... of het werd altijd wel weer licht

... of het werd altijd wel weer licht

10 april

... of het werd altijd wel weer licht

Het is vandaag Goede Vrijdag. In een jaar waarin bijna nergens de Mattheuspassie werd uitgevoerd. Hoewel er juist nu alle aanleiding is voor ‘erbarme dich’. Bij zoveel ontzetting. Zoveel verdriet. Het verdriet van mensen die geliefden moeten missen.

De zorgen van mensen over hun naasten.

Over hun werk. Over hun toekomstplannen.

Wordt het ooit nog wat met de toekomst?

1

10 april 2020

‘De Toekomst’​in Scheemda

2

Ook na deze ellend is er toekom

de mst.

4

Ik ben vandaag bij het Ommelander Ziekenhuis in Scheemda. Het is een van de Groningse ziekenhuizen die coronapatiënten behandelen.

Niet alleen uit Groningen. Hier werden Brabantse coronapatiënten opgevangen en behandeld. Toen het virus daar zo veel harder toesloeg dan hier. Mensen die nog nooit van dit ziekenhuis hadden gehoord.

Of zelfs van Scheemda.

Hoop Zij haalden de krant. Omdat ze de eersten waren die het ziekenhuis weer verlieten. Ze weten de rest van hun leven waar Scheemda ligt. De plaats waar ook voor hen De Toekomst begon. Dat geeft hoop.

Langzamerhand dalen in heel Nederland de ziekenhuisopnames. Er overlijden minder mensen aan het coronavirus. De aanpak lijkt te werken. Er is licht aan het eind van de tunnel.

Natuurlijk. We zijn er nog lang niet. We houden afstand. We zoeken elkaar zo min mogelijk op.

We blijven thuis en zo redden we levens.

Maar ondertussen denken we na over het leven na de corona-crisis. Hoe we weer rechtop gaan staan. Aan de slag. Verder met ons leven.

Zo gaan we het Paasweekend in. Feestdagen, die dit jaar niet feestelijk willen worden. Pasen is het feest van de opstanding van Christus. Het feest waarin de dood niet het laatste woord heeft. Ook na deze ellende is er toekomst. Groningers weten dat: ‘t Het nog nooit, nog nooit zo donker west of ‘t wer altied wel weer licht. ·