Page 1

ΠPIN

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2011 ETOΣ 22O • AP. ΦΥΛΛΟΥ 1.034 n2

Νεοφιλελεύθερη αντεπίθεση από Α. Σαμαρά

Ψήφος αγώνα την Tετάρτη στην ΕΑΑΚ

Διδάγματα από τις αραβικές εξεγέρσεις

σελ. 4

σελ. 18-19

Eφημερίδα της ανεξάρτητης Aριστεράς

σελ. 22

Κυβέρνηση του ψέματος και του αίματος! ΣΧOΛΙO

Δωδώνη, το νέο «Κούγκι»

Μ

ε επέμβαση των ΜΑΤ επιχείρησε το πρωί του Σαββάτου η κυβέρνηση να τερματίσει την κατάληψη των κτηνοτρόφων στη γαλακτοβιομηχανία Δωδώνη. Μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά τη δολοφονική προέλαση των αστυνομικών εναντίον των διαδηλωτών της απεργίας, τρεις διμοιρίες μπήκαν στη γαλακτοβιομηχανία, συνέλαβαν πέντε κτηνοτρόφους, μέλη της Επιτροπής Αγώνα και ανακατέλαβαν το εργοστάσιο. Μετά από την άμεση κινητοποίηση συνδικαλιστών, φορέων και οργανώσεων της περιοχής, οι συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι, όμως είχε ήδη γραφτεί άλλη μια σελίδα βίαιης καταστολής εργατικής κινητοποίησης. Και σ’ αυτή την περίπτωση αποδείχτηκε ότι μόνος αρωγός στην επιβολή της κυβερνητικής πολιτικής έχει απομείνει ο αστυνομικός βούρδουλας. Το κλομπ των ΜΑΤ είναι το νέο σύμβολο της σιδερένιας πυγμής του κράτους απέναντι στο λαϊκό κίνημα και τις διεκδικήσεις του. Στη μία εβδομάδα που οι κτηνοτρόφοι, οι παραγωγοί των πρώτων υλών, πραγματοποιούσαν τη διαμαρτυρία τους η παραγωγή δεν σταμάτησε. Κάνοντας κατάληψη στα γραφεία και διώχνοντας τη διοίκηση, διατράνωσαν το αίτημά τους για αύξηση της τιμής του παραγωγού, κόντρα στην κερδοσκοπία, για μόνιμη και σταθερή δουλειά στους εργαζόμενους του εργοστασίου και για αποτροπή της ιδιωτικοποίησης. Τα συνθήματα αυτά αγκαλιάστηκαν από όλους τους εργαζόμενους της Δωδώνης, από όλη την Ήπειρο, γι’ αυτό και η λαϊκή συμπαράσταση αυτές τις ημέρες ήταν συγκινητική. Ήδη οι αγωνιζόμενοι κτηνοτρόφοι μελετούν τις επόμενες κινήσεις τους για να κλιμακωθεί ο αγώνας, όμως για ένα πράγμα διαβεβαιώνουν: Η Δωδώνη δεν παραδίνεται!

Η

κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φέρει ακέραια την πολιτική ευθύνη για την απρόκλητη, εγκληματική και δολοφονική επίθεση των ΜΑΤ κατά της ειρηνικής διαδήλωσης των εργαζομένων. Από κυβέρνηση του ψέματος και της συνωμοσίας στα σκοτεινά κάστρα του Λουξεμβούργου, μετατράπηκε τώρα και σε κυβέρνηση του αίματος! Από κυβέρνηση οικονομικών δολοφόνων του λαού μετατρέπεται σε κυβέρνηση επίδοξων, φυσικών δολοφόνων! Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να ανατραπεί και θα ανατραπεί, αργά ή γρήγορα, από τη λαϊκή οργή. Η επίθεση της ΕΛΑΣ ήταν συνειδητά προσχεδιασμένη με στόχο να στείλει αιματηρό μήνυμα τρομοκρατίας προς το εργατικό και λαϊκό κίνημα, για να περάσει ο κοινωνικός μεσαίωνας που προωθεί μαζί με την τρόικα Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κομισιόν και ΔΝΤ. Για να περάσει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 20χρονης λιτότητας και ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου και το Σύμφωνο για το Ευρώ, που μετατρέπει την ΕΕ σε πανευρωπαϊκό κοινωνικό Νταχάου. Είναι, όμως, βαθιά γελασμένοι όλοι τους. Ο στόχος τους για περιχαράκωση των σημερινών, σχετικά μαζικών, προκεχωρημένων τμημάτων αγώνα του λαού, που δόνησαν το κέντρο της Αθήνας και των άλλων πόλεων, την περασμένη Τετάρτη, δεν θα περάσει. Η ίδια η αντιδραστική

