Muziek verbindt. Dat is misschien wel de mooiste samenvatting van 125 jaar Haaksbergse Harmonie. Sinds 1901 is de Haaksbergse Harmonie een vaste waarde in onze gemeenschap. Bij feestelijke momenten, herdenkingen en bijzondere gebeurtenissen klinkt haar muziek. De Harmonie is onlosmakelijk verbonden met Haaksbergen. En nog altijd springlevend!
Wat deze vereniging vandaag zo bijzonder maakt, is haar veelzijdigheid. Naast het concertorkest zijn er verschillende groepen en ensembles die ieder een eigen sfeer en karakter hebben. Met initiatieven als de Pleerstökskes en Brasscessity laat de Harmonie zien dat muziek ook eigentijds, toegankelijk en verrassend kan zijn. Jong en oud vinden er hun plek.
Die vernieuwingskracht blijkt ook uit het project Plezier in Muziek Maken. Mooi om te zien dat deelnemers vanaf het begin samen muziek maken en meteen een groep vormen. Zo hebben veel volwassenen (opnieuw) het plezier van muziek ontdekt. Inmiddels is er ook een succesvolle variant voor kinderen. Creatief bedacht en met blijvend effect.
De Haaksbergse Harmonie heeft actief bijgedragen aan het Cultuurakkoord Haaksbergen voor de komende jaren. Die betrokkenheid helpt ons als gemeente een duidelijke koers te varen binnen cultuur. Daar ben ik dankbaar voor. Achter dit alles staan betrokken vrijwilligers, bevlogen dirigenten en enthousiaste muzikanten. Samen vormen zij een vereniging waarin kwaliteit en plezier hand in hand gaan.
125 jaar Haaksbergse Harmonie is een mijlpaal om trots op te zijn. Namens het gemeentebestuur feliciteer ik de vereniging van harte en wens ik haar een feestelijk jubileumjaar toe, en nog vele muzikale jaren in het hart van onze gemeenschap.
Gerard van den Hengel Burgemeester van Haaksbergen
Van de voorzitter:
125 jaar Haaksbergse Harmonie
In Haaksbergen zijn vertegenwoordigers van de twee harmonieorkesten bij elkaar gekomen. Beide verenigingen leiden een kwijnend bestaan. Toch is men het over één ding eens: in Haaksbergen móet een eigen muziekvereniging blijven bestaan.
We kunnen ons toch niet laten overvleugelen door omliggende plaatsen?
We schrijven het jaar 1901.
De twee verenigingen waar het om gaat zijn de harmonie van de firma Jordaan en de harmonie van de Katholieke Arbeidersbeweging, een initiatief van priester Alfons Ariëns, bekend om zijn sociale inborst.
Na overleg besluiten zij samen verder te gaan als één ‘neutrale’ muziekvereniging, waar iedereen welkom is. In een tijd waarin verzuiling de norm is, is dat best bijzonder. En zo ziet de Haaksbergse Harmonie het levenslicht.
En eerlijk is eerlijk: het verhaal hierboven zou zo maar over vandaag kunnen gaan. Ook nu zien we om ons heen dat verenigingen het lastig hebben. Nieuwe aanwas vinden is niet vanzelfsprekend. De jeugd heeft veel te kiezen en leeft in een wereld die er totaal anders uitziet dan vroeger.
En toch staan wij hier: 125 jaar later. Als ik naar onze vereniging kijk, dan ben ik daar oprecht trots op. Niet alleen om wat we muzikaal neerzetten, maar vooral om wat voor club we zijn. Dat open karakter van 1901 – iedereen welkom – zit nog steeds diep in de vereniging. Of je nu jong bent of wat ouder, net begint of al jaren meespeelt: er is altijd plek.
Gegroeid
In de loop van die 125 jaar is er veel veranderd. We zijn gegroeid, hebben nieuwe orkesten opgezet en blijven zoeken naar manieren om muziek maken toegankelijk te houden. Met initiatieven zoals Plastic Fantastic, workshops op scholen, het PiMM!-project (zoek maar eens op) en het Nieuw Talent Orkest proberen we steeds nieuwe mensen te bereiken.
Niet alleen jeugd, maar juist ook volwassenen die bijvoorbeeld altijd al eens graag muziek wilden maken. De Haaksbergse Harmonie is een brede vereniging. Van Opmaatjes tot het Concertorkest, van Fill-IN tot The Evergreens, de Pleerstökses tot Brasscessity, van Accent tot het Gezelligheidsorkest, allemaal met hun eigen karakter, maar wel één vereniging. En dat zie je ook terug buiten ons Harmoniegebouw.
Op Koningsdag, tijdens de intocht van Sinterklaas, vernieuwende concerten, projecten met scholen, bezoeken aan verzorgingshuizen – we zíjn er gewoon. Als onderdeel van Haaksbergen.
Juist nú belangrijk
Tijdens onze zoektocht naar sponsoren voor dit mooie jubileumjaar is ons de vraag gesteld of de Harmonie maatschappelijk nog wel relevant is. Juist in een tijd waarin veel contact online plaatsvindt, waarin beeldschermen een groot deel van de dag bepalen en alles snel en individueel gaat, is wat wij doen misschien wel belangrijker dan ooit.
Samen repeteren, samen lachen, samen ergens naartoe werken en uiteindelijk samen optreden –dat is iets wat je niet kunt vervangen door een beeldscherm. Muziek maken in een vereniging brengt mensen echt bij elkaar. Het geeft ontspanning, verbinding en gewoon plezier. En dat merk je, elke week weer, bij jong en oud.
Emotioneel jaar
Het afgelopen jaar, 2025, was extra bijzonder en ook emotioneel. Het overlijden van dirigent Hugo Masselink heeft ons allemaal diep geraakt. Meer dan 35 jaar was hij het gezicht en de drijvende kracht achter onze Harmonie en het jubileum moest ook de kroon op zijn carrière worden. Zijn betekenis voor onze vereniging, maar ook voor Haaksbergen, is moeilijk in woorden te vangen. Tegelijkertijd hebben we in die periode ook ervaren hoe sterk onze onderlinge band is. We hebben samen verdriet gedragen, maar ook samen muziek gemaakt en vooruitgekeken.
Hoe verder?
En dat vooruitkijken is waar dit jubileum eigenlijk over gaat. Natuurlijk zijn we trots op wat er in 125 jaar is opgebouwd, maar minstens zo belangrijk is de vraag: hoe gaan we verder? Hoe blijven we aantrekkelijk voor nieuwe leden?
Hoe zorgen we dat muziek in Haaksbergen blijft leven? Daar heb ik veel vertrouwen in. Want wat deze vereniging echt sterk maakt, zijn de mensen. De inzet van leden en vrijwilligers is enorm. Iedereen draagt bij, op zijn eigen manier. Dat zie je in de organisatie van concerten, in het opleiden van jeugd, in het onderhouden van ons gebouw – het gebeurt omdat mensen het samen willen.
Ons motto is niet voor niets ‘Gezellig Groeien’. Voor mij betekent dat blijven ontwikkelen, maar altijd met oog voor elkaar. Want uiteindelijk is dat waar het om draait: samen muziek maken én het samen goed hebben. En dat lukt. We zijn een gezonde vereniging, met een ledenaantal dat de laatste jaren weer groeit.
Ik wil iedereen bedanken die deel uitmaakt van de Haaksbergse Harmonie, op welke manier dan ook. Zonder die betrokkenheid zouden we hier nu niet staan. En als je het zo bekijkt… dan hebben die mensen in 1901 toch maar een goede beslissing genomen. Op naar de volgende 125 jaar!
Wilco Slotboom, Voorzitter Haaksbergse Harmonie
Jarige Harmonie trakteert: Muziekfeest op de Markt
Ditzomerconcertismeerdaneenoptreden.Hetiseenuitnodiging.Eenmoment omtelatenzienwatmuziekkandoenenhoemooionzeverenigingis.Wieweet inspireerthetiemandomdeeerstestaptezettenen(weer)lidteworden. Wantmuziekmakenisprachtig,maarsamenmuziekmaken…datis pure magie. Op 13 juni vieren we dat gevoel met het hele dorp. Kom luisteren, ontdekken, meedoen en genieten.
Van de 125 jaar oude harmonie is Fill-IN het één-na-jongste muzikale onderdeel.
In 2024 heeft de harmonie het ‘Nieuw Talent Orkest’-concept omarmd. En met succes: ruim 25 mensen pakten de muzikale handschoen op. Een zeer gemêleerd gezelschap: van mensen die nog nooit een instrument hadden bespeeld en oud-muzikanten die al in geen jaren meer een instrument hadden aangeraakt tot ervaren spelers die eens een keer wat anders wilden proberen.
Het concept sloeg zo goed aan dat nagenoeg iedereen bij de vereniging bleef hangen. En al is er inmiddels het nodige verloop geweest, de club is nog altijd zo’n 25 mensen groot. De redenen om in Fill-IN te spelen zijn zeer uiteenlopend. Voor de een is het nét het zetje geweest dat nodig was om na lange tijd weer aan het spelen te komen, voor de ander is het een lang gekoesterde wens om eindelijk eens een instrument te mogen bespelen. Verschillende leden volgden al muziekles en gebruiken Fill-IN om samenspeelervaring op te doen. Sommigen gingen met dusdanige sprongen vooruit, dat men inmiddels is doorgestroomd naar andere geledingen van de harmonie. Fill-IN vervult daarmee de rol die de vereniging voor ogen had: een laagdrempelige opstap naar samen muziek makenhet mooiste wat er is!
