Issuu on Google+


Voorwoord... Headliners...

Woordje met de maker van Plug-In

Blz 6

30 Seconds To Mars komt met nieuw album! A Day To Remember onthult nieuwe single!

Artikelen... Ping-Pong met The Arctic Monkeys

Blz 3

Blz 8

Blz 12

Foo Fighters weer de studio in Nieuwe namen Lowlands bekend!

Blz 15

013 gaat uitbreiden!

Blz 17

Blz 16

Reviews... The Script viert overwinningsfeest in de Ziggo Dome!

Blz 19


Rik Tiggelaar

H

Hallo lezer van Plug In magazine! Ik ben Rik Tiggelaar, de trotse maker van dit blad wat je nu voor je hebt liggen. Ik ben een jongen van 19 jaar oud en studeer momenteel aan de Han Communicatie en Multimedia Design in Arnhem. Ik zit nu in het eerste jaar van deze opleiding en moet nu voor de course Brand Design een magazine maken en ontwerpen. Zoals je ziet is deze opdracht goed gelukt! Maar nu even iets meer over mezelf! Zoals je ziet gaat dit magazine over verschillende bekende bands die op dit moment erg populair zijn bij het grote publiek. Muziek betekend heel veel in mijn leven, ik speel bas en elektrische gitaar in mijn band ‘The Basement Monkeys’. Omdat ik zo veel met muziek bezig ben besloot ik mijn magazine daarom ook over muziek te doen. Met name de categorie rock en de mainstream metal/hardcore sprak me erg aan. Naast dat ik deze categorie heel erg vet vind om naar te luisteren zijn er niet echt veel magazines die over dit onderwerp wat schrijven. Dit maakte het voor mij erg interessant om zoiets gelijks te gaan maken. De grootste inspiratiebronnen die ik heb gebruikt zijn de ‘Alternative Press’, ‘Kerrang!’ en de ‘Power Unlimited’. Die bladen spreken me erg aan, omdat ze er om bekent staan veel kleuren en foto’s te gebruiken. Hierdoor wordt het hele blad een druk maar opvallend geheel. Naast muziek ben ik ook veel bezig met veel vormen van kunst. Vooral het tekenen van anime vind ik erg leuk om te doen. Hieronder staan wat tekeningen van mij die ik onlangs heb gemaakt! In anime en manga series spelen felle kleuren een belangrijke rol, en dat is ook de reden waarom ik dat graag terug wilde laten komen in mijn magazine. Ieder kopje heeft z’n eigen kleur die weer corres-

pondeert met de band waar de pagina’s over gaan. Zo heb ik voor de pagina van The Arctic Monkeys de kleur groen laten terugkomen. Deze kleur is in veel logo’s van hun terug te vinden. Toch wilde ik toch één kleur als basis elke keer laten terugkomen op de achtergrond, en dat was de kleur wit. Wit combineert goed met alle kleuren die ik gebruikt heb in het magazine Wat opvalt in mijn magazine is dat de headliners een opvallendere opmaak hebben dan de rest van de artikelen. Dit heb ik gedaan zodat juist die artikelen er het meeste uitspringen! De Artikelen die in dit magazine staan heb ik uit digitale kranten of magazines gehaald, want het is onbegonnen werk om alles zelf te schrijven. Ik heb daarentegen wel geprobeerd om zo veel mogelijk content zelf te schrijven! Ik wens je veel leesplezier!


A Day To Remember


30 Seconds To Mars


30 STM 30 Seconds to Mars lanceert hun nieuwe single op een wel heel erg aparte wijze!

30

Seconds To Mars lanceerde vrijdag 1 maart zijn nieuwe single ‘Up In The Air’ met een spaceshuttle. Jared Leto, Tomo Milicevic en Shannon Leto waren aanwezig op het Cape Canaveral Air Force Station in Florida, waar de raket met de nieuwe single de ruimte in werd geschoten. “We wilden de nieuwe single van ons nieuwe album ‘Love Lust Faith + Dreams’ zo spectaculair mogelijk aankondigen! Daarbij heet het nummer Up In The Air... Dus wat is er nou vetter om de single letterlijk met een raket de lucht in te schieten!” Inmiddels is de raket geland op internationaal ruimtestation ISS, zo laat de band weten via Twitter. Naast de nieuwe single van 30 Seconds To Mars, zat er ook materiaal voor wetenschappelijke experimenten in de capsule.

