Studeren in tijden van Covid-19
23 oktober
Studeren in tijden van Covid-19
1
De GGD meldt dat in onze provincie sinds het begin van de epidemie bij bijna 5.000 mensen COVID-19 is vastgesteld. Het aantal loopt nog steeds flink op. Inmiddels worden relatief steeds meer ouderen besmet. Maar tot vorige week was bijna de helft van de gevallen tussen de 15 en de 29 jaar. De meesten van hen woonden in de stad Groningen. Studenten.
De maatregelen om Covid19 in te dammen, hebben grote invloed op het studentenleven. En ondanks berichten over uit de hand gelopen huisfeesten, veel studenten houden zich keurig aan de regels. De kroegen zijn gesloten. De verenigingen meestal ook. Studeren gaat meestal achter een beeldscherm, op een smetteloze afstand. Sportactiviteiten gaan meestal niet door. En veel bijzondere activiteiten worden afgelast. De maatregelen lijken te werken, want na een piek in de coronabesmettingen begin oktober, daalt het aantal positieve testen in de stad langzamerhand weer. Dat is tegen de landelijke trend in. Maar er is geen oplossing zonder problemen. Vandaag kwam ik op de koffie bij de besturen van twee studentenverenigingen. Jonge mensen die een paar maanden geleden enthousiast begonnen aan hun bestuursjaar. Die er iets fantastisch van wilden maken. En die – net als vele anderen – zagen dat het studentenleven er in korte tijd totaal anders uit ging zien.
Albertus: ‘vroeg op de kroeg’. Emma en Ruben zijn praeses en vice-praeses van Albertus Magnus. Ze studeren toevallig allebei bedrijfskunde. En ze praten opgewekt over de wereld van de grootste studentenvereniging van Groningen (2.400 leden). Een wereld die niet zonder problemen is. Om met het goede nieuws te beginnen: het liep storm bij de inschrijving van nieuwe leden. Er waren 500 plekken voor eerstejaars. En daar waren 1.100 belangstellenden voor. Studenten zijn massaal op zoek naar gezelligheid. Maar het is de vraag hoe ze die kunnen vinden. Voor eerstejaars die nog geen vrienden hebben in de stad, is het heel moeilijk om contacten op te bouwen. Nieuwe vrienden vind je niet bij je digitale studie. Maar ook niet bij sportverenigingen die niet sporten en verenigingen waar je eigenlijk niet terecht kunt. Het ritme van de week is er uit. En als je alleen eenzaam op je kamer moet studeren, houd je het niet vol. Digitaal contact voorkomt besmettingen, maar is verder ook steriel. →
23 oktober 2020
2
Maar we zijn innovatief. We moeten eigenlijk.
23 oktober 2020
Ze doen er alles aan bij Albertus. Het normale patroon vóór Corona was dat er regelmatig grote feesten waren. En dat de leden elkaar rond middernacht op de kroeg troffen. Nu doen ze hun best om ‘vroeg op de kroeg’ te bevorderen. Dat kan zijn dat je samen eet, bijvoorbeeld in de mensa. Of dat je hier samen kunt studeren. Maar daar studeren we nog op. Vooral eerstejaars krijgen veel aandacht. Voor hen werden – coronaproof – ontmoetingen in kleine groepjes geregeld. Je moet met veel nieuwe leden contact hebben gehad om vriendschappen op te kunnen bouwen. We kijken naar de mensa. En we zijn bezig bijeenkomsten voor te bereiden over serieuze onderwerpen. Over politiek. Of over depressies. Of over coming out. Dat soort bijeenkomsten worden goed bezocht. Maar ze vergen grotere zalen dan wij hebben, want je moet ver uit elkaar kunnen zitten. We organiseren ze in de Nieuwe Kerk. Alles is anders in deze periode. Het bestuur had grote plannen voor de verduurzaming van het gebouw. Daar is nu even geen geld voor. En alle vaste draaiboeken voor grote evenementen kunnen nu de kast in. We maken ons zorgen hoe de jongerejaars de aansluiting moeten vinden. Hoe ze straks de vereniging kunnen dragen. Maar we zijn innovatief. We moeten eigenlijk Albertus compleet opnieuw uitvinden. Dat doen we heel serieus. We doen ook mee aan de campagne onder studenten: alleen samen krijgen we corona er onder.
4
Een wereldcongres In een van de weinige oude panden op het terrein van het UMCG huist ISCOMS. De vlag hangt uit. En drie bestuursleden ontvangen me, strak in hun bestuurspak. ISCOMS, The International Student Congress Of (bio)Medical Sciences, organiseert elk jaar een geruchtmakend internationaal studentencongres op biomedisch gebied. Plaats van handeling: het UMCG. En de stad natuurlijk, want bij een geslaagd congres komen er wel duizend studenten uit de hele wereld kennis uitwisselen. Presentaties, goeie sprekers, workshops en een prachtig wetenschappelijk programma. De gasten slapen in studentenhuizen en doen een onvergetelijke ervaring op in Groningen. Het is groot. Het congres staat internationaal goed aangeschreven. En in het afgelopen jaar stonden bijna duizend studenten uit 70 landen in de rij om hun werk in Groningen te presenteren. ISCOMS 2020 ging over voeding. Een prachtig thema. Maar het congres was vanwege de corona sterk afgeslankt. En helaas digitaal. Kortom: het ISCOMS-bestuur maakte er het beste van. Het thema ‘voeding’ gaat volgend jaar in de herhaling. De ‘call for abstracts’ is inmiddels de deur uit. De aanmeldingen beginnen weer binnen te stromen. En er zit een nieuw bestuur, dat rekening moet houden met twee mogelijkheden: er komt een congres in juni. Of ISCOMS 2021 gaat opnieuw digitaal. En hoe leuk je dat ook maakt, met prachtige Google-streetview achtige animaties voor de posterpresentaties, het haalt het niet bij een echte ontmoeting. Ik spreek met biomedische studenten. Dus ze snappen de risico’s. Ze zijn realistisch. ‘Als in juni het virus nog een bedreiging is, dan is het UMCG wel de laatste plaats waar je een congres kunt houden.’ Het ISCOMS-bestuur kijkt dus om zich heen. Ze houden rekening met alle mogelijkheden. Van een klassiek groot congres tot een digitale ontmoeting. ‘Jammer dat er dan straks geen bestuursleden meer zijn te vinden die het fysieke congres nog echt hebben meegemaakt.’ Ook hier valt me op hoe het bestuur in Covid-tijden enthousiast blijft. Hoe ze zoeken naar mogelijkheden. Het virus heeft grote impact. Maar het krijgt het studentenleven niet klein. ·