢ ﻛــﻪ اﻳﻨــﻚ ﺧـــﻮد را در ﻛﻨــﺎر رﺋــﻴﺲ‬ ‫ﭘﻠﻴﺲ ﺗﻬـﺮان در اﻣﻨﻴـﺖ ﻛﺎﻣـﻞ اﺣـﺴﺎس ﻣـﻰﻛﻨـﺪ ﺑـﺎ ﻟﺤﻨـﻰ ﻣـﻀﻄﺮب‬ ‫اداﻣﻪ ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﺗﻴﻤــﺴﺎر! ﭼﻨــﺪ ﻫﻔﺘــﺔ آزﮔــﺎره ﻛــﻪ از ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻰﺧﺒـــﺮم‪.‬‬ ‫ﺷﻮﻫﺮم را از ﺷﻤﺎ ﻣﻰﺧﻮاﻫﻢ‪.‬‬ ‫ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺑــﺎ دﻗــﺖ ﺗﻤــﺎم ﺑــﻪ ﺻــﻮرت ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺧﻴـﺮه‬ ‫ﻣـــﻰﺷـــﻮد‪ .‬ﻫﺎﻟـــﻪاي ﺑـــﺰرگ و ﺳـــﻴﺎه اﻃـــﺮاف ﭼـــﺸﻤﺎن وي را‬ ‫ﻓﺮاﮔﺮﻓﺘــﻪ و ﺳــﺮﺧﻰ ﺑــﻴﺶ از ﺣــﺪِ ﭼــﺸﻢﻫــﺎ ﻧــﺸﺎن از ﺑــﻰﺧــﻮاﺑﻰ و‬ ‫ﮔﺮﻳ ـﻪ ﻣﻔــﺮط دارد‪ .‬رﺋ ـﻴﺲ ﭘﻠ ـﻴﺲ ﺧــﺎﻧﻢ را روي ﻳﻜــﻰ از ﻣﺒــﻞﻫــﺎي‬

‫‪34‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳﺒﺰ زﻫﻮار دررﻓﺘـﻪ ﻣـﻰﻧـﺸﺎﻧﺪ‪ ،‬و ﺑـﺎ ﻋﺠﻠـﻪ ﺑـﻪ ﻃـﺮف ﻣﻴـﺰ دوﻳـﺪه ﺑـﺎ‬ ‫ﺗﻠﻔﻦ ﺑـﻪ ﻣﻨـﺸﻰ دﺳـﺘﻮر ﭼـﺎي ﻣـﻰدﻫـﺪ‪ .‬ﺑﺮﻣـﻰﮔـﺮدد و ﻛﻨـﺎر دﺳـﺖ‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻲﻧﺸﻴﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺧــﺎﻧﻢ ﻛﻤــﻰ آرام ﺑﺎﺷ ـﻴﺪ ﻣــﺎ ﺗﻤــﺎم ﺗــﻼش ﺧﻮدﻣــﺎن را ﻣــﻰﻛﻨ ـﻴﻢ‪.‬‬ ‫ﻣﻦ ﺷﺨﺼﺎً ﺑـﻪ ﺷـﻤﺎ اﻃﻤﻴﻨـﺎن ﻣـﻰدﻫـﻢ ﻛـﻪ ﺗـﺎ ﭼﻨـﺪ روز دﻳﮕـﺮ آﻗـﺎي‬ ‫ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺻﺤﻴﺢ و ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺑﺪﻫﻢ ‪...‬‬ ‫ﺻـــﺪاي ﺷــﻴﻮنِ ﺧـــﺎﻧﻢ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﭼـــﻮن ﺷﻤـــﺸﻴﺮ دو ﻟـــﺐ ﻛـــﻼم‬ ‫ﺟﻨﺎب ﺳﺮﻫﻨﮓ را از ﻣﻴﺎن ﺑﻪ دو ﻧﻴﻢ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ـ ـ ﻣﻤــﺪ ﻛﺠــﺎﺋﻰ؟ ﻗﺮﺑــﻮن اون اﺧﻤــﺖ ﺑــﺮم‪ .‬ﻗﺮﺑــﻮن اون ﺧﻨــﺪهﻫــﺎت‬ ‫ﺑﺮم ‪...‬ﻣﻤﺪ ﻛﺠﺎﺋﻲ‪...‬‬ ‫رﺋ ـﻴﺲ ﭘﻠ ـﻴﺲ ﻣﺘــﻮﺣﺶ ﺑــﻪ اﻃــﺮاف ﻣــﻰﻧﮕــﺮد‪ .‬از اﻳﻨﻜــﻪ ﻫﻤﻜــﺎران‪،‬‬ ‫ﺧــﺼﻮﺻﺎً زﻳﺮدﺳــﺘﺎن او را در اﻳــﻦ وﺿــﻌﻴﺖ ﺑﺒﻴﻨﻨــﺪ وﺣــﺸﺖ ﻛــﺮده‪.‬‬ ‫در ﻫﻤ ـﻴﻦ ﻣﻮﻗــﻊ در اﺗــﺎق ﺑــﺎز ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﻳ ـﻚ ﺳــﺮﺑﺎز وﻇﻴﻔــﻪ ﻛﻮﺗــﺎه‬ ‫ﻗﺪ ﺑـﺎ ﻳﻮﻧﻴﻔـﻮرﻣﻰ ﻛـﻪ ﺑـﺮ اﻧـﺪاﻣﺶ زار زار ﮔﺮﻳـﻪ ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪ ،‬در ﻣﻴـﺎن‬ ‫درﮔــﺎﻫﻰ ﺑــﻰﺣﺮﻛــﺖ اﻳ ـﺴﺘﺎده‪ .‬آﻧﭽﻨــﺎن ﺑــﻲﺣﺮﻛــﺖ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺑــﺎ‬ ‫دﻳﺪن او اﻧﺴﺎن ﺑـﻲاﺧﺘﻴـﺎر ﺑـﻪ ﻳـﺎد ﻧﻘـﺶ ﺑﺮﺟـﺴﺘﻪﻫـﺎي ﻛـﺎخ آﭘﺎداﻧـﺎي‬ ‫ﺗﺨــﺖﺟﻤــﺸﻴﺪ ﻣــﻰاﻓﺘــﺪ‪ .‬ﻳـﻚ ﺳـﻴﻨﻰ ﻧﻘــﺮة ﻛﻮﭼــﻚ ﺳـﻴﺎه ﻗﻠــﻢ ﻫــﻢ‬ ‫در دﺳــﺖ دارد ﻛــﻪ در آن دو اﺳــﺘﻜﺎن ﭼــﺎي رﻧــﮓ و رو رﻓﺘــﻪ ﺑــﺮ‬ ‫ﺑﺴﺘﺮ ﻧﻌﻠﺒﻜـﻰﻫـﺎيﺷـﺎن ﺑـﻪ آراﻣـﻰ ﺗﻜـﺎن ﺗﻜـﺎن ﻣـﻰﺧﻮرﻧـﺪ‪ .‬ﺟﻨـﺎب‬

‫‪35‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺑــﺎ دﻳ ـﺪن ﻣــﺼﺪر ﻣﻮﻗﻌﻴ ـﺖ را ﻣﻨﺎﺳــﺐ دﻳــﺪه‪ ،‬ﺑــﺎ ﺳ ـﺮﻋﺖ‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻳﻚ ﭼﺎى ﻣﻴﻞ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ ﺧﺎﻧﻢ‪ ،‬ﻛﺎر را ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﻪ ﻋﻬﺪة ﻣﻦ!‬ ‫ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﺼﺪر اﺷـﺎره ﻣـﻰﻛﻨـﺪ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﺧـﺎﻧﻢ ﭼـﺎي ﺗﻌـﺎرف ﻛﻨـﺪ‪،‬‬ ‫و ﺧــﻮدش ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﺳــﺮﻋﺖ ﺑــﻪ ﻃــﺮف ﻣﻴ ـﺰ دوﻳ ـﺪه ﮔﻮﺷــﻰ ﺗﻠﻔــﻦ را‬ ‫ﺑﺮﻣــﻰدارد‪ .‬ﻣــﺼﺪر ﺑــﺎ ﻗــﺪمﻫــﺎي ﺷــﻤﺮده ﻣﺜــﻞ آدم آﻫﻨــﻰ ﺑــﻪ ﺧــﺎﻧﻢ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧﺰدﻳ ـﻚ ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑــﻞ اﻳ ـﺸﺎن ﺗﻌﻈ ـﻴﻢ ﻛ ـﻮﭼﻜﻰ‬ ‫ﻛﺮده‪ ،‬ﺗﺎ ﻛﻤﺮ ﺧـﻢ ﻣـﻰﺷـﻮد و ﺳـﻴﻨﻰ ﻧﻘـﺮه را ﺗﻘﺮﻳﺒـﺎً ﻣـﻰﮔﻴـﺮد زﻳـﺮ‬ ‫دﻣــﺎغ ﺧــﺎﻧﻢ‪ .‬دﺳــﺖﻫــﺎي ﻣــﺼﺪر ﻣــﻰﻟــﺮزد و اﺳــﺘﻜﺎنﻫــﺎي ﻛﻤــﺮ‬ ‫ﺑﺎرﻳــﻚ روي ﻧﻌﻠﺒﻜــﻰﻫــﺎي ﮔﻠــﺴﺮﺧﻰ ﺑــﺎ ﺻــﺪاي ﻋﺠﻴﺒــﻰ ﺗﻜــﺎن‬ ‫ﺗﻜــﺎن ﻣــﻰﺧــﻮرد‪ ،‬ﻫــﺮ از ﮔــﺎﻫﻰ ﻫــﻢ ﭼﻨــﺪ ﻗﻄــﺮه ﭼــﺎي از درون‬ ‫اﺳــﺘﻜﺎنﻫــﺎ روي ﻧﻌﻠﺒﻜــﻰﻫــﺎ‪ ،‬ﺳــﻴﻨﻰ و ﻗﻨــﺪان ﻣــﻰﭘﺎﺷــﺪ‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ‬ ‫ﺳﺮش را ﻛﻤﻰ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮده و ﺑﺎ اﻓﺎده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﺘﺸﻜﺮم ﻣﻴﻞ ﻧﺪارم!‬ ‫وﻟﻰ ﻣـﺼﺪر ﻛـﻪ از ﺟﻨـﺎب ﺳـﺮﻫﻨﮓ دﺳـﺘﻮر ﮔﺮﻓﺘـﻪ‪ ،‬اﺻـﻼً اﻋﺘﻨـﺎﺋﻰ‬ ‫ﺑــﻪ اﻇﻬــﺎرات اﻳــﺸﺎن ﻧﻤــﻰﻛﻨــﺪ‪ ،‬و در ﻫﻤــﺎن ﺣــﺎل ﺑــﻰﺣﺮﻛــﺖ‬ ‫اﻳـﺴﺘﺎده و ﺳـﻴﻨﻰ را زﻳـﺮ دﻣــﺎغ ﺧــﺎﻧﻢ ﻧﮕـﺎه داﺷــﺘﻪ‪ .‬اﻳــﻦ اداره ﻳــﻮاش‬ ‫ﻳــﻮاش آن روي ﺳــﮓ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺑــﺎﻻ آورده‪ ،‬ﺑــﺎ ﺗﻨــﺪي‬ ‫و ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪36‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﮔﻔﺘﻢ ﻧﻤﻲﺧﻮام!‬ ‫ﺳــﺮﺑﺎز وﻇﻴﻔــﻪ اﺻ ـﻼً ﺑــﻪ روي ﺧــﻮد ﻧﻤــﻲآورد‪ ،‬و ﺑــﺎ ﻟﻬﺠــﺔ ﻏﻠ ـﻴﻆ‬ ‫ﺗﺮﻛﻰ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﻴﻞ ﻧﺪااااااري؟!‬ ‫ـ ﻧﺨﻴﺮ!‬ ‫ﺳﺮﺑﺎز وﻇﻴﻔﻪ در ﻫﻤﺎن ﺣﺎل ﻛﻪ ﺧﺸﻜﺶ زده‪ ،‬ﺑﺎز ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﺎﺋﻰ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴـــﻦ!‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺧﻴﻠــﻰ زود ﺑــﻪ اﻳ ـﻦ ﻧﺘﻴﺠــﻪ ﻣــﻰرﺳــﺪ ﻛــﻪ ﺻــﺤﺒﺖ ﺑــﺎ ﻣــﺼﺪر‬ ‫اﺻﻼً ﺑـﻰﻓﺎﻳـﺪه اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺎ ﻋﺠﻠـﻪ ﻳـﻚ اﺳـﺘﻜﺎن ﭼـﺎى از درون ﺳـﻴﻨﻰ‬ ‫ﺑﺮداﺷــﺘﻪ و روي ﻣﻴ ـﺰ ﻣــﻰﮔــﺬارد‪ .‬روﻳ ـﺶ را ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﻃــﺮف دﻳ ـﻮار‬ ‫ﺑــﺮ ﻣــﻰﮔﺮداﻧــﺪ‪ .‬وﻟــﻰ ﺳــﻨﮕﻴﻨﻰ ﻧﮕــﺎه ﻣــﺼﺪر را ﻫﻨــﻮز روي ﺳــﺮ‬ ‫ﺧﻮد ﺣﺲ ﻣﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬ﺑـﺎ ﺳـﺮﻋﺖ روي ﺑﺮﻣـﻰﮔﺮداﻧـﺪ ﺗـﺎ ﺣﺮﻓـﻰ ﺑﺰﻧـﺪ‬ ‫وﻟﻰ ﻣﺼﺪر ﭘﻴﺶدﺳﺘﻰ ﻛﺮده ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻗﻨﺪ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴـــﻦ!‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﻳــﻚ ﻟﺤﻈــﻪ ﻣــﻰﺧﻮاﻫــﺪ دﻫــﺎن ﺑــﺎز ﻛــﺮده و‬ ‫ﺑﮕﻮﻳ ـﺪ‪» :‬راﺳــﺘﺶ دﻛﺘــﺮ ﮔﻔﺘــﻪ ﻛــﻪ ﻗﻨــﺪ ﻧﺨــﻮرم‪ ،‬ﻣــﻰداﻧﻴ ـﺪ اﺿــﺎﻓﻪ‬ ‫وزن آوردهام و ﭘﺎﻫــﺎم ﺳــﻨﮕﻴﻦ ﺷــﺪه ‪ « ...‬وﻟــﻰ ﻳ ـﻚﺑــﺎره ﻣﺜــﻞ ﺑــﺮق‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻪﻫﺎ از ﺟﺎ ﻣﻲﭘﺮد و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪37‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـــ آﻗــﺎ ﺑــﺮو ﭘــﻰﻛــﺎرت ﻫــﺰار ﺑــﺪﺑﺨﺘﻰ دارم‪ ،‬از ﺟــﺎن ﻣــﻦ ﭼــﻪ‬ ‫ﻣﻰﺧﻮاﻫﻲ؟‬ ‫ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﻛــﻪ ﺗــﺎ اﻳ ـﻦ ﻟﺤﻈــﻪ ﺑــﺎ اﻧﮕــﺸﺘﺎن ﺗﭙــﻞﻣﭙــﻞاش ﻣﺜــﻞ‬ ‫ﭘﻴﺎﻧﻴــﺴﺖﻫــﺎي ﻣــﺎﻫﺮ ﻣــﺸﻐﻮل ﮔــﺮﻓﺘﻦ ﺷــﻤﺎرهﻫــﺎي ﺗﻠﻔــﻦ اﺳــﺖ ﺑــﺎ‬ ‫ﺷـــﻨﻴﺪن ﺳﺮوﺻـــﺪاي ﺧـــﺎﻧﻢ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از ﺟـــﺎي ﺑﻠﻨـــﺪ ﺷـــﺪه و‬ ‫ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧﺎﻧﻢ ﭼﻰ ﺷﺪه؟‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺳــﻜﺮﻣﻪﻫــﺎﻳﺶ را درﻫــﻢ ﻛــﺸﻴﺪه‪ ،‬ﻣﺜــﻞ ﺑﭽــﻪﻫــﺎ‬ ‫ﺑﻐﺾ ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﻳﻚﻣﺮﺗﺒﻪ ﻫﺎيﻫﺎي ﻣﻰزﻧﺪ زﻳﺮ ﮔﺮﻳﻪ‪:‬‬ ‫ـ ﺷﻮﻫﺮﻣﻮ از ﻣﻦ ﮔﺮﻓﺘﻦ‪ ،‬ﻣﻤﺪ ﻛﺠﺎﺋﻰ؟‬ ‫و در ﻫﻤ ـﻴﻦ ﺣــﺎل ﺑــﺎ دﺳــﺖ ﺑــﻪ ﻣــﺼﺪر اﺷــﺎره ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻫــﺎج و‬ ‫واج ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﺷﺪه‪:‬‬ ‫ـ اﻳﻨﻬﻢ ﻣﻰﺧﻮاد ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﻨﺪ ﺑﺪه!‬ ‫ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ دﺳــﺘﭙﺎﭼﻪ ﺗﻠﻔــﻦ را رﻫــﺎ ﻛــﺮده و ﻣــﻰدود ﺑــﻪ ﻃــﺮف‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ‪ .‬ﻣﺼﺪر ﻫﻢ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺣﻖ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺒﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﺎﺋﻰ ﻛﻪ ﺑﻰﻗﻨﺪ ﻧﻤﻲﺷﻪ دا!‬

‫‪38‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺑ ـﺎ ﺗﻨــﺪي ﺑــﻪ ﻣــﺼﺪر اﺷــﺎره ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ از اﺗــﺎق‬ ‫ﺑﻴﺮون ﺑﺮود‪ .‬روي ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻛﺮده و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻋـﺼﺎب ﺷـﻤﺎ ﻧﺎراﺣـﺖ ﺷـﺪه ﺧـﺎﻧﻢ‪ .‬ﺧـﻮاﻫﺶ ﻣـﻰﻛـﻨﻢ ﺑـﻪ ﻣﻨـﺰل‬ ‫ﺗــﺸﺮﻳﻒ ﺑﺒﺮﻳــﺪ و اﺳــﺘﺮاﺣﺖ ﻛﻨﻴــﺪ‪ .‬ﻣــﻦ ﻫــﺮ ﭼــﻪ از دﺳــﺘﻢ ﺑﺮآﻳــﺪ‬ ‫ﺑــﺮاي ﭘﻴــﺪا ﻛــﺮدن آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﻧﺠــﺎم ﻣــﻰدﻫــﻢ‪ .‬ﺳــﭙﺲ ﺑــﺎ‬ ‫ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪه ﮔﻮﺷﻰ را ﺑﺮﻣﻰدارد‪:‬‬ ‫ـ آﮔﺎﻫﻰ؟ ﺟﻨﺎب ﺳﺮﮔﺮد رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ! ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﺑﺎﻻ‪.‬‬ ‫دﻗــﺎﻳﻘﻰ ﺑﻌــﺪ در اﺗــﺎقِ رﺋ ـﻴﺲِ ﭘﻠ ـﻴﺲ ﺑــﻪ آراﻣــﻰ ﺑــﺎز ﺷــﺪه و اﻓــﺴﺮي‬ ‫رﻳ ـﺰ ﻧﻘــﺶ و ﺳ ـﻴﺎه ﭼــﺮده ﻛــﻪ ﻗــﺪ و ﻗــﻮاره ﻳ ـﻚ ﺟــﻮان ﺗــﺎزهﺑــﺎﻟﻎ را‬ ‫دارد وارد ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﺳــﺮﮔﺮد ﺑــﺎ دﻳ ـﺪن ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ آﻧ ـﺎً ﺳــﻼمِ‬ ‫ﻧﻈــﺎﻣﻰ ﻣﺤﻜﻤــﻰ ﺗﺤﻮﻳــﻞ ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ .‬رﺋــﻴﺲ ﭘﻠــﻴﺲ از ﺟــﺎي ﺑﻠﻨــﺪ‬ ‫ﺷــﺪه‪ ،‬ﺧــﺎﻧﻢِ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺑــﻪ ﺳــﺮﮔﺮد ﻣﻌﺮﻓــﻰ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و اداﻣــﻪ‬ ‫ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺳــﺮﻛﺎر ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از دوﺳــﺘﺎن ﺑــﺴﻴﺎر ﻋﺰﻳ ـﺰ ﺑﻨــﺪه ﻫــﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬ ‫آﻗـــﺎي ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫـــﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨـــﺪة ﻣﺠﻠـــﺲ ﺷـــﻮراي ﻣﻠـــﻲ ﻫـــﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻣ ـﺴﺌﻠﺔ ﻛــﻮﭼﻜﻰ ﭘ ـﻴﺶ آﻣــﺪه ﻛــﻪ ﻣــﻰﺧــﻮاﻫﻢ ﺷــﻤﺎ ﺷﺨــﺼﺎً ﺑﺮرﺳــﻰ‬ ‫ﻛﻨﻴــــﺪ‪ .‬ﺗــــﺎ ﺧــــﺪاﺋﻰ ﻧﻜــــﺮده از ﻃــــﺮفِ ﻣﺨﺎﻟﻔــــﺎن ﻣــــﻮرد‬ ‫ﺳﻮءاﺳــﺘﻔﺎدهﻫــﺎي ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﻗــﺮار ﻧﮕﻴــﺮد‪ .‬ﺑﻌﻠــﻪ‪ ،‬ﺧﻼﺻــﻪ ﻣﻄﻠــﺐ‬ ‫ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﻣﺪﺗﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪهاﻧﺪ!‬

‫‪39‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن آﺧــﺮﻳﻦ ﺟﻤﻠــﻪ ﺑــﺮق ﻋﺠﻴﺒــﻰ در ﭼــﺸﻤﺎن ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﮔﺮد‬ ‫رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﻣﻰدرﺧـﺸﺪ‪ .‬ﻧـﻴﻢ ﻗـﺪم ﺟﻠـﻮ ﺑﺮداﺷـﺘﻪ‪ ،‬ﺑـﺎ اﻧﮕـﺸﺘﺎن ﻻﻏـﺮش‬ ‫ﻛـﻪ از دود ﺳـﻴﮕﺎر زرد ﺷـﺪه ﺳـﺒﻴﻞﻫـﺎي ﻗﻴﻄـﻮﻧﻰ و ﻛـﻢ ﭘـﺸﺖِ ﺧــﻮد‬ ‫را ﻧــﻮازش ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻰ ﻛــﻪ ﺑــﻰﺷــﺒﺎﻫﺖ ﺑــﻪ ﺻــﺪاي‬ ‫ﺧﻮاﺟﻪﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺎﻧﺘﺎﻟﻰ ﭘﻴﺶ آﻣﺪه؟‬ ‫ﺟﻴﻎ ﺧﺎﻧﻢ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻓـﻀﺎي اﺗـﺎق را ﭘـﺮ ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬رﺋـﻴﺲ ﭘﻠـﻴﺲ ﺑـﺎ‬ ‫ﻋﺠﻠﻪ ﭘﺎ در ﻣﻴﺎﻧﻰ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ــ ﻧــﻪ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﮔﺮد اﻳـﻦ ﺣــﺮفﻫــﺎ ﭼﻴـﺴﺖ ﻣــﻰزﻧﻴـﺪ‪ .‬ﺳــﺎﻧﺘﻴﻤﺎﻧﺘﺎل‬ ‫ﭼﻴﻪ؟‬ ‫ﺑﻌــﺪ روي ﺑــﻪ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ در ﺣــﺎل ﻓﻐــﺎن و ﺷــﻴﻮن اﺳــﺖ‬ ‫ﻛﺮده و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﮔﺮد ﻣﻘــﺼﻮد ﺑــﺪي ﻧﺪاﺷــﺘﻨﺪ ﺧــﺎﻧﻢ‪ ،‬ﺷــﻤﺎ ﺧﻮدﺗــﺎن را‬ ‫ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﮔﺮد رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛــﻪ از اﻳ ـﻦ ﺟﻴ ـﻎ و ﻓﺮﻳ ـﺎد رﻧــﮓ و روﻳ ـﺶ‬ ‫ﭘﺮﻳ ـﺪه و دﺳــﺖ و ﭘــﺎﻳﺶ ﺑــﻪ ﻟــﺮزه اﻓﺘــﺎده‪ ،‬ﺗﻤــﺎم اﺑﻬــﺖ »آﮔــﺎﻫﻰ« را‬ ‫آﻧــﺎً از دﺳــﺖ ﻣــﻰدﻫــﺪ و ﺑــﺎ ﭼــﺸﻤﺎن ﻣﺘــﻮﺣﺶ زل زده و ﺑِﺮﺑِــﺮ ﺑــﻪ‬ ‫ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺧﻴــﺮه ﻣﺎﻧــﺪه‪ .‬ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺑــﺎ اﻳﻤ ـﺎء و اﺷــﺎره‬

‫‪40‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑﻪ اﻳـﺸﺎن ﺣـﺎﻟﻰ ﻣـﻰﻛﻨـﺪ ﻛـﻪ وﺿـﻊ ﺧـﺮاب اﺳـﺖ و ﺑﻬﺘـﺮ اﺳـﺖ ﻛـﻪ‬ ‫ﺑ ـﻴﺶ از اﻳ ـﻦﻫــﺎ ﻣﻮاﻇــﺐ اﻇﻬــﺎراﺗﺶ ﺑﺎﺷــﺪ‪ .‬ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﮔﺮد آﻧ ـﺎً ﺑــﺎ‬ ‫اﺳــﺘﻔﺎده از ﺗﺠﺮﺑﻴـﺎت ﭼﻨــﺪﻳﻦ ﺳــﺎﻟﻪ در اﻣــﺮ آﮔــﺎﻫﻰ ﺑــﺎدي در ﻏﺒﻐــﺐ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ اﻣــﺮ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺑــﺮ ﺑﻨــﺪه واﺟــﺐ ﺷــﺮﻋﻰ اﺳــﺖ‪ .‬اﺻــﻼً‬ ‫ﻧﮕــﺮان ﻧﺒﺎﺷ ـﻴﺪ ﻣــﺴﺌﻠﻪ ﻫــﺮ ﭼــﻪ ﺑﺎﺷــﺪ از اﻳ ـﻦ اﺗــﺎق ﺑﻴ ـﺮون ﻧﻤــﻰرود‪.‬‬ ‫ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ ﭼﻪ ﭘﻴﺶ آﻣﺪه؟‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒ ـﺎً در ﺣﺎﻟــﺖ ﻏــﺶ ﺑــﺮ روي ﻣﺒــﻞ ﺳــﻘﻮط‬ ‫ﻛﺮده ﺑﺎ ﺻﺪاﺋﻰ ﻛﻪ ﮔﻮﻳﺎ از ﺗﻪ ﭼﺎه ﺑﺮ ﻣﻰآﻳﺪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﻤﺪ رﻓﺖ و دﻳﮕﻪ ﺑﺮﻧﮕﺸﺖ!‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد ﻛــﻪ ﻣــﺸﻜﻮك ﺷــﺪه ﺳــﺮش را ﺑــﻪ ﻃــﺮف ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﺧﻢ ﻛﺮده و آﻧﺎً ﺳﺌﻮال ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﻤﺪ؟! ﻣﻤﺪ ﻛﻴﻪ؟‬ ‫ﺟﻨﺎب ﺳﺮﻫﻨﮓ ﺑﺎ ﺑﻰﺣﻮﺻﻠﮕﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﺳﻢ ﻛﻮﭼﻚﺷﺎن ﻣﺤﻤﺪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ـ آﻫﺎ! ﭘﺲ اﻳﺸﺎن رﻓﺘﻨﺪ و دﻳﮕﺮ ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻨﺪ!‬

‫‪41‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﻛــﻪ ﺣﻮﺻــﻠﻪاش ﺣــﺴﺎﺑﻰ از اﻳــﻦ ﺑــﺴﺎط ﺑــﻪ ﺳــﺮ‬ ‫آﻣﺪه ﺑﺎ دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﻰ ﺳﺮﮔﺮد را از ﺳﺮ ﺑﺎز ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﮔﺮد! ﭘﺮوﻧــﺪه را ﻣــﻦ ﺑــﺮايﺗــﺎن ﻣــﻰﻓﺮﺳــﺘﻢ‪ ،‬ﺷــﻤﺎ‬ ‫ﻣــــﺴﺌﻮل ﺗﺤﻘﻴﻘــــﺎت ﻫــــﺴﺘﻴﺪ‪ ،‬آب دﺳــــﺖﺗــــﺎن دارﻳــــﺪ زﻣــــﻴﻦ‬ ‫ﻣﻲﮔﺬارﻳﺪ و ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﻣﺮا در ﺟﺮﻳﺎن اﻣﺮ ﻗﺮار ﻣﻲدﻫﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﺳـــﺮﮔﺮد رﺷـ ـﻴﺪﻧﻴﺎ آﻧـ ـﺎً ﺳـــﻼم ﻧﻈـــﺎﻣﻰ داده‪ ،‬ﺗﻌﻈﻴﻤـــﻰ ﺑـــﻪ ﺧـــﺎﻧﻢ‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻣﺮ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ ﺟﻨﺎب ﺳﺮﻫﻨﮓ!‬ ‫و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل اﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ از در ﺑﻴﺮون ﻣﻰرود‪.‬‬ ‫ـ ـ ﺧــﺎﻧﻢ! اﻳــﻦ رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ از ﻣﺠــﺮبﺗــﺮﻳﻦ و ﻛــﺎرآزﻣﻮدهﺗــﺮﻳﻦ اﻓــﺮاد‬ ‫آﮔـــﺎﻫﻰ اﻳﻨﻜـــﺸﻮر اﺳـــﺖ‪ .‬از ﻗﻠـــﺔ ﻗـــﺎف ﻫـــﻢ ﻛـــﻪ ﺷـــﺪه آﻗـــﺎي‬ ‫ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﭘﻴﺪا ﻣﻰﻛﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﻮل ﻣﻰدﻫﻢ‪.‬‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ اﻓﺘــﺎن و ﺧﻴــﺰان در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﻫﻨــﻮز ﻣــﻒﻣــﻒ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ و آب‬ ‫دﻣــﺎغاش را ﺑــﺎ دﺳــﺘﻤﺎل ﻣــﻲﮔﻴــﺮد‪ ،‬ﻛ ـﻴﻔﺶ را ﺑﺮداﺷــﺘﻪ و ﺑــﺎ ﻟــﺐ و‬ ‫ﻟﻮﭼـــﺔ آوﻳـــﺰان ﺑـــﻪ ﺳـــﻮي درِ اﺗـــﺎق ﻣـــﻰرود‪ .‬ﺑـــﺎ ﺧـــﺪاﺣﺎﻓﻈﻰ‬ ‫ﻛــﻮﭼﻜﻰ از ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺟــﺪا ﻣــﻲﺷــﻮد‪ ،‬و دوﺑــﺎره ﻋﻴﻨــﻚ‬ ‫ﻛــﺬا را ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢ ﮔﺬاﺷــﺘﻪ‪ ،‬ﻫﻤﭽــﻮن ﻟﺤﻈــﺔ ورود ﺑــﻪ ادارة ﭘﻠــﻴﺲ‬ ‫در ﭘﻮﺳــﺖ ﺑﺒــﺮ ﻣــﺎده از درِ اﺗــﺎق ﺑﻴــﺮون ﻣــﻰﺟﻬــﺪ‪ .‬راﻧﻨــﺪه ﻛــﻪ‬

‫‪42‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﭘــﺸﺖ ﺑــﻪ دﻳـﻮار ﺧﺒــﺮدار اﻳـﺴﺘﺎده ﺑــﺎ دﻳـﺪن ﺧــﺎﻧﻢ ﻣﺜـﻞِ ﻓﻨــﺮ‬ ‫از ﺟﺎي در رﻓﺘـﻪ ﺑـﻪ دﻧﺒـﺎل اﻳـﺸﺎن ﺑـﻪ راه ﻣـﻲاﻓﺘـﺪ‪ .‬ﮔـﺎردِ ﻣـﺴﻠﺢ ﻛـﻪ‬ ‫ﻫﻨـــﻮز ﻣﺜـــﻞ ﻣﺠـــﺴﻤﻪ ﺧﺒـــﺮدار اﻳـ ـﺴﺘﺎده ﺑـــﺪون آﻧﻜـــﻪ ﻛـــﺴﻰ از او‬ ‫ﺳﺌﻮاﻟﻰ ﺑﻜﻨﺪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ و ﻟﻬﺠﺔ ﻏﻠﻴﻆ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑـــﻲﻓﺮﻣﺎﺋـــﻴﻦ‪.‬‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ و راﻧﻨــﺪه از ﻫﻤــﺎن راﻫــﻰ ﻛــﻪ آﻣــﺪهاﻧــﺪ ﺑــﻪ ﺣﻴـﺎط ﻣــﻰرﺳــﻨﺪ و‬ ‫راﻧﻨـــﺪه ﺑـــﺎ زور ﺳـــﺮﻛﺎر ﺧـــﺎﻧﻢ را در ﺻـــﻨﺪﻟﻰ ﻋﻘـــﺐ ﻣـــﻰﭼﭙﺎﻧـــﺪ‪.‬‬ ‫اﺗﻮﻣﻮﺑﻴــﻞ از درِ ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﻴــﺮون ﻣــﻰرود و ﻧﮕﻬﺒــﺎن ﺑــﺎز ﻫــﻢ در‬ ‫آﺳﻤﺎن ﻳﻚ ﺳﻼم ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺳﺮﻧﺸﻴﻨﺎناش ﻣﻰدﻫﺪ‪.‬‬ ‫٭٭٭‬ ‫ـ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ از ﺧﺎﻧﻪ و زﻧﺪﮔﻰات ﺑﻰﺧﺒﺮي؟‬ ‫ـ ـ واﷲ ﻧﻤــﻰداﻧــﻢ‪ ،‬ﻓﻘــﻂ ﻣــﻰداﻧــﻢ ﻛــﻪ اﺳــﺘﺨﻮانﻫــﺎي ﺑــﺪﻧﻢ ﺧــﺮد و‬ ‫ﺧﺎﻛﻪ ﺷﻴﺮ ﺷﺪه‪.‬‬ ‫ـ اﺳﻤﺖ ﭼﻴﻪ؟‬ ‫ـ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ!‬ ‫ـ اﺳﻢ ﻛﻮﭼﻚ؟‬ ‫ـ ﻣﺤﻤﺪ‬ ‫ـ ﺷﻤﺎرة ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ؟‬ ‫ـ ‪ 22245‬ﺻﺎدره از اﻟﻴﮕﻮدرز‪.‬‬ ‫ـ ﺑﭽﻪ ﻛﺠﺎﺋﻰ؟‬

‫‪43‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ آﺑﺰﻳﺮﺑﺎﻻ‬ ‫ـ آﺑﺰﻳﺮﺑﺎﻻ دﻳﮕﻪ ﻛﺠﺎس؟ دﻫﻪ‪ ،‬ﺷﻬﺮه‪ ،‬ﭼﻪ ﺟﻮر ﺟﺎﺋﻴﻪ؟‬ ‫ـ ﺑﺨﺸﻪ!‬ ‫ـ ﺷﻐﻠﺖ ﭼﻴﻪ؟ ﻛﺎر و ﺑﺎر داري ﻳﺎ ﻧﻪ؟‬ ‫ـ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪة ﻣﺠﻠﺲ ﺷﻮراي ﻣﻠﻰ!‬ ‫در اﻳــﻦﻫﻨﮕــﺎم ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻧــﺎزك اﻧــﺪاﻣﻰ ﻛــﻪ ﻟﺒــﺎسِ ژاﻧــﺪارﻣﺮي‬ ‫ﺑـﺮ ﺗــﻦ ﻛـﺮده‪ ،‬از روي ﺻــﻨﺪﻟﻰِ ﻛﻬﻨــﻪ ﻟﻬــﺴﺘﺎﻧﻰ ﻧـﻴﻢ ﺧﻴـﺰ ﻣــﻰﺷــﻮد‪،‬‬ ‫ﻛﻼه از ﺳﺮ ﺑـﺮ ﻣـﻰدارد و ﺑـﺎ ﻟﻬﺠـﻪ ﻏﻠـﻴﻆ ﺷـﻤﺎﻟﻰ ﺑـﻪ ﺳـﺮﻛﺎر اﺳـﺘﻮار‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ دﻳﺪﻳ ـﺪ‪ ،‬ﺳــﺮﻛﺎر! اﻳ ـﻦ ﻣــﺮدك ﻳ ـﻪ ﮔﺮﻓﺘــﺎري داره‪ ،‬ﺑــﻪ اﻳﻨﺠــﺎي‬ ‫ﺑــﺎزﺟﻮﺋﻰ ﻛــﻪ ﻣ ـﻲرﺳ ـﻪ‪ ،‬ﺷــﺮوع ﻣــﻰﻛﻨ ـﻪ ﺑــﻪ ﭼــﺮت و ﭘــﺮت‪ .‬آﺧ ـﻪ‬ ‫ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﻮرا ﻛﺠــﺎ و ﺗــﻮ ﻛﺠــﺎ؟ راﺳــﺘﺶ ﺳــﺮﻛﺎرﺟﺎن ﺧُــﻞ ﺑﺎﻳــﺪ‬ ‫ﺑﺎﺷــﻪ‪ .‬ﺑــﻪ ﻋﻘﻴــﺪه ﻣــﻦ ﺑﺎﻳــﺪ ﺑﻔﺮﺳــﺘﻴﻤﺶ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﺔ ﻻﻫﻴﺠــﺎن‪.‬‬ ‫ﻫﻤــﻴﻦ اﻻن ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴــﺪ ﻣــﻰاﻧــﺪازﻣﺶ ﺗــﻮ ﺟﻴــﭗ و ﻣــﻰﺑــﺮم ﺗﺤﻮﻳــﻞ‬ ‫داراﻟﻤﺠﺎﻧﻴﻦ ﻣﻰدم ‪...‬‬ ‫ﺑـــﺎزﺟﻮي ژاﻧـــﺪارﻣﺮي ﻛـــﻪ ﭘـــﺸﺖ ﻣﻴــﺰِ ﭼـــﻮﺑﻰ زﻫـــﻮار دررﻓﺘـــﻪاي‬ ‫ﻧﺸــﺴﺘﻪ و ﺳــﺒﻴﻞِ ﭼﺨﻤــﺎﻗﻰ ﺑﺰرﮔــﻰ ﺑــﺮ ﺻــﻮرت ﭼــﺎق و ﺧــﭙﻠﺶ‬ ‫ﺧﻮدﻧﻤـــﺎﺋﻰ ﻣـــﻰﻛﻨـــﺪ ﺑـــﻪ ﻟﻬﺠـــﺔ ﮔﻴﻠﻜـــﻰ و ﺑـــﻪ ﺗﻨـــﺪي ﺳـــﺨﻨﺎن‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن را ﻗﻄــﻊ ﻛــﺮده و دﺳــﺘﻮراﺗﻰ ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﻛﻪ ﺗـﻪرﻳـﺶ ﺑـﺮ ﺻـﻮرﺗﺶ ﺧﻮدﻧﻤـﺎﺋﻰ ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪ ،‬ﺑـﺎ ﻣﻮﻫـﺎي ژوﻟﻴـﺪه‬

‫‪44‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫و ﻟﺒﺎس ﭘـﺎره ﭘـﺎره و ﻛﺜﻴـﻒ روي ﺻـﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸـﺴﺘﻪ و ﻣﺎﻧﻨـﺪ اﺳـﺒﻰ ﻛـﻪ‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻌـﻞﺑﻨـﺪش ﻧﮕـﺎه ﻛﻨـﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﺻـﻮرت ﺳـﺮﻛﺎر اﺳـﺘﻮار ﺧﻴـﺮه ﻣﺎﻧـﺪه‪.‬‬ ‫از ﺗﻤـــﺎﻣﻰ ﻓﺮاﻣﻴﻨـــﻰ ﻛـــﻪ ﺳـــﺮﻛﺎر اﺳـــﺘﻮار ﺑـــﻪ ﺳـــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﺻـــﺎدر‬ ‫ﻣـــﻲﻛﻨــﺪ ﻓﻘـــﻂ ﻛﻠﻤـــﻪ »ﺑﻮﺷـــﻮ« ﺑـــﻪ ﻣﻌﻨـــﺎي »ﺑـــﺮو« را ﻣـــﻲﻓﻬﻤــﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﭘــﺲ از درﻳﺎﻓــﺖ دﺳــﺘﻮرات ﺳﺮﻛﺎراﺳــﺘﻮار ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ‬ ‫ﻛــــﻼهِ ﻧﻈــــﺎﻣﻰاش را از روي ﻣﻴــــﺰ ﺑﺮداﺷــــﺘﻪ‪ ،‬از اﻃــــﺎق ﺧــــﺎرج‬ ‫ﻣﻰﺷﻮد‪.‬‬ ‫اﻃﺎﻗــﻚِ ﮔﻠــﻰ‪ ،‬دﻓﺘــﺮ ژاﻧــﺪارﻣﺮي ﺣﻮﻣــﺔ ﻻﻫﻴﺠــﺎن اﺳــﺖ‪ .‬ﺳــﻘﻒ‬ ‫دﻓﺘﺮ را ﺑﺎ ﻳـﻚ ﺷـﻴﺮواﻧﻰ ﺑـﺮاق از آﻫـﻦ ﺳـﻔﻴﺪ ﭘﻮﺷـﺎﻧﺪهاﻧـﺪ‪ .‬و ﺷـﺎخ‬ ‫و ﺑـــﺮگ درﺧﺘـــﺎن ﺑـــﺰرگ و ﻛﻬﻨـــﺴﺎلِ ﮔـــﺮدو اﻃﺎﻗـــﻚ را از ﻫﻤـــﻪ‬ ‫ﻃﺮف ﻣﺤﺎﺻـﺮه ﻛـﺮده‪ .‬ﭼﻨـﺪ ﻣـﺮغ و ﺧـﺮوس‪ ،‬ﺑـﻰاﻋﺘﻨـﺎ ﺑـﻪ اﻫﻤﻴـﺖ‬ ‫و ﻋﻈﻤــﺖِ ﻣﺤـــﻞ‪ ،‬در اﻃـــﺮافِ دﻓﺘـــﺮ و روي اﻳــﻮانﻫـــﺎﺋﻲ ﻛـــﻪ ﺑـــﺎ‬ ‫ﺣــﺼﻴﺮﻫﺎي ﻛﻬﻨــﻪ ﭘﻮﺷــﺎﻧﺪه ﺷــﺪه‪ ،‬ﻣــﺸﻐﻮل ﻓﻌﺎﻟﻴــﺖﻫــﺎي روزﻣــﺮه‬ ‫ﻫــﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻌــﻀﻰ از ﻣــﺮغﻫــﺎ زﻣــﻴﻦ را ﻛﻨــﺪه‪ ،‬ﺧــﺎك ﺑــﻪ ﻫــﻮا ﺑﻠﻨــﺪ‬ ‫ﻣــﻰﻛﻨﻨــﺪ و ﺧــﺮوسﻫــﺎي ﻫﻤــﺴﺎﻳﻪ ﻫــﻢ ﺳــﺮ ﻣــﺮغﻫــﺎ ﺑــﺎ رﻗﺒــﺎ ﮔﻼوﻳـﺰ‬ ‫ﺷــﺪه و ﺳﺮوﺻــﺪاي زﻳ ـﺎدي ﺑــﻪ راه اﻓﺘــﺎده‪ .‬رﻃﻮﺑــﺖ و ﮔﺮﻣــﺎي ﻫــﻮا‬ ‫ﻧﻔــﺲ را ﺑــﻪ ﺷــﻤﺎره ﻣــﻰاﻧــﺪازد‪ .‬ﻣﻴﻠﻴــﻮنﻫــﺎ ﻣﮕــﺲ در ﮔﺮدﺑــﺎدي‬ ‫ﺑــﻰاﻧﺘﻬــﺎ ﺑــﻪ دور ﻫــﻢ در ﭘــﺮوازي اﺑــﺪياﻧــﺪ‪ .‬ﻳــﻚ ﺟﻴــﭗ وﻳﻠﻴــﺰِ‬ ‫ﺧــﺎﻛﻰ رﻧــﮓ در ﺳــﺎﻳﺔ درﺧﺘــﺎن ﮔــﺮدو‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑــﻞ درِب وروديِ‬ ‫اﻃﺎﻗــﻚ اﻳــﺴﺘﺎده‪ .‬ﺻــﻨﺪﻟﻲﻫــﺎي ﺟﻴــﭗ را ﺑــﺎ ﺑﺮزﻧــﺖﻫــﺎي ﻛﻬﻨــﻪ‬ ‫ﭘﻮﺷـــﺎﻧﺪهاﻧـــﺪ‪ .‬ﺳـــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن از اﺗـــﺎق ﺑﻴـ ـﺮون آﻣـ ـﺪه‪ ،‬روي ﺳـــﭙﺮ‬ ‫ﺟﻠــﻮي ﺟﻴ ـﭗ ﻣــﻲﻧ ـﺸﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺑــﺎزواﻧﺶ را ﺑــﻪ ﻛــﺎﭘﻮت ﺗﻜﻴــﻪ ﻣــﻲدﻫــﺪ‪.‬‬

‫‪45‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻛــﻼه را ﺗــﺎ ﻧــﻮك ﺑﻴﻨــﻰ ﭘــﺎﺋﻴﻦ آورده‪ ،‬ﺷــﺮوع ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﺑــﻪ زﻣﺰﻣ ـﺔ‬ ‫ﻳ ـﻚ ﺗﺮاﻧــﻪ ﻣﺤﻠــﻰ ﮔﻴﻠﻜــﻰ‪ .‬ﻫــﺮ از ﮔــﺎﻫﻰ ﻧﻴــﺰ ﺳــﺮي ﺗﻜــﺎن داده و‬ ‫ﺑــﺎ ﺻــﺪاي ﺑﻠﻨــﺪ ﻧﺎﺳــﺰاﺋﻰ ﺗﺤﻮﻳ ـﻞ دﻳﻮاﻧــﻪاي ﻣــﻰدﻫﺪﻛــﻪ اﻣــﺮوز او را‬ ‫از آﺑﺸﮕﻮن ﺗﺎ ﭘﺎﺳﮕﺎه ﻛﺸﺎﻧﺪه‪.‬‬ ‫درون اﻃﺎﻗــــﻚ ژاﻧــــﺪارﻣﺮي ﮔﺮﻣــــﺎي ﻫــــﻮا دو ﭼﻨــــﺪان اﺳــــﺖ‪.‬‬ ‫ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ ﺑــﺎ ﻟﺒــﺎس ﻫﺰارﭘــﺎره و ﺧــﺎكآﻟــﻮد‪ ،‬رﻳــﺶ ﻧﺘﺮاﺷــﻴﺪه‬ ‫و ﻣﻮﻫــﺎي ژوﻟﻴــﺪه در ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار روي ﺻــﻨﺪﻟﻲ ﻧﺸــﺴﺘﻪ‪،‬‬ ‫و ﭼـــﺸﻢ ﺑـــﻪ او دوﺧﺘـــﻪ‪ .‬ﺳـــﺮﻛﺎر اﺳـــﺘﻮار‪ ،‬ﺣـــﺎل ﻛـــﻪ از ﺷـــﺮِ‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن راﺣــﺖ ﺷــﺪه ﺑــﻪ ﻧﺮﻣــﻰ ﻧﮕــﺎهِ ﭘﺪراﻧــﻪاي ﺑــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﻣــﻰاﻧــﺪازد‪ .‬در ﭼــﺸﻤﺎن او ﻧﺮﻣ ـﻰِ دﻳ ـﺪﮔﺎنِ روﺑــﺎﻫﻰ دﻳ ـﺪه ﻣــﻰﺷــﻮد‬ ‫ﻛـﻪ ﻗــﺼﺪ دارد ﻣــﺮغِ ﺻــﺎﺣﺒﺨﺎﻧﻪ را ﺑــﻪ ﻫــﺮ ﻛﻠﻜــﻰ ﻛــﻪ ﺷــﺪه ﺑــﻪ ﺗــﻮر‬ ‫ﺑﻴﺎﻧﺪازد‪ .‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﮔﺮﻣﻰ ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ در زﻧﺪﮔﻰ ﺧﻴﻠﻰ ﮔﺮﻓﺘﺎري داﺷﺘﻰ؟‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ از ﺗﻐﻴﻴــﺮ ﺣﺎﻟــﺖِ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﺗﻌﺠــﺐ ﻛــﺮده ﺑــﺎ‬ ‫ﺑﻰﺣﻮﺻﻠﮕﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺣﺪ ﻛﻪ اﻣﺮوز ﮔﺮﻓﺘﺎري دارم‪ ،‬ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻪام!‬ ‫ﺑــﺎزﭘﺮس ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻰ ﻛــﻪ ﺑــﻰاﺧﺘﻴـﺎر اﻧــﺴﺎن را ﺑــﻪ ﻳـﺎد ﻻﻻﺋـﻰ ﻣــﺎدران‬ ‫ﻣﻰاﻧﺪازد ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪46‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ اﻣﺮوز ﭼﻪ ﮔﺮﻓﺘﺎري ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ داري؟‬ ‫ـ ﻧﻤﻰداﻧﻢ‪.‬‬ ‫ـ ﻛﻰ ﻓﺮار ﻛﺮدي؟‬ ‫ـ از ﻛﺠﺎ؟‬ ‫ـ ﺑﮕـﻮ ﺟـﺎﻧﻢ‪ ،‬ﻣـﺎ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻫـﻢ از اﻳـﻦ ﺣـﺮفﻫـﺎ ﻧـﺪارﻳﻢ‪ .‬راﺳـﺘﺶ را‬ ‫ﺑﮕﻮ ﻛﻰ ﻓﺮار ﻛﺮدي؟‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ از اﻳــﻦ ﺳــﺌﻮاﻻت ﺧــﺴﺘﻪ ﺷــﺪه ﺑــﺎ ﺻــﺪاي ﺑﻠﻨــﺪ‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ــ واﷲ ﺑــﺎﷲ ﻣــﻦ ﻓــﺮار ﻧﻜــﺮدهام‪ .‬اﺻـﻼً ﻧﻤــﻰداﻧــﻢ ﺷــﻤﺎ از ﭼــﻪ ﺣــﺮف‬ ‫ﻣﻰزﻧﻴﺪ‪ .‬ﻣﻦ ‪...‬‬ ‫ﺳﺮﻛﺎر اﺳﺘﻮار ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﺧـﺴﺘﻪ ﻣـﻰآﻳـﺪ‪ ،‬ﺣﺎﻟـﺖ ﻣﺎدراﻧـﻪاش را از‬ ‫دﺳـﺖ داده‪ ،‬روي ﻣﻴـﺰ ﻧـﻴﻢ ﺧﻴـﺰ ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﻣﺜـﻞ ﮔــﺮگِ وﺣــﺸﻰ در‬ ‫ﭼــﺸﻤﺎن ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺧﻴ ـﺮه ﺷــﺪه و در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﺧــﻮن در ﺻــﻮرت و‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﻰﺟﻮﺷﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﻣﺮﺗﻴﻜــﻪ ﭘــﺪر ﺳــﻮﺧﺘﻪ از ﻛﺠــﺎ ﻓــﺮار ﻛــﺮدي؟ از ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن؟‬ ‫ﻧﻜﻨــﻪ ﻳــﺎﻏﻰ‪ ،‬ﻛﻤﻮﻧﻴــﺴﺖ و اﺷــﺘﺮاﻛﻰ ﻣــﺴﻠﻚ ﺑﺎﺷــﻰ و ﺧــﻮدت را‬ ‫ﺑﻪ دﻳﻮاﻧﮕﻰ زدي؟‬ ‫ﻋﺮﺑــﺪة ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﻣﺜــﻞ ﻧﻌــﺮة ﺧــﺮس اﻃﺎﻗــﻚ را ﺑــﻪ ﻟــﺮزه در‬ ‫آورده‪ ،‬ﺳــــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــــﻪ ﻗﺒــــﻞ از ﺗﻐﻴﻴــــﺮ ﺣﺎﻟــــﺖ ﻧﺎﮔﻬــــﺎﻧﻲ‬

‫‪47‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳﺮﻛﺎراﺳــﺘﻮار زﻳــﺮ ﻟــﺐ ﻣــﺸﻐﻮل ﻏﺮﻏــﺮ ﺑــﻮد از وﺣــﺸﺖ رﻧــﮓ و‬ ‫روﻳـــﺶ را ﻣـــﻰﺑـــﺎزد‪ .‬ﺑـــﺎ ﺷـــﻨﻴﺪن اﺗﻬـــﺎم اﺷـــﺘﺮاﻛﻰﻣـــﺴﻠﻚ و‬ ‫ﻛﻤﻮﻧﻴﺴﺖ ﻟـﺮزه ﺑـﺮ اﻧـﺪاﻣﺶ ﻣـﻲاﻓﺘـﺪ‪ .‬ﺳـﺎﻳﺔ ﺷـﻮمِ زﻧـﺪان و ﺷـﻜﻨﺠﻪ‬ ‫و ﺗﻴﺮﺑــﺎران را ﺑــﺮ ﺳــﺮ ﺧــﻮد ﻣــﻰﺑﻴﻨــﺪ‪ ،‬ﻧﺰدﻳــﻚ اﺳــﺖ از وﺣــﺸﺖ‬ ‫ﻗﺎﻟــﺐ ﺗﻬــﻰ ﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ اﺳــﺘﻐﺎﺛﻪ‪ ،‬ﻣﺜــﻞ ﺑﭽــﻪ ﻣﺪرﺳــﻪاي ﻛــﻪ ﺗﻜﻠﻴ ـﻒ‬ ‫ﺷﺐ را درﺳﺖ اﻧﺠـﺎم ﻧـﺪاده ﺑﺎﺷـﺪ ﺑـﺎ ﻟﻜﻨـﺖ زﺑـﺎن ﺷـﺮوع ﺑـﻪ ﻋﺠـﺰ و‬ ‫ﻻﺑﻪ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻪ ﺧـﺪا ﻣـﻦ اﺷـﺘﺮاﻛﻰ ﻣـﺴﻠﻚ ﻧﻴـﺴﺘﻢ‪ .‬ﺑـﻪ اون ﭘﻴﻐﻤﺒـﺮ و ﺑـﻪ ﻫﻤـﻮن‬ ‫اﻣﺎم‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻮﻛﺮ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ!‬ ‫و در ﻫﻤـﻴﻦ ﺣــﺎل ﺑــﺎ دﺳــﺖ ﺑــﻪ ﻋﻜــﺲ ﻛــﻮﭼﻜﻰ از ﻣﺤﻤﺪرﺿــﺎ ﺷــﺎه‬ ‫ﻛــﻪ ﺑــﺎﻻي ﺳـﺮِ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﺑــﺎ ﺳـﻴﻢ ﺑــﺮق از دﻳـﻮارِ آوﻳـﺰان ﺷــﺪه‬ ‫اﺷﺎره ﻣﻰﻛﻨﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﺋﻰ ﻛﻪ ﺷﺪت اﺣﺘﻀﺎر ﻣﻰﻟﺮزد ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺪا ﺧﺪﻣﺘﮕﺬار اﻋﻠﻴﺤﻀﺮت ﺷﺎﻫﻨﺸﺎه آرﻳﺎﻣﻬﺮ ﻫﺴﺘﻢ!‬ ‫ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن اﺳــﻢ ﺷــﺎه دﺳــﺖ و ﭘــﺎﻳﺶ ﺑــﻪ ﻟــﺮزه‬ ‫اﻓﺘﺎده‪ .‬رﻧﮓ از ﺻﻮرﺗﺶ ﻣﻰﭘﺮد و ﺑﺎ دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ ﺧُﺒﻪ‪ ،‬ﺧُﺒـﻪ! دﻳﮕـﺮ اﺳـﻢ از ﻣﻘﺪﺳـﺎت اﻳـﻦ ﻣﻤﻠﻜـﺖ ﻧﻤـﻰﺑـﺮيﻫـﺎ‪،‬‬‫و ﮔــﺮ ﻧــﻪ ﺧــﻮدم ﺑــﺎ اﻳ ـﻦ ﻛﻤﺮﺑﻨــﺪ آﻧﻘــﺪر ﻣــﻰزﻧــﻢ ﺗــﻮي ﺳــﺮت ﻛــﻪ‬ ‫ﺻﺪاي ﺳﮓ ﺑﺪى!‬

‫‪48‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺳـﺮش را ﻣﺜـﻞ ﻳـﻚ ﺟﻮﺟـﻪ ﭘـﺎﺋﻴﻦ ﻣـﻰاﻧـﺪازد و زﻳـﺮ ﻟـﺐ‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﺑﻨــﺪه در ﻛﻤﻴــﺴﻴﻮن دﻓــﺎعِ ﻣﺠﻠــﺲ ﻫﻤﻴــﺸﻪ از اﻓــﺰاﻳﺶ ﺣﻘــﻮقِ‬ ‫ﺧﺎدﻣﺎن دوﻟﺖ ﻋﻠﻰاﻟﺨﺼﻮص ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﻣﺴﻠﺢ دﻓﺎع ﻛﺮدهام ‪...‬‬ ‫ﺳﺮﻛﺎر اﺳﺘﻮار ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﺷـﻨﻴﺪن داﺳـﺘﺎنِ ﻣﺠﻠـﺲ ﺷـﻮراي ﻣﻠـﻰ ﻳـﻚﺑـﺎر‬ ‫دﻳﮕﺮ آن روي ﺳﮕﺶ ﺑﺎﻻ آﻣﺪه ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﻣﺮﺗﻴﻜ ـﺔ دﻳﻮاﻧــﻪ! ﻣــﻰدﻫــﻢ ﻫﻤــﺎن ﻣﺠﻠــﺲ ﻗﺎﻧﻮﻧﮕــﺬاري ﭘــﺪرت را‬ ‫در ﺑﻴــﺎورد‪ ،‬ﻣــﻰدﻫــﻢ ﺑﻴﻨﺪازﻧــﺪ ﺗــﺮا ﺗــﺎ اﺑــﺪ ﮔﻮﺷــﻪ دﻳﻮاﻧــﻪ ﺧﺎﻧــﻪ!‬ ‫ﻓﻬﻤﻴﺪي؟‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻰزﻧــﺪ زﻳ ـﺮ ﮔﺮﻳ ـﻪ‪ .‬از روي ﺻــﻨﺪﻟﻰ ﻟﻜﻨﺘــﻰ ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪه‬ ‫در ﺑﺮاﺑـــﺮ ﻣﻴـــﺰ‪ ،‬روي زﻣـــﻴﻦ و در ﻣﻘﺎﺑـــﻞِ ﺳـــﺮﻛﺎر اﺳـــﺘﻮار زاﻧـــﻮ‬ ‫ﻣــﻰزﻧــﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﭘﺎﻳــﻪﻫــﺎي ﻣﻴ ـﺰ را ﺑــﺎ دﺳــﺖﻫــﺎﻳﺶ در آﻏــﻮش‬ ‫ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ ،‬ﭼﺎﻧــﻪاش را روي ﻣﻴ ـﺰِ ژاﻧــﺪارﻣﺮي ﻣــﻰﮔــﺬارد و ﺑــﺎ ﺗــﻀﺮع‬ ‫و ﻧﺎﻟﻪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻪ ﺧﺪا ﻣﻦ دﻳﻮاﻧﻪ ﻧﻴﺴﺘﻢ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ ﻛﻼﻓــﻪ ﻣــﻰآﻳ ـﺪ‪ .‬دﻫــﺎن را ﺑــﺎز ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﺗــﺎ‬ ‫دوﺑــﺎره ﻋﺮﺑــﺪه ﺑﺰﻧــﺪ وﻟــﻰ دﻳﮕــﺮ در اﻳــﻦ ﮔﺮﻣــﺎ و رﻃﻮﺑــﺖ ﺣــﺎل داد‬ ‫و ﻓﺮﻳــﺎد ﻫــﻢ ﻧــﺪارد‪ .‬از ﺟــﺎ ﺑﻠﻨـــﺪ ﺷــﺪه و ﺑــﻰﺗﻮﺟــﻪ ﺑــﻪ ﻧﺎﻟـــﻪ و‬

‫‪49‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﮔﺮﻳﻪﻫـﺎي ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـﻪ ﻃـﺮف در اﺗﺎﻗـﻚ ﮔـﺎم ﺑﺮﻣـﻰدارد‪ .‬ﺑـﺎ ﻫـﺮ‬ ‫ﻗـــﺪم ﻛـــﻪ از ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ دور ﻣـــﻰﺷـــﻮد ﺻـــﺪاي ﺿـــﺠﻪ و ﻧﺎﻟـــﺔ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎﻻﺗﺮ ﻣــﻰرود‪ .‬ﺑــﺎزﭘﺮس در را ﺑــﺎز ﻛــﺮده و ﺑــﺎ ﺻــﺪاي‬ ‫ﺑﻠﻨـــﺪ ﺳـــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن را ﻛـــﻪ ﻫﻨـــﻮز روي ﺳـــﭙﺮِ ﻣﺎﺷــﻴﻦ ﻣـــﺸﻐﻮل آواز‬ ‫ﺧﻮاﻧﺪن اﺳﺖ ﺻـﺪا ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫﻤـﺎﻧﻄﻮر ﻛـﻪ ﻣﻴـﺰ را ﺑﻐـﻞ‬ ‫ﻛﺮده ﺑـﺎ وﺣـﺸﺖ ﺻـﻮرت ﺧـﻮد را ﺑـﻪ ﺟﺎﻧـﺐ آنﻫـﺎ ﺑـﺮ ﻣـﻰﮔﺮداﻧـﺪ‪.‬‬ ‫از آﻧﭽﻪ ﻣﺎﺑﻴﻦ آﻧﺎن رد و ﺑـﺪل ﻣـﻰﺷـﻮد ﺑـﺎز ﻫـﻢ ﻓﻘـﻂ ﭼﻨـﺪ ﺗـﺎ »ﺑـﺸﻮ‪،‬‬ ‫ﺑــﺸﻮ« ﻣــﻰﻓﻬﻤــﺪ‪ .‬ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﻳ ـﻚ زﻧﺠﻴ ـﺮِ دو ﻣﺘــﺮي و‬ ‫ﭼﻨــﺪ ﻗﻔــﻞ و ﻛﻠﻴــﺪِ زﻧﮕــﺰده از درون ﺟﻴــﭗ ﺑﺮداﺷــﺘﻪ دوان دوان ﺑــﻪ‬ ‫ﻃــﺮفِ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻰدود‪ .‬ﺻــﺪاي ﺑــﻪ ﻫــﻢ ﺧــﻮردن ﺣﻠﻘــﻪﻫــﺎي‬ ‫زﻧﺠﻴ ـﺮِ زﻧــﮓزده و ﻫﻴ ـﺎﻫﻮي ﮔــﺎمﻫــﺎي ﺳــﻨﮕﻴﻦ ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻫﻤﻬــﺔ‬ ‫ﻋﺠﻴﺒـــﻰ ﺑـــﻪ راه اﻧﺪاﺧﺘـــﻪ‪ .‬ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـــﺎ دﻳـ ـﺪن ﻏـــﻞ و زﻧﺠﻴـ ـﺮ‬ ‫دﺳــﺖﻫــﺎ را ﻣﺤﻜــﻢﺗــﺮ ﺑـﻪ دورِ ﻣﻴـﺰ ﺣﻠﻘــﻪ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﭼــﺸﻢﻫــﺎ را ﺑــﺮ‬ ‫ﻫــﻢ ﻣــﻰﮔــﺬارد و ﺷــﺮوع ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﺑــﻪ ﻓﺮﻳــﺎد ﻛــﺸﻴﺪن‪ .‬از ﺳــﺮو‬ ‫ﺻـــﺪاي او ﻣـــﺮغ و ﺧـــﺮوسﻫـــﺎي ﺣﻴـ ـﺎطِ ﭘﺎﺳـــﮕﺎه ﻗﺪﻗـــﺪﻛﻨﺎن از‬ ‫اﻃﺮافِ در ﻣﺘﻔﺮق ﻣـﻰﺷـﻮﻧﺪ و اﻻغِ ﺳـﭙﻴﺪي ﻛـﻪ ﭼﻨـﺪ ﻣﺘـﺮ دورﺗـﺮ ﺑـﻪ‬ ‫درﺧﺘــﻰ ﺑــﺴﺘﻪ ﺷــﺪه ﻫــﻢﺻــﺪا ﺑــﺎ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻋﺮﻋــﺮ ﺑﻠﻨــﺪي ﺳــﺮ‬ ‫ﻣ ـﻰدﻫــﺪ‪ .‬ﺑــﺪن ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻪ رﻋــﺸﻪ اﻓﺘــﺎده‪ .‬ﻣﻴ ـﺰِ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار‬ ‫ﻧﻴ ـﺰ ﺑــﺎ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻪ ﺗﻜــﺎن ﺗﻜــﺎن ﻣــﻰاﻓﺘــﺪ و ﭘﺎﻳ ـﻪﻫــﺎﻳﺶ ﺑــﺎ ﺳــﺮو‬ ‫ﺻــﺪاي زﻳــﺎد ﺑــﻪ ﻛــﻒ اﻃﺎﻗــﻚ ﻣــﻰﺧــﻮرد‪ .‬وﻟــﻰ ﻗﺒــﻞ از آﻧﻜــﻪ‬ ‫ﮔﺮوﻫﺒــﺎن ﭘــﺎي ﺑــﻪ درون ﺑﮕــﺬارد ﺳ ـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﻛــﻪ ﻣﻴ ـﺰ را‬ ‫در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻛﻒ ﺑﻪ دﻫﺎن آورده و از ﻫﻮش ﻣﻰرود‪.‬‬

‫‪50‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫٭٭٭‬ ‫ﻫــﻴﭽﻜﺲ از آﻧﭽــﻪ در آن روزﻫــﺎ ﺑــﺮ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﮔﺬﺷــﺖ ﭼﻴــﺰي‬ ‫ﻧﻤــﻰداﻧــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ﺳــﭙﺮي ﺷــﺪنِ ﭼﻨــﺪﻳﻦ روز ﺗﻘﺮﻳﺒ ـﺎً ﺑــﺮ ﻫﻤ ـﺔ آنﻫــﺎﺋﻰ‬ ‫ﻛــﻪ وي را ﻣــﻰﺷــﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﻣــﺴﻠﻢ ﺷــﺪه ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﺮده‪.‬‬ ‫ﻫﻤــﻪ در اﻳ ـﻦ ﻓﻜــﺮ ﺑﻮدﻧــﺪ ﻛــﻪ راﻫــﻰ ﺑــﺮاي اﻋــﻼم ﻣــﺮگِ ﻧﺎﺑﻬﻨﮕــﺎمِ‬ ‫ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة آﺑﺰﻳﺮﺑــﺎﻻي اﻟﻴﮕــﻮدرز ﭘﻴ ـﺪا ﻛــﺮده ﻣــﺴﺌﻠﻪ را ﻓﻴ ـﺼﻠﻪ دﻫﻨــﺪ‪.‬‬ ‫ژاﻧــﺪارمﻫــﺎﺋﻰ ﻛــﻪ ﭘﻴﻜــﺮ زﺧﻤــﻰ و ﺧــﺮد و ﺧﺎﻛــﻪﺷــﻴﺮ او را در ﻳﻜــﻰ‬ ‫از ﻛــﻮرهراهﻫــﺎي دوراﻓﺘــﺎدة ﭼــﺎﻟﻮس ﻳﺎﻓﺘﻨــﺪ او را ﻫﻤــﺎن روز ﺗﺤــﺖ‬ ‫ﻋﻨــﻮان »دﻳﻮاﻧــﺔ ﻧﺎﺷــﻨﺎس« ﺗﺤﻮﻳــﻞ دﻳﻮاﻧــﻪ ﺧﺎﻧــﻪ ﻻﻫﻴﺠــﺎن دادﻧــﺪ‪.‬‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ از ﻛﻤــﻚﻫــﺎي ادارة آﮔــﺎﻫﻰ ﻧﺎاﻣﻴــﺪ ﺷــﺪه‪،‬‬ ‫ﺑــﺎ اﻧــﺪاﺧﺘﻦ ﺳــﻔﺮه ﻧــﺬري و ﺧــﺮج دادن ﺑــﻪ ﻓﻘــﺮا دﺳــﺖ ﺑــﻪ داﻣــﻦِ‬ ‫ﭘﻴﻐﻤﺒـــﺮ و اﺋﻤـــﻪ اﻃﻬـــﺎر زده ﺗـــﺎ ﺷـــﻮﻫﺮش را ﺑـــﺮاي او ﭘﻴــﺪا ﻛﻨﻨـــﺪ‪.‬‬ ‫دوﻟـــﺖ و ﻣﺠﻠـــﺲ ﻫـــﻢ ﺑـــﺪون ﻫـ ـﻴﭻ ﺗـــﻮﺟﻬﻰ ﺑـــﻪ ﻓﻘـــﺪان وﺟـــﻮدِ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻪ ﻛﺎرﺷــﺎن ﻃﺒــﻖ ﻣﻌﻤــﻮل اداﻣــﻪ ﻣــﻰدﻫﻨــﺪ‪ .‬ﻗــﻮاﻧﻴﻦ و‬ ‫ﻣــﺼﻮﺑﺎت دوﻟــﺖ ﺑــﻪ ﻣﺠﻠــﺲ ﻣــﻰرود و در ﺑــﺎرة آﻧــﺎن ﺑــﻪ ﺷـﻴﻮهﻫــﺎي‬ ‫ﻣﺮﺿﻴﻪ و ﻣﺮﺳـﻮﻣﻪ ﻫﻤـﺎن ﻧﻄـﻖﻫـﺎي ﺳـﺎﺑﻖ اﻳـﺮاد ﻣـﻲﺷـﻮد‪ .‬در رأس‬ ‫ﺳــﺎﻋﺖ ‪ 12‬ﻫــﻢ ﻓﺮﻳــﺎد ﺗﻜــﺎن دﻫﻨــﺪة »ﻧﺎﻫــﺎر« ﻫﻤــﻪ را ﻫﻤــﺎن ﺟــﺎﺋﻲ‬ ‫ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوﻧﺪ ﻣﻰﻓﺮﺳﺘﺪ!‬ ‫وﻟــﻰ‪ ،‬در اﻳ ـﻦ ﻣﻴ ـﺎن ادارة آﮔــﺎﻫﻰ ﻫﻨــﻮز دﺳــﺖ از ﺗﻌﻘﻴ ـﺐ ﭘﺮوﻧــﺪه‬ ‫ﺑﺮﻧﺪاﺷــﺘﻪ‪ .‬ﺳــﺮﮔﺮد رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛــﻪ ﺑﻌــﺪ از ﻋﻤــﺮي دوﻳ ـﺪن ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎلِ‬ ‫دزدﻫــﺎ و ﻣــﺎلﺧﺮﻫــﺎ ﺣــﺎﻟﺶ از ادارة آﮔــﺎﻫﻰ ﺑـﻪ ﻫــﻢ ﺧــﻮرده ﺑــﻮد ﺑــﺎ‬

‫‪51‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑــﻪ دﺳــﺖ ﮔــﺮﻓﺘﻦ ﭘﺮوﻧــﺪة ﺟﺎﻟــﺐ ﺗﻮﺟــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺣــﺎل و روز‬ ‫دﻳﮕــﺮي دارد‪ ،‬ﺗﻤــﺎم ﺗــﻼش ﺧــﻮد را ﺑـﻪ ﻛــﺎر ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺗــﺎ ﻗــﻀﻴﻪ را ﺑــﻪ‬ ‫ﻧﺤــﻮي ﺣــﻞ ﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻫــﺮ روز ﺻــﺒﺢ‪ ،‬زودﺗــﺮ از ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﺳــﺮ ﻛــﺎر‬ ‫ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻰﺷـﻮد و ﺑـﻪ دﻟﻴـﻞ ﺳـﺮي ﺑـﻮدن ﻣـﺴﺌﻠﻪ از ﻛـﺴﻰ ﻫـﻢ در اﻳـﻦ‬ ‫ﺑﺎره ﻛﻤﻜـﻰ ﻧﻤـﻰﮔﻴـﺮد‪ .‬ﺟﻨـﺎب ﺳـﺮﻫﻨﮓ رﺋـﻴﺲِ ﭘﻠـﻴﺲ ﻫـﻢ ﮔﻮﻳـﺎ‬ ‫ﺟﺮﻳـﺎن را ﺑﻜﻠــﻰ ﻓﺮاﻣــﻮش ﻛــﺮده ﺑﺎﺷــﺪ‪ ،‬ﭼــﺮا ﻛــﻪ دﻳﮕــﺮ ﺳــﺮاﻏﻰ از‬ ‫او ﻧﻤــﻰﮔﻴ ـﺮد‪ .‬رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﺳــﻌﻰ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﺑــﻪ ﺷ ـﻴﻮهاي ﺳ ـﻴﻨﻤﺎﺋﻰ وارد‬ ‫ﻋﻤــﻞ ﺷــﺪه و ﻫﻤ ـﻪ‪ ،‬از ﺟﻤﻠــﻪ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻛــﺎﻣﻼً ﻏــﺎﻓﻠﮕﻴﺮ‬ ‫ﻧﻤﺎﻳـــﺪ‪ .‬ﺟﻨـــﺎب ﺳـــﺮﮔﺮد ﻣﻌﺘﻘـــﺪ اﺳـــﺖ ﻛـــﻪ ﺑـــﺎ وﺟـــﻮد ﺗﻤـــﺎم‬ ‫ﺻـﺤﺒﺖﻫـﺎﺋﻰ ﻛـﻪ آﻧـﺮوز از زﺑــﺎن ﺳـﺮﻫﻨﮓ و ﺧـﺎﻧﻢ ﺷـﻨﻴﺪه‪ ،‬ﻣــﺴﺌﻠﻪ‬ ‫»ﺳـﺎﻧﺘﻴﻤﺎﻧﺘﺎل« اﺳــﺖ‪ ،‬و ﻧﻤﺎﻳﻨـﺪة آﺑﺰﻳﺮﺑــﺎﻻ ﺑـﺎ ﻳـﻚ ﺳـﻴﻤﻴﻦ ﺑـﺮِ زرﻳـﻦ‬ ‫ﻣــﻮي ﺟــﺎﺋﻰ از ﺗــﺮس ﺧــﺎﻧﻢ ﻗــﺎﻳﻢ ﺷــﺪه‪ .‬اﻳــﻦ ﻓﻜــﺮ ذﻫــﻦ و روح‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ را ﭘــﺮ ﻛــﺮده‪ .‬ﻣﺮﺗــﺐ ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ﻣــﺜﻼً ﻛﺠــﺎ‬ ‫ﻣــﻰﺗﻮاﻧــﺪ ﺑﺎﺷــﺪ؟« ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﺗﻤــﺎم اﻣﻜﺎﻧــﺎت را روي ﻳــﻚ ﺗﻜــﻪ‬ ‫ﻛﺎﻏــﺬ ردﻳــﻒ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻓــﺮار ﺑــﻪ اروﭘــﺎ‪ ،‬ﺷــﻤﺎل و ﻛﻨــﺎر درﻳــﺎ‪،‬‬ ‫ﻛـ ـﻴﺶ‪ ،‬ﺧﺎﻧـــﻪاي دﻧـــﺞ در ﺷـــﻤﻴﺮاﻧﺎت‪ ،‬ﺑﺎﻏـــﺎتِ ﻛـــﺮج و ﻫـــﺰاران‬ ‫ﺟﺎي دﻳﮕﺮ ﻛﻪ ﻋﻘﻞ ﺷـﻴﻄﺎن ﻫـﻢ ﺑـﻪ آن ﻧﻤـﻰرﺳـﺪ‪ .‬وﻟـﻰ ﻣـﻲﺑﺎﻳـﺪ از‬ ‫ﺟــﺎﺋﻰ ﺷــﺮوع ﻛ ـﺮد‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ادارة ﮔﺬرﻧﺎﻣــﻪ ﺑﻬﺘــﺮﻳﻦ‬ ‫ﻧﻘﻄﺔ ﺷﺮوع اﺳﺖ!«‬ ‫ﻫـــﻮا آﻓﺘـــﺎﺑﻰ اﺳـــﺖ‪ .‬ﺟﻨـــﺎب ﺳـــﺮﮔﺮد رﺷـ ـﻴﺪﻧﻴﺎ در ﺣـــﻮاﻟﻰ ادارة‬ ‫ﮔﺬرﻧﺎﻣــﻪ از ﭘﻴﻜــﺎنِ ﺟﻮاﻧــﺎنِ ﻗﺮﻣــﺰ رﻧﮕــﻰ ﻛــﻪ ﺟﺪﻳ ـﺪاً ﺧﺮﻳ ـﺪه ﭘﻴ ـﺎده‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﻧﮕﻬﺒــﺎن اداره ﺑــﺎ دﻳــﺪن ﻳــﺎل و ﻛﻮﭘــﺎلِ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﮔﺮد‬

‫‪52‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻳــﻚ ﺳــﻼم ﻧﻈــﺎﻣﻰ ﺗﺤﻮﻳــﻞ ﻣــﻰدﻫــﺪ و اﻳــﺸﺎن وارد ﻣــﻰﺷــﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫رﺋـــﻴﺲ ﻗـــﺴﻤﺖ از دوﺳـــﺘﺎن دوران داﻧـــﺸﻜﺪة اوﺳـــﺖ و ﺟﻨـــﺎب‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد ﺑــﺎ ﺧﻮﺷــﺤﺎﻟﻰ زﻳــﺎد ﺑــﺪون ﻫــﻴﭻ ﻣﻌﻄﻠــﻰ وارد دﻓﺘــﺮش‬ ‫ﻣﻰﺷﻮد‪.‬‬ ‫ـ ﺻﻔﻰﺟﺎن ﭼﻄﻮري؟ ﺧﺎﻧﻢ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﭼﻄﻮرﻧﺪ؟‬ ‫ـــ راﺳــﺘﺶ را ﺑﺨــﻮاﻫﻰ رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎي ﻛﻠــﻚ‪ ،‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺑﭽــﻪﻫــﺎ ﻛــﻪ‬ ‫ﺧﻮباﻧﺪ‪ ،‬وﻟﻲ ﺗﻮ ﻛﻪ ﻋﺰﺑﻰ ﺣﺘﻤﺎً ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫ـــ ﭼــﺮا ﺑﻬﺘــﺮ ﺑﺎﺷــﻪ؟ اﻧــﺴﺎن ﺑﺎﻳــﺪ ﺗــﺸﻜﻴﻞ ﺧــﺎﻧﻮاده ﺑﺪﻫــﺪ و ﺳــﺮو‬ ‫ﺳﺎﻣﺎن ﺑﮕﻴﺮد ‪...‬‬ ‫ـ ـ ﺧُﺒــﻪ‪ ،‬ﺧُﺒــﻪ‪ ،‬ﺑــﺴﻪ دﻳﮕ ـﻪ‪ .‬ﺣــﺮفﻫــﺎي ﻣــﺎ رو ﺗﺤﻮﻳ ـﻞ ﺧﻮدﻣ ـﻮن‬ ‫ﻧـــﺪه‪ .‬ﺣـــﺎﻻ ﺑﮕـــﻮ ﺑﺒﻴـ ـﻨﻢ‪ ،‬وﺳـــﻂ روز‪ ،‬وﻗـــﺖ اداري و ﺑـ ـﻲﺧﺒـــﺮ‬ ‫آﻣﺪي‪ ،‬ﭼﻜﺎر داري؟‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن اﻳــﻦ ﺳــﺌﻮال ﻛﻤــﻰ ﺗــﻮ ﻟــﺐ ﻣــﻰرود‪.‬‬ ‫اوﻻً ﻣــﺴﺌﻠﻪ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮرﻳﻜــﻪ رﺋ ـﻴﺲ ﭘﻠ ـﻴﺲ ﮔﻔﺘــﻪ »ﺳــﺮي« اﺳــﺖ‪ .‬دوﻣ ـﺎً‬ ‫ﺑــﺪون ﻫـﻴﭻ ﻣﻘﺪﻣــﻪاي ﻛــﻪ ﻧﻤــﻰﺗﻮاﻧــﺪ ﻗــﻀﻴﻪ را ﺗﻌﺮﻳـﻒ ﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺳــﻮﻣﺎً‬ ‫اﮔــﺮ ﻫــﻢ ﺗﻌﺮﻳ ـﻒ ﻛﻨــﺪ ﻛــﺪام ﻗــﺴﻤﺖ ﻗــﻀﻴﻪ را ﺑﺎﻳ ـﺪ ﺣــﺬف ﻛــﺮد‪.‬‬ ‫وﻟـــﻰ ﺑـــﺎز ﻫـــﻢ از ﻟﺒﺨﻨـ ـﺪِ دوﺳـــﺘﺎﻧﻪاش ﻛﻤـــﻚ ﻣـــﻰﮔﻴـ ـﺮد و ﺑـــﺎ‬ ‫ﺧﻮﺷﺮوﺋﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ــــ واﷲ‪ ،‬ﻣـــﻦ ﻳـــﻚ ﻓـــﺎﻣﻴﻠﻰ دارم ﻛـــﻪ ﭼﻄـــﻮر ﺑﺮاﻳـــﺖ ﺑﮕـــﻮﻳﻢ‪،‬‬ ‫وﺿــﻌﺶ ﺧــﺮاب اﺳــﺖ‪ .‬ﺑــﺎ زﻧــﺶ دﻋــﻮا دارد‪ .‬ﺑﭽــﻪﻫــﺎ را ﻫــﻢ‬

‫‪53‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﮔﺬاﺷــﺘﻪ و ﻏﻴـﺐاش زده‪ .‬ﻣــﻰﺧﻮاﺳــﺘﻢ ﺑﺒﻴـﻨﻢ ﻳـﻚ دﻓﻌــﻪ ﺑــﻪ ﺳــﺮش‬ ‫ﻧــﺰده ﺑﺎﺷــﺪ‪ ،‬ﭘﺎﺳــﭙﻮرت ﺑﮕﻴــﺮد و ﺑــﺮود ﺧــﺎرج! ﻣــﻲداﻧــﻲ اﺻــﻼً‬ ‫ﺧـﻮب ﻧﻴــﺴﺖ اﻳـﻦ زن و ﺑﭽـﻪ را ﺑــﻰﺧــﺮج و ﻣﺨـﺎرج ول ﺑﻜﻨـﺪ ﺗــﻮي‬ ‫ﻣﻤﻠﻜﺖ!‬ ‫رﺋﻴﺲِ اداره ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻰﺧﻨﺪد و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ــ ﺑــﺮاي ﻫﻤـﻴﻦ ﻛــﺎر ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪي آﻣــﺪي اﻳﻨﺠــﺎ؟ ﺗﻠﻔــﻦ ﻣــﻰﻛــﺮدي‪،‬‬ ‫ﺑﻬﺖ ﻣﻰﮔﻔﺘﻢ!‬ ‫ـ ـ آﺧــﻪ ﻧﻤــﻰﺧــﻮاﻫﻢ ﻣــﺴﺌﻠﻪ درز ﺑﻜﻨــﺪ‪ .‬آﺑــﺮوي ﻳ ـﻚ ﺧــﺎﻧﻮاده در‬ ‫ﻣﻴﺎن اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ـ ـ ﻣــﺴﺌﻠﻪ از دﻫــﻦ ﻣــﻦ درز ﻧﻤــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻣ ـﺮا ﺑﺎﻳ ـﺪ ﺗــﺎ ﺣــﺎﻻ ﺷــﻨﺎﺧﺘﻪ‬ ‫ﺑﺎﺷﻰ‪ .‬اﺳﻤﺶ را ﺑﮕﻮ ﺗﺎ دﻓﺘﺮ را ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻢ‪.‬‬ ‫ـ آﺧﺮ‪ ،‬اﺳﻤﺶ را ﻧﻤﻰﺧﻮاﻫﻢ ﺑﮕﻮﻳﻢ‪.‬‬ ‫رﺋـ ـﻴﺲ ﺳـــﻜﺮﻣﻪﻫـــﺎﻳﺶ در ﻫـــﻢ ﻣـ ـﻲرود و ﺑـــﺎ ﻟﺤﻨـــﻰ ﻛـــﻪ از آن‬ ‫ﮔﻼﻳﻪﻣﻨﺪي ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻰرﺳﺪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ اﻳ ـﻦ آدم اﻳﻨﻘــﺪر ﻣﻬــﻢ اﺳــﺖ ﻛــﻪ اﮔ ـﺮ اﺳــﻤﺶ را ﺑﮕــﻮﺋﻰ ﻫﻤــﻪ او‬ ‫را ﻣﻰﺷﻨﺎﺳﻨﺪ؟‬ ‫ﺑﻌﺪ ﻫﻢ در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮق ﻣﻲزﻧﺪ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻧﻜﻨﺪ ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﺎن وﺻﻠﺖ ﻛﺮدهاي و ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﻤﻰﮔﻮﺋﻰ؟‬

‫‪54‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ــ ﻧــﻪ ﺻــﻔﻰﺟــﺎن! ﺑــﺎ ﺑﺰرﮔــﺎن وﺻــﻠﺖ ﻧﻜــﺮدهام‪ ،‬وﻟــﻰ اﮔـﺮ اﺟــﺎزه‬ ‫ﺑﺪﻫﻰ ﻣﻰﺧﻮاﻫﻢ ﺧﻮدم ﻧﮕﺎه ﻛﻨﻢ‪.‬‬ ‫ـ اﺟﺎزه ﻧﻤﻰﺧﻮاﻫﺪ‪ .‬اﺳﻢ ﻓﺎﻣﻴﻠﺶ ﺑﺎ ﭼﻪ ﺣﺮﻓﻰ ﺷﺮوع ﻣﻰﺷﻮد؟‬ ‫ـ ﺑﺎ ﺣﺮف ﺷﻴﻦ!‬ ‫ﭼﻨــﺪ ﻣــﺎه ﭘ ـﻴﺶ ﻛــﻪ رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ در ادارة ﮔﺬرﻧﺎﻣــﻪ در ﺑــﺎره ﻓــﺮار ﻳ ـﻚ‬ ‫دزد از ﻣــﺮز ﺑﺎزرﮔــﺎن ﺗﺤﻘﻴﻘــﺎت ﻣــﻰﻛــﺮد‪ ،‬دﻳ ـﺪه ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﺣــﺮوف‬ ‫ﺳـﻴﻦ و ﺷـﻴﻦ در ﭘﺮوﻧــﺪهاي واﺣــﺪ ﻧﮕﻬــﺪاري ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬اﻣــﺮوز ﻫــﻢ‬ ‫در دل ﺧﺪاﺧــﺪا ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻫﻨــﻮز ﻫﻤ ـﻴﻦ ﺑﺎﻳﮕــﺎﻧﻰ را ﺣﻔــﻆ ﻛــﺮده‬ ‫ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻠﻔﻦِ رﺋـﻴﺲ ﻗـﺴﻤﺖ آﻧـﺎً دﻓﺘـﺮ ﻗﻄـﻮر و ﻋﻈﻴﻤـﻰ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻗﻠـﻢ‬ ‫درﺷــﺖ و ﻣﺮﻛ ـﺐِ ﭼ ـﻴﻦ ﺑــﺮ آن ﺣــﺮوف ﺳ ـﻴﻦ و ﺷ ـﻴﻦ ﻧﻘــﺶ ﺑــﺴﺘﻪ‪،‬‬ ‫ﻫﻤﭽــﻮن ﻛﺘــﺎب ﻣﻘــﺪس روي دﺳــﺖﻫــﺎي ﻳــﻚ ﺳــﺮﺑﺎز وﻇﻴﻔــﻪ‪،‬‬ ‫وارد اﺗــﺎق ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬دﻓﺘــﺮ ﺑــﺎ اﺣﺘﺮاﻣــﺎت ﻓﺎﺋﻘــﻪ ﭼــﻮن ﻣﻮﺟــﻮدي‬ ‫ﻋﺰﻳﺰﺗــﺮ از ﺟــﺎن روي ﻣﻴ ـﺰ ﺟﻨــﺎب رﺋ ـﻴﺲ ﻗــﺮار ﻣــﻰﮔﻴ ـﺮد‪ .‬رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ‬ ‫و ﺳــﺮﮔﺮد ﺻــﻔﻰ ﻛــﻪ ﺑــﺎ دﻳــﺪن دﻓﺘــﺮ رﻧــﮓ از رويﺷــﺎن ﻛﻤــﻰ‬ ‫ﭘﺮﻳﺪه‪ ،‬ﺑـﺎ ﺣﺎﻟـﺖ ﻧﻴﻤـﻪ ﺧﺒـﺮدار ﻏﺮﻗـﻪ در اﺣﺘﺮاﻣـﺎت ﻓﺎﺋﻘـﻪ‪ ،‬ﺑـﻪ دﻓﺘـﺮ‬ ‫ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪهاﻧـﺪ‪ .‬ﭼﻨـﺪ ﻟﺤﻈـﻪ ﻃـﻮل ﻣـﻰﻛـﺸﺪ ﺗـﺎ رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ از ﻧـﺸﺌﮕﻰ‬ ‫دﻳــﺪار دﻓﺘــﺮ ﺑﻴــﺮون آﻳــﺪ و ﺑــﻪ ﺧــﺎﻃﺮ آورد ﻛــﻪ ﺑــﺮاي ﭼــﻪ اﻣــﺮي‬ ‫اﻣــﺮوز ﺑــﻪ اداره ﮔﺬرﻧﺎﻣــﻪ آﻣــﺪه‪ .‬وﻟــﻰ ﺳــﺮﮔﺮد ﺻــﻔﻰ ﻛــﻪ در اﻳ ـﻦ‬ ‫ﻣﻴــﺎن ﺣــﺲِ ﻛﻨﺠﻜــﺎوﻳﺶ ﺑــﻪ ﺷــﺪت ﺗﺤﺮﻳــﻚ ﺷــﺪه زل زده و ﺑــﻪ‬ ‫رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺧﻴـــﺮه ﻣﺎﻧـــﺪه و در دل ﻣـــﻰﮔﻮﻳـــﺪ‪» :‬اي ﭘـــﺪر ﺳـــﻮﺧﺘﺔ‬ ‫ﻛﻮﭼــﻮل ﻣﻮﭼــﻮل‪ ،‬ﺣﺘﻤــﺎً زﻧــﻰ‪ ،‬دﺧﺘــﺮي زﻳــﺮ دﻧــﺪان ﮔﺮﻓﺘــﻪاي و‬

‫‪55‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫آﻣــﺪهاي ﺑﺒﻴﻨــﻰ ﻃﻌﻤــﻪ از دﺳــﺘﺖ در ﻧﺮﻓﺘــﻪ ﺑﺎﺷــﺪ‪ «.‬ﺑﻌــﺪ ﻫــﻢ در‬ ‫ﺧﻴـﺎل اﺿـﺎﻓﻪ ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪» :‬ﻗﺮﻣــﺴﺎق ﺧـﻮدش را ﺑـﻪ ﻣـﻮشﻣﺮدﮔــﻰ زده‪،‬‬ ‫ﻃــﺮف آﻧﻘــﺪر ﻣﻌــﺮوف اﺳــﺖ ﻛــﻪ اﺳــﻤﺶ را ﻫــﻢ ﻧﻤــﻰﺧﻮاﻫــﺪ‬ ‫ﺑﮕﻮﻳـ ـﺪ‪ ،‬ﭼـــﻪ ﻋﺮوﺳـــﻰاي ﺑﺎﻳـ ـﺪ ﺑـــﻪ راه ﺑﻨﺪازﻧـــﺪ ﺣـــﺎﻻ‪ ،‬اﻳـ ـﻦ را‬ ‫ﻣ ـﻲﮔﻮﻳﻨــﺪ زﻧــﺪﮔﻰ‪ .‬ﺷــﺎﻳﺪ ﻣــﺎ ﻫــﻢ از ﻗِﺒــﻞ اﻳ ـﻦ رﻳ ـﺰه ﻣﻴ ـﺰه ﻛــﺎر و‬ ‫ﺑﺎرﻣــﺎن ﺑﮕﻴــﺮد‪ «.‬ﭼــﺸﻤﺎنِ ﺳــﺮﮔﺮد ﺻــﻔﻰ ﺑــﺮ روي ﺟﻠــﺪِ ﺳــﻴﺎه و‬ ‫ﭼــﺮوك ﺧــﻮردة دﻓﺘــﺮ ادارة ﮔﺬرﻧﺎﻣــﻪ ﺗــﺼﻮﻳﺮ ﺧــﻮدش را ﻣــﻰﺑﻴﻨــﺪ‬ ‫ﻛــﻪ از ﻗِﺒــﻞ دوﺳــﺘﻰ ﺑــﺎ رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﻪ ﻣﻘــﺎم ارﺗــﺸﺒﺪي ارﺗﻘــﺎء درﺟــﻪ‬ ‫ﻳﺎﻓﺘــﻪ و ﺳــﻮار ﺑــﺮ ﻳـﻚ ﺑﻨـﺰِ ﺳــﺮﻣﻪاي رﻧــﮓ ﺑــﺮاي ﺷــﺮﻓﻴﺎﺑﻰ ﺑــﻪ ﻛـﺎخ‬ ‫ﻧﻴـﺎوران ﻣــﻲرود‪ .‬ﻳـﻚ ﻣﻮﺗــﻮر ﺳــﻮار ﻫــﻢ او را اﺳــﻜﻮرت ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪.‬‬ ‫و در ﻃﻮل راه ﺑـﻪ دﻻﺋـﻞ اﻣﻨﻴﺘـﻰ ﺗﻌـﺪاد اﺳـﻜﻮرتﻫـﺎ ﻣﺮﺗـﺐ اﻓـﺰاﻳﺶ‬ ‫ﻣــﻲﻳﺎﺑــﺪ‪ ،‬و در ﻋــﺮض ﭼﻨــﺪ ﺛﺎﻧﻴــﻪ آﻧﭽﻨــﺎن اﺳــﻜﻮرت ﻋﻈﻴﻤــﻰ در‬ ‫ﻋﻘﺐ و ﺟﻠﻮي ﺑﻨـﺰِ ﻛـﺬا ﺑـﻪ راه ﻣـﻰاﻓﺘـﺪ ﻛـﻪ اﺳـﺘﺎﻟﻴﻦ ﻫـﻢ ﺑـﻪ ﺧـﻮاب‬ ‫ﻧﺪﻳـﺪه‪ .‬ﺳــﭙﺲ ﺑﻨـﺰ ﺳــﺮﻣﻪاي ﺑـﻪ ﺗــﺪرﻳﺞ ﺑـﻪ ﻳـﻚ روﻟـﺰروﻳﺲ ﺗﺒــﺪﻳﻞ‬ ‫ﻣــﻰﺷــﻮد‪ ،‬و ﺳــﺮﮔﺮد ﺻــﻔﻲ از ﻗــﺮار ﻣﻌﻠــﻮم ﺑــﺮاي درﻳﺎﻓــﺖ ﺣﻜــﻢ‬ ‫ﻧﺨــﺴﺖوزﻳ ـﺮي ﻣــﻲﺑﺎﻳ ـﺪ ﺷــﺮﻓﻴﺎب ﺷــﻮد‪ ،‬و ‪ ...‬ﻛــﻪ ﻧﺎﮔﻬــﺎن ﻓﺮﻳ ـﺎدِ‬ ‫رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ او را از ﺧﻮاب و ﺧﻴﺎل ﺑﻴﺮون ﻣﻰآورد‪.‬‬ ‫ـ واي واي دﻟﻢ‪ .‬ﺻﻔﻰ دﺳﺖام ﺑﻪ داﻣﻨﺖ‪ ،‬ﻣ‪‬ﺮدم!‬ ‫ـ ﭼﻰ ﺷﺪ! ﺗﻴﺮ ﺧﻮردي؟‬

‫‪56‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ــ اي ﻛــﺎش ﺗﻴـﺮ ﻣــﻰﺧــﻮردم‪ ،‬ﻗﺮﺑــﺎن دﺳــﺘﺖ اﻳـﻦ ﻛﻠﻴـﺪ ﻣﺎﺷـﻴﻦ ﻣــﺮا‬ ‫ﺑﮕﻴــﺮ ﺗــﻮي داﺷــﺒﻮرد ﻳــﻚ ﺷﻴــﺸﻪ ﻗــﺮص دارم‪ ،‬ﺑﻴــﺎر ﻛــﻪ اﮔــﺮ‬ ‫ﻧﺨﻮرم ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﻣﻲﻣﻴﺮم!‬ ‫ﺻﺤﺒﺖ از ﻣـﺮگ و ﻣﻴـﺮ ﻛـﻪ ﭘـﻴﺶ ﻣـﻰآﻳـﺪ ﺳـﺮﮔﺮد ﺻـﻔﻰ دﺳـﺖ و‬ ‫ﭘﺎي ﺧـﻮد را ﺣـﺴﺎﺑﻰ ﮔـﻢ ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﻫﻤـﻴﻦ دﻟﻴـﻞ ﺑـﺎ ﻋﺠﻠـﻪ ﻛﻠﻴـﺪ‬ ‫ﻣﺎﺷﻴﻦ را ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪ ﻃﺮف در ﻣﻰدود‪.‬‬ ‫ـ ﻣﺎﺷﻴﻦات ﭼﻴﺴﺖ؟‬ ‫ـ ﭘﻴﻜﺎن ﻗﺮﻣﺰ ﺟﻮاﻧﺎن‪ ،‬دمِ ﻫﻤﻴﻦ در!‬ ‫ﺑــﺎ ﺑﻴــﺮون رﻓــﺘﻦ ﺻــﻔﻰ‪ ،‬دﺳــﺖﻫــﺎي رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻣﺜــﻞِ اﺑﺮﻳــﺸﻤﻜﺎران‬ ‫ﻣــﺎﻫﺮ در ﻣﻴـﺎن ﺻــﻔﺤﺎت دﻓﺘــﺮ ﺑــﻪ ﺟﻨــﺐ و ﺟــﻮش در ﻣــﻰآﻳـﺪ‪ .‬زﻳـﺮ‬ ‫ﻟﺐ ﺗﻜﺮار ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ــ ـ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‪ ،‬ﻣﺤﻤـــﺪ‪ ،‬ﻓﺮزﻧـ ـﺪِ ‪ ...‬ﺳـ ـﻴﻦ ﺳـ ـﻴﻦ ﺳـ ـﻴﻦ‪ ،‬خِ خِ خِ‪،‬‬ ‫اﻳﻨﺎﻫــﺎش‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ! ﺗﺨــﻢ و ﺗﺮﻛــﻪاﺗــﺎن ور ﺑﻴﻔﺘــﻪ ﭼﻨــﺪ ﻧﻔــﺮﻳﻦ؟‬ ‫ﻓﻘﻂ ﻫﻔﺖ ﺗﺎ ﻣﺤﻤﺪ دارن!‬ ‫وﻟـــﻰ ﻫﻴﭽﻜـــﺪام ﺷـــﻤﺎرة ﺷﻨﺎﺳـــﻨﺎﻣﻪ ﻓـــﺮد ﻣـــﻮرد ﻧﻈـــﺮ را ﻧـــﺪارد‪.‬‬ ‫ﻟﺒﺨﻨـــﺪي از رﺿـــﺎﻳﺖ ﺑـــﺮ ﻟـــﺐﻫـــﺎي رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻧﻘـــﺶ ﻣـــﻰﺑﻨـــﺪد‪.‬‬ ‫»ﭘﺎﺳـــﭙﻮرت ﻧـــﺪاري‪ ،‬ﭘـــﺲ ﻫﻨـــﻮز در اﻳـــﺮان ﻫـــﺴﺘﻲ! ﮔﻴـــﺮت‬ ‫ﻣﻰاﻧﺪازم ﻛﻠﻚِ ﻫﺰارﺧﻂ!«‬

‫‪57‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺮﮔﺮد رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻳ ـﻚ ﭘﻬﻠــﻮ روي ﻧﻴﻤﻜ ـﺖِ اﻃــﺎقِ رﺋ ـﻴﺲ اﻓﺘــﺎده ﻛــﻪ‬ ‫ﺳﺮﮔﺮد ﺻﻔﻰ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺷﻴﺸﻪ ﻗﺮص وارد ﻣﻰﺷﻮد‪.‬‬ ‫ـ ﻣﻨﻜﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﮔﺸﺘﻢ ﻏﻴﺮ از اﻳﻦ آﺳﭙﻴﺮﻳﻦﻫﺎ ﭼﻴﺰي ﭘﻴﺪا ﻧﻜﺮدم!‬ ‫ـ ﻫﻤﻴﻦ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻨﻪ!‬ ‫ـ آﺳﭙﻴﺮﻳﻦ ﭼﺮا ﻣﻰﺧﻮري؟‬ ‫ـ ﺷﻴﺸﻪاش آﺳﭙﻴﺮﻳﻨﻪ! دو ﺳﻪ ﺗﺎ ﺑﺪه ﺑﺨﻮرم!‬ ‫ﺟﻨــﺎب رﺋــﻴﺲ ﺳــﻪ ﺗــﺎ ﻗــﺮص از درون ﺷﻴــﺸﻪ ﺑــﻪ دﺳــﺖِ رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ‬ ‫ﻣــﻰدﻫــﺪ و او ﺑــﺎ ﻋﺠﻠــﻪ ﻗــﺮصﻫــﺎ را در دﻫــﺎن رﻳﺨﺘــﻪ و ﻣــﺸﻐﻮل‬ ‫ﺟﻮﻳــﺪن ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬آﺳــﭙﻴﺮﻳﻦﻫــﺎي ﻛﻬﻨــﻪاي ﻛــﻪ ﭼﻨــﺪﻳﻦ ﻣــﺎه در‬ ‫داﺷﺒﺮد ﻣﺎﺷﻴﻦ ﻣﺎﻧـﺪه در دﻫـﺎﻧﺶ ﻣـﺰه زﻫـﺮ ﻣـﺎر ﮔﺮﻓﺘـﻪ‪ ،‬وﻟـﻰ اﺻـﻼً‬ ‫ﺑـــﻪ روي ﺧـــﻮدش ﻧﻤـــﻰآورد و ﺑﻌـــﺪ از آﻧﻜـــﻪ ﺑـــﺎ ﻫـــﺰار ﺑـــﺪﺑﺨﺘﻰ‬ ‫ﻗــﺮصﻫــﺎ را ﻗــﻮرت ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨ ـﺪِ ﮔﺮﻣــﻰ ﺗﺤﻮﻳ ـﻞ ﺻــﻔﻰ داده‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧﺪا ﺑﻪ ﺗﻮ ﻋﻮض ﺑﺪﻫﺪ! اﻣﺮوز ﻣﺮا از ﻣﺮگ ﻧﺠﺎت دادي!‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮ ﺻــﻔﻰ ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن ﻛﻠﻤــﻪ ﻣــﺮگ دوﺑــﺎره وﺣــﺸﺖ ﻛــﺮده‬ ‫ﭼﻨﺪ ﻗﺪم ﻋﻘﺐ ﻣﻰﭘﺮد و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﻣﺮض ﻻﻋﻼج داري؟‬ ‫ـ ﻣﺮض؟ ﻣﻦ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎ ﻣﺮگ دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﻣﻰﻛﻨﻢ‪.‬‬

‫‪58‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻛﻠﻤﻪ ﻣـﺮگ اﻳﻨﺒـﺎر ﻛـﺎر ﺧـﻮدش را ﻣـﻰﻛﻨـﺪ و ﺳـﺮﮔﺮد ﺻـﻔﻰ دوان‬ ‫دوان از اﻃـــﺎق ﺑﻴـ ـﺮون ﻣـــﻰدود‪ .‬رﺷـ ـﻴﺪﻧﻴﺎ آب دﻫـــﺎن را ﺑـــﺎ ﻫـــﺰار‬ ‫زﺣﻤــﺖ درون ﺳــﻄﻞِ اﺗــﺎق ﺗــﻒ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬و ﺑﻌــﺪ دﺳــﺖﻫــﺎ را روي‬ ‫ﺷـــﻜﻤﺶ ﮔﺬاﺷـــﺘﻪ و ﻣـــﻰزﻧـــﺪ زﻳـــﺮ ﺧﻨـــﺪه‪ .‬ﺧـــﺎﻃﺮات دوران‬ ‫داﻧـــﺸﻜﺪة اﻓـــﺴﺮي در ﻣﻘﺎﺑـــﻞ ﭼـــﺸﻤﺎﻧﺶ رژه ﻣـــﻰرود‪ .‬ﺻـــﻔﻰ‬ ‫ﻫﻤﻴـــــﺸﻪ ﺗﺮﺳـــــﻮﺗﺮﻳﻦ اﻓـــــﺴﺮِ دورة آنﻫـــــﺎ ﺑـــــﻮد و ﻳﻜـــــﻰ از‬ ‫ﺧــﺼﻮﺻﻴﺖﻫــﺎي او وﺣــﺸﺖ ﻋﺠﻴﺒــﻰ ﺑــﻮد ﻛــﻪ از ﻣــﺮگ ﺑــﻪ دﻟــﺶ‬ ‫ﻣﻲاﻓﺘـﺎد‪ .‬ﻣﻌـﺮوف ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﭘـﺪرش ﻫـﻢ ﺧﻴﻠـﻰ ﺗﺮﺳـﻮ ﺑـﻮده و وﻗﺘـﻰ‬ ‫ﻛــﻪ ﺑــﺮ ﺧــﻼف ﻣﻴـﻞ ﭘــﺪر ﺻــﻔﻰ ﺑــﻪ داﻧــﺸﻜﺪة اﻓــﺴﺮي ﻣــﻲآﻳـﺪ ﭘــﺪر‬ ‫ﺧﻴﻠ ـﻰ ﺑــﻪ او ﺗﻮﺻ ـﻴﻪ ﻛــﺮده ﺑــﻮد ﻛــﻪ از اﺳــﻠﺤﻪ‪ ،‬ﻓــﺸﻨﮓ‪ ،‬ﺗﻔﻨــﮓ و‬ ‫اﻳﻨﮕﻮﻧــﻪ وﺳــﺎﺋﻞِ ﺧﻄﺮﻧــﺎك دوري ﺟﻮﻳــﺪ در ﻏﻴﺮاﻳﻨــﺼﻮرت ﻣــﺮگ‬ ‫ﺣﺘﻤــﺎً روزي ﺑــﻪ ﺳــﺮاغاش ﺧﻮاﻫــﺪ آﻣــﺪ‪ .‬اﻳــﻦ وﺣــﺸﺖ ﻛــﻢ ﻛــﻢ‬ ‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻧـﻮﻋﻰ ﺑﻴﻤـﺎري رواﻧـﻰ ﺷـﺪه ﺑـﻮد و ﺑـﻪ ﺧـﺎﻃﺮ ﻫﻤـﻴﻦ ﻣـﺴﺌﻠﻪ‪،‬‬ ‫ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻰ او را ﺑــﺎﻻﺧﺮه ﺑــﻪ ﮔﺬرﻧﺎﻣــﻪ ﻣﻨﺘﻘــﻞ ﻛــﺮد ﺗــﺎ ارﺗﺒــﺎطاش ﺑــﺎ‬ ‫وﺳﺎﺋﻞ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬ ‫وﻗﺘـﻰ ﺻـﻔﻰ‪ ،‬ﺑﻌـﺪ از ﻳـﻚ ﺳـﺎﻋﺖ ﺑـﺎ رﻧﮕـﻰ ﭘﺮﻳـﺪه دﺳﺘـﺸﻮﺋﻰ اداره‬ ‫را ﺗــﺮك ﻛــﺮده ﺑــﻪ اﺗــﺎق ﺑ ـﺎز ﻣــﻰﮔــﺮدد از رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﺧﺒــﺮي ﻧﻴ ـﺴﺖ‪.‬‬ ‫روي دﻓﺘ ـﺮِ ﮔﺬرﻧﺎﻣــﻪ ﻛــﻪ ﻫﻨــﻮز ﻣﺜــﻞ ﻣﻠﻜ ـﺔ ﺻــﺒﺎ روي ﻣﻴ ـﺰ ﻟــﻢ داده‬ ‫ﻳﺎدداﺷــﺖ ﻛــﻮﭼﻜﻰ ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢ ﻣــﻰﺧــﻮرد‪» :‬ﺻــﻔﻰﺟــﺎن ﻛــﺎر داﺷــﺘﻢ‬ ‫و ﻧﺘﻮاﻧــﺴﺘﻢ ﻣﻨﺘﻈــﺮت ﺑﻤــﺎﻧﻢ‪ .‬ﻣــﺮگِ ﻣــﻦ دﻟﺨــﻮر ﻧــﺸﻮ‪ .‬ﻗﺮﺑﺎﻧــﺖ‬ ‫رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ« ﺻــﻔﻰ زﻳـﺮ ﻟــﺐ ﻏﺮﻏــﺮي ﻣـﻰﻛﻨــﺪ‪» :‬ﭘــﺪر ﺳــﻮﺧﺘﻪ‪ ،‬ﻧـﻴﺶ‬ ‫آﺧﺮت را ﻫﻢ زدي!«‬

‫‪59‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫٭٭٭‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪ ﺧﺎﻧ ـﺔ ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﺑــﺎغ ﺑــﺰرگ و ﻣــﺼﻔﺎﺋﻰ اﺳــﺖ ﻛــﻪ در واﻗــﻊ‬ ‫ﻳﻜــﻰ از ﻣﻌﺘﻤــﺪﻳﻦ ﻣﺤــﻞ آن را وﻗــﻒِ اﻳــﻦ اﻣــﺮ ﺧﻴــﺮ ﻛــﺮده‪ .‬ﺑــﺎغ‬ ‫ﺧــﺎرج از ﺷــﻬﺮ و در ﮔﻮﺷــﺔ دﻧﺠــﻲ واﻗــﻊ ﺷــﺪه‪ ،‬و آﻧﻘــﺪر ﺑــﺰرگ‬ ‫اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺑــﺮاي دﻳــﺪن اﻧﺘﻬــﺎي دﻳﻮارﻫــﺎياش ﺑﺎﻳــﺪ ﭼﻨــﺪ دﻗﻴﻘــﻪ‬ ‫راهﭘﻴﻤـــﺎﺋﻲ ﺑـــﻪ ﺟـــﺎن ﺧﺮﻳـــﺪ‪ .‬از ﺑﻴـــﺮون ﻣـــﻲﺗـــﻮان ﺳـــﻘﻒ ﭼﻨـــﺪ‬ ‫ﺳــــــﺎﺧﺘﻤﺎن ﭘﺮاﻛﻨــــــﺪه را در درون ﺑــــــﺎغ ﻣــــــﺸﺎﻫﺪه ﻛــــــﺮد‪،‬‬ ‫ﺳـــﺎﺧﺘﻤﺎنﻫــــﺎﺋﻲ ﺗﻤﺎﻣـــﺎ ﻗـــﺪﻳﻤﻰ و ﻣﺘﻌﻠــــﻖ ﺑــــﻪ دورة ﻗﺎﺟﺎرﻫــــﺎ‪.‬‬ ‫دﻳﻮارﻫـﺎي ﺑﻠﻨـﺪ ﺑـﺎغ ﻛـﺎﻫﮕﻠﻲ و ﻫـﻢﺳـﻦ ﺑـﺎغ اﺳـﺖ‪ ،‬و ﺑـﺮ ﻓﺮازﺷـﺎن‬ ‫ﺷــﻴﺮواﻧﻲﻫــﺎي ﻛﻮﺗــﺎه و آﺑﭽﻜــﺎن از ﺣﻠﺒــﻲ ﺗﻌﺒﻴــﻪ ﻛــﺮدهاﻧــﺪ‪ .‬ﻫــﺮ‬ ‫ﺳــﺎل در ﻓــﺼﻞ ﺑﻬــﺎر دﻳﻮارﻫــﺎ را ﺑــﻪ رﻧــﮓ ﺳــﻔﻴﺪ ﻧﻘﺎﺷــﻲ ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﺣﻠﺒــﻲﻫــﺎ را ﻧﻴــﺰ ﺑــﺮق ﻣــﻲاﻧﺪازﻧــﺪ‪ ،‬و رﻧــﮓ ﺳــﺒﺰ ﺗﻨــﺪي ﺑــﻪ در‬ ‫ورودي اﺻـــﻠﻲ ﻛـــﻪ ﻓﻠـــﺰي و ﺳـــﻨﮕﻴﻦ ﻣـــﻲﻧﻤﺎﻳـــﺪ ﻣـــﻲزﻧﻨـــﺪ‪.‬‬ ‫دﻳﻮارﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪﻛﺎري ﺷـﺪة ﺑـﺎغ ﺗـﺎ ﭼـﺸﻢ ﻛـﺎر ﻣـﻲﻛﻨـﺪ ﺑـﻪ ﻣـﻮازات‬ ‫ﻛــﻮهﻫــﺎي ﭘﻮﺷــﻴﺪه از ﻣــﺰارع ﭼــﺎي ﻛــﺸﻴﺪه ﺷــﺪه‪ ،‬وﻟــﻲ در اﻧﺘﻬــﺎي‬ ‫ﺷﺮﻗﻲ ﺑـﺎغ‪ ،‬آﻧﺠـﺎ ﻛـﻪ دﻳـﻮار ﻛـﺎﻫﮕﻠﻲ ﺑـﺎﻻﺧﺮه ﺑـﻪ ﭘﺎﻳـﺎن ﻣـﻲرﺳـﺪ‪،‬‬ ‫ﺑــﺎغﻫــﺎي ﻛﻮﭼــﻚﺗــﺮي دﻳــﺪه ﻣــﻲﺷــﻮد ﻛــﻪ در آنﻫــﺎ ﭼﻨــﺪ ﺧﺎﻧــﺔ‬ ‫ﻧﻮﺳــﺎز و ﻣﺠﻠــﻞ ﺳــﺎﺧﺘﻪاﻧــﺪ‪ .‬و ﻳﻜــﻲ از اﻳــﻦ ﺧﺎﻧــﻪﻫــﺎ ﻛــﻪ ﺑ ـﻪ دﻳــﻮار‬ ‫دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ ﭼﺴﺒﻴﺪه‪ ،‬ﻣﺤﻞ اﻗﺎﻣﺖ رﺋﻴﺲ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪60‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫در ﻣﺮﻛــﺰ ﺑــﺎغ‪ ،‬ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن ﻗــﺪﻳﻤﻲ و ﺳــﻪ ﻃﺒﻘــﻪاي ﻛــﻪ ﻣﺤــﻞ اﻗﺎﻣــﺖ‬ ‫ﺻــﺎﺣﺒﺨﺎﻧﻪ ﺑــﻪ ﺷــﻤﺎر ﻣــﻲرﻓــﺖ ﻗــﺮار ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ ،‬ﻛــﻪ ﺑــﻪ دﻓﺘــﺮ رﺋــﻴﺲ‪،‬‬ ‫اﺗــﺎقﻫــﺎي ﻣﻌﺎﻳﻨــﻪ‪ ،‬ﻣــﺮﻳﺾﺧﺎﻧــﻪ و داروﺧﺎﻧــﻪ اﺧﺘــﺼﺎص ﻳﺎﻓﺘــﻪ‪ .‬از‬ ‫ﭘﻨﺠـــﺮة ﻃﺒﻘـــﺎت ﺑـــﺎﻻي ﺳـــﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺮﻛـــﺰي ﻣﻨﻈـــﺮة زﻳﺒـــﺎﺋﻰ از‬ ‫ﻛـــﻮهﻫـــﺎي اﻃـــﺮاف و ﻣـــﺰارع ﭼـــﺎي ﺑـــﻪ ﭼـــﺸﻢ ﻣـــﻰﺧـــﻮرد‪.‬‬ ‫ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎنﻫــﺎي دﻳﮕــﺮي ﻧﻴــﺰ ﺑــﻪ ﺻــﻮرت ﭘﺮاﻛﻨــﺪه در ﺳــﻄﺢ ﺑــﺎغ‬ ‫دﻳــﺪه ﻣــﻲﺷــﻮﻧﺪ‪ ،‬و از ﻫــﺮ ﻛــﺪام اﺳــﺘﻔﺎدة وﻳــﮋه ﺻــﻮرت ﻣــﻲﮔﻴــﺮد‪.‬‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﺑــﺎ ﺑﻮدﺟــﻪ وزارت ﺑﻬــﺪاري و ﺗﺤــﺖ ﻧﻈـﺮِ ﻳـﻚ رواﻧﻜــﺎو‬ ‫و ﭼﻨــﺪ اﻧﺘــﺮنِ رواﻧﭙﺰﺷــﻜﻲ اداره ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬اﻳــﻦ ﻣﺤــﻞ در واﻗــﻊ‬ ‫ﻣﻜــﺎن ﻧﮕــﻪداري از ﻛــﺴﺎﻧﻰ اﺳــﺖ ﻛــﻪ دﻳﮕــﺮ ﻫ ـﻴﭽﻜﺲ ﺣﺎﺿــﺮ ﺑــﻪ‬ ‫ﻗﺒــﻮل آﻧــﺎن ﻧﻴ ـﺴﺖ‪ .‬ﺑﻌــﻀﻰ از اﻓــﺮادي ﻛــﻪ در اﻳ ـﻦ ﻣﺤــﻞ زﻧــﺪﮔﻰ‬ ‫ﻣﻰﻛﻨﻨـﺪ آﻧﻘـﺪرﻫﺎ ﻫـﻢ دﻳﻮاﻧـﻪ ﻧﻴـﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬در اﻳـﻦ ﺑـﺎغ ﻣﺎﻧـﺪهاﻧـﺪ‪ ،‬ﭼـﺮا‬ ‫ﻛــﻪ ﻫ ـﻴﭻ ﭘــﺸﺖ و ﭘﻨــﺎﻫﻲ در زﻧــﺪﮔﻰ ﺑــﺮايﺷــﺎن ﺑــﺎﻗﻰ ﻧﻤﺎﻧــﺪه‪ .‬ﺑــﻪ‬ ‫ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﺑﻌـﻀﻰ از ﻻتوﻟـﻮتﻫـﺎي ﻣﺤـﻞ ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﺑـﺎغ ﻣـﻲﮔﻮﻳﻨـﺪ‬ ‫»ﮔﺪاﺧﺎﻧﻪ‪«.‬‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺳﻠﺤــﺸﻮر ده ﺳــﺎل اﺳــﺖ ﻛــﻪ از ﺳــﻮي وزارت ﺑﻬــﺪاري ﺑــﻪ‬ ‫رﻳﺎﺳــﺖ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﺗﻌﻴــﻴﻦ ﺷــﺪه؛ ﻫﻤــﻪ او را »آﻗــﺎي‬ ‫رﺋــﻴﺲ« ﺧﻄــﺎب ﻣــﻰﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬ﻣــﺮد ﻗﺪﺑﻠﻨــﺪ و ﭼﻬﺎرﺷــﺎﻧﻪاي اﺳــﺖ‪.‬‬ ‫اﺑـــﺮوان ﭘﺮﭘـــﺸﺖ ﺳـــﻴﺎه ﻧﻴﻤـــﻲ از ﭼـــﺸﻤﺎناش را ﭘﻮﺷـــﺎﻧﺪه و ﺳـــﺒﻴﻞ‬ ‫ﺳـــﻴﺎﻫﺮﻧﮓ و ﻛﻠﻔﺘـــﻲ ﻧﻴـــﺰ ﺑـــﺮ ﺻـــﻮرتاش ﺧﻮدﻧﻤـــﺎﺋﻲ ﻣـــﻲﻛﻨـــﺪ‪.‬‬ ‫ﻫﻤﻴــﺸﻪ روﭘــﻮش ﺑﻠﻨــﺪ و ﺳــﻔﻴﺪي ﺑــﺮﺗﻦ دارد‪ ،‬ﻛــﻪ ﻣﻌﻤــﻮﻻً ﻣﺜــﻞ‬ ‫روﭘــﻮش ﻗــﺼﺎبﻫــﺎ ﻟﻜــﻪﻫــﺎي ﻧــﺎﻣﻌﻠﻮﻣﻲ ﺳﺮاﺳــﺮ آن را ﭘﻮﺷــﺎﻧﺪه‪.‬‬

‫‪61‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫دﻛﻤـﻪﻫــﺎي روﭘــﻮش در ﻣﺤــﻞ ﺷــﻜﻢ ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﺑــﺎز اﺳــﺖ‪ ،‬و زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺑــﻪ اﻳﻨــﺴﻮي و آﻧــﺴﻮي ﻣــﻲدود‪ ،‬از ﻣﺤــﻞ ﮔــﺸﻮده ﺷــﺪة‬ ‫روﭘـــﻮش ﻗـــﺴﻤﺘﻲ از ﺷـــﻜﻢ آﻗـــﺎي رﺋـــﻴﺲ ﻫﻤﭽـــﻮن ﻣـــﺸﻚ دوغ‬ ‫ﺑﻴﺮون زده‪ ،‬و ﺑﺎ ﻫـﺮ ﮔـﺎم ﻣـﻲﻟـﺮزد و اﻳﻨـﻮر و آﻧـﻮر ﻣـﻲرود‪ .‬آﻗـﺎي‬ ‫رﺋــﻴﺲ ﻫــﺮ روز‪ ،‬ﭘــﺲ از ﺻــﺮف ﺻــﺒﺤﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺜــﻞ رﺿــﺎ ﻣﻴــﺮﭘﻨﺞِ‬ ‫ﭼﻨــﺪ ﭘــﻚ ﺗﺮﻳـﺎكِ دﺑـﺶِ ﺳــﻨﺎﺗﻮري ﻣــﻰﻛــﺸﺪ و زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ‬ ‫از ﺷــﺪتِ ﻧــﺸﺌﮕﻰ ﻣﺜــﻞ دو ﻛﺎﺳــﺔ ﺧــﻮن ﻗﺮﻣــﺰ ﺷــﺪ‪ ،‬ﺳــﺒﻴﻞﻫــﺎي‬ ‫ﭼﺨﻤــﺎﻗﻰ را ﺗــﺎب داده‪ ،‬ﺳــﻮار ﻣﺎﺷــﻴﻦِ ﻓــﻮﻟﻜﺲ واﮔــﻦِ ﻟﻜﻨﺘــﻰاش‬ ‫ﺷـﺪه‪ ،‬ﺧــﻮدش را ﻣــﻰرﺳــﺎﻧﺪ دم درِ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ‪ .‬اﻟﺒﺘــﻪ ﻓﺎﺻــﻠﺔ ﺑـﻴﻦ‬ ‫ﻣﺤﻞاﻗﺎﻣﺖ وي و دﻳﻮاﻧـﻪﺧﺎﻧـﻪ ﭘـﺎي ﭘﻴـﺎده ﺳـﺮﻳﻊﺗـﺮ ﻃـﻲ ﻣـﻲﺷـﻮد ﺗـﺎ‬ ‫ﺑــﺎ ﻣﺎﺷــﻴﻦ‪ ،‬وﻟــﻰ ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﺑــﻪ اﻧﺘــﺮنﻫــﺎي رواﻧﭙﺰﺷــﻜﻰ ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪:‬‬ ‫»دﻳــﺪن رﺋــﻴﺲ در ﻳــﻚ وﺳــﻴﻠﺔ ﻧﻘﻠﻴــﺔ ﻣــﺪرن ﺑــﺮاي ﻣــﺎ در ﻣﻴــﺎن‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕــﺎن اﻳﺠــﺎد ﺷﺨــﺼﻴﺖ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﻪ ﺣــﺮفﻫــﺎي ﻣــﺎ اﻳﻤــﺎن‬ ‫ﻣﻰآورﻧﺪ و از اﻳﻨﺮو زودﺗﺮ ﺑﻬﺒﻮد ﻣﻰﻳﺎﺑﻨﺪ‪«.‬‬ ‫در ﻧﺘﻴﺠــﺔ اﻳــﻦ ﺳﻴﺎﺳــﺖِ درﻣــﺎﻧﻰ‪ ،‬ﻓــﻮﻟﻜﺲِ »آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ« ﺑــﺎ آن‬ ‫رﻧــﮓِ آﺑــﻰِ ﻛﻤﺮﻧــﮓ و ﺑــﻲﺣـــﺎل‪ ،‬ﺗﺒــﺪﻳﻞ ﺷــﺪه ﺑــﻪ ﻗـــﺴﻤﺘﻲ از‬ ‫دﻛﻮراﺳـﻴﻮن دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧـﺔ ﻻﻫﻴﺠــﺎن‪ .‬و ﻫــﺮ روز ﺑﺎﻏﺒــﺎنِ ﺑﻴﻨــﻮا ﻣﺠﺒــﻮر‬ ‫اﺳــﺖ در ﺑﺮاﺑــﺮ ﭼــﺸﻢ ﺣﻴــﺮان دﻳﻮاﻧﮕــﺎن اﻳ ـﻦ ﻓــﻮﻟﻜﺲ را ﺑــﺎ آب و‬ ‫ﭘــﻮدر ﻟﺒﺎﺳــﺸﻮﺋﻰ ﺷــﺴﺘﻪ و ﺣــﺴﺎﺑﻲ ﺑــﺮق ﺑﻴﺎﻧــﺪازد‪ .‬اﻟﺒﺘــﻪ ﺑﺎﻏﺒــﺎن‬ ‫ﺑﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن ﻛـــﻪ ﻫﻤﮕـــﻲ او را ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ ﻣـــﻲﺧﻮاﻧﻨـــﺪ‪ ،‬و از‬ ‫ﻣﻮﻗﻌﻴــﺖ وﻳــﮋهاي در ﻣﻴــﺎن دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺑﺮﺧــﻮردار اﺳــﺖ‪ ،‬ﻳﻜــﻰ از‬

