Skip to main content

Compa 46

Page 1

1


2 Saludos mis seguidores. Llega el momento de hacer recuento de vivencias, ilusiones y objetivos alcanzados y es aquí donde aparece una nueva visita de vuestra inseparable COMPA. COMPA es vuestra. COMPA es escenario de vuestras obras, por ella pasan experiencias y sentimientos. Escenario de todo un curso en el que suceden muchas cosas y siempre acompañados por vuestros profes, guías que os acompañan en estos primeros tramos del sendero de vuestra vida. Los profes, esas figuras que para vosotros serán espejo en el que miraros y de los que cogeréis ejemplos, que os servirán para seguir camino. Siempre os acordaréis de alguna frase, de algún saludo que vuestro profe decía. COMPA os acompaña un año más cual baúl en el que vais depositando ilusiones y deseos y siempre la tendréis para abrir los recuerdos y recordar a los amigos que vivieron tantos años a vuestro lado. COMPA ya camina hacia los cincuenta años de vida y sigue con una ilusión renovada, recogiendo lo que vosotros le confiáis y así seguirá mientras vosotros queráis que ella os ayude a conservar vuestros tesoros que quedarán guardados en este lugar mágico que es el Colegio. Como cada curso llego puntual a la cita y, cada mes de junio, con algo de melancolía ya que es en este punto, cuando les decimos ¡hasta pronto! a nuestros Compas de sexto curso de Primaria, ya que para ellos comienza una nueva etapa de sus vidas. Nueva etapa en la que estarán siempre acompañados por la Familia Ludy porque ellos “nunca caminarán solos”. Con la ilusión que guardan vuestros compañeros de viaje, os invito a que paséis y leáis lo que aquí os dejo como fruto de vuestra vida y para que sigáis siendo seguidores de vuestra COMPA. ¡Disfrutad y seguimos camino!


3

ÍNDICE -

-

Saludos mis seguidores ...........................................................2 Escola Infantil ...........................................................................4 Aula de 3 anos. .........................................................................6 Aula de 4 anos. ........................................................................8 Aula de 5 anos. ......................................................................11 Excursión Infantil ...................................................................13 1º de Primaria. ........................................................................14 2º de Primaria. .......................................................................17 3º de Primaria .........................................................................19 4º de Primaria. ........................................................................22 Saída a Avifauna ...................................................................25 5º e 6º de Primaria. ...............................................................26

o Chistes de 5º ................................................................................ 26 o Sexto y el cine. ............................................................................. 27 o Traballos. ..................................................................................... 28 o Sexto se despide ......................................................................... 33 Crossword puzzle .................................................................................. 36 Acampada .............................................................................................. 37 Ludyolimpiadas ...................................................................................... 38


4

Escola Infantil


SAÍDA DA ESCOLA NFANTIL Para rematar este mes de Xuño, tocaba saír e, na procura dun bo sitio, marchamos á Granxa Escola Belelle. Nun medio de positividade, os nosos rapaciños, puideron disfrutar das diferentes actividades propostas: observar as distintas aves autóctonas que alí tiñan, alimentar á vaca Shakira, ao dromedario Pipo, ao poldro Tormenta e moitos máis animais. Para rematar tocaba a cocida do pan no obradoiro. Como remate e abraio de todos, puideron dar un paseo a cabalo. Pasamos un día estupendo todos/ as xuntos.

5


6 AULA DE 3 ANOS

Mi juguete favorito Mauro: El coche de Warner que hace la parada del codo Yolaima: Mi coche de carreras es rosa Abdiel: Mi juguete es el coche de carreras Airán: Un Playmóbil con un coche Caleb: Mi coche es de PJMASKS Samara: el mío es Spiderman Lía: María (como la bisa) es una muñeca que tengo en mi casa, pero se ha perdido y solo tengo su ropa. Pero también es un elefante de regalo que me regaló papá. Aitana:La vaca Sofía: Os médicos que están en Cedeira


“A receita” Este trimestre na clase de 3 anos estivemos desenvolvendo o proxecto “A Volta ao mundo”. Na nosa parada en China aproveitamos para cociñar unha das súas comidas típicas: o arroz tres delicias! En primeiro lugar, vendo unha imaxe sobre a receita que iamos elaborar tratamos de adiviñar que ingredientes precisabamos. Desta maneira, traballamos unha das propiedades do tipo de texto como é a relación imaxetexto. Ademais diso, aprendemos palabras novas en galego, xa que non sabían que se dicía “chícharos”. E chegou a hora de poñernos mans á obra, non sin antes lavalas moi ben. Paso a paso fomos mesturando todos os ingredientes (e probándoos polo camiño). Cando xa tiñamos o resultado final intentamos comer cos paus chineses, aínda que é moi difícil! A uns gustoulles máis o xamón, a outros o millo... pero todos quedaron encantados coa súa propia elaboración e quixeron levar un pouquiño para a casa, para que probaran os seus familiares. Para rematar, vimos máis fotos doutras comidas e valoramos cal nos gustaba máis. E case todos decantáronse polo arroz tres delicias!!

7


8

Aula de 4 anos. Este año y siguiendo la

tradición de Compa en su sección

de Educación Infantil 4 años, hemos preguntado a los niños ¿qué es un amigo para ti?

Han respondido a la pregunta muy seguros pero, además este año

hemos querido profundizar más en el

tema de la amistad y jugando con los

dados cuentacuentos, entre todos los

¿Qué es un amigo para ti?

Alba: Las amigas no mandan,

comparten . Los amigos juegan juntos.

Noa: Jugar en el parque y no se tiran al suelo.

Rudy: Compartir juguetes y jugar juntos. Mi amiga es Noa.

Adam: Cuando te dejan pintar,

cuando te dejan una silla porque no

alumnos y alumnas de la clase hemos tienes, cuando juegan conmigo al elaborado un cuento sobre la amistad que titulamos Michi y el pájaro.

baloncesto.

Alberto: El que comparte en su casa. Arya: Los que juegan al fútbol.

Daniela: Cuando comparten los juguetes.

Luka: Comparte los juguetes y voy a la playa con él.

Hugo: Yo comparto la Play con mis amigos.

Alex R.: Los que juegan a la Play.

Alex Salazar: Los amigos no pegan, juegan contigo, les llenamos la

mochila de espuma y no de piedras. Abraâo: No pega patadas.

Mathias: Los que pintan conmigo.

Yuliana: Los que están en mi equipo, las que comparten los bebés y las que van al parque conmigo.

Alejandro Abella: Jugar con todos, está en mis sueños, lo invito a mi cumpleaños.


