Burgemeester Bolding
29 januari
Burgemeester Bolding
1
Het was zondag 6 januari 2019. Ik zag hem, daar op de Waddendijk. Hij keek uit over de kwelders vol troep, door de containerramp van een paar dagen eerder. Stoer, stevig en standvastig. Laarzen en windjack aan. Geen pak of ambtsketen. En toch zag je direct: daar staat het gezag.
De Veiligheidsregio Friesland schaalde op naar GRIP-4. Voor de minder ingewijden in de wereld van bestuurlijke afkortingen: dat is een hoge staat van paraatheid bij een ernstig incident. Bij ons was dat niet nodig. Wij hadden hém: Burgemeester Bolding. De burgemeester ‘van Lauwerzee tot Dollard tou’. Hij was de spil in een adequate aanpak van deze crisis. Iedereen vergat dat hij pas vijf dagen eerder als waarnemend burgemeester was geïnstalleerd.
Zorgvuldige procedure De gemeente Het Hogeland koos Henk Jan Bolding als burgemeester uit een flink aantal sollicitanten. En dat roept natuurlijk de vraag op of dat wel deugt. Is het wel eerlijk als de waarnemend burgemeester solliciteert? Want die heeft toch een voorsprong vergeleken bij de anderen? Henk Jan heeft al een jaar lang de kans gekregen om te laten zien wat hij kan, de anderen krijgen maar één gesprek.
Dat gebeurde op 2 januari vorig jaar. Vandaag mocht hij dezelfde eed nogmaals afleggen. En daarna kreeg hij opnieuw dezelfde ambtsketen omgehangen. Vorig jaar had ik hem zelf benoemd als waarnemer. Dat is natuurlijk niet niks. Maar nothing beats the real thing: vandaag werd een besluit voorgelezen dat begon met Wij, Willem Alexander. En even later drie keer ‘enz.’. Een echt koninklijk besluit. Daar kan geen commissaris tegenop.
Dat is waar. Maar er zit ook een andere ‘oneerlijkheid’ in. En die weegt er ruimschoots tegenop. De overige sollicitanten hoeven zich slechts gedurende dat ene gesprek van hun beste kant te laten zien. De waarnemend burgemeester is een jaar lang aan alle kanten op de proef gesteld. Het Hogeland wilde een ‘Triple Aburgemeester’: ambitieus, aanvoerder en ambassadeur.
En dat koninklijk besluit krijgt grote instemming, vanavond in een bomvolle Maranathakerk in Bedum. Begrijpelijk, want in het afgelopen jaar heeft Henk Jan Bolding bewezen dat hij voor het Hogeland de gedroomde burgemeester is. Wat goed uitkomt. Want voor hem is het burgemeesterschap een jongensdroom die in vervulling gaat, heeft hij me wel eens verteld.
Maar niemand is een heel jaar lang ‘Triple A’. Iedereen heeft zijn zwakke momenten. Of stapt wel eens met zijn verkeerde been uit bed. Alhoewel ik me dat laatste bij Henk Jan overigens nauwelijks kan voorstellen! Vast staat dat Henk Jan na een zorgvuldige procedure uit een sterk veld met sollicitanten is gekozen. Ik kan de gemeenteraad en in het bijzonder de vertrouwenscommissie daarmee complimenteren. De commissie is vanaf het begin op zoek gegaan naar de allerbeste burgemeester voor het Hogeland, zonder aanziens des persoons, zoals dat zo mooi heet. En dat had iedereen kunnen zijn. Het werd Henk Jan. →
29 januari 2020
2
Het gaat Het Hogeland lukken, dat weet ik zeker.