‫‪62‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺳــﺎﺑﻖ ﺑــﻮده‪ .‬و زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ ﺑﻌــﺪ از ﭼﻨــﺪﻳﻦ‬ ‫ﺳــﺎل ﺣﻜــﻢ ﻣﺮﺧــﺼﻰ او را ﺻــﺎدر ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﺑــﻪ دﺳــﺖ و ﭘــﺎﻳﺶ‬ ‫ﻣــﻰاﻓﺘــﺪ ﻛــﻪ‪» :‬ﻣــﻦ ﺟــﺎﺋﻰ ﻧــﺪارم ﺑــﺮوم! اﺟــﺎزه ﺑﺪﻫﻴ ـﺪ ﻛــﻪ ﻫﻨــﻮز‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪ ﺑﺎﺷــﻢ‪ «.‬آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ ﻫــﻢ ﺧﻴﻠــﻰ دادوﻓﺮﻳ ـﺎد ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ‪:‬‬ ‫»ﻣﺮﺗﻴﻜــﻪ ﭘﺪرﺳــﮓ‪ ،‬ﻋﻠــﻮم را ﺑــﻪ ﻣ ـﺴﺨﺮه ﮔﺮﻓﺘــﻪاي؟ ﻣــﻦ ﺳــﻮﮔﻨﺪ‬ ‫ﺑﻘــﺮاط ﺧــﻮردهام‪ ،‬ﻧﻤــﻰﺗــﻮاﻧﻢ دروغ ﺑﮕــﻮﻳﻢ! ﺑﺎﻳــﺪ ﺣﺘﻤ ـﺎً از اﻳﻨﺠــﺎ‬ ‫ﺑــﺮوي‪ «.‬ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﺑﻴﻨــﻮا ﻫــﻢ ﻫﻤــﺎن ﺳــﺎﻋﺖ دور از ﭼــﺸﻢِ آﻗــﺎي‬ ‫رﺋــــﻴﺲ در ﻣﻘﺎﺑــــﻞ دﻳﮕــــﺮ دﻳﻮاﻧﮕــــﺎن ﺧــــﻮدش را از درﺧﺘــــﻲ‬ ‫ﺣﻠــﻖآوﻳـﺰ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬وﻟــﻰ از ﺑﺨــﺖ ﺑــﺪ ﺷــﺎﺧﺔ درﺧــﺖ ﻣــﻲﺷــﻜﻨﺪ‪،‬‬ ‫و ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻣــﻰاﻓﺘــﺪ روي ﺳــﻘﻒ ﻓــﻮﻟﻜﺲ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ ﻛــﻪ‬ ‫درﺳﺖ زﻳـﺮ درﺧـﺖ ﭘـﺎرك ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬آن زﻣـﺎن ﻓـﻮﻟﻜﺲ ﻧـﻮ ﺑـﻮد‬ ‫و وﻗﺘـــﻰ ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ ﺑـــﺎ آن ﻫﻴﻜـــﻞ ﻧﺘﺮاﺷــﻴﺪه و ﻧﺨﺮاﺷــﻴﺪه روي‬ ‫ﺳــﻘﻒ ﻣﺎﺷـﻴﻦ اﻓﺘـﺎد وﺿــﻌﻴﺘﻰ اﻳﺠــﺎد ﺷــﺪ ﻛــﻪ آﻗــﺎي رﺋـﻴﺲ ﺳــﻮﮔﻨﺪ‬ ‫ﺑﻘــﺮاط را ﻓﺮاﻣــﻮش ﻛــﺮد‪ .‬ﻓﺮﻣــﺎن ﺻــﺎدر ﻛــﺮد ﻛــﻪ‪» :‬اﻳ ـﻦ ﻣــﺮدك‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪ اﺳــﺖ و ﺗــﺎ آﺧــﺮ ﻋﻤــﺮ ﻫــﻢ دﻳﻮاﻧــﻪ ﺑــﺎﻗﻲ ﺧﻮاﻫــﺪ ﻣﺎﻧــﺪ‪ ،‬ﭘــﺲ‬ ‫ﺑﺎﻳــﺪ در ﻫــﻢاﻳﻨﺠــﺎ زﻧــﺪاﻧﻰ ﺑﺎﺷــﺪ‪ «.‬اﻟﺒﺘــﻪ ﺳــﺎلﻫــﺎ ﺑﻌــﺪ ﻛــﻪ ﻋــﺸﻖ‬ ‫آﺗــﺸﻴﻦ آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ ﺑــﻪ ﻓــﻮﻟﻜﺲ واﮔــﻦ آرام ﻣــﻲﮔﻴــﺮد‪ ،‬ﺑﻐــﺾ و‬ ‫ﻛﻴﻨــﻪ او ﻧﻴ ـﺰ ﻧــﺴﺒﺖ ﺑــﻪ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻛﻤــﻰ ﺗﺨﻔﻴ ـﻒ ﭘﻴ ـﺪا ﻣــﻲﻛﻨ ـﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﻌــﺪﻫﺎ ﺣﺘــﻰ ﭼﻨــﺪ ﺳــﺎﻋﺘﻰ ﺑــﻪ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻣﺮﺧــﺼﻰ ﻣــﻰدﻫــﺪ ﺗــﺎ ﺑــﻪ‬ ‫ﺷﻬﺮ رﻓﺘﻪ و در ﺧﻴﺎﺑﺎنﻫﺎي اﻃﺮاف ﻗﺪم ﺑﺰﻧﺪ!‬ ‫وﻟـــﻲ اﻫﻤﻴـــﺖ و اﺑﻬـــﺖِ آﻗـــﺎي رﺋـــﻴﺲ ﻓﻘـــﻂ ﺑـــﻪ ﭼﻬـــﺎردﻳﻮاريِ‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻣﺤــﺪود ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﭼـﺮا ﻛــﻪ اﻫــﺎﻟﻰ ﺷــﻬﺮِ ﻻﻫﻴﺠــﺎن او را‬

‫‪63‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻧﻴ ـﺰ ﻋــﻀﻮي از ﮔــﺮوه دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺑــﻪ ﺷــﻤﺎر ﻣــﻰآورﻧــﺪ‪ ،‬و زﻳ ـﺎد ﺑــﻪ‬ ‫ﺑــﺎزي ﻧﻤــﻰﮔﻴﺮﻧــﺪ‪ .‬ﻫﻤــﺴﺮ آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ ﻧﻴــﺰ ﻛــﻪ در ﺑــﺪ ورود ﺑــﻪ‬ ‫ﻻﻫﻴﺠﺎن در ﻣﻴـﺎنِ ﺳـﻜﻨﺔ ﺷـﻬﺮ ﺑـﻪ ﻧـﺎم »دﻳﻮاﻧـﻪ ـ ﻋﻴـﺎل« ﻣﻌـﺮوف ﺷـﺪه‬ ‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨـﺪ ﻣـﺎه دﻛﺘـﺮ را ﺗـﺮك ﻛـﺮد و رﻓـﺖ‪ .‬وﻗﺘـﻰ ﺷـﻬﺮ را‬ ‫ﺗــﺮك ﻣــﻲﻛــﺮد ﺑــﻪ ﺑﻌــﻀﻰ از ﻛــﺴﺒﻪ ﮔﻔﺘــﻪ ﺑــﻮد‪ ،‬دﻳﮕــﺮ از اﻳﻨﻜــﻪ‬ ‫ﻣــﺮدم او را »دﻳﻮاﻧــﻪ ـ ﻋﻴــﺎل« ﺑﺨﻮاﻧﻨــﺪ ﺧــﺴﺘﻪ ﺷــﺪه‪ .‬در ﻧﺘﻴﺠــﻪ‪،‬‬ ‫آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ ﺗﻨﻬــﺎ در ﻳ ـﻚ ﺧﺎﻧــﺔ ﺑــﺰرگ ﻛــﻪ دوﻟــﺖ در ﺟــﻮار ﺑــﺎغ‬ ‫دﻳﻮاﻧــــﻪﺧﺎﻧــــﻪ در اﺧﺘﻴــــﺎرش ﮔﺬاﺷــــﺘﻪ زﻧــــﺪﮔﻰ ﻣــــﻰﻛﻨــــﺪ‪،‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮﻣﻰاش ﺷــﺐﻫــﺎ ﻛــﺸﻴﺪنِ ﺗﺮﻳــﺎك اﺳــﺖ و ﺻــﺒﺢﻫــﺎ ﻫــﻢ ﺑــﺎ‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕﺎن ﺳﺮوﻛﻠﻪ ﻣﻲزﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﻃـ ـﻲ ﺳـــﺎلﻫـــﺎﺋﻰ ﻛـــﻪ از ﺷـــﺮوعِ ﻓﻌﺎﻟﻴـ ـﺖ دﻳﻮاﻧـــﻪﺧﺎﻧـ ـﺔ ﻻﻫﻴﺠـــﺎن‬ ‫ﻣـــﻰﮔـــﺬرد اﻳــﻦ واﺣـــﺪ ﮔـــﺴﺘﺮش زﻳــﺎدي ﭘﻴـــﺪا ﻛـــﺮده و اﻣـــﺮوز‬ ‫ﻧﺰدﻳـــﻚ ﺑـــﻪ ﻳﻜـــﺼﺪ دﻳﻮاﻧـــﺔ ﺧـــﻮب و دﺑـــﺶ ﺑـــﺮاي ﺧـــﻮدش‬ ‫دﺳــﺖوﭘــﺎ ﻛــﺮده‪ .‬ﮔﺮوﻫــﻰ از آنﻫــﺎ ﻣﺜــﻞ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﺧﺎﻧــﻪزاد ﺑــﻪ‬ ‫ﺷــﻤﺎر ﻣــﻲروﻧــﺪ و ﭘــﺎي ﺛﺎﺑــﺖِ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻫــﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺮﺧــﻰ ﻧﻴــﺰ‬ ‫اﻋـﻀﺎي ﻋﻠـﻲاﻟﺒــﺪلاﻧـﺪ؛ ﻣـﻰآﻳﻨــﺪ و ﻣـﻰروﻧـﺪ‪ .‬ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﻛـﻪ ﺑﺎرﻫــﺎ‬ ‫آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ در ﻣــﻮرد دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺑــﻪ اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ ﮔﻔﺘــﻪ‪» :‬از ﺧﻮدﻣــﺎن‬ ‫ﻫﺴﺘﻨﺪ!« ﻳﻌﻨﻰ آدمﻫﺎي ﺑﺪي ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻣﻲﺗﻮان ﺑﺎ آنﻫﺎ ﻛﻨﺎر آﻣﺪ!‬ ‫وﻗﺘــــﻰ ﺟﻴــــﭗِ ژاﻧــــﺪارﻣﺮي در ﺑﺮاﺑــــﺮِ درب وروديِ ﺳــــﺎﺧﺘﻤﺎن‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻣﺘﻮﻗــﻒ ﻣــﻰﺷــﻮد ﺳــﺎﻋﺘﻰ از وﻗــﺖ ﻧﻬــﺎر ﮔﺬﺷــﺘﻪ و ﻫﻤــﻪ‬ ‫اﻫــﺎﻟﻰ در ﺣﻴـﺎطِ ﺑــﺰرگ ﻣــﺸﻐﻮل ﮔــﺸﺖ و ﺧﻨــﺪه و ﺷــﻮﺧﻰ ﻫــﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫‪64‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫وﻗﺘــﻰ زﻧــﮓِ در ﺑــﻪ ﺻــﺪا در ﻣــﻰآﻳــﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﻛــﻪ ﺑﻌــﺪ از‬ ‫ﺳﺎلﻫﺎي ﺳـﺎل ﮔـﻴﺲ ﺳـﻔﻴﺪ ﻛـﺮدن در دﻳﻮاﻧـﻪﺧﺎﻧـﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴـﺖ و ﻣﻘـﺎم‬ ‫ﻣﻬﻤــﻰ ﺑــﻪ دﺳــﺖ آورده‪ ،‬ﺑــﺎ ﻳــﻚ دﺳــﺘﻪ ﻛﻠﻴــﺪِ ﻫﺰارﺗــﺎﺋﻰ ﺑــﻪ در‬ ‫ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬ ‫ـ ﻛﻴﻪ؟‬ ‫از آﻧﻄــﺮف در ﺻــﺪاي ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﺑــﻪ ﮔــﻮش ﻣــﻰرﺳــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﺎ‬ ‫ﻟﻬﺠﻪ ﻏﻠﻴﻆ ﺷﻤﺎﻟﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ دﻳﻮاﻧﻪ آوردم ﺑﺮار ﺟﺎن!‬ ‫ﺗﺤﻮﻳــﻞ دﻳﻮاﻧــﻪ ﻣــﺴﺌﻠﻪ ﻣﻬﻤــﻰ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺣــﻀﻮرِ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ را‬ ‫اﻟﺰاﻣــﻰ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬از اﻳﻨــﺮو ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﺑــﻪ ﺟﺎﻧــﺐِ‬ ‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن اﺻﻠﻰِ دوﻳﺪه و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ آﻗﺎي رﺋﻴﺲ‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪ! آﻗﺎي رﺋﻴﺲ‪ ،‬دﻳﻮاﻧﻪ!‬ ‫آﻗــﺎي رﺋـﻴﺲ در اﻃــﺎقِ ﻛــﺎرش ﻧﺸــﺴﺘﻪ و در ﺧﻤــﺎريِ ﺑﻌــﺪ از ﻇﻬــﺮ ﺑــﺎ‬ ‫ﻏــﻴﻆ و ﺑــﻰﺣﻮﺻــﻠﮕﻰ ﻓﻴﻠﺘــﺮ ﻳــﻚ ﺳــﻴﮕﺎرِ وﻳﻨــﺴﺘﻮن را در دﻫــﺎن‬ ‫ﻣــﻰﺟــﻮد ﻛــﻪ از داد و ﻓﺮﻳــﺎدِ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ از دﻧﻴــﺎي ﺧــﻮد ﺑﻴــﺮون‬ ‫ﻣﻰآﻳـﺪ‪ .‬ﺗـﺎ ﺑـﻪ ﺣـﺎل ﺳـﺎﺑﻘﻪ ﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﻛـﻪ ﺑـﺪونِ اﻋـﻼم ﻗﺒﻠـﻰ ﻣـﺮﻳﺾ‬ ‫ﺟﺪﻳ ـﺪ ﺑــﺮاﻳﺶ ﺑﻔﺮﺳــﺘﻨﺪ‪ .‬از ﺟــﺎي ﺑﻠﻨــﺪ ﻣــﻰﺷ ـﻮد و ﺑــﺎ ﻋــﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑــﻪ‬ ‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷﻲ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ درب ﺑﺎغ ﻣﻰرود و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬

‫‪65‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﻛﻴﻪ؟‬ ‫ـ دﻳﻮاﻧﻪ دارم!‬ ‫ـ از ﻛﺠﺎ ﻣﻰآﺋﻰ؟‬ ‫ـ ﭘﺎﺳﮕﺎه!‬ ‫ﻧـﺎمِ ﭘﺎﺳـﮕﺎه ﺧﻤــﺎري از ﭼـﺸﻤﺎنِ آﻗــﺎي رﺋـﻴﺲ ﻣـﻰرﺑﺎﻳـﺪ‪ .‬ﺑـﺎ ﺷــﺘﺎب‬ ‫و ﺑــﺎ دﺳــﺖﻫــﺎﺋﻰ ﻟــﺮزان درب را ﺑــﺎز ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و ﺑــﻪ ﻣﺤــﺾ دﻳ ـﺪن‬ ‫ﺟﻴــﭗِ ژاﻧــﺪارﻣﺮي و ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﺣــﺴﺎﺑﻰ ﻫــﻮل ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬از‬ ‫ﺟﻠـــﻮي در ﻋﻘـــﺐ رﻓﺘـــﻪ ﺑـــﺎ دﺳــﺖ ﺑـــﻪ درون ﺑـــﺎغ اﺷـــﺎره ﻛـــﺮده‪،‬‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ! ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ!‬ ‫دربِ ﺑــﺰرگِ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧـــﻪ را ﭼﻨــﺪ ﻧﻔــﺮ از دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن ﺑــﺎ ﻛﻤــﻚِ‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﺑــﺎز ﻣــﻰﻛﻨﻨــﺪ و ﺟﻴـﭗِ ﮔﺮدوﺧــﺎك ﮔﺮﻓﺘـﺔ ژاﻧــﺪارﻣﺮي‬ ‫ﻣﺜــﻞ ﻋــﺮوس وارد ﺑــﺎغ ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬آﻗــﺎي رﺋـﻴﺲ در اﻳــﻦ ﻟﺤﻈــﻪ ﻣﺜــﻞ‬ ‫ﭘﺎرﻛــﺎﺑﻰ اﺗﻮﺑــﻮسﻫــﺎي ﺷــﻬﺮي ﻳــﻚ دﺳــﺖ را ﻣــﻲاﻧــﺪازد ﺗــﻮي‬ ‫ﭘﻨﺠﺮه و ﺳﻮارِ رﻛﺎب ﺟﻴﭗ ﺷﺪه‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳــــﺎﺧﺘﻤﺎنِ ﻣﺮﻛـــــــﺰي!‬ ‫ﺟﻤﻌﻴــﺖِ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺑــﺎ ﺟﻴــﻎ و ﻓﺮﻳــﺎد دوان دوان ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل ﺟﻴــﭗ‬ ‫ﻣـــﻰدوﻧـــﺪ و از ﺳـــﺮﻛﺎر اﺳـــﺘﻮار و ﮔﺮوﻫﺒـــﺎن اﺳـــﺘﻘﺒﺎل ﻣـــﻰﻛﻨﻨـــﺪ‪.‬‬

‫‪66‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﭘــﺸﺖ ﺳــﺮ ﻫﻤــﻪ‪ ،‬ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ در را ﺑــﺴﺘﻪ ﺑــﻪ دﻳﮕــﺮان‬ ‫ﻣﻰﭘﻴﻮﻧﺪد ﺗﺎ از اﻳﻦ ﻧﻤﺎﻳﺶِ ﺑﺰرگ ﻋﻘﺐ ﻧﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺟﻴـﭗ ﺟﻠـﻮي ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺮﻛـﺰي ﻣـﻰاﻳـﺴﺘﺪ‪ ،‬ﮔـﺮد و ﺧـﺎكِ زﻳـﺎدي‬ ‫ﺑــﻪ ﻫــﻮا ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪه و ﺟﻤﺎﻋــﺖ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺳــﺮﻓﻪﻛﻨــﺎن در اﻃــﺮاف‬ ‫ﺟﻴــﭗ ﺟﻤــﻊ ﺷــﺪه از ﺳــﺮ و ﻛــﻮل ﻫــﻢ ﺑــﺎﻻ ﻣــﻰروﻧــﺪ و ﺳــﺮك‬ ‫ﻣـــﻰﻛـــﺸﻨﺪ ﺗـــﺎ ﺳﺮﻧـــﺸﻴﻨﺎن را ﺑﻬﺘـــﺮ ﺑﺒﻴﻨﻨـــﺪ‪ .‬ﺳـــﺮﻛﺎر اﺳـــﺘﻮار و‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻛــﻪ از دﻳــﺪن ﺟﻤﻌﻴــﺖ وﺣــﺸﺖ ﻛــﺮدهاﻧــﺪ دﺳــﺖ ﺑــﻪ‬ ‫داﻣﻦ آﻗﺎي رﺋـﻴﺲ ﻣـﻰﺷـﻮﻧﺪ‪ .‬آﻗـﺎي رﺋـﻴﺲ ﻫـﻢ ﺑـﺎ ﺻـﺪاﺋﻰ آﻣﺮاﻧـﻪ‬ ‫ﻫﻤﻪ را دﻋـﻮت ﺑـﻪ ﺳـﻜﻮت ﻣـﻰﻛﻨـﺪ وﻟـﻰ ﻓﺎﻳـﺪهاي ﻧـﺪارد‪ .‬ﺣـﻀﻮر‬ ‫ﺟﻴـﭗِ ژاﻧــﺪارﻣﺮي و ژاﻧــﺪارمﻫــﺎي ﻳﻮﻧﻴﻔــﻮرم ﭘــﻮش ﺟﺎذﺑــﻪاش ﺧﻴﻠــﻰ‬ ‫از اﺑﻬــﺖ آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ ﺑﻴ ـﺸﺘﺮ ﺷــﺪه‪ .‬ﺗ ـﺐِ ﻛﻨﺠﻜــﺎوي دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺑــﻪ‬ ‫ﺗـﺪرﻳﺞ ﺑـﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘـﻪ و ﭼﻨـﺪ ﻧﻔـﺮ ﺑـﺮاي دﻳـﺪنِ درون ﻣﺎﺷـﻴﻦ از ﺑﺮزﻧـﺖِ‬ ‫ﺟﻴﭗ آوﻳـﺰان ﺷـﺪه و ﺑـﺎﻻ ﻣـﻰروﻧـﺪ ﻛـﻪ ﻧﺎﮔﻬـﺎن ﺑﺮزﻧـﺖ ﺑـﺎ ﺻـﺪاﺋﻰ‬ ‫ﺧــﺸﻚ از وﺳــﻂ دوﭘــﺎره ﻣــﻲﺷــﻮد‪ ،‬و ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﺗﺮﺗﻴــﺐ از ﺟﻴــﭗِ‬ ‫ﻟﻜﻨﺘـــﻰ و ﺳﺮﻧـــﺸﻴﻨﺎن آن ﺑـــﻪ ﻳــﻚﺑـــﺎره ﻛـــﺸﻒ ﺣﺠـــﺎب ﺻـــﻮرت‬ ‫ﻣــﻲﮔﻴــﺮد‪ .‬ﺻــﺪاي ﺟــﺮ ﺧــﻮردن ﺑﺮزﻧــﺖ ﻛﻠﻔــﺖ ﺳــﻜﻮت ﻋﻤﻴﻘــﻰ‬ ‫ﺑــﺮ ﻫﻤــﻪ ﺟــﺎ ﺣــﺎﻛﻢ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و ﻫﻤــﻪ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن زل ﻣــﻲزﻧﻨــﺪ ﺑــﻪ‬ ‫ﺻــﻨﺪوق ﻋﻘــﺐ ﺟﻴــﭗ‪ .‬ﻛــﻒ ﺻــﻨﺪوق ﻋﻘــﺐ‪ ،‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎ‬ ‫ﻟﺒـــﺎس ﭘـــﺎره و ﻣﻮﻫـــﺎي ژوﻟﻴــﺪه دراز ﺑـــﻪ دراز اﻓﺘـــﺎده و ﭼﻨـــﺪ ﻣﺘـــﺮ‬ ‫زﻧﺠﻴ ـﺮِ ﻛﻠﻔــﺖ و زﻧــﮓزده ﺑــﺎ ﻗﻔــﻞﻫــﺎي ﻣﺘﻌــﺪد ﺑــﺮ دﺳــﺖ و ﭘــﺎﻳﺶ‬ ‫ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺷـﺪه‪ .‬ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـﺎ ﭼـﺸﻢﻫـﺎﺋﻰ ﻛـﻪ از ﺷـﺪتِ ﮔﺮﻳـﻪ ﻗﺮﻣـﺰ‬ ‫ﺷــﺪه زل زده و ﺑــﺎ وﺣــﺸﺖ ﺑــﻪ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﻧﮕــﺎه ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬دﻳﻮاﻧﮕــﺎن‬

‫‪67‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑــﺎ دﻳ ـﺪن او ﻛﻤــﻰ ﻋﻘــﺐﻧــﺸﻴﻨﻰ ﻣــﻰﻛﻨﻨــﺪ و ﺑــﺎ ﺣﻴ ـﺮت و ﺗــﺮس ﺑــﻪ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺧﻴــﺮه ﻣــﻰﻣﺎﻧﻨــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛﻤــﻰ در ﺟــﺎي ﻣــﻰﺟﻨﺒــﺪ‬ ‫و ﺑﺮﺧــﻮرد زﻧﺠﻴﺮﻫــﺎ ﺑــﺎ ﻛ ـﻒِ آﻫﻨ ـﻴﻦِ ﺟﻴ ـﭗ ﺻــﺪاي وﺣــﺸﺘﻨﺎﻛﻰ ﺑــﻪ‬ ‫راه ﻣــﻰاﻧــﺪازد ﻛــﻪ ﻫﻤــﻪ را از وﺣــﺸﺖ ﻓــﺮاري ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ .‬ﻫﻤﮕــﻰ‬ ‫ﭘـﺸﺖِ ﺳــﺮ ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﭘﻨــﺎه ﻣـﻲﮔﻴﺮﻧــﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷـﻰ ﻫــﻢ ﺧــﻮدش‬ ‫ﭘــﺸﺖ درﺧﺘ ـﻲ ﻛﻬﻨــﺴﺎل ﺳــﻨﮕﺮ ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ .‬آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ ﻛــﻪ ﻫﻨــﻮز از‬ ‫ﺟﻴــﭗ آوﻳــﺰان اﺳــﺖ ﺑــﺎ دﻳــﺪنِ ﻳــﻚ دﻳﻮاﻧــﺔ زﻧﺠﻴــﺮي رﻧــﮓ از‬ ‫رﺧﺴﺎرش ﻣﻰﭘﺮد‪ .‬روي ﺑﻪ ﺳﺮﻛﺎر اﺳﺘﻮار ﻛﺮده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧﻄﺮﻧﺎك اﺳﺖ؟‬ ‫ﺳﺮﻛﺎر اﺳﺘﻮار ﺑﺎ ﺑﻰﺣﻮﺻﻠﮕﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻧﻤﻲداﻧﻢ! ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪة ﻣﺠﻠﺲ ﺷﻮراي ﻣﻠﻰ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺧﻴ ـﺎﻟﺶ راﺣــﺖ ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﺳــﺮي از روي ﺧﺮدﻣﻨــﺪي ﺗﻜــﺎن‬ ‫ﻣﻰدﻫﺪ و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﺑﻠــﻪ! ﺧﻄﺮﻧــﺎك اﺳــﺖ‪ .‬ﻳــﻚ ﺳــﻨﺎﺗﻮر ﻫــﻢ داﺷــﺘﻴﻢ ﻛــﻪ ﺧﻴﻠــﻰ‬ ‫ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد!‬ ‫ﺑــﺎ اﺷــﺎرة دﺳــﺖ آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ ﻳ ـﻚ اﻧﺘــﺮن ﺑــﺎ ﻛﻤــﻚ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺑﻐــﻞ ﻛــﺮده ﺳــﺮ دﺳــﺖ‪ ،‬ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﻛــﻪ زﻧﺠﻴﺮﻫــﺎ از‬ ‫دﺳــﺖ و ﭘــﺎﻳﺶ آوﻳ ـﺰان اﺳــﺖ‪ ،‬ﺑــﻪ درون اﻃﺎﻗــﻚ ﻣﺨــﺼﻮﺻﻰ ﻛــﻪ‬

‫‪68‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑــﺮاي ﻣﻌﺎﻳﻨــﺎت اوﻟﻴ ـﻪ در ﻧﻈــﺮ ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺷــﺪه ﻣــﻰﺑﺮﻧــﺪ‪ .‬آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ‬ ‫روي ﺑﻪ ﻣﺄﻣﻮران ژاﻧﺪارﻣﺮي ﻛﺮده و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﻰﺑﺨﺸﻴﺪ ﺑﺮزﻧﺖِاﺗﺎن را ﭘﺎره ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻘﺼﻮدي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ!‬ ‫ﺳـــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻛـــﻪ ﺑـــﻪ وﺿـــﻮح از ﺧﻼﺻـــﻰ از دﺳــﺖِ دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن و‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺴﻴﺎر ﺧﻮﺷــﺤﺎل و راﺿــﻰ ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ ﻣــﻰآﻳ ـﺪ ﺑــﺎ ﺻــﺪاي‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻰﺧﻨﺪد و ﺑﺎ ﻟﻬﺠﺔ ﺷﻤﺎﻟﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺗﺎزه ﺷﺪه ﺗﺎﺑﺴﺘﻮﻧﻰ! ﺧﻨﻚ و ﺧﻮب!‬ ‫وﻟــﻰ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﭼــﺸﻢ ﻏــﺮهاي ﺑــﻪ ﺳــﺮ ﮔﺮوﻫﺒــﺎن رﻓﺘــﻪ‪ ،‬آﻧــﺎً‬ ‫ﺳﻜﺮﻣﻪﻫﺎ را در ﻫﻢ ﻣﻰاﻧﺪازد و ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻣﻮال دوﻟـﺖ اﺳـﺖ! ﭘـﺎره ﺷـﺪن اﻣـﻮال دوﻟـﺖ در ﻣـﻼءﻋـﺎم ﺧﻨـﺪه‬ ‫ﻧﺪارد!‬ ‫ﺳﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻓﻮراً ﺟﻮاب ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺳﺮﻛﺎر ﻳﺎدﺗﻮﻧـﻪ آﻧـﺮوز ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻫـﻢ رﻓﺘـﻪ ﺑـﻮدﻳﻢ ﺷـﻜﺎر ﺧﺮﮔـﻮش و‬ ‫ﺷﺎﺧﺔ درﺧﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﻣﺎل دوﻟﺖ را ﺟﺮ داد؟‬ ‫ـ ﺧﻮب ﻣﻘﺼﻮدت ﭼﻴﺴﺖ؟‬ ‫ـ ﻫﻴﭻ! ﺷﻤﺎ ﻓﺮﻣﻮدﻳﺪ ﺧﻨﻚ و ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﻰ ﺷﺪه!‬

‫‪69‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﺑــﺎ ﺑــﻰﺣﻮﺻــﻠﮕﻰ ﺳــﺮي ﺗﻜــﺎن ﻣــﻰدﻫــﺪ و روي ﺑــﻪ‬ ‫آﻗﺎي رﺋﻴﺲ ﻛﺮده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﻣﻼﺣﻈــﻪ ﻣــﻰﻓﺮﻣﺎﺋﻴــﺪ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ؟ درﺟــﻪدارِ ﻣﻤﻠﻜــﺖ ﻓــﺮق‬ ‫ﭘــﺎره ﺷــﺪن ﻣــﺎل دوﻟــﺖ در ﻣــﻼء ﻋــﺎم را ﺑــﺎ ﺟِــﺮ ﺧــﻮردنِ آن در‬ ‫ﺧﻠﻮت ﻧﻤﻰداﻧﺪ‪ .‬ﻓﻜﺮ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺷﻤﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎري دارﻳﺪ؟‬ ‫دﻛﺘﺮ ﺑﺎ ﺗﺄﺳﻒ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﻫﻤــﺔ ﻣــﺎ ﮔﺮﻓﺘــﺎرﻳﻢ‪ .‬ﺣــﺎﻻ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴــﺪ ﻳــﻚ اﺳــﺘﻜﺎن ﭼــﺎي ﻣﻴــﻞ‬ ‫ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺮﻛﺎر اﺳﺘﻮار روي ﺑﻪ ﺳﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻛﺮده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ اﻳ ـﻦ ﺑﺮزﻧــﺖ را ﺟﻤــﻊ ﻛــﻦ و ﺑﮕــﺬار ﺗــﻮي ﺟﻴ ـﭗ‪ .‬ﺑﻴ ـﺮون ﻣﻨﺘﻈــﺮ‬ ‫ﻣــﻦ ﺑــﺎش‪ .‬ﻣــﻦ ﺑــﺎ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ ﭼﻨــﺪ دﻗﻴﻘــﻪ ﻛــﺎر دارم‪ .‬ﺳــﺮﻛﺎر‬ ‫اﺳــﺘﻮار و آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ ﺑــﻪ ﻃــﺮف دﻓﺘــﺮِ ﻣﺮﻛــﺰيِ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﺑــﻪ‬ ‫ﺣﺮﻛــﺖ در ﻣــﻰآﻳﻨــﺪ و ﺳــﺮ ﮔﺮوﻫﺒــﺎن ﻫــﻢ ﻏﺮوﻟﻨــﺪﻛﻨﺎن ﻣــﺸﻐﻮل‬ ‫ﺟﻤﻊ ﻛﺮدن ﺑﺮزﻧـﺖ ﻣـﻰﺷـﻮد‪ .‬دﻳﻮاﻧﮕـﺎن ﻛـﻪ ﺑـﺎ رﻓـﺘﻦ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ و‬ ‫آرام ﮔــﺮﻓﺘﻦ ﺳﺮوﺻــﺪا و ﮔــﺮد و ﺧــﺎك ﻛﻤــﻰ ﺟــﺮأت ﮔﺮﻓﺘــﻪاﻧــﺪ‬ ‫ﺑــﻪ آراﻣــﻰ در ﮔــﺮوهﻫــﺎي ﭼﻨــﺪ ﻧﻔــﺮي ﺑــﻪ ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻧﺰدﻳــﻚ‬ ‫ﻣـــﻰﺷـــﻮﻧﺪ و ﺑـــﺎ ﻛﻨﺠﻜـــﺎوي از ﻧﺰدﻳـــﻚ ﻋﻤﻠﻴـــﺎت ﺟﻤـــﻊ آوريِ‬ ‫ﺑﺮزﻧــﺖ را زﻳ ـﺮ ﻧﻈــﺮ ﮔﺮﻓﺘــﻪاﻧــﺪ‪ .‬ﺟــﺮ دادنِ ﺑﺮزﻧــﺖ وﺣــﺸﺖ ﻋﺠﻴﺒــﻰ‬ ‫از دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن ﺑـــﻪ دلِ ﺳـــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن اﻧﺪاﺧﺘـــﻪ و زﻳﺮﭼـــﺸﻤﻰ ﻫﻤـــﺔ‬

‫‪70‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺣﺮﻛــﺎتﺷــﺎن را زﻳ ـﺮ ﻧﻈــﺮ دارد‪ .‬در دل ﻣــﻰﮔﻮﻳ ـﺪ‪» :‬اﮔــﺮ ﻧﺰدﻳ ـﻚ‬ ‫ﺑــﺸﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻣــﻰﭘــﺮم ﺗــﻮي ﺟﻴــﭗ‪ ،‬آﺗــﻴﺶ ﻣــﻰﻛــﻨﻢ و در ﻣــﻰروم‪«.‬‬ ‫وﻟـــﻰ دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن ﻫـــﻢ ﻛـــﻪ از ﻧﮕـــﺎهﻫـــﺎي ﺧـــﺸﻤﻨﺎك ﺳـــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن‬ ‫ﺑﺪﺷﺎن آﻣﺪه زﻳﺎد ﺑـﻪ او ﻧﺰدﻳـﻚ ﻧﻤـﻰﺷـﻮﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻰ ﻛـﻪ ﭘـﺲ‬ ‫از ﺳــﺎلﻫــﺎ اﻗﺎﻣــﺖ در دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ در واﻗــﻊ دﺳــﺘﻴﺎر آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ ﺑــﻪ‬ ‫ﺷـــﻤﺎر ﻣـــﻰرود ﺑـــﻪ ﺧـــﻮد اﺟـــﺎزه داده ﺑـــﻪ ﺳـــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻧﺰدﻳـ ـﻚ‬ ‫ﻣﻰﺷﻮد و ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ او زده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ از اﻳﻦﻫﺎ ﻧﺘﺮس‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺧﻮدت ﻫﺴﺘﻨﺪ!‬ ‫ﺳـــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻛـــﻪ اﺻـــﻼً از اﻳـــﻦ ﺣـــﺮف ﺧﻮﺷـــﺶ ﻧﻴﺎﻣـــﺪه‪ ،‬ﺑـــﺎ‬ ‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﺑﻪ او ﭘﺮﺧﺎش ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﺜﻞ ﭘﺪرت ﻫﺴﺘﻨﺪ! ﻛﺠﺎي ﻣﻦ ﻣﺜﻞ اﻳﻦﻫﺎ دﻳﻮاﻧﻪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎن ﺑﺎﺷــﻰ ﭘﻮزﺧﻨــﺪي ﻣــﻰزﻧــﺪ و ﺑــﺎ ﻟﺤﻨــﻲ ﻓﻴﻠــﺴﻮﻓﺎﻧﻪ اداﻣــﻪ‬ ‫ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ دﻳﻮاﻧﮕﻰ در ﻫﻤﺔ اﺑﻨﺎء ﺑﺸﺮ وﺟﻮد دارد‪.‬‬ ‫ـ ﺧُﺒﻪ ﺧُﺒـﻪ! ﻣـﺎ ﺑﭽـﺔ ﮔـﻴﻼناﻳـﻢ‪ ،‬ﻓﻴﻠـﺴﻮف ﻧـﺸﻮ ﺑـﺮاي ﻣـﺎ‪ .‬در ﺑـﺎغ‬ ‫را ﺑﺎز ﻛﻦ ﺑﺮوم ﺑﻴـﺮون ﻛـﻪ ﻣﻤﻜـﻦ اﺳـﺖ ﺑـﺰﻧﻢ ﭘـﺪرِ اﺑﻨـﺎء ﺑـﺸﺮ را ﻫـﻢ‬ ‫اﻳﻨﺠﺎ در ﺑﻴﺎرمﻫﺎ!‬

‫‪71‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫در دﻓﺘــﺮ ﻛــﺎرِ آﻗــﺎي رﺋـﻴﺲ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار در ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﻳـﻚ اﺳــﺘﻜﺎن‬ ‫ﭼــﺎيِ رﻧــﮓ و رو رﻓﺘــﻪ ﻧﺸــﺴﺘﻪ‪ ،‬ﻫﻤﭽــﻮن ﺑﻮﻗﻠﻤــﻮﻧﻲ ﻛــﻪ ﭼﺘــﺮ زده‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑـﺎدِ ﻣﻔـﺼﻠﻰ ﻫـﻢ ﺑـﻪ ﻏﺒﻐـﺐاش اﻧﺪاﺧﺘـﻪ‪ .‬ﭼـﺮا ﻛـﻪ ﺳـﺨﻨﺎﻧﺶ‬ ‫آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ را ﺣــﺴﺎﺑﻰ وﺣــﺸﺘﺰده ﻛــﺮده‪ .‬رﺋــﻴﺲ ﺑــﺎ دﺳــﺖﻫــﺎﺋﻰ‬ ‫ﻟــﺮزان ورﻗــﻪﻫــﺎي ﺑــﺎزﺟﻮﺋﻰ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻛــﻪ در ﭘﺎﺳــﮕﺎه ﺗﻨﻈــﻴﻢ‬ ‫ﺷﺪه روي ﻣﻴﺰ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﻰﻛﻨﺪ و از ﺳﺮﻛﺎر اﺳﺘﻮار ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻰﻓﺮﻣﺎﺋﻴﺪ اﻳﻦ ﻳﻚ ﻣﻮرد اﻣﻨﻴﺘﻰ اﺳﺖ؟‬ ‫ﺳﺮﻛﺎر اﺳﺘﻮار ﺑﻪ وﺿﻮح ﺻﺪاﻳﺶ را ﭘﺎﺋﻴﻦ آورده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ از ﻣﺮﻛــﺰ در ﻣــﻮرد او ﻛــﺴﺐ ﺗﻜﻠﻴــﻒ ﺷــﺪه‪ .‬ﺗــﺎ اﻃــﻼع ﺛــﺎﻧﻮي‬ ‫ﻣﺮﺧﺺاش ﻧﻤﻰﻛﻨﻴﺪ!‬ ‫ـــ وﻟــﻰ ﻣــﺎ اﻣﻜــﺎﻧﻰ ﺑــﺮاي ﻧﮕــﻪداري از ﺗﺮورﻳــﺴﺖﻫــﺎ در اﻳﻨﺠــﺎ‬ ‫ﻧﺪارﻳﻢ‪.‬‬ ‫ـ ﺗﺮورﻳﺴﺖ ﻧﻴﺴﺖ! ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻛﻤﻮﻧﻴﺴﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫آﻗﺎي رﺋﻴﺲ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﺟﻴﻎ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﻣﻰﻛﺸﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻛﻤﻮﻧﻴـــــــﺴﺖ؟!‬ ‫ﺳﺮﻛﺎر اﺳﺘﻮار او را دﻋﻮت ﺑﻪ آراﻣﺶ ﻛﺮده‪ ،‬ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻳـﻦ ﻣـﺴﺌﻠﻪ ﺑـﻴﻦ ﺧﻮدﻣـﺎن ﺑﺎﻳـﺪ ﺑﺎﺷـﺪ‪ .‬ﻛـﺴﻰ از اﻳـﻦ ﻣـﺴﺎﺋﻞ ﻣﻄﻠـﻊ‬ ‫ﻧﻴﺴﺖ!‬

‫‪72‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫دﻛﺘــﺮ ﺑــﻪ وﺿــﻮح ﺗﺮﺳـﻴﺪه‪ .‬داﻧــﻪﻫــﺎي درﺷــﺖ ﻋــﺮق را ﻛــﻪ از روي‬ ‫ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ ﺑـﻪ اﺑـﺮواناش ﻣـﻲرﻳـﺰد‪،‬‬

‫ﺑـﺎ ﻳـﻚ دﺳـﺘﻤﺎل ﻛﺎﻏـﺬي ﻛـﻪ از‬

‫اﻳـﻦ دﺳـﺖ ﺑـﻪ آن دﺳــﺖ ﻣـﻲاﻧـﺪازد‪ ،‬ﭘـﺎك ﻣــﻲﻛﻨـﺪ‪ .‬و ﺑـﻪ ﺳــﺮﻛﺎر‬ ‫اﺳﺘﻮار ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ وﻟﻰ ﺷﻤﺎ ﺧﻮدﺗﺎن ﮔﻔﺘﻴﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺮدك دﻳﻮاﻧﻪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ دﻳﻮاﻧﻪ اﺳﺖ!‬ ‫ـ ﭘﺲ ﭼﺮا ﻣﻰﮔﻮﺋﻴﺪ ﻛﻤﻮﻧﻴﺴﺖ اﺳﺖ؟‬ ‫ـ آﻗﺎي دﻛﺘﺮ! ﻛﻤﻮﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﻧﻤﻰﺗﻮاﻧﺪ دﻳﻮاﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟‬ ‫دﻛﺘﺮ ﻛﻤـﻰ ﺑـﻪ ﻓﻜـﺮ ﻓـﺮو ﻣـﻰرود‪ .‬ﺑـﺎ ﺧـﻮد ﻣـﻰﮔﻮﻳـﺪ‪» :‬اﻳـﻦ ﻣـﺴﺌﻠﻪ‬ ‫ﺟﺪﻳــﺪ اﺳــﺖ‪ .‬دﻳﻮاﻧــﺔ ﻛﻤﻮﻧﻴــﺴﺖ!« ﺑﻌــﺪ روي ﺑــﻪ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار‬ ‫ﻛﺮده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﻣﻤﻜــﻦ اﺳــﺖ دﻳﻮاﻧــﻪاي ﺑﺎﺷــﺪ ﻛــﻪ از راه ﺗﻈــﺎﻫﺮ ﺑــﻪ ﻛﻤﻮﻧﻴــﺴﻢ‬ ‫ﻗﺼﺪ ﺟﻠﺐ ﻣﺤﺒﺖِ دﻳﮕﺮان را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﻌﺪ ﻛﻤﻰ در ﻓﻜﺮ ﻓﺮ ﻣﻰرود و اداﻣﻪ ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻟﺒﺘـﻪ ﻫﻤـﺔ ﻛﻤﻮﻧﻴـﺴﺖﻫـﺎ ﻗـﺼﺪ ﺟﻠـﺐ ﻣﺤﺒـﺖ دﻳﮕـﺮان را دارﻧـﺪ و‬ ‫ﻧﻤﻰﺗﻮان از اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ‪...‬‬

‫‪73‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار رﺷــﺘﺔ اﻓﻜــﺎر ﻋﻠﻤ ـﻲِ آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ را ﺑــﺎ ﺑ ـﻲرﺣﻤــﻰ‬ ‫ﺗﻤﺎم ﻗﻴﭽـﻰ ﻛـﺮده‪ ،‬از ﺟـﺎ ﺑﻠﻨـﺪ ﻣـﻰﺷـﻮد و در ﺣﺎﻟﻴﻜـﻪ ﺑـﻪ ﻃـﺮف در‬ ‫دﻓﺘﺮ ﺧﻴﺰ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺎ او ﻣﺜﻞ دﻳﮕـﺮان رﻓﺘـﺎر ﻛﻨﻴـﺪ‪ .‬ﺣﺘـﻰ ﺧـﻮد او ﻫـﻢ ﻧﺒﺎﻳـﺪ ﺑـﻮ ﺑﺒـﺮد‬ ‫ﻛـﻪ ﻛﻤﻮﻧﻴـﺴﺖ اﺳـﺖ‪ ،‬و ﻗـﻮاﻧﻴﻦ وﻳـﮋهاي ﺷـﺎﻣﻞ ﺣـﺎﻟﺶ ﺷـﺪه‪ .‬ﻣــﻦ‬ ‫ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺗﻤﺎس ﻣﻰﮔﻴﺮم!‬ ‫ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ ﻣﻨﺘﻈــﺮ ﺟــﻮاب دﻛﺘــﺮ ﺑــﺸﻮد ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ‬ ‫از ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺮﻛــﺰي ﺑﻴــﺮون ﻣــﻰرود و آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ را در دﻧﻴــﺎﺋﻰ‬ ‫از ﻓﻜﺮ و ﺧﻴﺎل در داﻣﺎن ﺗﺮس و وﺣﺸﺖ رﻫﺎ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫٭٭٭‬

‫ﺳــﺮﮔﺮد رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ از ﭘﻴﻜــﺎنِ ﻗﺮﻣــﺰ رﻧــﮓ و ﻣﻜــﺶﻣﺮﮔﻤــﺎﻳﺶ ﭘﻴ ـﺎده‬ ‫ﻣـــﻰﺷـــﻮد‪ .‬روزي آﻓﺘـــﺎﺑﻰ اﺳـــﺖ و ﮔﻨﺠـــﺸﻚﻫـــﺎ ﺑـــﺎ ﻓﺮﻳﺎدﻫـــﺎﺋﻲ‬ ‫ﮔــﻮشﺧــﺮاش روي ﺷــﺎﺧﺔ درﺧﺘــﺎن ﺑ ـﻪ دﻧﺒــﺎل ﻳﻜــﺪﻳﮕﺮ در ﺟــﺴﺖ‬ ‫و ﺧﻴﺰﻧــﺪ‪ .‬ﺳــﻜﻮتِ ﻛﻮﭼــﻪﭘــﺲﻛﻮﭼــﻪﻫــﺎي ﺷــﻤﺎلِ ﺗﻬــﺮان آﻧﻘــﺪر‬ ‫ﻋﻤﻴــﻖ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﻓﺮﻳ ـﺎدِ اﻳ ـﻦ ﭘﺮﻧــﺪﮔﺎن ﻛﻮﭼــﻚ را دلآزار ﻛــﺮده‪.‬‬ ‫رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑـــﻪ ﺗﻜـــﻪ ﻛﺎﻏـــﺬي ﻛـــﻪ در ﻛـــﻒ دﺳـــﺖ دارد ﻧﮕـــﺎﻫﻲ‬ ‫ﻣــﻲاﻧــﺪازد‪ ،‬آدرسِ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺑــﺎ ﻫــﺰار دردﺳــﺮ ﭘﻴــﺪا ﻛــﺮده‪.‬‬ ‫ﺑــﺮاي او ﻛــﻪ ﻋﻤــﺮي را در ﺗﺤﻘﻴﻘــﺎتِ ﺟﻨــﺎﺋﻰ ﮔﺬراﻧــﺪه ﺣــﻞ ﻣﻌﻤــﺎي‬

‫‪74‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫اﻳﻦ ﭘﺮوﻧﺪه ﻫـﺮ روز از روز ﭘـﻴﺶ ﻣـﺸﻜﻞﺗـﺮ ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﻣـﻰآﻳـﺪ‪ .‬ﻃﺒـﻖ‬ ‫آﺧﺮﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻘـﺎﺗﻰ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻋﻤـﻞ آﻣـﺪه ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧـﻪ ﺑـﻪ اروﭘـﺎ رﻓﺘـﻪ‬ ‫و ﻧــﻪ ﺑــﻪ ﺟﺰﻳ ـﺮه ﻛ ـﻴﺶ‪ .‬ﺗﻤــﺎﻣﻰ ﺑﻠ ـﻴﻂﻫــﺎي ﻫﻮاﭘﻴﻤــﺎ ﻛــﻪ در ﻋــﺮض‬ ‫ﻳ ـﻚﻣــﺎه از ﺗﻤــﺎمِ ﺷــﻬﺮﻫﺎ ﺑــﻪ ﻣﻘــﺼﺪِ ﻛ ـﻴﺶ ﻓﺮوﺧﺘــﻪ ﺷــﺪه ﺑــﺎزﺑﻴﻨﻰ‬ ‫ﺷــﺪهاﻧــﺪ‪ .‬در اﺑﺘــﺪاي اﻣــﺮ ﺑــﺮاي ﺳــﺮﮔﺮد ﺗﻘﺮﻳﺒــﺎً ﻣــﺴﺠﻞ ﺑــﻮد ﻛــﻪ‬ ‫ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪِ ﻛﻠﻚ ﺑـﻪ ﺧـﺎرج و ﻳـﺎ ﺑـﻪ ﺟﺰﻳـﺮه ﻛـﻴﺶ ﻓـﺮار ﻛـﺮده وﻟـﻰ‬ ‫ﺣﺎل ﻛـﻪ اﻳـﻦ دو راه را ﺑـﺴﺘﻪ ﻣـﻰﺑﻴﻨـﺪ‪ ،‬ﺗـﺰِ ﺷـﻤﺎل و ﮔﻮﺷـﻪ ﺧﻠـﻮتِ‬ ‫ﺷﻤﺸﻚ و ﮔـﺎﺟﺮه ﻣﻬـﻢﺗـﺮ از ﺑﻘﻴـﻪ ﺷـﺪه‪ .‬ﻣـﺸﻜﻞ اﺻـﻠﻰ اﻳـﻦ اﺳـﺖ‬ ‫ﻛــﻪ ﺑــﺮاي رﻓــﺘﻦ ﺑــﻪ ﺷﻤــﺸﻚ ﻛــﺴﻰ از دوﻟــﺖ اﺟــﺎزه ﻧﻤــﻰﮔﻴ ـﺮد و‬ ‫رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺷـﻤﺎل ﻫـﻢ در اﺳـﺮع وﻗـﺖ اﻧﺠـﺎم ﺷـﺪﻧﻰ اﺳـﺖ‪ .‬ﭘـﺲ ﺑـﺮاي‬ ‫ﺑﻪ دﺳـﺖ آوردن ﺳـﺮِ ﻧـﺦ ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﻪ ﻣﺤـﻞ زﻧـﺪﮔﻰِ ﻓـﺮاري ﺳـﺮي زد و‬ ‫از ﻧﺰدﻳـــﻚ ﻓﻌﺎﻟﻴـــﺖﻫـــﺎي او را ﺑﺮرﺳـــﻰ ﻛـــﺮد‪ .‬ﺷـــﺎﻳﺪ در اﻳـــﻦ‬ ‫ﺑﺮرﺳــﻰﻫــﺎ ﻣــﺜﻼً ﻧــﺎم دوﺳــﺘﺎن و آﺷــﻨﺎﻳﺎﻧﻰ ﻛــﻪ در ﺷــﻤﺎل زﻧــﺪﮔﻰ‬ ‫ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻛﻤﻜﻰ ﺑـﻪ ﺣـﻞ ﻣﻌﻤـﺎ ﻛﻨـﺪ‪ .‬وﻟـﻰ ﻳـﻚ ﻣـﺴﺌﻠﻪ ﺑـﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧـﺪه‬ ‫و آﻧﻬــﻢ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﺳــﺖ‪ .‬اﻳـﺸﺎن اﺻـﻼً ﻣــﺴﺌﻠﺔ ﺳــﺎﻧﺘﻰﻣﺎﻧﺘــﺎل‬ ‫ﺑﻮدن ﻗﻀﻴﻪ را ﻗﺒـﻮل ﻧﻤـﻰﻛﻨﻨـﺪ‪ ،‬ﭘـﺲ ﭼﻄـﻮر ﻣـﻰﺗـﻮان ﺑـﺎ او از اﻳـﻦ‬ ‫ﻣــﺴﺎﺋﻞ ﺳــﺨﻦ ﮔﻔــﺖ؟ رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻫﻤﻴﻨﻄــﻮر ﻛــﻪ اﻳ ـﻦ ﺳــﺌﻮاﻻت را در‬ ‫ذﻫــﻦ ﺧــﻮد ﺟﺎﺑﺠــﺎ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ در ﻛﻮﭼــﺔ ﺳﺮﺳــﺒﺰ ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل درب‬ ‫وروديِ ﺧﺎﻧــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻰﮔــﺮدد‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﻳ ـﻚ درِ آﻫﻨ ـﻴﻦ و‬ ‫ﺳــﻴﺎﻫﺮﻧﮓ ﻛـــﻪ اﺣﺘﻤـــﺎﻻً درب ﮔـــﺎراژ ﺧﺎﻧـــﻪ اﺳـــﺖ ﭼـــﺸﻤﺶ ﺑـــﻪ‬ ‫ﺷﻤﺎره ‪ 12‬ﻣﻰاﻓﺘـﺪ وﻟـﻰ زﻧﮕـﻰ ﺑـﻪ ﭼـﺸﻢ ﻧﻤـﻰﺧـﻮرد‪ .‬ﺧﺎﻧـﻪ از اﻳـﻦ‬ ‫ﺧﺎﻧـــﻪﻫـــﺎي ﻋـــﺎدي ﻧﻴـ ـﺴﺖ‪ ،‬ﻫـــﺰار در و درﺑﭽـــﻪ دارد‪ .‬در ﻓﻜـــﺮ‬

‫‪75‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫اﻳﻨــﺴﺖ ﻛــﻪ ﻛــﺪام ﻳــﻚ از اﻳــﻦﻫــﺎ درب ورودي اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﻳــﻚ‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن از ﻻيِ درﺧــﺖﻫــﺎي ﻛﻮﭼــﻪ ﻣــﻰﭘــﺮد ﺟﻠــﻮي ﭘــﺎﻳﺶ و ﻳ ـﻚ‬ ‫ﺳــﻼمِ ﻣﺤﻜــﻢ ﻧﻈــﺎﻣﻰ ﺗﺤﻮﻳ ـﻞ او ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ .‬ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻗــﻮيﻫﻴﻜــﻞ و‬ ‫ﻗــﺪ ﺑﻠﻨــﺪ اﺳــﺖ‪ ،‬و ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ ﻣــﻲرﺳــﺪ ﻛــﻪ رﻳــﺶاش را دو روزي‬ ‫اﺳــﺖ ﻧﺘﺮاﺷــﻴﺪه‪ .‬رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛــﻪ از ﺣﺮﻛــﺖ وي ﺧﻴﻠــﻰ ﺟــﺎ ﺧــﻮرده و‬ ‫ﺗﺮﺳ ـﻴﺪه ﺑــﺎ ﺧــﺸﻢ و ﺑــﻰﻣﻴﻠــﻰ دﺳــﺖ راﺳــﺘﺶ را ﺑﻠﻨــﺪ ﻛــﺮده ﺟــﻮاب‬ ‫ﺳﻼم ﻧﻈﺎﻣﻲ او را ﻣﻰدﻫﺪ و ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺳﺮﻛﺎر‪ ،‬ﻣﻨﺰلِ آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻣﻰﺷﻨﺎﺳﻰ؟‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻛــﻪ ﻣﺜ ـﻞِ ﺳـﻴﺦ ﻛﺒــﺎب در ﺟــﺎ ﺧــﺸﻜﺶ زده و ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑــﻪ‬ ‫ﻻﻳﺘﻨﺎﻫﻰ ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه‪ ،‬دﻫﺎن ﺑﺎز ﻣﻰﻛﻨﺪ و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﺑﻠــﻪ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ آﻧﺠﺎﺳــﺖ‪ .‬وﻟــﻲ درِ ورودي اﻳﻨﺠﺎﺳــﺖ‪.‬‬ ‫در ﺳﺒﺰِ ﺑﺰرﮔﻲ ﭘﻨﺠﺎه ﻗﺪﻣﻰِ ﺑﺎﻻي ﺧﻴﺎﺑﺎن دﺳﺖِ راﺳﺖ!‬ ‫رﺷـ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛﻴـ ـﻒ ﻣـــﻰﻛﻨـــﺪ‪ .‬ﭘـ ـﻴﺶ ﺧـــﻮد ﻣـــﻰﮔﻮﻳـ ـﺪ‪» :‬اﻳـ ـﻦ را‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﻨﺪ ﺷﻬﺮﺑﺎﻧﻰ! از ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺧﺒﺮ دارد‪«.‬‬ ‫ـ ﺳﺮﻛﺎر اﺳﻤﺖ ﭼﻴﻪ؟!‬ ‫ـ ﺳﺮﭘﺎﺳﺒﺎن ﭼﻤﺎقﻋﻠﻲ ﺗﺤﺖ ﻓﺮﻣﺎن ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬

‫‪76‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ رو ﺑـــﻪ ﺳﺮﭘﺎﺳـــﺒﺎن ﭼﻤـــﺎقﻋﻠـــﻲ ﻛـــﺮده و ﺑـــﺎ ﺷـــﻴﻄﻨﺖ‬ ‫ﻣــﻰﭘﺮﺳــﺪ‪ » :‬ﺗــﺸﺮﻳﻒ دارﻧــﺪ؟« ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﻛــﻪ ﺳ ـﻴﺦ در ﺟــﺎ‬ ‫ﺧﺸﻜﺶ زده ﺟﻮاب ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﺧــﺎﻧﻢ ﺑﻌﻠــﻪ! ﻣــﺪﺗﻰ اﺳــﺖ ﻛــﻪ واﻟــﺪة آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﻢ از‬ ‫اﻟﻴﮕــﻮدرز آﻣــﺪهاﻧــﺪ ﺑــﻪ ﺗﻬــﺮان‪ .‬وﻟــﻰ آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣﺘﺄﺳــﻔﺎﻧﻪ‬ ‫ﻣﺪﺗﻰ اﺳﺖ ﮔﻢ ﺷﺪهاﻧﺪ!‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ از اﻳﻨﻬﻤــﻪ دﻗﺘــﻰ ﻛــﻪ ﭘﺎﺳــﺒﺎن در اﻣــﻮر ﺧﺎﻧــﺔ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از‬ ‫ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻣﻰدﻫﺪ ﺗﻌﺠﺐ ﻛﺮده و ﺑﺎ ﺣﻴﺮت ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛﺠﺎ ﮔﻢ ﺷﺪه؟‬ ‫ـ ـ ﻣﻌﻠــﻮم ﻧﻴ ـﺴﺖ ﻛﺠــﺎ رﻓﺘــﻪاﻧــﺪ‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ ﻫــﺮ ﺷــﺐ ﺗــﺎ ﺻــﺒﺢ ﮔﺮﻳ ـﻪ‬ ‫ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺻﺒﺢ ﻫﻢ ﺷﺨﺼﺎً ﮔﻞﻫﺎي رز را آب ﻣﻰدﻫﻨﺪ!‬ ‫ـ ﺗﻮ اﻳﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ را از ﻛﺠﺎ ﻣﻰداﻧﻰ؟‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻛــﻪ ﻳــﻮاش ﻳــﻮاش از ﺳــﻴﺦ اﻳــﺴﺘﺎدن ﺧــﺴﺘﻪ ﺷــﺪه ﺑــﻪ ﻃــﻮر‬ ‫ﻧﺎﻣﺤــﺴﻮس ﻛﻤــﻰ در ﺟــﺎ ﺗﻜــﺎن ﺗﻜــﺎن ﻣــﻰﺧــﻮرد و ﺑــﺎ ﻟﺒﺨﻨــﺪي‬ ‫ﻛﻮﭼﻚ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻧﺠﺎمِ وﻇﻴﻔﻪ ﻣﻰﻛﻨﻴﻢ ﻗﺮﺑﺎن!‬ ‫ـ ﻛﺸﻴﻚِ ﺗﻮ ﻛﻰ ﺗﻤﺎم ﻣﻰﺷﻮد؟‬ ‫ـ ﺳﺎﻋﺖِ ﭘﻨﺞ ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ!‬

‫‪77‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑﺎ ﺳـﺮﻋﺖ ﺑـﻪ ﺳـﺎﻋﺘﺶ ﻧﮕـﺎه ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪ ،‬ﺳـﺎﻋﺖ ﭼﻬـﺎر اﺳـﺖ‪.‬‬ ‫ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺒﺎن ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ دم در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎش ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺮدم‪.‬‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻛــﻪ ﭘﺎﻳــﺎن ﺟﻠــﺴﺔ ﺷــﻜﻨﺠﺔ ﺧﺒــﺮدار اﻳــﺴﺘﺎدن را ﻧﺰدﻳــﻚ‬ ‫ﻣـــﻰﺑﻴﻨـــﺪ آﺧـــﺮﻳﻦ ﻧﻴــﺮوﻳﺶ را در ﺑـــﺪن ﺟﻤـــﻊ ﻛـــﺮده‪ ،‬ﺑـــﺎز ﻫـــﻢ‬ ‫ﻗﺎﻣﺖاش را ﺳﻴﺦﺗﺮ ﻣﻰﻛﻨﺪ و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰﻛﺸﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻣﺮ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ ﺟﻨﺎب ﺳﺮﻫﻨﮓ!‬ ‫درب ﺧﺎﻧــﺔ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻳــﻚ ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻰ ﺑــﺎز ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫و ﺑــﺎ دﻳ ـﺪن رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﺟﻴ ـﻎ ﺑﻠﻨــﺪي ﻛــﺸﻴﺪه ﭘــﺎي ﺑــﻪ ﻓــﺮار ﻣــﻰﮔــﺬارد‪.‬‬ ‫رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﮔﻴﺞ و ﻣﻨﮓ ﺑـﻪ اﻃـﺮاف ﻧﮕـﺎه ﻣـﻰﻛﻨـﺪ ﺗـﺎ دﻟﻴﻠـﻰ ﺑـﺮاي اﻳـﻦ‬ ‫رﻓﺘـــﺎر ﭘﻴــﺪا ﻛﻨـــﺪ و در ﻫﻤــﻴﻦ ﻫﻨﮕـــﺎم ﻧﻌـــﺮة ﺧـــﺎﻧﻢِ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از‬ ‫درون ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻰرﺳﺪ ﻛﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ از ﺟﻮنِ اﻳﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﭼﻲ ﻣﻰﺧﻮاى؟‬ ‫دﺳـــﺖﻫـــﺎي رﺷـ ـﻴﺪﻧﻴﺎ از ﻋـــﺮق ﺧــﻴﺲ ﺷـــﺪه و رﻧـــﮓ از روﻳـ ـﺶ‬ ‫ﭘﺮﻳـﺪه‪ ،‬ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻫــﻢ ﻛــﻪ از ﻓﺮﻳـﺎد و ﺟﻴـﻎِ ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻰ ﻛﻤــﻰ‬ ‫ﺑــﻪ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﮔﺮد ﻣــﺸﻜﻮك ﺷــﺪه‪ ،‬از آن ﻃــﺮف ﻛﻮﭼــﻪ ﺳــﺮك‬ ‫ﻣــﻰﻛــﺸﺪ ﺗــﺎ ﺑﺒﻴﻨــﺪ ﭼــﻪ ﺧﺒــﺮ اﺳــﺖ‪ .‬در ﻫﻤــﻴﻦ ﮔﻴــﺮودار ﻫﻴﻜــﻞِ‬

‫‪78‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻋﻈــﻴﻢِ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﻣﻴــﺎن ﭼــﺎرﭼﻮب در ﻇــﺎﻫﺮ ﻣــﻰﺷــﻮد‪.‬‬ ‫ﻳﻚ روﭘﻮش ﺳـﻔﻴﺪِ ﺑﻠﻨـﺪ ﺑـﻪ ﺗـﻦ ﻛـﺮده و ﺳـﻄﺢ ﺻـﻮرتِ ﭘـﻒ ﻛـﺮده‬ ‫و ﭼﺎﻗ ـﺎﻟﻮياش را ﺧﻤﻴ ـﺮ ﻋﺠﻴﺒــﻰ ﺑــﻪ رﻧ ـﮓِ ﺳــﺒﺰ ﻟﺠﻨ ـﻲ ﻓــﺮا ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪.‬‬ ‫ﻗﻴﺎﻓــﻪاش ﺑــﻪ ﻧﻬﻨـﮓِ ﺳــﻔﻴﺪ رﻧﮕــﻰ ﻣــﻰﻣﺎﻧــﺪ ﻛــﻪ اﺷــﺘﺒﺎﻫﺎً ﺳــﺮش را ﺑــﻪ‬ ‫درون ﻳ ـﻚ ﮔــﻮدال ﻟﺠــﻦ ﻓــﺮو ﻛــﺮده ﺑﺎﺷــﺪ‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ ﻣﺜــﻞ ﻳ ـﻚ ﻓﻴ ـﻞِ‬ ‫ﻣﺴﺖ ﻛﻒ ﺑﻪ دﻫﻦ آورده و ﻧﻌﺮه ﻣﻰﻛﺸﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺻﺪ دﻓﻌﻪ ﻧﮕﻔﺘﻢ دﺳﺖ از ﺳﺮ اﻳﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﺮدار؟‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛــﻪ ﻫــﻢ از ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﺧﺠﺎﻟــﺖ ﻣــﻰﻛــﺸﺪ‪ ،‬و ﻫــﻢ اﺻــﻼً از‬ ‫اوﺿﺎع ﺳـﺮ در ﻧﻤـﻰآورد در ﺣﺎﻟﻴﻜـﻪ ﺻـﺪاﻳﺶ ﻣـﻰﻟـﺮزد و ﺑـﺎ ﻟﺤﻨـﻰ‬ ‫ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ اﺳﺘﻐﺎﺛﻪ و ﺧﻮاﻫﺶ و ﺗﻤﻨﺎ ﻣﻰﻣﺎﻧﺪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺳﻼم ﻋﺮض ﻣﻰﻛﻨﻢ ﺧﺎﻧﻢ‪ ،‬ﺑﻨﺪه رﺷﻴﺪ ‪...‬‬ ‫ﻧﻌﺮة ﺧﺎﻧﻢ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ درﺧﺘﺎنِ ﻣﺤﻠﻪ را ﺑﻪ ﻟﺮزه ﻣﻰاﻧﺪازد‪:‬‬ ‫ ﺳــﻼم و درد! ﺳــﻼم و ﻣــﺮگ! ﻣﺮﺗﻴﻜــﺔ ﭘﺪرﺳــﻮﺧﺘﻪ ﻣــﻲدﻣــﺖ‬‫دﺳــﺖِ ﭘﻠـ ـﻴﺲ ﭘـــﺪرﺗﻮ در ﺑﻴــﺎورن! ﻓﻜـــﺮ ﻛـــﺮدي ﺑـــﺎ اﻳـ ـﻦ ﻟﺒـــﺎس‬ ‫ﻣﻲﺗﻮﻧﻰ ﺑﻪ ﻣﺮدم زور ﺑﮕﻲ؟‬ ‫ﭘﺎﺳـﺒﺎن ﻛـﻪ ﺗــﺎ ﺣـﺎل در ﻧـﺸﺌﺔ ﻣﻼﻗــﺎت ﺑـﺎ ﻳـﻚ اﻓــﺴﺮ ﻋﺎﻟﻴﺮﺗﺒـﻪ ﻋـﺮش‬ ‫اﻋــﻼ را ﺳ ـﻴﺮ ﻣــﻰﻛــﺮد‪ ،‬ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن اﻳ ـﻦ ﺟﻤﻠــﻪ آﺧــﺮي ﺑــﻪ ﻋﻼﻣــﺖ‬ ‫اﻳﻨﻜــﻪ‪» :‬ﻣــﺎ ﻫــﻢ ﻫــﺴﺘﻴﻢ«‪ ،‬ﺳــﻴﻨﻪ را ﺻــﺎف ﻛــﺮده از ﭘــﺸﺖ ﺷــﺎخ و‬

‫‪79‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑﺮگﻫـﺎ ﺑﻴـﺮون ﻣـﻰآﻳـﺪ و ﻳـﻮاشﻳـﻮاش ﻣﺜـﻞ ﻣﻮﺷـﻰ ﻛـﻪ ﻗﺎﻟـﺐ ﭘﻨﻴـﺮ‬ ‫دﻳـ ـﺪه ﺑﺎﺷـــﺪ ﻫﻤـــﺎﻧﻄﻮر ﻛـــﻪ ﻋـــﺮض ﻛﻮﭼـــﻪ را رد ﻣـــﻰﻛﻨـــﺪ ﺑـــﺎ‬ ‫ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ زل زده و رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ را زﻳ ـﺮ ﻧﻈــﺮ ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ .‬ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﮔﺮد‬ ‫از اﻳ ـﻦ وﺿــﻌﻴﺖ ﺧﻴﻠــﻰ ﻧﮕــﺮان ﺷــﺪه‪ ،‬ﻛﻤــﻰ ﭘــﺎ ﺑــﻪ ﭘــﺎ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﺴﻠﻤﺎً اﺷﺘﺒﺎﻫﻰ ﭘﻴﺶ آﻣﺪه‪ .‬ﺑﻨﺪه رﺷﻴﺪ ‪...‬‬ ‫ــ دﻓﻌـﺔ ﭘـﻴﺶ ﻫــﻢ ﻛــﻪ آﻣـﺪي اﻳـﻦ دﺧﺘـﺮِ ﺑــﺪﺑﺨﺖ را اذﻳـﺖ ﻛــﺮدي‬ ‫ﮔﻔﺘﻲ اﺷﺘﺒﺎﻫﻰ آﻣﺪه ﺑﻮدي؛ ارواحِ ﭘﺪرت!‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ از ﻛــﻮره در ﻣــﻰرود در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﻫﻴﻜــﻞ ﻛــﻮﭼﻜﺶ روي‬ ‫ﭘﻴـــﺎدهروي ﻣﻘﺎﺑـــﻞ در ﻣﺜـــﻞ ﺳـــﻨﺠﺪِ روي آﺗـــﺶ اﻳﻨـــﻮر و آﻧـــﻮر‬ ‫ﻣـﻰﭘــﺮد‪ ،‬و رگ ﮔــﺮدﻧﺶ ﺑــﻪ اﻧــﺪازه ﻳـﻚ ﺳـﻴﻢ ﺑﻮﻛــﺴﻞ ﺑــﺎد ﻛــﺮده‬ ‫ﻧﻌﺮه ﻣﻰﻛﺸﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻦ اﺻـﻼً اﻳـﻦ دﺧﺘـﺮ را ﻧﻤـﻰﺷﻨﺎﺳـﻢ‪ .‬ﺧﺠﺎﻟـﺖ ﺑﻜـﺸﻴﺪ‪ .‬ﻣـﻦ‬ ‫اﻓــﺴﺮ آﮔــﺎﻫﻰ ﻫــﺴﺘﻢ ﺑــﺮاي ﻛــﺎرِ ﻣﻬﻤــﻰ آﻣــﺪهام‪ .‬ﻣــﺴﺌﻠﺔ ﺷــﻮﻫﺮِ‬ ‫ﺷﻤﺎﺳﺖ!‬ ‫ﺳــﻜﻮتِ ﻋﻤﻴﻘــﻰ ﻛﻮﭼــﻪ را ﻓــﺮا ﻣــﻰﮔﻴــﺮد‪ .‬ﻓﺮﻳــﺎدِ رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺣﺘــﻰ‬ ‫ﮔﻨﺠــﺸﻚﻫــﺎ را ﺗﺮﺳــﺎﻧﺪه و ﺳــﺎﻛﺖ ﻛــﺮده‪ .‬ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻛــﻪ ﺗــﻮپِ‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد را ﻣﺤﻜــﻢ ﻣــﻰﺑﻴﻨــﺪ‪ ،‬ﺑــﻰﺳﺮوﺻــﺪا‪ ،‬ﭘــﺎورﭼﻴﻦ ﭘــﺎورﭼﻴﻦ‪،‬‬ ‫ﻋﻘــﺐ ﻋﻘــﺐ از راﻫــﻰ ﻛــﻪ آﻣــﺪه ﺑﺮﻣــﻰﮔــﺮدد و ﻫــﻴﻜﻠﺶ را درون‬

‫‪80‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺷﻤـــﺸﺎدﻫﺎي ﻛﻨـــﺎر ﻛﻮﭼـــﻪ از ﭼـــﺸﻢ ﭘﻨﻬـــﺎن ﻣـــﻰﻛﻨـــﺪ‪ .‬ﺧـــﺎﻧﻢ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ از ﻓﺮﻳـﺎد رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﺷــﻮﻛﻪ ﺷــﺪه ﺑــﺎ دﺳــﺖ ﻟﺠــﻦﻫــﺎ را‬ ‫از روي ﭼــﺸﻤﺎن ﭘــﻒ آﻟــﻮدش ﭘــﺎك ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ ،‬و ﺧﻴـﺮه ﺑــﻪ ﺳــﺮﮔﺮد‬ ‫زل ﻣﻰزﻧﺪ و ﻳﻚﺑﺎره ﻣﻰزﻧﺪ زﻳﺮ ﮔﺮﻳﻪ و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲﻛﺸﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﻤﺪ ﻛــــﺠﺎﺋﻰ؟!‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﻪ وﺿــﻮح از ﺗﻐﻴﻴــﺮ ﻣﻮﺿــﻊِ ﺧــﺎﻧﻢ ﺧﻮﺷــﺤﺎل و راﺿــﻰ‬ ‫اﺳــﺖ‪ .‬ﺣــﺎﻻ ﺣــﺪاﻗﻞ ﻣﻄﻤــﺌﻦ ﺷــﺪه ﻛــﻪ ﺟﺮﻳ ـﺎنِ ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻰ‬ ‫از ﺳــﺮش ﮔﺬﺷــﺘﻪ‪ .‬از اﻳﻨــﺮو آﻧــﺎً ﺗﻐﻴﻴــﺮ روش داده و ﺑﺠــﺎي داد و‬ ‫ﻓﺮﻳﺎد و اﻋﺘﺮاض ﺷﺮوع ﻣﻰﻛﻨﺪ ﺑﻪ دﻟﺪاريِ ﺧﺎﻧﻢ ﻛﻪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻨﺪه ﺑﻪ ﺷـﻤﺎ ﻗـﻮل داده ﺑـﻮدم و ﺣـﺎﻻ ﻫـﻢ آﻣـﺪهام ﺧـﺪﻣﺖﺗـﺎن ﻛـﻪ‬ ‫ﻣﺴﺌﻠﻪ را ﭘﻴﮕﻴﺮي ﻛﻨﻢ‪.‬‬ ‫وﻟــﻰ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣﺜــﻞ اﻳﻨﻜــﻪ ﺗــﺎزه ﺳ ـﺮِ ﮔﺮﻳ ـﻪ و زاريﻫــﺎﻳﺶ‬ ‫ﺑﺎز ﺷـﺪه‪ ،‬و ﻧﺎﻟـﻪ و ﺿـﺠﺔ »آي ﻣﻤـﺪ ﻛﺠـﺎﺋﻰ!« از دﻫـﺎﻧﺶ ﻧﻤـﻰاﻓﺘـﺪ‪.‬‬ ‫ﻗﻄــﺮات درﺷــﺖ اﺷــﻚ از ﭼــﺸﻤﺎنِ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻓــﻮاره ﻛــﺮده‬ ‫و در ﻟﺠــﻦﻫــﺎﺋﻲ ﻛــﻪ ﺑــﺮاي ﺣﻔــﻆ زﻳﺒــﺎﺋﻰ و ﻟﻄﺎﻓــﺖ ﭘﻮﺳــﺖ ﺑــﺎ ﻫــﺰار‬ ‫دردﺳﺮ ﺑـﻪ ﺳـﺮ و روﻳـﺶ ﻣﺎﻟﻴـﺪه ﺷـﻴﺎرﻫﺎﺋﻰ ﻋﻤﻴـﻖ درﺳـﺖ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪.‬‬ ‫در ﻋــﺮض ﭼﻨــﺪ ﺛﺎﻧﻴــﻪ ﺻــﻮرت ﺧــﺎﻧﻢ ﻋــﻴﻦ ﻟﺒــﺎس زﻧــﺪاﻧﻲﻫــﺎ راهراه‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﺳــﺮﮔﺮد ﻛــﻪ ﻛﻤــﻰ دﺳــﺘﭙﺎﭼﻪ ﺷــﺪه ﺑــﻪ درون ﭘــﺎدري‬

‫‪81‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﻰرود‪ ،‬دﺳــﺖ ﺧــﺎﻧﻢ را ﮔﺮﻓﺘــﻪ و ﺑــﺎ ﺧــﻮاﻫﺶ و ﺗﻤﻨــﺎ اﻳــﺸﺎن را ﺑــﻪ‬ ‫درون ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻰﻛﺸﺪ و در را ﻓﻮراً ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎن ﻣﻰﺑﻨﺪد‪.‬‬ ‫اﺗــــﺎق ﭘــــﺬﻳﺮاﺋﻲ ﺳــــﺎﻟﻨﻲ اﺳــــﺖ دراﻧﺪردﺷــــﺖ ﻛــــﻪ از ﺟﻨــــﻮب‬ ‫ﭘﻨﺠـــﺮهﻫـــﺎﺋﻲ ﻗـــﺪي ﺑـــﻪ ﺳـــﻮي ﺑـــﺎغ ﺧﺎﻧـــﻪ دارد‪ .‬از ﺳـــﻘﻒ اﺗـــﺎق‬ ‫ﭼﻠﭽـــﺮاغ ﻛﺮﻳـــﺴﺘﺎل ﻋﻈﻴﻤـــﻲ آوﻳـــﺰان ﻛـــﺮدهاﻧـــﺪ‪ .‬و در اﻃـــﺮاف‬ ‫ﺳـــﺎﻟﻦ ﻣﺒـــﻞﻫـــﺎيِ ﺑـــﺰرگ اﺳـــﺘﻴﻞ دوران ﻟـــﻮﺋﻲ ﺷـــﺎﻧﺰدﻫﻢ ﺑـــﻪ دور‬ ‫ﻣﻴﺰﻫــﺎي ﻛﻮﭼــﻚ ﭼﻴــﺪه ﺷــﺪه‪ .‬ﻳــﻚ ﻓــﺮشِ ﺑــﺰرگ و رﻳــﺰﻧﻘﺶِ‬ ‫ﺗﺒﺮﻳـﺰ ﺗﻤــﺎﻣﻲ ﺳــﻄﺢ ﺳــﺎﻟﻦ را ﭘﻮﺷــﺎﻧﺪه‪ .‬ﻓــﺮش آﻧﻘــﺪر ﺑــﺰرگ اﺳــﺖ‬ ‫ﻛــﻪ در اﻧﺘﻬــﺎي ﺳــﺎﻟﻦ ﻗــﺴﻤﺘﻰ از آن را ﻟﻮﻟــﻪ ﻛــﺮدهاﻧــﺪ‪ .‬ﻗــﺎبﻫــﺎى‬ ‫ﻋﻈ ـﻴﻢ و ﻛﻨﮕــﺮهدار‪ ،‬ﺑﺎﺳــﻤﻪ و ﻧﻘﺎﺷــﻰ از ﺳ ـﻴﺐ و ﮔﻼﺑــﻰ‪ ،‬اﺳــﺐ و‬ ‫ﺷــﻜﺎرﮔﺎه و ﮔــﺎه ﺗــﺼﻮﻳﺮِ ﻟﺮدﻫــﺎ و دوﺷــﺲﻫــﺎي ﻓﺮﻧﮕــﻰ دﻳﻮارﻫــﺎ را‬ ‫ﭘﻮﺷــﺎﻧﺪه‪ .‬ﺑــﺮ دﻳــﻮار ﺷــﻤﺎﻟﻲ ﺳــﺎﻟﻦ ﺗــﺎﺑﻠﻮﺋﻲ آوﻳــﺰان ﺷــﺪه ﻛــﻪ از‬ ‫دور ﺷـــﻴﺒﻪ ﻣﺤﻤﺪرﺿـــﺎ ﺷـــﺎه ﭘﻬﻠـــﻮي اﺳـــﺖ‪ .‬و ﺑـــﺮ دﻳـــﻮار ﺳـــﻤﺖ‬ ‫راﺳــﺖ ﺗــﺎﺑﻠﻮﺋﻲ ﺷــﺒﻴﻪ ﻣﺤﻤــﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ آوﻳﺨﺘــﻪاﻧــﺪ‪ .‬ﺗــﺎﺑﻠﻮﻫــﺎ‬ ‫آﻧﻘــﺪر ﺑــﺎﻻ ﻧــﺼﺐ ﺷــﺪه ﻛــﻪ ﺻــﻮرت اﻓــﺮاد و ﻳ ـﺎ ﻣﻮﺿــﻮعِ آنﻫــﺎ از‬ ‫ﭘــﺎﺋﻴﻦ ﺑــﻪ درﺳــﺘﻰ ﻗﺎﺑــﻞ ﺗــﺸﺨﻴﺺ ﻧﻴـﺴﺖ‪ .‬ﻻﻟــﻪﻫــﺎي ﻋﺘﻴﻘــﺔ ﻗﺎﺟــﺎري‬ ‫در ﻛﻨــﺎر ﻣﺠــﺴﻤﻪﻫــﺎي دﺳــﺖﺳــﺎز ﺑﺮﻧــﺰي آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻲ‪ ،‬و ﻣﺒــﻞﻫــﺎي‬ ‫اﺳﺘﻴﻞ ﻛﻪ ﻫـﺮ ﻳـﻚ ﺑـﻪ ﺑﺰرﮔـﻰ ﻳـﻚ ﺗﺎﻧـﻚ ﭼﻴﻔـﺘﻦ اﺳـﺖ‪ ،‬ﻣﻌﺠـﻮن‬ ‫ﻋﺠﻴﺒﻲ در اﺗـﺎق ﺑـﻪ وﺟـﻮد آورده‪ .‬ﻣﺒـﻞﻫـﺎي اﺳـﺘﻴﻞ ﺑـﻪ ﺑﻠﻨـﺪي ﻳـﻚ‬ ‫ﻣﻨﺒــﺮ اﺳــﺖ‪ ،‬ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﮔﺮد ﺑــﺎ ﻫﻴﻜ ـﻞِ ﻛﻮﭼــﻚ ﺧــﻮد ﺑ ـﻪ زﺣﻤــﺖ‬ ‫از ﻳﻜــﻰ از آنﻫــﺎ ﺑــﺎﻻ ﻛــﺸﻴﺪه و ﺑــﺮاي اﻳﻨﻜــﻪ ﻳﻜﺪﻓﻌــﻪ ﭘــﺎﺋﻴﻦ ﻧﻴﻔﺘــﺎد‪،‬‬

‫‪82‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣﺤﻜــﻢ دﺳــﺘﻪﻫــﺎي ﻣﺒــﻞ را در ﭼﻨﮕــﺎلاش ﻣــﻲﻓــﺸﺎرد‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪» :‬ﻋﺠﺐ ﺗﺠﻤﻠﻰ!«‬ ‫ﻟﺤﻈــﺎتِ اﻧﺘﻈــﺎر ﻃــﻮﻻﻧﻰﺗــﺮ ﻣــﻰﺷــﻮد و ﺧﺒــﺮي از ﺧــﺎﻧﻢِ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﻧﻴ ـﺴﺖ‪ .‬ﻫــﺮ از ﮔــﺎه ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻰ ﺑــﻪ درون اﺗــﺎق آﻣــﺪه و ﺑــﺎ‬ ‫ﻟﻬﺠﺔ ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺳﺮﮔﺮد را ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﺮار داده‪ ،‬ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﺎﺋﻰ! ﻣﻴﻞ! دارﻳﺪ؟‬ ‫ﺳﺮﮔﺮد ﻫﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﺤﻮﻳﻞ او داده و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧﻴﺮ ﻣﺘﺸﻜﺮم!‬ ‫وﻟــﻰ ﺟــﻮابِ ﺳــﺮﮔﺮد ﮔﻮﻳـﺎ ﻛــﺎﻓﻰ ﻧﻴـﺴﺖ ﭼـﺮا ﻛــﻪ ﭘــﻨﺞ دﻗﻴﻘــﻪ ﺑﻌــﺪ‬ ‫دوﺑﺎره ﺳﺮوﻛﻠﺔ ﻣﺴﺘﺨﺪﻣﻪ ﭘﻴﺪا ﻣﻰﺷﻮد‪:‬‬ ‫ـ ﭘﭙﺴﻰ! ﻣﻴﻞ! دارﻳﺪ؟‬ ‫ـ ﻧﻪ ﺧﻴﺮ! ﻣﻴﻞ ﻧﺪارم‪.‬‬ ‫ﭼﻨﺪ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﻣﺴﺘﺨﺪﻣﻪ ﻣﻲآﻳﺪ‪:‬‬ ‫‪-‬آب! ﻣﻴﻞ! دارﻳﺪ؟‬

‫‪83‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛــﻪ روز ﺑــﺪي را ﮔﺬراﻧــﺪه دﻳﮕــﺮ ﺣﻮﺻــﻠﻪ ﺳــﺮ و ﻛﻠــﻪ زدن‬ ‫ﺑــﺎ اﻳـﻦ ﻳﻜــﻰ را ﻧــﺪارد‪ .‬اﺧــﻢ ﻛــﺮده‪ ،‬زل ﻣــﻰزﻧــﺪ ﺗــﻮي ﭼــﺸﻢﻫــﺎي‬ ‫ﻣﺴﺘﺨﺪﻣﻪ و ﺑﺎ ﻏﻴﻆ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻫﻴﭽﻰ ﻣﻴﻞ ﻧﺪارم!‬ ‫ﺑﻌــﺪ از ﻧــﻴﻢ ﺳــﺎﻋﺖ ﺳﺮوﺻــﺪاي ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از درون ﻫــﺎل‬ ‫اﺻــﻠﻲ ﺧﺎﻧــﻪ ﺑــﻪ ﮔــﻮش ﻣــﻲرﺳــﺪ‪ .‬و دﻗــﺎﻳﻘﻲ ﺑﻌــﺪ ﺧــﻮد ﺧــﺎﻧﻢ‬ ‫ﻫﻤﭽــﻮن ﻛــﺸﺘﻰِ دزدان درﻳــﺎﺋﻰ ﻛــﻪ ﺑﺎدﺑــﺎنﻫــﺎﻳﺶ را ﺑــﻪ ﻫــﻮا ﺑﻠﻨــﺪ‬ ‫ﻛــﺮده ﺑﺎﺷــﺪ از در وارد ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﻟﺒــﺎسِ اﺑﺮﻳــﺸﻤﻴﻦ و ﺑﻠﻨــﺪي ﺑــﻪ‬ ‫رﻧــﮓِ آﺑــﻰ آﺳــﻤﺎﻧﻰ ﺑــﻪ ﺗــﻦ ﻛــﺮده ﻛــﻪ اﺑﻌــﺎد ﻫﻴﻜــﻞ ﻋﻈــﻴﻤﺶ را‬ ‫ﭼﻨــﺪﻳﻦ ﺑﺮاﺑــﺮ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻟﺒــﺎس در ﻫــﺮ ﺣﺮﻛــﺖ ﺑــﻪ ﻫــﺰار ﺳــﻮي‬ ‫ﻣﻰرﻗﺼﺪ و ﺑﺎ ﻓﺮو رﻓـﺘﻦ در ﭘـﺴﺘﻰﻫـﺎي ﺑـﺪن و ﻟﻐـﺰش ﺑـﺮ ﺑﻠﻨـﺪيﻫـﺎ‪،‬‬ ‫ﻫﻴﻜ ـﻞ ﻋﻴ ـﺎلِ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را در ﺑﺮاﺑــﺮ ﭼــﺸﻤﺎنِ ﺑﻬــﺖزدة رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﻪ‬ ‫ﻧﻤــﺎﻳﺶ در آورده‪ .‬ﺑــﺎ ورودِ ﺳــﺮﻛﺎر ﺧــﺎﻧﻢ‪ ،‬ﺳــﺮﮔﺮد ﺑــﻪ ﺗﻘﻠﻴــﺪ از‬ ‫ﻓـﻴﻠﻢﻫــﺎي ﻫﻮﻟﻴـﻮدي از ﺟــﺎي ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪه ﭘﺎﺷــﻨﻪﻫــﺎ را ﻣﺤﻜــﻢ ﺑــﻪ ﻫــﻢ‬ ‫ﻣﻰزﻧﺪ و ﻳﻚ اﺣﺘﺮام ﻧﻴﻤـﻪ ﻧﻈـﺎﻣﻰ ﻣـﻲﮔـﺬارد‪ .‬ﺧـﺎﻧﻢ ﻫـﻢ ﻛـﻪ ﺣﺘﻤـﺎً‬ ‫ﭼﻨــﺪ ﺗــﺎ از ﻓـﻴﻠﻢﻫــﺎي ﻣــﺮﻟﻴﻦ ﻣــﻮﻧﺮوي ﻣﺮﺣﻮﻣــﻪ را دﻳـﺪه ﺑــﺎ ﻟﺒﺨﻨــﺪي‬ ‫ﺑـــﻪ ﺷــﻴﺮﻳﻨﻰ ﻋـــﺴﻞ ﺑـــﻪ ﺟﺎﻧـــﺐ اﻳــﺸﺎن ﭘﻴــﺸﺮوي ﻛـــﺮده‪ ،‬دﺳـــﺖ‬ ‫راﺳﺘﺶ را ﻛﻪ ﺑـﻪ ران ﺷـﺘﺮ ﻣـﻲﻣﺎﻧـﺪ ﺑـﻪ ﻃـﺮف اﻳـﺸﺎن دراز ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪.‬‬ ‫ﺳـــﺮﮔﺮد آﻧـ ـﺎً ﺳـــﺮ را ﭘـــﺎﺋﻴﻦ آورده و ﻣـــﻰرود ﺗـــﺎ ﻟـــﺐﻫـــﺎي داغ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘــﻪاش را ﺑﭽــﺴﺒﺎﻧﺪ ﺑــﻪ ران ﺷــﺘﺮ ﻛــﻪ ﻧﮕــﺎﻫﺶ ﺑــﻪ ﻛﻔــﺶﻫــﺎي‬ ‫ﻋﻴــﺎل ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻰاﻓﺘــﺪ‪ .‬ﻳــﻚ ﺟﻔــﺖ ﻛﻔــﺶ ﭘﺎﺷــﻨﻪ ﺳــﻮزﻧﻰِ‬

‫‪84‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺷﻔﺎف ﻛﻪ از زﻳﺮِ ﺑﺎدﺑـﺎنِ آﺑـﻰرﻧـﮓ ﭼـﺸﻢﻫـﺎ را ﺑـﻪ ﺟﺎﻧـﺐ ﺧـﻮد ﻓـﺮا‬ ‫ﻣــﻲﺧﻮاﻧــﺪ‪ .‬اﻧﮕــﺸﺘﺎن ﭘــﺎيِ ﺧــﺎﻧﻢِ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻋــﻴﻦ ﺳﻮﺳ ـﻴﺲﻫــﺎي‬ ‫ﻗﺮﻣﺰرﻧــﮓ آرزوﻣــﺎن ﻛــﻪ ﭘــﺸﺖ ﻳﺨﭽــﺎل ﺷﻴــﺸﻪاي اﻏﺬﻳــﻪﻓﺮوﺷــﻲﻫــﺎ‬ ‫ﺑــﻪ ﺻــﻒ ﻣــﻲاﻳــﺴﺘﺎدﻧﺪ‪ ،‬از درون ﻛﻔــﺶﻫــﺎي ﺷــﻔﺎف زل زده و‬ ‫ﺑِﺮﺑِﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﮔﺮد ﺧﻴﺮه ﻧﮕﺎه ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﺮاﺳــﻢ ﻣﻌﺎرﻓــﺔ رﺳــﻤﻰ اﻧﺠــﺎم ﻣــﻲﺷ ـﻮد‪ .‬و اﻳﻨــﻚ ﺧــﺎﻧﻢ ﻣﺜــﻞ ﻳ ـﻚ‬ ‫ﻓﻴﻞِ آﺑـﻰ رﻧـﮓ ﺑـﺮ روي ﺑـﺰرگﺗـﺮﻳﻦ ﻛﺎﻧﺎﭘـﻪ اﻃـﺎق وﻟـﻮ ﻣـﻰﺷـﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻫــﻢ دوﺑــﺎره دﺳــﺘﺔ ﻳﻜــﻲ از ﻣﺒــﻞﻫــﺎ را ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺧــﻮد‬ ‫را ﺑــﺎ ﻫــﺰار دردﺳــﺮ ﺑــﺎﻻ ﻣــﻲﻛــﺸﺪ و ﻣــﻲﻧــﺸﻴﻨﺪ‪ .‬در اﻳــﻦ ﻫﻨﮕــﺎم‬ ‫ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻰ ﻛــﻪ ﭼــﺸﻤﺶ ﺑــﻪ ﺧــﺎﻧﻢ اﻓﺘــﺎده و دل و ﺟــﺮأت‬ ‫ﭘﻴ ـﺎده ﻛــﺮده‪ ،‬دوﺑــﺎره وارد ﻣــﻰﺷــﻮد و ﺳــﺌﻮال ﻫﻤﻴــﺸﮕﻲ را ﺗﻜــﺮار‬ ‫ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﺎﺋﻰ! ‪...‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد ﻛــﻪ ﻣــﻰداﻧــﺪ او ﭼــﻪ ﻣ ـﻲﺧﻮاﻫــﺪ ﻛﻼﻣــﺶ را ﻗﻄــﻊ ﻛــﺮده و‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧ ﻴﺮ !‬ ‫ﺑﻌﺪ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛﺮده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﺴﺌﻠﺔ ﻣﻬﻤﻰ را ﻣﻰﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ در ﻣﻴﺎن ﺑﮕﺬارم ‪...‬‬

‫‪85‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺧﺎﻧﻢ آﻧﺎً ﻛﻼمِ رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ را ﻗﻄﻊ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ اول اﺟــﺎزه ﺑﺪﻫﻴ ـﺪ از ﺷــﻤﺎ ﺑــﻪ ﺧــﺎﻃﺮ ﺳــﺆﺗﻔﺎﻫﻤﻰ ﻛــﻪ ﭘ ـﻴﺶ آﻣــﺪ‬ ‫ﻋـﺬرﺧﻮاﻫﻰ ﻛـﻨﻢ‪ .‬ﻣــﻰداﻧﻴـﺪ اﻳـﻦ ﭘﺎﺳـﺒﺎن ﻣﺤـﻞ ﻣــﺪﺗﻰ اﺳـﺖ ﺑــﺮاي‬ ‫ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻣــﻦ اﻳﺠــﺎد ﻣﺰاﺣﻤــﺖﻫــﺎﺋﻰ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻣــﻰداﻧﻴــﺪ ﭼــﻪ‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﻢ ﻛﻪ ‪...‬‬ ‫ـ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ ﺧﺎﻃﺮﺧﻮاه ﺷﺪه!‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺻﺤﺒﺖ از ﭘﺎﺳـﺒﺎن ﻣﺤـﻞ ﺑـﺎز ﻫـﻢ ﻋـﺼﺒﺎﻧﻰ ﺷـﺪه ﺑـﺎ ﺗﻐﻴﻴـﺮ‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻧﺨﻴﺮ ﺟﻨﺎب ﺳﺮﻫﻨﮓ! ﺳﺮ و ﮔﻮﺷﺶ زﻳﺎدي ﻣﻰﺟﻨﺒﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد ﻛــﻪ از ﺗﺮﻓﻴــﻊ درﺟــﻪ ﺧﻴﻠــﻰ ﺧﻮﺷــﺤﺎل ﺷــﺪه‪ .‬ﺑــﺎدي ﺑــﻪ‬ ‫ﻏﺒﻐــﺐ ﻣــﻰاﻧــﺪازد‪ ،‬اﺑﺮوﻫــﺎ را ﮔــﺮه ﻛــﺮده و در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﺑــﺎز ﻫــﻢ در‬ ‫ﻳﻜــﻰ از ﻫﻤــﺎن ﻧﻘــﺶﻫــﺎي ﻫﻮﻟﻴــﻮدي ﻣﻐــﺮوق ﺷــﺪه ﺑــﻪ آﻫــﺴﺘﮕﻰ‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﮔﺮ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺟﺪي اﺳﺖ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ ﺑﺪم ﭘﺪرش را در ﺑﻴﺎورﻧﺪ‪.‬‬ ‫ـــ ﻧــﻪ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ‪ ،‬ﻣــﻰداﻧﻴــﺪ ﻳــﻚ ذره ﻫــﻢ ﺗﻘــﺼﻴﺮ اﻳــﻦ‬ ‫ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨﻰﻫﺎﺳﺖ‪ ،‬ﻳﻚ ﺟﻮرﻫﺎﺋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ دﻳﮕﻪ‪.‬‬

‫‪86‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺧــﺎﻧﻢ ﭼــﺸﻢ از ﺻــﻮرتِ ﺳــﺮﮔﺮد ﺑﺮداﺷــﺘﻪ ﺷــﺪه و ﺑــﻪ ﺟﺎﻧــﺐ ﭘﻨﺠــﺮه‬ ‫ﻧﮕــﺎﻫﻰ ﻣــﻰاﻧــﺪازد وﻟــﻰ ﺑــﻪ ﺳــﺮﻋﺖ ﺑــﺎز ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﻃــﺮفِ ﻣﺨﺎﻃــﺐ‬ ‫ﺑﺮﮔـــﺸﺘﻪ در ﺣﺎﻟﻴﻜـــﻪ ﺧﻴــﺮه در ﭼـــﺸﻤﺎن او ﻣـــﻰﻧﮕـــﺮد دﺳـــﺘﻪاي از‬ ‫ﻣﻮﻫـــﺎي رﻧـــﮓ ﺷـــﺪهاش را از روي ﺻـــﻮرت ﺑـــﻪ ﻛﻨـــﺎر زده و ﺑـــﺎ‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ ﺑﻪ ﻧﺮﻣﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ دﻳﻦ و اﻳﻤﺎن درﺳﺘﻰ ﻧﺪارﻧﺪ ﺧﻼﺻﻪ ‪...‬‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ و ﻟﺤﻨﻰ ﺑﺴﻴﺎر ﺟﺪي اداﻣﻪ ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻳﻦ ﻣﺮﺗﻴﻜﻪ ﻫﻢ ﻓﻜﺮ ﻛﺮده اﻳﻨﺠﺎ ﺧﺒﺮﻳﻪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛــﻪ ﻫــﺮ ﭼــﻪ زودﺗــﺮ ﻣــﻰﺧﻮاﻫــﺪ ﺑــﻪ اﺻــﻞ ﻗــﻀﻴﻪ‬ ‫ﺑﭙـﺮدازد‪ ،‬ﺑـﻪ اﻳـﺸﺎن اﻃﻤﻴﻨـﺎن ﻣــﻰدﻫـﺪ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﭘﺎﺳـﺒﺎن ﺗــﺬﻛﺮات ﻻزم‬ ‫را ﺧﻮاﻫــﺪ داد و ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ اﺳــﻤﻰ از آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑﺒــﺮد‪،‬‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻫﻤـﺎﻧﻄﻮر ﻛـﻪ ﺧـﺪﻣﺖﺗـﺎن ﻋـﺮض ﻛـﺮدم ﺑﻨـﺪه ﺑـﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘـﺎﺗﻢ اداﻣـﻪ‬ ‫دادهام و ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻠﺔ ﻣﻬﻤـﻰ رﺳـﻴﺪهام ﻛـﻪ ﻣـﻰﺧﻮاﺳـﺘﻢ ﺑـﺎ ﺷـﻤﺎ در ﻣﻴـﺎن‬ ‫ﺑﮕــﺬارم‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎ دﺳــﺖﻫــﺎي ﭼــﺎق و ﻋﻈــﻴﻢاش ﺑــﻪ‬ ‫آراﻣــﻰ رانﻫــﺎﻳﺶ را در ﺑﺎدﺑــﺎنﻫــﺎي آﺑــﻰ رﻧــﮓ ﻧــﻮازش ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و‬ ‫ﺑﺎ ﻧﺎز و اﻓﺎده ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻰ؟!‬

‫‪87‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺮﮔﺮد ﻣﺘﻮﺟــﻪ ﺷــﺪه ﻛــﻪ ﺧــﺎﻧﻢ در ﺑﺤــﺮان رواﻧــﻲ دﺳــﺖ و ﭘــﺎ‬ ‫ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ ،‬و ﺑــﻪ وﺿــﻮح ﺳــﻌﻲ دارد ﻧــﺎﻣﻲ از آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧﺒــﺮد‬ ‫ﺗﺎ ﻣﺒﺎدا اﻳﺸﺎن دوﺑـﺎره دﭼـﺎر ﺗـﺸﻨﺞ ﺑـﺸﻮﻧﺪ ﺑـﻪ ﻫﻤـﻴﻦ دﻟﻴـﻞ ﺑـﺎ آراﻣـﻲ‬ ‫اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ــ ﺗﺤﻘﻴﻘــﺎت را ﻣـﻲﻓﺮﻣﺎﺋﻴـﺪ؟ اﮔـﺮ ﻳﺎدﺗــﺎن ﺑﺎﺷــﺪ روزي ﻛــﻪ ﺣــﻀﻮر‬ ‫رﻳﺎﺳــﺖ ﻣﺤﺘــﺮم ﭘﻠــﻴﺲ ﺗﻬــﺮان ﺑــﺎ ﻫــﻢ ﻣﻼﻗــﺎت ﻛــﺮدﻳﻢ در ﻣــﻮرد‬ ‫ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻨﺪه ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﺑﻜﻨﻢ‪.‬‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻗﻬﻘﻪ ﺑﻠﻨﺪي ﺳﺮ ﻣﻰدﻫﺪ و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ــــ ﭼﻘـــﺪر ﻣﺎﻣـــﺎﻧﻰ ﺑـــﻮد اﻳـــﻦ ﺟﻨـــﺎب ﺳـــﺮﻫﻨﮓ‪ .‬آدم دﻟـــﺶ‬ ‫ﻣﻰﺧﻮاﺳﺖ آن ﺷﻜﻢ ﭼﺮب و ﮔﻨﺪهاش را ﮔﺎز ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛــﻪ از ﺻــﺤﻨﺔ ﮔــﺎز ﮔــﺮﻓﺘﻦِ ﺷــﻜﻢ رﺋــﻴﺲ ﭘﻠــﻴﺲ‬ ‫ﺧﻴﻠﻰ ﺧﻮﺷـﺶ آﻣـﺪه ﻟـﺐ ﺑـﻪ ﺧﻨـﺪه ﻣـﻰﮔـﺸﺎﻳﺪ وﻟـﻰ آﻧـﺎً ﺧﻨـﺪهاش‬ ‫را ﻣــﻰﺧــﻮرد و ﺑــﻪ ﺧــﺎﻃﺮ ﻣــﻰآورد ﻛــﻪ ﺣــﺎلِ ﺧــﺎﻧﻢ ﺑــﻪ دﻟﻴـﻞِ ﺿــﺎﻳﻌﻪ‬ ‫ﮔــﻢ ﺷــﺪن ﺷــﻮﻫﺮِ دلﺑﻨﺪﺷــﺎن اﺻــﻼً ﺧــﻮب ﻧﻴــﺴﺖ و ﺗﺤــﺖ ﺗــﺄﺛﻴﺮ‬ ‫ﻗــﺮصﻫــﺎي ﻣﺨﺘﻠــﻒ و ﻣــﺴﻜﻦ ﻗــﻮي ﻫــﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﭘــﺲ ﺑــﻪ ﺧــﻮد ﻧﻬﻴــﺐ‬ ‫ﻣﻲزﻧﺪ ﻛـﻪ ﺻـﺒﺮ و ﺣﻮﺻـﻠﺔ ﺑﻴـﺸﺘﺮي ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﻪ ﺧـﺮج ﺑﺪﻫـﺪ‪ .‬از اﻳﻨـﺮو‬ ‫اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬

‫‪88‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ اﻟﺒﺘﻪ ﺷﻤﺎ ﺑـﻪ ﺟﻨـﺎب ﺳـﺮﻫﻨﮓ ﺧﻴﻠـﻰ ﻟﻄـﻒ دارﻳـﺪ وﻟـﻰ ﺑـﻪ ﻏﻴـﺮ از‬ ‫ﻣــﺴﺌﻠﺔ ﺷــﻜﻢ اﻳ ـﺸﺎن ﻣــﺴﺌﻠﻪ دﻳﮕــﺮي ﻫــﻢ در ﻣﻴ ـﺎن ﺑــﻮد ﻛــﻪ در واﻗــﻊ‬ ‫ﺑﺮاي آن ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﻪ دﻓﺘﺮ ﭘﻠﻴﺲ ﺗﻬﺮان آﻣﺪه ﺑﻮدﻳﺪ‪.‬‬ ‫ـ وا؟! ﻣـﻦ ﺑـﺎ ﭘﻠـﻴﺲ ﺗﻬـﺮان ﭼـﻪ ﻣـﺴﺌﻠﻪاي داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻢ‪ .‬اﻳـﻦ آﺟـﺎن‬ ‫ﺟﻤﺎﻋــﺖ ﻛــﻪ دﺳــﺖ از ﺳ ـﺮِ ﻛﻠﻔــﺖ ﺧﺎﻧــﻪ ﻣــﻦ ﺑــﺮ ﻧﻤــﻰدارد ﭼﻜــﺎر‬ ‫ﻣﻰﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﻜﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻳــﻚﺑــﺎره دو رانِ ﻋﻈــﻴﻢاش را در دو ﺟﻬــﺖ از‬ ‫ﻫــﻢ ﻣ ـﻲﮔــﺸﺎﻳﺪ و ﺑــﺎ دﺳــﺘﻬﺎﻳﺶ ﭘﺎرﭼــﻪ اﺑﺮﻳ ـﺸﻤﻰِ آﺑــﻰ را در ﻣﻴ ـﺎن‬ ‫ﭘﺎﻫﺎ ﻓﺮو ﻛﺮده‪ ،‬ﻛﻤـﻰ ﺑـﻪ ﻃـﺮف ﺳـﺮﮔﺮد ﺧـﻢ ﻣـﻰﺷـﻮد و در ﺣـﺎﻟﻰ‬ ‫ﻛـــﻪ درﺳـــﺖ در ﭼـــﺸﻤﺎن او ﺧﻴـ ـﺮه ﻣﺎﻧـــﺪه ﺑـــﺎ ﻟﺤﻨـــﻰ ﺧﻮدﻣـــﺎﻧﻰ‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﻣــﻰداﻧــﻰ ﺟــﺎﻧﻢ! ﻣــﻦ ﻣــﺸﻜﻞام را ﺧــﻮدم ﺣــﻞ ﻣــﻰﻛــﻨﻢ‪ .‬از‬ ‫آﺟــﺎن ﺟﻤﺎﻋــﺖ ﻛﻤــﻚ ﻧﻤــﻰﮔﻴ ـﺮم‪ .‬اﺻ ـﻼً ﺑــﺮاي ﭼــﻪ ﭼﻴ ـﺰي ﺑــﺮوم‬ ‫ﭘﻬﻠــﻮي رﺋ ـﻴﺲ ﭘﻠ ـﻴﺲ ﺗﻬــﺮان‪ .‬ﺷــﺎﻳﺪ ﻣــﺮا ﺑــﺎ ﻳﻜــﻰ دﻳﮕ ـﻪ ﻋﻮﺿــﻰ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻪاﻳﺪ!‬ ‫رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛﻤــﻰ ﺗﺄﻣــﻞ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ ،‬وﺿــﻌﻴﺖ روﺣــﻰ ﺧــﺎﻧﻢ ﺧﻴﻠــﻰ ﺑــﺪﺗﺮ‬ ‫از آن اﺳـــﺖ ﻛـــﻪ ﻓﻜـــﺮ ﻣـــﻰﻛـــﺮد‪ ،‬ﺑـــﻪ ﺳـــﺎﻋﺖ ﺧـــﻮد ﻧﮕـــﺎﻫﻰ‬ ‫ﻣـﻰاﻧــﺪازد‪ .‬ﭘــﻨﺞ دﻗﻴﻘــﻪ ﺑــﻪ ﭘــﻨﺞ ﻣﺎﻧــﺪه‪ ،‬در اﻳ ـﻦ ﻣــﺪت ﻓﻘــﻂ وﻗــﺖ‬ ‫ﺧﻮد را ﺗﻠﻒ ﻛﺮده‪ .‬ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪89‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ــ ﺑــﻪ ﻋﻘﻴـﺪة ﺷــﻤﺎ اﮔــﺮ ﻛــﺴﻰ ﺑﺨﻮاﻫــﺪ ﺣــﺴﺎﺑﻰ ﺧﻮﺷــﮕﺬراﻧﻰ ﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﻛﺠﺎ ﻣﻰﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮود؟‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از اﻳ ـﻦ ﺳــﺌﻮال ﮔــﻞ از ﮔﻠــﺶ ﺑــﺎز ﻣــﻰﺷــﻮد و ﺑــﺎز‬ ‫ﻣﺜـﻞِ »ﻧِﻔِﺮﺗــﻰﺗــﻰ«‪ ،‬ﻣﻠﻜــﺔ ﻣــﺼﺮ ﺑــﺮ ﻛﺎﻧﺎﭘــﻪ ﺑــﺰرگ ﻟــﻢ داده ﺑــﺎ ﻧــﺎز و‬ ‫اﻓﺎده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺴﺘﮕﻰ دارد ﻛﻪ ﭼﻪ ﺟﻮر ﺧﻮﺷﮕﺬاراﻧﻰﻫﺎﺋﻲ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫و ﺑﻪ دﻧﺒـﺎل اﻳـﻦ ﺣـﺮف ﻗﻬﻘﻬـﻪاش ﺗﻤـﺎمِ ﻣﺒـﻞ و ﻣﻴـﺰِ ﺳـﺎﻟﻦ را ﺑـﻪ ﻟـﺮزه‬ ‫ﻣــﻰاﻧــﺪازد‪ .‬رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﺪونِ ﻓــﻮت وﻗــﺖ ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑــﻪ ﺳــﻘﻒ‬ ‫ﻣﻰدوزد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻰ ﺷﺎﻋﺮاﻧﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺟـﺎﺋﻰ ﻛـﻪ اﺻـﻼً اﺣـﺪى از ﺷـﻤﺎ ﺧﺒـﺮ ﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ‪ ،‬ﺟـﺎﺋﻰ دﻧـﺞ‪،‬‬ ‫در داﻣــﺎن ﻃﺒﻴﻌــﺖ ﺷــﺎﻳﺪ درونِ وﻳﻼﺋــﻰ ﺧﻔﺘــﻪ در داﻣــﺎن ﻛــﻮه‪ .‬ﻳــﺎ‬ ‫ﻣﺜﻼً ﺟـﺎﺋﻰ ﻛـﻪ ﻣﺜـﻞ ﻳـﻚ ﻗـﻮي ﺳـﺒﻜﺒﺎل در آزادي ﻛﺎﻣـﻞ ﻣـﻰﺗـﻮان‬ ‫ﺑــﺮ اﻣــﻮاج درﻳــﺎ ﺳــﺎﻋﺎت ﻣﺘﻤــﺎدي آرام ﮔﺮﻓــﺖ و ﻫﻤــﻪ ﭼﻴــﺰ‪ ،‬زن‪،‬‬ ‫زﻧﺪﮔﻰ‪ ،‬ﺑﭽﻪﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺪﺑﺨﺘﻰﻫﺎ و ﮔﺮﻓﺘﺎريﻫﺎ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد‪.‬‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑـﻪ ﻫﻤـﺎن ﻧﻘﻄـﻪ ﺳـﻘﻒ ﻣـﻰدوزد و ﺑـﺎ‬ ‫ﻟﺤﻦ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪاي اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺟـﺎﺋﻰ ﻛـﻪ ﻫـﺮ روز اﻛـﺴﻴﺮ ﻋـﺸﻖ ﺑﺠـﺎي ﺧـﻮن در رگﻫـﺎﻳﻢ ﺑـﺪود‬ ‫‪...‬‬

‫‪90‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫و ﺑﻌﺪ ﺳﺮ را ﭘﺎﺋﻴﻦ آورده و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ــ ﺟﻨـﺎب ﺳـﺮﻫﻨﮓ ﺷـﻤﺎ ﭼﻘـﺪر ﺳـﺎﻧﺘﻰﻣﺎﻧﺘـﺎل ﻫـﺴﺘﻴﺪ‪ .‬ﻣـﻦ درﺳـﺖ‬ ‫ﻛﻨــﺎرِ ﺟــﺎدة ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﺣــﻮاﻟﻰ ﻛــﻮه‪ ،‬ﻣــﺸﺮف ﺑــﻪ درﻳـﺎ‪ ،‬ﻳـﻚ وﻳـﻼي‬ ‫ﺑﺰرگ و ﻗﺸﻨﮓ زﻳﺮ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﻛﻪ ﺧﺪا ﻧﺨﻮاﺳﺖ‪.‬‬ ‫ـ ﭼﺮا ﺧﺎﻧﻢ ﺧﺪا ﻧﺨﻮاﺳﺖ؟‬ ‫ـ آﺧﻪ ﻣﻲداﻧﻴﺪ ﻣﻤ‪‬ﺪ ‪...‬‬ ‫ﺑﻪ ﻳـﻚﺑـﺎره ﺳـﻜﻮت ﺳـﻨﮕﻴﻨﻰ ﺑـﺮ ﺳـﺎﻟﻦ ﺣـﺎﻛﻢ ﻣـﻰﺷـﻮد‪ .‬ﺳـﺮﮔﺮد‬ ‫ﺑــﺎ اﺣﺘﻴ ـﺎط و دﻗــﺖ ﺑــﻪ رﻓﺘــﺎر ﺧــﺎﻧﻢ دﻗﻴ ـﻖ ﻣــﻰﺷــﻮد و ﻣﻨﺘﻈــﺮ اداﻣ ـﺔ‬ ‫ﺳــﺨﻨﺎن او ﺑــﺎﻗﻰ ﻣــﻰﻣﺎﻧــﺪ وﻟــﻰ ﺳــﻜﻮت ﺑــﻪ ﻃــﻮل اﻧﺠﺎﻣﻴ ـﺪه و دﻳﮕــﺮ‬ ‫اﻣﻴـﺪي ﻧﻴـﺴﺖ‪ .‬ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ ﻣــﻰآﻳـﺪ ﻛــﻪ ﺧــﺎﻧﻢِ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎز ﻫــﻢ در‬ ‫ﻳﻜــﻰ از ﻫﻤــﺎن ﺑﺤــﺮانﻫــﺎي رواﻧــﻰِ ﻋﺠﻴــﺐ و ﻏﺮﻳــﺐ ﻓــﺮو اﻓﺘــﺎده‬ ‫ﺑﺎﺷــﺪ‪ .‬ﺻــﻮرﺗﺶ ﺑﺘــﺪرﻳﺞ از ﺣﺎﻟــﺖ ﻋــﺎدي ﺧــﺎرج ﻣــﻲﺷــﻮد و ﺑــﻪ‬ ‫اﺣﺘﻤــﺎل زﻳ ـﺎد ﻛــﺎر دوﺑــﺎره ﺑــﻪ داد و ﻓﺮﻳ ـﺎد و ﮔﺮﻳ ـﻪ و زاري ﺧﻮاﻫــﺪ‬ ‫ﻛﺸﻴﺪ‪ .‬ﺳﺮﮔﺮد ﺑـﻪ اﻧـﺪازه ﻛـﺎﻓﻰ وﻗـﺖ ﺗﻠـﻒ ﻛـﺮده و ﺑﻬﺘـﺮ ﻣـﻰﺑﻴﻨـﺪ‬ ‫ﻛــﺎر را از ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﺷــﺮوع ﻛﻨــﺪ‪ .‬از ﺟــﺎي ﺑﻠﻨــﺪ ﻣــﻰﺷــﻮد و ﺑــﺎ ﻳ ـﻚ‬ ‫ﺧــﺪاﺣﺎﻓﻈﻰ ﻛﻮﺗــﺎه از درِ ﺳــﺎﻟﻦ ﺑﻴــﺮون ﻣــﻰرود‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ ﻫﻨــﻮز در‬ ‫ﺟــﺎي ﺧــﻮد ﺧــﺸﻚاش زده و ﺑــﻪ ﻧﻘﻄــﻪ ﻧــﺎﻣﻌﻠﻮﻣﻰ ﺧﻴــﺮه ﻣﺎﻧــﺪه‪.‬‬ ‫ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻰ در ﺳﺮﺳــﺮاي ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑــﺎ ﻧﮕــﺎﻫﻰ ﻣــﺸﻜﻮك ﺑــﻪ‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد ﻣــﻰﻧﮕــﺮد‪ .‬ﺳــﺮﮔﺮد ﻟﺒﺨﻨــﺪ ﮔﺮﻣــﻰ ﺗﺤﻮﻳ ـﻞ او ﻣــﻰدﻫــﺪ و‬ ‫ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪91‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﻣﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﭘﺎﺳﺒﺎن ﻣﻰﮔﻮﻳﻢ ﻛﻪ دﻳﮕﺮ ﻣﺰاﺣﻢ ﺷﻤﺎ ﻧﺸﻮد‪.‬‬ ‫ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﻪ ﻛــﻪ از ﺣــﺮفﻫــﺎي او ﭼﻴــﺰي دﺳــﺘﮕﻴﺮش ﻧﻤــﻰﺷــﻮد‬ ‫ﺑﺠــﺎي ﺟــﻮاب ﺑــﻪ ﺳــﺮﮔﺮد دوان دوان ﺑــﻪ ﺟﺎﻧــﺐ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﻣــﻲرود و ﺑــﺎ ﻧﮕﺮاﻧــﻰ ﺑــﻪ زﺑــﺎنِ اﻧﮕﻠﻴــﺴﻰ ﺟﻤﻼﺗــﻰ ﭘــﺸﺖ ﺳــﺮ ﻫــﻢ‬ ‫ردﻳــﻒ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﻢ ﻛــﻪ ﭘــﺲ از ورود ﺑــﻪ‬ ‫ﺗﻬــﺮان ﭼﻨــﺪ ﺳــﺎﻟﻲ اﺳــﺖ در ﻣﺮﻛــﺰ ﻓﺮﻫﻨﮕــﻲ اﻳــﺮان و آﻣﺮﻳﻜــﺎ زﺑــﺎن‬ ‫اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﻣﻲﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﻤﻼﺗﻲ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم ﺑﻪ او ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻲدﻫﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد ﺑــﻪ ﺳــﺮﻋﺖ در را ﺑــﺎز ﻛــﺮده و از ﺧﺎﻧــﻪ ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲﭘــﺮد‪.‬‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن درﺳــﺖ دم در اﻳــﺴﺘﺎده و ﺑــﺎ دﻳــﺪن ﺳــﺮﮔﺮد دوﺑــﺎره ﺳــﻼم‬ ‫ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻣﻰدﻫﺪ‪ .‬رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﺤﻜﻤﻰ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻴﺎ ﺳﺮﻛﺎر ﻛﺎرت دارم‪.‬‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﺣﺎﻟــﺖ ﻧﻴﻤــﻪ ﺧﺒــﺮدار در ﻛﻮﭼــﻪ ﺑــﺎغﻫــﺎ ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل‬ ‫ﺳﺮﮔﺮد ﺑﻪ راه ﻣﻰاﻓﺘﺪ‪.‬‬ ‫در ﮔﻮﺷـﺔ دﻧﺠــﻰ رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻣــﻰاﻳـﺴﺘﺪ و روي ﺑــﻪ ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻛــﺮده اداﻣــﻪ‬ ‫ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻣﻰﺷﻨﺎﺧﺘﻰ؟‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ ﻗﺮﺑﺎن!‬ ‫ـ ﭼﻪ ﺟﻮر آدﻣﻰ ﺑﻮد؟‬

