Paasrapport
maart 2020
Paasrapport maart
2
Maart was de maand waarin alles anders werd. De straten zijn stil, veel winkels zijn dicht, het uitgaansleven, de cultuur, de kroegen en restaurants, maar ook de kantoren zijn grotendeels leeg. Ik schrijf dit maandbericht in mijn werkkamer thuis.
Verreweg het meeste wat ik doe, gebeurt hier. Vergaderen via telefoon en videoconferenties. Eindeloos bellen. En, behalve mijn eigen gezinsleden, weinig mensen in levenden lijve zien. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik vind dat niet makkelijk. En ik denk dat dat voor ons allemaal geldt. Dit virus is menens We weten dat het nodig is. We kennen de dramatische beelden uit Italië en, dichterbij, uit Brabant. De meesten van ons kennen mensen die zwaar ziek zijn. Of die inmiddels zijn overleden. Dit virus is menens. We weten dat ons gedrag – en alleen dat – bepaalt hoe snel het virus zich verspreidt. En dat bepaalt of er genoeg dokters en verplegers zijn, die keihard werken om levens te redden. Genoeg intensive care bedden. Wie thuis blijft, redt levens. In heel Nederland, ook in Groningen, handelen mensen daarnaar. Ik ben opgelucht dat we dat doen en hoop dat we dat volhouden. Want het is onwennig en onzeker. Uit balans De corona-crisis brengt ons uit balans. Ook hier in Groningen, waar het corona-virus nog niet zo hard toeslaat als in het zuiden van Nederland. Het is hartverscheurend wanneer je familieleden hebt die verdrietig zijn omdat je ze niet meer kunt aanraken. Die misschien ook niet kunnen begrijpen waarom dat zo is. Het is eenzaam als je thuis zit en niemand naar je omkijkt.
Het is ongemakkelijk en vermoeiend als je thuis probeert te werken, maar ook aandacht moet besteden aan je kinderen, die inmiddels merken dat dit géén vakantie is. En dan komen er andere zorgen bij: heb ik straks nog werk? Hoe moet dat verder met mijn bedrijf? En juist als je thuis zit en misschien weinig kan doen, voel je je machteloos. Niemand van ons heeft zoiets eerder meegemaakt. Niemand weet dus zeker dat we de goede dingen doen. Wat op termijn de gevolgen zijn van deze crisis? Wat nu verstandig is om te doen behalve binnen blijven en levens redden. We helpen elkaar Maar veel mensen doen hun uiterste best. De mensen in de zorg. De mensen in het onderwijs. De mensen die ons van eten voorzien. De mensen die er voor zorgen dat we elkaar kunnen bereiken. Veel mensen doen hun best onder moeilijke omstandigheden. We helpen elkaar. Doen boodschappen. Brengen bloemen. We werken thuis, zo goed en zo kwaad als het gaat. We houden Nederland en Groningen in de benen. Dat begon in maart. De maand waarin we stopten met handen geven en thuis eindigden. De maand waarin we vastbesloten werden om elkaar door deze crisis heen te helpen. Ik wens ons toe dat we gezond blijven. En blijven doen wat we kunnen om elkaar te helpen. ·
Veel mensen doen hun uiterste best.
Paasrapport maart
4
Paasrapport maart
2
mrt
Ambtseedaflegging van nieuwe medewerkers, Provinciehuis Diner pensant van de kring van commissarissen van de Koning met Minister-President Rutte en de Minister Knops van BZK, Catshuis
Agenda
5
9
mrt
Eerstesteenlegging bij de bouw van de stikstoffabriek, Muntendam
10
mrt
Werkbezoek van burgemeester Aboutaleb van Rotterdam, Groningen
Voorzitten vergadering Provinciale Staten, Provinciehuis Werkbezoek van MinisterPresident Rutte, Groningen
Alle latere publieke afspraken in maart zijn afgelast in verband met de coronacrisis.
Paasrapport maart
6
17
mrt
20
mrt
19
mrt
22
mrt
Groningen in tijden van corona ‘Let een beetje op elkaar, ik reken op u’. De Minister-President wond er geen doekjes om, gisteravond. Hij vertelde wat we allemaal beginnen te ervaren: de genomen maatregelen zijn ingrijpend en ze vragen veel van ons, gedurende de komende tijd. En toch is ook met al die maatregelen onvermijdelijk dat een groot deel van de Nederlanders ziek wordt. We hopen alleen op een geleidelijke manier ‘groepsimmuniteit’ op te bouwen.
Een afscheid dat niet doorging Het corona-virus heeft in Nederland maar weinig dagen nodig gehad om uit te groeien tot een echte crisis. Er zijn faseverschillen tussen Zuid- en Noord-Nederland. Maar in het hele land grijpt de crisis diep in in het leven van bijna alle mensen. Mensen die dierbaren verloren. Mensen die ziek zijn geworden. Mensen die bang zijn dat ze hun werk verliezen of die nu al ervaren dat hun werk en hun inkomsten er niet meer zijn. De scholieren die niet naar school gaan. En de mensen die proberen te wennen aan thuis werken.
Weblogs
De zapl en de gnom Als iemand me zou zeggen dat ‘De Bovenbazen’ dit jaar voor het eerst is uitgebracht, zou ik dat moeiteloos geloven. Want Ollie B. Bommel bevindt zich in een wereld die in de greep is van de energietransitie. En van het kapitalisme in een van zijn uiterste vormen, een waarin een gering aantal mensen het voor het zeggen heeft en elkaar onderling top-posities en aandelen toespeelt.
Een brief van verre vrienden Deze week ontving ik een brief van de gouverneur van de Chinese provincie Hunan. Voordat ik Xu Dazhe, want zo heet hij, omschrijf als ‘collega’, moet ik wijzen op de verschillen. We werken in totaal verschillende systemen. En de schaalverschillen zijn enorm. Hunan is een provincie met meer inwoners dan het Verenigd Koninkrijk.