KATARZYNA SŁUCHOCKA
K A T A R Z Y N A S ŁU C H O C K A ARCHITEKTURA
PRZESTRZEŃ
POZNAŃ 2014
EMOCJE
Opracowanie graficzne katalogu: Katarzyna Słuchocka (ilustracje katalogu stanowi wybór prac z cyklu pt. Interpretacje) DTP: VIA STUDIO Radosław Karbowiak Fotografie: Mirosław Baryga, Maciej Kowalczyk (str. 22) Tłumaczenia: Marita Kaczmarek
Sponsorzy: Integra Consulting Poland sp. z o.o. sp. k., tel. 61 661 30 80, ul. Górki 7, Poznań
Centrum Kosmetyki Samochodowej, tel. 618669574, ul. Dmowskiego 79, Poznań
Druk: SYSTEM STUDIO Kamil Kowalczykowski, tel. 508 298 346, ul. Pokrzywno 3i, Poznań
© Copyright by Katarzyna Słuchocka Wydawca: VIA STUDIO Radosław Karbowiak ul. Gospodarska 15, 62-303 Kaczanowo Współwydawca: Katarzyna Słuchocka os. Przemysława 5a/10, 61-064 Poznań ksluchocka@gmail.com, tel. 603 845 919 Wydanie I, Poznań 2014 ISBN 978-83-62918-16-4
I strona okładki strona tytułowa
dwoistość materii, akryl, 50x130 cm kolejność kondygnacji, akryl, 40x90 cm (fragment)
wewnątrz, akryl, 50x65 cm.
Katarzyny Słuchockiej Malarska Zasada Nie Obiektywizmu
Katarzyna Słuchocka’s Painting Principle of Nonobjectivity
Impresje architektoniczno - urbanistyczne w malarskiej oprawie towarzyszą Katarzynie Słuchockiej od 2013 roku. W tym krótkim przedziale czasowym powstały dwa komplementarne cykle: architektoniczny i urbanistyczny. Pierwszy to „Rekonstrukcje”, obrazujące stany niekończącej się nadbudowy wokół istniejącego projektu-obiektu architektonicznego, który, ingerując w przestrzeń historyczną, osłania przed codziennością, odkrywając „ucharakteryzowaną archeologiczną przeszłość”. Tak można by scharakteryzować intrygującą sytuację, która ma miejsce w Parku archeologicznym Genius Locci na Ostrowie Tumskim w Poznaniu, a która to jest pretekstem dla architekta i pedagoga Katarzyny Słuchockiejdo penetracji własnych obszarów, bogatych w słowa-pojęcia przetransponowane na formy geometryczne. Należy je czytać na wielu płaszczyznach, jak archeologicznych warstwach. W wypadku malarskiego cyklu należy je zestawiać w pamięci, oczekiwać osobistych powidoków i retrospekcji wcześniej oglądanych obrazów aby uzyskać zamierzony przez autorkę efekt interpretacyjnych powtórzeń, cytatów, formalnych powieleń. Można mieć poczucie déjà vu, stanu w którym na skutek czegoś nam bardzo bliskiego odczuwamy niepewność… Możemy doświadczać malarskich impresji dokonywanych przez autorkę na płaszczyźnie obrazu, jak podczas przenoszenia szkicu idei na duży wielowątkowy format symbolicznego stołu kreślarskiego.
Architectural and urban impressions have been present in Katarzyna Słuchocka’s painting since 2013. Two complementary cycles have been created in this short period of time: an architectural and an urban one. The former, entitled „Reconstructions”, depicting the states of never-ending superstructure around the existing architectural project-object shielding from everyday life by becoming part of historical space, reveals the „disguised archaeological past”. This is how one could describe the intriguing situation at Genius Locci archaeological park on Ostrów Tumski island in Poznan, which is a pretext for Katarzyna Słuchocka, an architect and educationist, for penetrating her own areas, rich in words-concepts transposed into geometric forms. They should be interpreted on many levels, as if they were archaeological layers. In the painting cycle, one should compare them in memory, expect personal afterimages and flashbacks of previously viewed paintings to get the effect of interpretational repetitions, citations and formal duplication intended by the author. One can have a sense of deja-vu - uncertainty that results from something we feel very close to... One can experience painting impressions created by the author on the image plane as if the sketch of an idea was transferred to a large multi-threaded format of a symbolic drawing table.
