Dzvoni September 2022

DZVONI

ХРИСТИЯНСКИ ЧАСОПИС / ХРИСТИЯНСЬКИЙ ЧАСОПИС РОК / РІК XXIX · ЧИСЛО 9 (345) · СЕПТЕМБЕР / ВЕРЕСЕНЬ 2022 · ISSN 0354-5768 · 100 дин.

Пиятково друженя за дзеци у виронаучней сали у Руски Керестуре

Штвартково стретнуца за старших у просторийох Каритасу у Руским Керестуре

Шлїдом подїйох

ДЮРДЬОВ – На швето Рождества Пресвятей Богородици, 21. септембра, церква и вирни преславели храмово швето – Кирбай. Архиєрейску Службу Божу служел кир Георгий Джуджар, а сослужели: о. Владислав Варґа, о. Алексий Гудак, о. Данил Задрепко, о. Борис Холошняй, як и монс. Симон Боливар Санчез зоз Апостолскей нунциятури у Беоґрадзе и на тот способ возвелїчали тото швето. На служби Божей Ярослав Варґа зоз Руского Керестура пошвецени за поддиякона. Службу Божу провадзел церковни Хор ,,Розанов”. (Л.В.)

ПЕТРОВЦИ – Грекокатолїцка парохия Покрова Пресвятей Богородици у Петровцох, преславела Кирбай з Архиєрейску литурґию хтору служел крижевски владика монс. Милан Стипич, а сослужели домашнї парох о. мр Владимир Седлак и священїки зоз Крижевскей епархиї и Епархиї св. Николая ‒ Руски Керестур. Як сообщене на сайту Крижевскей епархиї, литурґийне шпиванє предводзела женска шпивацка ґрупа КУД „Йоаким Ґовля” з Миклошевцох. (М.Г.К.)

РУСКИ КЕРЕСТУР – Совит Европских владических конференциойох (CCEE) 12. септембра видал сообщенє у котрим информовал шицких владикох Европи и явносц же 14. септембра, на швето Воздвижениє Чесного Хреста, будзе отримана колєноприклонна молитва (молитва на колєнох) же би ше цо скорей вимодлєл мир на України. На тото швето у Водици ше и нашо священїки на колєнох зоз вирнима модлєли за мир у України. Службу служели парох о. Владислав Варґа и капеланє о. Владимир Медєши и о. Михайло Шанта. (М.С., О.Ж.)

РУСКИ КЕРЕСТУР - Соботу, 1. октобра, означене нєзаповедане швето Покров Пресвятей Богородици. Вирни модлєли пацерки, а вечаршу Службу Божу зоз Молебеном служели домашнї священїки – парох Владислав Варґа и капеланє о. Владимир Медєши и о. Михайло Шанта. Октобер пошвецени Пресвятей Дїви Мариї и Ружанцу, прето кажди дзень пред вечаршу Службу Божу ше модля пацерки. (М.С.)

НОВИ ВЕРБАС – Зоз декретами нашого владики кир Георгия Джуджара, о. др Яков Кулич розришени служби пароха у грекокатолїцкей парохиї Святого Владимира у Новим Вербаше. За нового пароха нововербаскей парохиї меновани капелан коцурски о. Данил Задрепко. Вон и надалєй будзе окончовац службу капелана у Коцуре, спрам потребох и догварки з парохом коцурским о. Владиславом Рацом. Обслуга филияли нововербаскей парохиї у Змаєве дозначена парохови о. Алексийови Гудакови зоз Старого Вербасу. (О.Р.)

РУСКИ КЕРЕСТУР - На швето Воздвижения Чесного хреста, 14. септембра, у Водици парох Владислав Варґа пошвецел нови проскомидийник. Проскомидийник то место або часц у церкви дзе ше пририхтує проскомидия, то єст хлєб и вино, котре ше преноши под час Служби на олтар и пошвеца го на Евхаристию - Цело и Крев Господа Исуса Христа. Понеже у Водици стари древени проскомидийник вше преношени зоз каплїци на Богослуженє, а вец врацани, Церковни одбор ришел зробиц зоз мрамору и намесциц (фиксирац) на сталним месце. Проскомидийник виробел каменорезац Владимир Малацко, а финансийно покрил Одбор у вредносци од 250 еврох. (о.В.В.)

Попис

ПОПИС ЖИТЕЛЬСТВА 2022. року После 11 рокох ознова ше отримує пописованє жительства у Републики Сербиї. Участвованє у тим пописованю обовязне. То ридка подїя котра нам дава нагоду же бизме потвердзели и свою вирску припадносц. Точка 13. пописного упитнїка одноши ше на тото питанє. На точку 13. зме нє обовязни одвитовац и пописоваче длужни нам на тото обрациц увагу. Заш лєм Вас модлїме и спонукуєме же бисце ту уписали же сце грекокатолїк. Причина тота же у приказу податкох попису жительства зоз 2011. року тот указатель служи як мерадло за нашу Церкву. Прето треба же бисце уписали же сце грекокатолїк. Службено тоти податки би ше нє требали хасновац нїзацо друге окрем за зберанє статистичних податкох. Алє число грекокатолїкох котри жию у Сербиї барз важне, бо на основу того податку приноша ше велї важни ришеня у будучносци. На основи того числа и наша Церква у Сербиї може отримац голєм минималну потримовку котру зме до тераз могли хасновац (за будовательни роботи, видавтельну и културну дїялносц). Напредок дзекуєме шицким котри одважно и одвичательно напишу у упитнїку же су грекокатолїки. + Георгий Джуджар Владика

ПЕРЕПИС НАСЕЛЕННЯ

Після 11 років знову відбувається перепис населення у Республіці Сербія. Участь в цьому переписі є обов’язковою. Це не часта подія, котра дає нам нагоду підтвердити свою релігійну приналежність. Пункт під номером 13. в анкеті перепису, відноситься на дане питання. На 13. пункт ми не зобов’язані відповідати і особи котрі здійснюють перепис, зобов’язані нам на це звернути увагу. Все ж таки, просимо вас і заохочуємо, щоб ви зареєстрували себе що за віровизнанням ви є Греко-католик. З цієї причини що на основі даних перепису населення з 2011. року, цей показник служить як мірило для нашої Церкви. Саме тому потрібно щоб ви записали себе Греко-католиком. Службово ці дані не мали б використовуватися ні для чого іншого окрім як для статистики. Проте, чисельність Греко-католиків, котрі живуть на території Сербії, є дуже важливою, бо на основі цього результату, в майбутньому, приймають багато важливих рішень. Завдяки цим даним, наша Церква в Сербії, може отримати принаймні мінімальну підтримку з котрої до тепер ми могли користати (для будівельних робіт, видавництва та культурної діяльності). Наперед дякуємо всім хто відважно та відповідально напише в анкеті що є Греко-католиком. + Юрій Джуджар Владика

september 2022.

DZVONI

3

Рочнїци 100 РОКИ ОД НАРОДЗЕНЯ О. МИХАЙЛА МАКАЯ

ВШЕ З ЛЮДЗМИ И ВШЕ ЗА ЛЮДЗОХ Вше з людзми и вше за людзох. Так би ше, озда, найкратше могло описац длугорочну дїялносц пароха керестурского о. Михайла Макая. Народзел ше 28. октобра 1922. року у Руским Керестуре як дзевяте, наймладше дзецко богобойних родичох. Од малючка жадал служиц Богу як священїк и тото жаданє ше му зисцело 29. юния 1948. року у Дякове, дзе закончел студиї теолоґиї. Пошвецел го владика Антун Акшамович. Два роки бул на постдипломских студийох у Риме, у Институту за духовносц. Перше душпастирске место му було у Мрзлим Полю у Жумберку, одкадз 1954. року преходзи за секретара владики Гавриїла Букатка до Крижевцох. О два роки преходзи до Заґребу дзе до 1966. року бул духовнїк, префект и економ Грекокатолїцкей семинариї, а и далєй окончовал длужносц владикового секретара. Року 1966. меновани є за пароха у своїм родзеним валалє. Штредком шейдзешатих рокох и познєйше велї хлапци з Керестура одходза до семианриї, познєйше и на богословию, а велї з нїх постали добри свяшенїки.

Отец Макай, добродушни и вше полни розуменя за младих, сиґурно барз заслужни за тото, гоч вон толковал же то плод християнского живота у керестурских обисцох и парохиї як цалосци. По приходзе о. Макая до Руского Керестура наша найвекша парохия постала и видавательни центер. Року 1969. видани перши Християнски календар и од теди о. Макай видава календари каждого року. Попри того, видал кнїжочку «Моя вира», осем катехетски приручнїки за школярох основней школи. Литурґию св. Йоана Златоустого и преклади шицких штирох євангелийох, молитвенїк «Оче наш», Венчик дзевятнїцох, Коляди, Марийово писнї, кнїжочку «Закон Божи» и други. Кед бешеда о прекладзе новозавитних кнїжкох, о. Макай виявел же тоту роботу розпочал надвладика Букатко, а закончиц ю помагали му тедишнї богослове Михайло Малацко и Яким Рац.

Шицким младшим вше родительски гуторел «Дзецко мойо»

Отец Макай - добродушни и вше полни розуменя за младих.

4

DZVONI

У историї керестурскей парохиї останє записане же у чаше кед парох бул Михайло Макай окончени вельки роботи на обнаваяню церковного будинку и турнї, у порти збудована сала за виронауку, направена нова капелания и будинок за библиотеку у рамикох парохиї, направени нови манастир, обновена церква у Водици и направени простор за богослуженя опрез нєй. Обновени и церковни хор св. Миколая, хтори на даскельо за-

veresenq 2022

Рочнїци води госцовал и у иножемстве. Керестурци вельо робели та досц и мали, а на Церкву нїґда нє сановали дац – толковал о. Макай. Треба надпомнуц же людзе таки дзекуюци побожносци, сцерпезлївосци и доброти свойого пароха. За каждого вше мал часу и добре слово, шицким младшим вше родительски гуторел «Дзецко мойо», нєсебично помагал и таким цо ше здогадню Церкви аж кед вшадзи индзей, наиду на замкнути дзвери.

- Людзе звикли приходзиц на парохию – гуторел о. Макай – нє лєм пре вирски проблеми. Приходза и зоз своїма домашнїма, фамелийнима бриґами. Нє раз их на нас упутйовали и представнїки державних власцох, зоз хторима зме, ту у валалє и општини, вше добре сотрудзовали. Церква участвовала и у обнови и вибудови ва-

лала, а керестурски паноцове и скорей – кед то индзей нє бул случай – поволани на шицки културни и други манифестациї у валалє. Попри пароха у Керестуре ту и двоме капеланє и за шицких єст надосц роботи. Нєдзелями и на швета ше служа штири Служби Божи, ту и други богослуженя и обряди, виронаука, итд. О своєй душпастирскей роботи о. Макай гварел: Барз сом задовольни же сом постал паноцец и вше у молитвох дзекуєм родичом же ме упутели на тоту драгу. Вше ми було мило кед сом могол помогнуц нашим людзом же би були добри християнє и добри людзе, же би жили так як вира научує и Церква вимага. Вира нас отримала, вона нам и окрипенє, и помоц, и потїха. (Зоз тексту «Слово паноца вельо значи», - Михал Рамач, «Дзвони», число 3, 1994. рок)

НЄПОРОЧНЕ ЗАЧАТИЄ ПРЕСВЯТЕЙ БОГОРОДИЦИ

Восточна Церква каждого року у децембре слави Нєпорочне Зачатиє Пресвятей Богородици. Цо значи тото швето? Господь Бог, Спатраюци стварянє швета, спатрел єдну особу, котра нїґда нє будзе под власцу диявола, алє вше приятель Божи. То Пресвята Богородица. Од першей хвильки кед вона була зачата од своїх родичох, святих Йоакима и Ани, Бог сцел же би тота особа була винїмково обдарована зоз безгришносцу. Цо значи Нєпорочне Зачатиє Пресвятей Богородици? Нєпорочне Зачатиє нє значи же вона будла надприродно зачата, алє же була зачата як и шицки дзеци того швета, од оца и мацери. Медзитим, єдино вона була ошлєбодзена од прародительского гриха у котрим ше народзую шицки дзеци того швета. Понеже Мария була предвидзена за Мацер обецаного Спасителя и Месиї Исуса Христа, праве то причина же ю Бог очувал од каждого гриха, котрому ми шицки други подложни. Док шицки дзеци того швета родзени у прародительским гриху, за котри вони нє виновати, дотля єдина Мария була зачата и цали живот остала без єдного єдиного гриха. Вона вше була благодатна, вше полна ласки Божей. Бог то могол, а то и зробел, бо вон свою Мацер любел. Прето ю обдаровал зоз подполну безгришносцу. Бог, ствараюци чловека, сцел и улял до його души и шерца свою доброту и любов. И прето єдине створенє на швеце, котрому Бог одкрил свою тайну любови и дал му єдну часточку свойого божества - то чловек. Ми так постали синове и дзивки нашого Отца Нєбесного. Бог дал чловекови розум з котрим може порозумиц и прияц тоту божеску доброту. Роздумуюци о швету Нєпорочного Зачатия, чловек остава глїбоко потрешени пре тоту Божу доброту. Так створел першого чловека Адама и Еву. Вони були обдаровани зоз шицкима природнима и надприроднима Божима дарами. Алє, цо ше збуло? Адам забул

september 2022.