πολιτική τους θα σπρώχνει στο δρόμο της αντίστασης και της ανατροπής, χιλιάδες και εκατομμύρια εργαζόμενους. Η εργαζόμενη πλειονότητα δεν θα ανέχεται για καιρό την ελεγχόμενη «στάση πληρωμών» προς τους μισθούς χιλιάδων εργαζόμενων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα για να αποπληρωθούν στο ακέραιο οι δόσεις στους τραπεζίτες. Σε πρώτη προτεραιότητα για το μαζικό κίνημα, τίθεται το μέτωπο για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Εδώ και τώρα, παραδειγματική τιμωρία των δολοφόνων των ΜΑΤ, παραίτηση του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ., διάλυση των ειδικών «ταγμάτων ασφαλείας», αφοπλισμός της αστυνομίας απέναντι στο μαζικό λαϊκό κίνημα, πλήρης ελευθερία απεργίας και συγκεντρώσεων, είναι τα βασικά πολιτικά αιτήματα που πρέπει να προωθηθούν. Γενικότερα, το αίτημα για αντίσταση και ανατροπή του αντιδημοκρατικού καθεστώτος μόνιμης «έκτακτης ανάγκης», τίθεται στην πρώτη γραμμή. Γιατί δεν πρόκειται για μια «αντιδημοκρατική εκτροπή», αλλά για μια κρίση και αντιδραστική μετάλλαξη της αστικής «δημοκρατίας», όπου η ακροδεξιά πολιτική περνά από το περιθώριο στο κέντρο του πολιτικού συστήματος. Και αυτή η μετάλλαξη δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με έναν «πόλεμο των άκρων», αλλά σελ. 2, 3, 12-13 με ένα μαζικό, ενωτικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής.

Απρόκλητη, σχεδιασμένη και δολοφονική η επίθεση των ΜΑΤ

ΘEMA Ρήξη με την ΕΕ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Το Σύμφωνο για το Ευρώ που πρόκειται να εγκρίνουν οριστικά οι ηγέτες της ΕΕ τον Ιούνη επιβεβαιώνει την ανάγκη αποδέσμευσης από το ευρώ και την ΕΕ. Οι τομές που πραγματοποιούνται στο περιεχόμενό της καθρεφτίζουν τις νέες αντιδραστικές αλλαγές στην ισορροπία δύναμης στο εσωτερικό του κεφαλαίου. Του Βασίλη Μηνακάκη σελ. 6-7

Δ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ

Φόβος και κράτος είναι αδέρφια

σελ. 15


 / ΠPIN

Π OΛITIKH

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

Άνθρωποι και ιδιωτικά σκουπίδια Την ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας και της αποκομιδής των απορριμμάτων προωθεί το νομοσχέδιο για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση με τροπολογία που ενσωματώθηκε την τελευταία στιγμή. Η αιτιολογική έκθεση αναφέρεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ορισμένοι ορεινοί, τουριστικοί και νησιώτικοι δήμοι στη διαχείριση των στερεών απορριμμάτων. «Συμπληρωματική» χαρακτηρίζει η έκθεση τη σύναψη δημόσιων συμβάσεων με ιδιωτικές επιχειρήσεις, όμως, όπως έχει απο-