‘Up In The Air’ is de eerste single van het nieuwe nog te verschijnen studioalbum van 30 Seconds To Mars. De opvolger van This Is War wordt het vierde studioalbum van de Amerikaanse rockband en verschijnt in juni. Na de release van This Is War in 2010 gaf 30 Seconds To Mars maar liefst 300 optredens in 60 verschillende landen, waarmee de band in het Guiness Book of Records terechtkwam. De band van Jared Leto komt deze zomer weer naar Nederland en staat op 15 juni op Pinkpop, waar ze in 2011 ook al optraden.


‘’Wat is er nou vetter om onze single letter lijk met een raket de lucht in te schieten!” De tracklist van het nieuwe album ‘Love Lust Faith + Dreams’ is: Birth Conquistador Up In The Air City Of Angels The Race End Of All Days Pyres Of Varanasi Bright Lights Do Or Die Convergence Northern Lights Depuis Le Début


Jeremy McKinnon


TOURDATA ADTR 2013

A Day To Remember onthult nieuwe single: ‘Violence (enough is enough)’

Ook dit jaar staan er weer veel shows van de band uit Florida in Europa op het programma! We hebben ze voor het grote gemak maar even onder elkaar gezet!

5 Juni 2013

Koko - London (United Kingdom)

D

e blaren van het intensieve gitaarspelen zitten letterlijk op de handen van frontman Jeremy McKinnon als hij met een diepe zucht de studio uit komt lopen. De nieuwe single van het aankomende album van de Amerikaanse Post Hardcore band uit Florida is eindelijk een feit! Na het horen van het nummer lijkt de band naar zijn roots terug te zijn gegaan, het wordt dus weer ouderwets knallen. In een interview met Revolver sprak McKinnon over het nieuwe nummer wat Violence is gaan heten. De zanger is geïnspireerd geraakt door de verschrikkelijke dingen die mensen elkaar tegenwoordig aandoen. De zanger zegt letterlijk: “Ik had het met de band over de wereld en waarom mensen in staat zijn verschrikkelijke dingen te doen tegen elkaar. Daar is het eigenlijk begonnen, je voelt je hulpeloos. Het voelde alsof alles zo veel groter was dan jezelf. Wat er ook gebeurt, er staan altijd mensen boven je, waar op de wereld je ook bent. Er is altijd controle op wat je wel en niet kan doen. Het is niet de bedoeling om als een politici over te komen, want we zijn geen band die politiek kritische teksten schrijft. Maar het is het gewoon het gevoel, dat er dingen zijn die je niet zelf kan bepalen. Ik wilde dat in het nummer laten overkomen, zo’n donker en sinister gevoel.

8 Juni 2013

Festival Jera On Air - IJsselsteyn LB

14 En 16 juni 2013

Download festival 2013 - Derby (United Kingdom)

26 En 29 juni 2013

Rock The Beach 2013 - Helsinki (Finland)

4 En 7 juli 2013

Rock Werchter - Werchter (België) Voor meer info check je: http://www.livenation.nl

Tegenwoordig is de band druk bezig om het hele album af te krijgen dat Common Courtesy gaat heten. De fans van A Day To Remember hoeven niet bang te zijn dat de band mainstream gaat worden verteld de zanger. “Na het succes van All I Want, hadden we niet de neiging om met z’n allen compleet mainstream te gaan. A Day To Remember is nog steeds de band die houdt van verschillende stijlen muziek, en we maken nummers op basis hoe we ons op dat moment voelen. De setting is dit keer erg donker uitgevallen, dus verwacht hardere muziek dan dat je van ons gewent bent”

BE M E M E R A DAY TO

R

I’m always screaming my lungs out till my head starts spinning. Playing my songs is the way I cope with life. Won’t keep my voice down. Know the words I speak are the thoughts I think out loud. I like to keep things honest. I’m a safe bet like your life’s staked on it. For real. I’d hate to keep you all wondering. I’m constant like the seasons, and I will never be forgotten man.