на Бога и його доброту и стресол зоз себе тот дар Божи, а зоз тим же потупел заповид Божу прилапел ярмо диявола. То такволани прародительски грих. Тото цо ма, оцец дава як нашлїдство своїм дзецом. Адам заглїбел до гриха и тото прешло до нашлїдства його потомком. Так наша Жем спознала цо то прелята крев, слизи, хороти и шмерц. Задумайце себе як ше Адам чувствовал кед бул зоз нашу прамацеру Еву и кед преживйовал страшни хвильки же є вигнати зоз раю, як Адам прежил першу страшну ноц, свидоми же ше здумано опредзелєл процив Бога, як му було кед видзел преляту крев свойого сина Авела. То була перша шмерц на нашей Жеми. Ище видзел ангела котри з мечом претаргнул рай на Жеми и Адамови остала Жем зоз коровчом, церньом и слизами. Тот поремецени план доброго Бога, котри спричинєли Адам и Ева, Бог у своєй доброти виправел з тим, же ше пре грих котри остава на Жеми народзи Спаситель, одкупитель того гриха, Исус Христос, котри знєє зоз нашей души прародительски грих. Шицки ми то чувствуєме и доживюєме чежкосц гриха и шицких пече совисц пре грих... Алє Бог у своєй доброти послал свойого Сина, котри виправел катастрофалну гришку Адамову. (...) Свидоми зме же зме подложни вельким людским слабосцом, и же зме нє у можлївосци посцигнуц ступень безгришносци нашей Нєбесней Мацери. Алє Церква нам гутори: “Хто найдзе мнє, найдзе живот - живот вични и Марию, з зоз ню и Исуса, нашу драгу, правду и живот.” (зоз тексту “Жена обєчена до слунка” о. Михайло Макай, “Дзвони”, число 12, 1994. рок)

DZVONI

5

Рочнїци ОЗНАЧЕНА РОЧНЇЦА ОД УПОКОЄНЯ О. МИХАЙЛА МАЛАЦКА

ОСТАЛ ТИРВАЦИ ДУХОВНИ ШЛЇД

Пияток, 16. септембра, у катедралним храме була Служба Божа зоз панахиду з нагоди рочнїци упокоєня пароха керестурского о.Михайла Малацка. Службу служели парох коцурски Владислав Рац зоз домашнїма священїками – парохом Владиславом Варґом и капеланами о. Владимиром Медєшовим, хтори и сповеал, и о. Михайлом Шантом.

По Богослуженю у просторийох Каритасу священїки, члени Церковного одбора и други парохиянє бешедовали о своїх здогадованьох на о. Малацка. Як велї наглашели, о. Малацко зохабел тирваци духовни шлїд, а шицким останє красна памятка на його казанї, красне шпиванє, на його нєпоштредносц, смисел за гумор, благосц .... М.Стрибер

На концу Служби о. Варґа ше здогаднул на духовну драгу покойного о. Малацка и на його доприношенє: «Кед зме пошли на Семинарию до Риму, то були часи комунизму, кед ше вишмейовало Церкву и вирнїкох. На Богословиї о. Малацко глєдал нову драгу як представиц виру и Бога вирним, а окреме младим у часох кед ище вше пановал комунизем. Ходзели зме на велї преподаваня, алє найбаржей нас зворушело духовне стретнуце за младих на Одри. Там зме дожили духовне препородзенє и зрозумели як треба жиц виру, шведочиц ю... То спонукло о. Малацка же бизме вєдно зоз тедишнїм духовнїком, Славомиром Микловшом, орґанизовали духовни вежби за младих, хтори ше отримую уж 45 роки, а тераз под назву «Водицов камп». Дзекуюци його любови и роботи з младима, настала и идея о духовним центру у Водици «Емаус», за хтори ше административно роботи помали и закончую. За тот будуци Центер мож повесц же є тал о. Малацка хтори остал на нас же бизме го реализовали. Гоч нєсподзивано пошол, о. Малацко ше заш лєм духовно пририхтовал, а тидзень пред шмерцу ше и висповедал. До вичносци пошол порихтани, одкаль нам уж дзелї свою помоц и духовно є медзи нами. Нє забудзме ше модлїц до ньго, за його заступнїцтво и помоц.»

6

DZVONI

veresenq 2022

Стереотипи

ВИСТКА

Каждого року, першого януара, голєм у Руским Керестуре, шицки нєсцерпено обчекую же би паноцец виглашел: кельо покресцених, винчаних, умартих. Єдного року сом думал же то лєпше зробиц на першу нєдзелю, бо теди єст вецей людзох у церкви, алє сом од даєдних достал критику же вони лєм прето пришли до церкви 1. януара же би чули статистику. Випадло же то барз важна вистка. Так исто, кед сом бул у Сриме, як важна вистка була же кельо було на паски кошарки.

Кед ше дацо роби, або оправя – з искуства знам же од новинарох перше питанє або медзи першима будзе: кельо то кошта и одкаль пенєжи.

Церковни одбори у своїх звитох на перше место кладу биланс каси, цо ше напревело, цо у плану правиц... Донайпосле, вони так и муша поробиц, бо прицисок явносци лєм у тим напряму: як ше трошело пенєжи, чи го дахто нє присвоєл?

Якош зме залюбени до числох, датумох, рочнїцох, календарох... а живот – то цалком инше, то нас анї нє интересує. Нє розумом людзох котри ше чудую же кельо умартих, винчаних и кресцених. Вше було так же стари умерали, млади ше женєли-одавали, а мали и дзеци. Кед єст вельо старих а мало младих, розуми ше же и статистика будзе тому подобна. По моїм думаню таки вистки за наши Церкву и народ – нє прави вистки. Нє прето же су нє важни и неґативни, алє прето же су предвидлїви. И же их нє мож пременїц, нє мож на нїх уплївовац.

Нєдавно сом виписовал єдно кресцене писмо. Понежє нє бул наведзени рок народзеня, мушел сом препатриц велї роки. Статистики имопозантни!

Каждого року понад 150 кресценя, часто и понад 250! По тих статистикох, лєм у Керестуре, бул приросток 100-150 каждого року, а за 10 роки 1000-1500 нових людзох! Анї нє чудо же ше вельо висельовали, а Керестур вше осциловал од 5 до 7 тисячи. Алє тоти цо ше висельовали – нє престали постояц: вони так исто мали дзеци, унучата. По даякей лоґики нєшка би нас требало буц голєм 3 раз або 4 раз вецей. Дзе тоти людзе?

По моїм думаню – то права вистка. Ище лєпше повесц – констатация и питанє: чи важне кельо нас єст, або важне яки зме? Чи нам помогла позитивна статистика прешлосци? Нє.

september 2022.

Прето би було потребне кориґовац нашо приоритети у новинох и установох. Нє важне тото цо видлїве и цо нє мож пременїц. Важнєйше тото цо нєвидлїве а мотивує, дава дзеку, дава духа, розбудзує жаданє и поцешенє же зме припаднїки одредзеного народу, одредзеней Церкви, одредзеней заєднїци. Вистка теди кед ше цешиме у своїим идентитету, култури и язику. Донайпосле, кажде особно жиє свой живот и особно доживює свой идентитет и щесце або нєщесце, нєовисно од того чи його народ ма 20 тисячи, чи єдну милиярду людзох.

За мнє велька вистка же кельо уписало наставу по руски, а тоти цо нє уписали – чом нє уписали. Дзе мож и цо виправиц? Чи лєм досц констатовац хто виновати чи треба дацо зробиц, дац инициятиву же би ше подзвигло свидомосц при родичох. Вистка велька теди кед даяка инициятива да резултати. (...)

Так исто, виронаука то приватна ствар каждого? Правда, праве прето за мнє вистка кед дахто упише нашу виронауку сам у школи дзе єст 1500 школярох, а вистка и тота кед у нашей школи, у нашим валалє дахто нє може або нє сце уписац виронауку, гоч нє муши мац тоту шмелосц и похребцину як тот котри мал характер ше видвоїц медзи 1500. Вистка за мнє и тота – кед дахто помогнє тим учительком ентузиястом цо зазберую нашо дзеци на факултативне виучованє мацеринского язику и примаю на себе критики же нє научели дзеци бешедовац по руски.

Вистка за мнє и тота – кед дахто ма шмелосци, а и готовосци позберац нашо дзеци на стретнуца дзе би уживали у друженю, у тим же су родзина, же су нє сами, же их писня крашнє звучи, же тот забути язик може обєдинїц велїх, же їх предки були вредни, чесни, почитовани; же ше нє маю прецо ганьбиц, а напроцив маю ше у чим цешиц и буц щешлїви же їх родичи праве тоти и таки... (...)

А шмерц и неґативна сатистика?

О нїх ше нє треба старац. Вони сами приду. Нє можу тельо почкодзиц як нєзаинтересованосц, индиферентносц и духовна шмерц. Нє важне кельо зме, алє яки зме.

О. Михайло Малацко («Дзвони», 2014. рок)

DZVONI

7

Слово за живот

„Бо Бог нам дал нє духа страху, алє сили и люБови и розуму.“ (2тим 1,7) Тото Слово за живот превжате зоз писма хторе ше трима за єдну файту Павлового духовного тестаменту. Апостол ше находзел у Риме, у гарешту, чека кару и пише Тимотейови, младому ученїкови и сотруднїкови, одвичательному за заєднїцу у Ефезу. У писме єст поради Тимотейови, но вони похасную каждому члену християнскей заєднїци, вчера и нєшка. Павло у ланцох пре нависцованє евангелиї и жада заохоциц ученїка хтори злєкнути пред прешлїдованьом и нєодлучни є пре почежкосци у його мисиї. Жада ше зочиц зоз спокусами и буц сиґурни вожд заєднїци. Церпенє пре евангелию нє у природи анї Павлови, анї Тимотейови, алє тото шведоченє можлїве бо ше опера на Божу силу.

„Бо Бог нам дал нє духа страху, алє сили и любови и розуму.“

Павло жада шведочиц евангелию. Ясно же нависцованє Слова нє забезпеча таленти и схопносци, а анї го нє гамую особни огранїченя. Силу шведоченя забезпеча дари Духа, сила, любов и розумносц (мудросц). Випатра же любов, поставена медзи силу и розумносцу, ма улогу розлучованя; прейґ розума ше виражує мудорсц и порихтаносц у каждей ситуациї. Як и ученїки шицких часох, Тимотей може нависцовац евангелию зоз силу, любову и розумом, аж до церпеня за евангелию. „Бо Бог нам дал нє духа страху, алє сили и любови и розуму.“

И ми гнєтка були у спокуси злєкнуц ше кед требало применїц и шведочиц Боже слово, аж нє знаме як ше зочиц з одредзенима ситуациями. Кяра Лубик нам помага розумиц одкаль зберац сили у таких ситуацийох: „Мушиме раховац на Исусову присутносц у нас. Прето нє шмеме стануц, остац пасивно ровнодушни, алє маме 'рушиц до акциї', виєдначиц ше з тим цо од нас вимага Божа воля, окончовац длужносци у складзе зоз нашим поволаньом, раховац на Исусово ласки у нас. Значи, 'рушиц до акциї', висц вонка. Исус у нас будзе вше баржей розвивац чесноти хтори нам потребни же бизме го могли шведочиц там дзе робиме

8

DZVONI

и жиєме.” (К. Лубик, Слово за живот, септембер, 1986.)

„Бо Бог нам дал нє духа страху, алє сили и любови и розуму.“

Сила, любов и розум то три дари Духа хтори ше достава з молитву и виру. Оцови Джастинови Нарийови зоз Штредньоафрицкей Републики и його собратом грожела шмерц, як и тисяч муслиманом хтори глєдали спашенє од воєних вимсценьох и скривали ше у церкви. Вождове локалних милицийох хтори их обколєшели вецей раз вимагали же би ше придал, но вон и надалєй нєпреривно водзел диялоґ з нїма же би обкеровал поколь. Єдного дня ше зявели зоз штерацец литрами бензину и загрожели же их живих спаля кед им нє придаю муслиманох. Отец Джастин приповедал: „Остатню Службу Божу сом служел зоз своїма братами и теди сом ше здогаднул Кяри Лубик. Цо би вона зробела на моїм месце?, питал сом ше. Остала би и дала свой живот. И ми ришели так зробиц“. После Служби сцигла нєобчекована телефонска поволанка: войска Африцкей Униї преходзела през реґию и находзела ше у сушедним городзе. Отец Джастин бежал ґу нїм и з нїма ше врацел на парохию: до ултиматума хибело ище тринац минути. Тоти тринац минути виратовали живот шицким без прелїваня креви (Unità è il nome della pace: La strategia di Chiara Lubich, a cura di Maddalena Maltese, Città Nuova, Rim 2020, бок 29-30). Летиция Маґри

veresenq 2022

Зоз живота

ЖИЦ ПО ЄВАНГЕЛИЇ Гоч сом шлєбодни у шицким, постал сом слуга же бим их цо баржей прицагнул ґу себе. Приблїжиц ше другим, то значи зменшац оцудзеносц медзи нами. То значи страциц себе и положиц других на перше место. Буц остатнї же биш служел.

