Issuu on Google+

5

Tienermoeders

kijken naar de toekomst

paralympiĂŤr Kelly van Zon duikt in het studentenleven

Biologisch afbreekbaar printen in 3D

Maandelijks onafhankelijk magazine van Avans Hogeschool i jaargang 21 i maart 2013


ambities worden

ondernemingen

In bedrijf met Starterslift Studeer of werk je bij Avans Hogeschool en wil je graag een eigen bedrijf beginnen? Kom dan eens praten en ontdek waarmee wij jou kunnen helpen! Coos Salomons AKV|St. Joost coos.salomons@starterslift.nl 06 543 555 34 Kamer 61.402 Lovensdijkstraat 61, Breda Berry Timmers Academie voor Marketing en Business Management (AMBM) berry.timmers@starterslift.nl 06 128 552 33 Kamer 61.402 Lovensdijkstraat 61, Breda

Marjolein Rojo Academie voor Marketing marjolein.rojo@starterslift.nl 06 461 179 93 Onderwijsboulevard 215, ’s Hertogenbosch

meer info

www.starterslift.nl

Stichting Starterslift wordt mede mogelijk gemaakt door bijdragen van de provincie Noord-Brabant, het Ministerie van Economische Zaken Landbouw en Innovatie, en het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, in het kader van OP-Zuid.

ESAA Erasmus School of Accounting & Assurance Opleiding tot Registeraccountant of Registercontroller Afgestudeerd HBO-BE of HBO-AC? U kunt via een toegespitst deeltijd schakelprogramma* instromen in het Master of Science programma Accounting, Auditing & Control. Vervolgens kunt u doorstromen naar de postinitiële opleiding Accountancy of de postinitiële Masteropleiding Registercontroller.** Heeft u de wetenschappelijke minor gedaan? Dan hoeft u geen schakelprogramma te volgen om in het Master of Science programma Accounting, Auditing & Control in te stromen. Voor informatie: 010-408 21 73 of esaa-acc@ese.eur.nl * Let op: soms is vooraf een wiskundetoets vereist. ** Aanvullende eis voor de RC-opleiding is dat u beschikt over minimaal twee jaar relevante praktijkervaring.

Certified Management Controlling (CMC) Afgestudeerd HBO? De opleiding Certified Management Controlling is een parttime controllersopleiding. Zij leidt financieel-administratieve kenniswerkers op HBO-niveau op tot professionals die beschikken over actuele kennis op het gebied van besluitvorming en beheersing van organisaties. Kenmerken van de opleiding zijn praktische focus op het werkveld en de rollen van de moderne controller, actuele kennis en inzichten op het gebied van management control en onderwijs in advanced workshops van maximaal 25 personen. CMC is een tweejarige post-experience opleiding. Voor informatie: 010-408 14 92 of esaa-cmc@ese.eur.nl

Voorlichtingsavond: Woensdag 6 maart 2013. Bezoek onze website voor meer informatie: www.esaa.nl. Punt 5-halve pag-ESAA.indd 1

31-01-13 11:45


05 08 achtergrond

10 Hbo-juristen studeren liever door

rondvraag

14 Hoe bereiden Avansstudenten zich

voor op hun tentamens?

achtergrond

16 Studeren en een kind opvoeden:

‘je doet het gewoon’

buitenland

interview

20 Stage bij Randstad in Japan 22 Oud-student Willem Grimminck

gelooft in Nepalese ondernemers

sport

28 Overgewaaid uit Amerika:

roller derby

Arold Roestenburg, Hoofdredacteur Punt aa.roestenburg@avans.nl

10 22

COLOFON Punt is een uitgave van Avans Hogeschool en wordt gratis aan studenten en mede­ werkers ter beschikking gesteld. Het blad verschijnt maandelijks met uitzondering van de hogeschoolvakanties. De redactie werkt volgens beginselen van onafhanke­ lijke journalistiek, zoals vastgelegd in het redactiestatuut. De redactie wordt terzijde gestaan door een Raad van Advies, die toeziet op de na­ leving van het redactiestatuut, en fungeert als klachteninstantie.

20

inhoud

Voorwoord ‘En hoe ging je interview met die student?’ ‘Wat denk je, die kwam niet opdagen.’ Helaas komen dit soort gesprekken gemiddeld twee keer in de maand voor op de redactie. Studenten die een afspraak niet goed in hun agenda zetten, of gewoon vergeten. Geen grote ramp, de redacteuren maken gewoon een nieuwe afspraak. Erger is het natuurlijk als je te laat op school komt voor de laatste herkansing van een propedeusevak. En ook dat komt regelmatig voor. ‘Eigen schuld. Wat zijn die studenten toch laks’, hoor je medewerkers verzuchten. Gelukkig zijn er ook Avansstudenten die wel op tijd zijn. Die timemanagement tot kunst verheffen. Vanwege een veeleisend bijbaantje, een carrière als topsporter of de privé-situatie. Een voorbeeld daarvan vind je in dit magazine waarin we een aantal studenten interviewen die naast hun studie ook de zorg dragen voor een jong kind. Opvallend is hoe gedreven ze zijn om alles uit hun opleiding te halen wat erin zit. Ze hebben geen tijd om laks te zijn. Die drive, de wil om te slagen, zou je wensen bij meer studenten. Het is niet zo erg om af en toe te laat te zijn, maar als je daardoor je P misloopt is dat best zuur.

Hoofdredacteur: Arold Roestenburg, 076-5250906, aa.roestenburg@avans.nl Eindredacteur: Suzanne Wolters, 076-5238882, sm.wolters@avans.nl Deelredactie Breda: Susan Docters, 076-5250893, s.docters@avans.nl Tedje van Gils, 076-5250569, tj.vangils@avans.nl Deelredactie Den Bosch/Tilburg:

Laura Janssen, 076-5250861, lcw.janssen@avans.nl Chiel Timmermans, 073-6295719, m.timmermans1@avans.nl Raad van Advies: Erik Blokland, Hans de Brouwer, Petra Driessen, Hans Pekaar. Redactie-adres: Hogeschoollaan 1 Breda, kamer HA001/Onderwijsboulevard 215 ‘sHertogenbosch, kamer OE002. Postadres: Postbus 90116, 4800 RA Breda/ Postbus 732, 5201 AS ‘s-Hertogenbosch. E-mail: punt@avans.nl.

Advertenties: Bureau Nassau, 020-6230905, info@bureaunassau.nl. Landelijke nieuwsdienst: HOP. Lay-out: Seña Ontwerpers, info@senaontwerpers.nl. Fotografie: Beeldveld/Wilfried Scholtes, Paul Vermeulen en Niek Brunninkhuis/PHOTO40, Mathilde Dusol, Jurjen Drenth/Dutch Image. Aan dit nummer werkten verder mee: Anna van Dooren, Kwennie Cheng. Druk: Drukkerij De Bink Leiden. Coverfoto: PHOTO40 punt 3

.


columnmarie Trouwen voor beginners Eind december gebeurde wat niet te vermijden was. Mijn beste vriendin belde mij vanuit Oostenrijk ietwat hysterisch om 7.40 uur op. Uit de luidspreker van mijn mobieltje klonk een kinderachtige piepstem: ‘Hij heeft om mijn hand gevraagd!’ Mijn hartslag stopte voor vier seconden. Ik had deze schok nog niet eens verwerkt of mijn mobieltje rinkelde alweer. Een berichtje: volgende maand is het verlovingsfeest van een goede kennis hier in Nederland. Breekt er een trouwepidemie uit? Talloze gedachten schieten door mijn hoofd. Behalve over opduikende verliesgevoelens voor mijn beste vriendin, ben ik over nog iets anders verbaasd. Wat is de meerwaarde van een huwelijk? Honderd jaar geleden waren er uiteraard economische redenen om te trouwen. Nu is het vooral een liefdesbekentenis tussen twee mensen. Maar kan ik dat mijn schat niet ook op andere manieren duidelijk maken dan met een contract? En waarom moet een huwelijk vaak zo uitgebreid worden gevierd dat sommige families er een lening voor afsluiten? Veel tijd om erover na te denken heb ik niet. Ik moet een trouwtoespraak in Malayalam schrijven, een Indiaas vrijgezellenfeest organiseren en drie verschillende outfits kopen. Een jurkje voor het huwelijk van mijn kennis, een sari voor het huwelijk van mijn beste vriendin en een gewoon jurkje voor het geval ik in de sari niet meer kan lopen. Mijn verliesgevoelens? Uiteindelijk wens ik mijn beste vriendin het mooiste leven dat er is - en dat zij ook als getrouwde vrouw met drie kinderen nog samen met mij kersen uit de boom van de buurman pikt. Marie Ernst is vierdejaars Milieukunde in Breda en komt uit Oostenrijk

kort >> 4

Avans Wil geen online hoorcolleges

NEE 61.7 % JA 38.3 % Achterover hangend in je luie stoel met je pyjama nog aan colleges volgen. Slechts een klein deel van de studenten ziet dat zitten. Dat blijkt uit de poll op de website van Punt. Een ruime meerderheid van de in totaal 519 stemmers geeft aan er niets voor te voelen om vanuit huis digitale colleges te volgen. Ze willen hun do­ cent graag vragen stellen of ze geven aan dat ze te snel zijn afgeleid achter een computer. De andere 38.3 procent van de respondenten vindt het wel prettig om hoorcolleges online te vol­ gen. Vooral omdat ze dan zelf kunnen bepalen wanneer ze dat doen. Puntlezers geven aan in de reacties dat de kwaliteit van het college goed moet zijn. Studenten zitten niet te wachten op PowerPointpresentaties met lap­ pen tekst die de docent voorleest. De aandacht mag niet verslappen. Een hoorcollege moet dus een meerwaarde hebben. LSVb-voorzitter Kai Heijneman: ‘Online colleges moeten een aanvulling zijn op het huidige onderwijs, maar niet een goedkope bezuiniging ter vervanging van hoorcolleges’.