Völle skik maar ook klinkende prestaties
De Haaksbergse Harmonie 125 jaar. Ruim twintig jaar heb ik er deel van uitgemaakt. In 1969 bij de drumband, dikke vette pannenkoeken bij de jeugddrumband al volop gehad, direct het serieuze werk. De repetities, jawel repetities, want het waren altijd dezelfde marsen. De grote verandering kwam toen Hans Herr de heer Ruardy opvolgde. Wanneer je nu een beetje zat te ouwehoeren was het niet: ”Misproduct van echtelijk geknutsel.”
Nee, de heer Herr keek je gewoon even strak aan en je wist waar je aan toe was. Dit wierp z’n vruchten af. Ook de bevlogenheid van Hans straalde op ons af en binnen een jaar hadden we vijf nieuwe slagwerkmarsen. Blazers deden hun intrede en de drumband werd drumfanfare. Shows werden ingestudeerd.
Voor een nieuwe show gingen we eerst een hele zondag met elkaar aan het oefenen. Naar camping Marveld in Grolle of naar ‘t Stien’nboer in Hoksebarge, gezellig etentje erbij. Naderhand een lekker pilsje, de basis van show zat er in. Nu konden we tijdens de gewone repetities. Nee, dat zeg ik verkeerd, het waren geen repetities meer, nu waren het lessen. In deze wekelijkse lessen werd de show bijgeschaafd.
Top van Oost-Nederland
Het resultaat bleef niet uit. We behoorden tot de top van Oost-Nederland!
Prijzen op diverse taptoes, ook landelijk. Zelfvertrouwen, ook op straat: drie man breed was ‘t altijd, maar nu soms vijf man breed. En strak in het gelid! Waar vroeger het korps het visitekaartje was van de Haaksbergse Harmonie, was dat nu de drumfanfare!
Dit leidde tot scheve gezichten en of dit nu de oorzaak was? Hoe dan ook, ineens moest Hans Herr weg. Een klap voor de drumfanfare. De kwaliteit bleef nog lang op niveau. Veel succes nog als we met de schutterij op pad gingen, onder meer met Adalita en De Rivers of Babylon. Praktisch altijd de eerste prijs. Met Arie Scheggetman hadden we weer een goede tambour-maître. We konden ons nog steeds laten zien, maar veel nieuws werd er niet meer geleerd. Zo geleidelijk aan zakte de animo. Het ging ook minder strak en er werd gezocht naar wat nieuws. Dat werden de Hoksebargse Bloazers. Ik was zelf bij de oprichting. Kon ook een klein beetje trompet spelen. Een héél klein beetje. Niks hoaste, bij lange na niet genoeg om mee te spelen. De Hoksebargse Bloazers werden De Haaksberger Muzikanten, ze hebben onder leiding van Hugo Masselink jarenlang met succes gespeeld.
Terugkijkend op mijn harmoniejaren denk ik toch ook aan de uitwisselingen met Bruchhausen, onwies gezellig immer. Ook de Duitse Schützenfesten waren altijd gezellig. Naar Lünten moesten we in Oldenkotte de grens over, maar het was ook Oldenkotse Karmisse. Op de terugweg daar even duftig aangelegd en toen bedachten we ons om weer terug te gaan naar Lünten. Des nachts zo’n nadorst dat ik wel een emmer water gedronken heb.
Snel spelen
Zeer bijzonder ook het Schützenfest 1988 in Ahaus. Diverse muziekkorpsen deden mee aan de grote Umzug. Bij de kerk een paar honderd muzikanten. Eén mars met z’n allen. Echo heen en weer, een dirigent in een hoogwerker die alles door elkaar hoorde en het ontging hem dan ook dat de Nederlanders iets vlugger speelden dan de Duitsers. Wij waren al klaar toen de Musikvereine nog een regel moesten spelen. Naderhand de notabelen van Ahaus en Haaksbergen op een podium en de Bürgermeister merkte op dat Nederlanders doch etwas schneller spielen. Toen de legendarische woorden van Gerrit Sloot: ”Es ist nicht nur mit der Musik aber auch mit dem Fussball sind wir etwas schneller.” De Duitsers konden er niet om lachen. Wij als Europees Kampioen lachten iets harder!
In Haaksbergen veel muziekkkorpsen met de grote steroptocht, jaren zeventig denk ik. De vele korpsen vanuit verschillende richtingen naar de markt. Hennie Noordink en ik moesten Buurse begeleiden. Allebei onze jeugd doorgebracht in de Spanbeddestraat. Dus, wat de officiële route ook was, daar zouden we heen: de Spanbedde zou genieten. Het werd een lange route voor Buurse, hier en daar ook al wat geklaag, iets te laat op de Markt. Maar de Spanbedde had genoten!
Altijd paraat
Genieten ook ieder jaar op het Hoksebargse Schuttersfeest, Koninginnedag, de Sinterklaasoptocht, carnavalsoptochten in Boekelo, Ochtrup en natuurlijk in Haaksbergen. Paraat als er een voetbalclub kampioen werd, diverse serenades bij jubilea, bijvoorbeeld een vijftigjarige bruiloft. Een serenade als er iemand van de harmonie trouwde. Als er iemand van de drumfanfare trouwde had’n wie brulfte met. Op mijn eigen bruiloft een polonaise van De Bron tot over de trap van het gemeentehuis met slagwerk en trompetgeschal voorop.
Völle skik
Onwies völle skik had, mooie herinneringen en mooi ook dat ik jaren later de Pleerstökskes hoorde en dacht: Dee drumt nog ne slag better as wie toen!
Haaksbergse Harmonie van harte gefeliciteerd: 125 jaar, vitaal nog en doarum zeg ik: Ie könt oe best wat meer op stroate loatn zeen!
Bennie Morsinkhof alias Beernd van de Nolle alias Karel van de Kate.
Haaksbergse Harmonie viert 125ste verjaardag
Reünie weekend voor (oud) leden
De Haaksbergse Harmonie viert feest! Het weekend van 25 en 26 september staat volledig in het teken van muziek en herinneringen tijdens een groots opgezet jubileumweekend.
Naast een reünie voor (oud-)leden en een inspirerende workshop door componist Ivo Kouwenhoven, is er een receptie voor genodigden om samen te proosten op dit bijzondere moment.
Reis door de tijd
Het feestweekend begint op vrijdagavond met een besloten receptie voor genodigden. Maar de avond draait ook om ontmoeting. De harmonie houdt dan namelijk ook een grote reünie die generaties muzikanten samenbrengt. Of men nu speelde bij het jeugd- of seniorenorkest, de drumband, de Haaksberger Muzikanten of het concert orkest: iedereen is welkom om verhalen op te halen. Er zullen deze avond ongetwijfeld talloze anekdotes over legendarische optredens en gezellige repetitieavonden de revue passeren.
Ben jij erbij?
We hopen natuurlijk op een zo groot mogelijke opkomst! Ben je een oud-lid en wil je deze bijzondere avond niet missen? Meld je dan nu aan voor de reünie via reunie@haaksbergseharmonie.nl, onder vermelding van de naam en de geleding waarvan je deel uitmaakte.
Jeugd en inspiratie
De zaterdag staat overdag volledig in het teken van de toekomst: de jeugd. De vereniging heeft niemand minder dan Ivo Kouwenhoven weten te strikken voor een unieke workshop. Kouwenhoven is een bekende naam in de muziekwereld; als componist van talloze harmoniewerken weet hij als geen ander hoe hij jonge muzikanten kan enthousiasmeren en uitdagen.
Gedurende de dag werken de jonge talenten onder zijn deskundige leiding aan een gevarieerd repertoire. Het resultaat van deze intensieve dag is diezelfde middag nog te horen tijdens een feestelijk afsluitingsconcert, waarbij het publiek kan genieten van het enthousiasme van de nieuwe generatie.
Brasscessity en Friends in het huis van Haaksbergen (De Kappen)
Zaterdag 12 December 2026
Reis door de tijd eindconcert
Voetjes van de vloer
Zodra de laatste klanken van het concert hebben geklonken, barst het feest pas echt los. Het jubileumweekend wordt zaterdagavond afgesloten met een knallende feestavond voor alle leden.
Geen strakke maatvoering of dirigent meer, maar de voetjes van de vloer! Een waardige afsluiting van een weekend waarin de Haaksbergse Harmonie laat zien dat ze, na al die jaren, nog altijd springlevend is en vol energie zit.
Miranda Veldhuis
Dierbare herinneringen aan muziek maken met papa Waar een instrument waar lucht doorheen moest al niet toe leidt…
Het mooie aan muziek maken bij een harmonie? Of dat nu bij het Concertorkest is of in andere geledingen. Het mooie is vooral dat iedereen mee kan doen. Jong, oud, student, timmerman, accountant, fanatieke wandelaar of iemand die alleen lid werd voor de koffie in de pauze: muziek trekt mensen samen die elkaar anders waarschijnlijk nooit zouden ontmoeten. Bij veel verenigingen draait alles om één gezamenlijke interesse of achtergrond. Bij een harmonie is de enige echte overeenkomst dat iedereen ooit dacht: ‘Hoe moeilijk kan zo’n instrument nou zijn?’
Welk instrument precies
Voor mij stond het al snel vast: ik wilde ook een blaasinstrument spelen. Welk instrument precies? Dat maakte me eerlijk gezegd geen noot uit. Als er maar lucht doorheen moest en ik mee mocht naar de harmonie. Als kind van een vader die muziek maakte, ben ik eigenlijk grootgebracht tussen de koperpoets, lessenaars en halve marsen die thuis werden nagefloten. Ik hoorde al vroeg hoe gezellig het was bij de vereniging: de repetities, de concerten, de verhalen achteraf aan de bar - en natuurlijk de muzikanten die vonden dat ze thuis óók nog even moesten oefenen.