9 MICHI Y EL PÁJARO Había una vez un gato que entró en una caravana y dejó sus huellas encima de un sombrero y se puso unas gafas para ver bien una maleta azul que llevaba un helado. En la caravana había un lápiz, un teléfono y una bebida. El gato encontró allí a un amigo, un pájaro llamado Amarelo. Juntos se fueron a la parada del autobús, pero el gato se escapó en una bicicleta. El pájaro se sentía solito, era pequeñito pero valiente y siguió las huellas de su amigo el gatito Michi. Amarelo llegó hasta la caravana de noche , allí vio la maleta , al lado el gato comiendo el helado y con el lápiz dibujaba un pájaro. Amarelo le dijo – Ven a casa conmigo en autobús, llamaremos a tu papá y así no estaremos solitos. El gato Michi estaba muy triste, le pidió perdón a su amigo y le regaló el dibujo que había pintado con el lápiz. El pajarito le dio un abrazo fuerte,fuerte, fuerte... El pájaro Amarelo cogió el dibujo y el lápiz y lo metió en un sobre. Salieron de la caravana y los dos querían jugar al fútbol pero como llovía subieron por una escalera, finalmente dejó de llover y llegaron a la casa de Amarelo, bebieron porque tenían mucha sed y mucha calor. Encendieron la Play, jugaron los dos y juntitos con una mantita durmieron felices y tuvieron dulces sueños.


10

OS MINIMUNDOS

Este trimestre na aula de catro anos desenvolvemos, de maneira especial, a intelixencia sensorial. A idea xurdiu a partir de traballar a volta ao mundo. Tocaba coñecer Exipto e foi entón cando elaborei o primeiro minimundo. Os minimundos son unha variedade de xogo simbólico non estruturado, é dicir, pode sumar moitos tipos de xogos á vez (de construción, exploración, con reglas, sen reglas, fantástico...) Son xogos multisensoriais, co que os nenos e nenas desenvolven moitísimas habilidades. Desenvolven a imaxinación , a creatividade, o vocabulario, a motricidade fina... Traballan variedades de estímulos, con distintos materiais e aprenden a manipulalos, isto favorece a intelixencia sensorial e emocional. Ademais disto é un xogo en grupo pequeno onde se teñen que poñer de acordo, opinar, argumentar, respectar... O primeiro minimundo da aula foi de Exipto. Recreamos un deserto con area, bonecos de camelos e formas de pirámides. Encantoulles!! Non se cansaban de xogar, experimentar coa area, poñer voz aos camelos... Como tivo tan bo recebemento, noutra caixa recreamos o hábitat da selva da India, con tigres de Bengala , elefantes e moita vexetación. Pedían máis, así fixen un do mar e os peixes co que sensorialmente disfrutaron moitísimo. Finalmente eleboraron eles mesmos o seu minimundo. Dáballes eu os materiais, imaxinaban e creaban como podería ser o hábitat dos dinosaurios. Foi unha gran actividade co que aprendemos moitísimo.


Aula e 5 anos. O NOSO DICIONARIO Ao longo deste curso, os nenos e nenas de 5 anos iniciamos o noso dicionario.

Trátase dun dicionario especial xa que nel non atopamos definicións, mais as palabras están agrupadas tendo en conta a letra inicial.

Esta actividade xorde para fomentar a lecto-escritura.

Con cada letra do alfabeto temos que buscar sete palabras que comecen pola letra

plantexada. Esta tarefa está guiada pola mestra mais son os nenos e nenas os que pensan as palabras e son eles os que as escriben, entre todos, utilizando o encerado, as letras magnéticas…

Esta iniciativa ten como finalidade que a rapazada comece na escritura dun xeito

autónomo e motivador ao mesmo tempo que fomentamos o traballo cooperativo.

11


12

A volta ao mundo

Neste último trimestre os nenos e as nenas de Educación Infantil estiveron disfrutando e aprendendo co proxecto, “A volta ao mundo”, baseado na novela de Julio Verne. Pareceunos un tema moi interesante, xa que non lles é doado situarse no mapa, mais encántalles saber onde viven ao mesmo tempo que coñecen lugares e costumes novas. Ademais, foi moi curioso para eles ver o contraste dos medios de transporte antigos fronte aos actuais. Comezamos o proxecto falando dos documentos necesarios para poder viaxar: o pasaporte e o DNI. En cada destino intentamos investigar ao máximo as cousas principais para poder coñecer e apreciar cada cultura. Durante o proxecto aprendemos un montón de cousas dos diferentes países polos que pasamos: a súa bandeira, as vestimentas típicas, os monumentos principais, a súa gastronomía… Paralelamente ao proxecto, estivemos vendo os debuxos de Willy Fog, tamén baseados na novela de Julio Verne. Os nenos e nenas ademais de querer descubrir os diferentes países cos seus costumes, estaban como tolos coas aventuras destas personaxes, disfrutando e aprendendo en cada capítulo, desexando saber se, á fin, o noso amigo Willy Fog conquería dar a volta ao mundo en 80 días. Estes debuxos serviron para traballar entre outros termos, o concepto de amizade. Pásamolo bomba disfrazándonos da nosa personaxe preferida!!!!


EXCURSIÓN ED. INFANTIL

13

Este curso, por fin os nenos e nenas de Educación Infantil puidemos sair de excursión. Era moi esperado, pero tamén moi necesario. O contacto coa natureza, compartir escenarios diferentes ás aulas, aprender, investigar, experimentar... Este ano disfrutamos moito en Pedroso, coa Escola de Tempo Libre Tempus. Fixemos pan, disfrutamos dos xogos tradicionais e fixemos sales de baño e saquiños olorosos!!

Pasámolo xenial!!!


14

1º de Primaria

¿Qué es el cole para ti? Adrián Acevedo: Me gusta jugar con César. África: Es un lugar muy divertido. Yurena: Es muy guay, porque me encanta estudiar. Adrián Candocia: Es muy divertido porque me gusta trabajar. Naira: Quiero mucho a las profes porque me tratan muy bien. Inés: Me gusta jugar con Adrián Acevedo. Nizar: Me gusta hacer Matemáticas. Alejandro: Para mí el colegio es un lugar para aprender, y a mí me gusta mucho estar aquí, o sea, estar con mis amigos y divertirme. Adriana: Me gusta salir a la pizarra. César: Para mí, mi cole es muy bonito y me encanta estar con Manoli. Ángela: Me gusta porque podemos leer e ir a las excursiones. Leire: Para mí el cole es como si fuera mi casa también, estar con mis compañeros y compañeras me encanta. Joel: Me gustan las pinturas. Matías Novo: Un lugar donde me gusta mucho estar con mis compañeros. Dylan: Me encanta y lo paso genial. Yago: Cuando empecé en esta clase sentía un poco de miedo, no había juguetes, pero ahora me encanta mi clase y estoy muy contento. Anahí: Para mí es un sitio muy bonito y a las profes las quiero mucho. Thiago: Me gusta estar con mis compañeros y trabajar. Manuel: Me gusta estar aquí estudiando un montón. Vega: Me gusta porque me encanta leer mucho. Izan: Me gusta estar con mis amigos y tengo a César que es mi mejor amigo. Daniel: Me gusta decir el abecedario y hacer buena letra. Alberto: El cole para mi es como mi casa, me siento muy bien con mis amigos. Candela: Pues el cole es que tengo a Dani y además hacemos muchas cosas divertidas.


