Big Challenge 2012

BIG Challenge 2012

INHOUDSOPGAVE

1

Wat eraan voorafging Alpe d’HuZes Herman Houweling, initiatiefnemer van BIG Challenge De eerste jaren Dáár doe ik het voor: Co de Heus

6 8 10 14 15

De grote dag De start Dáár doe ik het voor: Roland van Asten In het donker naar boven Het oppeppunt Blogs, tweets en anders sociale media De fietsers in beeld 11.00 uur, het drukste moment van de dag De vreemde snuiters in beeld Gedurende de dag Het verhaal van Betty

56 58 61 62 65 66 67 69 70 71 74

4

2

BIG CHALLENGE 2012

2

3

De voorbereiding Trainen Sponsors werven Dáár doe ik het voor: Truus Buurvrouw De dienstenveiling De biggenrace, de meest aaibare actie De BIG Challenge van … Stefan en Hans Diepstraten Dáár doe ik het voor: Monique van der Velden Opvallende t-shirts zijn populair De sponsoracties in beeld De BIG Challenge van … John van Paassen

De week van Alpe d’HuZes Aankomst in Frankrijk Training ter plaatse Dáár doe ik het voor: Saskia Meulenberg Motivatiebijeenkomst als laatste voorbereiding Dáár doe ik het voor: Jan Supporter Alpe d’HuZus De BIG Challenge van … Jannemieke Termeer De vrijwilligers in beeld Groepsfoto

16 18 19 20 21 22 24 28 29 30 32

5

36 38 39 40 41 43 44 46 50 52

6

De laatste rit 17.00 uur Beneden verzamelen en start Samen naar boven De laatste loodjes De BIG Challenge van … Desiree Maas De supporters in beeld De finish en ontlading

INOUDSOPGAVE

76 78 79 81 82 86 88

Na de streep BIG Challengefeest Dáár doe ik het voor: Melanie Vellekoop De day after: familiesessies Mijn BIG Challenge Het slotfeest in beeld Tot volgend jaar De sponsors

92 94 97 98 99 103 105 106

3

1

WAT ERAAN VOORAF GING Zou Herman Houweling in 2009 hebben vermoed dat zijn initiatief - BIG Challenge, varkenshouderij tegen kanker – in 2012 kon uitgroeien tot een actie van 185 fietsers uit de veehouderij en een opbrengst van meer dan een miljoen euro? Zijn verhaal is nog steeds actueel én ijzersterk.

4

5

AFDALING IN HET DONKER 3.36 uur. Langzaam groeit de groep fietsers voor het hotel L’Ours Blanc in Alpe d’Huez. In het donker, dik aangekleed staan ze te kleumen, zoeken beschutting bij elkaar tegen de striemende wind. De temperatuur voelt aan als rond het vriespunt. Zenuwachtig kauwen ze op een boterham en staan ze de fietsbanden te controleren. Ze reiken elkaar de fietspomp aan. Acht bar moet erin wil je niet op je plaat gaan.

Het duurt even, maar de praatjes komen. De sterke verhalen over de vorige avond worden uitgewisseld. Lachen om de fles wijn als slaapmutsje of toch om moed in te drinken.

De ‘motards’ melden zich voor de afdaling. Dik ingepakt lijken het reuzen naast de iele wielrenners. Enkele instructies, zoals lichten aan en niet harder dan je voorganger afdalen. Het startsein wordt gegeven. Een karavaan met fietsers rijdt achter de eerste motorrijders het dorp uit. Laag tempo om de veiligheid te garanderen. De handen al snel stijf van de kou, wat het remmen lastig maakt.

Inktzwart is de weg naar beneden. Alleen het licht van de motors en de fietsen is zichtbaar. Tot bocht één. Hier branden honderden

6

kaarsen. Het gele licht is als een baken voor de fietsers. Zo gaat het van bocht naar bocht. Een magnifieke gezicht en daarmee een onvergetelijk afdaling naar Bourg d’Ossians.

