1
2
VUESTRO COMPA OS SALUDA
Queridos Compas: ¡Ahí es nada cumplir cincuenta años de existencia de Cole Ludy y andarlo celebrando a bombo y a platillo…! Nuestra revista, en la edición correspondiente al curso 2018-2019, no cabe en sí de gozo, de orgullo y de certeza: seguimos cabalgando, rumbo a un mañana mejor que el ayer, pero no tan bueno como el pasado mañana… “COMPA”, una vez más, volvemos a ser todas y todos, cogidos de la mano, camino del Futuro, dando gracias a nuestros padres, a nuestros compañeros, a nuestros profesores…a la Vida, en definitiva, por tener la suerte de estar juntos aprendiendo y enseñando, queriendo y siendo queridos… Nadie o nada podría ser capaz de detenernos… Vamos a hablar pues de nuestros sueños, de nuestra fantasía, de nuestra inocencia… Como decía aquel poeta alemán, estamos estudiando porque nos preparamos para ser dirigentes y protagonistas de nuestra propia historia… COMPA ha nacido como espejo mágico donde mirarnos los unos a los otros para conocernos mejor, para reconocernos libres, iguales y felices, navegantes en esa fase de la infancia, que es la patria de los hombres y mujeres herederos de la Tierra, para hacerla mejor, más brillante, más justa, en el espacio y en el Tiempo… Cuando pasen otros cincuenta años, Cole Ludy va a cumplir un siglo… Y los compas somos la cera para tantas velas que arderán en su honor, iluminándonos… Gracias por estar ahí, lector, para contarnos… Felices vacaciones… ¡Al agua, cisnes…! Verano de 2019
3
ÍNDICE -
Vuestro compa os saluda ......................................................... 2 Escola Infantil ........................................................................... 4 Actividade de informática ......................................................... 6 Educación Infantil 3 anos- O xogo e os xoguetes na educación infantil. .. 8 O meu xoguete favorito. Educación infantil 3 anos. Que é un amigo para ti? Aula de 4 anos. ............................... 10 Os nosos contos favoritos. Aula de 5 anos. ........................... 12 Que é o cole para ti? 1º de Primaria. ..................................... 14 Piropos á familia. 2º de Primaria. .......................................... 18 Piropos al Cole Ludy. 3º de Primaria ..................................... 22 Cuentos y poemas de 3º de Primaria..................................... 23 Chistes de 4º de Primaria....................................................... 25 Cuentos 4º de Primaria. ......................................................... 26 Cuentos 5º de Primaria. ......................................................... 30 Cuentos 6º de Primaria. ......................................................... 32 Lo nuestro es puro teatro. ...................................................... 34 Sexto y el cine. ....................................................................... 35 Sexto se despide. ................................................................... 36 Letras Galegas 2019. Antón Fraguas ................................... 38 Antología Compa. .................................................................. 39
4
Escola Infantil
Como!!! Non o podemos crer!!! Xa rematou o terceiro trimestre!!!!! Nooooon!!! Os nosos menos/as fixéronse grandes....xa non teñen cueiro, comen sós, falan moitísimo.... xa están preparados para unha nova etapa...o Colexio! Despois de dous anos véndoos medrar, quédase no noso corazón unha pegada inesquecible. Os seus sorrisos, os primeiros pasos, as apertas, as sestas no noso regazo.... miles de emocións vividas!! Lembrade que as vosas mestras sempre estarán na Escola para recibir un bico e unha aperta. Felices vacacións meus pequerrechos/as!!!
5
6
ACTIVIDADE DE INFORMÁTICA
O alumnado da extraescolar INFORMÁTICA finalizou a actividade por este curso 2018/2019. Dentro do pendrive que levaron como agasallo gardan os traballos feitos durante o curso, incluído o seu diploma de aproveitamento. O CURSO QUE VÉN, MÁIS E MELLOR!
7
8
O XOGO E OS XOGUETES NA EDUCACIÓN INFANTIL. AULA DE 3 ANOS
A importancia do xogo na infancia é algo demostrado, é unha das actividades fundamentais na que os nenos e nenas se ven sumerxidos durante a súa fase de crecemento e desenrolo. Os xoguetes son as ferramentas para a aprendizaxe e o desenrolo de habilidades. Son o vehículo da intelixencia e o xogo. Tal é así, que os xoguetes marcan os nosos primeiros anos da infancia porque gracias a eles aprendemos dunha maneira sinxela e lúdica. O xogo favorece positivamente ao neno/a xa que mellora a capacidade de relacionarse cos seus iguais, estimula o desenrolo
da linguaxe, a habilidade comunicativa e o pensamento abstracto, a capacidade de imaxinar de maneira creativa, favorece a súa motricidade,... Na organización dos tempos no aula, o xogo ocupa unha parte moi importante, está organizado por recunchos (os animais, os coches, as pezas, a cociña,…) e os nenos e nenas escollen cada día onde queren xogar. Tamén está o xogo no patio que é moito máis físico. Estes son os xoguetes favoritos dos nenos e nenas do aula de 3 anos:
O MEU XOGUETE FAVORITO É... CÉSAR: Un balón porque me gusta moito xogar ao fútbol. ADRIÁN C.: Un helicóptero. Pode levar persoas e ábrenselle as portas. ALICIA: Unha pelota, lánzoa coas mans ao aire. YAGO: Unha ambulancia, ten luces e un condutor e vai ao hospital. INÉS: Un bebé, chámase Martina. Doulle de comer e póñolle o chupete polas noites. ALEJANDRO: Un cabalo de peluche, porque durmo con el. THIAGO: Un transformer, repite o que lle digo e baila. ANAHÍ: Barbie serea, porque ten cola e móveselle, peitéoa cun peite de sereas. Regalouma Papa Noel. MANUEL: Unha guitarra e un barco. ICÍA: Un conto de animais salvaxes, léoo e miro os animais. MATÍAS: Unha guitarra, ten sons e regalouma a miña madriña. ADRIÁN A: Un bebé.
ALBERTO: Un tanque, e xogo a ladróns con el. NAIRA: Un bebé, gústame moito e fago voar ao bebé. JOEL: Unha guitarra CANDELA: Unha caña de pescar, pesco cangrexos e xogo na bañeira. VEGA: Un xogo de letras, fago palabras. ISABELLA: Un bebé e unha mochila con cousas para coidalo. ÁNGELA: Un bebé, quítolle o chupete e chora. DYLAN: Un avión, xogo a que voa. YURENA: Un bebé, quere xogar co móbil de mamá e doulle de comer. ADRIANA: Un bebé e unha silla de paseo. Levo o bebé ao parque. IZAN: Un xogo de pescar peixes, pesco os de cor amarelo e é moi divertido.