Mijn vader
Mijn vader leerde muziek maken in een totaal andere tijd dan ik. Theorieboeken? Die waren er nauwelijks. Hij kreeg gewoon een instrument in zijn handen gedrukt en iemand die nét iets minder vals speelde dan hijzelf legde uit hoe het werkte. “Hier blazen.” “Die klep indrukken.” “En niet stoppen midden in de mars.”
En zodra hij het instrument voldoende beheerste om niet meer iedereen uit de maat te blazen, mocht hij aanschuiven bij de repetities. Muzikant bij de harmonie. Bij mij ging dat iets officiëler. Ik volgde lessen op de muziekschool, haalde diploma’s, leerde theorie - ja, zelfs dat mysterieuze gedoe met kruizen, mollen en maatsoorten - en speelde vervolgens jarenlang samen met mijn vader bij de harmonie. Doel bereikt. En eerlijk is eerlijk: samen muziek maken met je vader geeft toch nét iets meer glans aan een concert.
Onze kinderen
Onze kinderen leerden vervolgens ook allemaal een instrument bespelen. Diploma’s werden gehaald, concerten gespeeld en ook zij kwamen terecht bij de harmonie. Samen met hun moeder muziek maken vond ik persoonlijk prachtig. Zijzelf waren daar achteraf iets minder lyrisch over.
Muziek maken is voor mij nooit zomaar een hobby geweest. Het is onderdeel van wie ik ben. Samen repeteren, optreden, verschillende muziekstijlen spelen en proberen tegelijkertijd de dirigent én je eigen partij in de gaten te houden - ik zou het niet willen missen.
De gezelligheid
En dan is er natuurlijk nog de gezelligheid bij de Haaksbergse Harmonie. Dat noemen wij geen bijzaak meer; dat is inmiddels een vast onderdeel van de repetitieavond geworden. Sommigen noemen het ‘sociale cohesie’, wij noemen het gewoon: ‘nog eentje dan’.
En er zijn natuurlijk allerlei redenen waarom iemand muziek maakt bij een harmonie. Maar uiteindelijk moet het ergens van binnen zitten. Dat moment waarop je voelt: dit hoort bij mij.
Geluk
Lang verhaal kort: wat een geluk dat mijn vader mij ooit meenam naar de harmonie. Zonder dat ik het doorhad, werkte ik ondertussen aan mijn cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden en waarschijnlijk ook mijn longinhoud. Maar bovenal heb ik er iets veel belangrijkers aan overgehouden: plezier, gezelligheid en een fijne groep mensen waar ik me thuis voel. En dat allemaal dankzij een blaasinstrument waar ooit simpelweg wat lucht doorheen moest.
Brasscessity: van maffe muziek middag tot swingend begrip
Binnen de 125-jarige historie van de Haaksbergse Harmonie is Brasscessity een bijzonder succesverhaal. De band ontstond niet in de bestuurskamer, maar tijdens een legendarische ‘maffe muziekmiddag (MMM)’. Wat in de zomer van 2019 begon als een ludiek experiment, groeide uit tot een formatie met een geheel eigen gezicht en een vette sound.
Brasscessity breekt met tradities door de unieke bezetting van de brassband. Een ronkende sousafoon (Jordy Slot) en drums (Brian Blokhorst) vormen de motor, terwijl de piano (Carola Slot) voor extra harmonieën zorgt. De frontlinie van baritonsax (Moniek Mentink), tenorsax (Janneke Pelle), trombone (Rob te Lintelo) en twee trompetten (Mariël Smit en Wilco Slotboom) knalt en swingt door een breed repertoire. Van klassiekers van The Rolling Stones, Prince, Blondie, Madness tot moderne hits van Taylor Swift, Adele, Billie Eilish en Harry Styles; alles krijgt een eigen 'brass-jasje’ met ruimte voor solo’s en zang.
De band is een graag geziene gast op lokale podia. Of het nu gaat om optredens tijdens evenementen als NoaberMuziek, Gluren bij de Buren, Soundgardens en de Songfestival Fun Night, of om een spontaan optreden op een buurtplein of in een voortuin – Brasscessity brengt overal een energieke mix van pop, rock en funk. Het speelplezier dat tijdens de wekelijkse repetities ontstaat, spat van het podium en werkt aanstekelijk op het publiek.
Voor in de agenda: 10 oktober
Na een uitverkochte eerste editie in Theater De Kappen kijkt de band alweer vooruit. Noteer het met dikke stift in de agenda: op 10 oktober 2026 vindt de tweede editie van Brasscessity & Friends plaats! Dit keer met medewerking van TessTones, The Elstars en DJ Wouter.
Brasscessity bewijst dat de Haaksbergse Harmonie na 125 jaar springlevend en vernieuwend is. Op naar nog vele jaren vol muzikale gekheid en groove!
Karin Brummelhuis
@Conan Calvert
Carola Slot
HAAKSBERGSEHARMONIE
De Harmonie in 2151
Ja, precies: over 125 jaar. Bestaan we dan nog? Nou ja, wij - als in jij en ik - niet meer. En zelfs met de meest progressieve levensverwachting, de kids die dit jaar geboren worden ook niet meer. Dus meemaken doen we het geen van allen. Zou het leuker zijn lid te zijn in 2026 of in 2151?
Eerst maar eens beginnen bij de leden. Heten we dan nog Yvonne of Hennie? Of hebben we futuristische, meer unisex namen zodat niet direct de gender duidelijk is? Iets als River of Sky. Xan of Solace. Komen we dan nog rond de klok van 19.00 uur binnenlopen in het harmonie-gebouw of checken we in vanuit huis? Of hebben we onze partij al op een andere dag van de week ingespeeld en zo gepland tot afspelen op maandagavond?
Zodat je zelf lekker kunt gaan sporten…
Globaal orkest
Ons orkest is tussen nu en 2151 allang samengegaan met Buurse, Goor en Neede. Of wacht, we zijn zeker een globaal orkest en zitten we naast een rytmorin (slagwerker) uit Adelaide of een hoboïste uit Sao Paulo.
En dan het instrument. Een fagot, een sax… adem halen en in het instrument blazen? Hout is dan allang schaars of zelfs niet langer verkrijgbaar dus waarschijnlijk is er dan wel een digitale versie of zijn ze gemaakt van nanomateriaal. Spelen we op een EWI (ofwel: een Electronic Wind Instrument) of hybride model? Afstemmen. Duh. Elk instrument heeft vast en zeker ‘iets’ waardoor het instrument zich vanzelf wel aanpast aan 420. Hoe makkelijk is dat!
Hologram
En kijken we nog steeds naar een dirigent? Of is het een hologram? Een AI-dirigent? En is dat iemand hier uit de buurt of schakelt ook hij/zij/unisex in vanaf - pak ‘m beet - Bonaire of Tokyo? Schakelen we per muziekstuk met een andere specialist? Dat zou dan ook betekenen dat concerten niet langer meer op een plek hoeven plaats te vinden. Publiek en leden schakelen via VR of AR of wat dan ook, van waar dan ook, in. En omdat het digitaal is, kan het publiek tijdens een uitvoering ook zelf bepalen (lees: instrument uitschakelen) wat ie wil horen.
Iets met interactief en publieksparticipatie. Tsja, en dan de zo belangrijke derde helft. De sociale meerwaarde. Als we dan toch nog rond 19.00 uur komen binnenlopen, gaan we dan direct aan de bar zitten, drukken we op een knopje (sorry, stemgestuurd: Google, speel af) om onze partij te laten horen en blijven we zelf lekker barhangen? Ik denk dat we voor dat laatste nog wel een paar enthousiastelingen kunnen vinden…
NB Een beetje van mezelf, een beetje van AI.
Jolandy
Ordelmans
Filippinepuzzel
Hoe werkt de Filippinepuzzel?
1. Beantwoord de vragen, bij elke vraag hoort één woord. Het aantal vakjes bij de vraag geeft aan hoeveel letters het antwoord heeft.
2. Vul de antwoorden in, schrijf elk antwoord van links naar rechts in de lege vakjes op dezelfde regel als de vraag. Elk vakje bevat één letter. Gebruik hoofdletters of kleine letters naar wens.
3. Let op kolom 1, het eerste vakje van elke rij (kolom 1) is extra belangrijk. Deze vakjes hebben een dikkere rand.
4. Lees de eindoplossing, als alle antwoorden correct zijn ingevuld: Lees je de letters uit kolom 1 van boven naar beneden. Samen vormen deze letters de eindoplossing van de Filippinepuzzel.
Klopt de eindoplossing niet? Controleer dan de spelling van de antwoorden, vooral de eerste letter. Soms helpt de eindoplossing om een fout antwoord te herkennen. Mail uw antwoord voor 8 juni naar redactie@haaksbergseharmonie.nl.
Zet in de mail het antwoord, uw naam, adres en evt telefoonnummer. Voor de winnaar zijn 2 kaarten beschikbaar voor het concert op de Markt op 13 juni a.s.
Veel succes!!