15 TEXTOS DE 1º

O DRAGÓN BO Érase unha vez un pequeno dragón que se portaba moi ben. Cada vez que se portaba ben empezaba a ter máis poder de lume. Pero un día puido ter un novo poder, o poder do xeo. Con estes dous poderes creou a lava e así xa era moi poderoso. Seguiu sendo moi bo e tamén moi feliz. Adrián Candocia

LA CALABAZA QUE QUERÍA SER HOMBRE Érase una vez una calabaza que quería ser hombre. Se encontró la casa de una bruja, entró y le dijo: -¿Cómo me puedo convertir en un hombre? Y la bruja le contestó: -Tienes que ir al bosque y tienes que encontrar, ojos de araña, pata de murciélago y baba de sapo. Así podrás hacer una poción para ser un hombre. Hizo esa poción. La calabaza la tomó y se convirtió en un hombre. Se fue a su casa y fue muy feliz siempre. Alberto Troncoso


16 O RELOXO E OS EUROS Este trimestre nas clases de Matemáticas pasámolo realmente ben, xa que traballamos xogando tanto as horas como as moedas e billetes. Montamos o noso reloxo de agullas e o dixital. Neles iamos poñendo a que hora realizamos as distintas actividades que temos. Tamén o levamos para a casa e alí xogamos coas nosas familias. Coas moedas e billetes, fixemos unha especie de carteira cun sobre adornado e estivemos varias clases pagando e cobrando diferentes obxectos que tiñamos na clase, fixémolo por parellas e nos divertimos moito ao tempo que aprendíamos sumando e restando. O sobre levámolo á casa para poder practicar e divertirnos coas nosas familias.


2º de Primaria

PIROPO A LAS FAMILIAS Sara.- Me encanta mi familia porque me tratan muy bien. Mohammed.- Quiero a mamá y papá, a mis hermanas y hermano. Dana.- Mi familia es buena conmigo. Alba.- Mi familia es muy simpática. Los quiero mucho porque me miman mucho.

conmigo y me quieren. Lalo.- Mi familia es muy graciosa. Rubén.- A mí me gusta mi familia porque se portan muy bien conmigo. Icía.- Quiero mucho a mi familia porque me cuidan. Eric.- Mi familia me quiere mucho y me apoya en todo.

Gala.- A miña familia é fermosa é o máis importante da miña vida. Non podería vivir sen a miña fermosa familia.

Adrián.- Mi familia me quiere mucho y yo a ellos. También ”molan”.

Nahir.- Mi familia es la mejor porque me cuida, me quiere y me dio lo mejor.

Danna.- Mi familia es la mejor, la amo con todo mi corazón.

Marwa.- Mi familia es la mejor porque me ayudan mucho. Manu.- A miña familia trátame ben. Alicia.- Mi familia me mima. Thiago.- Mi familia es buena porque siempre están conmigo, juegan

Laura.- Mi familia es muy buena.

Noel.- Mi familia es la mejor. Asier.- Mi familia es lo primero. Rayan.- Mi familia es lo mejor porque me quieren mucho. Daniel.- Mi familia me trata muy bien.

17


18

RELATOS TEXTOS DE DE2º 2º

A primavera A primavera é moi bonitiña porque hai natureza e hai follas moi lindas. Porque vai moito vento e non frío. Fai Sol e moi bos días. Danna Rodríguez

¿Cómo vivía el Smilodón?

Hace muchos años, en la prehistoria, había un animal muy conocido, el Smilodón. El Smilodón era cazado por los cavernícolas con la ayuda del gato “Dientes de sable”. Este les ayudaba en todo y quería mucho a su nueva familia cavernícola. Alba Cal


3º de Primaria

19

PIROPOS AL COLE LUDY INÉS.- Me gusta porque conocemos nuevos amigos y profesores. También porque en este cole todos somos buenos y encantadores. NOA.- El cole Ludy es un cole genial. Los compañeros son muy buenos y los profes también. Me encanta jugar con mis amigos en el recreo. Yo declaro que el Ludy es el mejor cole del mundo!!!! SUSANA.- En el cole hacemos excursiones super guays, es super divertido , los profesores son super majos y lo mejor de todo es que todos nos conocemos. ABRAHAM.- A mi me gusta ir al cole Ludy a trabajar para aprender mucho. ALESSIA.- Me gusta porque tengo muchos amigos, hacemos muchas actividades,leemos y aprendemos muchas cosas. RAÚL.- El colegio Ludy está muy bien porque tiene comedor, biblioteca, gimnasio y patio de recreo. También hacemos muchos concursos y fiestas muy divertidas. LUCAS.- Los profesores del colegio Ludy son muy buenos. ICÍA.- A mi me gusta el cole Ludy por: - En todas las materias hacemos cosas divertidas. - Los niños del cole son muy amables. - Hay comedor y madrugadores. - Los profesores son buenos y graciosos. - Las clases son muy bonitas. - Y lo más importante es que soy muy feliz en el cole Ludy!! CARLOS.- Me gusta el cole porque hacemos muchísimas divisiones. MARCO.- Me encanta el colegio porque puedo jugar en el recreo con mis amigos. SABRINA.- Los profesores son muy buenos y enseñan muy bien. Todos los niños nos llevamos muy bien. CAMILA.- Me gusta ir al cole porque tengo muchos amigos, también me gusta mucho la huerta y los profesores son muy buenos. ETHAN.- Me gusta ir al colegio porque tengo amigos. AROA.- El cole Ludy es el mejor porque todos los profes y niños son muy buenos. JOSÉ ROLANDO.- El colegio Ludy es genial porque se puede desayunar y comer. El sistema es bueno, las actividades divertidas y se aprende muy bien. CAROL.- En el cole aprendo mucho y juego en el recreo con mis amigos. MARIO.- Me gusta ir al colegio Ludy a trabajar y a jugar al fútbol con mis compañeros de clase.