δείξει η πείρα των τελευταίων χρόνων, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Η τροπολογία δεν θα περιοριστεί στους συγκεκριμένους δήμους αλλά μπορεί να επεκταθεί σε άλλους δήμους με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Χαρακτηριστικό είναι ότι άλλο άρθρο τη τροπολογίας νομιμοποιεί όλες τις συμβάσεις ανάθεσης της καθαριότητας σε ιδιώτες μέχρι τη λήξη τους. Οι δημοτικοί υπάλληλοι των οποίων οι συμβάσεις δεν θα ανανεώνονται, θα συνταξιοδοτούνται ή θα απολύονται και θα αντικα-

ΠPIN

θίστανται σταδιακά από εργαζόμενους σε καθεστώς υπενοικίασης με ελάχιστες απολαβές και μηδενικά δικαιώματα. Η πικρή πείρα έχει δείξει ότι ο εργαζόμενος στις ιδιωτικές εταιρείες καθαριότητας εύκολα μετατρέπεται σε ανθρώπινο σκουπίδι. Οι νταβατζήδες και οι μαφιόζοι που έριξαν οξύ στο πρόσωπο της Κωνσταντίνας Κουνέβα δεν ήταν ελεύθεροι σκοπευτές, αλλά εντολοδόχοι κάποιων κυκλωμάτων που έμειναν –και μένουν– στο απυρόβλητο. Είναι αυτονόητο ότι οι εταιρείες που θα επιδείξουν ενδιαφέρον για να παίξουν αυτό το «συμπληρωματικό» ρόλο δεν θα το κάνουν εμφορούμενες από οικολογικά ιδανικά, αλ-

λά με σκοπό το κέρδος. Για να αυξηθεί το κέρδος, ιδίως σε συνθήκες κρίσης, θα πρέπει πρώτον, να συμπιεστεί, στον υπέρτατο βαθμό, το εργασιακό κόστος και, δεύτερον, να εξαλειφθεί κάθε δυνατότητα δημοκρατικού ελέγχου των συνθηκών εργασίας του αναλώσιμου προσωπικού τους. Και μόνο ο χρόνος και ο ύπουλος τρόπος με τον οποίο προστέθηκε αυτή η τροπολογία, δείχνει ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της... διαχείρισης των απορριμμάτων, ότι η κυβέρνηση προγραμματίζει νέες χωματερές, που αυτή τη φορά θα δέχονται ανθρώπινα και όχι απλώς στερεά απόβλητα.

ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ n ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΛΑΦΡΟΣ

Κυβερνητική τρομοκρατία για να περάσει το νέο σφαγείο «Κατάσταση πολιορκίας» κατά διαδηλώσεων, κυβέρνηση - ταλιμπάν του Μνημονίου

Δ

εν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η δολοφονική επέλαση των ΜΑΤ στην Πανεπιστημίου την Τετάρτη, ο άγριος ξυλοδαρμός εκατοντάδων διαδηλωτών (με αποτέλεσμα δεκάδες τραυματίες στα νοσοκομεία), o βαρύτατος τραυματισμός του Γιάννη Καυκά (για προθανάτιο κατάσταση μίλησε η επιτροπή της ΕΙΝΑΠ Νοσοκομείου Νίκαιας), αλλά και τουλάχιστον ενός ακόμα εργαζόμενου (με ρήξη σπλήνας), ήταν αποτέλεσμα ανώτατης κυβερνητικής εντολής. Η έκταση και η διάρκειά της, η κινητοποίηση πολλών διμοιριών των ΜΑΤ (σε άμεσο ή υποστηρικτικό ρόλο) δεν προήλθε από κάποιο διμοιρίτη, ούτε από κάποιο μεσαίο στέλεχος της ΕΛΑΣ. Ας μην προσπαθεί τώρα η ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του… Μνημονίου να βγάλει καθαρή την αστυνομία, μιλώντας για «μηδενική ανοχή στη βία από οπουδήποτε κι αν προέρχεται»! Η κυβέρνηση προσπαθεί να διαχύσει την οργανωμένη, ψυχρά σχεδιασμένη, μαζική αστυνομική βία κατά του κινήματος μέσα στο «γενικότερο κλίμα ανομίας και βίας». Η κρατική βία έχει άλλη ποιότητα, ενώ και η παρακρατική βία των φασιστικών συμμοριών στο κέντρο της Αθήνας έχει προφανώς την κάλυψη και την ενθάρρυνση κρατικών και άλλων σκοτεινών μηχανισμών, για να συγκροτηθεί η «εξωθεσμική» σιδερένια φτέρνα κατά της Αριστεράς και των αγώνων. Δεν πρόκειται για τυχαίες παρεκτροπές. «Εν αναμονή του νέου σφα-