‫‪92‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﺳـــﻜﻮت ﻣــﻰﻛﻨـــﺪ و ﻫــﻴﭻ ﻧﻤـــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪ .‬رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ اداﻣـــﻪ‬ ‫ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ از ﻧﻈﺮ اﺧﻼﻗﻰ ﻣﻲﮔﻮﻳﻢﻫﺎ‪ ،‬ﺳﺮ و ﮔﻮﺷﺶ ﻣﻰﺟﻨﺒﻴﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ؟‬ ‫ﭘﺎﺳﺒﺎن ﻛـﻪ از ﺷـﻨﻴﺪن اﻳـﻦ ﺣـﺮف ﻧﻴـﺸﺶ ﺑـﺎز ﺷـﺪه و از ﺗﻐﻴﻴـﺮ ﻛـﻼمِ‬ ‫ﺟﻨﺎب ﺳﺮﮔﺮد ﺧﻴﻠﻰ ﺧﻮﺷﺶ آﻣﺪه و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ دﺧﺘﺮﺑﺎزي و اﻳﻦ ﺟﻮر ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻣﻘﺼﻮدﺗﺎن اﺳﺖ! ﺑﻠﻪ؟!‬ ‫رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑﺎ ﺑﻰﺣﻮﺻﻠﮕﻰ و ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ آره ﺟﺎﻧﻢ! ﺗﺎ ﺣﺎﻻ در ﺧﺎﻧﺔ آﻗﺎ از اﻳﻦ ﺑﺴﺎطﻫﺎ دﻳﺪهاي ﻳﺎ ﻧﻪ؟‬ ‫ـ واﷲ ﻣﺎ ‪ 3‬ﺳـﺎل اﺳـﺖ ﻛـﻪ اﻳﻨﺠـﺎ ﻫـﺮ ﺷـﺐ ﻛـﺸﻴﻚ ﻣـﻰدﻫـﻴﻢ وﻟـﻰ‬ ‫از اﻳـﻦ ﺟــﻮر ﭼﻴﺰﻫــﺎ از آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧﺪﻳـﺪﻳﻢ‪ .‬ﺑﻌــﻀﻰ وﻗــﺖﻫــﺎ‬ ‫ﺑــﺎ رﻓﻘــﺎ ﺟﻤــﻊ ﻣــﻰﺷــﺪﻧﺪ و آسﺑــﺎزي ﻣــﻰﻛﺮدﻧــﺪ‪ .‬واﷲ ﻣــﺎ ﻧﺪﻳـﺪﻳﻢ‪،‬‬ ‫وﻟـﻰ ﺑﻌــﻀﻰ آژانﻫــﺎ ﻣــﻰﮔﻔﺘﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻗـﺒﻼً آﻗــﺎ ﺑﻌــﻀﻲ وﻗــﺖﻫــﺎ د‪‬ﻣــﻰ‬ ‫ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﺧﻤــﺮه ﻣــﻰزدﻧــﺪ‪ .‬ﺑﻘﻴــﻪ ﻣــﺴﺎﺋﻞ را ﻣــﺎ ﻧــﻪ دﻳــﺪهاﻳــﻢ و ﻧــﻪ‬ ‫ﺷﻨﻴﺪهاﻳﻢ!‬ ‫ﺟــﻮابِ ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﺗﻤــﺎم ﻣﺤﺎﺳــﺒﺎت رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ را ﺧــﺮاب ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ‬ ‫ﺧــﻮد ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬اﮔــﺮ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎ ﻳــﻚ آﺗــﺸﭙﺎره ﻣــﻮﻃﻼﺋﻲ‬ ‫ﺟــﺎﺋﻰ ﻗــﺎﻳﻢ ﻧــﺸﺪه‪ ،‬ﭼــﺮا ﺑــﺮ ﻧﻤــﻲﮔــﺮدد ﺑــﻪ ﺧﺎﻧــﻪ و زﻧــﺪﮔﻴﺶ؟‬

‫‪93‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻧﻜﻨــﺪ واﻗﻌــﺎً ﺗﻮﻃﺌــﻪاي در ﻛــﺎر ﺑﺎﺷــﺪ؟« ﺻــﻮرﺗﺶ را ﺑــﻪ ﺟﺎﻧــﺐ‬ ‫ﭘﺎﺳﺒﺎن ﺑﺮ ﻣﻰﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺧﺸﻜﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ اﮔــﺮ ﺑــﺎز ﻫــﻢ ﻣــﺰاﺣﻢ اﻳــﻦ دﺧﺘــﺮك ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻰ ﺷــﺪي ﻣــﻲدﻫــﻢ‬ ‫ﭘﺪرت را در ﺑﻴﺎورﻧﺪ ﻫﺎ!‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻛــﻪ ﻣﻨﺘﻈــﺮ اﻳـﻦ ﺣــﺮف ﻧﻴـﺴﺖ رﻧــﮓ از رﺧــﺴﺎرش ﻣــﻰﭘــﺮد‪.‬‬ ‫ﻣﺜﻞ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﻛﻮﻛﻰ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺳﻼم ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻣﻰدﻫﺪ و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺗﺤﺖ اواﻣﺮ ﻫﺴﺘﻢ ﻗﺮﺑﺎن!‬ ‫٭٭٭‬ ‫ﭼﻨــــﺪ روزي از ﺑــــﺴﺘﺮي ﺷــــﺪن ﺳــــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در دﻳﻮاﻧــــﻪ ﺧﺎﻧــــﻪ‬ ‫ﻣـــﻰﮔـــﺬرد‪ .‬او را ﺑـــﻪ دﺳـــﺘﻮر دﻛﺘـــﺮ ﺳﻠﺤـــﺸﻮر در ﻳــﻚ اﺗﺎﻗـــﻚ‬ ‫ﭼــﻮﺑﻰ و ﻧﻤــﻮر در ﻋﻤــﻖ ﺑــﺎغ روي ﻳــﻚ ﺗﺨــﺖ زﻧﺠﻴــﺮ ﻛــﺮدهاﻧــﺪ‪.‬‬ ‫ﻛــﺴﻰ از او ﻋﻴ ـﺎدت ﻧﻤــﻰﻛﻨــﺪ و دﺳــﺖ و ﭘــﺎياش ﻫﻨــﻮز در ﻫﻤــﺎن‬ ‫ﻏــﻞ و زﻧﺠﻴﺮﻫــﺎي زﻧــﮓزدهاي ﻛــﻪ در ﭘﺎﺳــﮕﺎه ﺑــﻪ او ﺑــﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧــﺪ‬ ‫اﺳــﻴﺮ اﺳــﺖ‪ .‬ﺑــﻪ دﺳــﺘﻮر رﺋــﻴﺲ‪ ،‬ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﻫــﺮ روز ﭼﻨــﺪ ﻗﺎﺷــﻖ‬ ‫ﺑــﺰرگ ﻛــﺎﻓﻮر در ﻇــﺮف ﺳــﻮپ او ﻣــﻰرﻳ ـﺰد و ﻛﺎﺳــﺔ ﺳــﻮپ را ﺗــﺎ‬ ‫آﺧـــﺮﻳﻦ ﻗﻄـــﺮه در ﮔﻠـــﻮي ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺧـــﺎﻟﻲ ﻣـــﻰﻛﻨـــﺪ‪ .‬دﻛﺘـــﺮ‬ ‫ﺳﻠﺤــﺸﻮر از ﻛﻤﻮﻧﻴ ـﺴﺖﻫــﺎ وﺣــﺸﺖ زﻳ ـﺎدي دارد‪ ،‬ﻣــﻰﺗﺮﺳــﺪ ﻛــﻪ‬ ‫اﻳ ـﻦ دﻳﻮاﻧــﻪ ﻛــﺎرش ﺑــﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘــﻪ در دﻳﻮاﻧــﻪ ﺧﺎﻧــﻪ اﻧﻘــﻼب ﺑﻠــﺸﻮﻳﻜﻲ‬ ‫ﺑــﻪ راه ﺑﻴﺎﻧــﺪازد‪ .‬از اﻳ ـﻦ رو دﺳــﺘﻮر اﻛﻴ ـﺪ داده ﻛــﻪ ﻫﻤﻴ ـﺸﻪ او را در‬

‫‪94‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺣــﺎﻟﺘﻰ ﻣﻴ ـﺎن ﺧــﻮاب و ﺑﻴ ـﺪاري ﻧﮕ ـﺎه دارﻧــﺪ‪ .‬رﻳ ـﺶِ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در‬ ‫اﻳ ـﻦ ﭼﻨــﺪ روز ﺣــﺴﺎﺑﻰ ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪه‪ .‬ﻣﻮﻫــﺎي ژوﻟﻴــﺪه و ﻟﺒــﺎسﻫــﺎي‬ ‫ﻣﻨــﺪرس و ﭘــﺎرهﭘــﺎرهاش‪ ،‬در ﺳــﺎﻳﻪ روﺷ ـﻦِ اﺗﺎﻗ ـﻚِ ﭼــﻮﺑﻰ ﻇــﺎﻫﺮ او‬ ‫را ﺑﻪ ﻳـﻚ اﻧﻘﻼﺑـﻰ واﻗﻌـﻰ ﺗﺒـﺪﻳﻞ ﻛـﺮده‪ ،‬و دﻛﺘـﺮ را ﻫـﺮ روز ﺑـﻴﺶ‬ ‫از ﭘــﻴﺶ ﻣــﻲﺗﺮﺳــﺎﻧﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧﻤــﻰﺗﻮاﻧــﺪ از ﺟــﺎي ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﻮد‪ ،‬و‬ ‫ﺑــﺮاي رﻓــﻊ ﺣﺎﺟــﺖ ﻣــﻲﺑﺎﻳ ـﺪ دﺳــﺖ ﺑــﻪ داﻣ ـﺎن ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﺷــﻮد؛‬ ‫ﺳــﺎﻋﺖﻫــﺎ داد و ﻓﺮﻳــﺎد ﺑــﻪ راه ﻣــﻲاﻧــﺪازد ﺗــﺎ ﻛــﺴﻰ ﺑﻴﺎﻳــﺪ و زﻳــﺮ‬ ‫ﺑــﺎزوي او را ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺑــﻪ ﻟﮕــﻦِ ﺑﺰرﮔــﻰ ﻛــﻪ در ﮔﻮﺷــﺔ اﺗﺎﻗــﻚ ﻗــﺮار‬ ‫دارد راﻫﻨﻤــﺎﺋﻲ ﻛﻨ ـﺪ‪ .‬ﺑﻌــﻀﻰ وﻗــﺖﻫــﺎ ﻛــﻪ ﻧــﺪاي اﺳــﺘﻐﺎﺛﻪﻫــﺎي او را‬ ‫ﻧــﺸﻨﻴﺪه ﻣــﻰﮔﻴﺮﻧــﺪ ﻫﻤﺎﻧﺠــﺎ روي ﺗﺨــﺖ ﻛــﺎر ﺧــﻮد را ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و‬ ‫ﺑﻌــﺪاً ﻓﺤــﺶﻫــﺎي رﻛﻴــﻚ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ را ﻣــﻲﺑﺎﻳــﺪ از ﺟــﺎن و دل‬ ‫ﺧﺮﻳــﺪار ﺑﺎﺷــﺪ‪ .‬ﺻــﻮرت ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺗﻜﻴــﺪه ﺷــﺪه‪ ،‬و ﺑــﻪ دﻟﻴــﻞ‬ ‫اﺳــﻬﺎل ﻧﺎﺷــﻲ از ﻛــﺎﻓﻮر‪ ،‬آب ﺑــﺪن را از دﺳــﺖ ﻣــﻲدﻫــﺪ؛ ﻣﺜــﻞ‬ ‫اﻳﻨﻜــﻪ ﻃــﻲ اﻳﻨﻤــﺪت ﭼﻨــﺪﻳﻦ ﺳــﺎل ﺑــﺮ ﺳــﻦ او اﺿــﺎﻓﻪ ﺷــﺪه ﺑﺎﺷــﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﺤــﺖ ﺗــﺄﺛﻴﺮِ ﻛﺎﻓﻮرﻫــﺎ ﻣﻐــﺰش ﻫــﻢ دﻳﮕــﺮ درﺳــﺖ ﻛــﺎر ﻧﻤــﻰﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﺑﻌــﻀﻲ اوﻗــﺎت ﺣﺘــﻲ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ را ﻧﻴــﺰ ﻧﻤــﻲﺷﻨﺎﺳــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫در ﺗﻨﻬﺎﺋﻲ اﺗﺎﻗﻚ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ رﺳﻴﺪه ﻛﻪ واﻗﻌﺎً دﻳﻮاﻧﻪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫وﻟــﻲ از زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در دﻳﻮاﻧــﻪ ﺧﺎﻧــﻪ ﮔﺮﻓﺘــﺎر آﻣــﺪه‪ ،‬ﺟﻴــﺮة‬ ‫ﺗﺮﻳــﺎكِ ﺟﻨــﺎب رﺋــﻴﺲ ﻫــﻢ ﺑــﺎﻻ رﻓﺘــﻪ‪ .‬دﻛﺘــﺮ ﺳﻠﺤــﺸﻮر ﺷــﺐﻫــﺎ‬ ‫درﺳــﺖ ﻧﻤــﻰﺧﻮاﺑــﺪ و ﺣــﺪاﻗﻞ ﭼﻬــﺎر ﭘــﻨﺞ ﺑــﺎر از ﺧــﻮاب ﻣــﻰﭘــﺮد‪.‬‬ ‫در ﺧــــﻮابﻫــــﺎي آﺷــــﻔﺘﻪاي ﻛــــﻪ ﻣــــﻰﺑﻴﻨــــﺪ ﻫﻤﻴــ ـﺸﻪ ﻟﻨــ ـﻴﻦ و‬

‫‪95‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺨﻨﺮاﻧﻰﻫــﺎي اﺳــﺘﺎﻟﻴﻦ ﺑــﻪ ﺟــﺎﻧﺶ ﻣــﻰاﻓﺘ ـﺪ‪ .‬از ﭼﻨــﺪ ﺷــﺐ ﭘ ـﻴﺶ‬ ‫ﻣـــﺎﺋﻮ ﻫـــﻢ ﺳـــﺮوﻛﻠﻪاش ﭘﻴـ ـﺪا ﺷـــﺪه و ﻣﺮﺗـــﺐ در ﺧـــﻮاب ﺑـــﺮاﻳﺶ‬ ‫ﺳــﺨﻨﺮاﻧﻰ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬رﺋ ـﻴﺲ ﭼﻴﻨــﻰ ﺑﻠــﺪ ﻧﻴ ـﺴﺖ‪ ،‬و ﺳــﺨﻨﺮاﻧﻲﻫــﺎي‬ ‫ﻣﺎﺋﻮ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷـﻮد ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﺳـﺮدرد از ﺧـﻮاب ﭘﺮﻳـﺪه‪ ،‬آﻧـﺎً ﺑـﻪ ﻃـﺮف‬ ‫ﻣﻨﻘــﻞ ﺑــﺮود و ﺑــﺴﺎط دود را ﺑــﻪ راه ﺑﻴﺎﻧــﺪازد‪ .‬دﻳ ـﺸﺐ ﺣﺘــﻰ ﺧــﻮاب‬ ‫ﻣــﻲدﻳـﺪ ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﻓﻴـﺪل ﻛﺎﺳــﺘﺮو ﻣــﺸﻐﻮل ﻛــﺸﻴﺪن ﻳـﻚ ﺳـﻴﮕﺎرِ ﺑــﺮگ‬ ‫اﺷــﺘﺮاﻛﻰ ﻫــﺴﺘﻨﺪ‪ .‬از وﺣــﺸﺖ از ﺧــﻮاب ﭘﺮﻳـﺪ‪ .‬ﺧـﻴﺲ ﻋــﺮق ﺑــﻮد‪،‬‬ ‫ﺑـــﺪﻧﺶ ﻣـــﻰﻟﺮزﻳـ ـﺪ‪ .‬از دﻳـــﺸﺐ دﻳﮕـــﺮ ﺗﺮﻳـــﺎك ﻫـــﻢ ﻛﻤـــﻚاش‬ ‫ﻧﻤـــﻲﻛﻨـــﺪ‪ ،‬اﻣـــﺮوز ﻣﺠﺒـــﻮر ﺷـــﺪ ﻛﻤـــﻲ ﻣـــﺮﻓﻴﻦ از داروﺧﺎﻧـــﺔ‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻗﺎﭼــﺎق ﻛــﺮده ﺑــﻪ ﺧــﻮدش ﺗﺰرﻳـﻖ ﻛﻨــﺪ‪ .‬از ﻓﻜــﺮ اﻋﺘﻴ ـﺎد‬ ‫ﺑــﻪ ﻣــﺮﻓﻴﻦ ﺧــﻮﻧﺶ ﺑــﻪ ﺟــﻮش آﻣــﺪه‪ .‬وﻟــﻰ دﻳﮕــﺮ ﺗﺮﻳ ـﺎك ﻛﺎرﺳــﺎز‬ ‫ﻣــﺸﻜﻼتاش ﻧﻴــﺴﺖ‪ ،‬و ﻛــﺎﺑﻮسﻫــﺎي ﺷــﺒﺎﻧﻪ ﻳــﻚ دم رﻫــﺎﻳﺶ‬ ‫ﻧﻤــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬در دل ﻣﺮﺗــﺐ ﺑــﻪ ﺷــﺎه ﻓﺤــﺶ ﻣــﻰدﻫــﺪ‪» :‬ﻣﺮﺗﻴﻜــﻪ ﭘــﺪر‬ ‫ﺳــﻮﺧﺘﻪ! ﻋﺮﺿــﻪ ﻧــﺪارد ﻣﻤﻠﻜــﺖ را اداره ﻛﻨــﺪ‪ .‬اﻳﻨﻬﻤــﻪ ﻛﻤﻮﻧﻴ ـﺴﺖ‬ ‫از ﻛﺠــﺎ ﭘﻴــﺪا ﺷــﺪ؟ ﻣﺮدﺷــﻮر اﻳــﻦ آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻰﻫــﺎ را ﺑﺒﺮﻧــﺪ‪ .‬ﻣﺜــﻞ‬ ‫اﻳﻨﻜـــﻪ آﻣـــﺪهاﻧـــﺪ ﭘـــﺪر ﻣـــﺎ را در ﺑﻴﺎورﻧـــﺪ‪ .‬ﻣﮕـــﺮ ﻣـــﺎ ﻛﻤﻮﻧﻴـ ـﺴﺖ‬ ‫داﺷــﺘﻴﻢ؟ ﻛﺎرﻣــﺎن را ﻣــﻰﻛــﺮدﻳﻢ و ﻧــﺎنﻣــﺎن را ﻣــﻰﺧــﻮردﻳﻢ‪ .‬اﻳ ـﻦ‬ ‫ﭘﺪرﺳــﻮﺧﺘﻪﻫــﺎ اﻳ ـﻦ ﻛﺜﺎﻓﺘﻜــﺎريﻫــﺎ را ﺑــﺮاي ﻣــﺎ ﺳــﻮﻏﺎت آوردﻧــﺪ‪«.‬‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺧـﻮد آﻣـﺪه‪ ،‬ﻣـﺴﺎﺋﻞ ﺳﻴﺎﺳـﻲ را از ﺳـﺮ ﺑـﻪ در ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪ ،‬و‬ ‫ﺑــﻪ ﻓﻜــﺮ ﻣــﺪﻳﺮﻳﺖ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﻣــﻲاﻓﺘــﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ آﻧــﺎً ﺗــﺼﻮﻳﺮ ﻣﺤﻤــﺪ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻪ ﻣﺨﻴﻠــﻪاش ﺣﻤﻠــﻪور ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﺣﺘــﻰ دﻳﮕــﺮ اﺳــﻢ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻫــﻢ ﻣــﻰﺧﻮاﻫــﺪ ﻓﺮاﻣــﻮش ﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻰﮔﻮﻳـﺪ‪:‬‬

‫‪96‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫»ﺑــﺎ اﻳ ـﻦ ﻣﺮﺗﻴﻜــﻪ ﭼﻜــﺎر ﻛــﻨﻢ؟« وﻟــﻲ در ﻣﻘﺎﺑــﻞ اﻳ ـﻦ ﺳــﺌﻮال ﻓﻘــﻂ‬ ‫ﻳﻚ ﺟﻮاب دارد‪» :‬ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺒﺮ ﻛﺮد!« وﻟﻰ ﺗﺎ ﻛﻰ؟‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از ﺗﻤــﺎﻣﻲ ﭘﺮﺳــﻨﻞ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻓﻘــﻂ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ را‬ ‫دﻳﺪه و ﻣـﻰﺷﻨﺎﺳـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ دﺳـﺘﻮر آﻗـﺎي رﺋـﻴﺲ ﻫـﻴﭽﻜﺲ ﺑـﻪ دﻳـﺪار او‬ ‫ﻧﻤــﻰرود‪ ،‬ﺣﺘــﻰ اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ‪ .‬وﺣــﺸﺖ رﺋــﻴﺲ از اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ ﺑﻴــﺸﺘﺮ از‬ ‫ﺧــﻮدِ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﺳــﺖ‪ .‬ﻳـﺎدش ﻣــﻰآﻳـﺪ ﻛــﻪ در داﻧــﺸﻜﺪة ﭘﺰﺷــﻜﻰ‬ ‫در دورة ﻣــﺼﺪق ﭼﻘــﺪر از اﻳــﻦ ﺗــﻮدهايﻫــﺎ ﺑــﻴﻦ داﻧــﺸﺠﻮﻳﺎن ﺑ‪‬ــﺮ‬ ‫ﺧــﻮرده ﺑﻮدﻧــﺪ‪ ،‬و او ﭼﻘــﺪر از اﻳــﻦﻫــﺎ ﺑــﺪش ﻣــﻰآﻣــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد‬ ‫ﻣــﻰﮔﻮﻳ ـﺪ‪» :‬ﺣﺘﻤ ـﺎً در ﺑ ـﻴﻦ اﻳ ـﻦ اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ ﭼﻨــﺪ ﺗــﺎ ﺟﺎﺳــﻮس روس‬ ‫ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﻤﻜـﻦ اﺳـﺖ ﺑـﺎ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ دﺳـﺖ ﺑـﻪ ﻳﻜـﻰ ﻛـﺮده و‬ ‫ﺑﺰﻧﻨــــﺪ ﭘــــﺪر دﻳﻮاﻧــــﻪﺧﺎﻧــــﻪ را در ﺑﻴﺎورﻧــــﺪ‪ «.‬از ﺗــــﺼﻮر اﻳﻨﻜــــﻪ‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪاي ﻛــﻪ اﻳﻨﻘــﺪر در آﺑــﺎدي و ﻋﻤــﺮان آن ﻛﻮﺷــﺶ ﻛــﺮده‬ ‫ﻣﻤﻜــﻦ اﺳــﺖ ﺑــﻪ دﺳــﺖ اﺷــﺘﺮاﻛﻴﻮن اﻓﺘــﺎده و ﻣــﺼﺎدره ﺷــﻮد ﺧــﻮﻧﺶ‬ ‫ﺑﻴــﺸﺘﺮ ﺑــﻪ ﺟــﻮش ﻣــﻰآﻳــﺪ و ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﺑﻴــﺸﺘﺮي ﺑــﻪ ﻃــﺮف ﻣﻨﻘــﻞ‬ ‫ﻣـﻰدود‪ .‬ﺑـﺴﺖ ﭘـﺸﺖ ﺑـﺴﺖ دود ﻣــﻰﺷـﻮد و ﺟﻨـﺎب دﻛﺘـﺮ در ﻣﻴـﺎن‬ ‫دودِ ﻏﻠــﻴﻆ اﻓﻴــﻮن ﭼﻬــﺮهاش را از ﻫﻤــﺔ دﻧﻴــﺎ ﭘﻨﻬــﺎن ﻧﮕــﺎه ﻣــﻲدارد‪.‬‬ ‫در ﭘﻨــﺎهِ دود اﻓﻴــﻮن ﺧــﻮد را از ﭼــﺸﻤﺎن ﺗﻴــﺰﺑﻴﻦ و ﻣــﻮذيِ اﺳــﺘﺎﻟﻴﻦ‪،‬‬ ‫از ﺳــﺒﻴﻞﻫــﺎي ﭼﺨﻤــﺎﻗﻰ ﺑﻮﺧــﺎرﻳﻦ و از ﻛﻠــﻪ ﻛﭽ ـﻞِ ﺧﺮوﺷ ـﭽﻒ در‬ ‫اﻣﺎن ﻣﻰﺑﻴﻨﺪ‪ .‬وﻟﻰ ﭼـﻪ ﻓﺎﻳـﺪه‪ ،‬ﺗـﺎ اﺑـﺪ ﻛـﻪ ﻧﻤـﻰﺗـﻮان در ﻛﻨـﺎر ﻣﻨﻘـﻞ‬ ‫ﻧﺸــﺴﺖ‪ .‬وﻗﺘــﻰ ﻧــﺸﺌﺔ اﻓﻴــﻮن ﺑــﻪ ﭘﺎﻳــﺎن ﺧــﻮد ﻧﺰدﻳــﻚ ﻣــﻰﺷــﻮد‬ ‫وﺣــﺸﺖ ﻣﺜــﻞ ﺳ ـﻴﻠﻲ ﺑﻨﻴ ـﺎنﻛــﻦ دوﺑــﺎره ﺑــﻪ دﻛﺘــﺮ ﺳﻠﺤــﺸﻮر ﻫﺠــﻮم‬

‫‪97‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﻲآورد و ﻣﻮﺟﻮدﻳــﺖاش را ﺗﻬﺪﻳ ـﺪ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬از ﻫــﺮ ﺳــﻮراخ‪ ،‬از‬ ‫درون ﻫــﺮ ﮔﻨﺠــﺔ ﻟﺒــﺎس‪ ،‬از ﭘــﺸﺖ ﻫــﺮ درﺧــﺖ ﺑﺎﻏﭽــﻪ‪ ،‬در آواي‬ ‫ﺟﻴـﻚ ﺟﻴـﻚِ ﻫــﺮ ﭘﺮﻧــﺪه ﺳــﺎﻳﺔ دﺷـﻤﻦ را ﻣــﻲﺑﻴﻨــﺪ‪ ،‬دﺳــﺖﻫــﺎياش‬ ‫دﻳﮕــﺮ ﺑــﻪ ﻋﻴـﺎن ﺑــﻪ ﻟــﺮزه اﻓﺘــﺎده‪ ،‬ﻣﻴـﻞ ﺑــﻪ ﻏــﺬا ﻧــﺪارد‪ ،‬ﻓﻘــﻂ ﭼــﺎي‬ ‫ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻣﻰﺧﻮاﻫﺪ!‬ ‫اﻣــﺮوز ﺻــﺒﺢ‪ ،‬دﻛﺘــﺮ ﺳﻠﺤــﺸﻮر ﺑــﺎ زﺣﻤــﺖ ﺑــﺴﻴﺎر رﺧﺘﺨــﻮاب را‬ ‫ﺗﺮك ﻛـﺮده و ﺑـﻪ آﺑﺪارﺧﺎﻧـﻪ آﻣـﺪه‪ .‬ﺣـﺎجﺑـﺎﻻ‪ ،‬ﻣـﺴﺘﺨﺪم ﭘﻴـﺮ ﻫﻨـﻮز‬ ‫از ﻣﺮﺧــﺼﻰ ﺑﺮﻧﮕــﺸﺘﻪ‪ .‬رﺋــﻴﺲ ﻣﺨــﺼﻮﺻﺎً ﭼﻨــﺪ روز ﺑﻴــﺸﺘﺮ ﺑــﻪ او‬ ‫ﻣﺮﺧــﺼﻰ داده ﺑــﻪ اﻳــﻦ اﻣﻴ ـﺪ ﻛ ـﻪ ﺑــﺎ رﻓــﺘﻦ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺣــﺎﻟﺶ ﺑﻬﺘــﺮ‬ ‫ﻣــﻰﺷــﻮد و ﺣــﺎجﺑــﺎﻻ او را در اﻳــﻦ روزﮔــﺎر ﻧــﺰار ﻧﺨﻮاﻫــﺪ دﻳــﺪ‪.‬‬ ‫ﻛﻮرﻣــﺎل ﻛﻮرﻣــﺎل در آﺷــﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل ﻛﺒﺮﻳــﺖ ﻣــﻰﮔــﺮدد ﺗــﺎ‬ ‫ﺑــﺴﺎطِ ﺗﺮﻳــﺎك‪ ،‬ﭼــﺎي و ﺻــﺒﺤﺎﻧﻪ را رو ﺑــﻪ راه ﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد‬ ‫ﻣــﻰﮔﻮﻳ ـﺪ‪» :‬اﻣــﺮوز ﺑﺎﻳ ـﺪ روز ﺧــﻮﺑﻰ ﺑﺎﺷــﺪ‪ .‬ﺷــﺎﻳﺪ از ﭘﺎﺳــﮕﺎه ﺧﺒــﺮ‬ ‫ﺑﻴﺎورﻧــﺪ و اﻳـﻦ ﻣﺮﺗﻴﻜــﻪ را ﺑﺮدارﻧــﺪ ﺑﺒﺮﻧــﺪ ﭘــﻰﻛــﺎرش‪ .‬ﻳـﺎ ﻋﻠــﻰ از ﺗــﻮ‬ ‫ﻣﺪد!« ﻫﻨـﻮز اﻳـﻦ ﺟﻤﻠـﻪ ﺑـﻪ ﭘﺎﻳـﺎن ﻧﺮﺳـﻴﺪه ﻛـﻪ زﻧـﮓ ﺗﻠﻔـﻦ ﺑـﻪ ﺻـﺪا‬ ‫در ﻣــﻰآﻳ ـﺪ‪ .‬ﺻــﺪاي زﻧــﮓ ﺗﻠﻔــﻦ در ﻋــﺎﻟﻢ ﺧﻤــﺎري ﻣﺜــﻞ ﭘﺘــﻚ ﺑــﺮ‬ ‫ﻣــﻼجاش ﻣــﻰﻧــﺸﻴﻨﺪ و آﻧ ـﺎً ﻋــﺮق از ﺑــﺪناش ﺳــﺮازﻳﺮ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ‬ ‫دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﻰ ﺑﻪ ﺟﺎﻧـﺐ ﺗﻠﻔـﻦ ﻣـﻰدود ﺗـﺎ ﻗﺒـﻞ از زﻧـﮓِ ﺑﻌـﺪي ﮔﻮﺷـﻰ‬ ‫را ﺑﺮدارد‪ .‬ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰﻛﺸﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻟﻮ! اﻟﻮ!‬ ‫ﻣﺮدي ﺑﺎ ﺻﺪاﺋﻰ ﺿﻌﻴﻒ از آﻧﺴﻮي ﺳﻴﻢ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪98‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ آﻗﺎي دﻛﺘﺮ! آﻗﺎي رﺋﻴﺲ!‬ ‫رﺋﻴﺲ ﺻﺪاي ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷﻰ را ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻣﻲدﻫﺪ‪.‬‬ ‫ـ ﭼﻴﻪ ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷﻰ؟ ﭼﻪ ﻣﻰﺧﻮاﻫﻰ؟‬ ‫ـ آﻗﺎي رﺋﻴﺲ! آﻗﺎي رﺋﻴﺲ! اﻳﻦ دﻳﻮاﻧﺔ ﺟﺪﻳﺪ دارد ﻣﻰﻣﻴﺮد!‬ ‫ـ ﺟﺪﻳﺪ ﻛﻴﻪ؟‬ ‫ـــ ﻫﻤﻴﻨﻜــﻪ ﺗــﻮي اﻃــﺎق زﻧﺠﻴــﺮش ﻛﺮدﻳــﺪ و ﻫــﺮ روز ﺑــﻪ او ﺳــﻮپ‬ ‫ﻛﺎﻓﻮر ﻣﻰدﻫﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻗﻰ اﻓﺘﺎده‪ ،‬ﺧﻮن ﺑﺎﻻ ﻣﻰآورد!‬ ‫ﭼــﺸﻤﺎنِ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ از وﺣــﺸﺖ ﺳــﻴﺎﻫﻰ ﻣــﻰرود‪» .‬اﮔــﺮ ﺑﻤﻴــﺮد‬ ‫ﭼﻜــﺎر ﻛــﻨﻢ؟ دوﻟــﺖ ﭘــﺪرم را در ﻣــﻰآورد!« ﺳــﭙﺲ ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻰ‬ ‫ﻛﻪ ﺑﻪ وﺿﻮح ﺑﻪ رﻋﺸﻪ اﻓﺘﺎده در ﮔﻮﺷﻰ ﺗﻠﻔﻦ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﻦ ﻫﻤﻴﻦ اﻻن آﻣﺪم!‬ ‫ﮔﻮﺷــﻰ را زﻣــﻴﻦ ﻣــﻰﮔــﺬارد و ﻟﺤﻈــﺎﺗﻰ ﺳــﻨﮕﻴﻦ ﺑﻼﺗﻜﻠﻴــﻒ ﺑــﺮ‬ ‫ﺟــﺎي ﻣــﻰﻣﺎﻧــﺪ‪ .‬ﺧﻤــﺎري ﻧﻤــﻰﮔــﺬارد ﺣﻮاﺳــﺶ را ﺟﻤــﻊ ﻛﻨــﺪ‪.‬‬ ‫وﺣـــﺸﺖ روﺑـــﺮو ﺷـــﺪن ﺑـــﺎ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در دﻟـــﺶ ﻫـــﻮل ﻋﺠﻴﺒـــﻰ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺘــﻪ‪ .‬اﮔــﺮ ﺧــﻮدش را ﻧــﺴﺎزد و ﺳــﺮ ﻛ ـﺎر ﺑــﺮود ﺗــﺎ وﻗــﺖ ﻧﻬــﺎر‬ ‫ﺣﺘﻤــﺎً ﻏــﺶ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و ﻫﻤــﻪ ﻣــﻰﻓﻬﻤﻨــﺪ ﻋﻤﻠــﻰ ﺷــﺪه‪ .‬آﺑــﺮوﻳﺶ‬ ‫ﻣــﻰرود‪ .‬اﮔــﺮ ﺑﻤﺎﻧــﺪ‪ ،‬ﻣﻤﻜــﻦ اﺳــﺖ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑﻤﻴ ـﺮد و ﻛــﺎر ﺑ ـﻴﺦ‬ ‫ﭘﻴ ـﺪا ﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ اﻛــﺮاه دوﺑــﺎره ﮔﻮﺷــﻰ ﺗﻠﻔــﻦ را ﺑــﺮ ﻣــﻰدارد و ﺷــﻤﺎرة‬

‫‪99‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫دﻳﻮاﻧــﻪ ﺧﺎﻧــﻪ را ﻣــﻰﮔﻴــﺮد‪ .‬از آﻧــﺴﻮي ﺳــﻴﻢ ﺻــﺪاﺋﻰ ﺑــﻪ ﮔــﻮش‬ ‫ﻣﻲرﺳﺪ‪ ،‬ﻛﺴﻰ ﺑﺎ ﻟﻬﺠﺔ ﻏﻠﻴﻆ ﺗﺮﻛﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ!‬ ‫ـ آﻗﺎي دﻛﺘﺮ ﺳﺮﻓﺮاز؟‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ ﺟﻨﺎب رﺋﻴﺲ‪ ،‬ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﻰ دارﻳﺪ؟‬ ‫ـــ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﺗﻠﻔــﻦ ﻛــﺮد و ﮔﻔــﺖ ﻳﻜــﻰ از ﻣــﺮﻳﺾﻫــﺎ ﺣــﺎﻟﺶ‬ ‫ﺧــﻮب ﻧﻴــﺴﺖ‪ .‬ﻣــﻦ ﺗــﺎ ﺑﺮﺳــﻢ ﻣﻤﻜــﻦ اﺳــﺖ دﻳــﺮ ﺑــﺸﻮد‪ .‬ﺑﺒﻴﻨﻴــﺪ‬ ‫ﭼﻜﺎر ﻣﻰﺷﻮد ﻛﺮد ﺗﺎ ﻣﻦ ﺧﻮدم را ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ‪.‬‬ ‫ﮔﻮﺷﻰ از دﺳـﺖﻫـﺎي ﺟﻨـﺎب رﺋـﻴﺲ ﺑـﻪ آراﻣـﻰ ﺑـﺮ ﺗﻠﻔـﻦ ﻣـﻰﻧـﺸﻴﻨﺪ‪.‬‬ ‫در دﻟــﺶ ﺑــﻪ زﻣــﻴﻦ و زﻣــﺎن ﻓﺤــﺶ ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ .‬از آﻧﭽــﻪ ﻫﻤﻴــﺸﻪ‬ ‫ﻣــﻰﺗﺮﺳ ـﻴﺪ اﻣــﺮوز ﺑــﻪ ﺳــﺮش آﻣــﺪه‪ .‬اﺻ ـﻼً ﻳ ـﺎدش رﻓﺘــﻪ ﺑــﻮد ﻛــﻪ‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز اﻣــﺮوز ﻛــﺸﻴﻚ اﺳــﺖ‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣ ـﻲﮔﻮﻳ ـﺪ‪» :‬ﭼــﺮا‬ ‫اﻣـــﺮوز ﻛـــﻪ ﻧـ ـﻮة ﺧـــﻮاﻫﺮي ﭘﻴـ ـﺸﻪوري ﻛـــﺸﻴﻚ دارد ﺑﺎﻳـ ـﺪ اﻳـ ـﻦ‬ ‫وﺿﻌﻴﺖ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺎﻳﺪ؟«‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﻛــﻪ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن او را »ﻋﻠــﻰﺗﺮﻛــﻪ« ﻣــﻲﻧﺎﻣﻨــﺪ‪ ،‬ﻣــﺮدي‬ ‫اﺳــﺖ ﺟــﻮان‪ ،‬ﻻﻏــﺮ و ﻛﻮﭼــﻚ اﻧــﺪام‪ .‬ﻫﻤﻴــﺸﻪ زﻳــﺮ روﭘــﻮش‬ ‫ﺳــﻔﻴﺪرﻧﮓاش ﻳــﻚ ﻛــﺖوﺷــﻠﻮار ﻧــﺦﻧﻤــﺎ ﺑــﻪ ﺗــﻦ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬و‬ ‫ﻛﻔــﺶﻫــﺎي او ﻫﻴﭽﮕــﺎه رﻧــﮓ واﻛــﺲ ﺑــﻪ ﺧــﻮد ﻧﻤــﻲﺑﻴﻨــﺪ‪ .‬رﻳ ـﺸﻰ‬ ‫ﭘﺮﭘــﺸﺖ و اﺻــﻼح ﺷــﺪه ﺑــﺮ ﺻــﻮرت ﻧﮕــﺎه ﻣــﻲدارد‪ ،‬و ﭼﺮﺑــﻲ‬ ‫ﻣﻮﻫــﺎي ﻣــﺸﻜﻰ و ﺑــﺮاق او از ﭼﻨــﺪ ﻣﺘــﺮي ﻧــﻮر آﻓﺘــﺎب را ﻣﺜــﻞ آﻳﻨــﻪ‬

‫‪100‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣـــﻨﻌﻜﺲ ﻣـــﻰﻧﻤﺎﻳـ ـﺪ‪ .‬از ﺟـــﻮاﻧﻰ در ﺗﻬـــﺮان ﺑـــﺰرگ ﺷـــﺪه وﻟـــﻰ‬ ‫ﻓﺎرﺳﻰ را ﺑـﺎ ﻟﻬﺠـﺔ ﻏﻠـﻴﻆ ﺗﺮﻛـﻰ ﺗﻜﻠـﻢ ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬از دورة دﺑﻴﺮﺳـﺘﺎن‬ ‫ﺑــﻪ دﻟﻴ ـﻞِ ارﺗﺒــﺎط ﺧــﺎﻧﻮادﮔﻰ ﺑــﺎ ﭘﻴ ـﺸﻪوري ﻫﻤﻴ ـﺸﻪ ﻣــﻮرد ﺳــﻮءﻇــﻦ‬ ‫دﺳــﺘﮕﺎهِ ﺣﻜﻮﻣــﺖ ﺑــﻮده و ﺑــﻪ دﻟﻴـﻞ ﻣﺰاﺣﻤــﺖﻫــﺎﺋﻰ ﻛــﻪ ﺳــﺎواك در‬ ‫دوران داﻧــﺸﺠﻮﺋﻰ ﺑــﺮاي او اﻳﺠــﺎد ﻛــﺮد ﺑــﻪ ﺗــﺪرﻳﺞ اﻣــﺮ ﺑــﺮ ﺧــﻮدش‬ ‫ﻣــﺸﺘﺒﻪ ﺷــﺪ ﻛــﻪ ﻣﺒــﺎرزي اﺳــﺖ ﺧــﺴﺘﮕﻰﻧﺎﭘــﺬﻳﺮ و از ﻫــﺮ ﭘﻨﺠــﻪاش‬ ‫ﻫــﺰاران ﺗﻮﻃﺌــﻪ ﺑــﺮ ﻋﻠﻴ ـﻪ رژﻳ ـﻢ ﭼﻜــﻪﭼﻜــﻪ ﺑــﺮ زﻣ ـﻴﻦ ﻣــﻰرﻳ ـﺰد‪ .‬در‬ ‫ﺟﺎﻣﻌــﻪاي ﻛــﻪ ﻫﻤــﻪ ﭼﻴ ـﺰ »ارﺛــﻰ« ﺷــﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬رﻓﺘــﺎر ﺳــﺎواﻛﻰﻫــﺎ ﺑــﺎ‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز از آﻏــﺎز ﺟــﻮاﻧﻰاش ﺑــﻪ وي ﺣــﺎﻟﻰ ﻛــﺮده ﺑــﻮد ﻛــﻪ او‬ ‫در ﭼــﺸﻢ ﺟﺎﻣﻌــﻪ ﭼــﻪ ﺑﺨﻮاﻫــﺪ و ﭼــﻪ ﻧﺨﻮاﻫــﺪ ﻣﻴ ـﺮاثدار ﻋﻤﻠﻴــﺎت و‬ ‫»ﺧﻴﺎﻧـــﺖﻫـــﺎي« ﭘﻴـ ـﺸﻪوري اﺳـــﺖ‪ .‬ﺳـــﺎلﻫـــﺎ ﻗﺒـــﻞ از ﭘﺎﻳـ ـﺎن دوره‬ ‫ﻋﻤﻮﻣﻰ‪ ،‬ﺷـﺒﻰ ﻳـﻚ ﻧﺎﺷـﻨﺎس ﺑـﻪ دﻳـﺪارش آﻣـﺪ و ﺑـﻪ او ﺣـﺎﻟﻰ ﻛـﺮد‬ ‫ﻛــﻪ ﺑــﺮاي ﺧــﺪﻣﺖ ﺑــﻪ »رﻓﻘــﺎ« و ﻧﺰدﻳ ـﻚ ﺑــﻮدن ﺑــﻪ »اردوﮔــﺎهِ ﺷــﺮق«‬ ‫ﺑﻬﺘــﺮ اﺳــﺖ در ﺷ ـﻤﺎل ﻛــﺸﻮر دورة اﻧﺘﺮﻧــﻰ را ﺑﮕﺬراﻧــﺪ‪ .‬ﻋﻠــﻰ ﺗﺮﻛ ـﺔ‬ ‫ﺑــﻰﭘﻨــﺎه ﻛــﻪ در ﻫﻔــﺖ آﺳــﻤﺎن ﻳـﻚ ﺳــﺘﺎره ﻫــﻢ ﻧﺪاﺷــﺖ از ﭘﻴـﺎمِ ﻓــﺮد‬ ‫ﻧﺎﺷــﻨﺎس ﺧﻴﻠــﻰ اﺳــﺘﻘﺒﺎل ﻛــﺮد و ﭘــﺲ از ﻣــﺪتﻫــﺎ دوﻧــﺪﮔﻰ ﺗﻮاﻧــﺴﺖ‬ ‫در دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﺔ ﻻﻫﻴﺠــﺎن دورة اﻧﺘﺮﻧــﻰ ﺑﮕﻴــﺮد‪ .‬ﺗﻤــﺎم اﻣﻴــﺪ او اﻳــﻦ‬ ‫ﺑﻮد ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﮔﺬﺷـﺖ زﻣـﺎن‪» ،‬اردوﮔـﺎه ﺷـﺮق« ﺑـﻪ دﻟﻴـﻞ ﺧﻮﻳـﺸﺎوﻧﺪي‬ ‫ﺑــﺎ »ﺑﺰرﮔــﺎن« ﻧﻈــﺮ ﻟﻄﻔــﻰ ﺑــﻪ او ﺧﻮاﻫــﺪ ﻛــﺮد و ﺑــﺮاﻳﺶ در دﺳــﺘﮕﺎه‬ ‫ﺣﻜﻮﻣـــﺖ »ﻣـــﺄﻣﻮرﻳﺘﻲ« ﺟﺎﻧﺎﻧـــﻪ و اﻳـــﺪﺋﻮﻟﻮژﻳﻚ در ﻧﻈـــﺮ ﺧﻮاﻫـــﺪ‬ ‫ﮔﺮﻓــﺖ‪ .‬از آن روز ﺳــﺎلﻫــﺎ ﮔﺬﺷــﺘﻪ و دﻳﮕــﺮ از ﻓــﺮد ﻧﺎﺷــﻨﺎس ﻫــﻢ‬ ‫ﻫــﻴﭻ ﺧﺒــﺮي ﻧــﺸﺪه‪ .‬روزي ﻛــﻪ دورة اﻧﺘﺮﻧــﻰ او ﭘﺎﻳــﺎن ﮔﺮﻓــﺖ ﺑــﻪ‬

‫‪101‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫دﻟﻴـﻞ ﻓﻘــﺮ ﻣــﺎﻟﻰ از ﺟﻨــﺎب رﺋـﻴﺲ ﺧــﻮاﻫﺶ ﻛــﺮد ﻛــﻪ او را در ﻫﻤــﺎن‬ ‫ﭘﺴﺖ ﻧﮕﺎه دارد‪.‬‬ ‫رﺋــﻴﺲ ﻛــﻪ آﻧﺮوزﻫــﺎ ﻧﻤــﻲداﻧــﺴﺖ ﺳــﺮﻓﺮاز ﺑــﺎ ﭘﻴــﺸﻪوري ﻧــﺴﺒﺖ‬ ‫ﺧــﺎﻧﻮادﮔﻲ دارد از اﻳﻨﻜــﻪ دﻛﺘــﺮ ﻣﺠــﺎﻧﻰ ﺑــﻪ ﭼــﻨﮕﺶ اﻓﺘــﺎده ﺑــﻮد‬ ‫ﺧﻴﻠــﻲ ذوقزده ﺷــﺪ‪ ،‬و ﺑــﺎ ﻛﻤــﺎل ﻣﻴــﻞ او را اﺳــﺘﺨﺪام ﻛــﺮد‪ .‬و‬ ‫ﺑﻌــﺪﻫﺎ ﻛــﻪ ﻧــﺴﺒﺖ او ﺑــﺎ ﭘﻴــﺸﻪوري از ﻃــﺮف ﺳــﺎواك ﺑــﻪ ﺟﻨــﺎب‬ ‫رﺋﻴﺲ ﻣﺨﺎﺑﺮه ﺷـﺪ‪ ،‬ﻳـﻚ ﻳﺎدداﺷـﺖ ﻫـﻢ ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﻣـﻀﻤﻮن ﺑـﻪ »ﺧﺒـﺮ«‬ ‫ﺳــﻨﺠﺎق ﻛــﺮده ﺑﻮدﻧــﺪ‪» :‬اﻳــﺸﺎن ﺗــﺎ اﻃــﻼع ﺛــﺎﻧﻮي ﺑﺎﻳــﺪ در ﻫﻤــﺎن‬ ‫ﭘــﺴﺖ اﺑﻘــﺎء ﺷ ـﻮﻧﺪ!« ﺧﻼﺻــﻪ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ ﻛــﻪ ﻋﻤــﺮي را ﺑــﻪ ﻓــﺮار‬ ‫از ﻛﻤﻮﻧﻴــﺴﺖﻫــﺎ ﮔﺬراﻧــﺪه ﺑــﻮد اﻳﻨــﻚ ﺗﺒــﺪﻳﻞ ﺷــﺪه ﺑــﻮد ﺑــﻪ ﻟﻠــﺔ ﻧــﻮة‬ ‫ﺧﻮاﻫﺮي ﭘﻴﺸﻪوري؛ ﺣﻖ اﻋﺘﺮاض ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺖ!‬ ‫روزﻫــﺎ را »ﻋﻠــﻰﺗﺮﻛــﻪ« ﺑــﺎ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﻣــﻰﮔﺬراﻧــﺪ و ﺗﻔــﺮﻳﺢ ﺷــﺒﺎﻧﻪاش‬ ‫ﻫـــﻢ ﺧﻮاﻧـــﺪن ﻛﺘـــﺎب و روزﻧﺎﻣـــﻪ در در اﺗـــﺎقِ ﻣـــﺴﺎﻓﺮﺧﺎﻧﻪاي در‬ ‫ﻣﺮﻛـــﺰ ﺷـــﻬﺮ ﺑـــﻮد‪ .‬در زﻧـــﺪﮔﻰ او ﻫﻤـــﻪ ﭼﻴــﺰ ﮔﻮﻳــﺎ از ﺣﺮﻛـــﺖ‬ ‫اﻳــﺴﺘﺎده اﺳــﺖ‪ .‬ﺗﻨﻬــﺎ ﺧــﺎﻃﺮهاي ﻛــﻪ از ﻓﺎﻣﻴــﻞ ﺧــﻮد دارد ﻋﻜــﺲِ‬ ‫ﻗــﺪﻳﻤﻰ و رﻧــﮓ و روي رﻓﺘــﻪاي اﺳــﺖ از ﭘﻴــﺸﻪوري‪ .‬در ﺧــﺎﻧﻮادة‬ ‫ﻋﻠــﻰ‪ ،‬ﭘﻴــﺸﻪوري را »اﺳــﺘﺎد« ﺧﻄــﺎب ﻣــﻰﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ اﻳــﻦ ﺗﺮﻓﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﻫــﻢ ﻧــﺎم او را ﻛــﻪ از ﻧﻈــﺮ ﺣﻜﻮﻣــﺖ »ﻛﻔــﺮ« ﺑﺰرﮔــﻰ ﺑــﻪ ﺣــﺴﺎب‬ ‫ﻣــﻰآﻳــﺪ‪ ،‬ﺑــﻪ زﺑــﺎن ﻧﻤــﻰآورﻧــﺪ و ﻫــﻢ ﻏﻴﺮﻣــﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑــﺮاي او ارج و‬ ‫ﻗﺮب زﻳـﺎدي ﻗﺎﺋـﻞ ﻣـﻰﺷـﻮﻧﺪ‪ .‬ﻋﻜـﺲ رﻧـﮓ و روي ﺑﺎﺧﺘـﻪ »اﺳـﺘﺎد«‬

‫‪102‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻫﻤﻴ ـﺸﻪ ﺗــﻪ ﭼﻤــﺪانِ ﻛﻬﻨ ـﺔ ﻋﻠــﻰﺗﺮﻛــﻪ ﺧــﺎك ﻣــﻰﺧــﻮرد و ﺑﺎرﻫــﺎ در‬ ‫ﺑﺎزرﺳــﻰﻫــﺎي ﺳــﺎواك ﺑــﻪ دﺳـﺖِ ﻣــﺄﻣﻮران اﻓﺘــﺎده‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﺳــﺌﻮالِ‬ ‫ﻫﻤﻴــﺸﮕﻲ‪» :‬اﻳ ـﻦ ﻋﻜــﺲ ﻣﺘﻌﻠــﻖ ﺑــﻪ ﻛﻴ ـﺴﺖ؟« ﺑــﺎ ﺳــﺎدﮔﻰِ ﺟــﻮاﻧﻰ‬ ‫ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﻣــﻰﮔﻔــﺖ‪» :‬ﻋﻜــﺲ ﭘــﺪرم اﺳــﺖ!« ﺳــﺎواﻛﻰﻫــﺎ ﻫــﻢ ﻛــﻪ‬ ‫ﭘﻴـﺸﻪوري را ﻧﻤــﻰﺷــﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﺳــﺮي ﺑـﻪ ﺧــﺮد ﻣــﻰﺗﻜﺎﻧﺪﻧــﺪ و ﻋﻜــﺲ را‬ ‫ﻣﻌﻤـــﻮﻻً ﺳـــﺮ ﺟـــﺎﻳﺶ ﻣــﻰﮔﺬاﺷـــﺘﻨﺪ‪ .‬وﻟـــﻰ ﻳــﻚ روز ﺑـــﺎراﻧﻰ در‬ ‫ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﺣﺎدﺛــﺔ ﻋﺠﻴﺒــﻲ ﭘــﻴﺶ آﻣــﺪ‪ ،‬و ﻋﻠــﻰ ﺑﻌــﺪ از آن اﺣﺘﻴــﺎط‬ ‫ﺑﻴـــﺸﺘﺮي در ﻣﻘﺎﺑـــﻞ ﺳـــﺎواﻛﻰﻫـــﺎ از ﺧـــﻮد ﻧـــﺸﺎن داد‪ .‬آﻧـــﺮوز‬ ‫ﺟــﻮاﻧﻜﻰ ﺳــﺎواﻛﻲ ﻛــﻪ ﻛــﺖ و ﺷــﻠﻮار ﺳـﻴﺎه رﻧﮕــﻰ ﺑــﺮ ﺗــﻦ داﺷــﺖ و‬ ‫ﻣﻌﻠــﻮم ﺑــﻮد ﺗــﺎزهﻛــﺎر اﺳــﺖ از ﭼﻤــﺪانِ دﻛﺘــﺮ ﺑــﺮاي ﻫــﺰارﻣﻴﻦ ﺑــﺎر‬ ‫ﻋﻜﺲِ »اﺳﺘﺎد« را ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪ و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻳﻦ ﻣﺮد ﻛﻴﺴﺖ؟‬ ‫ـ ﭘﺪرم!‬ ‫ﺟﻮاﻧــﻚ ﺳــﺎواﻛﻲ ﻣﺜــﻞ ﻣﺎﺷ ـﻴﻦ ﻛــﻮﻛﻰ و ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ ﺑــﻪ ﺟــﻮابِ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺗﻮﺟﻬﻰ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺴﻠﺴﻞوار ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬ ‫ـ راﺑﻄﺔ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﭘﺪرﺗﺎن ﭼﻴﺴﺖ؟‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﻛــﻪ از اﻳ ـﻦ ﺳــﺌﻮال ﺟــﺎ ﺧــﻮرده ﺑــﻮد‪ ،‬ﻣــﺪﺗﻰ ﻻل ﺑــﺮ‬ ‫ﺟـــﺎي ﻣﻴﺨﻜـــﻮب ﻣﺎﻧـــﺪ و زل زد ﺑـــﻪ ﺻـــﻮرت ﺟﻮاﻧـــﻚ‪ .‬ﻫﻤـ ـﻴﻦ‬ ‫ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑـﺮاﻳﺶ ﭼﻬـﺎر ﻣـﺎه آب ﺧـﻮرد‪ ،‬و ﻣـﺪﺗﻲ را ﺑـﻪ ﺟـﺮم ﻣﻘﺎوﻣـﺖ‬ ‫و ﭘﻨﻬــﺎن ﻧﻤــﻮدن »اﻃﻼﻋــﺎت اﻣﻨﻴﺘــﻰ« در ﻣﺮﻛــﺰ ﺳــﺎواك ﺑــﻪ ﺧــﻮردن‬

‫‪103‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫آب ﺧﻨــــﻚ ﮔﺬراﻧــــﺪ‪ .‬از آن دوره ﺗﻨﻬــــﺎ ﺧــــﺎﻃﺮهاي ﻛــــﻪ دارد‬ ‫اﻳﻨــﺴﺘﻜﻪ ﻫﻤﻴــﺸﻪ از او ﻣــﻰﭘﺮﺳــﻴﺪﻧﺪ‪» :‬ﭼــﺮا ﭘﻨﻬــﺎن ﻛــﺮدي راﺑﻄــﺔ‬ ‫ﭘﺪرت ﺑﺎ ﺗـﻮ ﭼﻴـﺴﺖ؟« ﻋﻠـﻰﺗﺮﻛـﻪ ﺑﻌـﺪ از ﻣـﺪﺗﻰ ﺑـﺪون آﻧﻜـﻪ ﺑـﺮاي‬ ‫اﻳﻦ ﺳﺌﻮال ﺟﻮاب ﻗﺎﻧﻊ ﻛﻨﻨﺪهاي ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ ،‬آزاد ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬ ‫وﻗﺘــﻰ در ﺻــﺒﺤﮕﺎهِ ﻣِــﻪ ﮔﺮﻓﺘــﺔ ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﺟﻨــﺎب رﺋــﻴﺲ ﺑــﺎ زﻧــﮓِ‬ ‫ﺗﻠﻔــﻦ ﻋﻠــﻰ را از ﻋــﺎﻟﻢ ﺧــﻮاب و ﺑﻴ ـﺪاري ﺑﻴ ـﺮون ﻣــﻰﻛــﺸﺪ‪ ،‬دﻛﺘــﺮ‬ ‫ﺳــــﺮﻓﺮاز ﮔــــﻞ از ﮔــــﻞاش ﻣــــﻰﺷــــﻜﻔﺪ‪ .‬از ﻫﻤــــﺎن روز اول‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را زﻳـﺮ ﻧﻈــﺮ ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺑــﻮد و ﻣــﻰداﻧــﺴﺖ ﻛــﻪ ﻛﺎﺳــﻪاي زﻳـﺮ‬ ‫ﻧـﻴﻢﻛﺎﺳــﻪ اﺳــﺖ‪ .‬ﺧــﺸﻮﻧﺖ و ﺑﻴﺮﺣﻤـﻰِ ﺑــﻰدﻟﻴ ـﻞ دﻛﺘــﺮ ﺳﻠﺤــﺸﻮر ﺑــﺎ‬ ‫ﺗﺎزه وارد از ﻫﻤـﺎن اوﻟـﻴﻦ ﺳـﺎﻋﺎت ﺑـﻪ »ﻋﻠـﻰﺗﺮﻛـﻪ« ﺣـﺎﻟﻰ ﻛـﺮده ﺑـﻮد‬ ‫ﻛﻪ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در »ﻗﺮﻧﻄﻴﻨـﺔ اﻣﻨﻴﺘـﻰ« اﺳـﺖ‪ .‬و از آﻧﺠـﺎ ﻛـﻪ دﻳـﺪار ﺑـﺎ‬ ‫اﻳﻦ ﻣـﺮﻳﺾ ﺑـﺮاي ﻫﻤـﻪ ﻣﻤﻨـﻮع ﺷـﺪه ﺑـﻮد »ﻋﻠـﻰ ﺗﺮﻛـﻪ« ﺑـﺎ ﻫـﺰار دوز‬ ‫و ﻛﻠــﻚ ﭘﺮوﻧــﺪهاش را ﭘﻴ ـﺪا ﻛــﺮده و ﺑــﺎ دﻗــﺖ ﻣﻄﺎﻟﻌــﻪ ﻛــﺮده ﺑــﻮد‪.‬‬ ‫»اﻓﺘــﺮاء« ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪﮔﻰ ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻰ ﻛــﻪ ﻣــﺄﻣﻮران اﻣﻨﻴﺘــﻰ ﺑــﻪ‬ ‫داﻣــﺎن اﻳــﻦ ﻣﺒــﺎرز راه آزادي زﺣﻤﺘﻜــﺸﺎن اﻧﺪاﺧﺘــﻪ ﺑﻮدﻧــﺪ‪ ،‬ﺧــﻮن‬ ‫»ﻋﻠــﻰﺗﺮﻛــﻪ« را ﺑــﻪ ﺟــﻮش آورده ﺑــﻮد‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﮔﻔﺘــﻪ ﺑــﻮد‪» :‬اﻳـﻨﻬﻢ‬ ‫راﻫــﻰ دﻳﮕــﺮ ﺑــﺮاي ﺑــﻰآﺑــﺮو ﻛ ـﺮدن ﻣﺒــﺎرزان راه ﺧﻠــﻖ ﺑﺎﻳــﺪ ﺑﺎﺷــﺪ!«‬ ‫ﻣﺜــﻞ روز ﺑــﺮاي او روﺷــﻦ ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از ﺟﺎﻧــﺐ »اردوﮔــﺎهِ‬ ‫ﺷــﺮق« ﺑــﺮاي آزادي ﻧﻴﺮوﻫــﺎي ﺿﺪاﻣﭙﺮﻳﺎﻟﻴــﺴﺘﻰ ﻣﺄﻣﻮرﻳــﺖ ﺑﺰرﮔــﻰ‬ ‫دارد وﻟــﻰ ﺑــﻪ دﻟﻴــﻞ رﻋﺎﻳــﺖ ﻣــﺴﺎﺋﻞِ اﻣﻨﻴﺘــﻰ ﻓﻌــﻼً ﺧــﻮدش را ﺑــﻪ‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕﻰ زده‪.‬‬

‫‪104‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻓﺮﻣــﺎنِ ﺟﻨــﺎب رﺋ ـﻴﺲ ﺑــﺮاي دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز روادﻳ ـﺪ ورود ﺑ ـﻪ دﻧﻴ ـﺎي‬ ‫ﭘــﺮ رﻣــﺰ و راز »ﻓﺮﺳــﺘﺎدة اردوﮔــﺎه ﺷــﺮق« ﺗﻠﻘــﻲ ﺷــﺪ‪ .‬و ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ‬ ‫ﺑﺪون ﻓـﻮت وﻗـﺖ ﺑـﻪ راه اﻓﺘـﺎد‪ .‬ﺑـﺎ ﺧـﺸﻮﻧﺖ و ﺗﻨـﺪي ﻛﻠﻴـﺪِ اﻃﺎﻗـﻚ‬ ‫ﭼــﻮﺑﻰ را از دﺳــﺖ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﺑﻴــﺮون آورد و در ﺟــﻮاب او ﻛــﻪ‬ ‫ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬آﻗــﺎي رﺋ ـﻴﺲ ﻗــﺪﻏﻦ ﻛــﺮده ‪ «...‬اﺿــﺎﻓﻪ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪» :‬ﺑــﻪ‬ ‫ﺧــﻮدش ﺗﻠﻔــﻦ ﻛــﻦ!« ﺳــﺮﻓﺮاز از ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﻣﺘﻨﻔــﺮ اﺳــﺖ و او را‬ ‫ﻧﻤﻮﻧﺔ ﺑـﺎرزي از ﺧﻮدﻓﺮوﺷـﺎن ﻃﺒﻘـﺔ ﭘﺮوﻟﺘـﺮ ﻣـﻰداﻧـﺪ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻧﺰدﻳـﻚ‬ ‫ﺷـــﺪن ﺑـــﻪ ﻗـــﺪرت ﺳـــﺮﻣﺎﻳﻪداري و ﺟﻬـــﺖ ﺣﻔـــﻆ ﻣﻨـــﺎﻓﻊِ ﭘـــﺴﺖ‬ ‫ﺷﺨــﺼﻰ ﺧــﻮد از ﭘــﺸﺖ ﺑــﻪ ﻣﺒــﺎرزات ﺧﻠــﻖ ﺧﻨﺠــﺮ ﻣــﻰزﻧﻨــﺪ‪ .‬ﻳ ـﻚ‬ ‫روز ﻛــﻪ از دﺳــﺖ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﺧــﻮناش ﺑــﻪ ﺟــﻮش آﻣــﺪه ﺑــﻮد ﺑــﺎ‬ ‫ﻓﺮﻳﺎد ﺑﻠﻨﺪي ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬ ‫ـ ﻟﻤﭙﻦِ روﻳﺰﻳﻮﻧﻴﺴﺖِ اوﭘﻮرﭼﻮﻧﻴﺴﺖ!‬ ‫ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷﻰ ﻛـﻪ از ﺗِـﺮمﻫـﺎي روﺷـﻨﻔﻜﺮان ﭼـﭗ ﻛـﺎﻣﻼً ﺑـﻰﺧﺒـﺮ ﺑـﻮد‪،‬‬ ‫ﺑــﺎ ﮔﺮﻳــﻪ و داد و ﻓﺮﻳــﺎد ﺑــﻪ ﺟﻨــﺎب رﺋــﻴﺲ ﺷــﻜﺎﻳﺖ ﺑــﺮده ﺑــﻮد ﻛــﻪ‬ ‫ﺳــﺮﻓﺮاز ﺑــﻪ او ﻓﺤــﺶ ﻧﺎﻣﻮﺳــﻲ داده! رﺋ ـﻴﺲ ﻫــﻢ ﻧﺎراﺣــﺖ ﻣــﻰﺷــﻮد‬ ‫و ﺑـﺎ ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ ﻣـﺪﺗﻰ ﺻـﺤﺒﺖ ﻛـﺮده‪ ،‬از او ﺧـﻮاﻫﺶ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ ﻛـﻪ‬ ‫در رﻓﺘﺎرش ﺑـﺎ ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻰ ﻛـﻪ ﺑـﻪ زﻋـﻢ رﺋـﻴﺲ ﻣـﺮدِ ﭘﻴـﺮ و ﻣﺮﻳـﻀﻰ‬ ‫اﺳــﺖ ﺗﺠﺪﻳ ـﺪﻧﻈﺮ ﻧﻤﺎﻳ ـﺪ‪ .‬اﻳ ـﻦ ﻋﻤــﻞ‪ ،‬ﺟﺒﻬ ـﺔ رﺋ ـﻴﺲ و ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ‬ ‫را در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺳـﺮﻓﺮاز ﮔـﺎﻣﻲ دﻳﮕـﺮ ﺑـﻪ اﻣﭙﺮﻳﺎﻟﻴـﺴﻢ ﺟﻬـﺎﻧﻰ ﻧﺰدﻳـﻚﺗـﺮ‬ ‫ﻛــﺮده ﺑــﻮد‪ ،‬و او را ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﻧﺘﻴﺠــﻪ رﺳــﺎﻧﺪه ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﻧﻴﺮوﻫــﺎي‬ ‫ارﺗﺠﺎﻋﻰ ﺗﺎ ﻣﻐﺰِ اﺳﺘﺨﻮان ﻛﺸﻮر ﻧﻔﻮذ ﻛﺮدهاﻧﺪ‪.‬‬

‫‪105‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫اﻣــﺮوز ﻛــﻪ ﺑــﺎ دﺳــﺘﻪ ﻛﻠﻴ ـﺪِ ﺷــﺶ ﻫﻔــﺖ ﻛﻴﻠــﻮﺋﻰِ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻰ ﺑــﻪ در‬ ‫اﻃﺎﻗــﻚ ﭼــﻮﺑﻰ ﻧﺰدﻳـﻚ ﻣــﻰﺷــﻮد ﻣــﺎرش ارﺗــﺶ ﺳــﺮخ ﻛــﻪ ﺷــﺐﻫــﺎ‬ ‫از رادﻳﻮ ﻣـﺴﻜﻮ ﻣـﻰﺷـﻨﻮد در ﻣﻐـﺰش ﻃﻨـﻴﻦاﻧـﺪاز ﺷـﺪه‪ .‬ﻛﻔـﺶﻫـﺎي‬ ‫واﻛــﺲﻧﺪﻳــﺪه و رﻧــﮓ و رو رﻓﺘــﻪاش ﻛــﻪ در اﺛــﺮ رﻃﻮﺑــﺖ ﺷــﻤﺎل‬ ‫ﻫـﺮ ﻟﻨﮕـﻪاش ﭘــﻨﺞ ﻛﻴﻠـﻮ وزن ﭘﻴـﺪا ﻛـﺮده در ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ درﺳـﺖ ﻣﺜــﻞ‬ ‫ﭼﻜﻤﻪﻫﺎي اﺳـﺘﺎﻟﻴﻦ ﺑـﺮق ﺑـﺮق ﻣـﻰزﻧـﺪ‪» .‬اﺳـﺘﺎد« را ﻣـﻰﺑﻴﻨـﺪ ﻛـﻪ در‬ ‫ﭘــﺲ درﺧﺘــﺎن ﻛﻬﻨــﺴﺎل دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ اﻳــﺴﺘﺎده‪ ،‬ﺳــﺘﺎرة ﺳــﺮخ ﺑــﻪ ﭘ ـﺮِ‬ ‫ﺷــﺎﻟﺶ زده‪ ،‬و ﺑــﻪ آراﻣــﻰ ﺑــﺮ ﭘــﺸﺖ او ﻣــﻰﻧــﻮازد و ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪:‬‬ ‫»ﭘﺴﺮم! ﺷﻴﺮ ﻣﺎدر ﺣﻼﻟﺖ ﺑﺎد!«‬ ‫درِ اﻃﺎﻗﻚ ﭼـﻮﺑﻴﻦ ﺑـﺎ ﺻـﺪاي ﻣـﺮگ ﮔﺮﻓﺘـﻪاي ﺑـﺎز ﻣـﻰﺷـﻮد‪ .‬ﺑـﻮي‬ ‫ﺗﻨــﺪي ﻣــﺸﺎم را ﻣــﻰآزارد‪ .‬اﻃﺎﻗــﻚ ﻓﺎﻗــﺪ ﭘﻨﺠــﺮه اﺳــﺖ و ﺑــﺎ ﺑــﺎز‬ ‫ﺷﺪن در‪ ،‬ﻧـﻮر آﻓﺘـﺎب ﭼـﻮن رودي زرﻳـﻦ ﺑـﻪ درون ﻓـﺮو ﻣـﻰرﻳـﺰد‪.‬‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـ ـﻲﺣﺮﻛـــﺖ روي ﺗﺨـــﺖ ﺑـــﻪ زﻧﺠﻴـ ـﺮ ﻛـــﺸﻴﺪه ﺷـــﺪه‪،‬‬ ‫دﻫــﺎﻧﺶ ﻧﻴﻤــﻪ ﺑــﺎز اﺳــﺖ و ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑــﻪ ﺳــﻘﻒ ﺧﻴـﺮه ﻣﺎﻧــﺪه‪ .‬ﻟﺒــﺎسِ‬ ‫ﻣﻨــﺪرساش ﻫــﺰاران ﺑــﺎر ﻛﺜﻴــﻒﺗــﺮ از روز اول ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ ﻣــﻰآﻳــﺪ‪.‬‬ ‫ﻣــﺮد ﻓﻠــﻚزده از ﺟــﺎي ﻧﻤــﻰﺟﻨﺒــﺪ و ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ در ﻣﻘﺎﺑــﻞِ ﻫﺠــﻮم‬ ‫ﻧﻮر از ﺧﻮد ﺣﺮﻛﺘـﻰ ﻧـﺸﺎن ﻧﻤـﻰدﻫـﺪ‪ .‬ﺳـﺮﻓﺮاز زﻳـﺮ ﻟـﺐ ﻣـﻰﮔﻮﻳـﺪ‪:‬‬ ‫»ﻧﻜﻨﺪ ﻣﺮده ﺑﺎﺷﺪ؟« ﺑـﻪ آراﻣـﻰ ﺑـﻪ او ﻧﺰدﻳـﻚ ﻣـﻰﺷـﻮد و ﺑـﺎ دﺳـﺘﺎﻧﻰ‬ ‫ﻟــﺮزان ﻧــﺒﺾ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را در دﺳــﺖ ﻣــﻰﮔﻴــﺮد‪ .‬ﺿــﺮﺑﺎن ﻗﻠــﺐ او‬ ‫ﺧﻴﻠﻰ ﺿﻌﻴﻒ اﺳﺖ وﻟﻰ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﺮده‪.‬‬

‫‪106‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫رﺋــﻴﺲ ﻳــﻚﺳــﺎﻋﺖ و ﻧــﻴﻢ ﺑﻌــﺪ ﺑــﺎ ﻓــﻮﻟﻜﺲ آﺑــﻰرﻧــﮓ ﺧــﻮد ﺑــﻪ‬ ‫دﻳﻮاﻧـــﻪﺧﺎﻧـــﻪ وارد ﻣـــﻰﺷـــﻮد و ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺗﻤﻴـ ـﺰ و ﻣﺮﺗـــﺐ ﺑـــﺎ‬ ‫ﺻــﻮرتِ اﺻــﻼح ﺷــﺪه در رﺧﺘﺨــﻮاﺑﻰ ﺑــﺎ ﻣﻠﺤﻔــﻪﻫــﺎي ﺳــﻔﻴﺪ ﭘﻴــﺪا‬ ‫ﻣﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬ﺳـﺮﻓﺮاز ﺳـﺮمﻫـﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔـﻰ ﺑـﻪ ﺑﺎزوﻫـﺎي وي وﺻـﻞ ﻛـﺮده‬ ‫و ﻳ ـﻚ ﮔــﺰارش ﭼﻨــﺪ ﺻــﻔﺤﻪاي ﻫــﻢ از وﺿــﻌﻴﺖ ﭘﺰﺷــﻜﻲ او روي‬ ‫ﻣﻴـ ـﺰ رﺋـــﻴﺲ ﮔﺬاﺷـــﺘﻪ‪ .‬ﺳـــﺮﻋﺖِ ﻋﻤـــﻞِ ﺳـــﺮﻓﺮاز در ﭘﺮﺳـــﺘﺎري از‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ رﺋـــﻴﺲ را ﻛـــﺎﻣﻼً ﻣﺒﻬـــﻮت ﻛـــﺮده‪ .‬ﺑـــﺎ دﺳـــﺘﺎن ﻟـــﺮزان‬ ‫ﮔـــﺰارش را ﺑﺮﻣـــﻰدارد و ﺑـــﺪون آﻧﻜـــﻪ ﺑـــﻪ ﻣﺤﺘـــﻮاي آن ﻧﻈـــﺮي‬ ‫ﺑﻴﺎﻧـــﺪازد ﺑـــﺎ ﻧﻔـــﺮت ﺑـــﺴﻴﺎر ﺑـــﻪ آن ﺧﻴـــﺮه ﻣـــﻰﻣﺎﻧـــﺪ‪ .‬ﺗﻮﻃﺌـــﺔ‬ ‫اﺷــﺘﺮاﻛﻰﻣــﺴﻠﻜﺎن اﻳﻨــﻚ ﺑــﺮاﻳﺶ ﻣﺜــﻞ روز روﺷــﻦ ﺷــﺪه‪ ،‬وﻟــﻰ در‬ ‫ﻣﻘﺎﺑﻞ آن ﺧﻮد را ﻛﺎﻣﻼً ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﻣﻰﺑﻴﻨﺪ‪.‬‬

‫٭٭٭‬ ‫ـ ﻣﻄﻤﺌﻦاﻳﺪ؟‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ ﻗﺮﺑﺎن! ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻣﻰدﻫﻴﻢ‪.‬‬ ‫اﻃــﺎق ﻧﻴﻤــﻪ ﺗﺎرﻳـﻚ اﺳــﺖ و ﺳـﻴﺎﻫﻰﻫــﺎﺋﻰ ﻛــﻪ ﭘــﺮدهﻫــﺎي ﺿــﺨﻴﻢ ﺑــﺮ‬ ‫اﺗــﺎق ﺗﺤﻤﻴـﻞ ﻣــﻰﻛﻨـﺪ ﭼــﺮاغِ روﻣﻴـﺰيِ ﻛﻮﭼــﻚ ﻧﻤــﻰﺗﻮاﻧــﺪ ﺑــﺸﻮﻳﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﻴـﺰي ﺑــﺰرگ در اﻧﺘﻬــﺎي اﻃــﺎق ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢ ﻣــﻰﺧــﻮرد و در ﭘــﺸﺖ آن‬ ‫ﻳﻚ ﻣـﺮد ﻛﭙـﻞ و ﺳـﺮخ و ﺳـﻔﻴﺪ ﺑـﺎ ﻟﺒـﺎس ﻧﻈـﺎﻣﻲ‪ ،‬ﺳـﻴﺦ روي ﻳـﻚ‬ ‫ﺻــﻨﺪﻟﻰ ﻧﺸــﺴﺘﻪ‪ .‬ﺳــﻪ ﻧﻔــﺮ در ﻣﻘﺎﺑــﻞ او اﻳ ـﺴﺘﺎدهاﻧــﺪ ﻛــﻪ ﻟﺒــﺎسﻫــﺎي‬ ‫ﺳــﻴﻮﻳﻞ ﺑــﻪ ﺗــﻦ دارﻧــﺪ‪ .‬ﻳﻜــﻰ از آﻧــﺎن ﻛــﻪ ﮔﻮﻳ ـﺎ ﺑﺮﺗــﺮي رﺗﺒــﻪ ﺑــﺮ‬

‫‪107‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫دﻳﮕـــﺮان داﺷـــﺘﻪ ﺑﺎﺷـــﺪ ﻛﻤـــﻰ ﺟﻠـــﻮﺗﺮ اﻳـ ـﺴﺘﺎده‪ .‬ﺗﻴﻤـــﺴﺎر از روي‬ ‫ﺻــﻨﺪﻟﻰ ﺑﻠﻨــﺪ ﻣــﻰﺷــﻮد‪ ،‬ﮔﻠــﻮﻳﺶ را ﺻــﺎف ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻰ‬ ‫ﻣﺤﻜﻢ و آﻣﺮاﻧﻪ اداﻣﻪ ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ــــ اﻳـــﻦ ﻣـــﺴﺨﺮﮔﻰ ﭼﻴـــﺴﺖ ﺑـــﻪ راه اﻓﺘـــﺎده؟ اﻳـــﻦ ﮔـــﺰارشِ‬ ‫ژاﻧــﺪارﻣﺮي ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﭼــﻪ رﺑﻄــﻰ ﺑــﻪ ﺳــﺎواك دارد؟ اﻳ ـﻦ دﻳﻮاﻧــﻪ را‬ ‫ﺷﻤﺎ ﻣﻰﺷﻨﺎﺳﻴﺪ؟‬ ‫ﻣــﺮدي ﻛــﻪ ﻛﻤــﻰ ﺟﻠــﻮﺗﺮ اﻳ ـﺴﺘﺎده ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻰ ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﻋﻴ ـﺎن ﺑــﻪ ﻟــﺮزه‬ ‫اﻓﺘﺎده ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻗﺮﺑﺎن ﻓﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻢ اﺷﺘﺒﺎﻫﻰ ﭘﻴﺶ آﻣﺪه ﺑﺎﺷﺪ ‪...‬‬ ‫ﻣﺮد ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺑﺎ ﻋﺮﺑﺪة ﺑﻠﻨﺪي ﺣﺮفِ او را ﻗﻄﻊ ﻛﺮده و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻋﺠﺐ!‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻗﺮار ﺑـﻮده ﻳـﻚ ﻣـﺮدك دﻫـﺎﺗﻰ را ﺗـﺼﻔﻴﻪ ﻛﻨﻴـﺪ‪ .‬ﺳـﻪ ﻣـﺎهِ ﺑﻌـﺪ از‬ ‫ژاﻧــﺪارﻣﺮي ﺑــﺮاي ﻣــﻦ ﮔــﺰارش آوردهاﻳ ـﺪ ﻛــﻪ در ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﻓــﺮدي‬ ‫ﺑـﺎ ﻫﻤـﻴﻦ ﻣﺸﺨــﺼﺎت در ﻳـﻚ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧـﻪ ﺑـﺴﺘﺮي اﺳــﺖ‪ .‬ﺣـﺎﻻ ﻫــﻢ‬ ‫ﻣــﻰﮔﻮﺋﻴـﺪ اﺷــﺘﺒﺎﻫﻰ ﭘـﻴﺶ آﻣــﺪه؟ اﮔــﺮ اﻳـﻦ ﻣــﺮدك ﺗــﺼﻔﻴﻪ ﻧــﺸﺪه‪،‬‬ ‫ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﺗﻮﻃﺌﺔ اﻣﻨﻴﺘﻰ در ﻛﺎر ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪108‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻋﺒﺎرت ﺗﻮﻃﺌـﺔ اﻣﻨﻴﺘـﻰ ﻣﺜـﻞ ﺗـﻮپ در ﻓـﻀﺎي اﻃـﺎق ﻣﻨﻔﺠـﺮ ﻣـﻰﺷـﻮد‪.‬‬ ‫ﺳــﻪ ﻣــﺮد ﻣﺜــﻞ ﻣﺎﺷــﻴﻦ ﻛـــﻮﻛﻰ ﺑــﻰاﺧﺘﻴــﺎر در ﺗــﺎرﻳﻜﻰ ﺧﺒـــﺮدار‬ ‫ﻣــﻰاﻳ ـﺴﺘﻨﺪ و ﭼــﺸﻤﺎنﺷــﺎن ﺑــﻪ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳ ـﺖ ﺧﻴــﺮه ﻣــﻰﻣﺎﻧــﺪ‪ .‬ﺷــﺨﺺ‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﺑــﺎ دﺳــﺘﻤﺎل ﺳــﻔﻴﺪي ﻛــﻪ از ﺟﻴ ـﺒﺶ ﺑﻴ ـﺮون ﻣــﻰﻛــﺸﺪ ﻋــﺮق‬ ‫ﺳـــﺮ و ﺻـــﻮرﺗﺶ را ﭘـــﺎك ﻛﻨـــﺪ و ﺑـــﺎ دﻟﻮاﭘـــﺴﻰ دوﺑـــﺎره ﭘﺮوﻧـــﺪة‬ ‫ﻛــﻮﭼﻜﻰ را ﻛــﻪ روي ﻣﻴ ـﺰ دل و رودهاش از ﻫــﻢ ﺑــﺎز ﺷــﺪه ﺑﺮداﺷــﺘﻪ‬ ‫و ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﺑــﻪ ﺣﺎﻟــﺖ اﻳــﺴﺘﺎده ﺑــﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌــﺔ آن ﻣــﺸﻐﻮل ﻣــﻰﺷــﻮد‪.‬‬ ‫ﮔﺰارﺷــﺎت را ﻳﻜــﻰ ﺑﻌــﺪ از دﻳﮕــﺮي ورق ﻣــﻰزﻧــﺪ! در ﻣﻴ ـﺎن آنﻫــﺎ‬ ‫ﮔﻮﻳــﺎ ﺑـــﻪ دﻧﺒـــﺎل »ﺣﻘﻴﻘـــﺖ« اﻣـــﺮ ﻣـــﻰﮔـــﺮدد‪ .‬از ﻣﺠﻤﻮﻋــﺔ اﻳـ ـﻦ‬ ‫ﮔﺰارﺷﺎت ﻓﻘـﻂ ﭼﻨـﺪ ﻣﻮﺿـﻮع در ذﻫـﻦ او ﺑـﺎﻗﻰ ﻣـﻰﻣﺎﻧـﺪ‪» :‬ﻣﺤﻤـﺪِ‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺗـــﺼﻔﻴﻪ ﺷـــﻮد‪ ،‬ﺟـــﺎده ﺷـــﻤﺎل‪ ،‬ﺳـــﺮﮔﺮد رﺷـ ـﻴﺪﻧﻴﺎ از‬ ‫آﮔــﺎﻫﻰ‪ ،‬ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻰ‪ ،‬دﻳﻮاﻧــﻪ ﺧﺎﻧــﻪ ﻻﻫﻴﺠــﺎن ‪ « ...‬ﺑﻌــﺪ‬ ‫ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛﻴﺴﺖ و ﭼﻪ ﻣﻰداﻧﺪ؟‬ ‫ـــ ﺳــﺮﮔﺮد آﮔــﺎﻫﻲ اﺳــﺖ‪ ،‬ﺗﺤــﺖ ﻧﻈــﺮ اﺳــﺖ ﻗﺮﺑــﺎن‪ .‬ﻓﻜــﺮ‬ ‫ﻧﻤﻰﻛﻨﻢ اﻃﻼع زﻳﺎدي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫ـ او را از روي اﻳﻦ ﭘﺮوﻧﺪه ﺑﺮدارﻳﺪ!‬ ‫ﻣﺮدي ﻛﻪ از دﻳﮕﺮان ﺟﻠﻮﺗﺮ اﻳﺴﺘﺎده ﻣِﻦﻣِﻦﻛﻨﺎن ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪109‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ـ ﻣــﺪﺗﻰ اﺳــﺖ ﻛــﻪ از روي ﭘﺮوﻧــﺪه ﺑﺮداﺷــﺘﻪ ﺷــﺪه‪ ،‬وﻟــﻰ ول ﻛــﻦ‬ ‫ﻧﻴﺴﺖ و ﻣﺮﺗﺐ در ﺣﺎل ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت اﺳﺖ!‬ ‫ــ ﻣﮕــﺮ آﮔــﺎﻫﻰ ﺧﺎﻧـﺔ ﺧﺎﻟــﻪ اﺳــﺖ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ؟ ﭘﺮوﻧــﺪه را از‬ ‫دﺳــﺘﺶ ﺑﮕﻴﺮﻳــﺪ‪ .‬اﺻــﻼً ﺑﻔﺮﺳــﺘﻴﺪ او را ﻣﺄﻣﻮرﻳــﺖِ ﺧــﺎرج از ﻣﺮﻛــﺰ‪،‬‬ ‫ﭼــﺎه ﺑﻬــﺎر‪ ،‬ﺳــﺮﺧﺲ‪ ،‬ﻣــﺎﻛﻮ ﭼــﻪ ﻣــﻰداﻧــﻢ ﻳ ـﻚ ﺟــﺎي ﭘــﺮت و دور‬ ‫ﻛﻪ از دﺳﺘﺶ ﺧﻼص ﺷﻮﻳﻢ‪.‬‬ ‫ﺗﻴﻤـــﺴﺎر در ﻣﻘﺎﺑـــﻞ ﺳـــﻜﻮت ﺟﻨـــﺎب ﺳـــﺮﻫﻨﮓ ﻛﻤـــﻰ ﻣﺘﻌﺠـــﺐ‬ ‫ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺗﻴـﺰ ﻛــﺮده و ﺑــﺎ دﻗــﺖ ﺑــﻪ او ﺧﻴـﺮه ﻣــﻰﻣﺎﻧــﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻰ ﻣﺸﻜﻮك و ﭘﺮﺳﺸﮕﺮ اداﻣﻪ ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﺷﻜﺎﻟﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻰآﻳﺪ؟!‬ ‫ـــ اﺷــﻜﺎل ﻛــﻪ ﺧﻴــﺮ ﻗﺮﺑــﺎن! وﻟــﻰ دﺳــﺘﻮر آﻣــﺪه ﻛــﻪ زﻳــﺎد ﺑــﺮاي‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد دردﺳــﺮ درﺳــﺖ ﻧﻜﻨــﻴﻢ‪ .‬ﮔﻮﻳــﺎ ﻗــﺼﺪ وﺻــﻠﺖ ﺑــﺎ دﺧﺘــﺮ‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﭼﺮاﻏــﻰ را داﺷــﺘﻪ ﺑﺎﺷــﻨﺪ‪ .‬ﻣﻠﺘﻔــﺖ ﻫــﺴﺘﻴﺪ ﻗﺮﺑــﺎن! ﺳــﻨﺎﺗﻮر‬ ‫ﭼﺮاﻏﻰ را ﻋﺮض ﻣﻰﻛﻨﻢ‪.‬‬ ‫ـــ ﺑــﻰﭼــﺮاغ ﺑــﺸﻮد اﻳــﻦ ﺳــﻨﺎﺗﻮر ﭼﺮاﻏــﻲ! اﻣﻨﻴــﺖ اﻳــﻦ ﻣﻤﻠﻜــﺖ‬ ‫دﺳــﺖ ﻣــﻦ و اﻣﺜــﺎل ﻣــﻦ اﺳــﺖ‪ .‬ﺑــﻪ ﺳــﻨﺎﺗﻮر ﺣــﺎﻟﻰ ﻛﻨﻴ ـﺪ ﻛــﻪ ﻏﻠــﻂ‬ ‫زﻳـﺎدي ﻧﻜﻨـﺪ وﮔﺮﻧـﻪ ﻣـﻰدﻫــﻢ ﺧـﻮدش را ﻫـﻢ ﺑﺒﺮﻧـﺪ در دﻳﻮاﻧـﻪﺧﺎﻧــﻪ‬ ‫ﻻﻫﻴﺠﺎن ﺑﻪ زﻧﺠﻴﺮ ﺑﻜﺸﻨﺪ‪.‬‬

‫‪110‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر دﺳــﺘﻤﺎل ﺑﺰرﮔــﻰ را ﻛــﻪ ﺑــﺎ آن ﻋــﺮق ﭘﻴــﺸﺎﻧﻴﺶ را ﭘــﺎك‬ ‫ﻛﺮده ﺑـﺎ ﻫـﺰار زﺣﻤـﺖ دوﺑـﺎره در ﺟﻴـﺐِ ﻟﺒﺎﺳـﺶ ﻣـﻲﭼﭙﺎﻧـﺪ و ﻫﻤـﺎن‬ ‫ﻃﻮر ﻛﻪ زﻳﺮ ﻟﺐ ﻏﺮﻏـﺮ ﻣـﻰزﻧـﺪ دوﺑـﺎره ﭘـﺸﺖ ﻣﻴـﺰ ﺳـﻨﮕﺮ ﻣـﻰﮔﻴـﺮد‪.‬‬ ‫از ﺳﻴﺎﺳــﺖ و ﺳﻴﺎﺳــﺖﺑــﺎزي ﻋــﺎﺟﺰ اﺳــﺖ‪ .‬ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﺑــﻪ اﻃﺮاﻓﻴــﺎن‬ ‫ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬از اﻳــﻦ ﺳﻴﺎﺳــﺖ ﺑﺎزﻫــﺎي ﻗﺮﻣــﺴﺎق ﺧﻴﻠــﻰ دﻟﺨــﻮرم‪.‬‬ ‫ﺧــﺪا را ﺷــﻜﺮ ﻛــﻪ اﻋﻠﻴﺤــﻀﺮت د‪‬م ﻫﻤــﻪ را ﺧــﻮب ﻗﻴﭽــﻰ ﻛــﺮدهاﻧــﺪ‬ ‫وﮔﺮﻧــﻪ ﻣﺠﺒــﻮر ﻣــﻰﺷــﺪﻳﻢ ﺗﻤــﺎم وﻗــﺖ ﻣﻤﻠﻜــﺖ را ﺑــﻪ ﺳﻴﺎﺳــﺖﺑــﺎزي‬ ‫و ﻛﺜﺎﻓــﺖﻛــﺎري ﺑﮕــﺬراﻧﻴﻢ‪ «.‬وﻟــﻰ در ﻣــﺼﺎف ﺑــﺎ ﭼﺮاﻏــﻰ ﺷــﺎﻧﺲ‬ ‫زﻳ ـﺎدي ﺑــﺮاي ﺧــﻮد ﻧﻤــﻰﺑﻴﻨــﺪ‪ .‬ﭼﺮاﻏــﻰ ﺑــﺴﻴﺎر ﻣــﻮرد ﺗﻮﺟــﻪ درﺑــﺎر‬ ‫اﺳــﺖ و در ﭘﺮوﻧــﺪة اﻣﻨﻴﺘــﻰ او ﻫــﻢ ﺑﺎرﻫــﺎ از ﻧﺰدﻳﻜــﻰ ﭼﺮاﻏــﻰ ﺑــﺎ‬ ‫ﺳــﻔﺎرتﺧﺎﻧ ـﺔ دوﻟــﺖﻫــﺎي دوﺳــﺖ ﻣﻄﺎﻟــﺐ ﻣﻬﻤــﻰ آورده ﺷــﺪه‪ .‬از‬ ‫ﻃــﺮف دﻳﮕــﺮ ﭘــﻮلِ ﭼﺮاﻏــﻰ از ﭘــﺎرو ﺑــﺎﻻ ﻣــﻰرود‪ ،‬و در اﻳـﻦ واﻧﻔــﺴﺎ‬ ‫ﻫـــﺮ ﻛـــﺴﻰ را ﺑﺨﻮاﻫـــﺪ ﻣـــﻰﺗﻮاﻧـــﺪ ﺑﺨـــﺮد‪ .‬در دل ﻣـــﻰﮔﻮﻳـــﺪ‪:‬‬ ‫»ﻣﺮدﺷــﻮرت را ﺑﺒﺮﻧــﺪ ﻣﺮﺗﻴﻜــﺔ ﺟﺎﺳــﻮس‪ .‬اﻳــﻦ اﻓــﺴﺮِ ﻳــﻚ ﻻﻗﺒــﺎي‬ ‫آﮔـــﺎﻫﻲ را از ﻛﺠـــﺎ ﺑـــﺮاي دﺧﺘـــﺮت ﭘﻴـ ـﺪا ﻛـــﺮدي؟ دﺧﺘـــﺮت را‬ ‫ﻣــﻰدادي ﺑــﻪ ﻳــﻚ ﺳــﻨﺎﺗﻮر آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻰ وﺳــﻴﻠﺔ ﭘﻴــﺸﺮﻓﺖ ﻣﻤﻠﻜــﺖ‬ ‫ﺑﺸﻮد!«‬ ‫ﻣﻌﻨــﺎي ﺳــﻜﻮت و ﻏﺮﻏﺮﻫــﺎي زﻳﺮﻟﺒـﻰِ ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﺑــﺮاي ﺳــﻪ ﻣــﺮد ﺧﻴﻠــﻰ‬ ‫روﺷــﻦ اﺳــﺖ‪ .‬در اﻳــﻦ ﻣﻮاﻗــﻊ ﻣﻌﻤــﻮﻻً ﺑﺎﻳــﺪ ﺗﻴﻤــﺴﺎر‪ ،‬ﻓﺮﻣﺎﻧـــﺪة‬ ‫ﺳـــﺎواك را ﺗﻨﻬـــﺎ ﮔﺬاﺷـــﺖ وﻟـــﻰ ﻛـــﺴﻰ ﺟـــﺮأت ﺗﻜـــﺎن ﺧـــﻮردن‬ ‫ﻧـــﺪارد‪ .‬ﺑﻌـــﺪ از ﭼﻨـــﺪ دﻗﻴﻘـــﻪ ﺳـــﻜﻮت‪ ،‬ﺗﻴﻤـــﺴﺎر ﺳـــﺮش را ﺑـــﺎﻻ‬ ‫ﻣﻰآورد و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪111‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﻓﺮدي ﻛـﻪ ﻣـﺴﺌﻮل ﻛـﺎر ﺑـﻮده‪ ،‬ﺳـﺮﻫﻨﮓ ﺳـﭙﻬﺮ! ﺑﻔﺮﺳـﺘﻴﺪ او را ﺑـﻪ‬ ‫ﻻﻫﻴﺠﺎن ﺗـﺎ در ﻣﺤـﻞ ﺗﺤﻘﻴﻘـﺎت ﻛﻨـﺪ‪ .‬ﻫـﺮ ﭼـﻪ زودﺗـﺮ ﻫـﻢ ﮔـﺰارش‬ ‫ﻣــﻲدﻫﻴ ـﺪ‪ .‬ﺑــﻪ اﻳ ـﻦ دون ژوانِ ﺷــﻤﻴﺮاﻧﺎت‪ ،‬رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻳــﺎ اﺳــﻤﺶ ﻫــﺮ‬ ‫ﭼﻪ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻣﻨﻴﺘﻰ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺮﺧﺺاﻳﺪ!‬ ‫ﺻﺪاي ﺟﻨﺎب ﺳﺮﻫﻨﮓ ﺳﻜﻮت اﻃﺎق را ﻣﻰﺷﻜﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ در ﻣــﻮرد ﺧــﺎﻧﻢِ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﻢ ﻣــﺴﺌﻠﻪاي اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺷــﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘــﺮ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ ﺧﺪﻣﺖﺗﺎن ﻋﺮض ﻛﻨﻴﻢ‪.‬‬ ‫ﺗﻴﻤﺴﺎر ﺑﺎ ﺑﻰﺣﻮﺻﻠﮕﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﻪ ﺷﺪه؟ او ﻫﻢ ﻣﻰﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺎ دﻛﺘﺮ ﭼﺮاﻏﻲ ازدواج ﻛﻨﺪ؟‬ ‫ـ ﻧـﻪ ﻗﺮﺑـﺎن! ﺧﻮﺷـﺒﺨﺘﺎﻧﻪ اﻳـﻦ زن در ﻫﻔـﺖ آﺳـﻤﺎن ﻳـﻚ ﺳـﺘﺎره ﻫـﻢ‬ ‫ﻧــﺪارد‪ .‬وﻟــﻰ ﻣــﺪﺗﻰ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺗﺤــﺖ ﺗــﺄﺛﻴﺮ ﺷــﻮك رواﻧــﻰ در ﻫﻤــﻪ‬ ‫ﺟـــﺎ از ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ و اﻳﻨﻜـــﻪ ﭼﻘـــﺪر او ﺑـــﺮاي ﻣﻤﻠﻜـــﺖ ﺧـــﺪﻣﺎت‬ ‫ارزﻧــﺪه اﻧﺠــﺎم داده داد ﺳــﺨﻦ ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ .‬ﻓﻜــﺮ ﻛــﺮدﻳﻢ ﺷــﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘــﺮ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ ﺑـﺮاي ﺗﻤـﺎم ﻛـﺮدن ﻏﺎﺋﻠـﺔ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﻳـﻦ زن را ﻫـﻢ ﺑـﻪ ﺗﺮﺗﻴﺒـﻰ‬ ‫ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻛﻨﻴﻢ!‬ ‫ـ ـ ﺣــﺎﻻ ﻛــﺎر ﺳــﺎواك ﺑﺠــﺎﺋﻰ رﺳ ـﻴﺪه ﻛــﻪ ﻳ ـﻚ ﺑﻴ ـﻮه زن ﺑﻴ ـﺴﻮاد و‬ ‫دﻫﺎﺗﻰ را ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻛﻨﺪ؟ اﻳﻦ ﻧﻈﺮ ﻛﻴﺴﺖ؟‬ ‫ﺟﻨﺎب ﺳﺮﻫﻨﮓ در ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺳﺮش را ﭘﺎﺋﻴﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪112‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﻧﻈﺮ »ﻳﻜﺸﻨﺒﻪ!«‬ ‫ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺧــﻮب ﻣــﻰداﻧــﺪ ﻛــﻪ در ﺳــﺎواك ﺣﺘــﻰ ﺟﻨــﺎب ﻓﺮﻣﺎﻧــﺪة‬ ‫ﻛﻞ ﻫﻢ ﻧﻤـﻰﺗﻮاﻧـﺪ ﺑـﺎ ﻧﻈـﺮ ﻳﻜـﺸﻨﺒﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔـﺖ ﻛﻨـﺪ‪ .‬ﺗﻴﻤـﺴﺎر ﻓﺮﻣﺎﻧـﺪة‬ ‫ﺳــﺎواك ﻫــﻢ ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن ﻧــﺎم رﻣـﺰِ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻣــﻰﻓﻬﻤــﺪ ﻛــﻪ ﻛــﺴﻰ از او‬ ‫دﺳــﺘﻮري ﻧﺨﻮاﺳــﺘﻪ‪ .‬اﻇﻬــﺎرﻧﻈﺮ او ﺑﻴــﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒــﻪ ﺗــﺸﺮﻳﻔﺎﺗﻰ ﺧﻮاﻫــﺪ‬ ‫داﺷـــﺖ‪ .‬ﺳـــﺮش را ﭘـــﺎﺋﻴﻦ ﻣـــﻰاﻧـــﺪازد و در ﺣـــﺎﻟﻰ ﻛـــﻪ واﻧﻤـــﻮد‬ ‫ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﻏــﺮق ﻣﻄﺎﻟﻌـﺔ ﭘﺮوﻧــﺪهﻫــﺎي روي ﻣﻴـﺰ اﺳــﺖ ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻰ ﻛــﻪ‬ ‫ﮔﻮﺋﻰ از ﺗﻪ ﭼﺎه ﺑﺮﻣﻰآﻳﺪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻛﺎر را ﺑﺪﻫﻴﺪ!‬ ‫ﭘﺲ از ﺧـﺮوج ﺳـﻪ ﻣـﺮد از اﺗـﺎق‪ ،‬ﺗﻴﻤـﺴﺎر ﺑـﺎ ﺧـﺴﺘﮕﻰ از ﺟـﺎي ﺑﻠﻨـﺪ‬ ‫ﻣــﻰﺷــﻮد و درب را ﺑــﺎز ﻛــﺮده‪ ،‬در درون داﻻﻧــﻰ دراز و ﻛــﻢ ﻧــﻮر‬ ‫ﻗﺪم زﻧﺎن ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﻣﺮﻛﺰ ﻣﺴﺘﺸﺎري آﻣﺮﻳﻜﺎﺋﻰﻫﺎ ﻣﻲرود‪.‬‬ ‫ﻣﺴﺘــﺸﺎري آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻰﻫــﺎ ﻛــﻪ در ﻓــﺮداي ‪ 28‬ﻣــﺮداد در اﻳ ـﺮان ﺳــﺎﺧﺘﻪ‬ ‫ﺷــﺪه ﻫــﺮ روز ﻣﺜــﻞ ﻻﻧ ـﺔ ﮔﺮﺑــﻪ از اﻳ ـﻦ ﺳــﻮراخ ﺑــﻪ آن ﺳــﻮراخ ﻧﻘــﻞ‬ ‫ﻣﻜــﺎن ﻣــﻰﻛﻨ ـﺪ‪ .‬ﻣﻌــﺮوف ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﻓﺮﻗــﻪﮔﺮاﻫــﺎي دﻣﻜــﺮات ﭼــﺸﻢ‬ ‫دوﺧﺘــﻪاﻧــﺪ ﺗــﺎ اﻳ ـﻦ ﻣﺴﺘــﺸﺎري را ﻧــﺸﺎن ﻛــﺮده‪ ،‬ﺑــﻪ ﺧــﺎك و ﺧــﻮن‬ ‫ﺑﻜﺸﻨﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻫﻤﻴﻦ ﻫـﻢ ﺟﻨـﺎب ﻓﺮﻣﺎﻧـﺪة ﻛـﻞ زﻳـﺎد ﺑـﻪ آﻣﺮﻳﻜـﺎﺋﻰﻫـﺎ‬ ‫ﺳــﺮ ﻧﻤــﻰزﻧــﺪ‪ .‬ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ﻛﺠــﺎي ﻛــﺎر را‬ ‫دﻳ ـﺪهاﻳ ـﺪ! ﻳ ـﻚ دﻓﻌــﻪ اﻳ ـﻦ ﻛﻤﻮﻧﻴ ـﺴﺖﻫــﺎي ﺧﺪاﻧــﺸﻨﺎس ﻣــﻰآﻳﻨــﺪ‬

‫‪113‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫اﻳــﻦﻫــﺎ را ﺑﻜــﺸﻨﺪ ﻣــﻰزﻧﻨــﺪ ﻣــﺎ را ﺷَــﻞ و ﭘ‪‬ــﻞ ﻣــﻰﻛﻨﻨــﺪ!« ﺧــﺎﻧﻢ‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻫــﻢ ﻫــﺮ روز ﻗﺒــﻞ از اﻳﻨﻜــﻪ ﻣــﺼﺪر ﻛﻔــﺶﻫــﺎي ﺑــﺮق اﻓﺘــﺎدة‬ ‫ﻓﺮﻣﺎﻧــﺪه ﻛــﻞ را ﺳــﺮ ﻣﻴ ـﺰ ﺻــﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻴ ـﺎورد‪ ،‬ﺑــﺪو ﺑــﺪو از ﺗــﻮي اﺗــﺎق‬ ‫ﺧــﻮاب ﺑــﺎ ﭘﻴــﺮاﻫﻦ ﺧــﻮاب ﻣــﻰدود ﺳــﺮ ﻣﻴــﺰ ﺻــﺒﺤﺎﻧﻪ و ﺗﻴﻤــﺴﺎر را‬ ‫ﻗﺴﻢ و آﻳﻪ ﻣـﻰدﻫـﺪ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻣﺴﺘـﺸﺎري ﺳـﺮ ﻧﺰﻧـﺪ! ﻣﺴﺘـﺸﺎري را ﻫـﻢ‬ ‫ﻣﻌﻤــﻮﻻً ﺑــﻪ ﻏﻠــﻂ »ﻣﺴﺘــﺸﺮﻗﻰ« ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪ .‬ﻳــﻚ روز ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﺑــﺎ‬ ‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧﺎﻧﻢ اﻳﻦ ﭼﻪ ﺑﺴﺎﻃﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ روز راه ﻣﻰاﻧﺪازﻳﺪ؟‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﺗﻴﻤـﺴﺎر ﻛـﻪ ﺧﻴﻠـﻰ ﻧﺎراﺣـﺖ ﺷـﺪه ﺑـﻮد دﻳﮕـﺮ ﺳـﺮ ﻣﻴـﺰ ﺻـﺒﺤﺎﻧﻪ‬ ‫ﻧﻴﺎﻣﺪ‪ .‬وﻟﻲ ﻣﻨﺒﻌﺪ از ﺗﻮي اﺗﺎق ﺧﻮاب داد ﻣﻰزﻧﺪ!‬ ‫ـ ﻣـﺮدهﺷـﻮر اﻳـﻦ ﻣﺴﺘـﺸﺮﻗﻰﻫـﺎ را ﺑﺒﺮﻧـﺪ‪ .‬ﻣـﺮگ »ﻧـﺼﻴﺮ« ﻳﻬـﻮ ﻧـﺮي‬ ‫اوﻧﺠﺎ ﻫﺎ!‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر از ﺑــﺎغ ﭘــﺮ درﺧــﺖ رد ﻣــﻰﺷــﻮد و از دور ﭘــﺮﭼﻢ ﭘﺮﺳــﺘﺎرة‬ ‫آﻣﺮﻳﻜـﺎ را ﻣـﻰﺑﻴﻨـﺪ ﻛـﻪ در دﺳـﺖ ﺑـﺎدِ ﺧﻨـﻚ اﻟﺒـﺮز ﻣـﻰرﻗــﺼﺪ‪ ،‬در‬ ‫دﻟــﺶ ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬واﷲ اﻳــﻦ آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻰﻫــﺎ ﭼﻘــﺪر ﺧــﻮشﺳــﻠﻴﻘﻪ‬ ‫ﻫــﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭘــﺮﭼﻢاﺷــﺎن ﻫــﻢ ﻗــﺸﻨﮓ اﺳــﺖ!« ﻳــﻚ ﺳــﺮﺑﺎز ﻟﻨــﺪﻫﻮر‬ ‫آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻰ ﭼﻨــﺪ ﻗــﺪم دورﺗــﺮ ﺑــﺎ ﻳــﻚ ﻣﺴﻠــﺴﻞ ﻛﻮﺗــﺎه زﻳــﺮ ﺳــﺎﻳﺔ‬ ‫درﺧــﺖﻫــﺎ اﻳــﺴﺘﺎده و اﺻــﻼً ﺑــﻪ ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﺗــﻮﺟﻬﻰ ﻧــﺪارد‪ .‬اﻟﺒﺘــﻪ‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻫﻤﻴـﺸﻪ ﺑــﺎ ﻧﻈــﺎﻣﻰﻫــﺎي ﺧــﺎرﺟﻰ رﻓﺘــﺎر ﺑــﺴﻴﺎر اﻧــﺴﺎﻧﻰ دارد و‬ ‫ﺑﻪ زﻳﺮدﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪114‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـــ اﮔــﺮ ﺑــﺎ اﻳــﻦﻫــﺎ درﺳــﺖ رﻓﺘــﺎر ﻛﺮدﻳــﺪ وﻗﺘــﻰ ﺑــﻪ ﻣﻤﻠﻜــﺖﺷــﺎن‬ ‫ﺑﺮﻣﻰﮔﺮدﻧﺪ ﺳﻔﻴﺮ ﻛﺒﻴﺮ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﻠﺖﺷﺎن!‬ ‫ﺗﻴﻤـــﺴﺎر زﻳـ ـﺮ ﭼـــﺸﻤﻰ ﺳـــﺮﺑﺎز را زﻳـ ـﺮ ﻧﻈـــﺮ دارد و وﻗﺘـــﻰ ﻛﻤـــﻰ‬ ‫ﻧﺰدﻳـﻚﺗــﺮ ﻣــﻰرﺳــﺪ ﻳـﻚ ﺳــﻼم دوﺳــﺘﺎﻧﻪ ﺑــﻪ زﺑــﺎن اﻧﮕﻠﻴـﺴﻰ ﻛــﻪ از‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﻳ ـﺎد ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺗﺤﻮﻳ ـﻞ او ﻣــﻰدﻫــﺪ‪ .‬ﺳــﺮﺑﺎز آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻰ ﻫــﻢ ﻛــﻪ‬ ‫ﻣﺜــﻞ ﮔــﺎو ﺳــﺮﺑﺮﻳﺪه ﺑــﻪ درﺧــﺖﻫــﺎي ﺑــﺎغ زل زده ﺑــﻰاﻋﺘﻨــﺎ ﺳــﺮي‬ ‫ﺗﻜﺎن ﻣﻰدﻫﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر درِ ورودي ﻣﺴﺘــﺸﺎري را ﺑــﺎز ﻛــﺮده و ﭘــﺎورﭼﻴﻦ ﭘــﺎورﭼﻴﻦ‬ ‫وارد ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﻫِﻠِــﻦ‪ ،‬ﻣﻨــﺸﻰِ آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻰ ﺑــﻪ اﻧﮕﻠﻴــﺴﻰ‬ ‫ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺎ ﻛﻰ ﻛﺎر دارﻳﺪ؟‬ ‫اﻟﺒﺘــﻪ ﻫﻠــﻦ ﻓﺮﻣﺎﻧــﺪة ﻛــﻞ ﺳــﺎواك را ﺧــﻮب ﻣــﻰﺷﻨﺎﺳــﺪ وﻟــﻰ ﻫ ـﻴﭻ‬ ‫وﻗﺖ ﺑﻪ او زﻳـﺎد رو ﻧﻤـﻰدﻫـﺪ‪ .‬ﺗﻴﻤـﺴﺎر ﻣﺜـﻞ ﺑﭽـﻪﻫـﺎﺋﻰ ﻛـﻪ از ﻣﻌﻠـﻢ‬ ‫ﺳﺌﻮاﻟﻰ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ ﺑـﺎ ﺣﺠـﺐ و ﺣﻴـﺎ ﺑـﻪ زﺑـﺎن اﻧﮕﻠﻴـﺴﻰ دﺳـﺖ و ﭘـﺎ‬ ‫ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻳﻜﺸﻨﺒﻪ ﺗﺸﺮﻳﻒ دارﻧﺪ؟‬ ‫ﻓﺮﻣﺎﻧــﺪة ﺳــﺎواك ﻣــﻲداﻧــﺪ ﻛــﻪ اﻣــﺮوز ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ در دﻓﺘــﺮ ﻛــﺎرش‬ ‫ﻧﺸــﺴﺘﻪ‪ ،‬ﭼــﺮا ﻛــﻪ دود ﻏﻠــﻴﻆ ﺳ ـﻴﮕﺎر ﺑــﺮگ او از ﭼﻨــﺪ ﻣﺘــﺮي ﻫﻤــﻪ‬

‫‪115‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫را در اﻃـــﺮاف ﺧﻔـــﻪ ﻛـــﺮده‪ ،‬وﻟـــﻰ ﻫﻤـــﺎﻧﻄﻮر ﻛـــﻪ ﻫﻤﻴـــﺸﻪ ﺑـــﻪ‬ ‫زﻳﺮدﺳﺘﺎﻧﺶ ﻫﻢ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ادب ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﺸﺎﻧﺔ ﺑﺰرﮔﻰ ﻃﺒﻊ و ﺑﻠﻨﺪي ﻣﻘﺎم اﻧﺴﺎن اﺳﺖ!‬ ‫در ﻧﺘﻴﺠــﻪ ادب ﺣﻜــﻢ ﻣــﻰﻛــﺮد ﻛــﻪ اول ﺳــﺌﻮال ﻛﻨــﺪ‪ .‬دﺧﺘــﺮك‬ ‫آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻰ ﻫــﻢ در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﻳ ـﻚ آداﻣــﺲ ﺑــﺰرگ را در دﻫــﺎﻧﺶ از‬ ‫اﻳﻦ ﻃـﺮف ﺑـﻪ آن ﻃـﺮف ﭘـﺮت ﻣـﻰﻛﻨـﺪ ﮔﻮﺷـﻰ ﺗﻠﻔـﻦ را ﺑﺮﻣـﻰدارد‬ ‫و ﺑﻪ اﻧﮕﻠﻴﺴﻰ ﺑﺎ ﺻﺪاﺋﻰ ﻣﺘﻴﻦ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ رﺋﻴﺲ آﻣﺪه!‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﮔﻮﺷﻰ را ﻣـﻰﮔـﺬارد و ﺑـﺪون آﻧﻜـﻪ ﺑـﻪ ﺗﻴﻤـﺴﺎر ﻧﮕـﺎﻫﻰ ﻛﻨـﺪ‪،‬‬ ‫در ﺳــﻜﻮت ﻛﺎﻣــﻞ ﺑــﺎ دﺳــﺖراﺳــﺘﺶ ﺑــﻪ دري اﺷــﺎره ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻛــﻪ از اﻳــﻦ ﻫﻤــﻪ ادب و ﺗﺮﺑﻴــﺖ ﺑــﻪ ﻋﻴــﺎن ذوقزده ﺷــﺪه‬ ‫ﺑــﺮاي ﺗــﺸﻜﺮ ﻧ ـﻴﻢﺗﻌﻈﻴﻤــﻰ ﺗﺤﻮﻳ ـﻞ ﻫﻠــﻦ ﻣــﻰدﻫــﺪ و در ﺣــﺎﻟﻰ ﻛــﻪ‬ ‫ﻧﻴﺶاش ﺗـﺎ ﺑﻨـﺎﮔﻮش ﺑـﺎز ﺷـﺪه ﻣﺜـﻞ ﻣـﻮش‪ ،‬ﺑـﻰﺳﺮوﺻـﺪا در را ﺑـﺎز‬ ‫ﻛﺮده و وارد اﺗﺎق ﻣﻰﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﻳﻜـــﺸﻨﺒﻪ‪ ،‬اﻓـــﺴﺮ اﻃﻼﻋـــﺎﺗﻲ ﭘﻨﺘـــﺎﮔﻮن ﺳـــﺎلﻫﺎﺳـــﺖ در اﻳـــﺮان‬ ‫ﻣﺄﻣﻮرﻳـــﺖ دارد‪ .‬ﻫـــﻴﭽﻜﺲ‪ ،‬ﺣﺘـــﻲ ﻓﺮﻣﺎﻧـــﺪة ﺳـ ـﺎواك ﻫـــﻢ ﺑـــﻪ‬ ‫درﺳــﺘﻲ ﻧﻤــﻲداﻧــﺪ ﻣﺤــﺪودة ﻓﻌﺎﻟﻴــﺖﻫــﺎ و اﺧﺘﻴــﺎرات او ﭼﻴــﺴﺖ‪.‬‬ ‫ﻓﻘــﻂ ﺑﺮﺧــﻲ اوﻗــﺎت دﺳــﺘﻮراﻟﻌﻤﻞﻫــﺎي ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ زﻳــﺮ ﮔﺰارﺷــﺎن‬ ‫ﺳــﺎواك ﻣــﻨﻌﻜﺲ ﻣــﻲﺷــﻮد‪ ،‬در اﻳــﻦ ﻣــﻮارد ﻣــﻲﺑﺎﻳــﺪ ﻧﻈــﺮ وي را‬

‫‪116‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﺴﺘﻘﻴﻤﺎً ﺟﻮﻳــﺎ ﺷــﺪ‪ .‬ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻣﺘﻮﺳــﻂاﻟﻘﺎﻣــﻪ و ﻻﻏــﺮ اﻧــﺪام اﺳــﺖ و‬ ‫ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻛـﺖوﺷـﻠﻮارﻫﺎي ﮔـﻞوﮔـﺸﺎد ﺗﺎﺑـﺴﺘﺎﻧﻲ ﺑـﻪ رﻧـﮓ روﺷـﻦ ﺑـﻪ‬ ‫ﺗــﻦ دارد‪ .‬ﻓﻘــﻂ ﭼﻨــﺪ روزي از ﺳــﺎل ﻛــﻪ ﻫــﻮا ﺧﻴﻠــﻲ ﺳــﺮد ﻣــﻲﺷــﻮد‬ ‫ﻛﺖوﺷـﻠﻮار ﭘـﺸﻤﻲ ﻣـﻲﭘﻮﺷـﺪ‪ .‬ﻣﻮﻫـﺎي ﻧﻴﻤـﻪﺑﻠﻨـﺪ زﻳﺘـﻮﻧﻲ و درﻫـﻢ‬ ‫و ﺑﺮﻫﻤـــﻲ دارد‪ ،‬و ﻫﻤﻴـــﺸﻪ ﺑـــﺎ دﺳـــﺖ آنﻫـــﺎ را ﺑـــﻪ ﻋﻘـــﺐ ﺷـــﺎﻧﻪ‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎن آﺑﻲرﻧﮓ و ﺑﻲﻓﺮوﻏﻲ دارد‪.‬‬ ‫ﻓﺮﻣﺎﻧـــﺪة ﺳـــﺎواك ﻣﻌﻤـــﻮﻻً ﺑـــﺎ وي در ﻣﺮﻛـــﺰ ﻣﺴﺘـــﺸﺎري ﻣﻼﻗـــﺎت‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬اﻣــﺮوز ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ‪ ،‬روي ﻳــﻚ ﻣﺒــﻞ ﻟﻜﻨﺘــﻰ ﻓﺮواﻓﺘــﺎده‪،‬‬ ‫ﻳــﻚ ﺳــﻴﮕﺎر ﺑــﺮگ ﺑــﻪ اﻧــﺪازة ﺑﺎدﻣﺠــﺎن ﺑــﻢ در دﻫــﺎناش دﻳــﺪه‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮد و ﻋــﻴﻦ ﻣﺎﺷ ـﻴﻦدوديﻫــﺎي ﺷــﺎهﺷــﻬﻴﺪ ﺷــﻬﺮ ري ﻫــﻰ دود‬ ‫ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﺧــﻮدش اﻫــﻞ دود ﻧﻴــﺴﺖ‪ ،‬و از اﻳــﻦ وﺿــﻌﻴﺖ‬ ‫وﺣــﺸﺖ دارد‪ ،‬وﻟــﻰ ادب ﺣﻜــﻢ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﭼﻴ ـﺰي ﻧﮕﻮﻳ ـﺪ‪ .‬از‬ ‫اﻳﻨﺮو اﻣﺮوز ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ و ﮔﺸﺎدهروﺋﻰ ﺑﻪ ﻓﺎرﺳﻰ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺳﻼم ﻋﺮض ﻣﻰﻛﻨﻢ‪ .‬ﺣﺎل ﺷﻤﺎ ﺧﻮب اﺳﺖ؟‬ ‫ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻛــﻪ دﻣ ـﻰ ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﺧﻤــﺮه زده‪ ،‬ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑــﻪ ﺧــﻮن ﻧﺸــﺴﺘﻪ‪،‬‬ ‫ﭘﻚ ﻋﻤﻴﻘـﻰ ﺑـﻪ ﺳـﻴﮕﺎر ﺑـﺮگ ﻣـﻰزﻧـﺪ و در ﺣﺎﻟﻴﻜـﻪ ﻫﺎﻟـﻪاي از دود‬ ‫دور ﺳـــﺮش را ﻣﺜـــﻞ ﺑﺨﺎرﻫـــﺎي ﻧﻴﺮوﮔـــﺎه ﻫـــﺴﺘﻪاي ﻓﺮاﮔﺮﻓﺘـــﻪ ﺑـــﻪ‬ ‫ﻓﺎرﺳﻲ و ﺑﺎ ﻟﻬﺠﺔ ﻏﻠﻴﻆ آﻣﺮﻳﻜﺎﺋﻰ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧـــــــﻮب! ﺧــــــــﻮب!‬

‫‪117‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻳﻜــﻰ از ﻛﺎرﻫــﺎﺋﻰ ﻛــﻪ ﭘــﻴﺶ از آﻣــﺪن ﺑــﻪ اﻳــﺮان ﺑــﻪ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻳــﺎد‬ ‫دادهاﻧـــﺪ ﻫﻤـــﻴﻦ ﻛـــﺸﻴﺪن ﺣـــﺮفﻫـــﺎ اﺳـــﺖ‪ .‬ﻳﻌﻨـــﻰ ﻳﻜـــﻰ از‬ ‫ﻣﺴﺘــﺸﺮﻗﻴﻨﻰ ﻛــﻪ ﺗﺮﺑﻴ ـﺖ او را ﺑــﺮ ﻋﻬــﺪه ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺑــﻮد ﺑــﻪ وي ﻳ ـﺎد داده‬ ‫ﺑــﻮد ﻛــﻪ‪» :‬ﻫــﺮ وﻗــﺖ ﭼﻴــﺰي ﺑــﺮاي ﮔﻔــﺘﻦ ﻧــﺪاري ﺑﺠــﺎي اﻳﻨﻜــﻪ‬ ‫ﺳﻜﻮت ﻛﻨـﻰ ﺣـﺮوف و ﻛﻠﻤـﺎﺗﻲ ﺑـﻲﻣﻌﻨـﺎ را ﺗـﺎ آﻧﺠـﺎ ﻛـﻪ ﻣـﻰﺗـﻮاﻧﻰ‬ ‫ﺑﻜــﺶ‪ «.‬او ﺑــﻪ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﺣــﺎﻟﻰ ﻛــﺮده ﺑــﻮد ﻛــﻪ‪» :‬اﻳﺮاﻧﻴــﺎن ﺣــﺮف‬ ‫زﻳ ـﺎدي ﺑــﺮاي ﮔﻔــﺘﻦ ﻧﺪارﻧــﺪ وﻟــﻰ ﻣﺮﺗــﺐ دوﺳــﺖ دارﻧــﺪ ِور ﺑﺰﻧﻨــﺪ‪،‬‬ ‫و از آﻧﺠــﺎ ﻛــﻪ زﺑــﺎن ﻓﺎرﺳــﻰ ﺗــﻮ آﻧﻘــﺪرﻫﺎ ﻗــﻮي ﻧﻴـﺴﺖ و ﻧﻤــﻰﺗــﻮاﻧﻰ‬ ‫ﭘــﺎ ﺑــﻪ ﭘــﺎي آنﻫــﺎ وراﺟــﻰ ﻛﻨــﻰ ﺳــﻮءﻇﻦﺷــﺎن را آﻧــﺎً ﺗﺤﺮﻳــﻚ‬ ‫ﺧـــﻮاﻫﻲ ﻛـــﺮد‪ «.‬اﻳــﻦ ﻣﺴﺘـــﺸﺮق ﻛـــﻪ ﺗﻤـــﺎم ﻋﻤـــﺮ را ﺑـــﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌـ ـﺔ‬ ‫اﺣــﻮاﻻت اﻳﺮاﻧﻴــﺎن ﮔﺬراﻧــﺪه ﺑــﻮد ﺑــﻪ وي ﮔﻔﺘــﻪ ﺑــﻮد‪» :‬اﻳﺮاﻧﻴــﺎن از‬ ‫ﺳــﻜﻮت وﺣــﺸﺖ دارﻧــﺪ‪ ،‬و اﮔــﺮ در ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﻳــﻚ اﻳﺮاﻧــﻰ ﻣﺠﺒــﻮر‬ ‫ﺷﺪي ﻟﺤﻈﻪاي ﺳﻜﻮت ﻛﻨـﻰ ﺑـﺪان و آﮔـﺎه ﺑـﺎش ﻛـﻪ ﻫـﺮ آﻧﭽـﻪ ﺑﻌـﺪ‬ ‫از اﻳــﻦ ﺳــﻜﻮت ﺗﺤﻮﻳــﻞ او ﺑــﺪﻫﻰ در ﺻــﺤﺖ آن ﺷــﻚ ﺧﻮاﻫــﺪ‬ ‫ﻛــﺮد‪ «.‬از ﺳــﻮي دﻳﮕــﺮ‪ ،‬ﻫﻤــﺎن ﻣﺴﺘــﺸﺮق ﺑــﻪ او ﺣــﺎﻟﻲ ﻛــﺮده ﺑــﻮد‬ ‫ﻛــﻪ‪» ،‬اﻳﺮاﻧــﻲﻫــﺎ از ﻣــﺸﺮوﺑﺨﻮاران وﺣــﺸﺖ دارﻧــﺪ؛ ﻫــﺮ وﻗــﺖ ﺑــﺎ‬ ‫اﻳﺮاﻧﻲﻫﺎ وﻋﺪة ﻣﻼﻗـﺎت داري ﺑﻬﺘـﺮ اﺳـﺖ ﻓﻜـﺮ ﻛﻨﻨـﺪ ﻛـﻪ ﺗـﻮ ﻣـﺴﺘﻲ‪.‬‬ ‫ﺑــﺮاي ﺗــﻮ اﺣﺘــﺮام ﻗﺎﺋــﻞ ﻣـﻲﺷــﻮﻧﺪ ﭼــﺮا ﻛــﻪ از ﻣــﺴﺖﻫــﺎ ﻣــﻲﺗﺮﺳــﻨﺪ!«‬ ‫در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﻜﺸﻨﺒﻪ ﻛـﻪ ﻧـﺎم واﻗﻌـﻰاش ﻛِـﻮِن ﺑﺮﻧـﺎرد اﺳـﺖ‪ ،‬ﻫـﺮ وﻗـﺖ‬ ‫ﻣــﻰﺧﻮاﻫــﺪ ﻣــﺴﺌﻠﺔ ﻣﻬﻤــﻰ را ﺑــﺎ ﻧﻈﺎﻣﻴــﺎن اﻳــﺮان در ﻣﺴﺘــﺸﺎري در‬ ‫ﻣﻴــﺎن ﺑﮕـــﺬارد ﻳـــﻚ ﮔـــﻴﻼس وﻳـــﺴﻜﻲ روي ﻣﻴـــﺰ ﻣـــﻲﮔـــﺬارد و‬ ‫ﺣـــﺮوف ﺑـــﻲﻣﻌﻨـــﺎ را ﺗـــﺎ آﻧﺠـــﺎ ﻛـــﻪ ﺑﺘﻮاﻧـــﺪ ﻣـــﻰﻛـــﺸﺪ! ﺑـــﺎ‬