5
Autorka w ascetycznej formule obrazów chce uchwycić moment, w którym projekt za sprawą malarskiej obróbki przestrzeni intencjonalnie „próbuje zamieszkać”, nadać sens potencjalnej przestrzeni architektonicznej, podobnie jak czynimy z przestrzenią, w której przychodzi nam żyć, pracować, kochać, zdradzać, nienawidzić, wierzyć, wątpić, umrzeć. W konfrontacji do architektonicznej tkanki jesteśmy jak łątka Andersena na spotkaniu z tysiącletnim dębem pozornie bez biologicznej szansy na istotne przetrwanie, a jednak to człowiek utrwala swoją złożoność w powiązaniu z architekturą jak inkubatorem, który pozwala nam dotrwać do bezpiecznego wyjścia poza schemat. Przedstawiony hipotetyczny łańcuch zdarzeń, który towarzyszy odbiorcy sztuki Katarzyny Słuchockiej może stanowić oparcie, wyznaczenie własnego fundamentalnego schematu paraarchitektonicznego. Drugi cykl to obrazy o charakterystycznych wydłużonych, wertykalnych formach. Tworzą zbiór autonomicznych wypowiedzi, ale także form wchodzących w relacje między sobą. Przestrzenie – spacje między nimi jak płyciny czy pilastry tworzą podziały, rytmy w architekturze w skali 1:1. Autorka przekracza uprawiane dotychczas malarstwo tzw. sztalugowe i ewoluuje do świata malarstwa w architekturze. Kontekst tematyczny obrazów powiększa pole autoekspresji o zapis przestrzeni jakby z lotu ptaka. O ile we wcześniejszych obrazach ukazywała wewnętrzne struktury szerokoobrazowanego rzutu architektonicznego, o tyle obecnie malowane „plany” to otwarcie na przestrzeń, kalejdoskop wrażeń, uwolnienia nieskrępowanej wolności wizualnego zapisu wedut w ujęciu prostopadłym do klasycznego widoku Canaletta. Prostopadłość obrazowania warto porównać do zapisu poematu pt. „Z Ponad” Juliana Przybosia, w układzie typograficznym Władysława Strzemińskieg. Poszczególne strony-wiersze to także jakby widoki z góry: pokoju, mieszkania, ulic, wreszcie miasta. Przywołane dzieło edytorskie na każdej stronie artykułuje zdecydowany przekaz i intencje. W wypadku obrazów Katarzyny Słuchockiej percepcja i recepcja wymagają od widza koncentracji i czasu, są wyzwaniem i ładunkiem oporu, który musimy pokonać jeżeli chcemy zobaczyć i wsłuchać się w subtelny przekaz „gam szarości” i „odcieni bieli” czasem na przemian przemalowań i niedomalowań dialogu warstw malarskich, które jakby przez nieuwagę mogły się spotkać. Dialog jaki autorka prowadzi z obrazem, a za jego pośrednictwem z odbiorcą i światem można chyba porównać tylko do kontemplacji, dlatego w tym duchu należy je czytać/oglądać wymagając od siebie najpierw pewnej dyscypliny: „Im wyższy pragniesz wznosić gmach doskonałości, tym głębszy należy kopać fundament pokory.”*
In the ascetic formula of images, the author intends to capture the moment when, through the painter’s processing of space, the project is intentionally „trying to live”, she attempts to give a meaning to the potential architectural space as we do with the space in which we must live, work, love, betray, hate, believe, doubt and die. When confronted with architectural tissue, we are as Andersen’s mayfly meeting a millennial oak tree, seemingly without biological chance for relevant survival, yet this is a man who preserves their complexity with the use of architecture, which, as an incubator, allows us to make it until we safely move beyond the scheme. The hypothetical chain of events presented by Katarzyna Słuchocka to the recipients of her art can serve as a basis and determine one’s own fundamental para-architectonical scheme. The second cycle involves characteristically elongated, vertical images. They form a set of autonomous expressions - forms which are related with one another. Spaces – spacing between them, as panels or pilasters, create divisions, rhythms in architecture at the scale of 1:1. The author goes beyond the so called easel painting done so far, evolves and enters the world of painting in architecture. The thematic context of images extends the field of self-expression with a kind of bird eye perspective space recording. While in her former paintings she produced the internal structures of wide-image architectural views, currently painted „views” are an open to space kaleidoscope of impressions, release of the unfettered freedom of veduta visual recording, perpendicularly in relation to the classic view by Canaletto. The perpendicularity of imaging is worth comparing to a transcript of the poem „From Above” by Julian Przyboś in the typographical arrangement of Władysław Strzemiński. Individual pages-poems are also kind of aerial views: of a room, apartment, streets and, finally, of a city. The editorial piece articulates a strong message and intentions on each page. In Katarzyna Słuchocka’s images, perception and reception require viewer’s concentration and time, they are a challenge and a load of resistance which need to be overcome if we want to see and hear the subtle message of „grey scales” and „shades of white”, sometimes alternately over and under-painted pictorial dialogue layers which, kind of accidentally, come across each other. The dialogue held by the author with the image, and through the image with viewers and the world, can probably be compared only to contemplation, so in this way it should be interpreted/ viewed, which requires some discipline from us in the first place: „The higher the building of excellence is to be, the deeper you should dig the foundation of humility.”*
Dr hab. sztuki Tomasz Matusewicz
Tomasz Matusewicz PhD, Hab. ART.