9
10
¿QUÉ ES UN AMIGO PARA TI? Aula de 4 años.
THIAGO: Mi mejor amigo es Adri porque me gusta estar a su lado. ALBA: A mí me gusta estar con Sara y Melody y abrazarlas. LAURA: Me gusta jugar con Icia y con las niñas. SARA: Tener un amigo es jugar con él. MARWA: Me gusta jugar con amigos. BORJA: Tener un amigo es compartir los juguetes con él. ASIER: Hay que compartir los juguetes con los amigos. ICÍA: Con los amigos compartimos la comida y los juegos. DANA: Comparto os xoguetes coas amigas e non lles pego. RUBÉN: Aos amigos non os empurramos. ARIA: Nos sentamos al lado de los amigos. MANU: Aos amigos dámoslles abrazos. DANIELA: A los amigos los abrazamos. ÁFRICA: Dámoslles bicos aos amigos. ERIC: Samir es mi primo y es mi amigo. RAYAN: Samir va a venir a mi casa a jugar.
11
12
OS NOSOS CONTOS FAVORITOS. Aula e 5 anos.
Desde o principio da etapa de Educación Infantil os contos ocupan unha parte moi importante no día a día da aula. Nun primeiro momento é o/a Mestre quen conta as historias. Con cada conto buscamos que disfruten ao mesmo tempo que entendan a trama e así poidan aprender algo novo. Son moitos contos os que presentamos ao longo desta etapa. Desde historias que teñen como fin ensinar valores, formas de conduta, sacar sorrisos, como superar medos… ata contos que nos serven para buscar información sobre algo que estamos investigando. É realmente máxico ver como ao través dunha historia son capaces de aprender tanto e de superar moitos dos seus medos; así como lograr poñerse no lugar do outro; xa que isto último é moi complicado nesta etapa. Isto débese a que conseguen identificarse coas situacións das historias e recoñecen nos personaxes as súas propias emocións. Coñecer o que vai ocorrendo ao longo da historia e o seu desenlace, axúdalles a afrontar os seus retos e medos cunha sensación de máis control. Os contos cumpren cunha importante función educativa ao mesmo tempo que inician aos nenos e nenas no pracer da lectura. Estimulan a fantasía, a memoria, e ,por suposto, o desenrolo da linguaxe e da expresividade. UN BO LIBRO SEMPRE SERÁ UN GRAN ALIADO PARA OS MÁIS PEQUENOS E TAMÉN PARA NÓS, OS/AS MESTRES!
13
14
1º de Primaria
Que é o cole para ti? SOFÍA.- Algo divertido e moi especial. CADIDJATU.- Un lugar para aprender. ANTÍA.- Algo guai porque aprendemos moito. ANTÓN.- É moi guai. Hai un patio moi ancho, coma un rectángulo e veñen persoas boas doutros países. JUAN.- É guai. Xogo no patio moito e pódese merendar. MARÍA.- Un lugar onde xogo cos meus amigos. RYCHARD.- É algo moi divertido. Gústame xogar, estudar. O que máis me gusta é sumar. LUCAS.- Fanse debuxos, avións e hai libros. ALICIA.- É algo moi divertido e guachi. Gústame moito Lingua Castelá. NORA.- Un lugar divertido onde se estuda e se aprende. DEIVIS.- É un lugar para estudar. ÁNGEL.- La diversión y aprender. BRAIS.- Un lugar para estudar. HÉCTOR.- Un sitio para aprender. Gústanme os deberes e as Matemáticas, o patio e os meus compañeiros. ANAILA.- Un sitio onde estudamos e aprendemos. XABIER.- Un sitio onde me gusta ir para facer os deberes, aprender cousas, coñecer xente, ir ao patio e portarme ben, sacar boas notas e moito máis. HUGO.- Un espectáculo de luces marabillosas! JULIA.- Un sitio xenial onde se pasa ben.
RELATOS DE 1ยบ
15
16
17
18
2º de Primaria
PIROPOS ÁS FAMILIAS ROA: Un bico xigante, para toda a miña
IAGO: Sodes unha familia moi amable.
familia, quérovos.
DANIEL LARA: A miña familia é moi boa.
TAHER: Quérovos moito, porque sodes a
ELI: Non podería facer nada sen vós.
miña familia.
ÁNGEL: A miña familia é moi guapa.
SARA: Sodes os mellores.
DANNA: Ámovos!!!!!!
SHARON: A miña familia é alegre, cando
CARMEN: Non vos rindades nunca familia,
estamos xuntos é o mellor.
sodes os mellores.
ALBA: Tocoume a mellor familia do mundo.
KEVIN: A miña familia coídame moito, non
AZAREL: Cando non estou con vós,
sei que faría sen eles.
bótovos moito de menos.
DANIEL PIÑÓN: Sodes a familia máis
INASS: A miña familia ocupa todo o meu
“guay” do mundo.
corazón.
ARI: Sodes a familia máis boa do mundo,
DANIELA: Encántame ir de vacacións con
quérovos moito.
vós, pásoo moi ben.
GUIMO: Cando estou coa miña familia
CARLA: Teño unha familia moi bonita.
síntome feliz.
EFRÉN: Coa miña nai, meu pai e miña
JIMENA: Gústame moito a miña familia.
irmá, son o neno máis feliz do mundo.
MARTÍN: A miña familia xoga moito comigo.
LAURA: A miña familia é súper cariñosa,
CAROLINA: Sodes divertidos, gústame
quérenme moito.
xogar con nós.
ANXO: Quérovos ata o infinito!!!