‫‪118‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫»ﺧـــــــــــﻮبﻫـــﺎﺋﻰ« ﻛـــﻪ اﻣـــﺮوز ﺗﺤﻮﻳـ ـﻞ ﺗﻴﻤـــﺴﺎر داد‪ ،‬و ﻋﻄـــﺮ‬ ‫وﻳـﺴﻜﻲ اﺳـﻜﺎﺗﻠﻨﺪي ﻛـﻪ ﻓــﻀﺎي دﻓﺘـﺮ را ﭘـﺮ ﻛـﺮده ﺑــﻪ ﻧﻈـﺮ ﻣـﻰآﻳـﺪ‬ ‫ﻛﻪ ﻣﻮﺿـﻮع ﺧﻴﻠـﻰ ﺑﺎﻳـﺪ ﻣﻬـﻢ ﺑﺎﺷـﺪ‪ .‬ﻳﻜـﺸﻨﺒﻪ ﻫﻤـﺎﻧﻄﻮر ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻳـﻚ‬ ‫دﺳــﺖ ﺳــﻴﮕﺎر ﺑــﺮگ ﻋﻈــﻴﻢ ﺧــﻮد را ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ ،‬و در دﺳــﺖ دﻳﮕــﺮ‬ ‫ﻣﻘــﺪاري وﻳــﺴﻜﻰ را روي ﻳــﺦﻫــﺎ ﻣــﻰﭼﺮﺧﺎﻧــﺪ‪ ،‬ﺑــﺎ ﺳــﺮ ﺑــﻪ ﻳــﻚ‬ ‫ﺻــﻨﺪﻟﻲ اﺷــﺎره ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻓﺮﻣﺎﻧــﺪه ﻣﺜــﻞ ﺑﭽــﻪﻫــﺎي ﺧــﻮب و‬ ‫ﺣــﺮف ﮔــﻮشﻛــﻦ ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﺑــﻪ ﺻــﻨﺪﻟﻰ ﻧﺰدﻳـﻚ ﺷــﺪه‪ ،‬روي ﻟﺒــﺔ‬ ‫آن ﻧﺸﺴﺘﻪ و دﺳﺖﻫﺎياش را روي زاﻧﻮﻫﺎياش ﺟﻔﺖ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻳﻜـــﺸﻨﺒﻪ ﻣﺜـــﻞ ﮔﺮﮔـــﻰ ﻛـــﻪ از ﮔﺮﺳـــﻨﮕﻲ در ﺑـــﺎران زوزه ﺑﻜـــﺸﺪ‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧــــــــﻮب!‬ ‫اﻟﺒﺘــﻪ ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻫــﻢ از اﺣــﻮال و اوﺿــﺎع ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ آﻧﻘــﺪرﻫﺎ ﺑــﻰﺧﺒــﺮ‬ ‫ﻧﻴـــﺴﺖ‪ ،‬ﺑـــﺎ ﺷـــﻨﻴﺪن »ﺧـــﻮب« وي آﻧـــﺎً ﻣـــﻰﻓﻬﻤـــﺪ ﻛـــﻪ وﻗـــﺖ‬ ‫ﺳــﺨﻨﺮاﻧﻰاش رﺳـﻴﺪه‪ .‬در ﻧﺘﻴﺠــﻪ ﺑــﺎ اﺣﺘﻴـﺎط ﺑــﺎد ﻛــﻮﭼﻜﻰ ﺑــﻪ ﻏﺒﻐــﺐ‬ ‫ﺧﻮد اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﺴﺌﻠﺔ اﻣﻨﻴﺘﻲ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﭘﻴﺶ آﻣﺪه‪.‬‬ ‫ﻳﻜﺸﻨﺒﻪ ﻣـﻰداﻧـﺪ ﻛـﻪ »ﻣـﺴﺌﻠﺔ اﻣﻨﻴﺘـﻰ« ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﻣﻌﻨـﺎ اﺳـﺖ ﻛـﻪ ﻛـﺎري‬ ‫ﻛــﻪ ﻣــﻲﺑﺎﻳــﺴﺖ اﻧﺠــﺎم ﻣــﻰدادﻧــﺪ درﺳــﺖ اﻧﺠــﺎم ﻧــﺸﺪه و ﮔﻨــﺪش‬

‫‪119‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫درآﻣــﺪه‪ .‬وﻟــﻰ از آﻧﺠــﺎ ﻛــﻪ ﻛــﺎر او ﺳــﺮ و ﺳــﺎﻣﺎن دادن ﺑــﻪ ﻫﻤ ـﻴﻦ‬ ‫دﺳﺘﻪﮔﻞﻫﺎﺳﺖ ﺳﺮي ﺑﻪ ﺧﺮدﻣﻨﺪي ﻣﻰﺗﻜﺎﻧﺪ و ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼـــــــــــﻰ ﺷــُــــﺪه؟‬ ‫ـ ﻣﺴﺌﻠﺔ ﻓﺮدي ﺑﻪ ﻧﺎم ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫»ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ« ﻛــﻪ ﻗــﺒﻼً ﺑــﺎ زﻳﺮدﺳــﺘﺎن ﺗﻴﻤــﺴﺎر در ﻣــﻮرد ﺣــﺬف ﻓﻴﺰﻳﻜــﻲ‬ ‫ﺧـــﺎﻧﻢ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺻـــﺤﺒﺖ ﻛـــﺮده از ﻗـــﻀﻴﺔ آﻗـــﺎي ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫آﮔــﺎﻫﻰ ﻛﺎﻣــﻞ دارد‪ ،‬وﻟــﻰ واﻧﻤــﻮد ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ از ﺷــﻨﻴﺪن ﻧــﺎم‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻳﻜـــﻪ ﺧـــﻮرده‪ .‬و اﻳﻨﺒـــﺎر ﺑـــﺪون آﻧﻜـــﻪ ﺣـــﺮفاش را‬ ‫ﺑﻜﺸﺪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﮕﺮ ﺗﻤﺎم ﻧﺸﺪه؟‬ ‫ـ ﻣﺸﻜﻠﻰ ﭘﻴﺶ آﻣﺪه‪.‬‬ ‫ـ ﭼﻪ ﻣﺸﻜﻠﻰ؟‬ ‫ﺑــﻪ دﻟﻴ ـﻞ آﺷــﻨﺎﺋﻰ ﺑــﺎ ﺧﻠــﻖ و ﺧــﻮي ﻣﻠــﺖ اﻳ ـﺮان‪ ،‬ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﺑﺨــﻮﺑﻰ‬ ‫ﻣــﻰداﻧــﺪ ﻛــﻪ ﻧﺒﺎﻳ ـﺪ ﺑــﻪ ﻳ ـﻚ اﻳﺮاﻧــﻰ ﺣــﺎﻟﻰ ﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﺑﻴ ـﺸﺘﺮ از او از‬ ‫ﻣــﺴﺌﻠﻪاي آﮔــﺎﻫﻰ دارد‪ .‬ﻣﺴﺘــﺸﺮق ﻋﺰﻳــﺰ ﺑــﻪ او ﺣــﺎﻟﻲ ﻛــﺮده ﻛــﻪ‪:‬‬ ‫»اﮔــﺮ ﺑــﻪ ﻳـﻚ اﻳﺮاﻧــﻰ ﻧــﺸﺎن ﺑـﺪﻫﻰ ﻛــﻪ ﺑﻴـﺸﺘﺮ از او در ﻣــﻮرد ﻣﻄﻠﺒــﻰ‬ ‫آﮔــﺎﻫﻰ داري ﺗــﺎ آﺧــﺮ ﻋﻤــﺮ دﺷــﻤﻦ ﺧــﻮﻧﻰ ﺗــﻮ ﺧﻮاﻫــﺪ ﺷــﺪ‪ ،‬در‬ ‫ﺻــﻮرﺗﻴﻜﻪ اﮔــﺮ ﺑــﻪ او ﺑﻔﻬﻤــﺎﻧﻰ ﻛــﻪ او ﺑﻴ ـﺸﺘﺮ ﻣــﻰداﻧــﺪ‪ ،‬ﺣﺘــﻰ اﮔــﺮ‬ ‫ﺻﺤﺖ ﻫـﻢ ﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﺗـﺎ آﺧـﺮ اﻓـﺴﺎرش را ﺑـﻪ دﺳـﺘﺖ ﻣـﻲدﻫـﺪ‪«.‬‬

‫‪120‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫از اﻳـ ـﻦ رو »ﻣـــﺴﺘﺮ ﺑﺮﻧـــﺎرد« ﻣﻌـــﺮوف ﺑـــﻪ ﻳﻜـــﺸﻨﺒﻪ ﻫﻴﭽﻮﻗـــﺖ ﺑـــﻪ‬ ‫اﻳﺮاﻧﻰﻫﺎ ﺣﺎﻟﻰ ﻧﻤـﻰﻛﻨـﺪ ﻛـﻪ ﺑﻴـﺸﺘﺮ از آنﻫـﺎ ﻣـﻰداﻧـﺪ‪ .‬ﺗﻴﻤـﺴﺎر ﻛـﻪ‬ ‫از دﻧﻴـﺎي ﻣﺴﺘــﺸﺮﻗﻴﻦ و ﺑﺮﻧــﺎرد ﻛــﺎﻣﻼً ﺑــﻲاﻃــﻼع اﺳــﺖ وﻗﺘــﻰ ﻣﻄﻤــﺌﻦ‬ ‫ﻣــﻰﺷــﻮد ﻛــﻪ ﻣــﻰﺗﻮاﻧــﺪ ﻣــﺸﻜﻞ را ﺑــﻪ ﺷﺨــﺼﻪ ﺑـﺮاي او ﺗــﺸﺮﻳﺢ ﻛﻨــﺪ‬ ‫ﻋــﻴﻦ ﺑﭽــﻪاي ﻛــﻪ ﻳــﻚ »ﭼﻴــﺴﺘﺎن« ﺑــﺮاي ﺑﺎﺑــﺎش آورده ﺑﺎﺷــﺪ‪ ،‬ﺑــﺎ‬ ‫ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻰ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ »ﻣﺴﺌﻠﻪ« ﻣﻰﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ـــ ﺑﻠــﻪ‪ ،‬ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﻛــﻪ ﻣــﻰداﻧﻴــﺪ ﻣــﺴﺌﻠﻪ از ﻛــﺸﺖ ﻛــﺎﻫﻮ و آﻧــﺪﻳﻮ‬ ‫ﺷــﺮوع ﺷــﺪ‪ .‬ﻳﻌﻨــﻰ ﺷــﺮﻛﺖ ‪ 5‬ﻗــﺎره ﻛــﻪ ﻣــﻰﺧﻮاﺳــﺖ در ﺑﺨــﺶ‬ ‫آﺑﺰﻳﺮﺑـــﺎﻻ ﻳــﻚ ﺗﻮﻟﻴــﺪي ﺑـــﺰرگ ﻛـــﺸﺎورزي ﺑـــﻪ راه ﺑﻴﺎﻧـــﺪازد ﺑـــﺎ‬ ‫ﻣﺸﻜﻞ آب روﺑـﺮو ﺷـﺪ و ﻣـﺎ ﻫـﻢ ﺗﻤـﺎم اﻗـﺪاﻣﺎت را ﻛـﺮدﻳﻢ ﻛـﻪ آب‬ ‫اﻳﻦ ﺷﺮﻛﺖ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﻮد‪ .‬ﺧﺼﻮﺻﺎً ﻛﻪ ‪...‬‬ ‫در اﻳﻨﺠــﺎ ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻣﻜــﺚ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و ﺑــﺎ ﭼــﺸﻤﺎﻧﻰ ﺟﻮﻳ ـﺎ ﺑــﻪ اﻃــﺮاف‬ ‫اﺗﺎق ﺧﻴﺮه ﻣﻰﺷـﻮد‪ .‬ﮔـﻮﺋﻰ ﺑـﻪ دﻧﺒـﺎل ﭼﻴـﺰي ﻣـﻰﮔـﺮدد‪ .‬و ﺑـﻪ ﻧﺎﮔـﺎه‬ ‫ذوقزده ﺑـــﻪ ﻋﻜـــﺲ ﻛـــﻮﭼﻜﻰ ﻛـــﻪ از ﺷـــﺎه روي ﺻـــﻔﺤﺔ اول‬ ‫روزﻧﺎﻣــﻪ ﻛﻴﻬــﺎن ﭼــﺎپ ﺷــﺪه و روي ﻣﻴــﺰ اﻓﺘــﺎده اﺷــﺎره ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و‬ ‫ﭘﺸﺖ ﺧﻮد را ﻛﻤﻰ ﺻﺎف ﻛﺮده و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺧــﺼﻮﺻﺎً ﻛــﻪ اﻋﻠﻴﺤــﻀﺮت ﻫــﻢ ﺑــﺮ اﻳ ـﻦ ﻣﻄﻠــﺐ ﺗﺄﻛﻴ ـﺪ ﻓﺮﻣ ـﻮده‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ!‬

‫‪121‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫وﻟــﻰ در دل ﻣــﻰﭘﺮﺳــﺪ ﭼــﺮا ﺗﻤﺜــﺎل اﻋﻠﻴﺤــﻀﺮت در اﻳ ـﻦ اﺗــﺎق روي‬ ‫دﻳـــﻮار ﻧﻴـــﺴﺖ‪ .‬در ﻫﻤـــﻴﻦ ﻟﺤﻈـــﺎت ﺑـــﻪ ﻳـــﺎد ﻣـــﻰآورد ﻛـــﻪ در‬ ‫ﻣﺴﺘــﺸﺎري آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻰﻫــﺎ اﺳــﺖ و در دل ﺑــﻪ ﺳــﺎده ﻟــﻮﺣﻰ ﺧــﻮدش‬ ‫ﻛﻠﻰ ﻣﻰﺧﻨﺪد‪.‬‬ ‫ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن اﺳــﻢ ﺷــﺎه ﺳــﺮش را آﻧ ـﺎً ﺑــﻪ ﻋﻼﻣــﺖ ﺗﺄﺋﻴ ـﺪ ﺗﻜــﺎن‬ ‫ﻣــﻰدﻫــﺪ و ﻳـﻚ ﺟﺮﻋــﻪ ﺑــﺰرگ از ﮔـﻴﻼس وﻳـﺴﻜﻰ ﺑــﻪ درون ﺣﻠــﻖ‬ ‫ﺳــﺮازﻳﺮ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺗــﻮ ﮔــﻮﺋﻰ ﺑــﻪ ﺳــﻼﻣﺘﻰ ﺷﺎﻫﻨــﺸﺎه ﻣــﻰﻧﻮﺷــﺪ‪ .‬و‬ ‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﻛﻪ ﺳﺮش را ﻣﺜـﻞ ﺑـﺰ اﺧﻔـﺶ ﺑـﻪ ﺗﺄﺋﻴـﺪ ﺳـﺨﻨﺎن ﺗﻴﻤـﺴﺎر ﺑـﺎﻻ‬ ‫و ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻣـﻰﺑـﺮد زﻳـﺮ ﻟـﺐ »ﺧـﻮب‪ ،‬ﺧـﻮبﻫـﺎﺋﻲ« ﻛـﻢ ﺻـﺪا ﻫـﻢ ﻧﺜـﺎر‬ ‫ﻫﻢﺻﺤﺒﺖ ﻧﻈﺎﻣﻲ ﺧﻮد ﻣﻰﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻛــﻪ از ﻫﻤﺮاﻫــﻰ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﺑــﻪ ﻋﻴـﺎن ﺟــﺮأت و ﺷــﻬﺎﻣﺖ ﮔﺮﻓﺘــﻪ‬ ‫دوﺑﺎره رﺷﺘﺔ ﻛﻼم را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻰﮔﻴﺮد و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ وﻟـﻰ ﻫﻤـﺎﻧﻄﻮر ﻛـﻪ ﻗـﺒﻼً ﻫـﻢ در ﮔـﺰارش ﺧـﺪﻣﺖﺗـﺎن ﮔﻔﺘـﻪ ﺑـﻮدم‬ ‫ﻳ ـﻚ ﻋــﺪه از اﻳ ـﻦ دﻫــﺎﺗﻰﻫــﺎي ﺑــﻰﺳــﺮوﭘــﺎي ﻣﻨﻄﻘــﻪ ﺟﻤــﻊ ﺷــﺪﻧﺪ و‬ ‫داد و ﻓﺮﻳــﺎد راه اﻧﺪاﺧﺘﻨــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﺮاي ﺗﻮﻟﻴــﺪ ﮔﻨــﺪم و ﺟــﻮ آب ﻛــﻢ‬ ‫آوردهاﻧـــﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘـــﻪ دروغ ﻣـــﻲﮔﻔﺘﻨـــﺪ‪ .‬ﺷـــﺎﻳﺪ اﻧﺘﻈـــﺎر داﺷـــﺘﻨﺪ ﻛـــﻪ‬ ‫ﻧﻤــﻲﺑﺎﻳــﺴﺖ آب را ﺑــﻪ ﺗﻮﻟﻴــﺪيِ ﻛــﺎﻫﻮ و آﻧــﺪﻳﻮ ﺷــﺮﻛﺖ‪ 5‬ﻗــﺎره‬ ‫اﺧﺘــﺼﺎص ﻣــﻲدادﻳــﻢ‪ .‬ﻳــﻚ ﮔﺮوﻫــﻰ ﺣﺘــﻰ دﺳــﺖ ﺑــﻪ داﻣــﺎن‬ ‫ﻋﻠﻴﺎﺣﻀﺮت ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬و ‪...‬‬

‫‪122‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫در اﻳﻨﺠــﺎ ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﺑـــﺎز ﻫــﻢ ﻣﻜــﺚ ﻛـــﻮﭼﻜﻰ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و ﻛـــﺎﻣﻼً‬ ‫ﻣــﺸﺨﺺ اﺳــﺖ ﺣﺮﻓــﻰ ﻣــﻰﺧﻮاﻫــﺪ ﺑﺰﻧــﺪ وﻟــﻰ دﭼــﺎر ﺗﺮدﻳ ـﺪ ﺷــﺪه‪.‬‬ ‫در اﻳﻦ ﻟﺤﻈـﻪ ﺻـﺪاي ﻣﺴﺘـﺸﺮق در ﮔـﻮشِ ﻳﻜـﺸﻨﺒﻪ ﻣﺜـﻞ ﺗـﻮپ ﺻـﺪا‬ ‫ﻣــﻰﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻣــﻰﮔﻮﻳ ـﺪ‪» :‬در اﻳ ـﺮان زنﻫــﺎ را ﻗﺒــﻮل ﻧﺪارﻧــﺪ‪ ،‬ﺣﺘــﻰ‬ ‫اﮔـــﺮ ﻫﻤـــﺴﺮ اﻋﻠﻴﺤـــﻀﺮت ﺑﺎﺷـــﺪ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑـــﻞ ﺟﻤـــﻊ در اﻳـــﺮان‬ ‫ﻫﻴﭽﻮﻗــﺖ از زﻧــﺎن ﺑــﺪﮔﻮﺋﻰ ﻧﻜــﻦ وﻟــﻰ در ﺧﻠــﻮت ﻫﻤﻴ ـﺸﻪ از زﻧــﺎن‬ ‫ﺑــﺪﮔﻮﺋﻰ ﻛــﻦ‪ .‬ﺧــﺼﻮﺻﺎً در ﻣﻘﺎﺑــﻞ زﻧــﺎن! ﭼــﺮا ﻛــﻪ ﺑــﺰرگﺗــﺮﻳﻦ‬ ‫دﺷــﻤﻦ زﻧــﺎن در اﻳـﺮان ﺧــﻮد زﻧــﺎن ﻫــﺴﺘﻨﺪ‪ «.‬در اﻳـﻦﻫﻨﮕــﺎم ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ‬ ‫اﺑﺮوﻫــﺎي ﻛــﻢ ﭘــﺸﺖ و ﺑﻠــﻮﻃﻲ رﻧــﮓ ﺧــﻮد را ﺑــﺎﻻ ﻣــﻰﺑــﺮد و ﺑــﺎ‬ ‫اﺳﺘﺤﻜﺎم ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧﺎﻧﻢﻫﺎ ﺑﺮاي ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫــــــــــــﺎ؟‬ ‫ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻤﻠـﻪ ﻛـﺎﻓﻰ اﺳـﺖ ﻛـﻪ ﺣـﺎل ﺗﻴﻤـﺴﺎر را ﺣـﺴﺎﺑﻰ ﺟـﺎ ﺑﻴـﺎورد و‬ ‫اﺣــﺴﺎس ﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ در ﻣﺤﻔﻠــﻰ دوﺳــﺘﺎﻧﻪ ﻧﺸــﺴﺘﻪ و ﻣــﻰﺗﻮاﻧــﺪ ﺳــﻔﺮة‬ ‫دل را ﺣــﺴﺎﺑﻰ ﺑــﺎز ﻛﻨــﺪ‪ .‬وﻟــﻰ از ﺗــﺮس ﺳــﺎواك ﻛــﻪ ﺧــﻮدش‬ ‫رﺋــﻴﺲ آن اﺳــﺖ ﻣـــﻰﺗﺮﺳــﺪ از ﻋﻠﻴﺎﺣـــﻀﺮت ﺑــﺪﮔﻮﺋﻰ ﻛﻨـــﺪ‪ ،‬در‬ ‫ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻮﺿﻮع را ﻋﻮض ﻛﺮده و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ اﻟﺒﺘــﻪ ﺗﻤــﺎم اﻗــﺪاﻣﺎت ﻻزم اﻧﺠــﺎم ﺷــﺪ‪ ،‬درﺑــﺎر ﻫــﻢ ﻫﻤﻜــﺎريﻫــﺎي‬ ‫ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ آورد‪ .‬وﻟﻰ در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ‪...‬‬

‫‪123‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻛــﻼم او را ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻗﻄــﻊ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و ﺑــﻪ وﺿــﻮح ﻣﻌﻠــﻮم اﺳــﺖ ﻛــﻪ از‬ ‫اﻳـﻦ وراﺟــﻲﻫــﺎ ﺣﻮﺻــﻠﻪاش ﺳــﺮ رﻓﺘــﻪ ﭼــﻮن ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻰ دورﮔــﻪ ﻛــﻪ‬ ‫ﺑﻮيِ ﺧﻤﺎري اﻟﻜﻞ از آن ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻰرﺳﺪ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨـــــــــﺪ!‬ ‫ـ ﺑﻠﻰ‪ ،‬ﻣﺴﺘﺮ ﺑﺮﻧﺎرد‪.‬‬ ‫اﻳـﻦ ﺑــﺎﻻﺗﺮﻳﻦ ﻧــﺸﺎﻧﺔ اﺑــﺮاز ﺻــﻤﻴﻤﻴﺖ از ﺟﺎﻧــﺐ ﺗﻴﻤــﺴﺎر اﺳــﺖ! ﭼــﺮا‬ ‫ﻛــﻪ ﻫ ـﻴﭽﻜﺲ ﺑﺠــﺰ او ﻧﻤــﻰداﻧــﺪ اﺳــﻢ واﻗﻌــﻰ اﻳ ـﻦ ﻣــﺮدك ﻧﺎﺷــﻨﺎس‬ ‫ﭼﻴ ـﺴﺖ‪ .‬اﻳ ـﻦ اﺑــﺮاز ﺻــﻤﻴﻤﻴﺖ از ﭼــﺸﻢ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﭘﻨﻬــﺎن ﻧﻤــﻰﻣﺎﻧــﺪ‪،‬‬ ‫وﻟــﻰ زﻳﺮﺳــﺒﻴﻠﻰ در ﻣــﻰﻛﻨــﺪ و ﺑــﺎ ﻳــﻚ »ﺧـــــــــــــﻮب« ﺑــﺴﻴﺎر‬ ‫ﻛﺸﻴﺪه‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻴﻤـﺴﺎر ﺣـﺎﻟﻰ ﻣـﻰﻛﻨـﺪ ﻛـﻪ ﺑﻬﺘـﺮ اﺳـﺖ ﻗﺒـﻞ از اﻳﻨﻜـﻪ او‬ ‫روي ﻣﺒﻞ ﺧﻮاباش ﺑﺒﺮد ﺣﺮف ﺧﻮد را ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻛــﻪ ﺑــﺎ رﺳ ـﻴﺪن ﺑــﻪ ﻣﻮﺿــﻮع ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ دﺳــﺖ و ﭘــﺎﻳﺶ را‬ ‫ﺣــﺴﺎﺑﻰ ﺑــﺎز ﻣــﻰﺑﻴﻨــﺪ ﺻــﺪا را ﺑﻠﻨــﺪﺗﺮ ﻛــﺮده و ﻣﺜــﻞ ﺷــﻤﺮ ﻛــﻪ ﻗــﺼﺪ‬ ‫ﺑﺮﻳــﺪن ﺳــﺮ ﺗﻤــﺎﻣﻰ اﻫــﺎﻟﻰ ﺧﻴﻤــﺔ اﻣــﺎم ﺣــﺴﻴﻦ را داﺷــﺘﻪ ﺑﺎﺷــﺪ ﺑــﺎ‬ ‫ﺣﺎﻟﺘﻰ ﻣﺘﻐﻴﺮ ﺻﻮرﺗﺶ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه و اداﻣﻪ ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻳﻦ ﻣﺮﺗﻴﻜـﺔ دﻫـﺎﺗﻰ و ﺑـﻰﺳـﺮوﭘـﺎ ﻛـﻪ ﻫـﺮ ﭼـﻪ دارد از ﺻـﺪﻗﺔ ﺳـﺮ‬ ‫اﻋﻠﻴﺤــﻀﺮت و اﻧﻘــﻼب ﺳــﻔﻴﺪ ﺷــﺎه و ﻣــﺮدم دارد ﺑــﻪ ﺧــﻮدش اﺟــﺎزه‬ ‫داد و اﻳــﻦ ﻣﻮﺿــﻮع را ﻛــﺸﺎﻧﺪ ﺑــﻪ ﻣﺠﻠــﺲ‪ .‬در ﻣﺠﻠــﺲ ﻫــﻢ ﻧﻄــﻖ‬

‫‪124‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﭘــﺸﺖ ﻧﻄــﻖ ﻛــﻪ ﻣــﻦ ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣــﺮدم ﻫــﺴﺘﻢ و از ﻣــﺮدم در اﻳﻨﻤــﻮرد‬ ‫ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﻰﻛﻨﻢ‪ .‬ﻳﻚ ﻣﺸﺖ داﻧﺸﺠﻮي ﻛﻤﻮﻧﻴﺴﺖ ﻫﻢ ‪...‬‬ ‫در اﻳـﻦ ﻣﻮﻗــﻊ ﻗﺮﻣــﺰي ﺻــﻮرت ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﺑــﻪ اﻧــﺎري ﻃﻌﻨــﻪ ﻣــﻰزﻧــﺪ ﻛــﻪ‬ ‫ﻗﻄـــﺮه ﻗﻄـــﺮه ﺧـــﻮن ﺷـــﻬﻴﺪان‪ 21‬آذر ﺟﻨـــﮓ آذرﺑﺎﻳﺠـــﺎن را در آن‬ ‫ذﺧﻴــﺮه ﻛــﺮده ﺑﺎﺷــﻨﺪ‪ .‬ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ از دﻳ ـﺪن رﺧــﺴﺎر ﺗﻴﻤــﺴﺎر و ﭼــﺸﻤﺎن‬ ‫درﻳـﺪه او ﺑــﻰاﺧﺘﻴـﺎر ﺟــﺎ ﻣــﻲﺧــﻮرد‪ ،‬وﻟــﻰ ﺑــﺎز ﻫــﻢ ﻧــﺪاي ﻣﺴﺘــﺸﺮق‬ ‫در ﮔﻮﺷــﺶ زﻣﺰﻣــﻪ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪» :‬ﻣﺮدﻫــﺎي اﻳﺮاﻧــﻰ ﺧﻴﻠــﻰ ﺗﺮﺳــﻮ و‬ ‫ﺑــﺰدلاﻧــﺪ‪ ،‬ﺣﺘــﻰ از زﻧــﺎن اﻳـﻦ ﻣﻤﻠﻜــﺖ ﻫــﻢ ﺗﺮﺳــﻮﺗﺮﻧﺪ‪ .‬وﻟــﻰ ﻧﺒﺎﻳـﺪ‬ ‫اﺣــﺴﺎس ﻛﻨﻨــﺪ ﻛــﻪ ﮔﻴ ـﺮ اﻓﺘــﺎدهاﻧــﺪ ﭼــﻮن در آﻧــﺼﻮرت ﻣﺜــﻞ ﻳ ـﻚ‬ ‫ﺣﻴــﻮان ﺧﻮﻧﺨــﻮار‪ ،‬وﺣــﺸﻰ و ﻏﻴﺮﻗﺎﺑــﻞ ﻛﻨﺘــﺮل ﻣــﻰﺷــﻮﻧﺪ‪ «.‬در‬ ‫اﻳﻦ ﻫﻨﮕـﺎم ﻳﻜـﺸﻨﺒﻪ ﺑـﺮاي اﻳﻨﻜـﻪ ﻣﻴـﺪان را از دﺳـﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧـﺪة ﻧﺒـﺮد‪21‬‬ ‫آذر ﺧﺎرج ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻛﻤﻮﻧﻴﺴﺖﻫﺎ؟ ﺷﻤﺎ ﻛﻪ ﭘﺪرﺷﺎن را درآوردﻳﺪ!‬ ‫اﻳـﻦ ﺟﻤﻠــﻪ ﺑﻬﻤﻨــﻰ اﺳــﺖ از ﺑــﺮفﻫــﺎي ﺟــﺎودان ﻛﻠﻴﻤﺎﻧﺠــﺎرو ﻛــﻪ ﺑــﺮ‬ ‫ﻫﻴﻤﺔ آﺗﺶ ﻓـﻮران ﻏﻴـﺮت ﺗﻴﻤـﺴﺎر ﻓـﺮو ﻣـﻰرﻳـﺰد‪ .‬در ﮔﻮﺷـﺔ ﻟﺒـﺎﻧﺶ‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻛﻮﭼﻚ ﺷﺮوع ﺑﻪ رﻗﺼﻴﺪن ﻣﻲﻛﻨﺪ و اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ــــ در رﻛـــﺎب اﻋﻠﻴﺤـــﻀﺮت ﺑـــﻮدﻳﻢ! آن روزﻫـــﺎ را ﻫﻴﭽﻮﻗـــﺖ‬ ‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﻤﻰﻛﻨﻢ ﻛﻪ ‪...‬‬

‫‪125‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻣــﻰداﻧــﺪ ﻛــﻪ اﮔــﺮ داﺳــﺘﺎن ﻣﺒــﺎرزات ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﺑــﺎ ﻓﺮﻗــﺔ‬ ‫دﻣﻜﺮات آﻏـﺎز ﺷـﻮد ﻛـﺎر ﺗـﺎ ﻧﻴﻤـﻪﻫـﺎي ﺷـﺐ اداﻣـﻪ ﺧﻮاﻫـﺪ داﺷـﺖ‪.‬‬ ‫و از آﻧﺠــﺎ ﻛــﻪ ﻗــﺮار اﺳــﺖ ﺷــﺐ را ﻣﻴﻬﻤــﺎن ﻳﻜــﻰ از ﺑــﺎﻧﻮان ﺑــﺴﻴﺎر‬ ‫ﺧﻴـﺮ و ﻣﻬﺮﺑــﺎن ﺷــﻤﻴﺮاﻧﺎت ﺑﺎﺷــﺪ‪ ،‬ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﺑــﺎ وراﺟــﻲﻫــﺎﻳﺶ ﻣﺠﻠــﺲ‬ ‫ﻋـــﻴﺶ را از دﺳـــﺖ او ﺧﻮاﻫـــﺪ ﮔﺮﻓـــﺖ‪ .‬از اﻳﻨـــﺮو ﺑـــﺎ ﺳـــﺮﻋﺖ‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧــــــــــــﻮب!‬ ‫اﻳــﻦ ﺧــﻮب از آن ﺧــﻮبﻫــﺎ اﺳــﺖ‪ .‬ﻳﻌﻨــﻰ ﺟــﺎن ﺑﻜــﻦ ﺣﺮﻓــﺖ را‬ ‫ﺑﺰن‪ .‬ﺗﻴﻤﺴﺎر ﻫﻢ آﻧﺎً ﺳﻴﻨﻪ را ﺻﺎف ﻛﺮده و اداﻣﻪ ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ اول ﺧﻮاﺳــﺘﻴﻢ ﺗﻬﺪﻳ ـﺪ ﻛﻨ ـﻴﻢ ﻓﺎﻳ ـﺪهاي ﻧﺪاﺷــﺖ‪ .‬اﻳ ـﻦ ﻣــﺮدك از‬ ‫آن دﻫــﺎﺗﻰﻫــﺎﺋﻰ اﺳــﺖ ﻛــﻪ اﺻ ـﻼً ﻓﻬــﻢ و ﺷــﻌﻮرِ ﺗﻬﺪﻳ ـﺪ ﺷــﺪن ﻫــﻢ‬ ‫ﻧﺪارﻧــﺪ‪ .‬ﻫــﺮ ﻛــﺎر ﻛــﺮدﻳﻢ ﻛــﻪ ﺑﻔﻬﻤــﺪ ﺗﻬﺪﻳـﺪش ﻣــﻰﻛﻨـﻴﻢ ﻧﻔﻬﻤﻴـﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﻌــﺪ ﻗــﺮار ﺑــﺮ اﻳــﻦ ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﺗــﺼﺎدف راﻧﻨــﺪﮔﻰ اﻳﺠــﺎد ﻛﻨــﻴﻢ وﻟــﻰ‬ ‫دﻳﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﻣﻤﻜـﻦ اﺳـﺖ ﺟـﺎن ﺳـﺎﻟﻢ ﺑـﻪ در ﺑﺒـﺮد‪ .‬دﻳـﺪﻳﻢ ﺷـﺎﻳﺪ ﭼﻴـﺰ‬ ‫ﺧـــﻮرش ﺑﻜﻨـــﻴﻢ وﻟـــﻰ اﺻـــﻼً ﺧـــﺎرج از ﺧﺎﻧـــﻪ و ﻣﺠﻠـــﺲ ﻏـــﺬا‬ ‫ﻧﻤﻰﺧﻮرد‪ .‬ﺧﻮراﻛﺶ ﻫﻢ ﺷﺐ و ﺻﺒﺢ ﭼﻠﻮﻛﺒﺎب اﺳﺖ!‬ ‫در اﻳﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻳﻜﺸﻨﺒﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ در ﺟﺎي ﻣﻲﺟﻨﺒﺪ و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﻠﻮﻛــــــــــــــﺒﺎب!‬

‫‪126‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ــ ـ ﺑﻠـــﻪ ﻣـــﺴﺘﺮ ﻳﻜـــﺸﻨﺒﻪ‪ .‬ﻓﻘـــﻂ ﭼﻠﻮﻛﺒـــﺎب‪ .‬ﺷـــﺎماش را ﻫـــﻢ از‬ ‫ﭼﻠﻮﻛﺒﺎبﻫﺎي ﻧﻬﺎر از ﻣﺠﻠﺲ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻣﻰﺑﺮد ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ‪.‬‬ ‫ﺻــﺪاي ﻣﺴﺘــﺸﺮق در ﮔــﻮش ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻣــﻲﭘﻴﭽــﺪ‪» ،‬اﻳﺮاﻧــﻲﻫــﺎ ﻫﻤــﻪ‬ ‫ﻋﺎﺷــﻖ ﭼﻠﻮﻛﺒــﺎباﻧــﺪ‪ ،‬و ﻓﻜــﺮ ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻫﻤــﺔ دﻧﻴــﺎ ﻫ ـﻢ ﺑﺎﻳــﺪ از‬ ‫ﭼﻠﻮﻛﺒﺎب ﺧﻮشﺷـﺎن ﺑﻴﺎﻳـﺪ‪ .‬در اﻳـﺮان ﻣـﻲﺗـﻮاﻧﻲ اﻓـﺮادي ﺑﻴـﺎﺑﻲ ﻛـﻪ‬ ‫ﺑـــﻪ دﻳـــﻦ و ﻣـــﺬﻫﺐ و اﻣﺎﻣـــﺎنﺷـــﺎن‪ ،‬ﺣﺘـــﻲ ﺑـــﻪ ﺧـــﺎك ﻛـــﺸﻮر و‬ ‫ﭘــﺮﭼﻢﺷــﺎن ﻫــﻢ ﺑــﻲاﻋﺘﻨــﺎ ﺑﺎﺷــﻨﺪ‪ .‬ﺑــﻪ ﻫﻤــﻪ ﭼﻴــﺰ و ﻫﻤــﻪ ﻛــﺲ در‬ ‫اﻳﻨﻜــﺸﻮر ﻣــﻲﺗــﻮاﻧﻲ اﻫﺎﻧــﺖ ﻛﻨــﻲ‪ ،‬ﺟــﺰ ﺑــﻪ ﭼﻠﻮﻛﺒــﺎب!« وﻟــﻲ‬ ‫ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ از ﭼﻠﻮﻛﺒــﺎب ﻣﺘﻨﻔــﺮ اﺳــﺖ‪ ،‬و در دل ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ﻫﻤــﺎن‬ ‫ﺑﻬﺘﺮ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺮدك دﻫﺎﺗﻰ ﺑﻤﻴﺮد!«‬ ‫ﺗﻴﻤﺴﺎر آﻧﺎً اداﻣﻪ ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـــ در ﻧﺘﻴﺠــﻪ راﻫــﻰ ﻧﻤﺎﻧــﺪه ﺑــﻮد ﻣﮕــﺮ اﻳﻨﻜــﻪ ﻣــﺄﻣﻮري را ﺑﻔﺮﺳــﺘﻴﻢ‬ ‫ﻣﺠﻠــﺲ و او را ﺗﺤــﺖاﻟﺤﻔــﻆ ﺑﺒــﺮﻳﻢ ﺑــﻪ ﻳ ـﻚ ﻣﺤــﻞ اﻣــﻦ و ﺗﺮﺗﻴ ـﺐ‬ ‫ﻛـــﺎر را ﺑـــﺪﻫﻴﻢ‪ .‬اﻳﻨﻜـــﺎر را ﻫـــﻢ ﻛـــﺮدﻳﻢ‪ ،‬اول ﻛﺘـــﻚﺣـــﺴﺎﺑﻰ‬ ‫ﻧـﻮشﺟـﺎن ﻛــﺮد و ﺑﻌـﺪ ﻫـﻢ او ﺑــﺮدﻳﻢ ﺑـﻪ ﺟـﺎدة ﭼــﺎﻟﻮس و ﺑـﺎ ﻣﺎﺷـﻴﻦ‬ ‫از ﺑــﺎﻻي دره ﭘــﺮﺗﺶ ﻛــﺮدﻳﻢ ﭘــﺎﺋﻴﻦ‪ .‬وﻟــﻰ ﻣــﻦ ﻧﻤــﻰداﻧــﻢ ﭼــﻪ ﺷــﺪ‪،‬‬ ‫ﻣﺜــﻞ اﻳﻨﻜــﻪ ﻫﺰارﺗــﺎ ﺟ ـﺎن دارد! زﻧــﺪه ﻣﺎﻧــﺪه و ژﻧــﺪارﻣﺮي ﻫــﻢ او را‬ ‫ﭘﻴ ـﺪا ﻛــﺮده و ﻓﺮﺳــﺘﺎده ﺑــﻪ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻻﻫﻴﺠــﺎن‪ .‬ﻣــﺎ ﻫــﻢ در ﻓﻜــﺮ‬ ‫ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺗﺮﺗﻴﺒﻰ ﻣﻰﺗﻮان از ﺷﺮش ﺧﻼص ﺷﺪ!‬

‫‪127‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻳﻜـــﺸﻨﺒﻪ ﺑـــﺎ ﺧـــﻮد ﻣـــﻰﮔﻮﻳـ ـﺪ »اﻳـ ـﻦ ﺟﻤﺎﻋـــﺖ ﭼﻘـــﺪر ﻛـــﻮدن و‬ ‫ﺧﺮﻓﺖاﻧـﺪ‪ .‬ﭼـﺮا اول ﺑـﺎ ﮔﻠﻮﻟـﻪ ﻧﺰدﻧـﺪ در ﻣﻼﺟـﺶ و ﺑﻌـﺪ ﺑـﺎ ﻣﺎﺷـﻴﻦ‬ ‫ﺑــﻪ دره ﺑﻴﺎﻧــﺪازﻧﺶ؟« وﻟــﻰ ﺣــﺎﻻ دﻳﮕــﺮ ﺑــﺮاي اﻳ ـﻦ ﺣــﺮفﻫــﺎ دﻳ ـﺮ‬ ‫ﺷــﺪه‪ .‬ﺑﺎﻳ ـﺪ ﭼــﺎرهاي اﻧﺪﻳ ـﺸﻴﺪ‪ .‬از ﻫﻤــﻪ ﻣﻬــﻢﺗ ـﺮ اﻳﻨﻜــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫اﻣــﺮوز ﻣــﻰداﻧــﺪ از ﻃــﺮف ﺳــﺎواك ﺗﺤــﺖ ﺗﻌﻘﻴــﺐ اﺳــﺖ و زﻧــﺪه‬ ‫ﻣﺎﻧــﺪن او ﻋﻤــﻼً ﻣــﺸﻜﻞ ﺑﺰرﮔــﻰ اﻳﺠــﺎد ﺧﻮاﻫــﺪ ﻛــﺮد‪ .‬ﺑــﻪ ﻫﻤــﻴﻦ‬ ‫دﻟﻴــﻞ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﺳــﺮ را ﺑــﻪ ﺟﺎﻧــﺐ ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻛــﻪ ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧــﻪ ﺑــﻪ او ﺧﻴ ـﺮه‬ ‫ﻣﺎﻧﺪه ﺑﺮﻣﻰﮔﺮداﻧﺪ و ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺣﺎﻻ ﺳﺮﻳﻌﺎً ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻛﺎر را ﺑﺪﻫﻴﺪ!‬ ‫ـ ـ ﺑﻠــﻪ‪ ،‬اﻓــﺴﺮي را ﻛــﻪ ﻣــﺴﺌﻮل اﻳ ـﻦ ﭘﺮوﻧــﺪه ﺑــﻮده ﺑــﻪ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ‬ ‫ﻻﻫﻴﺠﺎن ﻣﻲﻓﺮﺳﺘﻴﻢ ﺗﺎ ﻛﺎر را ﺷﺨﺼﺎً ﺗﻤﺎم ﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ـ وﻟﻰ دﻳﮕﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ اﺳﻤﻰ از ﺳﺎواك در ﻣﻴﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺟﻤﻠـ ـﺔ ﻳﻜـــﺸﻨﺒﻪ ﻣﺜـــﻞ ﻳـ ـﻚ ﺳـــﻄﻞ آب ﻳـ ـﺦ ﺑـــﺮ ﻫﻴﻜـ ـﻞِ ﺗﻴﻤـــﺴﺎر‬ ‫ﻣﻰﻧﺸﻴﻨﺪ‪ .‬در ذﻫـﻦ وي ﻣـﺴﺌﻠﻪ ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﺻـﻮرت ﺣـﻞ ﺷـﺪه ﺑـﻮد ﻛـﻪ‬ ‫ﺳـــﺮﮔﺮد ﺳـــﭙﻬﺮ ﺑـــﺎ ﻛـــﺎرت ﺳـــﺎواك وارد دﻳﻮاﻧـــﻪﺧﺎﻧــﺔ ﻻﻫﻴﺠـــﺎن‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮد؛ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺗﺤﻮﻳــﻞ ﻣــﻰﮔﻴــﺮد؛ و در راه ﺑﺎزﮔــﺸﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻬـﺮان دوﺑـﺎره از ﻫﻤـﺎن ﻛـﻮه او را ﭘـﺮت ﻣـﻰﻛﻨـﺪ ﭘـﺎﺋﻴﻦ‪ .‬ﺑـﻪ اﻳـﻦ‬ ‫اﻣﻴــﺪ ﻛــﻪ اﻳﻨﺒــﺎر دﻳﮕــﺮ ﺑﻤﻴــﺮد! وﻟــﻰ ﻣﺜــﻞ اﻳﻨﻜــﻪ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻧﻈــﺮ‬ ‫دﻳﮕﺮي دارد‪ .‬ﺗﻴﻤﺴﺎر ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭘﺲ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﻳﺪ وارد دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ؟‬

‫‪128‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﺑــﺎ ﺑــﻰﺣﻮﺻــﻠﮕﻰ از ﻛــﻮره در ﻣــﻰرود و ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻰ ﻛــﻪ‬ ‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﻳﺎد ﻧﺰدﻳﻚ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺣﺮف ﻋﺎدي ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻣﻬـﻢ ﻧﻴـﺴﺖ ﭼﻄـﻮر! اﮔـﺮ ﻳـﻚﺑـﺎر دﻳﮕـﺮ در اﻳﻨﻤـﻮرد و‬ ‫ﻳـ ـﺎ زن ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﺳـــﻤﻰ از ﺳـــﺎواك آورده ﺷـــﻮد ﮔـــﺰارش ﺑـــﻪ‬ ‫ﻣﻘﺎﻣﺎت ﺑﺎﻻ ﻣﻰرﺳـﺪ‪ .‬ﺣﺘـﻲ آﮔـﺎﻫﻲ ﻫـﻢ ﺑـﻪ دﻧﺒـﺎل ﻣـﺴﺌﻠﻪ اﻓﺘـﺎده‪ ،‬و‬ ‫ﺷﻤﺎ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﻴـﺪ ﺟﻠـﻮي رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ را ﺑﮕﻴﺮﻳـﺪ! ﺷـﻤﺎ ﻛـﻪ ﺣـﻖ ﻧﺪارﻳـﺪ‬ ‫»اﻣﻨﻴــﺖ ﻣﻤﻠﻜـــﺖ« را ﺑـــﻪ اﻳـــﻦ ﺳـــﺎدﮔﻲ ﺧﺪﺷـــﻪدار ﻛﻨﻴــﺪ‪ .‬ﻓﻜـــﺮ‬ ‫ﻛــﺮدهاﻳ ـﺪ اﮔــﺮ اﻳ ـﻦ آدم از دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻓــﺮار ﻛﻨــﺪ و ﺑــﻪ ﮔــﺮوهﻫــﺎي‬ ‫ﻛﻤﻮﻧﻴــﺴﺘﻰ ﺑﭙﻴﻮﻧــﺪد‪ ،‬ﻳــﺎ از ﻛــﺸﻮر ﺧــﺎرج ﺷــﺪه ﺑــﺮاي ﺧﺒﺮﻧﮕــﺎران‬ ‫در ﻣﻄﺒﻮﻋـــﺎت ﻏـــﺮب ﻣﻴـــﺪانداري ﻛﻨـــﺪ ﭼـــﻪ ﺷـــﺮاﻳﻄﻰ درﺳـــﺖ‬ ‫ﻣﻰﺷﻮد؟‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر در ﻣــﺪت زﻣــﺎﻧﻰ ﻛــﻪ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ را ﻣــﻰﺷــﻨﺎﺧﺖ ﭼﻨ ـﻴﻦ ﺗﺤﻜــﻢ‬ ‫و اﺳــﺘﺤﻜﺎﻣﻰ ﻫﻴﭽﮕــﺎه از او ﻧﺪﻳ ـﺪه ﺑــﻮد‪ .‬ﺧﻤــﺎري اﻟﻜــﻞ‪» ،‬ﺧــﻮب‪،‬‬ ‫ﺧــﻮبﻫــﺎي« ﻛــﺸﻴﺪه‪ ،‬وﻟﻨﮕــﺎريﻫــﺎي ﻇــﺎﻫﺮي‪ ،‬ﭘــﻚﻫــﺎي ﻋﻤﻴــﻖ‬ ‫ﺑــﻪ ﺳــﻴﮕﺎرﻫﺎي ﺑﻮﮔﻨــﺪو و ‪ ...‬دﻳﮕــﺮ در ﻛــﺎر ﻧﺒــﻮد‪ ،‬اﻳﻨﺒــﺎر ﻓﺮﻳــﺎد‬ ‫ﺗﺤﻜــﻢآﻣﻴــﺰ ﻳــﻚ اﻓــﺴﺮ ﺳــﺎزﻣﺎن ﺳــﻴﺎ در ﮔــﻮشﻫــﺎي ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻃﻨــﻴﻦ‬ ‫ﻣﻲاﻧـﺪاﺧﺖ ﻛـﻪ ﺑـﺮاي ﺗﻌﻴـﻴﻦ ﺳﻴﺎﺳـﺖﻫـﺎي ﻋﻤـﻮﻣﻲ ﻛـﺸﻮر ﭘـﺎي ﺑـﻪ‬ ‫اﻳــﻦ ﻣﻤﻠﻜــﺖ ﮔﺬاﺷــﺘﻪ ﺑــﻮد! از ﺗــﺼﻮر اﻳﻨﻜــﻪ در ﭘــﺸﺖ اﻳــﻦ دﻳــﻮار‬ ‫دود و اﻟﻜﻞ آدﻣـﻲ ﺑـﺎ اﻳـﻦ ﺗﺤﻜـﻢ و ﻗﺎﻃﻌﻴـﺖ ﻗـﺎﺋﻢ ﺷـﺪه ﺑﺎﺷـﺪ‪ ،‬ﺑﻨـﺪ‬ ‫دﻟــﺶ ﺑــﻪ ﻟــﺮزه اﻓﺘــﺎد‪ ،‬وﻟــﻲ از آﻧﺠــﺎ ﻛــﻪ در ﺑﺮاﺑــﺮ اﻗﺘــﺪار و ﺗﺤﻜــﻢ‬

‫‪129‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻛﺎري ﺟـﺰ ﺳـﻼم ﻧﻈـﺎﻣﻲ ﻳـﺎد ﻧﮕﺮﻓﺘـﻪ ﺑـﻮد‪ ،‬ﺑـﻲاﺧﺘﻴـﺎر از ﺟـﺎي ﺑﻠﻨـﺪ‬ ‫ﺷﺪ‪ ،‬ﭘﺎﻫﺎ را ﻣﺤﻜﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻛﻮﺑﻴﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫ـ اﻣﺮ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ!‬ ‫ﻳﻜـــﺸﻨﺒﻪ ﻛـــﻪ از دﺳـــﺖ ﺣﺮﻛـــﺎت ﻣـــﺴﺨﺮه اﻳـــﻦ ﺗﻴﻤـــﺴﺎر زﭘﺮﺗـــﻲ‬ ‫ﻋﺼﺒﺎﻧﻰ ﺷﺪه ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺎدي ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ اداﻣﻪ ﻣﻰدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ و ﻫﻤﺴﺮش اﻣﺮوز ﻧﻮع اﻣﻨﻴﺘﻰ ‪ 10‬ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر از ﺷــﻨﻴﺪن ﺷــﻤﺎره ‪ 10‬ﺳــﺮش ﺑــﻪ دوران ﻣــﻰاﻓﺘــﺪ‪ .‬اﻳــﻦ‬ ‫ﺷــﻤﺎره ﻧــﺸﺎن ﻣــﻰدﻫــﺪ ﻛــﻪ ﻫــﺪف ﻳﻌﻨــﻰ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ و زن او ﺣﺘﻤ ـﺎً‬ ‫ﺑﺎﻳـﺪ ﻧــﺎﺑﻮد ﺷــﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ ﺣﺘــﻰ اﺛــﺮي از آنﻫــﺎ ﺑــﺎﻗﻰ ﺑﻤﺎﻧــﺪ و‬ ‫ﺑـــﺪون آﻧﻜـــﻪ اﻓـــﺮادي از ﻃـــﺮف ﺷـــﻬﺮﺑﺎﻧﻰ ﻳــﺎ ﺳـــﺎواك رﺳـــﻤﺎً در‬ ‫ارﺗﺒــﺎط ﺑــﺎ ﻗﺘــﻞ آنﻫــﺎ ﻗــﺮار ﮔﻴﺮﻧــﺪ! اﻳ ـﻦ ﺷــﻤﺎره ﻣﻌﻤــﻮﻷ در ﻣــﻮرد‬ ‫ﺷﺨــﺼﻴﺖﻫــﺎي ﺳﻴﺎﺳــﻰ ردهﻫــﺎي ﺧﻴﻠــﻰ ﺑــﺎﻻ ﻣــﻮرد اﺳــﺘﻔﺎده ﻗــﺮار‬ ‫ﻣــﻰﮔﻴــﺮد‪ .‬ﺗﻴﻤــﺴﺎر از ﺧــﻮد ﻣــﻰﭘﺮﺳــﺪ‪ » :‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﭼــﺮا ﺷــﻤﺎره‬ ‫‪ 10‬ﺷـــﺪه؟« ﻳﻜـــﺸﻨﺒﻪ ﻣﺜـــﻞ اﻳﻨﻜـــﻪ اﻳـ ـﻦ ﺳـــﺌﻮال را در ﭼـــﺸﻤﺎﻧﺶ‬ ‫ﻣــﻰﺧﻮاﻧــﺪ؛ از ﺟــﺎي ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪه‪ ،‬ﺧﺎﻛــﻪ ﺳــﻴﮕﺎرﻫﺎﺋﻰ ﻛــﻪ ﺑــﺮ‬ ‫ﻟﺒﺎﺳﺶ رﻳﺨﺘـﻪ ﻣـﻰﺗﻜﺎﻧـﺪ‪ ،‬ﺗـﻪ ﻟﻴـﻮان وﻳـﺴﻜﻰ را ﺳـﺮ ﻣـﻰﻛـﺸﺪ و ﺑـﺎ‬ ‫ﺻـــﺪاﺋﻰ ﻛـــﻪ دوﺑـــﺎره آراﻣـــﺶ ﻛـــﺴﻞﻛﻨﻨـــﺪة ﺧـــﻮد را ﺑﺎزﻳﺎﻓﺘـــﻪ‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪130‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ـ ﻋﻤﻠﻜــﺮد ﺷــﻤﺎ اﻳ ـﻦ ﻣــﺴﺌﻠﻪ را از ﻣــﻮرد ‪ 2‬ﺑــﻪ ‪ 10‬رﺳــﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣــﺮﺧﺺ‬ ‫ﻫﺴﺘﻴﺪ!‬ ‫ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﻣﺜــﻞ ﻳــﻚ آدم ﻛــﻮﻛﻰ ﺑــﻪ ﺟﺎﻧــﺐ در ﻗــﺪم ﺑــﺮ ﻣــﻰدارد و‬ ‫ﺑـــﺪون آﻧﻜـــﻪ ﻟﺒﺨﻨـــﺪ ﻫﻤﻴـــﺸﮕﻲ و ﺧﻨـــﻚ ﺧـــﻮد را ﺗﺤﻮﻳـــﻞ ﻫﻠـــﻦ‬ ‫ﺑﺪﻫــﺪ‪ ،‬در ﺑﻬــﺖ و ﺗﻌﺠــﺐ از دﺳــﺘﻪ ﮔﻠــﻰ ﻛــﻪ ﺑــﻪ آب داده ﺑــﻪ‬ ‫ﻃﺮف ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺮﻛﺰي و دﻓﺘﺮ ﺧﻮد ﺑﻪ راه ﻣﻰاﻓﺘﺪ‪.‬‬

‫٭٭٭‬ ‫ﺳـــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ اﺗﻮﻣﻮﺑﻴــﻞ ﻗﺮﻣـــﺰ رﻧـــﮓ ﺧـــﻮد را ﻛﻨـــﺎر ﺧﻴﺎﺑـــﺎن‬ ‫ﭘﺎرك ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬از ﻣﺎﺷـﻴﻦ ﭘﻴـﺎده ﺷـﺪه زﻳـﺮ ﺳـﺎﻳﺔ درﺧﺘـﺎن ﻛﻬﻨـﺴﺎل‬ ‫ﻗﺪم ﻣﻰزﻧـﺪ‪ .‬ﻫـﺮ از ﮔـﺎه ﭼـﻮن دﻳﻮاﻧﮕـﺎن از ﺧـﻮد ﭼﻴـﺰي ﻣـﻰﭘﺮﺳـﺪ‬ ‫و ﺑﻌــﺪ ﺳــﺮ را ﺑــﻪ ﻋﻼﻣــﺖ ﺗﺄﺋﻴـﺪ و ﻳـﺎ ﺗﻜــﺬﻳﺐ در ﺟﻬﺘــﻰ ﺑــﻪ ﺣﺮﻛــﺖ‬ ‫در ﻣـــﻰآورد‪ .‬ﺑـــﺮاي او ﻫﻨـــﻮز ﻣﺤـــﺮز اﺳـــﺖ ﻛـــﻪ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در‬ ‫داﺳــﺘﺎﻧﻰ ﻋﺎﺷــﻘﺎﻧﻪ اﺳ ـﻴﺮ ﺷــﺪه و اﻳﻨﻜــﻪ ﺗﻤــﺎم اﻳ ـﻦ ﻣــﺎﺟﺮا از ﻫﻤﺎﻧﺠــﺎ‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ آب ﺑﺨﻮرد‪ .‬وﻟـﻰ اﻣـﺮوز ﻣـﺴﺌﻠﻪاي ﭘـﻴﺶ آﻣـﺪه ﻛـﻪ ﻧﻤـﻰﺗﻮاﻧـﺪ‬ ‫آن را ﺑـــﻪ دﻧﺒﺎﻟـــﺔ ﺗـــﺰ ﭘﻠﻴـــﺴﻲ ﺧـــﻮد ﺑﭽـــﺴﺒﺎﻧﺪ‪ .‬اﻣـــﺮوز ﺟﻨـــﺎب‬ ‫ﺳــﺮﻫﻨﮓ‪ ،‬رﺋــﻴﺲ آﮔــﺎﻫﻰ ﺑــﻪ او ﮔﻮﺷــﺰد ﻛــﺮد ﻛــﻪ ﺑﻬﺘــﺮ اﺳــﺖ‬ ‫دﺳــﺖ از ﺗﻌﻘﻴــﺐ ﻗــﻀﻴﻪ ﺑــﺮدارد! اﻟﺒﺘــﻪ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﻣــﻰداﻧــﺪ‬ ‫ﻛــﻪ رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ دﺳــﺖ از ﺗﻌﻘﻴ ـﺐ ﻫـﻴﭻ ﻣــﺴﺌﻠﻪاي در زﻧــﺪﮔﻰ ﺑﺮﻧﺪاﺷــﺘﻪ‪،‬‬ ‫و ﺑــﺮاي ﻫﻤــﻴﻦ ﻫــﻢ ﺑــﻪ او ﮔﻔﺘــﻪ ﺑــﻮد‪» :‬ﺟــﺎﻧﻢ‪ ،‬ﻫــﻢﻗﻄــﺎر! اﻳــﻨﻬﻢ‬

‫‪131‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﺴﺌﻠﻪاي اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺑــﺎﻻﺧﺮه ﺣــﻞ ﺧﻮاﻫــﺪ ﺷــﺪ‪ .‬زﻳــﺎد ﺑــﺮ اﻳــﻦ‬ ‫ﻣﻮﺿــﻮع ﭘﺎﻓــﺸﺎري ﻧﻜــﻦ‪ .‬ﻳ ـﻚ ﻣﺮﺧــﺼﻰ ﭼﻨــﺪ ﻫﻔﺘــﻪاي ﻻزم داري‬ ‫ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﺧـﺎﻧﻢ ﺷـﻬﻼ ﭼﺮاﻏـﻲ ﺑﺮوﻳـﺪ اروﭘـﺎ ﮔـﺸﺘﻰ ﺑﺰﻧﻴـﺪ‪ ،‬ﺗﺮﺗﻴـﺐاش‬ ‫را ﺑﺮاﻳــﺖ ﻣــﻰدﻫــﻢ!« وﻟــﻲ ﻫﻤــﻴﻦ ﭘﻴــﺸﻨﻬﺎد ﻛــﺎﻓﻰ ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﺷــﻢ‬ ‫ﭘﻠﻴــﺴﻰ رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﻪ ﺷــﺪت ﺗﺤﺮﻳــﻚ ﺷــﻮد‪ .‬ﺗﻐﻴﻴــﺮ رﻓﺘــﺎر ﺟﻨــﺎب‬ ‫ﺳــﺮﻫﻨﮓ از ﻧﻈــﺮ رﺷ ـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻏﻴﺮﻗﺎﺑــﻞ ﻗﺒــﻮل ﺑــﻮد‪ .‬اﺻ ـﻼً از وﻗﺘــﻰ ﻛــﻪ‬ ‫ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺑــﻪ او ﭘﻴــﺸﻨﻬﺎد »ﻣﺮﺧــﺼﻲ« داد‪ ،‬ﻛــﺎﻣﻼً ﻋــﺼﺒﻰ‬ ‫ﺷــﺪه‪ .‬و ﺑــﻰدﻟﻴـﻞ ﻣﺜــﻞ ﺳــﮓ ﻫــﺮزه ﻣــﺮس ﺑــﻪ اﻳـﻦ و آن ﻣـﻰﭘــﺮد و‬ ‫ﻓﺤﺶﻫﺎي رﻛﻴﻚ ﻣﻰدﻫﺪ!‬ ‫آدرس ﺧﺎﻧـــﻪاي را ﻛـــﻪ ﺧـــﺎﻧﻢ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﻣـــﻮرد آن ﺻـــﺤﺒﺖ‬ ‫ﻛــﺮده ﺑــﻮد ﺑــﺎ ﻫــﺰار دردﺳــﺮ ﺑــﻪ دﺳــﺖ آورده! ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪:‬‬ ‫»ﺑﻬﺘــﺮ اﺳــﺖ ﻫــﺮ ﭼــﻪ زودﺗــﺮ از ﻣﺮﺧــﺼﻲ اﺳــﺘﻔﺎده ﻛــﺮده‪ ،‬ﺑــﺮوم‬ ‫ﺷﻤﺎل و اﻳـﻦ ﺧﺎﻧـﻪ را از ﻧﺰدﻳـﻚ ﺑﺒﻴـﻨﻢ‪ «.‬ﺑﻌـﺪ ﺑـﻪ ﻳـﺎد ﻧـﺼﻴﺤﺖﻫـﺎي‬ ‫ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﻣــﻲاﻓﺘــﺪ و ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ﻧﻜﻨــﺪ او ﻫــﻢ ﺑــﺎ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ دﺳــﺖاش ﺗــﻮي ﻳ ـﻚ ﻛﺎﺳــﻪ ﺑﺎﺷــﺪ‪ .‬ﻣﻤﻜــﻦ اﺳــﺖ ﻫــﺮ‬ ‫دو ﻗــﺼﺪ دارﻧــﺪ در اﻳــﻦ ﺧﺎﻧــﻪ ﺑــﻪ دور از ﺷــﺮ اﻫــﻞ و ﻋﻴــﺎل ﺑــﺴﺎط‬ ‫ﺧﻮﺷــﮕﺬراﻧﻲ ﺑﭙــﺎ ﻛﻨﻨــﺪ!« ﺑﻌــﺪ از ﺧــﻮد ﻣــﻲﭘﺮﺳــﺪ‪» :‬اﻳــﻦ دو از‬ ‫ﻛﺠــﺎ ﻳﻜــﺪﻳﮕﺮ را ﻣــﻰﺷﻨﺎﺳــﻨﺪ؟« در دﺳــﺖ ﻫﻤــﻴﻦ اﻓﻜــﺎر ﺷــﻴﻄﺎﻧﻲ‬ ‫اﺳــﻴﺮ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﻳــﻚﺑــﺎره ﺑــﻪ ﺧــﻮد ﻧﻬﻴﺒــﻰ زده ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪:‬‬ ‫»ﺧﺠﺎﻟــﺖ ﻧﻤــﻰﻛــﺸﻰ! اﮔــﺮ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﻫــﻢ دﺳــﺖاش ﺑــﺎ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺗــﻮي ﻳ ـﻚ ﻛﺎﺳــﻪ ﺑﺎﺷــﺪ ﻫ ـﻴﭻ ﻓﺮﻗــﻰ ﺑــﺮاي ﻳ ـﻚ اﻓــﺴﺮ‬ ‫وﻇﻴﻔــﻪ ﺷــﻨﺎس ﻧﺨﻮاﻫــﺪ ﻛ ـﺮد‪ .‬ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﻮ و اﻳ ـﻦ ﻣــﺮدك را ﻫــﺮ ﭼــﻪ‬

‫‪132‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫زودﺗــﺮ ﭘﻴـﺪا ﻛــﻦ‪ «.‬رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل اﻳــﻦ »ﻧﻬﻴــﺐ«‪ ،‬ﺳــﻮار ﻣﺎﺷـﻴﻦ‬ ‫ﺷــﺪه ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﺑــﻪ ﺳــﻮي ﺷــﻤﺎل ﺣﺮﻛــﺖ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﻣــﻲرود ﺗــﺎ‬ ‫ﺧﺎﻧــﻪاي را ﻛــﻪ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از آن ﺻــﺤﺒﺖ ﻛــﺮده ﺑــﻮد‪ ،‬در‬ ‫ﺣﻮﻣﺔ ﺷﻬﺮ ﻻﻫﻴﺠﺎن از ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﺒﻴﻨﺪ!‬ ‫ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﻫﻨــﻮز در ﺧــﻮاب اﺳــﺖ و ﺗــﺎ ﺻــﺒﺤﺪم راهدرازي در ﭘ ـﻴﺶ‬ ‫دارد‪ .‬اﺗﻮﻣﻮﺑﻴـ ـﻞ ﻗﺮﻣـــﺰ رﻧـ ـﮓِ ﺳـــﺮﮔﺮد رﺷـ ـﻴﺪﻧﻴﺎ در ﻣﻘﺎﺑـــﻞ درب‬ ‫ورودي ﻳــﻚ ﻫﺘــﻞ در ﻣﺮﻛــﺰ ﺷــﻬﺮ ﻣﺘﻮﻗــﻒ ﻣــﻰﺷــﻮد‪ .‬ﺳــﺮﮔﺮد از‬ ‫ﺷــﺪت ﺧــﺴﺘﮕﻰ ﭼــﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣــﻰﺳــﻮزد‪ ،‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ ﺑﻬﺘــﺮ‬ ‫اﺳــﺖ ﭼﻨــﺪ ﺳــﺎﻋﺖ ﺑﺨــﻮاﺑﻢ‪ .‬درﺑــﺎن ﺧــﻮابآﻟــﻮد ﻫﺘــﻞ از ﻻي‬ ‫ﭘﻠــﻚﻫــﺎي ﻧﻴﻤــﻪﺑــﺴﺘﻪ ﻳــﻚ اﻓــﺴﺮ ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ را ﻣــﻲﺑﻴﻨــﺪ ﻛــﻪ ﭘــﺎي ﺑــﻪ‬ ‫درون ﺳﺮﺳــﺮا ﮔﺬاﺷــﺘﻪ‪ ،‬دﺳــﺖ و ﭘــﺎﻳﺶ را ﮔــﻢ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ و دوان‬ ‫دوان ﺑــﻪ ﺳــﺮاغ ﻣــﺪﻳﺮ ﻛــﻪ در اﺗــﺎﻗﻲ ﻛﻮﭼــﻚ ﭘــﺸﺖ دﻓﺘــﺮ ﺧﻮاﺑﻴــﺪه‬ ‫ﻣﻰرود‪ ،‬و ﺑﺎ ﻫﻮل و ﻫﺮاس ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ! ﭘﻠﻴﺲ آﻣﺪه!‬ ‫ﺻــﺎﺣﺐ ﻫﺘــﻞ ﻛــﻪ ﻫﻔــﺖ ﭘﺎدﺷــﺎه را ﺧــﻮاب ﻣــﻰﺑﻴﻨــﺪ‪ ،‬از ﻓﺮﻳـﺎد او از‬ ‫ﺟﺎي ﻣﻰﭘﺮد!‬ ‫ـ ﭼﻰ ﺷﺪه؟‬ ‫ـ ﭘﻠﻴﺲ! ﭘﻠﻴﺲ!‬ ‫ـ ﭘﻠﻴﺲ؟!‬

‫‪133‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﭘﻴﺮﻣــﺮد ﺑــﺎ ﻟﺒــﺎس ﺧــﻮاب از رﺧﺘﺨــﻮاب ﺑﻴـﺮون ﻣــﻰﭘــﺮد‪ .‬در ﺗــﺎرﻳﻜﻰ‬ ‫ﻛﻮرﻣــﺎل ﻛﻮرﻣــﺎل ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل ﻋﻴﻨــﻚاش ﻣــﻰﮔــﺮدد و در ﻫﻤــﺎن ﺣــﺎل‬ ‫ﻣﻰﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭼﻲ ﺷﺪه؟ دزد آﻣﺪه!‬ ‫ـ ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺟﻮن! ﭘﻠﻴﺲ آﻣﺪه!‬ ‫ـ ﻣﻰداﻧﻢ ﭘﻠﻴﺲ آﻣﺪه‪ .‬ﭼﺮا آﻣﺪه؟‬ ‫در ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﺳــﺌﻮال ﺻــﺎﺣﺐﻫﺘــﻞ ﭘــﺴﺮش ﻛﻤــﻰ ﻣﻜــﺚ ﻣــﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬در‬ ‫واﻗــﻊ ﺗــﺎ ﺑــﻪ ﺣــﺎل اﻳــﻦ ﺳــﺌﻮال را از ﺧــﻮد ﻧﭙﺮﺳــﻴﺪه ﺑــﻮد‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد‬ ‫ﻣــﻰﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ﺷــﺎﻳﺪ از ﭘﻠــﻴﺲ ﺑﺎﻳــﺪ ﻣــﻰﭘﺮﺳــﻴﺪم ﭼــﺮا آﻣــﺪه‪ «.‬ﺑــﻪ‬ ‫ﻫﻤـﻴﻦ دﻟﻴـﻞ ﺑــﻪ ﺳــﺮﻋﺖ از اﺗــﺎق ﺻــﺎﺣﺐ ﻫﺘــﻞ ﺑﻴـﺮون ﻣــﻰآﻳـﺪ و در‬ ‫ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﭘﻴـﺸﺨﻮان ﭼﻬــﺮه ﺑــﻪ ﭼﻬــﺮة ﺳــﺮﮔﺮد رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻣــﻲﺷــﻮد ﻛــﻪ ﺑــﺎ‬ ‫ﭼــﺸﻤﺎﻧﻰ ﺧــﻮابآﻟــﻮد ﺑــﻪ او ﺧﻴــﺮه ﻣﺎﻧــﺪه‪ .‬از ﭼــﺸﻤﺎن ﺳــﺮﮔﺮد‬ ‫ﻣﻰﺗﺮﺳـﺪ؛ ﺳـﺌﻮال را ﻫـﻢ ﻓﺮاﻣـﻮش ﻣـﻰﻛﻨـﺪ‪ .‬در ﻧﺘﻴﺠـﻪ ﻋﻘـﺐ ﮔـﺮد‬ ‫ﻣﻰﻛﻨـﺪ ﺗـﺎ ﺑـﻪ اﺗـﺎق ﺻـﺎﺣﺐ ﻫﺘـﻞ ﺑـﺎزﮔـﺮدد‪ .‬ﺳـﺮﮔﺮد رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛـﻪ‬ ‫ﻣـــﻰﺑﻴﻨـــﺪ درﺑـــﺎن ﺑـــﺎز ﻫـــﻢ دارد در ﻣـــﻰرود ﺑـــﺎ ﺻـــﺪاﺋﻲ ﻣﺤﻜـــﻢ‬ ‫ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻳﺴﺖ!‬ ‫ﺑﻨـﺪ دل درﺑـﺎن ﭘـﺎره ﻣـﻰﺷـﻮد‪ .‬در ﺟــﺎ ﺧـﺸﻚاش ﻣـﻲزﻧـﺪ‪ .‬ﺑﻌـﺪ ﺑــﺎ‬ ‫ﺣﺎﻟﺘﻰ ﻧﺰار روي ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﺳﺮﮔﺮد ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪه ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪134‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺑﻠﻪ!‬ ‫ـ اﺗﺎق داري!‬ ‫ـ اﺗﺎق؟!‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛــﻪ از ﺷــﺪت ﻋــﺼﺒﺎﻧﻴﺖ آن روي ﺳــﮓاش ﺑــﺎﻻ‬ ‫آﻣﺪه ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ آره ﻣﺮﺗﻴﻜﻪ اﺗﺎق‪ .‬ﻣﮕﺮ اﻳﻨﺠﺎ ﻫﺘﻞ ﻧﻴﺴﺖ؟‬ ‫ـ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻲﺧﻮاﻳﻦ؟!‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﺎ وﺟــﻮد ﺧــﺴﺘﮕﻲ ﻓــﺮاوان ﺑــﻪ ﺳــﺨﺘﻲ ﺟﻠــﻮي ﺧﻨــﺪهاش را‬ ‫ﻣﻲﮔﻴﺮد‪.‬‬ ‫ـ ﭼﻨﺪﺗﺎ؟ ﻣﮕﺮ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ اﺗﺎق ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ؟‬ ‫ـ ﻳﻜﻲ ﻃﺒﻘﺔ اول دارﻳﻢ‪ ،‬ﺳﻪ ﺗﺎ ﻃﺒﻘﺔ دوم‪ ،‬ﺗﻮي ﺑﺎغ ﻫﻢ ‪...‬‬ ‫ـ ﺑﺴﻪ دﻳﮕﻪ! ﻳﻜﻲ از ﻫﻤﺎنﻫﺎ ﻛﻪ داري ﺑﺪه ﺑﻪ ﻣﻦ!‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد زﻳــﺮ ﻟــﺐ ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬دارﻟﻤﺠــﺎﻧﻴﻦ اﺳــﺖ اﻳﻨﺠــﺎ!«‬ ‫درﺑﺎن ﺑﺎ ذوق و ﺷﻮق روي ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ ﺳﺮﮔﺮد ﻛﺮده ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻧـﻪ داراﻟﻤﺠـﺎﻧﻴﻦ اﻳﻨﺠـﺎ ﻧﻴـﺴﺖ! اﮔـﺮ ﺑﺨـﻮاﻫﻲ دﻳﻮاﻧـﻪﺧﺎﻧـﻪ ﺑـﺮوي‪،‬‬ ‫ﺗــﻪ ﻫﻤــﻴﻦ ﺧﻴﺎﺑــﺎن ﭼﻨــﺪ ﻛﻴﻠــﻮﻣﺘﺮ ﻛــﻪ رﻓﺘــﻲ ﻣــﻲرﺳــﻲ ﺑــﻪ ﻳــﻚ در‬ ‫ﺑﺰرگ‪ ،‬زﻧﮓ ﻣﻲزﻧﻲ‪... ،‬‬

‫‪135‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ اﺣﻤﺪ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ!‬ ‫ﺻــﺎﺣﺐ ﻫﺘــﻞ ﻛــﻪ ﺑــﺎﻻﺧﺮه ﻋﻴﻨــﻚ ﺧــﻮد را ﭘﻴــﺪا ﻛــﺮده‪ ،‬ﺑــﺎ ﻟﺒــﺎس‬ ‫ﺧﻮاب ﺳﺮاﺳﻴﻤﻪ از در ﭘﺸﺘﻲ ﺳﺮوﻛﻠﻪاش ﭘﻴﺪا ﺷﺪه‪.‬‬ ‫ـــ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﻣــﻲﺑﺨــﺸﻴﺪ! ﺑﻨــﺪهزاده اﺳــﺖ! دور از ﺟــﺎن‬ ‫ﺷﻤﺎ ﺧُﻞ وﺿﻊ اﺳﺖ‪ .‬ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ!‬ ‫ـ ﻳﻚ اﺗﺎق ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻢ!‬ ‫ـــ اﻣــﺮ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴــﺪ! اﺣﻤــﺪ ﭼﻤــﺪان ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ را ﺑﺒــﺮ اﺗــﺎق‬ ‫ﺷﻤﺎرة ‪.2‬‬ ‫ـ ﭼﻤﺪان ﻧﺪارم!‬ ‫اﺣﻤــﺪ ﻛــﻪ ﺧــﻮد را آﻣــﺎده ﻣــﻲﻛــﺮد ﺗــﺎ ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل ﭼﻤــﺪان رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ‬ ‫ﺑﺮود‪ ،‬ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪن اﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ آﻧﺎً ﺑﺮﻣﻲﮔﺮدد و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺎﺑﺎﺟﻮن ﻳﺎدﺗـﻪ اون ﺧﺎﻧﻤـﻪ ﻛـﻪ ﺷـﺐ آﻣـﺪ‪ ،‬ﮔﻔـﺖ ﭼﻤـﺪان ﻧـﺪارم!‬ ‫ﺑﻌﺪ ﻫﻢ از ﭘﻠﻪﻫﺎ اﻳﻨﻄﻮر‪ ،‬اﻳﻨﻄﻮر ﻣﻲرﻓﺖ ﺑﺎﻻ! ﻳﺎدﺗﻪ؟‬ ‫اﺣﻤــﺪ‪ ،‬ﭘــﺴﺮ ﻫﺘــﻞدار در اﻳــﻦ ﻟﺤﻈــﻪ ﺷــﺮوع ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﺑــﻪ ﻗــﺮ دادن و‬ ‫ﻗﻤــﻴﺶ آﻣــﺪن‪ ،‬ﭼــﺸﻤﻜﻲ ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻣــﻲزﻧــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﺎ‬ ‫ﭼﺸﻤﺎن ﭘﻒ ﻛﺮده ﺑﻪ او ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه‪.‬‬

‫‪136‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺻـــﺎﺣﺐ ﻫﺘـــﻞ دﻳﮕـــﺮ آن روي ﺳـــﮓاش ﺑـــﺎﻻ آﻣـــﺪه‪ .‬ﺑـــﺎ ﻓﺮﻳـــﺎد‬ ‫دﻟﺨﺮاﺷــﻲ ﻛﻠﻴــﺪ اﺗــﺎق ﺷــﻤﺎرة ‪ 2‬را روي ﻣﻴــﺰ ﻣــﻲﻛﻮﺑــﺪ‪ .‬ﻳــﻚ‬ ‫ﭼﻤــﺎق ﻣــﻴﺦدار ﻛــﻪ ﭘــﺸﺖ دﻛــﻪ اﻓﺘــﺎده ﺑﺮﻣــﻲدارد و ﻣــﻲﮔــﺬارد ﺑــﻪ‬ ‫دﻧﺒــﺎل اﺣﻤــﺪ‪ .‬ﭘــﺴﺮك در را ﺑــﺎز ﻛــﺮده ﺑــﻪ ﺑــﺎغ ﻫﺘــﻞ ﻣــﻲﮔﺮﻳــﺰد و‬ ‫ﻓﺮﻳﺎدزﻧﺎن ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ واي واي ﻧــــﺠﺎت! واي واي ﻧــــﺠﺎت!‬ ‫ﻓﺮﻳﺎد ﺻﺎﺣﺐ ﻫﺘﻞ ﻫﻨﻮز از ﺣﻴﺎط ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲرﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﭘﺪرﺳــﻮﺧﺘﻪ! آﺑــﺮوي ﻣﻨــﻮ ﺑــﺮدي‪ ،‬ﻣــﻲﻛــﺸﻤﺖ‪ .‬ﻣــﻲدﻣــﺖ ﺑــﻪ‬ ‫دﻛﺘﺮ دﻳﻮاﻧﻪ ﭘﺪرﺗﻮ درﺑﻴﺎره!‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد ﻫــﻢ ﺑــﻲﺗﻮﺟــﻪ ﺑــﻪ ﺟﺮﻳﺎﻧــﺎت ﺧــﺎﻧﻮادة ﺧﻮﺷــﺒﺨﺖ‪ ،‬ﻛﻠﻴــﺪ‬ ‫اﺗــﺎق ﺷــﻤﺎرة ‪ 2‬را ﺑﺮداﺷــﺘﻪ از ﭘﻠــﻪﻫــﺎ ﺑــﺎﻻ ﻣــﻲرود‪ .‬وﻟــﻲ ﻫﻤــﺔ اﻳــﻦ‬ ‫ﺟﺮﻳﺎﻧــﺎت از ﭼــﺸﻤﺎن ﺗﻴــﺰﺑﻴﻦ ﻳﻜــﻲ از ﺳــﺎﻛﻨﺎن ﻫﺘــﻞ ﭘﻨﻬــﺎن ﻧﻤﺎﻧــﺪه‪.‬‬ ‫و زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ در ﻣﻘﺎﺑــﻞ در اﺗــﺎق ﺷــﻤﺎرة ‪ 2‬ﻣــﻲاﻳــﺴﺘﺪ‪ ،‬ﺷــﻢ‬ ‫»آﮔــﺎﻫﻲ« ﺑــﻪ او ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ ﻛــﻪ ﻻي درب اﺗــﺎق ﺷــﻤﺎرة ‪ 1‬ﺑــﺎز اﺳــﺖ!‬ ‫و در ﺗــﺎرﻳﻜﻲ ﺷــﺐ دو ﭼــﺸﻢ ﻛﻨﺠﻜــﺎوي ﻛــﻪ ﺣﺮﻛــﺎت او را زﻳــﺮ‬ ‫ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺮق‪ ،‬ﺑﺮق ﻣﻲزﻧﺪ‪.‬‬

‫‪137‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ ﺳــﺮﮔﺮد ﺑــﻪ درون اﺗــﺎق ﺧ ـﻮد ﻣــﻲﺧــﺰد و ﺻــﺪاي ﭼــﺮﺧﺶ‬ ‫ﻛﻠﻴــﺪ در ﻗﻔــﻞ ﺑــﻪ ﮔــﻮش ﻣــﻲرﺳــﺪ‪» ،‬ﻋﻠــﻲ ﺗﺮﻛــﻪ« ﻧﻴــﺰ درِ اﺗــﺎق‬ ‫ﺷــﻤﺎرة ‪ 1‬را ﺑــﻪ آراﻣــﻲ ﻣــﻲﺑﻨــﺪد‪ .‬ﺑــﺮاي او »ﺑــﺮق« ﻟﺒ ـﺎس ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ‬ ‫در ﺗــﺎرﻳﻜﻲﻫــﺎي راه ﭘﻠــﺔ ﻫﺘــﻞ ﻳــﺎدآور روزﻫــﺎي ﺗﻠــﺦ ﺑﺎزداﺷــﺘﮕﺎه‬ ‫اﺳــﺖ‪ ،‬روزﻫــﺎﺋﻲ ﻃــﻮﻻﻧﻲ ﻛــﻪ ﺳــﻨﮕﻴﻨﻲ ﺧﺎﻃﺮﻫــﺎ‪ ،‬آنﻫــﺎ را ﻫــﺮ‬ ‫روز ﻃــﻮﻻﻧﻲﺗــﺮ ﻫــﻢ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪» .‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ« ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻲاﻧﺪﻳــﺸﺪ‪،‬‬ ‫»ﻣﺜــﻞ اﻳﻨﻜــﻪ ﻫــﺰار ﺳــﺎل زﻧــﺪﮔﻲ ﻛــﺮدهام!« ﺑﻌــﺪ ﺑــﻪ ﻓﻜــﺮ ﻓــﺮو‬ ‫ﻣــﻲرود‪» .‬اﻳــﻦ ﺳــﺮﮔﺮد ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ اﻳﻨﺠــﺎ ﭼــﻪ ﻣــﻲﺧﻮاﻫــﺪ؟« ﻣﻄﻤــﺌﻦ‬ ‫اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﺑــﺎ او ﻛــﺎري ﻧــﺪارد‪ ،‬ﭼــﺮا ﻛــﻪ ﺳــﺎواﻛﻲﻫــﺎ را‬ ‫ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﻟﺒـﺎس ﺷﺨـﺼﻲ ﺑـﻪ ﺳـﺮاﻏﺶ ﻣـﻲﻓﺮﺳـﺘﺎدﻧﺪ‪ .‬ﻳـﻚ ﺑـﺎر ﭘـﺲ‬ ‫از آﻧﻜـــﻪ ﭼﻨـــﺪﻳﻦ روز در ﺑﺎزداﺷـــﺘﮕﺎه ﭘﻮﺳـــﺖ از ﺗـــﻨﺶ ﻛﻨـــﺪه‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻳﻚ ﺳﺮﻫﻨﮓ ﺳﺎواك ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻲ ﭘﺪراﻧﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬ ‫ـ ﭘﺴﺮم! ﻣﻲداﻧﻲ ﭼﺮا ﻣﺎ ﻳﻮﻧﻴﻔﻮرم ﺑﻪ ﺗﻦ ﻧﻤﻲﻛﻨﻴﻢ؟‬ ‫و ﺑﺪون آﻧﻜﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب »ﻋﻠﻲﺗﺮﻛﻪ« ﺑﻤﺎﻧﺪ‪ ،‬اداﻣﻪ داده ﺑﻮد‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺮاي اﻳﻨﻜـﻪ ﻣـﺎ ﻣﺮدﻣـﻲ ﻫـﺴﺘﻴﻢ‪ ،‬ﺑـﺮاي ﻣـﺮدم زﺣﻤـﺖ ﻣـﻲﻛـﺸﻴﻢ‪.‬‬ ‫ﺑﺮاي آﺑﺎدي اﻳﻦ ﻣﻤﻠﻜﺖ و آراﻣﺶ اﻳﻦ ﻣﺮز و ﺑﻮم ‪...‬‬ ‫و ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﺑــﺎ دﺳــﺖ ﻟــﺮزان ﻗﻄــﺮة ﺧــﻮﻧﻲ را ﻛــﻪ از‬ ‫ﺑﻴﻨــﻲاش ﺑــﻪ ﭘــﺎﺋﻴﻦ ﻣــﻲﺧــﺰد از ﭘــﺸﺖ ﻟﺒــﺎناش ﻣــﻲدزدد در دل‬

‫‪138‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬اﻳﻨﺠــﻮري ﻛــﻪ ﺣــﺮف ﻣــﻲزﻧــﻲ ﺣﺮاﻣــﺰادهﺗــﺮ از وﻗﺘــﻲ‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮي ﻛــﻪ ﻣــﺮدم را ﺑــﻪ زﻳــﺮ ﻣــﺸﺖ و ﻟﮕــﺪ ﻣــﻲﮔﻴــﺮي!« وﻟــﻲ‬ ‫اﻣــﺸﺐ ﻧــﺪاﺋﻲ در ﻗﻠــﺐ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲزﻧــﺪ ﻛــﻪ‪» ،‬ﺧﺒــﺮي‬ ‫ﺷــﺪه!« ﻗﻠــﺐ او ﻛــﻪ ﺳــﺎلﻫــﺎ در اﻧﺘﻈــﺎر ﻧــﺪاﺋﻲ از ﺟﺎﻧــﺐ اردوﮔــﺎه‬ ‫ﺷــﺮق در ﮔﻮﺷــﺔ اﻳــﻦ اﺗﺎﻗــﻚ ﭘﻮﺳــﻴﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬اﻣــﺸﺐ ﺑــﺪون ﻫــﻴﭻ‬ ‫دﻟﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﻃﭙﺶ اﻓﺘﺎده‪ .‬ﺗﻮ ﮔﻮﺋﻲ ﺧﺒﺮ ﺧﻮﺷﻲ از راه رﺳﻴﺪه‪.‬‬ ‫***‬ ‫ﻫﻨﻮز ﺗﻴـﻎ آﻓﺘـﺎب ﻧـﺰده ﻛـﻪ‪» ،‬ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ« زودﺗـﺮ از روزﻫـﺎي دﻳﮕـﺮ‬ ‫از ﻫﺘــﻞ ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ .‬دﻳــﺸﺐ از وﺣــﺸﺖ ﺳــﻴﻨﻪﺑــﻪﺳــﻴﻨﻪ ﺷــﺪن ﺑــﺎ‬ ‫ﻳـــﻚ اﻓـــﺴﺮ ﺷـــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ در داﻻنﻫـــﺎي ﻫﺘـــﻞ‪ ،‬ﺧـــﻮاب ﺑـــﺮاياش‬ ‫ﻛﺎﺑﻮس ﺷﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﺣـﺎل ﻛـﻪ ﻛـﺸﻮر ﮔـﺎم ﺑـﻪ ﮔـﺎم ﺑـﻪ ﺳـﻮي ﺑﺤـﺮان‬ ‫ﺳﻴﺎﺳــﻲ ﻣــﻲرود‪ ،‬از اﻳﻨﻜــﻪ ﺑــﻪ دﺳــﺖ ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﮔﺮﻓﺘــﺎر آﻣــﺪه‪ ،‬و‬ ‫ﻣﺄﻣﻮرﻳـــﺖاش در راه ﺗﻌـــﺎﻟﻲ اردوﮔـــﺎه ﺷـــﺮق ﻧﻴﻤـــﻪﺗﻤـــﺎم ﺑﻤﺎﻧـــﺪ‬ ‫ﻗﻠــﺐاش را ﺑــﻪ درد ﻣــﻲآورد‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﺑﻬﺘــﺮ اﺳــﺖ‬ ‫ﭼﻨــﺪ روزي ﻫﻤــﺔ ﻛــﺸﻴﻚﻫــﺎي دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ را ﺑﮕﻴــﺮم و ﻫﻤﺎﻧﺠــﺎ ﻫــﻢ‬ ‫ﺑﺨــﻮاﺑﻢ‪ «.‬ﻧﻤــﻲداﻧــﺪ اﻓــﺴﺮ آﮔــﺎﻫﻲ در اﺗــﺎق ﺑﻐﻠــﻲ او در ﻫﺘــﻞ ﺑــﻪ‬ ‫دﻧﺒﺎل ﭼﻴـﺴﺖ‪ ،‬وﻟـﻲ در دل ﺧـﺪا ﺧـﺪا ﻣـﻲﻛﻨـﺪ ﻛـﻪ ﻫـﺮ ﭼـﻪ زودﺗـﺮ‬ ‫ﺷﺮش را ﻛﻢ ﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﺑــﻪ ﺳــﻮي دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ در ﺣﺮﻛــﺖ اﺳــﺖ‪ ،‬و‬ ‫ﺑــﺎ در ورودي ﻓﻘــﻂ ﭼﻨــﺪﮔﺎم ﻓﺎﺻــﻠﻪ دارد ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﺻــﺤﻨﺔ ﻋﺠﻴﺒــﻲ‬

‫‪139‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫روﺑــﺮو ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﻓ ـﺮدي ﺗﻨﻮﻣﻨــﺪ ﺑــﺎ رﻳــﺶوﺳــﺒﻴﻞ ﻧﺘﺮاﺷــﻴﺪه و ﻣــﻮي‬ ‫ﭘﺮﻳـــــﺸﺎن و آﺷـــــﻔﺘﻪ دم در ﻧﺸـــــﺴﺘﻪ‪ .‬زﻳﺮﭘﻴﺮاﻫﻨـــــﻲ رﻛـــــﺎﺑﻲ و‬ ‫زﻳﺮﺷــﻠﻮاري راهراه ﺑــﺮ ﺗــﻦ دارد‪ ،‬و ﺑــﺮ ﺻــﻮرتاش آراﻳــﺶ زﻧﺎﻧــﺔ‬ ‫ﺗﻨــﺪي ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢ ﻣــﻲﺧــﻮرد‪ .‬ﻣﺎﺗﻴــﻚ ﻗﺮﻣﺰرﻧــﮓ او از ﭼﻨــﺪ ﻣﺘــﺮي‬ ‫در ﺑــﺮق آﻓﺘــﺎب ﺻــﺒﺤﮕﺎﻫﻲ ﻋــﻴﻦ ﻣــﺎه ﺷــﺐ ﭼﻬــﺎرده ﻣــﻲدرﺧــﺸﺪ‪.‬‬ ‫و ﻛـــﺮمﭘﻮدرﻫـــﺎﺋﻲ ﻛـــﻪ ﺑـــﻪ ﺻـــﻮرت زده‪ ،‬ﺷـــﻴﺎر ﻋﻤﻴﻘـــﻲ را ﻛـــﻪ‬ ‫درﮔﻮﻧــﺔ راﺳــﺖ او دﻳــﺪه ﻣــﻲﺷــﻮد ﺑﻴــﺸﺘﺮ ﺑــﻪ ﻧﻤــﺎﻳﺶ ﻣــﻲﮔــﺬارد‪.‬‬ ‫ﻓــﺮد ﺗﻨﻮﻣﻨــﺪ ﺳــﺨﺖ ﺑــﻪ ﺧــﻮد ﻣــﻲﭘﻴﭽــﺪ‪ ،‬ﮔﻮﻳــﺎ درد ﻣــﻲﻛــﺸﺪ؛ ﺑــﻪ‬ ‫ﭘﺸﻢﻫـﺎي ﺳـﻴﻨﻪاش ﭼﻨـﮓ ﻣـﻲزﻧـﺪ‪ ،‬و ﻣﺜـﻞ دﺧﺘﺮﺑﭽـﻪﻫـﺎ ﭘـﺸﺖ ﺳـﺮ‬ ‫ﻫـــﻢ ﺟﻴـــﻎ ﻣـــﻲﻛـــﺸﺪ‪ .‬ﻋﻠـــﻲﺗﺮﻛـــﻪ در دﻳﻮاﻧـــﻪﺧﺎﻧـــﻪ ﻣﻨـــﺎﻇﺮ و‬ ‫رﺧــﺪادﻫﺎي ﻋﺠﻴــﺐ ﻛــﻢ ﻧﺪﻳــﺪه‪ ،‬وﻟــﻲ اﻳــﻦ ﺻــﺤﻨﻪ ﺣﺘــﻲ ﺑــﺮاي او‬ ‫ﻫــﻢ ﺗــﺎزﮔﻲ دارد‪ .‬ﺑــﺎ ﻧﮕــﺎﻫﻲ ﻛﺎرﺷﻨﺎﺳــﺎﻧﻪ ﺑــﻪ ﻓــﺮد ﺗﻨﻮﻣﻨــﺪ ﺧﻴــﺮه‬ ‫ﻣﻲﺷﻮد‪ ،‬و ﺑﺎ ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻓﺮاوان ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪» :‬ﭼﻪ دﻳﻮاﻧﻪاي!«‬ ‫ﺷــﺮاﻳﻂ اﻣﻨﻴﺘــﻲ ﻛــﻪ ﭘــﺲ از دﻳــﺪار ﺟﻨــﺎب ﻓﺮﻣﺎﻧــﺪه ﺑــﺎ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ‬ ‫اﺿــﻄﺮاري ﺷــﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬اﻟﺰاﻣـﺎً ﻣــﻲﺑﺎﻳــﺴﺖ اﻧﺘﻘــﺎل ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﻪ‬ ‫درون دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ را ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل آورد‪ .‬ﺧــﺼﻮﺻﺎً ﻛــﻪ ﻧــﺎآراﻣﻲﻫــﺎ در‬ ‫ﻛــﺸﻮر ﺷــﺪت ﮔﺮﻓﺘــﻪ و ﻫﻴــﺎﻫﻮي ﺷــﺒﺎﻧﻪ در ﺑﻌــﻀﻲ ﺷــﻬﺮﻫﺎ ﺑــﻪ راه‬ ‫اﻓﺘــﺎده‪ .‬از روزي ﻛــﻪ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﺑــﺮ ﺳــﺮ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ داد و ﻓﺮﻳــﺎد ﺑــﻪ‬ ‫راه اﻧــﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﺗﻴﻤــﺴﺎر ﺷــﺐﻫــﺎ از ﺗــﺮس ﺑﻠــﺸﻮﻳﻚﻫــﺎ ﺧــﻮاباش‬ ‫ﻧﻤـــﻲﺑـــﺮد‪ .‬واﺣـــﺪﻫﺎي ﻋﻤﻠﻴـــﺎﺗﻲ ﺳـــﺎواك ﺑـــﺮاي ورود ﺳـــﺮﻫﻨﮓ‬ ‫ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﻪ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ و ﻗﺘــﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ ﻧﻘــﺸﻪﻫــﺎي ﻣﺨﺘﻠــﻒ‬

‫‪140‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫اراﺋــﻪ ﻛــﺮده ﺑﻮدﻧــﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ ﻛﺎرﺷﻨﺎﺳــﺎن ﻫﻤﮕــﻲ ﻣﻌﺘﻘــﺪ ﺑﻮدﻧــﺪ ﻛــﻪ‬ ‫ﺑﻬﺘــﺮﻳﻦ راه ﺟــﺎ زدن ﻋﻨــﺼﺮ ﻧﻔــﻮذي ﺑــﻪ ﻋﻨــﻮان ﻳــﻚ دﻳﻮاﻧــﺔ ﺑــﻲﺧﻄــﺮ‬ ‫اﺳــــﺖ‪ .‬دﻳﻮاﻧــــﻪاي ﺑــــﺪون ﻛــــﺎرت ﺷﻨﺎﺳــــﺎﺋﻲ‪ ،‬ﺑــــﺪون ﻧــــﺎم و‬ ‫ﻣﺸﺨــﺼﺎت‪ ،‬و ﺧﻼﺻــﻪ ﺑــﺪون ﻫــﻴﭻ ﻣــﺪرﻛﻲ ﻛــﻪ او را ﺑــﻪ ﺳــﺎواك‬ ‫و ﻧﻴﺮوﻫــﺎي اﻧﺘﻈــﺎﻣﻲ ﻣﺮﺑــﻮط ﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ اﻳــﻦ وﺟــﻮد‪ ،‬ﭘﻮﺷــﺎﻧﺪن ﻟﺒــﺎس‬ ‫زﻧﺎﻧــﻪ ﺑــﺮ اﻧــﺪام ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﻛــﺎر ﻣــﺸﻜﻠﻲ ﺑــﻮد‪ ،‬در ﻫﻴﭽﻴــﻚ از‬ ‫ﻓﺮوﺷﮕﺎهﻫﺎي ﻟﺒـﺎس زﻧﺎﻧـﻪ ﭼﻴـﺰي ﭘﻴـﺪا ﻧـﺸﺪ ﺗـﺎ ﺳـﺮﻫﻨﮓ ﺳـﭙﻬﺮ را ﺑـﺎ‬ ‫آن ﻋــﻀﻼت ﭘــﻴﭻدرﭘــﻴﭻ و ﮔــﺮدن ﻛﻠﻔــﺖ ﺑﺘــﻮان در آن ﻓﺮوﻛــﺮد‪.‬‬ ‫ﺗــﺎ اﻳﻨﻜــﻪ‪ ،‬ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﺑــﺎ ﺷــﻨﺎﺧﺘﻲ ﻛــﻪ از اﻫﻤﻴــﺖ ﻧﻘــﺶ زﻳﺮﭘﻴــﺮاﻫﻦ‬ ‫رﻛـــﺎﺑﻲ و زﻳﺮﺷـــﻠﻮاري راهراه در ﻓﺮﻫﻨـــﮓ اﻳﺮاﻧﻴـــﺎن داﺷـــﺖ‪ ،‬اﻳـــﻦ‬ ‫ﻣــﺪل را ﭘﻴــﺸﻨﻬﺎد ﻛــﺮد‪ ،‬ﻣــﺪﻟﻲ ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﺳــﺮﻋﺖ از ﻃــﺮف ﺟﻨــﺎب‬ ‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺪة ﺳﺎواك ﻧﻴﺰ ﻣﻮرد ﺗﺼﻮﻳﺐ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬ ‫اﻧﺘﻘــﺎل ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﺎ اﻳــﻦ ﻇــﺎﻫﺮ ﻋﺠﻴــﺐ و ﻏﺮﻳــﺐ ﺑــﻪ درون‬ ‫ﺣــﺼﺎر داراﻟﻤﺠــﺎﻧﻴﻦ ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﻛــﻪ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻧﻴــﺰ ﺣــﺪس زده ﺑــﻮد‬ ‫ﺑــﺪون ﻫــﻴﭻ اﺷــﻜﺎﻟﻲ ﺻــﻮرت ﮔﺮﻓــﺖ‪ .‬از ﻫﻤــﺎن ﻟﺤﻈــﺎت ﻧﺨــﺴﺖ‪،‬‬ ‫ﺗﻤـــﺎﻣﻲ دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن اﺣﺘـــﺮام ﻓـــﻮقاﻟﻌـــﺎدهاي ﺑـــﺮاي ﺗـــﺎزه وارد ﻗﺎﺋـــﻞ‬ ‫ﺷــﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ از اﻳﻔــﺎي ﻧﻘــﺶ ﺧــﻮد ﺧﻴﻠــﻲ راﺿــﻲ ﺑــﻮد‪،‬‬ ‫ﻫــﺮ ﮔــﺎه دوﺳــﺖ داﺷــﺖ ﻋﺮﺑــﺪه ﻣــﻲﻛــﺸﻴﺪ‪ ،‬ﺧــﻮد را اﻳﻨــﻮر و آﻧــﻮر‬ ‫ﻣـــﻲزد‪ ،‬و زﻣﺎﻧﻴﻜـــﻪ ﺧـــﺴﺘﻪ ﻣـــﻲﺷـــﺪ در ﻟﺒـــﺎس ﺷـــﻮاﻟﻴﺔ ﻣﺤﺘـــﺮم‬ ‫ﻓﺮوﻣــﻲاﻓﺘــﺎد‪ .‬ﺣــﺴﺎب ﺑــﻪ ﻛــﺴﻲ ﭘــﺲ ﻧﻤــﻲداد‪ .‬اﮔــﺮ ﻫــﻢ ﺧﻴﻠــﻲ‬ ‫ﻧﺎراﺣــﺖ ﻣــﻲﺷــﺪ‪ ،‬ﻳﻜــﻲ از آن ﻣــﺸﺖﻫــﺎي آﻫﻨــﻴﻦ ﺣﻮاﻟــﺔ ﭼﺎﻧــﺔ‬

‫‪141‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫دﻳﻮاﻧــﺔ ﻧﮕــﻮنﺑﺨﺘــﻲ ﻣــﻲﻛــﺮد ﻛــﻪ در اﻃــﺮاﻓﺶ ﻣــﻲﺟﻨﺒﻴــﺪ‪ .‬ﻃــﻲ‬ ‫ﻳﻜـــﻲ دو روز‪ ،‬ﺣﺘـــﻲ ﺑـــﺮق دﻳـــﻮاﻧﮕﻲ ﻧﻴـــﺰ در ﭼـــﺸﻤﺎن ﺳـــﺮﻫﻨﮓ‬ ‫ﺳــﭙﻬﺮ ﺷــﺮوع ﺑــﻪ درﺧــﺸﻴﺪن ﻛــﺮده ﺑــﻮد‪ .‬ﺟﻨــﺎب رﺋــﻴﺲ ﺷﺨــﺼﺎً‬ ‫اﺣــﻮاﻻت اﻳــﻦ ﺑﻴﻤــﺎر ﻋﺠﻴــﺐ را دﻧﺒــﺎل ﻣــﻲﻛــﺮد‪ ،‬و در ﮔــﺰارش‬ ‫ﻣﻔــﺼﻠﻲ دﻳــﻮاﻧﮕﻲ و ﺟﻨــﻮن ﺧــﺸﻮﻧﺖ وي را ﻣــﻮرد ﺗﺄﺋﻴــﺪ ﻋﻠﻤــﻲ‬ ‫ﻗــــﺮار داده ﺑــــﻮد‪ .‬ﻫﻤــــﺔ دﻳﻮاﻧﮕــــﺎن ﺑــــﻪ ﺗــــﺎزهوار ﻣــــﻲﮔﻔﺘﻨــــﺪ‬ ‫ﺳ ـﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ‪ ،‬و ﺑــﺎﻻﺧﺮه دﻛﺘﺮﻫــﺎ ﻫــﻢ ﭘﺮوﻧــﺪة ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ را‬ ‫ﺑﺎ ﻫﻤـﻴﻦ اﺳـﻢ ﺑـﻪ ﺛﺒـﺖ رﺳـﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﺗﺮﺗﻴـﺐ ﺳـﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـﻲ در‬ ‫ﻋــﺮض ﭼﻨــﺪ روز ﺗﺒــﺪﻳﻞ ﺷــﺪ ﺑــﻪ ﻋــﻀﻮي ﻓﻌــﺎل از ﺟﺎﻣﻌــﺔ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن‬ ‫ﻻﻫﻴﺠﺎن‪.‬‬ ‫ﭘــﺲ از ﺗــﺸﻜﻴﻞ ﭘﺮوﻧــﺪه‪ ،‬رﺋــﻴﺲ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز را ﺑــﻪ‬ ‫ﮔﻮﺷــــﻪ ﻛــــﺸﺎﻧﺪ و ﮔﻔــــﺖ‪» :‬ﺳــــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــــﻲ ﺑﻴﻤــــﺎر اﺳــــﺖ؛‬ ‫ﻛﺎرﻫــﺎياش ﺑﻌــﻀﻲ اوﻗــﺎت ﺑــﻪ آدمﻫــﺎي ﻋــﺎدي ﻣــﻲﻣﺎﻧــﺪ‪ .‬اول‬ ‫ﻣــﺸﻜﻮك ﺷــﺪه ﺑــﻮدم ﻛــﻪ ﺷــﺎﻳﺪ ﻓــﻴﻠﻢ ﺑــﺎزي ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ ﺑﻌــﺪ‬ ‫دﻳـــﺪم ﻧـــﻪ! اﻳـــﻦ ﻣـــﺮدك دﻳﻮاﻧــﺔ واﻗﻌـــﻲ اﺳـــﺖ‪ .‬ﭼﻨﺪﺷﺨـــﺼﻴﺘﻲ‬ ‫اﺳــﺖ؛ ﻣﻮاﻇــﺐ ﺑﺎﺷــﻴﺪ! ﺷــﺎﻳﺪ ﺧﻄﺮﻧــﺎك ﺑﺎﺷــﺪ‪ «.‬از آﻧﺠــﺎ ﻛــﻪ‬ ‫ﻋﻠﻲﺗﺮﻛﻪ اوﻟﻴﻦ ﻛـﺴﻲ ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﺳـﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـﻲ ﺑﺮﺧـﻮرد ﭼﻬـﺮه ﺑـﻪ‬ ‫ﭼﻬــﺮه داﺷــﺖ‪ ،‬از ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺗــﺎ ﺟﻨــﺎب رﺋــﻴﺲ ﻫﻤﮕــﻲ او‬ ‫و ﺑﻴﻤــﺎر ﺟﺪﻳــﺪ را در ذﻫــﻦﺷــﺎن ﺑــﻪ ﻫــﻢ ﻣــﺮﺗﺒﻂ ﻛــﺮده ﺑﻮدﻧــﺪ‪ .‬ﻫــﺮ‬ ‫ﻛــﺲ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ را در ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﻣــﻲدﻳــﺪ ﺑــﻲاﺧﺘﻴــﺎر ﺑــﻪ ﻳــﺎد‬ ‫ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻣــﻲاﻓﺘــﺎد‪ .‬و ﺣﺘــﻲ دﻛﺘــﺮ ﺳﻠﺤــﺸﻮر ﻫــﻢ ﺧــﻮد را ﻣﻠــﺰم‬

‫‪142‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﻲدﻳــﺪ ﻛــﻪ ﺗﻤ ـﺎﻣﻲ اﻃﻼﻋــﺎت در ﺑــﺎرة ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ را در اﺧﺘﻴــﺎر‬ ‫ﻋﻠﻲﺗﺮﻛﻪ ﻗﺮار دﻫﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺮﻫﻨﮓ ﺳﭙﻬﺮ ﻫﻢ ﺑـﻪ ﻧﻮﺑـﺔ ﺧـﻮد ﺗﻮاﻧـﺴﺘﻪ ﺑـﻮد ﺑـﺎ دﻳﻮاﻧـﻪﺑـﺎزي ﺑـﻪ ﻫـﺮ‬ ‫ﮔﻮﺷـــﺔ ﺗﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن ﺳـــﺮ ﺑﺰﻧـــﺪ‪ .‬ﻫﻤـــﺔ اﺗـــﺎقﻫـــﺎ‪ ،‬ﻧﻬـــﺎرﺧﻮري‪،‬‬ ‫آﺷـــﭙﺰﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺗﻮاﻟـــﺖﻫـــﺎي زﻧﺎﻧـــﻪ و ﻣﺮداﻧـــﻪ‪ ،‬اﺗـــﺎقﻫـــﺎي ﻣﻌﺎﻳﻨـــﻪ‪،‬‬ ‫ﺑﻬــﺪاري ﻫﻤــﻪ و ﻫﻤــﻪ را ﺧــﻮب ﻣــﻲﺷــﻨﺎﺧﺖ‪ .‬و از آﻧﺠــﺎ ﻛــﻪ دﻳﻮاﻧــﻪ‬ ‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻛـﺴﻲ ﻛـﺎري ﺑـﺎ او ﻧﺪاﺷـﺖ‪ .‬در ﻋـﺮض ﭼﻨـﺪ روز ﻓﻬﻤﻴـﺪ ﻛـﻪ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻛﺠــﺎ ﺧﻮاﺑﺎﻧــﺪهاﻧــﺪ‪ ،‬و ﻃــﻲ ﻫﻤــﻴﻦ ﻣــﺪت اﺣــﺴﺎس‬ ‫اﺣﺘـــﺮام دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن ﺑـــﻪ ﺗـــﺪرﻳﺞ رﻧـــﮓ ﺗـــﺮس و وﺣـــﺸﺖ از او‬ ‫ﻣــﻲﮔﺮﻓــﺖ‪ .‬ﺧــﺸﻮﻧﺖ رﻓﺘــﺎرش ﻫﻤــﻪ را ﺗﺮﺳــﺎﻧﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬ﺣﺘــﻲ‬ ‫ﺟﻨــﺎب رﺋــﻴﺲ از او ﻣــﻲﺗﺮﺳــﻴﺪ‪ .‬دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﺳــﺎواﻛﻲﻫــﺎ را‬ ‫ﺧـــﻮب ﻣـــﻲﺷـــﻨﺎﺧﺖ‪ ،‬و ﻧﻤـــﻲﻓﻬﻤﻴـــﺪ ﭼـــﺮا در دﻳـــﻮاﻧﮕﻲﻫـــﺎي‬ ‫ﺳـﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﭼﻴــﺰي ﻣــﻲﺑﻴﻨــﺪ ﻛــﻪ ﭘﻴﻮﺳــﺘﻪ او را ﺑــﻪ ﻳــﺎد ﺳــﺎواﻛﻲﻫــﺎ‬ ‫ﻣــﻲاﻧــﺪازد‪ .‬از ﺧــﻮدش ﺧﻨــﺪهاش ﮔﺮﻓﺘ ـﻪ ﺑــﻮد‪ ،‬و ﻫــﺮ ﺑــﺎر ﻛــﻪ اﻳــﻦ‬ ‫ﻣــﺴﺌﻠﻪ را ﺣﻼﺟــﻲ ﻣــﻲﻛــﺮد‪ ،‬ارﺗﺒــﺎﻃﻲ ﺑــﻴﻦ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﺑــﺎ‬ ‫ﺳـــﺎواك ﻧﻤـــﻲﻳﺎﻓـــﺖ‪ .‬ﺗـــﺎ اﻳﻨﻜـــﻪ ﻳـــﻚ روز ﺑـــﺮ ﺣـــﺴﺐ اﺗﻔـــﺎق‬ ‫ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ را ﻫﻨﮕــﺎم دﻳﻮاﻧــﻪﺑــﺎزيﻫــﺎي ﻣﻌﻤــﻮل ﻛﻨــﺎر ﺗﺨــﺖ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻏــﺎﻓﻠﮕﻴﺮ ﻛــﺮد‪ ،‬اﻳﻨﺠــﺎ ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ‬ ‫ﺣﺴﺎﺑﻲ ﻣﺸﻜﻮك ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪143‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﭼﻨـﺪ روزي ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺗﺤــﺖ ﻣﻌﺎﻟﺠــﻪ ﻗـﺮار داﺷــﺖ‪ ،‬وﻟــﻲ‬ ‫ﻫﻨــﻮز از ﻛﻮﻣــﺎ ﺧــﺎرج ﻧــﺸﺪه ﺑــﻮد‪ .‬دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز آن روز ﻛــﺸﻒ‬ ‫ﻛــﺮده ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﺑﺠــﺎي ﻓﻮﺗﺒــﺎل ﺑــﺎ ﻫــﻢﻗﻄــﺎران و‬ ‫ﭘﻴﻨــﮓﭘﻮﻧــﮓ و واﻟﻴﺒــﺎل ﻣﺮﺗــﺐ ﺣــﻮاﻟﻲ ﺗﺨــﺖ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﻳﻨــﻮر و‬ ‫آﻧـــﻮر ﻣـــﻲرود‪ .‬ﺳـــﻜﻴﻨﻪ ﻫـــﻢ ﺳـــﺎواﻛﻲ ﻗـــﺎﺑﻠﻲ ﺑـــﻮد؛ ﺧﻴﻠـــﻲ زود‬ ‫ﻓﻬﻤﻴــﺪ ﻛــﻪ ﻃــﺮف ﺑــﻪ رﻓﺘــﺎرش ﻣــﺸﻜﻮك ﺷــﺪه‪ .‬از اﻳــﻦ ﺑــﻪ ﺑﻌــﺪ‬ ‫ﻳــﻚ ﺑــﺎزي ﺷــﻄﺮﻧﺞ ﺣــﺴﺎس ﺑــﻴﻦ او و دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﺷــﺮوع ﺷــﺪ‪.‬‬ ‫ﻋﻠﻲﺗﺮﻛـﻪ ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﻧﺘﻴﺠـﻪ رﺳـﻴﺪ ﻛـﻪ ارﺗﺠـﺎع و ﻧﻴﺮوﻫـﺎي اﻣﭙﺮﻳﺎﻟﻴـﺴﺘﻲ‬ ‫ﻗــﺼﺪ دارﻧــﺪ ﻣﺒــﺎرز راه ﻛــﺎرﮔﺮ و ﺳــﻔﻴﺮ اردوﮔــﺎه ﺷــﺮق را ﺑــﻪ ﻗﺘــﻞ‬ ‫رﺳـــﺎﻧﺪه‪ ،‬اﻧﻘـــﻼب ﺧﻠـــﻖﻫـــﺎي ﺳـــﺘﻤﺪﻳﺪه را ﻣﺘﻮﻗـــﻒ ﻛﻨﻨـــﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺮﻫﻨﮓ ﺳـﭙﻬﺮ ﻫـﻢ ﻛـﻪ از ﭘﺮوﻧـﺪة اﻣﻨﻴﺘـﻲ ﺳـﺮﻓﺮاز ﺑـﻲﺧﺒـﺮ ﺑـﻮد‪ ،‬او‬ ‫را ﻳــﻚ دﻛﺘــﺮ ﺷﻬﺮﺳــﺘﺎﻧﻲ ﻓــﻀﻮل ﻣــﻲدﻳــﺪ ﻛــﻪ ﻣــﻲﺧﻮاﻫــﺪ از ﻫﻤــﻪ‬ ‫ﭼﻴــﺰ ﺳــﺮ در ﺑﻴــﺎورد و ﭼــﻮب ﻻي ﭼــﺮخ اﻣﻨﻴــﺖ ﻛــﺸﻮر ﺑﮕــﺬارد‪.‬‬ ‫از اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑـﺮاي ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ ﻣـﺴﺠﻞ ﺷـﺪه ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﺳـﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـﻲ‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪ ﻧﻴــﺴﺖ؛ ﺗﻤــﺎم ﻣــﺪت زاغﺳــﻴﺎه ﻣــﺮﻳﺾ ﺟﺪﻳــﺪ را ﭼــﻮب‬ ‫ﻣﻲزد‪.‬‬ ‫***‬ ‫دود ﺳــﻴﮕﺎر ﺑــﺮگ ﻓــﻀﺎي اﺗــﺎق را ﭘﻮﺷــﺎﻧﺪه؛ ﺻــﺪاي ﺗَــﺮقﺗَــﺮق‬ ‫ﻳﺦ ﻫﺎﺋﻲ ﻛﻪ ﺑـﻪ دﻳـﻮارة ﻟﻴـﻮان ﻛﺮﻳـﺴﺘﺎل »ﻳﻜـﺸﻨﺒﻪ« ﻣـﻲﺧـﻮرد ﮔـﻮش‬ ‫را ﻧــﻮازش ﻣــﻲدﻫ ـﺪ‪ .‬دو ﻣــﺄﻣﻮر ﺳــﺎواك ﺑــﺎ ﻟﺒــﺎسﻫــﺎي ﻣﺒــﺪل ﻛﻨــﺎر‬ ‫در اﻳــﺴﺘﺎده‪ ،‬و ﻋــﻴﻦ اﺳــﺒﻲ ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﻧﻌــﻞﺑﻨــﺪش زل ﺑﺰﻧــﺪ ﺑــﻪ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ‬

‫‪144‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺧﻴــﺮه ﻣﺎﻧــﺪهاﻧــﺪ‪ .‬ﭘﻠــﻚ ﺑــﺮ ﻫــﻢ ﻧﻤــﻲزﻧﻨــﺪ‪ .‬ﻟﺒــﺎسﻫــﺎﺋﻲ ﻣﻨــﺪرس و‬ ‫ﭘــﺎرهﭘــﺎره ﺑــﺮ ﺗــﻦ دارﻧــﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ ﻳﺎدﺷــﺎن رﻓﺘــﻪ ﺳ ـﺎﻋﺖﻫــﺎي ﺳــﻴﻜﻮي‬ ‫ﻧﻮﺋﻲ را ﻛـﻪ ﺑـﻪ دﺳـﺖ ﻛـﺮدهاﻧـﺪ ﭘﻨﻬـﺎن دارﻧـﺪ؛ ﺑـﺎ ﻫـﺮ ﺣﺮﻛـﺖ ﻧـﻮر‬ ‫آﻓﺘﺎب ﺑﺮق ﺳـﺎﻋﺖﻫـﺎ را ﺑـﺮ دﻳﻮارﻫـﺎ ﻣـﻲدواﻧـﺪ‪ .‬ﺑﺮآﻣـﺪﮔﻲ اﺳـﻠﺤﺔ‬ ‫ﻛﻤﺮي از زﻳﺮ ﻛـﺖ ﻳﻜـﻲ از آنﻫـﺎ ﺑـﻪ وﺿـﻮح ﺑـﻪ ﭼـﺸﻢ ﻣـﻲﺧـﻮرد؛‬ ‫و آن دﻳﮕﺮي ﻣﺮﺗﺐ ﮔﺮدناش را ﺑﺎ دﺳﺖ ﭼﭗ ﻣﻲﺧﺎراﻧﺪ‪.‬‬ ‫ـ ﺧــــﻮب‪ ،‬ﺧـــﻮب!‬ ‫ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻣﺜــﻞ ﺗــﺎرزنﻫــﺎﺋﻲ ﻛــﻪ ﻗﺒــﻞ از ﺷــﺮوع آﻫﻨــﮓ ﭼﻨــﺪ ﻧــﺖ‬ ‫ﻣــﻲزﻧﻨــﺪ ﺗــﺎ ﻛــﻮك ﺳــﺎز را آزﻣــﺎﻳﺶ ﻛــﺮده ﺑﺎﺷــﻨﺪ‪ ،‬ﻳــﻚ ﺟﻔــﺖ‬ ‫»ﺧــﻮب« ﺣــﺴﺎﺑﻲ ﺗﺤﻮﻳــﻞ ﻣــﻲدﻫ ـﺪ‪ .‬و از آﻧﺠــﺎ ﻛــﻪ ﻛــﻮك ﺳــﺎز ﺑــﻪ‬ ‫ﻧﻈﺮش ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻲآﻳﺪ‪ ،‬ﺷﺮوع ﻣﻲﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﻮاﺧﺘﻦ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ زن ﺗﻨﻬــﺎﺋﻲ اﺳــﺖ؛ ﻣــﺎدر ﺷــﻮﻫﺮش ﺑــﺎ اوﺳــﺖ‪.‬‬ ‫ﻧــــــﻪ؟ اﮔــﺮ دزد ﺑﻴﺎﻳــﺪ و ﻗــﺎﻟﻲ و ﻗﺎﻟﻴﭽــﻪ اﻳــﻦ زن ﺗﻨﻬــﺎ را ﺑــﺪزدد‪،‬‬ ‫ﻣﻤﻜـــﻦ اﺳـــﺖ ﺧـــﺎﻧﻢ از ﺧـــﻮدش ﻋﻜـــﺲاﻟﻌﻤﻠـ ـﻲ ﻧـــﺸﺎن ﺑﺪﻫـــﺪ‪،‬‬ ‫ﻧــــﻪ؟ دزد ﻫـﻢ ﻣﺠﺒـﻮر ﻣـﻲﺷـﻮد ﺑـﺮاي ﺣﻔـﻆ ﺧـﻮدش ﻛﻠـﻚ او را‬ ‫ﺑﻜﻨﺪ‪ ،‬ﻧــــﻪ؟‬ ‫ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﺳــﺌﻮال ﻧﻤــﻲﻛﻨــﺪ؛ ﺟــﻮاب ﻣــﻲدﻫ ـﺪ‪ .‬ﺻــﺪاي ﻣﺴﺘــﺸﺮق در‬ ‫ﮔــﻮشاش ﻣــﻲﺧﻮاﻧــﺪ‪» :‬اﻳﺮاﻧ ـﻲﻫــﺎ ﻋﺎﺷــﻖ دو ﭼﻴﺰﻧــﺪ‪ ،‬ﻃــﻼ و ﻗــﺎﻟﻲ‪.‬‬

