Sygnały indyków są częścią serii Poultry Signals series©. Poultry Signals przekazują praktyczną wiedzę na temat zorientowanej na zwierzęta hodowli drobiu w łatwej, dostępnej formie.
Sygnały indyków podążają za cyklem na komercyjnej fermie indyczej. Książka opisuje, w jaki sposób zarządzanie skoncentrowane na indyku poprawia produkcję i dobrostan indyków, a tym samym wyniki finansowe hodowcy.
d te ec pr ot s ht
SYGNAŁY INDYKÓW
PRAKTYCZNY PRZEWODNIK PROWADZENIA STADA INDYKÓW RZEŹNYCH
Sygnały indyków to praktyczny przewodnik, który pokazuje, jak odbierać sygnały wysyłane przez Twoje indyki we wczesnym etapie życia oraz jak je interpretować i jakie działania podejmować. Książka zawiera ponad 850 zdjęć i ilustracji i jest obowiązkowa dla każdego, kto zajmuje się hodowlą indyków.
ISBN 978-90-8740-359-1
www.roodbont.com
rig
Czy wiesz, że bez Twojej pomocy, chore i słabe jednodniowe pisklęta prawie na pewno umrą? Umieść je w kartonie od piskląt (szpitalik) a śmiertelność zmniejszy się o 50%. Dobra opieka się opłaca!
py
W skali globalnej wolumen produkcji indyka jest stosunkowo stabilny. Dla każdego hodowcy indyków największym wyzwaniem jest poprawa wydajności hodowli. Zaczyna się ona od zmniejszenia niepotrzebnych strat. W porównaniu z kurczakiem brojlerem każdy martwy indyk to stosunkowo wysoki koszt dla hodowcy. Indyki żyją dłużej, więc ich śmierć po 20 tygodniach żywienia i opieki jest znaczącą stratą... Zmniejszenie śmiertelności powinno się więc znaleźć w centrum uwagi. Indyki ważą obecnie średnio dwa razy więcej niż 75 lat temu, przy czym czas produkcji jest znacznie krótszy. Oznacza to większe wymagania w stosunku do umiejętności hodowców i większe skupianie się na redukowaniu mankamentów w hodowli indyków.
Praktyczny przewodnik prowadzenia stada indyków rzeźnych
co
zdrowia Twojego stada. A to zaczyna się od obserwacji.’
SYGNAŁY INDYKÓW
SYGNAŁY INDYKÓW Praktyczny przewodnik prowadzenia stada indyków rzeźnych
‘Właściwe zarządzanie jest kluczem do utrzymania
9 789087 403591
5RKU VTGćEK +LVWRULD L U\QHN LQG\NÑZ
6
Kontrola populacji gryzoni
Mi¸so indycze
Íš
apobieganie gryzoniom i ich zwalczanie
52
cwiatowe trendy
Íş
Kontrola populacji owadĂ—w
53
Kontrola populacji ptaÂ?Ă—w
5Íś
ziÂ?i indyÂ? i rasy historyczne
Íť
51
Programy hodowlane
ͳͲ
Program czyszczenia i dezynfeÂ?cji
55
SygnaĂ?y indyÂ?Ă—w
ͳͳ
SprzÂŚtanie indyczniÂ?a
56
suszanie indyczniÂ?a
5Íš
IndyÂ?i wysyĂ?ajÂŚce sygnaĂ?y
ͳʹ
ermowa älepota
ͳ; .OLPDW Z KDOL LQG\F]HM
58
,QG\N
ͳ͜
MiÂ?roÂ?limat
5Íť
Anatomia
15
Temperatura podĂ?ogi
6Ͳ
SzÂ?ielet
15
Temperatura powietrza
6Ͳ
PrzewĂ—d poÂ?armowy
16
ilgotnoäŠ wzgl¸dna
61 62
1Íš
Komfortowy Â?limat
1Íş
Ja�oäŠ powietrza
62
StopieÑ upierzenia
1Íť
ybĂ—r systemu wentylacyjnego
65
izjologia indyÂ?a
ʹͲ
Minimalna wentylacja
66
mysĂ?y
Í´1
Naturalne zachowania
22
te
66
Kluczem jest podciänienie
68
Pr¸d�oäŠ i traje�toria powietrza
6Íť
MoĂliwe scenariusze dystrybucji powietrza
͚Ͳ
ec
2Íľ 2Íś
Hale szczelne i dobrze izolowane
pr ot
Cie�awoäŠ indy�×w achowania Ăywieniowe
d
RozwĂ—j jelita pierzenie
achowania dotyczŒce Ăywienia
2Íś
achowania dotyczŒce grz¸dowania
25
Temperatura,wilgotnoäŠ wzgl¸dna i pr¸d�oäŠ powietrza
loty
Œpiele w pylistej äci×�ce,
s
ǡopalanie si¸dz i czyszczenie pi×r
ht
Chwytanie indyÂ?Ă—w
Íš1 Íš1
25
Systemy grzewcze
73
26
GrzejniÂ?i poärednie Č‹bojleryČŒ
7Íś
2Íš
Nagrzewnice strumieniowe
75
2Íş
System chĂ?odzenia
76
Systemy produÂ?cji Â?omercyjnej
2Íť
äwietlenie
77
ag¸szczenie stada
;Ͳ =DU]ĂąG]DQLH ĈFLÑäNĂą
78
Procedury chwytania ptaÂ?Ă—w
py
Systemy alternatywne
rig
StĂ?aczanie si¸ Č‹pi¸trzenieČŒ
31
S��adowanie äci×��i
7Íť
32
cciĂ—Ă?Â?a na betonowych posadzÂ?ach
8Ͳ
Transport i magazynowanie jaj
33
Materia� na äci×��¸
81
Parametry wyl¸gu
3Íś
iĂ—ry drzewne
82
Przeäwietlanie i rozbijanie
35
SĂ?oma
83 8Íś
co
:\OĂśJDUQLD L SLVNOĂśWD MHGQRGQLRZH
yl¸g
36
Ja�oäŠ äci×��i
bieranie wyÂ?lutych pisÂ?lÂŚt
3Íš
arzŒdzanie äci×��Œ
85
Ja�oäŠ pis�lŒt
3Íş
arzŒdzanie äci×��Œ w czasie odchowu
86
arzŒdzanie äci×��Œ w tuczarni
87
Nieprawid�owoäci
͜Ͳ
SeÂ?sowanie
Íś1
Przycinanie dziobĂ—w
Íś2
3DV]D , ZRGD
88
Przycinanie pazurĂ—w
Íś3
ostosowywanie programu Ăywienia
8Íť
Przycinanie wisiora
͜͜
Przejäcie z �ruszon�i na granulat
͝Ͳ
ostarczanie pisÂ?lÂŚt
Íś5
StruÂ?tura paszy
Íť1
=\VNL ] ELRDVHNXUDFML
Íś6
ocelowa waga i poprawa wagi
Íť3
LoÂ?alizacja fermy
͚͜
CaĂ?e ziarna pszenicy
͜͝
Rozwarstwianieǣ oddzielanie si¸ s��adni�×w odĂywczych ͝2
ejäcie do fermy
͜ͺ
BezpieczeÑstwo paszy
Íť5
Sprz¸t i materia�y
͜͝
MyÂ?otoÂ?syny
Íť6
SzÂ?odniÂ?i
5Ͳ
Ryzy�o zwiŒzane z pleäniŒȀmy�oto�synami na fermie
Íť7
aburzenia odĂywiania
Íť8
Konse�wencje z�ej ja�oäci äci×��i
1Íś3
wir Č‹grysČŒ
͝͝
oda w oÂ?resie tuczu
1Íś5
oda
1ͲͲ
Karmienie w oÂ?resie tuczu
1Íś6
�aäciwoäci ja�oäciowe wody
1Ͳ1
achowanie w oÂ?resie tuczu
1Íś7
RozwĂ—j biofilmu
1Ͳ2
Post¸powanie w przypad�u pojawienia
ezynfeÂ?cja wodyÇŁ Â?lucz do zdrowia stada
1Ͳ3
sie agresji u indorĂ—w
odawanie ärod�×w dezynfe�ujŒcych
1Ͳ͜
apobieganie dziobanu
15Ͳ
PĂ?uÂ?anie
1Ͳ͜
Indycz�i w o�resie tuczuǣ od��adanie si¸ t�uszczu
151
Badanie ja�oäci wody
1Ͳ5
Przygotowanie do uboju: wycofanie paszy
152
stroĂne chwytanie i za�adune�
153 15Íś
1͜͝
2NUHV RGFKRZX
1Ͳ6
aĂ?aduneÂ? i transport
NagrzewniceȀpromienni�i
1Ͳ7
Przyjazd do ubojni
155
Temperatura podĂ?ogi
1Ͳ8
Informacje z raportu ubojowego
156
1Ͳ͝
ymagania dotyczÂŚce Â?armideĂ? i poideĂ?
11Ͳ
=GURZRWQRÄˆĂ¨ MHOLW
16Ͳ
ost¸pnoäŠ paszy
11Ͳ
SygnaĂ?y pĂ?ynÂŚce z odchodĂ—w
161 161
d
Przygotowanie pod�oĂaȀäci×��i
111
un�cja jelita älepego
112
NieprawidĂ?owe odchody
162
Transport pisÂ?lÂŚt
113
Nieprawid�owe odchody pochodzŒce z jelita älepego
163
ec
te
PoidĂ?a PoidĂ?a wahadĂ?owe z Â?ulÂŚ pĂ?ywaÂ?owÂŚ
11Íś
awartoäŠ Ăo�ad�a
163
115
Badanie jelit
16Íś
pad�i tzw. ǡwywrot�idz
116
Kojec regeneracyjnyȀsanitarny
117
trzymanie optymalnego Â?limatu
118
odatÂ?owe Â?armidĂ?a
11Íť
arzŒdzanie nj pierwszy tydzieÑ
12Ͳ
Ja�oäŠ äci×��i w pierwszym tygodniu
pr ot
SeleÂ?cja jednodniowych pisÂ?lÂŚt RozĂ?aduneÂ? pisÂ?lÂŚt
a�aĀne przyczyny mo�rych odchod×w
165
KoÂ?cydioza
166
CharaÂ?terystyÂ?a rodzajĂ—w Eimeria
167
s
Programy Â?ontroli Â?oÂ?cydiozy
168 16Íť
ht
Szczepienie przeciwÂ?o Â?oÂ?cydiozie
Histomonoza Č‹czarna gĂ?Ă—wÂ?aČŒ
17Ͳ
Krwotoczne zapalenie jelit Č‹HEČŒ
171
122
NeÂ?rotyczne zapalenie jelit Č‹NEČŒ
172
12Íś
Inne infeÂ?cje jelitowe
173
apobieganie gromadzeniu si¸ odchod×w w �armid�ach 126
=GURZLH L FKRURED
17Íś
apobieganie wylewaniu si¸ wody
127
iagnoza
176
128
KlasyfiÂ?acja chorĂ—b
177
12Íť
Problemy z Ă?apami
177
abezpieczanie czujniÂ?Ă—w Â?limatu
13Ͳ
Problemy z uÂ?Ă?adem oddechowym
181
ziobanie
131
Nag�a ämierŠ i choroby za�aĀne o
2NUHV Z]URVWX W\JRGQLH
arzŒdzanie �armid�ami trzymuj �armid�a w czystoäci
Sprz¸t ochronny
py
125
co
Czysta i chĂ?odna woda
rig
121
Przeniesienie z odchowalni do hali dla dorosĂ?ych indyÂ?Ă—w
wyso�iej ämiertelnoäci
185
132
Przygotowanie do przeniesienia
133
6]F]HSLHQLD
Przy��ady sprz¸tu do za�adun�uȀprzenoszenia
13Íś
�aäciwy termin szczepienia
18Íť
aĂ?aduneÂ? i rozĂ?aduneÂ?