„ЧЕжКИ“ ПАЦИЄНТ

На оддзелєню дзе робим як медицинска шєстра, мали зме пациєнткиню з хтору нє було анї кус лєгко. Видзела сом як ше трапи. Нагадовала же ше блїжи конєц. Єдного дня єй на дзверох було написане жє нє жада вецей нащиви, а окреме нє жада видзиц паноца. Кажду змену сом ше намагала любиц тоту жену на окремни способ. Оправяла сом єй заглавки, приношела воду, отверала облак. Питала ше ми: „Як маш тельо сцерпеня зо мну?“. Попатрела сом на розпяце на муре и гварела: „Його шлїдзим, вон ми приклад“. Теди зме ше зблїжели. Єдней ноци була барз хора и гварела шестри най поволаю паноца. Паноцец ю висповедал и дал єй причасц. Кед сом пришла на роботу, вона вецей нє приповедала. О кратки час умарла. (Швайцарска)

НАШМЕЯЦ ШвЕТ

Мухамед ма нєполни 22 роки. Вон Курд зоз Ираку и уж жил даскельо роки у Шведскей. Хвильково жиє у Италиї. Пришол ґу мнє до Каритасу же бизме ше порадзели о змесценю под час пребуваня у Италиї. Дзекуюци английскому, удало нам ше порадзиц. Опитал сом ше му о його фамелиї, прецо пошол зоз своєй держави... У розгварки зоз нїм и я забул на боляцу ситуацию у кторей сом бул пред тим як пришол. Кед пришол, Мухамед бул вистати и напарти, а тераз обачуєм як ше опущує. Почина ше ошмиховац. На концу ми гварел: „За шейсц роки ме нїхто так нє дочекал як ви. Чувствовал сом ше опущено.“ Подзековал ми на тим. Кед зме ше поздравяли, гварел ми: „Дзекуєм, тату!“. (Италия) Пририхтал: М. Шовш Focolare.org

september 2022.

ДАРОВАЛИ ЗА ВОДИЦУ, ЗА ЦЕНТЕР „ЕМАУС“

Най Марийов покров занавше будзе над нїма

- Мирко Ґовля, Руски Керестур - Юлиян Рамач, Коцур - Гелена Надь, Руски Керестур - Михал Тиркайла, ЗАД - П. М. Коцур - Артур Будински, Нємецка

ДАРОВАЛИ ЗА „ДЗВОНИ“

Най Марийов покров занавше будзе над нїма

- Кирил Мудри, Канада

- о. Яков Новак, Горватска

- Фемка Рац, Руски Керестур

DZVONI

9

Святителє

ЖИВОТ СВЯТИХ СвЯТА вЕЛИКОМУЧЕНЇЦА ЕФИМИЯ (16/29 септембер)

вона ше благодарно помодлєла Господу Богу и придала свой дух. Родителє чесно поховали єй цело. Шицко тото ше случело 304. року. Вона ше спомина у календаре и 11. юлия по григориянским, лєбо 24. юлия по юлиянским календаре.

СвЯЩЕНОМУЧЕНЇК ФОКА, ЕПИСКОП СИНОПСКИ (22. септембер/5.октобер)

Родом зоз Халкедону. Оцец єй бул Филофрон, сенатор, а мац Теодорисия. Обидвойо були прикладни християнє. Ефимия була красна дївица и по целу, и по души. Кед Приск антипат основал швето зоз жертвоприношеньом поганскому божку Арею у Халкедону. Теди ше 49 християнє склонєли и скрили од того жертвоприношеня. Но, були пренайдзени и виведзени опрез Приска. Єдна з нїх була и Свята Єфимия. Кед ше им Приск опитал прецо ше нє сцу поклонїц царским заповидом, вони му одвитовали: ”И царскей, и твоєй заповиди ше треба покориц кед же є нє процивна Богу, а кед же є процивна Богу, вец нє лєм же ше єй нє треба повиновац, алє ше єй треба и спроцивиц.” Теди 49 християнох Приск послал на мученє - нєпреривно 19 днї. Двацетого дня видвоєл Єфимию од других и почал ше єй удваряц пре єй красоту и же би ю нагварел на идолопоклонство. Медзитим, вона ше нє препущела и Приск ю осудзел на мученє. Перше ю мучели на колєсу. Но ангел Божи ше зявел и поламал колєсо. Вец ю руцели до пеца зоз огньом, алє зоз Божу силу є зачувана. Кед то видзели двоме вояки, Виктор и Состен, обрацели ше и поверели до Христа и пре тото були руцени жвиром и так славно скончели свой жемски живот. Потим Єфимия була руцена до рову, хтори бул наполнєти зоз вшелїякима отровами. Алє, вона прежегнала ров и остала нєпокалїчена. Вец ю виведли опрез дзивих жвирох, а

10

DZVONI

Од младосци ше визначовал у християнских чеснотох. Як епископ у своїм месце дзе ше народзел, у городзе Синоп, на побережю Чарного моря, зоз прикладом и словами утвердзовал людзох у вири. Обрацел на виру велїх поганох. Прето тварди поганє були нагнївани на справедлївого Фоку. Господь Бог предочел Фокови його мученїческу шмерц прейґ єдней визиї. Видзел Фока голуба шветла як злєцує зоз нєба ношаци у джубку венєц зоз квеца, а венєц спущел на його главу. И чул Фока од голуба глас: ”Чаша ше твоя наполнєла, и треба же би ши ю випил!” Зоз тей визиї, Фока дознал же му будзе требац пошвидко страдац за Христа. И нє злєкол ше, алє зоз благодарносцу спрам Господа Бога ше пририхтовал на мученїцтво. Пошвидко потим, якишик княз Африкан, осудзел Фоку на мученїцтво. Цале цело му побили и попребивали и на концу го руцели до врацей води. Так Фока скончел свой жемски живот и преселєл ше до радосци Господа свойого. Страдал за час цара Траяна у другим вику после Христа. о. мр Дарко Рац

veresenq 2022

Духовносц МАЛА ШЕСТРА МАҐДАЛЕНА ХУТИН – СНОвАТЕЛьКА ИСУСОвИХ МАЛИ ШЕСТРОХ

„БОГ МЕ ВжАЛ ЗА Руку“

Як нам познате з предходних написох о святому Карлови, котри духовно инспировал и Маґдалену Хутин же би основала Мали Шестри, ту приношиме живот и дїло спомнутей Маґдалени же бизме у наступних числох представели и початок манастира Малих шестрох у Руским Керестуре котри ту присутни уж 50 роки.

Драга ґу снованю шестринства малих Исусових шестрох Младосц

Маґдалена Хутин народзена 26. априла 1898. року у Паризу, алє вельку часц своєй младосци окреме под час лєтних одпочивкох була у своєй баби, у покраїни Лурен котра ше находзи на гранїци зоз Нємецку. Вчас чувствовала потребу же би постала часна шестра. Єй оцец, котри робел як дохтор у Тунису медзи худобнима и напущенима, пренєсол єй любов ґу Африки. Под час Першей шветовей войни дожила вельку траґедию у фамелиї. Єй двоме браца погинули на фронту, бабу забили, а шестра умарла од епидемиї ґрипи. Року 1925. умар єй оцец. Остала зоз свою хорйовиту мацеру, а и сама була крегкого здравля бо прелєжала туберкулозу и запалєнє плюцох. Року 1921. чита кнїжку о живоце брата Карла котру написал Рене Базин. Стретнуце зоз тоту кнїжку було одлучуюце за Маґдалену. Сама гуторела: „У нєй сом нашла идеал о котрим сом шнїла: живу Євангелию, подполне худобство, закопаносц до швета напущеного народа..., и понад шицкого любов у полноти: Исус Каритас – Исус Любов. Модлєла сом Бога же би пошвидшал час мойого одходу до Сахари, же бим пренашла шлїди брата Карла и же бим жила зоз истим животом як и вон.“

Одход до пустинї

Медзитим, чеканє на одход до Сахари ше одлужело. Аж у маю 1936. Року, после чежкей файти хороти артритису котра барз напредовала, по совиту дохтора и зоз допущеньом паноца котри ю духовно водзел, Маґдалена зоз свою стару мацеру и служнїцу

september 2022.

Ану одходзи до Алжиру. О тим своїм провидоносним одходу до Африки познєйше гуторела: „Бог ме вжал за руку и я го безусловно шлїдзела... у подполней цмоти и у збунююцим нєдостатку материялних средствох, алє зоз нєогранїченим довирийом до моци Исуса, Учтеля о нєможлївим.“ Кед пришла до Алжиру у октобру 1936. року, застановела ше у малим варощику Боґхарию и на молбу паноца котри там служел, помагала у амбуланти и худобним муслиманом у тим месце.

Стретнуце у Сахари - „сон“ брата Карла – перша християнска заєднїца

У марцу 1938. року на гробу брата Карла у Ел-Ґолеу стретла ше зоз Ренеом Воюмом котри 5 роки скорей основал заєднїцу Малих Исусових братох. Медзи нїма ше розвило глїбоке и тирваце приятельство, стретли ше два институциї котри сцели витвориц „сон“ брата Карла: „Тото о чим у тайносци шнїєм, чого сом анї нє свидоми подполно, цошка барз єдноставне и числово мале, цо здабе на християнску заєднїцу зоз перших часох Церкви.“ (брат Карло, Назарет, 1898. рок.) Штерацец роки познєйше, 1938. року Мала шестра Маґдалена гутори паноцови Воюмови план снованя шестринства: „Вецей од шицкого роздумуєм о стваряню нового, нового котре зоз старого, збудоване од автентичного християнства перших Исусових ученїкох. Потребне слово по слово вжац зоз Євангелиї. Пребарз боляце видзиц же кельо ше на тото забуло.“ (предлужи ше) пририхтал о. Владимир Медєши

DZVONI

11

Духовне життя ІСПОвІДНИКИ вІРИ

ОТЕЦЬ ПАВЛО ОРОС — ВИСТРІЛ ПІД РОЗП’ЯТТЯМ У п’ятницю, 5 серпня 2022 р., Папа Франциск прийняв на аудієнції кардинала Марчелло Семераро, Префекта Дикастерії в справах визнання святих, під час якої затвердив для проголошення декрети цього відомства, що стосуються деяких беатифікаційних процесів. Першим у цьому переліку є декрет про визнання мучеництва Слуги Божого о. Петра Павла Ороса, священика Мукачівської греко-католицької єпархії,

З 1944 року отець Петро Орос — помічник пароха в селі Великі Ком’яти, з 1946-го року — парох у селі Білка Іршавського району. Згідно зі свідченнями, отця Петра Ороса таємно висвятив на єпископа в 1944 році блаженний владика Теодор Ромжа. 27 серпня 1953 року отця Петра впритул розстріляв радянський міліціонер. У 1992 році відбулося урочисте перепоховання його тлінних останків.

Народився 14 липня 1917 року в селі Бірі (Угорщина) у сім’ї греко-католицького священника. У восьмилітньому віці залишився круглим сиротою, виховувався у родича-священника. Закінчив Ужгородську духовну семінарію. Був висвячений у священики в червні 1942 року.… Молодий священик, перебираючи зернятка вервечки, молився перед придорожнім Розп’яттям. Знав, що збігають останні хвилини його життя. Про що тоді говорив із Богом? Мабуть, просив за свою Церкву і тих, кого залишав. А може, перед очима пробігло коротке, сповнене жертовного служіння життя?

Що таке біль і втрата, отець Петро Орос пізнав у дитинстві: восьмилітнім хлопчиком, разом із старшим братом, залишився повним сиротою. Свого батька, греко-католицького священика, не пам’ятав: мав лише рочок, коли його не стало під час пошесті тифу. На все життя отець Петро зберіг вдячність родичам — це були дві священичі родини, які тепло і щиро заопікувалися ним та братом, дали можливість вивчитись і «вийти в люди». Закінчивши Хустську гімна-

12

DZVONI

зію, юнак вступив в Ужгородську греко-католицьку духовну семінарію. До майбутнього священичого служіння ставився дуже серйозно, прагнув стати душпастирем з усебічними і ґрунтовними знаннями.… Прийнявши рішення про священство у безженному стані, 24-літній випускник семінарії був висвячений на священика і розпочав самовіддане служіння. 40-ві роки XX століття — непрості часи в історії Закарпаття, яке невдало намагалося утвердити свою національну ідентичність та незалежність. Воно знову опинилось у складі Угорщини, а вже не за горами було і «возз’єднання» із Радянською Украї-

veresenq 2022

Духовне життя ною. Хоча рідною мовою отця Петра Ороса й була угорська, він добре володів місцевою русинською говіркою та українською мовою (знав також французьку та латину). Отож йому не складало жодних труднощів порозумітись із будь-ким із вірних Закарпаття.

Першим місцем його душпастирського служіння стало село Великі Ком’яти, а з 1946 року отець Петро — парох села Білки. Існують свідчення, що священика таємно висвятив на єпископа блаженний владика Теодор Ромжа, який передбачав переслідування Церкви і намагався підготувати собі надійну опору. Є також письмові згадки з пізніших часів про те, що отець Петро освячував храми та призначав священиків.

Ще в семінарські роки — так засвідчують однокурсники мученика — стала помітною визначальна риса його характеру: любов до ближнього. Ця любов буквально світилася в ньому, виявляючись у повсякденних стосунках із людьми. Зрештою, отець Орос завжди вважав її найважливішою християнською чеснотою, тоді як найбільшими гріхами — гординю і марнославство. Міг спокійно, — пригадують очевидці такий випадок, — зняти з ніг черевики і віддати біднякові зі словами: «Тобі вони більше потрібні, бо якщо захворієш, хто буде виховувати твоїх дітей, чоловічку?» В оцьому теплому «чоловічку» та розумінні людської нужди — весь отець Петро. Вірні парохій, де він служив, віддячували йому теплом і відданістю — саме їхня допомога дала йому змогу підпільно провадити душпастирське служіння після приходу радянської влади й початку репресій проти греко-католицького духовенства. Священнослужителю не раз пропонували прийняти православ’я, але щоразу наштовхувалися на його рішучу відмову. У 1948 році влада офіційно забороняє йому здійснювати священиче служіння — і відтепер отець Петро провадить його нелегально. Поряд із іншими священиками, котрі зберегли вірність греко-католицькій церкві, він опікується вірними Іршавщини та Виноградівщини. Як може, підтримує у вірі і селян, і священиків. Так триває до 1953-го.