‫‪145‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫اﮔــﺮ ﻓﻜــﺮ ﻛﻨﻨــﺪ ﻃــﻼ و ﻗــﺎﻟﻲﺷــﺎن در ﺧﻄــﺮ اﺳــﺖ دﺳــﺖ ﺑــﻪ ﻫــﺮ‬ ‫ﻛــﺎري ﻣــﻲزﻧﻨــﺪ‪ «.‬ﭘﺮوﻧــﺪة ﮔــﺰارش ﺳــﺎواك ﻛــﻪ دل و رودهاش‬ ‫روي ﻣﻴــﺰ ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ وﻟــﻮ ﺷــﺪه ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ دو ﻣــﺎه ﭘــﻴﺶ‬ ‫ﭼﻨــﺪ ﻃﺎﻗــﻪ ﻓــﺮش رﻳــﺰﻧﻘــﺶ وﮔﺮاﻧﻘﻴﻤــﺖ ﺗﺒﺮﻳــﺰ ﺧﺮﻳــﺪه‪ .‬ﭘــﺲ دزد‬ ‫ﻣــﻲﺗﻮاﻧــﺪ ﺑ ـﻪ ﻃﻤــﻊ اﻳــﻦﻫــﺎ ﺑﻴﺎﻳــﺪ‪ ،‬و اﺗﻔﺎﻗــﺎﺗﻲ در ﺧﺎﻧــﺔ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ‪ .‬ﺳـﺎواﻛﻲﻫـﺎ ﺳـﺮاﭘﺎ ﮔـﻮشاﻧـﺪ‪ ،‬درسﺷـﺎن را ﺧـﻮب ﺑﻠﺪﻧـﺪ؛‬ ‫ﺟــﺮأت ﻧﻤــﻲﻛﻨﻨــﺪ ﺣــﺮف ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ را ﻗﻄــﻊ ﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬ﻣــﺮدي ﻛــﻪ‬ ‫ﮔﺮدناش را ﻣﻲﺧﺎراﻧﺪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺟﺴﺎرت ﻛﺮده و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻓﺮشﻫﺎ را ﻣﻲدزدﻧﺪ!‬ ‫ـ آﻓـــــــﺮﻳﻦ!‬ ‫ـ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﻢ ﺑﺎ دزدﻫﺎ درﮔﻴﺮ ﺷﺪه ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻣﻲرﺳﺪ!‬ ‫ـ اﺣﺴــﻨﺖ!‬ ‫ـ ﻓﺮشﻫﺎ رو ﭼﻜﺎر ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ؟‬ ‫ﺻــﺪاي ﻣﺴﺘــﺸﺮق در ﮔــﻮش ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻣــﻲﭘﻴﭽــﺪ‪» :‬ﺑــﺮاي اﻳﺮاﻧــﻲﻫــﺎ‬ ‫ﻫﻤــﻪ ﭼﻴــﺰ را ﺑﺎﻳــﺪ ﺗﻮﺿــﻴﺢ ﺑــﺪﻫﻲ‪ ،‬اﺻــﻼً ﺣﻮﺻــﻠﺔ ﻓﻜــﺮ ﻛــﺮدن‬ ‫ﻧﺪارﻧــﺪ‪ .‬ﻓﻜــﺮ ﻛــﺮدن را اﺗــﻼف وﻗــﺖ ﻣــﻲداﻧﻨــﺪ‪ .‬ﻟــﺬت ﺑــﺰرگ‬ ‫زﻧــﺪﮔﻲ آنﻫــﺎ ﻓﺮﻣــﺎﻧﺒﺮداري اﺳــﺖ‪ .‬اﮔــﺮ ﻓﺮﻣــﺎن ﺑــﺪﻫﻲ ﻛــﻪ ﻓﻜــﺮ‬ ‫ﻛﻨﻨـــﺪ از ﺗـــﻮ ﻣﺘﻨﻔـــﺮ ﻣـــﻲﺷـــﻮﻧﺪ‪ .‬ﻓﻘـــﻂ ﺑـــﻪ آنﻫـــﺎ دﺳـــﺘﻮر ﺑـــﺪه‪.‬‬ ‫ﺧﻮﺷــﺤﺎل ﻣــﻲﺷــﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺗــﺮا ﺳــﺘﺎﻳﺶ ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ ،‬ﻣﺠــﺴﻤﻪات را ‪«...‬‬

‫‪146‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﮔﻠــﻮ ﺻــﺎف ﻛــﺮده و ﺑــﺎ ﺻــﺪاي رﺳــﺎي ﻳــﻚ ﻓﺮﻣﺎﻧــﺪة‬ ‫ﻋﻤﻠﻴﺎﺗﻲ ﻋﺮﺑﺪه ﻣﻲﻛﺸﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻓﺮشﻫﺎ ﻣﻲﺑﺮﻧـﺪ ﺑـﻪ ﻣـﺎلﺧـﺮ ﻣـﻲﻓﺮوﺷـﻨﺪ؛ ﻧـﺸﺎﻧﻲ ﻣـﺎلﺧـﺮ را ﻫـﻢ‬ ‫ﻣــﻲدﻫﻨــﺪ ﺑــﻪ آﮔــﺎﻫﻲ ﺗــﺎ ﺑــﺮود و ﻓــﺮشﻫــﺎ را ﭘﻴــﺪا ﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑﻘﻴــﻪ ﻗــﻀﻴﻪ‬ ‫ﻫﻢ ﺑﻪ آﮔﺎﻫﻲ ﻣﺮﺑﻮط ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﺪ؟!‬ ‫ﻟﺒﺨﻨـﺪ رﺿــﺎﻳﺖ ﺑـﺮ ﻟــﺐ ﺳـﺎواﻛﻲﻫــﺎ ﻣـﻲدود‪ .‬ﻳﻜــﺸﻨﺒﻪ ﻫـﻢ ﮔــﻴﻼس‬ ‫وﻳــﺴﻜﻲ را ﻳــﻚﻧﻔــﺲ ﺳــﺮ ﻛــﺸﻴﺪه‪ ،‬ﺑــﻪ زﺑــﺎن اﻧﮕﻠﻴــﺴﻲ ﭼﻨــﺪ ﺗــﺎ‬ ‫ﻓﺤــﺶ ﭼــﺎرواداري ﻧﺜــﺎر زﻣــﻴﻦ و زﻣــﺎن ﻣــﻲﻛﻨـﺪ‪ ،‬و ﺑــﺎ ﺻــﺪاي ﺑﻠﻨــﺪ‬ ‫ﺗﺸﺮ ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣـُــــﺮﺧﺺاﻳﺪ!‬ ‫دو ﺳــﺎواﻛﻲ ﺗﻌﻈﻴﻤــﻲ ﻛــﺮده‪ ،‬ﻋﻘــﺐ ﻋﻘــﺐ از در ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲروﻧــﺪ و‬ ‫ﺑــﺎ ﻫِﻠِــﻦ ﻣﻨــﺸﻲ ﻣﺴﺘــﺸﺎري ﺑﺮﺧــﻮرد ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻫﻨــﻮز ﺑــﺎ آن‬ ‫آداﻣــﺲ ﻳــﻚﻣﻨــﻲ ﻛــﻪ در دﻫــﺎن اﻧﺪاﺧﺘــﻪ ﻣــﺸﻐﻮل ور رﻓــﺘﻦ اﺳــﺖ‪.‬‬ ‫ﻫِﻠِــﻦ در ﭘﺎﺳــﺦ ﺑــﻪ ﻟﺒﺨﻨــﺪ ﺷــﻴﺮﻳﻨﻲ ﻛــﻪ ﺻــﻮرت ﺳــﺎواﻛﻲﻫــﺎ را‬ ‫ﻧﻘــﺎﺷ ـﻲ ﻛــﺮده‪ ،‬ﻧﮕــﺎه ﺗﻤــﺴﺨﺮآﻣﻴﺰ و ﺗﻨــﺪي ﺗﺤﻮﻳــﻞﺷــﺎن ﻣــﻲدﻫــﺪ‪.‬‬ ‫از روزي ﻛــﻪ ﭘــﺎي ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﻣﻤﻠﻜــﺖ ﮔﺬاﺷــﺘﻪ از ﻫــﺮ ﭼــﻪ ﻣــﺮد اﺳــﺖ‬ ‫ﺑﻴــﺰار ﺷــﺪه‪ .‬زﻳــﺮ ﻟــﺐ ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬اﻳــﻦ اﻳﺮاﻧــﻲﻫــﺎي ﺗﺮﺳــﻮ و‬ ‫وﺣــﺸﻲ! ﻋــﻴﻦ ﺳــﮓ ﻻس و وﻟﮕــﺮد ﺻــﺒﺢ ﺗــﺎ ﺷــﺐ دﻧﺒــﺎل زنﻫــﺎ‬

‫‪147‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﻟﻪﻟﻪ ﻣﻲزﻧﻦ‪ ،‬ﺷﺐﻫـﺎ ﻫـﻢ ﻳـﺎ ﻧﻤـﺎز ﻣـﻲﺧـﻮﻧﻦ‪ ،‬ﻳـﺎ ﻗﺮﺑـﻮنﺻـﺪﻗﺔ ﻧﻨـﻪ‬ ‫ﺟــﺎنﺷــﺎن ﻣــﻲروﻧــﺪ‪ ،‬ﻳــﺎ ﺑــﺎ رﻓﻘــﺎ ﻛﻨــﺎر ﻣﻨﻘــﻞ ﺗﺮﻳــﺎك ﭘﻴﮋاﻣــﺎ‬ ‫ﻣــﻲﭘﻮﺷــﻨﺪ و ﺗــﺎ ﺻــﺒﺢ ﭼــﺮت ﻣــﻲزﻧﻨــﺪ؛ ﺑﻌــﻀﻲﻫﺎﺷــﻮن ﻫــﻢ ﻫــﺮ دو‬ ‫ﻛــﺎر را ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ «.‬ﻫِﻠِــﻦ ﺑــﺎ ﺧــﻮدش ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬اﮔــﺮ اﻳــﻦ ﺣﻘــﻮق‬ ‫ﻛﻼن را ﺑـﻪ ﻣـﻦ ﻧﻤـﻲدادﻧـﺪ ﻳـﻚ دﻗﻴﻘـﻪ ﺗـﻮي اﻳـﻦ ﻛﺜﺎﻓـﺖداﻧـﻲ ﺑﻨـﺪ‬ ‫ﻧﻤــﻲﺷــﺪم‪ .‬در اﻳــﻦ ﻣﻤﻠﻜــﺖ آدم زﻧــﺪﮔﻲ ﻧﻤــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻣﺨــﺼﻮص‬ ‫ﻫﻢ اﻳـﻦﻫﺎﺳـﺖ‪ «.‬ﻫﻠـﻦ در ﺣﺎﻟﻴﻜـﻪ ﺑـﺎ اﻳـﻦ اﻓﻜـﺎر دﺳـﺖ ﺑـﻪ ﮔﺮﻳﺒـﺎن‬ ‫اﺳــﺖ ﺑــﻪ ﺳــﺎواﻛﻲﻫــﺎ ﺧﻴــﺮه ﻣﺎﻧــﺪه و ﻧﮕــﺎﻫﺶ ﻫــﺮ ﻟﺤﻈــﻪ ﺗﻨــﺪﺗﺮ و‬ ‫ﺳﺨﺖﺗﺮ ﻣﻲﺷـﻮد‪ ،‬ﺗـﺎ ﺟـﺎﺋﻲ ﻛـﻪ ﻫـﺮ دو ﺳـﺎواﻛﻲ ﺗـﺮش ﻣـﻲﻛﻨﻨـﺪ‪،‬‬ ‫و ﺑﺪون ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﻲ از در ﺑﻴﺮون ﻣﻲروﻧﺪ‪.‬‬ ‫***‬ ‫ـ دﻳﺸﺐ ﺻﺪاي اﻧﻘﻼب را ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ؟‬ ‫ـــ ﻧــﻪ ﺑــﺎ ﺧــﺎﻧﻢ و ﺑﭽــﻪﻫــﺎ رﻓﺘــﻪ ﺑــﻮدﻳﻢ دﻫــﺎت اﻃــﺮاف‪ .‬ﻛــﺪام‬ ‫اﻧﻘﻼب؟ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﻮد ﻣﮕﺮ؟‬ ‫ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﺗــﺎزه ﻓﻬﻤﻴــﺪ ﻛــﻪ ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﺑــﻪ ﺧــﻮدش اﺟــﺎزه‬ ‫داده از اﻧﻘﻼب ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ‪ .‬ﺑﻨﺪ دﻟﺶ ﭘﺎره ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬ ‫ـ اﻳﻦ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎت ﭼﻴﻪ ﻣﻲﮔﻲ ﺳﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن؟ اﻧﻘﻼب ﭼﻴﻪ‪.‬‬ ‫ﺳﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻟﻬﺠﺔ ﺗﻨﺪ ﺷﻤﺎﻟﻲ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪148‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ـ ﺳــﺮﻛﺎرﺟﺎن! اﻋﻠﻴﺤــﻀﺮت ﺧﻮدﺷــﻮن در ﺗﻠﻮﻳﺰﻳــﻮن ﮔﻔﺘ ـﻪ ﺑــﻮدن‬ ‫ﺻــــﺪاي اﻧﻘــــﻼب رو ﺷــــﻨﻴﺪن‪ .‬ﻣــــﻦ ﻛــــﻪ زﺑــــﺎﻧﻢ ﻻل از اﻳــــﻦ‬ ‫ﮔﻪﺧﻮريﻫﺎ ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ‪.‬‬ ‫ـ ﺣﺎﻻ اﻳﻦ ﺻﺪاي اﻧﻘﻼب ﭼﻲ ﻫﺴﺖ؟‬ ‫ـ واﷲ ﺗـﺎ اوﻧﺠـﺎ ﻛـﻪ ﻣـﻦ ﻓﻬﻤﻴـﺪم‪ ،‬ﺷـﺐ ﻛـﻪ ﻣﻴـﺸﻪ ﭼﻨـﺪ ﻧﻔـﺮ ﻣﻴـﺮن‬ ‫ﺑﺎﻻي ﭘﺸﺖﺑﺎم اﷲ اﻛﺒﺮ ﻣﻲﺧﻮﻧﻦ!‬ ‫ـ ﺧﻮب ﻛﻪ ﭼﻲ ﺑﺸﻪ!‬ ‫ـ ﺣﻜﻮﻣﺖ اﺳﻼﻣﻲ ﻣﻲﺧﻮان!‬ ‫ـ ﻣﮕﺮ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻣﺎ اﺳﻼﻣﻲ ﻧﻴﺴﺖ؟‬ ‫ـ واﷲ از ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﭘﻨﻬﻮن‪ ،‬اوﻧﻮ ﻣﻦ ﻧﻤﻲدوﻧﻢ!‬ ‫ﺳـــﺮﻛﺎر اﺳـــﺘﻮار ﻛـــﻪ از اﻳـــﻦ ﻣﻜﺎﻟﻤـــﻪ ﺣﻮﺻـــﻠﻪاش ﺳـــﺮ رﻓﺘـــﻪ‪،‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن را ﺑــﺎ اﻧﻘــﻼب در ﺣﻴــﺎط رﻫــﺎ ﻛــﺮده‪ ،‬ﺑــﻪ ﭘــﺸﺖ ﻣﻴــﺰ‬ ‫ﭘﺎﺳــﮕﺎه ﻣــﻲﺧــﺰد و ﻣﺤﻜــﻢ ﺑــﺮ ﺻــﻨﺪﻟﻲ ﻣــﻲﻧــﺸﻴﻨﺪ‪ .‬ﺻــﻨﺪﻟﻲ ﻛﻬﻨــﺔ‬ ‫ﻟﻬـــﺴﺘﺎﻧﻲ زﻳـــﺮ ﺳـــﻨﮕﻴﻨﻲ ﻫﻴﻜـــﻞاش ﺑـــﺮاي ﻫـــﺰارﻣﻴﻦ ﺑـــﺎر ﻧﺎﻟـــﺔ‬ ‫ﺟــﺎنﺳــﻮزي ﺗﺤﻮﻳــﻞ ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ ﻓﻜــﺮ و ذﻛــﺮ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار‬ ‫ﺟـــﺎي دﻳﮕـــﺮي اﺳـــﺖ‪ .‬ﻛﺎﻏـــﺬﻫﺎي روي ﻣﻴـــﺰ را اﻳﻨـــﻮر و آﻧـــﻮر‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﭼﻨــﺪ ﻧﺎﻣــﺔ اداري ﺑــﻲاﻫﻤﻴــﺖ رﺳــﻴﺪه‪ .‬وﻟــﻲ ﻫﻨــﻮز ﻣﺮﻛــﺰ‬ ‫در ﻣــﻮرد وﺿــﻌﻴﺖ دﻳﻮاﻧــﻪاي ﻛــﻪ ﺧــﻮدش را ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ ﺟــﺎ‬ ‫زده دﺳـــﺘﻮري ﻧﻔﺮﺳـــﺘﺎده‪ .‬دﻟـــﺶ ﺑـــﻪ ﺷـــﻮر اﻓﺘـــﺎده‪ ،‬ﺑـــﺎ ﺧـــﻮدش‬ ‫ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬اﮔــﺮ اﻳــﻦ ﻣــﺮدك واﻗﻌ ـﺎً ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ ﺑﺎﺷــﺪ ﭼــﻲ؟«‬ ‫ﺑﻌﺪ زﻳـﺮ ﻟـﺐ ﭘـﻮزﺧﻨـﺪي ﻣـﻲزﻧـﺪ و ﺑـﻪ ﺷـﻮﺧﻲ ﻣـﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» :‬ﺗـﻮ ﻫـﻢ‬

‫‪149‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫اﻧﻘﻼب ﻛـﺮدي ﺳـﺮﻛﺎر!« ﺑـﺎ اﻳﻨﺤـﺎل ﻓﻜـﺮ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ ﺑـﺪ ﻧﻴـﺴﺖ ﺳـﺮي‬ ‫ﺑﻪ دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ ﺑﺰﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺳﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﺟﻴﭗ رو آﻣﺎده ﻛﻦ ﺑﺮﻳﻢ ﻳﻪ ﺳﺮ دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ!‬ ‫ـ ﺑﭽﺸﻢ ﺳﺮﻛﺎر!‬ ‫ﺟﻴـــﭗ ﭘﺎﺳـــﮕﺎه از در دﻳﻮاﻧـــﻪﺧﺎﻧـــﻪ وارد ﻣـــﻲﺷـــﻮد‪ .‬ﺑـــﻪ ﺳـــﻮي‬ ‫ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺮﻛــﺰي رﻫــﺴﭙﺎر ﺷــﺪه‪ ،‬و ﭼــﺮخﻫــﺎياش ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻲ‬ ‫ﺧــﺸﻚ ﺑــﺮ ﺷــﻦﻫــﺎي ﻣﺤﻮﻃــﻪ ﻣــﻲدود‪ .‬ﻃﺒــﻖ ﻣﻌﻤــﻮل ﻟــﺸﻜﺮي از‬ ‫ﻛﻨﺠﻜــﺎوان و دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﻫﻠﻬﻠــﻪﻛﻨــﺎن در اﻃــﺮاف ﺟﻴــﭗ ﻣــﻲدوﻧــﺪ و‬ ‫ﺷــﻮر و ﻫﻴﺠــﺎن ﻓﺮاواﻧــﻲ ﺑﭙــﺎ ﺷــﺪه‪ .‬ﺑﺠــﺰ ﻓــﻮﻟﻜﺲ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ‪،‬‬ ‫ﺟﻴــﭗ ﺗﻨﻬــﺎ وﺳــﻴﻠﺔ ﻧﻘﻠﻴــﻪ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺷــﺎﻧﺲ ورود ﺑــﻪ درون ﻣﺤﻮﻃــﻪ‬ ‫را دارد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤـﻴﻦ دﻟﻴـﻞ ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﻧـﻮﻋﻲ آﺗﺮاﻛـﺴﻴﻮن ﻫﻤﻴـﺸﻪ ﻣـﻮرد‬ ‫اﺳــﺘﻘﺒﺎل ﻫﻤﮕــﺎﻧﻲ ﻗــﺮار ﻣــﻲﮔﻴــﺮد‪ .‬وﻟــﻲ ﭘــﺲ از ﻣــﺎﺟﺮاي ﺟــﺮ‬ ‫ﺧـــﻮردن ﺑﺮزﻧـــﺖ ﺟﻴـــﭗ‪ ،‬ﺳـــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻛـــﻪ از دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن دل‬ ‫ﺧﻮﺷــﻲ ﻧﺪاﺷــﺖ‪ ،‬وﺣــﺸﺖ ﻋﻈﻴﻤــﻲ از اﻳﻨــﺎن ﭘﻴــﺪا ﻛــﺮده‪ .‬آﺷــﻜﺎرا‬ ‫رﻧــﮓ از رﺧــﺴﺎرش ﭘﺮﻳــﺪه‪ ،‬دﺳــﺘﭙﺎﭼﻪ ﺷــﺪه و ﭼــﺸﻤﺎناش دو دو‬ ‫ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ .‬در ﻋــﻮض ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﻫﻤﻴــﺸﻪ از اﻳــﻦ ﺑــﺎغ ﺧﻮﺷــﺶ‬ ‫آﻣﺪه‪ .‬در ﻫﺮ ﻓﺮﺻـﺘﻲ ﺑـﻪ ﺳـﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻣـﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» :‬اﻳـﻦ ﺑـﺎغ ﺧﻴﻠـﻲ‬ ‫ﺧــﺮم و ﺷــﺎداﺑﻪ؛ دﻟــﻢ ﻣــﻲﺧــﻮاد ﺧــﺪا ﭼﻨــﻴﻦ ﺑــﺎﻏﻲ ﻧــﺼﻴﺐام ﻛﻨــﻪ!«‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻫــﻢ ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﺟــﻮاب داده‪» :‬اﻟﺒﺘــﻪ ﺳــﺮﻛﺎرﺟﺎن‪ ،‬ﺑــﺪون‬ ‫اﻳــﻦ دﻳﻮاﻧــﻪﻫــﺎش‪ ،‬ﻫــﺎ!« ﺟﻴــﭗ در ﺑﺮاﺑــﺮ ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣــﻲاﻳــﺴﺘﺪ و‬

‫‪150‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﭘﻴــﺎده ﺷــﺪه‪ ،‬ﺑــﻪ ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ ﻣﻨﺘﻈــﺮش‬ ‫ﺑﻤﺎﻧــﺪ‪ .‬ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن آﻧـﺎً ﻳــﻚ زﻧﺠﻴــﺮ ﺑﻠﻨــﺪ ﻛــﻪ از ﻗﺒــﻞ آﻣــﺎده ﻛــﺮده‬ ‫ﺑــﻪ دﺳــﺖ ﻣــﻲﮔﻴــﺮد و در اﻃــﺮاف ﺟﻴــﭗ ﺑــﻪ ﺣﺎﻟــﺖ ﺗــﺪاﻓﻌﻲ ﺷــﺮوع‬ ‫ﺑــﻪ ﮔــﺸﺖزﻧــﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻫــﺮ از ﮔــﺎه ﻫــﻢ ﺑﺨﻴــﻪﻫــﺎﺋﻲ ﻛــﻪ ﭘﻴﻨــﻪدوز‬ ‫ﻣﺤﻠﻪ ﺑﻪ ﺑﺮزﻧﺖ زده ﺑـﺎ دﺳـﺖ ﺑﺮرﺳـﻲ ﻛـﺮده‪ ،‬ﭼﻨـﺪ ﺿـﺮﺑﻪ ﺑـﺎ زﻧﺠﻴـﺮ‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻠﮕﻴـﺮ ﺟﻴـﭗ ﻣـﻲﻛﻮﺑـﺪ‪ ،‬ﺑـﺎ اﻳﻨﻜـﺎر ﺻـﺪاي ﮔﻮﺷﺨﺮاﺷـﻲ اﻳﺠـﺎد‬ ‫ﻣﻲﺷﻮد‪ ،‬و ﻛﻨﺠﻜﺎوﻫﺎ را از ﻧﺰدﻳﻚ ﺷﺪن ﻣﻨﺼﺮف ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺧﻤــﺎري ﺳــﺮﻇﻬﺮ ﺑــﺪﺟﻮر ﺑــﻪ ﺟــﺎن آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ اﻓﺘــﺎده‪ .‬ﭘــﺸﺖ ﻣﻴــﺰ‬ ‫ﻧﺸــﺴﺘﻪ و ﺑــﻪ ﻛﺎﻏــﺬﻫﺎ ﺧﻴــﺮه ﻣﺎﻧــﺪه‪ .‬ﺳــﻴﮕﺎري ﺑــﺮ ﻟــﺐ دارد‪ ،‬وﻟــﻲ‬ ‫ﭘــﻚ ﻧﻤــﻲزﻧــﺪ‪ .‬ﺻــﻮرﺗﺶ را در دود ﺳــﻴﮕﺎر ﭘﻨﻬــﺎن ﻛــﺮده‪ ،‬و ﺑــﻪ‬ ‫ﻋــﺎدت ﻫﻤﻴــﺸﮕﻲ ﻓﻴﻠﺘــﺮ را ﺑــﺎ ﻏــﻴﻆ در دﻫــﺎن ﻣ ـﻲﺟــﻮد‪ .‬رﺧــﺴﺎرش‬ ‫ﻣﻬﺘــﺎﺑﻲ ﺷــﺪه‪ ،‬و داﻧــﻪﻫــﺎي درﺷــﺖ ﻋــﺮق از ﺳــﺮوﻛﻮﻟﺶ ﺳــﺮازﻳﺮ‬ ‫اﺳﺖ‪ .‬دﻳـﺸﺐ ﻣـﺸﻐﻮل ﭼـﺮت زدن ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﻫﻴـﺎﻫﻮي اﷲاﻛﺒـﺮ ﻳـﻚ‬ ‫ﻣﺘــﺮ او را از ﺟــﺎ ﭘﺮاﻧــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ﻋﺠﻠــﻪ ﺑــﻪ ﺣﻴــﺎط دوﻳــﺪ‪ .‬اول ﻓﻜــﺮ ﻛــﺮد‬ ‫ﺳــﺮ ﻛﻮﭼــﻪ دﻋــﻮا ﺷــﺪه‪ ،‬ﺑﻌــﺪ دﻳــﺪ ﺻــﺪا ﺑﻴــﺸﺘﺮ از دﻋــﻮاي ﻋــﺎدي‬ ‫اﺳــﺖ‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﮔﻔــﺖ ﺣﺘﻤــﺎً دﻫــﺎﺗﻲﻫــﺎ ﺳــﺮ زﻣــﻴﻦ و آب ﺑــﺎ ﻫــﻢ‬ ‫ﻛﺘــﻚﻛــﺎري ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ وﻗﺘــﻲ دﻳــﺪ دو ﺗــﺎ از دﺧﺘﺮﻫــﺎي‬ ‫آﺗــﺸﭙﺎرة ﻣﺤﻠــﻪ روي ﭘــﺸﺖﺑــﺎم رﻓﺘــﻪ و ﻏــﺶﻏــﺶ ﻣــﻲﺧﻨﺪﻧــﺪ و ﻫــﻲ‬ ‫اﷲاﻛﺒــﺮ ﻣــﻲﮔﻮﻳﻨــﺪ‪ ،‬ﺷــﺴﺘﺶاش ﺧﺒــﺮدار ﺷــﺪ‪» :‬ﺑــﺎﻻﺧﺮه اﻳــﻦ‬ ‫ﺗــﻮدهايﻫــﺎ ﻛــﺎر ﺧﻮدﺷــﻮن رو ﻛــﺮدن! ﻣﻤﻠﻜــﺖ ﻛﻤﻮﻧﻴــﺴﺘﻲ ﺷــﺪ و‬ ‫رﻓــﺖ!« ﻓﻜــﺮ اﻳﻨﻜــﻪ ﻛﻤﻮﻧﻴــﺴﺖﻫــﺎ از راه رﺳــﻴﺪهاﻧــﺪ‪ ،‬در ﻋــﺎﻟﻢ‬

‫‪151‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻧــﺸﺌﮕﻲ زاﻧﻮﻫــﺎياش را ﺳــﺴﺖ ﻛــﺮده ﺑــﻮد‪ .‬روي ﺳــﻜﻮي ﺑﺎﻏﭽــﻪ‬ ‫ﻧﺸـــﺴﺖ و از ﺷـــﺪت وﺣـــﺸﺖ ﺻـــﻮرﺗﺶ را در ﻣﻴـــﺎن دو دﺳـــﺖ‬ ‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣـﺪﺗﻲ در ﻫﻤـﺎن ﺣـﺎل ﺑـﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧـﺪ‪ ،‬وﻟـﻲ ﺑـﺎ ﺷـﺪت ﮔـﺮﻓﺘﻦ‬ ‫ﻋﺮﺑــﺪة اﷲاﻛﺒــﺮ دﺧﺘﺮﻫــﺎي ﻫﻤــﺴﺎﻳﻪ‪ ،‬دﻛﺘــﺮ زاﻧــﻮ ﺑــﺮ زﻣــﻴﻦ زده‪،‬‬ ‫دﺳــﺖﻫــﺎياش را ﺑــﻪ آﺳــﻤﺎن ﺑــﺮد و از ﺻــﻤﻴﻢ ﻗﻠــﺐ ﻓﺮﻳــﺎد ﻛــﺸﻴﺪ‪:‬‬ ‫»اﷲاﻛﺒــﺮ! اﷲاﻛﺒــﺮ!« ﺑﻌــﺪ ﻫــﻢ اﺿــﺎﻓﻪ ﻛــﺮد‪» ،‬ﻣﮕــﺮ اﻣــﺎم ﺣــﺴﻴﻦ ﺑــﻪ‬ ‫دادﻣــﺎن ﺑﺮﺳــﺪ‪ «.‬وﻟــﻲ ﺻــﺪاياش در ﻫﻤﻬﻤــﺔ ﺗﻴﺮﻫــﻮاﺋﻲ و ﺟﻴــﻎوﻳــﻎ‬ ‫ﻫﻤﺴﺎﻳﻪﻫﺎ ﮔﻢ ﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺑـﺎ ﺗﺠﺮﺑــﻪاي ﻛــﻪ دﻳــﺸﺐ از ﺳــﺮ ﮔﺬراﻧـﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ اﺻـﻼً‬ ‫در وﺿـــﻌﻴﺘﻲ ﻧﻴـــﺴﺖ ﻛـــﻪ ﻓﻜـــﺮ و ذﻛـــﺮش ﻛـــﺎر ﻛﻨـــﺪ‪ .‬ﺧـــﺴﺘﻪ و‬ ‫ﻋــﺼﺒﻲ اﺳــﺖ‪ ،‬ﭘــﺸﺖ ﻣﻴــﺰ ﻛــﻪ ﻧﺸــﺴﺘﻪ‪ ،‬ﭘﺎﺷــﻨﺔ ﻛﻔــﺶﻫــﺎياش را ﺑــﺎ‬ ‫ﺳــﺮﻋﺖ و ﺑــﻪ ﺻــﻮرت ﻏﻴﺮﻋﻤــﺪي ﺑــﺮ زﻣــﻴﻦ ﻣــﻲﻛﻮﺑــﺪ‪ ،‬و ﺻــﺪاي‬ ‫ﺗــﻖﺗــﻖ ﭘﺎﺷــﻨﻪﻫــﺎ ﺳــﻜﻮت ﺑــﺎغ را ﻛــﻪ از ﭘﻨﺠــﺮه ﺑــﻪ درون اﺗــﺎق‬ ‫ﻣــﻲﺧــﺰد ﻣــﻲﺷــﻜﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ در ﺑــﺎز ﻣــﻲﺷ ـﻮد‪ ،‬دﻛﺘــﺮ ﺑــﺎ دﻳــﺪن‬ ‫ﺳﺮﻛﺎراﺳــﺘﻮار ﻛــﻪ ﭘﻠــﻪﻫــﺎ را دوﺗــﺎ ﻳﻜــﻲ ﭘــﺸﺖ ﺳــﺮﮔﺬارده ﺑــﻮد و‬ ‫ﻫــﻦﻫــﻦﻛﻨــﺎن ﺑــﻪ دﻓﺘــﺮ او رﺳــﻴﺪه ﺑــﻮد در ﺟــﺎ ﺧــﺸﻚاش ﻣــﻲزﻧ ـﺪ!‬ ‫ﻓﻜـــﺮ اﻳﻨﻜـــﻪ ﺳـــﺮﻛﺎر اﺳـــﺘﻮار ﺧﺒـــﺮ ﻣﻬﻤـــﻲ از ﺗﺮورﻳـــﺴﺖ ﺑـــﺴﺘﺮي‬ ‫ﺑــﺮاياش آورده ﺑﺎﺷــﺪ ﺳــﻨﺎرﻳﻮي وﺣــﺸﺖ ﺷــﺐ ﮔﺬﺷــﺘﻪ را ﻛﺎﻣــﻞ‬ ‫ﻛـــﺮده‪ .‬ﺳـــﻴﮕﺎر روﺷـــﻦ را از ﻟـــﺐاش روي ﭘﺮوﻧـــﺪهﻫـــﺎي ﻣﻴـــﺰ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﻣﻲﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬

‫‪152‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺳﺮﻛﺎر ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺷﺪه؟!‬ ‫ـــ ﻫﻴﭽــﻲ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ اوﻣــﺪم ﺑﺒﻴﻨــﻴﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ در ﭼــﻪ‬ ‫وﺿﻌﻲ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ـ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪة ﻣﺠﻠﺲ!‬ ‫ـ ـ ﻫﻤــﻮن دﻳﻮﻧــﻪ رو ﻣــﻲﮔــﻢ دﻳﮕــﻪ! ﻫﻤــﻮن ﻛــﻪ ﺑــﺎ زﻧﺠﻴــﺮ آوردم‬ ‫ﺧﺪﻣﺖﺗﻮن!‬ ‫ـ آﻫﺎ! ﻧﻤﺎﻳﻨﺪة ﻣﺠﻠﺲ! اون ﺗﺮورﻳﺴﺖ ﻛﻤﻮﻧﻴﺴﺖ رو ﻣﻲﮔﻴﻦ!‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺗــﻪ دل ﺧــﺪا را ﺷــﻜﺮ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻣــﺮﻳﺾ را‬ ‫ﺑــﺴﺘﺮي ﻛــﺮده‪ .‬اﮔــﺮ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را در آن ﺷــﺮاﻳﻂ‬ ‫ﻣــﻲدﻳــﺪ ﻣﻤﻜــﻦ ﺑــﻮد ﮔﺮﻓﺘــﺎري ﺑــﺮاﻳﺶ درﺳــﺖ ﺑــﺸﻮد‪ .‬ﺑــﺎ ﺧﻨــﺪهاي‬ ‫ﻛﻢرﻧﮓ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺑﺴﺘﺮياش ﻛﺮدﻳﻢ دﻳﮕﻪ!‬ ‫ـ ﺑﺴﺘﺮي؟ ﭼﻪ ﻣﺮﺿﻲ داﺷﺖ!‬ ‫ــ ﻣــﻲدوﻧﻴــﺪ ﺳــﺮﻛﺎر ﺑﻌــﻀﻲ وﻗــﺖﻫــﺎ ﺣﺘــﻲ ﭘﺰﺷــﻜﺎن ﻫــﻢ ﺑـﻪ اﺳــﺮار‬ ‫اﻣــﺮاض دﺳــﺖ ﭘﻴــﺪا ﻧﻤــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ ﺑﻌــﺪ از دو روز ﺑﺮرﺳــﻲ دﻗﻴــﻖ‬ ‫و آزﻣﺎﻳــﺸﺎت ﭘﻴﭽﻴــﺪه ﻣﺘﻮﺟــﻪ ﺷــﺪم ﻛــﻪ اﻳــﻦ ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ ﻣــﺎ ﺑــﻪ‬ ‫ﻣﺮض ﻫﻤﺎﻧﮋﻳﻮﻣﺎ دﭼﺎر ﺷﺪه‪.‬‬

‫‪153‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳـــﺮﻛﺎر اﺳـــﺘﻮار ﻛــــﻪ اﻃﻼﻋـــﺎتاش در ﻃﻴــــﻒ ﺑﻴﻤـــﺎريﻫــــﺎ از‬ ‫ﺳــﺮﻣﺎﺧﻮردﮔﻲ و ﺑــﺎدﻓﺘﺦ و ﺑﻮاﺳــﻴﺮ ﻓﺮاﺗــﺮ ﻧﻤــﻲرود ﺑــﺎ دﺳــﺘﭙﺎﭼﮕﻲ‬ ‫ﻣﻲﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺣﺎﻻ اﻳﻦ ﻫﻤﺎﻳﻮن ﺷﻮﻣﺎ ﻳﺎ ﻣﺎ ‪...‬‬ ‫ـ ﻫﻤﺎﻧﮋﻳﻮﻣﺎ ﺳﺮﻛﺎر!‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻨﻜﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻲﻓﺮﻣﺎﺋﻴﺪ‪ ،‬واﮔﻴﺮ داره؟‬ ‫ـ ﺧﻴـﺮ! اﻳـﻦ ﺑﻴﻤـﺎري ﻣـﺎدرزاده‪ ،‬وﻟـﻲ ﺑﺎﻳـﺪ ﺑﻴﻤـﺎر ﺗﺤـﺖ ﻧﻈـﺎرت و‬ ‫ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫ـ ﻣﻴﺸﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻣﺮﻳﺾ ﻣﻼﻗﺎت ﻛﻨﻢ‪.‬‬ ‫ـ ﺧﻴﺮ!‬ ‫ـ آﻗﺎي دﻛﺘﺮ اﻳﻦ ﻳﻚ ﻣﺴﺌﻠﺔ اﻣﻨﻴﺘﻲ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن واژة اﻣﻨﻴﺘــﻲ ﺑــﺎز دﺳــﺖوﭘــﺎياش را ﮔــﻢ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ و‬ ‫ﻗﻄﺮات ﻋﺮق از ﺳـﺮوﻛﻠﻪاش ﺳـﺮازﻳﺮ ﻣـﻲﺷـﻮد‪ .‬ﻣـﻲﺗﺮﺳـﺪ ﻛـﻪ اﮔـﺮ‬ ‫ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﺑــﺎ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣﻼﻗــﺎت ﻛﻨــﺪ‪ ،‬او از ﺑــﺪرﻓﺘﺎري و‬ ‫زﻧــﺪاﻧﻲ ﺷــﺪن ﺧــﻮد ﺣﺮﻓــﻲ ﺑﺰﻧــﺪ و ﻛــﺎر ﺑــﺎﻻ ﺑﮕﻴــﺮد‪ .‬راﻫــﻲ ﺑــﻪ‬ ‫ﻓﻜﺮش ﻣﻲرﺳﺪ و آﻧﺎً ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﭼﻨــﺪ دﻗﻴﻘــﻪ ﻓﺮﺻــﺖ ﺑﺪﻫﻴــﺪ ﺗــﺎ ﻣــﻦ از ﻧﺰدﻳــﻚ ﺑﻴﻤــﺎر را ﻣﻌﺎﻳﻨــﻪ‬ ‫ﻛﻨﻢ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﻧﻴﻦ ﺑﺎﻫﺎش ﻣﻼﻗﺎت ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬

‫‪154‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل اﻳــﻦ ﺣــﺮف ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ از اﺗــﺎق ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲدود و ﺳــﺮﻛﺎر‬ ‫اﺳــﺘﻮار را ﺗﻨﻬــﺎ ﻣــﻲﮔــﺬارد‪ .‬در ﻣــﺮﻳﺾﺧﺎﻧــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ دراز ﺑــﻪ‬ ‫دراز روي ﺗﺨــﺖ ﺧﻮاﺑﻴــﺪه‪ .‬ﻳــﻮاش ﻳــﻮاش ﺣــﺎلاش ﺟــﺎ ﻣــﻲآﻳــﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﻌــﻀﻲ اوﻗــﺎت ﭼــﺸﻤﺎناش را ﺑــﺎز ﻣــﻲﻛﻨــﺪ و ﺣﺮﻓــﻲ ﻣــﻲزﻧــﺪ‪،‬‬ ‫ﻣﺮﺗﺒ ـﺎً از ﻣﺠﻠــﺲ و ﻫــﻢدورهايﻫــﺎ ﺟﻮﻳــﺎ ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﺑﻌــﻀﻲ اوﻗــﺎت‬ ‫ﻫــﻢ ﺳــﺮاغ ﺧــﺎﻧﻢ را ﻣــﻲﮔﻴــﺮد‪ .‬دﻛﺘــﺮ آﻧـﺎً ﻳــﻚ آﻣﭙــﻮل ﺧــﻮابآور‬ ‫ﺳـــﻨﮕﻴﻦ ﺑـــﻪ رگ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺗﺰرﻳـــﻖ ﻣـــﻲﻛﻨـــﺪ و وﻗﺘـــﻲ ﻣﻄﻤـــﺌﻦ‬ ‫ﻣـــﻲﺷـ ـﻮد ﻛـــﻪ دﻳﮕـــﺮ در وﺿـــﻌﻴﺖ ﺣـــﺮف زدن ﻧﻴـــﺴﺖ‪ ،‬دﺳـــﺖ‬ ‫ﺳﺮﻛﺎر اﺳﺘﻮار را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻟﻴﻦ او ﻣﻲآورد‪.‬‬ ‫ـ ـ آﻗــﺎي دﻛﺘــﺮ اﻳــﻦ آدم ﭼﻨــﺪ روز ﭘــﻴﺶ زﺧﻤــﻲ ﺑــﻮد‪ ،‬ﻛﺜﻴــﻒ و‬ ‫ژوﻟﻴــﺪه ﻫــﻢ ﺑــﻮد‪ ،‬وﻟــﻲ ﺧــﻮب ﺣــﺮف ﻣــﻲزد‪ ،‬ﺣــﺎﻟﺶ ﺑــﺪ ﻧﺒــﻮد‪،‬‬ ‫ﭼﺮا اﻳﻨﺠﻮري دراز ﺑﻪ دراز ﺧﻮاﺑﻴﺪه و رﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺪارد‪.‬‬ ‫دﻛﺘــﺮ از ﺗــﺮس ﻟــﻮ رﻓــﺘﻦ ﻣــﻲزﻧــﺪ ﺑــﻪ ﺳــﻴﻢ آﺧــﺮ‪ ،‬ﺑــﺎ ﺻــﺪاي ﺑﻠﻨــﺪ و‬ ‫ﺗﺤﻜﻢ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺳﺮﻛﺎر! ﻣﻦ دﻛﺘـﺮش ﻫـﺴﺘﻢ ﻳـﺎ ﺷـﻤﺎ؟ اﻳـﻦ ﺑﻴﻤـﺎر ﺷـﺎﻳﺪ ﺳـﺎلﻫـﺎي‬ ‫دراز در ﻫﻤــﻴﻦ وﺿــﻊ ﺑــﺎﻗﻲ ﺑﻤﻮﻧــﻪ‪ .‬اﮔــﺮ ﺷــﻤﺎ ﻣــﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺑﻴﻤــﺎر را‬ ‫ﻗﺒﻮل ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﮔﻮي و اﻳﻦ ﻣﻴﺪان!‬

‫‪155‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻓﻜــﺮ ﻗﺒــﻮل ﻣــﺴﺌﻮﻟﻴﺖ رﻧــﮓ از روي ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﻣــﻲﭘﺮاﻧ ـﺪ‪ .‬او‬ ‫ﻫــﺮ ﻛــﺎري در زﻧــﺪﮔﻲاش ﻛــﺮده ﺟــﺰ ﻗﺒــﻮل ﻣــﺴﺌﻮﻟﻴﺖ‪ .‬ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﺑــﻪ‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬در اﻳــﻦ ﻣﻤﻠﻜــﺖ ﻣــﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻗﺒــﻮل ﻛــﺮدي‬ ‫ﭘﺪرت در آﻣﺪه!«‬ ‫ــ ـ اﻳـــﻦ ﺑﻴﻤـــﺎر دﻳﻮاﻧـــﻪ اﺳـــﺖ‪ ،‬ﻧﻤﺎﻳﻨـــﺪة ﻣﺠﻠـــﺲ و ﻛﻤﻮﻧﻴـــﺴﺖ و‬ ‫ﺗﺮورﻳــﺴﺖ ﻫــﻢ ﺷــﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷــﺪ‪ .‬ﭼﻄــﻮر ﻣــﻦ ﻣــﺴﺌﻮﻟﻴﺖاش را ﻗﺒــﻮل‬ ‫ﻛﻨﻢ؟‬ ‫دﻛﺘــﺮ از ﻋﻜــﺲاﻟﻌﻤــﻞ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار راﺿــﻲ ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ ﻣــﻲرﺳــﺪ‪،‬‬ ‫ﺿﺮﺑﻪ را ﺟﺎي ﺧـﻮﺑﻲ ﻧﻮاﺧﺘـﻪ‪ .‬ﺷـﺎﻧﻪﻫـﺎياش را ﺑـﺎﻻ ﻣـﻲاﻧـﺪازد و ﺑـﺎ‬ ‫ﺑﻲﺗﻔﺎوﺗﻲ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻮﻧﻪ؛ ﻫﺮ ﻃﻮر ﺻﻼح ﻣﻲداﻧﻴﺪ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻴﺪ!‬ ‫در ﻫﻤــﻴﻦ اﺣــﻮال ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﻫــﺰار دوز و ﻛﻠــﻚ ﻟــﻮازم‬ ‫آراﻳــﺶ از ﻗــﺴﻤﺖ زﻧﺎﻧــﻪ ﻛــﺶ رﻓﺘــﻪ و ﺣــﺴﺎﺑﻲ ﺧــﻮدش را ﺑــﺰك‬ ‫ﻛــﺮده‪ ،‬ﺑــﺎ ﻫﻤــﺎن زﻳﺮﭘﻴــﺮاﻫﻦ رﻛــﺎﺑﻲ و ﭘﻴﮋاﻣــﺎي راهراه‪ ،‬ﭘــﺎورﭼﻴﻦ‬ ‫ﭘــﺎورﭼﻴﻦ وارد ﺑﻬــﺪاري ﻣــﻲﺷــﻮد ﺗــﺎ از وﺿــﻌﻴﺖ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣﻄﻠــﻊ‬ ‫ﺷــﻮد‪ .‬ﺷــﺎﻳﺪ ﻓﺮﺻــﺘﻲ ﭘﻴــﺪا ﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﻛﻠــﻚ او را ﻛﻨــﺪه و ﻫــﺮ ﭼــﻪ‬ ‫زودﺗــﺮ از اﻳــﻦ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﺑﮕﺮﻳــﺰد‪ .‬دﻛﺘــﺮ و ﺳﺮﻛﺎراﺳــﺘﻮار را در‬ ‫ﻛﻨــﺎر ﺗﺨــﺖ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﺣــﺎل ﻣﻜﺎﻟﻤــﻪ ﻣــﻲﺑﻴﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﻲﺳﺮوﺻــﺪا‬

‫‪156‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺷﺎن ﻣـﻲاﻳـﺴﺘﺪ و ﺑـﻪ ﺻـﺤﻨﻪ ﺧﻴـﺮه ﻣـﻲﻣﺎﻧـﺪ‪ .‬ﺳﺮﻛﺎراﺳـﺘﻮار‬ ‫ﻛـــﻪ ﻳـــﻚ ﻗـــﺪم از دﻛﺘـــﺮ ﺟﻠـــﻮﺗﺮ اﻳـــﺴﺘﺎده و دﺳـــﺖ روي ﺗﺨـــﺖ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﮔــﺬارده‪ ،‬ﺑــﻪ ﻋﻘــﺐ ﺑﺮﻣــﻲﮔــﺮدد ﺗــﺎ ﺑــﻪ دﻛﺘــﺮ ﭼﻴــﺰي‬ ‫ﺑﮕﻮﻳـــﺪ‪ .‬و در ﻫﻤـــﻴﻦ ﺣـــﻴﺺوﺑـــﻴﺺ ﭼـــﺸﻤﺎناش در ﭼـــﺸﻤﺎن‬ ‫ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﮔــﺮه ﻣــﻲﺧــﻮرد‪ .‬ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﺎ آن ﻋــﻀﻼت‬ ‫ﭘﻴﭽﻴــﺪه و ﺳــﻴﻨﺔ ﭘــﺸﻤﺎﻟﻮ ﻋــﻴﻦ ﺧــﺮس ﮔﺮﻳﺰﻟــﻲ ﭘــﺸﺖ ﺳــﺮ دﻛﺘــﺮ‬ ‫اﻳــﺴﺘﺎده‪ .‬ﺳــﺎﻳﻪﭼــﺸﻢ ﻣﻔــﺼﻠﻲ ﺑــﻪ ﭘﻠــﻚﻫــﺎياش زده‪ ،‬و ﻟــﺐﻫــﺎي‬ ‫ﻛﻠﻔــﺖ و زﻣﺨــﺖاش ﺑــﺎ ﻣــﺎﺗﻴﻜﻲ ﻋﻨــﺎﺑﻲ ﺑــﻪ رﻧــﮓ ﻫــﻮس و ﺷــﻬﻮت‬ ‫ﻧﻘﺎﺷﻲ ﺷـﺪه‪ .‬ﻧـﻮك ﺗـﻪرﻳـﺶﻫـﺎياش از زﻳـﺮ ﻛـﺮمﭘـﻮدري ﻛـﻪ ﺑـﻪ‬ ‫ﺻــﻮرت زده ﺑﻴــﺮون آﻣــﺪه و ﻗﻴﺎﻓــﻪاش ﺷــﺒﻴﻪ ﮔﺮﺑــﻪاي وﺣــﺸﻲ ﺷــﺪه‬ ‫ﻛـــﻪ از ﺳـــﻄﻞ آﻫـــﻚ ﺑﻴـــﺮون ﻛـــﺸﻴﺪه ﺑﺎﺷــﻨﺪ‪ .‬ﺳﺮﻛﺎراﺳـــﺘﻮار ﺑـــﺎ‬ ‫وﺣــﺸﺖ ﻧــﻴﻢﻗــﺪم ﺑــﻪ ﻋﻘــﺐ ﭘﺮﻳــﺪه و ﺗﻘﺮﻳﺒ ـﺎً ﺧــﻮدش را در آﻏــﻮش‬ ‫دﻛﺘﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ و ﺑﺎ ﺟﻴﻎ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻳــــــــﻦ ﭼﻴﻪ؟!‬ ‫دﻛﺘــﺮ وﺣــﺸﺖ در ﭼــﺸﻤﺎن ﺳﺮﻛﺎراﺳــﺘﻮار را ﺑــﻪ ﻓــﺎل ﻧﻴــﻚ ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪،‬‬ ‫و ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪» :‬ﺑﺎﻳـﺪ ﻛـﺎري ﺑﻜـﻨﻢ ﻛـﻪ ﻫـﺮ ﭼـﻪ زودﺗـﺮ ﺑﺰﻧـﺪ ﺑـﻪ‬ ‫ﭼــﺎك و دﻳﮕ ـﺮ ﻣــﺰاﺣﻢ ﻣــﺎ ﻧــﺸﻮد!« ﻧــﻴﻢﻧﮕــﺎﻫﻲ ﺑــﻪ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ و ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻧﺘﺮﺳﻴﺪ ﺳﺮﻛﺎر‪ ،‬ﺳﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕﻴﻪ!‬

‫‪157‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺳﻜﻴﻨﻪ ﭼﻲﭼﻴﻪ؟!‬ ‫ـ ﻳﻜﻲ از ﻣﺮﻳﺾﻫﺎي ﻣﺎﺳﺖ؛ اﻳﻨﺠﺎ از اﻳﻦﻫﺎ زﻳﺎد دارﻳﻢ‪.‬‬ ‫ـ زﻳﺎد دارﻳﻦ؟! ﻣﻦ ﻧﻤﻲدوﻧﺴﺘﻢ! ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺘﻦ؟‬ ‫ـــ ﻫﻤــﻪ ﺟــﺎ ﭘﺮاﻛﻨــﺪهاﻧــﺪ‪ ،‬ﺑﻌــﻀﻲ وﻗــﺖﻫــﺎ ﺳــﺮوﻛﻠﻪﺷــﺎن ﭘﻴــﺪا‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﻣﻌﻤــﻮﻻً ﺗــﻮي ﺑــﺎغ ﻗــﺎﺋﻢ ﻣــﻲﺷــﻮﻧﺪ‪ ،‬و ﺳــﺮ ﺑﺰﻧﮕــﺎه ﺑــﻪ‬ ‫ﻏﺮﻳﺒﻪﻫﺎ ﺣﻤﻠـﻪ ﻣـﻲﻛـﻨﻦ‪ .‬اﻟﺒﺘـﻪ ﻣـﺎ ﻣﻮاﻇـﺐ ﻫـﺴﺘﻴﻢ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻣﻴﻬﻤﺎﻧـﺎن‬ ‫ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺰﻧﻨﺪ‪ ،‬وﻟﻲ ﺧﻮب ‪...‬‬ ‫دﻛﺘـــﺮ ﺑـــﺎ دﻗـــﺖ ﻓـــﺮاوان در ﺣـــﺎل ﺗـــﺸﺮﻳﺢ وﺣـــﺸﻴﮕﺮيﻫـــﺎ و‬ ‫ﺧــﺸﻮﻧﺖﻫــﺎي ﺑﻌــﻀﻲ دﻳﻮاﻧــﻪﻫﺎﺳــﺖ‪ .‬از ﻗﺘــﻞﻫــﺎ و درﮔﻴــﺮيﻫــﺎي‬ ‫ﺧﻮﻧﻴﻦ و ﮔـﺎه ﺗﺠـﺎوز ﺑـﻪ ﻋﻨـﻒ ﺑـﻪ ﻣﻴﻬﻤﺎﻧـﺎن ﻗـﺼﻪ ﻣـﻲﮔﻮﻳـﺪ‪ ،‬و ﻫـﺮ‬ ‫ﻟﺤﻈـــﻪ ﻣﺮدﻣـــﻚ ﭼـــﺸﻢ ﺳـــﺮﻛﺎر اﺳـــﺘﻮار را از وﺣـــﺸﺖ ﮔـــﺸﺎدﺗﺮ‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑﻌــﺪ از ﭼﻨــﺪ دﻗﻴﻘــﻪ‪ ،‬ﺳﺮﻛﺎراﺳــﺘﻮار ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻲ ﻛــﻪ ﺑــﻪ‬ ‫رﻋـــﺸﻪ اﻓﺘـــﺎده‪ ،‬ﻛـــﻼم دﻛﺘـــﺮ را ﻗﻄـــﻊ ﻛـــﺮده‪ ،‬و ﺑـــﺎ دﺳـــﺘﭙﺎﭼﮕﻲ‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ آﻗــﺎي دﻛﺘــﺮ ﻣــﻦ ﻣﻨﺘﻈــﺮ ﺗﻠﮕــﺮاﻓﻢ‪ .‬ﺑﺎﻳــﺪ ﺣﺘﻤــﺎً ﺑــﺮم ﭘﺎﺳــﮕﺎه‪،‬‬ ‫ﻣﻲﺑﺨﺸﻴﺪ؛ ﺑﻌﺪاً ﺧﺪﻣﺖ ﻣﻲرﺳﻢ‪.‬‬ ‫در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ اﺳــﻠﺤﺔ ﻛﻤــﺮي را ﻛــﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒ ـﺎً از ﻏــﻼف ﺑﻴــﺮون ﻛــﺸﻴﺪه‬ ‫ﺳــﺮﺟﺎﻳﺶ ﺑﺮﻣــﻲﮔﺮداﻧــﺪ‪ ،‬ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ ﻣﻨﺘﻈــﺮ ﭘﺎﺳــﺦ ﺑﻤﺎﻧــﺪ‪ ،‬دوان‬ ‫دوان ﺑﻪ ﺳﻮي ﺑﺎغ رﻓﺘﻪ و ﻋﺮﺑﺪه ﻣﻲﻛﺸﺪ‪:‬‬

‫‪158‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺳﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن آﺗﻴﺶ ﻛﻦ!‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن زﻧﺠﻴــﺮ را ﺑــﻪ رﺳــﻢ زورﺧﺎﻧــﻪاي‪ ،‬ﺑــﺮاي آﺧــﺮﻳﻦ ﺑــﺎر‬ ‫ﺑــﺎ ﻗــﺪرت ﺗﻤــﺎم ﺑــﻪ ﺳــﭙﺮ ﺟﻴــﭗ ﻣــﻲﻛﻮﺑــﺪ و ﻣﺎﺷــﻴﻦ را روﺷــﻦ‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ ﺧــﻮدرو ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ از در دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﺑﻴــﺮون‬ ‫ﻣــﻲرود ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﻳــﻚ دﺳــﺘﻤﺎل ﺑــﺰرگ ﻳــﺰدي از ﺟﻴــﺒﺶ‬ ‫ﺑﻴﺮون آورده‪ ،‬ﻋﺮق ﭘﻴﺸﺎﻧﻲ را ﭘﺎك ﻣﻲﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺣــﻖ ﺑــﺎ ﺗﻮﺳــﺖ ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن‪ ،‬اﻳﻨﺠــﺎ اﺻ ـﻼً ﺷــﮕﻮن ﻧــﺪاره‪ .‬اﮔــﻪ‬ ‫ﻛﻼﻫﻢ ﺑﻴﻔﺘﻪ دﻳﮕﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﻤﻲآم‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن در ﺳــﻜﻮت‪ ،‬ﺑــﺎ ﻟــﺬت و ﻟﺒﺨﻨــﺪي ﻛﻮدﻛﺎﻧــﻪ ﺳــﺮش‬ ‫را ﺗﻜــﺎن ﺗﻜــﺎن ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ ،‬و ﭘــﺎﻳﺶ را ﻫــﺮ ﭼــﻪ ﺑﻴــﺸﺘﺮ ﺑــﺮ ﭘــﺪال ﮔــﺎز‬ ‫ﻣﻲﻓﺸﺎرد‪.‬‬ ‫وﻟــﻲ در ﻟﺤﻈــﺎﺗﻲ ﻛــﻪ ﺳﺮﻛﺎراﺳــﺘﻮار را آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ از دﻳﻮاﻧﮕــﺎن‬ ‫ﺧﻄﺮﻧــﺎك ﻣــﻲﺗﺮﺳــﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ در اﺗﺎﻗــﻚ ﻛﻮﭼــﻚ ﺑﻬــﺪاري‬ ‫ﻛـــﻪ ﺑـــﻪ آن داروﺧﺎﻧـــﻪ ﻣـــﻲﮔﻮﻳﻨـــﺪ‪ ،‬ﻣـــﺸﻐﻮل ﭘﻴﭽﻴـــﺪن ﻧـــﺴﺨﺔ‬ ‫ﻣــﺮﻳﺾﻫﺎﺳــﺖ‪ .‬از ﺟــﺮز در ﺗﺨــﺖ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را زﻳــﺮ ﻧﻈــﺮ ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪،‬‬ ‫و ﺣﺮﻛــﺎت ﻫﻤــﻪ را ﺑــﺎ دﻗــﺖ دﻧﺒــﺎل ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬در دل ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪:‬‬ ‫»ﺗﻤــﺎﻣﻲ ﻋﻨﺎﺻــﺮ ارﺗﺠــﺎع ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪداري ﺑــﻪ دور ﺗﺨــﺖ اﻳــﻦ رزﻣﻨــﺪة‬

‫‪159‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﺧﻠــﻖ ﻗﻬﺮﻣــﺎن ﺟﻤــﻊ ﺷــﺪهاﻧــﺪ‪ ،‬ژاﻧــﺪارﻣﺮي‪ ،‬ﭘﺰﺷــﻚ ﺧﻮدﻓﺮوﺧﺘــﻪ‪،‬‬ ‫و ‪ « ...‬در اﻳﻦ ﻟﺤﻈـﻪ ﭼـﺸﻤﺎناش ﺑـﺮ ﺳـﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـﻲ ﺧﻴـﺮه ﻣـﻲﻣﺎﻧـﺪ و‬ ‫ﻛﻤــﻲ ﺗﺄﻣــﻞ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻧﻤــﻲداﻧــﺪ او را در ﻛــﺪام دﺳــﺘﻪﺑﻨــﺪي ﻗــﺮار‬ ‫دﻫــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار ﺑــﺎ وﺣــﺸﺖ از ﺑﻬــﺪاري ﻓــﺮار‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ و رﺋــﻴﺲ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﻫــﻢ ﺑــﺎ ﺧﻨــﺪهاي ﺷــﻴﺮﻳﻦ ﺑــﻪ اﺗــﺎقاش‬ ‫ﺑــﺎزﻣﻲﮔــﺮدد‪ .‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ را ﻣــﻲﺑﻴﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻛــﺎﺗﺮي‬ ‫ﺑﺰرگ ﺑـﻪ دﺳـﺖ ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﭘـﺎورﭼﻴﻦ‪ ،‬ﭘـﺎورﭼﻴﻦ ﺑـﻪ ﺗﺨـﺖ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﻧﺰدﻳﻚ ﻣـﻲﺷـﻮد‪ .‬وﺣـﺸﺖ ﭘﻨﺠـﻪ ﺑـﺮ دل دﻛﺘـﺮ ﺳـﺮﻓﺮاز ﻣـﻲاﻧـﺪازد‪،‬‬ ‫و ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻲ ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ﻗﺎﺗــﻞ! اﻳــﻦ ﻣــﺮدك آدﻣﻜــﺶ‬ ‫ﺣﺮﻓــﻪاي ارﺗﺠــﺎع ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪداري اﺳــﺖ!« وﻟــﻲ از ﺗــﺮس آدﻣﻜــﺶ‪،‬‬ ‫ﻫــﻮل ﻛــﺮده و ﺳــﻴﻨﺔ ﻓﻠــﺰي دواﻫــﺎ از دﺳــﺘﺶ رﻫــﺎ ﺷــﺪه‪ ،‬ﺑــﺎ ﺻــﺪاﺋﻲ‬ ‫ﻫﻮﻟﻨــﺎك ﺑــﺮ ﻛﺎﺷــﻲﻫــﺎي اﺗﺎﻗــﻚ ﻛﻮﭼــﻚ ﻓﺮوﻣــﻲاﻓﺘــﺪ‪ .‬ﺳــﺮﻫﻨﮓ‬ ‫ﺳـــﭙﻬﺮ ﻛـــﻪ ﺗـــﺎزه ﻣﺘﻮﺟـــﻪ ﺷـــﺪه ﻛـــﺴﻲ در اﺗﺎﻗـــﻚ داروﺧﺎﻧـــﻪ‬ ‫اﻳﻨﻮروآﻧـــﻮر ﻣـــﻲﺟﻨﺒـــﺪ‪ ،‬ﻛـــﺎﺗﺮ را روي ﺗﺨـــﺖ رﻫـــﺎ ﻛـــﺮده و ﺑـــﺎ‬ ‫ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺣﻴﺎط ﻣﻲدود‪.‬‬ ‫***‬ ‫ﺳــﺎﻳﺔ ﺳــﻴﺎه دو ﻣــﺮد ﭘــﺸﺖ ﺷﻤــﺸﺎدﻫﺎي روﺑــﺮوي ﺧﺎﻧــﺔ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﻣﻲﺟﻨﺒـﺪ‪ .‬ﺳـﻴﺎﻫﻲ ﺷـﺐ ﭼـﺸﻢ را ﺧﻴـﺮه ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪ ،‬ﭼـﺮا غ ﻛـﻢﻧـﻮر‬ ‫ﺷــﻬﺮداري ﻛــﻪ ﺳــﺮ ﻛﻮﭼــﻪ روي ﺗﻴــﺮ ﻧــﺼﺐ ﺷــﺪه‪ ،‬ﺗــﻮان روﺷــﻦ‬ ‫ﻛﺮدن ﺗﻤﺎم ﺻﺤﻨﻪ را ﻧﺪارد‪.‬‬

‫‪160‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ آوردي؟‬ ‫ــ ﻣﮕــﺮ ﻣــﻲﺧــﻮاي ﭼﻜــﺎر ﻛﻨــﻲ‪ ،‬ﻳــﻚ ﭘﻴــﺮزن ﻣــﺎﻓﻨﮕﻲ ﻛــﻪ اﻳﻨﻬﻤــﻪ‬ ‫دﻧﮓوﻓﻨﮓ ﻧﺪاره!‬ ‫ـــ ﻣﺜــﻞ اﻳﻨﻜــﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣــﺔ ﺷــﻮﻫﺮش ﺗــﻮزرد درآﻣــﺪه؛ اﮔــﻪ ﮔﻨــﺪ اﻳــﻦ‬ ‫ﻳﻜﻲ ﻫﻢ در ﺑﻴﺎد »ﻳﻜﺸﻨﺒﻪ« ﭘﺪرﻣﻮﻧﻮ در ﻣﻴﺎره‪.‬‬ ‫ـ ﻣﺮﺗﻴﻜﺔ ﻋﺮقﺧﻮر آﻣﺮﻳﻜﺎﺋﻲ‪ ،‬ﺗﻮ اﻳﻦ ﻣﻤﻠﻜﺖ ﭼﻜﺎر داره؟‬ ‫ـ ﺧﻔﻪ! ﻣﻲﺧﻮاي ﺑﺎز ﺑﺮي زﻳﺮ اﺧﻴﻪ؟‬ ‫ﺑــﻪ دﺳــﺘﻮر اﻓــﺴﺮ ﻧﮕﻬﺒــﺎن‪ ،‬ﻛﻼﻧﺘــﺮي ﻣﺤــﻞ ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻛــﺸﻴﻚ را‬ ‫آﻧــﺸﺐ ﺑــﻪ ﺧﺎﻧــﺔ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻧﻔﺮﺳــﺘﺎده‪ ،‬ﺗــﺎ دﺳــﺖ ﻣــﺄﻣﻮران ﺑــﺎز‬ ‫ﺑﺎﺷـــﺪ‪ .‬ﮔﺮﺑـــﻪاي ﻣﻴﻮﻣﻴﻮﻛﻨـــﺎن ﻻي ﺷﻤـــﺸﺎدﻫﺎ در اﻃـــﺮاف دو ﻣـــﺮد‬ ‫اﻳﻨــﺴﻮي و آﻧــﺴﻮي ﻣــﻲرود و دﻣــﺶ را ﺑــﻪ ﻋﻼﻣــﺖ ﻗــﺪرداﻧﻲ ﺑــﻪ‬ ‫دور ﭘﺎي ﺳﺎواﻛﻲﻫﺎ ﻣﻲﭘﻴﭽﺎﻧﺪ‪.‬‬ ‫ـ ﺣﻴﻮون ﻣﺮدم آزار! آﺧﺮ ﻛﺎر دﺳﺖﻣﻮن ﻣﻴﺪه ﻫﺎ!‬ ‫ـ ﺳﺮوﺻﺪا ﻧﻜﻦ ﺧﻮدش ﻣﻲره!‬ ‫ﮔﺮﺑــﻪ ﻣﺜــﻞ اﻳﻨﻜــﻪ دﻳــﺎﻟﻮگ اﻳــﻦدو را ﻓﻬﻤﻴـﺪه ﺑﺎﺷــﺪ‪ ،‬ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﻛــﻪ‬ ‫دﻣﺶ را در ﻫـﻮا ﻧﮕـﺎه داﺷـﺘﻪ ﺑـﺎ ﺟـﺴﺖوﺧﻴـﺰ ﻋـﺮض ﻛﻮﭼـﻪ را ﻃـﻲ‬ ‫ﻛﺮده‪ ،‬از ﻻي ﭘﻨﺠﺮهاي ﻧﻴﻤﻪﺑﺎز وارد ﺧﺎﻧﺔ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬ ‫ـ ﭘﺲ ﮔﺮﺑﺔ اﻳﻨﻬﺎس؟!‬

‫‪161‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﭼﻪ ﻓﺮﻗﻲ ﻣﻲﻛﻨﻪ ﮔﺮﺑﻪ ﻛﻴﻪ‪ ،‬ﺣﻮاﺳﺘﻮ ﺑﺪه ﺑﻪ ﻛﺎر ﺧﻮدت!‬ ‫ﮔﺮﺑــﻪ آنﻫــﺎ را زﻳــﺎد ﻧﮕــﺮان ﻧﻤــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ ﺑــﻪ ﻣــﺄﻣﻮران اﻃﻤﻴﻨــﺎن‬ ‫دادهاﻧﺪ ﻛﻪ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺳـﮓ ﻧـﺪارد‪ .‬ﺑـﻪ ﻫﻤـﻴﻦ دﻟﻴـﻞ اﺳـﻠﺤﺔ ﮔـﺮم‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤـﺮاه ﻧﻴـﺎوردهاﻧـﺪ‪ .‬ﺗـﻚﭼـﺮاغﻫـﺎﺋﻲ ﻛـﻪ ﻫﻨـﻮز در ﺑﺪﻧـﺔ ﺧﺎﻧـﻪﻫـﺎ‬ ‫ﺳﻮﺳــﻮ ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ ،‬ﻳــﻚ ﺑــﻪ ﻳــﻚ ﺧــﺎﻣﻮش ﻣــﻲﺷــﻮد‪ ،‬و دو ﻣــﺮد‬ ‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣـﻲﺷـﻮﻧﺪ ﻛـﻪ ﻫﻤـﻪ ﺑﺎﻳـﺪ ﺧﻮاﺑﻴـﺪه ﺑﺎﺷـﻨﺪ‪ .‬ﻳﻜـﻲ از آنﻫـﺎ ﺑـﻪ‬ ‫ﺳﺎﻋﺖاش ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﻲاﻧﺪازد‪:‬‬ ‫ـ دو و ﻧﻴﻢ ﺻﺒﺤﻪ!‬ ‫ـ وﻗﺘﺸﻪ‪ ،‬ﻫﻤﻴﻦ اﻻﻧﻪ ﻛﻪ ﻛﻠﻴﺪﺳﺎز ﺑﻴﺎد!‬ ‫ﺑﺮﻧﺎﻣـــﺔ ﻋﻤﻠﻴـــﺎﺗﻲ آن ﺷـــﺐ روﺷـــﻦ ﺑـــﻮد‪ .‬ﺧـــﺎﻧﻢ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـــﺎ‬ ‫ﻣــﺎدرش ﻃﺒﻘــﺔ دوم ﻣــﻲﺧﻮاﺑﻨــﺪ‪ .‬اﺗــﺎق ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻲ ﻧﻴــﺰ در‬ ‫ﻃﺒﻘــﺔ اول اﺳــﺖ‪ .‬ﻣــﺮد در ﺧﺎﻧــﻪ ﻧﻴــﺴﺖ‪ ،‬ﭘــﺲ اﻣﻜــﺎن ﻣﻘﺎوﻣــﺖ‬ ‫ﺧﻴﻠــﻲ ﻛــﻢ ﺧﻮاﻫــﺪ ﺑــﻮد‪ .‬ﻓﺮﻣﺎﻧــﺪة ﻋﻤﻠﻴــﺎﺗﻲ در ﺑﺮاﺑــﺮ اﻳــﻦ ﺳــﺌﻮال‬ ‫ﻛـــﻪ‪» :‬ﺗﻔـــﺎوت ﺧـــﺎﻧﻢ و ﻣـــﺎدر ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﭼﻴـــﺴﺖ؟!« ﺑـــﺎ ﺗﻨـــﺪي‬ ‫ﺟـــﻮاب داده ﺑـــﻮد‪ 40» :‬ﺳـــﺎﻟﻲ ﺗﻔـــﺎوت دارﻧـــﺪ‪ ،‬ﭼـــﺸﻤﺘﻮﻧﻮ ﺑـــﺎز‬ ‫ﻛﻨﻴﻦ‪ ،‬ﻛـﻮر ﻛـﻪ ﻧﻴـﺴﺘﻴﺪ!« ﺑﻌـﺪ ﻫـﻢ اﺿـﺎﻓﻪ ﻛـﺮد‪» :‬اﮔـﻪ ﻣـﺸﻜﻮك‬ ‫ﺷـــﺪﻳﻦ ﺧـــﺎﻃﺮﺟﻤﻊ ﻋﻤـــﻞ ﻛﻨـــﻴﻦ‪ ،‬ﻛﻠـــﻚ ﻫـــﺮ دو را ﺑﻜﻨـــﻴﻦ!«‬ ‫ﻛﻠﻴﺪﺳــﺎز ﺳــﻮار ﺑــﺮ دوﭼﺮﺧــﻪ ﺑــﻪ آراﻣــﻲ ﺑــﻪ درون ﻛﻮﭼــﻪ وارد‬ ‫ﺷــﺪه‪ ،‬در ﺑﺮاﺑــﺮ ﺧﺎﻧ ـﺔ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﭼﻨــﺪ ﻟﺤﻈــﻪ ﺗﺄﻣــﻞ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ‬

‫‪162‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺮﻋﺘﻲ اﻋﺠــﺎبآور ﻗﻔــﻞ را ﮔــﺸﻮده‪ ،‬ﺑــﻲﺳﺮوﺻــﺪا در اﻧﺘﻬــﺎي‬ ‫ﻛﻮﭼــﻪ از ﭼــﺸﻢ ﭘﻨﻬــﺎن ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬دو ﻣــﺮد از ﭘــﺸﺖ ﺷﻤــﺸﺎدﻫﺎ‬ ‫ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲآﻳﻨــﺪ و ﭘــﺎورﭼﻴﻦ ﭘــﺎورﭼﻴﻦ ﺑــﻪ درون ﺧﺎﻧــﻪ ﻣــﻲروﻧــﺪ‪.‬‬ ‫در را ﭘــﺸﺖ ﺳــﺮ ﻣــﻲﺑﻴﻨﺪﻧــﺪ‪ ،‬و در ﻫﻤــﻴﻦ ﺣــﻴﺺوﺑــﻴﺺ ﺑــﺮق ﺷــﻬﺮ‬ ‫ﻗﻄﻊ ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬ﻧـﻮر ﺑـﻲﺟـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ در ﻛﻮﭼـﻪ ﻣـﻲدوﻳـﺪ ﻫـﻢ دﻳﮕـﺮ از‬ ‫ﺑـــﻴﻦ رﻓﺘـــﻪ و ﻇﻠﻤـــﺎت ﻋﺠﻴﺒـــﻲ ﺣـــﺎﻛﻢ ﺷـــﺪه‪ .‬ﻳﻜـــﻲ از دوﻣـــﺮد‬ ‫ﭘﭻﭘﭻﻛﻨﺎن ﻋﻘﺐﮔﺮد ﻣﻲﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻛﺠﺎ؟!‬ ‫ـ ﺑﺪون ﺑﺮق ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺷﻪ!‬ ‫ـ ﻣﮕﻪ ﻣﻲﺧﻮاي زﻳﺮ اﺑﺮوﺷﻮ ﺑﺮداري؟‬ ‫ـ اﺻﻼً دﺳﺘﻢ ﻧﻤﻴﺮه!‬ ‫ـ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮه وﮔﺮﻧﻪ ﭘﺪرﺗﻮ در ﻣﻴﺎرن‪.‬‬ ‫در ﻫﻤــﻴﻦ ﻫﻨﮕﺎﻣــﻪ ﺷـــﻌﻠﻪاي ﻧــﻮراﻧﻲ از درون ﻳﻜـــﻲ از اﺗـــﺎقﻫـــﺎي‬ ‫ﻃﺒﻘــﺔ دوم ﺑــﻪ ﺳﺮﺳــﺮا ﻣــﻲدود‪ .‬ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ ﻣــﻲآﻳــﺪ ﻛــﻪ ﻛــﺴﻲ در اﺗــﺎق‬ ‫ﺑــﺎﻻ ﺑﻴــﺪار اﺳــﺖ و ﺑــﻮي زﻧﻨــﺪة ﻧﻔــﺖ ﻛــﻪ از ﻃﺒﻘــﺔ ﺑــﺎﻻ ﺑــﻪ ﻣــﺸﺎم‬ ‫ﻣﻲرﺳﺪ ﺑـﻪ دو ﻣـﺮد ﻣـﻲﻓﻬﻤﺎﻧـﺪ ﻛـﻪ در اﺗـﺎق ﺑـﺎﻻ ﻛـﺴﻲ ﭼـﺮاغﻧﻔﺘـﻲ‬ ‫روﺷــﻦ ﻛــﺮده‪ .‬در ﻧــﻮر ﻛــﻢﻓــﺮوغ ﭼــﺮاغ ﻛــﻪ از ﻃﺒﻘــﺔ ﺑــﺎﻻ ﺑــﻪ‬ ‫ﺳﺮاﺳﺮا ﻣـﻲﺗﺎﺑـﺪ‪ ،‬دو ﻣـﺮد ﺧـﻮد را ﺑـﻪ راهﭘﻠـﻪﻫـﺎ ﻣـﻲرﺳـﺎﻧﻨﺪ؛ ﭘـﺎي‬ ‫ﺑــﺮ ﭘﻠــﻪﻫــﺎي ﺳــﻨﮓ ﺳــﻔﻴﺪ ﻣــﻲﮔﺬارﻧــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﻛﻨــﺎرهﻫــﺎي ﻛﻠﻔــﺖ و‬ ‫ﺳــﺮخرﻧــﮓ ﺗﺒﺮﻳــﺰي ﻓــﺮش ﺷــﺪه‪ .‬راﻫــﺮوي ﺑــﺎﻻ ﻧﻴــﺰ ﺑــﻪ ﻫﻤــﻴﻦ‬

‫‪163‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺻــﻮرت ﻓــﺮش ﺷــﺪه‪ .‬ﻛﻨــﺎرهﻫــﺎي ﺿــﺨﻴﻢ ﺻــﺪاي ﭘــﺎي آﻧــﺎن را در‬ ‫ﺧــﻮد ﻫــﻀﻢ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ و ﻣــﻲﺑﻠﻌــﺪ‪ .‬ﻫــﺮ دو ﻛﻨــﺎر ورودي اﺗــﺎﻗﻲ ﻛــﻪ‬ ‫در آن ﭼــﺮاغﻧﻔﺘــﻲ روﺷــﻦ ﺷــﺪه ﻣــﻲاﻳــﺴﺘﻨﺪ و ﻳﻜــﻲ از آنﻫــﺎ ﺑــﻪ‬ ‫درون اﺗــﺎق ﺳــﺮك ﻣــﻲﻛــﺸﺪ‪ .‬زن ﺟــﻮاﻧﻲ ﭘــﺸﺖ ﺑــﻪ در اﻳــﺴﺘﺎده‪،‬‬ ‫ﻟﺒـــﺎس ﺧـــﻮاب ﻛﻮﺗـــﺎه و ﺑـــﺪنﻧﻤـــﺎﺋﻲ ﺑـــﻪ ﺗـــﻦ دارد ﻛـــﻪ ﭘـــﺴﺘﻲ و‬ ‫ﺑﻠﻨــﺪيﻫــﺎي اﻧــﺪاﻣﺶ را ﺑــﻪ ﭼــﺸﻤﺎن ﺣــﺮﻳﺺ ﻣــﺮد ﻣــﻲدواﻧــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ‬ ‫ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬اﻳــﻦ ﺧﻮﺷــﮕﻠﻪ ﻛــﻪ ﻧﻤــﻲﺗﻮﻧــﻪ ﻣــﺎدرش ﺑﺎﺷــﻪ‪.‬‬ ‫ﭘﺪرﺳــﻮﺧﺘﻪ! ﭼ ـﻪ ﺧــﻮشﺳــﻠﻴﻘﻪ اﺳــﺖ!« ﻳــﺎدش ﻣــﻲرود ﺑــﺮاي ﭼــﻪ‬ ‫آﻣــﺪه‪ ،‬ﻣﺤــﻮ ﺗﻤﺎﺷــﺎي اﻧــﺪام ﻋﺮﻳــﺎن زن ﺷــﺪه‪ ،‬ﻛــﻪ دﮔﻨــﻚ ﻣــﺮد‬ ‫دﻳﮕــﺮ ﺑــﻪ ﻛﻤــﺮش ﻣــﻲﺧــﻮرد و ﺑــﻪ او ﻳــﺎدآوري ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﺮاي‬ ‫ﭼــﻪ ﻛــﺎري ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﺧﺎﻧــﻪ آﻣــﺪهاﻧــﺪ‪ .‬ﻛــﺎرد ﻧﻈــﺎﻣﻲ را از ﻛﻤــﺮ‬ ‫ﻣـــﻲﻛـــﺸﺪ و آﻫـــﺴﺘﻪ ﺑـــﻪ زن ﻛـــﻪ ﭘـــﺸﺖ ﺑـــﻪ در ﻣﻮﻫـــﺎي ﺑﻠﻨـــﺪ و‬ ‫ﺳﻴﺎهرﻧـﮓ ﺧـﻮد را ﺷـﺎﻧﻪ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ ﻧﺰدﻳـﻚ ﺷـﺪه‪ ،‬ﻫﻤﭽـﻮن ﻗـﺼﺎﺑﻲ‬ ‫ﻛﻪ ﺳـﺮ ﮔﻮﺳـﻔﻨﺪي را ﻣـﻲﺑـﺮد‪ ،‬زﻳـﺮ ﻟـﺐ زﻣﺰﻣـﻪ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪» :‬ﺑـﺴﻢاﷲ‬ ‫اﻟﺮﺣﻤــﺎن رﺣــﻴﻢ!« ﺑــﺎ دﺳــﺖ راﺳــﺖ ﺟﻠــﻮي دﻫــﺎن زن ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ ،‬ﺑــﺎ‬ ‫دﺳــﺖ ﭼــﭗ ﻛــﺎرد را در ﻛﺘــﻒ زن در ﻣﺤــﻞ ﻗﻠــﺐ او ﻓــﺮو ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪.‬‬ ‫اﻳــﻦ ﻋﻤــﻞ را ﺑــﺎ ﭼﻨــﺎن اﺳــﺘﺎدي اﻧﺠــﺎم ﻣــﻲدﻫــﺪ ﻛــﻪ زن ﻧﮕــﻮنﺑﺨــﺖ‬ ‫ﻓﺮﺻــﺖ ﺣﺮﻛــﺖ ﻧﻴــﺰ ﻧﻤــﻲﻳﺎﺑــﺪ؛ ﻓﻘــﻂ ﭼﻨــﺪ ﺗﻜــﺎن ﺗﻨــﺪ و ﻋــﺼﺒﻲ‬ ‫ﭘﻴﻜــﺮش را در ﺑــﺎزوان ﻗﺪرﺗﻤﻨــﺪ ﻣــﺮد ﻛﻤــﻲ ﺑــﻪ اﻳﻨــﺴﻮي و آﻧــﺴﻮي‬ ‫ﻣﻲﻛﺸﺎﻧﺪ‪ ،‬و ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺑﻌﺪ آرام ﻣﻲﮔﻴﺮد‪.‬‬

‫‪164‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﺄﻣﻮر ﭘﻴﻜــﺮ ﻗﺮﺑــﺎﻧﻲ را ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر از ﺻــﻮرت ﺑــﺮ ﺗﺨــﺖ ﻣــﻲﺧﻮاﺑﺎﻧــﺪ‬ ‫و در ﻧـــﻮر ﻣـــﺮدة ﭼـــﺮاغ ﻧﻔﺘـــﻲ ﭼـــﺸﻤﺎناش ﺑـــﻪ دﻧﺒـــﺎل ﻗﺎﻟﻴﭽـــﻪاي‬ ‫ﻛﻮﭼــﻚ ﻣــﻲدود ﺗــﺎ ﺑﺮداﺷــﺘﻪ و ﺑــﻪ ﻣــﺎلﺧــﺮ ﺑﺪﻫــﺪ‪ .‬ﻗﺎﻟﻴﭽــﻪ را‬ ‫ﻣﻲﻳﺎﺑـﺪ‪ ،‬و ﺑـﺎ ﻋﺠﻠـﻪ ﻣـﺸﻐﻮل ﺑـﻪ ﻟﻮﻟـﻪ ﻛـﺮدن آن ﻣـﻲﺷـﻮد‪ .‬ﮔﻮﺷـﺔ‬ ‫ﻗﺎﻟﻴﭽﻪ زﻳـﺮ ﻳـﻚ ﻣﻴـﺰ ﻛﻮﭼـﻚ ﻛﻨـﺎر ﺗﺨـﺖ ﮔﻴـﺮ ﻛـﺮده‪ ،‬ﺑـﺎ ﺷـﺘﺎب‬ ‫آن را ﻣــﻲﻛــﺸﺪ ﺗــﺎ ﻛــﺎر را ﻫــﺮ ﭼــﻪ زودﺗــﺮ ﺗﻤــﺎم ﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﻣﻴــﺰ ﭼﭙــﻪ‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮد و ﭼــﺮاغﻧﻔﺘــﻲ روي ﺗﺨــﺖ ﻓﺮوﻣــﻲاﻓﺘــﺪ‪ .‬در ﻳــﻚ ﻟﺤﻈــﻪ‬ ‫رﺧﺘﺨــﻮاب و ﺟــﺴﺪ زن ﺑــﻪ آﺗــﺶ ﻛــﺸﻴﺪه ﺷــﺪه‪ .‬ﻣــﺮد دﻳﮕــﺮ ﻛــﻪ‬ ‫ﺑﻴﺮون اﻳﺴﺘﺎده ﺑﺎ ﺻﺪاﺋﻲ ﺧﻔﻪ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ زود ﺑﺎش!‬ ‫ـ آﺗﻴﺶ! ﭼﻴﻜﺎر ﻛﻨﻢ؟!‬ ‫ـــ ﻓــﺪاي ﺳــﺮت‪ ،‬ﺑﺎﻳــﺪ ﻓــﺮار ﻛــﺮد‪ .‬اﻻن ﻫﻤــﺔ اﻫــﻞ ﻣﺤﻠــﻪ ﻣﻴــﺎن‬ ‫اﻳﻨﺠﺎ!‬ ‫آدﻣﻜــﺶ ﻗﺎﻟﻴﭽــﻪ را ﺑــﺮ دوش ﮔــﺬارده ﺑــﻪ ﻫﻤــﺮاه ﻣــﺮد دﻳﮕــﺮ ﺑــﺎ‬ ‫ﺳــﺮﻋﺖ از در ﺧﺎﻧــﻪ ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲدود‪ .‬ﺣــﺎل دﻳﮕــﺮ ﺷــﻌﻠﻪﻫــﺎي آﺗــﺶ‬ ‫از ﻛﻮﭼــﻪ ﻫــﻢ ﻗﺎﺑــﻞ روﻳــﺖ اﺳــﺖ‪ .‬دو ﻣــﺄﻣﻮر اﻣﻨﻴﺘــﻲ ﺑــﺮ ﺳــﺮﻋﺖ‬ ‫ﺧﻮد ﻣـﻲاﻓﺰاﻳﻨـﺪ و در اﻧﺘﻬـﺎي ﻛﻮﭼـﻪ‪ ،‬ﺳـﻮار ﺑـﺮ ﭘﻴﻜـﺎن ﺗﻴـﺮهرﻧﮕـﻲ‬ ‫ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ در ﺗـﺎرﻳﻜﻲﻫـﺎ ﭘﻨـﺎه ﮔﺮﻓﺘـﻪ‪ .‬ﻳﻜـﻲ از دو ﻣـﺮد ﺑـﻪ راﻧﻨـﺪه‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ زودﺑﺎش راه ﺑﻴﻔﺖ!‬

‫‪165‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﭘﻴﻜــﺎن ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ در ﻛﻮﭼــﻪﻫــﺎي ﺗﻨــﮓوﺗﺎرﻳــﻚ ﺷــﻤﺎل ﺗﻬــﺮان از‬ ‫ﺧﺎﻧــﺔ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ دور ﻣــﻲﺷــﻮد‪ ،‬و ﻫﻴﭽﻴــﻚ از دو ﻣــﺮد ﺳــﺨﻨﻲ از‬ ‫آﺗﺶﺳﻮزي ﻧﻤﻲﮔﻮﻳﺪ‪.‬‬ ‫***‬ ‫از ﻟﺤﻈــﻪاي ﻛــﻪ ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﺎ دﻳــﺪن دﻛﺘــﺮ‪ ،‬ﻛــﺎﺗﺮ را روي‬ ‫ﺗﺨــﺖ اﻧــﺪاﺧﺖ و ﭘــﺎ ﺑــﻪ ﻓــﺮار ﮔﺬاﺷــﺖ دﻳﮕــﺮ ﺑــﺮاي ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ‬ ‫ﺗﺮدﻳــﺪي ﺑــﺎﻗﻲ ﻧﻤﺎﻧــﺪ ﻛــﻪ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﻗــﺼﺪ ﺟــﺎن ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را‬ ‫دارد‪ .‬دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﭼﻨــﺪﻳﻦ روز ﻣــﻲﺷــﻮد ﻛــﻪ از ﺗــﺮس روﺑــﺮو‬ ‫ﺷــﺪن ﺑــﺎ ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺷــﺐﻫﻨﮕــﺎم ﺑــﻪ ﻫﺘــﻞ ﻣﺤــﻞ اﻗﺎﻣــﺖاش‬ ‫ﻧﻤـــﻲرود‪ .‬در ﺳـــﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﻬـــﺪاري روي ﻳـــﻚ ﺗﺨـــﺖ ﺳـــﻔﺮي‬ ‫ﻣﻲﺧﻮاﺑﺪ‪ ،‬ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻫـﺮ ﻏﻠـﺖ ﭘﺎﻳـﻪﻫـﺎي ﺗﺨـﺖ ﻟـﻖﻟـﻖ ﻣـﻲزﻧـﺪ و او را‬ ‫از ﺧـــﻮاب ﺑﻴـــﺪار ﻣـــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑﺤـــﺮانﻫـــﺎي اﺟﺘﻤـــﺎﻋﻲ و ﺳﻴﺎﺳـــﻲ و‬ ‫ﺧــﺼﻮﺻﺎً ﺑﺮﻧﺎﻣــﺔ اﷲاﻛﺒﺮﻫــﺎي ﺷــﺒﺎﻧﻪ روي ﭘــﺸﺖﺑــﺎم و ﻗﻄــﻊ ﺑــﺮق‬ ‫ﺑــﺮاي ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ‪ ،‬ﻫــﻢ ﻧﻮﻳــﺪ آزادي اﺳــﺖ و ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﺷــﺪت ﻧﮕــﺮان‬ ‫ﻛﻨﻨـــﺪه‪ .‬ﺧﻮاﺑﻴـــﺪن در ﺑﻬـــﺪاري‪ ،‬وﺣـــﺸﺖ از ﺣـــﻀﻮر ﺳـــﺮﮔﺮد‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ در ﻫﺘــﻞ‪ ،‬و اﻳﻨــﻚ ﺣــﻀﻮر ﻳــﻚ آدﻣﻜــﺶ ﺣﺮﻓــﻪاي در‬ ‫ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن او را ﺑــﻪ ﻫــﺮاس اﻧﺪاﺧﺘــﻪ‪ .‬ﺧــﺼﻮﺻﺎً ﻛــﻪ اﻳــﻦ آدﻣﻜــﺶ‬ ‫ﻗــﺼﺪ ﻧــﺎﺑﻮدي ﻳﻜ ـﻲ از رزﻣﻨــﺪﮔﺎن ﺧﻠ ـﻖ را دارد‪ .‬ﺑــﺮاي ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ‬ ‫ﻓﻘـــﻂ ﻳـــﻚ راه ﺑـــﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧـــﺪه‪ :‬ﭘﻴـــﺸﺪﺳﺘﻲ‪ .‬ﺑﺎﻳـــﺪ ﻗﺒـــﻞ از آﻧﻜـــﻪ‬ ‫ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﺑــﻪ اﻫــﺪاف ارﺗﺠــﺎﻋﻲ ﺧــﻮد دﺳــﺖ ﻳﺎﺑــﺪ او را ﻧــﺎﺑﻮد‬

‫‪166‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻛﻨﺪ‪ .‬وﻟـﻲ ﮔـﺮدن اﻳـﻦ ﻣـﺮدك را ﺗﺒـﺮ ﻧﻤـﻲزﻧـﺪ‪ ،‬ﭼﮕﻮﻧـﻪ ﻣـﻲﺗـﻮان‬ ‫ﺳــﺮش را زﻳــﺮ آب ﻛــﺮد‪ .‬راهﻫــﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔــﻲ ﺑــﻪ ذﻫــﻦاش ﻣــﻲرﺳــﺪ‪.‬‬ ‫اول ﺑـــﺎ ﺧـــﻮد ﻣـ ـﻲﮔﻮﻳـــﺪ‪» ،‬ﺑـــﺎ داروي ﻣـــﺮگآور و ﻳـــﺎ ﺗﺰرﻳـــﻖ‬ ‫ﻛﻠــﻚاش را ﻣــﻲﻛــﻨﻢ«‪ ،‬وﻟــﻲ ﺧﻴﻠــﻲ زود از اﻳــﻦ ﻧﻘــﺸﻪ ﻣﻨــﺼﺮف‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﻗﺘــﻞ ﻣــﺮﻳﺾ ﺑــﺎ دارو در ﻳــﻚ ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن دﻛﺘﺮﻫــﺎ را در‬ ‫ﺧـﻂ اول اﺗﻬــﺎم ﻗـﺮار ﻣــﻲدﻫــﺪ و ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛــﻪ اﺻـﻼً ﻧﻤـﻲﺧﻮاﻫــﺪ ﭘــﺎي‬ ‫ﺑــﻪ ﺟﻠــﺴﺎت ﺑــﺎزﺟﻮﺋﻲ آﮔــﺎﻫﻲ و ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﺑﮕــﺬارد‪ .‬ﭘــﺲ ﺑﺎﻳــﺪ راه‬ ‫دﻳﮕﺮي ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪.‬‬ ‫ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺳــﺎﻋﺎت ﻃــﻮﻻﻧﻲ در ﻓﻜــﺮ ﻳــﺎﻓﺘﻦ راه ﭼــﺎره ﺑــﻪ ﺗﻔﻜــﺮ و‬ ‫ﺗﻌﻤــﻖ ﻣــﻲﮔﺬراﻧــﺪ‪ .‬ﺣﺘــﻲ ﻫﻨﮕــﺎم ﺧﻮاﺑﻴــﺪن روي ﺗﺨــﺖ ﺳــﻔﺮي‬ ‫ﻛــﺬا ﻓﻜــﺮ اﻳﻨﻜــﻪ ﭼﮕﻮﻧــﻪ ﻣــﺮدي ﮔــﺮدن ﻛﻠﻔــﺖ را از ﺳــﺮ راه ﺑــﺮدارد‬ ‫ﻛـــــﻪ دوﺑﺮاﺑـــــﺮ وزن و ﻫﻴﻜـــــﻞ او را دارد ذﻫـــــﻨﺶ را راﺣـــــﺖ‬ ‫ﻧﻤــــﻲﮔــــﺬارد‪ .‬ﻳــــﻚ ﺷــــﺐ ﻛــــﻪ ﻣــــﺸﻐﻮل ﻏﻠــــﺖ زدن روي‬ ‫ﺗﺨــﺖﺳــﻔﺮي اﺳــﺖ و ﺟﻴﺮﺟﻴــﺮ ﺗﺨــﺖ ﺧــﻮاب از ﭼــﺸﻢاش رﺑــﻮده‪،‬‬ ‫ﺑــﻪ ﻧﺎﮔــﺎه ﻓﻜﺮﺑﻜــﺮي ﺑــﻪ ذﻫــﻦاش ﺧﻄــﻮر ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪» ،‬ﺗﻮاﻟــﺖ! آره‬ ‫ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ راه ﻫﻤﻴﻨـﻪ!« آﻧـﺸﺐ را ﻋﻠـﻲ ﺗﺮﻛـﻪ ﺑـﺎ ﺧﻴـﺎل راﺣـﺖ ﺗـﺎ ﺻـﺒﺢ‬ ‫ﺧﻮاﺑﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن ﻗــﺪﻳﻤﻲ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺳــﺎﺑﻘﺎً ﻳــﻚ ﺧﺎﻧــﺔ ارﺑــﺎﺑﻲ ﺑــﻮد‪ ،‬ﺑــﻪ‬ ‫اﻧـــﺪازة ﻛـــﺎﻓﻲ ﺗﻮاﻟـــﺖ و دﺳـــﺖﺷـــﻮﺋﻲ ﺑـــﺮاي ﻳـــﻚ ﺑﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن‬ ‫ﭘﺮﺟﻤﻌﻴــﺖ ﻧﺪاﺷــﺖ‪ .‬ﺑــﻪ ﻫﻤــﻴﻦ دﻟﻴــﻞ در ﺑــﺮج ﻛﺒﻮﺗﺮﺧﺎﻧــﻪاي ﻛــﻪ‬

‫‪167‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫دور از ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن اﺻــﻠﻲ و در ﺿــﻠﻊ ﻏﺮﺑــﻲ ﻗــﺮار داﺷــﺖ‪ ،‬ﭼﻨــﺪﻳﻦ‬ ‫دﺳــﺘﮕﺎه ﺗﻮاﻟــﺖ ﺗﻌﺒﻴــﻪ ﻛــﺮده ﺑﻮدﻧــﺪ‪ .‬دﻳﻮارﻫــﺎي ﺗﻮاﻟــﺖ ﺣــﺪود‬ ‫ﻫــﺸﺖ ﻣﺘــﺮ ارﺗﻔــﺎع داﺷــﺖ‪ ،‬و ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﭼﻨــﺪ ﺳــﻴﻔﻮن ﭼــﺪﻧﻲ‬ ‫ﻗــﺪﻳﻤﻲ ﻧﻴــﺰ ﻛــﻪ از زﻣــﺎن رﺿﺎﺷــﺎه ﺗﻮﺳــﻂ آﻟﻤــﺎﻧﻲﻫــﺎ در ﺗﻮاﻟــﺖ‬ ‫ﺳــﻮزنﺑــﺎﻧﻲﻫــﺎي راهآﻫــﻦ ﺷــﻤﺎل ﻧــﺼﺐ ﺷــﺪه ﺑــﻮد از راهآﻫــﻦ‬ ‫ﺧﺮﻳـــﺪاري ﻛـــﺮده‪ ،‬در اﻳـــﻦ ﺗﻮاﻟـــﺖﻫـــﺎ ﻛـــﺎر ﮔﺬاﺷـــﺘﻪ ﺑـــﻮد‪.‬‬ ‫زﻧﺠﻴﺮﻫــﺎﺋﻲ ﻛﻠﻔــﺖ و ﻃﻮﻳــﻞ از دﺳــﺘﺔ اﻳــﻦ ﺳــﻴﻔﻮنﻫــﺎي دﻳــﻮاري‬ ‫آوﻳــﺰان ﺑــﻮد‪ ،‬و ﻣﺨــﺰن آب ﺳــﻴﻔﻮنﻫــﺎ آﻧﻘــﺪر ﺟــﺎدار و ﺑــﺰرگ‬ ‫ﺑــﻮد ﻛــﻪ وﻗﺘــﻲ ﺳــﻴﻔﻮن ﻛ ـﺸﻴﺪه ﻣــﻲﺷــﺪ‪ ،‬در ﺗﻮاﻟــﺖ ﺳــﻴﻞ ﺑــﻪ راه‬ ‫ﻣـﻲاﻓﺘـﺎد‪ .‬ﻣﻬــﻢﺗـﺮﻳﻦ وﻳﮋﮔـﻲ ﺗﻮاﻟــﺖﻫـﺎ اﻳـﻦ ﺑــﻮد ﻛـﻪ ﻳـﻚ درﺑﭽــﻪ‬ ‫ﺳﻘﻒﺷـﺎن را ﺑـﻪ ﺑـﺎم ﻛﺒﻮﺗﺮﺧﺎﻧـﻪ ﻣﺘـﺼﻞ ﻣـﻲﻛـﺮد‪ ،‬و اﮔـﺮ ﻛـﺴﻲ از‬ ‫ﭘﻠﻜﺎن ﺿـﻠﻊ ﻏﺮﺑـﻲ ﺑـﺮج ﺑـﺎﻻ ﻣـﻲرﻓـﺖ ﻣـﻲﺗﻮاﻧـﺴﺖ درون ﺗﻮاﻟـﺖﻫـﺎ‬ ‫را ﺑﺒﻴﻨﺪ‪ .‬ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ ﺑـﺎ ﺧـﻮد ﻣـﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» :‬اﮔـﺮ وﻗـﺖ ﻧﺎﻫـﺎر ﻛـﺎري‬ ‫ﻛــﻨﻢ ﻛــﻪ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ در ﺗﻮاﻟــﺖ ﮔﻴــﺮ ﺑﻴﻔﺘــﺪ ﻫــﻴﭽﻜﺲ آﻧﺠــﺎ‬ ‫ﻧﻴـــﺴﺖ‪ .‬ﻛﻠﻜـــﺶ را ﻫﻤﺎﻧﺠـــﺎ ﻣـــﻲﻛـــﻨﻢ‪ .‬ﻳـــﻚ ﺳـــﻨﮓ ﺑـــﺰرگ‬ ‫ﺑﺮﻣــﻲدارم و از ﻫﻤــﺎن ﺑــﺎﻻ ﭘــﺮت ﻣــﻲﻛــﻨﻢ روي ﺳــﺮش!« وﻟــﻲ اﻳــﻦ‬ ‫اﻳــﺪه زﻳــﺎد ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮش ﻣﻨﻄﻘــﻲ ﻧﻤــﻲآﻳــﺪ‪ .‬ﻣــﺴﻠﻤﺎً ﺑﺎزﺟﻮﻫــﺎ از ﺧــﻮد‬ ‫ﺧﻮاﻫﻨــﺪ ﭘﺮﺳــﻴﺪ اﻳــﻦ ﺳــﻨﮓ ﺑــﺰرگ از ﻛﺠــﺎ در ﺗﻮاﻟــﺖ ﺳــﺮوﻛﻠﻪاش‬ ‫ﭘﻴـﺪا ﺷــﺪه‪ .‬ﺑﻌــﺪ اﻳــﺪة اﺳــﺘﺎداﻧﻪاي ﺑـﻪ ذﻫــﻨﺶ ﺧﻄــﻮر ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪» :‬در‬ ‫ﭼــﺪﻧﻲ ﺳــﻴﻔﻮن ﺣــﺪاﻗﻞ ﺑﻴــﺴﺖ ﻛﻴﻠــﻮ وزن داره‪ ،‬ﻫﻤــﻴﻦ ﻛﺎﻓﻴــﻪ!«‬ ‫ﻓﻜﺮ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻮد؛ ﺑﺎزﭘﺮس ﻫـﻢ ﺣﺘﻤـﺎً ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﻧﺘﻴﺠـﻪ ﻣـﻲرﺳـﺪ ﻛـﻪ در‬ ‫ﭼــﺪﻧﻲ اﺗﻔﺎﻗ ـﺎً از آن ﺑــﺎﻻ اﻓﺘــﺎده روي ﺳــﺮ ﻣــﺮد ﻧﮕــﻮنﺑﺨــﺖ‪ .‬ﺣــﺎل‬

‫‪168‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻓﻘــﻂ ﻣــﻲﻣﺎﻧــﺪ ﻳــﺎﻓﺘﻦ راﻫـﻲ ﺑــﺮاي ﭼﻴﺰﺧــﻮر ﻛــﺮدن ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ و‬ ‫ﺑﺴﺖﻧﺸﺎﻧﺪن او در ﺗﻮاﻟﺖ‪.‬‬ ‫اﻣــﺮوز ﺻــﺒﺢ‪ ،‬ﺑــﺮ ﻋﻜــﺲ روزﻫــﺎي ﻗﺒــﻞ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺳــﺮ ﺣــﺎل و‬ ‫ﺷــﺎدان و ﺧﻨــﺪان اﺳــﺖ‪ .‬ﺑــﺎ ﻫﻤــﻪ ﺧــﻮشوﺑــﺶ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﺣﺘــﻲ ﺑــﺎ‬ ‫دﺷــﻤﻦ دﻳﺮﻳﻨــﻪاش ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻫــﻢ اﺣﻮاﻟﭙﺮﺳــﻲ ﮔﺮﻣــﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪.‬‬ ‫از ﺳﺮ ﺻـﺒﺢ ﻳـﻚ ﺑـﺴﺘﻪ ﻣـﺴﻬﻞ ﻗـﻮي ﻛـﻪ ﻛﺮﮔـﺪن را ﻫـﻢ در ﺗﻮاﻟـﺖ‬ ‫ﺑــﺴﺖ ﻣــﻲﻧــﺸﺎﻧﺪ در ﺟﻴــﺐ ﮔــﺬارده و ﻣﻨﺘﻈــﺮ ﻓﺮﺻــﺖ اﺳــﺖ ﺗــﺎ‬ ‫ﻣﺤﺘـﻮاي ﺑـﺴﺘﻪ را ﺑـﻪ ﺧـﻮرد ﺳـﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـﻲ ﺑﺪﻫـﺪ‪ .‬ﻃـﻲ ﭼﻨـﺪ روزي‬ ‫ﻛــﻪ ﺳــﻜﻴﻨﻪ را زﻳــﺮ ﻧﻈــﺮ ﮔﺮﻓﺘــﻪ درﻳﺎﻓﺘــﻪ ﻛــﻪ او اﺷــﺘﻬﺎي ﻋﺠﻴﺒــﻲ‬ ‫دارد‪ ،‬ﻫــﺮ ﭼــﻪ ﺑﺪﻫﻨــﺪ از ﮔﻮﺷــﺖ و ﻧــﺎن و ﺑــﺮﻧﺞ و ﺳــﺎﻻد و ﻣﻴــﻮه و‬ ‫ﺗـــﻨﻘﻼت ﻣـــﻲﺧـــﻮرد‪ ،‬ﺳـــﻴﺮي ﻧـــﺪارد‪ .‬وﻟـــﻲ ﺑـــﺮاي دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن‬ ‫ﭘﭙــﺴﻲﻛــﻮﻻ از اﻫﻤﻴــﺖ زﻳــﺎدي ﺑﺮﺧــﻮردار اﺳــﺖ‪ ،‬ﺧــﺼﻮﺻﺎً ﻛــﻪ‬ ‫آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ ورود ﭘﭙــﺴﻲ ﺑــﻪ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن را ﻗــﺪﻏﻦ ﻛــﺮده‪ .‬ﻫﻤﻴــﺸﻪ‬ ‫ﺑــﻪ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز! اﻳــﻦ ﻣﻌﺠــﻮنﻫــﺎﺋﻲ ﻛــﻪ‬ ‫در ﺷﻴــﺸﻪ ﻛــﺮدهاﻧــﺪ از ﺳــﻢ ﻫــﻢ ﻣﻬﻠــﻚﺗــﺮ اﺳــﺖ‪ ،‬ﻧﺨﻮرﻳــﺪ! ﺑــﻪ‬ ‫دﻳﮕـﺮان ﻫـﻢ اﺻـﻼً ﺗﻌـﺎرف ﻧﻜﻨﻴـﺪ!« وﻟـﻲ اﻣـﺮوز‪ ،‬دﻛﺘـﺮ ﺳـﺮﻓﺮاز از‬ ‫ﺧﻤــﺎري و ﺑــﻲﺣــﺎﻟﻲ آﻗــﺎي رﺋــﻴﺲ اﺳــﺘﻔﺎده ﻛــﺮده‪ ،‬ﺷﺨــﺼﺎً ﻳــﻚ‬ ‫دوﺟـــﻴﻦ ﭘﻴـــﺴﻲﻛـــﻮﻻي ﺧﻨـــﻚ و ﺗﮕـــﺮي ﺳـــﻔﺎرش داده‪ .‬ﺟﻌﺒـــﺔ‬ ‫ﭘﭙــﺴﻲ را ﻫــﻢ در ﺑــﺎغ و در ﻣــﺴﻴﺮ ﺣﺮﻛــﺖ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن روي ﻳــﻚ ﻣﻴــﺰ‬ ‫ﻗـــﺮار داده‪ ،‬و ﺧـــﻮدش ﺑـــﺎ ﻳـــﻚ درﺑـــﺎزﻛﻦ ﻧﺸـــﺴﺘﻪ ﭘـــﺸﺖ ﻣﻴـــﺰ‪.‬‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن ﺑـــﺎ دﻳـــﺪن ﭘﭙـــﺴﻲﻫـــﺎ ذوق زده ﻳـــﻚ ﺑـــﻪ ﻳـــﻚ از راه‬

‫‪169‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﻲرﺳــﻨﺪ‪ ،‬ﻳــﻚ ﺷﻴــﺸﻪ ﻣــﻲﮔﻴﺮﻧــﺪ‪ ،‬و ﻣــﻲﻧﻮﺷــﻨﺪ و ﺑــﺮق ﻟــﺬت‬ ‫درﭼــﺸﻤﺎنﺷــﺎن ﻣــﻲدرﺧــﺸﺪ‪ .‬وﻟــﻲ زﻳــﺮ ﻣﻴــﺰ دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﻳــﻚ‬ ‫ﺷﻴﺸﻪ ﺑـﺮاي ﺳـﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـﻲ آﻣـﺎده ﻧﮕـﻪ داﺷـﺘﻪ‪ .‬ﺳـﺮﻫﻨﮓ ﺳـﭙﻬﺮ ﻛـﻪ‬ ‫از ﺧــﻮردن ﻏــﺬاﻫﺎي ﺑــﻲﻣــﺰة ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺑــﻪ ﻋــﺬاب آﻣــﺪه ﺑــﺎ دﻳــﺪن‬ ‫ﺑﺴﺎط ﭘﭙﺴﻲ ﻋـﻴﻦ ﺧـﺮس ﮔﺮﻳﺰﻟـﻲ ﺑـﻪ ﻣﻴـﺰ ﺣﻤﻠـﻪور ﻣـﻲﺷـﻮد‪ ،‬و در‬ ‫آن واﺣـــﺪ دﻛﺘـــﺮ ﺳـــﺮﻓﺮاز ﭘﻴـــﺴﻲ ﻣﺤﺘـــﻮي ﻣـــﺴﻬﻞ را در ﺑﺮاﺑـــﺮش‬ ‫ﻣــﻲﮔــﺬارد‪ .‬ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﺎ ﭼــﺸﻤﺎن ﺑــﺴﺘﻪ ﺷﻴــﺸﻪ را در ﺟــﺎ ﺳــﺮ‬ ‫ﻣﻲﻛﺸﺪ‪ ،‬و ﺑﺎز ﻫـﻢ دﺳـﺘﺶ را ﺑـﻪ ﻃـﺮف ﻋﻠـﻲ ﺗﺮﻛـﻪ دراز ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪.‬‬ ‫اﻳﻨﺒـــﺎر ﻳـــﻚ ﭘﭙـــﺴﻲ ﻋـــﺎدي ﻣـــﻲﮔﻴـــﺮد‪ .‬دﻛﺘـــﺮ ﺳـــﺮﻓﺮاز ﻛـــﻪ ﺑـــﻪ‬ ‫اﻫـــﺪافاش رﺳـــﻴﺪه‪ ،‬ﻗﺒـــﻞ از رﺳـــﻴﺪن آﻗـــﺎي رﺋـــﻴﺲ ﺑـــﻪ ﻣﺤـــﻞ‪،‬‬ ‫ﺑـــﺴﺎط ﺗﻮزﻳـــﻊ ﭘﭙـــﺴﻲ را ﺟﻤــــﻊآوري ﻣـــﻲﻛﻨـــﺪ و زاغ ﺳــــﻴﺎي‬ ‫ﺳﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕﻲ را ﭼﻮب ﻣﻲزﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺣــﺪود ﻧــﻴﻢ ﺳــﺎﻋﺖ از ﺳﺮﻛــﺸﻴﺪن ﭘﭙــﺴﻲ ﻧﮕﺬﺷــﺘﻪ ﻛــﻪ ﺳــﺮﻫﻨﮓ‬ ‫ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﺎ ﺳــﺮﻋﺖ ﺧــﻮد را ﺑــﻪ ﺗﻮاﻟــﺖ ﻣــﻲرﺳــﺎﻧﺪ‪ .‬وﻟــﻲ ﻫﻨــﻮز وﻗــﺖ‬ ‫ﻧﻬـــﺎر ﻧـــﺸﺪه‪ ،‬دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن در دﺳـــﺘﻪﻫـــﺎي ﻛﻮﭼـــﻚ اﻳﻨﻮروآﻧـــﻮر‬ ‫ﻣــﻲﭼﺮﺧﻨــﺪ و ﺑﻌــﻀﻲﻫــﺎيﺷــﺎن ﺣﺘــﻲ ﺗــﻮي ﺗﻮاﻟــﺖﻫــﺎ ﻫــﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬ ‫دﻛﺘـــﺮ ﺳـــﺮﻓﺮاز دﻧـــﺪان روي ﺟﮕـــﺮ ﻣـــﻲﮔـــﺬارد‪ .‬ﺣـــﺪود ﻇﻬـــﺮ‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﺑــﺎ دادوﻓﺮﻳــﺎد ﻫﻤــﻪ را ﺑــﻪ ﻧﻬــﺎرﺧﻮري دﻋــﻮت ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪.‬‬ ‫ﺟﻤﺎﻋـــﺖ ﺑـــﺎ ﺳﺮوﺻـــﺪاي ﻓـــﺮاوان ﺑـــﻪ ﻣﺤـــﻞ ﻏـــﺬاﺧﻮري ﺳـــﺮازﻳﺮ‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮﻧﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ از ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺧﺒــﺮي ﻧﻴــﺴﺖ‪ .‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺑــﺎ‬ ‫ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» :‬ﺗــﺎ اﻳﻨﺠــﺎ ﻛــﺎرم درﺳــﺘﻪ!« ﺳﺮوﺻــﺪاي ﻇــﺮوف و‬

‫‪170‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺟﻴــﻎوﻳــﻎ و ﺗــﻖ وﺗــﻮق ﺑﺮﺧــﻮرد ﻛﺎردوﭼﻨﮕــﺎل در ﻧﻬــﺎرﺧﻮري آﻏــﺎز‬ ‫ﺷــﺪه‪ ،‬ﻛــﻪ دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز از ﭘﻠــﻪﻫــﺎي ﭘــﺸﺖ ﺑــﺮج ﺑــﺎﻻ ﻣــﻲرود و‬ ‫ﻧﮕــﺎﻫﻲ ﺑــﻪ درون ﺗﻮاﻟــﺖﻫــﺎ ﻣــﻲاﻧــﺪازد‪ .‬ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ روي ﻳﻜ ـﻲ‬ ‫از ﻣــﺴﺘﺮاحﻫــﺎي اﻳﺮاﻧــﻲ ﻧﺸــﺴﺘﻪ‪ ،‬و ﻧﺎﻟــﻪﻫــﺎي ﺟﺎﻧــﺴﻮز و آخواوخ‬ ‫او ﺗﺎ ﺑﺎم ﺑﺮج ﺷﻨﻴﺪه ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﻋﻠﻲ ﺗﺮﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻫـﺪف ﻓﺎﺻـﻠﺔ زﻳـﺎدي دارد؛ ﺣـﺪود ‪ 8‬ﻣﺘـﺮ! از ﺳـﻮي‬ ‫دﻳﮕــﺮ‪ ،‬در ﭼــﺪﻧﻲ ﺳــﻴﻔﻮن ﻫــﻢ ﺣــﺪود ﻧــﻴﻢﻣﺘــﺮ از درﺑﭽــﻪ ﭘــﺎﺋﻴﻦﺗــﺮ‬ ‫ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘـﻪ‪ .‬دﻛﺘـﺮ ﺳـﺮﻓﺮاز ﺑـﻪ ﻫـﺮ ﺗﺮﺗﻴـﺐ ﻛـﻪ ﺷـﺪه ﻧـﻴﻢ ﺗﻨـﻪاش را‬ ‫از درﺑﭽــﻪ ﺑــﻪ درون ﻓــﻀﺎي ﺗﻮاﻟــﺖ ﻣــﻲﻛــﺸﺎﻧﺪ ﺗــﺎ دﺳــﺖﻫــﺎياش ﺑــﻪ‬ ‫در ﭼــﺪﻧﻲ ﺑﺮﺳــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ در ﺳــﻴﻔﻮن ﻗــﺪﻳﻤﻲ و ﺳــﻨﮕﻴﻦ و زﻧــﮓزده‬ ‫اﺳــﺖ و ﺳــﺨﺖ ﺑــﻪ ﺑﺪﻧــﺔ ﺳــﻴﻔﻮن ﭼــﺴﺒﻴﺪه‪ .‬ﻋﻠــﻲ ﺗﺮﻛــﻪ ﻣــﺸﺖ‬ ‫ﻣﺤﻜﻤﻲ ﺑﻪ در ﺳـﻴﻔﻮن ﻣـﻲﻛﻮﺑـﺪ و ﺑـﺎ ﻳـﻚ »ﻳـﺎ ﻋﻠـﻲ ﻣـﺪد« آن را از‬ ‫ﻣﺨﺰن ﺟﺪا ﻣﻲﻛﻨـﺪ‪ .‬در را ﺑـﺎ زﺣﻤـﺖ زﻳـﺎد ﺑـﺎﻻ ﻣـﻲﺑـﺮد و ﺑـﺎ دﻗـﺖ‬ ‫ﻫــﺪفﮔﻴــﺮي ﻣــﻲﻛﻨ ـﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ در اﻳــﻦ ﻫﻨﮕــﺎم ﺳــﻨﮕﻴﻨﻲ در ﭼــﺪﻧﻲ‬ ‫ﺗﻌــﺎدل او را ﺑﻬ ـﻢ زده‪ ،‬و ﺑــﺪناش را ﺑــﻪ آراﻣــﻲ از درﺑﭽــﻪ ﺑــﻪ درون‬ ‫ﻓــﻀﺎي ﺗﻮاﻟــﺖ ﻣــﻲﻛــﺸﺎﻧﺪ‪ .‬ﻋﻠــﻲ ﺗﺮﻛــﻪ وﺣــﺸﺘﺮده ﺗــﻼش ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‬ ‫ﭘﺎﻫــﺎياش را ﺑــﻪ ﭼــﺎرﭼﻮب درﺑﭽــﻪ ﻣﺤﻜــﻢ ﻛﻨــﺪ وﻟــﻲ دﻳﮕــﺮ دﻳــﺮ‬ ‫ﺷـــﺪه‪ .‬در ﻳـــﻚ آن در ﺳـــﻴﻔﻮن او را ﺑـــﺎ ﺧـــﻮد ﺑـــﻪ درون ﺗﻮاﻟـــﺖ‬ ‫ﻣــﻲﺑــﺮد‪ ،‬و ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ دﺳــﺖ در دﺳــﺖ درب ﺳــﻴﻔﻮن ﻫﻤﭽــﻮن‬ ‫ﺑﻤــﺐ ﺷــﻴﻤﻴﺎﺋﻲ ﺑــﻪ ﺳــﻮي ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﺳــﻘﻮط ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻋﺮﺑــﺪة‬ ‫ﻫﻮﻟﻨـــﺎك دﻛﺘــــﺮ ﺳــــﺮﻓﺮاز ﻓـــﻀﺎي ﻣــــﺴﺘﺮاح را اﺷــــﺒﺎع ﻛــــﺮده‪،‬‬

‫‪171‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫دﻳﻮارﻫــﺎي ﻛﺒﻮﺗﺮﺧﺎﻧــﻪ را ﺑــﻪ ﻟــﺮزه در ﻣــﻲآورد‪ .‬ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ‬ ‫ﻛــﻪ از دلﭘﻴﭽــﻪ ﭼــﻮن ﻣــﺎر ﺑــﻪ ﺧــﻮد ﻣــﻲﭘﻴﭽــﺪ‪ ،‬ﭼــﺸﻤﺎناش را ﺑــﻪ‬ ‫ﺳﻮي ﺳـﻘﻒ ﺑﺮﻣـﻲﮔﺮداﻧـﺪ‪ .‬دﻛﺘﺮﺳـﺮﻓﺮاز را ﻣـﻲﺑﻴﻨـﺪ ﻛـﻪ دﺳـﺖ در‬ ‫دﺳــﺖ ﺳــﻴﻔﻮن رﺿﺎﺷــﺎﻫﻲ از اوج آﺳــﻤﺎن ﺑــﻪ ﺳــﻮي او ﻣــﻲﺗــﺎزد‪.‬‬ ‫در ﻫﻤــﻴﻦ ﺣــﻴﺺوﺑــﻴﺺ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ‪ ،‬ﻏــﺮق اﺣــﺴﺎﺳﺎت دﻣﻜﺮاﺗﻴــﻚ‬ ‫ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲﻛـﺸﺪ‪» :‬درود ﺑـﺮ ﺧﻠـﻖﻫـﺎي ﻣﺒـﺎرز« و ﻫﻤـﺮاه ﺑـﺎ در ﭼـﺪﻧﻲ‬ ‫ﺑـﺮ ﻣﻐــﺰ ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﻓــﺮود ﻣــﻲآﻳــﺪ‪ .‬ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺑـﺎ ﻛــﻮن‬ ‫ﻟﺨـﺖ دراز ﺑــﻪ دراز ﻧﻘـﺶ زﻣــﻴﻦ ﺗﻮاﻟـﺖ ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬و دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز‬ ‫ﻫـــﻢ ﻳـــﻚوري روي در ﭼـــﺪﻧﻲ ﻣـــﻲاﻓﺘـــﺪ و ﺻـــﺪاﺋﻲ ﺧـــﺸﻚ در‬ ‫ﮔﻮﺷﺶ ﻣﻲﭘﻴﭽﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﻮاﻟــﺖ ﭼﻨــﺪ ﺛﺎﻧﻴــﻪ در ﺳــﻜﻮت ﻓــﺮو ﻣــﻲرود ﻛــﻪ ﻧﺎﮔﻬــﺎن ﻛﺎﺳــﻪ و‬ ‫ﻟﻮﻟﻪﻫﺎي ﺳﻴﻔﻮن ﻗـﺪﻳﻤﻲ ﻧﻴـﺰ از ﺟـﺎ در رﻓﺘـﻪ ﺑـﺮ ﺳـﺮ ﺳـﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـﻲ و‬ ‫دﻛﺘﺮﺳــﺮﻓﺮاز ﻓــﺮو ﻣــﻲاﻓﺘﻨــﺪ‪ .‬ﺧــﻮن از ﺳــﺮ ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ ﺑــﻪ‬ ‫اﻃـﺮاف ﻓــﻮران ﻛـﺮده‪ ،‬ﺑــﺎ اﻳــﻦ وﺟـﻮد او ﻫﻨــﻮز زﻧـﺪه اﺳــﺖ و ﺗﻜــﺎن‬ ‫ﻣــﻲﺧــﻮرد‪ .‬ﻋﻠــﻲ ﺗﺮﻛــﻪ از وﺣــﺸﺖ اﻳﻨﻜــﻪ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ زﻧــﺪه‬ ‫ﺑﻤﺎﻧــﺪ و ﺑــﺎ آن ﻛــﺎﺗﺮ ﺑــﻪ ﺟــﺎناش ﺑﻴﺎﻓﺘــﺪ‪ ،‬ﻫﺮاﺳــﺎن ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﺳــﻮي و‬ ‫آن ﺳــﻮي ﻧﮕــﺎه ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﺗــﺎ اﺑــﺰاري ﺑﻴﺎﺑــﺪ و ﺑــﺎ آن ﻛــﺎر ﺣﺮﻳــﻒ را‬ ‫ﺑﺴﺎزد‪ .‬ﺗﻨﻬـﺎ ﭼﻴـﺰي ﻛـﻪ ﭘﻴـﺪا ﻣـﻲﻛﻨـﺪ زﻧﺠﻴـﺮ ﻛﻠﻔـﺖ ﺳـﻴﻔﻮن اﺳـﺖ‬ ‫ﻛــﻪ در ﻛﻨــﺎر دﺳــﺘﺶ ﺑــﺮ زﻣــﻴﻦ اوﻓﺘــﺎده‪ .‬زﻧﺠﻴــﺮ را ﺑــﺮ ﻣــﻲدارد ﺑــﻪ‬ ‫دور ﮔﺮدن ﺳﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـﻲ ﻣـﻲاﻧـﺪازد؛ ﺣـﺎﻻ ﻧﻜـﺶ ﻛـﻪ ﻛـﻲ ﺑﻜـﺶ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﺳــﭙﻬﺮ زﻳــﺮ ﺳــﻨﮕﻴﻨﻲ در ﭼــﺪﻧﻲ‪ ،‬وزن دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز‪ ،‬و‬