BIG CHALLENGE 2012

EUFORIE ‘We kunnen!’, klinkt het om 4.31 uur ergens vooraan in de steeg, hartje Bourg d’Ossians. Het startvak met fietsers komt in beweging.

De een zit al op z’n fiets, de ander is nog bezig zijn helm op te zetten.

Ineens fietsen ze allemaal, wensen elkaar succes en slaan de hoek om. Rijen dik staat het publiek in de hoofdstraat langs de route. Wat een euforie! En dat gaat maar door; het dorp uit, de rotonde over en de campings langs. Overal mensen die schreeuwen en aanmoedigen.

De berg torent als een zwarte muur boven de fietsers uit. De weg buigt naar links, de hellingshoek 12 procent en er moet worden geschakeld. Rondom ratelen de kettingen, soms met een korte vloek.

Voor de rest is het stil. De benen moeten pompen en voelen zwaar.

De handen geklemd rond het stuur. Rustig aan, rij je eigen tempo, is het mantra.

En dan weer stilte. Hoe kan dat met zoveel mensen? Je hoort alleen de vogels die hun ochtendlied starten. Iedereen in gedachten, juiste cadans vinden en ademhaling op orde krijgen. De vingers en benen zijn warm en het zweet komt los. Nog even en het lijf is aan de inspanning ‘gewend’ en dan kan het genieten van de eerste rit echt beginnen.

HOOFDSTUK 1. WAT ERAAN VOORAF GING

7

BEA EN BETTY IN ZICHT 5.21 uur. Bocht 3 is gepasseerd. Het is inmiddels zo licht dat de tekst ‘Alpe d’Huez’ op de flanken van de berg goed te zien is. Lachen voor de camera die langs de weg staat opgesteld. Nog maar een klein eindje. Maar toch is dat laatste stuk best pittig. Kom je in het dorp, denk je dat je er bent, moet je bocht 0 - bocht van Alpe d’HuZesser Bas Mulder – nog passeren.

Eenmaal daar rollen de fietsers de laatste halve kilometer naar beneden. Langs het enorme opblaasvarken bij L’Ours Blanc en zien ze in de verte twee roze stippen bij de finishpoort.

Finishmissen Betty en Bea staan al klaar in hun roze mantelpakjes.

Zij hebben de eer om alle fietsers binnen te halen en doen dat met aanstekelijk enthousiasme. High five met Betty en een arm en vinger in de lucht voor de mensen die er niet meer zijn. Rond half zes passeren de eerste fietsers de finish. De eerste rit van vandaag zit er op.

8

BIG CHALLENGE 2012

DÁÁR DOE IK HET VOOR

ROLAND VAN ASTEN DE KOP IN DE WIND EN STAMPEN OP DE PEDALEN

‘

Ik kende BIG Challenge al vanuit de varkenssector. Ons pap heeft nog gefietst met Herman Houweling. Dit jaar werd team Neue Bundesländer opgericht en vroegen ze mij om mee te fietsen. Na een dag bedenktijd was ik om.

In 2010 is bij mijn vader - Henry van Asten - darmkanker geconstateerd. Operaties en chemo’s volgden. Hij lag 125 dagen in het ziekenhuis. Je kunt wel zeggen dat mijn vader de strijd met deze ziekte volledig is aangegaan, met mijn moeder aan zijn zijde.

Mijn ouders begonnen in 1974 met een varkensbedrijf in Helmond. Het bedrijf heeft nu vestigingen in Helmond, Sterksel, Horst en in het Duitse Nordhausen, Gommla, Uthleben en Neumark. Ik werk en woon zelf voornamelijk in Duitsland.

Bijzonder is hoe mijn ouders met hun leven en in het bijzonder met de ziekte van mijn vader omgaan. Ze willen niet van alles nog inhalen, nog doen voordat…. Ze hebben gedaan wat ze wilden. Altijd al.

Ons pap managet zijn ziekte zoals hij dat ook met zijn bedrijven doet; positief en met volle kracht vooruit. Kop in de wind en stampen op de pedalen, anders kom je er niet.