If you can wait till I get home Then I swear to you That we can make this last (La la la) If you can wait till I get home Then I swear come tomorrow This will all be in our past Well it might be for the best You know you can’t give me what I need And even though you mean so much to me I can’t wait through everything

Let’s leave no words unspoken Is this really happening? and save regrets for the broken. I swear I’ll never be happy again Will you even look back when you think of me? And don’t you dare say we can just be friends All I want is a place to call my own, I’m not some boy that you can sway to mend the hearts of everyone We knew it’d happen eventually


Iemand in voor een potje Ping-Pong? The Arctic Monkeys worden ouder, maar ook wijzer?

A

ls tiener rij je in een busje van Sheffield naar kleinschalige optredens verspreid over heel Engeland. Je feest elke avond, je ontmoet meiden: alles gaat snel, maar je bent jong en je vind het leuk. Je nummer over een bepaald meisje dat er goed uitziet op de dansvloer leid tot grootschalige internet bekendheid en daarbij ben je in één klap de best verkopende artiest met een debuut album in de geschiedenis van Engeland. Het ging snel, heel snel. De MySpace band was ineens internationaal bekent Daarna vliegen de jaren en albums voorbij Alex Turner, de frontman van the Arctic Monkeys, nu 25, zit backstage bij the Electric Factory in Philadelphia, waar hij net met de band een optreden heeft gehad. De ruimte is niet luxe, en het maakt niet uit hoe groot de band wordt, de bandleden slapen elke tour weer in twee krappe busjes en douchen in grimmige badkamers backstage. Toch vindt de frontman het niet erg, “Het voelt een beetje als thuiskomen.” “Best een depressief idee als je volwassen bent” lacht Alex. “Om een beetje bij je zelf te blijven hebben we bij de vorige tour intensief gepingpongd.” Vandaag staat de tafel er ook, maar niemand lijkt geïnteresseerd in een snel potje. In plaats daarvan is de band opzoek naar een cafétje die ze nog konden herinneren van hun vorige tour. Het blijkt alleen dat dat cafétje ‘Silk City Diner gesloten is voor nog zo’n 30

minuten. De volgende dag zit Turner op de achterbank van een SUV, de zanger is op weg naar een Radiostation in Boston. Hij is een goed humeur, want de show van vorig avond was een groot succes. Veel jonge nieuwe fans kwamen naar de show, en ze lieten merken dat het nieuwe album een groot succes is. Turner denkt terug aan de jaren dat de wereld voor hem nog klein was. “We dachten dat iedereen hetzelfde was. En dat was iedereen ook gok ik zo.” Op het tweede album probeerde de band diezelfde insteek te behouden, wat heeft geleid tot wat een ietwat geflatteerd succes. Toen was het tijd om alles om te gooien. De band zette de simpele gedachten opzij en ging complexere muziek maken. Turner stroomlijnde zijn teksten, maar behield zijn humoristische en cynische insteek. Wat onze nummers zo goed maakt is het best wel stomme idee wat achter de teksten zit. De teksten zijn vaak pijnlijk herkenbaar, waardoor het erg grappig over komt. Een verborgen grap in een nummer kan begrepen worden als je song goed in elkaar zit. “Het is altijd goed om die deur wagenwijd open te zetten, toch?” Aangekomen bij ‘The House of Blues’ stapt Turner uit de SUV om zich een weg te banen door de menigte die allemaal een glimp willen opvangen van zijn band. Eenmaal binnen gekomen ziet de band een pingpongtafel. Na de soundcheck besluiten ze nog even een snel potje te spelen.