γείου αντεργατικών μέτρων και του Συμφώνου για το Ευρώ από τη χούντα κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ, η ισοπέδωση των λαϊκών δικαιωμάτων έρχεται στην ημερήσια διάταξη. Είναι ξεκάθαρος όρος από την τρόικα, το κεφάλαιο και τους τραπεζίτες, το αστικό πολιτικό σύστημα, που γίνεται πλέον όλο και πιο αποκρουστικό και εχθρικό για τους εργαζόμενους», τονίζει το ΝΑΡ. Γνωρίζοντας ότι ήδη βαδίζουν πάνω σε ένα κοινωνικό ναρκοπέδιο οργής και αγανάκτησης, ξέροντας ότι το ληστρικό πακέτο μέτρων γενικού ξεπουλήματος που θα ανακοινώσει ο Γ. Παπανδρέου μέσα στην εβδομάδα θα είναι τόσο άθλιο, που θα κάνει το επαίσχυντο Μνημόνιο να μοιάζει …ήπιο και με την «ελεγχόμενη χρεοκοπία» να προετοιμάζεται στα κρυφά από τους ανταγωνιζόμενους «πιστωτές» μας (Γερμανία, Γαλλία, ΕΕ κ.λπ.), θέλουν να επιβάλουν ένα καθεστώς φόβου και τρομοκρατίας, ώστε να αποτρέψουν τη μαζική συμμετοχή του λαού στις κινητοποιήσεις. Να παγώσουν προκαταβολικά τη θέληση για ένα ξεσηκωμό των εργαζομένων, όπως πέτυχαν πέρυσι με το δολοφονικό εμπρησμό της Μαρφίν. Περισσότερο δε να απομονώσουν τις μαχόμενες πρωτοπορίες του κινήματος και να εκφυλίσουν τη δυνατότητα εμφάνισης ενός μαζικού πολιτικού κινήματος παρουσιάζοντάς το ως καρικατούρα μερικών εκατοντάδων εξεγερμένων και σε «πόλεμο των άκρων», με τα εκατομμύρια τρομοκρατημένα στον καναπέ του τηλεοπτικού ψυχο-βασανιστή.

ΠPIN

Ιδιοκτησία: «Eκδόσεις-Μελέτες-Έρευνες» Aστική Mη Kερδοσκοπική Eταιρεία, Kωδικός 2806 Χαρ. Τρικούπη 76, 106 80 Αθήνα, Tηλ.: 210-82.27.949, Fax: 210-82.27.947 E-mail:prin@otenet.gr http://www.prin.gr Tραπεζικός Λογαριασμός Συνδρομών και Eνισχύσεων: 118/784133-73 EΘNIKH TPAΠEZA EΛΛAΔAΣ IBAN: GR 801101180000011878413373 ΕΚΔΟΤΗΣ: Δημήτρης Δεσύλλας ΔIEYΘYNTHΣ: Γιώργος Δελαστίκ Eκτύπωση XEΛIOΣ ΠPEΣ ABEE