На початку цього року отця Петра заарештували. Протримавши два тижні його звільнили, але й далі тримали у полі зору. Підозрювали, що його єрархічний церковний статус може бути вищим, але не мали очевидних доказів. Вирішили розправитися з непо-

september 2022.

кірним отцем, що ніяк не піддавався на вмовляння перейти на «дозволену віру». І при цьому навіть не намагалися створити бодай якусь видимість правосуддя.… Вбили отця Ороса на празник Успіння Пресвятої Богородиці. Напередодні він відслужив велелюдну літургію у Великих Ком’ятах. Вранці пішов на залізничну станцію. Супроводжувала отця місцева селянка. Уже біля потягу підійшов до них якийсь міліціонер і наказав отцеві йти за ним. Коли минали розп’яття при дорозі, отець Петро попросив вбивцю відпустити його, на що почув: «Молися, бо тобі кінець». Кулю отримав ззаду, коли із вервечкою у руках молився навколішки перед Розп’ятим Христом. Бо ж хвилю перед тим спожив Святі Тайни, які мав при собі… Нажахана селянка побігла до людей, привела голову сільради, але міліціонер пригрозив: «Мовчи, бо й тебе таке спіткає». Пізніше ж вихвалявся, що отримав за скоєне винагороду 500 рублів. Ні місцевим селянам, ані близьким не дозволили навіть поховати по-християнськи отця Петра: побоялися, щоб могила не стала місцем молитви.

39 років місце поховання отця Петра зберігалось у найсуворішій таємниці. Тільки після легалізації Греко-Католицької Церкви знайшлися очевидці, які під присягою розказали правдиву історію тих трагічних днів. 28 липня 1992 року колишній начальник КПЗ Іршавського РВВС згодився дати свідчення і показав міліцейський гараж, де було закопане тіло. Після ексгумації і проведеної експертизи 23 серпня 1992 року відбулося перепоховання тлінних останків отця Петра Ороса зі всіми почестями, які належать його сану. Наступного дня відбувся архієрейський похорон. Мощі поклали у каплиці поблизу церкви у с. Білки. Мученицька смерть отця Петра Ороса була вінцем його повного чеснот і святості життя, нагородою відданої душпастирської роботи. Вірники глибоко поважали і від усього серця любили свого духовного отця, який у важкі часи переслідувань був із ними, був їх потіхою, добрим і дбайливим пастирем. Він своїм життям підтвердив слова Спасителя: «Добрий пастир душу свою віддає за вівці». За матеріалами книги Катерини ЛабінськоїСнігур «Покликані до святості» Пресслужба Секретаріату Синоду Єпископів УГКЦ

DZVONI

13

Сила молитви

НЄ ТРЕБА ИСЦ АНї ДО СВЯТЕЙ жЕМИ, АНї ДО МЕДжуґОРЯ кЕД МАМЕ ВОДИЦу (Я.О.)

(Под тим насловом починаме обявйовац свойо власни дожица зоз Водицову Марию и добре би було кед би нам шицки котри маю красни искуства або окремни ласки од Водицовей Мариї посилали же бизме з нїма помогли другим и преславели нашу Водицу.)

МАРИЯ вОДИЦОвА МИ ЗАПЛАЦЕЛА ЗА РОБОТУ

Давно то було... Робел сом у єдней фирми. Кед сом раз пошол до Водици, видзел сом же олтар досц препаднути. Теди бул ище о. Макаї парох и я му гварел же би то поробиц. Вон ше ми опитал чи я то знам, а я му гварел же бим могол пробовац. Вон ми допущел, а я робел од шерца - як сом лєм найкрасше знал. Обачел сом же и рам на икони за олтаром препаднути, та сом му гварел же бим и тото офарбел, а потим и рами на иконох на иконостасу. Понеже теди у Водици нє було води, я робел три днї по цали дзень без води и єдзеня, алє сом бул радосни же то робим за Марию, за єй дом... Раз сом так пополадню вистати дакус лєгнул и дожил цошка цо нє можем себе розтолковац. Нїґда таке сом вецей нє дожил по нєшка. Надомну сом чул як кед би дахто шпивал зоз красним гласом ОЧЕНАШ! Похопел сом же ми то Мария Водицова заплацела за мою роботу... Но, було ту и бриґи. Хтошка ме приявел же сом вжал роботу а нє приявел, же робим на чарно, а то були ище тоти часи комунизму. И пришла контрола. Єден чловек тиж зоз єдней фирми, теди ище комуниста бул. Кед сом го збачел, фришко сом зишол зоз драбинми и одложел шицок алат, поскривал. Вон пришол и шицко препатрел, алє нїч нє нашол. Бал сом ше чи нє будзем покарани у фирми. Алє добре шицко прешло, а тот чловек ше после обрацел и постал християн. После вельо часу сом го стретал у Водици дзе часто як и я дакеди волонтерски робел на чесц Мариї Водицовей. Раз сом так мал проблем зоз вельким прициском та сом пошол до Водици и гварел Мариї най ми помогнє. Од теди вецей нє мам тот проблем. Нєшка сом щешлїви, ходзим часто до Водици и до церкви на Службу Божу.

14

DZVONI

Вше пробуєм дакому дацо помогнуц бо и мнє Мария вельо помогла у живоце, як особнє так и у фамелиї, а и тераз ми помага. (Парохови приповедал 17.05.2022 С.Б.)

МУж ШЕ вИСПОвЕДАЛ

Походзим зоз християнскей фамелиї и часто сом ходзим до Водици. Як сом ше одала, були претаргнуца. Алє, нїґда нє виоставали мойо молитви Мариї и до других святих. Кед сом виходзела зоз церкви после Служби Божей, вше сом ше модлєла до нїх: „Марийо и шицки святи модлїце ше за нас. Исусе, най Твойо милосердиє будзе над нами.” Розличносц у фамелиї приношела и финасийни почежкосци, а ту и вихованє и одрастанє дзецох. Муж нє ходзел до церкви, гоч верел. Кед нам рушело дакус на лєпше, пошла сом до Водици подзековац Мариї. После якогош часу и муж почал ходзиц до церкви, алє ше нє сцел споведац. Кед у нас почала активносц неокатекуменска заєднїца, и вон ше уключел. Понеже ше там шицки споведаю и вон ше пристал висповедац. Єден час нє було паноца у заєднїци та ше нє споведал. Два днї пред свою шмерцу ше надумал висповедац у другим валалє. Чи то нє чудо Боже и Марийово?! Я и далєй одходзела на рижни духовни стретнуца. Так 19. мая 2018. року у Керестуре була святочносц Мариї Водицовей. Тема була: „Велїча душа моя Господа“. Требало написац свойо упечатки же як ше модлїме, а вец по ґрупох пречитац. Пред икону Божей сом написала: “Оче, познати Ци мойо потреби. Знам же ти зробиш так як найлєпше. Будзем це преславйовац у цихосци, у храму, у швеце. А слава Твоя най дотхнє кажде шерцо же би велїчало Тебе. Марийо, Ти Заступнїца наша. Жадам буц понїзна як Ти. Ти нас охранюєш од злого, мнє и мойо дзеци, цали швет. Дотхнї кажде шерцо най полюби Тебе и Твойоги Сина, най ше нє боя церньовей драги по хторей ишол и Исус. Бо як Исус вошол до слави, так и ми войдземе там кед Го будземе славиц. Во имя Оца и Сина и Святого Духа. Аминь!“ Исус и Мария ношели терхи, та и я свидома же терхи ту. Лєм зоз Исусову и Марийову любову их лєгчейше можем попровадзиц. (Мария - 2022, Коцур)

veresenq 2022

теолоҐия за каЖДого

B O G O S L O V S K A D U M KA

2 6 7 – 2 0 2 2 П р и л о г х р и с т и я н с к о м у ч а с о п и с у „ Д З ВО Н И ” Уш о р ю є р ед а к ц и я „ Д З ВО Н ОХ ” Дзешате шветове стретнуце фамелийох -

фамелийна любов: поволанка и Драга святосци

Папа Йоан Павло II 1994. року, предложел же би ше кажди три роки отримовали стретнуца на тему фамелиї, вше у другим месце. Од теди отримани дзевец стретнуца, а ювилейне Дзешате стретнуце ше закончело зоз вельким конґресом фамелийох у Риме 26. юния того року на хторим вжал учасц и папа Франциск. Тото стретнуце мало и свойо пририхтованє, котре почало 19. марца 2021. року, 15 мешаци пред тим. Церква предкладала шицким владичеством орґанизовац свойо власне стретнуце з котрого би ше могли похасновац искуства на законченю. Ту попробуєме винєсц даяки нашо преподаваня, роздумованя и искуства на тему фамелиї зоз нашого Медзипарохиялного сходу котри бул отримани у Водици 6. авґуста того року. Супруга: Були зме побрани 15 роки и мали зме пецеро дзеци. Найстаршому було 14, а наймладшому єден рок кед сом почала чувствовац нєзвичайни симптоми – трешенє рукох, а мойо чувства ше почали меняц и чувствовала сом якикишик страх и терху. Пофришко ми дияґностикована депресия и почала сом пиц даскельо файти лїкох, алє анї єдни ми нє помагали. З мужом зме ше почали оддальовац, а вше частейше наставали нєпорозуменя. З часом сом поставала вше баржей вистата и роботи хтори сом звичайно окончовала почали виоставац. Попри лїкох, дохтор препоручел же бим ше каждодньово свидомо намагала з даякима малима активносцами висц зоз депресиї. Нажаль, вельораз кед мой муж пришол дому з роботи и опитал ше як ми прешол дзень, чи сом зробела даєдну з тих «малих активносцох», мой одвит бул неґативни. Йому то барз завадзало, бо мой стан почал барз неґативно вплївовац на нашо малженство. Я того була свидома и насправди сом сцела буц од помоци, алє ше ми нє удавало. Резултат бул процивни. После єдного часу, почала ме болїц глава. З часом болї були наисце моцни, обнял ме страх найбаржей пре безпечносц дзецох. Вше частейше сом забувала хтори дзень у тижню, одкадз мам позберац дзеци после родзеного дня, забувала сом важни документи хтори я одложела, а вец сом их нє могла пренайцс, забувала сом же дзеци нє дома прето же сом их пред даскельо годзинами одведла до баби и дїда на ноцнїк... Вше частейше сом рано нє могла стануц и позберац дзеци до школи, дзе сом шедла - там сом заспала... Дохтор ме послал до других специялистох, алє требало длуго чекац. Под час того периоду и звади були частейши. Була сом барз застарана пре мойо здравє хторе було вше горше, а

september 2022.

нїхто нє знал цо ми. Ище баржей сом була застарана пре нашо малженство хторе за мнє було святе, а тераз вишело на цверенки. З другого боку, здогадуєм ше же було вельо любови, пожертвовносци и помоци од мойого мужа. Мой муж без пригваряня на себе преберал вше вецей и вецей домашнї роботи и одвичательносци. Намагал ше на шицки способи скрациц мойо чеканє на специялистох. После вецей як двох рокох нєизвесносцим пре барз слабе паметанє и вельку вистатосц, на мнє ше вецей нє могло раховац и шицка робота у обисцу и коло дзецох прешла на мужа и моїх родичох. Под час тих двох рокох я ше вельо модлєла, алє сом мала чувство же ме Бог нє чує, же є барз далєко и нє одвитує на мойо молитви. Гоч сом сцела любиц ближнїх зоз християнску любову, було ми чежко, а ище чежше було препознац Исуса Розпопятого у моїх церпеньох. Видзело ше ми же преходзим през наймоцнєйшу кризу свойого духовного живота. Супруг: Мойо искуство ше дакус розликує од моєй супруги пре єй слабе паментанє у периодзе пред операцию. Вона памета кед сом ю любел, кед сом ше намагал любиц, алє нє барз ше здогадує кед ше ми то нє удавало. За перши два роки хороти моєй супруги симптоми були досц благи и вона ше намагала зоз шицку силу зменшац їх уплїв на нашо малженство и фамелию. Церпела пре духовну кризу, алє я як и други, думал же то лєм єдна фаза на єй духовней драги. Старал сом ше помогнуц и потримац ю як сом найлєпше могол. Под час остатнїх шейсцох мешацох хороти, характер супруги ше вше баржей почал меняц. Тоти пременки мали барз неґативни вплїв на нашо малженство. Вона випатрала исто, як кед би ше нїч нє случовало, алє ше барз пре-