*) Stanisław Gryga, Złoty Wiek Mistyki Hiszpańskiej (Kraków: Wydawnictwo OO. Karmelitów Bosych, 1987)103.
*) Stanisław Gryga, Złoty Wiek Mistyki Hiszpańskiej (Kraków: Wydawnictwo OO. Karmelitów Bosych, 1987)103.
6
krótka opowieść o architekturze…
a short story about architecture...
Architektura towarzyszy nam jako forma, jako funkcja, jako bryła o mniej lub bardziej nasyconej barwie, jako tło do rozgrywek światła i cienia… jako tło wydarzeń nazwanych i tych bezimiennych…
Architecture has accompanied us as a form, as a function, as a more or less coloured solid, as a background of the game of light and shadow... as a background of named and the nameless events...
Jest przestrzenią, która chroni, która oddziela, łączy, alienuje. Bywa reprezentacyjna, bywa tylko kontekstem chwili. Efekt postrzegamy w 3D, rzeczywisty, namacalny… Notacja kreowanej przestrzeni ma początek w wyobraźni. Przelewana na papier, kalkę, monitor komputera… nabiera charakteru, właściwych kształtów i proporcji… ożywa. Zapis rysunków architektonicznych – podstawowa forma komunikacji na płaszczyźnie inżynierskiej – stanowi bogactwo informacji na osnowie kompozycyjnej precyzyjnej układanki. Siatka linii jest kodem konstrukcji dzieła, zrozumiałym dla projektantów. Jako przekaz graficzny inspiruje oraz zachęca do innego spojrzenia na architekturę. Prowokuje, wyznacza cel, którym jest nadawanie dwóm wymiarom trzeciego – najistotniejszego – wymiaru głębi, pełnej bogactwa konsekwencji założonych z analizy i syntezy konkretnego obiektu, jego wnętrza czy zewnętrznych elementów składowych. Prezentowany cykl obrazów inicjuje wędrówkę w nieograniczony świat pytań i odpowiedzi, rodzących się w trakcie kreacji prac i znajdujących wyjaśnienie w kolejnych. Warstwy zdarzeń archeologicznie odkrywalne w rzeczywistości, w malarstwie sugerują wielopłaszczyznową egzystencję człowieka. Każde pociągnięcie pędzla to informacja, połączenie barw, to wynik obserwacji struktury oraz detalu, cień jako głębia i przestrzeń to wieloznaczność w subiektywnym odbiorze interpretacji. Architektura – przestrzeń i emocje. Dualizm reprezentowany geometryczną budową powierzchni, naznaczony jest emocjami gestu, zamkniętego w wybranej gamie koloru. Rozerwalny, w obrazie stanowi jedność formalną. Synergiczność założenia w odbiorze wrażeniowym wpływa na interaktywność i wzmacnia dialog autora i odbiorcy, intensyfikując czytelność komunikatu artystycznego, zależnego od miejsca, czasu i przestrzeni…
It is a space that protects, separates, links and alienates. Sometimes representational, sometimes just a context of the moment. The effect is perceived in 3D, real and tangible... The representation of a created space begins in the imagination. Transferred to paper, tracing paper or a computer monitor... it gains a character, proper shapes and proportions... it is brought to life. Architectural drawings – a basic form of communication in engineering – provide a wealth of information in the form of a compositional precise puzzle. The net of lines is the code to the creation structure, understood by designers. As a graphic message, it inspires and encourages you to look differently at architecture. It provokes and sets the target, which is to add the third dimension, the key one, the dimension of depth, full of the consequences assumed on the basis of the analysis and synthesis of a specific object, its interior and exterior components. The presented cycle of paintings initiates a journey into the unlimited world of questions and answers emerging during the creation and explained in another creations. In painting, the layers of events archaeologically discovered in practice symbolise the multi-layered human existence. Each brush stroke is a piece of information, a combination of colours, an outcome of the observations of the structure and detail, shadow as depth and space is an ambiguity in the subjective perception of interpretation. Architecture – space and emotions. Dualism represented by the geometric construction of the surface is marked by the emotions of a gesture that is closed in a selected colour gamut. Separable, yet a formal unity in the image. Synergism of the assumption in sensual perception contributes to interactivity and strengthens the dialogue between the author and the recipient and thus intensifies the readability of an artistic message which is dependent on time, place and space...
Katarzyna Słuchocka
Katarzyna Słuchocka
Tekst powstał w związku z cyklem prac malarskich pt. INTERPRETACJE, na bazie studiów oraz analiz formalnych rzutów architektonicznych, elewacji i przekrojów budynku Muzeum Archeologicznego w Poznaniu Rezerwatu Archeologicznego Genius loci.