RELATOS DE 2ยบ
19
20
21
22 Me gusta el cole porque mis compañeros son buenos y están cuando los necesito. También me gusta por los profes porque son buenos y explican genial. María López. Me gusta mi cole por los profes, porque lo pasamos muy bien, por las fiestas, las excursiones y porque es muy divertido. Lo que más me gusta es Plástica. Daniela García Me gusta el Ludy porque los profes y mis amigos son muy buenos. Brandán. Me gusta el cole porque puedo jugar con mis amigos al fútbol. Gaizka. Me gusta mi cole porque hacemos muchas cosas, por las excursiones y por mi profe. Dylan. Mi cole es muy especial porque los profes son geniales y por Peteiriña. Me gusta estar con mis amigos y jugar con ellos. Yaiza. Lo que más me gusta del cole es jugar a fútbol con Eneko. Los profes son muy buenos, me gusta E.Física, Matemáticas y Lengua, pero la mejor es Música porque saqué un 10. David. Lo mejor del cole es que juego al fútbol con mis amigos y trabajo cosas guays. Daniel Gómez. Me gusta el cole porque te enseñan muy bien, los profes son muy buenos y
3º de Primaria
PIRO
las excursiones son muy divertidas. Saray. Me gusta el Ludy porque aprendo mucho y siempre estoy con mis amigos. Miguel. Lo mejor de mi cole es que los profes saben cómo hacer aprender a los niños. También me gusta el uniforme porque así no pierdes tiempo por la mañana pensando en qué ponerte. Me gusta estar con mis nuevos amigos. El mejor fue el día de os Maios. Yassir. El Ludy es muy divertido, te enseñan mucho y los profes son muy amables. La mascota es genial y los compañeros, muy divertidos. Lía. Me gusta mi cole porque veo a mis amigos y aprendo mucho. Los profes son simpáticos y buenos. Me encanta Peteiriña, la mascota. Peña. Me gusta mi cole porque Raquel y Xil son muy guays. Aprendo mucho y es muy divertido. Gabriela. Lo mejor del cole es estar con mis amigos y jugar con ellos en el patio. Me gusta Valores ,E. Física y Matemáticas. Me gustan las Ludyolimpiadas y Peteiriña. Eneko. Me gusta el cole porque aprendo, por mi profe, por la biblioteca y por Música. ¡ Me encanta el cole!, es el mejor cole del mundo. Si tuviera que definir el cole en una sola palabra sería “magia”. Feliz 50 aniversario, Ludy.
POS
AL C
OLE
Daniela Montero.
GIO
LUD
Me gusta mi cole por los aros y los balones del patio. Me lo paso genial. Naia. Me gustan las actividades que hacemos, como Informática. También me gusta mucho la geometría y hacer dibujos. Sabela Me gusta mucho el cole porque los profesores enseñan muy bien, porque las fiestas son muy divertidas y porque en el patio tenemos juguetes. Además, mi profe Raquel se parece a Edurne. Leo. Me gustan los profes, los patios, las excursiones y que los profes me choquen las cinco. Alen. Me gusta el cole por los amigos, la emoción de las notas, los profes, las actividades, la piscina, las mates, el ajedrez,...También me gusta Peteiriña. Si tuviera que hacer una lista de pros y contras, no pondría contras. Los profes que más me gustan son: Raquel, Xil, Fran, Manuel, Sol y Pepi. Aunque el mejor es Xil, sobre todo en la piscina. Además, mi madre y mi profe se llaman igual y son muy parecidas.¡Feliz 50 aniversario, Ludy! Diego . Ludy es el mejor colegio del mundo. Es muy divertido, jugamos al fútbol, a la cuerda, a saltar,…También vamos a excursiones geniales como la acampada. Anais.
Y
POEMAS
23
En la primavera nacen las flores y todo el mundo regala, besos y amores. En la primavera hay muchas frutas desde las manzanas grandes hasta las cerezas diminutas. A veces hace frío, a veces hace calor Pero siempre, siempre sale el sol. A veces hace viento y resopla una brisa Pero aún así, se mantiene mi sonrisa. Y además, tampoco importa que llueva. Porque aún así, llega la primavera. Daniela Montero.
A bolboreta alegra as rosas e as flores. Coas súas ás fermosas e máxicas, pode cantar, rir e tamén bailar. Alegra moito, alegra a toda a xente. Se a bolboreta está leda o mundo enteiro estará ledo . Daniela García.
24
CUENTOS
A NENA BONITA. Había unha vez una nena que se chamaba Xulia, pero chamábanlle nena bonita porque era moi amable, simpática e boa. Un día foi ao cole e encontrouse coa súa mellor amiga e foron a clase ata a hora do recreo. Saíron ao patio e, de súpeto viron como uns nenos se estaban a burlar doutro. A nena bonita non tivo máis remedio que defendelo. Acercouse a un dos nenos que lle facían burla, preguntoulle se era a nena bonita e Xulia dixo que si. Entón o neno díxolle: - Paréceme que eres a nena caca. Os outros nenos non paraban de rir. Entón, Xulia díxolles: - Gustaríavos que outros nenos se riran e burlaran de vós? - Non, responderon todos. Entón, déronse conta de que non debes facer o que non che gusta que che fagan a ti e decidiron non burlarse nunca máis de ninguén. Peña Rodríguez.
EL HADA DEL AGUA. Había una vez un mundo alegre y divertido donde vivían muchas hadas : hadas de la luz, de las plantas, del agua,….pero de las que más había eran de los animales. Un día nació un hada del agua y le pusieron de nombre Alicia. Era rubia, con la piel clara y los ojos azules. Todos los días iba al lago a trabajar con las hadas y después iba a jugar con sus amigas. Con el tiempo, poco a poco fueron despareciendo cada vez más y más hadas porque un niño se las iba llevando al mundo real. Las hadas no estaban contentas en ese mundo. Alicia habló con el niño y consiguió que recapacitara y que dejara de llevarse a las hadas. Se hicieron muy amigos porque descubrió el mundo de las hadas y el mundo real y Alicia le enseñó a ser respetuoso con el mundo, con las personas y con las hadas. Se pasaban el día jugando, nunca se separaban hasta que llegaba la noche y cada uno volvía a dormir a su mundo. María López
4º de Primaria LOIS -Jaimito, ¿qué harías si te pierdes en alta mar? -Llorar para desahogarme. EMMA Le dice una chica a otra: -Perdona, me debes diez euros. Y la otra chica contesta: -¡ Te perdono, te perdono! IRENE ¿ Cuál es el colmo de los colmos? Que un mudo le diga a un sordo que un ciego le está espiando. ISMAEL ¿ Por qué los españoles comen caracoles? Porque a los españoles no les gusta la comida rápida. ALBA Dos aceitunas van en moto, una de ellas se cae y dice: - ¡ Me he roto un hueso! - ¡ Cómo te vas a romper un hueso, si estás rellena de anchoas! BYRON Un erizo va caminando por el desierto, se encuentra con un cactus y le dice: - ¡Mamaaaaá!
YERAI - ¡Qué perro tan bonito! ¿cómo se llama? - Wifi. - ¿ Por qué? -Porque se lo robé a mi vecino. IRIS - Mamá, me caí de unas escaleras de dos metros. - ¿ Estás bien? - Estoy bien, por suerte me caí del primer escalón. AITANA ¿ Sabes cuál es el colmo de un sastre? Que tenga una hija flaquita como una aguja y un hijo botones. MATEO COTOVAD Están dos pollitos en un bar y uno le dice a otro: - ¿ Pío? Y el otro responde: - Pie lo que quieras. ALEX - Hijo, si no apruebas el examen de mañana, olvídate de que soy tu padre. Al día siguiente: - Hijo, ¿Cómo te fue en el examen? - Y tú ¿Quién eres?