Alex Turner


Dave Grohl “Ik heb een te gek idee voor wat ik met het nieuwe album wil doen !”

V

orig jaar kondigden de Foo Fighters nog aan een pauze in te lassen, maar daar komt de band nu al op terug. Op de rode loper van de Brit Awards liet Foo Fighters-frontman weten volgende week naar Los Angeles te vliegen om te beginnen aan een nieuw album.

De nieuwe plaat is de opvolger van het in 2011 uitgekomen Wasting Light. Grohl vertelt aan muziekmagazine NME dat hij grootse plannen heeft voor het nieuwe album. ‘Ik heb een te gek idee voor wat ik met het nieuwe album wil doen en hoe ik het wil opnemen. Het wordt in elk geval geen traditioneel album.’ Een exacte releasedatum gaf de zanger nog niet prijs. Grohl zei alleen dat de plaat er ‘uiteindelijk wel zal komen’. Wasting Light is het zevende studioalbum van de Foo Fighters. Het album werd geproducet door Butch Vig die ook bij het nummer ‘Back & Forth’ meespeelt als gastartiest. Bij dit album werd vooral de nadruk gelegd op het zijn van een echte rockband. Onder andere Bob Mould en Krist Novoselic waren gastartiesten bij de opnames. Dave Grohl beschrijft het album als hun zwaarste album tot nu toe. Niet alleen de frontman van de band, maar ook officiële muziekinstanties geven positieve feedback omtrent het album. Tijdens de eerste week werden er 235.000 exemplaren van verkocht. Op het moment reist Grohl de wereld rond om de door hem gefilmde documentaire Sound City te promoten. Die gaat over de legendarische Sound City Studios in Los Angeles, waar onder andere Nirvana en Fleetwood Mac albums opnamen. Ter gelegenheid van de documentaire stelde Grohl de superband Sound City Players met onder andere Trent Reznor (Nine Inch Nails), Corey Tailor (Slipknot en Stone Sour) en Paul McCartney samen.


Franz Ferdinand Nieuwe namen lowlands bekend! L owlands heeft zojuist een bult nieuwe namen bevestigd. Zo komen Franz Ferdinand (foto), Foals, Fall Out Boy, Nine Inch Nails, The Knife en Band Of Horses naar het al uitverkochte festival in de Flevopolder. Lowlands vindt dit jaar plaats van 16 tot en met 18 augustus.

Ook Major Lazer, Tame Impala, Bat for Lashes, Kendrick Lamar, Jake Bugg, Maya Jane Coles, Jacco Gardner, Imagine Dragons, Petite Noir, We Came As Romans, Unknown Mortal Orchestra, Ben Pearce, Bombino, Half Moon Run, Pokey LaFarge, Protoje & Indiggnation en Torche komen naar Lowlands. Eerder al werden de namen van Slayer, Alabama Shakes, Disclosure (live), Bullet for my Valentine, NJO Reich Ensemble, The Lumineers, Poliรงa, Moderat en The Menzingers bekend gemaakt. Het festival was binnen een paar uur uitverkocht. Net als voorgaande jaren zullen er ongetwijfeld nog wat kaarten vrijkomen die terug zijn gekomen uit de zwarthandel. Meer info op lowlands.nl.


013 Tilburg Tilburgs poppodium 013 wil uitbreiden! H et Tilburgse poppodium 013 heeft plannen om de boel te verbouwen. De verbouwingen van de grote en kleine zaal van het poppodium staan gepland voor 2014 en 2015.