135
Inje�cje w wyl¸garni
1͝Ͳ
InjeÂ?cje w indyczniÂ?u
1Íť1
2NUHV WXF]X W\G]LHĂž GR XERMX
136
Szczepienie przez za�raplanie do o�aȀnosa
1Íť2
arzÂŚdzanie Č‹prowadzenieČŒ stadem
136
Szczepienia w formie oprysÂ?u Č‹sprayČŒ
1Íť3
Monitorowanie wzrostu i rozwoju
137
Szczepienia w formie oprys�u w wyl¸garni
1Íť5
BĂ?edy w seÂ?sowaniu
138
Szczepienie z wodÂŚ do picia
1Íť6
Kontrola ptaÂ?Ă—w
13Íť
Szczepienie z wodÂŚ do picia i behawioryzm
1Íť7
wierz¸ta przeznaczone do ewentualnej sele�cji
1͜Ͳ
ämiercanie
1Íś1
,QGHNV
1Íť8
Temperatura w oÂ?resie tuczu
1Íś2
188
52='=,$ĂŁ 1
ht
s
pr ot
ec
te
d
*KUVQTKC K T[PGM KPF[MĂ?Y
rig
,QJP ,COGU #WFWDQP QMQĂŁQ TQMW
,QG\NL VĂą KRGRZDQH NRPHUF\MQLH Z ZLĂśNV]HM F]ĂśÄˆFL ĈZLDWD D QRZH SRGPLRW\ ]DMPXMĂąFH VLĂś SUR
py
GXNFMù LQG\NÑZ SRZVWDMù Z NUDMDFK Z NWÑU\FK GR WHM SRU\ MHV]F]H LFK QLH E\äR ,QG\N 0HOHDJULV
co
JDOORSDYR ]RVWDä SLHUZRWQLH XGRPRZLRQ\ SU]H] UG]HQQ\FK PLHV]NDĂžFĂ‘Z $PHU\NL 3ÑäQRFQHM :ĈUĂ‘G G]LNLFK LQG\NĂ‘Z UR]UÑĔQLDP\ SRGJDWXQNĂ‘Z ,FK WHU\WRULXP REHMPRZDäR QLHPDO FDä\ 0HNV\N ] Z\MĂąWNLHP F]ĂśÄˆFL SRäXGQLRZHM L ]DFKRGQLHM RUD] FDäH 6WDQ\ =MHGQRF]RQH WM QD SRäXGQLH RG :LHONLFK -H]LRU L RG Z\EU]HÄ”D $WODQW\NX QD ]DFKĂ‘G GR $UL]RQ\ ziÂ?i indyÂ? jest Â?iepsÂ?im lotniÂ?iem, jednaÂ? bardzo szybÂ?o biega i po uniesieniu si¸ w powietrze moÄ‚e szybowaŠ na dĂ?ugich dystansach. M.in. przez to osadnicy w Ameryce PĂ—Ă?nocnej uznali je za doäŠ Ă?atwy cel do strzelania i dziesiÂŚtÂ?owali taÂ? caĂ?e stada. 1͝ͲͲ roÂ?u istniaĂ?y juÄ‚ tylÂ?o niewielÂ?ie populacje niegdyä licznych stad. domowienie wspĂ—Ă?czesnego indyÂ?a w duÄ‚ej mieÇŚ rze zawdzi¸cza si¸ wpĂ?ywom europejsÂ?im. waÄ‚a si¸, Ä‚e pierwsze indyÂ?i zostaĂ?y przywiezione do Europy przez hiszpaĂ‘sÂ?ich odÂ?rywcĂ—w na poczÂŚtÇŚ Â?u VI wieÂ?u. o Anglii udomowiony indyÂ? trafiĂ? dzi¸Â?i illiamowi StricÂ?land z orÂ?shire. Â?rĂ—tce staĂ?y si¸ one ulubionym mi¸sem czĂ?onÂ?Ă—w rodziny Â?rĂ—lewsÂ?iej i arystoÂ?racji. 6
domowiony indy� europejs�i przep�ynŒ� Atlanty� wraz z pierwszymi europejs�imi osadni�ami. Kolejnym waĂnym importem by�a rasa szero�opiernj äna sprowadzona z Anglii w latach dwudziestych wie�u. P×�nocnoamery�aÑs�i przemys� indyczy rozwija� si¸ znacznie szybciej niĂ europejs�i, �t×ry w czasie II wojny äwiatowej i po jej za�oÑczeniu cierpia� na niedobory pasz. d lat 6Ͳnjtych ubieg�ego wie�u nast¸powa�a wymiana materia�u genetycznj nego, w zwiŒz�u z czym stada indy�×w sŒ obecnj nie bardzo podobne genetycznie po obu stronach Atlanty�u.
5[IPCĂŁ [ + P F[ M Ă? Y
0LĂśVR LQG\F]H IndyÂ? moÄ‚e byŠ hodowany i ubijany w wieÂ?u od 1Ͳ do 26 tygodni, co daje szeroÂ?ÂŚ gam¸ gotowych do pieczenia tuszeÂ? od 3ÇŚ2Ͳ Â?g. Rasy uÄ‚ywane do niÄ‚szych wag majÂŚ bardzo dobrÂŚ budow¸ piersi i mniejszÂŚ postur¸. celu uzysÂ?ania indyÂ?Ă—w o wi¸Â?szej masie ciaĂ?a stosuje si¸ rasy szyÇŚ bciej rosnÂŚce i pĂ—Ä€niej dojrzewajÂŚce. Ci¸ĂÂ?ie indyÇŚ czÂ?i sÂŚ zabijane w wieÂ?u 15ÇŚ16 tygodni, a indory w኿wieÂ?u 2Ͳnj21 tygodni. nieÂ?tĂ—rych Â?rajach indyÂ? jest spoÄ‚ywany jaÂ?o äwiÂŚteczne danie. SA jest to podstawowy rodzaj mi¸sa przyrzÂŚdzany podczas cwi¸ta zi¸Â?czynienia. ielÂ?iej Brytanii jest to podstawowe mi¸so przyrzÂŚdzane podczas BoÄ‚ego Narodzenia. BiaĂ?e mi¸so Č‹pierĂ¤ČŒ jest na ogĂ—Ă? najdroÄ‚szÂŚ cz¸äciÂŚ tuszy indyÂ?a, choŠ istniejÂŚ rynÂ?i Č‹np. Izrael, Turcja i኿MeÂ?syÂ?ČŒ, na Â?tĂ—rych preferowane jest mi¸so czerÇŚ wone Č‹uda i paĂ?Â?iČŒ. ielÂ?iej Brytanii w oÂ?resie äwiÂŚt BoÄ‚ego Narodzenia indyÂ?i sprzedaje si¸ specjalnie w postaÇŚ ci niepatroszonej po tygodniu ǡÂ?ruszenia mi¸saÇł. Mniej wi¸cej taÂ?a sama techniÂ?a stosowana jest w኿przypadÂ?u ptaÂ?Ă—w Ă?ownych. Proces ten rzeÂ?omo czyni mi¸so bardziej Â?ruchym i intensyfiÂ?uje jego smaÂ?.
Nie ma religijnych ograniczeĂ‘ dotyczÂŚcych spoÄ‚ywaÇŚ nia mi¸sa indyczego. Â?rajach, w Â?tĂ—rych nie je si¸ wieprzowiny, a woĂ?owina jest bardzo droga, z mi¸sa indyczego moÄ‚na wytwarzaŠ produÂ?ty, Â?tĂ—re powielajÂŚ te wytwarzane z woĂ?owiny i wieprzowiny, np. steÂ?i, Â?otlety, mielonÂ?i i Â?ieĂ?basy. Ô?IndyÂ? jest rĂ—wnieÄ‚ poÇŚ strzegany jaÂ?o alternatywa dla popularnego Â?urczaÂ?a. 2TQFWMELC OKĂľUC KPF[MC Y RQTĂ?YPCPKW \ KPP[OK ICVWPMCOK 3DUDPHWU 9KGM WDQLQY[ dni
,QG\N ,QG\F]NL
,QG\N ,QGRU\
:RäR ZLQD
:LHSU]R ZLQD
9[FCLPQćç VWU\[
76
pr ot
ec
'OKULC IC\Ă?Y EKGRNCTPKCP[EJ MI %12 MI
d
2T\[TQUV F\KGPP[ I
te
(%4
.XUF]DN
,QG\N L ćZLÜWR ']LÜNF]\QLHQLD
co
py
rig
ht
s
&\KþME\[PKGPKG LGUV QDEJQF\QPG Y E\YCTV[ E\YCTVGM NKUVQRCFC Y 5VCPCEJ <LGFPQE\QP[EJ 2KGTYQVPKG D[ãQ VQ ćYKþVQ RNQP�Y < QMC\LK ĆYKþVC &\KþME\[PKGPKC 0CTQFQYC (GFGTCELC *QFQYE�Y +PF[M�Y YTþE\C RTG\[FGPVQYK 5VCP�Y <LGFPQE\QP[EJ LGFPGIQ ē[YGIQ KPF[MC QTC\ FYC QRQT\ðF\QPG 2KGTYU\[O RTG\[FGPVGO MV�TGIQ URQVMCã VGP \CU\E\[V D[ã Y TQMW *CTT[ 6TWOCP -CēFGIQ TQMW ē[Y[ KPF[M LGUV dWãCUMCYKCP[r RT\G\ RTG\[FGPVC
<G Y\INþFW PC DQICVð \CYCTVQćç E[PMW K YKVCOKP[ $ PKCE[P[ KPF[M \PCLFWLG UKþ Y RKGTYU\GL F\KGUKðVEG RTQFWMV�Y URQē[YE\[EJ MV�TG YRã[YCLð PC Y\TQM K \FTQYKG QE\W RQãðE\GPKG V[EJ OKMTQGNGOGPV�Y K YKVCOKP RT\GEKYF\KCãC VCMēG MCVCTCMEKG
1. * KU VQ T K C K T [ P G M KPF [MĂ?Y
2TG\[FGPV *CTT[ 5 6TWOCP QFDKGTC KPF[MC PC ĆYKGVQ &\KþME\[PKGPKC RT\GF $KCã[O &QOGO
7
4[PMK YUEJQF\ðEG Na Bliskim Wschodzie popyt na produ�ty z indy�a roänie. po�Œczeniu z silnŒ gospodar�Œ oznacza to dobre ceny i stopniowy rozw×j tej branĂy. LiczŒca ͜͜Ψ ludnoäci äwiata, Azja o�—dniowonjWschodnia ma ogromny potencja�. Na tych obszarach mi¸so indycze dos�onale �omponuje si¸ z lo�alnymi smanj �ami i tradycjami �ulinarnymi. nie�t×rych chiÑnj s�ich prowincjach istnieje silny i rosnŒcy popyt na w¸dzone pa��i i s�rzyd�a, natomiast ryne� indyjnj s�i, z za�azem spoĂycia wo�owiny i w inny spos×b ograniczonym spoĂyciem wieprzowiny, jest ryn�iem o኿ogromnym potencjale na przysz�oäŠ.
-WT[
d
+PF[MK
pr ot
ec
cwiatowy popyt na mi¸so indycze znaczÂŚco wzraÇŚ sta. becna äwiatowa produÂ?cja mi¸sa indyczego wynoszÂŚca 5,6 mln ton rocznie, stanowi jedynie 5,2Ψ caĂ?Â?owitej produÂ?cji mi¸sa drobiowego. Historycznie wi¸Â?szoäŠ produÂ?cji indyÂ?a odbywa si¸ w dwĂ—ch regionach: AmeryÂ?a PĂ—Ă?nocna Č‹ SA, KanadaČŒ i Europa. JednaÂ? coraz cz¸äciej rol¸ odgryÇŚ wajÂŚ taÂ?Ä‚e rynÂ?i rosnÂŚceǢ najbardziej imponujÂŚcy wzrost zaobserwowano w Rosji i Hiszpanii. ciÂŚgu ostatnich dziesi¸ciu lat produÂ?cja w Rosji wzrosĂ?a prawie dziesi¸cioÂ?rotnie. SprawiĂ?o to, Ä‚e Â?raj ten z኿͝. trafiĂ? na 6. miejsce w zestawieniu najwi¸Â?szych producentĂ—w indyÂ?a na äwiecie. SpoÄ‚ycie w Rosji wzrosĂ?o z Ͳ,Íś Â?g do 1,7 Â?g na osob¸ i przewiduje si¸, Ä‚e do 2Ͳ26 r. osiÂŚgnie Íś Â?g. SpoÄ‚ycie w Ameryce PĂ—Ă?nocnej utrzymuje si¸ od Â?ilÂ?u lat na staĂ?ym poziomie 7,7ÇŚ8,Ͳ Â?g na osob¸. zrost spoÄ‚ycia mi¸sa indyczego jest spowodowaÇŚ ny gĂ?Ă—wnie przez: • Historyczne wyÂ?orzystywanie caĂ?ych tuszeÂ? indyÂ?Ă—w jaÂ?o äwiÂŚtecznego dania w Â?rajach o኿wysoÂ?o rozwini¸tej gospodarce. • Stosowanie mi¸sa indyczego w Â?ieĂ?basach, szynÂ?ach i produÂ?tach deliÂ?atesowych w hanÇŚ dlu detalicznym i usĂ?ugach gastronomicznych. • RosnÂŚca Â?onÂ?urencyjnoäŠ indyÂ?a, rĂ—wnieÄ‚ cenoÇŚ wa ÇŚ w porĂ—wnaniu z woĂ?owinÂŚ i wieprzowinÂŚ. • zrost liczby ludnoäci muzuĂ?maĂ‘sÂ?iej w Â?raÇŚ jach, w Â?tĂ—rych w innym przypadÂ?u spoÄ‚ycie wieprzowiny byĂ?oby wysoÂ?ie. • RosnÂŚce zapotrzebowanie Â?lasy äredniej na zdrowe produÂ?ty o nisÂ?iej zawartoäci tĂ?uszczu i wysoÂ?iej zawartoäci biaĂ?Â?a.