20

TEXTOS DE 3º

La mariposa de la suerte Katy Adame era una niña alegre y feliz que vivía con sus padres en una casita del bosque. Un día le pidió a su madre que le dejase dar un paseo. La niña atravesó el río , el sendero de piedras y cuando ya estaba en el bosque descubrió un árbol con un hueco en el tronco. Ató su cinta del pelo en una rama para reconocerlo fácilmente y desde ese día se convirtió en su árbol favorito. Todos los días se acercaba a visitarlo hasta que una tarde en el árbol había un cartel que decía: “ En este árbol ahora vive una mariposa de la suerte”. Katy llevaba unos días muy triste porque su madre no paraba de toser y se encontraba muy enferma. Entonces se le ocurrió una idea: “Iré a ver la mariposa de la suerte y le pediré un deseo”. Cuando llegó junto a la mariposa le dijo: - Oye amiga, ¿me concedes el deseo de curar a mi madre? Al día siguiente la madre ya se encontraba mucho mejor, la mariposa le había concedido su deseo y fueron felices para siempre. Noa Patiño

Os superpoderes de Martina Había unha vez, unha nena chamada Martina que vivía na cidade da Coruña. Un día anunciaron no seu colexio que nos vindeiros días levarían a cabo un experimento moi perigoso na clase de Ciencias Naturais. Os mestres mandáronlles levar: un traxe de protección, botas e unha máscara. Cando chegou o día tiveron que formar grupos de catro e a Martina tocoulle co seu amigo Óliver, a súa mellor amiga Laura e outros dous nenos. Xa estaban vestidos cos traxes protectores cando tiveron que mesturar o líquido vermello co líquido azul e PUM PUM!! a aula encheuse, de súpeto, dun fume moi negro. - Todo saíu moi ben, agora hai que esperar aos resultados - dixo a mestra de ciencias. Ao día seguinte Martina encontrábase moi rara e preguntoulles aos seus pais se podía faltar ao cole. Cando estaba soa na casa empezou a notar que cando miraba as cousas fixamente empezaban a moverse soas. - Teño superpoderes! Vounos utilizar sabiamente! Icía Sánchez


21

LAPBOOK " A MATERIA E A ENERXÍA" Para comprender mellor a unidade, os alumnos de terceiro de Primaria elaboramos un lapbook, co cal non só aprendemos senón que tamén o pasamos moi ben. Usamos diversos materiais como por exemplo cartolinas de moitas cores, pinzas, papeis de cores, imaxes para ilustrar... O lapbook quedou chulísimo, e agora coñecemos un pouco máis sobre as propiedades da materia, os estados da materia, os materias naturais e artificiais , os distintos tipos de enerxía e moitas cousas máis.


22

4º de Primaria

ADIVIÑAS Hay cuatro chicos, un paraguas, pero solo caben dos. ¿Cuántos se mojan? Ninguno, porque no llueve. Xabi.

Este banco está ocupado por un padre y por un hijo, el padre se llama José y el hijo te lo he dicho. ¿Cómo se llama el hijo? Esteban. Ángel.

¿Qué dice un atún cayendo de un quinto piso? Aaaaaaaaatún. Alicia. ¿Cuál es el último animal de la cola? El del- fín. Dija.

Nada pero no es un pez, tiene ocho patas pero no es un pulpo. ¿Qué empieza por p y acaba ¡Qué es? por o? Puede hacer música y tiene El cangrejo. El pino. cuerdas. ¿Qué es? Rychard. Sofía. La guitarra. Miguel. ¿Qué le dice un pez a otro? Adivina, adivinanza...¿qué Nada. tiene el pez en la panza? ¿De qué color es el caballo María El ombligo. blanco de Santiago? Antón. Blanco. Vengo del amarillo y del azul. Deivis. ¿Qué soy? Es frío, transparente y muy El verde. resbaladizo. ¿Qué es? Es una gran viajera y lleva Dani. El hielo. cola de tijera. Emmanuel. La golondrina. Cuando voy, vengo. Cuando Julia. vengo, voy. Cuerpo, cuerpito, ¿qué se Soy un gusano. esconde dentro, dentrito? Es hierba titiritera, se sube Aaron. Los organitos. por la pared, adorna las Alexis. ventanas. ¿Qué es? ¿Cómo se llama el gusano de La hiedra. la corte del rey Arturo? Es una señora muy Héctor. El caballero gusandante. enseñorada, que aunque Pablo. siempre va en coche, siempre va mojada. ¿Dónde puedo volar sin ser La lengua. Superman? Hugo. En el espacio exterior. Brais. Blanca soy por dentro, verde por fuera. Si quieres que te lo Oro parece, plata no es. diga, espera. ¿Qué es? La pera. El plátano. Nora. Diego.


TEXTOS DE 4º

23

Verano, verano, como todos los años. Como estás aquí, te quiero a mi lado. Invierno, invierno, empieza el viento, para que estés en un salón, en un rincón. Deivis Maleza.

A guerra por un día disfrazouse de paz, parecía que se aproximaba un fermoso entroido, foi o día máis lindo da guerra. Non houbo nin un disparo nin unha soa morte. Non houbo ningún ningún disparo. A guerra disfrazouse de paz. Ángel Moldes.

Había unha vez unha nena que era a filla do rei Lourenzo e quería ter un cabalo. O seu pai díxolle que a levaría a montar a cabalo ao día seguinte. Cando a nena viu o cabalo, sorprendeuse, non era nin branco, nin marrón nin negro. Era vermello! A nena asustouse moito porque só tiña seis anos. Pensouno moito, perdeulle o medo e montou nel. Fíxose tarde e tiveron que marchar para a casa. Ao día seguinte a nena vestiuse de cor vermella e branca para volver montar o cabalo e darlle auga e comida. Así fixo durante varios días seguidos. Pasou un tempo e o cabalo morreu e a nena decidiu non volver vestir de vermello, pero si de branco para recordalo porque fora moi feliz con el. Dija.


24 Durante este último trimestre traballamos na clase a materia, a enerxía e os números decimais. Tamén a Prehistoria e as distintas etapas da Historia. Algunhas cousas custaron máis que outras, por iso afondamos un pouquiño máis nas máquinas. Descubrimos que estamos rodeados delas e que hai moitas máquinas moi sinxelas que nos fan a vida máis doada e que o home lévaas utilizando dende hai moitísimos anos. Por iso, os alumnos escolleron unha máquina e fixeron uns traballos moi bonitos para explicárllelo aos seus compañeiros: a lavadora, a máquina de vapor, o faro, a panca,...A verdade é que aprendimos moitas cousas sorprendentes sobre elas.


