De Grote Kesanova Romantica Omnibus

DE GROTE KESANOVA ROMANTICA @ OMNIBUS

de grote kesanova romantica omnibus

© 2017 Alle rechten voorbehouden Strips: De Kesanova Foto’s achterplat: De Kesanova Redactie: Bill Mensema Ontwerp: Ebel Kuipers Lettertypen: Arbeiderspers-omnibuskapitalen, Helmut Salden (gedigitaliseerd door ek) en Monotype Bembo.

DE GROTE KESANOVA ROMANTICA OMNIBUS @

rock ink  groningen / sappemeer  mmxvii

VOORWOORD Diep in de duistere wouden werd jaren geleden een kind geboren. De vroedvrouw hield het aan een beentje omhoog en zei: ‘tis een jongetje’. Daarna gaf ze het een tik op de billen, waarop het kind zou moeten schreien. Dat deed het echter niet. Zwijgend keek het om zich heen. Zijn wijd opengesperde ogen leken niets te missen.

Die nacht zat er een uil op het dak. Niemand in het woudenhuis had weet van deze gevleugelde tijdingbrenger. In plaats daarvan staarden ze vol ongeloof naar de baby. Hoe vaak men het kleintje ook op de billen sloeg, de kleine Kesanova – want die was het – gaf geen kik.

Wilskrachtig bleef het stil voor zich uit turen. Baby Kesanova was nog maar luttele minuten oud, woorden en begrip lagen nog ver in de toekomst, maar iets in hem wist al dat hij voor grootse zaken bestemd was. Pas toen de kleine baby hoorde dat de uil wegfladderde, onder het uitstoten van een sinister ‘oehoe’, viel het in slaap.

Vervolgens zou het kindje tien lange jaren zwijgen.

Pas tijdens een bezoek aan een oom en tante in Nij Beets zou de jongen Kesanova zijn mond weer openen. Hij wist dat dit veilig kon, want bij aankomst had hij de uil op het dak gezien.

De jongen begreep derhalve dat zijn lotsbestemming nu was aangebroken. Hij mocht niet langer zwijgen. Nu niet. En nooit niet meer …

INHOUD jok e kan niet kiezen . . . . . . . . . . . . . . 7 you give love a bad name . . . . . . . . . . . . 21 de kesanova over fumetti . . . . . . . . . . . . 33 lessons in love . . . . . . . . . . . . . . . . 47 the master womanizer . . . . . . . . . . . . . 57 i want to know what love is . . . . . . . . . . 73

JOKE KAN NIET KIEZEN 



























YOU GIVE LOVE A BAD NAME 























DE KESANOVA OVER FUMETTI 

IK

was eigenlijk veel te jong toen ik voor het eerst kennismaakte met fumetti. Ik was een jaar of acht toen ik bij ome Jaap en tante Betsje in Nij Beets op bezoek was. Ome Jaap en tante Betsje waren de oom en tante van mijn moeder maar gemakshalve noemden ik en mijn zus ze ook zo.

Nij Beets had de naam een ruig dorp te zijn.

Dat heeft vooral te maken met de veen­ arbeiders van twee eeuwen terug die het dorp hebben gesticht. Dat waren geen gemakkelijke lui. Nu viel dat met Ome Jaap en Tante Betsje wel mee. Dat was een erg hartelijk maar vooral ook erg vrolijk stel en ze hadden vijf kinderen die allen ouder waren dan ik. Ze waren schijnbaar wel wat losser in de zeden dan bij ons thuis. Wat toch wel een tik van die oude veenarbeiders zal zijn geweest.

‘Wat vind jij nou leuk?’ werd mij gevraagd 

toen ik bij de drie jongste kinderen van ome Jaap en tante Betsje in de voorkamer zat.

‘Nou, strips,’ zei ik toen.

‘En wat voor strips?’

‘Oh,’ zei ik, ‘Asterix en Obelix, Suske en Wiske, Lucky Luke. Eigenlijk vind ik alle strips wel leuk.’

‘Oh ja, nou dan hebben wij ook nog wel een paar leuke strips voor jou,’ zei de oudste dochter toen lachend, waarna de andere twee ook begonnen te lachen. Even later kwam ze van boven met een stuk of acht kleine stripboekjes en gaf die aan mij.

‘Zo, kun jij even lekker lezen thuis,’ zei ze en iedereen moest weer lachen.

De stripboekjes zagen er niet uit als de strips die ik kende. Ze waren veel kleiner met zwartwit plaatjes en ook veel blote vrouwen erin.