Verbreden - Als het aan werkge­ versorganisatie VNO-NCW en de HBO-raad ligt, wordt het aantal techniekopleidingen drastisch teruggebracht van tachtig naar twintig.

Onderwijsinspectie:

Avans handelde rechtmatig Avans heeft rechtmatig gehandeld door de Overall Accountancy Toets (OAT) niet verplicht te stellen in Den Bosch. Dat concludeert de Onderwijs­ inspectie. Afgelopen jaar is er binnen Avans dis­ cussie ontstaan over het al dan niet verplicht zijn van de landelijke overall toets voor studenten Accountancy. Bij de Accountancy-opleidingen in Breda en Den Bosch werd daarmee tot sep­ tember 2011 verschillend omgegaan. Sinds het studiejaar 2011-2012 is de OAT ook in Den Bosch verplicht. Een aantal Bossche studenten maakte in januari 2012 bezwaar tegen wat zij zagen als een verzwaring van de opleiding en stuurde een ano­ nieme brief aan het Brabants Dagblad waarin ze spraken over oudere Avans­ diploma’s die niet aan de landelijke eisen voldoen. Daar is dus volgens de Onderwijsinspectie geen sprake van.

Studievereniging - De opleiding Be­ drijfskunde MER in Den Bosch heeft sinds kort een eigen studievereniging. Haar naam: s.v. MerCurious. Haar motto: de sleutel tot succes.


Foto jurjen Drenth/Dutch Image

Student wint ‘keylogzaak’ De in november verwijderde Bossche Accountancystudent, be­ schuldigd van het onrechtmatig verkrijgen van privégegevens, heeft zijn gelijk gekregen. De student ging in beroep tegen de beslissing om hem weg te sturen. Op 19 december kwam de zaak voor bij de Geschillen­ adviescommissie van Avans. De commissie verklaarde zijn zaak gegrond. De student mag zijn propedeuse aan Avans afmaken. November vorig jaar werd de student per direct verwijderd. Na een ‘slecht-nieuwsgesprek’ met de directie van zijn academie werd hij agressief. In dat gesprek kreeg hij te horen dat hij van school werd gestuurd. De student werd ervan beschuldigd zich met een keylogger de inloggegevens van docenten te hebben eigen gemaakt.

AMBM onderzoekt opsplitsing

Onderwijsdag De Avans Onderwijsdag is dit jaar in de Efteling. Het thema: de wonderlijke wereld van de docent. Met programmamaker en presentator Jan Douwe Kroeske als dagvoorzitter en keynote spreker Margriet Sitskoorn wordt 11 april een bijzondere Avansdag.

Lectoraat - Het Avanslectoraat Fotografie loopt ten einde. Lector Flip Bool onderzocht onder andere hoe Duitsland door de ogen van Nederlandse fotografen is vastgelegd in de periode na 1945.

De Academie voor Marketing en Business Management (AMBM) in Breda krijgt alsnog de mogelijkheid van het College van Bestuur (CvB) om onderzoek te doen naar de wijze waarop de academie gesplitst kan worden. Net voor de jaarwisseling besloot het CvB de opleiding Communicatie van AMBM vanaf september onder te brengen in een nieuw te vormen academie samen met de opleiding Communication & Multimedia Design in Breda. ‘We werden als academie geconfronteerd met een besluit, maar hebben niet de mogelijkheid gehad zoals andere academies om alternatieven te onderzoeken’, zegt René Schenk, adjunct-directeur bij AMBM. De academie heeft tot 1 maart de tijd gekregen om andere mogelijkheden te onderzoeken.

Marokko - Zestien Avansstudenten gaan in juli een lesprogramma volgen in Rabat, Marokko. Onder Neder­ landse begeleiding met buitenlandse experts werken zij aan interculturele vraagstukken.

Boete - De PvdA heeft kamervragen gesteld. De partij maakt zich zorgen over buitenlandse studenten die ten onrechte een boete krijgen omdat ze in Neder­ land geen zorgverzekering hebben.

.

punt 5


DAAROM

WAAROM

zijn studentenkamers zo duur?

De gemiddelde huurprijs van een studentenwoning bedroeg afgelopen juli 403 euro per maand. Voor dat bedrag kun je met een beetje geluk ook een compleet appartement huren. Daarvoor betaal je in Nederland gemiddeld namelijk 465 euro. Dat kleine prijsverschil is wel enigszins vertekend. Bij een studentenka足 mer zitten de kosten voor bijvoorbeeld water, elektriciteit en afvalstof足 fenheffing vaak bij de huur inbegrepen. Dan heb je het al gauw over 50 euro per maand. Daarnaast vind je studentenkamers eigenlijk alleen in (dure) steden, wat de gemiddelde huurprijs aardig omhoog stuwt. Maar je betaalt als student vooral veel geld omdat je in de meeste gevallen huurt bij particulieren en dus niet bij een sociale woningcor足 poratie. Een verhuurder kan zomaar een hoge huur rekenen (controleer dat op checkjekamer.nl). Wil je geen huisjesmelker? Schrijf je dan in bij woningcorporaties als WonenBreburg in Breda en Tilburg of Brabant足 Wonen in Den Bosch. Dan tik je per maand gemiddeld 269 euro af. En daarvoor kun je geen appartement huren. Bronnen: Kamernet, CBS

6

Heb jij ook een interessante vraag? Mail ons: punt@avans.nl


commentaar

Meerjarenbeleidsplan

Taalstrijd: den bosch tegen breda teKSt Arold Roestenburg illustrATie anna van dooren

In het meerjarenbeleidsplan 2011-2014 van Avans staat dat elke student minimaal één vreemde taal op niveau B2 moet beheersen. Dat niveau moet dan wel voor alle opleidingen gelijk zijn en door alle opleidingen erkend worden. Maar dat is niet het geval, blijkt uit de zaak van een student Bedrijfskunde MER die een voldoende had gehaald voor Engels bij de opleiding in Breda en wilde overstappen naar dezelfde opleiding in Den Bosch. Wat bleek: zowel de examen­ commissie als het College van Beroep vond dat de in Breda behaalde voldoende geen recht gaf op een vrijstelling in Den Bosch. Dat bijvoorbeeld de opleiding Integrale Veiligheid in Breda qua inhoud anders is dan die in Den Bosch, valt wel uit te leggen. De ene opleiding kiest voor een technische insteek en de andere voor

een sociaal-economische aanpak. Maar dat het niveau van een vak als Engels, gevolgd in Breda, niet wordt erkend door docenten van dezelfde hogeschool in Den Bosch is opmerkelijk. Zeker omdat beide opleidingen zeggen het Europees erkende niveau B2 te hanteren als meetlat. Hier ligt een taak voor het College van Bestuur om met het meerja­ renbeleidsplan in het achterhoofd het taalonderwijs bij Avans op één lijn te krijgen. Het is een rare situatie als Avansopleidingen het onderling niet eens lijken te zijn over het niveau van het door de student genoten onderwijs. Dat is namelijk het verkeerde signaal naar studenten én het bedrijfsleven. ●

.

punt 7


Vier Bredase studenten van de minor 3D Printing gingen op onderzoek uit. Hoe maak je biologisch afbreekbare stoffen die de 3D-printer voeden?

3D-printen met

nasikruiden Tekst Tedje van Gils fotografie Beeldveld/Wilfried Scholtes

B

redase studenten zijn twintig weken bezig geweest met het ontwikkelen van biologisch afbreekbare stoffen waarmee je in 3D kunt printen. ‘In principe kun je allerlei grondstoffen invoeren om een product te maken, maar wij hebben ons beziggehouden met plastic’, vertelt vierdejaarsstu­ dent Chemische Technologie Max Kuiper. Bij 3D-printen worden lagen op elkaar gestapeld, waardoor je een driedimensionaal beeld krijgt. Om een object te kunnen printen, heb je een digitaal 3D-model nodig. ‘Dat kun je zelf maken met een speciaal pro­ gramma op de computer, of je haalt een kant-en-klaar ontwerp van internet af. Dat laatste hebben wij gedaan, omdat ontwerpen niet bij onze studie past’, zegt derde­ jaars Chemiestudent Jakko Theeuwes.