SAÍDA A AVIFAUNA E PENA DE RODAS

25

O venres 10 de xuño o alumnado de 1º,2º,3º e 4º de Primaria por fin, e despois de dous anos sen poder facelo, desfrutamos dunha saída de final de curso, todos xuntos. Nesta ocasión visitamos, no concello de Outeiro de Rei, o parque ornitolóxico Avifauna. Alí fixemos un lindo percorrido a través dun coidado xardín botánico no que puidemos observar a riqueza e variedade de aves dos cinco continentes cunha explicación máis que interesante por parte dos nosos acompañantes. Despois desta visita tiñamos que repoñer forzas comendo algo. Que mellor sitio para facelo que na área recreativa de Pena de Rodas. Neste singular lugar, aparece un conxunto de rochas que ten como pezas destacadas dous xigantescos bólos graníticos de similares dimensións e que parecen bambearse. Para uns, son un amoreamento de pedras sin máis interese, para outros é un conxunto megalítico de enorme valor, vinculado ao saber astronómico, incluso hai quenes aseguran que pode ser o primeiro calendario solar da Humanidade. Todo é misterioso nese lugar, pero do que si temos certeza é de que se trata dun lugar precioso en plena natureza no que puidemos desfrutar dun día ben bonito e inesquecibel.


26

5º e 6º de Primaria

CHISTES DE 5º ¿Qué le dice un boomerang a otro por chat? -¿Por qué no vuelves? -Porque no me lanzaron Daniel Lara ¿Qué hace un lápiz en la cocina? Lapiz-za Inass El Amraoui ¿Qué le dice un gusano a otro gusano? -Voy a dar una vuelta a la manzana. Danna Ochog ¿Cuál es el sueño de las servilletas? Ser billete. Daniela Espantoso ¿Qué le dice un techo a otro techo?. -“Techo de menos” Kevin Pérez

¿Por qué está triste el libro de Matemáticas? Porque tiene muchos problemas. Alba Carballeira ¿Qué dice un perro sorprendido? ¡Guau!

Anxo García

-“¿Y tú lápiz?” -“Lo perdí, profe” - “¿Y no le dijiste a tus padres?” -“Ni loco, mi hermana perdió la regla hace tres meses y casi la matan”. Roa Allalí -“Mamá los spaguetti se están pegando!” - “Déjalos que se maten”. Guimo Rivas

-“Mamá, mamá, en el colegio me llaman peludo” -“¡Pedro, el perro está hablando! Carla Fernández

El libro de Matemáticas es un inmaduro, ya va siendo hora de que resuelva sus problemas él solo. Ángel Menéndez

-“¡Hoy he soñado que ganaba 200 millones!” -“Como mi padre” -“¿Tú padre gana 200 millones? -“No, también lo sueña”

¿Cuándo da mala suerte que te persiga un gato negro? Cuando eres un ratón. Iago Iglesias

La maestra: -“Jaimito, si en esta mano tengo 8 naranjas y en esta otra 6 naranjas, ¿Qué tengo? -“Unas manos enormes maestra” Martín Rivas

En el colegio, la profesora le dice a sus alumnos “Para mañana, tenéis que traer algo de vuestros abuelos y contar lo que os digan de ese objeto”. Al día siguiente: -“A ver, Manolito, ¿qué has traído? - “Mi abuelo me dio su medalla de la policía y me dijo que estaba muy orgulloso de haberla recibido, por ser un gran policía”- dijo Manolito. -“Muy bien Manolito, ¿y tú Teresita?. -“Mi abuelo me dio la brújula antigua de su padre que guarda con mucho cariño y utiliza cuando va a pasear por el bosque”- dijo Teresita. -“ Estupendo Teresita, ¿y tú Jaimito?. - Jaimito le responde a su profesora –“A mí, mi abuelo, me dio una botella de oxígeno con una mascarilla”. - “¿Y qué fue lo que te dijo?” - “¡Me muero!” Laura García

¿Qué hace un taper en el bosque? Es taperdido.

Taher Ayadi

-“¿Qué le dice un tronco a otro tronco? -“¿Qué pasa tronco? Nayara Viña -“Hola, soy Rosa” -“Ah, perdona, es que soy daltónico”. Jimena Rivas -“¿Quieres que te cuente un chiste del revés?” -“Sí”. -“Pues empieza riendo”. Ariadna Prieto


Sexto y el cine David y Eneko: “Zipi y Zape” El profe Manuel: “La lengua de las mariposas” Eneko, Miguel e David: “Os tres mosqueteiros” La clase se sexto: “Los Gremlins” Daniela M, Daniela G, Peña, María y Diego B: “Los tipos malos” El profe Jesús y David: “El mayordomo” El profe Manuel en el papel de ”Sargento de hierro” El profe Manuel: “El gran dictador” Javi enfadado: “El día del fin del mundo” Clase de sexto: “Los niños del coro” Allen: “O xigante Hércules” Mis fichas de clase: “El niño sin nombre” Eneko:

“Solo en casa”

Eneko y David: “Venganza” Profe Sol y Eneko :

“Misión imposible”

La melena del profe Manuel: “Lo que el viento se llevó” Gabriela y Anais: “Espagueti wenstern” Curso de sexto: “Los compañeros de la escuela” Diego Barreiro con María, Montero, García y Peña: “Solo ante el peligro”

27


28 A PLANTA MÁXICA Nunha aldea, hai moitos anos, plantaron unha planta, non se sabía moi ben de que especie era. Pasando o tempo a planta non paraba de medrar ademais de que había veces que se movía do seu sitio. Chegou un día no que a planta seguía e seguía medrando pero…das súas raíces saíra unha escada. Pola escada, ninguén se atrevía a subir ata que un home da aldea dixo que el quería probar e decidiu subir, subir, subir…era unha escada infinita. Despois de cinco días subindo, chegou a un castelo branco cheo de nubes de cores. Alí non vivía ninguén. Como non atopaba vida, decidiu marchar pero…non podía saír. Na aldea ninguén soubo del. Jimena Rivas

Dúas amigas Xa hai un ano que rescatei á miña gata Pipi. Chámolle Pipi pola súa cor de pelo e polas trasnadas que fai. É unha gata moi, moi cariñosa pero moi torpe. O outro día meteu as patas no leite e caeulle todo por riba. Aínda así Pipi veu correndo onda min e púxome podre de leite e terra. O seu sitio preferido para descansar é a caperuza da miña sudadeira. Tamén lle gusta bambearse, perseguir paxaros e cazar ratos. Quérolle moito! Un día recibín, na miña casa, a unha amiga á que tamén lle gustaba debuxar como a min. Ela comezou a falar e eu escoitábaa, tiña unha dúbida: Díxome que estaba buscando algo para facer un moi bo debuxo pero non era capaz de imaxinar o que quería. Pensaba en voz alta: Ao mellor podo debuxar unha nena cos ollos verdes e o cabelo escuro ou…un mico en liberdade. Ningunha das dúas cousas me convencían. Seguía dándolle volta á cabeza, podería ser unha paisaxe dunha aldea. E se debuxo uns paxaros coa súa nai no niño? Despois de moito matinar chegou ao mellor debuxo para ela. Mesturaría nun debuxo todas as posibilidades que se lle ocorreran: unha nena de ollos verdes e pelo escuro co seu mico enriba das pernas, unha árbore cun niño cheo de paxaros e de fondo unha paisaxe da aldea. Sería unha boa idea! Yaiza Vilaboy e Peña Rodríguez