De concurrentie wordt 013 wat te groot en daardoor is het poppodium gedwongen te moderniseren. Dit wil men doen in de vorm van twee grootscheepse verbouwingen. In 2014 wordt de kleine zaal onder handen genomen. Het huidige Stage01 en de kleine zaal zullen worden samengevoegd tot een zaal met een capaciteit van 200 tot 700 bezoekers. Het jaar daarop is de grote zaal aan de beurt. Door het podium naar achteren te verplaatsen wordt een grotere vlakke vloer gecreëerd. Daarmee ontstaat een concertzaal waar in totaal 3000 personen in kunnen. De zaal zal zo verbouwd worden dat deze valt aan te passen aan het aantal bezoekers dat de betreffende act trekt. Op die manier staat een band die bijvoorbeeld ‘slechts’ 1000 bezoekers trekt ook voor een goed gevulde zaal. Kleinere acts die tussen de 50 en 150 mensen aantrekken wil 013, in samenwerking met de lokale horeca, laten optreden in de cafés en kleinere podia van Tilburg. Om de plannen te kunnen realiseren heeft het podium een financiële bijdrage aan de gemeente Tilburg gevraagd. De zaal heeft dan ook een uitgebreid businessplan ingeleverd en spreekt in een persbericht haar hoop uit dat de gemeente Tilburg het belang van 013 onderschrijft en de ambities deelt.


The Script viert overwinningsfeest in Ziggo Dome! I

n welke wereld verkoopt een flutband als The Script de Ziggo Dome uit?’, twitterde een ‘serieuze’ muziekliefhebber vorig jaar. Natuurlijk staat dat vraagteken er alleen maar voor de sier, maar het antwoord luidt: in een wereld waar hard werken loont. The Script is namelijk geen eendagsvlieg. De poprockband rond zanger Danny O’Donoghue heeft zich sinds het bescheiden succes van single The Man Who Can’t Be Moved een slag in de rondte gewerkt om een vaak wispelturige doelgroep aan zich te binden en is op een Snow Patrol-achtige wijze naar de top geklommen. In de Ziggo Dome viert het Ierse drietal vanavond een overwinningsfeest. Het is mooi om te zien hoe de emoties bij de band vanavond geleidelijk groeien. Wanneer The Script aftrapt met Good Ol’ Days, ogen ze tijdens het eerste couplet louter geremd door het aanzicht van zoveel mensen. Wanneer daarna het voltallige publiek ieder woord van We Cry en Breakeven meezingt, neemt het gegrijns op het podium toe. De mannen van The Script hebben er - in interviews - nooit doekjes om gewonden dat de band vooral hoopt op zoveel mogelijk luisteraars. Ze zullen ongetwijfeld ooit wel gaan wennen aan deze mensenmassa’s en arena’s, maar vanavond nog niet. Dat zorgt voor mooie plaatjes en voor waanzinnige momenten. Zoals vijftienduizend zangers en zangeressen die The Man Who Can Be Moved kapen. Zanger Danny O’Donoghue barst nog net niet in tranen uit wanneer de zaal hem toezingt. Dat The Script al openlijk de betekent niet dat niet heeft verdiend. wel door critici successen als Ed een weg die door de falteerd. The Script in het combineren van poprock. In de beste numnog eens sprake van een sterk bijvoorbeeld de megahit For The het verlies van hun baan de liefde Could See Me Now, door O’Donoghue en gioverleden ouders. Frustratie en verdriet voelde vermengd met geluk, het breekt je hart. Zelfs als je geen

sinds oprichting commercie opzoekt, de band zijn strepen Recente, deels omarmde Britse Sheeran bewandelen Ierse band is geasis heer en meester hiphop met hitgevoelige mers van de band is er ook staaltje tekstschrijven. Neem First Time, over een stel dat door voor elkaar herontdekt. Of If You tarist Mark Sheehan geschreven voor hun zelden zo mooi. En het gezicht van Sheehan: pijn tienermeisje, maar een volwassen man bent.