I

менєл єй характер. Видзело ше ми же то вецей нє була иста особа за хтору сом ше оженєл и з хтору сом телї роки вєдно. Пред хороту, вше кед зме ше нашли у чежких ситуацийох, старали зме ше вєдно найсц ришенє. Тераз сом чувствовал же сом у тим сам и нє можем на ню раховац. Єй вистатосц ми випатрала як лєнївство, а єй забуванє и нєефикасносц як нєдзбанє. Теди сом ю нє прилапйовал таку яка вона була, сцел сом же би ше пременєла. Ходзел сом з ню до психолоґох и психиятрох. Почал сом читац о депресиї. През тото шицко я будовал свою власну терапию за ню на основи дохторских порадох. Сцел сом же бизме вєдно поставали кед рано годзина забренка, пречитали вєдно медитацию, порихтали фриштик, випровадзели дзеци до школи, направиели список роботох хтори вона пороби през дзень же би нїч нє забула, же бизме вєдно вежбали... Нажаль, анї мойо пробованя, анї лїки нє були успишни. Тераз кед патрим назадок, я ше ганьбим же сом бул шлєпи и интерпретовал єй справованє як лєнївосц и нєдзбалосц. Попри того, почал сом роздумовац же прецо буц вєдно кед єден супружнїк просто нє дзба. Знал сом кельо єй значи малженство и же вона зроби шицко же би го очувала. Прето сом похасновал свою остатню карту. Гварел сом єй же я нє готови остац у тим малженству кед ше вона нє пременї. Тоти слова були барз вельки шок за ню. Вона ше сцела пременїц, алє нє могла. Я вецей нє знал цо робиц. Шлїдзели два мешаци тоталного нєпорозуменя и оцудзованя. Я ше нє сцел помириц же ту нєт помоци и пробовал сом шицко же бим єй помогнул, алє нїч нє вредзело. Нє можем вериц же ми требало так длуго зрозумиц же ту муши буц дацо инше. Теди сом пошол на духовни вежби на хторих сом обновел мойо винчани завити «у здравю и у хороти до конца живота». Шлїдзел период кед сом ше намагал виполнїц свойо длужносци у фамелиї. Попри длугого роботного часу, преберал сом и каждодньово домашнї длужносци и одвичательносци. Барз часто то було зробене лєм пре длужносц, алє нє з любову. Чувствовал сом ше преобтерховани, алє сом бул упарти же витримам у своєй постанови. Женово здравє ше погоршовало. Тот период тирвал даскельо мешаци. После того сом пошол знова на духовне стретнуце. Там сом зрозумел и ришел же сцем препознац и прилапиц кажде церпенє, криж, як Исуса хтори церпи на крижу и же шицки церпеня хтори Бог допущує то за нашо добро. Ришел сом же церпенє и боль будзем примац як дарунок од Бога, а окреме церпеня пре супругову хороту и страх од того цо тота хорота приноши, як и од нєизвесносци. И нє лєм тото, алє вше кед настало церпенє, я такой патрел конкретно любиц ближнього хторого ми Бог дал у тей хвильки. Випатра же Бог чекал за мну же бим зрозумел же и «радосци и церпеня маю лєм єдну причину: єдносц з Богом» (Кяра Лубик). Пофришко после мойого «навраценя» дознали зме точну дияґнозу супруговей хороти. У питаню бул вельки тумор на мозґу и операция була заказана о два днї. То була ризична операция и дохтор предпоставел же ше одстранї лєм часц тумору прето же залапел главни мозґово жили. Бул ризик же супруга страци єдну часц паметаня и же нє будзе иста особа. Вистка о дияґнози и операциї ше барз швидко розширела медзи познатима у нашим штредку,

II

алє и по других местох у швеце. Достали зме вельо порученя од людзох хтори ше модлєли за ню. Под час операциї, хтора тирвала 11 годзини, даєдни нашо познати препровадзели тот час зо мну у шпиталю, у молитви. Супруга: И попри того же дохтор гварел же одстранї лєм часц тумора, случело ше чудо та после 11 годзинох операциї цали тумор бул виняти. Кед сом ше зобудзела, паметам же сом сама себе гуторела – «я жива, я жива!». Була сом свидома яки сом вельки дарунок достала од Бога. Мойо паметанє ше швидко почало врацац. Цали час – и пред, и под час операциї як и после нєй мой супруг упарто бул коло моєй посцелї, а родичи дома з дзецми. Його присутносц и любов приношела ми вельки мир, бо я нє могла паметац, провадзиц и розумиц тоти фахово термини, процедуру и резултати хтори мали директни вплїв на мой живот. И попри того же сом була барз подзековна за дар живота хтори сом достала, мойо днї були виполнєти з велїма почежкосцами. Я ше нє могла рушиц з посцелї, була сом цалком зависна од других. Мой вид бул замуцени и шицко сом видзела одвойнє, шицко опрезо мнє ходзело, мала сом чувство як кед би моя глава нє була моя. Каждей хвильки мушела сом прилапйовац мою нову реалносц. Днї ми були виполнєти з малима и векшима надпоминанями же я цалком завишим од Бога и Його любови и єдине цо сом сцела то сполньовац Його волю. Бог, хтори ми пред операцию випатрал далєки, одразу ми постал барз блїзки. З єдней нагоди, медицинска шестра ме на посцелї дриляла по ходнкох шпиталю, бо сом мушела пойсц на єден з велїх тестох. Кед зме дошли на наш поверх, там було вельо людзох. Було чежко прейсц помедзи людзох, а велї з нїх на мнє покрадзме патрели. Пол моєй глави було обритвене, а на глави сом мала шор числених металних капчох. Твар ми була бляда, зунована од нєпреспаних ноцох. Було ми барз нєприємно, без приватносци, нєпошорена... Алє, праве у тих хвилькох сом почувствовала таку моцну Божу любов ґу мнє же шицко коло мнє ожило. Я ше чувствовала любена од Бога вельо баржей тераз, у таким нїчомним стану, як кед сом була здрава. Єдине цо сом жадала у тих хвилькох то остац у його любови и робиц його волю, а то у тих хвилькох значело ошмихнуц ше на людзох цо преходзели коло мнє. После операциї сом барз мало спала, дакеди цалком нїч. Кажду ноц сом ше зобудзела после максимално 2 – 3 годзинох спаня. Знала сом же нарано будзем барз вистата и же ме будзе болїц глава, алє сом то прилапйовала без пригваряня. Була сом сиґурна же Бог зна кельо моя глава може витримац. Остаток ноци сом препровадзела бешедуюци зоз Нїм и у молитви. През дзень сом ше намагала буц позитивна, любезна ґу шицким цо ше о мнє старали и сцерпезлїво прилапйовац велї уджобнуца зоз иглу, гоч их барз нє подношим. После осем дньох у шпиталю, пошла сом дому. Яка то радосц була за мнє и за мою фамелию! Тото цо на початку випатрало як вельки криж, принєсло вельо ласки. Шицких нас прицагло блїжей ґу Богу, а тиж так и єдни ґу другим.

veresenq 2022

МАРИЙОВО СВЯТИЛЇЩА (16) НА ДРАГИ ДО ЕМАУСА... ВИЧНО ОСТАНЄМ З ВАМИ

Же бизме цо лєпше похопели нашу найвекшу Святиню Заєднїцтва – Водицу, попробуєме ту представиц познатши Єй святилїща, нашо грекокатолїцки, а кед сцигнємє и римокатолїцки и православни.

ҐОСПА ОД ШкРПЄлА

Хто бул у Чарней Гори, вшелїяк же чул, а велї и нащивели „Бисер и красавицу Ядрана“, або „Нєвесту Ядрана“ – як ю велї наволую – то єст мале штучне островко у Бококоторским залїву, сто метери од природного острова св. Юрая (Георгия), зоз церкву пошвецену Успению Богородици, так волану Ґоспу од Шкрпєла“. Тото место єден з найкрасших историйно - културних и вирских памяткох у Боки Которскей, центер Бокельох. За тоту церкву и острово вязана нєзвичайна приповедка о Марийовей икони котра ше там появела у 15. вику и о самим островку котре настало як плод велькей жертви и любови до Мариї и Єй святилїща, котре шведок числених ласкох котри вирни отримовали и отримую по нєшка. Як твердза домашнї, то друге после познатого Остроґу, найнащивенше паломнїцке место у Чарней Гори зоз коло 50.000 нащивох рочно. Цале острово зоз церкву ма випатрунок ладї, дзе на початку за корманьом стої Мария и водзи тоту „ладю“ до щешлївей будучносци.

кущик лєм стирчел зоз води, 100 метери од спомнутого острова и церкви св. Юрая. После як вжали тоту икону до свойого обисца у Перасту, икона ше трираз „врацала“ на исте место дзе ю и нашли. Похопююци же Мария ма свой ясни план, у догварки зоз месним парохом їх места - задумали там направиц каплїчку за тоту Марийову икону. Но, понеже доокола глїбина моря була коло 40 метери, требало вельо часу и жертви же би там навожели каменя, стари чамци и залапени турски ладї и преширели простор за будову церквочки котра збудована у нєшкайшим випатрунку аж 1630 року. Збудовали ю конєчно Венециянци. Од велїх ласкох, виздравеньох и чудотворних знакох Марийовей присутносци у живоце жительох Пераста, найвецей бешедує велька побида над Турками котри вецей раз сцели завжац Котор и околїско, а остаточне пораженє дожили 15. мая 1654. року кед там страдал и турски вожд Мехмед Аґа Рисванаґич. Тоту вельку побиду жителє Пераста приписали праве „Мариї од Шкрпєла“ як ю популарно волаю. Же то так и було, постоя числени преданя самих Туркох котри „видзели Красну Билу Панї „котра їх кулї врацала назад на нїх и нє дошлєбодзела им дальши наступ. Тиж так и сами жителє Перасту приповеда-

История Марийового святилїща

Шицко почало давного 22. юлия 1452. року, кед двоме познати рибаре зоз Перасту, браца Мартешич, наишли на икону Мацери Божей котра ше застановела на верщку каменя (шкрпєл) а котри лєдво

september 2022.

„Приятки“ – стриберни завитни цегелки котри пририктиваю мури святилїща

III

ли же видзели Марийов вельки били плащ зоз котрим вона прикривала вирних християнох, войско и место Пераст очувала од велького нєщесца. Як вельки знак своєй любови до Мариї, вони 1796. року дали виробиц уметнїкови Антонийови Капелано у Дженови (Италия) олтар зоз карарского билого мрамору у котрим намесцена спомнута „чудотворна„ икона Мацери Божей. Сама церква правдиви духовни музей зоз вецей як 2.000 стрибернима „приятками“ (отримани ласки, помоци) котри прикриваю мури святилїща и бешедую о велїх и велїх историйох помоци Мацери Божей вирним. Упечатки о своїх дожицох записани у 15 вельких кнїжкох.

Церква – музей

Сама церква як єдна „плїваюца“ пинакотека, знука омальована з прекраснима 68 сликами на платну познатого уметнїка Трипа Коколя, а окреме ше визначує єдна з найдлуґших сликох Вознесению Мариї у цалим окруженю. Цали комплекс котри ма 3.000 квадратни метери ма у себе и музей окремного значеня. Там ше находзи археолоґийна збирка, ручни виробки предметох з каждодньового живота, стародавне оружиє, шаблї, пушки, пиштолї, морнарски прибор, порцолово предмети, стари годзини, стари пенєж, алє и числени намальовани слики ладьох у вельких морйових нєпогодох и борбох зоз гусарами. Тото цо найзначнєйше, то єден окремни ґоблен котри виробела Яцинта Кунич. Вона була жена єдного морнара котрому обецала вирносц же го будзе чекац док ше нє враци дому. Же би скрацела себе днї, мешаци и роки, вона ше прилапела вирабяц икону „Мацери Божей од Шкрпєла“. Насампредз вона укладала гадвабни, стриберни и златни нїтки, а на концу свойо власи, перше, як видно шветли, а вец як старела и шиви. Тот ґоблен вишивала 25 роки, од 1803. до 1828. док нє умарла, а нєпознате нам чи дочекала свойого супруга котри вироятнє нєстал на морю и нє достала о нїм нїяку вистку. Припатраюци ше на тот ґоблен – вон виражує вельке шведоченє вирносци и любови та так и велїм паломнїком постава правдива инспирация „бокельскей Пенелопи“.

Фашинада и Сала помиреня

Окремна святочносц за Бокельох то так волана „фашинада“ котра ше там отримує каждого 22. юлия як здогадованє на пренаходзенє Марийовей икони и початок насипованя з каменьом за вибудов церкви за Марию. Фашинада почина зоз украшованьом чамцох и ладьочкох зоз желєнїдлом и квецом, наполнєтих зоз каменьом и плїваньом зоз шицких крайох Боки до „Ґоспи од Шкрпєла“. На першим чамцу идзе паноцец и городоначалнїк з окремнима госцами кот ри святочно руцаю каменє коло острова и закончую зоз преславу. На єдним боку „Ґоспи од Шкрпєла“ ше находзи и такволана „Сала помиреня“ дзе ше мирели завадзени приятелє, фамелиї, а успих скоро вше бул забезпечени, бо ше на тим святим месце чувствовала окремна Божа и Марийова присутносц . Як твердза Бокелє, там ше прервали числени „кревово вимсценя“ (крвна освета) котри були присутни у скорейших часох.