Vragen:
0 2 Interval in een toonladder tussen een eerste toon en de daarboven liggende achtse
1 Italiaanse muziekterm die letterlijk "groeiend" betekent en tevens de naam is van veel muziekverenigingen (o.a. in Buurse en Rekken)
0 3 Een muzikale traditie die vele jaren op de eerste zondag van het jaar door de vereniging werd gehouden
0 4 Een strijkinstrument dat onderdeel is van het concertorkest van de Haaksberge Harmonie
0
0 5 Zo wordt een openingsstuk vaak genoemd
0 7 Zonder dit kan er niet op een klarinet of saxofoon gespeeld worden
6 Straat waar het verenigingsgebouw van de Haaksbergse Harmonie is gevestigd
0 8 Een groep van muziekinstrumenten die geluid produceren door te slaan, tikken of schudden
0 9 Een synoniem voor een uitgeschreven muziekstuk / compositie
0 10 Oefenstuk voor een muzikant met herhaalpatronen om een specifieke techniek te perfectioneren
11 Aanduiding voor takt
12 De notenwaarde die één tel duurt in een maat van vier tellen
13 Een manier van counteren die vaak op straat gebruikt wordt tijdens het marcheren
14 Een ander woord voor Contretemps wat vooral binnen de Weense wals en een mars een prominente rol speelt
Haar opa’s kozen elk zo hun eigen route naar de harmonie. Bennie begon als achttienjarige op trompet, zijn echtgenote maakte deel uit vandemajorettesbijeenmuziekkorpsenomdatBennieelkekeergraagmethaarmeeging,werdhijenthousiastomook trompettegaan spelen. Helaasishettoendoorgebrekaantijddoorstudie,werkenenanderehobby’sbijeenjaartjegebleven.Totzijnpensioen.“Ikhad altijdalspijtdatikwasgestopt”,vertelthij.“Toeniklasovereenbeginnersorkest,hebikmemeteenaangemeld.”Hijspeeltnubaritonbij Fill-IN.“Eenmooiwarmgeluid.Daarhoudikvan.”
Wijzemannen
Han is al sinds 1969 lid. Op zijn negende begon hij bij de vereniging, waar toen nog ‘wijze mannen’ bepaalden welk instrument je speelde. “Omdat ik groot was, kreeg ik een tuba.” Vroeger ging dat nu eenmaal zo, lacht hij.
Sara oefent elke week met veel plezier in het PIMM-orkest. En Han, die oefent vooral alserconcertenaanzittentekomen.Zoalsnuop13juni:‘Muziekfeestopdemarkt’.
Trotseopa’s
Samen optreden doen ze helaas nog niet, al heeft Han Sara al een paar keer begeleid in het PIMM-orkest. “Het lijkt me wel leuk om echt samen met z’n drieën of in het orkest te spelen”, zegt Sara. Haar opa’s zijn in elk geval trots. “Mooidatzevoormuziekkiest”,vindenzebeiden.
Meerdanmuziek
Voor alle drie is de harmonie meer dan muziek. Voor Bennie is het heel speciaal. “Bij Fill-INheersteensfeertjealsofjebijeenheleleukefamilie komtendatjeelkaaraljarenkent.
Er is altijd een positief gevoel. Je ontmoet mensen van alle leeftijden en achtergronden.Hetmaaktnietuitofjeboer,loodgieter,docentofdokter bent:jespeeltsamenmuziek.”
Han vult aan: “Dat is ook bij het concertorkest heel mooi. Er spelen hele jongemensenvantwintigjaarin,maarookouderemensenvan85.Endat geeft een hele bijzondere sfeer. De spontane serenades zijn het allerleukst.”
Han: “Toen ik met pensioen ging, ging het er erg gezellig aan toe. Er werd direct een polonaise ingezet. En als je gaat optreden, ben je voortdurend bezig om samen iets te creëren.” En wat blijkt? Oma Jenny is door kleindochter Sara geïnspireerd geraakt en wil misschien ook wel een instrumentlerenspelen…
Nooittelaat
Er wordt een mooi fotoboek gepakt en er worden herinneringen opgehaald. Sara vindthetergleukwanneeropamethetorkestlangskomtmarcherenenevenstoptom eenfotootjetemaken.
Samen op pad met muziek vinden Sara, Bennie en Han alle drie plezierig. “Je onderneemt echtietsmetelkaar.”
Bennie vult aan: “Als mensen muziek willen maken: het is nooit te laat om te beginnen of om het muziek maken weer op te pikken.” Het Fill-IN waar Bennie speelt is heel laagdrempelig: “Mensen hebben er geen weet van hoe makkelijk je kunt instappen.” Bennie heeft zelf ook een drempel moeten overwinnen:“Moederzeialtijd:alsjewatwil,dankúnjehet.”HeteensluidendeadviesvanSara,BennieenHan:ga hetgewoondoen.“Muziekmakenverbindt”,zegtBennie.“Enhetisnooittelaatomtebeginnen.”
woensdag 3
Jan Colijn en Rob te Lintelo
Aan de tand gevoeld: onze oudste spelende muzikant
1. Wat is uw naam en leeftijd? “Tonnie Mentink, 85 jaar.”
2. Hoe oud was u toen u begon met muziek maken? “Ik was toen 34 jaar.”
3. Weet u nog op welk instrument u als eerste speelde, en waarom juist dat instrument? “Op de Es-bas.”
4. Hoe lang bent u al lid van de harmonie? “51 jaar.”
5. Wat was het eerste muziekstuk dat u met de harmonie speelde? “Wildhorn (een mars). Mijn basleraar Lammers zei dat, wanneer ik het lopen op dit nummer thuis moest oefenen, mijn vrouw Annie de deuren open moest doen. Daarna dronk hij altijd bij mij een moezeltje en kreeg een sigaar voor onderweg. Het was ook altijd een uitje voor hem.”
6. Hoe is de vereniging in al die jaren volgens u veranderd? “Vroeger speelden we meer klassieke harmoniestukken, tegenwoordig ook populaire muziek.”
7. Wat houdt u na al die jaren nog steeds gemotiveerd om te blijven spelen? “De gezelligheid van de club.”
8. Welke dirigent is u het meest bijgebleven?
“Gerrit Boomsma. Hij ging graag op concours maar dan zat je wel het hele jaar op die concoursnummers te oefenen.
9. Wat is het mooiste of meest bijzondere concert dat u heeft meegemaakt? Filmmuziekconcert.”
10. Is er een muziekstuk dat voor u een speciale betekenis heeft?
Tijdens “The Phantom of the Opera” zat ik zelf in het orkest. Ik had een mechanisme gemaakt waardoor er een pop naar beneden zweefde tijdens the phantom. Het werkte verrassend goed en ik zag dat het publiek er helemaal in mee ging - en dat is natuurlijk prachtig om te zien."
11. Hoe heeft muziek maken uw leven beïnvloed, buiten de harmonie om?
“Ik heb in die jaren veel sociale contacten opgedaan.”
12. Wat was vroeger heel anders tijdens repetities dan nu?
“Vroeger was de samenwerking tussen de verenigingen veel minder dan nu.”
Het positieve aan deze tijd is dat regionale verenigingen veel meer samenwerken.
13. Zijn er grappige of memorabele anekdotes die u nooit zult vergeten?
“Dat een lid tijdens de repetitie de vraag stelde aan de dirigent: ‘Moet ik dat meespelen?’, waarop het antwoord van de dirigent was: ‘Astebleef nich.’ Hij was daarna overigens niet lang lid meer.”
14. Hoe ervaart u het samenspelen met jongere leden?
“Het is fantastisch dat we zoveel relatief jongere leden hebben.”
15. Wat vindt u van de rol van een harmonie in het dorp of de gemeenschap?
“Het hoort nu eenmaal bij een dorp, net als een voetbalclub.”
16. Heeft u ooit gedacht dat u zo lang actief zou blijven musiceren? “Ik wil graag gezond oud worden, daarom maak ik muziek.”
17. Wat is volgens u het geheim om zo lang te kunnen blijven spelen?
“De maandagavond repetitie is heel belangrijk voor mij, dat wil ik niet missen.”
De gezelligheid en de sociale contacten daar kan ik enorm van genieten naast het muziek maken natuurlijk.
18. Welke veranderingen in muziekstijl of repertoire zijn het meest opgevallen?
“De muziekkeuze is veranderd, het is nu een veel moderner repetoire.”
19. Wat zou u jonge muzikanten die net beginnen willen meegeven?
“Niet bij voetballen maar gewoon muziek maken, dat kun je veel langer doen.”
20. Hoe hoopt u dat de harmonie er over tien jaar uitziet?
“Zorgen dat het gezellig blijft tijdens repetities en optredens.”
Aan de tand gevoeld: onze jongste spelende muzikant
1. Wat is je naam? “Daniël Fransen.”
2. Hoe oud ben je? “Zeven jaar.”
3. Welk instrument speel jij? “Bariton.”
4. Waarom vind je dit instrument leuk? “Omdat de toeter een beetje op de stoomboot van Sinterklaas lijkt.”
5. Speel je al lang muziek? “Nee, nu net twee maanden ongeveer.”
6. Weet je nog je eerste repetitie? “Ja dat weet ik nog, want dat was de allereerste keer dat ik bariton heb gespeeld, samen met anderen.”
7. Vind je muziek maken leuk? “Jaaa!”
8. Wat speel je het liefst op je instrument? “C en D, goed idee!”
9. Waar oefen je meestal? “Thuis bij de speelhoek, op een stoel.”
10. Vind je oefenen makkelijk of soms moeilijk? “Soms moeilijk.”
11. Met wie speel je samen in de vereniging? “Het nieuwe PiMM-orkest.”
12. Heb je al eens opgetreden? “Nee nog niet.”
13. Wie helpt jou met muziek maken? “Thuis is dat papa en bij PiMM zijn dat Ine en Laurens.”
14. Vind je het gezellig bij de repetities? “Jaaa!”
15. Heb je vrienden die ook muziek maken? “Ja, namelijk Rutger en Sander spelen trombone, James speelt hoorn, Sara speelt alt-saxofoon en Floor speelt dwarsfluit.”