te
ćZLDWRZH WUHQG\
s
LCL TQE\PKG
LCL TQE\PKG
co
py
rig
ht
,CLC KPF[E\G Uð RGãPG UMãCFPKM�Y QFē[YE\[EJ K D[ã[ MKGF[ć RQFUVCYð OGPW Y #OGT[EG 2�ãPQEPGL -KGF[ Y :8+ YKGMW 'WTQRGLE\[E[ RT\[YKGđNK KPF[MK \ #OGT[MK KPF[E\G LCLC \CE\þVQ DCTF\Q EJþVPKG LGćç 1DGEPKG Uð QPG T\CFMQ URQē[YCPG Iã�YPKG FNCVGIQ ēG KEJ RTQFWMELC LGUV \D[V MQU\VQYPC Y RQT�YPCPKW \ LCLCOK MWT\[OK KPF[E\MC \CE\[PC \PQUKç LCLC FQRKGTQ RQ UKGFOKW OKGUKðECEJ C Y LGFP[O E[MNW LCLQY[O V[IQFPK RTQFWMELK Y[RTQFWMWLG V[NMQ LCL
.UDM
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014
2015
2016
2017
2018
75#
2627
2
0KGOE[
2QNUMC
(TCPELC
9ĂŁQEJ[
6
4QULC
226
7
*KU\RCPKC
26
$TC\[NKC
-CPCFC
<LGFPQE\QPG -TĂ?NGUVYQ
75# LGUV PCLYKþMU\[O RTQFWEGPVGO OKþUC KPF[E\GIQ PC ćYKGEKG
5[IPCĂŁ [ + P F[ M Ă? Y
Ä?TĂ?FĂŁQ 5VTCVGIKG #)4+(11&
ĆYKCVQYC RTQFWMELC OKþUC KPF[E\GIQ Y NCVCEJ Y V[UKðECEJ VQP OGVT[E\P[EJ TQE\PKG
']LNL LQG\N L UDV\ KLVWRU\F]QH
$CTYC WRKGT\GPKC RĂ—Ä‚ne podgatunÂ?i Ǥ ‰ƒŽŽ‘’ƒ˜‘ przenoszÂŚ rĂ—Ä‚ne geny upierzenia. ziedziczenie Â?oloru upierzenia to sÂ?ompliÂ?owany temat. przeszĂ?oäci powstawaĂ?y odmiany indyÂ?a, Â?tĂ—re wyrĂ—Ä‚niaĂ?y si¸ gĂ?Ă—wnie Â?oloÇŚ rem upierzenia. PrzyÂ?Ă?adami sÂŚ Bronze, NorfolÂ? BlacÂ?, Bourbon Red, Slate i Buff. Te i inne odmiany sÂŚ hodowane przez entuzjastĂ—w zarĂ—wno w኿Ameryce PĂ—Ă?nocnej, jaÂ? i w Europie, w szczegĂ—lnoäci w኿ ielÂ?iej Brytanii. KonÂ?ursy w ramach wystaw odbywajÂŚ si¸ na rolniczych wydarzeniach i specjalistycznych poÂ?azach drobiu. Pierwotnie udomowione indyÂ?i byĂ?y brÂŚzowe, a dominujÂŚcym Â?olorem upierzenia byĂ? czarny z Â?oĂ‘cĂ—wÂ?ami opalizujÂŚcymi czerwoÇŚ noÇŚzielonym brÂŚzem, nieÂ?tĂ—re Â?raw¸dzie byĂ?y teÄ‚ zaÂ?oĂ‘czone biaĂ?o. e wzgl¸du na trudne usuwanie maĂ?ych, czarnych piĂ—r, Â?tĂ—re psuĂ?y wyglÂŚd tuszy, na rynÂ?u dominujÂŚ teraz caĂ?Â?owicie indyÂ?i z biaĂ?ym upierzeniem. JednaÂ? na alternatywnych rynÂ?ach premium rozwin¸Ă?y si¸ gaĂ?¸zie Â?orzystajÂŚce taÂ?Ä‚e z ptaÂ?Ă—w o czarnym lub brÂŚzowym upierzeniu, co pozwala nawiÂŚzywaŠ do tradycyjnych hodowli.
pr ot
ec
te
d
ziÂ?i indyÂ? Č‹ Ǥ Â‰ÂƒÂŽÂŽÂ‘Â’ÂƒÂ˜Â‘ČŒ wyst¸powaĂ? na duÄ‚ej cz¸äci wschodnich i poĂ?udniowoÇŚzachodnich StanĂ—w jednoczonych, w pĂ—Ă?nocnym MeÂ?syÂ?u i poĂ?udnioÇŚ woÇŚwschodniej Kanadzie. IndyÂ? pawi Č‹ ‰”‹‘…Šƒ”‹• ‘…‡ŽŽƒ–ƒ Ž—„ ‡Ž‡ƒ‰”‹• Â‘Â…Â‡ÂŽÂŽÂƒÂ–ÂƒČŒ znacznie rĂ—Ä‚ni si¸ wielÂ?oäciÂŚ i ubarwieniem i jest uwaÄ‚any za zupeĂ?nie odr¸bny gatuneÂ?. Pochodzi z pĂ—Ă?wyspu JuÂ?atan w MeÂ?syÂ?u. IndyÂ? pawi jest bardziej oporny na udoÇŚ mowienie niÄ‚ podgatuneÂ? ‰ƒŽŽ‘’ƒ˜‘, niemniej jedÇŚ naÂ? hiszpaĂ‘scy odÂ?rywcy zauwaÄ‚yli, Ä‚e znajdowaĂ? si¸ wärĂ—d indyÂ?Ă—w trzymanych w Â?ojcach przez AzteÂ?Ă—w. becnie w኿naturze wyst¸puje rzadÂ?o, ale moÄ‚na go zobaczyŠ w nieÂ?tĂ—rych ogrodach zoologiÇŚ cznych na caĂ?ym äwiecie.
ht
/CNCT\G # 1 5EJKNNKPI 9JKVG *QNNCPF $NCEM $TQCF $TGCUVGF $TQP\G . # 5VCJOGT $QWTDQP 4GF TQM PKG\PCP[ 0CTTCICPUGVV
$NCEM
$QWTDQP 4GF
0CTTCICPUGVV
9JKVG *QNNCPF
$TQCF $TGCUVGF $TQP\G
1. * KU VQ T K C K T [ P G M KPF [MĂ?Y
Ä?TĂ?FĂŁQ 9#66 )NQDCN /GFKC
co
py
rig
*KUVQT[E\PG TCU[ KPF[MC OCLð EGEJ[ MV�TG E\þUVQ PKG Y[UVþRWLð LWē W KPF[M�Y MQOGTE[LP[EJ <CKPVGTGUQYCPKG VCMKOK TCUCOK LGUV DCTF\Q FWēG 2QPCF F\KGUKþç T�ēP[EJ TCU KPF[M�Y UMNCU[HKMQYCP[EJ LGUV LCMQ TCU[ JKUVQT[E\PG Y V[O #WDWTP $WHH $NCEM $QWTDQP 4GF 0CTTCICPUGVV 4Q[CN 2CNO 5NCVG 5VCPFCTF $TQP\G K /KFIGV 9JKVG 4CU[ VG Uð \FGHKPKQYCPG K W\PCPG RT\G\ #OGTKECP 2QWNVT[ #UUQEKCVKQP Y 5VCPFCTF\KG 2GTHGMELK /�YK UKþ ēG OKþUQ KPF[M�Y \ TCU JKUVQT[E\P[EJ LGUV DQICVU\G Y UOCMW PKē TCU MQOGTE[LP[EJ CNG QE\[YKćEKG OCLð \PCE\PKG YQNPKGLU\G VGORQ Y\TQUVW
s
5DV\ KLVWRU\F]QH
52='=,$ĂŁ
rig
ht
s
pr ot
ec
te
d
Indyk
,QG\N QLH MHVW '8ē<0 NXUF]DNLHP .XUF]DNL L LQG\NL Z\ND]XMù ]DVDGQLF]H UÑĔQLFH NWÑUH ] JÑU\
py
RNUHĈODMĂą VSRVĂ‘E LFK Ä”\ZLHQLD L KRGRZOL -HĈOL PDV] GRĈZLDGF]HQLH Z KRGRZOL GURELX L P\ĈOLV] Ä”H
co
PRĔHV] SR SURVWX SU]HVWDZLè VLÜ ] EURMOHUÑZ QD LQG\NL WR MHVW WR QLHSRNRMùFH ]äXG]HQLH %ÜG]LHV] ]DVNRF]RQ\ MDN EDUG]R WH JDWXQNL UÑĔQLù VLÜ RG VLHELH LOH ZLÜFHM XZDJL L RSLHNL Z\PDJDMù LQG\NL D WDNĔH MDN EDUG]R PRJù E\è F]DVDPL SRGDWQH QD VWUHV L MDNLH Vù QLHSU]HZLG\ZDOQH Indy� ma wiele cech, �t×re odr×ĂniajŒ go od innych ptaków. Niepowtarzalny wisior, korale, ubarwienie g�owy naprawd¸ go wyróĂniajŒ. raz ze wzrostem i przyrostem wagi indyka rosnŒ takĂe ponoszone koszty. zwiŒzku z tym ryzyko ekonomiczne zwiŒzane z prowadzeniem hodowli indyka wzrasta pod koniec cyklu produkcyjnego. Poznanie indyka i jego cech jest waĂne, poniewaĂ pozwala zrozumieŠ, jak radziŠ sobie z tymi zwierz¸tami.
9KUKQT LGUV PCLDCTF\KGL YKFQE\Pð T�ēPKEð OKþF\[ RKUMNþEKGO KPF[MC C DTQLNGTGO MWTE\CMC
14
5[IPCĂŁ [ + P F[ M Ă? Y
11
$QDWRPLD 1 9 12
10
2
25
13
23
24
3
22
4
21
5
20
14
15
6
te
d
16
17
ec
8
7
19
pr ot
18
ht
1
rig
2 3
10
5
1. 2. 3. 4. 5.
%\CU\MC 1E\QFร รฃ ,COC PQUQYC 0Q\FT\C 1FEKPGM U\[LP[ MTรตIQUรฃWRC 1FEKPGM RKGTUKQY[ MTรตIQUรฃWRC 5VCY รฃQMEKQY[ -Qฤ รง RTQOKGPKQYC ฤ Tร FTรตE\G -Qฤ รง รฃQMEKQYC -Qฤ รง TCOKGPPC
10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18.
-QTCNG YKรตMU\G Ogon 0Q\FT\C &\Kร D 2KGTฤ /QUVGM 5VCY UMQMQY[ 2CNGE 2C\WT
19. 20. 21. 22. 23. 24. 25.
5VQRC -WRGT 5MT\[FรฃQ )T\DKGV 4COKรต 5\[LC 7EJQ
py
9 4
-QTQPC IรฃQY[ Oko 9KUKQT PCTQฤ N
-QTCNG HCรฃF UMร T[
-QTCNG OPKGLU\G %\CTP[ RรตF\GN Ostroga )QNGรฝ 5\[LC
s
6]NLHOHW
1. 2 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9.
8 11
co
7
23
6
22 12 21 13
16
19 20
14 15
17
18
6. 7. 8. 9. 10. 11.
2. I n d y k
12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23.
/KGFPKEC -Qฤ รง QIQPQYC -Qฤ รง MWNU\QYC -Qฤ รง รฃQPQYC -Qฤ รง WFQYC 6KDKQVCTUWU MQฤ รง RKU\E\GNQYC UVT\CรฃMQYC
Skok 5VCY MQNCPQY[ )T\GDKGรฝ OQUVMC 1DQLE\[M -Qฤ รง MTWE\C รขQRCVMC 15
3U]HZร G SRNDUPRZ\ Rozdrobnienie na mniejsze skร adniki zjadanej przez indyka paszy objยธtoรคciowej odbywa siยธ mechanicznie ศ ฤ oร ยฆdek miยธรคniowyศ i chemicznie ศ ฤ oร ยฆdek gruczoร owyศ jelito cienkieศ w ukร adzie pokarmowym. nikalna dla ptakรณw jest antyperystaltyczna praca jelita. Ruchy antyperystaltyczne lub refluksowe dwunastnicy w ukร adzie pokarmowym drobiu poprawiajยฆ trawienie. Skurcze przewodu pokarmowego ศ ruchliwoรคยฉศ przesuwajยฆ strawiony pokarm przez przewรณd pokarmowy, zmniejszajยฆ wielkoรคยฉ poร kniยธtych skร adnikรณw pokarmowych i mieszajยฆ pokarm z sokami trawiennymi ศ enzymy, kwasyศ . Iloรคยฉ i rodzaj ruchu stymulowanego przez
&\Kร D K LCOC WUVPC ฤ NKPC Y LCOKG WUVPGL \CYKGTC GP\[O[ MVร TG RQDWF\CLรฐ VTCYKGPKG K RQOCICLรฐ Y RT\GUWYCPKW UKรต RCU\[
pokarm w jelicie rรณฤ ni siยธ w zaleฤ noรคci od rodzaju trawionych skร adnikรณw pokarmowych. Tak wiยธc poszczegรณlne skร adniki pokarmowe mogยฆ mieยฉ istotny wpร yw na motorykยธ przewodu pokarmowego. Spowolnienie czยธstotliwoรคci skurczรณw lub stymulowanie refluksรณw dwunastniczych spowalnia tempo przesuwania pokarmu. To naraฤ a zawartoรคยฉ jelita na dziaร anie enzymรณw trawiennych w ฤ oร ยฆdku przez dร uฤ szy czas. Brak jedzenia lub ciemnoรคยฉ rรณwnieฤ powodujยฆ zwiยธkszone trawienie. przyrodzie byร oby to korzystne, w sytuacjach kiedy ptak nie moฤ e znaleฤ ยฉ poฤ ywienia ศ dostยธpnoรคยฉ pokarmu, ciemnoรคยฉศ .