Filament

Net zoals bij een gewone printer heb je een grondstof nodig om te kunnen printen. ‘Bij 3D-printen is dat geen inkt, maar filament’, vertelt Rick Hagenaars, derdejaars­ student Chemie. ‘Filament is een soort plastic draad die in de printer wordt gevoerd en wordt verwarmd tot ongeveer 230 graden Celsius. Een printkop drukt het filament er vloeibaar uit en bouwt laag voor laag een object op. De nieuwe laag smelt aan de vorige laag.’ ‘Filament bestaat natuurlijk al, maar er is nog geen filament op de markt dat biologisch afbreekbaar is’, zegt Max. ‘We hebben het afbreekbaar gemaakt door er zet­ meel van aardappels aan toe te voegen. Het zetmeel dat terecht komt in het water waarin de aardappels worden gewassen, wordt opgevangen. Eigenlijk is het gewoon 8

restafval dat we hebben gebruikt.’

Geuren en kleuren

De studenten hebben ook andere soorten filament ge­ maakt die nog niet eerder waren ontwikkeld. ‘Filament was eerder nog niet volledig biologisch afbreekbaar, omdat de kleurstoffen niet afgebroken konden wor­ den’, zegt Jakko. ‘Om dat te realiseren, hebben we aan bestaand draad kurkuma toegevoegd, een gele specerij die je bijvoorbeeld door nasi doet. Dat kun je gewoon bij Albert Heijn kopen. Het is belangrijk dat de stoffen tegen een hoge temperatuur kunnen, anders gaat het filament verkleuren en ontzettend stinken. We hebben bijvoorbeeld de stof rubia red toegevoegd en die is niet rood, maar bruin geworden. Dat kwam door de hoge temperatuur.’ De studenten ontwikkelden niet alleen het nieuwe kurkuma-filament. Ze maakten ook filament met geur­ stoffen. ‘We hebben citroen, aardbei en bosvruchten erin verwerkt. Dat is ook uniek in de 3D-printingwereld’, vertelt Rick. ‘Daardoor krijgt het object dat je print een lichte geur.’

Afwijking

Het filament hebben de studenten ontwikkeld in het lab op de Lovensdijkstraat in Breda. Rick: ‘Het was nog best lastig om de draad overal even dik te maken. Een afwij­ king van één millimeter kan al een probleem veroorzaken met printen. Daar hebben we onderzoek naar gedaan en gelukkig ging het na verloop van tijd steeds beter. Wat mij wel tegenviel, is dat het printen zo lang duurt. In dat opzicht is er nog veel winst te behalen.’ ●


project

.

punt 9


Suzanne de Rooij deed onderzoek naar de eerste lichtingen afgestudeerden HBO-Rechten. Wat blijkt? De meerderheid studeert vroeg of laat door. En hbojuristen werken nauwelijks bij de rechtbank, advocaten- of notariskantoren.


80% Hbojuristen studeerT door tekSt laura janssen illustratie kwennie cheng

>

.

punt 11


H

et is een opvallend on­ derzoeksresultaat. Bijna tachtig procent van de eerste lichtingen afgestu­ deerden HBO-Rechten doet een vervolgopleiding, wil dat gaan doen of heeft dat gedaan en al dan niet afgemaakt. Negen van de tien keer is dat een rechtenstudie aan de universiteit. Half januari promoveerde Suzanne de Rooij met haar proefschrift De hbo-jurist: kans of bedreiging?. De docent van de Juridi­ sche Hogeschool Avans-Fontys (JHS) is de eerste in Nederland die onderzoek deed naar hbo-juristen op de arbeidsmarkt. In haar proefschrift beschrijft De Rooij ook de ontstaansgeschiedenis van HBO-Rechten. Haar hoofdvraag: zijn de doelstellingen en verwachtingen van toen waargemaakt? Het percentage hbo-juristen dat doorstu­ deert, is veel hoger dan het gemiddelde

12

‘Havisten gebruiken ons nu als vooropleiding’ percentage doorstudeerders bij andere hbo-opleidingen. De Rooij: ‘Veel havisten hebben al bij de start van hun studie in het achterhoofd dat ze na HBO-Rechten willen doorstuderen.’ Met de meestertitel van de universiteit kunnen zij later de zogeheten togaberoepen (advocaat, notaris, rechter) uitoefenen. Dat biedt dus betere doorgroeimogelijkheden. Uit het proefschrift blijkt ook dat 57 procent van de ondervraagden op het moment van de enquête een betaalde baan heeft als hbo-jurist, al dan niet in combinatie met een (deeltijd)studie. De hbo-juristen die werken, zijn vooral terechtgekomen bij rechtsbijstandsverzekeraars en gemeenten.

Slechts 23 procent heeft een betaalde baan in het klassieke werkveld, dus de rechterlijke macht, de advocatuur of het notariaat. In dat klassieke werkveld vervullen de hbo-juris­ ten wel de functies waarvoor ze zijn opgeleid: klerk, gerechtssecretaris, juridisch medewer­ ker, adviseur. Ze houden dossiers bij, bereiden zaken voor, doen onderzoek en assisteren de academische juristen. De Rooij concludeert dat de belangrijkste doelstelling van HBO-Rechten, het in de markt zetten van praktijkgerichte juridische bachelors, niet is gehaald. Dat heeft meer­ dere oorzaken. ‘Door de crisis zijn er minder banen en studeren meer mensen door. Daar­ naast is er een grote onwetendheid bij werk­ gevers én bij de afstudeerders zelf, over wat je nu precies met HBO-Rechten kunt. Daarbij komt dat in het klassieke werkveld toch wel een conservatieve cultuur is. Daardoor duurt het langer voordat de hbo-juristen doordrin­ gen. Advocaten zijn er bijvoorbeeld niet aan


gewend om werk te verdelen.’ JHS-directeur Gerard Hupperetz was ruim tien jaar geleden een van de grondleggers van HBO-Rechten. Is de behoefte aan een nieuwe opleiding vooraf verkeerd ingeschat? Hupperetz vindt van niet. ‘Toen wij startten met HBO-Rechten, was er krapte op de ar­ beidsmarkt. Iedereen verwachtte een tekort aan juristen door de juridisering van de sa­ menleving. In het juridische wereldje is er van oudsher nauwelijks een splitsing van werk: je hebt de secretaresse en je hebt de advocaat. Daar zat nooit iets tussen. Dat is heel gek.’ Ook het klassieke werkveld gaf begin deze eeuw aan dat er ruimte was voor de nieuw­ komers op de arbeidsmarkt, mogelijk ook in nog niet bestaande functies. Ze zouden met open armen worden ontvangen. Maar het verwachte tekort aan juristen is er nooit gekomen. Hupperetz: ‘De trend van de juridisering van de samenleving heeft doorge­ zet, dat wel. Maar toen begon de crisis, waar­ door banen schaars werden, bedrijven failliet

‘Het verwachte tekort aan juristen is er nooit gekomen’ gingen en arbeidsdeling juist minder werd ge­ daan. Het hoge doorstudeerpercentage gaat zeker dalen als de economie weer verbetert en de hbo-jurist meer bekendheid krijgt.’ Radicale veranderingen zullen er, nu dit proefschrift er ligt, dan ook niet komen op de JHS van Hupperetz. ‘Ik ben de afgelopen jaren steeds bij het onderzoek betrokken ge­ weest, dus de JHS heeft tussentijds al zaken bij kunnen sturen. We hebben sinds vorig jaar bijvoorbeeld het project HBO-Rechten Werkt! Dat is een campagne waarin alumni vertellen en laten zien wat ze allemaal doen, om meer bekendheid hierover te creëren.’

De vraag rijst na dit onderzoek of HBORechten nu niet een soort veredelde voor­ opleiding is? Wat is het bestaansrecht van de opleiding? Hupperetz: ‘Het valt mij tegen dat zo’n hoog percentage doorstudeert. Veel havisten gebruiken ons nu inderdaad als vooropleiding. Dat is spijtig, want de JHS wil geen vooropleiding zijn. Ik wil graag die hbo-juristen in de markt zetten, want ik geloof heilig in die spreiding van taken en functies.’ ‘Je zou kunnen zeggen dat HBO-Rechten momenteel vooral functioneert als tussen­ stap’, geeft ook De Rooij toe. ‘Maar ik vind het veel te kort door de bocht om te zeggen dat de opleiding overbodig is. Het werkveld, vooral het klassieke, en de beroepsgroep moeten gewoon nog wennen. De opleiding bestaat nu tien jaar, maar pas sinds 2006 lopen de eerste hbo-juristen rond op de ar­ beidsmarkt. Pas zes jaar dus, terwijl rechten op de universiteit al meer dan honderd jaar bestaat. Zoiets heeft tijd nodig.’ ●

Feiten en cijfers HBO-Rechten bestaat in Nederland sinds 2002. De opleiding van Avans-Fontys was de eerste in Nederland. De Juridische Hogeschool staat al jaren op de eerste plaats in de rankings van Elsevier en de Keuzegids. Anno 2012 staan er ruim 10.000 studenten ingeschreven voor deze studie, op elf verschillende hogescholen, van Leeuwarden tot Sittard. Jaarlijks studeren rond de 1.100 hbo-juristen af.