Πρόκειται για τάση σκλήρυνσης και θωράκισης σε όλα τα πολιτικά επίπεδα. Ο επονομαζόμενος και «λαγός» της τρόικας, Α. Λοβέρδος, υπενθύμισε τη δήλωση του Γ. Παπανδρέου πως θα συνεχίσει τη μάχη με όσους το επιθυμούν και τόνισε «ενοχικές στάσεις και αμφισημίες δεν χωρούν. Ο επαναπροσδιορισμός των μαχητών στην πρώτη γραμμή πρέπει να

γίνει σήμερα, κατά κυριολεξία»! Στην πραγματικότητα ο Α. Λοβέρδος, εκφράζοντας τη γραμμή του Μαξίμου (παρά τη δυσαρέσκεια που προκαλεί η προσωπική υπερπροβολή) έθεσε την ανάγκη να σχηματιστεί ένα ακραία αντιδραστικό πολιτικό επιτελείο (ίσως και μέσω ενός κυβερνητικού ανασχηματισμού), με τον επονείδιστο Γ. Παπανδρέου επικεφαλής, το οποίο θα αναλάβει να περάσει μέτρα που απαιτούν μια «κατάσταση πολιορκίας» του λαού για να προχωρήσουν. Προετοιμάζουν μια κυβέρνηση ανοικτού κοινωνικού πολέμου, με

ταλιμπάν του Μνημονίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αποκαλυπτικές οι δηλώσεις του Α. Λοβέρδου μετά τη συνάντηση με την τρόικα στο υπουργείο Υγείας, αναφερόμενος στις «αναγκαίες» περικοπές: «Εάν αποτύχει το νυστέρι του χειρουργού, θα πιάσουμε τον κασμά του κατεδαφιστή»! Βρισκόμαστε σε μια καμπή των εξελίξεων, σε ένα προθάλαμο που εισάγει σε κρίσιμες καταστάσεις. Το κίνημα βρίσκεται σε μια στιγμή άμπωτης, με σημεία ατονίας και κούρασης. Βέβαια και ο αντίπαλος εμφανίζει συμπτώματα αδυναμίας, γι’ αυτό ανασυγκροτείται. Σήμερα το εργατικό - λαϊκό κίνημα και η μαχόμενη Αριστερά χρειάζονται άμεση ανασυγκρότηση και πολιτικό επανεξοπλισμό, μπροστά στις ακόμα πιο συνολικές και κρίσιμες μάχες του Συμφώνου για το Ευρώ, του προγράμματος λεηλασίας μέχρι το 2015, της «αναδιάρθρωσης του χρέους» και της πτώχευσης της λαϊκής οικογένειας. Απαιτείται να βαθύνει το πολιτικό περιεχόμενο των αγώνων, για την ανατροπή της «χούντας» κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ. Φέρνοντας στην πρώτη γραμμή το αίτημα της πτώσης της κυβέρνησης της κοινωνικής εξαθλίωσης, της δολοφονικής καταστολής και της κοινωνικής βαρβαρότητας (ενδεικτικά όσα γίνονται στο κέντρο της Αθήνας), της ήττας κάθε πολιτικής που θέλει να ρίξει τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους (βλ. Ζάππειο ΙΙ της ΝΔ). Για να σπάσει το αυταρχικό πλέγμα που διαμορφώνεται και η κυοφορούμενη αντιδραστική αστική αντι-μεταπολί-