29 El camino de Cloe en la vida Había una vez una niña que se llamaba Cloe. Era su primer día de cole en sexto de Primaria, en un cole nuevo,. Bajó al baño a lavarse las manos pues habían estado trabajando en la clase de Manuales. Un grupo de niños, cada vez que Cloe hacía algo, se reían de ella. Se reían de ella por su forma de vestir y por su forma de hablar. Cloe tenía claro que siempre vestiría lo que pudiera. Cloe, cansada de las burlas de aquellos niños, se lo contó a sus padres que decidieron ir al colegio para hablar con la profesora. La profesora los escuchó pero no llevó a cabo nada de lo que les prometió a los padres de Cloe. El grupo de niños seguía en las mismas pero, el resto de la clase, quería mucho a Cloe. Terminaron sexto y los caminos de los niños de sexto se separaron para seguir cada uno por su lado. Pasara mucho, mucho tiempo desde que Cloe no viera a aquellos niños que se burlaban de ella. Durante todo aquel tiempo, Cloe peleara para conseguir lo que quería, ser enfermera y poder ayudar a los demás con su trabajo. Un día Cloe se encontró, en la plaza del pueblo, con aquellos niños que se reían de ella. Ya eran mayores pero ellos estaban en la calle, sin trabajo, sin dinero y sin futuro. Cloe siempre tuviera claro que con el trabajo todo se conseguía. Saray Vázquez

El granjero y el millonario Érase una vez un granjero que ya tenía sus años. Plantaba sus plantas y las cuidaba con mucho mimo. Un día, el granjero recibió la visita de un hombre bien trajeado y que presumía de tener mucho dinero. Quería comprarle toda su granja. Como las cosechas no iban bien, el granjero le pidió que se lo dejara pensar unos días. El señor con “buena presencia” volvió, pero el granjero le dijo que no le vendería la granja. Esta respuesta hizo que el señor se enfadara y le dijo al granjero que se las pagaría. A partir de ahí las cosas empeoraron: una sequía que arrasó con todo, se cayó el establo, el caballo se escapó, las plantas se secaron… El granjero ya hundido, recibió otra visita del “millonario” y tenía decidido vender todo pero…llovía muchísimo, las plantas lucían muy hermosas, el caballo volvió con una yegua. La decisión era firme y el granjero se quedó con su granja. Iago Iglesias


30 Encontro de vellos amigos Érase unha vez un oso chamado Alexandre. Cada día ía á colmea que lle cadraba máis preto para que lle deran mel, pero un día…A abella raíña díxolle que as abellas da colmea estaban en folga e non o obedecerían. O oso marchou pero advertiulle que aquilo tería consecuencias. Ofreceulles pole ás abellas para ver de convencelas pero, as abellas seguían ao delas sen facerlle caso. O oso, canso xa das abellas ameazounas con comer a colmea enteira con elas dentro. A esta ameaza do oso, as abellas cederon e déronlle o mel. Xa de camiño para o seu tobo, coa andorga ben chea, o oso atopou un vello amigo, o coala Eduardo que andaba tristeiro na procura de salverlle a vida ao carballo Rumbo que sempre lle axudaba a resgardarse da choiva. Rumbo ía perdendo as súas follas sen razón algunha xa que Eduardo coidábao todo canto podía pero, un día cae na conta e pensou que Rumbo xa ía vello e estaría murchando. Para facer o seu último intento tería que cumprir o que lle pedira Rumbo: auga, luz e unha bolsa de patacas. A auga estaba doada, por alí había unha lagoa, as patacas?, colleríaas no super. Pero… a luz sería o máis difícil, o sol era moi perezoso. Pero…por que quería as patacas? Rumbo respostou que porque tiña fame. Eduardo conseguiu salvar a Rumbo e seguiu acubillándoos. Diego Barreiro

Era un sueño Cuando Miguel abrió los ojos, estaba solo, vio que sus pies estaban llenos de arena y se preguntó ¿estaré en la playa? Allí estaba solo, no podía ver nada más que el mar. Un momento después cuando ya inspeccionara la zona, se dio cuenta que era una isla pequeña. Intentó recordar lo que había pasado pero, no recordaba nada. Intentó sobrevivir en aquel lugar tan raro, sin árboles, sin animales…¿dónde estaría? Después de unos días de soledad, al amanecer, vio en el horizonte algo en movimiento, era un barco que se estaba aproximando y Miguel se emocionó y empezó a agitar los brazos. Desde el barco lanzaron un bote al agua y llegaron a la orilla para invitar a Miguel que subiera para ir con ellos pero, aquello no era normal, alguno tenía un ojo tapado. Cuando llegaron al barco grande, Miguel vio a unos piratas que lo saludaron con sus espadas. Ya no había marcha atrás, tendría que hacer lo que le mandaran pero los piratas decidieron devolverlo a la playa atado de pies y manos porque no tenía nada que le pudieran robar. Miguel lanzó un grito y vio que estaba en su habitación. Todo había sido un sueño. Miguel Barreira


31 La acampada Un día, uns amigos decidiron organizar unha acampada na fraga. Cando chegaron xa era noitiña e tiveron que montar as tendas o máis rápido que puideron ou, do contrario, terían que durmir no coche. Conseguiran montar todo e ter todo preparado para durmir nas súas tendas. Despois de cear, cando xa se ían meter nos seus sacos para descansar, escoitaron uns ruídos que os puxeron en alerta. Decidiron que un deles saíra ver o que pasaba fóra. O seu amigo saíu pero…non voltou. Moi nervosos, decidiron pechar as tendas cunhas cadeas e estar o máis caladiños posible. Xa se vían as primeiras luces do mencer e voltaran os ruídos. Xoán decidiu saír pero…tampouco regresara. Xa moi cansos, quedaron durmidos e espertaron cando xa o sol se coaba polas árbores. Decidiron saír todos das tendas e atoparon aos dous amigos que non voltaran, durmindo no coche. Elisabeth Martínez

FLORENCIO DELGADO GURRIARÁN Naceu no Córgomo, Vilamartín de Valdeorras no 1903. Aínda sen vivir na súa aldea, voltaba en canto podía, respectando e interesado polas súas raíces. Nas súas obras escribe baixo os seudónimos de: Korgomófilo, Nadel, Porto do Río, Xan do Sil ou Río Miño. O seu compromiso por Galicia, lévao ao terreo político. Coa chegada de guerra Civil, vese obrigado a fuxir pero seguirá traballando para apoiar a nosa cultura. No 1939 marcha cara a México. No 1987 Florencio morre en California. As súas cinsas trasladáronas á súa aldea natal. O seu primerio libro “Bebedeira” Voltas e viras, viras e voltas. Bailan as casas, choutan as portas, cantan as pedras, corre o camiño.