ec
te
d
,GNKVC ฤ NGRG ,GNKVC ฤ NGRG VQ FYC ฤ NGRG YQTGE\MK PC UV[MW LGNKVC EKGPMKGIQ K QMTรตฤ PKE[ 9URร NPKG \ QMTรตฤ PKEรฐ F\KCรฃCLรฐ LCMQ OKGLUEC CDUQTRELK YQF[ K MTร VMQรฃCรฝEWEJQY[EJ MYCUร Y VรฃWU\E\QY[EJ Y[VYCT\CP[EJ Y RTQEGUKG HGTOGPVCELK OKMTQDKQNQIKE\PGL 5รฐ QPG QRTร ฤ PKCPG FYC TC\[ F\KGPPKG
pr ot
2T\Gรฃ[M )KรตVMC TWTMC RTQYCF\รฐEC QF F\KQDC FQ WMรฃCFW RQMCTOQYGIQ
co
py
rig
2T\GFฤ QรฃรฐFGM 9 RT\GFฤ QรฃรฐFMW ฤ QรฃรฐFGM ITWE\QรฃQY[ RCU\C LGUV OKGU\CPC \ MYCUGO ฤ QรฃรฐFMQY[O K UQMCOK VTCYKGPP[OK Y ฤ TQFQYKUMW Q PKUMKO R* -YCฤ PC \CYCTVQฤ รง ฤ QรฃรฐFMC \CDKLC FWฤ รฐ KNQฤ รง U\MQFNKY[EJ RCVQIGPร Y
ht
s
9QNG 6[OE\CUQY[ OCIC\[P \CYKGTCLรฐE[ DCMVGTKG Y[VYCT\CLรฐEG MYCU ONGMQY[ FQ YUVรตRPGL HGTOGPVCELK RCU\[
9รฐVTQDC 9รฐVTQDC QFRQYKCFC O KP \C YKVCOKP[ TQ\RWU\E\CNPG Y VรฃWU\E\CEJ K FGVQMU[MCELรต
16
,GNKVQ ITWDG QMTรตฤ PKEC ,GNKVQ ITWDG KPF[MC LGUV DCTF\Q MTร VMKG ,GIQ LGF[Pรฐ HWPMELรฐ LGUV YEJรฃCPKCPKG YQF[ -NQCMC WLฤ EKG
9 V[O OKGLUEW OCVGTKCรฃ TGU\VMQY[ \ RTQEGUW VTCYKGPKC OKGU\C UKรต \ MYCUGO OQE\QY[O MVร T[ LGUV DKCรฃรฐ HTCMELรฐ Y QFEJQFCEJ
2รตEJGT\ ฤ ร รฃEKQY[ 9[FCNC ฤ ร รฃรง FQ LGNKV LGUV VQ EKGOPQ\KGNQP[ Rรฃ[P MVร T[ YURQOCIC VTCYKGPKG VรฃWU\E\ร Y Y LGNKEKG EKGPMKO
ฤ QรฃรฐFGM OKรตฤ PKQY[ 9 ฤ QรฃรฐFMW OKรตฤ PKQY[O RCU\C LGUV FTQDPQ OKGNQPC K FCNGL OKGU\CPC \ UQMCOK ฤ QรฃรฐFMQY[OK
Trzustka $CTF\Q YCฤ P[ QTICP MVร T[ DKGT\G WF\KCรฃ Y VTCYKGPKW YรตINQYQFCPร Y VรฃWU\E\ร Y K DKCรฃGM 6T\WUVMC LGUV RT\[NGIC FQ MCฤ FGL UVTQP[ RรตVNK FYWPCUVPKE\GL K NGฤ [ RQOKรตF\[ LGL FYQOC TCOKQPCOK
,GNKVQ EKGPMKG 9 RKGTYU\[O QFEKPMW FYWPCUVPKEC \CYCTVQฤ รง ฤ QรฃรฐFMC LGUV OKGU\CPC \ UQNCOK MYCUร Y ฤ ร รฃEKQY[EJ K GP\[OCOK VTCYKGPP[OK 5MรฃCFPKMK QFฤ [YE\G YEJรฃCPKCPG Uรฐ RT\G\ OKMTQMQUOMK QFEKPMC ฤ TQFMQYGIQ K MQรฝEQYGIQ LGNKVQ E\E\G K LGNKVQ MTรตVG
Odchody 1FEJQF[ UMรฃCFCLรฐ UKรต \ QFRCFร Y OCTVY[EJ MQOร TGM LGNKVQY[EJ K DCMVGTKK K PKGUVTCYKQPGL RCU\[ Y[OKGU\CP[EJ Y MNQCEG \ MYCUGO OQE\QY[O )รฃร YP[O QFEJQFGO LGNKVQY[O LGUV \CQMTรฐINQPC DTรฐ\QYC FQ U\CTGL OCUC RQMT[VC DKCรฃ[O MYCUGO OQE\QY[O 1FEJQF[ \ LGNKVC ฤ NGRGIQ Y[INรฐFCLรฐ KPCE\GL OCLรฐ DTรฐ\QYรฐ K DCTF\KGL LGFPQNKVรฐ DCTYรต QTC\ NGRMรฐ MQPU[UVGPELรต
5[IPCรฃ [ + P F[ M ร Y
5R]ZÑM MHOLWD
1DWXUDOQH EDULHU\ SU]HZRGX SRNDUPRZHJR
MĂ?ode piskl¸ nie ma jeszcze wĂ?asnej mikroflory jelitowej i zbiera wszystkie rodzaje bakterii, zarĂłwno dobre, jak i zĂ?e. Patogeny nieustannie starajÂŚ si¸ uzyskaŠ dost¸p do jego organizmu. przypadku, gdy piskl¸ nie otrzymuje odpowiednich porcji pokarmu, a spoÄ‚ycie paszy nie roänie w normalnym tempie, rozwĂłj zostanie zaburzony, co doprowadzi do zĂ?ego funkcjonowania jelit. Poza paszÂŚ nie naleÄ‚y lekcewaÄ‚yŠ takÄ‚e wpĂ?ywu stresu na zdrowie jelit. naturze piskl¸ta pozyskujÂŚ mikrobiot¸ od indyczki i jej otoczenia. NieobecnoäŠ indyczek - matek na fermie cz¸sto jest niedocenianym ryzykiem. Jeäli przez dĂ?uÄ‚szy czas piskl¸ nie ma paszy i wody, jego rĂłwnowaga zostaje zachwiana, wi¸c naleÄ‚y si¸ przed tym zabezpieczyŠ. NiektĂłre osoby sÂŚ zwolennikami podawania probiotykĂłw juÄ‚ piskl¸tom jednodniowym Č‹spryskiwanie lub przez wod¸ pitnÂŚČŒ, cz¸sto sÂŚ to probiotyki ze szczepami wegetatywnymi Lactobacillus lub Bifidobacterium spp. albo zarodnikami Bacillus spp.
E\ðUVMK RQMCTOW Y RT\GYQF\KG RQMCTOQY[O DCMVGTKG
LGNKVC
MTYKQDKGI
VMCPMC NKOHCV[E\PC
DãQPC ćNW\QYC MQO�TMK PCDãQPMQYG EKCUPG RQãðE\GPKC OKþF\[ MQO�TMCOK PCDãQPMQY[OK YðVTQDC HKNVTCELC MTYK
MQO�TMK QFRQTPQćEKQYG
VMCPMC LGNKV
YĂľ\GĂŁ EJĂŁQPP[
pr ot
ec
te
d
/WUKU\ \FCç UQDKG URTCYþ ēG YGYPðVT\ WMãCFW RQMCTOQYGIQ Y T\GE\[YKUVQćEK \PCLFWLG UKþ ćYKCV \GYPþVT\P[ ,GNKVQ OC DCTKGT DKQNQIKE\P[EJ EJTQPKðE[EJ RVCMC RT\GF T�ēP[OK PGICV[YP[OK YRã[YCOK 1. MQPMWTWLðEC OKMTQHNQTC 2. DãQPC ćNW\QYC \G ćNW\GO RTQFWMWLðE[O MQO�TMK MWDMQYG 3. EKCUPG RQãðE\GPKC OKþF\[ MQO�TMCOK 4. YðVTQDC HKNVTCELC MTYK
5. VMCPMC NKOHCV[E\PC
s
2FHQD ]DZDUWRĈFL ZLOJRFL
co
py
rig
ht
4Ă?YPQYCIC Na rĂłwnowag¸ mikroflory w jelitach mogÂŚ mieŠ wpĂ?yw takie czynniki jak: • kresy duÄ‚ych wyzwaĂ‘ Č‹np. zmiana paszy i኿szczepieniaČŒ • Pasze Č‹jakoäŠ surowcĂłw, poziom biaĂ?ka surowego, strawnoäŠ, obecnoäŠ mikotoksynČŒ • Ă?e warunki zoohigieniczne ȋärodowisko, pasza, wodaČŒ • Mikroklimat Č‹temperatura, wilgotnoäŠ, szkodliwe gazyČŒ • arunki wyl¸gu Č‹gĂ?Ăłd, stresČŒ • akaÄ‚enia wirusowe, bakteryjne, pasoÄ‚ytnicze
MQOĂ?TMC MWDMQYC
5VTGU C RQLCYKCPKG UKĂľ RĂŁ[PP[EJ QFEJQFĂ?Y przypadku gdy ptak jest zestresowany Č‹z tego czy innego powoduČŒ, wydalana jest wi¸ksza iloäŠ odchodĂłw z jelit Č‹lub nast¸puje nagĂ?a zmiana konsystencjiČŒ. dchody w jelicie älepym zostajÂŚ poddane tranformacji bakteryjnej, co powoduje, Ä‚e sÂŚ one bardziej wilgotne. Istnieje äcisĂ?y zwiÂŚzek pomi¸dzy poziomem stresu a poborem wody. PobĂłr wody u indykĂłw o podwyÄ‚szonym st¸Ăeniu kortykosteronu Č‹hormonu stresuČŒ wzrasta ärednio o 88Ψ. IloäŠ spoÄ‚ywanej i wydalanej wody moÄ‚e byŠ zatem uÄ‚ytecznym parametrem wskazujÂŚcym na stres u ptakĂłw.
2. I n d y k
1. 4þE\PKG 2QFPKGć QFEJQF[ K ćEKćPKL LG 0C V[O \FLþEKW YKFCç ēG \CYKGTCLð QPG YQFþ ,GćNK MCRKG \ PKEJ RQFE\CU ćEKUMCPKC Uð OQMTG
2. 2CRKGT 4Q\ã�ē RCRKGT Y QFEJQYCNPK CD[ QDUGTYQYCç ćYKGēG QFEJQF[ ,GćNK FQQMQãC QFEJQF�Y RQLCYKð UKþ FWēG RKGTćEKGPKG YQF[ LCM RQMC\CPQ PC \FLþEKW LGUV VQ RQYCēPC Q\PCMC RQIQTU\GPKC UVCPW \FTQYKC LGNKV 3. 9KNIQVPQćEKQOKGT\ <C RQOQEð RQTþE\PGIQ WT\ðF\GPKC OQēPC U\[DMQ K QDKGMV[YPKG URTCYF\Kç YKNIQVPQćç QFEJQF�Y
17
52='=,$ĂŁ
rig
ht
s
pr ot
ec
te
d
9[NĂľICTPKC K RKUMNĂľVC LGFPQFPKQYG
:\OĂśJDUQLH G]LHOĂą VLĂś QD WU]\ URG]DMH ]LQWHJURZDQD F]ĂśÄˆĂ¨ SU]HGVLĂśELRUVWZD QDOHĔùFD GR
py
QLH]DOHĔQHJR SU]HGVLÜELRUVWZD SRVLDGDMùFHJR IHUP\ KRGRZODQH RUD] Z\OÜJDUQLH NWÑUH VSU]HGDMù
co
SLVNOĂśWD QD ZROQ\P U\QNX OXE Z\OĂśJDUQLH NWĂ‘UH NXSXMĂą MDMD Z\OĂśJRZH F]ĂśVWR ] ]DJUDQLF\ L VSU]HGDMĂą SLVNOĂśWD 1LH]DOHÄ”QLH RG Ä’UĂ‘GäD SRFKRG]HQLD SLVNOĂąW LFK GREUD MDNRÄˆĂ¨ MHVW SRGVWDZĂą GREU\FK Z\QLNĂ‘Z Z Z\OĂśJX L WXF]X =DU]ĂąG]DQLH VWDGHP URG]LFLHOVNLP QS ]GURZLH VWDGD Ä”\ZLHQLH JRVSRGDUND MDMDPL L Z\OĂśJDUQLĂą QS SURILOH LQNXEDF\MQH OHF]HQLH L GRVWDUF]DQLH SLVNOĂąW RGJU\ZDMĂą ZDÄ”QĂą UROĂś Z GRVWDUF]DQLX GREUHM MDNRĈFL MHGQRGQLRZ\FK LQG\NĂ‘Z
=GURZH VWDGR URG]LFLHOVNLH EH]SLHF]QH L Ĕ\ZRWQH SLVNOÜWD 2T\GF FQUVCYð LCL Y[NþIQY[EJ PCNGē[ WRGYPKç UKþ ēG FQUVCYEC IYCTCPVWLG ēG UVCFC \ MV�T[EJ RQEJQF\ð LCLC Uð YQNPG od: Mycoplasma meleagridis synoviae gallisepticum K iowae. $CMVGTKG VG OQIð D[ç RT\GPQU\QPG RKQPQYQ RT\G\ \CMCēQPG UVCFQ TQF\KEKGNUMKG PC LCLC Y[NþIQYG 9[NþICTPKC LGUV QFRQYKGF\KCNPC \C FQUVCTE\CPKG E\[UV[EJ RKUMNðV C JQFQYEC MQOGTE[LP[ QFRQYKCFC \C VQ CD[ VCMKOK RQ\QUVCã[
32
Skorupki jaj z pod�ogi i jaja brudne sŒ siedliskiem duĂej iloäci bakterii. MogŒ one przeniknŒŠ do wn¸trza jaja prowadzŒc do masowego namnoĂenia bakterii wewnŒtrz i w koÑcu do wybuchu zakaĂonego jaja. Patogeny zabijajŒ zarodek zazwyczaj po kilku dniach inkubacji: wczesna ämiertelnoäŠ zarodków. abrudzone jaja nie powinny byŠ inkubowane. Jeäli jednak si¸ na to zdecydujesz, umieäŠ je w osobnych aparatach l¸gowych. Cz¸sto dochodzi do wymieszania takich pisklŒt z piskl¸tami z g�ównych jaj wyl¸gowych, co zwi¸ksza ryzyko strat z powodu ewentualnych szkodliwych patogenów.