UÉ JA , JA , JA , Q A 25 RISA ME D
Que un jardinero tenga una hija que se llame Rosa y la dejen plantada.
MATEO LÓPEZ ¿Cuál es el animal que Dios creó de último? El delfín. GABRIEL ¿Cómo se dice pañuelo en japonés? Sacamoko. ELENA ¿Cuál es el colmo de un loro? Tener un hijo repetidor. SAR Le dice una uva verde a una uva morada: - Respira idiota, respira. MARCO Que le dice la tortilla al tenedor: - ¡ Pínchame, que tengo más huevos que tú! LOLA Un jorobado entra en una pescadería y le pide al pescadero: - Póngame bonito. A lo que el pescadero responde: -Pero ¿qué se cree usted, que yo hago milagros?
MAMUDO ¿ Qué pone una gallina que tiene fiebre? DANIELA Huevos cocidos. A la profesora de Jaimito se le levantó la SAMUEL falda y dijo: ¿Cuál es el colmo de - Quien me viera los colmos?
algo está castigado, Pepito¿ tú qué viste? -Media nalga. - Cuatro meses castigado. - Hugo ¿tú qué viste? - Una nalga. - Seis meses castigado. -Jaimito ¿tú qué viste? - ¡ Adiós amigos, nos vemos el año que viene. FÁTIMA - Mamá ¿puedo salir? - No. - Mamá ¿cuál es el ingrediente que le echas a la comida para quedar tan sabrosa? -Sal. - Gracias mamá. ENZO -¡ Policía, policía ! - ¿ Qué quiere señor? - ¡ Esas dos mujeres se están peleando por mí! - ¿ Cuál es el problema? - Que va ganando la que menos me gusta. PAMELA ¿ Por qué los gatos han aprendido a ver en la oscuridad? Porque no llegan al interruptor de la luz. MIGUEL - Jaimito, ¿cómo se dice perro en inglés? -Dog. - ¿ Y veterinario? -¡ Muy fácil ! “ DogTor”
26 CUENTOS Y POEMAS
Os cinco irmáns e o bosque encantado. Había unha vez cinco irmáns que foron a un bosque recoller froitos. Alí había moitas árbores e arbustos para recoller moitos froitos. Os irmáns chamábanse Irene, Mateo, Enzo, Enma e Aitana. Cando estaban no medio do bosque empezou a chover con moita forza, entón buscaron unha cova para protexerse da choiva. Nesta cova vivía un oso e saíron correndo. Buscaron outra cova e esperaron que parase de chover. Os irmáns seguiron recollendo froitos e cando quixeron volver para a casa, déronse conta de que se perderan. Os pais saíron a buscalos, pasaron toda a noite buscando ata que os encontraron durmindo todos xuntos debaixo dun arbusto. Menos mal que os pais tiñan un botiquín porque os nenos tiñan feridas nos pés de camiñar tanto tempo. No bosque había arañas xigantes, fantasmas e moitos animais perigosos, pero eles conseguiron saír sans e salvos e chegar a súa casa.
Aitana.
27
El chef loco. Hola, soy Daniela y os voy a contar lo que me pasó un día en un restaurante. Un día fui a comer con mis amigos Marco y Lola a un restaurante que se llamaba “Pollo”. De primero pedimos pollo asado. Cuando el camarero levantó la tapa de la fuente descubrimos que el pollo estaba vivo, salió volando y le picó en la cabeza a Marco. Luego pedimos sopa de fideos y en lugar de sopa nos trajeron un pringue verde asqueroso. Después Lola dijo: - ¿Pedimos unas chucherías de postre? - Vale dijo Marco. Para nuestra sorpresa los gusanitos no eran de maíz, eran gusanos de verdad. - ¡Qué asco!- dije yo. Al final no pudimos comer nada, pero cuando nos trajeron la cuenta alucinamos. Nos hicieron pagar mil euros. Salimos de allí, nos fuimos al parque y le contamos a todo el mundo lo que nos pasó. Daniela.
28 Os piratas. Érase unha vez uns piratas que encontraron un mapa do tesouro. Os piratas miraron o mapa, pero había un problema, o tesouro estaba nunha illa e non tiñan barco para ir. - O meu tío ten un barco, podémosllo pedir- dixo un pirata. Así que problema resolto, xa tiñan barco. Saíron para a illa ao amencer. Despois dun longo e duro viaxe chegaron á illa. Estaban cada vez máis preto do tesouro, cando un dos piratas preguntou: - Preguntástelles aos vosos pais se vos deixaban vir? E todos contestaron: - Siiii.
Pouco despois encontraron o sinal que marcaba onde estaba o tesouro. Colleron as pas e puxéronse a cavar. Cando abriron o cofre do tesouro viron que había mil moedas de ouro. Os piratas, regresaron á súa casa e repartiron o tesouro entre eles. E viviron felices e comeron perdices. Emma.
29 Azul, amarillo y verde. Había una vez dos amigas inseparables llamadas Azul y Amarillo. Todos los colores tenían una pareja de colores y cuando querían se juntaban y nacía otro color. Todos los colores tenían una familia. La familia Azul eran : Azul clarito, Azul oscuro, Azul turquesa.... Todos los colores menos uno, el Verde. Los demás colores se burlaban de él siempre. - ¡Pobre Verde! - dijo Azul. - Ya lo sé. ¿ Qué podemos hacer? - dijo Amarillo. - ¡Ya lo tengo! - exclamó Azul. - ¿Te acuerdas de que siempre hemos planeado juntarnos? -¡ Sí ! ¡ me acuerdo! - Pues hoy lo haremos. Como Azul y Amarillo hacen Verde, haremos más tipos de Verdes. -¡ Sí, sí, sí!. Si lo queremos más oscuro, pondremos más Azul. Y si lo queremos más claro pondremos más Amarillo. -Vale – dice Azul. Al final Verde tuvo una familia y nadie se volvió a burlar de él. Lola.