.

punt 13


rondvraag

Hoe bereid jij je voor op tentamens? Femke Ruhl eerstejaars deeltijd Human Resource Ma­ nagement Breda

Annika van Bijsterveld tweedejaars Sociaal Pedagogische Hulpverlening Breda ‘Voor mijn tentamenweek leef ik altijd drie weken onder een steen. Ik sluit me helemaal af van de buitenwereld en con­ centreer me op mijn tentamens. Boeken die ik moet leren, heb ik meestal al ge­ lezen door de periode heen. Hoe ik me verder voorbereid, hangt van het vak af. Een tip om je tentamenweek goed door te komen: houd tijdens de lesweken je huiswerk goed bij, ook al controleren docenten het niet. En opletten in de les natuurlijk. Dat werkt voor mij echt goed. De helft van de stof zit dan al een beetje in je hoofd. De dag voor het tentamen doe ik niks. Dan neem ik mijn relaxmoment. Als je het dan nog van die ene dag moet hebben, heeft het geen zin meer.’

14

‘Het ligt puur aan het vak of ik een sa­ menvatting maak. Bij sommige vakken staat er namelijk al genoeg informatie in de PowerPointpresentaties. Een week van tevoren beginnen is niet aan mij be­ steed, daar krijg ik stress van. Als ik aan het leren ben, moet ik wel wat geluid om me heen hebben. De kantine is daarom mijn ideale leeromgeving. Ik doe er alles aan om mijn tentamens te halen. Deze studie wil ik al drie jaar doen. Ik ben meestal wel zenuwachtig voor tentamens, maar ik heb nog nooit een herkansing gehad. De zenuwen zijn eigenlijk nergens voor nodig, maar toch heb ik het idee dat ik dan beter mijn best doe. Met de instelling: ik haal het toch wel, kom je niet ver.’

Ieme Meerman tweedejaars deeltijd Management in de Zorg Breda ‘Rustige ruimtes zijn voor mij een pre. Ik kan niet leren als het rumoerig is. Studeren doe ik het liefst op school, thuis ben ik zo afgeleid. Meestal maak ik eerst een samen­ vatting en lees die daarna een aantal keer grondig door. Door samen te vatten blijft de stof al in je hoofd hangen en pak je het, naar mijn idee, beter op. Ik begin ruim op tijd met leren, meestal een maand van tevoren. Ik presteer wel beter onder druk, dus de laatste week is het effec­ tiefst. Omdat ik deeltijd doe, zijn mijn ten­ tamens altijd ’s avonds. Mijn concentratie tijdens een tentamen is ver te zoeken als ik de hele dag heb gewerkt, daarom neem ik meestal vrij op de dag van het tentamen.’


Op tijd beginnen met leren, altijd naar hoorcolleges gaan, oefententamens maken. Het zijn maar een paar manieren om je voor te bereiden op tentamens. De ene student leert het beste in een drukke omgeving, de ander sluit zich liever op. Hoe doen Avansstudenten dat?

Ruben Noten eerstejaars Small Business en Retail Management Den Bosch

Marjolein Admiraal eerstejaars Accountancy Den Bosch ‘Ik heb niet echt rituelen, maar tijdens de tentamenperiode doe ik even niks aan Animoso, de studentenvereniging waar ik bij zit. Ik ben aspirant-lid van damesdis­ puut Flair en standaard hebben we om de week op donderdagavond onze vaste uitgaansavond. Maar in week 8, 9 en 10 van een blok worden die niet gehouden. Het scheelt dat Animoso echt bij Avans hoort. Grote evenementen worden nooit gepland tijdens de tentamenweken. Ik eet of drink niet anders rond een ten­ tamen, maar ik zou wel heel graag koffie willen leren drinken. Ik begin vaak te laat met leren voor een tentamen, waardoor het op de laatste avond meestal nacht­ werk wordt. Koffie lijkt me een ideaal hulpmiddel om wakker te blijven.’

Micha van Doorn eerstejaars Gezondheidszorgtechno­ logie Tilburg ‘Ik probeer genoeg te slapen en mijn rust te pakken tijdens de tentamenweek. Verder doe ik niet echt iets speciaals. Ik bereid me voor door presentaties en aantekeningen door te nemen. Samen­ vatten is niet echt mijn ding. Daar gaat te veel tijd inzitten. Maximaal vijf keer de teksten lezen en doornemen, dat werkt voor mij wel. Herhalen is voor mij de meest effectie­ ve methode om mijn tentamen er goed vanaf te brengen. Ik kan maximaal an­ derhalf tot twee uur achter elkaar door­ leren, daarna moet ik echt even wat anders doen. Dan kijk ik een film of een aantal afleveringen van een serie. Als je uren achter elkaar studeert, blijft de stof toch niet hangen.’

‘Ik ben een Red Bull-drinker. Vlak vóór en ook tijdens het tentamen drink ik een blikje. Door het jaar heen drink ik ook wel Red Bull, maar tijdens de tentamenperiode net even iets meer. Verder kauw ik vaak kauwgom. Ik heb ooit een keer gelezen dat je daardoor beter kunt studeren. Dat stond in de Quest ofzo. Door de beweging van het kauwen zouden je hersenen beter din­ gen opslaan. Sinds ik dat weet, zorg ik dat ik een voorraadje heb tijdens de tentamenweken. Ook ga ik vroeg naar bed en sta ik ’s ochtends weer vroeg op om vooraf­ gaand aan een tentamen nog wat te studeren. Dat werkt bij mij beter dan ’s avonds laat doorgaan.’

.

punt 15


teKSt Chiel Timmermans fotografie Photo40

16


Tienermoeders willen niet op hun luie kont zitten Als je nog voor je twintigste een kind krijgt, is je leven niet hopeloos verloren. Dat bewijzen drie Avansstudenten, die als tiener een zoontje op de wereld zetten. ‘Ik ga niet de rest van mijn leven toiletten schoonmaken.’

>

.

punt 17


Z

e wonen bij hun alleen­ staande bijstandsmoeder, roken als een schoorsteen en hebben namen als Kimberly, Romana of Cha­ nel. Nadat ze “per ongeluk expres” zwanger werden, is papa ‘m gesmeerd. Gestudeerd wordt er niet. Gewerkt ook niet, of het moet zijn achter de kassa van de Trekpleister. Zie hier de vooroordelen over tienermoeders zoals die worden geschetst in het BNNprogramma Vier handen op één buik of MTV’s Teen Mom. Maar tienermoeders zijn niet per definitie laag opgeleid en losbandig, zegt Sharviene (22), student Maatschappelijk Werk en Dienstverlening in Den Bosch. ‘Ik zat op de havo en was juist een nogal stil, verlegen meisje. Voor de meeste mensen was het dan ook een enorme schok toen ik zwanger bleek. Voor mezelf en mijn vriend ook. Zoiets plan je niet.’ Nog voor ze had besloten of ze het kind wilde houden, hing haar nicht aan de lijn.

18

‘Ik kan het niet maken om de hele week friet te eten’ ‘Die is pastoor en zei: “Je gaat dat kind niet laten weghalen hoor.” Maar ook zonder dat telefoontje had ik Chenairo gehouden. Ik zag een abortus niet zitten. Al begrijp ik het ook goed als meiden in een soortgelijke situatie het kind laten weghalen.’ Sabine (22), student Commerciële Econo­ mie in Den Bosch, was negentien en zat in het eerste jaar van haar opleiding toen ze zwanger was van zoontje Mathijs. Ze heeft weliswaar nog goed contact met de vader, maar voedt het kind alleen op. Daarbij krijgt ze veel steun van haar ouders. ‘Ze betalen mijn opleiding en als ik in de avonduren moet werken, fungeren ze als oppas. Maar ik wil niet te vaak een beroep op hen doen. Ze moeten ook opa en oma kunnen zijn en niet alleen opvoeders. Ik ben dan ook blij dat ik nu een goede bijbaan heb zodat ik rond de zomer op mezelf kan gaan wonen.’ Diane (23) woont al vijf jaar alleen met haar zoontje Dylan. Ze was zestien toen ze ontdekte dat ze zwanger was: ‘Ik heb mijn eindexamens van de havo gedaan terwijl ik een half jaar zwanger was’, vertelt ze. Omdat bij haar moeder wonen vanwege omstan­ digheden geen optie was, verhuisde ze na het behalen van haar havodiploma naar een tienermoederhuis vlakbij Tilburg. ‘Daar zat ik met tien andere zwangere meiden. Na de bevalling kreeg ik een eigen huiskamer met keukentje. Ondertussen volgde ik cursussen en werd ik geholpen bij het vinden van een woning. Ik kon uiteindelijk vrij snel in Oss terecht.’ Na een jaartje mbo, dat haar makkelijk afgaat, start ze met de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening in Den Bosch. Iets dat financieel gezien allesbehalve van­ zelfsprekend was: ‘Als je gaat studeren kom je niet meer in aanmerking voor bijstand