16. Wat vind je leuker: oefenen of optreden? “Ik denk dat ik optreden ook erg leuk ga vinden.”
17. Zou je later nog een instrument willen leren? “Jaaa! Dan zou ik graag nog trombone erbij willen leren.”
18. Wat vind je het allerleukste aan de vereniging?
“Lekker samen muziek maken!”
19. Waarom vind jij muziek maken zo leuk?
“Omdat je dan in een orkest kan spelen.”
Even voorstellen: The Evergreens
The Evergreens, al dertig jaar een gewaardeerd onderdeel van de Haaksbergse Harmonie. Een vereniging, die in de huidige tijd een 125-jarig bestaan kan vieren, is een bijzonder-heid. Verankerd in de samenleving van Haaksbergen en nog altijd springlevend. The Evergreens, het senioren orkest, maakt hier al meer dan dertig jaar deel van uit. In 1995 nam een tweetal leden het initiatief om een seniorenorkest op te richten. Leden op leeftijd vonden het minder prettig om concertmuziek te spelen dan wel op straat te marcheren, maar wilden wel muziek blijven maken. Een oproep in de krant leverde veel aanmeldingen op.
Men was echter vergeten te vermelden dat het om musici met blaasinstrumenten ging. Pianisten, mondharmonica spelers, violisten en gitaristen meldden zich aan.
Maar uiteindelijk ging het - toen nog - kleine gezelschap voortvarend aan de slag. Er moest nog wel een naam komen en wat paste daar nu beter bij dan The Evergreens? Sindsdien wordt elke dinsdagochtend in het harmoniegebouw aan de Uiterhoevestraat volop gerepeteerd.
Met grootse plannen voor het 25-jarig jubileum werd alles uit de kast gehaald. Helaas gooide corona roet in het eten en ging Nederland ‘op slot’. Alle inspanningen voor een groots opgezet concert - samen met de gehele harmonie - in Het Hagen waren voor niets geweest.
Volwaardig onderdeel
Door de jaren heen moesten we helaas diverse malen afscheid nemen van leden, hetzij door overlijden of door ziekte. Met steun van het bestuur en het enthousiasme om muziek te blijven maken, zijn we niettemin nog steeds een volwaardig en gewaardeerd onderdeel binnen de vereniging. The Evergreens, niet gebonden aan de avonduren, treden zowel ‘s avonds als overdag op.
Gedurende de afgelopen jaren is ook het repertoire veranderd. Dertig jaar geleden waren walsjes en polka’s nog in trek, vandaag de dag staat er naast de jaren tachtigmuziek ook hedendaagse muziek op de lessenaar. Onder leiding van onze dirigent Erik Dollekamp, zelf ook een fantastisch trompettist, repeteren wij nog steeds op dinsdagochtend in het verenigingsgebouw van de Haaksbergse Harmonie.
Met gemiddeld zo’n vijftien optredens per jaar zijn we nog steeds een veelgevraagd orkest. Nieuwe leden, zowel uit Haaksbergen als omgeving, zijn van harte welkom.
Jubileumconcert
The Evergreens zijn op zaterdag 13 juni ook aanwezig op de Markt om hun muzikale steentje bij te dragen aan het 125-jarig bestaan van de Haaksbergse Harmonie. Komt allen naar de markt in Haaksbergen waar The Evergreens ’s middags optreden met een repertoire waarmee iedereen verrast zal worden.
Tot ziens op zaterdag 13 juni.
Ad Duijvesteijn.
Op deze foto ontbreken Harry Mondeel, Catrien van de Ende en Laurens Weeink
Muziek op afstand, verbonden in Coronatijd
Voorjaar 2020 werd een bijzondere periode voor de Haaksbergse Harmonie. Repetities en optredens gingen plotseling niet door, Koningsdag werd thuis gevierd en het verenigingsgebouw bleef gesloten. Toch klonk er hier en daar muziek.
Zo waren er muzikanten die op koningsdag toch traditioneel het Wilhelmus speelden bij de verzorgingshuizen en op initiatief van dirigent Hugo Masselink, ontstond het plan om op afstand samen te spelen.
Ieder lid nam thuis hetzelfde muziekstuk op; de losse opnames werden samengevoegd tot één geheel. Ook oud-leden en bekenden van buiten Haaksbergen deden mee. De keuze voor Het dorp van Wim Sonneveld was een bewuste ode aan Haaksbergen en haar inwoners en werd enthousiast ontvangen.
Deze bijzondere actie laat zien waar de Haaksbergse Harmonie voor staat: saamhorigheid, creativiteit en betrokkenheid bij de Haaksbergse gemeenschap zelfs wanneer samenspelen onmogelijk lijkt.
John Scheggetman, dirigent van De Pleerstökskes:
Moderne slagwerkgroep die geen uitdaging uit de weg gaat
John is sinds 2008 werkzaam als Instructeur Slagwerk bij De Haaksbergse Harmonie. De samenwerking ontstond doordat hij in die periode veel optrok met dirigent Hugo Masselink. Toen hij hoorde dat de harmonie een nieuwe instructeur zocht, schreef hij zich in. Na de selectieprocedure mocht hij de uitdaging aangaan. Binnen de vereniging dirigeert en begeleidt John Slagwerkgroep De Pleerstökskes. Hij omschrijft deze groep als creatief, veelzijdig en energiek: een slagwerkgroep die alles speelt wat geluid maakt, breed inzetbaar is en zowel muzikaal als visueel indruk weet te maken.
Rol als dirigent
Zijn rol als dirigent ziet John vooral als het voorbereiden van de groep op concerten en festivals. Hij probeert daarbij het maximale uit de muzikanten te halen. Wat hem aanspreekt in het werken met de harmonie is de combinatie van muzikale ambitie, menselijke warmte en de vrijheid om te creëren binnen een groep die samen vooruit wil. Een bijzonder moment voor hem was het behalen van de eerste prijs in Bösel (Duitsland) tijdens de Euro Musiktage. Het was de eerste keer dat De Pleerstökskes deze prijs wonnen, een bevestiging dat het niveau van de groep blijft stijgen. John noemt het een moment waarop hij “super trots” was.
Uitdagen
In de muzikale ontwikkeling van de groep probeert hij onderscheidend te zijn. Door artistiek een andere koers te varen dan traditionele slagwerkgroepen, blijft elke speler uniek en gemotiveerd. Hij ziet het als zijn taak om uitvoeringen neer te zetten die inspireren en uitdagen.
Door de jaren heen heeft John mooie ontwikkelingen gezien binnen de slagwerkgroep. Er ontstond eerst een leerlingengroep, die later aansloot bij De Pleerstökskes.
Daarnaast maakte de groep een duidelijke transitie door: van traditionele drumband naar een moderne slagwerkgroep die geen uitdaging uit de weg gaat.
Goede verstandhouding
In de samenwerking met de muzikanten vindt John een goede verstandhouding essentieel. Een sterke band tussen instructeur en spelers vertaalt zich volgens hem direct in de ontwikkeling van de groep.
Over de toekomst van de harmonie is hij optimistisch. Hij verwacht dat de vereniging verder zal groeien en dat vooral de belangstelling voor slagwerk zal toenemen. Tot slot omschrijft John De Haaksbergse Harmonie als “een bruisende vereniging die met veel plezier muziek tot leven brengt voor de hele gemeenschap”.
Wil je het fragment nog een keer horen, scan dan de qr-code Haaksbergse Harmonie speelt op afstand Het Dorp
John Scheggetman
Erik Dollekamp, dirigent van De Evergreens, over Haaksbergse Harmonie
Een topvereniging voor elk muzikaal niveau
Erik is sinds 2018 dirigent (repetitor) bij De Haaksbergse Harmonie. De samenwerking ontstond toen een fluitist uit Borculo hem vroeg eens een proefdirectie te doen. “De rest is geschiedenis”, zegt hij met een glimlach. Sindsdien leidt hij met veel plezier het seniorenorkest The Evergreens.
The Evergreens repeteren in een gezellige, laagdrempelige sfeer, maar streven wel naar een zo goed mogelijk muzikaal niveau. Na de coronaperiode bestond het orkest uit minder dan tien leden; inmiddels is het gegroeid naar ongeveer vijftien muzikanten. De huidige bezetting bestaat uit klarinetten, trompetten, saxofoons, bariton, trombone, hoorn, xylofoon en slagwerk. Een bijzonder detail is dat één van de saxofonisten ook een digitale saxofoon gebruikt. En trombonist Gerrit Jan zingt bij enkele nummers. Erik ziet zichzelf als “bijna één van de orkestleden”, al bepaalt hij uiteindelijk wel de muzikale lijn. Hij geniet van het werken met deze groep ervaren muzikanten - “oude rotten”, noemt hij ze liefdevol — en waardeert de ontspannen maar betrokken sfeer.
Bijzondere momenten
Een aantal momenten is hem vooral bijgebleven. Het eerste openluchtconcert na corona, met een kleine nieuwe bezetting en volledig nieuw repertoire, was speciaal. Ook de uitvaart van Jan Delsing maakte indruk: het orkest speelde enkele van zijn lievelingsnummers, wat voor iedereen een emotioneel en betekenisvol optreden was. De muzikale ontwikkeling binnen een seniorenorkest is volgens Erik vooral gericht op het behouden van niveau. Hij ondersteunt de leden door moeilijke passages voor te spelen of mee te spelen. Veel repertoire wordt aangedragen door de leden zelf, wat hij waardeert. Hij past partijen aan waar nodig, zodat de muziek goed uitvoerbaar blijft met de huidige bezetting.
Duidelijke ontwikkeling
In de loop der jaren heeft hij een duidelijke ontwikkeling gezien: The Evergreens spelen tegenwoordig veel meer ‘nieuwe muziek’. Waar vroeger vooral repertoire tot de jaren zeventig klonk, speelt het orkest nu juist muziek vanáf die periode. “We zijn met ons publiek meegegroeid”, zegt Erik daarover.