Дон Сречко Маїч – парох „Ґоспи од Шкрпєла“

Паноцец Сречко 2021. року преславел свой 50. ювилей священства у спомнутим святилїщу у котрим є парох прейґ 40 роки, а у Перасту ше стара и за обнову 18 католїцких церквох. Чловек широкого шерца, приятель шицких, а кед ше му дахто опита чия то церква, перше одвитує Божа, вец Марийова и на концу аж - католїцка. Вельки є и наш приятель бо нас упознал ище од владики Гавриїла Букатка и Михайла Макая та аж по нєшка. И того 2022. року бул розположени и приял наших грекокатолїцких паломнїкох зоз Керестура, Нового Саду, алє и зоз України. (Пририхтал о. Владислав Варґа)

IV

veresenq 2022

Млади МЛАДИ З РУСКОГО КЕРЕСТУРА

ДуХОВНИ СТРЕТНуЦА у ЧАРНЕЙ ГОРИ

Млади зоз Руского Керестура, Беоґраду и фамелия зоз Панчева як члени Марийового дїла, нащивели Чарну Гору. Там зме отримали стретнуце за дзеци и за фамелиї. Тоти фамелиї у котрих зме були привитани, познаме уж длуґши час та нам було барз мило ознова ше видзиц зоз нїма. За дзеци зме отримали єдну тему о миру, любови и о „Коцки любови“. „Коцка любови“ им була барз интересантна - вона ма на каждим боку по єдно виреченє: люб перши, люб другого коло себе, люб нєприятеля, пребач другому, люб каждого и творме взаїмну любов. Зоз дзецми зме бавели рижни бависка и шпивали писнї зоз ґитару. Старши ше дружели, а вечар мали свой програм и пречитали крадки цитати о любови котри написала Кяра Лубик. Були зме на Служби Божей у церкви Дон Боско и у нащиви православному храму у Подґорици. Коштовали зме и їх смачни єдла як цо то цицвара, пита „испод сача“, замешку и ище други єдла.

september 2022.

Гоч нас путованє вичерпало, а з нашима приятелями зме нє були длуго, им то вельо значело и були щешлїви - праве як и ми. Ивона Будински

DZVONI

15

Каритас

АКТИВНОСЦИ КАРИТАСУ ЕПАРХИЇ СВ. О.МИКОЛАЯ

Без огляду же наш Каритас нє ма материялни средства за помоц коло провадзацих упроєктох а у канцелариї роботу координує лєм Елемир Джуджар, заш лєм зме присутни у своїм окруженю и на стретнуцох на националним уровню. Ту представиме остатнї даскельо активносци котри реализовал Елемир Джуджар як координатор нашого Каритасу

Едукованє МНРО о зменшованю ризика од природних катастрофох

У рамикох проєкту „Зменшованє ризику од природних катастрофох“ Каритас Епархиї св. о. Миколая у юнию реализовал роботнї за хасновательох Здруженя за помоц МНРО Општини Србобран „Бисер“. У роботи участвовали фахови особи и други заняти у Здруженю. Учашнїки мали нагоду упознац ше з основнима поняцами у вязи зоз защиту животного стредку и природних катастрофох, зменшованю ризика и правилним приступаню у случаю кед ше вони зявя.

Каритас у предходних шейсц рокох информовал и едуковал коло 13.000 дзеци и одроснутих гражданох. Вериме же прейґ отриманих 2000 ходзинох отриманих роботньох, семинарох и тренинґох и 20 реализованих указуюцих вежбох значно допринєсол подзвигованю свидомосци и пременки одношеня людзох спрам природи, а источашнє и о зменшаню заґадзеносци и ґлобалного зогриваня як и обнови деґрадированих и заґадзених часцох животного стредку.

Зменшани ризик од вилївох у Туриї

Каритас Епархиї св. Миколая у сотруднїцтве зоз локалну управу у Србобрану и ЙКП „Будователь“ зоз Србобрану 25.07.2022.року успишно закончел роботи на инсталациї нових и пречисцованю иснуюцих каналох и

16

DZVONI

бетонских цивох за одвод атмосферских водох у месце Турия. У тим населєним месце после вельких дижджох, вода ше зберала на явних поверхносцох и вилївала околни доми. Дзекуюци реализациї тих активносцох, коло 70 доми буду у вельо меншим ризику од вилївох. Активносци реализовани зоз фахову потримовку руководзацих у комуналним секторе, медзи котрима одвичательни за исту роботу бул Милан Срданович.

Дзелєнє школярских руксакох и школского прибору у Сомборе

У рамикох активносцох проєкту AFFECTION Каритас Епархиї св. о. Миколая 31.08. 2022 .року у сотруднїцтве зоз Центром за социялну роботу городу Сомбора подзелєл школски торби зоз комплетним школским прибором дзецом у потреби. Дзецом подзелєл руксаки координатор нашого Каритасу Елемир Джуджар и директор Центру за социялну роботу города Сомбора Михайло Шкорич. Проєкт AFFECTION (A Future For Every Child Through Inclusion in Our Neighborhood) то реґионални проєкт котри финансує Министерство нукашнїх дїлох Австриї, а плановане же би исту донацию прияли дзеци зоз шицких вибеженских кампох у Сербиї, як и 400 социялно загрожених дзецох у Беоґрадзе, Шиду, Сомборе, Суботици, Кикинди и Лайковцу, а шицко у координациї зоз центрами за социялну роботу, єдинками локалней самоуправи або школи. Циль проєкту AFFECTION то злєпшанє социялней и гуманитарней ситуациї як и потримовка и олєгчани приступ школованю, а окремо дзецох и младих миґрантох и потримовка дзецом социялно загрожених фамелийох у местох у хторих ше находза вибеженски кампи.

Пририхтал: Варґа Владислав

veresenq 2022

Каритас ПАРОХИЙНИ КАРИТАС РУСКИ КЕРЕСТУР

ДРУЖЕНЯ ЗА СТАРШИ ОСОБИ

Осаменосц и хорота велїм старшим особом, причина за страх, слизи, за боль. Потреба же би их дахто вислухал, же би ше з нїма нашалєл, помогнул им голєм на хвильку забуц на бриґи хтори их прицискаю - лєм даєдни зоз цихих, скромних жаданьох котри вони маю. З тоту намиру, ослухуюци їх потреби, пред коло 20 роками, волонтере парохийного Каритасу св. о. Миколая, у Руским Керестуре, порушали друженя за старши особи, котри з часом, за нїх постали цошка нєзаменлїве, постали зарйочка радосци, розваги, цошка цо ше лєдво чека, бо там, у просторийох Каритасу, бриґи голєм кус пойду на павзу. А то нє мож посцигнуц сам, ґу тому ше намага кажде з нїх так як може, на способ як може – зоз франту, шпиванку, комплиментом, помоцу, даяким совитом, анеґдоту и подобне. Друженє за старших ше отримує кажди штварток од 14 до 16 годзин у просторийох Каритасу, а волонтере ше намагаю же би тот час бул препровадзени квалитетно. Так на приклад, з нагоди октобра - Мешаца солидарносци зоз старшима особами, волонтере пририхтали рижни активносци котри ше реализовали и реализую у цеку мешаца. Перши штварток у мешацу на друженю присуствовали и три волонтерки - Клара, Кяра и Корнелиа, котри на ґитари зашпивали даскельо писнї. Зоз шпиванку, алє и торту, старши означели и рочнїцу приходу пароха о. Владислава Варґу котри з нїма на каждим друженю, а його присутносц им окреме значи. У наиходзацим периодзе 13.10. у просторийох Каритасу, отрима ше превентивни препатрунок – меранє цукру у креви и кревового прициску, а будзе и слова о здравим костираню. Штварток, познєйше, 20.10. од 15

september 2022.

до 16г, друженє будзе у Водици, а потим, од 16г будзе Служба Божа за шицких старих и хорих. Остатнї штварток у мешацу резервовани за уметнїцку роботню, як и за оценьованє литературних и подобових творох, котри у наиходзацим периодзе треба же би сцигли на конкурс, порушани з нагоди октобра мешаца.

Волонтере Каритасу, поволую шицкх котри заинтересовани, же би ше им придружели, бо як пише у євангелиї: ,,Дзе двойо або тройо позберани у мойо мено, и я медзи нїма“. Соня Алексич, координаторка Каритасу Я Еделински Мелания. Остала сом без мужа пред 18 роками. Пред 10 роками сом пришла до Каритасу на друженя за старши особи и була сом там наймладша. Кед штварток и придзе час за тото стретнуце, стоїм на драже и випатрам кеди по мнє зайду. Дзекуєм тим цо ме привежу и одвежу дому. У Каритасу моя нова фамелия. Ту сом 26. марца преславела родзени дзень. Дружиме ше, шпиваме, франтуєме... З нєсцерпеньом чекам нащиву Водици за шицких старих и хорих. Ма нас обисц и дохторка, а будзе и бал за старих. Ту сом першираз достала награду за найлєпшу танцошку, а вец ище раз з другей нагоди. Мой син священїк Владимир Еделински – вон у Сриме. Радуєм ше же нас наша Церква зазберує до Каритасу и же нас духовно потримує. Дзекуєм Марчи Виславсковей и другим волонтером, а тиж и паноцом и шестром. У Каритасу ше на перши пияток можеме и висповедац. Молитва нам дава сили вибориц ше зоз свою самоту и чежким животом.

DZVONI

17

Представяме 30 – РОЧНЇЦА ПОШвЕЦАНЯ ПАРОХА ШИДСКОГО О. МИХАЙЛА РЕжАКА

СЛУЖИЦ ЦЕРКВИ И НАРОДУ

Парох шидски и декан сримски о. Михайло Режак за священїка пошвецени 30. авґуста 1992. року. З нагоди його 30 – рочнїци священства, замодлєли зме го же би ше здогаднул на початки своєй душпастирскей роботи и видавательну дїялносц. Оче Михайло, скорей як сце рушели на драгу священства, робели сце иншу роботу. Хто на вас вплївовал же бисце рушели на драгу священства и чи було чежко „преориєнтовац“ ше на богословски студиї?

Бул сом заняти у «Руским слове» як ґрафичар. Теди сом рушел на тоту драгу священства. Вжал сом рочни одпочивок и пошол до Семинариї, дзе сом остал полни шейсц роки. Нє було анї кус лєгко после осем рокох ознова шеднуц до школскей лавки и покладац испити. За тот крочай ми найвекшу потримовку давал тедишнї керестурски парох Михайло Макай. Вон ме потримовал и помагал ми. Окремна потримовка була и моя фамелия, ґрупа младих хтори були мойо добри приятелє – тедишнї богослове, а тераз вредни и добри священїки. Требало ше ми звикнуц на живот у Семинариї, шицко ше мушело зробиц на свой час, сполньовац дати обовязки. Алє, гармония, добри заєднїцки живот и краса студентских рокох ми остали у красним здогадованю.

На духовним стретнуцу младих – о. Режак други з лїва, а зоз нїм Янко Катона, Дюри Будински, Юлиян Рамач и Мелания Олеяр (Футо) После пошвецаня, дзе сце шицко службовали и як вам було у чежких обставинох войни?

о. Михайло Режак

18

DZVONI

За священїка ме пошвецел кир Славомир Микловш. О крадки час сом бул послати за пароха до Сриму, на парохию Архангела Михаїла у Беркасове. Парохия єден час була без священїка, та ше требало лапиц од початку. Я бул пошвецени лєм два мешаци, без даякого искуства, а ту були чежки и нєвигодни

veresenq 2022

Представяме обставини. Барз крашнє ме прилапел тедишнї парох у Шидзе о. Дюра Фейса, котри на тих просторох остал сам. Теди аж дзевец парохиї були без священїка, а церкви були руйновани, девастовани, окраднути... З єдним словом – жалосне! Парохиянє були у вельким страху, нашу бешеду ше нє шмело чуц на драже. Шицки тоти страхоти з нами дзелєли и нашо шестри Василиянки – ш. Вира и ш. Евзебия, хтори жили у манастире Владическей лєтней резиденциї. Шестри були вше готови помогнуц, одходзиц на богослуженя, нащивиц парохиянох. Були велька потримовка у чежких часох. Пре хороту, о. Фейса вецей нє могол обслуговац, та шицко спадло на мойо плєца. Требало буц розумни и понїзни, же биш зачувал себе, алє нє начкодзел людзом з хторима ши дзелєл и добре, и зле. На каждей парохиї дзе сом службовал, намагал сом ше буц на розполаганю парохияном.

О. Режак службовал и у Сримскей Митровици

видно же маце смисла за обнавянє церквох и будинкох. Цо сце шицко поробели по парохийох?

З часци обновена церква у Бикич Долу и Беркасове – кельо мож було у нєлєгких часох як и парохиялни дом у Сримскей Митровици, дзе збудовани и нови пасторални центер. Тераз у Шидзе обнавяме парохию и пасторални центер за младих, тє. Владическу лєтну резиденицю. Шицки тоти роботи би ше нє могли реализовац без помоци владикох Славомира Микловша и Георгия Джуджара. Вельку заслугу маю и парохиянє, хтори дзечнє участвую у роботох.

После о. Макая, прилапели сце ше видавац числени календарчки, кнїжочки, молитвенїки...