5[IPCĂŁ [ + P F[ M Ă? Y
9CTWPMK OCIC\[PQYCPKC UMĂŁCFQYCPKC
7UDQVSRUW L PDJD]\QRZDQLH MDM Temperatura podczas transportu jaj nigdy nie powinna przekraczaŠ ǡzera fizjologicznegoÇł zarodka Č‹20ΚCČŒ. PowyÄ‚ej tej temperatury zarodki zaczynajÂŚ si¸ rozwijaŠ i jeäli nast¸pnie temperatura spadnie, moÄ‚e to doprowadziŠ do wczesnej ämierci zarodka. W przypadku zarodkĂłw, ktĂłre przeÄ‚yjÂŚ i wyklujÂŚ si¸, konsekwencjÂŚ moÄ‚e byŠ sĂ?aba witalnoäŠ i niska sprawnoäŠ. ptymalna temperatura transportu jaj to 15-17ΚC. awsze uÄ‚ywaj rejestratorĂłw temperatury i sprawdzaj je w momencie przybycia. Magazynowanie Č‹skĂ?adowanieČŒ jaj odbywa si¸ w኿fermie reprodukcyjnej, jak rĂłwnieÄ‚ w wyl¸garni. Magazynowanie jaj prowadzi do zwi¸kszenia ämiertelnoäci zarodkĂłw zarĂłwno na poczÂŚtku, jak i኿na koĂ‘cu inkubacji oraz do zmniejszenia tempa ich wzrostu, a wi¸c do opóĀnienia wyl¸gu. nanych jest kilka sposobĂłw na utrzymanie wyl¸galnoäci jaj po dĂ?ugim czasie przechowywania: obracanie ich co 2Íś godziny, przykrywanie plastikiem w celu utrzymania wysokiego poziomu C 2, inkubacja wst¸pna przez 3-6 godzin Č‹po osiÂŚgni¸ciu temperatury skorupki jaj 32-35ΚCČŒ oraz kontrola wilgotnoäci.
2NUHV VNäDGR- 7HPSHUDWXUD :LOJRWQRÄˆĂ¨ 8äRÄ”HQLH MDM ZDQLD GQL
ÂŽ& ÂŽ)
Z]JOĂśGQD
0-3
18-21 / 64-70
75-85
6þR[O MQýEGO Y I�Tþ
4-7
15-17 / 59-63
75-85
6þR[O MQýEGO Y I�Tþ
8-10
12-14 / 54-57
80-85
6þR[O MQýEGO Y I�Tþ
> 10
12-14 / 54-57
80-85
1UVT[O MQýEGO FQ I�T[ NWD CNVGTPCV[YPKG QDTCECPKG LCL EQ IQF\KP[
pr ot
ec
te
d
<CNGECP[ \CMTGU FNC LCL UMãCFQYCPKC PC VCECEJ RCRKGTQY[EJ Y[PQUK T[\[MQ QFYQFPKGPKC LGUV \PCE\PKG OPKGLU\G K PCNGē[ WYCēCç CD[ VCEG PKG PCOKþMCã[ RQPKGYCē \C DCTF\Q TQćPKG YVGF[ YKNIQVPQćç Y\INþFPC
co
py
rig
ht
s
0KGFQRWU\E\CNPG YCJCPKC VGORGTCVWT[ FQEJQF\ðEG FQ �% �( 9[NþIQYQćç \ V[EJ LCL LGUV UãCDC 0KG OQēPC RT\GEJQY[YCç V[EJ LCL PCNGē[ LG QF TC\W RT\GPKGćç FQ KPMWDCVQTC CD[ \OKPKOCNK\QYCç U\MQF[ 0CNGē[ RQYKCFQOKç FQUVCYEþ CD[ \DCFCç RT\[E\[Pþ YCJCý VGORGTCVWT[ K \OPKGLU\[ç T[\[MQ KEJ RQPQYPGIQ Y[UVðRKGPKC
4GIWNCTPKG MQPVTQNWL VGORGTCVWTþ K YKNIQVPQćç Y\INþFPð Y RQOKGU\E\GPKW UMãCFQYCPKC ,GēGNK LCLC UMãCFQYCPG Uð Y YKNIQVP[O ćTQFQYKUMW WRGYPKL UKþ ēG PKG \CYKNIQVPKGLð ,GUV VQ KFGCNPG ćTQFQYKUMQ FNC IT\[D�Y K MQNQPKK DCMVGTKK MV�TG OQIð UKNPKG YRã[YCç PC LCMQćç K TQ\Y�L \CTQFM�Y 3. 9 [ N þ I C T P KC K R K U MNþV C LGF PQF PKQYG
/Cã[ TGLGUVTCVQT VGOperatury z wbudowaPð FTWMCTMð 6GP PKG TGLGUVTWLG YKNIQVPQćEK YKþE PKG FCLG RGãP[EJ KPHQTOCELK
'NGMVTQPKE\P[ TGLGUVTCVQT VGORGTCVWT[ YKNIQVPQćEK Y\INþFPGL \ E\[VPKMKGO MQORWVGTQY[O 33
3DUDPHWU\ Z\OĂśJX
py
rig
ht
s
pr ot
ec
te
d
9U\[UVMKG NWD PKGMV�TG LCLC PC VCE[ Uð UVGORNQYCPG NWD Y KPP[ URQU�D Q\PCE\QPG KPHQTOCELð Q FPKW RTQFWMELK &CLG VQ RGYPQćç ēG Uð WOKGU\E\QPG Y KPMWDCVQT\G Y MQNGLPQćEK Y LCMKGL \QUVCã[ \ãQēQPG
NaleÄ‚y przestrzegaŠ zalecanej przez producenta inkubatora lub dostawcĂłw jaj temperatury i wilgotnoäci wzgl¸dnej, jednak rĂłwnoczeänie naleÄ‚y je dostosowaŠ zaleÄ‚nie od wyl¸garni. PrawidĂ?owe parametry moÄ‚na uzyskaŠ poprzez pomiar temperatury zarodka lub skorupy jaja na róĂnych etapach inkubacji i dostosowanie systemĂłw inkubacji na podstawie rzeczywistych wynikĂłw. W኿przeszĂ?oäci systemy inkubacji cz¸sto opieraĂ?y si¸ na ustalonej temperaturze powietrza. Jaja niezapĂ?odnione lub z኿martwymi zarodkami majÂŚ niÄ‚szÂŚ temperatur¸ skorupki jaja niÄ‚ ma to miejsce w przypadku innych jaj. PrzegrzaneČ€niedorozwini¸te piskl¸ta majÂŚ problemy ze ukĂ?adem kostnym Č‹problemy z኿nogamiČŒ, ukĂ?adem sercowo-naczyniowym, pokarmowym i኿odpornoäciowym i኿sÂŚ bardziej naraÄ‚one na choroby i኿ämierŠ w póĀniejszym okresie wzrostu z኿powodu zespoĂ?u nagĂ?ej ämierci, wodobrzusza lub choroby ǡokrÂŚgĂ?ego sercaÇł, immunosupresji i infekcji wtĂłrnych. Regularnie kalibruj czujniki temperatury i wilgotnoäci wzgl¸dnej, sprawdzaj pr¸dkoäŠ obrotowÂŚ wentylatora, pasy i pr¸dkoäŠ powietrza.
co
4þE\P[ RQOKCT VGORGTCVWT[ UMQTWRMK LCLC OQēPC Y[MQPCç PC dT�YPKMW LCLCr \C RQOQEð VGTOQOGVTW PC RQFE\GTYKGý
2Q RT\[D[EKW LCL FQ Y[NþICTPK FQMQPCL KEJ FQMãCFPGL UGNGMELK 7OKGU\E\CPKG Y KPMWDCVQT\G V[NMQ Y[UQMKGL LCMQćEK LCL \OPKGLU\[ U\CPUþ Y[NþIW UãCD[EJ LCMQćEKQYQ RKUMNðV
2T\[MĂŁCF MT[V[E\PKG RT\GIT\CPGL RCTVKK LCL
#WVQOCV[E\P[ E\WLPKM VGORGTCVWT[ UMQTWRMK LCLC
34
*ÑUD
ćURGHN
6SÑG
6GORGTCVWTC UMQTWRMK LCLC Â?(
102.9 102.6 101.4 102.5 101.9 100.6 101.4 100.0 100.4 100.2
104.0 104.0 104.1 102.3 103.5 103.1 101.7 102.2 101.2 101.6
102.4 103.7 104.1 103.3 103.4 101.3 103.1 102.0 102.0 101.8
ĆTGFPKC VGOR �(
6GORGTCVWTþ UMQTWRMK LCLC PCNGē[ \CYU\G OKGT\[ç Y UVTGHCEJ CRCTCVW NþIQYGIQ FQNPGL ćTQFMQYGL K I�TPGL %\þUVQ FQ RQOKCTW VGORGTCVWT[ Y[MQT\[UV[YCPC LGUV UMCNC VGORGTCVWT[ (CJTGPJGKVC 5[IPCã [ + P F[ M � Y
3U]HĈZLHWODQLH L UR]ELMDQLH
6[RQYG FCPG TCRQTVW Q Y[NĂľICPKW
Przeäwietlanie jaj w 13-15 dniu inkubacji pozwala na wyĂ?apanie jasnych Č‹niezapĂ?odnionychČŒ i martwych zarodkĂłw, a tym samym na prognozowanie wskaÄ€nika wyl¸gowoäci. la dobrego wyl¸gu poÌdane jest, aby ärednio na parti¸ co najmniej Íť2Ψ jaj byĂ?o pĂ?odnych. dejmij z tacek wszystkie jaja jasne i኿z martwymi zarodkami. W przeciwnym razie jaja te stworzÂŚ zimne punkty, ktĂłre w kontakcie z Ä‚ywymi zarodkami spowalniajÂŚ ich rozwĂłj, a tym samym ǡposzerzajÂŚÇł okno wyl¸gu. statecznie doprowadzi to do wi¸kszej liczby sĂ?abych, odwodnionych pisklÂŚt. Przeäwietlanie nie pozwala rozróĂniŠ jaj ǡprawdziwieÇł i ǡfaĂ?szywieÇł niepĂ?odnych Č‹wczesna ämiertelnoäŠ zarodkĂłwČŒ. Rozbijanie jaj w trakcie przeäwietlania lub po wyl¸gu w celu sprawdzenia ich zawartoäci pomaga sklasyfikowaŠ stadia i኿moÄ‚liwe przyczyny ämiertelnoäci zarodkĂłw oraz odpowiednio zareagowaŠ: dostosowaŠ stan zdrowia stada rodzicielskiego, zarzÂŚdzaŠ Ä‚ywieniem i኿zbieraniem jaj, dostosowaŠ systemy transportu i኿przechowywania oraz ogĂłlne systemy higieny lub inkubacji.