30
5º de Primaria
CUENTOS Y POEMAS Había una vez una niña llamada Ángela, ella era muy buena en los estudios, y también era buena en los deportes. Un día se encontró a un perrito abandonado, le dio tanta pena que tuvo que cogerlo. Su madre le dijo que se lo podía quedar, la pobre siempre estaba triste porque no tenía con quién jugar Cuando acabaron las clases vino una niña a la casa vecina, también tenía un perro. Se decidió y fue a hacerse amiga de ella. Llamó a la puerta, salió, y le dijo: -Hola, ¿quién eres? -dijo-Yo soy Ángela la vecina, me preguntaba si podríamos ser amigas-respondió-. -Ah, vale sería divertido, yo me llamo Clara. -Si quieres pásate después de comer a mi casa, a jugar. -Claro, ¿Puedo traer a mi perro? -Sí, yo también tengo uno. -Vale, nos vemos después. Después de ese día Ángela nunca más volvió a aburrirse. Elisa Fraga EL LEÓN Y LA PUERTA DEL ESPACIO
Había una vez un león llamado Juanito al que lo que más le gustaba era el espacio. Le encantaba mirar todas las estrellas y las constelaciones. Un día mientras Juanito miraba las estrellas vio una especie de bola de hielo, ¡¡era un cometa!! Por accidente había caído al lado de su casa en la sabana. Juanito se acercó con curiosidad y, de repente, vio como el cometa abría una puerta al espacio. Juanito se pensó mucho si entrar o no; al final se decidió por entrar y en menos de un segundo Juanito desapareció junto al cometa y apareció en Colosón . Era un planeta de los colores del arco iris, sus seres los y las colosonas ¡También eran animales como Juanito¡. Juanito hizo un amigo llamado Filiberto, era un guepardo, pero lo mejor es que era monologuista, hacía chistes muy graciosos como el del pescado que se caía de un quinto ¡AAAAAAAAAAAAAAAAAATÚN¡ Después de cinco días en Colosón, Juanito quería volver a su casa en la sabana. Y le pregunto a Filiberto ¿Cómo puedo volver a casa? Y Filiberto le dijo: te presto mi nave y así puedes volver cuando quieras a visitarme. Y así hizo. Volvió a casa y le contó su experiencia a todos que se quedaron alucinando. Juanito cumplió su sueño Helena Rodríguez
Lejos de casa Lejos de casa estoy. Lejos de casa estaré Pero da igual, porque volveré Lejos de casa para descansar en otro mundo singular y sin parar, descansar Lejos de casa voy a un ritmo cowboy. Y por el desierto estar con calor hasta hartar. Germán García
Nun mediodía de verán. Nun mediodía de verán ía mercar pan para ir xantar, comida Gourmet. Despois hai que desfrutar. Non se pode esperar as gañas de poder xogar ao brilé Agora tense que descansar. Mañá volveremos xogar. Agora non podemos desperdiciar o tempo de descansar. Germán García
31
32
6º de Primaria
CUENTOS Y POEMAS CARPINTERO
Hubo una vez una familia que vivía en la pobreza. El padre tuvo que intentar ser carpintero. Ganaba algo cada mes. Un día se le ocurrió construir una casa. Cuando comenzó la tarea un constructor le dijo: —Disculpe, usted no puede construir una casa ahí. A lo que el carpintero le contestó: —¿Por qué no? —Porque nosotros vamos a empezar una obra. El carpintero se sintió hundido por aquellas palabras del constructor, volvió a su casa con un rostro compungido sin saber qué hacer. Se podía notar en su aura la depresión que le acarreaba aquella situación. La mujer intentó ayudar a su marido e intentó solucionar el problema. Pero sólo pude ofrecerle su apoyo moral. Al carpintero le llevó seis meses dar con la solución. Por esa zona pasaba un oficial y tras mantener una conversación con él, le ofreció un trabajo. Al carpintero se le iluminó la cara y no pudo negarse, se sentía orgulloso. Salió corriendo para contárselo a su mujer. Actualmente el carpintero trabaja con uno de los mejores obreros. Y el que lo rechazó lo vio y lo felicitó por su actual trabajo. Ya que había conseguido la meta que se había propuesto. Vanesa Fonte La aventura de los cuatro vándalos.
Era un mañana normal, todos íbamos al colegio como todos los días. El profesor nos decía que fuéramos a la biblioteca. La mayoría se iban al recreo a jugar. Si había suerte los niños iban, pero a jugar al ajedrez. Por casualidad a mis amigos y a mí se nos dio por ir. De repente (no sé por qué) cayóo un libro, “ni de broma lo toco” dijo Carlos. “Apartar cobardicas” dijo Martin. Al abrirlo era un libro normal ¿o no? Había algo dentro, una carta que decía:-“al que lea esto en las escaleras de sexto hallaréis un valioso objeto”.Al leer esto los niños subieron rápidamente las escaleras y encontraron un sobre que antes no estaba. Al leerlo comprendieron que todo había sido un truco del profesor para que leyeran más. Pablo Belizón
EL ARENAL
O campesiño
Una apacible tarde primaveral. En el arenal, las cálidas aguas, el sol refleja. En el arenal, los niños juegan, disfrutan y se juntan. En el arenal, lo pasamos genial. Sara Gil
Mentres na gran cidade, un neno triste, choraba e choraba, o Miguel do zapateiro ía polo monte na procura de cogomelos para comer. A súa muller permanecía na casa, tendendo a roupa e coidando dos seus sete fillos. Miguel, non atopaba ningún cogomelo, así que adentrouse por un sendeiro que nunca vira. Despois dun tempo, comezou a fitar ao lonxe. Unha néboa mesta que se lle empezou a acercar rapidamente. Miguel quedouse paralizado, porque unha imaxe proxectouse na nube. Un neno pequeno, non de máis de seis anos, triste na súa habitación. Alguén abriu a porta, parecía o seu pai, pero empezoulle a berrar, deulle unha labazada, e volveu saír. Miguel sentiu un relento de aire frío na súa man, e viu alí ao neno, diante del, pero desta vez, parecía que sorría. Miguel sorriulle tamén. Miguel espertou. Estaba na súa casa. E díxolle á súa muller: -Que fago aquí? E o neno? E a muller díxolle: -Que neno? De aquí non te moviches. Pareces un parvo con esas preguntas. “Todo fora un soño” pensou Miguel. “Ou tal vez non...” Alejandro López O Colexio Ludy O colexio ludy, a raíz da miña vida. Un colexio onde fixen amigos. Un lugar máxico para os pequenos. É unha segunda familia No 2018-2019 cumpre 50 anos. Celebrámolo como sempre. Os profesores facendo actividades divertidísimas para nós como O Especial dos 50 anos no teatro Jofre. Pero para min o que máis me gusta. É o colexio que todos nós coñecemos e queremos. Roi Casal