Agros, mares e montes, vilas, cibdades, cities, towns, aldeias, os recantos do Mundo… ¡Todo é terra galega! ¡Galicia é infinda!


32 O oso polar Había unha vez un osiño chamado Polar. Era un osiño moi especial porque nacera dunha osiña parda . Polar era branco como a neve. Cando Polar cumpriu tres anos, apuntárono ao colexio e os outros osiños, facíanlle burla. Polar quería que a súa nai o levara ao médico para saber se era un osiño normal. Aló foron e si, era un osiño normal pero a súa pelaxe era branca, era un osiño albino! Púxose tristeiro e o corazón latexáballe a mil e dixo que non quería ir ao colexio porque tiña medo que se seguiran rindo del. Animárono e, co paso do tempo, Polar era como os demais pero seguía sendo un oso albino. Ariadna Prieto

Unha lámpada sen luz, un esquío que a mira. De súpeto todo se ilumina e comeza a brillar. Que pillabán é este esquío. Cando o sol se agocha, a lámpada comeza a bailar. Que ledo está o esquío! Cando mira a lámpada ten calor e non frío. Ariadna Prieto I Premio, certame de micropoesía Carmela Loureiro

Canto te quero avoíño! “Soñar tamén é un xeito de abrir camiños, pois todo o que soñamos, poderémolo conseguir”. Iso era o que sempre me dicía o meu avó todas as noites cando ía deitarme, un conto xusto antes de durmir… Un día, o meu avó era un bravo capitán pirata. Á seguinte noite era un afamado doutor que salvaba vidas en zonas de guerra… Actor famoso, bombeiro, buceador, condutor de furgóns cheos de cartos e…un gran piloto de Fórmula 1. Día tras día sorprendíame cunha nova e emocionante historia e, día tras día, conseguía facer que os meus soños foran doces, tolos e cheos de aventuras… Conseguiu que a miña imaxinación fose a toda velocidade, vivindo persecucións, risas, alegrías ou emocións para atopar un tesouro soterrado. Hoxe son eu quen conta esas historias outra vez e, de casualidade, rematan igual que naquel entón… cun “Canto te quero, avoíño!” Ángel Menéndez Folgar I Premio, certame de microrelatos Carmela Loureiro


Sexto se despide Este tempo no colexio pasouse voando. Coñecín a moita xente no colexio e grazas aos profesores aprendín moitas cousas das que non sabía a súa existencia. Oxalá esta etapa durara máis tempo no colexio... Mi último curso en el colegio ha estado muy bien, con algunos momentos mejores y otros peores. Me llevo muchos recuerdos desde Infantil hasta ahora. No tengo muchas ganas de irme pero es lo que toca. Espero que cuando me vaya pueda seguir estando en contacto con compañeros y profesores. Gracias por todo Ludy, os echaré de menos. Es muy difícil resumir nueve años de mi vida en escasas líneas pero, después de todo lo que he vivido en este colegio no puedo dar más que gracias. Gracias a los profesores, porque no sólo me han enseñado Matemáticas, o Lengua… me han enseñado a ser quien soy. Gracias también a mis compañeros, por aguantar mis enfados o caprichos, y por estar conmigo siempre, en las buenas y en las malas. Aunque me tengo que ir, no dudaré en venir de visita, porque ya es como mi casa. Gracias de verdad, y no es un adiós, es un hasta luego. ¡Hasta siempre, Peteiriña! Llevo en este colegio prácticamente toda mi vida, y me resulta difícil despedirme de él. Pero como todo, tiene que acabarse. Nunca voy a olvidar todos los momentos que he pasado en este colegio ni a todos los profesores que me han enseñado todo lo que sé. Este colegio es simplemente inolvidable y ya forma parte de mi existencia. Gracias por todo, Colegio Ludy. Gracias al colegio tengo a todos mis amigos. He tenido muchos momentos buenos y malos, todos estos años me los he pasado muy bien, especialmente el año pasado y este porque los profesores que me han tocado durante estos dos cursos han dejado una huella en mí y me han convertido en la persona que me estoy haciendo.

Espero que siempre pueda contar con vosotros y vosotros conmigo. La mayoría de mis recuerdos del colegio Ludy, son muchos y buenos, algunos no tanto. Pero lo mejor de estos años es lo bien que me lo he pasado. Aquí me despido del Colegio Ludy y de sus profesores, con los que tanto tiempo he pasado. Voy a acabar una etapa de mi vida y empezar una nueva, más difícil, pero los buenos recuerdos del colegio me los llevo y también todo lo que aprendí durante los casi 11 años que llevo aquí. También quiero agradecer todo lo que me enseñaron los profesores, pero en especial a Manuel, ya que siempre está ayudando a los demás. Querido Sexto, te he querido mucho y hemos pasado muy buenos momentos: risas, buenas notas, malas notas, clases… Aunque esta etapa se acabe, siempre te llevaré en mi corazón. Gracias a todo el colectivo de profesores y compañeros por este año y lo fácil que me lo habéis puesto. Me he sentido muy bien, nunca os olvidaré. Bueno, toca despedirse. Dar las gracias a todos y todas los que me acompañasteis en estos años, tanto profesores como compañeros porque seguro que tanto yo como ellos aprendimos mucho los unos de los otros. En especial estos dos últimos años a mi tutor Manuel darle las gracias por cómo es como profesor pero, sobre todo como persona. También a mis compañeros por permitirme descubrirlos y siempre me acompañarán. Tengo muchas ganas de empezar una nueva etapa. ¡Hasta siempre Ludy! La impresión de este curso es sólo regular. No estaba cómodo, estábamos tapados, no veíamos nuestras caras al reírnos. Por lo demás todo fue bien. El cambio de profesores fue muy bueno, me sentí muy cómodo. Llegué al cole Ludy con tres años. Mi primera profesora fue Manoli y a ella se sumaron: Teté, Gabriela,