τευση (και οι πιθανές διάδοχες δεξιές ή συναινετικές λύσεις), με στόχο να διαμορφωθεί ένα διαρκές καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Είναι ζητούμενο ένα ανανεωμένο πνεύμα λαϊκού ξεσηκωμού, με λογική παρατεταμένης αναμέτρησης κι εξεγερτικής δυνατότητας, που θα διαπεράσει σαν ηλεκτροσόκ τις πρωτοπόρες δυνάμεις του κινήματος και θα τις φέρει σε νέα επικοινωνία και βαθύτερη επαφή με την ευρύτερη δυσαρέσκεια του εργαζόμενου, του άνεργου, του νέου, του συνταξιούχου, του φτωχού αγρότη, του αυτοαπασχολούμενου. Η διεκδίκηση των δημοκρατικών ελευθεριών έρχεται επιτακτικά στο προσκήνιο, άμεσα συνδεδεμένη με τα κοινωνικά δικαιώματα και με το δικαίωμα του κινήματος να αγωνίζεται και στο δρόμο και στο χώρο δουλειάς. Συνδέεται στενά με την ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ - κεφαλαίου, «όλης αυτής της βάρβαρης πολιτικής και του σάπιου πολιτικού συστήματος που τη στηρίζει», όπως τονίζει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στην ενίσχυση του πολιτικού εργατικού - λαϊκού κινήματος, που θα επιβάλει μια τέτοια εξέλιξη, πρέπει να συμβάλει η Αριστερά (και με την κοινή της δράση). Κι όχι βέβαια με νέες αυταπάτες για εκλογική διέξοδο και υπεράσπιση των θεσμών που μεταλλάσσονται σε νέα τυραννία με κοινοβουλευτικό μανδύα, ούτε με την άρνηση της κοινής δράσης και την παραπομπή των πάντων στη λαϊκή εξουσία.

Παιδικοί σταθμοί - γαλέρες

Παύση πληρωμών ζητάει η ΕΛΕ

Επιστρέφει ο Οσάμα

σελ. 17

σελ. 20

σελ. 23

Σε κινητοποιήσεις βρίσκονται οι εργαζόμενοι των παιδικών σταθμών της χώρας, λόγω της εντατικοποίησης που επιβάλλει η κυβέρνηση στο όνομα των περικοπών.

Στην ακύρωση του χρέους και την παύση πληρωμών αναφέρεται η Διακήρυξη των Αθηνών, που προέκυψε από το πετυχημένο διεθνές συνέδριο της ΕΛΕ.

Η μαφιόζικη εκτέλεση του ηγέτη της Αλ Κάιντα αποδεικνύεται ότι καθόλου δεν αποσόβησε τον κίνδυνο χτυπημάτων για τις ΗΠΑ. Μάλλον στο αντίθετο αποτέλεσμα οδηγεί.

Να πέσει η κυβέρνηση της κοινωνικής εξαθλίωσης, της δολοφονικής καταστολής και της κοινωνικής βαρβαρότητας


ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΨΥΧΗΣ και ανθρωπιάς για τους μετανάστες της Αθήνας αποδεικνύει η πράξη που αποδίδεται σύμφωνα με δημοσιεύματα και πληροφορίες από σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, στο θλιβερό πρόσωπο της δολοφονίας του 44χρονου, τη γυναίκα του. Η χήρα του Μανώλη Καντάρη φέρεται να αρνήθηκε να παραλάβει την ανθοδέσμη που της έστειλε ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, στέλνοντας ένα αιχμηρό μήνυμα για τις πράξεις αντεκδίκησης και μίσους, που ξέσπασαν από τις ακροδεξιές οργανώσεις και τους οπαδούς τους, οι οποίοι υποτίθεται ότι «υπερασπίζονταν» τη μνήμη του άτυχου άνδρα. Τέτοιες πράξεις ξεσκεπάζουν τη ρατσιστική βία, φανερώνουν τα μισανθρωπικά της κίνητρα και αποδεικνύουν ότι η μόνη ηθική που τη διέπει είναι αυτή των πιο ταπεινών και κτηνωδών ενστίκτων. ΣΤΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ και τα συνθήματα της εποχής της κατέφυγε ο Χρήστος Παπουτσής, προκειμένου να αποφύγει την πολιτική ευθύνη που τον βαρύνει προσωπικά για το παραλίγο μακελειό της απεργίας. Μιλώντας στους αρχηγούς των Σωμάτων Ασφαλείας την Παρασκευή, τόνισε ότι παρατηρείται «έλλειμμα δημοκρατίας» που καλλιεργεί «κάποιες ατομικές συμπεριφορές ανυπακοής». Λίγο ήθελε να μας θυμίσει και τη θεωρία περί «σταγονιδίων» της χούντας για να αποδώσει εκεί τις ευθύνες! Κι όμως, άπαντες γνωρίζουν ότι η αγριότητα με την οποία δέρνουν τους διαδηλωτές τα ΜΑΤ δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας ατομικής εσωτερικής παρόρμησης, ούτε εξηγείται με ψυχολογικούς όρους, αντίθετα αποτελεί απ’ ευθείας αποτέλεσμα υπηρεσιακών εντολών, που με τη σειρά τους υπαγορεύονται από την πολιτική ηγεσία. Μπορεί να «εκδημοκρατιστούν» τα Σώματα Ασφαλείας, όμως όσο φεύγουν οι ίδιες πολιτικές εντολές από το γραφείο του Χρήστου Παπουτσή, τόσο τα ΜΑΤ θα τσακίζουν τα κεφάλια των αριστερών διαδηλωτών. ΡΟΛΟ ΠΑΓΚΑΛΟΥ εποφθαλμιά ο Φώτης Κουβέλης. Η θέση του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης θεσπίστηκε από τον Γ. Παπανδρέου προκειμένου να συντονίζει το κυβερνητικό έργο, στις περιπτώσεις που παρατηρούνται κενά. Έτσι και ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, μιλώντας χτες Σάββατο στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματός του, έθεσε ζήτημα «αναποτελεσματικότητας και αποσπασματικής λειτουργίας της κυβέρνησης». Και με ανάλογο ύφος συμπλήρωσε: «Δεν αρκεί τα μέτρα να αποφασίζονται. Πρέπει και να εφαρμόζονται»! Δεν τολμάμε ούτε καν να φανταστούμε σε ποια μέτρα αναφερόταν ο Φώτης Κουβέλης, ελπίζοντας να παραμείνουν για πολύ ακόμα στα συρτάρια του πρωθυπουργού. Διότι αν κρίνει κανείς από την πρότασή του για «θετική αναδιάρθρωση του συνολικού χρέους με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής», καταλαβαίνει ότι τα οράματα των δύο ανδρών συμπίπτουν...