Samenwerking
De samenwerking tussen dirigent en orkestleden omschrijft hij als laagdrempelig en hecht. Dat komt mede doordat hij al langere tijd dirigeert én meespeelt. Die combinatie schept een band, die volgens hem goed werkt voor deze groep. Over de toekomst van de vereniging is Erik positief. Hij erkent dat het lastig is om jonge leden te werven en te behouden, maar vindt dat de Haaksbergse Harmonie het goed doet. Na vele jaren onder leiding van Hugo Masselink zal het wennen zijn aan een nieuwe dirigent, maar hij heeft er vertrouwen in. Hij hoopt bovendien dat het repertoire aantrekkelijk blijft voor ervaren muzikanten uit het concertorkest, zodat zij wellicht aansluiten bij The Evergreens. Tot slot omschrijft Erik de Haaksbergse Harmonie als “een topvereniging met veel geledingen waar je voor elk muzikaal niveau terecht kunt.”
Merel Lievestro, dirigent van Fill-IN orkest:
Dirigent van nu: flexibel zijn en ruimte bieden
Merel is sinds half november 2025 dirigente van het Fill-IN orkest van de Haaksbergse Harmonie. Naast Fill-IN is Merel werkzaam bij diverse (opleidings)orkesten in de Achterhoek. Zelf speelt ze trompet bij K.M.V. Sophia’s Lust in Ruurlo en bij de Bigband Berkelland, waar ze Lotte, de vorige dirigente van Fill-IN, leerde kennen. In het najaar van 2025 vroeg Lotte of Merel Fill-IN misschien wilde overnemen. Het tweewekelijkse ritme van Fill-IN bleek perfect in Merels planning te passen. Het eerste optreden stond al op 25 januari, waardoor ze meteen een duidelijk doel had.
Fill-IN is een orkest dat is ontstaan uit een Nieuw Talent Orkest (NTO) voor volwassenen. Ongeveer twintig deelnemers zijn na het project doorgegaan met een instrument naar keuze, soms aangevuld met lessen. Het orkest bestaat uit beginnende en herintredende muzikanten die zich ieder op hun eigen tempo ontwikkelen. Sommigen kunnen later door-groeien naar andere geledingen van de vereniging. Daarnaast spelen ondersteunende muzikanten een belangrijke rol; hun aanwezigheid wordt door de leden zeer gewaardeerd. Merel vindt het bijzonder hoe dit orkest in korte tijd is uitgegroeid tot een volwaardige verenigingsgroep, compleet met bardiensten, een muziekcommissie en een hechte sociale sfeer.
Afwisselend repertoire
Als dirigent zorgt Merel voor een afwisselend repertoire met zowel toegankelijke muziek als voldoende uitdaging. Na repetities overlegt ze regelmatig met de muziekcommissie over muziekstukken en optredens. De wens van de leden om herkenbaardere muziek te spelen sluit goed aan bij haar aanpak. Omdat Fill-IN om de week repeteert, vragen leden vaak wat er de volgende keer geoefend wordt. Merel geeft daarom ook oefentips en repetitietechnieken mee. Steeds vaker spreken leden haar persoonlijk aan met vragen. Soms speelt ze partijen op de piano in zodat ze thuis kunnen oefenen.
Betrokken houding
Wat haar aanspreekt in de Haaksbergse Harmonie is de actieve en betrokken houding van de muzikanten, ongeacht hun niveau. Ze ziet hoe leden plezier halen uit het sociale aspect: samen oefenen, verjaardagen vieren, lief en leed delen. Als verenigingsmens waardeert ze dat deze beginnende muzikanten niet alleen genieten van het muziek maken, maar ook van het verenigingsleven.
Omgekeerde repetitie
Het eerste gezamenlijke optreden op 25 januari was voor Merel bijzonder. Het publiek bewoog zich door theater De Kappen langs verschillende optredens, en Fill-IN speelde in een sfeervolle, volle ruimte. De leden bleven daarna kijken bij andere geledingen en sloten de avond feestelijk af. Ook de ‘omgekeerde repetitie’ van het concertorkest in 2025, waarbij de derde helft aan het begin stond, was een leuke kennismaking met andere muzikanten.
Muzikale ontwikkeling
Voor de muzikale ontwikkeling van het orkest vindt Merel repertoirekeuze essentieel: muziek moet aanspreken én passen bij het niveau. Ze werkt graag thematisch en creatief en moedigt leden aan om instrumentale les te volgen voor technische groei. Individueel ondersteunt ze waar nodig, bijvoorbeeld door partijen in te spelen of te vereenvoudigen.
Optimistisch over toekomst
In de samenwerking met leden vindt ze sfeer, tempo, humor en positiviteit belangrijk. De dirigent van nu moet volgens haar flexibel zijn en ruimte bieden aan het leerproces van amateurmuzikanten.
Over de toekomst is Merel optimistisch: de vereniging biedt ruimte aan alle niveaus en leeftijden. Ze ziet NTO-projecten als waardevolle bron van nieuwe leden, juist omdat volwassen beginners vaak meteen een vrijwilligersrol kunnen vervullen. Voor haar is de Haaksbergse Harmonie “een zeer actieve vereniging met een eigentijdse uitstraling en veel ruimte voor allerlei vormen van muziek maken.”
Erik Dollekamp
Merel Lievestro
Dirigent Stefan Blaak geniet van de Haaksbergse Harmonie
Goede balans in ontspannen sfeer en gedreven musiceren
Stefan is sinds oktober 2025 dirigent van de Haaksbergse Harmonie. De aanleiding was uiterst verdrietig: de vorige dirigent Hugo Masselink is ons ontvallen. Via student Jorn Ooink werd Stefan gevraagd om tijdelijk in te vallen, waarna zijn broer Martijn de honneurs waarnam totdat een definitieve opvolger werd gezocht. Stefan kende al enkele muzikanten uit eerdere samenwerkingen, waardoor het contact snel gelegd was.
Binnen de vereniging dirigeert Stefan het Concertorkest, dat hij omschrijft als een groep met “een uitstekende balans tussen een ontspannen sfeer en gedrevenheid tot goed musiceren”. De bezetting raakt steeds beter in evenwicht doordat nieuwe muzikanten zich aansluiten en goed in het geheel passen.
Brede rol
De rol van dirigent ziet Stefan breed. Muzikaal betekent het dat hij verantwoordelijk is voor techniek, dynamiek, balans, frasering en interpretatie. Daarnaast bepaalt hij mede de sfeer tijdens repetities, waarbij hij werkt volgens de drie E’s: Education, Empowerment en Entertainment. Ook vindt hij het belangrijk om de muzikanten persoonlijk te leren kennen: “Ik geloof erin dat dat voor verbinding zorgt. En dat je als dirigent niet buiten de groep staat, maar onderdeel bent van het geheel.”
Menselijke kant
Wat hem aanspreekt in het werken met de Haaksbergse Harmonie is vooral de menselijke kant. Hij noemt het orkest “een bont gezelschap waarin ieder zijn steentje bijdraagt” en waardeert de saamhorigheid en het onderlinge omkijken naar elkaar. Dat het orkest daarnaast een hoog muzikaal niveau haalt, maakt het voor hem extra plezierig. Hoewel Stefan nog niet lang bij de harmonie is, zijn er al bijzondere momenten geweest. Het eerste optreden - de uitvaart van hoboïste Jolande - was aangrijpend en liet tegelijk ook de eensgezindheid binnen de vereniging zien. De feestelijke opening van het jubileumjaar in 2026 was een hoogtepunt. Verder geniet hij van elke repetitie: “Ik verheug me iedere week op de repetitie.”
Breed repertoire
In zijn muzikale visie streeft Stefan naar breed repertoire. Een harmonie moet volgens hem alles kunnen spelen: van koralen en marsen tot ABBA en Led Zeppelin. Variatie is belangrijk voor zowel het publiek als de muzikanten. Hij zoekt bewust naar stukken die het orkest én individuele secties uitdagen, zodat iedereen kan groeien. Voor de toekomst hoopt Stefan op verdere groei van het orkest en vooral op een sterke jeugdopleiding: “Zonder jeugd immers geen toekomst.” Hij is blij dat er recent veel nieuwe jeugdleden zijn ingestroomd.
Alle ideeën welkom
In de samenwerking met orkestleden vindt hij het essentieel dat iedereen zich kan uiten. Hij kiest voor een democratische benadering waarin ideeën welkom zijn, of het nu gaat om repertoire of nieuwe concertvormen. De Artistieke Commissie speelt hierin een belangrijke rol door ideeën te verzamelen en nieuwe voorstellen te doen. Over de toekomst van de Haaksbergse Harmonie is Stefan optimistisch. Hij ziet de vereniging als een plek waar generaties samenkomen, waar vriendschappen ontstaan en waar muziek mensen verbindt. Hij omschrijft de harmonie als “een prachtige groep mensen, waarin muzikaliteit en sociale cohesie hand in hand gaan.”
Dirigent Jorn Ooink leidt de jongste muzikantjes op Zonder plezier geen muziek
Jorn werd in het najaar van 2024 gevraagd om het PIMM!-project (Plezier In Muziek Maken) te leiden. Binnen de vereniging wist men dat hij de opleiding HaFaBra-directie aan het conservatorium in Zwolle volgt, waardoor hij een logische kandidaat was. Na afloop van het eerste project vormden de overgebleven jonge muzikanten het jeugdorkest de Opmaatjes. Inmiddels draait het derde PIMM!-project en gaat het jeugdorkest enthousiast verder. Jorn vindt het werken met jonge muzikanten een ideale eerste stap in zijn ontwikkeling als dirigent.