Daar ben ik erg trots op. Zijn ongelofelijke prestatie is voor mij een inspiratie om deel te nemen aan Alpe D’HuZes.

’

‘Mijn vaders ongelofelijke prestatie inspireert mij enorm’ HOOFDSTUK 1. WAT ERAAN VOORAF GING

9

DE SPONSORACTIES IN BEELD

Dronten op z’n kop 24 maart, team HRpm – Een prachtig benefietsfeest met BIGgenrace, fietstocht, traptrekkerrace, loterij, aanschuifmaaltijd en dansen met Bokkers dot Normaal.

Chocovarkentjes op z’n Belgisch team Lintjeshof – 800 kilo echte Belgische bonbons in de vorm van varkentjes en paardenkopjes. Smullen!

Brabantse benefietavond 20 april, Helm Verhees - Peter Winnen, in 1981 winnaar van de Alpe d’Huez in de Tour, was op deze avond in Helenaveen hoofdgast.

10

Lange afstandsbenefietdiner 20 april, Roger Engelberts/ Sjaak Smits - Spraakmakend diner Ottersummum. Streekproducten in ‘t plat Ottersums aangekondigd. Met als hoogtepunt: een heerlijk bolletje ijs.

BIG CHALLENGE 2012

Strijden tot je erbij neervalt 22 april, Tonny Meulensteen - Terwijl de koeien in de wei dansen tijdens het weidegangfeest, is het topdrukte bij de rodeostier.

Cowgirls are cool 28 februari-1 maart – Tijdens de Rundveedagen en Landbouwdagen Intensieve Veehouderij werden het shirt ‘Cows are cool’ en de rodeostier geïntroduceerd. Tot groot plezier van deze cowgirl.

Boer meets burger 5 en 6 mei – Vier BIGgen stelen de show tijdens het Animal Event. Bezoekers vinden het hilarisch en blijven graag even staan voor een gesprek.

Indrukwekkend feest in Bladel 5 mei, team Schippers - Benefietfeest met een veiling met een mooi sponsorbedrag als eindresultaat.

T-shirts zijn populair De felroze opdruk op zwart t-shirts zijn een gewild product.

HOOFDSTUK 1. WAT ERAAN VOORAF GING

11

DE BIG CHALLENGE VAN… JANNEMIEKE TERMEER

‘IK HEB HIER M’N EIGEN BERG OVERWONNEN’ 12

BIG CHALLENGE 2012

Jannemieke, BIG Challenge en fotografie zijn vanaf 2009 met elkaar verbonden. In dat jaar ging Jannemieke met vriend en initiatiefnemer van BIG Challenge Herman Houweling mee naar de Alpe d’HuZes. Herman om 100.000 euro omhoog te fietsen, Jannemieke voor een foto reportage.

Jannemieke was in 2009 pas net gestart als professioneel fotograaf toen Herman haar vroeg mee te gaan naar Frankrijk. Vlak voor ze naar zouden afreizen besloot haar partner Gosse de motor mee te nemen. Achter op de motor en ook achterstevoren op de motor dit evenement beleven en vastleggen in beeld, blijkt een gouden zet.

De keuze om mee naar Frankrijk te gaan is niet zo eenvoudig. Een whiplash die Jannemieke heeft opgelopen na de val van een paard in 2005 maken voor haar op dat moment het functioneren in het dagelijks leven erg moeilijk. Overgevoeligheid voor prikkels, continue hoofdpijn en meer van dit soort klachten spelen haar parten. ‘Maar het enthousiasme van Herman was niet te stuiten en ondanks mijn twijfels zijn we toch gegaan. Daar heb ik achteraf geen spijt van.’

Blijf mooie foto’s maken ‘Het was fantastisch, het evenement maakte diepe indruk.