Як сом уж спомнул, бул сом ґрафичар и тото знанє и искуство ше ми барз здало у видавательней дїялносци. Правда, видавадельство ше од теди барз пременєло у одношеню на терашню сучасну, диґитализовану роботу. Алє, як и скорей, так и тераз потребне шеднуц и робиц. За потреби духовного живота, робел сом на виданьох – „Катихизис за дзеци“, Беркасово, 1994.р.; „Мали молитвенїк“, Беркасово, 1994.р.; кнїжочка „Молебен до Исуса и Мариї“, Беркасово, 1994.р.; „Вертеп“ (кнїжочка за дзеци, за виштригованє и лїпканє), Беркасово, 1996.р.; „Упознай Исуса“ (вифарбйованка, Беркасово, 1996.р.; кнїжочка „Сон Богородици“, Беркасово, 1998.р.; кнїжочка „Венчик дзевятинїцох“, Беркасово, 1999.р.; „Апостол“, Беркасово, 2000.р.; кнїжочка „Коляди“, Беркасово, 2000.р.; „Водицова Мария“ (картонске виданє), Беркасово, 2000.р.; катихизис „Зоз Исусом за столом“, Беркасово, 2001.р.; „Служба Божа“, Беркасово, 2002.р.; кнїжочка „Хресна драга“, С. Митровица; кнїжочка „Мали требнїк“, С. Митровица, 2007.р.; кнїжочка „Дзевятнїца до Мацери Неустающей помощи“, С. Митровица, 2007.р.; кнїжочка „Зашпивайме писню нову“, Шид, 2010.р.; „Молитвенїк“, Шид 2013.р.; кнїжочка „Вертеп“ (репринт виданє з 1937. року), 2015.р.; кнїжочка „Адорация найсвятших тайнох“, Шид, 2019.р.; Мали кишенково календари од 2004. року. Сувенири – мала ґипсова Водицова церквочка и статуа Водицовей Мариї, сувенири з маґнетом – „Водица“ и „Руски двор“. Дзелуєме на розгварки и винчуєме вам красни ювилей - 30 роки служеня Церкви и народу!

Р.Д.

На вельку Ноц у Шидзе

september 2022.

DZVONI

19

Парохия св. Йосафата Кула ОБНОвЕНИ ИКОНИ У ЦЕРКвИ У КУЛИ

ПОВОЛАНкА БуЦ Як ИСуС

До Кули початком септембра о. Дамян Кича ЧСВВ зоз Жовкви принєсол нови икони за иконостас котри писал Михайло Бєсик. Так иконостас у церкви Священомученїка Йосафата у Кули заблїснул зоз нову красу.

ИКОНОСТАС ДЗЕЛЇ НЄБО И жЕМ

БУЛИ ПОТРЕБНИ ПРЕМЕНКИ

У Святим Писме Исус спомина же нам очи дати же бизме видзели. Найчастейше ше то одноши на духовни очи, алє и нашо тїлесни очи нам можу одкриц духовни змисти. Иконостас нам под час Служби пред очми и прето муши буц за вирного прицагуюци. Древену часц иконостасу нє требало меняц, а о потреби нових иконох о. Дамян Кича гвари: – Я барз вельки любитель мистецтва, любитель икописания. Кед сом пришол до Кули, видзел сом же иснуюци икони на иконостасу досц цми, нє виразни. Пред тим сом бул на єдней парохиї у України, дзе сом ше упознал зоз уметнїками при Львове котри там робели. Патрел сом на уметнїка котри робел древену часц иконостасу и писал икони. Подумал сом же би икони на иконостасу могло обновиц. Уметнїк Михайло Бєсик ше прилапел того и з Божу помоцу маме нови, красни икони у нашим храме.

На Иконостасу пременєни шицки икони окрем икони Мацери Божей и Господа Исуса Христа з правого и лївого боку царских дзверох. Роботу на иконостасу спонзоровали двоме добротворе зоз України, пан Володимир Флис и студент Роман Паберивски. Єдну часц иконох спонзоровал манастир Пресвятей Тройци зоз Кули, а икону св. Йосафата кулски парохиян Василь Воротняк.

20

DZVONI

У наших восточних храмох иконостас представя гранїцу медзи нєбом, часцу дзе ше находзи олтар и людзми на жеми (у храме), толкує о. Дамян. На иконостасу читаме подїї зоз Святого Писма, у тей долнєй часци иконостасу би требали буц икони котри символизую старозавитну жертву. Праве тоту дольню часц, кед Бог поможе, отец Кича планує зробиц.

– Християн, кед патри на иконостас би мал преживйовац живот Исуса, иконостас би го мал надихнуц на тото шицко цо Исус за нас прежил, на жертву котру принєс за нас. Вирного би икони мали спонукнуц же би Исуса Христа перше любел, и старал ше жиц по Исусових заповидох, толкує о. Кича Иконостас то Євангелия у иконох од самого початку, почина зоз шветом народзеня Пречистей Дїви Мариї, а закончує ше зоз Успенийом Пречистей Дїви Мариї, цо цали церковни рок на иконостасу. З шветом Богородицовим и започинаме, и закончуєме церковни рок. О. Дамян Кича, ЧСВВ, пояшнєл же кед ше иконостас пошвецує, модля ше молитви же хто ше будзе модлїц пред иконами, же би його молитва була вислухана, Богу приємна. Икони, кед ше пред нїма модлїме, набераю таку духовну силу и Господь Бог нас вислухує у наших молитвох з котрима ше на Ньго уповаме. Ол. Живкович

veresenq 2022

Призначуєме

ОЗНАЧЕНИ ЮВИЛЕЙ ИСУСОВЕЙ МАЛЕЙ ШЕСТРИ МАРТИНИ

Нєдзельову Службу Божу 2. октобра у манастире Исусових малих шестрох на 16 годзин служели парох о. Владислав Варґа и капелан о. Владимир Медєши. По Служби скромно означени ювилей – 50 роки як шестра Мартина вошла до Исусових малих шестрох.

Исусово мали шестри у Руским Керестуре од 1969. року, а шестра Мартина од 1983. року, пред тим була у Японє, Италиї, Австриї. Шестру шицки познаю по єй скромносци, же є вше на помоци тим цо у потреби, окреме старим, люби мальовац икони – обновела велї икони, крижи, статуи по наших церквох. Тераз ше пририхтує за вецеймешачни духовни вежби, а манастир останє на розполаганю за богослуженя. О своїм поволаню и о шестринстве з єдней нагоди за «Дзвони»

вОДИЦА

гварела: «За мнє кажди чловек исти бо кажди на подобу Божу. Нашо поволанє – ношиц надїю коло нас. (...) Я барз ценїм як ше ту людзе боря за живот. Жадала бим буц тота цо ноши надїю, радосц. Тото нам нїхто нє може вжац. Исус победзел швет, умар за нашо ошлєбодзенє, за нашо болї. За мнє чловек, лєм прето же є чловек, заслужує мою любов. Любела бим кед би кажде дошол до вири, нашол драгу до щесца. (...) Ми нїкого нє прешвечуєме зоз словами, алє ше намагаме зоз своїм животом шведочиц так же би други могли повесц – ту жиє Исус.» Винчуєме шестри Мартини ювилей! На многая и благая лїта!

М.С.

Коло польох до Водици Пришла Божа Мати, Класки жита, кукурици, Дотхли святи шмати.

Зашпивали шицки птици, Нєбо и пажици, Польске квеце и дильови -Нєбесней Царици.

Ґу студзенки и до церкви Людзе ше збераю, И боляци и вистати Души отвераю.

А Мария, наша Мати, Шицких притулює, Модлї ше и плаче з нами, Чува нас, ратує.

З Керестура и Коцура, Кули, Суботици, Цали швет ше зишол нєшка При Богородици.

И ангели вишпивую Стално – воднє, вноци, Паломнїкох привитую, Вше су на помоци.

Ґу Богови Мац нас вола, Учи – жиц як треба; Бог нас люби, опомина, Вола нас до нєба.

Зашпивайме з ангелами Богу и Мариї, Падаруйме свойо шерца Чисти, як лелиї.

о. Яким Рац (Канада) 11. новембра 2021.

september 2022.

DZVONI

21

На здогадованє

юлиЯн ПаП (1943–2022) Дня 2. септембра, у новосадским шпиталю умар дипломовани инженєр Юлиян Пап, познати наш длугорочни новинар, публициста, просвитни роботнїк и польопривредни фаховец. Юлиян Пап ше народзел у Руским Керестуре 3. децембра 1943. року. По законченей основней школи у Руским Керестуре и Кули, стредню польопривредну школу закончел у Зомборе и Футоґу. Польопривредни факултет и студиї английского язика закончел у Новим Садзе. По законченю студийох почал робиц як наставнїк английского язика у Основней школи „Петро Кузмяк“ у Руским Керестуре, алє пошвидко преходзи на длужносц новинара до Редакциї новинох „Руске слово“. По одслуженю войска враца ше до Редакциї, котра уж була преселєна до Нового Саду, и пошвидко постава редактор польопривредней рубрики у спомнутих новинох и заменїк главного и одвичательного редактора. У исти час сотрудзує и у часопису „Добро јутро“, чия редакция була у истим будинку дзе и „Руске слово“. Бул замерковани як фаховец за польопривреду и аґрарну политику та прешол на роботу до Вивершней ради САП Войводини, а отамаль до Покраїнскей конференциї ССРН Войводини, та до Союзней конференциї ССРН Югославиї, дзе робел по 1991. рок. Нажаль, пре нєсподзивану хороту, теди мушел пойсц до инвалидней пензиї. Достал награду „Светозар Маркович – Тоза“ Дружтва новинарох Войводини за 1971. рок (за репортажу зоз Ковентрию у Анґлиї). Ма вецей дружтвени припознаня за вкупну роботу. Алє, анї як пензионер нє преставал з роботу, на тот завод як публициста, прекладаталь и писастель. Писал прилоги з рижних обласцох за скоро шицки руски виданя и емисиї Радио Нового Саду на руским язику. Препознатлїви му гуморески з валалского живота Бачи Дюра з Керестура, теми зоз прешлосци Руснацох, стретнуца з людзми. Прекладал духовну прозу и поезию з анґлийского язика за часопис „Дзвони“, як и други тексти зоз шветовей литератури. Як активни член Дружтва за руски язик, литературу и културу участвовал у виробку даєдних руских словнїкох.

22

DZVONI

Достал Награду за приповедку дзецинского часопису „Заградка“ (2011), як и Награду часопису „Шветлосц“ за есеї и преклади зоз шветовей литератури (2014). З нагоди 75-рочнїци НВУ „Руске слово“ достал награду за литературу за дзеци „Михайло Ковач” (2020). Обявени му 9 кнїжки. Юлиян Пап поховани 4. септембра на керестурским теметове. Вичная памят! Дюра Латяк

НА ЗДОГАДОвАНЄ

У прешлим чишлє вишол остатнї прилог Юлияна Папа. То була його рубрика – «Витамин за душу». Назберал озда остатнї сили и остарал ше и за тото число. Мож шлєбодно повесц же Юлиян Пап жил за то наш єдини християнски часопис. Професор, як го шицки волали од часох кед викладал анґлийски язик у керестурскей школи, Юлиян Пап у «Дзвонох» присутни од самих початкох, кед їх шедзиско було у Новим Садзе, а редактор бул о. Роман Миз. Теди почала и богата видавательна дїялносц духовней литератури у хторей професор дал свойо доприношенє, а преложел и познату кнїжку Живка Кустича «Природа бешедує о Богу» З єдней нагоди за наш часопис виприповедал о своєй духовней драги, кед прейґ хороти преглїбел виру и свойо таланти подаровал «Дзвоном». Прекадал духовну поезию, а вєдно зоз «Руским словом» вишла и кнїжка «Хвалїм це Господи». То було правдиве ошвиженє, як о. Малацко записал – «Дзекуюци надихнутим прикладом проф. Юлияна Папа, пражнїна у души нашого народу, голєм кущик пополнєта. После длугокей суши, тоти стихи падаю як цихи дижджик на вимучену жем». Юлиян Пап вше гуторел: Кед дахто будзе опатрац «Дзвони» о сто роки муши знац же су писани зоз душу. Подзековни зме на прилогох хтори вон робел на славу Божу, а нє за плацу. Дзекуєме му за його приклад вири, упартосци, моцней дзеки, скромносци и сцерпезлївосци у своєй чежкей и длугорочней хороти. Буду нам хибиц його тексти, його слова и поради. Алє, вериме же тераз у вичносци, вєдно зоз нєдавно упокоєним керестурским парохом и главним редактором Михайлом Малацком будзе на иншаки способ провадзиц роботу «Дзвонох». Спочивайце у мире Божим! Редакция

veresenq 2022

ПАХ

Єдного жимного рана у шпиталю скорей часу народзене дзвичатко з велїма поремеценями. Було то малючке створенє, а єй родичи були барз потрафени кед им лїкар гварел: „Вироятносц же прежиє мала. Єст лєм дзешец проценти можлївосци же прежиє ноц, алє и кед прежиє, напевно цали живот будзе мац пошлїдки. ”Оцец и мац заслупли од страху док слухали лїкара котри им толковал яки шицко проблеми будзе мац дзивчатко: нє годна ходзиц, будзе глухонєма, цемна, будзе заоставац у розвою и ище вельо того. Мац, оцец и пейцрочни брацик з радосцу обчековали дзивчатко, алє шицко тото тераз капало... Попри шицкого цо им лїкар гварел, зявели ше ище велї проблеми. Нервова система дзивчатка ше нє розвивала. Було за ню опасне кажде дотхнуце, поцилунок, облапенє. Нїхто, анї єй найблїзши нє могли єй указац свою любов, мушели керовац кажди дотик. Шицки тройо ше влапели за руки и модлєли на стояцо у форми малого шерца у вельким шпиталю: „Всемогутнї Боже, Госодару живота, зроб Ти тото цо ми нє можеме зробиц: остарай ше за малу Дияну, притуль ю на свойо шерцо. Облап ю же би почувствовала нашу любов.” Дияна, трепецаца мала громадка, почала ше кормацац. Тижнї котри приходзели указовали єй напредованє - поставала вше чежша и напредовала. Два мешаци познєйше родичи ю перши раз могли облапиц. Пейц

витамин за душу/На здогадованє

роки познєйше Дияна була весела дзивочка котра з довирийом патрела до будучносци, а жажда за животом у нєй вше баржей росла. Нїяки знаки тїлесних и духовних поремеценьох нє було – була цалком нормалне, здраве, живе и мудре дзивче. Но, то нє конєц приповедки. Єдного спарного пополадня у парку нєдалєко од хижи, док єй брат з пайташами бавел фодбал, Дияна шедзела мами на рукох. Як и звичайно цошка єй приповедала - о шицким, а вец одразу уцихла. Сцисла руки як кед би дакого облапяла и опитала ше мами: „Чувствуєш?” Мац у воздуху чувствовала пах дижджу котри лєм цо нє спаднул и гварела: „Гей, дораз спаднє диждж.” Кус после того Дияна подзвигла главу и чухаюци руки скричала: „Нє, пахнє на Ньго. Пахнє так як кед це Бог моцно облапи.” Мама почала плакац, а дзвиче пирхло з єй облапеня и пошло ше бавиц з другима дзецми. Єй слова потвердзели тото цо мац длуго ношела у своїм шерцу. Док була у шпиталю и борела ше за живот, Бог ше старал о малючкей. Часто ю облапял и Його пах остал уциснути у Дияновим паметаню. У каждим дзецку остава пах Бога. Прецо понагляме висцерац го?” Бруно Фереро З анґлийского пририхтал: Юлиян Пап („Дзвони”, 2013. рок )

ОСТАТНЇ ПОЗДРАв

Дня 2. септембра 2022. року упокоєл ше и до вичносци преселєл наш мили

ЮЛИЯН ПАП (1943-2022) з Нового Саду

«Нєбо велїча славу Божу,

нєбесни звод нависцує дїла його рукох.»