The above piece of writing has been written with reference to the cycle of paintings entitled INTERPRETATIONS, based on studies and the formal analysis of architectural views, elevations and sections of the Archaeological Reserve building in Poznań.
7
w zamknięciu, akryl, 50x65 cm
8
w zamyśle, akryl, 50x65 cm
9
wyżej, akryl, 40x80 cm
10
kolejność kondygnacji, akryl, 40x90 cm
11
efemeria, akryl, 50x130 cm
12
odległość personalna, akryl, 50x130 cm
13
pozornie, akryl, 50x130 cm
14
wyznaczone, akryl, 50x130 cm
15
wieloznaczność, akryl, 50x130 cm
16
za mną, akryl, 130x80 cm
17
macierz, akryl, 50x130 cm
18
narodziny, akryl, 50x130 cm
19
konceptualnie, akryl, 50x50 cm
20
przenikanie, akryl, 54x65 cm
21
Urodzona w 1967 roku w Poznaniu. Studia na Politechnice Poznańskiej, dyplom z architektury w pracowni prof. Mariana Fikusa. Doktorat na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej w 2001 roku. Pracuje na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej, w Katedrze Rysunku, Malarstwa, Rzeźby i Sztuk Wizualnych. Twórczość w zakresie malarstwa, rysunku, fotografii, projektowania. She was born in 1967 in Poznań. She is a graduate of Poznań University of Technology with a Masters degree in Architecture under Prof. Marian Fikus. Doctoral studies at the Faculty of Architecture of Wrocław University of Technology completed in 2001. She works at the Faculty of Architecture of Poznań University of Technology in the Department of Drawing, Painting, Sculpture and Visual Arts. She is professionally involved in painting, drawing, photography and design.
WYSTAWY INDYWIDUALNE 2010 2013 2013 2014 2014 2014 2014
Powiązania – malarstwo i grafika, 2003-2010, Galeria Radwan, Poznań Pejzaż – zapis malarski, Galeria Centralne oko, Poznań Interpretacje – zapis malarski, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, Rezerwat Archeologiczny Genius loci, Poznań Interpretacje – fotografia i rysunek, GaleriART 7/8, Feichten, Austria Interpretacje – malarstwo, Galeria Rogatka Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego im. Kazimierza Pułaskiego, Radom Interpretacje – rysunek, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, Rezerwat Archeologiczny Genius loci, Poznań Dualistycznie – fotografia, malarstwo, Stowarzyszenie Architektów Polskich Oddział w Poznaniu, Stary Rynek 56
WYSTAWY ZBIOROWE 2001 2004 2005 2009 2013 2014 2014 2014 2014
Podróże w czasie i przestrzeni – pastele, akwarele, rysunki, Centrum Kultury Zamek, Poznań Architektura, sztuki plastyczne – rozważania, Stary Browar, Poznań Architektura, sztuki plastyczne – rozważania, cz. II, Stary Browar, Poznań Wokół – wystawa zbiorowa – malarstwo , grafika, rzeźba, Dziewicza Góra, Puszcza Zielonka Wystawa poplenerowa – Międzynarodowy Plener Ekspresji Twórczej Malarstwa i Rzeźby – Inspiracje Garbatka – Letnisko 2013 Muzeum Regionalne w Kozienicach im. prof. Tomasza Mikockiego – wystawa zbiorowa Gminny Ośrodek Kultury, Janowiec Interpretacje – malarstwo, rysunek, grafika, rzeźba”, Centrum Wykładowe PP, Poznań Sport w sztuce – sztuka w sporcie, Galeria CityZen, Poznań
KURATOR 2004 2005 2005 2013 2014 2014 2014 2014
Rozważania – Stary Browar, Poznań Rozważania II – Stary Browar, Poznań Plener Pniewy – malowane, rysowane, wystawa poplenerowych prac studentów WAPP, CKZ Poznań Wystawa poplenerowa – Międzynarodowy Plener Ekspresji Twórczej Malarstwa i Rzeźby, Inspiracje Garbatka – Letnisko 2013 SZKICE; projekt własny – Wystawa prac studentów Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej, WAPP, Poznań POMIĘDZY PRZESZŁOŚCIĄ A TERAŹNIEJSZOŚCIĄ, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu Rezerwat Archeologiczny Genius loci, Poznań Interpretacje – malarstwo, rysunek, grafika, rzeźba, Centrum Wykładowe PP, Poznań Pod skrzydłami – Przemysław Koliński, Wystawa ceramiki unikatowej, Biblioteka Publiczna Gminy Kaźmierz
IV strona okładki
niekonsekwencja niebytu, akryl, 80x130 cm