9KGM UVCFC Y V[IQFPKCEJ
2ãQFPQćç
9[NĂľI
9[MNWYCNPQćç RãQFP[EJ
0KGRĂŁQFPG
9E\GUPC ćOKGTVGNPQćç
ĆOKGTVGNPQćç ćTGFPKC
2�đPC ćOKGTVGNPQćç
9[MNWVG Ä“[YG OCTVYG
1FT\WEQPG RKUMNĂľVC
2ĂľMPKĂľEKC
1FT\WEQPG LCLC
&Q IĂ?T[ PQICOK
,CLC MVĂ?TG Y[DWEJĂŁ[
ec
te
d
7\[UM RKUMNðV
co
py
rig
ht
s
pr ot
2T\GćYKGVNCPKG TþE\PG Y FPKW ,CLC MV�TG Uð ECãMQYKEKG LCUPG Uð PKG\CRãQFPKQPG NWD PCUVðRKãC Y PKEJ YE\GUPC ćOKGTç GODTKQPCNPC
,CUPG LCLC DG\ TQ\YQLW GODTKQPCNPGIQ
/CTVYG \CTQFMK YG YE\GUP[EJ UVCFKCEJ
/CTVYG \CTQFMK Y R�đP[EJ UVCFKCEJ
1E\[YKUVð RKGTYU\ð URTCYð PC MV�Tð PCNGē[ \YT�EKç WYCIþ LGUV RãQFPQćç KPFQT�Y CNG KUVPKGLG VGē YKGNG KPP[EJ OQēNKY[EJ E\[PPKM�Y LCM PR PKGYãCćEKYG VGEJPKMK U\VWE\PGIQ \CRãQFPKGPKC
ĆOKGTç YG YE\GUP[O UVCFKWO E\þUVQ U[IPCNK\WLG RTQDNGO WãQēGPKC Y E\CUKG VTCPURQTVW %\þUVQ RT\[E\[Pð LGUV PKGYãCćEKYG NWD FãWIKG UMãCFQYCPKG QTC\ PKGYãCćEKYG YCTWPMK KPMWDCELK LCL
ĆOKGTç \CTQFMC Y ćTQFMQY[O K R�đP[O UVCFKWO TQ\YQLQY[O OQēG OKGç UYQLG đT�FãQ Y PKGFQDQTCEJ ē[YKGPKQY[EJ PKGFQDQT\G YKVCOKP K OKMTQGNGOGPV�Y NWD Y[UQMKO RQ\KQOKG OKMQVQMU[P
-DMD QLH]DSäRGQLRQH 0KG YU\[UVMKG PKGRãQFPG LCLC Uð PKG\CRãQFPKQPG <D[V FãWIKG NWD PKGRTCYKFãQYG OCIC\[PQYCPKG WU\MQF\GPKC RQFE\CU \DKG TCPKC NWD VTCPURQTVW OQIã[ URQYQFQYCç ćOKGTç GODTKQP�Y Y UVCFKWO Y MV�T[O PKG LGUV VQ YKFQE\PG FNC QMC ,GćNK FQU\ãQ FQ LCMKGIQMQNYKGM TQ\YQLW DþF\KG VQ YKFQE\PG Y RQUVCEK ONGE\P[EJ RNCO PC ē�ãVMW 6GIQ V[RW UVTCV[ DþFð Q\PCE\CPG LCMQ DTCM \CRãQFPKGPKC K OQēPC URþF\Kç FãWIK E\CU PC VTQRKGPKW RTQDNGOW MV�T[ PKG KUVPKGLG <DKGTCL LCLC E\þUVQ K \CYU\G RTQCMV[YPKG FQUVQUQYWL YCTWPMK RT\GEJQY[YCPKC
<GUVCY LCL Y MV�T[EJ FQU\ãQ FQ YE\GUPGL ćTQFMQYGL K R�đPGL ćOKGTEK GODTKQPCNPGL 3. 9 [ N þ I C T P KC K R K U MNþV C LGF PQF PKQYG
35
52='=,$ĂŁ
rig
ht
s
pr ot
ec
te
d
Zyski z bioasekuracji
&HOHP SURJUDPX EH]SLHF]HĂžVWZD ELRORJLF]QHJR MHVW ]PLQLPDOL]RZDQLH U\]\ND ]DFKRURZDĂž
py
SWDNÑZ Z\QLNDMùFHJR ]H ĒUÑGHä ]HZQÜWU]Q\FK MDN UÑZQLHĔ ] ]DQLHF]\V]F]HÞ ZHZQÜWU]Q\FK
co
%H]SLHF]HĂžVWZR ELRORJLF]QH MHVW F]ĂśVWR QDMWDĂžV]Ăą L QDMVNXWHF]QLHMV]Ăą IRUPĂą ]DU]ĂąG]DQLD LQWHUZHQF\MQHJR PDMĂąFHJR QD FHOX RVLĂąJQLĂśFLH OHSV]\FK Z\QLNĂ‘Z 1LH LVWQLHMH V\VWHP EH]SLHF]Q\ Z 5\]\NR ]PQLHMV]D VLĂś SURSRUFMRQDOQLH GR LORĈFL ]DLQZHVWRZDQ\FK SLHQLĂśG]\ %LRUĂąF SRG XZDJĂś ZDUWRÄˆĂ¨ VWDGD SRG Z]JOĂśGHP OLF]E\ L URG]DMX LQG\NĂ‘Z VWDGD KRGRZOL ]DURGRZHM L VWDGD URG]LFLHOVNLH VĂą QLH]Z\NOH FHQQH W\P EDUG]LHM X]DVDGQLRQH VĂą ZLĂśNV]H Z\GDWNL Aby zrozumieŠ ärodki podj¸te w celu zapewnienia bezpieczeĂ‘stwa biologicznego, naleÄ‚y zrozumieŠ zwiÂŚzane z tym czynniki ryzyka. NajwaÄ‚niejszÂŚ kwestiÂŚ jest zapobieganie przenoszeniu chorĂłb, zanim problem ten si¸ pojawi. mniejszaniem potencjalnego przyszĂ?ego ryzyka najlepiej jest zajŒŠ si¸ juÄ‚ na dĂ?ugo przed budowÂŚ fermy. W przypadku wystÂŚpienia szczegĂłlnych okolicznoäci, np. oznak podwyÄ‚szonej ǡpresji terenowego szczepu wirusaÇł, naleÄ‚y zintensyfikowaŠ wszystkie procedury higieniczne.
46
1. Lokalizacja fermy: najlepiej z dala od innych ferm Č‹drobiarskichČŒ i drĂłg, aby zarazki przenoszone drogÂŚ powietrznÂŚ nie mogĂ?y zainfekowaŠ fermy. TakÄ‚e z dala od stawĂłw i rzek oraz siedlisk dzikich ptakĂłw wodnych. 2. Skuteczny ukĂ?ad: ferma jest caĂ?kowicie ogrodzona dookoĂ?a pĂ?otem. erma podzielona jest na stref¸ czystÂŚ, w ktĂłrej trzymane sÂŚ indyki oraz stref¸ brudnÂŚ z dost¸pem do äwiata zewn¸trznego. roga w strefie brudnej wykorzystywana jest przez ci¸ĂarĂłwki do rozĂ?adunku paszy lub do zabierania martwych ptakĂłw, bez koniecznoäci zbliÄ‚ania si¸ w okolic¸ indycznikĂłw. 5[IPCĂŁ [ + P F[ M Ă? Y
/RNDOL]DFMD IHUP\ waĂa si¸, Ăe odleg�oäŠ to najwaĂniejszy czynnik s�uÌcy zapewnieniu dobrego bezpieczeÑstwa biologicznego. zia�alnoäŠ drobiarska powinna byŠ zlokalizowana na obszarze, na którym wyst¸puje niewielka iloäŠ drobiu. Minimalna odleg�oäŠ mi¸dzy fermŒ a czynnikami wysokiego ryzyka to oko�o 5኿km, wliczajŒc w to inny dróbȀptactwo domowe, hodowle äwiÑ, ubojnie itp. W wi¸kszoäci przypadków nie jest moĂliwa zmiana lokalizacji obiektu. Mimo to, zazwyczaj realne jest optymalizowanie wyników iȀlub ulepszanie wyposaĂenia. MajŒc w኿g�owie idealnŒ sytuacj¸, moĂliwe jest podj¸cie w�aäciwych decyzji. Wszystkie drogi, miejsca za�adunku i dostaw powinny byŠ utwardzone. Po opadach deszczu na chodniku nie powinny pozostawaŠ Ăadne ka�uĂe wody. Wskazane jest teĂ zaplanowanie wokó� hal wybrukowanego pasa o szerokoäci co najmniej jednego metra, pomocnego w zwalczaniu gryzoni.
STREFA BRUDNA
STREFA BUFOROWA Ć?ĆšĆŒÄžÄ¨Ä‚ Ä?ĆľÄ¨Ĺ˝ĆŒĹ˝Ç Ä‚ ƉƾŜŏƚ ĚŽĆ?ƚħƉƾ
STREFA CZYSTA Ĺ?ŜĚLJÄ?ÇŒĹśĹ?ĹŹ
Ć‰Ä‚ĆŒĹŹĹ?ĹśĹ?
ÄšĆŒĹ˝Ĺ?Ä‚ ƉƾÄ?ĹŻĹ?Ä?ÇŒĹśÄ‚
ÄšĆŒĹ˝Ĺ?Ä‚ ÇŒÄžÇ ĹśÄ§ĆšĆŒÇŒĹśÄ‚
Ć?ĆšĆŒÄžÄ¨Ä‚ Ä?njLJĆ?ƚĂ ƉƾŜŏƚ ĚŽĆ?ƚħƉƾ
Ĺ?ŜĚLJÄ?ÇŒĹśĹ?ĹŹ
d
ĹľĹ?ĞŊĆ?Ä?Äž ĹľĹ?ĞŊĆ?Ä?Äž Ć‘ĹŻĆľÇŒÄ‚ ĹšĹ?Ĺ?Ĺ?ĞŜĹ?Ä?ÇŒĹśÄ‚ ƉųŽƚ Ç Ĺ˝ĹŹĹżĹł Ä¨ÄžĆŒĹľÇ‡ Ć‰ĆŒÇŒÄžÄ?ĹšĹ˝Ç Ç‡Ç Ä‚ĹśĹ?Ä‚ ÄšÄžÇŒÇ‡ĹśÄ¨ÄžĹŹÄ?ĹŠĹ? ƉŽžĹ?ħĚnjLJ Ć?ĆšĆŒÄžÄ¨ÄŒ Ĺ˝Ä?ÄžĹŠĹľĆľĹŠÄŒÄ?LJ Ć?ĆšĆŒÄžÄ¨Ä§ ĹľÄ‚ĆŒĆšÇ Ç‡Ä?Ĺš Ć‰ĆšÄ‚ĹŹĹżÇ Ć‰Ĺ˝ĹŠÄ‚ÇŒÄšĹżÇ ÍŁÄ?ĆľÄ¨Ĺ˝ĆŒĹ˝Ç ÄŒÍ&#x; Ä‚ ÍŁÄ?njLJĆ?ĆšÄŒÍ&#x; ÍŁÄ?ĆľÄ¨Ĺ˝ĆŒĹ˝Ç ÄŒÍ&#x;
s
pr ot
ec
te
2T\[MãCFQY[ RNCP HGTO[ \ T�ēP[OK UVTGHCOK DG\RKGE\GýUVYC DKQNQIKE\PGIQ
co
py
rig
ht
2T\GEJQY[YCPKG OCTVY[EJ RVCMĂ?Y Stado powinno byŠ kontrolowane co najmniej dwa razy dziennie - jeäli jest zdrowe i powyÄ‚ej czterech razy dziennie w przypadku wystÂŚpienia choroby, tak aby moÄ‚na byĂ?o szybko usunŒŠ martwe lub chore ptaki. Aby uniknŒŠ zakaÄ‚enia, martwe ptaki powinny byŠ przechowywane w zamykanym zamraÄ‚alniku lub chĂ?odni. Miejsce, w ktĂłrym martwe ptaki sÂŚ gromadzone do wywiezienia, powinno znajdowaŠ si¸ jak najdalej od budynkĂłw Č‹w strefie brudnejČŒ.
Ć?Ĺ?ĹŻĹ˝Ć? ÇŒ ƉĂĆ?njČ ĆŒĆľĆŒÄ‚ ŜĂƉĞųŜĹ?Ä‚ĹŠÄŒÄ?Ä‚
2T\[ YLGđF\KG RQLC\F�Y Y[OCICPC LGUV MV�TCć \ OGVQF FG\[PHGMELK M�ã 2QFE\CU UVQUQYCPKC YCPP[ FG\[PHGME[LPGL WRGYPKL UKþ ēG LGUV QPC FQDT\G Y[RGãPKQPC ćYKGēC YQFC K ćTQFGM FG\[PHGMWLðE[ 2TQUVU\[O Y Y[MQPCPKW LGUV RT\GF YLC\FGO EKþēCT�YMK PC VGTGP HGTO[ QRT[UM RQFYQ\KC K M�ã QRT[UMKYCE\GO TþE\P[O
&]\QQLNL U\]\ND SU]\ SU]HQRV]HQLX FKRUÑE • • • • • • •
2Q\YCNCLðE EKþēCT�YMQO PC TQ\ãCFWPGM RCU\[ \ FTQIK \GYPþVT\PGL \CRQDKGICU\ QVYCTEKW UVTGH[ DWHQTQYGL HGTO[
4. Z y s k i z b io a s e kuracji
• • • •
6TCPUOKULC RKQPQYC LCLC NWD RKUMNþVC RQEJQF\ðEG \ \CMCēQP[EJ JQFQYNK <CKPHGMQYCPG RVCMK Y UVCF\KG 4�ēPG ITWR[ YKGMQYG JQFQYCPG TC\GO Y V[O UCO[O OKGLUEW NWD Y DNKUMKO UðUKGF\VYKG 0QYQ PCD[VG RVCMK FQFCPG FQ KUVPKGLðEGIQ UVCFC 4�ēPG ICVWPMK RVCM�Y JQFQYCPG TC\GO NWD Y DNKUMKO UðUKGF\VYKG .WF\KG TþEG YãQU[ DWV[ K WDTCPKC OQIð D[ç UKGFNKUMKGO E\[PPKM�Y \CMCđP[EJ &\KMKG RVCMK IT[\QPKG OWEJ[ EJT\ðU\E\G E\CTPWEJQYCVG KPPG QYCF[ K RCUQē[V[ <CPKGE\[U\E\QPC RCU\C YQFC NWD RQYKGVT\G <CPKGE\[U\E\QPG U\E\GRKQPMK K NGMCTUVYC <CPKGE\[U\E\QP[ URT\þV YRTQYCF\QP[ PC HGTOþ EKþēCT�YMK EKðIPKMK
2T[YCVPC JQFQYNC FTQDKW RVCMĂ?Y Y QMQNKE[ 47
d
NajprostszŒ i najskuteczniejszŒ barierŒ jest podzielenie przedsionka na czystŒ i brudnŒ stron¸, oddzielonŒ �awkŒ. Czyste obuwie jest trzymane po czystej stronie. Personel i goäcie wchodzŒcy do indycznika siadajŒ na �awce zwróceni ku brudnej strefie i኿zdejmujŒ obuwie. Nast¸pnie przenoszŒ nogi nad �awkŒ na czystŒ stron¸ i zak�adajŒ czyste obuwie. Po opuszczeniu indycznika przez goäci, buty sŒ zabierane do czyszczenia. Jest to prosta i szybka metoda zapobiegania wnoszeniu chorób do indyków na obuwiu, co jest prawdopodobnŒ drogŒ ich przedostawania si¸ do obiektu. ermy reprodukcyjne majŒ swój w�asny system bezpieczeÑstwa biologicznego i kodeks post¸powania, poniewaĂ stada te sŒ znacznie cenniejsze i naleĂy unikaŠ wszelkich zagroĂeÑ dla ich zdrowia. azwyczaj obejmuje to wzi¸cie prysznica przed wejäciem na obszar zajmowany przez ptaki. Prysznice na fermach komercyjnych sŒ mniej powszechne, ale wysoce zalecane. KaĂda ferma, kiedy indyki sŒ na niej obecne, powinna stosowaŠ szereg barier ochronnych, wchodzŒcych w sk�ad bepieczeÑstwa biologicznego.