33
34
L
Desde el principio, en el Cole se han venido celebrando dos festivales a lo largo del curso, además de otras celebraciones como pueden serlo Carnavales, Fiesta del Libro, Día de las Letras Gallegas etc. El primero de dichos “festivales” tenía lugar como prólogo de las vacaciones navideñas y consistía, primordialmente, en un recital músico-vocal de villancicos donde participaba el alumnado de Educación Infantil, Primaria y EGB, en su momento. A principio de los ochenta, se incorporó al mismo un “Belén Viviente”, a partir de un texto en verso escrito por el Profe Torregrosa, a cargo de los alumn@s más veteran@s, el cual todavía hoy se representa. Coincidiendo con el cumpleaños de doña Ludy, llegado fin de curso, “se echaba la casa por la ventana” con una función escolar, presentada por alumnos del último curso, donde volvía a participar la práctica totalidad del alumnado. En el programa, figuraban la actuación de nuestro coro, dirigido por la Profe Ángeles, a cuyo cargo estaban también las actuaciones musicales individuales y colectivas, la escenificación de cuentos infantiles, pantomimas a cargo de los más pequeños… Cerraba el espectáculo un recital de canto y baile galle-
O NUETRO ES PURO
TEATRO
go, con música en directo. Los alumn@s , primero de 8º de EGB y luego de 6º de Primaria, por motivos ya explicados en estas mismas páginas, se encargaban de poner en escena una obra teatral de cerca de media hora con textos preparados por el Profe Manuel o el Profe Torregrosa, según se realizaran en gallego o castellano. Con el tiempo- ¡quién lo iba a soñar…!-, estas representaciones llegaron a celebrarse en el Teatro Jofre, en ocasión de las Xornadas do Teatro con G”, organizadas por la Coordenadora de Equipas de Normalización Lingüística, a las que nos sumamos, encantados de la vida. Para entonces, ya se había incorporado al Cole Ludy el Profe Miguel, encargado de la escenografía, la música y la compleja tecnología de estos montajes, en los cuales participó también FERNANDO OCAMPO, notabilísimo dibujante y aún más notable amigo, ilustrando con maravillosos dibujos las sucesivas puestas en escena. El alto valor formativo, a nivel artístico, social y humano, de estas actividades parte, sobre todo, del hecho de realizarse “en equipo”, donde todos y cada uno de sus participantes desempeñan un papel protagonista, imprescindible para el éxito colectivo.
Música, Danza, Imagen, Palabra Hablada y Expresión Corporal confluyen para ofrecer a su público, infantil o adulto, una lección de lo que puede conseguirse con “un poco de ayuda de tus amig@s: diversión propia y ajena, por un lado; y, en paralelo, un acercamiento iniciático de la vista, el oído y la sensibilidad al mundo de la Cultura, preparándose así para más altas metas socio-culturales. Por lo que al Teatro se refiere, nuestras representaciones de “El Principito” de Saint Exupery, “El Fantasma de Canterville” de Oscar Wilde, o “Alicia en el País de las Maravillas” de Lewis Carroll, por citar solo tres ejemplos, demuestran plenamente el interés multidisciplinar de esas actividades, que han quedado grabadas en la memoria de todos sus participantes y espectadores.
Sexto y el cine La clase de 6º: Sálvame naranja Pablo se calla: Milagro de la naturaleza Alumnado de 6º: Mujeres, hombres y viceversa. Clase de 6º: Lo que se avecina. Profes: Haway 5.0 Clase de 6º: Juego de tronos. Roi: Gremlings. Manuel Carracedo: John Lennon. Colegio Ludy: 3 metros sobre el suelo. Profesores: Supervivientes. Profe Miguel: Terminator/ Indiana Jones. Profe Juan: Tiburón. Álex F. y Miguel: Oliver y Benji. Sara Gil: Aquaman Álex López: Sheldon Couper. Matías Ochog: El Carnicero. Gabriela: Flash. Miguel Gil: Harry Potter Matías Soto: Jack el destripador. Roi: Bebé jefazo. Javi: Babilon A.D. Javi y Ochog: Blues Brothers Álex López: Soy leyenda. Sergio: Iron Man Martín Cotovad: Capitán Ámérica Manuel Carracedo: Gólum Profe Manuel: Papá pitufo. Gabriela: Eleven. Adrián : Freddy Mercuri. Paula: Toy Story
35
36
6º se despide
Blanca Martínez Mi paso por el colegio ha sido alucinante. He descubierto un montón de cosas impresionantes. Han sido súper buenos. Llevo desde bien pequeñita y aún recuerdo cuando entraba llorando y el profe Manuel me cogía en brazos y me llevaba a clase. Cuando iba en la clase de tres años decía que me llamaba Pepita y creaba confusión. Mis años pasados aquí no han podido ser mejores. Espero que a todos los que pasen por aquí les vaya igual de bien. Recuerdo también las típicas charlas en el baño y solo digo una cosa: con Juan no podéis hacer un examen tranquilo y…mucho cuidado con las chuletas. Gracias a todos los profesores y profesoras ue me han dado tanto en estos doce años de gloria y riñas. Manuel Carracedo Gracias por todos estos años de aprendizaje y preparación. Ciao. Álex Fernández Me han gustado todos los cursos, pero el que más ha sido sexto. Muchas risas, juegos…Ha sido genial. Gracias por todo lo que nos habéis enseñado los profes Manoli, Celia, Manuel y Miguel. Alejandro López Me gustó mucho este colegio. Es una pena que me tenga que ir, pero afronto el futuro con muchas ganas y preparado gracias a lo que estos profesores me han enseñado durante estos años. Gracias también a mis compañeros. Mucha suerte a las siguientes generaciones que pasen por el colegio. ¡Disfrutad! Por último, feliz 50 aniversario. ¡A por otros 50! Rocío Vázquez A pesar de todas las broncas voy a echar de menos este colegio: los amigos, los profesores, … Me llevo grandes momentos y recuerdos de él. Risas, momentos tristes, buenos amigos y muchas cosas más. No es un adiós, es un hasta luego. Nunca os olvidaré. Sergio Romero Digo adiós al Colegio Ludy por todos los momentos que he pasado aquí: cosas malas, cosas buenas, pero siempre he querido a mis amigos y profesores, sobre todo a Manuel que ha sido el que ha cambiado mi forma de “pasar de todo” y ahora me centro más en los estudios. Por todo esto digo adiós.