33 Xil, Raquel, Jesús y Manuel. Con los profes aprendía a leer y a escribir, a multiplicar y a dividir. Disfrutábamos en la excursiones, entre amigos, aunque, a veces, las disputas aparecieran sin ser más que perrenchas de niños. Durante mi etapa en el Cole, han pasado cosas divertidas, tristes, sorpresas, disgustos… Las cosas divertidas sientan muy bien pero también hay que estar preparados para las cosas que no son tan divertidas. Con mis compañeros me lo pasé muy bien. Sobre todo recordaré las lecciones de la vida que el profe Manuel intentaba que Eneko aprendiera cuando decía que algo no era justo. En el estudio, siempre me ayudaron aunque había cosas que para mí eran difíciles. Gracias Profes, lo difícil, lo hacéis fácil. Gracias a todos por hacer que me sintiera bien entre vosotros. Me siento triste porque se acaba el colegio. Esta etapa de mi vida que me enseñó a crecer como persona y, en donde conocí a mis amigos. Me da mucha pena despedirme de mis profesores que tanto me han enseñado, no sólo en las asignaturas sino también en las lecciones de la vida. Nunca olvidaré esta etapa de mi vida. He `pertenecido al Ludy desde que tengo uso de razón. Empecé en la Guardería con 2 años y marcho a Secundaria con 12. He reído, llorado, aprendido pero, sobre todo, he hecho amigos (profesores y alumnos) para siempre. Soy y seré alumno de Ludy. Muchas gracias y hasta siempre. Esta es mi despedida. Quiero decir que he tenido profesores muy buenos . Gracias a ellos por su esfuerzo y dedicación. Lo pasé muy bien. Gracias por estos años en el colegio. Gracias a todos los profesores. Durante estos años me lo he pasado genial. Muchas gracias por todo.


34 AÍ VÉN O MAIO Aí vén o maio de flores cuberto. Puxéronse á porta, cantándome os nenos e os puchos furados para min estendendo, Pedíronme crocas dos meus castiñeiros. Pasai rapaciños calados e quedos que o que é pola de hoxe, que darvos non teño. Eu son voso probe: o pobo galego. Para min non hai maio. Para min sempre é inverno… Levántate maio, bastante durmiches. Pasou un burro e non o sentiches. Entra maio coas súas flores. Entra abril cos seus amores… Tire castañas señora María. Tire castañas que as ten na cociña…

EU, DE QUEN VEÑO SENDO? Os rapaces de quinto e sexto de Primaria rebuliron nos arquivos familiares acompañados polos seus antergos na procura de atopar as raíces máis fondas da súa esencia, da súa vida. O resultado foi sinxelamente espectacular!


35

EU DESEXO PARA O FUTURO

DESEXO: Non ir polo camiño equivocado e saúde para todos. Continuar cos meus amigos. Ser feliz e que todos os meus desexos se cumpran. Que a sociedade avance polo bo camiño. Que todos nos aceptemos. Nadar no medio de tiburóns e chegar a poder axudalos. Voltar a Ecuador. Que esteamos libres de contaminación. Tentemos salvar o planeta. Ter á xente que eu quero sempre ao meu carón aínda que sei que é imposible. Aprender da vida. Ir apuntando as leccións que me vai dando no día a día. Que as guerras só sexan parte da historia non do presente nin do futuro. Ter un can e ser veterinaria para poder axudalos. Que a miña avoa “volva” estar comigo. O mellor para a miña familia. Que desapareza a pobreza e que todos poidamos chegar a ter unha vida dentro da normalidade, Ter sempre ao meu carón á miña nai e ao meu avó. Ser cociñeiro e poder axudar coa comida para todos. Que desaparezan das noticias o maltrato animal e as agresións ás persoas. Temos todos os mesmos dereitos porque todos somos iguais. Respecto entre todos porque todos collemos. Quinto e Sexto Primaria

POESÍA NA LEMBRANZA Unidade didáctica na que os alumnos de sexto de Primaria disfrutaron na procura das súas raíces e estudando e apreciando a poesía galega.


36


ACAMPADA DE SEXTO DE PRIMARIA A acampada é unha das actividades estrela do noso Cole. Xa desde hai moitos anos, se leva a cabo esta actividade, na que podían participar os nosos alumnos desde terceiro de Primaria ou, na súa época, desde terceiro de E.X.B. Neste curso, voltando un pouco á normalidade, a acampada cinguiuse á rapazada de sexto de Primaria. O plan era sinxelamente abraiante e, todo el, cheo de sorpresas. Agardaban por nós as Fragas do Eume e os seus arredores. O primeiro día, a sorpresa viría da man das Fragas do Eume polas que fixemos un percorrido abraiante tanto desde o punto de vista medioambiental como cultural. Os nosos mestres acompañáronnos nunha camiñada que arrancaría na aldea de San Bartolomeu e na que puidemos ver, ao lonxe, a “estrela” das Fragas: o mosteiro de Caaveiro e, deseguido, observar os resultados dun bo traballo colectivo que tivo como finalidade a rehabilitación da ermida de San Bartolomeu, en Monfero. Seguindo a ruta do muíño da Laxe, encamiñámonos polas corredoiras que nos levarían ao muíño tal e como os antergos do lugar facían para converter o gran en fariña. Ao chegar alí puidemos disfrutar do medio e das construcións que aínda se conservan pero nun estado, certamente, preocupante. Tocaba seguir e agora subir polo Pulín para chegar ata o Redondo, lugar onde está o cámping Fragadeume que sería o noso campo base. Despois de acomodarmos tocaba ter conta do xantar que cada un de nós trouxera porque a tarde estaba marcada para disfrutar dun tempo de lecer na piscina municipal de Monfero. Xa no cámping, de volta, tocaba a rutina de xogos e máis tarde cea para, cando os mestres o dispuxeran, botarnos nas nosas camas e tentar durmir. Na xornada seguinte o plan marcaba navegar en kayak polo encoro do Eume. Nesta actividade teriamos a compañía dos nosos compas de quinto que levaban pensando na actividade moito tempo e con moita ilusión. Unha vez rematada a actividade na que estivemos toda a mañá, a fame apoderábase de nós. Iriamos xantar diante dunha das xoias arquitectónicas máis importantesda nosa Comunidade: o mosteiro de Monfero que visitariamos, o que fora posible, despois de xantar. E, como todo o bo remata, tocaba subir ao autobús e poñer rumbo á casa. Fora unha acampada na que disfrutamos moito, agardando que continúen no tempo porque é un sinal de identidade do noso Cole.

37


38 LUDYOLIMPIADAS! Voltando á normalidade, retomamos a celebración da nosa xornada deportiva na rúa. Despois de dous anos nos que nos vimos na obriga de non disfrutar da nosa Ludyolimpiada, este curso puidemos, con todo o esplendor, disfrutar da actividade física desenrolando distintas actividades. Na xornada participamos todos os niveis de Primaria, Ed. Infantil e os nosos “pequerrechos” da Escola Infantil. Ademais, e uníndose a nós, entraron no xogo os nosos pais, nais, avós e…como sorpresa, por alí apareceron, dando unhas carreiras, os profes. Que espectáculo!!!


39


40


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Compa 46 by Revistas Colexio Ludy - Issuu