‫‪172‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﺳﻴﻔﻮن رﺿﺎﺷـﺎﻫﻲ ﮔﻴـﺮ اﻓﺘـﺎده‪ ،‬ﻫـﺮ ﭼـﻪ ﺗـﻼش ﻣـﻲﻛﻨـﺪ ﺗـﺎ ﺧـﻮد را‬ ‫ﻧﺠــﺎت دﻫــﺪ ﻓﺎﻳــﺪه ﻧــﺪارد‪ .‬ﻓــﺸﺎر زﻧﺠﻴــﺮ ﺑــﺮ ﺣﻠﻘــﻮماش ﻫــﺮ ﻟﺤﻈــﻪ‬ ‫ﺷــﺪﻳﺪﺗﺮ ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬و ﺑــﺎﻻﺧﺮه ﺻــﺪاي ﺧِﺮوﺧِــﺮ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ در‬ ‫ﻣــﻲآﻳــﺪ‪ .‬دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز درﻣــﻲﻳﺎﺑــﺪ ﻛــﻪ ﻗﺮﺑــﺎﻧﻲ ﺗــﺎ ﻣــﺮگ راه‬ ‫درازي در ﭘــﻴﺶ ﻧــﺪارد‪ .‬ﭼﻨــﺪ ﻟﺤﻈــﻪ در ﻫﻤــﺎن ﺣــﺎل ﻣــﻲﻣﺎﻧــﺪ‪،‬‬ ‫ﺳــﭙﺲ از ﺟــﺎي ﺑــﺮﺧﺎﺳــﺘﻪ‪ ،‬ﻟﺒ ـﺎساش را ﻣــﻲﺗﻜﺎﻧــﺪ و از ﻛﺒﻮﺗﺮﺧﺎﻧــﻪ‬ ‫ﺑﻪ ﺳـﻮي ﻣـﺮﻳﺾﺧﺎﻧـﻪ ﻣـﻲدود‪ .‬روﭘـﻮش ﺧـﻮد را ﻋـﻮض ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪،‬‬ ‫و در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﻫﻤﻬﻤــﺔ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﻓــﻀﺎي ﻧﻬــﺎرﺧﻮري را ﻫﻨــﻮز اﺷــﺒﺎع‬ ‫ﻛﺮده‪ ،‬ﺑـﻪ ﺻـﻮرﺗﻲ ﻛـﻪ ﺟﻠـﺐ ﺗﻮﺟـﻪ ﻧﻜﻨـﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﻧﺮﻣـﻲ ﭘـﺸﺖ ﻳﻜـﻲ‬ ‫از ﻣﻴﺰﻫﺎي ﻏﺬاﺧﻮري ﻣﻲﺧﺰد‪.‬‬ ‫***‬ ‫روزﻧﺎﻣــﻪﻫــﺎي ﺗﻬــﺮان ﺧﺒــﺮ آﺗــﺶﺳــﻮزي در ﻳﻜــﻲ از ﺧﺎﻧــﻪﻫــﺎي‬ ‫ﺷــﻤﺎل ﺷــﻬﺮ را ﺑــﻪ ﺻــﻮرت ﻣﺨﺘــﺼﺮ و ﻣﻔﻴــﺪ در ﻳﻜــﻲ از ﺳــﺘﻮنﻫــﺎي‬ ‫ﺣـﻮادث ﺑــﻪ ﭼــﺎپ رﺳـﺎﻧﺪﻧﺪ‪ .‬ﻗﺮﺑﺎﻧﻴــﺎن اﻳــﻦ ﺣﺎدﺛـﻪ ﻧﻴــﺰ دو ﺗــﻦ اﻋــﻼم‬ ‫ﺷــﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ ﻧــﺎمﺷــﺎن ذﻛــﺮ ﺷــﻮد‪ .‬وﻟــﻲ آنﺷــﺐ در ﺧﺎﻧــﺔ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺣــﻮادﺛﻲ ﺟــﺰ ﻗﺘــﻞ و آﺗــﺶﺳــﻮزي ﻧﻴــﺰ رخ داده ﺑــﻮد؛‬ ‫روزﻧﺎﻣــﻪﻫــﺎ اﻳــﻦ را ﻧﻤــﻲداﻧــﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻗــﻀﻴﻪ از اﻳــﻦ ﻗــﺮار ﺑــﻮد ﻛــﻪ‪،‬‬ ‫ﻣــﺎدر آﻗــﺎي ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ اﻳــﺸﺎن را ﺧــﺎﻧﻢﺑــﺰرگ ﻣــﻲﺧﻮاﻧﺪﻧــﺪ‬ ‫ﺷــﺐﻫــﺎ ﺳــﺨﺖ ﺧُﺮﺧُـﺮ ﻣــﻲﻛــﺮد و ﻧﻤــﻲﮔﺬاﺷــﺖ ﺧــﺎﻧﻢ ﺑﺨﻮاﺑــﺪ‪ .‬و‬ ‫اﻳﻦ ﻣـﺴﺌﻠﻪ ﺧـﺎﻧﻢ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻛـﻪ از ﮔـﻢ ﺷـﺪن ﺷﻮﻫﺮﺷـﺎن ﺷـﺪﻳﺪاً‬ ‫ﻋــﺼﺒﻲ و ﻧﺎراﺣــﺖ ﺑــﻮد‪ ،‬ﺑــﻴﺶازﭘــﻴﺶ ﺑﻴﻤــﺎر ﻛــﺮده ﺑــﻮد‪ .‬وﻟــﻲ از‬

‫‪173‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫روي ﺣ‪‬ﺠــﺐ ﻣــﺴﺌﻠﺔ ﺧﺮﺧــﺮ را ﺑــﻪ روي ﺧــﺎﻧﻢﺑــﺰرگ ﻧﻤــﻲآوردﻧــﺪ‪.‬‬ ‫در ﻧﺘﻴﺠــﻪ ﻗــﺮار ﺷــﺪ ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﭙﻴﻨــﻲ ﻛــﻪ ﺧُﺮﺧُــﺮ ﻧﺎراﺣــﺖاش‬ ‫ﻧﻤــﻲﻛــﺮد‪ ،‬ﺷــﺐﻫــﺎ ﻃﺒﻘــﺔ دوم ﺑﺨﻮاﺑــﺪ و اﺗــﺎقاش را در ﻃﺒﻘــﺔ اول‬ ‫در اﺧﺘﻴــﺎر ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻗــﺮار دﻫــﺪ‪ .‬ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﺗﺮﺗﻴــﺐ‪ ،‬زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ‬ ‫ﺳــﺎواﻛﻲﻫــﺎ ﺑــﻪ ﻃﺒﻘــﺔ دوم رﻓﺘﻨــﺪ‪ ،‬ﺑﺠــﺎي ﺧــﺎﻧﻢ‪ ،‬ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﻴﻨــﻲ‬ ‫او را ﺑــﻪ ﻗﺘــﻞ رﺳــﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧــﺪ‪ .‬در ﻫﻤــﻴﻦ ﺣــﻴﺺوﺑــﻴﺺ‪ ،‬ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن‬ ‫ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ‪ ،‬ﻛــﻪ ﺑــﻪ دﺳــﺘﻮر اﻓــﺴﺮﻧﮕﻬﺒﺎن آﻧــﺸﺐ ﻣــﻲﺑﺎﻳــﺴﺖ‬ ‫»اﺳــﺘﺮاﺣﺖ« اﺟﺒــﺎري داﺷــﺘﻪ ﺑﺎﺷــﺪ‪ ،‬ﻓﺮﺻــﺖ را ﻏﻨﻴﻤــﺖ ﺷــﻤﺮده‬ ‫ﺑــﻮد‪ .‬ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ از دﻳﺮﺑــﺎز ﺧــﺎﻃﺮﺧــﻮاه ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻲ ﺷــﺪه‬ ‫ﺑــﻮد‪ ،‬و ﻫﻤــﺎن ﺷــﺐ ﺗــﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓــﺖ ﻛــﻪ دل ﺑــﻪ درﻳــﺎ زده‪ ،‬از‬ ‫دﻳــﻮار ﺑــﺎﻻ ﺑــﺮود و در ﮔﻨﺠــﺔ اﺗــﺎقﺧــﻮاب ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﻪ ﭘﻨﻬـﺎن ﺷــﻮد ﺗــﺎ‬ ‫از دﻟﺪار ﺧﻮد ﻛﺎم ﺑﺴﺘﺎﻧﺪ‪.‬‬ ‫وﻗﺘـــﻲ ﺧـــﺎﻧﻢ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺗﺤـــﺖﺗـــﺄﺛﻴﺮ ﻗـــﺮصﻫـــﺎي آراﻣـــﺒﺨﺶ‬ ‫ﺗﻠﻮﺗﻠﻮﺧــﻮران ﺑــﻪ اﺗــﺎق ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﻪ وارد ﺷــﺪ‪ ،‬و ﺷــﺮوع ﺑــﻪ ﻛﻨــﺪن‬ ‫ﻟﺒــﺎسﻫــﺎياش ﻛــﺮد‪ ،‬ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﻫــﻢ در ﮔﻨﺠــﻪ ﭘﻨﻬــﺎن‬ ‫ﺷــﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬و ﻗﻠــﺐاش ﻋــﻴﻦ ﺳــﺎﻋﺖﻫــﺎي ﺷــﻤﺎﻃﻪدار ﺗﻴــﻚ‪ ،‬ﺗﻴــﻚ‬ ‫ﻣــﻲزد‪ ،‬وﻟــﻲ ﺟــﺮأت ﻧﻤــﻲﻛــﺮد در ﮔﻨﺠــﻪ را ﺑــﺎز ﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن‬ ‫در ﺳــﻜﻮت ﺑــﻪ ﺻــﺪاﻫﺎي ﻣﺒﻬﻤــﻲ ﮔــﻮش ﻓﺮاﻣــﻲداد ﻛــﻪ از درون‬ ‫اﺗــﺎق ﻣــﻲﺷــﻨﻴﺪ‪ .‬وﻗﺘــﻲ ﺧــﺎﻧﻢ ﻟﺒــﺎس ﺧــﻮاب را ﭘﻮﺷــﻴﺪ‪ ،‬ﭼــﺮاغ را‬ ‫ﺧــﺎﻣﻮش ﻛــﺮد و آﻣــﺎده ﺷــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﻪ رﺧﺘﺨــﻮاب ﺑــﺮود‪ ،‬ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ‬ ‫درﮔﻨﺠــﻪ را ﮔــﺸﻮده از ﭘــﺸﺖ او را ﺳــﺨﺖ در آﻏــﻮش ﮔﺮﻓــﺖ‪ ،‬و‬

‫‪174‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻟــﺐﻫــﺎياش را ﻣﺤﻜــﻢ ﺑــﻪ ﮔــﺮدن ﻣﺤﺒــﻮب ﭼــﺴﺒﺎﻧﺪ و ﻣــﺎچ ﮔﻨــﺪه و‬ ‫آﺑــﺪاري از او رﺑــﻮد‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ در وﺿــﻌﻴﺖ ﺧــﻮاب و‬ ‫ﺑﻴــﺪاري دﺳــﺖوﭘــﺎ ﻣــﻲزد‪ ،‬ﺟﻴــﻎ ﻛــﻮﭼﻜﻲ ﻛــﺸﻴﺪ و ﺑﺮﮔــﺸﺖ ﺗــﺎ‬ ‫ﻣﻬــﺎﺟﻢ را ﺑﺒﻴﻨــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ در اﻳــﻦ ﻫﻨﮕــﺎم ﺑــﺮق ﺷــﻬﺮ ﻫــﻢ رﻓــﺖ‪ ،‬و‬ ‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺳﺎﻳﻪ اﻧﺪاﺧﺖ‪.‬‬ ‫ﻛﻤــﺮ ﻛﻠﻔــﺖ و ﭘــﺴﺘﺎنﻫــﺎي ﻋﻈــﻴﻢ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﺗــﺎرﻳﻜﻲ‬ ‫ﻣﻄﻠــﻖ اﺗــﺎق ﺑــﻪ ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﺣــﺎﻟﻲ ﻛــﺮد ﻛــﻪ اﺷــﺘﺒﺎﻫﻲ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔـﺖ‪» ،‬اﻳـﻦ ﻛﻴـﻪ؟ اﻳﻨﺠـﺎ ﭼﻜـﺎر ﻣـﻲﻛﻨـﻪ؟« وﻟـﻲ‬ ‫وﺣــﺸﺖ از آﺑﺮورﻳــﺰي ﻗــﺪرت ﻋﻜــﺲاﻟﻌﻤــﻞ از او ﺳــﻠﺐ ﻛــﺮده‬ ‫ﺑـــﻮد‪ ،‬ﻋـــﻴﻦ ﮔﻨﺠـــﺸﻜﻲ ﻣـــﺴﺤﻮر ﭼـــﺸﻤﺎن ﻓﺮﻳﺒﻨـــﺪة ﻣـــﺎر‪ ،‬در‬ ‫ﺗﺎرﻳﻜﻲ ﺑـﺮ ﺟـﺎي ﺧـﺸﻚ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬وﻟـﻲ ﺧـﺎﻧﻢ در ﺣـﺎل و ﻫـﻮاي‬ ‫دﻳﮕـــﺮي ﺑـــﻮد‪ .‬ﺑـــﻮي ﺗﻨـــﺪ ﺗﻨﺒـــﺎﻛﻮي ﻗﻠﻴـــﺎن ﻛـــﻪ از ﻧﻔـــﺲﻫـــﺎي‬ ‫ﭼﻤﺎقﻋﻠـﻲ در ﻓـﻀﺎي اﺗـﺎق ﭘﺮاﻛﻨـﺪه ﻣـﻲﺷـﺪ‪ ،‬ﺧـﺎﻧﻢ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را‬ ‫ﺳــﺎلﻫـﺎ و ﺳــﺎلﻫــﺎ ﺑــﻪ ﮔﺬﺷــﺘﻪ ﺑــﺎز ﮔﺮداﻧــﺪه ﺑــﻮد‪ .‬ﺑــﻪ روزﻫــﺎﺋﻲ ﻛــﻪ‬ ‫در آﺑﺰﻳﺮﺑــﺎﻻي اﻟﻴﮕــﻮدرز ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺟــﻮان ﭘــﺲ از ﭼﻨــﺪ ﭘــﻚ‬ ‫ﻗﻠﻴــﺎن از ﻗﻬــﻮهﺧﺎﻧــﻪ ﻣــﻲآﻣــﺪ و او را ﺳــﺨﺖ در آﻏــﻮش ﻣــﻲﮔﺮﻓــﺖ‬ ‫و ﻣﻲﺑﻮﺳﻴﺪ؛ ﺑـﻮي ﺗﻨﺒـﺎﻛﻮي او اﺗـﺎق را ﭘـﺮ ﻣـﻲﻛـﺮد‪ .‬در اﻳـﻦ ﺷـﺐ‬ ‫ﺗﻴــﺮهوﺗــﺎر‪ ،‬آﻧﻬﻨﮕــﺎم ﻛــﻪ رﻳــﺶﻫــﺎي ﻧﺘﺮاﺷــﻴﺪة ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﮔــﺮدن و‬ ‫ﮔﻠﻮﮔـــﺎه و ﺻـــﻮرتﺧـــﺎﻧﻢ را ﻧـــﻮازش ﻣـــﻲداد‪ ،‬و ﻧﻔـــﺲﻫـــﺎياش‬ ‫راﻳﺤـــﺔ ﺗﻨـــﺪ ﺗﻨﺒـــﺎﻛﻮي ﻗﻬـــﻮهﺧﺎﻧـــﻪ در اﺗـــﺎق ﻣـــﻲﭘﺮاﻛﻨـــﺪ‪ ،‬ﺧـــﺎﻧﻢ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫﻤــﺔ ﻧــﺎراﺣﺘﻲﻫــﺎ را ﺑــﻪ دﺳــﺖ ﻓﺮاﻣﻮﺷــﻲ ﺳــﭙﺮده ﺑــﻮد‪.‬‬

‫‪175‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻧــﻴﻢ ﭼﺮﺧــﻲ زد‪ ،‬ﺑــﺎ ﻋــﺸﻖ و ﺣــﺮارت ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ را در آﻏــﻮش‬ ‫ﮔﺮﻓــﺖ‪ ،‬ﻟﺒــﺎن ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن را ﺳــﺨﺖ در دﻫــﺎن آورده و ﻣــﻲﻣﻜﻴــﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻛــﻪ از اﻳــﻦ وﺿــﻌﻴﺖ وﺣــﺸﺖ ﻛــﺮده ﺑــﻮد‪ ،‬ﺟــﺰ ﺗــﺴﻠﻴﻢ و‬ ‫رﺿــﺎ راه دﻳﮕــﺮي ﻧﺪاﺷــﺖ‪ .‬ﺗــﻦ ﺑــﻪ ﻗــﻀﺎ و ﻗــﺪر داد‪ ،‬و ﻫﻤﭽــﻮن‬ ‫ﺟﻮﺟــﻪ اردﻛــﻲ ﺑــﻲﭘﻨــﺎه اﺳــﻴﺮ ﺑــﺎزوان ﻗﺪرﺗﻤﻨــﺪ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﻛــﻪ اﻳﻨــﻚ ﻟــﺐ از ﻟﺒــﺎن ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﺑﺮداﺷــﺘﻪ ﺑــﻮد‪ ،‬ﺑــﻪ ﻧﺮﻣــﻲ‬ ‫ﺷــﺮوع ﺑــﻪ ﻧﺎﻟــﻪ ﻛــﺮد‪» :‬ﻣﻤــﺪ ﻛﺠــﺎ ﺑــﻮدي؟ ﻣﻤــﺪ ﻛﺠــﺎ ﺑــﻮدي؟!«‬ ‫ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﺗــﺎزه ﻓﻬﻤﻴــﺪ ﻛــﻪ ﺑﺠــﺎي ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻲ ﺧــﺎﻧﻢ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را در ﺗــﺎرﻳﻜﻲ در آﻏــﻮش ﮔﺮﻓﺘــﻪ! وﻟــﻲ راه ﺑﺎزﮔــﺸﺖ‬ ‫وﺟــﻮد ﻧﺪاﺷــﺖ‪ .‬آﻣــﺪ ﺑﮕﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﺧــﺎﻧﻢ ﻣــﻲﺑﺨــﺸﻴﺪ!« وﻟــﻲ زﺑــﺎناش‬ ‫ﺑﻨﺪ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑـﺎ ﺧـﻮدش ﮔﻔـﺖ‪» ،‬ﻳﻌﻨـﻲ ﭼـﻪ ﻣـﻲﺑﺨـﺸﻴﺪ؟! ﭘـﺪرت‬ ‫را در ﻣــﻲآورﻧــﺪ!« وﻟــﻲ ﺧــﺎﻧﻢ ﺑــﻪ ﻛــﺎر ﺧــﻮدش ﻣــﺸﻐﻮل ﺑــﻮد‪،‬‬ ‫ﻣــﺪت درازي ﺑــﻮد ﺷــﻮﻫﺮش را ﻧﺪﻳــﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬ﺳــﺨﺖ او در آﻏــﻮش‬ ‫ﻣﻲﻓـﺸﺮد و دﺳـﺖ ﺑـﺮد ﺗـﺎ ﻛﻤﺮﺑﻨـﺪ ﭼﻤـﺎقﻋﻠـﻲ را ﻫـﻢ ﺑـﺎز ﻛﻨـﺪ ﻛـﻪ‬ ‫ﻧﺎﮔﻬـــﺎن ﻧـــﻮر ﺗﻨـــﺪ آﺗـــﺶ در ﻃﺒﻘـــﺔ دوم از درز در ﺑـــﻪ درون اﺗـــﺎق‬ ‫ﺗﺎﺧــﺖ و ﻓﺮﻳﺎدﻫــﺎي ﺧــﺎﻧﻢﺑــﺰرگ ﻛــﻪ در آﺗــﺶ ﻣــﻲﺳــﻮﺧﺖ‪ ،‬ﻫــﺮ‬ ‫دو را ﺑــﻲاﺧﺘﻴــﺎر ﺑــﻪ ﺳــﻮي در اﺗــﺎق ﻛــﺸﺎﻧﺪ‪ .‬در اﺗــﺎق را ﮔــﺸﻮدﻧﺪ؛‬ ‫ﺧﺎﻧــﻪ آﺗــﺶ ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺑــﻮد و در درﮔــﺎﻫﻲ اﺗــﺎق ﻃﺒﻘــﺔ ﻫﻤﻜــﻒ زﻳــﺮ‬ ‫ﻧــﻮر ﺷــﻌﻠﻪﻫــﺎي آﺗــﺶ‪ ،‬ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ و ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﻤﻲداﻧﺴﺘﻨﺪ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ‪.‬‬

‫‪176‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﺑــﻪ ﺳــﺮﻋﺖ ﺑــﺮ ﺧ ـﻮد ﻣــﺴﻠﻂ ﺷــﺪه‪ ،‬ﻳــﻚ ﻣﻠﺤﻔــﺔ ﺳــﻔﻴﺪ‬ ‫ﺑﺮداﺷــﺖ و ﺑــﺮ ﺳــﺮ ﺧــﺎﻧﻢ اﻧﺪاﺧﺘــﻪ‪ ،‬وي را ﺑــﻪ ﺳــﻮي در ﺧﺮوﺟــﻲ‬ ‫ﺑـــﺮد‪ .‬اﻳﻨـــﻚ ﻧﻮﺑـــﺖ ﺧـــﺎﻧﻢ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـــﻮد ﻛـــﻪ ﻣﺘﺤﻴـــﺮ ﺷـــﻮد‪.‬‬ ‫وﺣــﺸﺖ و ﺗﺤﻴــﺮ از اﻳــﻦ ﺣﺎدﺛــﻪ ﺑــﺮ رﺧــﺴﺎر ﻫــﺮ دو ﺳــﺎﻳﻪ اﻧﺪاﺧﺘــﻪ‬ ‫ﺑﻮد‪ ،‬ﻫـﺮ ﻛـﺪام ﺑـﻪ ﻧﺤـﻮي از آﻧﭽـﻪ ﭘـﻴﺶ آﻣـﺪه ﺑـﻮد وﺣـﺸﺖ ﻛـﺮده‬ ‫ﺑﻮدﻧــﺪ‪ .‬آﺑﺮورﻳــﺰي ﻧــﺰد دروﻫﻤــﺴﺎﻳﻪ و ﮔﺮﻓﺘــﺎر ﺷــﺪن ﺑــﻪ آﺗــﺶ‬ ‫ﺟﻬــﻨﻢ و ﮔﻨــﺎه ﻛﺒﻴــﺮه و ﺧﻼﺻــﻪ ﻫﻤــﺔ اﻳــﻦ ﻣــﺴﺎﺋﻞ در ﻣﺨﻴﻠــﻪﺷــﺎن‬ ‫اﻳﻨﻮر و آﻧـﻮر ﻣـﻲدوﻳـﺪ ﻛـﻪ ﭼﻤـﺎقﻋﻠـﻲ‪ ،‬ﺧـﺎﻧﻢ را ﺑـﺎ ﻫﻤـﺎن ﻣﻠﺤﻔـﺔ‬ ‫ﺳــﻔﻴﺪ ﺑــﺮ ﺗــﺮك دوﭼﺮﺧــﻪ ﻧــﺸﺎﻧﺪ و او را ﺑــﺮد ﺑــﻪ اﺗــﺎﻗﻲ ﻛــﻪ در‬ ‫ﺟﻨﻮب ﺷﻬﺮ ﻛﺮاﻳﻪ ﻛﺮده ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﻓــﺮداي آﻧــﺮوز‪ ،‬ﻫﻨــﻮز ﺧــﺎﻧﻢ در ﺷــﻮك ﺑــﻮد‪ ،‬ﻧﻤــﻲداﻧــﺴﺖ ﭼﻜــﺎر‬ ‫ﺑﺎﻳــﺪ ﺑﻜﻨــﺪ‪ .‬ﺷــﺐ آﺗــﺶﺳــﻮزي ﮔﻮﻳــﺎ اﻫــﻞ ﻣﺤﻠــﺔ ﺟﻨــﻮب ﺷــﻬﺮ‬ ‫ﺧﻴﻠــﻲ اﷲاﻛﺒــﺮ ﮔﻔﺘــﻪ ﺑﻮدﻧــﺪ‪ ،‬و ﻫﻨــﻮز ﮔﻠﻮﮔــﺎه ﺧﻴﻠــﻲﻫــﺎ ﻋــﻴﻦ‬ ‫ﺻﻔﺤﻪﻫـﺎي ‪ 33‬دور ﺷـﺎه ﺷـﻬﻴﺪ ﺧِـﺶﺧِـﺶ ﻣـﻲﻛـﺮد‪ .‬وﻟـﻲ ﻓـﻀﺎي‬ ‫اﺟﺘﻤــﺎﻋﻲ ﺟﻨــﻮبﺷــﻬﺮ ﺑــﺎ ﻣﺤــﻼت ﺷــﻤﺎل ﺗﻬــﺮان ﺗﻔــﺎوت داﺷــﺖ‪.‬‬ ‫اﻳﻨﺠــﺎ ﻋــﻮام ﻣﺮﺗــﺐ ﺑــﺎ ﻫــﻢ ﺣــﺮف ﻣــﻲزدﻧــﺪ و ﻗــﺼﻪ و ﺣﻜﺎﻳــﺖ‬ ‫ﻣﻲﺑﺎﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬و ﻫﻤﺔ اﻫـﻞ ﻣﺤـﻞ آﻧـﺎً ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﺷـﺪﻧﺪ ﻛـﻪ ﻋﻴـﺎل ﺳﺮﭘﺎﺳـﺒﺎن‬ ‫دﻳـــﺸﺐ ﺑـــﺎ ﻳـــﻚ ﭼﺎدرﻧﻤـــﺎز ﺳـــﻔﻴﺪ از ده آﻣـــﺪه! در ﻫﻴـــﺎﻫﻮي‬ ‫ﭘــﭻﭘــﭻﻫــﺎ‪ ،‬ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻛــﻪ ﻫﻨــﻮز ازدواج ﻫــﻢ ﻧﻜــﺮده ﺑــﻮد‪ ،‬ﺑــﻪ‬ ‫ﺳﺮﻋﺖ ﺗﺒـﺪﻳﻞ ﺷـﺪ ﺑـﻪ ﻣـﺮد ﻋﻴـﺎلواري ﻛـﻪ ﭼﻨـﺪﻳﻦ ﺑﭽـﻪ ﻗـﺪوﻧﻴﻢﻗـﺪ‬

‫‪177‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫در ده دارد‪ .‬وﻟــــﻲ زﻣﺎﻧﻴﻜــــﻪ ﺳﺮﭘﺎﺳــــﺒﺎن روزﻧﺎﻣــــﻪﻫــــﺎ را دﻳــــﺪ‬ ‫ﺷــﺴﺖاش ﺧﺒــﺮدار ﺷــﺪ ﻛــﻪ ﺧﺒــﺮي ﺷــﺪه‪ .‬ﮔــﻢ و ﮔــﻮر ﺷــﺪن‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻼﻗــﺎت ﺑــﺎ اﻓــﺴﺮي در رﺗﺒــﺔ رﺷــﻴﺪﻧﻴــﺎ دم در ﺧﺎﻧــﺔ او‪،‬‬ ‫آﺗــﺶﮔــﺮﻓﺘﻦ ﻣﻨــﺰل ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ و ﺧﻼﺻــﻪ »ﺳــﻜﻮت« روزﻧﺎﻣــﻪﻫــﺎ‬ ‫ﺷــﻢ ﺟﻴﻤﺰﺑﺎﻧــﺪي ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ را ﺣــﺴﺎﺑﻲ ﻗﻠﻘﻠــﻚ داد‪ .‬زﻳــﺮ ﻟــﺐ‬ ‫ﮔﻔــﺖ‪ ،‬ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﺳﺮوﺻــﺪاي آﺗــﺶﺳــﻮزي را در ﻧﻴــﺎورده‪ ،‬ﭘــﺲ‬ ‫ﻛﺎﺳــﻪاي زﻳــﺮ ﻧــﻴﻢﻛﺎﺳــﻪ اﺳــﺖ‪ .‬وﻟــﻲ ﻧﻤــﻲداﻧــﺴﺖ ﺟﺰﺋﻴــﺎت ﻗــﻀﻴﻪ‬ ‫ﭼﻴﺴﺖ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮ ﻇﻬــﺮ‪ ،‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ ﺣــﺎﻟﺶ ﻛﻤــﻲ ﺑﻬﺘــﺮ ﺷــﺪه ﺑــﻮد‪،‬‬ ‫ﺧﻮاﺳـﺘﺎر ﺑﺎزﮔــﺸﺖ ﺑـﻪ ﻣﻨــﺰل ﺷـﺪ‪ .‬ﭼﻤــﺎقﻋﻠـﻲ روزﻧﺎﻣــﻪ را ﻧــﺸﺎناش‬ ‫داد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺧــﺎﻧﻢ ﺻــﺤﻴﺢ ﻧﻴــﺴﺖ ﺑﺮﮔﺮدﻳــﺪ ﻣﻨــﺰل‪ .‬ﺧﺎﻧــﻪاي در ﻛــﺎر ﻧﻴــﺴﺖ‪،‬‬ ‫ﻫﻤــﻪ ﭼﻴــﺰ ﺳــﻮﺧﺘﻪ‪ ،‬ﻫــﻴﭽﻜﺲ ﻫــﻢ ﺧﺒــﺮ از ﭼﻴــﺰي ﻧﻤــﻲدﻫــﺪ‪ .‬ﺑﻬﺘــﺮ‬ ‫اﺳﺖ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ! ﻣﻤﻠﻜﺖ دارد ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﻲرﻳﺰد!‬ ‫ـــ ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن! ﺧــﺪا ﻣــﺮگام ﺑــﺪه! ﭼﻄــﻮر ﻣــﻦ ﺗــﻮي ﺧﻮﻧــﺔ ﺗــﻮ‬ ‫ﺑﻤﻮﻧﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺷﻮﻫﺮ دارم‪ ،‬ﻣﺮدم ﭼﻲ ﻣﻲﮔﻦ؟‬ ‫ــ ﻣــﺮدم ﻫﻤــﻪ ﻓﻜــﺮ ﻣــﻲﻛــﻨﻦ ﺷــﻤﺎ ﻋﻴــﺎل ﻣــﻦ ﻫــﺴﺘﻴﺪ و دﻳــﺸﺐ از ده‬ ‫آﻣﺪهاﻳﺪ!‬

‫‪178‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن اﻳــﻦ ﺧﺒــﺮ ﻣــﺴﺮتﺑﺮاﻧﮕﻴــﺰ‪ ،‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ روي‬ ‫رﺧﺘﺨــﻮابﭘــﻴﭻ ﺗــﻪ اﺗــﺎق ﭼﻤﺒﺎﺗﻤــﻪ زده ﺑــﻮد‪ ،‬ﺟﻴــﻎ ﻛــﻮﭼﻜﻲ ﻛــﺸﻴﺪ‬ ‫و از ﻫﻮش رﻓﺖ‪.‬‬ ‫***‬ ‫ﻣـــﺮگ ﺳـــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـــﻲ در ﺗﻮاﻟـــﺖ دﻳﻮاﻧـــﻪﺧﺎﻧـــﻪ‪ ،‬ﺑـــﻪ ﺳـــﺮﻋﺖ در‬ ‫ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﺗﺒــﺪﻳﻞ ﺷــﺪ ﺑــﻪ ﺧﺒــﺮ روز‪ .‬ﻫﻤــﻪ در ﺳــﻄﺢ ﺷــﻬﺮ از اﻳــﻦ‬ ‫ﻣــﺮگ ﻓﺠﻴــﻊ ﺳــﺨﻦ ﻣــﻲﮔﻔﺘﻨــﺪ‪ .‬در ﻓــﻀﺎﺋﻲ ﻛــﻪ ﻫــﺮ روز ﺑــﻴﺶ از‬ ‫ﭘــﻴﺶ »ﺳﻴﺎﺳــﻲ« ﺷــﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬ﮔﺮوﻫــﻲ ﭘــﺎي ﭘــﻴﺶ ﮔﺬاﺷــﺘﻪ‪ ،‬ﺷــﻬﺎدت‬ ‫ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ‪ ،‬دﻳﻮاﻧــﺔ »ﻣﻌــﺼﻮم« را ﻧﺘﻴﺠــﺔ ﺑــﻲﺗــﻮﺟﻬﻲ »ﻣﻘﺎﻣــﺎت«‬ ‫ﺑـــﻪ ﻣﺴﺘـــﻀﻌﻔﺎن ﻣﻌﺮﻓـــﻲ ﻣـــﻲﻛﺮدﻧـــﺪ‪ ،‬و و واردات ﺳـــﻴﻔﻮنﻫـــﺎي‬ ‫ﭼــﺪﻧﻲ از آﻟﻤــﺎن ﺗﻮﺳــﻂ رﺿــﺎ ﺷــﺎه ﺑــﻪ ﺷــﺪت ﻣﺤﻜــﻮم ﻣــﻲﺷــﺪ‪.‬‬ ‫ﺻــﺒﺤﮕﺎﻫﺎن ﻛــﻪ ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ از ﭘﻠــﻪﻫــﺎي ﻫﺘــﻞ ﭘــﺎﺋﻴﻦ ﻣــﻲآﻣــﺪ‪،‬‬ ‫ﻫﺘﻞدار ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎن ﺟﻠﻮ دوﻳﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺟﻨــﺎب ﺳــﺮﻫﻨﮓ! دﻳــﺸﺐ در ﺗﻮاﻟــﺖ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻳــﻚ ﻧﻔــﺮ ﺑــﻪ‬ ‫ﻃﺮز ﻓﺠﻴﻌﻲ ﻣﺮده‪ ،‬ﺧﺒﺮ دارﻳﺪ؟‬ ‫رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑﺎ ﺑﻲﺣﻮﺻﻠﮕﻲ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺧﻴﺮ!‬

‫‪179‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـــ ﻳﻜــﻲ از دﻳﻮاﻧــﻪﻫــﺎ در ﺗﻮاﻟــﺖ ﻣــﺸﻐﻮل رﻓــﻊ ﺣﺎﺟــﺖ ﺑــﻮده ﻛــﻪ‬ ‫ﺳــﻴﻔﻮن از آن ﺑــﺎﻻ اﻓﺘــﺎده روي ﺳــﺮش‪ ،‬و ﻣــﺮد ﺑﻴﭽــﺎره در دم ﺟــﺎن‬ ‫داده‪.‬‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن ﺟﺰﺋﻴــﺎت ﻣــﺮگ دﻳﻮاﻧــﻪ ﻛﻤــﻲ ﺟــﺎ ﻣــﻲﺧــﻮرد‪.‬‬ ‫اﻳــﻦ اوﻟــﻴﻦ ﺑــﺎر اﺳــﺖ ﻛــﻪ در ﺗــﺎرﻳﺦ ﺗﺤﻘﻴﻘــﺎت ﭘﻠــﻴﺲ ﺟﻨــﺎﺋﻲ ﻳــﻚ‬ ‫ﺳــﻴﻔﻮن از دﻳــﻮار ﺟــﺪا ﺷــﺪه‪ ،‬روي ﺳــﺮ ﻛــﺴﻲ ﻣــﻲاﻓﺘــﺪ‪ ،‬و در دم‬ ‫او را ﺑـﻪ ﻫﻼﻛــﺖ ﻣـﻲرﺳـﺎﻧﺪ‪ .‬ﺳــﺮﮔﺮد ﭼــﺸﻤﺎن ﻧﺎﻓـﺬش را ﺑــﻪ ﺳــﻮي‬ ‫ﻫﺘﻞدار ﺑﺮﻣﻲﮔﺮداﻧﺪ و ﻣﻲﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻲ؟!‬ ‫ـ واﷲ ﻣﺎ ﻛﻪ ﻧﻤﻲداﻧﻴﻢ‪ ،‬دﻛﺘﺮ دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ ﻣﻲﮔﻦ!‬ ‫ـ دﻛﺘﺮ دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ ﻛﻴﻪ؟!‬ ‫ـ آﻗﺎي دﻛﺘﺮ دﻳﮕﻪ! رﺋﻴﺲ دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ‪.‬‬ ‫ـ اﻳﻦ دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬ ‫ﻫﻤـﺔ ﻛﺎدرﻫـﺎي دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧـﻪ ﺑــﻪ ﻫﻤـﺮاه اﻧﺘـﺮنﻫــﺎ و رﺋـﻴﺲ در اﻃــﺮاف‬ ‫ﺟﺴﺪ ﺳـﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـﻲ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻳـﻚ ﻣﺤﻔﻠـﺔ ﺳـﻔﻴﺪ ﭘﻮﺷـﺎﻧﺪه ﺷـﺪه ﮔـﺮد‬ ‫ﻫــﻢ ﺟﻤــﻊ ﺷــﺪهاﻧــﺪ‪ .‬دو ﮔﺮوﻫﺒــﺎن و ﻳــﻚ ﺳــﺘﻮان دو ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﻫــﻢ‬ ‫اﻳﻨﻮروآﻧــﻮر ﻣــﻲروﻧــﺪ؛ از ﺻــﺤﻨﻪ ﻋﻜــﺲ ﻣــﻲﮔﻴﺮﻧــﺪ و ﭘــﺮسوﺟــﻮ‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ ﺑــﺎ ورود ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻓــﻀﺎي ﺑــﺮج ﻛﺒﻮﺗﺮﺧﺎﻧــﻪ‬ ‫دﮔﺮﮔـــﻮن ﻣـــﻲﺷـــﻮد‪ .‬وﻗﺘـــﻲ ﻳـــﻚ اﻓـــﺴﺮ آﮔـــﺎﻫﻲ از ﺗﻬـــﺮان ﺑـــﺎ‬

‫‪180‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻳﺪوﺑﻴﻀﺎي رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑـﻪ ﻣﺤـﻞ ﺣﺎدﺛـﻪ ﺑﻴﺎﻳـﺪ‪ ،‬ﻫﻤـﻪ ﭼﻴـﺰ ﺗﺤـﺖاﻟـﺸﻌﺎع‬ ‫ﻗـــﺮار ﻣـــﻲﮔﻴـــﺮد‪ .‬رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ در ﺣﺎﻟﻴﻜـــﻪ ﺗﻌﻠﻴﻤـــﻲ ﻛـــﻮﭼﻜﻲ را در‬ ‫دﺳـــﺖ ﻣـــﻲﭼﺮﺧﺎﻧـــﺪ و ﺑﺮﺧـــﻲ اوﻗـــﺎت آن را ﺑـــﻪ رانﻫـــﺎياش‬ ‫ﻣــﻲﻛﻮﺑــﺪ‪ ،‬دﺳــﺘﻮر ﻣــﻲدﻫــﺪ ﺗــﺎ ﻣﻠﺤﻔــﻪ را از روي ﺟــﺴﺪ ﺑﺮدارﻧــﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﭙﺲ ﺻــﺤﻨﺔ ﺣﺎدﺛــﻪ را دور ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ ،‬و ﻋــﻴﻦ ﺷــﻴﺮي ﻛــﻪ ﻗــﺼﺪ‬ ‫ﺣﻤﻠــﻪ ﺑــﻪ ﮔﻠــﺔ ﻏــﺰال داﺷــﺘﻪ ﺑﺎﺷــﺪ‪ ،‬ﺳــﻌﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ زاوﻳــﺔ ﻣﻨﺎﺳــﺐ‬ ‫ﺑـــﺮاي ﺣﻤﻠـــﻪ را ﭘﻴـــﺪا ﻛﻨـــﺪ‪ .‬آﻗـــﺎي دﻛﺘـــﺮ ﻛـــﻪ از ﺧﺒـــﺮ ﻣـــﺮگ‬ ‫ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﻧــﺸﺌﮕﻲ از ﺳــﺮش ﭘﺮﻳــﺪه‪ ،‬ﺑــﺎ رﻧــﮓ و روي ﭘﺮﻳــﺪه و‬ ‫ﭼــﺸﻤﺎن وﺣــﺸﺘﺰده ﺑــﻪ ﺟــﺴﺪ ﻣــﺮد ﻧﮕــﻮنﺑﺨــﺖ ﺧﻴــﺮه ﻣﺎﻧــﺪه‪ ،‬و‬ ‫اﻃــﺮافاش را اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ و ﭘﺮﺳــﺘﺎرﻫﺎ ﮔﺮﻓﺘــﻪاﻧــﺪ‪ .‬ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻧﻴــﺰ‬ ‫درﺳــﺖ ﭘــﺸﺖ ﺳــﺮ او اﻳــﺴﺘﺎده‪ ،‬ﺳــﺮش را ﺧــﻢ ﻛــﺮده و از زﻳــﺮ ﺑﻐــﻞ‬ ‫دﻛﺘﺮ ﺑﻪ ﺑﺪن ﺑﻲﺟﺎن ﺳﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕﻲ ﺧﻴﺮه ﻣﺎﻧﺪه‪.‬‬ ‫ﺳﺘﻮان دو ﺟـﻮان ﺟﻠـﻮ رﻓﺘـﻪ ﻳـﻚ ﺳـﻼم آﺗـﺸﻴﻦ ﻧﺜـﺎر ﺟﻨـﺎب ﺳـﺮﮔﺮد‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﻲاﻓﺰاﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻣﺮ ﺑﻔﺮﻣﺎﺋﻴﺪ!‬ ‫ـ ﻧﺘﻴﺠﺔ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺷﻤﺎ ﭼﻴﺴﺖ؟‬ ‫ـ ﻣﺮگ ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺳﻘﻮط ﻛﺎﺳﺔ ﺳﻴﻔﻮن‪.‬‬ ‫ـ اوﻫﻮم! ﻣﺮگ ﺗﺼﺎدﻓﻲ! ﻣﻘﺘﻮل ﻛﻴﻪ؟ اﺳﻤﺶ ﭼﻴﻪ؟‬ ‫ــــ ﻫﻮﻳـــﺖاش ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻣـــﻪ‪ ،‬دﻳﻮاﻧـــﻪ اﺳـــﺖ! در ﺗﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن ﺑـــﻪ او‬ ‫ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ ﺳﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕﻲ!‬

‫‪181‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺳﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕﻲ!‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﻪ آراﻣــﻲ اﺳــﻢ ﻣﻘﺘــﻮل را ﭼﻨــﺪﺑﺎر زﻳﺮﻟــﺐ ﺗﻜــﺮار ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﺑــﺎ ﺗﻌﻠﻴﻤــﻲاش ﺑــﻪ ﺟــﺴﺪ ﻋﻈــﻴﻢ ﺳــﺮﮔﺮد ﺳــﭙﻬﺮ اﺷــﺎره ﻛــﺮده و ﻓﺮﻳــﺎد‬ ‫ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ اﻳــﻦ اوﻟــﻴﻦ ﺳــﻜﻴﻨﻪاي اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﻣــﻲﺗﻮاﻧــﺪ ﺑــﺎ ﭘــﺸﺖ ﺑــﺎزوياش‬ ‫ﻳـــﻚ وزﻧـــﺔ ﺻـــﺪﻛﻴﻠﻮﺋﻲ را ﺟﺎﺑﺠـــﺎ ﻛﻨـــﺪ‪ .‬ﻗـــﺒﻼً ﻛﺠـــﺎ زﻧـــﺪﮔﻲ‬ ‫ﻣﻲﻛﺮد‪ ،‬ﺗﻮي زورﺧﻮﻧﻪ؟!‬ ‫ﻋﺮﺑــﺪة رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺳــﺘﻮان ﺟــﻮان را ﻳــﻚﻣﺘــﺮ ﺟﺎﺑﺠــﺎ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻃﻔــﻞ‬ ‫ﻣﻌــﺼﻮم دﺳــﺘﭙﺎﭼﻪ ﺑــﻪ ﭘــﺸﺖﺑــﺎزوي ﻛﻠﻔــﺖ و ﺣﺠــﻴﻢ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ‬ ‫ﺧﻴــﺮه ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﭘــﻴﺶ ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪ ،‬آره اﻳــﻦ ﻣــﺮدك ﭼــﻪ‬ ‫ﻧﺮهﺧﺮي اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻲاﺧﺘﻴﺎر ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻲدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺣﺘﻤﺎً ﻛﺸﺘﻲﮔﻴﺮ ﺑﻮده‪.‬‬ ‫ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﻃــﻮري ﺑــﺮ زﻣــﻴﻦ اﻓﺘــﺎده ﻛــﻪ ﻧــﻴﻢرخاش ﭘﻴﺪاﺳــﺖ‪.‬‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﭘــﺲ از ﺑﺮرﺳــﻲ دﻗﻴ ـﻖِ ﺟــﺎي زﺧﻤــﻲ ﻛــﻪ ﺑــﺮ ﮔﻮﻧــﺔ راﺳــﺖ‬ ‫ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ﭼــﺸﻢ را ﺧﻴــﺮه ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﺑــﺎ ﺗﻌﻠﻴﻤــﻲ ﺑــﻪ ﮔــﻮش او‬ ‫اﺷﺎره ﻛﺮده و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪182‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـــ ﻻﻟــﺔ ﮔﻮﺷــﺶ را ﻧﮕــﺎه ﻛــﻦ‪ ،‬ﻟــﻪ ﻧــﺸﺪه! ﻛــﺸﺘﻲﮔﻴــﺮ ﻧﺒــﻮده‪.‬‬ ‫اﺳــــﺘﺨﻮان دﻣــــﺎغاش ﻣﺘــــﻮرم ﻧﻴــــﺴﺖ‪ ،‬ﭘــــﺲ ﺑﻮﻛــــﺴﻮر ﻧﺒــــﻮده‪.‬‬ ‫اﻧﮕـــﺸﺖﻫـــﺎي دﺳـــﺖاش را ﻧﮕـــﺎه ﻛـــﻦ اﺳـــﺘﺨﻮان ﻣﻔﺎﺻـــﻞاش‬ ‫ﻧﺸﻜــﺴﺘﻪ و ﺑــﺎد ﻧﻜــﺮده‪ ،‬ﭘــﺲ ﻛﺎراﺗــﻪ و اﻳــﻦﺣــﺮفﻫــﺎ ﻫــﻢ ﻧﻤــﻲزده‬ ‫اﺳﺖ‪.‬‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻫﻤﭽﻨــﺎن ﺑــﻪ آﻧــﺎﻟﻴﺰ ﺻــﺤﻨﺔ ﺣﺎدﺛــﻪ ﻣــﺸﻐﻮل اﺳــﺖ‪ ،‬و ﻋــﻴﻦ‬ ‫ﭘﺮﻓــﺴﻮرﻫﺎﺋﻲ ﻛــﻪ ﻧﺘﻴﺠــﺔ دهﻫــﺎ ﺳــﺎل ﻣﻄﺎﻟﻌــﺎت ﻋﻠﻤــﻲﺷــﺎن را در‬ ‫اﺧﺘﻴـــﺎر داﻧـــﺸﺠﻮﻳﺎن ﻗـــﺮار ﻣـــﻲدﻫﻨـــﺪ‪ ،‬ﺑـــﺎﻻي ﺗﺮﻳﺒـــﻮن رﻓﺘـــﻪ و‬ ‫ﺳــﺨﻨﺮاﻧﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺳــﺠﺎﻳﺎي ﻋﻠــﻮم ﺟﻨــﺎﺋﻲ وي ﺳــﺎﻳﺔ ﺳــﻨﮕﻴﻨﻲ ﺑــﺮ‬ ‫ﺳــﺮ اﻓــﺮاد ﺣﺎﺿــﺮ در ﺗﻮاﻟــﺖﻫــﺎي ﺑــﺮج اﻧﺪاﺧﺘــﻪ‪ ،‬ﻛــﺴﻲ ﺟــﺮأت‬ ‫ﻧــﺪارد ﻧﻔــﺲ ﺑﻜــﺸﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ﻫــﺮ ﺟﻤﻠــﻪ ﻛــﻪ از دﻫــﺎن رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑﻴــﺮون‬ ‫ﻣـــﻲدود‪ ،‬رﻧـــﮓ آﻗـــﺎي دﻛﺘـــﺮ ﺑﻴـــﺸﺘﺮ ﻣـــﻲﭘـــﺮد‪ ،‬و ﭼـــﺸﻤﺎن‬ ‫ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷـﻲ ﺑﻴـﺸﺘﺮ از ﺣﺪﻗـﻪ در ﻣـﻲآﻳـﺪ‪ .‬ﭘﺮﺳـﺘﺎرﻫﺎ ﭘـﺎيﺷـﺎن دﻳﮕـﺮ‬ ‫ﺑــﻪ ﻟــﺮزه اﻓﺘــﺎده‪ ،‬و اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ ﺑ‪‬ــﻎ ﻛــﺮده‪ ،‬زل زدهاﻧــﺪ ﺑــﻪ ﺟــﺴﺪ‪.‬‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﭘــﺲ از ﺑﺮرﺳــﻲ ﺗﻤــﺎﻣﻲ ﺟﻮاﻧــﺐ ﺣﺎدﺛــﻪ در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﺑــﺎ‬ ‫ﺗﻌﻠﻴﻤـــﻲاش ﺟـــﺎي ﺑﺮﻳـــﺪﮔﻲ روي ﺻـــﻮرت ﺳـــﺮﻫﻨﮓ ﺳـــﭙﻬﺮ را‬ ‫ﻧﻮازش ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻲرﺳﺪ ﻛﻪ‪:‬‬ ‫ـ ـ اﻳــﻦ ﻓــﺮد ﻳــﻚ اﻓــﺴﺮ ﻋﻤﻠﻴــﺎﺗﻲ ارﺗــﺶ اﺳــﺖ‪ .‬ﺑﺎﻳــﺪ دﻳــﺪ در اﻳــﻦ‬ ‫دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ ﭼﻜﺎر داﺷﺘﻪ‪.‬‬

‫‪183‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻫﻤﻬﻤــﺔ ﻋﺠﻴﺒــﻲ ﺑــﻪ راه ﻣــﻲاﻓﺘــﺪ‪ ،‬دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﮔــﺮوه ﮔــﺮوه ﺑــﻪ اﻳــﻦ‬ ‫ﺟﻤــﻊ اﺿــﺎﻓﻪ ﻣــﻲﺷــﻮﻧﺪ و ﻫــﺮ ﻛــﺪام ﺳــﻌﻲ دارد ﺧــﻮد را ﺑــﻪ ﺻــﺤﻨﺔ‬ ‫ﺣﺎدﺛــﻪ ﻧﺰدﻳــﻚﺗــﺮ ﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﻪ دﺳــﺘﻮر رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﭼﻨــﺪ ﭘﺎﺳــﺒﺎن ﺟــﺴﺪ‬ ‫ﻋﻈـــﻴﻢ ﺳـــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕـــﻲ را ﺑﺮﮔﺮداﻧـــﺪه‪ ،‬ﺑـ ـﻪ ﭘـــﺸﺖ ﻣـــﻲﺧﻮاﺑﺎﻧﻨـــﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد ﺗﻌﻠﻴﻤــﻲاش را ﺑــﻪ ﺳــﻮي ﮔــﺮدن رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ ،‬ﻣﺤﻠــﻲ را‬ ‫ﻛــﻪ زﻧﺠﻴــﺮ ﺳــﻴﻔﻮن ﭘﻮﺳــﺖ و ﮔﻮﺷــﺖ ﮔــﺮدن ﻗﺮﺑــﺎﻧﻲ را ﻛﻨــﺪه ﻧــﺸﺎن‬ ‫ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ ،‬و ﺑــﺎ ﭼــﺸﻤﺎن ﺟــﺴﺘﺠﻮﮔﺮ و درﻳــﺪه ﺑــﻪ ﺟﻤــﻊ ﺧﻴــﺮه ﺷــﺪه‪،‬‬ ‫ﻋﺮﺑﺪه ﻣﻲﻛﺸﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ در اﻳــﻦ ﺗﻮاﻟــﺖ ﻳــﻚ اﻓــﺴﺮ ﻋﻤﻠﻴــﺎﺗﻲ ارﺗــﺶ ﺷﺎﻫﻨــﺸﺎﻫﻲ ﺑــﻪ ﻗﺘــﻞ‬ ‫رﺳﻴﺪه؛ ﻗﺎﺗﻞ ﻛﻴﺴﺖ؟!‬ ‫آﻗﺎي دﻛﺘﺮ ﺑـﺎ ﺷـﻨﻴﺪن ﺟﻤﻠـﺔ آﺧـﺮ‪ ،‬ﻧﺎﻟـﺔ ﺗﻠﺨـﻲ از ﺗـﻪ دل ﻛـﺸﻴﺪه ﺑـﺎ‬ ‫قق ‪ ...‬و در آﻏــﻮش ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‬ ‫ﻟﻜﻨــﺖ زﺑــﺎن ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪ ،‬قَققَ َ‬ ‫اﻓﺘـــﺎده‪ ،‬از ﺣـــﺎل ﻣـــﻲرود‪ .‬ﺑـــﺎ ﻣـــﺸﺎﻫﺪه ﻏـــﺶ و ﺿـــﻌﻒ رﺋـــﻴﺲ‬ ‫ﺗﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن‪ ،‬ﻋﻠـــﻲﺗﺮﻛـــﻪ از ﻓﺮﺻـــﺖ اﺳـــﺘﻔﺎده ﻛـــﺮده‪ ،‬ﺑـــﺮاي‬ ‫ﺧﻼﺻـ ـﻲ از ﺷـــﺮ ﻧﮕـــﺎهﻫـــﺎي ﻛﻨﺠﻜـــﺎو رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑـــﺎ ﮔﺮوﻫـــﻲ از‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕﺎن‪ ،‬دﻛﺘـﺮ را از ﺟـﺎ ﺑﻠﻨـﺪ ﻛـﺮده‪ ،‬ﺳـﺮ دﺳـﺖ ﺑـﻪ ﺳـﻮي دﻓﺘـﺮ‬ ‫ﻣــــﻲﺑﺮﻧــــﺪ‪ .‬در راه ‪ ،‬ﻫﻨــــﻮز ﺻــــﺪاي رﺷــــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛــــﻪ در ﺑــــﺮج‬ ‫ﺳـــﻴﻔﻮنﻫـــﺎي رﺿﺎﺷـــﺎﻫﻲ ﻫﻤﭽﻨـــﺎن ﻋﺮﺑـــﺪه ﻣـــﻲﻛـــﺸﺪ‪ ،‬در ﺑـــﺎغ‬ ‫ﻃﻨــﻴﻦاﻓﻜــﻦ اﺳــﺖ‪» ،‬ﻗﺎﺗــﻞ را ﭘﻴــﺪا ﻣــﻲﻛــﻨﻢ‪ ،‬ﺑــﻪ ﺷــﺪﻳﺪﺗﺮﻳﻦ وﺟــﻪ‬

‫‪184‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﻣﺠــﺎزات ﺧــﻮاﻫﻢ ﻛــﺮد‪ ،‬ﭘــﺮﭼﻢ ﺳــﻪ رﻧــﮓ و ﻧﻴﺮوﻫــﺎي ارﺗــﺶ‬ ‫ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﻲ‪«... ،‬‬ ‫***‬ ‫ﻻﻫﻴﺠــﺎن در ﺗﻼﻃــﻢ و ﺗــﺐ دﺳــﺖوﭘــﺎ ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ .‬ﻫــﺮ ﺷــﺐ ﮔﺮوﻫــﻲ‬ ‫ﺧُــﺮد و ﻛــﻼن روي ﭘــﺸﺖﺑــﺎمﻫــﺎ ﺳــﺎﻋﺖﻫــﺎ اﷲاﻛﺒــﺮ ﻣــﻲﮔﻮﻳﻨــﺪ‪.‬‬ ‫دﻛﺘــﺮ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ‪ ،‬از زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ را ﺑــﺎ آن وﺿــﻊ‬ ‫ﻓﺠﻴــﻊ در ﺧــﻼي ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺑــﻪ ﻗﺘــﻞ رﺳــﺎﻧﺪهاﻧــﺪ‪ ،‬اﻋــﺼﺎباش‬ ‫ﺑﻜﻠــﻲ ﺧُ ـﺮد ﺷــﺪه‪ .‬ﺳﺮوﺻــﺪا و ﻫﻤﻬﻤــﺔ ﺷــﺒﺎﻧﻪ و ﻧﮕﺮاﻧــﻲﻫــﺎي ﻣﺤــﻞ‬ ‫ﻛــﺎر ﺳــﻬﻤﻴﺔ ﺗﺮﻳــﺎكاش را اﻓــﺰاﻳﺶ داده‪ ،‬ﺑــﺎ اﻳــﻦ وﺟــﻮد ﺷــﺐﻫــﺎ‬ ‫ﺧـﻮاب ﺑــﻪ ﭼـﺸﻤﺎناش ﻧﻤــﻲآﻳـﺪ‪ .‬دﺧﺘﺮﻫــﺎي ﺷـﻮخوﺷــﻨﮓ ﻫﻤــﺴﺎﻳﻪ‬ ‫را ﻫــﺮ ﺷــﺐ روي ﺑــﺎﻟﻜﻦ ﻣــﻲﺑﻴﻨــﺪ ﻛــﻪ آﺑﺠــﻮ و ﺳﻮﺳــﻴﺲ آﻟﻤــﺎﻧﻲ‬ ‫ﻣــﻲﺧﻮرﻧــﺪ و ﻫــﻲ ﺟﻴــﻎ ﻣــﻲزﻧﻨــﺪ‪» ،‬اﷲاﻛﺒــﺮ!« ﺑﻌــﺪ ﻫــﻢ ﻏــﺶﻏــﺶ‬ ‫ﻣــﻲﺧﻨﺪﻧــﺪ و ﺑ ـﻪ ﭘــﺴﺮﻫﺎي ﻫﻤــﺴﺎﻳﻪ اﻳﻤــﺎء و اﺷــﺎره ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ‬ ‫ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪ ،‬ﺑــﺎ اﻳــﻦ رﻓﺘــﺎر ﺟﻠــﻒ ﻣﻤﻠﻜــﺖ دﻳﮕــﺮ آﻳﻨــﺪهاي‬ ‫ﻧﺨﻮاﻫـــﺪ داﺷـــﺖ‪ ،‬ﺑﺎﻳـــﺪ ﻓﻜـــﺮي ﺑـــﺮاي ﻣـــﺴﺎﺋﻞ ﻓﺮﻫﻨﮕـــﻲ ﺑﻜﻨـــﻴﻢ!‬ ‫ﻛﻨﺘـــﺮل دﻳﻮاﻧـــﻪﺧﺎﻧـــﻪ ﺑـــﻪ ﺗـــﺪرﻳﺞ از دﺳـــﺖ دﻛﺘـــﺮ ﺧـــﺎرج ﺷـــﺪه‪،‬‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﻫﻤــﻪ اﻧﻘﻼﺑــﻲ ﺷــﺪهاﻧــﺪ‪ ،‬ﺑﺤــﺚﻫــﺎي ﺳﻴﺎﺳــﻲ ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ!‬ ‫دﻳــﺮوز وﻗﺘــﻲ دﻛﺘــﺮ ﺑــﻪ اﺻــﻐﺮ دﻳﻮاﻧــﻪ‪ ،‬ﻳﻜــﻲ از ﻗــﺪﻳﻤﻲﺗــﺮﻳﻦ و‬ ‫دوﺳــﺖداﺷــﺘﻨﻲﺗــﺮﻳﻦ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺧــﻮدش ﻗــﺮص اﻋــﺼﺎب ﻣــﻲداد‪،‬‬ ‫اﺻــﻐﺮ ﻓﺮﻳــﺎد زده ﺑــﻮد‪» ،‬اﻣﭙﺮﻳﺎﻟﻴــﺴﻢ آﻣﺮﻳﻜــﺎ را ﺷﻜــﺴﺖ ﻣــﻲدﻫــﻴﻢ‪،‬‬ ‫از اﻳــﻦ ﺑﺎﻏﭽــﺔ اﺳــﺘﻌﻤﺎري ﺑــﻪ ﺑﻬــﺸﺖ ﺑــﺮﻳﻦ ﻣــﻲروﻳــﻢ‪ ،‬ﺑــﻪ ﺳــﺮزﻣﻴﻦ‬

‫‪185‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣﻮﻋــﻮد و ﻛــﺮﺑﻼ ﻣــﻲرﺳــﻴﻢ! زﻧــﺪه ﺑــﺎد اﻣــﺎم ﺣــﺴﻴﻦ!« دﻛﺘــﺮ ﻫــﺮ‬ ‫وﻗﺖ ﺑﻪ ﻳﺎد اﻳـﻦ ﺻـﺤﻨﻪ ﻣـﻲاﻓﺘـﺪ ﻣـﻮي ﺑـﺮ اﻧـﺪاماش ﺳـﻴﺦ ﻣـﻲﺷـﻮد‪،‬‬ ‫و ذﻏــﺎل ﺟﻜــﺴﻮن را ﻣﺤﻜــﻢﺗــﺮ ﺑــﺮ ﺣ‪‬ﻘــﻪ ﻣــﻲﭼــﺴﺒﺎﻧﺪ‪ ،‬و ﺑــﻪ واﻓــﻮر‬ ‫ﭘــﻚ ﻋﻤﻴــﻖﺗــﺮي ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ ﭼــﻪ ﻓﺎﻳــﺪه‪ ،‬دﺷــﻤﻦ در ﺧﺎﻧــﻪ‬ ‫اﺳﺖ؛ دﻳﻮاﻧـﻪﺧﺎﻧـﺔ ﻋﺰﻳـﺰ او دﻳﮕـﺮ آن ﻧﻴـﺴﺖ ﻛـﻪ ﺑـﻮده‪ ،‬از دﺳـﺖ‬ ‫ﻫــﻴﭻﻛــﺲ ﻛــﺎري ﺑﺮﻧﻤــﻲآﻳــﺪ‪ .‬دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺟﺪﻳــﺪي ﻫــﺮ ﺷــﺐ از‬ ‫ﺧــﺎرج ﺑــﻪ درون ﺑــﺎغ ﻧﻔــﻮذ ﻣــﻲﻛﻨﻨ ـﺪ و ﻣﻌﻠــﻮم ﻧﻴــﺴﺖ ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل ﭼــﻪ‬ ‫ﻫــﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻳﻜــﻲ از اﻳــﻦ ﺟﺪﻳــﺪﻫــﺎ اﺣﻤــﺪ ﺟــﻮنﺟــﻮﻧﻲ‪ ،‬ﭘــﺴﺮ ﻫﺘــﻞدار‬ ‫ﺷـﻬﺮ اﺳـﺖ ﻛـﻪ ﻣﺮﺗـﺐ از دﻳـﻮار ﺑـﺎﻻ ﻣـﻲآﻳـﺪ و ﺷـﺐﻫـﺎ ﻣـﻲرود ﺑــﻪ‬ ‫اﺗﺎق ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ‪ .‬دﻛﺘـﺮ ﻗـﺒﻼً در ﻣـﻮرد اﺣﻤـﺪ ﺟـﻮنﺟـﻮﻧﻲ ﺑـﺎ ﭘـﺪر‬ ‫او ﺧﻴﻠــﻲ ﺣــﺮف زده؛ ﺑــﺎ ﮔﺮﻓﺘــﺎريﻫــﺎي ﺟﻨــﺴﻲ اﺣﻤــﺪ آﺷــﻨﺎﺋﻲ‬ ‫دارد‪ .‬ﺑــﻪ ﭘــﺪرش ﺗﻮﺻــﻴﻪ ﻛــﺮده ﺑــﻮد او را ﺑﻔﺮﺳــﺘﺪ ﺑــﻪ ﻳــﻚ ﺷــﻬﺮ‬ ‫دﻳﮕـﺮ‪ ،‬ﺷـﺎﻳﺪ راهورﺳـﻢ زﻧـﺪﮔﻲ ﺑﻴـﺎﻣﻮزد‪ .‬وﻟـﻲ ﭘـﺪرش ﮔﻔﺘـﻪ ﺑـﻮد‬ ‫اﻳﻦ ﭘـﺴﺮ ﺗﻨﻬـﺎ ﻣـﻮﻧﺲ و ﻳﺎدﮔـﺎر زﻧـﺪﮔﻲ ﻣـﻦ اﺳـﺖ‪ ،‬او را ﻫـﻴﭻ ﺟـﺎ‬ ‫ﻧﻤﻲﻓﺮﺳـﺘﻢ‪ .‬ﻳـﻚ ﺷـﺐ ﻛـﻪ دﻛﺘـﺮ اﺗﻔـﺎﻗﻲ در ﺑـﺎغ ﻣـﻲﭼﺮﺧﻴـﺪ‪ ،‬ﺑـﺎ‬ ‫ﭼــﺸﻢ ﺧــﻮدش دﻳــﺪ ﻛــﻪ اﺣﻤــﺪ ﺟــﻮنﺟــﻮﻧﻲ ﺑــﺎ آن ﺟــﻮرابﻫــﺎي‬ ‫ﻗﺮﻣـــﺰ ﺟﻴﮕـــﺮي ﭘـــﺎورﭼﻴﻦ ﭘـــﺎورﭼﻴﻦ ﻣـــﻲرود ﺑـــﻪ ﺳـــﻮي اﺗـــﺎق‬ ‫ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ‪ .‬ﺑـــﺎ ﺧـــﻮد ﮔﻔـــﺖ‪ ،‬ﻧﻜﻨـــﺪ اﻳـــﻦ ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ‬ ‫ﻫﻢﺟﻨﺲﮔﺮا ﺑﺎﺷﺪ ﻛـﻪ اﻳﻨﻬﻤـﻪ ﺑـﺎ اﻳـﻦ ﭘـﺴﺮك ﻫـﻢﻧـﺸﻴﻦ ﺷـﺪه‪ .‬اﻳـﻦ‬ ‫ﻓﻜــﺮ در ﻣﺨﻴﻠــﻪاش ﻏﻮﻏــﺎ ﺑــﻪ راه اﻧــﺪاﺧﺖ‪ ،‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﮔﻔــﺖ‪» ،‬ﭘــﺲ‬ ‫ﻣــﻦ‪ ،‬ﻋﻤــﺮي ﻣــﺎر در آﺳــﺘﻴﻦ ﭘﺮوراﻧــﺪهام؟!« ﺑــﺎﻻﺧﺮه ﺑﻬﺘــﺮ دﻳــﺪ ﺑــﺎ‬ ‫ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷﻲ در اﻳﻨﻤﻮرد ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪186‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻳــﻚ روز ﺻــﺒﺢ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ را ﺑــﻪ دﻓﺘــﺮ دﻋــﻮت ﻛــﺮد و ﻛﻤــﻲ ﻫــﻢ‬ ‫ژﺳــﺖ رﺳــﻤﻲ ﮔﺮﻓــﺖ و ﻗــﺒﻼً ﭼﻨــﺪ ﻧــﺴﺨﺔ اﻟﻜــﻲ ﻧﻮﺷــﺖ و ﮔﺬاﺷــﺖ‬ ‫روي ﻣﻴــﺰ ﻛﻨــﺎر ﭼﻨــﺪ ﻛﺘــﺎب ﻗﻄــﻮر آﻧــﺎﺗﻮﻣﻲ ﺗــﺎ وﻗﺘــﻲ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‬ ‫وارد دﻓﺘﺮ ﻣﻲﺷﻮد ﺗﺤﺖﺗﺄﺛﻴﺮ ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻗﺮار ﺑﮕﻴﺮد‪.‬‬ ‫ـ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻓﺮﻣﺎﻳﺶ داﺷﺘﻴﺪ آﻗﺎي دﻛﺘﺮ؟‬ ‫ـ آره ﺑﺎﻏﺒﻮنﺑﺎﺷﻲ! ﺑﻴﺎ ﺗﻮ! ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻄﻮره؟!‬ ‫ـ ﺣﺎلام ﺧﻴﻠﻲ ﺧﻮﺑﻪ آﻗﺎي دﻛﺘﺮ‪.‬‬ ‫دﻛﺘـــﺮ ﻳـــﻚ ﻛﻤـــﻲ روي ﺻـــﻨﺪﻟﻲ اﻳﻨـــﻮر و آﻧـــﻮر ﻣـــﻲﺷــﻮد و در‬ ‫ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﺧــﻮدش را ﺧﻴﻠــﻲ ﻣﺘﻔﻜــﺮ ﻧــﺸﺎن ﻣــﻲدﻫ ـﺪ ﺑــﻪ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺷــﻨﻴﺪم اﺣﻤــﺪ‪ ،‬ﭘــﺴﺮ ﻫﺘــﻞدار ﺷــﻬﺮ‪ ،‬ﺷــﺐﻫــﺎ ﻣﻴــﺎد اﻳﻨﺠــﺎ‪ .‬اﻳــﻦ‬ ‫ﺧﺒﺮ ﺻﺤﺖ دارد؟!‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ‪ ،‬اﺣﻤﺪ ﺟﻮنﺟﻮﻧﻲ ﻣﻴﺎد اﻳﻨﺠﺎ و در اﺗﺎق ﻣﻦ ﻣﻲﺧﻮاﺑﺪ؟‬ ‫ـ ﭼﺮا؟‬ ‫ـــ ﻣــﺴﺌﻠﻪ ﺳﻴﺎﺳــﻲ اﺳــﺖ آﻗــﺎي دﻛﺘــﺮ! ﻳــﻚ ﻛﻤــﻲ ﻫــﻢ‪ ،‬ﭼﻄــﻮر‬ ‫ﺑﮕﻢ‪ ،‬ﻓﺮﻫﻨﮕﻴﻪ!‬

‫‪187‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫دﻛﺘــﺮ اﻧﺘﻈــﺎر اﻳــﻦ ﺑﺮﺧــﻮرد را ﻧﺪاﺷــﺖ‪ ،‬ﻓﻜــﺮ ﻣــﻲﻛــﺮد ﻛــﻪ ﺣﺘﻤ ـﺎً‬ ‫ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ دﺳـــﺖ ﺑـــﻪ اﻟﺘﻤـــﺎس ﺑﺮﻣـــﻲدارد و ﺧﻮاﻫـــﺪ ﮔﻔـــﺖ‪،‬‬ ‫»آﻗــﺎي دﻛﺘــﺮ ﻏﻠــﻂ ﻛــﺮدم‪ ،‬اﺷــﺘﺒﺎه ﻛــﺮدم‪ ،‬ﻣﻨــﻮ ﺑﺒﺨــﺸﻴﺪ و ‪«...‬‬ ‫وﻟـــﻲ ﭘﺎﺳـــﺦ ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ ﺗﻤـــﺎﻣﻲ ﻣﺤﺎﺳـــﺒﺎتاش را ﺑـــﺮ ﻫـــﻢ زد‪.‬‬ ‫ﻧﻤــﻲداﻧ ـﺪ ﭼــﻪ ﺑﺎﻳــﺪ ﺑﮕﻮﻳــﺪ‪ .‬ﻣــﺴﺘﺄﺻﻞ ﺷــﺪه‪ .‬ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ او را از‬ ‫ﺑﻦﺑﺴﺖ ﺑﻴﺮون ﻛﺸﻴﺪه‪ ،‬اداﻣﻪ داد‪:‬‬ ‫ـــ آﻗـــﺎي دﻛﺘـــﺮ! ﻣﻤﻠﻜـــﺖ در وﺿـــﻌﻴﺖ ﺣـــﺴﺎﺳﻲ ﻗـــﺮار ﮔﺮﻓﺘـــﻪ‪،‬‬ ‫ﻣــﺸﻜﻼت ﻓﺮﻫﻨﮕــﻲ در راه اﺳــﺖ‪ .‬ﺑﺎﻳــﺪ ﺑــﺮاي ﺑــﻲﺣﺠــﺎﺑﻲ‪ ،‬ﺗﻈــﺎﻫﺮ‬ ‫ﺑــﻪ روﺿــﻪﺧــﻮاري‪ ،‬ﺷُــﺮب ﻣ‪‬ــﺴﻜﺮات‪ ،‬زﻧــﺎي ﻣﺤــﺼﻨﻪ و ﺧﻴﻠــﻲ‬ ‫ﻣــﺴﺎﺋﻞ دﻳﮕــﺮ ﺗــﺼﻤﻴﻤﺎت ﺟــﺪي اﺗﺨــﺎذ ﺷــﻮد‪ .‬ﺑــﻪ ﻫﻤــﻴﻦ دﻟﻴــﻞ‬ ‫ﺷــﻮراي اﻧﻘﻼﺑــﻲ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﺗــﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘ ـﻪ از اﺣﻤــﺪﺟــﻮنﺟــﻮﻧﻲ‬ ‫ﻛــﻪ در اﻣــﻮر ﻓﺮﻫﻨﮕــﻲ ﺗﺨــﺼﺺ ﻛــﺎﻓﻲ دارد اﺳــﺘﻔﺎده ﻛﻨــﺪ‪ .‬و در‬ ‫اﻳـــﻦ راه اﺣﻤـــﺪﺟـــﻮنﺟـــﻮﻧﻲ ﻋﻨـــﺼﺮ ﻛﻠﻴـــﺪي اﻧﻘـــﻼب در زﻣﻴﻨـــﺔ‬ ‫ﻣﺒﺎرزات ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد! و ‪...‬‬ ‫ﺳــﺮ دﻛﺘــﺮ ﺑــﻪ دوران اﻓﺘــﺎده‪ .‬اﮔــﺮ روزي ﺑــﻪ او ﻣــﻲﮔﻔﺘﻨــﺪ ﻛــﻪ اﻳــﻦ‬ ‫ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷـﻲ ﺑـﺎ آن زﺑـﺎن اﻟﻜـﻦاش ﭼﻨـﻴﻦ ﺟﻤـﻼت ﻋﺠﻴـﺐ و ﻏﺮﻳﺒـﻲ‬ ‫را ﻋــﻴﻦ رﮔﺒــﺎر ﻣﺴﻠــﺴﻞ ﺑــﻪ ﺳــﺮ و روي او ﺷــﻠﻴﻚ ﺧﻮاﻫــﺪ ﻛــﺮد‪،‬‬ ‫ﺣﺘﻤﺎً ﺳﺎﻋﺖﻫﺎ ﻣـﻲﺧﻨﺪﻳـﺪ‪ .‬اﺻـﻼً اﻳـﻦ دﻳﻮاﻧـﻪ ﻳـﻚ ﺟـﻮري ﺣـﺮف‬ ‫ﻣــﻲزﻧــﺪ ﻛــﻪ ﮔﻮﻳــﺎ ﻗــﺼﺪ ﺗــﺸﻜﻴﻞ ﻛﺎﺑﻴﻨــﻪ دارد‪ .‬دﻛﺘــﺮ ﺑــﺎ ﻓﺮﻳــﺎدي‬ ‫ﻋﺼﺒﻲ ﺳﺨﻨﺎن او را ﻗﻄﻊ ﻛﺮده و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪188‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـــ ﺳــﺎﻛﺖ! ﻣﺮﺗﻴﻜــﺔ ﺑــﻲﭘــﺪرﻣﺎدر ﺑــﺮاي ﻣــﻦ ﭼــﻲﭼــﻲ اﻧﻘﻼﺑــﻲ‬ ‫درﺳﺖ ﻛﺮدي؟‬ ‫ـ ﺷﻮراي اﻧﻘﻼﺑﻲ آﻗﺎي دﻛﺘﺮ! ﺷﻮراي اﻧﻘﻼﺑﻲ!‬ ‫ـــ ﺷــﻮراي زﻫﺮﻣــﺎر! ﺷــﻮراي ﻛﻮﻓــﺖ ﻛــﺎري! ﺷــﻮراي ‪ ...‬اﻳــﻦ‬ ‫ﭘــﺴﺮك ﻣﺰﻟــﻒ رو ﻣــﻲﻳــﺎري اﻳﻨﺠــﺎ ﻣــﻲﺑــﺮي ﺗــﻮ اﺗﺎﻗــﺖ »ﺷــﻮرا« ﺑــﺎز‬ ‫ﻛـــﺮدي؟ ﻣـــﻲدم ﭘـــﺪرت را در ﺑﻴﺎورﻧـــﺪ! ﻣـــﻦ! رﺋـــﻴﺲ اﻳـــﻦ‬ ‫ﺗﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن‪ ،‬دﻛﺘﺮ ‪...‬‬ ‫ﺻـــﻮرت دﻛﺘـــﺮ از ﺣﺎﻟـــﺖ ﻋـــﺎدي ﺧـــﺎرج ﺷـــﺪه‪ ،‬در ﭼـــﺸﻤﺎناش‬ ‫ﺷــﻌﻠﻪﻫــﺎي ﻧﻔــﺮت و ﺧــﺸﻢ ﻣــﻲرﻗــﺼﺪ‪ ،‬و ﻫــﺮ ﻟﺤﻈــﻪ ﮔﻮﻧــﻪﻫــﺎياش‬ ‫ﺳــﺮخ و ﺳــﺮخﺗــﺮ ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬در ﭼــﺸﻤﺎن ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ دﺧﺘﺮﻫــﺎي‬ ‫ﺷــﻮخوﺷــﻨﮕﻲ را ﻣــﻲﺑﻴﻨــﺪ ﻛــﻪ ﺷــﺐﻫــﺎ اﷲاﻛﺒــﺮ ﻣــﻲﺧﻮاﻧﻨــﺪ و‬ ‫ﻣـــﻲرﻗـــﺼﻨﺪ‪ .‬ﺑـــﻪ ﺳـــﻮي ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ ﻧـــﻴﻢﺧﻴـــﺰ ﻣـــﻲﺷـــﻮد‪،‬‬ ‫دﺳـﺖﻫــﺎياش ﺑــﻪ ﻟــﺮزه اﻓﺘـﺎده‪ ،‬ﻛــﻪ ﻧﺎﮔﻬــﺎن درد ﺷـﺪﻳﺪي در ﻧﺎﺣﻴــﺔ‬ ‫ﺳﻴﻨﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزﻧﺪ‪» ،‬آخ!«‬ ‫رﺋــﻴﺲ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺳــﻜﺘﻪ ﺧﻔﻴﻔــﻲ ﻛــﺮده ﺑــﻮد‪ .‬او را آﻧــﺎً ﺑــﻪ ﺧﺎﻧــﻪ‬ ‫ﻣﻨﺘﻘـــﻞ ﻛﺮدﻧـــﺪ‪ ،‬و دﻛﺘﺮﻫـــﺎ ﻫـــﻢ ﺗـــﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨـــﺪ ﻛـــﻪ او ﻣـــﺪﺗﻲ‬ ‫اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻛﺎﻣﻞ داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﺗـﺎ ﺧﻄـﺮ ﺑـﺮ ﻃـﺮف ﺷـﻮد‪ .‬ﺑـﺮاي آﻧﻜـﻪ‬ ‫ﺗﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن در ﻏﻴــﺎب رﺋـــﻴﺲ‪ ،‬ﺷـــﻴﺮازة ﻛـــﺎرش از ﻫـــﻢ ﻧﮕُـــﺴﻠﺪ‪،‬‬ ‫ﻗــﺮار ﺷــﺪ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻛــﻪ از ﺑﻘﻴــﺔ اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ ﺳــﺎﺑﻘﻪدارﺗــﺮ اﺳــﺖ ﻣﻮﻗﺘـﺎً‬

‫‪189‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ادارة اﻣـــﻮر را ﺑـــﻪ دﺳـــﺖ ﮔﻴـــﺮد ﺗـــﺎ وزارت ﺑﻬـــﺪاري ﻳـــﻚ دﻛﺘـــﺮ‬ ‫ﻣﺘﺨــﺼﺺ دﻳﮕــﺮ ﺑﻔﺮﺳــﺘﺪ‪ .‬وﻟــﻲ در اﻳــﻦ ﺣــﻴﺺوﺑــﻴﺺ ﺗﺤﺮﻛــﺎت‬ ‫ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ ﻫـــﺮ روز وﺳـــﻌﺖ ﺑﻴـــﺸﺘﺮي ﻣـــﻲﮔﻴـــﺮد‪ .‬دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن‬ ‫ﺟﺪﻳــﺪي ﺷــﺐﻫــﺎ از دﻳــﻮار وارد ﺑــﺎغ ﺷــﺪه‪ ،‬در ﮔﻮﺷــﻪ و ﻛﻨــﺎر ﺑــﻪ‬ ‫ﻗــﻮل ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ »ﺷــﻮرا« ﻣــﻲﮔﻴﺮﻧــﺪ‪ .‬ﺷــﻮراي ﻧﻈــﺎﻣﻲ‪ ،‬ﺑﻬﺪاﺷــﺘﻲ‪،‬‬ ‫ﻛﻤﻴﺘــﻪﻫــﺎي ﺷــﻬﺮي و ﭼﺮﻳﻜــﻲ‪ ،‬و ‪ ...‬وﻟــﻲ ﭘــﺎي اﺻــﻠﻲ و رﻳﺎﺳــﺖ‬ ‫ﻫﻤــﺔ اﻳــﻦ ﺷــﻮراﻫﺎ را ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ و اﺣﻤــﺪ ﺟــﻮنﺟــﻮﻧﻲ ﻋﻬــﺪه‬ ‫دارﻧــﺪ‪ ،‬اﻳﻨــﺪو دﻳﮕــﺮ ﻋــﻴﻦ ﻳــﻚ روح در دو ﻛﺎﻟﺒــﺪ‪ ،‬ﻳــﻚ ﻟﺤﻈــﻪ‬ ‫از ﻫﻢ ﺟﺪا ﻧﻤﻲﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﻳــﻚ ﺷــﺐ اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ را دوره ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ ،‬و اﺻــﺮار ﻛــﻪ‬ ‫ﺑﺎﻳــﺪ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ را از ﺑــﺎغ ﺑﻴــﺮون ﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﭼــﺮا ﻛــﻪ ﻧﻈــﻢ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن‬ ‫را ﺑــﻪ ﺧﻄــﺮ اﻧﺪاﺧﺘــﻪ‪ .‬ﻫﻤــﻪ ﻣــﻲداﻧــﺴﺘﻨﺪ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ از ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‬ ‫ﻧﻔــﺮت ﻋﺠﻴﺒــﻲ در دل دارد‪ ،‬و ﻣﻄﻤــﺌﻦ ﺑﻮدﻧــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﭘﻴــﺸﻨﻬﺎد ﺗﻤــﺎم‬ ‫اﻧﺘـــﺮنﻫـــﺎ‪ ،‬او را ﺳـــﺮﻳﻌﺎً اﺧـــﺮاج ﺧﻮاﻫـــﺪ ﻛـــﺮد‪ .‬وﻟـــﻲ در ﻛﻤـــﺎل‬ ‫ﺗﻌﺠــﺐ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻛــﻪ ﺑــﻪ دﻟﻴــﻞ اﷲاﻛﺒﺮﻫــﺎي ﺷــﺒﺎﻧﻪ رودرﺑﺎﻳــﺴﺘﻲ را‬ ‫ﻫــﻢ ﻛﻨــﺎر ﮔﺬاﺷــﺘﻪ و دﺳــﺖ از ﻇﺎﻫﺮﺳــﺎزي ﺑﺮداﺷــﺘﻪ‪ ،‬ﺻــﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺑــﺎ‬ ‫اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ ﺑــﻪ ﮔﻔﺘﮕــﻮ ﻣــﻲﻧــﺸﻴﻨﺪ‪ ،‬و ﺑــﺎ اﺧــﺮاج ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻣﺨﺎﻟﻔــﺖ‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺒﻴﻨﻴـﺪ رﻓﻘـﺎ! ﺷـﺮاﻳﻂ ﻣﻤﻠﻜـﺖ وﺧـﻴﻢ اﺳـﺖ‪ .‬اﺻـﻼً ﻣﻌﻠـﻮم ﻧﻴـﺴﺖ‬ ‫در ﭼــﻪ ﺗــﺎرﻳﺨﻲ و ﺑــﻪ ﭼــﻪ ﺗﺮﺗﻴﺒــﻲ وزارت ﺑﻬــﺪاري ﺑــﺮاي ﻣــﺎ دﻛﺘــﺮ‬

‫‪190‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫رواﻧﭙﺰﺷـــﻚ و دارو و ﻣـــﺄﻣﻮران ﻣﺤـــﺎﻓﻆ ﺑﻔﺮﺳـــﺘﺪ‪ .‬اﻳـــﻦ ﮔﻠـــﺔ‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕــﺎن را ﺑﺎﻳــﺪ ﻛﻨﺘــﺮل ﻛــﺮد‪ .‬ﺑــﻪ ﺣــﺮف ﻛــﻲ ﺑﻴــﺸﺘﺮ از ﻫﻤــﻪ‬ ‫ﮔــﻮش ﻣــﻲدﻫﻨــﺪ؟ ﺑــﻪ ﺣ ـﺮف ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‪ .‬ﺑــﻪ ﭼــﻪ ﻛــﺴﻲ ﺑﻴــﺸﺘﺮ‬ ‫اﻗﺘــﺪاء ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ؟ ﺑــﻪ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‪ .‬اﻟﮕــﻮي رﻓﺘــﺎريﺷــﻮن ﻛﻴــﻪ؟‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‪ .‬ﺧﻼﺻــﻪ ﺑﻬﺘــﺮﻳﻦ راه ﺑــﺮاي ﻛﻨﺘــﺮل ﻳــﻚ ﮔــﺮوه دﻳﻮاﻧــﺔ‬ ‫زﻧﺠﻴــﺮي اﻳــﻦ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﻳــﻚ دﻳﻮاﻧــﻪﺗــﺮ از ﻫﻤــﻪ را ﺑــﻪ رﻫﺒــﺮيﺷــﺎن‬ ‫ﺑﮕﻤﺎرﻳﺪ‪.‬‬ ‫ﻳﻜﻲ از اﻧﺘﺮنﻫﺎ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﭘﺲ ﻣـﺎ اﻳﻨﺠـﺎ ﭼـﻪ ﻛـﺎرهاﻳـﻢ؟ ادارة اﻳـﻦ ﺗﻴﻤﺎرﺳـﺘﺎن ﺗﺨـﺼﺺ ﻫـﻢ‬ ‫ﻻزم دارد ﻳــﺎ ﺧﻴــﺮ؟ اﻳــﻦ ﻣﺮﺗﻜﻴــﻪ ﺑــﺮاي ﺧــﻮدش ﺳﺮﻧــﺴﺨﻪ درﺳــﺖ‬ ‫ﻛــﺮده‪ ،‬ﻣــﻲﺧﻮاﻫــﺪ ﻧــﺴﺨﻪ ﺑﻨﻮﻳــﺴﺪ‪ .‬اﮔــﺮ اﻳﻨﻄــﻮر اداﻣــﻪ ﭘﻴــﺪا ﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﻓـﺮدا رﺋــﻴﺲ ﺗﻴﻤﺎرﺳـﺘﺎن ﻣــﻲﺷـﻮد! ﭼــﺮا ﻛـﻪ ﻧــﻪ‪ ،‬ﺷـﺎﻳﺪ ﺗــﺎﺟﮕﺰاري‬ ‫ﻫﻢ ﺑﻜﻨﺪ!‬ ‫ﻫﻤــﺔ اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ از ﺗــﺼﻮر اﻳﻨﻜــﻪ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﭘﺎدﺷــﺎه ﺑــﺸﻮد ﻣــﻲزﻧﻨــﺪ‬ ‫زﻳــﺮ ﺧﻨــﺪه! وﻟــﻲ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺑ ـﺎ ﺷــﻨﺎﺧﺘﻲ ﻛــﻪ از ﺗــﺎرﻳﺦ ﭘﺮﻓــﺮاز و‬ ‫ﻧﺸﻴﺐ اﻳﻦ ﻣﻤﻠﻜﺖ دارد‪ ،‬اﺻﻼً ﻧﻤﻲﺧﻨﺪد‪ .‬و اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻫﻢ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺮﺳﻴﻢ!‬

‫‪191‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫آﻧــﺸﺐ ﻛــﺴﻲ ﻣﻌﻨــﺎي ﺟﻤﻠــﺔ آﺧــﺮ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ را ﻧﻔﻬﻤﻴــﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ از‬ ‫آﻧﺠــﺎ ﻛــﻪ ﻓﻌ ـﻼً رﺋــﻴﺲ او ﺑــﻮد‪ ،‬ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻣﺎﻧــﺪ‪ ،‬و ﺑﺮﻧﺎﻣــﺔ ﺷــﺒﺎﻧﺔ‬ ‫ﺷـــﻮراﻫﺎي اﻧﻘﻼﺑـــﻲ ﻫﻤﭽﻨـــﺎن اداﻣـــﻪ ﻳﺎﻓـــﺖ‪ .‬ﻓﻘـــﻂ در اﻳـــﻦ ﻣﻴـــﺎن‬ ‫ﻋﻠﻲﺗﺮﻛﻪ ﻧﮕـﺮان ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـﻮد‪ .‬ﻣﻄﻤـﺌﻦ ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ ﺑـﺎ‬ ‫اﻋـــﻀﺎي ﺷـــﻮراﻫﺎي اﻧﻘﻼﺑـــﻲاش در اوﻟـــﻴﻦ ﻓﺮﺻـــﺖ اﻳـــﻦ ﺑﻴﻤـــﺎر‬ ‫ﻧﺎﺷﻨﺎس را ﻛـﻪ ﻫـﻴﭽﻜﺲ ﺣﺘـﻲ اﺳـﻢاش را ﻫـﻢ ﻧﻤـﻲداﻧـﺴﺖ ﺑـﻪ ﻗﺘـﻞ‬ ‫ﺧﻮاﻫــﺪ رﺳــﺎﻧﺪ‪ .‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻧﻤــﻲﺧﻮاﺳــﺖ ﺗــﺼﻤﻴﻤﺎتاش در ﻣــﻮرد‬ ‫اداﻣــﺔ ﻓﻌﺎﻟﻴــﺖ ﺷــﻮراﻫﺎي اﻧﻘﻼﺑــﻲ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺑــﻪ ﻗﻴﻤــﺖ ﺧــﻮن ﻳــﻚ‬ ‫ﻣﺒــﺎرز راه اﺣﻘــﺎق ﺣﻘــﻮق ﻛــﺎرﮔﺮان و زﺣﻤﺘﻜــﺸﺎن ﺗﻤــﺎم ﺷــﻮد‪ .‬در‬ ‫ﻧﺘﻴﺠﻪ‪ ،‬ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻓﺮاري ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬ ‫از ﺳـــﻮي دﻳﮕـــﺮ‪ ،‬آﻗـــﺎي دﻛﺘـــﺮ روز ﺑـــﻪ روز ﺣـــﺎلاش وﺧـــﻴﻢﺗـــﺮ‬ ‫ﻣــﻲﺷــﺪ‪ .‬او ﺑــﺮاي ﻋــﻼج ﺑــﻲﺧــﻮاﺑﻲﻫــﺎ ﺟﺪﻳــﺪاً ﭼﻨــﺪ ﺻــﻨﺪوق‬ ‫وﻳــﺴﻜﻲ اﺳــﻜﺎﺗﻠﻨﺪي ﻫــﻢ ﺧﺮﻳــﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬و ﻗــﺎﻃﻲﻗــﺎﻃﻲ ﺑــﺎ ﺗﺮﻳــﺎك‬ ‫ﻫــﺮ ﺷــﺐ ﻳﻜــﻲ از آنﻫــﺎ را ﻣﺜــﻞ ﭘﭙــﺴﻲﻛــﻮﻻ ﺳــﺮ ﻣــﻲﻛــﺸﻴﺪ‪ .‬وﻟــﻲ‬ ‫ﭼــﻪ ﻓﺎﻳــﺪه‪ ،‬ﺳــﭙﻴﺪهدم در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﻫﻨــﻮز ﻧﻴﻤــﻪﻣــﺴﺖ ﺑــﻮد‪ ،‬اﺣﻤــﺪ‬ ‫ﺟــﻮنﺟــﻮﻧﻲ را در ﺧــﻮاب ﻣــﻲدﻳــﺪ ﻛــﻪ در آﻏــﻮش ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‬ ‫آرﻣﻴـــﺪه و ﺑـــﻪ او ﭼـــﺸﻤﻚ ﻣـــﻲزﻧـــﺪ! ﺧـــﻴﺲ ﻋـــﺮق از ﺧـــﻮاب‬ ‫ﻣﻲﭘﺮﻳﺪ‪ .‬آﻧﺎً ذﻏﺎلﻫﺎ را ﻋ‪‬ﻠَﻢ ﻣﻲﻛﺮد و ﺑﻪ اﻓﻴﻮن ﭘﻨﺎه ﻣﻲﺑﺮد‪.‬‬ ‫ﻳﻜــﻲ از ﺷــﺐﻫــﺎ ﻛــﻪ ﺑــﺎز ﻫــﻢ ﻛﻨــﺴﺮت اﷲاﻛﺒــﺮ ﺑﭙــﺎ ﺷــﺪه ﺑــﻮد‪ ،‬و‬ ‫دﺧﺘﺮﻫـﺎي ﺷـﻮخوﺷــﻨﮓ ﻫﻤـﺴﺎﻳﻪ ﺟﻴـﻎ و وﻳــﻎ ﺑـﻪ راه اﻧﺪاﺧﺘـﻪ ﺑﻮدﻧــﺪ‬

‫‪192‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫و روي ﭘﺸﺖﺑـﺎم ﺑـﺎ آﻫﻨـﮓ »ﻟـﺐﻟـﺐ ﻣـﻦ‪ ،‬ﻟـﺐ ﻟـﺐ ﺗـﻮ‪ ،‬ﺑﺎﻗـﺎﻟﻲ ﺑـﻪ‬ ‫ﭼﻨــﺪ ﻣــﻦ« ﻣــﻲرﻗــﺼﻴﺪﻧﺪ‪ .‬وﺣــﺸﺖ از ﻧﻔــﻮذ ﻋﻮاﻣــﻞ ﻛﻤﻮﻧﻴــﺴﺖ‬ ‫دﺳــﺖوﭘــﺎي دﻛﺘــﺮ را ﺣــﺴﺎﺑﻲ ﺑــﻪ ﻟــﺮزه اﻧﺪاﺧﺘــﻪ ﺑــﻮد‪ ،‬ﻧــﻴﻢﺳــﺎﻋﺘﻲ‬ ‫ﻣــﻲﺷــﺪ ﻛــﻪ ﺳــﻌﻲ ﻣــﻲﻛــﺮد ﻳــﻚ ﺑــﺴﺖ ﺗﺮﻳــﺎك ﺳــﻨﺎﺗﻮري اﻋــﻼ را‬ ‫آﻧﻄﻮر ﻛـﻪ ﺑﺎﻳـﺪ و ﺷـﺎﻳﺪ روي ﺣﻘـﻪ ﺑﭽـﺴﺒﺎﻧﺪ‪ ،‬وﻟـﻲ ﻣﻮﻓـﻖ ﻧﻤـﻲﺷـﺪ‪.‬‬ ‫ﻳــﻚﻣﺮﺗﺒــﻪ ﻣﺘﻮﺟــﻪ ﺷــﺪ ﻛــﻪ ﺳــﻜﻮت ﻫﻤــﻪ ﺟــﺎ را ﻓﺮاﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ .‬ﺑــﺎ‬ ‫ﺗﻌﺠــﺐ ﺑــﻪ اﻃــﺮاف ﻧﮕــﺎه ﻛــﺮد‪ ،‬ﻣﺜــﻞ اﻳﻨﻜــﻪ از ﻫــﻴﭻ ﺟــﺎ ﺻــﺪاﺋﻲ در‬ ‫ﻧﻤــﻲآﻣــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ﺗﻌﺠــﺐ ﮔــﻮش ﻓــﺮا داد‪ ،‬وﻟــﻲ اﺷــﺘﺒﺎه ﻧﻜــﺮده ﺑــﻮد‪،‬‬ ‫ﻫﻤــﻪ ﺟــﺎ ﺳــﺎﻛﺖ ﺑــﻮد‪ .‬ﺑــﺎ اﻧﺒــﺮ ﻣﺤﻜــﻢ ﺑــﻪ ﺑﺪﻧــﺔ ﻣﻨﻘــﻞ ﻛﻮﺑﻴــﺪ وﻟــﻲ‬ ‫ﺻــﺪاﺋﻲ ﺑــﻪ ﮔــﻮش ﻧﻤــﻲرﺳــﻴﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﮔﻔــﺖ‪» ،‬ﺣﺘﻤـﺎً ﻛــﺮ ﺷــﺪم!«‬ ‫ﭼــﺸﻤﺎناش را اﻳﻨــﺴﻮي و آﻧــﺴﻮي دواﻧــﺪ‪ ،‬در ﺳــﺎﻳﻪروﺷــﻦ ﻛــﻢﻧــﻮر‬ ‫اﺗﺎق ﻫﻤـﻪ ﭼﻴـﺰ ﮔﻮﻳـﺎ ﻋـﻮض ﺷـﺪه ﺑـﻮد‪ .‬ﻣﺒـﻞﻫـﺎ‪ ،‬ﭘـﺮدهﻫـﺎ‪ ،‬ﻓـﺮش‬ ‫ﻫﻤــﻪ ﭼﻴــﺰ ﻳــﻚﺟــﻮر دﻳﮕــﺮي ﺷــﺪه ﺑــﻮد‪ .‬ﻣﻴــﻞ ﺑــﻪ ﺗﺮﻳــﺎك و‬ ‫وﻳﺴﻜﻲ ﻫـﻢ ﻧﺪاﺷـﺖ؛ ﺳـﻴﮕﺎر ﻫـﻢ ﻧﻤـﻲﺧﻮاﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺎ ﺧـﻮد ﮔﻔـﺖ‪،‬‬ ‫»ﺣـــﺎﻻ ﻛـــﻪ ﻫﻤـــﻪ ﺟـــﺎ ﺳـــﺎﻛﺘﻪ‪ ،‬ﭼﻨـ ـﺪ ﺳـــﺎﻋﺖ راﺣـــﺖ ﺑﺨـــﻮاﺑﻢ!«‬ ‫ﻫﻤﺎﻧﺠــﺎ ﻛﻨــﺎر ﻣﻨﻘــﻞ ﺳــﺮ ﺑــﺮ ﻣﺨــﺪه ﮔﺬاﺷــﺖ و ﺧﻮاﺑﻴــﺪ‪ .‬ﻓــﺮدا ﺻــﺒﺢ‬ ‫ﻛـﻪ ﺣـﺎج ﺑـﺎﻻ ﺑــﺮاي ﻧﺎﺷـﺘﺎﺋﻲ دﻛﺘـﺮ ﻳـﻚ ﻧــﺎن ﺳـﻨﮕﻚ ﺗـﺎزه ﺑـﻪ زﻳــﺮ‬ ‫ﺑﻐــﻞ ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺑــﻮد و ﺑــﻪ ﺧﺎﻧــﻪ آورده ﺑــﻮد‪ ،‬دﻛﺘــﺮ را در ﻛﻨــﺎر ﺑــﺴﺎط‬ ‫اﻓﻴﻮن دﻳﺪ‪ .‬وﻟﻲ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻛﺮد او ﺑﻴﺪار ﻧﻤﻲﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﻣــﺮگ دﻛﺘــﺮ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ‪ ،‬آﻧﻬــﻢ در ﻛﻨــﺎر ﺑــﺴﺎط اﻓﻴــﻮن ﻣﺜــﻞ ﺑﻤــﺐ‬ ‫در ﺷــﻬﺮ ﺗﺮﻛﻴــﺪ‪ .‬ﭘﺰﺷــﻜﻲ ﻗــﺎﻧﻮﻧﻲ دﻟﻴــﻞ ﻣــﺮگ را اﻳــﺴﺖ ﻗﻠﺒــﻲ‬

‫‪193‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻧﻮﺷـﺖ؛ وﻟــﻲ ﺑــﻪ ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛــﻪ ﮔــﺰارش دادﻧـﺪ ﻛــﻪ اﻓــﺮاط در ﻣــﺼﺮف‬ ‫ﻣﻮادﻣﺨـــﺪر و ﻣـــﺸﺮوب دﻟﻴـــﻞ ﻣـــﺮگ ﺑـــﻮده‪ .‬ﺣﺘـــﻲ ﻛـــﺎر ﺑـــﻪ‬ ‫روزﻧﺎﻣــﻪﻧﮕﺎرﻫــﺎ ﻛــﺸﻴﺪ ﺗــﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨــﺪ و ﺗﺤﻘﻴﻘــﺎت ﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ ﺑــﺮاي‬ ‫ﻫﻤــﻪ ﻣــﺮگ دﻛﺘــﺮ ﺑــﻪ ﺳــﺮﻋﺖ ﺗﺤــﺖﺗــﺄﺛﻴﺮ ﺣــﻮادث ﺳﻴﺎﺳــﻲ ﻗــﺮار‬ ‫ﮔﺮﻓــﺖ‪ ،‬ﺟــﺰ ﺑــﺮاي ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ‪ .‬او ﺣﺘــﻲ در ادارة آﮔــﺎﻫﻲ‬ ‫ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﭘﺮوﻧــﺪهاي ﺗﺤــﺖ ﻋﻨــﻮان »ﻗﺘــﻞ ﻳــﻚ اﻓــﺴﺮ ﻋﻤﻠﻴــﺎﺗﻲ ارﺗــﺶ‬ ‫ﺷﺎﻫﻨــﺸﺎﻫﻲ در ﺧــﻼي رﺿﺎﺷــﺎﻫﻲ« ﺑــﺎز ﻛــﺮده ﺑــﻮد‪ ،‬و اﻳﻨــﻚ ﻣــﺮگ‬ ‫ﻧﺎﮔﻬــﺎﻧﻲ رﺋــﻴﺲ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﻧﻴــﺰ ﺑــﻪ ﺳــﻮءﻇﻦ او در ﻣــﻮرد اﻳــﻦ ﻣﺤــﻞ‬ ‫ﻣﺸﻜﻮك داﻣﻦ زده ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻫــﺮ روز ﺧــﺮوسﺧﻮاﻧــﺎن ﺑــﺎ ﺗﻌﻠﻴﻤــﻲاش ﻋــﻴﻦ ﺟــﻦ‬ ‫دم در دﻳﻮاﻧـﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻇـﺎﻫﺮ ﻣـﻲﺷـﻮد‪ .‬ﻳــﻚ ﻗﻠـﻮه ﺳــﻨﮓ ﺧــﻮشدﺳــﺖ‬ ‫ﻫــﻢ ﭘﻴــﺪا ﻛــﺮده و در ﺟﻴــﺐ ﮔﺬاﺷــﺘﻪ و ﺑــﺎ آن در آﻫﻨــﻲ ﺑــﺎغ را‬ ‫ﻣﺤﻜــﻢ ﻣــﻲﻛﻮﺑــﺪ‪ .‬در ﺟــﻮاب ﻋﺮﺑــﺪة ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﭘﺎﺳــﺦ روﺷــﻦ‬ ‫اﺳـــﺖ‪» :‬آﮔـــﺎﻫﻲ!« ﻫﻤـــﻴﻦ ﻛـــﺎﻓﻲ اﺳـــﺖ ﺗـــﺎ ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ ﺑـــﺎ‬ ‫رﻧــﮓﭘﺮﻳــﺪه در را ﺑــﺎز ﻛﻨــﺪ‪ ،‬و ﺗﻌﻈــﻴﻢﻛﻨــﺎن ﭼﻨــﺪ ﻗــﺪم ﻋﻘــﺐ‬ ‫ﺑﻨـــﺸﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺗـــﺎ ﺑـــﻪ ﻗـــﻮل ﺧـــﻮدش »ﺟﻨـــﺎب ﺳـــﺮﻫﻨﮓ« وارد ﺷـــﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﻫـﺮ روز ﺑـﺪون ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ ﺑـﻪ درون ﺑـﺎغ ﻣـﻲرود‬ ‫و ﺷﺮوع ﻣﻲﻛﻨﺪ ﺑـﻪ ﻗـﺪم زدن‪ .‬او ﺑـﺮ اﻳـﻦ اﻋﺘﻘـﺎد اﺳـﺖ ﻛـﻪ ﺑﻬﺘـﺮﻳﻦ‬ ‫راه ﺑــﺮاي دﺳــﺖﻳــﺎﺑﻲ ﺑــﻪ ﻋﻠــﻞ ﺟﻨﺎﻳــﺖ ﭼﺮﺧﻴــﺪن و ﭘﺮﺳــﻪ زدن در‬ ‫اﻃـــﺮاف ﻣﺤـــﻞ ﺟﻨﺎﻳـــﺖ اﺳـــﺖ‪ .‬ﺳـــﺌﻮاﻻت در ذﻫـــﻦاش ﻣـــﻮج‬ ‫ﻣــﻲزﻧــﺪ‪» :‬ﭼــﺮا اﻳﻨﺠــﺎ‪ ،‬ﭼــﺮا ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ‪ ،‬ﭼــﺮا ﺗﻮاﻟــﺖ‪ ،‬ﭼــﺮا‬

‫‪194‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳﻴﻔﻮن‪ ،‬ﭼﺮا زﻧﺠﻴـﺮ‪ «... ،‬در ذﻫـﻦ رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑـﻪ دﻻﺋﻠـﻲ ﻛـﻪ ﺑـﺮ ﺧـﻮد‬ ‫وي ﻧﻴــﺰ روﺷــﻦ ﻧﻴـــﺴﺖ‪ ،‬ﮔــﻢوﮔـــﻮر ﺷــﺪن ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎ ﻗﺘـــﻞ‬ ‫ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ ارﺗﺒــﺎط ﭘﻴــﺪا ﻛــﺮده‪ ،‬ﻓﻘــﻂ ﻧﻤــﻲداﻧــﺪ ﺗﺤﻘﻴﻘــﺎت را از‬ ‫ﻛﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮوع ﻛﺮد‪.‬‬ ‫وﻟــﻲ اﻣــﺮوز رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑﺠــﺎي ﻗــﺪم زدن در ﺑــﺎغ ﻣــﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣــﻲرود‬ ‫ﺳﺮاغ ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ در دﻓﺘـﺮ ﺗﻴﻤﺎرﺳـﺘﺎن‪ .‬ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان رﺋـﻴﺲ‪،‬‬ ‫ﻣﻴــﺰ و ﺻــﻨﺪﻟﻲ دﻛﺘــﺮ راﺣــﻞ را اﺷــﻐﺎل ﻛــﺮده‪ ،‬و ﺑــﺎ دﻳــﺪن رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ‬ ‫در آﺳﺘﺎﻧﺔ در ﻳﻜﻪ ﻣﻲﺧﻮرد‪.‬‬ ‫ـ ﺳﻼم ﺟﻨﺎب ﺳﺮﮔﺮد!‬ ‫ـ ـ ﺻــﺒﺢ ﺑــﻪ ﺧﻴــﺮ! ﺑــﺮاي ﺣــﻞ ﭘﺮوﻧــﺪة ﻗﺘــﻞ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ اﺣﺘﻴــﺎج‬ ‫دارم ﻛــﻪ ﭘﺮوﻧــﺪة ﻫﻤــﺔ ﺑﻴﻤــﺎران و ﭘﺮوﻧــﺪة اﺳــﺘﺨﺪاﻣﻲ ﻫﻤــﺔ ﻛﺎرﻛﻨــﺎن‬ ‫اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎرﺳـﺘﺎن را ﻣﻄﺎﻟﻌـﻪ ﻛـﻨﻢ‪ .‬ﺷـﻤﺎ ﻫﻤﻜـﺎري ﻣـﻲﻛﻨﻴـﺪ ﻳـﺎ ﺑﺎﻳـﺪ از‬ ‫دادﺳﺘﺎﻧﻲ ﺣﻜﻢ ﺑﮕﻴﺮم؟!‬ ‫ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن اﻳــﻦ ﺟﻤــﻼت ﺗــﻮي دلاش ﻳــﻚﻫــﻮ ﺧــﺎﻟﻲ‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬اﮔــﺮ ﭘﺮوﻧــﺪة ﺑﻴﻤــﺎران ﺑــﻪ دﺳــﺖ رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑﻴﻔﺘــﺪ ﺣﺘﻤــﺎً‬ ‫ﻣـــﺴﺌﻠﺔ ﺑﻴﻤـــﺎر ﻧﺎﺷـــﻨﺎس و ﻣﺒـــﺎرزي ﻛـــﻪ ﺑـــﺮاي ﻓـــﺮار از ﭼﻨـــﮓ‬ ‫ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪداري واﺑــﺴﺘﻪ ﺧــﻮد را ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻲ ﻣﻌﺮﻓــﻲ‬ ‫ﻛــﺮده‪ ،‬و ﻋﻠــﻲ ﺗﺮﻛــﻪ ﺑــﺎ اﻳﻨﻬﻤــﻪ دردﺳــﺮ او را از ﭼــﺸﻢ ﺑﻘﻴــﻪ ﭘﻨﻬــﺎن‬ ‫داﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻧﻈـﺮش را ﺟﻠـﺐ ﺧﻮاﻫـﺪ ﻛـﺮد‪ .‬ﭼـﻪ ﺑـﺴﺎ ﻛـﻪ اﻳـﻦ ﻣﺒـﺎرز راه‬

‫‪195‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺧﻠــﻖ ﺑــﻪ دﺳــﺖ ﭘﻠــﻴﺲ ارﺗﺠــﺎﻋﻲ ﺳــﻠﻄﻨﺘﻲ ﺑــﻪ ﻗﺘــﻞ ﺑﺮﺳــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ‬ ‫ﻣـــﺴﺌﻠﻪ از اﻳـــﻨﻬﻢ ﺟـــﺪيﺗـــﺮ اﺳـــﺖ‪ .‬اﮔـــﺮ ارﺗﺒـــﺎط ﺧـــﺎﻧﻮادﮔﻲ‬ ‫ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺑــﺎ ﭘﻴــﺸﻪوري و دﻣﻜــﺮاتﻫــﺎ‪ ،‬ﻛــﻪ رﺋــﻴﺲ ﺳــﺎﺑﻖ در‬ ‫ﭘﺮوﻧـــﺪه اﺳـــﺘﺨﺪاﻣﻲ او ﻣـــﻨﻌﻜﺲ ﻛـــﺮده در ﺗﺤﻘﻴﻘـــﺎت ﺑـــﻪ دﺳـــﺖ‬ ‫ﺷـــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﺑﻴﻔﺘـــﺪ‪ ،‬او دوﺑـــﺎره ﺗﺒـــﺪﻳﻞ ﻣـــﻲﺷـ ـﻮد ﺑـــﻪ ﻣﻈﻨـــﻮن اول‪.‬‬ ‫اﺣﺘﻤــﺎﻻً در اﻧﺘﻈــﺎر دادرﺳــﻲ زﻧــﺪاﻧﻲ ﻫــﻢ ﺧﻮاﻫــﺪ ﺷــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ اﮔــﺮ‬ ‫ﭘﺮوﻧــﺪهﻫــﺎ را ﻧﺪﻫــﺪ ﺷــﻚ آﮔــﺎﻫﻲ را ﺑﺮﻣــﻲاﻧﮕﻴــﺰد‪ .‬در ﺛــﺎﻧﻲ‪،‬‬ ‫ﻛــﺴﺐ اﺟــﺎزة دادﺳــﺘﺎﻧﻲ ﺑــﺮاي ﭼﻨــﻴﻦ ﺟــﺮم ﺳــﻨﮕﻴﻨﻲ‪ ،‬آﻧﻬــﻢ ﺑــﺮاي‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﺎ اﻳﻨﻬﻤــﻪ ﻫــﺎرتوﭘــﻮرت و ﻛﺒﻜﺒــﻪ و دﺑﺪﺑــﻪ ﻓﻘــﻂ ﭼﻨــﺪ‬ ‫ﺳــﺎﻋﺖ ﺑــﻪ ﻃــﻮل ﻣــﻲاﻧﺠﺎﻣــﺪ‪ .‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻓﻜــﺮ ﺑﻜــﺮي ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫»ﻛﻤــﻲ ﻣﻌﻄــﻞاش ﻣــﻲﻛــﻨﻢ ﺗــﺎ راه ﭼــﺎره ﭘﻴــﺪا ﺑــﺸﻮد!« ﺑــﺎ ﻟﺒﺨﻨــﺪي‬ ‫ﺷﻴﺮﻳﻦ رو ﺑﻪ رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛﺮده ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﺑــﺎ ادارة آﮔــﺎﻫﻲ ﻫﻤﻜــﺎري ﻧﺰدﻳــﻚ دارد و‬ ‫ﭘﺮوﻧــﺪة ﺑﻴﻤــﺎران در اﺧﺘﻴــﺎر ﺷﻤﺎﺳــﺖ‪ ،‬وﻟــﻲ ﺑﺎﻳــﺪ آنﻫــﺎ را از دﻓ ـﺎﺗﺮ‬ ‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﻤـﻊوﺟـﻮر ﻛﻨـﻴﻢ و در ﻳـﻚ ﻣﺤـﻞ اﻣـﻦ ﻫﻤـﻪ را در اﺧﺘﻴـﺎر‬ ‫ﺷﻤﺎ ﺑﮕﺬارﻳﻢ‪ .‬اﻳﻨﻜﺎر ﭼﻨﺪ روزي وﻗﺖ ﻣﻲﮔﻴﺮد‪.‬‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ از ﻟﺒﺨﻨــﺪ ﻧﺎﺑﻬﻨﮕــﺎم ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻫــﻴﭻ ﺧﻮﺷــﺶ ﻧﻤــﻲآﻳـﺪ‪ .‬از‬ ‫وﻗﺘــﻲ ﻛــﻪ ﺑــﺎ او در اﻳــﻦ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن روﺑــﺮو ﺷــﺪه ﺑــﻮد اﻳــﻦ اوﻟــﻴﻦ ﺑــﺎر‬ ‫اﺳــﺖ ﻛــﻪ اﻳﻨﭽﻨــﻴﻦ ﻟﺒﺨﻨــﺪ ﺷــﻴﺮﻳﻨﻲ ﺗﺤﻮﻳــﻞاش ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ .‬ﺷــﻢ‬

‫‪196‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﭘﻠﻴــﺴﻲ ﺑــﻪ او ﻣــﻲﮔﻮﻳﺪﻛــﻪ ﻛﺎﺳــﻪاي زﻳــﺮﻧﻴﻢﻛﺎﺳــﺔ دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز‬ ‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﺳﺮﻳﻌﺎً ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻲدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ــ ـ اﻳﻨﻜـــﺎر را ﺑﺎﻳـــﺪ در اﺳـــﺮع وﻗـــﺖ اﻧﺠـــﺎم ﺑﺪﻫﻴـــﺪ؛ ﻳـــﻚروزه!‬ ‫ﻣﻤﻜﻦ اﺳـﺖ ﻗﺎﺗـﻞ ﻣﻈﻨـﻮن ﺷـﺪه ﻓـﺮار ﻛﻨـﺪ و اﻳـﻦ ﻣـﺴﺌﻠﻪ ﺑـﺮاي ﺷـﻤﺎ‬ ‫ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ‪.‬‬ ‫ﺟﻤﻠـــﺔ آﺧـــﺮ را رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ در ﺣـــﺎﻟﻲ ادا ﻣـــﻲﻛﻨـــﺪ ﻛـــﻪ ﭼـــﺸﻢ در‬ ‫ﭼـــﺸﻤﺎن ﻋﻠـــﻲﺗﺮﻛـــﻪ اﻧﺪاﺧﺘـــﻪ و ﻣﺜـــﻞ ﻳـــﻚ ﺧﻴـــﺎط ﻣـــﺎﻫﺮ ﻛـــﻪ‬ ‫اﻧﺪازهﻫـﺎي ﻛـﺖوﺷـﻠﻮار ﻣـﺸﺘﺮي را داﻧـﻪ داﻧـﻪ ﻣـﻲﮔﻴـﺮد و ﻳﺎدداﺷـﺖ‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬وﺟﻨــﺎت و ﻋﻜــﺲاﻟﻌﻤــﻞﻫــﺎي دﻛﺘــﺮ را در ذﻫــﻦ ﺧــﻮد ﺑــﻪ‬ ‫ﺛﺒــﺖ ﻣــﻲرﺳــﺎﻧﺪ‪ .‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺟــﺰ ﻗﺒــﻮل ﭘﻴــﺸﻨﻬﺎد او ﭼــﺎرهاي ﻧــﺪارد‪.‬‬ ‫ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻲاﻧﺪﻳــﺸﺪ‪» ،‬از اﻳــﻦ ﺳــﺘﻮن ﺑــﻪ آن ﺳــﺘﻮن ﻓــﺮج اﺳــﺖ«‪،‬‬ ‫ﺳﭙﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻣﻲدﻫﺪ و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ اﻋـــﻀﺎي ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺗـــﻼش ﺧﻮاﻫﻨـــﺪ ﻛــﺮد در اﻣـــﺮ ﺗﺤﻘﻴﻘـــﺎت‬ ‫ﻛﻮﺗــﺎﻫﻲ ﻧــﺸﻮد‪ .‬ﺣــﺎل اﮔــﺮ اﺟــﺎزه ﺑﺪﻫﻴــﺪ ﺑﺎﻳــﺪ ﻧــﺴﺨﺔ ﺑﻴﻤــﺎران را‬ ‫ﺑﭙﻴﭽﻢ!‬ ‫ﻋﻠﻲﺗﺮﻛـﻪ در ﻣـﻮرد ﭘﻴـﺸﻨﻬﺎد اﺟﺒـﺎري رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﺧﻴﻠـﻲ ﻓﻜـﺮ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪.‬‬ ‫ﻫﻤﭽــﻮن ﻣــﻮرد ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ‪ ،‬ﺗﻨﻬــﺎ راه ﭼــﺎره ﺑــﻪ ﻗﺘــﻞ رﺳــﺎﻧﺪن‬ ‫اوﺳــﺖ‪ ،‬وﻟــﻲ اﻳﻨﺒــﺎر دﻳﮕــﺮ ﻣــﺴﺌﻠﺔ دﻳﻮاﻧــﻪاي ﺑــﻲﻧــﺎموﻧــﺸﺎن ﻧﻴــﺴﺖ!‬

‫‪197‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﻃــﺮف ﺑــﺎ ﻳﻮﻧﻴﻔــﻮرم ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ و اﺳــﻠﺤﺔ ﻛﻤــﺮي و ﺗﻌﻠﻴﻤــﻲ ﻫــﺮ روز‬ ‫ﺑﻪ دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧـﻪ ﻣـﻲآﻳـﺪ و ﻫـﺰار ﻧﻔـﺮ او را دم در دﻳـﺪهاﻧـﺪ‪ .‬ﭘـﺲ ﺑﺎﻳـﺪ‬ ‫ﺑــﺎ ﻳــﻚ ﺗﻴــﺮ دو ﻧــﺸﺎن زد‪ .‬ﻫــﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻓــﺮاري داد‪ ،‬ﻫــﻢ‬ ‫رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ را ﺳﺮ ﺑﻪ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﺮد‪.‬‬ ‫***‬ ‫ﻫﻤــﺔ ﻣﺮدﻫــﺎ ﺗــﻪرﻳــﺶﻫــﺎي ﻛﻮﺗــﺎه و ﻧــﺎﻣﻨﻈﻤﻲ ﺑــﺮ ﺻــﻮرت دارﻧــﺪ و‬ ‫زﻧــﺎن در ﻗــﺴﻤﺖ ﻋﻘــﺐ ﻧﺸــﺴﺘﻪ ﭼﺎدرﻫــﺎي ﺳــﻴﺎه و و ﺑــﻮر ﺷــﺪهاي ﺑ ـﺮ‬ ‫ﺳــﺮ و ﻛــﻮل و اﻧــﺪامﺷــﺎن ﭘﻴﭽﻴــﺪهاﻧــﺪ‪ .‬ﻗﺒــﻞ از ورود ﺑــﻪ اﺗــﺎﻗﻜﻲ ﻛــﻪ‬ ‫ﺑـــﻪ آن ﻣـــﺴﺠﺪ ﻣـــﻲﮔﻮﻳﻨـــﺪ‪ ،‬ﻫﻤـــﻪ ﻛﻔـــﺶﻫـــﺎيﺷـــﺎن را دم در‬ ‫ﮔﺬاﺷــﺘﻪاﻧــﺪ؛ ﺑــﻮي ﺗﻨــﺪ ﻛﻔــﺶﻫــﺎي ﻋــﺮقﻛــﺮده ﺑــﻪ ﻫﻤــﺮاه ﻋﻄــﺮ‬ ‫ﺟــﻮرابﻫــﺎ ﺑــﻪ اﺗﺎﻗـﻚ ﻛﻮﭼــﻚ ﺣﻤﻠــﻪور ﺷــﺪه‪ ،‬ﺑــﺎ راﻳﺤــﺔ ﮔــﻼب‬ ‫ﻗﻤــــﺼﺮ ﻛﺎﺷــــﺎن در ﻓــــﻀﺎ ﮔﻼوﻳــــﺰ ﻣــــﻲﺷــــﻮد و ﻣﻌﺠــــﻮن‬ ‫ﺳــﺮﮔﻴﺠﻪآوري ﻣــﻲﺳــﺎزد‪ .‬ﺣﺎﺿــﺮان ﻫﻤــﻪ ﺟــﻮاناﻧــﺪ‪ ،‬و ﻣﻌﻤــﻮﻻً‬ ‫ﻫﻨﮕــﺎﻣﻲ ﻛــﻪ ﻣــﻼي ﭼــﺎقوﭼﻠــﻪاي ﻛــﻪ روي ﻣﻨﺒــﺮ ﻧﺸــﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺑــﺎ ﻟﻐــﺎت‬ ‫ﻋﺮﺑــﻲ و ﺟﻤــﻼت ﻗﺮآﻧــﻲ آﻫﻨــﮓ ﺻــﺪاياش را رﺳــﺎﺗﺮ و ﺗﻨــﺪﺗﺮ‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬ﭼـﺸﻢ ﺑـﻪ زﻳـﺮ ﻣـﻲاﻧﺪازﻧـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ دوﻧـﺪهﻫـﺎﺋﻲ ﻣـﻲﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻛـﻪ‬ ‫زود ﺧـــﺴﺘﻪ ﻣـــﻲﺷـــﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺗـــﺮﺟﻴﺢ ﻣـــﻲدﻫﻨـــﺪ در ﻣـــﺴﺎﺑﻘﻪ ﺷـــﺮﻛﺖ‬ ‫ﻧﻜﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻼ ﺑـﺎز ﻫـﻢ ﺑـﻪ ﺳـﺮاغ ﮔﻤﺮاﻫـﺎن ﻣـﻲرود و ﺟﻤـﻊ ﮔﻨﻬﻜـﺎران‬ ‫را از ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺷﺎن ﺣﺴﺎﺑﻲ ﻣﻲﺗﺮﺳﺎﻧﺪ‪:‬‬