co
py
rig
ht
s
pr ot
ec
obrym rozwiÂŚzaniem jest zastosowanie wokĂłĂ? fermy ogrodzenia z siatki. Przy wejäciu do gospodarstwa powinien znajdowaŠ si¸ budynek z czystymi kombinezonami i gumowymi butami, ktĂłre naleÄ‚y zaĂ?oÄ‚yŠ przed wejäciem na teren fermy. NaleÄ‚y prowadziŠ ewidencj¸ wszystkich odwiedzajÂŚcych, ktĂłrzy wchodzÂŚ na teren fermy, zawierajÂŚcÂŚ nazwisko, dat¸, oäwiadczenie o ǡczystoäciÇł i zdrowiu, cel wizyty oraz podpis odwiedzajÂŚcego. Jak rĂłwnieÄ‚ rejestrowaŠ miejsce i czas ostatniej wizyty w innym gospodarstwie drobiarskim. Wi¸kszoäŠ indycznikĂłw posiada ǡprzedsionekÇł, ktĂłry poprzedza wejäcie na obszar z indykami. Na duÄ‚ych fermach komercyjnych, zmiana butĂłw i kombinezonĂłw w poĂ?ÂŚczeniu z siatkÂŚ na wĂ?osy i dezynfekcjÂŚ rÂŚk przed wejäciem do kaÄ‚dego z obiekĂłw, to ärodki, ktĂłre naleÄ‚y wykonaŠ przed wejäciem do stada ptakĂłw. W przypadku lekarzy weterynarii, doradcĂłw Ä‚ywieniowych iČ€lub przedstawicieli handlowych Č‹dostawcĂłw pisklÂŚtČŒ zasadnicze znaczenie ma co najmniej trzydniowa przerwa pomi¸dzy wizytami w róĂnych stadach.
te
:HMĈFLH GR IHUP\
48
&Q\QYPKM \G ćTQFMKGO FG\[PHGMWLðE[O RT\GF YGLćEKGO FQ JCNK \ KPF[MCOK
2T[U\PKEG Uð URQUQDGO PC WRGYPKGPKG UKþ ēG RTCEQYPKE[ NWD QFYKGF\CLðE[ PKG YPKQUð KPHGMELK PC HGTO[
<CPWT\CPKG DWV�Y Y ćTQFMW FQ FG\[PHGMELK C VCMēG FG\[PHGMELC TðM RT\[ YGLćEKW FQ JCNK Uð QUVCVPKð NKPKð QDTQP[ RT\GF YU\GNMKOK RCVQIGPCOK MV�TG OQIð FQVT\Gç FQ UVCFC 7VT\[OWL DWV[ Y E\[UVQćEK K TGIWNCTPKG Y[OKGPKCL ćTQFGM FG\[PHGMWLðE[ -KGF[ PKMQIQ PKG OC Y KPF[E\PKMW YU\[UVMKG FT\YK OWU\ð D[ç \COMPKþVG PC MNWE\
2Q \CMQýE\GPKW PKGMV�T[EJ E\[PPQćEK O[EKG RQKFGã WUWYCPKG OCTVY[EJ RVCM�Y PCNGē[ FQMãCFPKG WO[ç TþEG FNCVGIQ Y MCēF[O KPF[E\PKMW OWUK D[ç \CKPUVCNQYCP[ \NGY
5[IPCĂŁ [ + P F[ M Ă? Y
6SU]ÜW L PDWHULDä\
ec
te
d
Przed dostarczeniem sprz¸tu lub innych materia�ów naleĂy wiedzieŠ, gdzie je wyprodukowano iȀlub przechowywano oraz kto je przewozi�. KaĂdy przewoĀnik powinien dostarczyŠ pisemnŒ deklaracj¸ stwierdzajŒcŒ, Ăe przed za�adunkiem i transportem ci¸Ăarówka zosta�a oczyszczona i zdezynfekowana. Pojazdy dostarczajŒce piskl¸ta i pasz¸ na ferm¸ powinny byŠ dezynfekowane przed wjazdem na jej teren. NaleĂy zadbaŠ o to, aby wyposaĂenie, takie jak przyrzŒdy do szczepieÑ i wagi, nie by�y wnoszone do indycznika bez uprzedniego umycia i zdezynfekowania. Narz¸dzia i inny sprz¸t powinny byŠ na sta�e przechowywane w budynku, w którym si¸ z nich korzysta. Ca�y nowy sprz¸t powinien byŠ czyszczony i dezynfekowany przed umieszczeniem go w኿strefie czystej. Materia�y lub sprz¸t, które nie sŒ potrzebne na co dzieÑ, nie powinny znajdowaŠ si¸ ani w strefie buforowej, ani strefie czystej.
rig
ht
s
pr ot
$WV[ dWNKE\PGr RQYKPP[ D[ç \QUVCYKCPG Y UVTGHKG DTWFPGL 7RGYPKL UKþ ēG UVQUQYCP[ LGUV QFRQYKGFPK URQU�D V[OE\CUQYGIQ RT\GEJQY[YCPKC V[EJ DWV�Y
co
py
$WV[ K WDTCPKC RQ Wē[EKW RQYKPP[ \CYU\G D[ç E\[U\E\QPG PCLU\[DEKGL LCM VQ OQēNKYG 2T\GEJQYWL LG Y VCMK URQU�D CD[ PKG D[ãQ OQēNKYG KEJ RQPQYPG \CDTWF\GPKG /QēPC T�YPKGē Wē[YCç T�ēP[EJ MQNQT�Y Y T�ēP[EJ E\þćEKCEJ IQURQFCTUVYC 9 V[O RT\[RCFMW EKGOPG DWV[ Uð Wē[YCPG Y UVTGHKG DWHQTQYGL HGTOC C DKCãG Y UVTGHKG E\[UVGL KPF[E\PKM PCVQOKCUV DWV[ dWNKE\PGr Uð \QUVCYKCPKG Y UVTGHKG DTWFPGL
6C INGDQIT[\CTMC RT\GYQēQPC LGUV OKþF\[ DWF[PMCOK \C RQOQEð Y�\MC YKFãQYGIQ <CRQDKGIC VQ TQ\PQU\GPKW DTWFPGL ćEK�ãMK RQ ECãGL HGTOKG C MQãC VTCMVQTMC PKG FQV[MCLð RQVGPELCNPKG \CPKGE\[U\E\QPGIQ RQFãQēC \GYPþVT\PGIQ
2TQUVC ćNW\C UCPKVCTPC RQOKþF\[ UVTGHð DWHQTQYð C UVTGHð E\[UVð $WV[ dWNKE\PGr \QUVCYKC UKþ RQ LGFPGL UVTQPKG RTQIW C DWV[ HGTOQYG \CMãCFCPG Uð YGYPðVT\ UVTGH[ E\[UVGL MV�TGL LWē PKG QRWU\E\CLð
4. Z y s k i z b io a s e kuracji
49
52='=,$ĂŁ
rig
ht
s
pr ot
ec
te
d
Pasza i woda
:\GDMQD SURGXNFMD LQG\NĂ‘Z ]DOHÄ”\ RG VWDäHJR GRVWDUF]DQLD Z\VRNLHM MDNRĈFL SDV]\ NWĂ‘UD MHVW
py
]UĂ‘ZQRZDÄ”RQD SRG Z]JOĂśGHP VNäDGQLNĂ‘Z SRNDUPRZ\FK 1LH]EĂśGQD MHVW UĂ‘ZQLHÄ” GREUD MDNRÄˆĂ¨ ZRG\
co
$E\ Z SHäQL Z\NRU]\VWDè SRWHQFMDä JHQHW\F]Q\ SWDNÑZ NRQLHF]QH MHVW VSHäQLDQLH VSHF\ILF]Q\FK Z\PDJDÞ Ĕ\ZLHQLRZ\FK VWDG LQG\NÑZ MXĔ RG SLHUZV]HJR GQLD Ĕ\FLD
3UDZR PLQLPXP /LHELJD 2TCYQ .KGDKIC Y\TQUV PKG LGUV RQF[MVQYCP[ ECãMQYKV[OK FQUVþRP[OK UMãCFPKMCOK CNG UMãCFPKMCOK NKOKVWLCE[OK E\[PPKMKGO QITCPKE\CLðE[O ,GćNK LGFGP \G UMãCFPKM�Y PKG LGUV Y FQUVþRP[ Y�YE\CU RQ\QUVCãG UMãCFPKMK PKG \QUVCPð Y RGãPK Y[MQT\[UVCPG K PKG \QUVCPKG QUKðIPKþV[ OCMU[OCNP[ IGPGV[E\P[ RQVGPELCã Y\TQUVW -CēF[ UMãCFPKM QFē[YE\[ OQēG UVCç UKþ E\[PPKMKGO QITCPKE\CLðE[O COKPQMYCU[ OKPGTCã[ YKVCOKP[ RKGTYKCUVMK ćNCFQYG
9U\[UVMKG UMãCFPKMK Uð FQUVþRPG Y Y[UVCTE\CLðEGL KNQćEK CNG RQ\KQO RTQFWMELK YQF[ PKG RT\GMTQE\[ RQ\KQOW MV�T[ LGUV QMTGćNQP[ RT\G\ UMãCFPKM QITCPKE\CLðE[ PCLMT�VU\C MNGRMC Y DGE\EG 88
Zapotrzebowanie pokarmowe ptakĂłw stale zmienia si¸ w ciÂŚgu okresu wzrostu. latego teÄ‚ wi¸kszoäŠ stad indykĂłw ma Íś-7 róĂnych diet w okresie produkcji. MoÄ‚liwe jest nawet do 20 faz karmienia, w኿ramach ktĂłrych w sposĂłb kontrolowany dokonywane sÂŚ zmiany diety. Im wi¸cej takich zmian, tym Ă?atwiej jest dopasowaŠ pasz¸ do potrzeb ptakĂłw, jednak nagĂ?e zmiany w jej skĂ?adzie mogÂŚ zakĂ?ĂłciŠ flor¸ jelitowÂŚ Č‹mikrobiotaČŒ i wywoĂ?aŠ stres u ptakĂłw. Ponadto smak lub zmiany paszy mogÂŚ wpĂ?ywaŠ na jej spoÄ‚ycie. Przejäcie pomi¸dzy dwoma róĂnymi paszami musi byŠ stopniowe, aby zminimalizowaŠ obciÂŚÄ‚enie dla ukĂ?adu pokarmowego i኿uniknŒŠ problemĂłw trawiennych. Najlepiej byĂ?oby, gdyby zostaĂ?y one uzupeĂ?nione o krĂłtki cykl antystresowych dodatkĂłw witaminowych.
5[IPCĂŁ [ + P F[ M Ă? Y
'RVWRVRZ\ZDQLH SURJUDPX Ä”\ZLHQLD Aby sprostaŠ zmieniajÂŚcym si¸ wymaganiom Ä‚ywieniowym ptakĂłw, w róĂnych fazach Ä‚ywieniowych hodowcy dostarczajÂŚ róĂne wartoäci odÄ‚ywcze i኿rodzaje granulatĂłw. Programy Ä‚ywieniowe sÂŚ punktem wyjäcia, ale dodatkowo konieczna jest dokĂ?adna analiza wydajnoäci, aby odpowiednio dopasowaŠ zawartoäŠ skĂ?adnikĂłw pokarmowych Č‹biaĂ?ka, energii, mineraĂ?ĂłwČŒ, jak rĂłwnieÄ‚ czas trwania fazy Ä‚ywieniowej. Pierwszym wskaÄ€nikiem powinna byŠ krzywa wzrostu. W celu codziennego monitorowania wagi dost¸pne sÂŚ automatyczne systemy waÄ‚enia. Cz¸äŠ indykĂłw moÄ‚e byŠ waÄ‚ona r¸cznie Č‹co najmniej 25 ptakĂłw na grupÂ¸ČŒ. Innym waÄ‚nym punktem odniesienia jest raport z኿ubojni dotyczÂŚcy wydajnoäci tuszki i mi¸änia piersiowego, zawartoäci tĂ?uszczu i biaĂ?ka w tuszce oraz stanu wÂŚtroby. Nadmierne odkĂ?adanie si¸ tĂ?uszczu w brzuchu i኿stĂ?uszczone wÂŚtroby mogÂŚ byŠ sygnaĂ?em äwiadczÂŚcym o nadmiernej iloäci energii metabolicznej Č‹MEČŒ w paszy dla indykĂłw w ostatnich tygodniach tuczu Č‹finiszerČŒ. JednakÄ‚e czekanie na wyniki ubojowe w celu zmiany strategii Ä‚ywienia za poprzednie pi¸Š miesi¸cy moÄ‚e byŠ niedopuszczalnie mylÂŚce. latego teÄ‚ dzienne monitorowanie zuÄ‚ycia paszy i኿krzywej wzrostu jest niezb¸dne dla udanej produkcji indyka i dziaĂ?aĂ‘ prewencyjnych.