De titels en voorkanten waren ook merkwaardig. Eentje heette Oltretomba, met een zombie

en een naakte vrouw op de voorkant. Een andere heette ‘Erotische vertellingen’, met een vrouw met grote, ontblote borsten en allemaal kabouters om haar heen op de voorkant. Er

waren twee strips bij van Playcolt, waarvan één met een man met een pistool en drie naakte vrouwen op de voorkant, en eentje met diezelfde man maar dan op een motor met een vrouw in ondergoed die bij hem achterop zat.

Ik had zo mijn twijfels of ik dit wel leuke strips zou vinden.

Mijn vader ook, zo bleek later toen ik hem de strips liet zien die ik bij ome Jaap en tante Betsje had gekregen.

‘Geef die maar aan mij, jongen’ zei mijn vader, ‘Daar ben je nog te jong voor.’

Hoewel de strips mij eigenlijk niet boeiden was er toch iets merkwaardigs mee aan de hand. Blijkbaar had ik een soort verboden lectuur in de handen gehad.Vandaar dus mijn fascinatie voor fumetti.

En laten we nu dan die term maar eens uitleggen.



Fumettti, ook wel fumetto genoemd, zijn Italiaanse stripboekjes in pocketformaat. Letterlijk betekent het rookwolkjes, waarmee de Italianen datgene bedoelen wat wij de tekstballonnen in een strip noemen. Het zijn zwart-wit getekende strips, meestal twee plaatjes in de breedte per pagina en meestal rond de honderd pagina’s dik.

De stripheld waar fumetti zo’n beetje mee begonnen is, is Diabolik. Hij is een gemaskerde dief met weinig scrupules en ook nog eens aardig wetenschappelijk onderlegd.Vaak is er ook een mooie vrouw in het spel, een criminele tegenstander, plus eentje van justitie die hem op de hielen zit. Maar nog weinig naakt en wreedheden.



Diabolik is bedacht en uitgewerkt door de gezusters Angela en Luciana Ciussani (foto). Angela zag veel forenzen in de trein lezen, vooral mysterieromans. Nadat ze zo’n achtergelaten roman in de trein had gevonden, bedacht ze het concept van strips in pocketformaat, met daarin een gentleman-dief als hoofdpersoon, grotendeels gebaseerd op het Franse romanpersonage Fantomas. Het tekenwerk werd door Sergio Zaniboni gedaan.

Diabolik bleek een uitstekend concept, een gat in de markt, waarna allerlei variaties volgden, zoals Goldrake die wel wat weg heeft van Jean Paul Belmondo. Goldrake is een soort huurmoordenaar die allerlei putjes oplost voor duistere organisaties en dubieuze instellingen.

Maar toch heeft hij weleens last van een goed hart, vooral als er een leuk, naakt meisje in het spel is.

Playcolt is ook zo’n figuur, ook zo’n zzp’er in duistere zaakjes Hij lijkt echter weer op Alain Delon. Maar ook bij Playcolt vallen er wel eens rake klappen want hij is wel zo’n jongen waar je niet mee moet klootzakken. Het kan weleens even duren als er wat erotisch gedonder met een leuke jongedame tussenkomt, maar vroeg of laat weet hij je te vinden en krijg je jouw verdiende loon.



In de junglewereld van de fumetti gaat het er een stuk gemoedelijker aan toe. Daar is dan ook een stuk minder misdaad dan in de grote stad. Hooguit een paar kwaadwillende ontdekkingsreizigers of een stam boze, native bewoners (negers) die soms voor wat onrust zorgen in de jungle van Karzan.

Karzan heeft vaak meer moeite om zijn Jane en de apen in de hand te houden. Dat is dan voornamelijk Jane haar schuld want die maakt de apen voortdurend ook de koppen gek met haar uitdagende gedrag. Maar ze is niet de enig in de jungle die de boel soms in het honderd jaagt.



Jungla is ook al zo’n losbandig type, maar zij heeft dan ook geen man die haar nog wat sturing kan geven in een jungle waar overleven en voortplanten de enige twee wetten van de harde natuur schijnen te zijn. Als je Jungla zo bezig ziet, lijken dit soms haar voornaamste drijfveren te zijn. Maar dat is allemaal maar wat geklungel in de jungle.

De toon wordt een stuk sadistischer met Wallestein, het monster.