4
29 januari 2020
Geschikt Wat maakt hem nu zo geschikt als burgemeester? Allereerst zijn uitzonderlijk lange staat van dienst in het openbaar bestuur. Met zijn ervaring als bijvoorbeeld gemeente- en provinciesecretaris weet hij als geen ander wat de taken en rollen van de gemeente zijn, hoe je de belangen van je gemeente onder de aandacht brengt en bij wie je dat het best kan doen. Zijn zeer langdurige verblijf aan de top van complexe overheidsorganisaties (Lelystad en niet te vergeten de provincie Groningen) zorgt er voor dat Henk Jan ingewikkelde dossiers snel doorziet. Hij kent van Groningen tot Den Haag de juiste mensen. En weet hoe je die moet benaderen. Zo was hij, in al zijn nieuwigheid als burgemeester, tegelijkertijd een routinier. Een baken van rust en ervaring. Dat was van grote waarde in een prille fusiegemeente, met een nieuwe gemeenteraad en kersverse wethouders. Geen van de raadsleden, wethouders en ambtenaren heeft eerder zo’n positie gehad in een zo grote overheidsorganisatie. Henk Jan wel. Maar niet alleen zijn lange staat van dienst maakt Henk Jan zo geschikt. Want een hooggekwalificeerde topambtenaar is lang niet altijd een gedroomde burgemeester. Henk Jan is dat wel, omdat hij oprecht geïnteresseerd is in mensen. En begaan is met wat zij meemaken. In een interview over zijn eerste jaar in Het Hogeland zegt hij dat hij, terugkijkend op dat jaar, vooral denkt aan de mensen die hij in de gemeente heeft ontmoet. Aan de leuke, maar ook aan de verdrietige dingen die hij met hen meebeleefde. De lead Hij laat tijdens het interview ook een krant zien die op zijn bureau ligt, met als kop: ‘menselijk contact hoort normaal te zijn’. Bij Henk Jan is dat niet gespeeld of opgelegd. Voor hem is dat normaal. Bij hem staan de inwoners van Het Hogeland op nummer één. Hij is een slimme en ervaren bestuurder. Maar tegelijkertijd een bescheiden en dienstbaar mens. Zo heb ik Henk Jan ook leren kennen als provinciesecretaris. In het college van Gedeputeerde Staten is de secretaris degene die het minst en het laatst aan het woord komt. Vriendelijk en loyaal. Deskundig en bescheiden.
Dan is de overgang best groot naar een positie waarin je een ambtsketen draagt en je juist de ‘lead’ moet nemen. Waarin iedereen belangstellend naar jou kijkt, omdat je de discussie opent. En daarna meestal niet het hoogste woord voert. Henk Jan heeft die omschakeling moeiteloos gemaakt. Dat zagen we direct al in die eerste week daar op de Waddendijk. Hij heeft blijkbaar ook altijd het talent in zich gehad om boegbeeld te zijn. Die jongensdroom om burgemeester te zijn, móest dus ook wel een keer vervuld worden. Veel werk Er ligt veel werk in Het Hogeland. Henk Jan sprak erover in zijn nieuwjaarstoespraak. Ook hier moet wat betreft de gevolgen van de aardbevingen nog veel vertrouwen en schade worden hersteld. Waarbij de Hogelandsters bij de afhandeling van schade en het uitvoeren van het versterkingsprogramma, mogen rekenen op bestuurders ‘die blijven drammen op versnelling’, om in de woorden van de burgemeester te blijven. Tegelijkertijd zijn investeringen nodig in een welvarende toekomst van de gemeente. Met ruimte en kansen voor alle inwoners. Met vitale dorpen met een eigen karakter, die samen één geheel vormen, dat zich stevig positioneert in de regio en de provincie. Het gaat Het Hogeland lukken, dat weet ik zeker. Sterk Omdat Het Hogeland er als gemeente sterk voorstaat. En omdat het met Henk Jan Bolding een topburgemeester in huis heeft. Iemand die helemaal gaat voor Het Hogeland. ‘Vol op het orgel’ noemen ze dat wel eens. Ook in dat opzicht heeft Het Hogeland aan Henk Jan een goeie. Dat blijkt uit een filmpje over de Open Monumentendag afgelopen september. Henk Jan bespeelt daarin vol overtuiging het orgel van de hier vlakbij gelegen Walfriduskerk. Ik wijs hem op de mogelijkheid, want ik spreek voor een zwart gordijn. Daarachter bevindt zich de trap naar het orgel. Henk Jan ziet er graag vanaf, zie ik. Maar als hij met dezelfde passie als burgemeester ook voor Het Hogeland alle registers opentrekt, dan lijkt succes mij verzekerd. Ik feliciteer de inwoners van Het Hogeland met deze triple A-burgemeester. En ik wens Henk Jan, samen met Annie, een prachtige toekomst op Het Hogeland! ·