De hoeveelheid prikkels is gigantisch en ik was na deze week volledig gesloopt. Maar ook enorme trots. Ik had m’n ‘eigen berg’ overwonnen.’ Herman was een enorme steun, hij fotografeerde zelf ook erg graag en was trots op zijn kleine vriendin en op de beelden die zij heeft gemaakt onder andere voor het jaarboek van Alpe d’Huzes.

HOOFDSTUK 1. WAT ERAAN VOORAF GING

Herman heeft kanker en in januari 2010 komt hij hieraan te overlijden. ‘De laatste maanden met Herman zijn intens, we praten veel, huilen maar lachen vooral ook. In het laatste gesprek met Herman voor zijn overlijden zegt hij tegen mij: Blijf mooie foto’s maken, waar mensen van kunnen genieten, zoals ik dat heb gedaan. Woorden die mij nog steeds niet loslaten.’

‘Het was fantastisch, maar ook erg zwaar’ Met Herman was de afspraak gemaakt om in 2010 weer mee te doen met Alpe d’Huzes, samen met een door hem geformeerd team. Het team ging, met Herman op de bagagedrager. Daar waar Jannemieke eerder een reportage maakte van één persoon was er nu de uitdaging om 24 fietsers te volgen. Op verzoek van Jannemieke waren de fietsers herkenbaar aan een roze muts over de fietshelm.

‘Ik zat er vooraf over in hoe ik iedereen moest herkennen, de fietsers van Alpe d’HuZes hebben immers allemaal hetzelfde fietspak aan. Tijdens een vergadering is het idee ontstaan van de roze helmmuts.’

13

14

BIG CHALLENGE 2012

Het Alpe d’HuZes-virus heeft Jannemieke en Gosse te pakken en ook BIG Challenge blijkt geen eendagsvlieg. In 2011 fietsen er 80 mensen uit de veehouderijsector mee.

Dit wordt wat veel voor Jannemieke en er komt een fotograaf bij: Willemien en een jaar later Ernst. Ondanks de hulp blijft het een zware week, zowel emotioneel als fysiek. Jannemieke fotografeert voor BIG Challenge, maar is ook lid van het team fotografen van Alpe d’HuZes. ‘Ik blijf het moeilijk vinden om geconfronteerd te worden met de herinneringen aan Herman, maar ook met de heftige emoties van anderen. De camera geeft bij mij geen afstand, maar zorgt ervoor dat de emoties van degene die ik fotografeer keihard binnenkomen, ik loop dan ook vaak te huilen.’ Maar ook een gevoel van enorme trots maakt zich van haar meester als zij de grote groepsfoto van Alpe d’Huzes mag maken of als ze op de finishlijn staat en daar de binnenkomst van BIG Challenge mag fotograferen.

Van whiplash ga je niet dood Buiten de week van de rit zelf is Jannemieke vele dagen en avonden samen met haar fotografenteam op pad om de activiteiten van BIG Challenge vast te leggen. ‘En dit jaar dus ook dit fotoboek, wat heb ik me op de hals gehaald?

Wat een klus.’ Ook nu was de week van de Alpe d’HuZes weer heel bijzonder. Gosse is met de motor Jannemieke overal naar toe gereden en zorgde dat zij kan doen wat ze met hart en ziel doet, mooie beelden maken. Door een opgelopen whiplash is het voor haar fysiek extra zwaar, maar dat weerhoudt haar niet zich volledig in te zetten voor het goede doel. ‘Aan mijn whiplashklachten zal ik niet dood gaan. Mensen met kanker lopen meer risico. Ik weet dat ik in de afgelopen jaren beelden heb gemaakt die mooie herinneringen zijn geworden voor nabestaanden. Ik hoop voor de toekomst mooie herinneringen te maken voor steeds meer mensen die de ziekte overleven.’

HOOFDSTUK 1. WAT ERAAN VOORAF GING

‘De camera creëert voor mij geen afstand, maar zorgt er juist voor dat emoties keihard binnenkomen’

15

16

Big Challenge 2012

Hoofdstuk 1. Wat eraan vooraf ging

17

18

Big Challenge 2012

Hoofdstuk 1. Wat eraan vooraf ging

19