en alleen nog maar voor studiefinanciering (dat scheelt enkele honderden euro’s per maand, red.). Ook op andere potjes heb je als student geen recht meer. Je wordt door de overheid dus bijna gestimuleerd om de hele dag op je luie kont te zitten. Dan krijg je meer geld dan wanneer je wat van je leven probeert te maken. Daardoor gaan de meeste alleenstaande tienermoeders niet meer terug naar school.’ Om haar opleiding te kunnen bekostigen, werkte Diane ernaast. Dat was niet altijd goed te combineren met school. Ze haalde te weinig studiepunten en moest het tweede jaar opnieuw doen. Diane: ‘Op dat moment wilde ik het liefste stoppen. Maar ik kwam er al snel achter dat ik dan mijn studiefinan­ ciering moest terugbetalen. Bovendien ga ik niet de rest van mijn leven toiletten schoon­ maken. Ik wil straks een goede baan, zodat mijn kind en ik een mooie toekomst hebben.’ Dat laatste is volgens Sabine het grootste verschil met haar medestudenten: ‘Nor­ maal gesproken, als je zo jong bent, leef je heel erg met de dag. Ik kijk meer naar de toekomst en heb verantwoordelijkheid naar mijn zoontje toe.’ Die verantwoordelijkheid kan ‘m volgens Sharviene soms in kleine dingen zitten: ‘Sommige studenten beslui­ ten spontaan om de hele week friet te eten. Dat kan ik echt niet maken tegenover mijn zoontje. Ik moet iedere dag toch een beetje verantwoord koken.’ Daarnaast kent de agenda van de tiener­ moeder, in tegenstelling tot die van hun me­ destudenten, zelden de activiteiten ‘uitsla­ pen’ en ‘de hele avond op de bank hangen’. Sharviene: ‘Ik breng mijn zoontje ’s ochtends naar school, ga naar stage, haal ‘m op bij de opvang, kook eten, houd het huishouden bij, leg hem in bed en lees nog een boekje voor.


En dan heb ik ook nog een bijbaan.’ Studeren, een kind opvoeden en een bijbaantje; dat kan volgens Sabine alleen maar worden ge­ combineerd door alles minutieus te plannen. ‘En zelfs dat werkt alleen als alles vlekkeloos verloopt. Ik heb ook ooit een tentamenweek gehad in een periode dat mijn zoontje veel slapeloze nachten had. Daardoor sliep ik zelf ook moeilijk en haalde ik de volgende dag een tentamen niet. Sommige dingen vallen niet te plannen.’ Het woord ‘plannen’ staat overigens pas sinds de bevalling in haar woordenboek: ‘Ik deed juist alles op het laatste moment. Ik kon ook oneindig lang uitslapen of thuis op de bank hangen.’ Sharviene herkent dat: ‘Ik deed soms de hele dag niks anders dan shoppen. Toen ik zwanger werd, ging er een lampje branden. Ik besefte dat ik straks niet thuis wilde zitten met een uitkering en een kind.’ Tegelijkertijd was Sharviene onzeker of ze het allemaal wel ging redden: ‘Ik ben bang geweest voor wat er op me af zou komen. Uiteindelijk kun je daar heel moeilijk over doen, maar je komt er niet onderuit. Het is een kwestie van een knop omzetten en het gewoon doen.’ Ze krijgt bijval van Sabine: ‘Medestudenten zeggen vaak tegen me: “Ik zou dat niet kunnen, een kind en studeren”. Maar zo is de situatie nu eenmaal en je doet het gewoon. Sommige mensen denken er veel te negatief over. Ik vind het juist heel erg leuk dat ik een kind heb. Ik ben gelukkig.’ ●

‘Je gaat dat kind niet laten weghalen hoor’ .

punt 19


S

tudent in Japan Toilet € 0,30 ‘Dat bordje is voor mij het belangrijkste dat er aan de muur hangt. Het is een herinnering aan de drie maanden die ik in Renesse heb gewerkt. Op de laatste avond heb ik het meegenomen.’

‘Ik spreek vloeiend Japans’ Ken Kreutzer (links op de foto) is net een paar dagen uit Japan. De derdejaarsstudent Commerciële Economie in Den Bosch liep een half jaar stage bij Randstad: ‘De voertaal binnen het bedrijf was Japans.’ Vanwaar Japan? ‘Ik heb bewust een stageplek in Japan gezocht. Mijn moeder is Japans en vlak na mijn geboorte heb ik er zeven jaar gewoond. Het was voor mij dus een kans om een paar maanden wat dichter in de buurt te zijn van jeugdvrienden en familie.’ Waar vond je een stageplek? ‘Bij Randstad, die proberen in Japan voet aan de grond te krijgen. Dan denk je meteen “een internationaal bedrijf uit Nederland”, maar de voertaal binnen het bedrijf was gewoon Japans. De meeste collega’s spreken geen Engels. Gelukkig spreek ik vloeiend Japans.’

Waar heb je je mee beziggehouden? ‘Onze afdeling probeerde de naamsbekendheid van Randstad in Japan te vergroten. Ik heb onder andere meegeholpen met campagnes op social media. Maar Facebook en Twitter worden daar nog niet zoveel gebruikt. In Japan zitten de jongeren vaak op Mixi, een soort Hyves. In Nederland is iedereen drie jaar geleden overgestapt op Facebook, dat gebeurt in Japan nu ook.’ Hoe beviel Japan verder? ‘In Tokio zijn de mensen zo vriendelijk en alles is efficiënt. Neem het openbaar vervoer. Als er een metro stopt, word je door de conducteur allemaal naar binnen geduwd. Daarna gaan de deuren dicht, stroomt het perron weer vol en twee minuten later stopt er een nieuwe metro. Ook opvallend zijn de mini-politiebureautjes op elke hoek van de straat. In zo’n hokje staat 24 uur per dag een agent het verkeer in de gaten te houden. Bizar.’ 20

Foto Beeldveld/Wilfried Scholtes

Dus geen aanpassingsproblemen? ‘Nou, ik moest wel even wennen aan de beleefdheidsvormen. Iemand die hoger in rang is, spreek je aan in beleefd Japans. Aangezien ik als stagiair de laagste rang had, moest ik iederéén daarin aanspreken. Dat was dan weer wel makkelijk.’


studentenkamer

Pim Verras, tweedejaars International Business and Management Studies in Breda, betaalt 320 euro per maand voor een kamer van 24 m2 in Teteringen.

Wand vol herinneringen ‘Als ik op stap ben, kijk ik altijd of ik iets kan meene­ men om aan deze muur te hangen. Posters of viltjes bijvoorbeeld. Er hangen ook foto’s tussen.’

Plant ‘In de kerstvakantie ben ik vergeten de plant water te geven. Hij is niet dood, maar wel verdord.’ Breda rechtdoor ‘In de achtertuin vond ik dit bord. Er staat Breda op en een pijl. Ik heb het zo opgehangen dat de pijl echt naar Breda wijst.’

.

punt 21


Oud-Avansstudent Willem Grimminck bestrijdt armoede liever met gezond ondernemerschap dan met een zak geld. Hij matcht Nepalese ondernemers met geldschieters en verdient daar zelf ook nog iets aan. ‘Als er aandelen worden verkocht, delen wij in de winst.’ teKSt Susan Docters

Geloof in Nepalees onder

M

et een kapitaalinjectie van Nederlandse bodem kon een Nepalese melkproducent zijn bedrijf opscha­ len. Quote 500-man Ton aan de Stegge investeerde 150.000 euro in de melkfabriek. Daarmee kon de melkproductie worden opgevoerd van 2.000 naar 5.000 liter per dag. ‘En daar zijn dan weer zo’n vijfhonderd lokale boeren en hun gezinnen mee geholpen’, zegt directeur Willem Grimminck over het eerste succes van One 2 Watch.

Voor de geldschieter moet het een duurzame investering zijn. De criteria: het bedrijf bestaat minstens twee tot drie jaar en heeft zicht op een winstgevende toekomst. Daarnaast moet het een sociale impact heb­ ben; met elke 100.000 euro moeten vijftig families een beter inkomen genereren. ‘Die bedrijven zijn er genoeg, je moet ze alleen vinden. Vaak is dat een kwestie van gevoel: veel koffie drinken, maandenlang relaties onderhouden en vertrouwen opbouwen.’

Geen zakken met geld

Emotionele ondernemers

Het bedrijf van de oud-student Human Resource Management in Breda is de schakel tussen Nepalese mkb-bedrijven en mogelijke investeerders. Dat betekent niet dat hij zakken met geld naar het ontwikkelingsland draagt. ‘One 2 Watch is een commerciële organisatie. Wij nemen niet het initiatief, we gaan met de ideeën van de lokale bevolking aan de slag. De Nepalese ondernemers lopen net zoveel risico, ze investeren zelf ook de helft en blijven de partij met het initiatief.’ De organisatie wil geld verdienen aan de premies die het krijgt om de in­ vesteringen in Nepalese bedrijven te beheren. ‘En als er aandelen worden verkocht, delen wij in de winst.’ Hij zoekt ze zelf, die ondernemers. Dat kan een gemberproducent zijn, een koffieboer of een ontwikkelaar van een telefonisch betaalsysteem. 22

In Nepalezen zag Grimminck een mentaliteit die hem aansprak: ‘Jonge, energieke mensen met ideeën. En met een fantastische visie op hoe economie en samenleving moeten integreren.’ Maar ondernemen in een ontwikkelingsland werkt nét even wat anders. ‘In Nepal is er maar tien uur per dag stroom. Daar passen koeien zich niet op aan. Dan moet je behoorlijk creatief zijn.’ Wat in Nederland werkt, is niet één op één te vertalen naar Nepal vol­ gens Grimminck. ‘Er wordt weleens gedacht dat wij wel weten hoe het moet. Maar de culturen liggen te ver uit elkaar. We begrijpen elkaar wel, soms met handen en voeten.’ ‘Nepalese ondernemers zijn eerder emotionele ondernemers. Ze maken


net afgestudeerd

Niels Goudsmits

Leeftijd: 23 Afgestudeerd: september 2012 Opleiding: Small Business en Retail Management duaal in Den Bosch Werkt bij: Koninklijke Peijnenburg Functie: assistent-accountmanager Verdient: wil hij niet zeggen

nemerschap geen concrete plannen, alles is “ongeveer”.’ Dat terwijl geldschieters gedetailleerde plannen en een overtuigende onderbouwing op papier willen. Rationeel dus. One 2 Watch ondersteunt Nepalezen in het vergaren van de nodige kennis en adviseert over de extra inkomsten die het bedrijf dankzij de kapitaalinjectie genereert. ‘De melkboer krijgt bijvoorbeeld hulp bij zijn marketingplan van een expert van Campina. Maar ook dat wordt ze niet voorgekauwd, de ondernemer moet zelf aangeven wat hij nodig heeft. Het is hun land, zij moeten het doen.’