Het PIMM!-orkest bestaat uit kinderen die voor het eerst een instrument oppakken. Jorn helpt en stuurt veel en de sfeer is uitstekend: de kinderen zijn enthousiast, hebben plezier en zijn vaak verbaasd dat ze binnen tien minuten al een nieuwe noot kunnen spelen. Het niveau stijgt zichtbaar per repetitie, wat Jorn veel voldoening geeft.
Plezier centraal
Voor hem staat één ding centraal in het begeleiden van jeugd: plezier. Zonder plezier geen muziek. Hij merkt dat kinderen tegenwoordig een korte spanningsboog hebben, maar juist daarom werkt de PIMM!-aanpak goed: vanaf het eerste moment wordt er samen muziek gemaakt. Een-op-een lessen komen later. Bij de Opmaatjes komt er meer orkestdiscipline bij kijken, maar plezier blijft de basis.
Repetities leuk én leerzaam houden is volgens Jorn een uitdaging. Hij zoekt voortdurend naar muziek en oefeningen die aansluiten bij wat de kinderen leren, vernieuwend zijn en toch leuk blijven.
Bij de Opmaatjes kiest hij bewust voor een mix van herkenbare, toegankelijke liedjes en nieuwe stukken, bijvoorbeeld uit het klassieke repertoire, om nieuwe speelmanieren aan te leren en de stap naar echte blaasmuziek te maken. De muzikale ontwikkeling van de jeugd vindt hij prachtig om te zien. Dat kinderen binnen tien minuten een noot kunnen spelen en daarmee al met een liedje kunnen meedoen, blijft bijzonder. Bij de Opmaatjes is het extra mooi wanneer ze zonder YouTube een bekend liedje kunnen spelen. Het uiteindelijke doel is dat de jeugd doorstroomt naar het concertorkest en ontdekt hoe leuk muziek maken is.
Bijzonder moment
Een bijzonder moment voor Jorn was het afsluitende concert van het eerste PIMM!-project. Vijftien kinderen gaven hun eerste optreden voor familie en vrienden. De zenuwen waren groot, maar verdwenen volledig toen ze aan het einde samen mochten spelen met de ervaren muzikanten. Volgens Jorn speelt het jeugdorkest een cruciale rol binnen de vereniging: de jeugd heeft de toekomst. Muziek maken in een harmonie is allesbehalve oubollig; het heeft talloze voordelen, zowel muzikaal als sociaal. Omdat het concertorkest vergrijst, is jeugd werven én vasthouden essentieel.
Daarom organiseert de vereniging naast repetities ook concertjes, spelmomenten, een afsluitende barbecue en een jaarlijkse jeugddag, zodat de jeugd elkaar ook buiten de repetities ontmoet.
Verder dan muziek
Wat hij hoopt dat jeugdleden meenemen, gaat verder dan muziek: het belang van een vereniging voor je sociale leven. Vriendschappen bouw je niet online, maar door samen muziek te maken, samen te lachen en samen verantwoordelijkheid te dragen.
Voor Jorn is het simpel: een vereniging die 125 jaar bestaat, kan alleen voortbestaan dankzij een sterk jeugdorkest. De jeugd heeft de toekomst.
Stefan Blaak
Jorn Ooink
Plezier in muziek
PIMM staat voor Plezier In Muziek Maken. Dit jaar zijn maar liefst 22 kinderen via het PIMM traject begonnen met muziek maken. Onder begeleiding van ervaren muzikanten, kiezen de kinderen een instrument en gaan er vervolgens meteen aan de slag. In orkestvorm worden de allereerste noten samen geblazen. Er wordt meegespeeld met bekende nummers als ‘Waka Waka’ (Shakira) en ‘Honderd Keer (Suzan en Freek). Na tien repetities volgt er een eindconcert.
De sfeer zit er steevast goed in. Nog voordat de pauze (met ranja) voorbij is, zitten de kinderen alweer klaar om verder te spelen. Ik vroeg een paar kinderen wat PIMM zo leuk maakt. Volgens Sander Rietman (trombone) is het leuk, omdat je samen met échte muzikanten speelt. Sara Belshof (saxofoon) vertelt: “De geluiden zijn heel mooi en het wordt nog mooier als je met elkaar speelt.” Kortom, een en al enthousiasme. Vooral omdat de kinderen zichtbaar trots zijn dat ze op een écht instrument mogen spelen.
Rachel Kip-Morssinkhof
De slagwerkgroep van de Haaksbergse
Harmonie gaat sinds 2008 door het leven als "De Pleerstökskes"
De slagwerkgroep van de Haaksbergse Harmonie gaat sinds 2008 door het leven als de Pleerstökskes. Sindsdien staat de groep onder leiding van John Scheggetman. Op muzikaal gebied heeft de groep de afgelopen achttien jaar een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Van de standaard marsnummers werd het repertoire gevarieerder. Met wat meer verschillend slagwerk en met een groter instrumentarium. De achterliggende visie van John en Sander Harbers was destijds om met De Pleerstökskes meer herkenbaardere muziek te gaan maken voor een breed publiek. Dit was voor het eerst duidelijk te horen toen in 2022 het zelf gecomponeerde ‘dance-setje’ ten uitvoer werd gebracht. Dit was meteen een succes en dat proefde naar meer.
Sindsdien zijn we dan ook vaak bezig met het grotendeels zelf componeren van muziek. Hierbij worden tegenwoordig een verscheidenheid aan slagwerkinstrumenten gebruikt. Waaronder het klokkenspel, xylofoon, cabasa en marimba maar ook de toms, drums en pauken ontbreken niet op het podium. Inmiddels bestaat de groep uit negen actieve leden die iedere dinsdagavond repeteren. Tijdens de opening van het jubileumjaar hebben we een Songfestival-medley en een Rammstein percussiemix opgevoerd. Onze volgende jubileumactiviteiten is het concert op de Markt. Vervolgens staat voor ons het uitstapje naar Euromusiktage weer op de agenda. Iets waar we al vele jaren aan mee doen en regelmatig in de prijzen vallen. Naast de eigen optredens zijn De Pleerstökskes ook te vinden in het straatorkest van de Haaksbergse Harmonie en bij de Haaksbergse Schutterij. Twan Hag
Gezelligheidsorkest
Hoi, ik ben Sabine en ik speel in het Gezelligheidsorkest van de harmonie, samen met een aantal andere gezellige muzikanten! Het gezelligheidsorkest repeteert één keer in de maand. Dat doen we telkens op de laatste vrijdag. Wij oefenen dan veel leuke nummers van bijvoorbeeld Micheal Jackson en The Beatles, maar ook liedjes uit de film Jungle Book.
Na de repetitie doen we altijd nog gezellig een drankje. We heten immers niet voor niets het Gezelligheidsorkest. Onze dirigent is Jorn Ooink. Hij componeert zelf voor het gezelligheidsorkest ook stukken, waaronder een Toto medley, maar ook Loch Lomond en Madagascar: Best Friends.
Naast de repetities hebben we ook zo nu en dan een optreden. Zo heb je ons wellicht kunnen zien tijdens het openingsconcert van het jubileumjaar van de harmonie. Hier hebben we ook een gevarieerd repertoire gespeeld. En hebben we laten zien dat het best mogelijk is om met een beperkt aantal repetities toch samen leuke muziek te maken. Al met al zijn wij het gezelligste orkest van de vereniging, met een grote variatie aan instrumenten.
Sabine Oude Tanke
Opmaatjes
Hoi, ik ben Lieke en ik zit bij de Opmaatjes, samen met Timo, Maud en Merle. Ik speel saxofoon, Timo trombone, Maud trompet en Merle dwarsfluit.
De repetities zijn heel leuk. We spelen leuke liedjes en ook bekende nummers zoals: Dance Monkey, Ladada en Europapa. In de pauze drinken we ranja of water en doen we daarna vaak spelletjes. We hebben dan veel lol met elkaar.
We hebben bij ons orkest ook een dirigent, Jorn. Hij is goed in dirigeren. Hij speelt zelf ook mee op een trompet terwijl hij dirigeert. Dat is best knap.
We zouden het leuk vinden als je bij ons komt spelen. Vind je muziek maken leuk, maar speel je nog geen instrument dan kan je eerst beginnen bij PIMM, Plezier In Muziek Maken.
Uitgave Haaksbergse Harmonie 1981: Pentekeningen monumenten van de hand van Leo Veldhuis
Het was in 1981 dat het tachtigjarig jubileum van de Haaksbergse Harmonie werd gevierd. Het was een jaar vol activiteiten. Het begon met een nieuwjaarsconcert in het toen nieuwe theater De Bouwmeester. De Harmonie verkocht dat jaar ook prenten en ansichtkaarten met pentekeningen van Haaksbergenaar Leo Veldhuis (1950). Leo had hiervoor in 1980 opdracht gekregen van het bestuur van de Harmonie.
Veldhuis maakte destijds van tien Haaksbergse monumenten fraaie pentekeningen. Deze werden door de Harmonie als ansichtkaart uitgegeven. Zelf heb ik er hiervan twee in de collectie: de muziekkoepel op het Park Scholtenhagen en de Bommelas. De andere acht zijn: de synagoge, de Watermolen, de villa Markt 8 (pand Grooters), De Korenbloem, de dorpspomp, het Richtershuis, Het Hagen en villa Markt 7 (Notarishoes).