(Пс 19, 2)

september 2022.

Глїбоко у шерцох будземе чувац твою доброту, щиросц и любов. Крашело це вельке шерцо у хторим було места за шицких твоїх наймилших. Потїха нам же зме мали доброго и пожертвовного супруга, оца, дїда и швекра. Остали нам прекрасни памятки препровадзени з тобу, хотри будземе вично чувац у наших душох. У смутку оставаю: супруга Иринка, синове Мирослав и Борис, унуки Мирoслав, Олександр, Михаило и нєвести Иринка и Мая.

Спочивай у мире Божим!

DZVONI

23

ОСТАТНЇ ПОЗДРАв

Дня 2. септембра дознали зме жалосну вистку же ше упокоєл и до вичносци преселєл наш почитовани и добри шовґор

ЮЛИЯН ПАП (1943-2022) з Нового Саду

«Блажени тот хто ше стара о бидним и слабим: на

дзень нєволї Господь го виратує.»

(Пс 41, 2)

Нашо стретнуца и його блага подоба останю нам у найкрасших памяткох. Дзекуєме вам за потримовку и щиросц хтору сце нам даровали. У смутку оставаю: Марча и Михал Мудрого зоз дзецми и унуками зоз Канади.

Спочивайце у нєбесним мире Божим!

СМУТНЕ ЗДОГАДОвАНЄ

Дня 7. октобра 2022. року наполнєл ше жалосни рок як нас зохабела наша мила мац, баба и прабаба

НАТАЛА БУДИНСКИ народзена Семан (1934 – 2021) з Руского Керестура

«Бо добри Господь, до вика любов його, вон вирни шицким поколєньом.»

(Пс 100, 5)

24

DZVONI

Твою милу подобу и доброту навики будземе паметац и ношиц у своїх шерцох. Твойо наймилши: син Миронь, нєвеста Иринка, унука Сандра зоз Мирейом, унук Желько зоз Ванесу и твойо праунучата Мартин, Кяра, Аня, Хана и Зара.

Спочивай у мире Божим!

veresenq 2022

НА ЗДОГАДОвАНЄ

Дня 18. септембра наполнєл ше жалосни рок як нє з нами наш мили оцец, швекор, дїдо и прадїдо

Дня 6. новембра наполня ше два жалосни роки як нє з нами наша мила мац, швекра, баба и прабаба

НА ЗДОГАДОвАНЄ

Дня 25. юлия наполнюю ше шейсц роки як у вичносци пребува наша мила и добра мац

МАРИЯ СТРИБЕР нар. ПАСТЕРНАК (1939 – 2016)

У любови и молитвох паметаю це твойо наймилши.

Спочивай у мире Божим!

ЯРОСЛАв НАДь (1940 – 2021)

ЕУФЕМИЯ НАДь народзена жИЛНИК (1940 – 2020) з Руского Керестура

З любову и молитву красни памятки на вас чуваю: син Мижо, дзивка Марча и дзивка Терезка з фамелиями.

Спочивайце у мире Божим!

НА ЗДОГАДОвАНЄ

Дня 10. октобра наполнєли ше 13 роки и Дня 13. октобра наполнєли ше 2 роки 6 мешаци Як ше до вичносци преселєли нашо мили

МЕЛАНИЯ РАМАЧ нар. СИвЧ (1944 – 2009)

ГЕЛЕНКА РАМАЧ нар. ТИРКАЙЛА (1965 – 2020)

У молитвох и здогадованьох Вашу любов, доброту и красни памятки на Вас вично буду чувац Вашо наймилши Рамачово, Тиркайлово и Катоново

Спочивайце у мире Божим!

september 2022.

DZVONI

25

Обвисценя

ПОМОжМЕ ЗБуДОВАЦ МАРИЙОВ ДОМ „ЕМАуС“ у ВОДИЦИ

„ДОК ЄСТ вОДИЦИ – БУДЗЕ И НАС“ (архиєпископ Сеґеди)

Ваша любов и подзековносц Мариї Водицовей за кажду Єй ласку, потїху и помоц най будзе позната шицким людзом! Най ваша пожертвовносц пошвидша виполнїц Марийово жаданє же би нас цо скорей позберала шицких вєдно, зоз Бачкей и Сриму... зоз цалого швета дзе нас доля одведла. Вашо пожертви можеце послац на рахунок парохиї у Руским Керестуре, а вашо мена буду записани нє лєм у шерцу Марийовим, алє и у нашей историї Водицовей Мариї.

Grkokatolička parohija sveti Otac Nikolaj, Ruski Krstur

Динарски рахунок: 160 –521416 – 50

Девизни рахунок: 160005400004703433 Svrha plaćanja: Donacija Banka Intesa

жИРО РАХУНОК НА ХТОРИ МОж УПЛАЦИЦ ПРЕДПЛАТУ И ДОНАЦИЇ ЗА «ДЗвОНИ» Динарски рахунок: 160 – 521416 - 50 Девизни рахунок: 160005400004703433

Banca Intesa Grkokatolička parohija Sveti otac Nikolaj M.Tita 64 25233 Ruski Krstur Svrha uplate: pretplata za „Dzvoni“ Християнски часопис „Дзвони” * Виходзи раз мешачно * Видава Грекокатолїцка парохия св. о. Миколая у Руским Керестуре М. Тита 64 * „Дзвони” часточно финансує Управа за сотруднїцтво зоз церквами и вирскима заєднїцами Министерства правди Републики Сербиї * Главни и одвичательни редактор: о. Владислав Варґа * Редакция: о. Юлиян Рац, о. Михайло Режак, о. мр Дарко Рац, ш. Михаила Воротняк СНДМ, Мария Афич, Мария Стрибер, Оленка Живкович, Славомир Папуґа * Часопис унєшени до реґистру средствох явного информованя под числом 2245 з ришеньом Министерства информацийох Републики Сербиї од 1. октобра 1996. року * Компютерски обробок: Славомир Папуґа * Друкує друкарня: „Maxima graf” Петроварадин * Тираж: 600 прикладнїки * Рочна предплата за Сербию: 2000 дин. Европа: 50 еври, прейґокеански жеми: 60 еври * Адреса: М. Тита 64, 25233 Руски Керeстур, тел. (+381) 025/703-836 * E-mail: redakcija.dzvoni@gmail.com

26

DZVONI

Християнський часопис „Дзвони” * Виходить щомісяця * Видає Греко-католицька парафія св. о. Миколая у Руському Керестурі М. Тита 64 * „Дзвони” частково фінансує Управління співпраці з церквами та релігійними спільнотами Міністерства правди Республіки Сербії * Головний і відповідальний редактор: о. Владислав Варґа * Редакція: о. Юліян Рац, о. Михайло Режак, о. мр Дарко Рац, с. Михаїла Воротняк СНДМ, Марія Афич, Марія Стрібер, Оленка Жівковіч, Славомир Папуґа * Часопис внесений до реєстру за собів громадського інформування під числом 2245 з рішенням Міністерства інформацій Республіки Сербії 1. жовтня 1996 року * Компютерська обробка: Славомир Папуґа * Друкувала друкарня: Maxima graf” Петроварадин * Тираж: 600 примірників * Річна передплата для Сербії: 2000 дин. Європа 50 євра, заокеанскі державі 60 євра * Адрес: М. Тита 64, 25233 Руський Керестур, тел. (+381) 025/703-836 * Email: redakcija.dzvoni@gmail.com

veresenq 2022

Шлїдом подїйох

КОЦУР - На законченю Дзецинского тижня, внєдзелю 9. октобра, на 8 годзин була Служба Божа за успишни школски рок, хтору служел парох Владислав Рац. После Служби отримане виронаучне друженє, за хторе ше постарал церковни одбор, шестра Клара и вироучителька Ксения Бесерминї. (К.Б.)

СРИМСКА МИТРОВИЦА – На парохиї Вознесения Господнього ше часто орґанизую роботи на пораєню порти. До роботи ше уключую и младши парохиянє. Як парох Иґор Вовк наглашел – циль попораїц церкву и порту же би була красна и чиста и за парохиянох, алє и за туристох хторих єст вше вецей. (о.И.В.)

РУСКИ КЕРЕСТУР – Дюра Надь дзечнє помага своєй Церкви зоз свою роботу. Так нєдавно направел 4 подставки за квеце – два за катедралу и два за Водицу. Вон дарує материял и свою роботу, а направи ище 2 векши подставки за швички єдна будзе стац опрез икони св. Миколя у катедрали, а друга у Водици. (ш.М.В.)

РУСКИ КЕРЕСТУР – Вредни волонтерки Еуфемия Баран и Мелания Колошняї ше стараю же би у Водици шицко було чисте и попораєне. За свою нєсебичну роботу у маю, на Кирбай, од владики Георгия Джуджара достали и окремни Подзекованя. (ш.М.В.)

Шлїдом подїйох

РУСКИ КЕРЕСТУР - Зоз дзецинску Службу Божу 4. септембра у Водици означени Школярски дзень – заєднїцка молитва за початок нового школского року. Службу служел и наказовал капелан о.Владимир Медєши, а було присутне красне число школярох и родичох. На концу Богослуженя бул благослов шицких присутних и школских ташкох, хтори зоз собу принєсли школяре. (М.С.)

СРИМСКА МИТРОВИЦА – У церкви Вознесения Господнього парох Иґор Вовк благословел школярох и їх школски прибор. У своєй казанї парох бешедовал о значеню Божого благослова. Вон поручел школяром же би ше пред спаньом, пред ученьом и кажду другу активносцу помодлєли и глєдали Божи благослов, а родичох замодлєл же би мали сцерпеня зоз своїма дзецми. (о.И.В.)

БЕОҐРАД ‒ Парох о. Иґор Вовк 11. септембра служел Службу Божу, на хторей було красне число парохиянох. Вон привитал и Ґаврила Ґрбана зоз Управи за сотруднїцтво зоз Церквами и вирскима заєднїцами Влади Републики Сербиї, хтори поряднє приходзи на нашо Служби, як и монахинї служебнїци НДМ зоз Руского Керестура. Апостол читал богослов Филип Суботич, а на концу Служби паноцец пошвецел дзеци и присутних. На концу ше шицки вєдно помодлєли за благослов за нови школски рок. (О.Л.Р.)

РУСКИ КЕРЕСТУР – У Каритасу 17. септембра отримани Еколоґийни дзень за дзеци. Тема Дня була здраве костиранє, а преподаваня отримали Михаела Миленкович, висши диєтетичар - нутрициониста и Соня Акексич, дипломовани психолоґ. Отримани и роботнї - правенє яблукового есенцу, здравого єдзеня и дезерту. Єдна часц Стретнуца була пошвецена розваги и упознаваню, понеже участвовали и дзеци зоз других местох - Суботици, Беоґраду, Бечею, Зренянину, Сенти.... (С.А.)

РУСКИ КЕРЕСТУР – Зберанє школского прибору и ташкох, котре ше традицийно орґанизує пред самим початком школского рока, закончене. Бон достали 10 фамелиї у вредносци од 1.500 динари котри ше похасную у кнїжкарнї „Линеа”. Зоз тим акция нє закончена, бо потреби за школским прибором єст през цали рок, та тоти цо жадаю можу дац прилоги и школски прибор волонтером Каритасу або на парохиї. (О.Ж.)

РУСКИ КЕРЕСТУР - У емисиї на РТВ «Добри вечар Войводино», 29. септембра, участвовали представителє Парохийного Каритасу з Руского Керестура – координаторка Соня Алексич и волонтере Павлина Шепински и Янко Катона. Водителька емисиї, Любица Фечо, з госцами бешедовала о друженю за старших, пияткових друженьох за дзеци, як и о числених активносцох – Дзень еколоґиї, Водицов камп, о сотруднїцтве з младежску орґанизацию «Пакт Рутенорум», а представени и будуци плани и активносци. (о.В.В.)