‫‪198‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ـ ﺧَ ـﺘَﻢ‪ ‬اﻟﻠّ ـﻪ‪ ‬ﻋ‪‬ﻠَــﻰ ﻗُﻠُــﻮﺑِﻬﻢ‪ ‬و‪‬ﻋ‪‬ﻠَــﻰ ﺳ‪ ‬ـﻤ‪‬ﻌِﻬِﻢ‪ ‬و‪‬ﻋ‪‬ﻠَــﻰ أَﺑ‪ ‬ـﺼ‪‬ﺎرِﻫِﻢ‪ ‬ﻏِ ـﺸَﺎو‪‬ةٌ‬ ‫و‪‬ﻟَﻬ‪‬ﻢ‪ ‬ﻋ‪‬ﺬَاب‪ ‬ﻋﻈِﻴﻢ‪‬‬ ‫از وﺟﻨــﺎت ﺣﺎﺿــﺮان ﻣﻌﻠــﻮم اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﭼﻴــﺰ زﻳــﺎدي ﻧﻤــﻲﻓﻬﻤﻨــﺪ‪.‬‬ ‫ﻣــﻼ ﺳــﻌﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﻋﺮﺑــﻲ را ﺗﺮﺟﻤــﻪ ﻛﻨــﺪ و ﺧﻼﺻــﻪ ﺑــﻪ زﺑــﺎن‬ ‫آدﻣﻴﺰاد ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺧﺪاوﻧــﺪ ﺑــﺮ دلﻫــﺎى آﻧــﺎن و ﺑــﺮ ﺷــﻨﻮاﺋﻰ اﻳــﺸﺎن ﻣﻬــﺮ ﻧﻬــﺎده و ﺑــﺮ‬ ‫دﻳﺪﮔﺎنﺷﺎن ﭘﺮدهاى اﺳﺖ و آﻧﺎن را ﻋﺬاﺑﻰ اﺳﺖ دردﻧﺎك‪.‬‬ ‫ﺑﺎز ﻫـﻢ ﺟﻤـﻊ ﻋﻜـﺲاﻟﻌﻤﻠـﻲ ﻧـﺸﺎن ﻧﻤـﻲدﻫـﺪ‪ .‬ﻧﮕﺮاﻧـﻲ در ﭼـﺸﻤﺎن‬ ‫ﻣـــﻼ ﺑـــﻪ اﻳﻨـــﺴﻮي و آﻧـــﺴﻮي ﻣـــﻲدود‪ ،‬در دل ﻣـــﻲﮔﻮﻳـــﺪ‪ ،‬از‬ ‫ﺳــﺮﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻲ دﺳــﺘﻮر رﺳــﻴﺪه ﺷــﻮر اﻧﻘﻼﺑــﻲ و اﺳــﻼﻣﻲ در ﺟﻮاﻧــﺎن‬ ‫اﻳﺠـــﺎد ﻛﻨـــﻴﻢ‪ ،‬ﭼـــﻪ ﻛـــﻨﻢ؟ ﺗﻨﻬـــﺎ راﻫـــﻲ ﻛـــﻪ ﻣـــﻼ ﺑـــﺮاي ﺑـــﻪ‬ ‫اوجﻛــﺸﺎﻧﺪن ﻫﻴﺠﺎﻧــﺎت ﻋــﻮام ﻣــﻲﺷﻨﺎﺳــﺪ ﻛــﺸﺎﻧﺪن ﺧﻠــﻖاﻟﻨــﺎس ﺑــﻪ‬ ‫ﺻــﺤﺮاي ﻛﺮﺑﻼﺳــﺖ‪ .‬از اﻳﻨــﺮو دﻫــﺎن ﺑــﺎز ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﺗــﺎ ﺑﮕﻮﻳــﺪ‪،‬‬ ‫»ﺣــﺴﻴﻦ ‪ « ...‬ﻛــﻪ ﻳﻜــﻲ از ﻣــﺮدان ﺟــﻮان ﭘــﻴﺶ از وي ﺑــﻪ ﭘــﺎ ﺧﺎﺳــﺘﻪ‪،‬‬ ‫در ﺗﺄﺋﻴﺪ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎي ﻣﻼ اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ در ﺟﻨــﮓ وﻳﺘﻨــﺎم ﻟــﺸﻜﺮ ﻣﺮدﻣــﻲ ﺑــﺮ اﻣﭙﺮﻳﺎﻟﻴــﺴﻢ آﻣﺮﻳﻜــﺎ ﺗﺎﺧــﺖ؛‬ ‫آﻣﺮﻳﻜـــﺎﺋﻲﻫـــﺎ ﻛـــﻪ از ﺷـــﺪت آز و ﻃﻤـــﻊ ﭼـــﺸﻤﺎنﺷـــﺎن ﺟـــﺎﺋﻲ را‬

‫‪199‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻧﻤــﻲدﻳــﺪ‪ ،‬ﺗــﻚ ﺗــﻚ ﺑــﺮ زﻣــﻴﻦ اﻓﺘﺎدﻧــﺪ و ﻣﺮدﻧــﺪ‪ ،‬و آﻣﺮﻳﻜــﺎ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻋﺬاﺑﻲ ﻋﻠﻴﻢ ﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺑــﺎ اﻳــﻦ ﺟﻤــﻼت رگ ﻫﻴﺠﺎﻧــﺎت ﺟﻤﺎﻋــﺖ ﺑــﻪ دﺳــﺖ ﻣــﻼ و ﻣــﺮد‬ ‫ﺟــﻮان ﻣــﻲاوﻓﺘــﺪ‪ .‬ﺟﻤــﻊ ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲزﻧ ـﺪ‪» ،‬ﻣــﺮگ ﺑــﺮ آﻣﺮﻳﻜــﺎ!« و‬ ‫ﻣــﻼي ﭼــﺎقوﭼﻠــﻪ ﻛــﻪ از ﻣﻮﻓﻘﻴــﺖ ﻣﻮﻋﻈــﻪﻫــﺎياش و ﺷﻮروﺷــﻮق‬ ‫ﺟﻤــﻊ ﺑــﻪ وﺟــﺪ آﻣــﺪه‪ ،‬ﻋــﻴﻦ ﺑﭽــﻪﻫــﺎي ذوقزده روي ﺑﺎﺳــﻦ ﺗﭙــﻞاش‬ ‫ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻣﻲﭘﺮد و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻣﺎم ﺣﺴﻴﻦ‪ ،‬اﻣﺎم ﺣﺴﻴﻦ! ﻗﺮﺑﻮن ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪهﺗﻮن ﺑﺮم!‬ ‫ﺟﻤــﻊ ﭘــﺲ از ﻧــﻮشﺟــﺎن ﻛــﺮدن ﭼﻨــﺪ وﻋــﺪه ﻧــﺸﺎدر »ﻣــﺮگ ﺑــﺮ‬ ‫آﻣﺮﻳﻜﺎ«‪ ،‬اﻳﻨﻚ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﺔ اﻛﺴﺘﺎز رﺳﻴﺪه‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲﻛﺸﻴﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺣـﺴﻴﻦ! ﺣـﺴﻴﻦ! وﻳﺘﻨـﺎم ﻧـﺎم ﺗﻮﺳـﺖ! ﻫﻮﺷـﻲﻣـﻴﻦ رﻫﺒـﺮ و ﻫﻤـﺮاه‬ ‫ﺗﻮﺳﺖ!‬ ‫ﺳﺮﭘﺎﺳﺒﺎن ﭼﻤـﺎقﻋﻠـﻲ ﻣـﺪت ﻃـﻮﻻﻧﻲاي اﺳـﺖ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻟﺒـﺎس ﺳـﻴﻮﻳﻞ‬ ‫ﭘــﺸﺖ در ﻣــﺴﺠﺪ اﻳــﺴﺘﺎده‪ .‬ﺗﻮﺟــﻪ زﻳــﺎدي ﺑــﻪ ﻫﻴــﺎﻫﻮﺋﻲ ﻛــﻪ از در و‬ ‫ﭘﻨﺠـــﺮة ﻣـــﺴﺠﺪ ﺑـــﻪ ﻛﻮﭼـــﻪ ﺳـــﺮازﻳﺮ ﻣـــﻲﺷـــﻮد ﻧـــﺪارد‪ .‬در ﻋـــﺎﻟﻢ‬ ‫دﻳﮕــﺮي ﺳــﻴﺮ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﭘــﺲ از ﻣــﺎﺟﺮاي ﺧﺎﻧــﺔ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ دﻳﮕــﺮ‬ ‫ﺟــﺮأت ﻧﻤــﻲﻛﻨــﺪ ﺳــﺮ ﻛــﺎر ﺣﺎﺿــﺮ ﺷــﻮد‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﻢ‬

‫‪200‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫روي دﺳـــﺖاش ﻣﺎﻧـــﺪه‪ .‬اول ﻗـــﺮار ﺷـــﺪ او را ﺑـــﻪ اﻟﻴﮕـــﻮدرز ﭘـــﻴﺶ‬ ‫ﻓﺎﻣﻴــﻞ ﺑﻔﺮﺳــﺘﻨﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ ﻫﻤﻜــﺎران ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﺑــﻪ او اﻃــﻼع‬ ‫دادﻧــﺪ ﻛــﻪ از ﻃــﺮف ﺳــﺎواك ﺧﺎﻛــﺴﺘﺮ ﺗﻤــﺎم اﺷــﻴﺎء و ﻟــﻮازم ﺧﺎﻧــﺔ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺟﻤــﻊ ﻛــﺮده و ﺑــﺮدهاﻧــﺪ‪ ،‬از اﻳﻨﻜــﺎر ﻫــﻢ ﺻــﺮفﻧﻈــﺮ‬ ‫ﻛﺮدﻧــﺪ‪ .‬ﺗﺮﺳــﻴﺪﻧﺪ ﻛــﻪ ﻫــﻢ ﺧــﺎﻧﻢ را ﺑﮕﻴﺮﻧــﺪ و ﻫــﻢ ﺑﻴﺎﻳﻨــﺪ ﺑــﻪ ﺳــﺮاغ‬ ‫ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن‪ .‬از اوﺿــﺎع ﻣﻌﻠــﻮم ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﻛﺎﺳــﻪاي زﻳــﺮ ﻧــﻴﻢﻛﺎﺳــﻪ‬ ‫اﺳــﺖ‪ ،‬وﻟــﻲ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﻪ ﻧﻤــﻲﺗﻮاﻧــﺴﺖ ﺗــﺎ اﺑــﺪ در ﺧﺎﻧــﺔ‬ ‫ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﻗــﺎﺋﻢ ﺑــﺸﻮد‪ .‬در و ﻫﻤــﺴﺎﻳﻪ ﻣﺮﺗــﺐ از اﺣــﻮال‬ ‫ﻋﻴــﺎل ﻣــﻲﭘﺮﺳــﻨﺪ‪ ،‬و اﮔــﺮ ﺑــﺎ ﺧــﺎﻧﻢ روﺑــﺮو ﺷــﻮﻧﺪ ﺣﺘﻤ ـﺎً ﻣــﻲﻓﻬﻤﻨــﺪ‬ ‫ﻛــﻪ از دﻫــﺎت ﻧﻴﺎﻣــﺪه‪ .‬ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن زﻳــﺮ ﻟــﺐ ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﻋﺠــﺐ‬ ‫ﻏﻠﻄــﻲ ﻛــﺮدم! اﻳــﻦ ﺧــﺎﻃﺮﺧﻮاﻫﻲ ﭘــﺪرم را در آورد‪ .‬ﻫــﻢ ﻛــﺎرم‬ ‫را از دﺳــﺖ دادم‪ ،‬و ﻫــﻢ اﻳــﻦ دﺧﺘــﺮك ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻲ ﺗﻤــﺎم زﻧــﺪﮔﻲام‬ ‫را ﺑــﻪ آﺗــﺶ ﻛــﺸﻴﺪ‪ .‬ﻧــﻪ راه ﭘــﺲ دارم و ﻧــﻪ راه ﭘــﻴﺶ!« از درون‬ ‫ﻣﺴﺠﺪ ﻓﺮﻳﺎد ﺟﮕﺮﺧﺮاﺷﻲ ﮔﻮش را ﻧﻮازش ﻣﻲدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﻣــﺮگ ﺑــﺮ آﻣﺮﻳﻜــﺎ! ﺣــﺴﻴﻦ‪ ،‬ﺣــﺴﻴﻦ! ‪ ...‬ﻣــﺎ ﺧﻮاﻫــﺎن ﺑﺮﻗــﺮاري‬ ‫ﺣﻜﻮﻣﺖ اﺳﻼﻣﻲ ﻫﺴﺘﻴﻢ! ‪...‬‬ ‫و ﺑﻌــﺪ ﺟﻤﺎﻋــﺖ ﺳﺮوﺳــﻴﻨﻪزﻧــﺎن در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﻋﻜــﺲ ﭼﻨــﺪ آﺧﻮﻧــﺪ ﺑــﻪ‬ ‫دﺳــﺖﺷــﺎن ﮔﺮﻓﺘــﻪاﻧــﺪ ﺑــﻪ رﻫﺒــﺮي ﻫﻤــﺎن ﺟــﻮاﻧﻜﻲ ﻛــﻪ اﻳــﺪة ﺟﻨــﮓ‬ ‫وﻳﺘﻨﺎم را ﻋﻠـﻢ ﻛـﺮده ﺑـﻮد‪ ،‬ﺑـﻪ ﻛﻮﭼـﻪﻫـﺎ ﻣـﻲرﻳﺰﻧـﺪ و ﺗﺤـﺖ ﻧﻈـﺎرت‬ ‫ﭘﺎﺳـﺒﺎنﻫـﺎي ﻣﺤـﻞ ﺷـﺮوع ﻣـﻲﻛﻨﻨـﺪ ﺑـﻪ ﻓﺤﺎﺷـﻲ ﺑـﻪ رژﻳـﻢ‪ .‬ﺟﻤﻌﻴــﺖ‬

‫‪201‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻫﻴﺠــﺎنزده ﭼﻨــﺪ دﻗﻴﻘ ـﻪ ﺑﻌــﺪ در ﭘــﻴﭻ ﻛﻮﭼــﻪﻫــﺎي ﮔــﻢ ﻣــﻲﺷــﻮد و‬ ‫ﺳﺮﭘﺎﺳﺒﺎن ﭼﻤﺎقﻋﻠﻲ در ﺑﺮاﺑﺮ در ورودي ﻣﺴﺠﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲﻣﺎﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺑــﺎﻻﺧﺮه روﺿــﻪﺧــﻮاﻧﻲ رو ﺑــﻪ اﺗﻤــﺎم ﮔــﺬارد‪ .‬ﻣــﻼي ﭼــﺎقوﭼﻠــﻪ در‬ ‫اﺗﺎﻗـ ـﻚ ﻣﺠـــﺎور ﻣـــﺴﺠﺪ‪ ،‬ﭼﺎردﺳـــﺖوﭘـــﺎ روي دﻳـــﺲ ﻟﻮﺑﻴـــﺎﭘﻠﻮي‬ ‫ﻧــﺬري اﻓﺘــﺎده و دوﻟﭙــﻲ ﺗﻨــﺎول ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬و ﻫﻤﺰﻣــﺎن ﺑــﻪ ﺳــﺨﻨﺎن‬ ‫ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﻛــﻪ از ﻫــﻢﺷــﻬﺮيﻫــﺎي اوﺳــﺖ ﮔــﻮش‬ ‫ﻓﺮاﻣــﻲدﻫــﺪ‪ .‬ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﻣــﻼ را از ﺳــﺎلﻫــﺎ ﭘــﻴﺶ ﻣــﻲﺷــﻨﺎﺧﺖ‪ .‬از‬ ‫ﻫﻤـــﺎن ﺳـــﺎلﻫـــﺎ ﻣﻌـــﺮوف ﺑـــﻮد ﻛـــﻪ ﺧﺒـــﺮﭼﻴﻦ ﺳـــﺎواك اﺳـــﺖ؛‬ ‫ﻧﻮرﭼـــﺸﻤﻲ ﺗـــﺸﻜﻴﻼت و ﺷـــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ اﺳـــﺖ؛ و ﺧﻼﺻـــﻪ از ﻫﻤـــﺔ‬ ‫ﻗــﻀﺎﻳﺎ ﺧﺒــﺮ دارد‪ .‬ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﭘــﺲ از اﺣــﻮالﭘﺮﺳــﻲ و زﻣﻴﻨــﻪﺳــﺎزي‬ ‫ﻣــﻲرود ﺳــﺮ اﺻــﻞ ﻗــﻀﻴﻪ‪ .‬داﺳــﺘﺎن ﺧــﻮدش را ﺗﻌﺮﻳــﻒ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﻓﻘـــﻂ از ﻗـــﻀﻴﺔ ﻣـــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨـــﻲ و ﺧـــﺎﻧﻢ ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻓـــﺎﻛﺘﻮر‬ ‫ﻣــﻲﮔﻴــﺮد؛ ﻣــﻼي ﭼﺎﻗــﺎﻟﻮ ﻛــﻪ ﻣــﻲداﻧــﺪ او ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻣﺤﻠــﺔ ﻣﺤﻤــﺪ‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﺳـــﺖ‪ ،‬ﺑـــﺎ ﻟﺒﺨﻨـــﺪ ﻣﻮذﻳﺎﻧـــﻪاي از اﺣـــﻮال ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﺟﻮﻳــﺎ ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﻣﻨﺘﻈــﺮ ﺟــﻮاب ﻫــﻢ ﻧﻤــﻲﺷــﻮد‪ ،‬ﻟــﺐوﻟﻮﭼــﻪ‬ ‫ﭼﺮبوﭼﻴﻠﻲاش را ﺑﺎ ﭘﺸﺖ دﺳﺖ ﭘﺎك ﻛﺮده و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﺤﻤﺪ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ! ﻧﻤﺎﻳﻨﺪة ﻣﺠﻠﺲ را ﻣﻲﮔﻮﻳﻢ!‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﺣﻀﺮت آﻳﺖاﷲ! ﻣﻲداﻧﻴﺪ ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟‬

‫‪202‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـــ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺳــﺎواك ﺷــﻬﻴﺪ ﻛــﺮده‪ .‬او ﺷــﻬﻴﺪ راه ﺑﺮﻗــﺮاري‬ ‫ﺣﻜﻮﻣــﺖ اﺳــﻼﻣﻲ ﺷــﺪه‪ .‬دﻳــﺸﺐ ﺷــﻨﻴﺪم ﻛــﻪ ﺧﺎﻧــﻪاش را ﻫــﻢ ﭼﻨــﺪ‬ ‫ﺷﺐ ﭘﻴﺶ آﺗﺶ زدﻧﺪ و ﻋﻴﺎلاش را در آﺗﺶ ﺳﻮزاﻧﺪﻧﺪ!‬ ‫ﺑـــﺎ ﺷـــﻨﻴﺪن اﻳـــﻦ ﺳـــﺨﻨﺎن ﭼـــﺸﻤﺎن ﺳﺮﭘﺎﺳـــﺒﺎن ﺳـــﻴﺎﻫﻲ ﻣـــﻲرود‪.‬‬ ‫درﺳــﺖ ﺣــﺪس زده ﺑــﻮد‪ ،‬ﻛﺎﺳــﻪاي زﻳــﺮ ﻧــﻴﻢﻛﺎﺳــﻪ اﺳــﺖ‪ .‬ﻣــﻼ ﻛــﻪ‬ ‫دوﺑــﺎره ﭼــﺎرﭼﻨﮕﻮﻟﻲ ﺑــﻪ درون دﻳــﺲ ﻟﻮﺑﻴــﺎﭘﻠﻮ ﺑﺮﮔــﺸﺘﻪ‪ ،‬زﻳــﺮ ﭼــﺸﻢ‬ ‫ﺣﺮﻛــــﺎت ﺳﺮﭘﺎﺳــــﺒﺎن را ﻫــــﻢ زﻳﺮﻧﻈــــﺮ دارد ﻣﺘﻮﺟــــﻪ اﺳﺘﻴــــﺼﺎل‬ ‫ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﺷــﺪه‪ ،‬ﺑــﻪ ﻫﻤــﻴﻦ دﻟﻴــﻞ ﻟﺒﺨﻨــﺪ ﺑــﻲرﻧﮕــﻲ ﭼﻬــﺮهاش را‬ ‫ﻧﻘﺎﺷــﻲ ﻛــﺮده‪ .‬از ﺑــﺎﻻ دﺳــﺘﻮر رﺳــﻴﺪه ﺗــﺎ ﺣــﺪ اﻣﻜــﺎن درﺟــﻪداران و‬ ‫ﺳــﺮﺑﺎزان را ﺑــﺎ اﻧﻘــﻼب اﺳــﻼﻣﻲ ﻫﻤــﺮاه ﻛﻨﻨــﺪ‪ ،‬و ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ ﻣــﻲآﻳــﺪ‬ ‫ﻛــﻪ ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﺑــﻪ دﻻﺋﻠــﻲ ﻛــﻪ ﻫﻨــﻮز ﺑــﺮاي ﻣــﻼ روﺷــﻦ ﻧ ـﺸﺪه ﺑــﻪ‬ ‫ﺷﺪت وﺣـﺸﺖزده اﺳـﺖ‪ .‬ﺑـﺎ ﺧـﻮد ﻣـﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» ،‬از ﻫـﺮ ﻧﻈـﺮ آﻣـﺎدة‬ ‫ﭘﻴﻮﺳـــﺘﻦ ﺑـــﻪ اﻧﻘـــﻼب اﺳـــﻼﻣﻲ اﺳـــﺖ‪ «.‬ﻟﻘﻤـــﺔ ﺑﺰرﮔـــﻲ ﻟﻮﺑﻴـــﺎﭘﻠﻮ‬ ‫ﻣــﻲﺑﻠﻌــﺪ‪ ،‬و ﻳــﻚ ﺑﻄــﺮ ﭘﭙــﺴﻲﻛــﻮﻻي ﺧﻨــﻚ ﻧﻴــﺰ در دﻧﺒــﺎل آن‬ ‫رواﻧﻪ ﻣﻌﺪه ﻛﺮده‪ ،‬آروغ ﭘﺮﺳﺮوﺻﺪاﺋﻲ ﻣﻲزﻧﺪ و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺷﻨﻴﺪم ﻋﻴﺎل ﮔﺮﻓﺘﻲ و آوردي ﺷﻬﺮ!‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ‪ ،‬در ﺧﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﭼﻪ ﻣﻲﺷﻮد!‬ ‫ـ ﻛﺎري از دﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺮﻣﻲآﻳﺪ؟‬

‫‪203‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ـ راﺳــﺘﺶ ﻗﺒﺎﻟــﺔ ﻋﻘــﺪ و ﺳــﺠﻠﺪ اﺣــﻮالش را ﺗــﻮي راه ﮔــﻢ ﻛــﺮده‪،‬‬ ‫ﺷــﻤﺎ ﻛــﻪ ﻣﻨــﻮ ﻣــﻲﺷﻨﺎﺳــﻴﻦ ﺷــﺎﻫﺪ ﺑ ـﺸﻮﻳﺪ ﺗــﺎ ﻳــﻚ ﻣﺤــﻀﺮدار آﺷــﻨﺎ‬ ‫ﻛﺎرﻣﺎن را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ‪.‬‬ ‫ـ ﻣﺪارك ﻣﻲﺧﻮاﺋﻲ ﻫﺎ!‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ!‬ ‫ﺣﺠــﺖاﻻﺳــﻼمِ ﭼــﺎقوﭼﻠــﺔ ﻣــﺴﺠﺪ‪ ،‬ﻛــﺎر ﻣــﺪارك ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ و‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺑــﺎ ﻛﻤــﻚ آﻳــﺖاﻟﻠﻬــﻲ ﻛــﻪ ﻣﺤــﻀﺮدار اﺳــﺖ‬ ‫روﺑﺮاه ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ .‬ﺧـﺎﻧﻢ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـﺎ ﻧـﺎم ﺟﻌﻠـﻲ ﮔُـﻞﺑ‪‬ـﻼ‪ ،‬ﺑـﻪ ﻋﻘـﺪ و‬ ‫ازدواج ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ در ﻣــﻲآﻳــﺪ‪ ،‬ﻣــﺪارك ازدواج ﻫــﻢ‬ ‫ﻛﺎﻣــﻞ و ﺑــﻲﻧﻘــﺺ اﺳــﺖ‪ .‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺷــﺐﻫــﺎ در اﺗــﺎق‬ ‫ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻣــﻲﺧﻮاﺑــﺪ‪ ،‬و ﺻــﺒﺤﺪم ﭼــﺸﻤﺎناش از ﺷــﺪت ﮔﺮﻳــﻪ‬ ‫دﻳﮕــﺮ ﺟــﺎﺋﻲ را ﻧﻤـﻲﺑﻴﻨﻴــﺪ‪ ،‬ﻧﻔــﺮت از رژﻳﻤــﻲ ﻛــﻪ او و ﺷــﻮﻫﺮش را‬ ‫ﺑــﻪ اﻳــﻦ روز اﻧﺪاﺧﺘــﻪ‪ ،‬ﻫــﺮ روز در ﻗﻠــﺐ ﮔــﻞﺑــﻼ ﻋﻤﻴــﻖ و ﻋﻤﻴــﻖﺗــﺮ‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن ﻫــﻢ ﻛــﺎرش را رﻫــﺎ ﻛــﺮده ﺑــﺮاي ﻣــﻼي‬ ‫ﭼــﺎقوﭼﻠــﻪ ﻛــﺎر ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬رﻳــﺶ ﮔﺬاﺷــﺘﻪ‪ ،‬و در زﻣــﺮة ﺧﺎدﻣــﺎن‬ ‫اﻧﻘـــﻼب اﺳـــﻼﻣﻲ ﻋﻤـ ـﻼً ﺗﺒـــﺪﻳﻞ ﺷـــﺪه ﺑـــﻪ ﻳﻜـــﻲ از ﺳـــﺮدﻣﺪاران‬ ‫ﻓﺮارﻳـ ـﺎن ﺷـــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ و ارﺗـــﺶ در ﺟﻨـــﻮب ﺷـــﻬﺮ ﺗﻬـــﺮان‪ .‬ﺣﺮﻛـــﺖ‬ ‫اﻧﻘﻼﺑـﻲ آﻏـﺎز ﺷــﺪه؛ ﮔُـﻞﺑ‪‬ـﻼ در ﻓﺮاﻣﻮﺷـﻜﺪة اﺗﺎﻗــﻚ ﺳﺮﭘﺎﺳـﺒﺎن ﻫــﺮ‬ ‫ﻟﺤﻈـــﻪ آرزوي ﻣـــﺮگ ﻣـــﻲﻛﻨـــﺪ‪ ،‬و ﭼﻤـــﺎقﻋﻠـــﻲ ﺧﻮاﺳـــﺘﻪ ﻳـــﺎ‬ ‫ﻧﺎﺧﻮاﺳــﺘﻪ‪ ،‬ﺑــﺪون آﻧﻜــﻪ ﺑﺪاﻧــﺪ ﭼــﻪ ﭘــﻴﺶ آﻣــﺪه ﺗﺒــﺪﻳﻞ ﺷــﺪه ﺑــﻪ‬ ‫ﻋﻨﺼﺮي ﻓﻌﺎل در ﺣﺮﻛﺖ اﻧﻘﻼﺑﻲ‪.‬‬

‫‪204‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫***‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﭘــﺲ از ﺧــﺮوج رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ از ﺑــﺎغ‪ ،‬ﻧﻘــﺸﺔ ﻣﻔــﺼﻠﻲ‬ ‫ﺑــﺮاي ﺧــﺮوج از ﺑــﻦﺑــﺴﺘﻲ ﻛــﻪ در ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺑــﺎ آن روﺑــﺮو ﺷــﺪه‬ ‫ﻃﺮاﺣــﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑﺨــﻮﺑﻲ ﻣــﻲداﻧــﺪ ﻛــﻪ وﺿــﻊ ﻣﻤﻠﻜــﺖ ﺧــﺮاب‬ ‫ﺷــﺪه‪ ،‬و وزارتﺧﺎﻧــﻪﻫــﺎ از ﻛــﺎر اﻓﺘــﺎدهاﻧــﺪ‪ .‬دﻟﻴﻠــﻲ ﻧﻤــﻲﺑﻴﻨــﺪ ﻣﻨﺘﻈــﺮ‬ ‫ﻋﻜــــﺲاﻟﻌﻤــــﻞ وزارت ﺑﻬــــﺪاري ﺑﻤﺎﻧــــﺪ‪ .‬ﻣﻤﻜــــﻦ اﺳــــﺖ اﻳــــﻦ‬ ‫ﻣﺤﺎﻓﻈـــﻪﻛـــﺎري‪ ،‬زﻧـــﺪﮔﻲ ﻣﺒـــﺎرز راه ﺧﻠـــﻖ ﻛـــﻪ ﻫـــﻴﭻ‪ ،‬اﻣﻨﻴـــﺖ‬ ‫ﺧﻮدش را ﻫـﻢ ﻣـﻮرد ﺗﻬﺪﻳـﺪ ﻗـﺮار دﻫـﺪ‪ .‬زﻳـﺮ ﻟـﺐ ﻣـﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» ،‬ﻧـﻪ‬ ‫وزﻳــﺮي در ﻛــﺎر اﺳــﺖ‪ ،‬ﻧــﻪ وزارتﺧﺎﻧــﻪاي!« ﺗــﺼﻤﻴﻢ ﻣــﻲﮔﻴــﺮد‬ ‫ﺑــﺮاي ﺧــﺮوج از ﺑﺤــﺮان اﻣﻨﻴﺘــﻲ دﺳــﺖ ﺑــﻪ ﻋﻤﻠــﻲ اﻧﻘﻼﺑــﻲ ﺑﺰﻧــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ‬ ‫ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﺳــﺎﻳﺔ داﺋــﻲﺟــﺎن ﺑــﺰرگ ﺑــﺮ ﺳــﺮم‪ ،‬او ﻫﻤﻴــﺸﻪ‬ ‫اﻧﻘﻼﺑﻲ ﻋﻤﻞ ﻣـﻲﻛـﺮد‪ ،‬ﺣـﺎﻻ ﻣـﻦ ﺑﺎﻳـﺪ اﻧﻘﻼﺑـﻲ ﻋﻤـﻞ ﻛـﻨﻢ!« ﭼﻨـﺪ‬ ‫ﺑــﺎر ﻧﻘــﺸﺔ ﺧــﻮد را از ﻧﻈــﺮ ﻋﻤﻠﻴــﺎﺗﻲ در ﻣﺨﻴﻠــﻪاش زﻳــﺮورو ﻣــﻲﻛﻨــﺪ؛‬ ‫اﺷﻜﺎﻟﻲ ﻧﻤﻲﺑﻴﻨﺪ‪ .‬ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻮﻋـﺪ ﻧﻬـﺎر ﻣـﻲﺷـﻮد‪ ،‬ﺗـﺎ ﻫﻤـﺔ اﻧﺘـﺮنﻫـﺎ و‬ ‫ﭘﺮﺳﺘﺎرﻫﺎ ﺑـﺮاي ﺻـﺮف ﻧﻬـﺎر ﺣﺎﺿـﺮ ﺷـﻮﻧﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﻛﺎرﻛﻨـﺎن ﺑﻴﻤﺎرﺳـﺘﺎن‬ ‫ﭘﻴﻐــﺎم ﻣــﻲدﻫــﺪ در ﺳــﺎﻟﻦ ﺑﻤﺎﻧﻨــﺪ‪ ،‬ﭼــﺮا ﻛــﻪ ﺑﺎﻳــﺪ در ﻣــﻮرد ﻣــﺴﺌﻠﺔ‬ ‫ﻣﻬﻤﻲ ﺑﺎ آنﻫﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪﻫــﺎ ﭘــﺲ از ﻧﻬــﺎر ﻫﻤﮕــﻲ ﺧﻨــﺪان ﻳــﺎ ﮔﺮﻳــﺎن ﺑــﻪ ﺑــﺎغ ﻣــﻲروﻧــﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺮﻓﺮاز ﺑﺎ ﻛﺎرﻛﻨـﺎن ﺗﻨﻬـﺎ ﻣـﻲﻣﺎﻧـﺪ‪ ،‬و در ﺣﺎﻟﻴﻜـﻪ ﻳـﻚ ﺗﻜـﻪ ﻛﺎﻏـﺬ‬

‫‪205‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑــﺎ ﻣﻬــﺮ وزارت ﺑﻬــﺪاري در دﺳــﺖ دارد‪ ،‬روي ﻳﻜــﻲ از ﺻــﻨﺪﻟﻲﻫــﺎ‬ ‫رﻓﺘﻪ‪ ،‬آﻏﺎز ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ـــ وزارت ﺑﻬــﺪاري ﺷﺎﻫﻨــﺸﺎﻫﻲ ﺑــﺮاي ﻣــﻦ ﻧﺎﻣــﻪ ﻧﻮﺷــﺘﻪ‪ ،‬و اﻋــﻼم‬ ‫ﻛﺮده ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺗﺎ اﻃﻼع ﺛﺎﻧﻮي ﺗﻌﻄﻴﻞ اﺳﺖ‪ .‬و ‪...‬‬ ‫ﺳــﺨﻨﺎن او را ﻫﻤﻬﻤــﺔ ﺣــﻀﺎر ﻗﻄــﻊ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺳﺮوﺻــﺪاي ﻋﺠﻴﺒــﻲ‬ ‫در ﺳــﺎﻟﻦ ﻏــﺬاﺧﻮري ﺑــﻪ راه اﻓﺘــﺎده‪ .‬ﻫﻤــﻪ در آن واﺣــﺪ ﺑــﺎ ﺻــﺪاي‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣـﺮف ﻣـﻲزﻧﻨـﺪ؛ ﺑـﻪ ﻫـﻢ ﺟـﻮاب ﻣـﻲدﻫﻨـﺪ؛ از ﻳﻜـﺪﻳﮕﺮ‬ ‫و از ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺳــﺌﻮاﻻﺗﻲ ﻣــﻲﭘﺮﺳــﻨﺪ‪ .‬ﻳﻜــﻲ از اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ ﺻــﻮرﺗﺶ‬ ‫ﺑــﻪ رﻧــﮓ اﻧــﺎر در آﻣــﺪه‪ ،‬و در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ رگﻫــﺎي ﮔــﺮدﻧﺶ ﻣﺘــﻮرم‬ ‫ﺷــﺪه‪ ،‬ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲزﻧــﺪ‪» :‬ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺗﻌﻄﻴــﻞ ﺷــﺪه؟!« وﻟــﻲ ﻛــﺴﻲ‬ ‫زﺣﻤﺖ ﺟﻮاب ﺑﻪ ﺧـﻮدش ﻧﻤـﻲدﻫـﺪ‪ .‬ﺑـﺎز ﻓﺮﻳـﺎد ﻣـﻲزﻧـﺪ‪» ،‬ﺗﻌﻄﻴـﻞ‬ ‫ﺷﺪه؟!« وﻟﻲ ﺑـﺎز ﻫـﻢ ﺑـﻲﻓﺎﻳـﺪه اﺳـﺖ‪ .‬ﻳـﻚ ﺻـﻨﺪﻟﻲ ﻓﻠـﺰي ﺑﺮداﺷـﺘﻪ‬ ‫ﻣﺤﻜــﻢ روي ﻣﻴــﺰ ﻣــﻲﻛﻮﺑــﺪ و ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲزﻧــﺪ‪» :‬ﺗﻌﻄﻴــﻞ!« وﻟــﻲ‬ ‫ﺑــﻲﻓﺎﻳــﺪه اﺳــﺖ‪ .‬اﻧﺘــﺮن ﻓﺮﻳــﺎدي ﻣــﻲﻛــﺸﺪ‪ ،‬دﺳــﺖ روي ﺳــﻴﻨﻪاش‬ ‫ﻣـــﻲﮔـــﺬارد و ﺑـــﺮزﻣﻴﻦ ﻣـــﻲاﻓﺘـــﺪ‪ .‬ﺑـــﺎ ﻓﺮﻳـــﺎد وي ﻫﻤـــﻪ ﺳـــﺎﻛﺖ‬ ‫ﻣــﻲﺷ ـﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺑــﻪ دورش ﺟﻤــﻊ ﻣــﻲﺷ ـﻮﻧﺪ‪ ،‬و ﺑــﺎ وﺣــﺸﺖ ﺑــﻪ او ﻧﮕــﺎه‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻧﺘﺮن ﺑﻴﻨﻮا در ﺟﺎ ﺳﻨﻜﻮپ ﻛﺮده و ﻣﺮده!‬ ‫ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻛــﻪ ﻗــﺼﺪ داﺷــﺖ ﺑــﺎ ﺣﻴﻠــﺔ ﺗﻌﻄﻴﻠــﻲ ﻣﻮﻗــﺖ ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن‬ ‫ﭼﻨــﺪ روزي از ﺷــﺮ اﻧﺘــﺮنﻫــﺎ ﺧــﻼص ﺷــﺪه‪ ،‬ﻓﻜﺮﺑﻜــﺮي ﺑــﺮاي‬

‫‪206‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣﺒــﺎرز و رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑﻜﻨــﺪ‪ ،‬ﺑــﺎ دﻳــﺪن ﺻــﺤﻨﻪ ﻣــﺮگ اﻧﺘــﺮن‬ ‫ﺑــﻪ وﺣــﺸﺖ ﻣــﻲاﻓﺘ ـﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪ ،‬ﺷــﺎﻳﺪ ﺣﻴﻠــﺔ ﺗﻌﻄﻴﻠــﻲ‬ ‫ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﻛــﺎر درﺳــﺘﻲ ﻧﺒــﻮده‪ .‬وﻟــﻲ ﺣــﺎﻻ دﻳﮕــﺮ ﻛــﺎر از ﻛــﺎر‬ ‫ﮔﺬﺷــﺘﻪ‪ ،‬و ﺑــﺎ اﺳــﺘﻔﺎده از وﺣــﺸﺘﻲ ﻛــﻪ ﻣــﺮگ اﻧﺘــﺮن در ﻓــﻀﺎي‬ ‫ﺑﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن ﺑـــﻪ وﺟـــﻮد آورده آﻧـــﺎً در ﭘﻮﺳـــﺖ رﻫﺒـــﺮ ﺗﺤـــﻮﻻت‬ ‫ﻓﺮوﻣﻲرود‪ .‬ﺑـﺎ ﺧـﻮد ﻣـﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» ،‬ﺣـﺎﻻ ﻛـﻪ ﻃـﺮف ﻣـﺮده ﭼـﻪ ﺑﻬﺘـﺮ‬ ‫ﻛــﻪ از وﺣــﺸﺖ اﻳــﻦﻫــﺎ اﺳــﺘﻔﺎده ﻛــﻨﻢ؛ اﻧﻘــﻼب زﺣﻤﺘﻜــﺸﺎن از اﻳــﻦ‬ ‫ﺣــﺮفﻫــﺎ ﻣﻬــﻢﺗــﺮه!« ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ در ﻫﻴــﺎﻫﻮﺋﻲ ﻛــﻪ ﻣــﺮگ اﻧﺘــﺮن ﺑــﻪ‬ ‫ﻫﻤـــﺮاه آورده‪ ،‬رداي رﻳﺎﺳـــﺖ ﺑـــﺮ اﻧـــﺪام ﺧـــﻮد ﻣـــﻲاﻧـــﺪازد؛‬ ‫ﺟﻤﺎﻋــﺖ را آرام ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬و ﺑﻌــﺪ دﺳــﺘﻮر ﻣــﻲدﻫــﺪ ﺟــﺴﺪ اﻧﺘــﺮن را‬ ‫روي ﺳﺮ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺮﻳﺾﺧﺎﻧﻪ‪.‬‬ ‫ﭘــﺲ از ﻗــﺮار دادن ﺟــﺴﺪ اﻧﺘــﺮن روي ﺗﺨــﺖ‪ ،‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻫﻤﺎﻧﺠــﺎ‬ ‫ﺑﺎر دﻳﮕﺮ روي ﺑـﻪ ﺳـﻮي ﻛﺎرﻛﻨـﺎن ﻛـﺮده‪ ،‬ﺑـﻪ ﺟـﺴﺪ اﺷـﺎره ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‬ ‫و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺑــﺎ اﺗﻔــﺎﻗﻲ ﻛــﻪ ﭘــﻴﺶ آﻣــﺪه ﺑﻬﺘــﺮه ﻫﻤﮕــﻲ ﭼﻨــﺪ روزي اﺳــﺘﺮاﺣﺖ‬ ‫ﻛﻨﻴــﺪ‪ .‬ﻣــﻦ وﺿــﻌﻴﺖ را ﺑــﺎ وزارت ﺑﻬــﺪاري و ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ روﺷــﻦ‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪاً ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺗﻤﺎس ﻣﻲﮔﻴﺮم‪.‬‬ ‫ﺟﻤﺎﻋــﺖ ﻛــﻪ از دﻳــﺪن ﺟــﺴﺪ اﻧﺘــﺮن ﺧﻴﻠــﻲ وﺣــﺸﺖ ﻛــﺮدهاﻧــﺪ‪ ،‬از‬ ‫ﺧﺪاﺧﻮاﺳــﺘﻪ ﺟﻤﻠﮕــﻲ ﭘــﺎ ﺑــﻪ ﻓــﺮار ﮔﺬاﺷــﺘﻪ از دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﺧــﺎرج‬

‫‪207‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﻋﻠﻲﺗﺮﻛـﻪ در ﻛﻨـﺎر ﺟـﺴﺪ اﻧﺘـﺮن ﺗﻨﻬـﺎ ﻣـﻲﻣﺎﻧـﺪ و ﺑـﺎ ﺧـﻮد‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» :‬ﺗـﺎ اﻳﻨﺠـﺎ ﻛـﻪ ﺧـﻮب ﺑـﻮد! ﺣـﺎﻻ ﺑﺎﻳـﺪ ﻓﻜـﺮي ﻫـﻢ ﺑـﺮاي‬ ‫رﺷﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛﺮد!«‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ ﺑـــﻪ ﺗـــﺪرﻳﺞ ﺗﺒـــﺪﻳﻞ ﺑـــﻪ رﻫﺒـــﺮ ﻋﻤﻠﻴـــﺎت اﻧﻘﻼﺑــﻲ در‬ ‫دﻳﻮاﻧـــﻪﺧﺎﻧـــﻪ ﺷـــﺪه‪ .‬دﺳـــﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ ﻣـــﻲﻧﻮﻳـــﺴﺪ؛ ﻣﻘـــﺮرات وﺿـــﻊ‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ؛ ﻓــﺮاﻣﻴﻦ دﻳﻨــﻲ ﺻــﺎدر ﻣــﻲﻛﻨــﺪ؛ و ﭼﻨــﺪ روزي اﺳــﺖ ﻛــﻪ‬ ‫ﺳﺮﻧـــﺴﺨﻪ ﻫـــﻢ ﺑـــﺮاي ﺧـــﻮدش ﭼـــﺎپ ﻛـــﺮده و داروي ﺑﻌـــﻀﻲ‬ ‫دﻳﻮاﻧﻪﻫـﺎ را ﺑـﺎ ﻧـﺴﺨﺔ ﺧـﻮدش از داروﺧﺎﻧـﻪ ﺗﺤﻮﻳـﻞ ﻣـﻲﮔﻴـﺮد‪ .‬ﻛـﺎر‬ ‫زﻳﺎدي ﻫـﻢ ﺑـﺎ اﻧﺘـﺮنﻫـﺎ و ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ ﻧـﺪارد‪ .‬از دﻳـﺮوز ﻳـﻚ ﭘﺎرﭼـﺔ‬ ‫ﺳــﻔﻴﺪ ﻫــﻢ ﻣﺜــﻞ ﻋﻤﺎﻣــﻪ ﺑــﻪ دور ﺳــﺮش ﺑــﺴﺘﻪ و ﻗــﺮار ﺷــﺪه دﻳﻮاﻧﮕــﺎن‬ ‫او را‪ ،‬ﺛﻘﺔاﻻﺳﻼم ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷﻲ ﺧﻄﺎب ﻛﻨﻨﺪ!‬ ‫در ﻳــﻚ روز آﻓﺘــﺎﺑﻲ ﻛــﻪ ﺧﻮرﺷــﻴﺪ در ﻗﻠــﺐ آﺳــﻤﺎن ﻣــﻲدرﺧــﺸﺪ‬ ‫ﻋﻠــﻲ ﺗﺮﻛــﻪ ﻃــﺮح اﻧﻘﻼﺑــﻲ ﺧــﻮد را ﺑــﻪ ﻣﺮﺣﻠــﺔ اﺟــﺮا ﻣــﻲﮔــﺬارد‪.‬‬ ‫ﻣــﺪتﻫﺎﺳــﺖ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ را زﻳــﺮ ﻧﻈــﺮ دارد و از ﻓﻌﺎﻟﻴــﺖﻫــﺎي دﻳﻨــﻲ‬ ‫اﺧﻴـــﺮ او ﺑﺨـــﻮﺑﻲ آﮔـــﺎه اﺳـــﺖ‪ ،‬ﺟـــﺴﺪ اﻧﺘـــﺮن ﺑﻴﻨـــﻮا در ﺳـــﺮدﺧﺎﻧﺔ‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻳــﺦ زده ﻛــﻪ دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﺑــﺎ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن‬ ‫ﺧـــﻮشوﺑـــﺶ ﻣـــﻲﻛﻨـــﺪ ﻗـــﺪم زﻧـــﺎن ﺑـــﻪ ﺑـــﺎغ وارد ﺷـــﺪه‪ ،‬ﺳـــﺮاغ‬ ‫ﺛﻘﺔاﻻﺳــﻼم ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ را ﻣــﻲﮔﻴــﺮد! دﻳﻮاﻧﮕــﺎن از اﻳﻨﻜــﻪ ﻣﻘﺎﻣــﺎت‬ ‫دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ ﻫـﻢ ﻣﺮﺗﺒـﺔ واﻻي دﻳﻨـﻲ ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ را ﻣـﻮرد ﺗﺄﺋﻴـﺪ ﻗـﺮار‬ ‫دادهاﻧــﺪ‪ ،‬ﺧﻴﻠــﻲ ﺧﻮﺷــﺤﺎل ﻣــﻲﺷــﻮﻧﺪ و ﺑــﺎ ﺳﺮوﺻــﺪاي ﻓــﺮاوان از‬

‫‪208‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ دﻋـــﻮت ﻣـــﻲﻛﻨﻨـــﺪ ﺗـــﺎ ﺑـــﻪ ﺟﻤـــﻊ آﻧـــﺎن ﺑﭙﻴﻮﻧـــﺪد‪.‬‬ ‫ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷـﻲ در ﺣﺎﻟﻴﻜـﻪ ﻣﻠﺤﻔـﺔ ﺳـﭙﻴﺪ رﻧﮕـﻲ را ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﻋﻤﺎﻣـﻪ ﺑـﻪ‬ ‫ﺳــﺮ ﭘﻴﭽﻴــﺪه‪ ،‬ﺑــﺎ وﻗــﺎر و ﺳــﻨﮕﻴﻨﻲ وﻳــﮋة ﻣﻘﺎﻣــﺎت دﻳﻨ ـﻲ ﺑــﻪ ﺣــﻀﻮر‬ ‫ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻣــﻲرﺳــﺪ و ﺑــﺎ ﻫــﻢ ﻗــﺪم زﻧــﺎن ﺑــﻪ ﺳــﻮي دﻓﺘــﺮ رﺋــﻴﺲ‬ ‫ﻣﻲروﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﻋﻠﻲﺗﺮﻛـﻪ ﭘـﺸﺖ ﻣﻴـﺰ رﺋـﻴﺲ ﻣـﻲﻧـﺸﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺑـﻪ ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ ﻫـﻢ ﻳـﻚ‬ ‫ﺻــﻨﺪﻟﻲ ﺗﻌــﺎرف ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ از اﻳﻨﻜــﻪ ﺗﻮاﻧــﺴﺘﻪ ﻣﻮاﺿــﻊ‬ ‫اﻧﻘﻼﺑﻲ و ﺷﺨـﺼﻴﺖ ﺑـﺰرگ دﻳﻨـﻲ ﺧـﻮد را ﺑـﻪ ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ ﻫـﻢ ﺛﺎﺑـﺖ‬ ‫ﻛﻨـــﺪ از ﺧﻮﺷـــﺤﺎﻟﻲ در ﭘﻮﺳـــﺖ ﻧﻤـــﻲﮔﻨﺠـــﺪ‪ .‬ﺑـــﺎدي در ﻏﺒﻐـــﺐ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺘــﻪ‪ ،‬و ﻫــﺮ ﻟﺤﻈــﻪ ﺑﻴــﺸﺘﺮ و ﺑﻴــﺸﺘﺮ در آن ﻣــﻲدﻣــﺪ‪ .‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ‬ ‫ﺧــﻮاب ﭘــﺸﻢ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ را ﺧــﻮب ﻣــﻲﺷﻨﺎﺳــﺪ‪ ،‬از اﻳﻨــﺮو ﺳــﻌﻲ‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﺑــﺎ ﺻــﺤﺒﺖﻫــﺎ و ﺗﻌﺎرﻓــﺎت ﻣﻌﻤﻮﻟــﻪ وي را ﻣﺘﻘﺎﻋــﺪ ﻧﻤﺎﻳــﺪ‬ ‫ﻛــﻪ واﻗﻌــﺎً ﺷﺨــﺼﻴﺖ اﻧﻘﻼﺑــﻲ ﺑﺰرﮔــﻲ اﺳــﺖ‪ .‬ﺑــﻪ ﻫﻤــﻴﻦ دﻟﻴــﻞ‬ ‫ﻧﺨــﺴﺖ از ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﺟﻮﻳــﺎي وﺿــﻌﻴﺖ ﺑﻴﻤــﺎران ﻣــﻲﺷــﻮد‪ ،‬او ﻧﻴــﺰ‬ ‫ﺑــﺎ دﻗــﺖ ﻓــﺮاوان وﺿــﻌﻴﺖ روﺣــﻲ و رﻓﺘــﺎري ﻳــﻚﺑــﻪﻳــﻚ ﺑﻴﻤــﺎران‬ ‫دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ را ﺑــﺮاي وي ﺗﻮﺿــﻴﺢ ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ .‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺑــﺎ ﺧــﻮد‬ ‫ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﻋﺠــﺐ اﺳــﺘﻌﺪادي دارد!« در واﻗــﻊ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻛــﻪ‬ ‫از ﭼﻨﺪ ﻛـﻼس ﺳـﻮاد اﻛـﺎﺑﺮ ﺑﺮﺧـﻮردار اﺳـﺖ ﺗﻮاﻧـﺴﺘﻪ ﻧـﺴﺨﺔ ﺗﻤـﺎﻣﻲ‬ ‫ﺑﻴﻤــﺎران را از ﺑــﺮ ﻛﻨــﺪ؛ ﻧــﺎم داروﻫــﺎ را ﻫــﻢ ﻣــﻲداﻧــﺪ‪ .‬ﭘــﺲ از‬ ‫ﮔﺬﺷــﺖ دﻗــﺎﻳﻘﻲ ﻃــﻮﻻﻧﻲ‪ ،‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻛــﻼم ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ را ﻗﻄــﻊ‬ ‫ﻛﺮده و ﺑﺎ ﻛﻨﺠﻜﺎوي از او ﻣﻲﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬

‫‪209‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـــ ﺟﻨــﺎب ﺛﻘــﻪاﻻﺳــﻼم ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ! ﻧﻈﺮﺗــﺎن در ﻣــﻮرد ﺳــﺮﮔﺮد‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﭼﻴــﺴﺖ؟ ﻓﻜــﺮ ﻣــﻲﻛﻨﻴــﺪ اﻳــﺸﺎن ﻫــﻢ از ﺟﻤﻠــﻪ اﻧﻘﻼﺑﻴــﻮن‬ ‫ﺑﺎﺷﻨﺪ؟‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ از ﺗﻐﻴﻴــﺮ ﻣﻮﺿــﻮع ﻣﺤــﺎوره ﻛﻤــﻲ ﺟــﺎ ﻣــﻲﺧــﻮرد‪ ،‬و ﺑــﻪ‬ ‫وﺿــﻮح دﺳــﺖوﭘــﺎياش را ﮔــﻢ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺑﺨــﻮﺑﻲ‬ ‫ﻣﻲداﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ ﺑـﻪ ﺑﻴﻤـﺎري اَﻓـﺎزي ﻣﺒﺘﻼﺳـﺖ و ﻗـﺎدر ﻧﻴـﺴﺖ‬ ‫ارﺗﺒــﺎط ﻛﻼﻣــﻲ ﻣــﺴﺘﻘﻴﻢ و ﭘﻴﻮﺳــﺘﻪ ﺑــﺎ ﻃــﺮف ﻣﻘﺎﺑــﻞ ﺑﺮﻗــﺮار ﻛﻨــﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﻴﻤـــﺎران اﻓﺎزﻳـــﻚ ﻧﻤـــﻲﺗﻮاﻧﻨـــﺪ ﭘﻴﺮاﻣـــﻮن ﻣـــﺴﺎﺋﻞ ﻣﺘﻔـــﺎوت در دم‬ ‫اﻇﻬــﺎرﻧﻈﺮ ﻛﻨﻨــﺪ‪ ،‬ﺑــﻪ ﻫﻤــﻴﻦ دﻟﻴــﻞ ﺗﻤــﺎﻣﻲ رواﺑــﻂ و ﻛﻠﻤــﺎت را از‬ ‫ﭘــﻴﺶ در ﻣﺨﻴﻠــﻪﺷــﺎن ﻣــﻲﺳــﺎزﻧﺪ‪ .‬ﺧﻼﺻــﻪ‪ ،‬دﻛﺘﺮﺳــﺮﻓﺮاز ﻣــﻲداﻧــﺪ‬ ‫ﻛــﻪ ﻫــﺮ آﻧﭽــﻪ ﻃــﻲ دﻗــﺎﻳﻖ ﻃــﻮﻻﻧﻲ در ﻣــﻮرد ﺑﻴﻤــﺎران و داروﻫــﺎ ﺑــﺮ‬ ‫زﺑــﺎن ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ آﻣــﺪه از ﭘــﻴﺶ در ﻣﺨﻴﻠــﺔ او ﺳــﺎﺧﺘﻪ ﺷــﺪه ﺑــﻮد‪.‬‬ ‫در ﻧﺘﻴﺠﻪ‪ ،‬ﻃﺒﻴﻌـﻲ اﺳـﺖ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﭘـﻴﺶ ﻛـﺸﻴﺪن ﻳـﻚ ﻣﻮﺿـﻮع ﺧـﺎرج‬ ‫از ﻣﺤﻔﻮﻇﺎتاش‪ ،‬ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷﻲ ﺣﺮﻓﻲ ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫از ﺳــﻮي دﻳﮕــﺮ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺑﺨــﻮﺑﻲ ﻣــﻲداﻧــﺪ ﻛــﻪ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ از‬ ‫ﺑﻴﻤــﺎرياش ﺑــﻲاﻃــﻼع اﺳــﺖ‪ ،‬و او ﻣــﻲﺗﻮاﻧــﺪ ﺑــﺎ اﺳــﺘﻔﺎده از اﻳــﻦ‬ ‫ﻣﺮض‪ ،‬ﻫﺮ آﻧﭽﻪ دﻟـﺶ ﻣـﻲﺧﻮاﻫـﺪ ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان واﻗﻌﻴـﺎت ﺑـﻪ ﻣﺨﻴﻠـﺔ او‬ ‫ﺗﺰرﻳــﻖ ﻛﻨـﺪ‪ .‬ﻛــﺎﻓﻲ اﺳــﺖ ﺑــﺎ اﺳــﺘﻔﺎده از ﭼﻨــﺪ ﺗﻜﻨﻴــﻚ رواﻧﭙﺰﺷــﻜﻲ‬ ‫ﻣﺴﻠــﺴﻞوار ﻣﻄــﺎﻟﺒﻲ را ﺑــﺮاي ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﺗﻜــﺮار ﻛﻨــﺪ ﺗــﺎ ﺑــﻪ اﻳــﻦ‬

‫‪210‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺗﺮﺗﻴــﺐ ﺑــﺮاي وي ﻳــﻚ ﺣﺎﻓﻈــﺔ ﻣــﺼﻨﻮﻋﻲ ﻣﻴﺎﻧﻤــﺪت درﺳــﺖ ﺷــﻮد‪.‬‬ ‫ﺳــﭙﺲ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ را ﺑــﻪ ﺣــﺎل ﺧــﻮد ﺑﮕــﺬارد‪ ،‬ﺗــﺎ ﺧــﻮد وي اﻳــﻦ‬ ‫ﻣﻄﺎﻟــﺐ را ﺑــﺮاي ﺧــﻮدش آﻧﻘــﺪر ﺑــﺎزﮔﻮ ﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ در ﺣﻘﻴﻘــﺖﺷــﺎن‬ ‫ﺗﺮدﻳﺪي ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺻــﺤﺒﺖﻫــﺎي ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺑــﺎ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﺗــﺎ ﻧﻴﻤــﺔ ﺷــﺐ ﺑــﻪ ﻃــﻮل‬ ‫ﻣــﻲاﻧﺠﺎﻣــﺪ‪ ،‬و زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ ﻛــﺎر ﺑــﻪ ﭘﺎﻳــﺎن ﻣــﻲرﺳــﺪ‪ ،‬ﺑــﺮاي ﭘﻴﺮﻣــﺮد‬ ‫ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺤـﺮز ﺷـﺪه ﻛـﻪ ﺳـﺮﮔﺮد رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﻗـﺼﺪ دارد ﺟﻠـﻮي ﺑﺮﻗـﺮاري‬ ‫ﺣﻜﻮﻣــﺖ اﺳــﻼﻣﻲ را در دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﺑﮕﻴــﺮد‪ ،‬و ﻓﻘــﻂ ﺑــﻪ ﻫﻤــﻴﻦ‬ ‫دﻟﻴـــﻞ اﺳـــﺖ ﻛـــﻪ ﻫـــﺮ روز ﺳـــﺮوﻛﻠﻪاش در ﺑـــﺎغ ﭘﻴـــﺪا ﻣـــﻲﺷـــﻮد‪.‬‬ ‫ﻣﻬـﻢﺗــﺮ از ﻫﻤــﻪ اﻳﻨﻜـﻪ‪ ،‬رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻣــﻲﺧﻮاﻫـﺪ زنﻫــﺎي دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ را‬ ‫ﻟﺨــﺖ ﻛــﺮده‪ ،‬از آنﻫــﺎ ﻋﻜــﺲ ﺑﮕﻴــﺮد و ﺑــﺮاي ﻣﺠــﻼت ﻛﻔــﺎر در‬ ‫آﻣﺮﻳﻜـــﺎ ارﺳـــﺎل ﻛﻨـــﺪ‪ ،‬ﺗـــﺎ ﻧـــﻮاﻣﻴﺲ اﺳـــﻼم ﺧﺪﺷـــﻪدار ﺷـــﻮد و‬ ‫دﺷــــﻤﻨﺎن اﺳــــﻼم ﺷــ ـﺎدﻣﺎن ﺷــــﻮﻧﺪ‪ .‬از ﺳــــﻮي دﻳﮕــــﺮ‪ ،‬ﺑــــﺮاي‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﺷ ـﻜﻲ ﺑــﺎﻗﻲ ﻧﻤﺎﻧــﺪه ﻛــﻪ ﺗﻨﻬــﺎ راه ﺧﻼﺻــﻲ از ﺷــﺮ اﻳــﻦ‬ ‫ﻛﺎﻓﺮ ﺧﺪاﻧﺸﻨﺎس رﻳﺨﺘﻦ ﺧﻮن ﻛﺜﻴﻒ اوﺳﺖ‪.‬‬ ‫وﻟﻲ ﺑـﺎ ﺧـﺮوج ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ از دﻓﺘـﺮ رﺋـﻴﺲ‪ ،‬ﻛـﺎر ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ ﻫﻨـﻮز‬ ‫ﭘﺎﻳــﺎن ﻧﻴﺎﻓﺘــﻪ‪ .‬ﺑﺎﻳــﺪ ﺑــﻪ ﻫــﺮ ﺗﺮﺗﻴــﺐ ﻣﻤﻜــﻦ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻧﻴــﺰ از‬ ‫دﻳﻮاﻧـــﻪﺧﺎﻧـــﻪ ﻓـــﺮاري داده‪ ،‬ﭘﺮوﻧـــﺪهاش را ﮔـــﻢوﮔـــﻮر ﻛﻨـــﺪ‪ .‬ﺑـــﺎ‬ ‫ﺷــﺘﺎب ﺑــﻪ ﺳــﺮاغ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻲرود‪ .‬ﺑــﻪ دﺳــﺘﻮر دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز‪،‬‬ ‫ﭘــﺲ از ﻗﺘــﻞ ﺳــﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕــﻲ‪ ،‬ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﺑﻴﻨــﻮاي ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﻮراي ﻣﻠــﻲ‬

‫‪211‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫را ﺑــﻪ اﺗــﺎق دﻧﺠ ـﻲ در اﻧﺘﻬــﺎي ﺑــﺎغ ﻣﻨﺘﻘــﻞ ﻛــﺮدهاﻧــﺪ‪ .‬ﻋﻠــﻲ ﺗﺮﻛــﻪ در‬ ‫ﺗــﺎرﻳﻜﻲ ﻧﻴﻤــﻪﺷــﺐ ﺑــﺎ ﮔــﺎمﻫــﺎي ﺑﻠﻨــﺪ ﺑــﻪ ﺳــﻮي اﺗــﺎق ﺳــﭙﻴﺪرﻧﮓ‬ ‫ﻣـــﻲرود و در را ﻣـــﻲﮔـــﺸﺎﻳﺪ‪ .‬ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ روي ﺗﺨـــﺖ ﻧﺸـــﺴﺘﻪ و‬ ‫ﺳـــﺮ و ﻛﻠـــﻪاش را ﻣـــﻲﺧﺎراﻧـــﺪ‪ ،‬ﺑـــﺎ دﻳـــﺪن وي ﻓﺮﻳـــﺎد ﺧﻔـــﻪاي از‬ ‫ﺣﻠﻘﻮماش ﺑﻴﺮون ﻣﻲآﻳﺪ!‬ ‫ـ ـ ﻧﮕــﺮان ﻧﺒﺎﺷــﻴﺪ! ﻣــﻦ از ﻧﻘــﺸﻪﻫــﺎي اﻧﻘﻼﺑــﻲ ﺷــﻤﺎ اﻃــﻼع دارم و از‬ ‫ﻃﺮﻓﺪارانﺗﺎن ﻫﺴﺘﻢ‪.‬‬ ‫ـ ﺟﺪي؟! ﻛﺪام ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ!‬ ‫ـــ ﻣــﻲداﻧــﻢ ﻛــﻪ ﻧﺒﺎﻳــﺪ ﺑــﺮاي ﻛــﺴﻲ آنﻫــﺎ را ﻓــﺎش ﻛﻨﻴــﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ‬ ‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ راز دارم‪.‬‬ ‫ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ دﺳﺖ دراز ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻗﺮﺑﻮن دﺳﺘﺖ! اون ﻟﮕﻦ رو ﺑﺪه ﻛﻪ دارم ﻣﻲﺗﺮﻛﻢ!‬ ‫ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ ﺑــﺎ ﺧـﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» ،‬ﻋﺠـﺐ ﻋﻈﻤﺘــﻲ! در ﭼﻨـﻴﻦ ﺷــﺮاﻳﻂ‬ ‫ﺣــﺴﺎﺳﻲ ﺑــﺎ اﻳــﻦ ﺧﻮﻧ ـﺴﺮدي از ﻣــﻦ ﻟﮕــﻦ ﻣــﻲﺧﻮاﻫــﺪ! ﻣــﻨﻬﻢ ﺑﺎﻳــﺪ‬ ‫ﻣﺜـــﻞ او در ﻣــــﺪارس اردوﮔــــﺎه ﺷــــﺮق زﻳــــﺮ ﻧﻈــــﺮ ﻣﺘﺨﺼــــﺼﻴﻦ‬ ‫ﺟﻨــﮓﻫــﺎي رواﻧــﻲ ﺗﺮﺑﻴــﺖ ﻣــﻲﺷــﺪم!« ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎ آراﻣــﺶ در‬ ‫ﻟﮕﻦ ادرار ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﻲﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬

‫‪212‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺧﻴﻠﻲ ﻛﺎر در ﻣﺠﻠﺲ دارم‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮوم ﺳﺮ ﻛﺎرم!‬ ‫ـ رﻓﻴﻖ! ﻛﺎر ﺷﻤﺎ ﺗﺎزه ﺷﺮوع ﺷﺪه‪ .‬آﻏﺎز ﻣﺒﺎرزات ﺷﻤﺎﺳﺖ!‬ ‫ـ راﺳـﺘﺶ ﻣـﻦ ﺧﻴﻠـﻲ وﻗﺘـﻪ ﻛـﻪ ﻣﺒـﺎرزات و ﻛـﺎر را ﺷـﺮوع ﻛـﺮدهام‪.‬‬ ‫اﻟﻴﮕﻮدرز ﻛﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ‪...‬‬ ‫ـ ـ ﻣــﻲداﻧــﻢ! ﻣــﻲداﻧــﻢ! وﻟــﻲ ﺷــﻤﺎ ﻣــﻲﺗﻮاﻧﻴــﺪ ﺑــﻪ ﻣــﻦ ﺣﻘﻴﻘــﺖ را‬ ‫ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ‪... ،‬‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛﻤــﻲ ﺗــﻮ ﻟــﺐ ﻣــﻲرود‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮدش ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﻃــﺮف‬ ‫ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ ﻳــﻚذره ﺧــﻞ وﺿــﻊ ﻣﻴــﺎد‪ ،‬ﻧــﻪ؟!« وﻟــﻲ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ رﺷــﺘﺔ‬ ‫اﻓﻜــﺎر او را ﺑــﺎ ﺑﻴﺮﺣﻤــﻲ ﻗﻄــﻊ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬از درون ﻛﻴــﺴﻪاي ﻛــﻪ ﺑــﻪ‬ ‫ﻫﻤــﺮاه آورده ﻣــﺸﺘﻲ ﻟﺒــﺎس ﻛﻬﻨــﻪ‪ ،‬ﻣﺘﻌﻠــﻖ ﺑــﻪ ﺑﻴﻤــﺎران ﻣﺘــﻮﻓﻲ ﺑﻴــﺮون‬ ‫ﻛﺸﻴﺪه‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣﻲدﻫﺪ‪.‬‬ ‫ــ اﻳـﻦﻫـﺎ رو ﺑﭙﻮﺷـﻴﺪ! ﺑﺎﻳـﺪ ﻫـﺮ ﭼــﻪ زودﺗـﺮ ﺗـﺎ دﻳـﺮ ﻧـﺸﺪه ﺑـﻪ ﺗﻬــﺮان‬ ‫ﺑﺮوﻳﺪ و در ﻣﺒﺎرزات ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻟﺒــﺎس ﻛﻬﻨــﻪﻫــﺎ را ﺑﺮرﺳــﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﭼﻨــﺪ ﺗــﺎيﺷــﺎن را‬ ‫ﺑــﻪ ﺗــﻦ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ! ﻋــﻴﻦ ﻣﺘﺮﺳــﻚ ﺷــﺎﻟﻴﺰارﻫﺎي ﺷــﻤﺎل ﺷــﺪه‪ ،‬ﻫــﺮ‬ ‫ﻗﻄﻌــﺔ ﻟﺒــﺎساش رﻧــﮓ و اﻧــﺪازة ﻣﺘﻔــﺎوﺗﻲ دارد‪ .‬از ﻗــﻀﺎي روزﮔــﺎر‬ ‫در ﻛﻴﺴﻪ از ﻛﻔﺶ ﻫﻢ ﺧﺒﺮي ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬ ‫ـ ﻛﻔﺶ ﻧﺪارﻳﺪ؟‬

‫‪213‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﻛﻔﺶ ﻧﺪارﻳﻢ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺎي ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺑﺮوﻳﺪ!‬ ‫ـ ﭘﺎي ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺑﺮوم!‬ ‫در اﻳــﻦ ﺣــﻴﺺوﺑــﻴﺺ ﭼــﺸﻤﺎن ﺗﻴــﺰﺑﻴﻦ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ‪ ،‬در ﮔﻮﺷــﺔ‬ ‫ﻧﻴﻤﻪﺗﺎرﻳـﻚ اﺗـﺎق ﻳـﻚ ﺟﻔـﺖ دمﭘـﺎﺋﻲ ﻣـﺴﺘﻌﻤﻞ اوﺗـﺎﻓﻮﻛﻮ ﻣـﻲﺑﻴﻨـﺪ‪،‬‬ ‫دﻣﭙــﺎﺋﻲﻫــﺎ را ﺑــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ داده‪ ،‬ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﺑــﺎ اﻧﻘﻼﺑﻴــﻮن ﻛــﻪ‬ ‫ﺗﻤــﺎس ﮔﺮﻓﺘﻴــﺪ ﺳــﻼم ﮔــﺮم ﻣــﺮا ﻫــﻢ ﺑﺮﺳــﺎﻧﻴﺪ!« ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎ ﺧــﻮد‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» ،‬اﻧﻘـﻼب ﺳـﭙﻴﺪ ﺷـﺎه و ﻣﻠـﺖ ﺑـﻴﻦ ﻫﻤـﺔ ﻣـﺮدم ﭼـﻪ ﻧﻔـﻮذي‬ ‫ﭘﻴــﺪا ﻛــﺮده‪ .‬ﺧــﻮب ﺷــﺪ ﻋــﻀﻮ ﺣــﺰب رﺳــﺘﺎﺧﻴﺰ ﺷــﺪم‪ ،‬وﮔﺮﻧــﻪ از‬ ‫ﺗﺤﻮﻻت ﺳﻴﺎﺳﻲ ﻋﻘـﺐ ﻣـﻲاﻓﺘـﺎدم‪ «.‬و ﺑـﺎ ﺧﻮﻧـﺴﺮدي ﺑـﻪ ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ اﻧﻘﻼﺑﻴــﻮن ﻫﻴﭽﮕــﺎه ﺷــﻤﺎ را ﻓﺮاﻣــﻮش ﻧﺨﻮاﻫﻨــﺪ ﻛــﺮد‪ .‬ﻣﻄﻤــﺌﻦ‬ ‫ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﭘﺮﭼﻢ ﺳﻪ ‪...‬‬ ‫در ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺻﺪاﺋﻲ ﭘﺎﺋﻲ از ﺑﻴﺮون ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﻲرﺳﺪ‪.‬‬ ‫ـ ـ ﺣــﺎﻻ وﻗــﺖ اﻳــﻦ ﺣــﺮفﻫــﺎ ﻧﻴــﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺎﻳــﺪ ﺑــﻪ ﺳــﺮﻋﺖ از دﻳــﻮار‬ ‫ﭘــﺸﺘﻲ اﻳــﻦ اﺗﺎﻗــﻚ ﺑــﺎﻻ رﻓﺘــﻪ‪ ،‬ﺧﻮدﺗــﺎن را ﺑــﻪ ﺟــﺎدة ﺗﻬــﺮان ﺑﺮﺳــﺎﻧﻴﺪ‪.‬‬ ‫در اﻳــﻦ ﻓــﺼﻞ ﭼــﺎيﭼــﻴﻦﻫــﺎ را ﺑــﺎ ﻛــﺎﻣﻴﻮن اﻳﻨــﻮر و آﻧــﻮر ﻣــﻲﺑﺮﻧــﺪ‪،‬‬ ‫ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﻮﻣﺎن ﻣﻲﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺧﻮدﺗﺎن را ﺑﻪ ﺗﻬﺮان ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﺪ‪.‬‬

‫‪214‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﺳــﺨﻨﺎن ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﺟــﺎن ﺗــﺎزهاي در ﻛﺎﻟﺒــﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻲدﻣــﺪ‪.‬‬ ‫ﺑــﺎﻻﺧﺮه اﻣﻜــﺎﻧﻲ دﺳــﺖ داده ﺗــﺎ از اﻳــﻦ ﻣﺤــﻞ ﺟﻬﻨﻤــﻲ ﺑﻴــﺮون ﺑــﺮود‪.‬‬ ‫و ﻫﻤـــﻴﻦ ﻛـــﺎﻓﻲ اﺳـــﺖ ﻛـــﻪ ﻗـــﺪرت ﺳـــﻮﭘﺮﻣﻦ ﺑﻴﺎﺑـــﺪ‪ .‬از ﺟـــﺎي‬ ‫ﺑﺮﻣــﻲﺧﻴــﺰد و ﮔﺮدوﺧــﺎك ﻟﺒــﺎسﻛﻬﻨــﻪﻫــﺎ را از ﺧــﻮد ﻣــﻲزداﻳــﺪ‪.‬‬ ‫در اﻳــﻦ ﻟﺤﻈــﻪ ﺳــﺮﻓﺮاز دﺳــﺖ در ﺟﻴــﺐ ﻛــﺮده‪ ،‬ﻣــﺸﺘﻲ ﭘــﻮل ﺧــﺮد و‬ ‫اﺳــﻜﻨﺎس رﻳــﺰ و ﻣﭽﺎﻟــﻪ ﺷــﺪه ﻛــﻒ دﺳــﺖ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻲرﻳــﺰد‪.‬‬ ‫ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻗـﻼب ﻣـﻲﮔﻴـﺮد‪ ،‬ﺗـﺎ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از دﻳـﻮار ﺑـﺎغ ﺑـﺎﻻ رﻓﺘـﻪ در‬ ‫آﻧﺴﻮي ﻓﺮود ﻣﻲآﻳﺪ‪.‬‬ ‫***‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺎ ﺗﻨــﺪي ﺑــﻪ ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﺣــﺎﻻ ﺑﺎﻳــﺪ‬ ‫زن ﺗﻮ ﺑﺸﻢ‪ ،‬ﭼﺎدر ﻫﻢ ﺳﺮم ﺑﻜﻨﻢ!«‬ ‫ـــ ﺧـــﺎﻧﻢ اﻳﻨﺠـــﺎ ﺷـــﻤﺎل ﺷـــﻬﺮ ﻧﻴـــﺴﺖ؛ ﻫﻤـــﻪ اﻳﻨﺠـــﻮري زﻧـــﺪﮔﻲ‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﻦ‪.‬‬ ‫ـ ﻣﺮدهﺷﻮر ﻫﻤﻪ رو ﺑﺒﺮن! ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ‪.‬‬ ‫ـ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺴﺌﻠﺔ ﺟﺎن ﺷﻤﺎ و ﻣﻦ در ﻣﻴﻮﻧﻪ‪.‬‬ ‫ـــ ﺧُﺒــﻪ‪ ،‬ﺧُﺒــﻪ! اﺻــﻼً ﺑــﺮاي ﭼــﻲ ﻣﻨــﻮ آوردي ﺑــﺎ اون دوﭼﺮﺧــﺔ‬ ‫ﻟﻜﻨﺘـــﻲ اﻳﻨﺠـــﺎ‪ .‬ﺣـــﺎﻻ ﺑﺎﻳـــﺪ ﭼـــﺎدر ﺳـــﺮم ﺑﻜـــﻨﻢ‪ .‬ﺗـــﻮي اﻳـــﻦ‬ ‫رﺧﺘﺨــﻮابﻫــﺎي ﻛﺜﺎﻓــﺖ ﺑﺨــﻮاﺑﻢ‪ .‬اﺻــﻼً ﻣــﻦ ﻧﻤــﻲﺧــﻮام زن ﺗــﻮ‬ ‫ﺑﺸﻢ‪ ،‬ﻣﻨﻮ دزدﻳﺪي؛ آي دزد! آي دزد!‬ ‫ـ ﺳﺮوﺻﺪا ﻧﻜﻨﻴﻦ! ﻫﻤﺴﺎﻳﻪﻫﺎ ﻣﻴﺎن دم در‪.‬‬

‫‪215‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺑﻴﺎن! ﺑﻴـﺎن و ﺑﺒﻴـﻨﻦ ﺑـﺎ ﻣـﻦ ﭼـﻪ ﻛـﺮدي! ﻣﺮﺗﻴﻜـﺔ ﭘﺪرﺳـﻮﺧﺘﻪ‪ .‬ﻣـﻦ‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺑﺎﻳﺪ زن ﺳﺮﭘﺎﺳﺒﺎن ﭼﻤﺎقﻋﻠﻲ ﺑﺸﻢ ‪...‬‬ ‫ﻫﻨــﻮز ﺟﻤــﻼت آﺧــﺮ ﺗﻤــﺎم ﻧــﺸﺪه ﻛــﻪ ﻳﻜــﻲ در اﺗــﺎق را ﻣﺤﻜــﻢ‬ ‫ﻣﻲﻛﻮﺑﺪ‪ .‬ﭼﻤﺎقﻋﻠﻲ در را ﺑﺎز ﻛﺮده‪ ،‬آﻧﺎً ﺳﻼم ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬ ‫ـ ﭼﺮا اﻳﻨﻘﺪر ﺳﺮوﺻﺪا ﻣﻲﻛﻨﻴﻦ؛ ﻣﺮدم ﺧﻮاﺑﻴﺪن!‬ ‫ـ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺟﻲ ﺳﺮدار!‬ ‫ﺑــﺎﺟﻲ ﺳــﺮدار ﺻــﺎﺣﺐﺧﺎﻧــﻪ اﺳــﺖ‪ .‬در ﺟﻨــﻮب ﺷــﻬﺮ ﻫﻤــﻪ ﺣﻜﺎﻳــﺖ‬ ‫او را ﻣــﻲداﻧﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎﺟﻲﺳــﺮدار زن ﺳــﻮم ﺷــﻮﻫﺮش ﺑــﻮد‪ ،‬وﻟــﻲ ﭘــﺲ‬ ‫از ﻣــﺮگ وي‪ ،‬ﺑــﺎ دوز و ﻛﻠــﻚ زنﻫــﺎي دﻳﮕــﺮ و ﻫﻤــﺔ وراث را‬ ‫از ﻣﻴــﺪان ﺑــﻪ در ﻛــﺮد‪ ،‬و ﻛــﺴﻲ ﻧﻤــﻲداﻧــﺪ ﭼﮕﻮﻧــﻪ اﻳــﻦ ﻣﻠــﻚ را‬ ‫ﺻــﺎﺣﺐ ﺷــﺪه‪ .‬ﺧﻼﺻــﻪ از آن زنﻫﺎﺳــﺖ ﻛــﻪ ﻳــﻚ ﺗﻨــﻪ دهﺗــﺎ ﻣــﺮد‬ ‫را ﺣﺮﻳــﻒاﻧــﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧــﺔ دو ﻃﺒﻘــﺔ ﺑﺰرﮔــﻲ ﺑــﻪ دﺳــﺖ آورده ﻛــﻪ ﺑــﻴﺶ‬ ‫از ﺑﻴــﺴﺖ اﺗﺎﻗ ـﻚ در آن درﺳــﺖ ﻛــﺮده‪ ،‬و ﻫــﺮ ﻛــﺪام را ﺑــﻪ ﺑﻬــﺎي‬ ‫ﮔــﺰاف ﺑــﻪ ﺧﻠــﻖاﷲ اﺟــﺎره داده‪ .‬ﺳــﺮ ﻣــﺎه ﻋــﻴﻦ اﺟــﻞﻣﻌﻠــﻖ ﺑــﻪ‬ ‫ﺳــﺮاغﺷــﺎن ﻣــﻲرود و اﺟــﺎره را ﮔــﺎه ﺑــﺎ زور و ﻛﺘــﻚ ﺗــﺎ دﻳﻨــﺎر آﺧــﺮ‬ ‫ﻣـــﻲﮔﻴـــﺮد‪ .‬رﺣـــﻢ و ﻣـــﺮوت در ﻛـــﺎرش ﻧﻴـــﺴﺖ؛ اﻟﺒﺘـــﻪ ﻫـــﻮاي‬ ‫ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ را ﺧﻴﻠــﻲ دارد‪ .‬ﻫﻤﻴــﺸﻪ ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﻳــﻚ ﭘﺎﺳــﺒﺎن در‬ ‫ﺧﺎﻧﻪ داﺷـﺘﻪ ﺑـﺎش‪ ،‬دزد ﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﺑـﺎش!« ﺑـﻪ ﻫﻤـﻴﻦ دﻟﻴـﻞ ﭼﻤـﺎقﻋﻠـﻲ‬ ‫را در اﺗــﺎق ﺑــﺎﻻي اﺗــﺎق ﺧــﻮدش ﻣــﺴﺘﻘﺮ ﻛــﺮده‪ ،‬ﻛــﻪ دزدﻫــﺎ ﺟــﺮأت‬

‫‪216‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻧﻜﻨــﺪ ﺳــﺮاغاش ﺑﻴﺎﻳﻨــﺪ‪ .‬وﻟــﻲ ﻣــﺪﺗﻲ اﺳــﺖ ﻛــﻪ دﻳﮕــﺮ ﺳﺮﭘﺎﺳــﺒﺎن را‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺒـﺎس ﺷـﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﻧﻤـﻲﺑﻴﻨـﺪ‪ ،‬از زن ﭼﻤـﺎقﻋﻠـﻲ ﻫـﻢ ﻫـﻴﭻ ﺧﻮﺷـﺶ‬ ‫ﻧﻤﻲآﻳﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ روز ﭘﻴﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺎﻳﻪﻫﺎ ﻣﻲﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫ــ وا! اﻳﻨﻬﻤــﻪ اﻓــﺎده! ﺣــﺮف ﻛــﻪ ﻧﻤــﻲزﻧــﻪ‪ ،‬از ﻣــﺎ ﻫــﻢ رو ﻣــﻲﮔﻴــﺮه‪.‬‬ ‫ﻓﻘــﻂ ﺳــﻼم و ﻓﻘــﻂ ﻋﻠﻴــﻚ! دﺳــﺖ ﺑــﻪ ﺳــﻴﺎه و ﺳــﻔﻴﺪ ﻫــﻢ ﻧﻤــﻲزﻧــﻪ‪.‬‬ ‫اﻳــﻦ ﻛﻴــﻪ ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﭘﻴــﺪا ﻛــﺮده! ﺑــﺮاش زن ﺧــﻮب ﺳــﺮاغ ﻛــﺮده‬ ‫ﺑﻮدم‪.‬‬ ‫ﺑﻌـــﺪ ﻫـــﻢ ﻏـــﺶﻏـــﺶ ﺧﻨﺪﻳـــﺪه و ﻣﺤﻜـــﻢ روي ران ﺧـــﻮد زده و‬ ‫اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮده‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻼ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﻫﻢ ﺗُﭙﻠﻪ! ﻋﻴﻦ ﺗﻮپ ﻓﻮﺗﺒﺎل ﻣﻲﻣﻮﻧﻪ!‬ ‫ﭘـﺲ از رﻓـﺘﻦ ﺑــﺎﺟﻲﺳـﺮدار‪ ،‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﺳــﻜﻮت ﻣـﻲزﻧــﺪ‬ ‫زﻳــﺮ ﮔﺮﻳــﻪ‪ .‬ﺳــﻴﻞ اﺷــﻚ از دﻳــﺪﮔﺎﻧﺶ روان اﺳــﺖ‪ .‬ﻣــﻲﺧﻮاﻫــﺪ‬ ‫ﻓﺮﻳــﺎد ﺑﺰﻧــﺪ وﻟــﻲ ﺻــﺪاياش را ﻓﻘــﻂ ﺑــﺎﺟﻲ ﺳــﺮدار ﺧﻮاﻫــﺪ ﺷــﻨﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﻫﻤــﺔ ﻣــﺪارك ﺷﻨﺎﺳــﺎﺋﻲاش در آﺗــﺶ از ﺑــﻴﻦ رﻓﺘــﻪ‪ ،‬ﺷــﻮﻫﺮش ﮔــﻢ‬ ‫ﺷــﺪه‪ ،‬ﻣﺎدرﺷــﻮﻫﺮش در آﺗــﺶ ﺳــﻮﺧﺘﻪ‪ ،‬زﻧــﺪﮔﻲاش ﺧﺎﻛــﺴﺘﺮ‬ ‫ﺷــﺪه‪ ،‬ﺟــﺮأت ﻧﻤـــﻲﻛﻨــﺪ ﺑـــﻪ اﻟﻴﮕــﻮدرز ﺑــﺎزﮔﺮدد‪ .‬ﻫﻤــﻪ ﻓﻜـــﺮ‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ او ﻣــﺮده‪ ،‬وﻟــﻲ ﻫﻨــﻮز ﻧﻤــﺮده و ﻣــﻲﺧﻮاﻫــﺪ زﻧــﺪﮔﻲ ﻛﻨــﺪ‪.‬‬ ‫وﻟـــﻲ ﻧـــﻪ در ﻛﻨـــﺎر ﭼﻤـــﺎقﻋﻠـــﻲ و در اﻳـــﻦ ﺳـــﺮداﺑﺔ ﻧﻤـــﻮر و‬

‫‪217‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺧــﺎكﮔﺮﻓﺘــﻪ‪ .‬ﭼﻨــﺪ روزي اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺳــﻴﻨﻪاش ﺑــﻪ دﻓﻌــﺎت ﺑــﻪ‬ ‫ﺷــﺪت درد ﻣــﻲﮔﻴــﺮد؛ ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﻛــﺎش ﺳــﻜﺘﻪ ﻛــﻨﻢ و‬ ‫ﺑﻤﻴﺮم!«‬ ‫ﻳﻚ روز ﻛـﻪ ﭼﻤـﺎقﻋﻠـﻲ ﺑـﺮاي ﻛﻤـﻚ ﺑـﻪ اﻧﻘﻼﺑﻴـﻮن و ﺗﻮزﻳـﻊ ﻧﻔـﺖ‬ ‫و ﺣﺒﻮﺑــﺎت ﺑــﻪ ﻣــﺴﺠﺪ رﻓﺘــﻪ ﺑــﻮد‪ ،‬ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در اﺗــﺎق ﺗﻨﻬــﺎ‬ ‫ﺑـــﻮد‪ .‬اﻳﻨـــﻮر و آﻧـــﻮر‪ ،‬اﺳـــﺒﺎب و اﺛﺎﺛﻴـــﺔ ﺳﺮﭘﺎﺳـــﺒﺎن را زﻳـــﺮ رو‬ ‫ﻣﻲﻛﺮد ﻛـﻪ ﻳـﻚ ﻃﻨـﺎب ﻛﻠﻔـﺖ و ﻣﺤﻜـﻢ ﭘﻴـﺪا ﻛـﺮد‪ .‬ﺳـﺎﻋﺖﻫـﺎ ﺑـﺎ‬ ‫ﺧــﻮد ﻛﻠﻨﺠــﺎر رﻓــﺖ‪ ،‬وﻟــﻲ آﺧــﺮ ﺳــﺮ ﻛــﺎر ﺧــﻮد را ﻛــﺮد‪ .‬ﻳــﻚ‬ ‫ﺗﻴﺮﭼــﻮﺑﻲ ﻛﻠﻔــﺖ در ﺳــﻘﻒ اﺗــﺎق ﻳﺎﻓــﺖ‪ ،‬و ﺑــﺎ ﻫــﺰار زﺣﻤــﺖ ﻃﻨــﺎب‬ ‫را از ﭘﺸﺖ آن رد ﻛﺮد و ﺧﻮد را از ﺳﻘﻒ ﺣﻠﻖآوﻳﺰ ﻧﻤﻮد‪.‬‬ ‫ﺳــﺎﻋﺘﻲ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺟــﺴﺪ ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از ﺗﻴــﺮ ﭼــﻮﺑﻲ آوﻳــﺰان‬ ‫اﺳــﺘﺾ وﻟــﻲ ﺗﻴــﺮ ﻛﻬﻨــﻪ ﺗــﺎب ﺗﺤﻤــﻞ وزن ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را‬ ‫ﻧﻤــﻲآورد‪ .‬و ﭘــﺲ از دﻗــﺎﻳﻘﻲ از ﻣﻴــﺎن ﺑــﻪ دو ﻧــﻴﻢ ﺷــﺪه‪ ،‬ﻻﺷــﺔ‬ ‫ﻫﻤــﺴﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة آﺑﺰﻳﺮﺑــﺎﻻ ﺑــﺮ ﻛــﻒ اﺗــﺎق ﻓــﺮو ﻣــﻲاﻓﺘــﺪ‪ .‬از ﺿــﺮﺑﺔ‬ ‫ﻧﺎﺷـــﻲ از ﺳـــﻘﻮط ﻫﻴﻜـــﻞ ﺧـــﺎﻧﻢﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـــﻪ ﻫﻤـــﺮاه آﺟﺮﻫـــﺎ و‬ ‫ﺗﻴﺮﭼــﻮﺑﻲ‪ ،‬ﻛــﻒ اﺗــﺎق ﻧﻴــﺰ ﺑــﺮ ﺳــﺮ ﺑــﺎﺟﻲ ﺳــﺮدار ﻛــﻪ ﻃﺒﻘــﻪ ﭘــﺎﺋﻴﻦ‬ ‫ﻣــﺸﻐﻮل ﺳــﺮخ ﻛــﺮدن ﻣــﺎﻫﻲ ﺳــﻔﻴﺪ اﺳــﺖ ﻓــﺮو ﻣــﻲرﻳــﺰد‪ .‬وﻗﺘــﻲ‬ ‫ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ از ﻣــﺴﺠﺪ ﺑــﻪ اﺗــﺎق ﺧــﻮد ﺑــﺎز ﻣــﻲﮔــﺮدد‪ ،‬ﺟﻤﻌﻴﺘــﻲ دم‬ ‫در اﺗــﺎق ﺑــﺎﺟﻲ ﺳــﺮدار ﺟﻤــﻊ ﺷــﺪه‪ .‬ﭼﻨــﺪ ﺗــﻦ از ﭘﺎﺳــﺒﺎﻧﺎن ﻫــﻢ ﻛــﻪ‬ ‫ﺑــﺎ او آﺷــﻨﺎﺋﻲ دارﻧــﺪ در ﻣﻴــﺎن ﺟﻤﻌﻴــﺖ اﻳﻨــﻮر و آﻧــﻮر ﻣــﻲروﻧــﺪ‪.‬‬

‫‪218‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﺑﺎﺟﻲﺳـﺮدار ﺑـﺎ ﻛﻠـﻪ و دﻣـﺎغ ﺧـﻮﻧﻴﻦ‪ ،‬ﺑـﺎ دﻳـﺪن ﭼﻤـﺎقﻋﻠـﻲ ﺟﻴﻐـﻲ‬ ‫ﻛﺸﻴﺪه و ﺑﻪ ﺳﻮي او ﻣﻲدود‪.‬‬ ‫ـ ﻋﻴﺎﻟﺖ ﭼﻤﺎقﻋﻠﻲ! ﻋﻴﺎﻟﺖ!‬ ‫ـ ﭼﻪ ﺷﺪه؟!‬ ‫ـ ﺧﻮدﺷﻮ دار زد؛ ﻣﻨﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺮاب ﻛﺮد!‬ ‫دﻧﻴــﺎ ﺑــﺮ ﺳــﺮ ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﻓــﺮود ﻣــﻲآﻳــﺪ‪ .‬ﺑﻌــﺪ از ﻣــﺮگ ﻣــﺎدر‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ و ﻣــﺴﺘﺨﺪﻣﺔ ﻓﻴﻠﻴﭙﻴﻨــﻲ در ﺷــﻌﻠﻪﻫــﺎي آﺗــﺶ‪ ،‬ﻧﻮﺑــﺖ ﺑــﻪ‬ ‫ﺧــﺎﻧﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ رﺳــﻴﺪه ﺑــﻮد‪ .‬ﭼﻤــﺎقﻋﻠــﻲ ﻛﻨــﺎر ﺣــﻮض دو زاﻧــﻮ‬ ‫ﻣـــﻲﻧـــﺸﻴﻨﺪ‪ ،‬ﺣـــﺎل ﺗﻬـــﻮع دارد‪ ،‬ﭼـ ـﺸﻤﺎناش ﺳـــﻴﺎﻫﻲ ﻣـــﻲرود‪.‬‬ ‫ﻣــﺸﺘﻲ آب ﺧــﺰه ﺑــﺴﺘﺔ ﺣــﻮض ﺑــﻪ ﺻــﻮرﺗﺶ ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد‬ ‫ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﺷــﺎﻳﺪ اﻳﻨﻄــﻮر ﺑﻬﺘــﺮ ﺷــﺪ‪ ،‬اﻳــﻦ زن ﺑــﺪﺑﺨﺖ ﺑﺠــﺎي‬ ‫اﻳﻨﻜــﻪ ﻋﻤــﺮي ﺗــﻮي ﺧﺎﻧــﻪ و زﻧــﺪﮔﻲ ﻣــﻦ ﺟــﺎن ﺑﻜﻨــﺪ‪ ،‬ﭼﻨــﺪ ﺛﺎﻧﻴــﻪ‬ ‫ﺟــﺎن ﻛﻨــﺪ؛ از ﺷــﺮ اﻳ ـﻦ زﻧــﺪﮔﻲ ﺧــﻼص ﺷــﺪ‪ «.‬وﻟــﻲ ﺷ ـﺮارهﻫــﺎي‬ ‫ﺧﺸﻢ وﺟﻮد ﭼﻤـﺎقﻋﻠـﻲ را ﺑـﻪ آﺗـﺶ ﻛـﺸﻴﺪه‪ .‬ﻫﻤـﺔ اﻳـﻦ ﺑـﺪﺑﺨﺘﻲﻫـﺎ‬ ‫را از ﭼــﺸﻢ رژﻳﻤــﻲ ﻣــﻲﺑﻴﻨ ـﺪ ﻛــﻪ ﻧــﻪ از آن ﭼﻴــﺰي ﻣــﻲﻓﻬﻤــﺪ و ﻧــﻪ‬ ‫ﻣــﻲداﻧ ـﺪ ﭼﮕﻮﻧــﻪ ﺑﺎﻳــﺪ ﺑــﺎ آن ﻣﺒــﺎرزه ﻛ ـﺮد‪ .‬از ﺟــﺎي ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪه ﺑــﺎ‬ ‫ﻗﺪمﻫﺎي ﻣﺤﻜﻢ ﺑـﻪ ﺳـﻮي ﻣـﺴﺠﺪ ﻣـﻲرود‪ ،‬وﻟـﻲ اﻳﻨﺒـﺎر ﻧﻤـﻲﺧﻮاﻫـﺪ‬ ‫ﻣــﻼي ﻣــﺴﺠﺪ را ﺑﺒﻴﻨــﺪ؛ ﻧﻤــﻲﺧﻮاﻫــﺪ ﻧﺨــﻮد و ﻟﻮﺑﻴــﺎ و ﻧﻔــﺖ ﺗﻮزﻳــﻊ‬ ‫ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل اﺳﻠﺤﻪ ﻣﻲرود‪.‬‬ ‫***‬

‫‪219‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺑﭙﺮ ﺑﺎﻻ!‬ ‫ـ ﻛﺠﺎ؟!‬ ‫ـ ﻫﻤﻮن ﺑﺎﻻ!‬ ‫در ﺳــﻴﺎﻫﻲﻫــﺎي ﺷــﺐ ﻣــﺪتﻫــﺎ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﺟــﺎدهﻫــﺎ ﺳــﺮﮔﺮدان‬ ‫ﺷــﺪه‪ .‬از ﻫــﺮ ﻛــﻪ دﻳــﺪه ﺳــﺮاغ ﺟــﺎدة ﺗﻬــﺮان را ﮔﺮﻓﺘ ـﻪ‪ .‬ﺑﻌــﻀﻲﻫــﺎ‬ ‫ﭼﻴﺰﻫــﺎﺋﻲ ﮔﻔﺘﻨــﺪ و رﻓﺘﻨــﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ او ﻫﻨــﻮز ﻣﻄﻤــﺌﻦ ﻧﻴــﺴﺖ از ﻛــﺪام‬ ‫ﻣﺴﻴﺮ ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﻪ ﺗﻬـﺮان رﻓـﺖ‪ .‬ﺗـﺎ اﻳﻨﻜـﻪ ﻳـﻚ ﺗﺎﻛـﺴﻲﺑـﺎر در ﺑﺮاﺑـﺮش‬ ‫ﺗﺮﻣــﺰ ﻣــﻲﻛﻨـﺪ‪ .‬راﻧﻨــﺪه در ازاء ﭼﻨــﺪﺗﻮﻣﺎن ﺣﺎﺿــﺮ ﻣــﻲﺷـﻮد او را ﺑــﻪ‬ ‫ﺗﻬــﺮان ﺑﺒــﺮد‪ .‬وﻟــﻲ ﻛﻨــﺎر دﺳــﺖ او دو ﻧﻔــﺮ ﻧﺸــﺴﺘﻪاﻧــﺪ‪ ،‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﺑﺎﻳــﺪ ﺑــﺮود روي ﺑــﺎر! روي ﺑــﺎر ﭼﻨــﺪ ﻛــﺎرﮔﺮ ﻛــﺸﺎورزي ﻻﺑــﻼي‬ ‫ﻛﻴﺴﻪﻫـﺎي ﺑﺰرﮔـﻲ ﻛـﻪ ﺑﻌـﺪاً ﻣﻌﻠـﻮم ﺷـﺪ ﺳـﻴﺐزﻣﻴﻨـﻲ و ﭘﻴـﺎز اﺳـﺖ‪،‬‬ ‫ﺟــﺎ ﮔﺮﻓﺘــﻪاﻧــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﻢ ﻛﻨﺎرﺷــﺎن ﻣــﻲﻧــﺸﻴﻨﺪ روي ﻛﻴــﺴﻪﻫــﺎ‪.‬‬ ‫ﺗﺎﻛــﺴﻲ ﺑــﺎر ﻛــﻪ ﺑــﻪ راه اوﻓﺘــﺎد‪ ،‬ﺑــﺎد ﺧﻨــﻚ و دﻟﭙــﺬﻳﺮ درﻳــﺎي ﺧــﺰر‬ ‫ﺗﺒـﺪﻳﻞ ﻣــﻲﺷـﻮد ﺑــﻪ ﺷــﻜﻨﺠﻪ‪ .‬ﺑـﺎد ﺳــﺮد‪ ،‬و رﻃﻮﺑــﺖ درﻳــﺎ در ﮔــﻮش‬ ‫و ﭼــﺸﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻲﭘﻴﭽـــﺪ و او را ﺑــﻪ ﺳــﺮﮔﻴﺠﻪ اﻧﺪاﺧﺘـــﻪ‪ .‬از‬ ‫ﻫﻤــﻪ ﺑــﺪﺗﺮ ﭘﺎﻫــﺎياش ﻟﺨــﺖ و ﻋﺮﻳــﺎن اوﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺑــﺪون ﺟــﻮراب و‬ ‫ﻛﻔـــﺶ در آن دﻣﭙـــﺎﺋﻲﻫـــﺎي اوﺗـــﺎﻓﻮﻛﻮ ﻳـــﺦ ﻛـــﺮده‪ .‬ﺑـــﺎ ﺧـــﻮد‬ ‫ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬اﮔــﺮ اﻳــﻦ وﺿــﻌﻴﺖ اداﻣــﻪ ﭘﻴــﺪا ﻛﻨــﺪ ﺗــﺎ ﺗﻬــﺮان ﻳــﺦ‬ ‫ﻣــﻲزﻧــﻢ!« ﭼﻨــﺪ ﻛﻴــﺴﺔ ﺑــﺰرگ ﺳــﻴﺐزﻣﻴﻨــﻲ ﺑــﻪ دور ﺧــﻮد ﺟﻤــﻊ‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬و در ﭘﻨــﺎهﺷــﺎن ﺧــﻮد را از ﺑــﺎد در اﻣــﺎن ﻧﮕــﺎه ﻣــﻲدارد‪.‬‬ ‫ﻛﺎرﮔﺮﻫـــﺎ ﻫﻤـــﻪ ﻣﺤﻠـــﻲاﻧـــﺪ‪ ،‬و ﺑـــﺎ ﻛﻨﺠﻜـــﺎوي ﺑـــﻪ ﻋﻤﻠﻴـــﺎت وي‬

‫‪220‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﻲﻧﮕﺮﻧــﺪ‪ .‬ﺑﻌــﺪ از اﻳﻨﻜــﻪ ﺣــﺎل ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛﻤــﻲ ﺟــﺎ ﻣــﻲآﻳــﺪ‪،‬‬ ‫ﻳﻜــﻲ از آنﻫــﺎ ﻛـﻪ ﭘــﺎﻟﺘﻮي ﺑﻠﻨــﺪ و ﭘــﺸﻤﻴﻦ ﭘﻮﺷــﻴﺪه‪ ،‬از آﻧــﺴﻮي ﺑــﺎر‬ ‫وي را ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻗﺮار داده ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﭽﺔ ﻛﺠﺎﺋﻲ!‬ ‫ـ اﻟﻴﮕﻮدرز!‬ ‫ـ ﻛﺠﺎس؟ ﺣﻮاﻟﻲ ﻻﻫﻴﺠﺎﻧﻪ؟!‬ ‫ـ ﻧﻪ ﺟﺎﻧﻢ! اون ﺳﺮ دﻧﻴﺎس!‬ ‫ـ اﻳﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﻣﻲﻛﻨﻲ؟‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ دﻫــﺎن ﺑــﺎز ﻛــﺮد ﻛــﻪ ﺑﮕﻮﻳــﺪ‪» ،‬راﺳــﺘﺶ را ﺑﺨــﻮاﻫﻲ‬ ‫ﺧﻮدم ﻫﻢ ﻧﻤﻲداﻧﻢ!« وﻟﻲ آﻧﺎً ﺑﻪ ﺧﻮد آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺮاي ﮔﺮدش آﻣﺪم!‬ ‫ﺷــﻠﻴﻚ ﺧﻨــﺪة ﻛﺎرﮔﺮﻫــﺎ ﺑــﺎ ﺷــﻼق ﺑــﺎد ﻫــﻢآواز ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﻳﻜــﻲ‬ ‫دﻳﮕــﺮ ﻛــﻪ ﻛــﻼه ﻛﭙــﻲ ﺑﺰرﮔــﻲ را ﺗــﺎ روي اﺑــﺮواناش ﭘــﺎﺋﻴﻦ ﻛــﺸﻴﺪه‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﮔﺮدش؟! اﻳﻦ وﻗﺖ ﺳﺎل‪ ،‬ﺑﺎ دﻣﭙﺎﺋﻲ؟!‬

‫‪221‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑــﺎز ﻫﻤــﻪ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧــﺪ‪ .‬آﺧــﺮ ﺳــﺮ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺧــﻮدش ﻫــﻢ زد زﻳــﺮ‬ ‫ﺧﻨــﺪه‪ .‬ﺣــﺎﻻ ﻧﺨﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻛــﻲ ﺑﺨﻨــﺪ‪ .‬از روزي ﻛــﻪ ﺳــﺮﮔﺮد ﺳــﭙﻬﺮ او‬ ‫را در آن ﺧﺎﻧــﺔ ﻋﺠﻴــﺐ و ﻏﺮﻳــﺐ ﺑــﻪ دﺳــﺖ ﺳــﺎواﻛﻲﻫــﺎ داده ﺑــﻮد‪،‬‬ ‫ﺧﻨﺪه را ﻓﺮاﻣـﻮش ﻛـﺮده ﺑـﻮد‪ .‬ﺑـﺎ ﺧـﻮد ﮔﻔـﺖ‪» ،‬ﭼـﻪ ﺧـﻮب! ﻫﻨـﻮز‬ ‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺨﻨﺪم!« ﻛﺎرﮔﺮي ﻛﻪ ﻛﻼه ﺑﻪ ﺳﺮ دارد اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ زن و ﺑﭽﻪ داري؟ ﻋﻴﺎلواري ﻳﺎ ﻋﺰﺑﻲ؟‬ ‫اﻳــﻦ ﻣﺤــﺎورة ﻧﺎﺧﻮاﺳــﺘﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺑــﻪ ﻳــﻚﺑــﺎره ﺑــﻪ ﻳــﺎد ﺧﺎﻧــﻪ و‬ ‫ﺧــﺎﻧﻮادهاش ﻣــﻲاﻧــﺪازد‪ .‬ﻣــﻮج ﻧﮕﺮاﻧــﻲ آﻧﭽﻨــﺎن ﺑــﺮ دل او ﭼﻨــﮓ‬ ‫ﻣــﻲزﻧــﺪ ﻛــﻪ ﻛﺎرﮔﺮﻫــﺎ‪ ،‬ﺑــﺎد ﻣــﺰاﺣﻢ و ﻣﺮﻃــﻮب درﻳــﺎ‪ ،‬ﺧﺮﺧــﺮ‬ ‫ﻣﻮﺗــﻮر ﻟﻜﻨﺘــﻲ ﺗﺎﻛــﺴﻲﺑــﺎر‪ ،‬ﻫﻤــﻪ و ﻫﻤــﻪ را ﻓﺮاﻣــﻮش ﻛــﺮده در‬ ‫ﺳــﻜﻮت ﻓــﺮو ﻣــﻲرود‪ .‬ﻛﺎرﮔﺮﻫــﺎ ﻫــﻢ زﻳــﺎد در اﻧﺘﻈــﺎر ﭘﺎﺳــﺦ او‬ ‫ﻧﻤــﻲﻣﺎﻧﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﻴﻦ ﺧﻮدﺷــﺎن ﺳــﺮﮔﺮم ﺻــﺤﺒﺖ ﺷــﺪه‪ ،‬ﺣــﻀﻮر او را‬ ‫ﺑﻪ ﺗـﺪرﻳﺞ ﻓﺮاﻣـﻮش ﻣـﻲﻛﻨﻨـﺪ‪ .‬ﺳـﺎﻋﺘﻲ ﺑﻌـﺪ ﻧـﻮر ﺻـﺒﺤﮕﺎﻫﻲ از دور‬ ‫دﺳــﺖﻫــﺎي اﻓــﻖ و از ﻓــﺮاز ﻛــﻮهﻫــﺎ ﭼــﺸﻢ را ﻧــﻮازش ﻣــﻲدﻫــﺪ؛‬ ‫ﺗﺎﻛـــﺴﻲﺑـــﺎر از درﻳـــﺎ ﻓﺎﺻـــﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘـــﻪ‪ ،‬و در ﻣـــﺴﻴﺮ ﭘـــﻴﭻدرﭘـــﻴﭻ‬ ‫ﻛﻮﻫـــﺴﺘﺎن ﻫـــﺮ دم ﻣـــﺴﺎﻓﺮان را از اﻳﻨـــﻮر ﺑـــﻪ آﻧـــﻮر ﻣـــﻲاﻧـــﺪازد‪.‬‬ ‫ﻛﺎرﮔﺮﻫــﺎ ﺑــﺎ ﺻــﺪاي ﺑﻠﻨــﺪ ﺑــﺎ ﻳﻜــﺪﻳﮕﺮ ﺻــﺤﺒﺖ ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ ،‬راﻧﻨــﺪه‬ ‫ﻫــﻢ ﺷﻴــﺸﻪ ﻃــﺮف ﺧــﻮد را ﭘ ـﺎﺋﻴﻦ ﻛــﺸﻴﺪه‪ ،‬و ﮔﻬﮕــﺎه ﭼﻨــﺪ ﻧــﺖ از‬ ‫ﻳـــﻚ آﻫﻨـــﮓ ﻛﻮﭼـــﻪوﺧﻴﺎﺑـــﺎن از درون ﺗﺎﻛـــﺴﻲﺑـــﺎر ﮔـــﻮش‬ ‫ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻧﻮازش ﻣﻲدﻫﺪ‪.‬‬

‫‪222‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﻣﻴﮕﻦ ﺷﺎه ﮔﺬاﺷﺘﻪ رﻓﺘﻪ!‬ ‫ـ آره ﻣﻴﮕﻦ! وﻟﻲ ﻣﻦ ﻣﻲﮔﻢ ﻧﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ روز دﻳﮕﻪ ﻣﻴﺮه!‬ ‫ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن اﺳــﻢ ﺷــﺎه‪ ،‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻲاﺧﺘﻴــﺎر ﭘــﺎي ﺑــﻪ ﻣﺤــﺎورة‬ ‫ﻛﺎرﮔﺮﻫــﺎ ﮔﺬاﺷــﺘﻪ از ﺳــﻔﺮﻫﺎي زﻣــﺴﺘﺎﻧﻲ و ﺗﺎﺑــﺴﺘﺎﻧﻲ اﻋﻠﻴﺤــﻀﺮت‬ ‫ﮔﺰارش ﻣﻔﺼﻠﻲ در اﺧﺘﻴﺎر ﻛﺎرﮔﺮﻫﺎ ﻣﻲﮔﺬارد‪:‬‬ ‫ـ ـ اﻋﻠﻴﺤــﻀﺮت ﻫﻤﻴــﺸﻪ در ﻓــﺼﻞ زﻣــﺴﺘﺎن ﭼﻨــﺪ ﻫﻔﺘــﻪ ﺑــﺮاي اﺳــﻜﻲ‬ ‫ﺑﻪ ﺳﻮﺋﻴﺲ ﺗﺸﺮﻳﻒﻓﺮﻣﺎ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ و ‪...‬‬ ‫ﻛﺎرﮔﺮﻫــــﺎ ﺑــــﺎ ﺗﻌﺠــــﺐ ﺑــــﻪ ﺳــــﺨﻨﺎن وي ﮔــــﻮش ﻣــــﻲدﻫﻨــــﺪ‪،‬‬ ‫ﻧﻴﻢﻧﮕﺎهﻫﺎﺋﻲ ﻧﻴـﺰ ﺑـﻴﻦ ﺧﻮدﺷـﺎن ردوﺑـﺪل ﻣـﻲﻛﻨﻨـﺪ‪ .‬آن ﻛـﻪ ﻛﻼﻫـﻲ‬ ‫ﻛﭙﻲ ﺑﺮ ﺳـﺮ دارد‪ ،‬ﺑـﻴﺦ ﮔـﻮش ﺑﻐـﻞ دﺳـﺘﻲ ﻣـﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» ،‬ﺑﺮارﺟـﺎن‪،‬‬ ‫ﻣﺜــﻞ اﻳﻨﻜــﻪ ﻳــﺎرو ﺧُﻠــﻪ!« ﻛــﺎرﮔﺮ ﺳــﻮم ﻛــﻪ دورﺗــﺮ ﺑــﺮ ﻛﻴــﺴﺔ ﭘﻴﺎزﻫــﺎ‬ ‫ﻧﺸــﺴﺘﻪ ﺳــﺮش را ﺑــﻪ ﻋﻼﻣــﺖ ﺗﺄﺋﻴــﺪ ﺗﻜــﺎن ﺗﻜــﺎن ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ .‬و از‬ ‫ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣﻲﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺮار! ﺗﻮ ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﺷﺎه رو ﺧﻮب ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻲ!‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ‪ ،‬ﻣﻦ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪة ﻣﺠﻠﺲ ﺷﻮراي ﻣﻠﻲ ﻫﺴﺘﻢ!‬

‫‪223‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫اﻳﻨﺒـــﺎر ﺷـــﻠﻴﻚ ﺧﻨـــﺪة ﻛﺎرﮔﺮﻫـــﺎ از ﺑـــﺎر ﻧﺨـــﺴﺖ ﻫـــﻢ ﺷـــﺪﻳﺪﺗﺮ و‬ ‫ﻃـﻮﻻﻧﻲﺗـﺮ ﺑـﻮد‪ .‬ﻫﻤﮕـﻲ ﺑـﻪ اﻳـﻦ ﻧﺘﻴﺠـﻪ رﺳـﻴﺪﻧﺪ ﻛـﻪ ﻳـﺎ ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﺷــﻮﺧﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﻳــﺎ دﻳﻮاﻧــﻪ اﺳــﺖ‪ .‬در ﻫــﺮ ﺣــﺎل اﮔــﺮ ﻫــﻢ دﻳﻮاﻧــﻪ‬ ‫ﺑﺎﺷــﺪ‪ ،‬ﺑــﻪ ﻧﻈــﺮ دﻳﻮاﻧــﺔ ﺑــﻲآزاري ﻣــﻲآﻳــﺪ‪ .‬ﭘــﺸﺖ ﺗﺎﻛــﺴﻲﺑــﺎر‬ ‫ﺗﻔــﺮﻳﺢ و ﺳــﺮﮔﺮﻣﻲ دﻳﮕــﺮي ﻫــﻢ ﻧﻴــﺴﺖ‪ ،‬ﭘــﺲ ﻫﻤــﻪ ﺑــﺎ ﻛﻤــﺎل ﻣﻴــﻞ‬ ‫ﺑــﻪ ﺳــﺨﻨﺎن وي ﮔــﻮش ﻣــﻲدﻫﻨــﺪ‪ ،‬ﺳــﺌﻮاﻻت ﻓﺮاواﻧــﻲ در ﻣــﻮرد ﺷــﺎه‬ ‫و ﻣﺠﻠـــﺲ و ﺣﻜﻮﻣـــﺖ ﻣـــﻲﭘﺮﺳـــﻨﺪ‪ ،‬و ﺣـــﺴﺎﺑﻲ ﻣـــﻲﺧﻨﺪﻧـــﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﻢ ﺑــﺎ ﺟــﺪﻳﺖ ﺑــﻪ ﻛﻠﻴــﺔ ﺳــﺌﻮاﻻتﺷــﺎن ﭘﺎﺳــﺦ ﻣــﻲدﻫـﺪ‪.‬‬ ‫ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﺗﺮﺗﻴــﺐ‪ ،‬در ﭘﺎﻳــﺎن اﻳــﻦ ﺳــﻔﺮ ﭼﻨــﺪ ﺳــﺎﻋﺘﻪ‪ ،‬دوﺳــﺘﻲ و‬ ‫ﻣــﻮدت ﻋﻤﻴﻘــﻲ ﺑــﻴﻦ ﻫﻤــﺔ ﺑﺎرﻧــﺸﻴﻨﺎن ﺷــﻜﻞ ﻣــﻲﮔﻴــﺮد‪ .‬ﺗــﺎ اﻳﻨﻜــﻪ‬ ‫ﺗﺎﻛــﺴﻲﺑــﺎر در ﻣﻴــﺪان راهآﻫــﻦ ﻣــﻲاﻳــﺴﺘﺪ‪ ،‬و راﻧﻨــﺪه ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲزﻧـﺪ‪،‬‬ ‫»آﺧـــﺮ ﺧـــﻂ!« ﻛﺎرﮔﺮﻫـــﺎ از اﻳﻨﻜـــﻪ ﺑـــﻪ ﺗﻬـــﺮان رﺳـــﻴﺪه ﺑﻮدﻧـــﺪ و‬ ‫ﻣﻲﺑﺎﻳـﺴﺖ از اﻳﻨﻬﻤـﻪ ﺗﻔـﺮﻳﺢ و ﺧﻨـﺪه دﺳـﺖ ﺑـﺸﻮﻳﻨﺪ دﻟﺨـﻮر ﺑﻮدﻧـﺪ‪،‬‬ ‫ﻳـــﻚ ﺑـــﻪ ﻳـــﻚ روي ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺑﻮﺳـــﻴﺪه او را ﺑـــﺎ دﻣﭙـــﺎﺋﻲ‬ ‫ﭘﻼﺳـــﺘﻴﻜﻲ و ﻟﺒـــﺎس ﻫـــﺰار وﺻـــﻠﻪ در ﺧﻴﺎﺑـــﺎن ﺳـــﻲﻣﺘـــﺮي رﻫـــﺎ‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫***‬ ‫آﻓﺘــﺎب ﺗــﺎزه ﺳــﺮ زده‪ ،‬ﭘﺮﻧــﺪﮔﺎن ﺷــﺘﺎﺑﺎن ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎل ﻳﻜــﺪﻳﮕﺮ ﺑــﺮ‬ ‫ﺷــﺎﺧﻪﻫــﺎ اﻳﻨــﻮر و آﻧــﻮر ﻣــﻲﭘﺮﻧــﺪ؛ ﻛــﺸﺎورزان ﻫــﻢ ﺑــﺎ ﺑﻴــﻞ و‬ ‫ﺷـﻦﻛــﺶ و ﻛﻠﻨـﮓ ﺑــﻪ ﺳـﻮي ﻣــﺰارع ﻣـﻲﺷــﺘﺎﺑﻨﺪ‪ .‬ﺳـﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ‬ ‫ﺑــﺎ ﻫﻤــﺎن ﺳــﻨﮓ ﮔــﺮد و ﺧﻮﺷﺪﺳــﺘﻲ ﻛــﻪ در ﺟﻴــﺐ دارد ﻣﺤﻜــﻢ ﺑــﻪ‬

‫‪224‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫در آﻫﻨــﻴﻦ دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﻪ ﻣــﻲﻛﻮﺑــﺪ‪ .‬ﺻــﺪاي ﺧــﺸﻚ ﺑﺮﺧــﻮرد ﺳــﻨﮓ‬ ‫ﺑــﺎ در آﻫﻨــﻴﻦ در ﻓــﻀﺎي ﺑــﺎغ ﭘﻴﭽﻴــﺪه‪ .‬رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ اﻣــﺮوز زودﺗــﺮ از‬ ‫روزﻫــــﺎي ﭘــــﻴﺶ ﺳــــﺮوﻛﻠﻪاش ﭘﻴــــﺪا ﺷــــﺪه‪ .‬ﻗــــﺼﺪ دارد ﺗﻤــــﺎم‬ ‫ﭘﺮوﻧــﺪهﻫــﺎي ﻛﺎرﻛﻨــﺎن و ﺑﻴﻤــﺎران را از دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﮔﺮﻓﺘــﻪ و ﺑــﺎ‬ ‫ﻣﻄﺎﻟﻌــﺔ آنﻫــﺎ ﻗﺎﺗــﻞ ﻧﺎﺑﻜــﺎري را ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﺧــﻮد اﺟــﺎزه داده ﻳﻜــﻲ از‬ ‫ﻧﻴﺮوﻫـــﺎي رزﻣـــﻲ ﺷﺎﻫﻨـــﺸﺎﻫﻲ را در ﺗﻮاﻟـــﺖ ﺑﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن ﺑـــﻪ ﻗﺘـــﻞ‬ ‫ﺑﺮﺳــﺎﻧﺪ‪ ،‬ﺑــﻪ دام اﻧﺪاﺧﺘــﻪ و ﺑــﻪ ﺟﻮﺧــﺔ اﻋــﺪام ﺑــﺴﭙﺎرد‪ .‬ﻳﻮﻧﻴﻔــﻮرم‬ ‫اﻃﻮﻛـــﺸﻴﺪه و ﺳـــﺮﻣﻪاي رﻧـــﮓ ﺳـــﺮﮔﺮد ﺑـــﺎ ﻣـــﺪالﻫـــﺎ و ﻳـــﺮاق و‬ ‫درﺟـــﻪﻫـــﺎي او در آﻓﺘـــﺎب ﺻـــﺒﺤﮕﺎﻫﻲ درﺧـــﺸﺶ ﻋﺠﻴﺒـ ـﻲ ﭘﻴـــﺪا‬ ‫ﻛــﺮده‪ .‬ﭘــﺲ از ﭼﻨـــﺪ دﻗﻴﻘــﻪ‪ ،‬ﺑــﻪ ﻋـــﺎدت ﻫﻤــﻪ روزه ﺻـــﺪاﺋﻲ از‬ ‫درون ﺑــﺎغ ﻣــﻲﭘﺮﺳــﺪ‪» ،‬ﻛﻴــﻪ؟!« رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﺎ ﺑــﻲﺣﻮﺻــﻠﮕﻲ ﻓﺮﻳــﺎد‬ ‫ﻣــﻲزﻧــﺪ‪» ،‬آﮔــﺎﻫﻲ!« از آﻧــﺴﻮي در‪ ،‬ﺻــﺪاي ﮔــﺎمﻫــﺎﺋﻲ ﺳــﻨﮕﻴﻦ و‬ ‫آرام ﻛــﻪ ﺑــﺮ ﺷــﻦﻫــﺎ ﻣــﻲﻛﻮﺑــﺪ ﺑــﻪ ﮔــﻮش ﻣــﻲرﺳــﺪ‪ .‬ﺷــﻢ ﭘﻠﻴــﺴﻲ‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑــﻪ او ﮔﻮﺷــﺰد ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﺮﺧﻼف روزﻫــﺎي ﭘﻴــﺸﻴﻦ ﻛــﻪ‬ ‫ﻓﻘﻂ ﺻـﺪاي ﭘـﺎي ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ ﻣـﻲآﻣـﺪ‪ ،‬اﻣـﺮوز ﭼﻨـﺪ ﻧﻔـﺮ ﻫﻤﺰﻣـﺎن‬ ‫ﺑﻪ در ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫درب ﺑــﺎغ دﻗــﺎﻳﻘﻲ ﺑﻌــﺪ ﺑــﺎ ﻧﺎﻟــﺔ دردﻧــﺎﻛﻲ ﺑــﺮ ﻟــﻮﻻي زﻧــﮓزدة ﺧــﻮد‬ ‫ﻣـــﻲﭼﺮﺧـ ـﺪ و در آﺳـــﺘﺎﻧﺔ آن ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ در ﺣﺎﻟﻴﻜـــﻪ ﮔﺮوﻫـــﻲ‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن ﭘـــﺸﺖ ﺳـــﺮ او اﻳـــﺴﺘﺎدهاﻧـــﺪ ﻇـــﺎﻫﺮ ﻣـــﻲﺷـ ـﻮد‪ .‬ﺗﻌـــﺪاد‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن آﻧﻘـــﺪر زﻳـــﺎد اﺳـــﺖ ﻛـــﻪ راه ورود رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ را ﺳـــﺪ‬ ‫ﻛـــﺮدهاﻧـــﺪ‪ .‬ﺳـــﺮﮔﺮد ﺑـــﺎ ﺧـــﺸﻮﻧﺖ ﻋﺮﺑـــﺪهاي ﻛـــﺸﻴﺪه‪ ،‬دﺳـــﺘﻮر‬