Bureaucratische hordes

Het kost vooral tijd. En dat geldt eigenlijk voor alles in Nepal. ‘Een brief kun je beter zelf gaan brengen. En het duurt maanden voordat je beves­ tiging krijgt. Alles moet volgens de regeltjes van de overheid, ambtena­ ren hebben metershoge dossiers op hun bureau liggen. Alles duurt er lang. Het is een opeenstapeling aan bureaucratische hordes.’ Maar daar laat Grimminck zich niet door tegenhouden. Nu, drie jaar na oprichting, werkt One 2 Watch met vijf Nepalese ondernemers en is de pijplijn gevuld met ondernemingen. ‘Tijd dus om op Nederlandse bodem op zoek te gaan naar investeerders voor deze veelbelovende bedrijven.’ ●

Hoe ben je bij Peijnenburg terecht gekomen? ‘Via een gastdocent. Die had op Avans gestudeerd en werkte destijds bij Peijnenburg. Toen ik op school aangaf dat ik van de voltijdopleiding wilde overstappen naar de duale opleiding, brachten ze me met hem in contact.’ Vanwaar duaal? ‘Ik heb al van jongs af aan dat ik liever werk dan studeer. Als we op Avans een casus behandelden, stopte die na drie maanden. Maar ik was dan altijd benieuwd wat er daarna zou gebeuren met onze ideeën en adviezen. Als je van het begin tot het eind betrokken bent bij een project, geeft het een kick om bijvoor­ beeld het product uiteindelijk in de schappen te zien liggen.’ Wat houdt je werk in? ‘Ik werk op de salesafdeling en onderhoud nauwe banden met de hoofdkantoren van Albert Heijn, C1000 en Jumbo, grote klanten. Dat doe ik niet alleen, maar met een heel team. Samen probeer je de producten van Peijnenburg zo goed mogelijk te verkopen. Dus je regelt dat er een advertentie in de Allerhande komt of probeert nieuwe producten in de schappen te krijgen.’ Wat is er leuk aan het werk? ‘Dat je ’s avonds bij Peijnenburg de deur uitloopt, boodschap­ pen gaat doen bij de Jumbo en meteen het resultaat ziet van je eigen werk. En daarnaast het werken in een team, iets dat je op Avans heel goed leert in projectgroepen.’ Bij Peijnenburg denkt iedereen meteen aan ontbijtkoek. Wat maken jullie nog meer? ‘Vooral veel koeken zoals koffieleutjes, jodenkoeken, roze koeken, mergpijpjes, Luikse wafels en Snelle Jelles. Naast mijn bureau staat zo'n enorme kartonnen display met wel tachtig producten. Wij zitten hier op kantoor dan ook de hele dag koeken te eten.’

. 23

punt


studententijd van

columnwim Nico Met die vuilwitte baard in de keel rasp je de woorden uit de onderbuik in een salonfähig fatsoen tot mootjes en legt ze panklaar op het altaar in de Kerk van Nieuwthijs. Beeldbuisvertroebelaar: lachgast die strooit met lachgas. Meer Verlinden dan Albert over de rug van een ander - een parkeergarage in de mond, onkies aangeboord staat menigeen met een mond vol tanden. Roel van Velzen kleiner maken is geen kunst voor een schrijver van jouw statuur. Alles krijg je dicht met woorden, zelfs Mart Smeets. Maar godnondeju, Nico, ik wil een straal woorden horen waarmee Nieuwthijs zelf in de zeik wordt gezet: durf je niet? Laat dat aangeklede medium eens door een microfoon nemen, graag met een plopkap met VARA-logo, Nico! Ik zie het in je ogen, je bent bang. De verkoop van je nieuwe museumboekje - fijn hè dat je aan mocht schuiven aan tafel, zo net voor Sinterklaas?! - kan je na zo’n gedicht wel op die onderbuik schrijven. Met sardonisch genoegen pakte je ze, de mannen van Moke in hun pakken, bleker dan Henk schoof je hen je briefje toe. Afgunstige stemming op je eigen gitaar? Die hemeltergende uitvoering van ‘We Could Be Heroes’ van David Bowie, gebracht met dat serieus smoel. Teveel gebakken lucht in het ego geblazen, Nico? Beste mijnheer Dijkshoorn, mocht u uitgenodigd worden om te spreken tijdens een Avans-bijeenkomst, bijvoorbeeld een onderwijsdag, en aan deze uitnodiging gevolg willen geven, dan kunt u deze column als niet geschreven beschouwen.

Wim Boluijt is docent aan de Academie voor Sociale Studies Breda

24

Jeroen Borghouts Toetsvoorbereiding op de fiets Na zijn studie Fysiotherapie in Breda vertrok Jeroen Borghouts begin jaren negentig naar Maastricht. Hij was een serieuze student, maar dook niet in de boeken om zich voor te bereiden op een voortgangstoets. Aan de Universiteit Maastricht ging ik na mijn opleiding verder studeren, aan de verkorte opleiding bewegingswetenschappen. We volgden met vijfentwintig afgestudeerde fysiotherapeuten een speciaal programma. De universiteit hanteerde probleemgestuurd onderwijs. Dat was in het begin lastig, je werd echt in het diepe gegooid. De opleiding Fysiotherapie was vooral veel stampen, uit het hoofd leren van anatomie en fysiologie. Nu kregen we een probleem voorgelegd en moesten we zelf in een studiegroep aan de slag. Iedereen verzamelde bronnen en gaf input. Dat was soms onze­ ker, omdat je niet wist of je het goed gedaan had. Het was wel een prettige vorm van werken. Eens in de zoveel tijd hadden we een voortgangstoets van vierhonderd vragen. Die maakten we met alle studenten tegelijk in een sporthal. De eer­ stejaars moesten twintig vragen goed hebben, de tweedejaars honderd; elk jaar meer. Die toets was bedoeld om te laten zien waar je op dat moment stond. Het enige wat je moest doen was de stof bijhouden. Dat was de kracht van het onderwijssysteem: doordat je alles zelf moest uitzoeken en terugkoppelen, zag je de stof vaak. Je hoefde niet op het laat­ ste moment nog keihard te studeren. Deze foto is gemaakt op de ochtend voor een voortgangstoets. Aan mijn broer, die de reguliere opleiding deed, vroeg ik wat ik moest doen om me voor te bereiden op de toets. “Fietsen”, zei hij. Dus stapten we die ochtend op onze mountainbikes om te gaan fiet­ sen in de heuvelachtige omgeving van Maastricht in plaats van studeren.’


bijbaan

‘De ouders mogen zich er niet mee bemoeien’

Foto paul vermeulen/hoto40

Steven Thuis (rechts op de foto), derdejaars Bouwkunde in Den Bosch, geeft wiskundebijles aan scholieren. Hij verdient 10 euro netto per uur. ‘Vaak zijn het de ouders die iemand inschakelen voor bijles, als ze een achterstand bij hun kind zien. Ik ben goed in wiskunde. Sinds een jaar geef ik daarom via StudentsPlus wiskundebijles aan scholieren. Omdat ik bij de gezinnen thuis lesgeef, komt het ook wel eens voor dat ouders op de achtergrond zitten mee te luisteren. Ondertussen ben ik dat wel gewend. Maar ze mogen zich er niet mee bemoeien. Dat is alleen maar storend. Ik had de afgelopen tijd drie leerlingen, waarmee ik ongeveer vier uur per week vul: één jongen van het gymnasium en twee vmbo-leerlingen. Ze zijn rond de zestien, echt midden in de puberteit. Meestal vraag ik waar ze op school mee bezig zijn of we maken samen huiswerk. Ik geef tips en ezelsbruggetjes en ik zoek naar de pijnpunten. Niet elk wiskundeboek legt alles even goed uit, helaas. De lesstof wordt vaak heel ingewikkeld verwoord. Ik maak dezelfde formule makkelijker te begrijpen. Toen mijn leerling van het gymnasium afgelopen zomer een 7 stond voor wiskunde, was ik zelf ook superblij. We waren begonnen met een 5,1. Als dank kwam hij met een grote doos Merci-chocolade aan­ zetten. De omgang met deze jongens gaat heel goed. Het is herkenbaar: zo was ik zelf vijf jaar geleden ook. Ik heb vreselijk geworsteld met wiskunde. Ik had ook wel bijles willen krijgen.’