Roi González Me da mucha tristeza dejar atrás el Colegio Ludy pero voy a pasar al instituto. Ina Muñoz Estos tres años que he estado en el Colegio Ludy he aprendido mucho de los profes y compañeros. Me han enseñado muchas cosas que no sabía. Gracias a los profes por enseñarme a trabajar y a todos mis amigos y amigas por tantas y tantas bromas. Espero que nos sigamos llevando así de bien en el instituto. Gracias al profe Miguel por enseñarme y darme oportunidades y echarme broncas de las que aprendí de ellas. Gracias también al profe Manuel que al escuchar sus charlas he aprendido muchas cosas. Gracias a todos los profes por enseñarme. Pablo Belizón Me despido a los profes: Juan: Thanks you very much for all these years at first i was not good at english but you helped me. Teté: Piensa en mí cuando veas tu silbato. Manoli: Echaré de menos los esparadrapos y que me echaras de clase. Es broma, te recordaré con amor. Pepi: Siempre serás nuestra secretaria. Celia: Eres mi profesora favorita y nunca te olvidaré. Sol: Tu manera de pensar nunca me gusta. A veces me hacías sentir mal. Teresa: Me gustaba cuando dabas clase. Manuel: Nunca te olvidaré. Gracias por estos dos años. Ya fuera en cualquiera de tus materias. Me transmitías sabiduría. Nunca te olvidaré, bandallo. Raquel: No nos dejas hablar. Inés: Me alegras. Laura: Siempre nos cuidaste. Miguel: A veces no me gustó tu manera de actuar. Xil: Tu enseñanza fue una melodía. Javier Pérez Han pasado muchos años desde que vine a este colegio me han enseñado muchas cosas. Conseguí muchos amigos y me lo pasé muy bien con ellos y ahora también los sigo teniendo. Desde que empecé me parecieron muy simpáticos los profesores. Los primeros días estaba muy nervioso, pero ahora ya va a acabar el curso. Gracias a todos los profes por enseñarte muchas cosas durante estos años.
David Lara Echaré de menos este colegio porque me encantaron las clases y también los profes, sobre todo Manuel. También me encantó la obra de teatro que hicimos. También echaré de menos a los amigos que hice, pero lo más importante para mí fue el colegio porque los profesores eran buenos, las clases bonitas y los compañeros amables. Echaré de menos colegio, adiós. Fuisteis los mejores. Vanesa Quería decir que en estos años he aprendido mucho de todos los profesores. Gracias por vuestra educación hacia los alumnos. Es triste, pero como dice el dicho: “Marcho que me tengo que marchar”. De vez en cuando, estoy segura de que iré a visitaros. Todos os echaremos de menos a vosotros y nuestros momentos. Laura Rodríguez Me lo pasé bien. Dejo buenos y malos recuerdos. Paso ahora al instituto y voy a hacer seguro muchas visitas. Adiós Ludy. Lo último que digo es que los profesores sois muy distintos y cada uno tiene sus defectos. Gracias por ayudarme a saber todo lo que sé. Gracias a Manuel y a Miguel por ayudarme en el problema que tengo. Yo no me quiero ir porque Miguel y Manuel me ayudaban con el problema pero, en el instituto, ningún profesor me va a ayudar. Gracias Ludy. Gabriela Serantes Bueno, llegó el momento de pasar al instituto. Gracias a todos los profesores por ayudarnos, apoyarnos y enseñarnos. Me ha gustado mucho esta etapa. Adiós. Se os guardará en el corazón. Martín Cotovad Nunca me gustó el comedor y todos los profes peleando para que comiera, pero me llevo buen recuerdo. En el fondo, son muy buenos todos los profes, pero prefiero a unos que a otros. Matías Soto Gracias por hacer tanto por mí. Lo siento por hacer tantas cosas mal. Si paso al instituto me esforzaré lo máximo que pueda. Adiós y buena suerte. Adrián Noguera En este colegio he pasado malos y buenos momentos. Lo que me ha gustado mucho de este colegio han siso mis compañeros, las excursiones y todas las explicaciones claras. He vivido experiencias muy bonitas y me encanta. Adiós.
37 Edurne Presedo Gracias por todo lo que me habéis enseñado y por soportarme. En el colegio he crecido y he estado aquí desde los tres añitos. Os voy a echar de menos a todos, tanto a los profes, como a los compañeros. Miguel Gil A mí despedirme del colegio se me hace muy difícil, pero lo podré soportar porque cuando estaba en 4 años, también me tuve que despedir. Repetiré una sensación triste como perder amigos que van al instituto, tendré diferentes profesores, etc. Lo último que quiero decir es que echaré de menos al colegio y todo lo que hizo por mí. Sara Gil Aunque solo he cursado sexto de Primaria en este colegio, tengo que decir que para mí ha sido una experiencia positiva. Me llevo muchos y muy buenos recuerdos. Recuerdos que harán que lo añore ya en el instituto. Pero también me siento feliz de que esta etapa haya acabado, pues comienza otra llena de interrogantes y llena también de ilusión. David Mauriz Me lo he pasado muy bien en estos nueve años. Divertidas excursiones y actuaciones. No sé qué me deparará el futuro. Tendré que decir adiós a todo lo que hay aquí. Ojalá que nunca se acabe. Hubo compañeros que vinieron y otros que se fueron. Siempre llevaré un trozo de este colegio donde pasé los mejores años con mis compañeros, mis mejores momentos y alguno malo, pero aquí he sido feliz. Adiós y un besazo. Paula Salido Adiós y gracias por todo. Me gustó mucho. Espero volver aquí algún día. Me han tratado muy bien. Tantas sonrisas y cosas bonitas… Sara Yáñez Me da mucha pena dejar el cole. Echaré de menos a mis amigos, pero muchos de ellos estarán en el instituto. También echaré de menos a los profes, a unos más que a otros, pero eso es normal. El colegio fue mi segunda casa. He pasado la mitad de mi vida aquí. Os quiero.