Graaf Wallestein is vermoord door zijn zuster en door een bliksemflits in het moeras waarin hij begraven lag weer tot leven gewekt. Maar ondertussen heeft hij een afschuwelijk uiterlijk gekregen dat hij verbergt met een rubberen masker, wat merkwaardig genoeg niemand in de gaten heeft. Door al het onrecht wat hem aangedaan is, heeft Wallestein zo’n afkeer gekregen van de mensen dat niets hem in de weg staat om wraak op ze te nemen. Naast wraak is seksueel genot ook een grote drijfveer voor Wallestein en aangezien hem moreel niks meer in de weg staat, neemt hij het er vaak even lekker van.

De serie Oltretomba richt zich vooral op de horror en de porno, een sterke mix van Eros en Thanatos, waardoor je een soort porror krijgt. Maar daar is niks lolligs meer aan. Het is martelen en afhakken van ledematen met zo nu en dan wat pornografisch gedonder, maar erg wreed en bot. Een overdadig prikkelbombardement van de verbeelding en eerlijk gezegd allemaal nogal smakeloos.



In zekere zin heb je deze combi van Eros en Thanatos bij Hessa van sekstruppen ss ook, maar hier is het allemaal iets meer met mate en stijl uitgevoerd. Ik weet niet waarom, maar nergens lijkt de onderling versterkende combinatie van dood en seks sterker te zijn dan bij de ss.

Hessa is sterk geïnspireerd op ‘Ilsa She Wolf of the ss’, de ss-sexplotation film uit 1975 van Don Edmonds, met in de uitstekende hoofdrol Dyanne Thorne.

Hessa is trouwens ook een kittig dingetje. Marinier Johnny heeft er ooit nog eens een oogje op gehad maar dat is een ander verhaal.



Wat ook een ander verhaal is, is dat van de Edifumetto van schrijver, scenarist en uitgever Renzo Barbieri (foto).

Edifumetto was een uitgeverij van Barbieri.

Die schreef al scenario’s voor Goldrake, maar begon later dus zijn eigen fumetti-uitgeverij, waar vrouwen als Zora, Jacula en Sukia de hoofdrol in spelen. Het wordt ook allemaal veel occulter. De vrouwen zijn daarnaast veel mooier getekend, zoals Zora, de vampier en geliefde van satan.

Jacula is ook zo’n vampieresse, maar zij is wat meer uit de hoogte en gaat ook minder snel uit de kleren. Ze laat hooguit zo nu en dan haar borsten zien. Zora gaat daarentegen volledig uit de kleren en bij haar zie je ook vaker een daadwerkelijke penetratie in de zin dat er werkelijk contact wordt gemaakt met de daarvoor bestemde organen. En dat is toch altijd weer een klein wonder om te zien hoe het allemaal weer precies in elkaar past.

Het wordt nog veel mooier met de komst van Lucifera, ook al zo’n dienares van de duivel.

Lucifera heeft een wat kwaaie kattenkop – wel een mooi kopje – maar het was vooral haar wulpse lichaam dat mijn jeugdige jongenshart altijd sneller deed slaan en wat dan uitgloeide over mijn hele, jonge jongenslijfje. Niet zo verwonderlijk allemaal want Lucifera werd getekend door de meester in het zwart-wit tekenen van mooie, naakte dan wel schaars bedekte vrouwen: Leone Frollo (foto).



Zijn beste werk is eigenlijk wel Biancaneve, oftewel Sneeuwwitje, waarvoor Renzo Barbieri de scenario’s schreef, waarin zij allerlei erotische sprookjes beleeft met haar zeven dwergen.

De avonturen van Biancaneve zijn minder occult en wreed dan die van Jacula en Zora.

Bovendien hebben ze soms dat surrealistische over zich waar de Italianen in de jaren zeventig meesters in waren.

Maar het mooiste is wanneer Biancaneve uit de kleren gaat, want ook zij heeft een goddelijk zwartwit lichaam, haar toebedeeld door de grote meester Frollo.



Of kijk eens naar die heerlijke lijntjes en schaduwen, die de rondingen en het lustige lichaam van Naga la Maga – een andere godin van Frollo en Barbieri – op het witte papier tot leven wekken. Dat is toch kunst, dat is toch hogere kunst in een wereld van pulp, kitsch en camp.

Als je maar goed om je heen kijkt is er altijd wel wat schoonheid te zien. Genoeg schoonheid om weer door te gaan. Fumetti is wreed, lelijk, plat en drekkig, maar soms gewoon mooi en soms zelfs ronduit prachtig.



Ikzelf heb als stripherschrijver een paar maal fumetti-strips voor de avonturen van Marinier Johnny en de Kesanova Romantica gebruikt.