.

punt 25


Na tien turbulente topsportjaren en twee paralympische medailles leidt Kelly van Zon, eerstejaars Sociaal Pedagogi­ sche Hulpverlening in Breda, nu een heel ander leven: het studentenleven.

studeren met

goud op zak Tekst Susan Docters Fotografie Mathilde Dusol

‘I

k kwam hoger op de ranglijsten, ging van de B-selectie naar de A-selectie. Ik mocht meedoen aan internationale toernooien. Ik won van spelers waar ik nog nooit van had gewonnen.’ Ze bleek ongekend veel talent te hebben voor tafeltennis. Kelly van Zon, die een beenhandicap heeft, greep in 2010 de wereldtitel en Europese titels in 2009 en 2011. Van de Paralympics in Peking kwam ze in 2008 terug met brons. En haar tweede paralympische medaille behaalde ze afgelo­ pen zomer in Londen: goud. Kelly’s linkerbeen is elf centimeter korter dan haar rechterbeen. Daardoor zijn links de spie­ ren minder ontwikkeld en heeft ze een heupen voetafwijking. Maar nuchter als ze is, voelt

26

Kelly zich hier niet minder of anders door: ‘Ik ben altijd onder valide mensen geweest. Mijn ouders hebben me gelukkig ook niet naar een speciale school gestuurd ofzo. “Er mankeert niets aan dat koppie”, zeiden ze dan.’

Twee competities

Vroeger wilde ze alle sporten weleens uit­ proberen. Karate, paardrijden, zwemmen en tennis. Zo vond ze ook het tafeltennisbatje van haar vader in de schuur en pingpongde wat. Negen jaar was de Dongense toen ze begon met tafeltennis. De jaren erna wist ze in binnen- en buitenland verschillende titels binnen te slepen. De afgelopen jaren trainde Kelly niet alleen voor de Paralympische Spelen en internatio­

nale toernooien. Naast het drukke trainings­ schema doordeweeks speelt ze op vrijdag en zaterdag ook twee competities: bij de Veen­ endaalse dames van SKF en bij de heren van TTV Wanz/Belcrum in Breda. Bij de validen: ‘Want ik wil me ook meten met valide spelers. Gehandicapten hoeven niet alleen met of tegen andere gehandicapten te sporten.’ En dat gaat haar niet slecht af. Op de nationale ranglijst staat ze bij de dames namelijk op nummer 37. ‘Het is een extra uitdaging voor mij om tegen validen en heren te spelen. Maar zij moeten ook knokken om van mij te kunnen winnen.’

Anderhalf jaar trainen

‘De Paralympische Spelen in 2012 kwamen op


‘Ik kan nu weer lekker op stap’

het perfecte moment. Ik had toen even geen werk, geen opleiding.’ Anderhalf jaar trainde ze voor Londen. Met haar sparringpartner en trainer Remy Beelen werkte ze in Nationaal Sportcentrum Papendal een strak trainings­ schema af. ‘Vijf uur per dag, vier dagen in de week. Ik bleef daar ook slapen. Het was niet altijd makkelijk want af en toe voelde dat best eenzaam: alleen op een hotelkamer, alleen ontbijten.’ ‘De druk was erg hoog. Ik had niet eens per se die gouden medaille in het vizier, maar ik wilde wel de finale halen. Tijdens de halve finale, die nog even spannend was, gierde de adrenaline dan ook door mijn lichaam.’ Maar na die zinderende wedstrijd klopte Kelly in het slotduel ook haar Russische tegenstander.

De gouden plak was voor haar: ‘Daar heb je het dan allemaal voor gedaan. Echt een onvergetelijk moment was dat!’

Werken in de zorg

Er is bijna niets wat ze wél wil, maar niet kan. Bijna niets, want het liefst was Kelly verpleegkundige geworden. ‘Ik wil in de zorg werken, in het ziekenhuis. Dat is altijd al een droom van me geweest.’ Maar de gedreven student Sociaal Pedagogische Hulpverlening kan vanwege het fysieke aspect haar droom­ baan niet uitvoeren. ‘Ik kan bijvoorbeeld geen mensen tillen. Maar wel kinderen en hun ouders begeleiden. Ik heb zelf ook veel operaties gehad, en ben ook wel eens in het diepe gegooid. Dat ik niet precies wist wat er

ging gebeuren. Mijn eigen ervaringen kan ik daarbij gebruiken.’ Na turbulente topsportjaren en een memo­ rabele zomer leidt Kelly nu een totaal ander leven: het studentenleven. ‘Ik heb heel veel tijd en vrijheid, dat bevalt me ook wel. Ik kan nu weer lekker op stap. En studeren. Als ik mijn propedeuse haal, verhuis ik misschien naar Breda.’ De focus ligt op haar studie op dit mo­ ment, maar tafeltennis zit in haar hart: ‘De weekendcompetities gaan gewoon door. Ook moet ik natuurlijk mijn titels verdedigen op de kampioenschappen.’ En Rio de Janeiro over drie jaar? ‘Dat is nog iets te ver weg.’ ●

.

punt 27


Foto photo40

sport

‘Even lekker beuken na een zware dag’ In het dagelijks leven heet zij Marina Macciocu, maar op de baan verandert zij in haar alter ego Quinquarantine. De tweedejaarsstudent Autonome Beeldende Kunst in Den Bosch doet aan roller derby.

28

‘Roller derby is een combinatie van shorttrackschaatsen en rugby’, beschrijft de Bossche kunst­ student Marina Macciocu. Ze zit bij het Bossche team de Rolling Duchess of Death. ‘Een wedstrijd duurt een uur. Twee teams van vijf rolschaatsers strijden in korte races van twee minuten op een ovale (binnen)baan tegen elkaar. Onderweg moet je elkaar passeren of juist blocken met je lichaam. Met passeren verdien je punten en het team met de meeste punten wint.’ Net als rugby is roller derby dus een contactsport. ‘De fysieke felheid is hetzelfde, maar het is een heel veilige sport, met strenge regels. Zo mag je bijvoorbeeld niet beuken met je ellebogen, alleen met heupen en schouders.’ Marina belandde een jaar geleden via een vriendin bij het roller derby-team in Arnhem, haar vorige woonplaats. ‘Ik vond het meteen superleuk. Ik was vroeger fan van vechtsporten en ik heb fanatiek geschaatst. Schaatsen was mijn passie, maar ik behoorde door mijn korte benen - ik ben 1.50 m - nooit tot de besten. Nu

is mijn lengte juist handig.’ Roller derby is een echte vrouwensport: op de track staan alleen vrouwen. De coach of scheids­ rechter mag wel een man zijn. ‘De sfeer rond de baan is goed, er is veel derby love. Iedereen is welkom. In mijn team zitten 18-jarige studenten, maar ook huismoeders en tandartsassistenten.’ De sport, overgewaaid uit Amerika, is in Neder­ land nog relatief klein en onbekend. ‘Slechts in een paar steden zit een team. Er is geen overkoe­ pelende bond en recent is er voor het eerst een Benelux-toernooi gehouden.’ Het showelement uit de begindagen wordt steeds minder belangrijk. ‘De roller derby-dames willen als serieuze sporters gezien worden. We kleden ons wel bijzonder en de meesten hebben bijnamen, hoewel niks verplicht is. Mijn bijnaam, Quinquarantine, komt van de evil cheerleader Quinn uit Glee en het feit dat ik als blocker ieder­ een apart wil zetten. Even kunnen ontsnappen in je alter ego en lekker beuken na een zware dag, dat is heerlijk.’


Waar was dat

feestje?

Foto Beeldveld/Wilfried Scholtes

Wat? Offcourse073

Wanneer? Vrijdag 1 februari

Waar? Club Eivissa, Den Bosch

[ Advertenti es]

Haal je master in Nijmegen

morgen zijn we er nog dichterbij

Kennis waar je wat mee kunt Kom naar de informatiebijeenkomst op 7 maart Studeer je hbo Rechten en wil je je kansen op de arbeidsmarkt vergroten met een meestertitel? Aan de Radboud Universiteit Nijmegen kun je via een speciale studieroute de master Nederlands recht behalen waarna je ook kunt kiezen voor een togaberoep als advocaat of rechter. Wil je meer weten of je aanmelden voor de Informatiebijeenkomst op 7 maart? Kijk dan op www.ru.nl/rechten/hbo-studenten

KWF Kankerbestrijding zorgt voor minder kanker, meer genezing en een betere kwaliteit van leven voor patiĂŤnten. Kijk vandaag nog op kwfkankerbestrijding.nl om te zien wat Ăş kunt doen. iedereen verdient een morgen

.

punt 29


Puntuit H

WIN!