‫‪225‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣـﻲدﻫـﺪ ﻛـﻪ ﺟﻤﺎﻋـﺖ راه را ﺑـﺎز ﻛﻨـﺪ‪ .‬دﻳﻮاﻧﮕـﺎن ﺑـﻪ آراﻣـﻲ ﻋﻘـﺐ‬ ‫ﻣـــﻲﻧـــﺸﻴﻨﻨﺪ و او ﺑـــﺎ ﻋـــﺼﺒﺎﻧﻴﺖ ﭘـــﺎي ﺑـــﻪ درون ﺑـــﺎغ ﻣـــﻲﮔـــﺬارد‪.‬‬ ‫وﺿـــﻌﻴﺖ وﻳـــﮋهاي اﺳـــﺖ‪ ،‬ﺳـــﻜﻮت و آراﻣـــﺶ ﺑـــﺎغ ﻏﻴﺮﻋـــﺎدي‬ ‫ﻣـــﻲﻧﻤﺎﻳـــﺪ‪ .‬رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻫﻤﻴـــﺸﻪ در ﮔﻮﺷـــﻪ و ﻛﻨـــﺎر ﺑـــﺎغ ﮔﺮوﻫـــﻲ‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕــﺎن را ﻣــﺸﻐﻮل ﺧﻨــﺪه و ﺑــﺎزي ﻣــﻲدﻳــﺪ‪ ،‬ﺧــﺼﻮﺻﺎً ﻃﻨــﻴﻦ‬ ‫ﻏــﺶﻏــﺶ زﻧــﺎن دﻳﻮاﻧــﻪ از ﺟﻤﻠــﻪ ﻧﺨــﺴﺘﻴﻦ ﺻــﺪاﻫﺎﺋﻲ ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﺑــﻪ‬ ‫ﮔـــﻮش او ﻣـــﻲرﺳـــﻴﺪ‪ .‬ﻛﺎرﻛﻨـــﺎن ﺑﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن ﻧﻴـــﺰ در ﺑـــﺎغ دﻳـــﺪه‬ ‫ﻣـــﻲﺷـــﺪﻧﺪ ﻛـــﻪ اﻳﻨﻮروآﻧـــﻮر در ﺣﺮﻛـــﺖ ﺑﻮدﻧـــﺪ‪ .‬اﻣـــﺮوز ﻫـــﻴﭻ‬ ‫ﺻــﺪاﺋﻲ ﺑــﻪ ﮔــﻮش ﻧﻤــﻲرﺳــﺪ؛ ﻫــﻴﭻ ﺗﺤﺮﻛــﻲ ﻧﻴــﺴﺖ؛ از ﺳــﺎﻛﻨﺎن‬ ‫ﺑﺎغ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﺎنﻫـﺎﺋﻲ ﺑـﻪ ﭼـﺸﻢ ﻣـﻲآﻳﻨـﺪ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﭘﻴـﺸﻮاز او آﻣـﺪهاﻧـﺪ‪.‬‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻣﺘﻔﻜﺮاﻧــﻪ ﺑــﻪ ﻃــﺮف دﻓﺘــﺮ ﻣــﺪﻳﺮ ﺑــﻪ راه ﻣــﻲاﻓﺘــﺪ‪ ،‬ﮔﻠــﺔ‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﻧﻴــﺰ ﮔــﺎم ﺑــﻪ ﮔــﺎم ﺑــﻪ دﻧﺒــﺎلاش روان اﺳــﺖ‪ .‬در ﭼﻨــﺪ‬ ‫ﻗﺪﻣﻲ دﻓﺘﺮ رﺋـﻴﺲ‪ ،‬ﻫﻨـﻮز از ﭘﻠـﺔ ﻧﺨـﺴﺖ ﺑـﺎﻻ ﻧﺮﻓﺘـﻪ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ‬ ‫ﺑﺮﻣــﻲﮔــﺮدد‪ ،‬و ﻧﮕــﺎﻫﻲ ﺑــﻪ ﺟﻤــﺎﻋﺘﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﭘــﺸﺖ ﺳــﺮش‬ ‫ﻣــﻲآﻳﻨــﺪ‪ .‬در ﭼــﺸﻤﺎنﺷــﺎن ﺑــﺮق ﻋﺠﻴﺒــﻲ ﻣــﻲﺑﻴﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻟــﺮزه ﺑــﺮ‬ ‫اﻧــﺪاماش ﻣــﻲاﻧ ـﺪازد‪ ،‬دﺳــﺘﺶ ﺑــﻲاﺧﺘﻴــﺎر ﺑــﻪ ﺳــﻮي ﻛﻠــﺖ ﻣــﻲرود‪.‬‬ ‫رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ ﭘـــﺲ از آﻧﻜـــﻪ از وﺟـــﻮد ﻛﻠـــﺖ ﻣﻄﻤـــﺌﻦ ﻣـــﻲﺷـــﻮد‪ ،‬ﺑـــﺎ‬ ‫ﺳﺮﻋﺖ از ﭘﻠﻪﻫﺎ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ ﭘﺎي ﺑﻪ دﻓﺘﺮ رﺋﻴﺲ ﮔﺬارد‪.‬‬ ‫دﻓﺘــﺮ ﺧــﺎﻟﻲ اﺳــﺖ‪ .‬ﻣــﺸﺘﻲ ﻛﺎﻏــﺬ و ﻧــﺴﺨﻪ ﺑــﻪ ﺻــﻮرت ﭘﺮاﻛﻨــﺪه‬ ‫روي ﻣﻴــﺰ دﻳــﺪه ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﭼــﺮاغ ﺳــﻘﻔﻲ روﺷــﻦ اﺳــﺖ‪ ،‬و ﻧــﺸﺎن‬ ‫ﻣﻲدﻫـﺪ ﻛـﻪ از دﻳـﺸﺐ ﻛـﺴﻲ آن را ﺧـﺎﻣﻮش ﻧﻜـﺮده‪ .‬رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ زﻳـﺮ‬

‫‪226‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻟﺐ ﻣـﻲﻏـﺮد‪» :‬ﺷـﺮاﻳﻂ ﻋـﺎدي ﻧﻴـﺴﺖ‪ ،‬ﭼـﻲ ﺷـﺪه؟!« ﺑـﺎ ﺳـﺮﻋﺖ ﺑـﻪ‬ ‫ﺳــﻮي ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻛــﻪ ﻫﻨــﻮز ﺑــﺎ ﮔــﺮوه دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﭘــﺎﺋﻴﻦ ﭘﻠــﻪﻫــﺎ‬ ‫اﻳﺴﺘﺎده ﺑﺮﻣﻲﮔﺮدد و ﺑﺎ ﺗﺤﻜﻢ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ دﻛﺘﺮ ﺳﺮﻓﺮاز ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬ ‫ﻟﺒﺨﻨـــﺪ ﺑـــﻲﻧـــﻮر و ﺑـــﻲﺣـــﺎﻟﻲ ﺑـــﺮ ﭼﻬـــﺮة دﻳﻮاﻧﮕـــﺎن ﻣـــﻲدود‪.‬‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﺑــﻪ آراﻣــﻲ ﺑــﺎ دﺳــﺖ ﺑــﻪ آﻧــﺴﻮي ﺑــﺎغ اﺷــﺎره ﻛــﺮده و‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ آﻗﺎي دﻛﺘﺮ آﻧﺠﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻮن ﻫﺴﺘﻨﺪ!‬ ‫ـ ﻛﺠﺎ؟!‬ ‫ـ در اﺗﺎق ﺗﻪ ﺑﺎغ! ﭘﺮوﻧﺪهﻫﺎ را ﺑﺮايﺗﺎن آﻣﺎده ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ!‬ ‫ﺑﺎ ﺷـﻨﻴﺪن واژة ﭘﺮوﻧـﺪه رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ از ﭘﻠـﻪﻫـﺎ ﭘـﺎﺋﻴﻦ ﻣـﻲدود‪،‬‬ ‫و ﺑﻪ ﺳﻮﺋﻲ ﻣـﻲﺷـﺘﺎﺑﺪ ﻛـﻪ ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ اﺷـﺎره ﻛـﺮده‪ .‬دﻳﻮاﻧﮕـﺎن ﻧﻴـﺰ‬ ‫ﺑـــﻪ دﻧﺒـــﺎل وي روان ﻣـــﻲﺷـــﻮﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨـــﺪ ﻟﺤﻈـــﻪ ﺑﻌـــﺪ در ﻻﺑـــﻼي‬ ‫ﺷـﺎﺧﻪﻫـﺎ ﭼــﺸﻢ رﺷـﻴﺪﻧﻴﺎ ﺑـﻪ ﻳــﻚ اﺗﺎﻗـﻚ ﺳـﻔﻴﺪ رﻧــﮓ ﻣـﻲاﻓﺘـﺪ‪ ،‬ﺑــﺎ‬ ‫ﺧﻮد ﻣﻲﮔﻮﻳـﺪ‪» ،‬ﺣﺘﻤـﺎً ﻫﻤـﻴﻦ اﺗﺎﻗـﻪ!« در را ﺑـﺎز ﻣـﻲﻛﻨـﺪ و ﭘـﺎي ﺑـﻪ‬ ‫درون ﻣﻲﮔـﺬارد‪ .‬اﺗـﺎق ﺗـﺎرﻳﻜﻲ اﺳـﺖ‪ ،‬ﻛـﻪ ﺷـﺐ ﭘـﻴﺶ ﻋﻠـﻲﺗﺮﻛـﻪ‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را در آن ﺧﻮاﺑﺎﻧـــﺪه ﺑـــﻮد‪ .‬وﻟـــﻲ در آن ﺟـــﺰ ﻳـــﻚ‬

‫‪227‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺗﺨﺘﺨــﻮاب‪ ،‬ﻳــﻚ ﻟﮕــﻦ ﻧﻴﻤــﻪﭘــﺮ و ﭼﻨــﺪ ﺻــﻨﺪﻟﻲ آﻫﻨــﻲ زﻧــﮓزده‬ ‫ﭼﻴﺰي ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛ ـﻪ در وﺳــﻂ اﺗــﺎق اﻳــﺴﺘﺎده روي ﺑــﻪ ﺟﺎﻧــﺐ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﻣﻲﻏﺮد‪:‬‬ ‫ـــ ﻣﺮﺗﻴﻜــﺔ دﻳﻮاﻧــﻪ‪ ،‬ﺑــﺎ ﻣــﻦ ﺷــﻮﺧﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﻲ‪ ،‬دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز‬ ‫ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﺑــﺎ آراﻣــﺸﻲ ﻏﻴﺮﻣﻨﺘﻈــﺮه از ﺟﻴــﺐ ﺧــﻮد ﻳــﻚ ﭼﻨﮕــﺎل‬ ‫ﻏـــﺬاﺧﻮري ﺑﻴـــﺮون آورده‪ ،‬ﻣـــﻲﮔﻮﻳـــﺪ‪» ،‬ﻫﻤﻴﻨﺠﺎﺳـــﺖ!« ﺑﻘﻴـــﺔ‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﻧﻴــﺰ ﻫﻤــﻪ ﺑــﻪ درون اﺗــﺎق آﻣــﺪهاﻧــﺪ‪ ،‬در را ﭘــﺸﺖ ﺳﺮﺷــﺎن‬ ‫ﺑــﺴﺘﻪاﻧــﺪ‪ .‬ﻋﺠﻴــﺐ اﻳﻨﻜــﻪ ﻫــﺮ ﻛــﺪام ﻳــﻚ ﻛــﺎرد و ﻳــﺎ ﭼﻨﮕــﺎل‬ ‫ﻏـــﺬاﺧﻮري در دﺳـــﺖ دارﻧـــﺪ‪ .‬ﺑـــﺮاي رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻛـــﻪ ﻋﻤـــﺮي ﺑـــﺎ‬ ‫ﺟﻨﺎﻳﺘﻜــﺎر و دزد و ﺳــﺎرق دﺳــﺖ ﺑــﻪ ﻳﻘــﻪ ﺷــﺪه‪ ،‬ﻣــﺴﻠﻢ ﺷــﺪه ﻛــﻪ در‬ ‫اﻳﻦ اﺗـﺎق ﺗﻮﻃﺌـﻪاي در ﺷـﺮف وﻗـﻮع اﺳـﺖ‪ .‬ﻓﻘـﻂ ﻧﻤـﻲداﻧـﺪ ﺑـﺎ ﻳـﻚ‬ ‫ﻣــﺸﺖ دﻳﻮاﻧــﻪ ﭼﮕﻮﻧــﻪ ﺑﺎﻳــﺪ روﺑــﺮو ﺷــﺪ‪ .‬ﻛﻠــﺖ را از ﺟﻠــﺪ ﺑﻴــﺮون‬ ‫ﻣﻲﻛﺸﺪ و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻳﻚﻗﺪم دﻳﮕﺮ ﺟﻠﻮ ﺑﻴﺎﺋﻴﺪ ﻫﻤﻪﺗﺎن را ﻣﻲﻛﺸﻢ!‬ ‫ـ ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷـﻲ روي ﺑـﻪ ﺑﻘﻴـﻪ ﻛـﺮده و ﻣـﻲﮔﻮﻳـﺪ‪ ،‬ﻫﻤـﻪ را ﻧﻤـﻲﺗﻮاﻧـﺪ‬ ‫ﺑﻜــﺸﺪ؛ ﻧﺘﺮﺳــﻴﺪ‪ .‬اﮔــﺮ ﺷــﻬﻴﺪ ﺷــﺪﻳﺪ ﻛــﻪ ﻣــﻲروﻳــﺪ ﺑــﻪ ﺑﻬــﺸﺖ اﮔــﺮ‬

‫‪228‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﺳــﻌﺎدت ﺷــﻬﺎدت ﻧﺎﺋــﻞ ﻧﻴﺎﻣﺪﻳــﺪ‪ ،‬ﺳــﺮ اﻳــﻦ ﻛــﺎﻓﺮ را از ﺗــﻦ‬ ‫ﺟﺪا ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ‪ ،‬اﷲاﻛﺒﺮ!‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺑــﺎ ﺷﻮروﺷــﻮق‪ ،‬ﭘﻴﮕﻴﺮاﻧــﻪ ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲزﻧﻨــﺪ‪» ،‬اﷲ اﻛﺒــﺮ!‬ ‫اﷲ اﻛﺒــﺮ! ‪ «...‬ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن ﻧﻌــﺮة اﻳﻨــﺎن ﺷــﺮارهﻫــﺎي ﺧــﺸﻢ ﺑــﺮ ﭼﻬــﺮة‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﻣــﻲدود‪ .‬ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲزﻧــﺪ‪» ،‬ﺧﻔــﻪ! دﻳﻮاﻧــﻪﻫــﺎي اﺣﻤــﻖ‪،‬‬ ‫ﭘــﺪرﺗﺎن را در ﻣــﻲآورم!« زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ ﺗﻴﻐــﻪﻫــﺎي ﭼﻨﮕــﺎل و ﻛﺎردﻫــﺎي‬ ‫ﻏـــﺬاﺧﻮري ﮔﻮﺷـــﺖ ﺑـــﺪن رﺷـــﻴﺪﻧﻴﺎ را ﺗﻜـــﻪ ﺗﻜـــﻪ از ﺑـــﺪن ﺟـــﺪا‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬ﻋﺮﺑــﺪة اﷲاﻛﺒــﺮ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن دﻳﻮارﻫــﺎي اﺗــﺎق ﺗــﻪ ﺑــﺎغ را ﺑــﻪ‬ ‫ﻟــــﺮزه در آورده‪ .‬آﻧــــﺮوز‪ ،‬ﻫﻤﺰﻣــــﺎن ﺑــــﺎ ﻓﺮﻳﺎدﻫــــﺎي دﻟﺨــــﺮاش‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ‪ ،‬ﻫﻤــﺴﺎﻳﮕﺎن ﺻــﺪاي ﺷــﻠﻴﻚ ﻫﻔــﺖ ﮔﻠﻮﻟــﺔ ﻛﻠــﺖ را ﻧﻴــﺰ در‬ ‫ﺑﺎغ دﻳﻮاﻧﻪﺧﺎﻧﻪ ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ‪.‬‬ ‫***‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺳــﺎﻋﺖﻫﺎﺳــﺖ ﻛــﻪ ﻏــﺬا ﻧﺨــﻮرده‪ ،‬از ﮔﺮﺳــﻨﮕﻲ ﺑــﻪ دل‬ ‫درد اﻓﺘــــﺎده‪ .‬ﻫﻨــــﻮز ﺗــــﺄﺛﻴﺮ ﻗــــﺮصﻫــــﺎي ﻣــــﺴﻜﻦ و داروﻫــــﺎي‬ ‫ﻣـﺮﻳﺾﺧﺎﻧــﻪ ﺑـﺮ ﺑــﺪن او ﺑـﺎﻗﻲ اﺳــﺖ‪ .‬ﺗﻠﻮﺗﻠﻮﺧـﻮران‪ ،‬ﮔــﻴﺞ و ﻣﻨــﮓ‬ ‫ﺧﻴﺎﺑﺎنﻫﺎي ﺟﻨـﻮب ﺗﻬـﺮان را ﺑـﻪ ﺳـﻮي ﻣﺮﻛـﺰ ﺷـﻬﺮ ﺗـﺮك ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﻮﺟــﻪ زﻳــﺎدي ﺑــﻪ اﻃــﺮافاش ﻧــﺪارد‪ .‬ﺗﻈــﺎﻫﺮات‪ ،‬درﮔﻴــﺮيﻫــﺎ‪،‬‬ ‫ﺷــﻌﺎرﻫﺎﺋﻲ ﻛــﻪ ﺑــﺮ دﻳﻮارﻫــﺎ ﻧﻮﺷــﺘﻪ ﺷــﺪه‪ ،‬آﺷــﻔﺘﮕﻲ در ﺳــﻄﺢ ﺷــﻬﺮ‪،‬‬ ‫ﺣﺘــﻲ ﻣﺠــﺴﻤﻪﻫــﺎﺋﻲ ﻛــﻪ در ﻣﻴــﺪانﻫــﺎ ﻳــﺎ ﻓــﺮود آﻣــﺪه و ﻳــﺎ ﺗﺨﺮﻳــﺐ‬ ‫ﺷــــﺪه‪ ،‬ﻫﻴﭽﻜــــﺪام ﺗﻮﺟــــﻪ او را ﺟﻠــــﺐ ﻧﻤــــﻲﻛﻨــــﺪ‪ .‬در ذﻫــــﻦ‬

‫‪229‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ دو ﻣــﺴﺌﻠﺔ ﻣﻬــﻢ وﺟــﻮد دارد؛ ﭼﻨــﺪ ﻟﻘﻤــﻪ ﻏــﺬا و رﺳــﻴﺪن‬ ‫ﺑــﻪ ﻣﻨــﺰل! ﭼــﺮا ﻛــﻪ ﻓــﺸﺎر ﮔﺮﺳــﻨﮕﻲ ﺑــﻪ او ﺣــﺎﻟﻲ ﻛــﺮده ﻛــﻪ اﮔــﺮ‬ ‫ﻏﺬا ﭘﻴﺪا ﻧﻜﻨﺪ‪ ،‬ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺨﻮاﻫﺪ رﺳﻴﺪ‪.‬‬ ‫از دور‪ ،‬در ﺑﺮاﺑــﺮ ﻳــﻚ ﻣــﺴﺠﺪ ﭼــﺸﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻪ دﻳــﮓ ﺑﺰرﮔ ـﻲ‬ ‫ﻣــﻲاﻓﺘــﺪ ﻛــﻪ در ﺳــﺮﻣﺎي زﻣــﺴﺘﺎن از آن ﺑﺨــﺎر ﺑــﻪ ﻫــﻮا ﺑﺮﻣــﻲﺧﻴــﺰد‪.‬‬ ‫ﺑــﺎ ﺧـــﻮد ﻣـــﻲﺧﻨـــﺪد‪ ،‬و ﻣـــﻲﮔﻮﻳـــﺪ‪» ،‬ﺣﺘﻤــﺎً ﺳـــﺮاب ﻣـــﻲﺑﻴـــﻨﻢ!«‬ ‫ﻧﺰدﻳــﻚﺗــﺮ ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬در اﻃــﺮاف دﻳــﮓ ﮔﺮوﻫــﻲ ﺟﻤــﻊ ﺷــﺪهاﻧــﺪ‪،‬‬ ‫و ﺻــﺪاي ﻗﺎﺷــﻖ و ﭼﻨﮕــﺎل ﺑــﻪ ﮔــﻮش ﻣــﻲرﺳــﺪ‪ .‬ﺳــﺮاب ﻧﻴــﺴﺖ؛‬ ‫ﺑــﻮي ﻏــﺬا ﻫــﻢ ﻣــﻲآﻳــﺪ‪ .‬از ﺗــﺼﻮر ﺟﻮﻳــﺪن ﭼﻨــﺪ ﻟﻘﻤــﻪ ﻧــﺎن ﭘﺎﻫــﺎي‬ ‫ﺳـﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻗـﺪرت ﻋﺠﻴﺒـﻲ ﻣـﻲﻳﺎﺑـﺪ‪ .‬ﺑـﻪ ﺳـﺮﻋﺖ ﺑـﻪ ﺟﻤـﻊ ﻧﺰدﻳـﻚ‬ ‫ﺷــﺪه‪ ،‬ﺷــﺘﺎﺑﺎن ﺑــﻪ درون دﻳــﮓ ﺳــﺮك ﻣــﻲﻛــﺸﺪ‪ .‬ﻓﺮﻳــﺎد ﺧﻔــﻪاي‬ ‫از ﺣﻠﻘــﻮماش ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲﺟﻬ ـﺪ‪» :‬ﭘﻠــﻮ!« دﻳــﮓ ﻧــﺬري اﺳــﺖ‪ ،‬و در‬ ‫آن ﭼﻴﺰي ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ ﻗﻴﻤـﻪﭘﻠـﻮ ﺑـﻪ ﭼـﺸﻢ ﻣـﻲﺧـﻮرد‪ .‬ﺟﻤﺎﻋـﺖ ﺑـﺎ ﻗﺎﺑﻠﻤـﻪ‬ ‫و ﺑــﺸﻘﺎب آﻣــﺪهاﻧــﺪ ﺗــﺎ ﺳــﻬﻤﻲ از دﻳــﮓ ﻧــﺬري ﺑﺮدارﻧــﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﻴﭻ در دﺳــﺖ ﻧــﺪارد‪ .‬ﻣــﺮدي ﻛــﻪ ﻛﻔﮕﻴــﺮ ﺑﺰرﮔــﻲ ﺑــﻪ‬ ‫دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ و در ﻗﺎﺑﻠﻤـﻪﻫـﺎ ﭘﻠـﻮ ﻣـﻲرﻳـﺰد‪ ،‬روي ﺑـﻪ او ﻛـﺮده ﻓﺮﻳـﺎد‬ ‫ﻣــﻲزﻧــﺪ‪» :‬ﻇــﺮف ﻧــﺪاري‪ ،‬ﻧﻤــﻲﺷــﻪ ﻫــﺎ!« ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در اﻃــﺮاف‬ ‫دﻳــﮓ ﭼــﺸﻢاش ﺑــﻪ ﻳــﻚ ﺗﻜــﻪ ﺳــﻨﮕﻚ ﺑــﺰرگ ﻣــﻲاﻓﺘــﺪ‪ ،‬ﻧــﺎن را‬ ‫ﺑﺮداﺷــﺘﻪ‪ ،‬ﻣﺜــﻞ ﺑــﺸﻘﺎب در ﺑﺮاﺑــﺮ ﻣ‪‬ﻘــﺴﻢ ﻣــﻲﮔﻴــﺮد؛ »ﺣــﺎﻻ ﻣﻴــﺸﻪ؟!«‬ ‫ﻣ‪‬ﻘﺴﻢ ﺑﺎ دﻟﺨﻮري ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬

‫‪230‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ﺻﺪﺗﺎ ﺻﻠﻮات ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻔﺮﺳﺘﻲ!‬ ‫ـ ﻫﺰار ﺗﺎ ﻣﻲﻓﺮﺳﺘﻢ‪ ،‬ﺗﻮ اﻳﻨﻮ ﭘﺮ ﻛﻦ!‬ ‫ﻣ‪‬ﻘـــﺴﻢ ﻣﻌﻄـــﻞ ﺻـــﻠﻮات ﻧﻤـــﻲﺷـــﻮد‪ ،‬ﻛﺎرﻫـــﺎي ﻣﻬـــﻢﺗـــﺮي دارد‪.‬‬ ‫ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫﻤﭽـــﻮن ﺷـــﻮاﻟﻴﻪاي ﭘﻴﺮوزﻣﻨـــﺪ ﻛـــﻪ ﭘـــﺲ از ﻧﺒـــﺮدي‬ ‫ﺳــﻬﻤﮕﻴﻦ ﺑــﻪ وﺻــﺎل ﻣﻌــﺸﻮق ﻧﺎﺋــﻞ آﻣــﺪه ﺑﺎﺷــﺪ‪ ،‬ﻧــﺎن و ﭘﻠــﻮ را در‬ ‫آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺘـﻪ ﻛﻨـﺎر ﺟـﻮي ﺧﻴﺎﺑـﺎن ﺑـﺮ زﻣـﻴﻦ ﻣـﻲﻧـﺸﻴﻨﺪ‪ .‬ﻟﻘﻤـﻪﻫـﺎي‬ ‫ﻧﺨــﺴﺖ را ﺷــﺘﺎﺑﺎن ﻣــﻲﺑﻠﻌــﺪ‪ ،‬وﻟــﻲ ﭼﻨــﺪ ﺛﺎﻧﻴــﻪ ﺑﻌــﺪ ﺳــﺮﻋﺖاش را‬ ‫ﻛــﺎﻫﺶ ﻣــﻲدﻫ ـﺪ ﺗــﺎ ﻓﺮﺻــﺖ ﺗــﻒ ﻛــﺮدن ﺳــﻨﮓرﻳــﺰهﻫــﺎي ﺑــﺮﻧﺞ‬ ‫ﺗﺎﻳﻠﻨــﺪي را ﺑــﻪ درون ﺟــﻮي آب ﭘﻴــﺪا ﻛﻨــﺪ‪ .‬ﭘﻠــﻮ را ﺗﻤــﺎم ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﻧــﺎن را ﻫــﻢ ﺗــﺎ آﺧــﺮﻳﻦ ﻟﻘﻤــﻪ ﻣــﻲﺑﻠﻌــﺪ‪ ،‬و در ﺳــﻘﺎﺧﺎﻧﻪاي ﻛــﻪ ﭼﻨــﺪ‬ ‫ﻣﺘﺮ آﻧﻄﺮفﺗﺮ ﺑﭙﺎ ﺷﺪه ﻟﻴﻮاﻧﻲ آب ﻧﻴﺰ ﻣﻲﻧﻮﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺣــﺎل ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺟــﺎ آﻣــﺪه‪ ،‬ﺳــﺮﻣﺎ را ﻛــﻢﺗــﺮ اﺣــﺴﺎس ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﺑــﺪناش دﻳﮕــﺮ ﻧﻤــﻲﻟــﺮزد‪ .‬در اﻳــﻦ ﻟﺤﻈــﻪ ﺑــﻪ اﻃــﺮاف ﺑــﺎ دﻗــﺖ‬ ‫ﺑﻴــﺸﺘﺮي ﻧﮕــﺎه ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬و ﺑــﺎ دﻳــﺪن ﻋﻜــﺲﻫــﺎي ﺑﺰرﮔ ـﻲ ﻛــﻪ ﺑــﻪ‬ ‫دﻳﻮارﻫــﺎي ﻣــﺴﺠﺪ ﭼــﺴﺒﺎﻧﺪهاﻧــﺪ ﻣﻬــﺮهﻫــﺎي ﭘــﺸﺖاش ﺑــﻪ ﻟــﺮزه‬ ‫ﻣــﻲاﻓﺘــﺪ‪ .‬از ﺟــﺎ ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪه ﺑــﻪ ﺳــﻮي ﻋﻜــﺲﻫــﺎ ﻣــﻲرود‪ .‬اﺷــﺘﺒﺎﻫﻲ‬ ‫در ﻛــﺎر ﻧﻴــﺴﺖ؛ ﻋﻜــﺲﻫــﺎي ﺧــﻮدش اﺳــﺖ‪ .‬ﻫﻤــﺎن ﻋﻜــﺴﻲ ﻛــﻪ‬ ‫روي ﻣــﺪارك ﺷﻨﺎﺳــﺎﺋﻲ و ﻛــﺎرت ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪﮔﻲاش زدهاﻧــﺪ‪ .‬ﻫﻨــﻮز‬ ‫ﺑـــﺎ آنﻫـــﺎ ﻓﺎﺻـــﻠﻪ زﻳـــﺎدي دارد‪ ،‬از ﺧـــﻮد ﻣـــﻲﭘﺮﺳـــﺪ‪» ،‬ﻣﮕـــﺮ‬ ‫اﻧﺘﺨﺎﺑــﺎت ﻣﺠﻠــﺲ ﺷــﺮوع ﺷــﺪه! ﻣﻨﻜــﻪ از ﺗﻬــﺮان ﻧــﺎﻣﺰد ﻧﻤــﻲﺷــﻮم‪،‬‬

‫‪231‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﭼﺮا ﻋﻜﺲﻫـﺎي ﻣـﺮا اﻳﻨﺠـﺎ زدهاﻧـﺪ ‪ «!...‬ﻧﺰدﻳـﻚﺗـﺮ ﻣـﻲﺷـﻮد‪ ،‬ﺣـﺎﻻ‬ ‫ﻧﻮﺷـــﺘﻪﻫـــﺎي رﻳـــﺰ ﺣﺎﺷـــﻴﺔ ﻋﻜـــﺲ ﻧﻈـــﺮش را ﺟﻠـــﺐ ﻣـــﻲﻛﻨـــﺪ‪،‬‬ ‫ﻧﻮﺷــﺘﻪﻫــﺎ را ﻣــﻲﺧﻮاﻧــﺪ‪» :‬ﻣﺤﻤــﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‪ ،‬ﺗﻮﺳــﻂ دژﺧﻴﻤــﺎن‬ ‫ﺳــــﺎواك ﺑــــﻪ ﺷــــﻬﺎدت رﺳــــﻴﺪ‪ ،‬اﻳــــﻦ اﺳــــﻮة ﻓــــﺪاﻛﺎري و از‬ ‫ﺧﻮدﮔﺬﺷــﺘﮕﻲ در راه ﻣــﻮﻻي ﺧــﻮد ﺣــﺴﻴﻦ ﻋﻠﻴــﻪاﻻﺳــﻼم ﺷــﺮﺑﺖ‬ ‫ﺷـــﻬﺎدت ﻧﻮﺷـــﻴﺪ و ‪ ...‬و اﻧﻘـــﻼب اﺳـــﻼﻣﻲ ‪ « ...‬رگﻫـــﺎي ﮔـــﺮدن‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از ﺷــﺪت ﺧــﺸﻢ ﺑﻴــﺮون زده‪ .‬ﺻــﻮرﺗﺶ ﻗﺮﻣــﺰ ﺷــﺪه و‬ ‫ﭼــﺸﻤﺎناش از ﺣﺪﻗــﻪ ﺑــﻪ در آﻣــﺪه‪ ،‬اﮔــﺮ ﻛــﺎرد ﺑﺰﻧﻴــﺪ ﺧــﻮناش در‬ ‫ﻧﻤﻲآﻳـﺪ‪ .‬ﺑـﺎﻻي ﻋﻜـﺲ ﻣ‪‬ﻬـﺮ ﻣـﺴﺠﺪ ﻣـﻮﻻﻋﻠﻲ را زدهاﻧـﺪ‪ ،‬ﻫﻤـﺎن‬ ‫ﻣــﺴﺠﺪي ﻛــﻪ در ﺑﺮاﺑــﺮش ﻗﻴﻤــﻪﭘﻠــﻮي ﻧــﺬري ﻣــﻲدادﻧــﺪ‪» .‬اﻳــﻦ‬ ‫ﺳـــﺎواﻛﻲﻫـــﺎي ﭘﺪرﺳـــﻮﺧﺘﻪ! ﭼـــﻪ ﻣﺰﺧﺮﻓـــﺎﺗﻲ زﻳـــﺮ ﻋﻜـــﺲ ﻣـــﻦ‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬اﻣـﺎم ﺣـﺴﻴﻦ اﻳـﻦ وﺳـﻂ ﭼﻜـﺎره اﺳـﺖ؟ اﻧﻘـﻼب اﺳـﻼﻣﻲ‬ ‫دﻳﮕﺮ ﭼﻪ ﺻﻴﻐﻪاي اﺳﺖ؟«‬ ‫ﻳﻜــﻲ از ﻋﻜــﺲﻫــﺎ را از دﻳــﻮار ﻛﻨــﺪه‪ ،‬در دﺳــﺖ ﻣــﻲﮔﻴــﺮد و ﺑــﺎ‬ ‫ﮔــﺎمﻫــﺎﺋﻲ ﻣــﺼﻤﻢ ﺑــﻪ ﺳــﻮي ﻣــﺴﺠﺪ ﻣــﻮﻻﻋﻠﻲ ﻣــﻲرود‪ .‬در ﺣﻴــﺎط‬ ‫ﻣــﺴﺠﺪ ﭼﻨــﺪ ﻣــﺮد ﺟــﻮان‪ ،‬رﻳــﺸﻮ و ژوﻟﻴــﺪه ﻣــﻮي ﻛــﻪ ﺑــﺎﻻﭘﻮش‬ ‫ﺳــﺮﺑﺎزان آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻲ ﺑــﻪ ﺗــﻦ ﻛــﺮدهاﻧــﺪ در اﻃــﺮاف ﻣﻼﺋــﻲ ﺟﻤــﻊ‬ ‫ﺷﺪهاﻧـﺪ‪ .‬ﻣـﻼ ﺑـﻪ آراﻣـﻲ ﺑـﺮايﺷـﺎن ﺣـﺮفﻫـﺎﺋﻲ ﻣـﻲزﻧـﺪ و ﮔﻬﮕـﺎه‬ ‫ﻣﻜﺚ ﻛـﺮده‪ ،‬رﻳـﺶ ﺟﻮﮔﻨـﺪﻣﻲ ﺑﻠﻨـﺪش را ﻛـﻪ ﺑـﻪ اﻧـﺪازة ﻳـﻚ ﻧـﺎن‬ ‫ﺳــﻨﮕﻚ ﺧــﺸﺨﺎﺷﻲ از ﭼﺎﻧــﻪاش آوﻳــﺰان ﺷــﺪه‪ ،‬ﺑــﺎ دﻗــﺖ ﻧــﻮازش‬ ‫ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ .‬ﺟﻮاﻧــﻚﻫــﺎ ﺗﻤــﺎم ﺣــﻮاسﺷــﺎن ﻣﻌﻄــﻮف ﺑــﻪ ﻣﻼﺳــﺖ‪،‬‬

‫‪232‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻫﻴﭽﻜـــﺪام ﻣﺘﻮﺟـــﻪ ورود ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـــﻪ ﻣـــﺴﺠﺪ ﻧﻤـــﻲﺷـــﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻪ وﺳــﻂ ﺻــﺤﻦ ﺣﻴــﺎط رﺳــﻴﺪه ﻛــﻪ ﻣــﻲاﻳــﺴﺘﺪ و ﺑــﺎ‬ ‫ﻋــﺼﺒﻴﺖ ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲزﻧــﺪ‪» ،‬ﻣــﺴﺌﻮل اﻳــﻦ ﻣــﺴﺠﺪ ﻛﻴــﺴﺖ؟!« ﻫﻤــﻪ‬ ‫روي ﺑــﻪ ﺳــﻮي او ﺑــﺮﮔﺮداﻧــﺪه‪ ،‬ﺑــﻪ وي زل ﻣــﻲزﻧﻨـﺪ‪ .‬ﻣــﻼ ﺑــﺎ ﻫﻤــﺎن‬ ‫ﻟﺤــﻦ آﺧﻮﻧــﺪي ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﺟﻮاﻧــﺎن رﻳــﺸﻮ ﺳــﺨﻦ ﻣــﻲﮔﻔــﺖ‪ ،‬آﻏــﺎز ﺑــﻪ‬ ‫ﺳﺨﻦ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺮادر! ﭼﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﻲ؟‬ ‫ـ ﺷﻤﺎ ﻣﺴﺌﻮل اﻳﻦ ﻣﺴﺠﺪ ﻫﺴﺘﻴﺪ؟‬ ‫ـ ﺑﻠﻪ ﺑﺮادر!‬ ‫ـ ﺑﺮادر‪ ،‬ﺑﺮادر راه ﻧﻨﺪاز! ﻣﻦ ﺑﺮادر ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺘﻢ!‬ ‫ـ ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﺮادرﻳﻢ!‬ ‫ـ ـ ﺧﺒــﻪ‪ ،‬ﺧﺒــﻪ‪ ،‬ﺧﻮدﺗــﻮ ﻟــﻮس ﻧﻜــﻦ‪ ،‬اﻳــﻦ ﻋﻜــﺲ را ﺷــﻤﺎ درﺳــﺖ‬ ‫ﻛﺮدهاﻳﺪ؟‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻋﻜــﺲ ﺧــﻮدش را ﺑــﻪ ﻣــﻼ ﻧــﺸﺎن ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ ،‬و ﺑــﺪون‬ ‫اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﻴﺖ ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲزﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﻋﻜــﺲ ﻣــﺮدم را ﮔﺮﻓﺘــﻪاﻳــﺪ و روي آن ﻫــﺮ ﭼــﻪ دلﺗــﺎن ﺧﻮاﺳــﺘﻪ‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﻪاﻳﺪ؟‬ ‫ــ اﻳــﻦ ﻋﻜــﺲ ﺑــﺮادر ﻣﺤﻤــﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺷــﻬﻴﺪ راه اﻧﻘــﻼب اﺳــﻼﻣﻲ‬ ‫اﺳﺖ!‬

‫‪233‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ـ اوﻻً ﻣﺤﻤــﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﺮادر ﺷــﻤﺎ ﻧﻴــﺴﺖ‪ ،‬ﺛﺎﻧﻴ ـﺎً ﺷــﻬﻴﺪ ﻓــﻼن و‬ ‫ﺑﻴــﺼﺎر ﺷــﻤﺎ ﻫــﻢ ﻧﻴــﺴﺖ؛ ﻣﺤﻤــﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﻳﻨﺠــﺎ در ﺑﺮاﺑــﺮ ﺷــﻤﺎ‬ ‫اﻳــﺴﺘﺎده! و ﺑــﺎ ﺣــﻀﺮﺗﻌﺎﻟﻲ ﺣــﺮف ﻣــﻲزﻧــﺪ‪ .‬و ﺑــﺎ ﻫﻤــﻴﻦ ﻋﻜــﺲ‪،‬‬ ‫ﻫــﻢ از ﺷــﻤﺎ‪ ،‬و ﻫــﻢ از ﻣــﺴﺠﺪﺗﺎن ﺑــﻪ دادﺳــﺮا ﺷــﻜﺎﻳﺖ ﺧﻮاﻫــﺪ‬ ‫ﻛﺮد‪.‬‬ ‫ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن ﺳــﺨﻨﺎن ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﺮدان ﺟــﻮاﻧﻲ ﻛــﻪ اﻃــﺮاف ﻣــﻼ را‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ ﻫﻤﮕـﻲ ﻣـﻲزﻧﻨـﺪ زﻳـﺮ ﺧﻨـﺪه! ﻃﻨـﻴﻦ ﻏـﺶﻏـﺶ ﺧﻨـﺪهﺷـﺎن‬ ‫در ﻣــﺴﺠﺪ ﭘﻴﭽﻴــﺪه‪ .‬ﭼﻨــﺪ ﻧﻔﺮﺷــﺎن ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﺑــﻪ ﻳﻜــﺪﻳﮕﺮ ﺑــﺎ‬ ‫دﺳــﺖ ﻧــﺸﺎن داده‪ ،‬در ﮔﻮﺷــﻲ ﺣــﺮفﻫــﺎﺋﻲ ﻣــﻲزﻧﻨــﺪ و ﺑﻴــﺸﺘﺮ از‬ ‫ﺑﻘﻴــﻪ ﻣــﻲﺧﻨﺪﻧــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از دﻳــﺪن اﻳــﻦ ﺻــﺤﻨﻪ ﺟــﺎ ﺧــﻮرده‪ .‬ﺑــﺎ‬ ‫ﺧــﻮد ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﭼــﻪ ﻣــﺮگﺷــﺎن ﺷــﺪه‪ ،‬ﭼــﺮا ﻣــﻲﺧﻨﺪﻧــﺪ؟!«‬ ‫ﻗﺎﻣﺖاش را راﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺷﻮﺧﻲ ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ؟‬ ‫ﻣﻼي رﻳـﺶﺑﻠﻨـﺪ ﺑـﺎز ﻫـﻢ ﺻـﺪاي رﺑـﺎﻧﻲاش را در ﮔﻠـﻮ اﻧﺪاﺧﺘـﻪ‪ ،‬ﺑـﻪ‬ ‫دﻣﭙﺎﻫﺎﺋﻲﻫﺎي ﻣﺴﺘﻌﻤﻞ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ اﺷﺎره ﻛﺮده و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻧﻪ ﺑﺮادر دﻳﻨـﻲ! ﻣـﺮدم ﺑـﺮاي ﺷـﻤﺎ و اﻣﺜـﺎل ﺷـﻤﺎ ﭘﺎﺑﺮﻫﻨـﻪﻫـﺎ اﻧﻘـﻼب‬ ‫ﻛــﺮدهاﻧــﺪ‪ .‬ﻣــﺎ ﻫﻤــﻪ ﻣﺤﻤــﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻫــﺴﺘﻴﻢ؛ اﻣــﺎم ﺑــﻪ ﺷــﻤﺎ‬ ‫ﻣﺴﺘﻀﻌﻔﻴﻦ ﺧﻴﻠﻲ ارادت دارﻧﺪ!‬

‫‪234‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣــﻼ ﺑــﺎ دﺳــﺖ اﺷــﺎرهاي ﻫــﻢ ﺑــﻪ ﻟﺒــﺎس ﻫﺰاروﺻــﻠﺔ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛــﺮده‪،‬‬ ‫و اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ اﺳــﻼم ﺑــﻪ ﻓﻜــﺮ ﻣﺴﺘــﻀﻌﻔﻴﻦ اﺳــﺖ‪ ،‬ﺑﺎﻳــﺪ ﺷــﻜﺮﮔﺰار ﺑﺎﺷــﻴﺪ ﻛــﻪ‬ ‫اﻣﺎم ﺑﺮاي ﺷﻤﺎ اﻧﻘﻼب ﻛﺮدهاﻧﺪ‪.‬‬ ‫ـ ﻣﺴﺘﻀﻌﻒ دﻳﮕﻪ ﭼﻴﻪ؟ ﭘﺎﺑﺮﻫﻨﻪ ﻛﻴﻪ؟‬ ‫در اﻳــﻦ ﻫﻨﮕــﺎم ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻪ دﻣﭙﺎﻫــﺎﺋﻲﻫــﺎ و ﻟﺒــﺎس ﺧــﻮد ﻧﮕــﺎﻫﻲ‬ ‫ﻣــﻲاﻧــﺪازد‪ .‬ﻧﻤــﻲداﻧــﺪ در ﻣــﻮرد ﻟﺒــﺎسﻫــﺎياش ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﮔﻠــﺔ اوﺑــﺎش‬ ‫ﭼــﻪ ﺑﮕﻮﻳــﺪ‪ .‬اﮔــﺮ ﺑﮕﻮﻳــﺪ در دﻳﻮاﻧــﻪﺧﺎﻧــﺔ ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﮔﻴــﺮ ﻛــﺮده ﺑــﻮد‬ ‫ﻛﺎر ﺧﺮابﺗﺮ از اﻳﻦﻫﺎ ﻣﻲﺷﻮد‪ ،‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻣﻦ ﻣﺴﺎﻓﺮت ﺑﻮدم! ﻟﺒﺎسﻫﺎيام را ﮔﻢ ﻛﺮدم‪ .‬ﭘﺎﺑﺮﻫﻨﻪ ﻧﻴﺴﺘﻢ!‬ ‫ـ ﺣﺘﻤﺎً در ﻫﺘﻞ ﻟﻨﺪن ﻟﺒﺎسﻫﺎﺷﻮ ﮔﻢ ﻛﺮده؟!‬ ‫اﻳــﻦ ﺟﻤﻠــﻪ ﻛــﻪ از دﻫــﺎن ﻳﻜــﻲ از ﺟﻮاﻧــﻚﻫــﺎي رﻳــﺸﻮ ﺑﻴــﺮون ﭘﺮﻳـﺪه‬ ‫و ﻛﺎﻓﻲ اﺳـﺖ ﺗـﺎ ﺷـﻠﻴﻚ ﺧﻨـﺪة ﺣـﻀﺎر را ﺑـﻪ ﻫﻤـﺮاه آورد‪ .‬اﻳـﻦﺑـﺎر‬ ‫ﻣﻼ ﻧﻴﺰ ﺑـﺎ ﺷـﻨﻴﺪن ﻛﻠﻤـﺔ ﻟﻨـﺪن ﻧـﻴﺶاش ﺣـﺴﺎﺑﻲ ﺑـﺎز ﺷـﺪه‪ ،‬و اﮔـﺮ از‬ ‫آﻏــﺎز ﺳــﻌﻲ ﻣــﻲﻛــﺮد ﻟﺤــﻦ ﻋــﺎﻟﻢ دﻳﻨــﻲ ﺑ ـﺮاي ﺧــﻮد ﻣﺤﻔــﻮظ ﻧﮕــﺎه‬ ‫دارد‪ ،‬ﺑــﻪ ﻳــﻚﺑــﺎره ﻗﻬﻘﻬــﻪاي درﻳــﺪه ﺑــﻪ ﺳــﻮي ﺳــﻘﻒ ﻣــﺴﺠﺪ‬ ‫ﺣﻮاﻟـــﻪ ﻣـــﻲدﻫـــﺪ و دﻧـــﺪانﻫـــﺎي رﻧﮕـــﺎرﻧﮕﺶ را ﻫﻤﭽـــﻮن ﭼـــﺮاغ‬

‫‪235‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻣﻮﺷــﻲ ﻛُــﻨﺞ ﺧــﻼ ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢ ﺣﺎﺿــﺮان ﻣــﻲﺗﺎﺑﺎﻧــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻪ‬ ‫ﻃﺮف ﺟﻮاﻧﻚ ﻣﻲرود‪ ،‬ﮔﺮﻳﺒﺎﻧﺶ را ﻣﻲﮔﻴﺮد‪:‬‬ ‫ـ ﭘﺴﺮك ﺑﻲﺳﺮوﭘﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺷﻮﺧﻲ ﻣﻲﻛﻨﻲ؟‬ ‫در ﻫﻤــﻴﻦ ﻟﺤﻈــﻪ ﺟﻤــﺎﻋﺘﻲ ﻛــﻪ ﮔﺮداﮔــﺮد ﻣــﻼ را ﮔﺮﻓﺘــﻪ ﺑــﻪ ﺳــﺮﻋﺖ‬ ‫ﺗﻐﻴﻴــﺮ ﺣﺎﻟــﺖ ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ .‬ﺷــﻮﺧﻲﻫــﺎي ﺧﻨــﻚ و دﺳــﺖاﻧــﺪاﺧﺘﻦ‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻛﻨــﺎر ﮔــﺬارده‪ ،‬ﻫﻤﭽــﻮن ﮔﻠــﺔ ﺳــﮓﻫــﺎي وﺣــﺸﻲ‬ ‫در آن واﺣــﺪ ﺑــﻪ وي ﺣﻤﻠــﻪور ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬ ‫ﺑــﻪ زﻳــﺮ ﻣــﺸﺖوﻟﮕــﺪ آنﻫــﺎ اﻓﺘــﺎده‪ ،‬ﻫﻤﮕــﻲ ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲﻛــﺸﻨﺪ‪،‬‬ ‫»ﺳــﺎواﻛﻲ! ﺿــﺪاﻧﻘﻼب! ﻛﻤﻮﻧﻴــﺴﺖ! ﻛــﺎﻓﺮ ‪ «...‬ﻣــﻼ ﻧﻴــﺰ ﺑــﺎ دﻳــﺪن‬ ‫اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﻴﺠﺎنزده ﺷـﺪه‪ .‬ﻧـﻴﻢﺧﻴـﺰ ﻣـﻲﺷـﻮد و ﻋﺮﺑـﺪه ﻣـﻲﻛـﺸﺪ‪،‬‬ ‫»ﺳــﺮﺑﺎزان اﻣــﺎم زﻣــﺎن! ﺑﺰﻧﻴــﺪ اﻳــﻦ ﻛــﺎﻓﺮ را ﻛــﻪ از ﺳــﮓ ﻛﺜﻴــﻒﺗــﺮ‬ ‫اﺳـﺖ! ﻣـﻲﺧﻮاﻫـﺪ اﺳـﻼم ﻋﺰﻳـﺰ را ﺧﺪﺷـﻪدار ﻛﻨـﺪ!« ﺟﻮاﻧـﺎن رﻳـﺸﻮ‬ ‫ﭘﺲ از آﻧﻜـﻪ رﺧـﺼﺖ ﺷـﺮﻋﻲ ﺑـﺮاي ﺿـﺮب و ﺷـﺘﻢ از ﻣـﻼ درﻳﺎﻓـﺖ‬ ‫ﻛﺮدﻧــﺪ‪ ،‬ﺑــﺮ ﺷــﺪت و ﺧــﺸﻮﻧﺖ ﺧــﻮد ﻋﻠﻴــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻲاﻓﺰاﻳﻨــﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑــﻪ زﺣﻤــﺖ ﺧــﻮد را از زﻳــﺮ ﺿــﺮﺑﺎت ﻣــﺸﺖ و ﻟﮕــﺪ‬ ‫ﺳــﺮﺑﺎزان اﻣــﺎم زﻣــﺎن ﺧــﺎرج ﻛــﺮده‪ ،‬از ﻣــﺴﺠﺪ ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲدود‪ .‬در‬ ‫ﭘﻴــﺎدهروي ﺟﻠــﻮ ﻣــﺴﺠﺪ‪ ،‬ﻣ‪‬ﻘــﺴﻢ ﻗﻴﻤــﻪﭘﻠــﻮ و ﭼﻨــﺪ ﻣﻐــﺎزهدار ﺑــﻪ داد‬ ‫او ﻣﻲرﺳـﻨﺪ‪ .‬زﻣـﺎﻧﻲ ﻛـﻪ از دﺳـﺖ ﺳـﺮﺑﺎزان اﻣـﺎم زﻣـﺎن ﻧﺠـﺎت ﭘﻴـﺪا‬ ‫ﻣـــﻲﻛﻨـــﺪ‪ ،‬از ﺑﻴﻨـــﻲاش ﺧـــﻮن ﺑـــﻪ ﺑﻴـــﺮون ﻓـــﻮاره زده‪ ،‬و ﺑـــﺎﻻي‬ ‫اﺑــﺮواناش ﺷــﻜﺎﻓﺘﻪ‪ .‬ﭼــﺸﻤﺎناش ﻫــﻴﭻﺟــﺎ را ﻧﻤــﻲﺑﻴﻨــﺪ‪ .‬ﭼﻨــﺪ ﻟﺤﻈــﻪ‬

‫‪236‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﺑــﻪ ﻫﻤــﻴﻦ ﺣــﺎل روي ﭘﻴــﺎدهرو ﻣــﻲاﻓﺘــﺪ‪ ،‬ﺗــﺎ رﻫﮕــﺬران او را درون‬ ‫ﻳﻚ ﺗﺎﻛﺴﻲ اﻧﺪاﺧﺘﻪ‪ ،‬ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻣﻲرﺳﺎﻧﻨﺪ‪.‬‬ ‫***‬ ‫ﻫﻤـــﺴﺎﻳﮕﺎن ﺑـــﺎغ دﻳﻮاﻧـــﻪﺧﺎﻧـــﻪ ﻣـــﺪتﻫﺎﺳـــﺖ ﻛـــﻪ ﭘﻠـــﻴﺲ را ﺧﺒـــﺮ‬ ‫ﻛــﺮدهاﻧــﺪ‪ .‬ﺻــﺪاي ﺷــﻠﻴﻚ ﮔﻠﻮﻟــﻪﻫــﺎ‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎدﻫــﺎي ﺟﮕﺮﺧــﺮاش‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ‪ ،‬و ﻫﻴــﺎﻫﻮي اﷲاﻛﺒــﺮ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺟــﺎي ﺗﺮدﻳــﺪ ﺑــﺮايﺷــﺎن‬ ‫ﺑــﺎﻗﻲ ﻧﮕﺬاﺷــﺘﻪ ﻛــﻪ وﺿــﻌﻴﺘﻲ اﺿــﻄﺮاري در ﺑــﺎغ ﭘــﻴﺶ آﻣــﺪه‪ .‬وﻟــﻲ‬ ‫ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﻛــﺎدر ﻣــﺴﻠﺢ ﻛــﺎﻓﻲ ﺑــﺮاي اﻋــﺰام ﺑــﻪ ﻣﺤــﻞ ﻧــﺪارد‪ .‬ﭼﻨــﺪ‬ ‫ﭘﺎﺳــﺒﺎن و اﻓــﺴﺮ ﺟــﺰء در ﻛﻼﻧﺘــﺮي ﻣﺤــﻞ ﻛــﻪ از ﻃﺮﻳــﻖ ﺗﻠﻔــﻦ در‬ ‫ﺟﺮﻳــﺎن ﺣﻜﺎﻳــﺎت ﻫﻮﻟﻨــﺎك ﻫﻤــﺴﺎﻳﻪﻫــﺎ‪ ،‬ﻋﺮﺑــﺪهﻫــﺎ و ﺗﻴﺮاﻧــﺪازيﻫــﺎ‬ ‫ﻗــﺮار ﮔﺮﻓﺘــﻪاﻧــﺪ ﺟــﺮأت ﻧﻤــﻲﻛﻨﻨ ـﺪ‪ ،‬ﺑــﻪ ﺑــﺎغ وارد ﺷــﻮﻧﺪ‪ .‬ﺧــﺼﻮﺻﺎً‬ ‫ﻛﻪ اﺣـﺴﺎس ﻣـﻲﻛﻨﻨـﺪ ﺑـﺎ ﺷـﻮرش دﻳﻮاﻧﮕـﺎن روﺑـﺮو ﻫـﺴﺘﻨﺪ و ﻛـﺴﻲ‬ ‫ﻗﺼﺪ ﻧـﺪارد در ﺷـﺮاﻳﻂ ﻣـﺒﻬﻢ ﺳﻴﺎﺳـﻲ ﻛـﺸﻮر ﺑـﺎ دﻳﻮاﻧـﻪﺟﻤﺎﻋـﺖ ﻫـﻢ‬ ‫در ﺑﻴﻔﺘــﺪ‪ .‬ﺗﻤــﺎس ﺗﻠﻔﻨــﻲ اﻓــﺴﺮان ﺟــﺰء ﺑــﺎ اﻃﺒــﺎء و دﻓﺘــﺮ رﺋــﻴﺲ ﻧﻴــﺰ‬ ‫ﺑــﻲﻓﺎﻳــﺪه اﺳــﺖ؛ ﻛــﺴﻲ ﺑــﻪ ﺗﻠﻔــﻦ ﺟــﻮاب ﻧﻤــﻲدﻫــﺪ‪ .‬ﺗــﻼش‬ ‫ﺷـــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﺑـــﺮاي ﺗﻤـــﺎس ﺑـــﺎ ﺳـــﺮﻛﺎر اﺳـــﺘﻮار در ژاﻧـــﺪارﻣﺮي ﻫـــﻢ‬ ‫ﺑــﻲﻧﺘﻴﺠــﻪ ﻣﺎﻧــﺪه؛ ﺳــﺮﻛﺎر اﺳــﺘﻮار در آﺧــﺮﻳﻦ دﻳــﺪار ﺧــﻮد آﻧﭽﻨــﺎن‬ ‫از ﺳﻜﻴﻨﻪﻓﺮﻧﮕﻲ وﺣـﺸﺖ ﺑـﻪ دل ﮔﺮﻓﺘـﻪ‪ ،‬ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻫـﻴﭻ ﻋﻨـﻮان ﺣﺎﺿـﺮ‬ ‫ﻧﻴــﺴﺖ ﭘــﺎي در ﺑــﺎغ ﺑﮕــﺬارد‪ .‬ﺧــﺼﻮﺻﺎً ﻛــﻪ ﺟﺮﻳــﺎن ﻗﺘــﻞ ﻳــﻚ اﻓــﺴﺮ‬ ‫ارﺗــﺶ ﺷﺎﻫﻨــﺸﺎﻫﻲ ﻫــﻢ در اﻳــﻦ ﻣﺤــﻞ ﺑــﻪ ﺻــﻮرت ﻏﻴﺮﻣــﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑــﻪ‬ ‫وي اﺑﻼغ ﺷﺪه‪ .‬در ﻧﺘﻴﺠـﻪ‪ ،‬ﺑـﺎ ﺧـﻮد ﻋﻬـﺪ ﻛـﺮده ﻛـﻪ دﻳﮕـﺮ در اﻳـﻦ‬

‫‪237‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺑــﺎغ آﻓﺘــﺎﺑﻲ ﻧــﺸﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﻴﻜــﻪ از ﻛﻼﻧﺘــﺮي ﺑــﺎ او ﺗﻤــﺎس ﻣــﻲﮔﻴﺮﻧــﺪ‬ ‫ﺟــﻮاب ﻣــﻲدﻫــﺪ‪» ،‬ﺟﻨــﺎب ﺳــﺘﻮان‪ ،‬ﺳــﺮم ﺧﻴﻠــﻲ ﺷــﻠﻮﻏﻪ‪ .‬ﻗــﺪم ﺑــﻪ‬ ‫ﻗــﺪم در ﺗﻌﻘﻴــﺐ آدﻣﺨــﻮاراﻧﻲ ﻫــﺴﺘﻢ ﻛــﻪ ﺟﺪﻳــﺪاً در ﻛــﻮهﻫــﺎي‬ ‫اﻃــﺮاف ﻻﻫﻴﺠــﺎن ﭘﻴــﺪا ﺷــﺪهاﻧــﺪ!« و ﭘــﺲ از ﭘﺎﻳــﺎن ﺗﻤــﺎس ﺗﻠﻔﻨــﻲ ﺑــﺎ‬ ‫ﻛﻼﻧﺘﺮي‪ ،‬روي ﺑﻪ ﺳﺮﮔﺮوﻫﺒﺎن ﻛﺮده‪ ،‬ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ ﺑــﺮار ﮔــﻮش ﺑــﺪه ﻫــﺎ! ﻣــﻦ ﻣــﻲداﻧــﺴﺘﻢ اﻳــﻦ ﻧﻤﺎﻳﻨــﺪة ﻣﺠﻠــﺲ‬ ‫ﻛﻤﻮﻧﻴــﺴﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻴــﻪ‪ .‬آن ﻃــﺮفﻫــﺎ ﭘﻴــﺪات ﻧــﺸﻪ ﻛــﻪ ﮔﺮﻓﺘــﺎر‬ ‫ﻣﻲﺷﻲ! ﻣﺮدهﺷﻮر ﻫﺮ ﭼﻲ ﻣﺠﻠﺴﻪ ﺑﺒﺮن ﺑﺎ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪهﻫﺎش!‬ ‫ـ ـ ﺳــﺮﻛﺎر ﺧﻴــﺎلﺗــﻮن ﺗﺨــﺖ ﺑﺎﺷــﻪ‪ .‬ﺷــﻤﺎ از اﻳــﻦ ﺑــﺎغ ﺧــﻮشﺗــﺎن‬ ‫ﻣــــﻲآﻣــــﺪ‪ ،‬ﻣــــﻦ از روز اول از اﻳــــﻦ ﺑــــﺎغ و آن در آﻫﻨــــﻲ و‬ ‫دﻛﺘﺮﻫﺎش و ﺧﺼﻮﺻﺎً دﻳﻮاﻧﻪﻫﺎش ﺑﺪم ﻣﻲآﻣﺪ‪.‬‬ ‫ﺟــﺴﺪ ﺗﻜــﻪﺗﻜــﻪ ﺷــﺪة رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ و اﺟــﺴﺎد دﻳﻮاﻧﮕــﺎﻧﻲ ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﺿــﺮب‬ ‫ﮔﻠﻮﻟــﻪ از ﭘــﺎي در آﻣــﺪهاﻧــﺪ ﺳــﺎﻋﺎت دراز در اﺗــﺎق ﺗــﻪ ﺑــﺎغ روي‬ ‫زﻣـــﻴﻦ رﻫـــﺎ ﺷـــﺪه‪ ،‬ﻛـــﺴﻲ ﻫـــﻢ ﺑـــﻪ آن ﻛﻮﭼـــﻚﺗـــﺮﻳﻦ ﺗـــﻮﺟﻬﻲ‬ ‫ﻧﻤــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ و دﻳﮕــﺮ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﻛﺎرﻫــﺎي ﻣﻬــﻢﺗــﺮي‬ ‫دارﻧﺪ‪ .‬در ﺻـﺤﻦ ﺑـﺎغ ﻧﻤـﺎز ﺟﻤﺎﻋـﺖ اﻗﺎﻣـﻪ ﻣـﻲﻛﻨﻨـﺪ؛ ﺧﻄﺒـﻪﻫـﺎي‬ ‫دﻳﻨــﻲ را ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻣــﻲﺧﻮاﻧــﺪ؛ ﭘــﻴﺶﺧﻄﺒــﻪﻫــﺎي ﻓﺮﻫﻨﮕــﻲ را ﻫــﻢ‬ ‫اﺣﻤﺪ ﺟﻮنﺟـﻮﻧﻲ ﻗﺮاﺋـﺖ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪ .‬ﭘـﺴﺮ ﺻـﺎﺣﺐ ﻫﺘـﻞ ﺷـﻬﺮ دﻳﮕـﺮ‬ ‫ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑـﻪ ﻋـﻀﻮي ﻣﻬـﻢ از ﺷـﻮراي اﻧﻘـﻼب دﻳﻮاﻧـﻪﺧﺎﻧـﻪ ﺷـﺪه‪ .‬ﺑﻌـﺪ‬ ‫ﻫــﻢ ﻫﻤﮕــﻲ ﺑــﻪ رﻳﺎﺳــﺖ اﺣﻤــﺪ ﺟــﻮنﺟــﻮﻧﻲ ﺑــﻪ ﻣــﺴﺎﺋﻞ ﻓﺮﻫﻨﮕــﻲ‪،‬‬

‫‪238‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺣﺠــﺎب زﻧــﺎن و ﻣﺠــﺎزات ﺑــﺪﺣﺠﺎبﻫــﺎ ﻣـﺸﻐﻮل ﻣــﻲﺷــﻮﻧﺪ‪ .‬ﭘــﺲ از‬ ‫ﺻــﺮف ﻏــﺬا‪ ،‬دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﭘــﺸﺖ ﺳــﺮ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﺻــﻒ ﻣــﻲﻛــﺸﻨﺪ‪،‬‬ ‫ﺗــــﺎ او ﻧــــﺴﺨﻪﺷــــﺎن را در داروﺧﺎﻧــــﺔ ﺑﻴﻤﺎرﺳــــﺘﺎن ﺑﭙﻴﭽــــﺪ و در‬ ‫اﺧﺘﻴﺎرﺷــﺎن ﻗــﺮار دﻫ ـﺪ‪ .‬از ﻧﻈــﺮ اﻫــﺎﻟﻲ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن در اﻳــﻦ ﺑــﺎغ ﻫــﻴﭻ‬ ‫اﺗﻔﺎق ﻣﻬﻤﻲ ﺑﻪ وﻗﻮع ﻧﭙﻴﻮﺳﺘﻪ‪.‬‬ ‫از ﺳــﻮي دﻳﮕــﺮ‪ ،‬دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﻛــﻪ ﻣــﺪتﻫــﺎ ﺑــﻮد ﺑــﻪ دﻟﻴــﻞ ﺣــﻀﻮر‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺟــﺮأت ﻧﻤــﻲﻛــﺮد ﺑــﺮاي ﺧــﻮاب ﺑــﻪ اﺗــﺎقاش در‬ ‫ﻫﺘـــﻞ ﺑـــﺮود‪ ،‬ﭼﻨـــﺪ روزي در ﺑﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن ﻣـــﻲﺧﻮاﺑﻴـــﺪ‪ .‬وﻟـــﻲ از‬ ‫روزي ﻛــﻪ دﻛﺘــﺮ ﺳﻠﺤــﺸﻮر ﻓــﻮت ﻛــﺮد‪ ،‬ﺑــﺎ اﺳــﺘﻔﺎده از ﻣﻮﺿــﻊ‬ ‫ﺟﺪﻳﺪ ﺧـﻮد ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان رﺋـﻴﺲ ﺗﻴﻤﺎرﺳـﺘﺎن‪ ،‬ﺷـﺐﻫـﺎ در ﺧﺎﻧـﺔ رﺋـﻴﺲ‬ ‫ﻣﺘــﻮﻓﻲ ﻣــﻲﺧﻮاﺑــﺪ‪ .‬ﺷــﺐ ﭘــﻴﺶ ﻧﻴــﺰ از آﻧﺠــﺎ ﻛــﻪ ﻧﻤــﻲﺧﻮاﺳــﺖ‬ ‫ﺷﺮﻳﻚ ﺟﺮم دﻳﻮاﻧﮕـﺎن ﺑـﻪ ﺷـﻤﺎر آﻳـﺪ‪ ،‬ﺗﺮﺗﻴﺒـﻲ داد ﺗـﺎ ﺑـﻪ ﺑﻬﺎﻧـﻪﻫـﺎي‬ ‫ﻣﺨﺘﻠــﻒ ﺣــﺎجﺑــﺎﻻ‪ ،‬ﻣــﺴﺘﺨﺪم رﺋــﻴﺲ ﺳــﺎﺑﻖ ﺑــﻪ ﻋﻨــﻮان ﺷــﺎﻫﺪ ﺗﻤــﺎم‬ ‫ﺷــﺐ در ﺧﺎﻧــﻪ ﭘــﻴﺶ او ﺑﻤﺎﻧـﺪ‪ .‬ﺑــﺎ اﻳــﻦ وﺟــﻮد ﺧــﻮاب ﺑــﻪ ﭼــﺸﻢاش‬ ‫ﻧﻤﻲآﻣـﺪ‪ .‬ﺑـﺎ ﺷـﻨﺎﺧﺘﻲ ﻛـﻪ از وﺿـﻌﻴﺖ رواﻧـﻲ ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ داﺷـﺖ‪،‬‬ ‫رﺧـــﺪادﻫﺎ را ﻣـــﻲﺗﻮاﻧـــﺴﺖ از ﭘـــﻴﺶ ﺣـــﺪس ﺑﺰﻧـ ـﺪ‪ .‬دم ﺻـــﺒﺢ در‬ ‫ﺣﺎﻟﻴﻜـﻪ از ﺷـﺪت ﺧــﻮاب ﺑـﻪ ﺳـﺮ ﮔﻴﺠــﻪ اﻓﺘـﺎده ﺑـﻮد ﺑــﺎ ﺧـﻮد ﮔﻔــﺖ‪،‬‬ ‫»ﭘﻴــﺮوزي اردوﮔــﺎه ﺷــﺮق ﺑــﺮ اﻣﭙﺮﻳﺎﻟﻴــﺴﻢ ﻏــﺮب ﻣﻔــﺖ و ﻣﺠــﺎﻧﻲ ﻛــﻪ‬ ‫ﺑـﻪ دﺳــﺖ ﻧﻤـﻲآﻳــﺪ؛ ﺑﺎﻳـﺪ ﻓــﺪاﻛﺎري ﻛـﺮد!« و اﻳــﻦ ﺟﻤﻠـﺔ ﺟــﺎدوﺋﻲ‬ ‫ﻛــﺎﻓﻲ ﺑــﻮد ﺗــﺎ ﭼــﺸﻤﺎناش را ﺳــﻨﮕﻴﻦ ﻛــﺮده‪ ،‬ﺑــﻪ ﺧــﻮاب ﻋﻤﻴﻘــﻲ‬ ‫ﻓﺮو ﺑﺮود‪ .‬ﺳﺎﻋﺖ ده ﺻﺒﺢ ﻣﺴﺘﺨﺪم ﺑﻪ در اﺗﺎقاش ﻣﻲﻛﻮﺑﺪ‪.‬‬

‫‪239‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ آﻗﺎي دﻛﺘﺮ! آﻗﺎي دﻛﺘﺮ! ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻴﻦ! از ﻛﻼﻧﺘﺮي آﻣﺪهاﻧﺪ‪.‬‬ ‫دﻛﺘـــﺮ ﺳـــﺮﻓﺮاز در ﺣﺎﻟـــﺖ ﺧـــﻮاب و ﺑﻴـــﺪاري ﭼـــﺸﻢﻫـــﺎياش را‬ ‫ﻣــﻲﻣﺎﻟــﺪ؛ ﺑﻠﻨــﺪ ﺷــﺪه از اﺗــﺎق ﺧــﺎرج ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬و در اﺗــﺎق ﻧــﺸﻴﻤﻦ‬ ‫در ﭼﻨــﺪ ﮔــﺎﻣﻲ ﺑــﺴﺎط ﺗﺮﻳــﺎك رﺋــﻴﺲ ﭘﻴــﺸﻴﻦ ﻛــﻪ ﻫﻨــﻮز روي ﻓــﺮش‬ ‫وﻟــﻮ ﺑــﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧــﺪه‪ ،‬ﺑــﺎ ﻳــﻚ اﻓــﺴﺮ آﮔــﺎﻫﻲ ﺳــﻴﻨﻪ ﺑــﻪ ﺳــﻴﻨﻪ ﻣــﻲﺷــﻮد‪.‬‬ ‫ﻣــﺄﻣﻮر آﮔــﺎﻫﻲ در ﺣﺎﻟﻴﻜــﻪ ﺑــﺎ ﻛﻨﺠﻜــﺎوي ﺑــﻪ ﺑــﺴﺎط ﺗﺮﻳــﺎك و ﻣﻨﻘــﻞ‬ ‫و ﺳﻴﺦ و ﺳﻪﭘﺎﻳﻪ زل زده ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ دﻛﺘﺮ ﺳﺮﻓﺮاز‪ ،‬ﺷﻤﺎ رﺋﻴﺲ ﻣﺴﺌﻮل ﺗﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻫﺴﺘﻴﺪ؟!‬ ‫ـــ ﺑﻠـــﻪ ﺳـــﺮﻛﺎر! ﻓﻌـ ـﻼً ﻣـــﻦ ﻣـــﺴﺌﻮﻟﻢ ﺗـــﺎ از ﻣﺮﻛـــﺰ ﻳـــﻚ دﻛﺘـــﺮ‬ ‫رواﻧﭙﺰﺷﻚ ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺳــﺮﻓﺮاز ﻛــﻪ ﻣﺘﻮﺟــﻪ ﻧﮕــﺎهﻫــﺎي ﭘﺮﺳــﺶﮔــﺮ اﻓــﺴﺮ آﮔــﺎﻫﻲ ﺷــﺪه‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﺴﺎط وﺳـﻂ اﺗـﺎق ﻣـﺎل رﺋـﻴﺲ ﺳـﺎﺑﻖ اﺳـﺖ‪ .‬ﺧـﺪا ﺑﻴـﺎﻣﺮز ﻋﻤـﺮش‬ ‫را ﺑــﻪ ﺷــﻤﺎ داد؛ ﻫﻨــﻮز ﻣــﺴﺘﺨﺪم ﻓﺮﺻــﺖ ﻧﻜــﺮده اﻳﻨﺠــﺎ را ﺗﻤﻴــﺰ‬ ‫ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫‪240‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫اﻓــﺴﺮ ﻧﮕــﺎﻫﻲ ﺑــﻪ ﺑــﺴﺎط ﻛــﺮده‪ ،‬روي ﺑــﻪ ﻣــﺴﺘﺨﺪم ﻣــﻲﻛﻨــﺪ و‬ ‫ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ اﻳﻦﻫﺎ را ﺑﻴﺎﻧﺪازﻳﺪ ﺗﻮي آﺷﻐﺎﻟﺪاﻧﻲ!‬ ‫ـ ﭼﺸﻢ ﺟﻨﺎب ﺳﺮﻫﻨﮓ!‬ ‫ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ ﺻﺒﺮ ﻛﻦ ﺑﺒﻴﻨﻢ!‬ ‫اﻓــﺴﺮ ﺧــﻢ ﻣــﻲﺷـﻮد و ﻳــﻚ ﻛﺎﺳــﺔ ﻛﻮﭼــﻚ ﺗﺮﻳــﺎك ﺳــﻨﺎﺗﻮري ﻓــﺮد‬ ‫اﻋــﻼ را از ﻛﻨــﺎر ﻣﻨﻘــﻞ ﺑــﺮداﺷــﺘﻪ‪ ،‬ﻣﺤﺘــﻮاياش را در ﺟﻴــﺐ ﺧــﻮد‬ ‫ﺧــﺎﻟﻲ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬و در ﭘﺎﺳــﺦ ﺑــﻪ ﻧﮕــﺎهﻫــﺎي ﭘﺮﺳــﺶﮔــﺮ دﻛﺘــﺮ‬ ‫ﺳﺮﻓﺮاز و ﻣﺴﺘﺨﺪم ﺧﻨﺪة ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺗﺤﻮﻳﻞ داده و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ اﻳﻦﻫﺎ را ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮرﺗﺠﻠﺴﻪ ﻛﺮد!‬ ‫ﺳﭙﺲ اداﻣﻪ ﻣﻲدﻫﺪ‪:‬‬ ‫ــــ دﻛﺘـــﺮ ﺳـــﺮﻓﺮاز! دﻳـــﺸﺐ در ﺑﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن اﺗﻔﺎﻗـــﺎﺗﻲ اﻓﺘـــﺎده‪،‬‬ ‫ﻫﻤﺴﺎﻳﻪﻫﺎ ﺻﺪاي ﺗﻴﺮاﻧﺪازي و ﻫﻴﺎﻫﻮ ﺷﻨﻴﺪهاﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﻮده؟‬

‫‪241‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺧﺎﻧــﺔ رﺋــﻴﺲ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن دﻳــﻮار ﺑــﻪ دﻳــﻮار ﺑــﺎغ اﺳــﺖ و ﺳــﺮﻓﺮاز‬ ‫ﻣﻲﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﺮاﺣﺖ ﺑﺪاﻧـﺪ ﻛـﻪ ﭼـﻪ ﭘـﻴﺶ آﻣـﺪه‪ .‬ﺑـﻪ ﻫﻤـﻴﻦ دﻟﻴـﻞ ﻧﻴـﺰ‬ ‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻲ دﻟﻮاﭘﺲ از ﻣﺄﻣﻮر آﮔﺎﻫﻲ ﻣﻲﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﻣــﻨﻬﻢ دﻳــﺸﺐ ﺻــﺪاي ﺗﻴــﺮ ﻣــﻲﺷــﻨﻴﺪم و ﻓﺮﻳــﺎد اﷲاﻛﺒــﺮ؛ ﮔﻔــﺘﻢ‬ ‫ﺣﺘﻤﺎً اﻧﻘﻼﺑﻴﻮن ﻫﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬ ‫ـ ـ دﻳﻮاﻧــﻪﻫــﺎ ﺑﻮدﻧــﺪ؛ ﻣﻌﻠــﻮم ﻧﻴــﺴﺖ در اﻳــﻦ ﺑــﺎغ ﭼــﻪ ﺧﺒــﺮ ﺷــﺪه؟‬ ‫ﻣﮕﺮ دﻛﺘﺮ ﻛﺸﻴﻚ و ﻣﺴﺌﻮل ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ؟‬ ‫ﺗﺤﻘﻴﻘــﺎت در ﺑــﺎرة ﺣــﻮادث آن ﺻــﺒﺤﺪم روزﻫــﺎي دراز ﺑــﻪ ﻃــﻮل‬ ‫اﻧﺠﺎﻣﻴــﺪ‪ .‬ﺗﻮﺿــﻴﺤﺎت در ﻣــﻮرد ﺟــﺴﺪ اﻧﺘﺮﻧــﻲ ﻛــﻪ در ﺳــﺮدﺧﺎﻧﺔ‬ ‫ﺗﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن ﺑـــﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧـــﺪه؛ ﺧـــﺮوج ﺗﻤـــﺎﻣﻲ ﻛﺎرﻛﻨـــﺎن ﺑـــﻪ دﻟﻴـــﻞ‬ ‫وﺣـــﺸﺖ از ﻣـــﺮگ ﻫﻤﻜـــﺎر ﻋﺰﻳﺰﺷـــﺎن؛ ﺧـــﺴﺘﮕﻲ ﻣﻔـــﺮط دﻛﺘـــﺮ‬ ‫ﺳ ـﺮﻓﺮاز ﻛــﻪ دﻳﮕــﺮ ﻗــﺎدر ﻧﺒــﻮد ﺑــﻪ ﻛــﺸﻴﻚ اداﻣــﻪ دﻫــﺪ و ﺑــﻪ ﺧﺎﻧــﻪ‬ ‫آﻣــﺪه ﺗــﺎ ﻛﻤــﻲ ﺑﺨﻮاﺑــﺪ‪ ،‬و از ﻫﻤــﻪ ﻣﻬــﻢﺗــﺮ‪ ،‬ﺣﻤﻠــﺔ دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺑــﻪ‬ ‫ﺳــﺮﮔﺮد رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ‪ ،‬و ﺟــﺴﺪ ﭼﻨــﺪﻳﻦ دﻳﻮاﻧــﻪ ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﺿــﺮب ﮔﻠﻮﻟــﺔ‬ ‫اﺳــﻠﺤﺔ وي ﺑــﻪ ﻗﺘــﻞ رﺳــﻴﺪه ﺑﻮدﻧــﺪ‪ ،‬روزﻫــﺎ ﻣﻮﺿــﻮع رﺳــﻴﺪﮔﻲ‬ ‫آﮔــﺎﻫﻲ ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬وﻟــﻲ ﺷــﺮاﻳﻂ ﺳﻴﺎﺳــﻲ ﻛــﺸﻮر ﻧﺎﺑــﺴﺎﻣﺎن اﺳــﺖ‪ ،‬و‬ ‫از ﺳــﻮي دﻳﮕــﺮ ﺣــﺮفﻫــﺎي ﻧــﺎﻣﻔﻬﻮم و ﻣــﺒﻬﻢ ﮔﺮوﻫــﻲ دﻳﻮاﻧــﻪ در‬ ‫ﺑﺮاﺑـــﺮ اﻇﻬـــﺎرات ﻳـــﻚ دﻛﺘـــﺮ رواﻧﭙﺰﺷـــﻚ ﻧﻤـــﻲﺗﻮاﻧـــﺪ از اﻫﻤﻴـــﺖ‬ ‫ﺑﺮﺧــﻮردار ﺷــﻮد‪ .‬ﻧﻬﺎﻳﺘــﺎً آﮔــﺎﻫﻲ ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﻧﺘﻴﺠــﻪ ﻣــﻲرﺳــﺪ ﻛــﻪ‬ ‫دﻳﻮاﻧﮕــﺎن ﺑــﻪ دﻟﻴــﻞ ﻧﺒــﻮد ﺳﺮﭘﺮﺳــﺖ از ﻛــﻮره در رﻓﺘــﻪ و از ﺳــﺮ‬

‫‪242‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺟﻨــﻮن ﺳــﺮﮔﺮد آﮔــﺎﻫﻲ را ﺑــﻪ ﻗﺘــﻞ رﺳــﺎﻧﺪهاﻧــﺪ‪ .‬ﺷــﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﻧﻴــﺰ‬ ‫ﮔﺮوﻫــﻲ از دﻳﻮاﻧﮕــﺎن از ﺟﻤﻠــﻪ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ و اﺣﻤــﺪﺟــﻮنﺟــﻮﻧﻲ را‬ ‫دﺳــﺘﮕﻴﺮ و ﺑــﻪ ﻋﻨــﻮان دﻳﻮاﻧــﺔ ﻣﺠــﺮم و ﺧﻄﺮﻧــﺎك ﺑــﻪ زﻧــﺪان ﺷــﻬﺮ‬ ‫ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻲﻛﻨـﺪ‪ .‬ﺳـﺮوﺗﻪ ﻗـﻀﻴﻪ اﻳﻨﭽﻨـﻴﻦ ﺑـﻪ ﻫـﻢ ﻣـﻲآﻳـﺪ‪ ،‬ﺗـﺎ اﻳﻨﻜـﻪ‪،‬‬ ‫ﭼﻨـــﺪ روز ﭘـــﺲ از ﺗـــﺼﻤﻴﻢ ﻧﻬـــﺎﺋﻲ دادﮔـــﺎه و آﮔـــﺎﻫﻲ‪ ،‬رژﻳـــﻢ‬ ‫ﺳﻠﻄﻨﺘﻲ ﻓﺮوﻣﻲرﻳﺰد‪.‬‬ ‫در زﻧــﺪانﻫــﺎي ﻛــﺸﻮر ﮔــﺸﻮده ﺷــﺪه‪ ،‬ﮔــﺮوه ﮔــﺮوه ﻣﺒــﺎرزان راه‬ ‫آزادي از ﺑﻨــــﺪ رﻫــــﺎ ﺷــــﺪهاﻧــــﺪ‪ ،‬و از آﻧﺠــــﺎ ﻛــــﻪ در ﭘﺮوﻧــــﺪة‬ ‫ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷـﻲ و اﺣﻤـﺪﺟـﻮنﺟـﻮﻧﻲ ﻗﺘـﻞ ﻳـﻚ ﺳـﺮﮔﺮد آﮔـﺎﻫﻲ ﻧﻴـﺰ ﺑـﻪ‬ ‫ﺛﺒــﺖ رﺳــﻴﺪه‪ ،‬اﻳﻨــﺪو ﺳــﺮﻳﻌﺎً در زﻣــﺮة آزادﻳﺨﻮاﻫــﺎن راﺳــﺘﻴﻦ ﻗــﺮار‬ ‫ﻣﻲﮔﻴﺮﻧﺪ‪.‬‬ ‫در ﻓــﺮداي ﻓﺮوﭘﺎﺷــﻲ رژﻳــﻢ‪ ،‬دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﻛــﻪ ﭘــﺲ از واﻗﻌــﺔ ﻗﺘــﻞ‬ ‫رﺷــﻴﺪﻧﻴﺎ ﺧﻴــﺎلاش ﺗــﺎ ﺣــﺪودي از ﻣــﺴﺎﺋﻞ اﻣﻨﻴﺘــﻲ راﺣــﺖ ﺷــﺪه‪ ،‬در‬ ‫ﺑﺎغ ﻗـﺪم ﻣـﻲزﻧـﺪ ﻛـﻪ ﻛـﺴﻲ در را ﻣـﻲﻛﻮﺑـﺪ‪ .‬ﮔﺮوﻫـﻲ از دﻳﻮاﻧﮕـﺎن‬ ‫ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺐ در ﻣﻲدوﻧﺪ‪.‬‬ ‫ـ ﻛﻴﻪ؟! ﻛﻴﻪ؟!‬ ‫از آن ﺳــﻮي در ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲزﻧﻨــﺪ‪» ،‬آﻳــﺖاﷲ دﻛﺘــﺮ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‬ ‫دﻳﻠﻤﻘﺎﻧﻲ ﻧﺠﻔﻲ ﺗﺸﺮﻳﻒ آوردهاﻧﺪ!«‬

‫‪243‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺮﻓﺮاز ﺑــﺎ ﺗﻌﺠــﺐ دﺳــﺘﻪﻛﻠﻴــﺪ را ﺑﺮداﺷــﺘﻪ و در را ﺑــﺎز ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﺗــﺎ‬ ‫ﺑﺒﻴﻨﺪ اﻳـﻦ آﻳـﺖاﷲ ﻛﻴـﺴﺖ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﺳـﺮاغﺷـﺎن آﻣـﺪه‪ .‬در آﺳـﺘﺎﻧﺔ در‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ را ﻣــﻲﺑﻴﻨــﺪ ﻛــﻪ ﺑــﺎ ﻟﺒــﺎس روﺣﺎﻧﻴــﺖ و ﻋﻤﺎﻣــﻪ و ﻧﻌﻠــﻴﻦ و‬ ‫ﻳــﻚ رﻳــﺸﻲ ﺗــﻮﭘﻲ ﺳــﭙﻴﺪرﻧﮓ زل زده و ﺑــﻪ او ﻧﮕــﺎه ﻣــﻲﻛﻨــﺪ! ﺑــﺎ‬ ‫ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻫﻴﺒـﺖ ﺑﺎﻏﺒـﺎنﺑﺎﺷـﻲ ﺧﻴـﺮه ﻣﺎﻧـﺪه ﻛـﻪ ﻧﺎﮔﻬـﺎن ﻓـﺮد دﻳﮕـﺮي‬ ‫ﻛــﻪ او ﻧﻴــﺰ رﻳــﺸﻲ ﺑﻠﻨــﺪ از ﭼﺎﻧــﻪاش آوﻳــﺰان ﺷــﺪه‪ ،‬و ﻟﺒــﺎس ﻧﻈــﺎﻣﻲ‬ ‫ﺑــﺮ ﺗــﻦ دارد ﻓﺮﻳــﺎد ﻣــﻲزﻧــﺪ‪» ،‬ﺑــﻪ دﺳــﺘﻮر دادﮔــﺎه اﻧﻘــﻼب ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن‬ ‫ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﻣــﺼﺎدره ﺷــﺪه اﺳــﺖ‪ «.‬ﻣــﺮد ﺟــﻮان ﻛــﻪ ﻣــﺴﻠﺢ ﺑــﻪ ﻳــﻚ‬ ‫ﻛﻼﺷــﻨﻴﻜﻒ اﺳــﺖ‪ ،‬ﺳــﻜﺮﻣﻪﻫــﺎياش را ﺳــﺨﺖ در ﻫــﻢ ﻛــﺸﻴﺪه و‬ ‫ﻫﻨﮕــﺎم ﺳــﺨﻦ ﮔﻔــﺘﻦ ﺧﻴﻠــﻲ ﻫــﺎرتوﭘــﻮرت ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬و ﺑــﻪ ﻫﻤــﻪ‬ ‫ﻓﺮﻣﺎن ﻣﻲدﻫـﺪ‪ .‬دﻛﺘـﺮ ﺳـﺮﻓﺮاز ﺑـﻲﺣﺮﻛـﺖ اﻳـﺴﺘﺎده‪ ،‬ﻗـﺎدر ﻧﻴـﺴﺖ‬ ‫ﺟﻤﻠــﻪاي ﺑــﺮ زﺑــﺎن آورد‪ .‬ﭘــﺲ از ﮔﺬﺷــﺖ ﭼﻨــﺪ ﻟﺤﻈــﻪ ﻣﺘﻮﺟــﻪ‬ ‫ﭘﺎﭼــﻪﻫــﺎي ﻛﻮﺗــﺎه ﺷــﻠﻮار ﻣــﺮد ﺟــﻮان ﻣــﻲﺷــﻮد و ﺟــﻮرابﻫــﺎي‬ ‫ﻗﺮﻣــﺰش ﻧﻈــﺮ او را ﺟﻠــﺐ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ .‬وي ﻛــﺴﻲ ﻧﻴــﺴﺖ ﺟــﺰ ﻫﻤــﺎن‬ ‫اﺣﻤــﺪ ﺟــﻮنﺟــﻮﻧﻲ‪ ،‬ﭘــﺴﺮ ﻫﺘــﻞدار ﺷــﻬﺮ! اﺣﻤــﺪ ﺟــﻮنﺟــﻮﻧﻲ ﻛــﻪ‬ ‫ﻧﮕﺎهﻫﺎي ﺗﻨﺪ ﺳﺮﻓﺮاز ﻋﺼﺒﻲاش ﻛﺮده‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﻣﻲﭘﺮﺳﺪ‪:‬‬ ‫ـــ در اﻳــﻦ ﻣﺤــﻞ ﺷــﻌﺎﺋﺮ اﺳــﻼﻣﻲ را رﻋﺎﻳــﺖ ﻣــﻲﻛﻨﻴــﺪ؟ ﻧﻤــﺎز‪،‬‬ ‫ﺣﺠﺎب‪ ،‬روزه‪ ،‬ﻗﺮآﺋﺖ آﻳﺎت ﻗﺮآن‪ ،‬اذان‪... ،‬‬ ‫دﻛﺘــﺮ ﺳــﺮﻓﺮاز ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن اﻇﻬــﺎرات ﺟﻮاﻧــﻚ ﻟﺒﺨﻨ ـﺪي ﺑــﺮ ﻟﺒــﺎناش‬ ‫ﻣـــﻲدود‪ ،‬وﻟـــﻲ آﻧــﺎً ﻣﺘﻮﺟـــﻪ وﺿـــﻌﻴﺖ ﺑﺤﺮاﻧـــﻲ ﺷـــﺪه‪ ،‬ﻫﻤﭽـــﻮن‬

‫‪244‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫اﺣﻤﺪﺟـﻮنﺟـﻮﻧﻲ ﺳـﻜﺮﻣﻪﻫـﺎياش را در ﻫـﻢ ﻓـﺮو ﻣـﻲﺑـﺮد‪ ،‬ﺳـﺨﻦ‬ ‫وي را ﻗﻄﻊ ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ــ ﺑــﺮادر! اﻳــﻦ ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن اﻧﻘﻼﺑــﻲﺗــﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄــﺔ ﻛــﺸﻮر اﺳــﻼم اﺳــﺖ‪،‬‬ ‫از ﻫﻤــﻴﻦ ﻣﻜــﺎن ﺑــﻮد ﻛــﻪ ﺣــﻀﺮت آﻳــﺖاﷲ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ دﻳﻠﻤﻘــﺎﻧﻲ‬ ‫ﻧﺠﻔــﻲ ﺧــﻂ اﺳــﻼم راﺳــﺘﻴﻦ را ﺗﺮﺳــﻴﻢ ﻓﺮﻣﻮدﻧــﺪ‪ .‬ﻫﻤــﻪ ﭼﻴــﺰ در اﻳــﻦ‬ ‫ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺑــﺮ اﺳــﺎس دﻳــﻦ ﻣﺒــﻴﻦ اﺳــﻼم‪ ،‬و ﻣــﺬﻫﺐ ﺑــﺮ ﺣــﻖ ﺷــﻴﻌﺔ‬ ‫اﺛﻨﻲﻋﺸﺮي ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﭘــﺲ از اﻳــﻦ اﻇﻬــﺎرات ﺳــﺮﻓﺮاز دﺳــﺖ ﺑــﻪ ﺳــﻮي ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ دراز‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪ ،‬و ﻣﻨﺘﻈــﺮ ﻣــﻲﻣﺎﻧــﺪ ﺗــﺎ ﻟﺒﺨﻨــﺪ رﺿــﺎﻳﺖ ﺑــﺮ ﻟﺒــﺎن وي ﻇــﺎﻫﺮ‬ ‫ﺷــﻮد‪ .‬اﻧﺘﻈــﺎري ﻛــﻪ آﻧﻘــﺪرﻫﺎ ﻃــﻮل ﻧﻤــﻲﻛــﺸﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ در‬ ‫ﺣــﺎﻟﻲ ﻛــﻪ اورادي ﻋﺠﻴــﺐ و ﻏﺮﻳــﺐ زﻳــﺮ ﻟــﺐ ﻏﺮﻏــﺮه ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﻛﻨﺎرة ﻋﺒـﺎياش را ﺑـﺎﻻ ﺑـﺮده‪ ،‬ﻋـﻴﻦ ﻣﻠﻜـﺔ ﺻـﺒﺎ ﺑـﺎ ﻋـﺸﻮه و ﻧـﺎز ﭘـﺎي‬ ‫ﺑــﻪ درون ﺑــﺎغ ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﻣــﻲﮔــﺬارد‪ .‬ﻫﻤﺮاﻫــﺎن وي ﻧﻴــﺰ ﻛــﻪ ﻫﻤــﻪ‬ ‫ﻣﺴﻠﺢاﻧﺪ ﺑﻪ او ﺗﺄﺳﻲ ﻛﺮده و ﺑﻪ درون ﻣﻲآﻳﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻫﻤــﺎن روز ﺗــﺎﺑﻠﻮي ﺑﺰرﮔــﻲ ﺑــﺮ ﺳــﺮ در ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﻧــﺼﺐ ﻣــﻲﺷــﻮد‪،‬‬ ‫و روي آن ﺑــﻪ ﺧــﻂ ﻧــﺴﺘﻌﻠﻴﻖ زﻳﺒــﺎ ﻣــﻲﻧﻮﻳــﺴﻨﺪ‪ :‬ﺑﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن دﻛﺘــﺮ‬ ‫آﻳــﺖاﷲ ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ‪ .‬وﻟــﻲ در ﻧــﻴﻢﻧﮕــﺎهﻫــﺎﺋﻲ ﻛــﻪ آﻧــﺮوز ﺑــﻴﻦ‬ ‫ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ و ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ردوﺑــﺪل ﻣــﻲﺷــﻮد‪ ،‬ﻫــﺰاران راز ﻣﮕــﻮ‬ ‫ﭘﻨﻬــﺎن ﺷــﺪه‪ .‬دﻛﺘﺮﺳــﺮﻓﺮاز ﻛــﻪ دﻳﮕــﺮ ﻣــﻮي ﺷــﻘﻴﻘﻪﻫ ـﺎياش ﻫــﻢ ﺑــﻪ‬

‫‪245‬‬

‫‪.‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﺳـــﭙﻴﺪي ﮔﺮاﺋﻴـــﺪه‪ ،‬ﻗﺒـــﻮل ﻣـــﻲﻛﻨـــﺪ ﻛـــﻪ ﺗـــﺎ رﺳـــﻴﺪن ﺧﺒـــﺮي‬ ‫ﺳﺮﻧﻮﺷــــﺖﺳــــﺎز از اردوﮔــــﺎه ﺷــــﺮق‪ ،‬ﺑــــﻪ ﻋﻨــــﻮان زﻳﺮدﺳــــﺖ‬ ‫ﺑﺎﻏﺒـــﺎنﺑﺎﺷـــﻲ در ﻫﻤـــﺎن ﺗﻴﻤﺎرﺳـــﺘﺎن ﻣـــﺸﻐﻮل ﺑـــﻪ ﻛـــﺎر ﺑﺎﺷـــﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﺎﻏﺒــﺎنﺑﺎﺷــﻲ ﻧﻴــﺰ ﻋﻠﻴــﺮﻏﻢ اﻫــﻦوﺗﻠــﭗﻫــﺎي ﻓﻘﻬــﻲ ﺧﻴﻠــﻲ ﺧــﻮب‬ ‫ﻣـــﻲداﻧـــﺪ ﻛـــﻪ از ﭘﺰﺷـــﻜﻲ ﺳﺮرﺷـــﺘﻪاي ﻧـــﺪارد‪ ،‬در ﻧﺘﻴﺠـــﻪ ﻗﺒـــﻮل‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ ﻛــﻪ ﻋﻠــﻲﺗﺮﻛــﻪ ﻫﻤﺎﻧﺠــﺎ ﺑﻤﺎﻧــﺪ‪ .‬ﭼــﺮا ﻛــﻪ ﻓﻘــﻂ از ﻃﺮﻳــﻖ او‬ ‫ﻣ ـﻲﺗﻮاﻧ ـﺪ ﻣﻮﻗﻌﻴــﺖاش را در ﺗﻴﻤﺎرﺳــﺘﺎن ﺣﻔــﻆ ﻛﻨــﺪ‪ .‬از اﻳﻨــﺮو ﺑــﻴﻦ‬ ‫اﻳﻨــﺪو ارﺗﺒــﺎﻃﻲ ﻋﻤﻴــﻖ و ﻏﻴﺮﻗﺎﺑــﻞ ﮔﺴــﺴﺖ ﺑــﻪ وﺟــﻮد ﻣــﻲآﻳــﺪ؛ ﻫــﺮ‬ ‫دو ﺑـــﻪ وﺟـــﻮد ﻳﻜـــﺪﻳﮕﺮ ﻧﻴﺎزﻣﻨـــﺪ ﺷـــﺪهاﻧـــﺪ‪ .‬ﺳـــﺮﻓﺮاز ﻣـــﻲﺗﻮاﻧـــﺪ‬ ‫ﻫﻤﭽﻨــــﺎن در اﻧﺘﻈـــﺎر ﭘﺎﺳــــﺦ اردوﮔــــﺎه ﺷــــﺮق ﺑــــﺎﻗﻲ ﺑﻤﺎﻧــــﺪ‪ ،‬و‬ ‫ﺑﺎﻏﺒﺎنﺑﺎﺷـﻲ ﻧﻴـﺰ دم را ﻏﻨﻴﻤـﺖ ﺷـﻤﺎرد و ﻓﺮﺻـﺘﻲ را ﻛـﻪ ﭘـﻴﺶ آﻣـﺪه‬ ‫از دﺳﺖ ﻧﺪﻫﺪ‪.‬‬ ‫***‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﭘــﺲ از ﭼﻨــﺪ روز ﺟﺮاﺣــﺎتاش اﻟﺘﻴــﺎم ﻧــﺴﺒﻲ ﻣــﻲﻳﺎﺑــﺪ‪،‬‬ ‫و ﺑــﺎ ﮔﻮﻧــﻪﻫــﺎي ﻣﺘــﻮرم و ﻛﻠــﺔ ﺑﺎﻧــﺪﭘﻴﭽﻲ ﺷــﺪه از درﻣﺎﻧﮕــﺎه ﻣــﺮﺧﺺ‬ ‫ﻣﻲﺷـﻮد‪ .‬ﭘـﺲ از ﻛﺘـﻚ ﻣﻔـﺼﻠﻲ ﻛـﻪ در ﻣـﺴﺠﺪ ﻧـﻮشﺟـﺎن ﻛـﺮده‬ ‫ﺑﻮد ﺑﻪ اﻳـﻦ ﻧﺘﻴﺠـﻪ رﺳـﻴﺪ ﻛـﻪ ﺑﻬﺘـﺮ اﺳـﺖ دﻳﮕـﺮ ﺣﺮﻓـﻲ از ﻧﻤﺎﻳﻨـﺪﮔﻲ‬ ‫ﻣﺠﻠــﺲ و ﻗــﻮاﻧﻴﻦ و ﺣﻘــﻮق ﻓــﺮدي و اﻳــﻦ ﺟــﻮر ﭼﻴﺰﻫــﺎ ﻧﺰﻧــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ‬ ‫دﻛﺘﺮﻫــﺎ و ﭘﺮﺳــﺘﺎرﻫﺎ ﻫــﻢ دﻳﮕــﺮ ﺣــﺮف ﻧﻤــﻲزد‪ ،‬ﺧــﻮدش را ﺑــﻪ‬ ‫ﻻﻟــﻲ و ﻛــﺮي زده ﺑــﻮد‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮدش ﮔﻔــﺖ‪» ،‬اﻳﻨﺠــﻮري ﺑﻬﺘــﺮه! ﻣــﻦ‬ ‫ﻣـﻲﻓﻬﻤــﻢ اﻳــﻦﻫــﺎ ﭼـﻪ ﻣــﻲﮔﻮﻳﻨــﺪ‪ ،‬آنﻫــﺎ ﻫـﻢ ﻧﻤــﻲﻓﻬﻤﻨــﺪ ﻣــﻦ ﭼـﻲ‬

‫‪246‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﻓﻜـــﺮ ﻣـــﻲﻛـــﻨﻢ!« ﻫﻨﮕـــﺎم ﻣﺮﺧـــﺼﻲ از درﻣﺎﻧﮕـــﺎه‪ ،‬ﻣـــﺪﻳﺮﻳﺖ از او‬ ‫ﭘــﻮﻟﻲ ﻧﮕﺮﻓــﺖ‪ .‬ﭼﻨــﺪﺗﺎ رﻳــﺸﻮ ﻛــﻪ دم در ﺑــﺎ ﺗﻔﻨــﮓﻫــﺎي آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻲ‬ ‫ﻧﺸـــﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧـــﺪ‪ ،‬ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را در زﻣـــﺮة ﻣﺴﺘﻌـــﻀﻔﻴﻦ ﺑـــﻪ ﺷـــﻤﺎر‬ ‫آورده ﺧﻴﻠـــﻲ ﺑـــﺮ وي ﻣﻨـــﺖ ﮔﺬاردﻧـــﺪ! ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑـــﺎ ﻫﻤـــﺎن‬ ‫ﻟﺒـــﺎسﻫـــﺎي ﻫﺰاروﺻـــﻠﻪ و دﻣﭙـــﺎﺋﻲ ﭘﻼﺳـــﺘﻴﻜﻲ ﻛـــﻪ ﻫﺪﻳـــﺔ دﻛﺘـــﺮ‬ ‫ﺳــﺮﻓﺮاز ﺑــﻮد از درﻣﺎﻧﮕــﺎه ﺧــﺎرج ﺷــﺪ و ﻣــﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑــﻪ ﺳــﻮي ﺧﺎﻧــﻪ‬ ‫ﺷــﺘﺎﻓﺖ‪ .‬در راه ﺑــﻪ ﺗــﺪرﻳﺞ ﻣﺘﻮﺟــﻪ ﺷــﺪ ﻛــﻪ ﺣــﺮفﻫــﺎي دﻛﺘﺮﻫــﺎ و‬ ‫ﭘﺮﺳــﺘﺎرﻫﺎ درﺳــﺖ ﺑــﻮده؛ رژﻳــﻢ ﺳــﻘﻮط ﻛــﺮده‪ ،‬رژﻳﻤــﻲ ﻫــﻢ ﺳــﺮ‬ ‫ﻛــﺎر آﻣــﺪه ﻛــﻪ اﺣــﺪي از آن ﭼﻴــﺰي ﻧﻤــﻲﻓﻬﻤــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﮔﻔــﺖ‪،‬‬ ‫»ﺑـــﺎﻻﺧﺮه اﻳـــﻦ ﺳـــﺎواﻛﻲﻫـــﺎ ﻛﺎرﺷـــﺎن را ﻛﺮدﻧـــﺪ! ﺧﺮﺗـــﻮﺧﺮ راه‬ ‫اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﻣﻤﻠﻜﺖ را ﺑﻪ ﻛﺜﺎﻓﺖ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ!«‬ ‫ﺳﺎﻋﺖﻫﺎ ﻃـﻮل ﻛـﺸﻴﺪ ﺗـﺎ از درﻣﺎﻧﮕـﺎه ﺑـﻪ ﺣـﻮاﻟﻲ ﺧﺎﻧـﺔ ﺧـﻮد رﺳـﻴﺪ‪.‬‬ ‫وﻟـــﻲ در ﻛﻤـــﺎل ﺗﻌﺠـــﺐ ﻫـــﺮ ﭼـــﻪ ﻣـــﻲﮔـــﺸﺖ ﺧﺎﻧـــﻪاش را در آن‬ ‫ﻛﻮﭼﻪ ﭘﻴـﺪا ﻧﻤـﻲﻛـﺮد‪ .‬ﺧﺎﻧـﺔ ﻫﻤـﺴﺎﻳﻪﻫـﺎ ﻫﻤـﺎنﺟـﺎ ﺑـﻮد‪ ،‬وﻟـﻲ ﺧﺎﻧـﺔ‬ ‫او آﻧﺠــﺎﺋﻲ ﻛــﻪ ﺑﺎﻳــﺪ ﺑﺎﺷــﺪ ﻧﺒــﻮد‪ .‬ﺑــﺎ ﺧــﻮد ﮔﻔــﺖ‪» ،‬ﺟــﻞاﻟﺨــﺎﻟﻖ!‬ ‫ﺧﺎﻧــﻪام ﻏﻴــﺐ ﺷــﺪه!« ﭘــﺲ از ﻣــﺪتﻫــﺎ ﺳــﺮﮔﺮداﻧﻲ در ﻛﻮﭼــﻪﻫــﺎ‬ ‫ﮔﺮﻳﺒﺎن رﻫﮕﺬري را ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺮﺳﻴﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺣﻀﺮت آﻗﺎ! ﺧﺎﻧﺔ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﭼﻲ ﺷﺪه؟!‬ ‫رﻫﮕﺬر ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺳﺮووﺿﻊ او ﻛﺮد و ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫‪247‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـ ـ ﺷــﻤﺎ از ﻣﺴﺘــﻀﻌﻔﻴﻦ ﻫــﺴﺘﻴﺪ ﻛــﻪ ﺳ ـﺮاغ ﺧﺎﻧــﺔ ﺷــﻬﻴﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را‬ ‫ﻣﻲﮔﻴﺮﻳﺪ؟‬ ‫دﻫــﺎن ﺑــﺎز ﻛــﺮد ﻛــﻪ ﺑﮕﻮﻳــﺪ‪» ،‬ﺧــﺪا ﭘــﺪرت را ﺑﻴــﺎﻣﺮزد‪ ،‬ﻣــﺮده ﺷــﻮر‬ ‫ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﺴﺘـﻀﻌﻔﻪ ﺑﺒـﺮن؛ ﻛـﺪام ﺷـﻬﻴﺪ؟ ﻣـﻦ ﺟﻠـﻮي ﺗـﻮ اﻳـﺴﺘﺎدهام!«‬ ‫وﻟــﻲ از وﺣــﺸﺖ ﻛﺘــﻚ ﺧــﻮردن و ﺑــﺴﺘﺮي ﺷــﺪن زﺑــﺎن در ﻛ ـﺎماش‬ ‫ﺧـــﺸﻚ ﺷـــﺪ؛ ﺑـــﺎ ﺧـــﻮد ﮔﻔـــﺖ‪» ،‬ﺑﻴﻜـــﺎري؟! دوﺑـــﺎره ﺑـــﺴﺎط‬ ‫ﻛﺘﻚﻛﺎري و درﻣﺎﻧﮕﺎه ﺑﻪ راه ﻣﻲاﻓﺘﺪ!« ﭘﺲ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫ـ ﺑﻠـﻪ! ﻣـﻲدوﻧـﻴﻦ ﻣـﻦ از ﭘﺎﺑﺮﻫﻨـﻪﻫـﺎ ﻫـﺴﺘﻢ؛ ﺑـﻪ دﻧﺒـﺎل ﺧﺎﻧـﺔ ﺷـﻬﻴﺪ‬ ‫ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪم! ﺧﺎﻧﺔ اﻳﻦ ﺷﻬﻴﺪ راه اﻣﺎم ﺣﺴﻴﻦ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟‬ ‫رﻫﮕـــﺬر ﻣـــﺮد ﻣﻴﺎﻧـــﺴﺎﻟﻲ اﺳـــﺖ ﻛـــﻪ ﻣﺘﻤـــﻮل ﺑـــﻪ ﻧﻈـــﺮ ﻣـــﻲآﻳـــﺪ‪.‬‬ ‫ﺑــﺮﺧﻼف ﺑﻘﻴــﺔ اﻓــﺮادي ﻛــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ از ﻣﻴــﺪان راهآﻫــﻦ ﺗــﺎ ﺑــﻪ‬ ‫اﻳﻨﺠــﺎ دﻳــﺪه‪ ،‬ﻟﺒــﺎس ﻣﺮﺗﺒــﻲ ﺑــﺮ ﺗــﻦ دارد‪ ،‬رﻳــﺶﻫــﺎياش را از ﺗــﻪ‬ ‫ﺗﺮاﺷــﻴﺪه و راﻳﺤــﺔ ﺧﻮﺷــﺎﻳﻨﺪ ادوﻛﻠــﻦ ﻓﺮاﻧــﺴﻮياش از ﭼﻨــﺪ ﮔــﺎﻣﻲ‬ ‫ﻣـــﺸﺎم ﺳـــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ را ﻧـــﻮازش ﻣـــﻲدﻫـــﺪ‪ .‬ﻛﻔـــﺶﻫـــﺎي ﺑـــﺮاق و‬ ‫واﻛﺲزدهاي ﺑـﻪ ﭘـﺎي ﻛـﺮده‪ ،‬و ﺑـﺎ ﻃﻤﺄﻧﻴﻨـﻪ ﺳـﺨﻦ ﻣـﻲﮔﻮﻳـﺪ‪ .‬ﻣـﺮد‬ ‫ﻣﻴﺎﻧــﺴﺎل ﺑــﺎ ﺷــﻨﻴﺪن ﺳــﺨﻨﺎن ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺧﺮدﻣﻨﺪاﻧــﻪ ﺳــﺮي ﺗﻜــﺎن‬ ‫داده‪ ،‬ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬

‫‪248‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ـــ وﻗﺘــﻲ ﺟﻨﺎﻳﺘﻜــﺎران ﺳــﺎواك او و ﺧــﺎﻧﻢ و ﻣــﺎدرش را ﺑــﻪ ﻗﺘــﻞ‬ ‫رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪاش را ﻫﻢ ﺳﻮزاﻧﺪﻧﺪ!‬ ‫ـ ﭼﻲ ﻣﻲﮔﻴﻦ آﻗﺎ؟ ﺧﺎﻧﻢ و ﺧﺎﻧﻢ ﺑﺰرگ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪهاﻧﺪ؟‬ ‫ـ ﺑﻠـﻪ آﻗـﺎ! ﺧﻴﻠـﻲ وﻗﺘـﻪ‪ .‬از ﻫﻤـﺎن روزﻫـﺎ ﻫـﻢ اﻧﻘـﻼب ﺑـﻪ راه اوﻓﺘـﺎد‬ ‫دﻳﮕـــﺮ‪ .‬آن ﺷـــﺐ ﻣـــﻦ ﻓﺮﻳــــﺎد زنﻫـــﺎي ﺑﻴﭽـــﺎره را در آﺗــــﺶ‬ ‫ﻣﻲﺷﻨﻴﺪم‪ ،‬وﻟﻲ ﻛﺎري از دﺳﺘﻢ ﺑﺮﻧﻤﻲآﻣﺪ‪ .‬ﺑﻴﭽﺎره ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ!‬ ‫ﻣــﺮد ﻣﻴﺎﻧــﺴﺎل ﭘﻮزﺧﻨــﺪ ﺗﻠﺨــﻲ زد و ﺑــﺎ دﺳــﺖ ﺑــﻪ ﺗــﺎﺑﻠﻮﺋﻲ ﻛــﻪ ﭘــﺸﺖ‬ ‫ﺳﺮ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺑﻪ دﻳﻮار ﻧﺼﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد اﺷﺎره ﻛﺮد و اداﻣﻪ داد‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺣــﺎﻻ ﻫــﻢ اﺳــﻢ اﻳــﻦ ﻛﻮﭼــﻪ را ﮔﺬاﺷــﺘﻪاﻧــﺪ ﻛــﻮي ﺷــﻬﻴﺪ ﻣﺤﻤــﺪ‬ ‫ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ!‬ ‫دﻧﻴــﺎ ﺑــﻪ دور ﺳــﺮ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻣــﻲﭼﺮﺧـﺪ‪ .‬از ﺗــﺼﻮر ﺳــﻮﺧﺘﻦ ﻫﻤــﺴﺮ‬ ‫و ﻣــﺎدرش در ﺷــﻌﻠﻪﻫــﺎي آﺗــﺶ زاﻧﻮﻫــﺎياش ﺳ‪‬ــﺴﺖ ﺷــﺪه‪ .‬ﻣﺜــﻞ‬ ‫آدم آﻫﻨــﻲ ﺑــﻪ ﺳــﻮي ﺗــﺎﺑﻠﻮ ﺑﺮﻣــﻲﮔــﺮدد‪ .‬ﺑــﺎ ﺗﻌﺠــﺐ ﻧــﺎم ﺧــﻮدش را‬ ‫ﺑـﺮ آن ﻣــﻲﺑﻴﻨــﺪ و زﻳــﺮ ﻟــﺐ ﻣــﻲﺧﻮاﻧـﺪ‪» :‬ﺷــﻬﻴﺪ ﻣﺤﻤــﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ!«‬ ‫ﺗﻐﻴﻴـﺮ ﺣﺎﻟــﺖ وي از ﭼـﺸﻢ ﻣــﺮد ﻣﻴﺎﻧـﺴﺎل ﻛــﻪ ﺑـﺎ دﻗــﺖ ﺣﺮﻛــﺎت او را‬ ‫زﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ دور ﻧﻤﻲﻣﺎﻧﺪ‪:‬‬ ‫ـ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺷﻬﻴﺪ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ آﺷﻨﺎﺋﻲ داﺷﺘﻴﺪ؟‬

‫‪249‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫اﻳــﻦ ﺳــﺌﻮال در ﻓــﻀﺎي ﻛﻮﭼــﻪ ﺳــﻜﻮت ﻋﺠﻴﺒــﻲ ﺣــﺎﻛﻢ ﻣــﻲﻛﻨــﺪ‪،‬‬ ‫ﮔﻨﺠــﺸﻚﻫــﺎ ﻫــﻢ ﺳــﺎﻛﺖ ﺷــﺪهاﻧــﺪ! ﮔﻮﻳــﺎ ﻣــﻲﺧﻮاﻫﻨــﺪ ﺑﺪاﻧﻨــﺪ‬ ‫ﺟــﻮاب اﻳــﻦ ﻣــﺮد ژﻧــﺪهﭘــﻮش ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﺳــﺌﻮال ﭼﻴــﺴﺖ‪ .‬ﺻــﺪاي‬ ‫ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﮔﻠــﻮ ﺧﻔــﻪ ﺷــﺪه‪ ،‬ﻣــﻲﺧﻮاﻫــﺪ ﮔﺮﻳــﻪ ﻛﻨــﺪ وﻟــﻲ ﺗــﻮان‬ ‫ﮔﺮﻳــﺴﺘﻦ ﻫــﻢ ﻧــﺪارد‪ .‬ﺑــﺎ ﺳــﺮ ﺑــﻪ ﻋﻼﻣــﺖ ﺗﺄﺋﻴــﺪ ﺳــﺮ ﺧــﻮد را ﺗﻜــﺎن‬ ‫ﻣــﻲدﻫــﺪ‪ ،‬و ﻗﻄــﺮات اﺷــﻜﻲ ﻛــﻪ ﺑــﻲاﺧﺘﻴــﺎر از ﭼــﺸﻤﺎناش ﺳــﺮازﻳﺮ‬ ‫ﺷﺪه ﺑﺎ ﭘﺸﺖ دﺳـﺖ ﭘـﺎك ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪ .‬ﻣـﺮد ﻣﻴﺎﻧـﺴﺎل ﺑـﺎ دﺳـﺖ اﻧﺘﻬـﺎي‬ ‫ﻛﻮﭼﻪ را ﻧﺸﺎن داده و ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ‪:‬‬ ‫ـ ـ ﺧﺎﻧــﺔ ﻧــﻴﻢﺳــﻮﺧﺘﺔ ﺷــﻬﻴﺪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ آﻧﺠﺎﺳــﺖ‪ .‬ﻓﻌ ـﻼً از ﻃــﺮف‬ ‫ﻛﻤﻴﺘــﺔ اﻣــﺪام اﻣــﺎم آﻧﺠــﺎ ﭼــﺎدر ﺑﺰرﮔــﻲ زدهاﻧــﺪ و ﺑــﺮاي ﭘﺎﺑﺮﻫﻨــﻪﻫــﺎ‬ ‫ﻏــﺬا و ﻟﺒــﺎس ﺗﻮزﻳــﻊ ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬ﺻــﺪاي رادﻳــﻮيﺷــﺎن ﻫــﻢ ﻫﻤــﺔ‬ ‫ﻫﻤﺴﺎﻳﻪﻫﺎ را ﺑﻪ ﻋﺬاب آورده‪.‬‬ ‫ﺳــﺎﻋﺎﺗﻲ ﻃــﻮﻻﻧﻲ اﺳــﺖ ﻛــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ در ﺑﺮاﺑــﺮ ﺧﺎﻧــﺔ ﻧــﻴﻢﺳــﻮﺧﺘﻪ‬ ‫ﭘــﺸﺖ ﺑــﻪ ﺷﻤــﺸﺎدﻫﺎي آﻧــﺴﻮي ﻛﻮﭼــﻪ ﺑــﺮ زﻣــﻴﻦ ﻧﺸــﺴﺘﻪ‪ .‬ﭼــﺸﻤﺎن‬ ‫ﺟــﺴﺘﺠﻮﮔﺮش ﺑــﻲﻧﺘﻴﺠــﻪ در ﭘــﻲ ﺳــﺎﻳﻪﻫــﺎﺋﻲ آﺷــﻨﺎ‪ ،‬درون ﭼــﺎدر‬ ‫ﺑــﺰرگ را ﺑــﺎ ﻛﻨﺠﻜــﺎوي ﻣــﻲﺟﻮﻳــﺪ‪ .‬ﮔــﺮوه ﮔــﺮوه اﻓــﺮاد ﻋﺠﻴــﺐ و‬ ‫ﻏﺮﻳــﺐ ﺑــﺎ ﻟﺒــﺎسﻫــﺎي ﻣﺨﺘﻠــﻒ ﻧﻈــﺎﻣﻲ و ﺳــﻴﻮﻳﻞ ﺑــﻪ اﻳــﻦ ﻣﺤــﻞ‬ ‫رﻓــﺖوآﻣــﺪ ﻣــﻲﻛﻨﻨــﺪ‪ .‬ﻫﻤــﺎﻧﻄﻮر ﻛــﻪ ﻣــﺮد ﻣﻴﺎﻧــﺴﺎل ﮔﻔﺘــﻪ ﺑــﻮد‪،‬‬ ‫رادﻳــﻮي ﺗﺮاﻧﺰﻳــﺴﺘﻮري ﺑﺰرﮔــﻲ ﻛــﻪ ﺑــﻪ ﺳــﻘﻒ ﭼــﺎدر آوﻳــﺰان ﺷــﺪه‪،‬‬ ‫ﺑﺎ ﺻـﺪاﺋﻲ ﮔﻮﺷـﺨﺮاش ﺑـﻲﻗﻔـﻪ ﺳـﺮودﻫﺎي اﻧﻘﻼﺑـﻲ ﭘﺨـﺶ ﻣـﻲﻛﻨـﺪ‪.‬‬

‫‪250‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫‪.‬‬

‫ﺳــﺮودﻫﺎﺋﻲ ﻛــﻪ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﺗــﺎ ﺣــﺎل ﻧــﺸﻴﻨﺪه و از ﻣﺤﺘــﻮايﺷــﺎن ﻫــﻴﭻ‬ ‫ﻧﻤــﻲﻓﻬﻤــﺪ‪ .‬ﻧﺰدﻳــﻚ ﻏــﺮوب آﻓﺘــﺎب ﻳــﻚ ﺧــﻮدروي آﻣﺮﻳﻜــﺎﺋﻲ‪،‬‬ ‫ﺑــﺮاق و ﺑــﺰرگ در ﺑﺮاﺑــﺮ ﭼــﺎدر ﻣــﻲاﻳــﺴﺘﺪ‪ ،‬و از درون آن ﭼﻨــﺪ‬ ‫ﻧﻔــﺮ ﻛــﻪ ﻋﻴﻨــﻚﻫــﺎي ﺗﻴــﺮه ﺑــﺮ ﭼــﺸﻢ دارﻧــﺪ و ﻛــﻼهﻫــﺎيﺷــﺎن را ﺗــﺎ‬ ‫روي اﺑــﺮوان ﭘــﺎﺋﻴﻦ ﻛــﺸﻴﺪهاﻧــﺪ ﺑﻴــﺮون ﻣــﻲآﻳﻨــﺪ‪ .‬ﺑــﺎ ورود اﻳــﻦ اﻓــﺮاد‬ ‫ﺑﻪ زﻳـﺮ ﭼـﺎدر آﻧـﺎً ﺻـﺪاي رادﻳـﻮ ﻗﻄـﻊ ﻣـﻲﺷـﻮد‪ .‬و ﺳـﻜﻮت ﻋﺠﻴﺒـﻲ‬ ‫ﺑــﺮ ﻛﻮﭼــﻪ ﺳــﺎﻳﻪ ﻣــﻲاﻓﻜﻨــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﮔــﻮشﻫــﺎياش را ﺗﻴــﺰ‬ ‫ﻣــﻲﻛﻨــﺪ؛ از درون ﭼــﺎدر ﺻــﺪاي ﺻــﺤﺒﺖ ﻣــﻲآﻳــﺪ‪ .‬ﮔﺮوﻫــﻲ ﺑــﺎ‬ ‫ﻳﻜــﺪﻳﮕﺮ ﺣــﺮف ﻣــﻲزﻧﻨــﺪ‪ .‬ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﻗــﺎدر ﻧﻴــﺴﺖ ﺑــﻪ ﻣﺤﺘــﻮاي‬ ‫ﮔﻔﺘﮕﻮيﺷﺎن ﭘﻲ ﺑﺒـﺮد‪ ،‬وﻟـﻲ ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﻣـﻲﺷـﻮد ﻛـﻪ ﻫـﺮ از ﮔـﺎه ﻳﻜـﻲ‬ ‫از آنﻫــﺎ ﺑــﺎ ﺻــﺪاي ﺑﻠﻨــﺪ و رﺳــﺎ و ﻟﻬﺠــﻪاي ﻧﺎﻣــﺄﻧﻮس ﻣــﻲﮔﻮﻳــﺪ‪:‬‬ ‫»ﺧـــــــﻮب! ﺧـــــــﻮب!« ﭼﻨـــﺪ دﻗﻴﻘـــﻪ ﺑـــﻪ ﻫﻤـــﻴﻦ ﻣﻨـــﻮال ﺳـــﭙﺮي‬ ‫ﻣــﻲﺷــﻮد‪ .‬ﻋﻴﻨﻜــﻲﻫــﺎ از ﭼــﺎدر ﺧــﺎرج ﻣــﻲﺷــﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺧــﻮدروي‬ ‫ﺑــﺰرگ و ﺑــﺮاق ﺑــﻪ ﺣﺮﻛــﺖ درﻣــﻲآﻳــﺪ ﺗــﺎ در اﻧﺘﻬــﺎي ﻛﻮﭼــﻪ از‬ ‫ﭼــﺸﻢ ﺳــﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ ﭘﻨﻬــﺎن ﺷــﻮد‪ .‬در اﻳــﻦ ﻫﻨﮕــﺎم دوﺑــﺎره ﻧﻌــﺮة رادﻳــﻮ‬ ‫ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﻣﻲرود‪:‬‬

‫ﺑﻪ آﻧﺎن ﻛﻪ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ‬ ‫ﺗﺒﺎﻫﻲ ﺧﻠﻖ را‬ ‫ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺟﻬﺎﻧﻴﺎن‬ ‫ﭘﺪﻳﺪار ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‬

‫‪251‬‬

‫آﻗﺎي ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪ‬

‫ﺑﻬﺎران ﺧﺠﺴﺘﻪ ﺑﺎد!‬ ‫ﺑﻬﺎران ﺧﺠﺴﺘﻪ ﺑﺎد!‬

‫ﭘﺎﻳﺎن‬

‫‪252‬‬

‫‪.‬‬