Bommelas
De Bommelas is een van de drie overgebleven voorbeelden van een lös hoes in Haaksbergen. Het rijksmonument in het Buurserzand is echter met afstand de kleinste van deze drie. Het boerderijtje is gebouwd tussen 1837-1841 door de landbouwer en schaapherder Gerrit Jan (Getjaan) Keizers. Jan Keizers alias Bommelas-Jaan, de zoon van Getjaan, leidde hier de laatste jaren van zijn leven een kluizenaarsbestaan. Hij overleed op de Bommelas in de winter van 1912. De oude man lag bij het vuur en was deels verbrand. “Van veurn wasse verköld”, vertelde zijn kleinzoon later.
Muziekkoepel
Om muziek te maken kun je je in Haaksbergen nauwelijks een mooiere entourage voorstellen dan de sfeervolle omgeving van Park Scholtenhagen. De huidige muziekkoepel in het Scholtenhagenpark is inmiddels ruim negentig jaar oud, maar het is niet het eerste exemplaar in het volkspark. Deze werd in de beginperiode van Stichting Scholtenhagen in het volkspark gerealiseerd en staat op een foto, die werd gemaakt tijdens het 25-jarig jubileum van de Haaksbergse Harmonie in 1925.
In 1931 verkeerde deze muziektent in een zeer slechte staat van onderhoud. Uiteindelijk werd de huidige muziekkoepel in 1932-1933 gebouwd voor 1545 gulden. Tot 1972 trad de Harmonie minstens een keer per jaar op in de openluchtkoepel. Dit was een voorwaarde in ruil voor jaarlijkse subsidie. Op een gegeven moment is er een einde gekomen aan de bijdrage en heeft de
Harmonie gebroken met de jaarlijkse traditie, hoewel het niet het einde was aan het geven van concerten in de koepel.
De muziekkoepel heeft een beschermde status en is een rijksmonument.
De Harmonie
Voor 1901 telde Haaksbergen twee muziekkorpsen. Op initiatief van Willem Jordaan, eigenaar van Het Scholtenhagen, ontstond aan het eind van het jaar 1893 het eerste harmonie-muziekkorps van Haaksbergen.
Dat bestond hoofdzakelijk uit personeel van de firma Jordaan. Willem Jordaan nam alle kosten hiervan voor zijn rekening.
In 1901 kwam er een fusie tot stand met het tweede (rk) harmonieorkest van Haaksbergen, dat in 1895 was opgericht. Hiermee werd de Haaksbergse Harmonie een feit.
Willem Jordaan is altijd een steunpilaar voor de vereniging gebleven.
Na zijn overlijden in 1902 nam zijn neef, de fabrikant Jan Herman Wisselink, dit van hem over.
Willem Jordaan liet Het Hagen met alle bebouwingen en ruim 61 hectare grond na aan een nieuw op te richten stichting die hij de naam Scholtenhagen gaf.
De Stichting Scholtenhagen was vanaf het begin eveneens een steunpilaar van de Harmonie en gaf jaarlijks subsidie (in 1909 vijftig gulden en in 1920 honderd gulden). Als tegenprestatie moest het voltallige muziekgezelschap wel vijf concerten per jaar geven, verdeeld over de maanden mei tot en met september.
Eric Ooink, Oud Haaksbergen
Drie decennia Haaksberger Muzikanten in anekdotes
HAAKSBERGSEHARMONIE
Rokende bus, volle vaten en een bloemengieter vol bier
Aan de keukentafel bij Laurens Temmink is het al snel raak. Laurens Temmink (68), Laurens Smeenk (74), Koen Slotman (65), Jan Waanders (68) en Bert-Jan Leuvelink (62) beginnen nog netjes aan het ophalen van herinneringen, maar al snel wordt duidelijk dat dit geen gewoon gesprek gaat worden. Binnen enkele minuten vliegen de vaak hilarische anekdotes over tafel. Het verhaal begint zoals zoveel verhalen van de Haaksberger Muzikanten beginnen: met een optreden, een bus en een situatie die nét even anders liep dan gepland. Tijdens een rit naar Vasse - naar een optreden bij zalencentrum Tante Sien - bleek de bus waarin ze zaten flink te roken. Alsof dat nog niet genoeg was, zat achter het stuur Laurens Temmink, die al van tevoren had geregeld dat iemand anders de terugweg zou rijden. Dat gaf hem alle ruimte om tijdens het optreden een drankje mee te doen. Toen op een bepaald moment vanuit het publiek de vraag kwam of de chauffeur niet misschien beter nuchter kon blijven, volgde het inmiddels legendarische antwoord van Theo Hilderink: ‘Hoe mear ’e zoept, hoe better ’e veurt.’ De middag werd er niet minder gezellig om: er werd zo veel gedronken dat het biervat tussendoor vervangen moest worden. En zoals zo vaak waren de muzikanten uit Haaksbergen de laatsten die vertrokken.
De eerste noten
De oorsprong van deze kapel ligt in 1985, toen de drumfanfare (als onderdeel van de Haaksbergse Harmonie) ermee ophield. Een aantal leden besloot dat helemaal stoppen geen optie was en begon iets nieuws, namelijk een blaaskapel. Eerst onder de naam Hoksebargsche Bloazers onder leiding van Hendrik Wissink. Maar later wilde men liever Egerländermuziek maken en onder dirigent Hugo Masselink werd de naam gewijzigd in Haaksberger Muzikanten. Hoewel de muzikale lat hoog lag, stond al snel vast dat gezelligheid minstens zo belangrijk was. En dat bleek in alles wat de groep deed.
Dat werd vooral duidelijk tijdens de vele busritten naar optredens door het hele land. Die ritten begonnen vaak al voordat de eerste noot gespeeld was, want in de bus ging steevast een bakje worst en kaas rond. Bij langere ritten gingen ook familieleden mee, wat de sfeer alleen maar ten goede kwam. In 1991, bij een optreden in het Limburgse Arcen, kreeg Laurens Temmink zelfs een ‘pieper’ mee omdat hij elk moment vader kon worden. Terwijl hij speelde, werd er steeds even naar dat apparaatje gekeken, in afwachting van een signaal; dat overigens gelukkig uitbleef. Maar goed ook, Arcen lag immers niet echt in de buurt van Haaksbergen. Maar Bennie Kleinsman had z’n zin, Laurens was er gewoon bij.
Als een gieter…
De optredens zelf waren minstens zo memorabel. Tijdens een optreden in de wijk Helmerhoek in Enschede won één van de muzikanten tijdens een bingo een groene bloemengieter. Waar een ander er misschien bloemen in zou zetten, werd deze bij de Haaksberger Muzikanten vrijwel direct gepromoveerd tot bierkan. Binnen de kortste keren deed het voorwerp dienst als mobiele tap. Ook sponsoren droegen hun steentje bij aan de bijzondere verhalen. Voor een concours in Muntendam mocht Koen Slotman en Bennie Kleinsman na sluitingstijd de supermarkt van Eef Leusink in de Veldmaat in. Met winkelwagens werd er royaal ingeslagen, waarna bij de kassa simpelweg de woorden ‘rekening voldaan’ werden genoteerd door Eef. Hij was belalve een groot fan dus ook een goede sponsor van de kapel.
Theatraal
Soms kregen optredens een bijna theatraal karakter. Bij het nummer ‘Teppichklopfer’ sprong Laurens Temmink, verkleed als vrouw, op tafel om het stuk uit te beelden met een mattenklopper. Alsof dat nog niet genoeg was, werd er ook vuurwerk afgestoken. Wat steevast leidde tot muzikanten huilend van het lachen en een enthousiast publiek. Bij andere gelegenheden werd er gewerkt met thema’s. Tijdens een optreden voor dierenartsen stond alles in het teken van het varken en trad de kapel op met stropdassen vol varkentjes. Het leverde opnieuw een middag op waar nog lang en smakelijk over werd nagepraat.
Ook achter de schermen was het zelden saai. Repetities vonden soms plaats op bijzondere locaties, zoals in een ruimte tussen de motoren bij Henk ter Avest (ook weer door Bennie geregeld). Daar werd niet alleen geoefend, maar vooral ook nagepraat. En dan was er nog de buschauffeur die bij een tussenstop bij een wegrestaurant doodleuk meldde dat de koffie klaarstond – alleen niet voor hen – om vervol-gens zonder te stoppen door te rijden. Serieuze noot
Tussen alle humor en gekkigheid door werd er echter ook serieus muziek gemaakt. De jaarlijkse optredens met Egerländermuziek na de nachtmis op de Markt van Haaksbergen of tijdens de Kerstmarkt waren hoogtepunten. En op concoursen werden klinkende resultaten behaald, waaronder een eerste prijs. De Haaksberger Muzikanten werd in de Egerländerwereld ook gezien als een toporkest. Zeker ook te zien aan de uitslagen tijdens topconcoursen die allemaal nog terug te lezen zijn in het boek ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van de Haaksberse Harmonie, geschreven door Hugo Masselink “Honderd joar achter ‘t meziek an”: In 2018 viel uiteindelijk het doek voor de Haaksberger Muzikanten, mede door het teruglopende ledenaantal. Maar tijdens de terugblik aan de keukentafel blijkt dat het verhaal nog lang niet voorbij is. De herinneringen zijn levendiger dan ooit en elke anekdote roept moeiteloos een volgende op. Zoals iemand het samenvat: dit is nog maar een klein gedeelte van alles wat er is gebeurd.
Helaas zijn er al veel oud-leden niet meer onder ons, maar we denken nog veel aan iedereen. En om met een mooie uitspraak van Wim Woertman af te sluiten tegen dirigent Geert Sprick, destijds van de Glanebrugger Muzikanten die eenmalig voor onze kapel stond: “Maak oe maar niet druk, wie slep’t er oe wa deur…” Het waren 33 mooie jaren!