1 maart - NEDERLANDSTALIge muziek

Sterren van Holland

14 FEBRUARI - FILM

De Ontmaagding van

Eva van End

Na carnaval nog zin in een meezingfeestje? Dan is het Sterren van Holland festival iets voor jou. Ali B, Brace, Xander de Buisonjé, Frans Duijts en vele andere Nederlandse artiesten treden op in de Brabanthallen. Net zo gezellig als Vrienden van Amstel Live en een stuk dichterbij. Brabanthallen Den Bosch, vanaf 19.00 uur, 37,50 euro.

Een tragikomische film met in de hoofdrollen Vivian Dierickx, Jaqueline Blom (Zwartboek , Wit Licht ) en Ton Kas (Plan C) over de doodgewone familie Van End. Dan is daar de in alle opzichten perfecte Duitse uitwisselingsstudent. Plotsklaps kan het gezin zich niet meer voorstellen hoe ze ooit met hun imperfecte zelf hebben kunnen leven. Punt geeft drie keer twee vrijkaarten weg voor de film in de Verkadefabriek in Den Bosch. Kans maken? Beantwoord de volgende vraag: Hoe heet de Duitse uitwisselingstudent die voor twee weken bij familie Van End intrekt? Mail je antwoord naar punt@avans.nl. Onder de juiste inzendingen verloten we de kaarten.

20 februari en 13 maart - cabaret

rubennicolai In zijn nieuwste programma combineert Ruben Nicolai zijn passie voor televisie en cabaret. Voor de pauze geeft hij je een kijkje achter de schermen van de tv-wereld: waar word je genept? Maar ook: wat verbijstert of ontroert? Na de pauze breng je het ‘lesmateriaal’ direct in de praktijk. Samen met het publiek maakt Ruben een tv-show waar ze bij de televisie alleen maar van kunnen dromen. 20 februari Chassé Theater Breda, 20.30 uur, 19,50 euro. 13 maart Theaters Tilburg, 20.15 uur 16,50 euro.

30

1 maart - DANCE Heart for Hard

21 t/m 23 juni - FESTIVAL Best Kept Secret

Na twee succesvolle edities van het hardstyle feest Heart for Hard in de Mezz is het tijd voor verandering en verhuist het concept naar de grotere Graanbeurs in Breda. Deze keer komt Heart for Hard met twee stages met op de mainstage plaats voor hardstyle-namen Crunk’d, Dirty Workz en Theracords Records. In de freestyle stage zullen voornamelijk jump classics, hardcore en experimentele stijlen aan bod komen.

Pas eind juni, maar de kaartverkoop voor dit nieuwe Nederlandse festival gaat hard. Niet zo gek als je weet dat de beste acts in het indie-circuit op het programma staan: Alt-J, Arctic Monkeys, Sigur Ros en Portishead. Festivalgangers weten dat de eerste editie van een nieuw festival altijd legendarisch is. Extra leuk aan Best Kept Secret is dat het gewoon om de hoek plaatsvindt op het terrein van de Beekse Bergen in Hilvarenbeek. Lowlands en Pinkpop hebben er een geduchte concurrent bij, Brabant is een geweldig festival rijker. Kijk op bestkeptsecret.nl voor meer informatie.

Graanbeurs Breda, vanaf 22.00 uur, 12,50 euro.

Beekse Bergen Hilvarenbeek, kaarten vanaf 62,50.


GPuntthuis BOEK Nicole van Nierop - Supersingle

●●●● Het leven van Rebecca is chaotisch, eenzaam en bij vlagen dramatisch. De dertigjarige single wordt steeds weer geconfronteerd met de ‘gelukkige’ gezinnetjes van haar broers. Diep in haar hart wil ze dat ook, maar ontkent het door zich te storten op uitgaan en mannen. Door haar vadercomplex belandt ze ook nog eens in de armen en in het bed van een oudere man. Dat overleeft ze natuurlijk niet zonder kleerscheuren. Chaotisch is ook hier en daar de schrijfstijl van Nicole van Nierop (ook bekend als Manuela uit New Kids). Op sommige punten in het verhaal moet je wat meer je best doen om het te kunnen volgen. Supersingle is echt een boek van deze tijd, voor de ‘zapgeneratie’. Maar je blijft doorlezen omdat je wilt weten welke acties hoofdpersoon Rebecca nu weer uithaalt. Om uiteindelijk getuige te zijn van de bom die ontploft in haar leven.

muziek Will and The People - Friends

●●●●

festivalterrein dansen. Om vervolgens bij ‘Sensimilia’ uitgeput neer te strijken op een grasduin en de onvermijdelijke joint op te steken. Het marihuana-gehalte van de plaat is sowieso aardig hoog. De ska-nummers geven je energie, van alle reggae-invloeden word je relaxed en ballad ‘Masterpiece’ is mindblowing. Maar in alle gevallen zijn de nummers vrolijk en pakkend. Voor even ontsnap je aan de winterse werkelijkheid en bekijk je de wereld door een zomerse bril.

tv Underemployed

●●●●

game Game Hotel Transsylvanië

●●●● Straks na je afstuderen vlieg je uit, de grote wijde wereld in, vol dromen en idealen. De serie Underemployed, sinds eind januari op MTV, volgt het stadsleven in Chicago van de groep vrienden Sophia, Daphne, Lou, Raviva en Miles. Een jaar na hun afstuderen verlopen hun levens niet helemaal zoals gepland. Ze hebben flutbaantjes en moeten dealen met allerlei volwassen verantwoordelijkheden. Sophia is serveerster bij Donut Girl, maar wil eigenlijk schrijfster worden. In haar vrije tijd staart ze naar een leeg beeldscherm. Raviva droomt van een zangcarrière, maar raakt zwanger en keert noodgedwongen terug naar Chicago om weer thuis te gaan wonen. De worstelingen, verlangens en teleurstellingen van de vijf vrienden zijn voor elke twintiger herkenbaar. Soms zijn de personages en scènes wel wat voorspelbaar, maar de serie kijkt lekker weg en is soms erg grappig. De fijne soundtrack maakt het geheel compleet.

app badoo

●● Het Britse ska- en reggaecollectief mag dan in eigen land redelijk onbekend zijn, in Nederland speelde Will and The People vorige zomer ieder festival plat. Dat dankte de band vooral aan de aanstekelijke zomerhit ‘Lion in the morning sun’. Precies hetzelfde gevoel roepen de eerste twee nummers van hun nieuwe plaat op. Tijdens ‘Holiday’ en ‘Eyes’ wil je je slippers uitschoppen, het gras tussen je tenen voelen en over het

meer je van anderen kunt zien. Grappig is dat je kunt zien waar het potentieel datingmateriaal zich bevindt. Tot op de meter. Dus je kunt nog wegrennen, mocht dat nodig zijn. We hanteren in eerste instantie een open vizier (lees: avatars van glimmende, geschoren bovenlichamen nemen we voor lief). Matchen aan de hand van de profielen blijkt dan nog lastig, want regelmatig zijn geïnteresseerden te jong of te oud. Menig oneerbaar voorstel komt voorbij, dus de kans op scoren zit er wel in. Maar als je op zoek bent naar ‘de ware’, kost het je waarschijnlijk even voordat je hem tegen het lijf loopt.

Met Valentijnsdag in het vizier is vrijgezel Nederland altijd nét iets fanatieker op zoek naar een date. Al is het dan maar voor een avond. Badoo met zijn 170 miljoen gebruikers wereldwijd is dan zeker het proberen waard. De applicatie verdient zijn populariteit omdat je Badoo vrijwel gratis kunt gebruiken. Hoe meer je zelf invult op je profiel, hoe

Van veel animatiefilms wordt tegenwoordig een spel gemaakt. Begrijpelijk, want de filmkarakters lenen zich goed voor verder avontuur op één van de verschillende speelplatforms. Dat geldt ook voor Hotel Transsylvanië, een film over een spookhotel. In dit spel speel je Mavis die op onderzoek gaat in het hotel vol vampieren, zombies, skeletten en weerwolven. De goede graphics en spooky muziek dragen bij aan het gevoel dat je zelf in de film zit. Wat spelplezier betreft zit je goed bij Hotel Transsylvanië. De opdrachten die je moet doen worden steeds iets gecompliceerder en de vijanden iets lastiger te verslaan. Even puzzelen en doorzetten. Nadeel is wel dat je soms heen en terug moet in een level. Mocht je nog een spel zoeken voor je kleine broertje dat je zelf ook leuk vindt, dan is dit zeker een tip.

.

punt 31


G

en ee 5 m f je iP aa m ad k s ka en m n in in s g i, op o 24 e p 0 en bo v l.c an om d e bo 5 nn iPh en on

es

5,

W va at n vi je nd w s w t j w u ij .n d se .n ie l ?

Studio Koelewijn BrĂźggenwirth, Den Haag

Dit is je kans, geef je mening over Avans! Vergelijk studentenoordelen over alle opleidingen op www.studiekeuze123.nl De Nationale Studenten EnquĂŞte is een initiatief van Studiekeuze123 waarin participeren: Studentenorganisaties ISO en LSVb en de onderwijskoepels HBO-raad, VSNU en NRTO.

NSE_Poster_A2 NL avans.indd 1

20-12-12 12:57


Punt05 maart 2013