38 A Real Academia Galega acordou no pleno celebrado o día 7 de xullo de 2018 na súa sede da rúa Tabernas da Coruña que o protagonista do Día das Letras Galegas de 2019 era Antón Fraguas. Xustifica tal escolla a RAG porque Antón Fraguas era Membro das Irmandades da Fala e do Seminario de Estudos Galegos (SEG) na mocidade, historiador, etnógrafo, director e presidente do Museo do Pobo Galego, profesor depurado polo franquismo e querido polo alumnado, narrador oral excepcional e intelectual cunha popularidade pouco común, dedicou a vida ao estudo da cultura e do territorio galegos desde distintos eidos, con especial atención e mestría en antropoloxía. Cos seus traballos e conferencias contribuíu ademais a defender o galego como lingua de expresión válida para calquera coñecemento, unha idea cuxa reivindicación segue a ser necesaria. A continuación, repasamos brevemente, a modo de homenaxe, a vida e a obra do autor protagonista do Día das Letras 2019: Antón Fraguas. VIDA E OBRA DE ANTÓN FRAGUAS Antón Fraguas Fraguas naceu no lugar de Insuela, parroquia de Loureiro, no concello de Cotobade, o día 28 de decembro de 1905. Próximo a cumprir noventa e catro
anos, morre en Santiago de Compostela o día 5 de novembro de 1999. Tras os primeiros anos de estudo -na casa, en escolas públicas e privadas-, entre 1919 e 1924 temos a Antón cursando o Bacharelato no Instituto de Pontevedra. Nel terá como profesores nada menos que a Castelao e a Losada Diéguez, os cales deixarán unha fonda pegada nestes momentos decisivos de formación de Antón. A súa primeira publicación en galego será no ano 1929 no xornal A Nosa Terra e leva por título Un serán na Catedral. Con López Cuevillas e Purificación Lorenzana publica en 1930, en Arquivos o seu primeiro traballo relacionado coa arqueoloxía:Mámoas do Sabiñao. En 1951 foi nomeado membro numerario da Real Academia Galega. O seu discurso de entrada será: Coplas que se cantaban nas ruadas de Loureiro de Cotobade. Fraguas ocupa a cadeira do seu antigo profesor no Instituto de Pontevedra e despois compañeiro de tantas empresas galeguistas, Castelao. No ano 1963, Antón Fraguas foi nomeado director do Museo Municipal de Santiago, situado no convento de San Domingos de Bonaval, que no ano 1975 pasou a ser denominado Museo do Pobo Galego. Xaquín Lorenzo era o Presiden
te da Fundación e tras a súa morte en 1989, Antón Fraguas ocupará os cargos de director e presidente. Membro do Consello da Cultura Galega e Cronista Xeral de Galiza, entre outros cargos, Antón Fraguas realizou, como dixemos, numerosos estudos sobre a cultura popular, a xeografía, a arqueoloxía e a arte. Ameno e prolífico conferenciante, tamén escribiu numerosos libros e artigos de divulgación. Co espírito do Seminario de Estudos Galegos, Antón Fraguas estudou toda a nosa variada cultura con paixón e dedicación. ESCOLMA DE COPLAS DE LOUREIRO DE COTOBADE Eu ben vin estar o cuco na rama d-un castiñeiro,
coa machada na man deprendendo a carpinteiro ______ Canta cuco canta cuco na rabela do arado, as mulleres antre os homes e un gando mal gardado. _______ Foches falar mal de mín axunto dos meus amores, fai de conta que botaches auga por riba de flores. _______ Eu collín a flor da xesta que a primeira que vén, desde que te vín a tí non amei a mais ninguén. ________ Sei d-un niño dunha melra outro dunha lavandeira, agora teño tres niños co niño da costureira. ________
39
ANTOLOGÍA “COMPA” Nuestra revista es toda una abuelita a estas alturas… Nació en el siglo pasado, allá por el curso 1976-1977, con un triple objetivo: servir de vehículo para que alumnitos y alumnitas desde Primaria a Octavo de EGB -lo que hoy sería 2º de Secundaria- dispusiesen de un espacio donde publicar sus trabajos literarios- cuentos, poemas, pequeños ensayos sobre su modo y manera de entender la infancia…-; en paralelo, las páginas de “Compa” daban puntual noticia de lo acontecido en Cole Ludy a lo largo del curso: actividades deportivas, excursiones, festivales, etc.; . por último, pero no por lo menos (como dicen los ingleses), se trataba de ir reflejando, curso a curso, la pequeña Gran Historia de un centro escolar donde confluyen alumnado, profesores y familias, en la noble tarea de formar a sucesivas generaciones , con la mirada puesta en el Futuro, aprendiendo a vivir y a ser cultos, solidarios y felices. Todos estos contenidos textuales aparecían acompañados por fotografías e ilustraciones a cargo de nuestros compas. En un principio, “Compa” se imprimía y encuadernaba en el Cole. Todo el profesorado participaba en la compleja tarea de dar luz una publicación de cerca de cuarenta páginas de promedio. Los tutores seleccionaban los trabajos- primero en castellano y, más tarde, cuando el Gallego pasó a formar parte del currículo, en gallego y castellano-; de hecho, “Compa” llegó a tener una hermana, coordinada por el Profe Manuel, escrita en el idioma de Rosalía y de Castelao: “Pensando en... Galicia”; pero, por motivos del alto coste que suponía realizar ambas en imprenta, como ya se hacía por entonces, quedaron fusionadas en una sola. De coordinador de tan ricos materiales, estaba el Profe Torregrosa; de la encuadernación se encargaba el Profe Javier, aunque insistimos: se trataba de una maravillosa aventura colectiva, todos xuntos, xuntos todos, para lograr un “más difícil todavía”: irnos superando, curso a curso… Desde el vero principio de “Compa”, la revista contaba con dos secciones fijas: la despedida de la promoción que marchaba al instituto C. Arenal, llamada, sucesivamente, “8º Se Despide” y 6º Se Despide”, y “8º y el Cine”, que tras la reforma educativa, también pasó a llamarse “6º y el Cine”, a las que se unieron otras como “Un Piropo para Mamá-Papá-Mi Cole, “Ludy´s News”, “Deportes”, “Ludy se va de Marcha”, “Los Chistes de 5º”, “Divina, Adivinanza” y otras. Cada cinco cursos, se incluía una selección de trabajos publicados en los números anteriores, cuya cuantía total, a día de hoy, cuando, como está mandado, COMPA se ha convertido en una publicación informatizada, se acerca a los dos millares de pequeñas joyas nacidas de vuestra imaginación, vuestra fantasía y vuestro talento.
40 En este número de COMPA, coincidente con el cincuentenario del centro, repetimos la propuesta: volver la vista atrás desde aquella lejana década de los 70, para oficiar un feliz reencuentro con nuestros antiguos compañer@s, muchos de ell@s padres, madres, abuelos y abuelas de la Generación del 2018-2019, que es la vuestra. Un recorrido por tan largo periodo temporal, con la puesta de común de ilusiones y trabajos infantiles, propicia una ocasión irrepetible de comprobar la evolución del alumnado, desde finales del siglo XX hasta las casi dos primeras décadas del siglo XXI, donde la Democracia y los avances tecnológicos van a jugar un papel decisivo. Adelante pues con este “país de las maravillas” del ingenio, que ha sido y será siempre la Revista COMPA.
41
42
43
44
45
46
47
48