Zo heeft Marinier Johnny, zoals al eerder opgemerkt, het eens opgenomen tegen Hessa in ‘Marinier Johnny versus Hessa, het ultieme gevecht,’ een spannend avontuur waarin, na enige militaire en erotische schermutselingen tussen beide antagonisten, Marinier Johnny Hessa toch maar aan de kant zet vanwege hun ideologische verschillen.



Voor de Kesanova Pornografica en voor de Kesanova Romantica ‘Lessons In Love’ (een speciale bewerking in verband met de reclamecampagne voor de Grote, Dikke Hobbyrock encyclopedie, waarin de Kesanova aan een ex-vriendinnetje een stuk voorleest uit de encyclopedie over cunnilingus en even later deze kennis ook bij haar in praktijk brengt – zie vanaf pagina 45) heb ik een aflevering van Playcolt gebruikt. Playcolt komt als personage wel aardig in de buurt van de Kesanova Romantica, al is de Kesanova iets minder gewelddadig en ook wat minder doortastend als het daadwerkelijk fysiek gaat worden met de dames.

Voor de avonturen van Marinier Johnny gebruik ik meestal de oorlogsstrips van de reeksen ‘Strijd Classics’, ‘Victoria’, ‘Bajonet Miniserie’, ‘Commando Classics’, ‘Front Ministrips’ en ‘Oorlog Ministrip’. Strips die dus uitsluitend over woii gaan en waarin sporadisch vrouwen in voorkomen die, als ze er al in voorkomen, de kleertjes netjes aanhouden. Dat is voor een man als marinier Johnny ook geen grote ramp.

Die interesseert zich maar voor een ding: het omleggen van zoveel mogelijk nazi’s in woii.

Al geeft hem dat toch nog wel eens enige gewetensvragen.

Een man die minder last van zulke gewetensvragen heeft, maar wel graag wat vrouwen om zich heen heeft, is de Kesanova Romantica.

Voor hem gebruik ik bij voorkeur de strips die special voor de jongedames gemaakt werden, zoals ‘Vicky’, ‘Romance Classics’, ‘Romantica Ministrip’ en de ‘Duo beeldroman’ van ‘Beeldserie’.



Meestal speelt in deze strips een wat naïef jong meisje de hoofdrol. Zij wordt vaak verliefd op een wat lastig te benaderen jongeman en dat geeft vaak wat moeilijkheden die overbrugd moeten worden maar uiteindelijk lukt dit wel.

Nou is de Kesanova niet moeilijk te benaderen, voor de dames al helemaal niet. De Kesanova gaat er meestal zelf op af. Maar wat in de meeste gevallen hetzelfde blijft, is dat de dames wel wat aan de naïeve kant zijn. Aan de andere kant: de Kesanova is zelf ook niet echt een groot licht. Maar daar gaat het ook niet om, want zoals Peer Mullens – hoofdredacteur van de Candy – al eens zei: ‘Als twee mensen met elkaar contact hebben, dan is de manier waarop alleen maar bewonderenswaardig.’ En dat zijn prachtig woorden. Prachtige woorden om een artikel over een prachtig onderwerp als fumetti mee af te sluiten.



LESSONS IN LOVE 



















THE MASTER WOMANIZER 































I WANT TO KNOW WHAT LOVE IS 





























rock ink is een samenwerkingsverband tussen de twee jeugdvrienden schrijver Bill Mensema (Groningen) & grafisch ontwerper Ebel Kuipers (Sappemeer) om – nu we nog leven – geregeld e-books uit te brengen, grotendeels over muziek, zo nu & dan in het Engels & dan weer in het Nederlands, ontworpen zoals wij het zien. De e-boekjes zijn gratis te lezen op internet. Ons doel is de verspreiding van ons werk over de hele wereld & in Finland in het bijzonder. www.rockink.nl



De Kesanova is een man met vele gedaanten. Hij is natuurlijk De Voorzitter van de Hobby­ rockers en werkt in die functie mee aan het onvolprezen tijdschrift De Hobbyrocker – magazine voor de allround-denker – en de Grote Dikke Hobbyrock Encyclopedie. Daarnaast is hij radiomaker, performer, filmregisseur, scenarioschrijver, maker van strips en dan vergeten we waarschijnlijk nog wel iets. Maar volgens eigen zeggen is hij vooral ‘een amateur, een prutser, maar vooral een echte amateur, een echte zendamateur om precies te zijn’. Maar wel een amateur die trots kan zijn op zijn creaties, want wat een machtig figuur is die Kesanova Romantica!

ROCK INK

@