Los van de muziek valt het ook nog eens op hoe de heren als performers zijn gegroeid. O’Donoghue, die dankzij de toevoeging van een extra toetsenist amper meer aan banden wordt gelegd, kan vandaag de dag makkelijk worden vergeleken met bijvoorbeeld een Chris Martin. Sheehan toont in de intro van Science & Faith aan niet vies te zijn van de grotere rock & roll-gebaren en drummer Glen Power slaat nog geen duizelingwekkende solo, maar is wel prominent aanwezig in de sound en show. The Script is overigens niet helemaal immuun voor de bekende valkuilen, zo is de uitvoering van het zachtaardige I’m Yours bijvoorbeeld een strak geregisseerd cliché. Maar toch: The Script mag met potlood in hetzelfde rijtje als Snow Patrol en Coldplay geplaatst worden. Nu al.


Biffy Clyro tovert Melkweg om tot stadion! O

p nummer 1 in de Britse albumcharts, uitverkochte arenashows, headlinerspots op de grote festivals in het vooruitzicht: Biffy Clyro is met het nieuwe dubbelalbum Opposites definitief de weg naar superstardom ingeslagen. De strak uitverkochte Melkweg is vanavond in twee kampen verdeeld. Vooraan de nieuwe fans, die vooral wachten op nummers van Opposites en wat meer naar achteren de ietwat oudere mannen en vrouwen die pas bij afsluiter Mountains een voorzichtig dansje wagen. Ondertussen moeten de Schotten alle zeilen bij zetten om het publiek anderhalf uur bij de les te houden. Op een enkel inkakmomentje na, lukt dat heel aardig. Biffy Clyro lijkt klaar voor het echt grote werk. Keurig op tijd bestijgt de traditioneel shirtloze band het podium. Openingssalvo Different People, Sounds Like Balloons en Black Chandelier – alleen onderbroken door oudje That Golden Rule - lijkt de opmaat te zijn voor een set met veel nieuw werk. Biffy Clyro – op het podium bijgestaan door een nauwelijks zichtbare toetsenist en oud-Oceansize-frontman Mike Vennart op gitaar – speelt geconcentreerd, zanger/gitarist Simon Neil klimt eens op een luidspreker, maar veel interactie met de zaal is er niet. Biffy Clyro is grotere zalen gewend, zalen waar het publiek ver weg staat en dat is vanavond te zien: de heren spelen als het ware een stadionshow. Eigenlijk is dat helemaal niet zo erg: het tempo ligt hoog en liever een paar nummers extra dan eindeloze praatjes met het publiek.

Hoogtepunten: Living Is A Problem, Because Everything Dies, de sterke opener van omslagalbum Puzzle, Machines – afsluiter van datzelfde album – en geweldige nieuwe songs als The Joke’s On Us en Victory Over The Sun. Toch zijn er momenten dat de aandacht verslapt. Een ballad als God & Satan is nog te behappen, maar als de toegift begint met Skylight, de zoveelste ballad van de avond, begin je zo langzamerhand naar het einde te verlangen. Sowieso speelt Biffy Clyro vanavond een lange set. Doordat er op het podium (te) weinig gebeurt en er nauwelijks ruimte voor spontaniteit is, heb je soms het idee naar een band te kijken die wat plichtsgetrouw zijn nummertjes aan het spelen is. Maar laten we niet al te negatief gaan lopen doen: die nummers worden wel steengoed gespeeld. Gebeurt er dan echt helemaal niets opvallends vanavond? Nou, Mike Vennart – die de hele avond in het donker heeft staan te spelen – heeft tijdens de toegift zijn blouse ook uitgetrokken. Een eerste stap op weg naar fulltime lidmaatschap van de band? Biffy Clyro begon met een knal aan het concert en gaat er met Stingin’ Belle – hardste track van de nieuwe plaat – en gouwe ouwe Mountains met een knal uit. De Schotten hebben blijkbaar al hun energie nodig om muzikaal een goede show neer te zetten, als ze de komende maanden nog wat aan een completer plaatje werken staat niets een succesvol festivalseizoen in de weg.

Biffy Clyro



Plug In Magazine 6