6WDUWHU GQL
s s s s s
-TWU\QPMC NWD OKPK ITCPWNCV OO \CRGYPKCLð NGRU\G URQē[EKG RQMCTOW K Y[ēU\ð OCUþ MQýEQYð 1RV[OCNP[ TQ\Y�L QTICP�Y MQćEK K OKþćPK 9[UQMC \CYCTVQćç DKCãMC YKVCOKP K OKPGTCã�Y FNC OCMU[OCNPGIQ Y\TQUVW Y V[O DCTF\Q MT[V[E\P[O QMTGUKG 0KG FQFCYCL ECãGL RU\GPKE[ &TQIC RCU\C Y RT\GNKE\GPKW PC VQPþ CNG PKG PC KPF[MC \G Y\INþFW PC URQē[YCPð OCãð LGL KNQćç
-TWU\QPMC
d
/KMTQ ITCPWNCV OO
:LHN GQL
M
1
2
3
4
&YKG RãEKG Y LGFP[O +PF[E\PKMW RQćTGFPK
co
F
py
)D]D
rig
2T\[MĂŁCF HC\QYGIQ RTQITCOW Ä“[YKGPKC
ht
s
pr ot
s s
)TCPWNCV Q ćTGFPKE[ OO
5VQRPKQYQ \OPKGLU\CPC \CYCTVQćç DKCãMC K \YKþMU\CPC YCTVQćç GPGTIGV[E\PC 5VTWMVWTC RCU\[ WMKGTWPMQYCPC PC OCMU[OCNPG URQē[EKG <CE\PKL FQFCYCç K UVQRPKQYQ \YKþMU\CL FQFCVGM RU\GPKE[
ec
s s
te
*URZHU GQL
5
5VCPFCTFQYG \CNGEGPKC FQV[E\ðEG HC\ ē[YKGPKQY[EJ FNC TCU EKþēMKEJ OQIð D[ç UVQUQYCPG W QUQDPQ EJQYCP[EJ UCOE�Y K UCOKE 9 RT\[RCFMW UVCFC OKGU\CPGIQ OQēPC \CUVQUQYCç HC\QYCPKG RQćTGFPKG
)LQLVKHU GQL GR XERMX
s s s s s
)TCPWNCV Q ćTGFPKE[ OO
&CNU\C TGFWMELC DKCãMC K Y\TQUV YCTVQćEK GPGTIGV[E\PGL /CMU[OCNP[ FQFCVGM RU\GPKE[ /GVCDQNKE\PG RT\GMU\VCãECPKG DKCãMC Y VãWU\E\G RTQYCF\K FQ IQTU\GIQ Y[MQT\[UVCPKC RCU\[ FNCVGIQ YCēPG LGUV CD[ Y VGL HC\KG \CRGYPKç QFRQYKGFPKð KNQćç GPGTIKK 0CLY[ēU\G MQU\V[ RCU\[ \ RQYQFW Y[UQMKGIQ URQē[EKC Y V[O QMTGUKG
3DV]D ILQLVKHU EH] GRGDWNÑZ OHF]QLF]\FK 2QT�YPCPKG ITCPWNCVW K OO 7. P a s z a i w o d a
9 MQýEQY[O QMTGUKG Cē FQ WDQLW OWUK D[ç RQFCYCPC RCU\C DG\ NGM�Y K MQME[FKQUVCV[M�Y 0KGMV�TG MQME[FKQUVCV[MK OCLð FPK QMTGU MCTGPELK YKþE OQIð D[ç UVQUQYCPG Y RCU\CEJ DG\ NGM�Y PC GVCRKG HKPKUJGT
89
3U]HMĈFLH ] NUXV]RQNL QD JUDQXODW
ht
s
pr ot
ec
te
d
9 VTCMEKG ē[EKC KPF[MC URCFC \CRQVT\GDQYCPKG PC DKCãMQ K Y\TCUVC \CRQVT\GDQYCPKG PC GPGTIKþ 9 PCVWT\G OQēPC \CWYCē[ç ēG OãQFG RVCMK MCTOKQPG Uð Iã�YPKG TQDCMCOK DKCãMQ K UVQRPKQYQ WE\ð UKþ LGćç \KCTPQ GPGTIKþ #D[ URTQUVCç V[O \OKGPKCLðE[O UKþ Y[OCICPKQO VCMēG PC HGTOKG UVQUWL HC\[ MV�TG QDGLOWLð T�ēPG YCTVQćEK QFē[YE\G K TQF\CLG ITCPWNCV�Y
W ciÂŚgu pierwszych 2Íś-72 godzin bardzo waÄ‚ne jest, aby nakĂ?oniŠ piskl¸ta do spoÄ‚ycia jak najwi¸kszej iloäci paszy. Wczesne zarzÂŚdzanie pod wzgl¸dem dost¸pu paszy, oäwietleniem, Ă?atwym dost¸pem do wody pitnej i temperaturÂŚ w indyczniku musi zach¸caŠ ptaki do jedzenia. Pasza musi byŠ odpowiedniej wielkoäci i konsystencji: jeäli jest zbyt drobna i zapylona, piskl¸ moÄ‚e nie byŠ w stanie wyselekcjonowaŠ wystarczajÂŚcej iloäci czÂŚstek i nie spoÄ‚yje takiej paszy wystarczÂŚjaco. Jeäli czÂŚstki b¸dÂŚ zbyt duÄ‚e lub zbyt twarde, piskl¸ nie b¸dzie w stanie poĂ?knŒŠ ich. Przejäcie z pasz kruszonych na granulowane to moment krytyczny. Jeäli granulki sÂŚ zbyt duÄ‚e lub zbyt dĂ?ugie, ptaki ich nie zjedzÂŚ. JeÄ‚eli obniÄ‚one lub niewystarczajace Ä‚erowanie trwa od 12 do 2Íś godzin ptaki mogÂŚ straciŠ nawet do jednego dnia wzrostu, co w dĂ?uÄ‚szej perspektywie moÄ‚e przeĂ?oÄ‚yŠ si¸ na zdrowie jelit. Przejäcie z kruszonek na granulaty w czasie, w ktĂłrym odbywa si¸ przeniesienie do indycznika tuczowego dla indykĂłw, moÄ‚e stresowaŠ ptaki i zmniejszyŠ zuÄ‚ycie paszy. latego teÄ‚ ze zmianÂŚ paszy najlepiej jest odczekaŠ kilka dni po przemieszczeniu ptakĂłw. Nawet krĂłtkie okresy zmniejszonego spoÄ‚ycia paszy z powodu chorĂłb lub problemĂłw mechanicznych mogÂŚ prowadziŠ do zmniejszenia przyrostu masy ciaĂ?a i wydĂ?uÄ‚enia okresu wzrostu. Ă?ugie przerwy w jedzeniu prowadzÂŚ do znacznego stresu, ktĂłry przejawia si¸ jako biegunka, zwi¸kszona cz¸stoäŠ zadrapaĂ‘ skĂłry Č‹ptaki pi¸trzÂŚce si¸ wokĂłĂ? karmideĂ?ČŒ, powi¸kszone wole w wyniku objadania si¸, a w efekcie teÄ‚ wi¸ksze straty z powodu przedwczesnej selekcji.
co
3RZLĂśNV]RQH ZROH
py
rig
,GćNK ITCPWNMK Uð \D[V FãWIKG NWD \D[V VYCTFG RKUMNþVC PKG DþFð Y UVCPKG KEJ RQãMPðç C KEJ RQD�T RCU\[ \OPKGLU\[ UKþ
9QNG \C\Y[E\CL \PCLFWLG UKþ Y \CIãþDKGPKW OQUVMQY[O K RT\[OQEQYCPG LGUV FQ DQMW K V[ãW U\[K ,GćNK VMCPMK ãðE\PG PKG Uð Y UVCPKG WVT\[OCç YQNC PC OKGLUEW \CE\[PC QPQ QRCFCç 2Q FãWēU\[O QMTGUKG IãQFW KPF[MK OCLð VGPFGPELþ FQ RT\GLCFCPKC UKþ EQ LGUV LGFPð \ RT\[E\[P RQYKþMU\QPGIQ YQNC /ãQFG RVCMK \ ãCIQFPKG RQYKþMU\QP[O YQNGO OQIð RQYT�EKç FQ \FTQYKC ,GFPCM RQYCēPKG FQVMPKþVG RVCMK \ RTQDNGOGO YKU\ðEGIQ YQNC T\CFMQ YTCECLð FQ \FTQYKC C NGE\GPKG LGUV PKG UMWVGE\PG 0KGOPKGL LGFPCM PKGMV�TG RVCMK OQIð RT\GVTYCç FQ E\CUW WDQLW \ FQDTð OCUð EKCãC 2QFQDPKG LCM Y RT\[RCFMW YU\[UVMKEJ KPP[EJ YCF T�YPKGē IGPGV[MC OQēG OKGç VW \PCE\GPKG
2QYKĂľMU\QPG YQNG Y K V[IQFPKW
5[IPCĂŁ [ + P F[ M Ă? Y
6WUXNWXUD SDV]\ ptaka cz¦stki rozpadaj¦ si¸ i zamieniaj¦ si¸ w papk¸, która przechodzi do jelit. Jeäli wielkoä© cz¦stek jest zbyt duĂa, istnieje ryzyko Ăywienia selektywnego: ptaki wybieraj¦ preferowane przez siebie granulki z karmy ȋte wi¸kszeȌ. Wielkoä© i jakoä© granulatu nie mówi nic o wielkoäci rozdrobnionego materiaÏu. Ptaki karmione zÏej jakoäci granulatami mog¦ mie© mniejsz¦ wydajnoä© w porównaniu z ptakami karmionymi grubo zmielon¦ kruszonk¦, podczas gdy dobrej jakoäci granulki powoduj¦ znacznie szybszy wzrost. WskaĀnik wytrzymaÏoäci granulatu ȋP IȌ zaleĂy od skÏadu ȋpszenica ma lepsz¦ zdolnoä© wi¦zania niĂ kukurydzaȌ, jakoäci mielenia ȋdrobno lub grubo mielonyȌ i sposobu mielenia ȋmÏotkowy lub walcowyȌ, specyfikacji granulatu ȋstopieÑ spr¸ĂaniaȌ i warunków granulowania ȋczas kondycjonowania, jakoä© pary, wilgotnoä©, temperatura itp.Ȍ. W przypadku diet na bazie pszenicy moĂliwe jest osi¦gni¸cie bardzo dobrego wskaĀnika P I na poziomie ͻ5-ͻ8Ψ.
Struktura paszy stymuluje rozwój ukÏadu pokarmowego i wpÏywa na dobre trawienie. Nieodpowiednia struktura z powodu zbyt drobnych cz¦stek spowalnia perystaltyk¸ jelit, co powoduje, Ăe pokarm mniej dokÏadnie miesza si¸ z sokami jelitowymi. Przy odpowiednio grubym zmieleniu, kruszonka paszowa równieĂ pobudza jelita, ale granulki s¦ Ïatwiej przyswajane przez ptaki. odatek pszenicy peÏnoziarnistej sprzyja rozwojowi ĂoϦdka i jelit u starszych ptaków.
co
py
rig
ht
s
pr ot
ec
te
d
2CU\G ITCPWNQYCPG o uzyskania wyĂszego, bardziej zbilansowanego spoĂycia paszy lepsze s¦ granulki niĂ kruszonki. Granulat pozwala indykom na pobieranie wi¸kszej iloäci paszy, zmniejszaj¦c iloä© odpadów i gwarantuj¦c, Ăe z kaĂdym pobieranym k¸sem pobierane s¦ skÏadniki odĂywcze w odpowiedniej proporcji. Granulki musz¦ by© dobrej jakoäci, tak aby nie rozpadÏy si¸ na pyÏ, zanim ptak zd¦Ăy je zjeä©. W wolu
&QDTGL LCMQćEK ITCPWNCV \ WF\KCãGO FTQDPGL HTCMELK
7. P a s z a i w o d a
5ãCDGL LCMQćEK ITCPWNCV \ RQPCF WF\KCãGO FTQDPGL HTCMELK
zdrowia Twojego stada. A to zaczyna się od obserwacji.’
Praktyczny przewodnik prowadzenia stada indyków rzeźnych
pr ot
ec
te
d
W skali globalnej wolumen produkcji indyka jest stosunkowo stabilny. Dla każdego hodowcy indyków największym wyzwaniem jest poprawa wydajności hodowli. Zaczyna się ona od zmniejszenia niepotrzebnych strat. W porównaniu z kurczakiem brojlerem każdy martwy indyk to stosunkowo wysoki koszt dla hodowcy. Indyki żyją dłużej, więc ich śmierć po 20 tygodniach żywienia i opieki jest znaczącą stratą... Zmniejszenie śmiertelności powinno się więc znaleźć w centrum uwagi. Indyki ważą obecnie średnio dwa razy więcej niż 75 lat temu, przy czym czas produkcji jest znacznie krótszy. Oznacza to większe wymagania w stosunku do umiejętności hodowców i większe skupianie się na redukowaniu mankamentów w hodowli indyków.
SYGNAŁY INDYKÓW
co
py
rig
ht
s
Czy wiesz, że bez Twojej pomocy, chore i słabe jednodniowe pisklęta prawie na pewno umrą? Umieść je w kartonie od piskląt (szpitalik) a śmiertelność zmniejszy się o 50%. Dobra opieka się opłaca!
Sygnały indyków są częścią serii Poultry Signals series©. Poultry Signals przekazują praktyczną wiedzę na temat zorientowanej na zwierzęta hodowli drobiu w łatwej, dostępnej formie.
Sygnały indyków podążają za cyklem na komercyjnej fermie indyczej. Książka opisuje, w jaki sposób zarządzanie skoncentrowane na indyku poprawia produkcję i dobrostan indyków, a tym samym wyniki finansowe hodowcy.
SYGNAŁY INDYKÓW
PRAKTYCZNY PRZEWODNIK PROWADZENIA STADA INDYKÓW RZEŹNYCH
Sygnały indyków to praktyczny przewodnik, który pokazuje, jak odbierać sygnały wysyłane przez Twoje indyki we wczesnym etapie życia oraz jak je interpretować i jakie działania podejmować. Książka zawiera ponad 850 zdjęć i ilustracji i jest obowiązkowa dla każdego, kto zajmuje się hodowlą indyków.
ISBN 978-90-8740-359-1
www.roodbont.com
SYGNAŁY INDYKÓW Praktyczny przewodnik prowadzenia stada indyków rzeźnych
‘Właściwe zarządzanie jest kluczem do utrzymania
9 789087 403591