ΠPIN / 

Π OΛITIKH

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΓIΩPΓOΣ ΔEΛAΣTIK

Ε

Η κυβέρνηση του αίματος

υχόμαστε ολόψυχα να επιβιώσει το τριαντάχρονο παλληκάρι που αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν αφιονισμένοι ΜΑΤατζήδες στο πλαίσιο της πολιτικής των δοσιλόγων της κυβέρνησης Παπανδρέου που ήθελε νεκρούς διαδηλωτές προκειμένου να τρομοκρατήσει το λαό για να πάψει να αντιστέκεται στην καταστροφική πολιτική του επαίσχυντου Μνημονίου, το οποίο συνομολόγησε αυτή η κυβέρνηση Κουίσλινγκ με τις κατοχικές δυνάμεις της ΕΕ και του ΔΝΤ προς όφελος του ξένου και του ελληνικού κεφαλαίου. Εμετό αισθανόταν την ανάγκη να κάνει κανείς ακούγοντας τους γκεμπελίσκους Πάνο Μπεγλίτη και Γιώργο Πεταλωτή, που αντί να ζητήσουν έστω υποκριτικά συγγνώμη για τη δολοφονική απόπειρα της αστυνομίας τους, προσπαθούν με θράσος χιλίων πιθήκων να κατηγορήσουν τον... ΣΥΡΙΖΑ(!) ως περίπου υπεύθυνο για την απόπειρα δολοφονίας του διαδηλωτή, που έγινε στο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ. Κατά τους υπουργούς της κυβέρνησης «Τσολάκογλου» Παπανδρέου, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δήθεν αυτός που εύχεται να υπάρξουν νεκροί για να δικαιωθεί η πολιτική του – και έχουν το απύθμενο θράσος να το λένε αυτοί που έχουν την πλήρη πολιτική ευθύνη για την απόπειρα δολοφονίας του διαδηλωτή! Οι επίδοξοι φονιάδες! Παραδίδουν και πολιτικά μαθήματα, τα καθάρματα! «Χτυπούσαν εντελώς απρόκλητα και χρησιμοποιούσαν επικίνδυνα χημικά θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή των διαδηλωτών. Αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως πρόθεση ανθρωποκτονίας» τόνισαν σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε την Πέμπτη στην ΕΣΥΕΑ γιατροί και συνδικαλιστές. «Τέτοια μανία των ΜΑΤ είχαμε να ζήσουμε δεκαετίες» πρόσθεσαν. «Τη στιγμή που η πορεία κατέβαινε την οδό Πανεπιστημίου για να διαλυθεί πέταξαν χειροβομβίδες κρότου - λάμψης και χημικά. Ο κόσμος έτρεχε, πολλοί έπεφταν κάτω. Αστυνομικοί δεν επέτρεπαν στα ασθενοφόρα να πλησιάσουν. Έγινε κατάχρηση χημικών. Διακομίστηκαν ορισμένοι με χημική πνευμονία. Δεν θρηνήσαμε θύματα από καθαρή τύχη» υπογράμμισαν. «Καταγγέλλουμε την αστυνομική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα. Καταγγέλλουμε όλα τα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης και τον πρωθυπουργό της χώρας για τη δολοφονική απόπειρα ενάντια στο συγκεκριμένο συμπολίτη μας που είναι σε βαριά κατάσταση και κινδυνεύει η ζωή του, αλλά και ενάντια σε όλους τους άλλους διαδηλωτές» ανέφερε μεταξύ άλλων σε δήλωσή της η επιτροπή της ΕΙΝΑΠ στο Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας των γιατρών που έσωσαν –τουλάχιστον σε πρώτη φάση και ελπίζουμε οριστικά– τη ζωή του ετοιμοθάνατου διαδηλωτή. Δεν καταλαβαίνουν όμως από τέτοιες «λεπτότητες» τα μέλη της κυβερνητικής πολιτι-

κής συμμορίας. Σιγά μην τους νοιάζουν οι νεκροί διαδηλωτές! Μοναδική τους έγνοια είναι αφενός το πώς θα συνεχίσουν να κυβερνούν όσο μπορούν περισσότερο χρόνο και αφετέρου να γλιτώσουν την παραπομπή σε δίκη, μόλις πέσει η μισητή κυβέρνησή τους – ιδίως όσοι έχουν πιο άμεση προσωπική ευθύνη για την κατακρεούργηση των εργασιακών δικαιωμάτων και τη λεηλασία των μισθών και των συντάξεων. Τρώγονται μεταξύ τους σαν τα σκυλιά οι υπουργοί ταλιμπάν του Μνημονίου για τη διαδοχή του Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και κάνουν επίδειξη αντιλαϊκής επιθετικότητας για να πάρουν το χρίσμα τόσο από την ελληνική ολιγαρχία, αλλά πρωτίστως σε αυτή τη φάση από τους αμερικανούς και γερμανούς επικυρίαρχους. Όλοι θεωρούν ήδη ξοφλημένο τον Γιώργο Παπανδρέου και πρωθυπουργό μίας και μοναδικής θητείας, ο οποίος θα φύγει από την Ελλάδα μόλις τελειώσει το «αγροτικό» του για να αναλάβει, όπως ελπίζει και δουλεύει γι’ αυτό, κάποιο διεθνές αξίωμα. Ο πιο μισητός από τους εργαζόμενους υπουργός του Παπανδρέου, ο Α. Λοβέρδος, άνοιξε τη Δευτέρα το χορό των δελφίνων με αρχηγικές δηλώσεις: «Ενοχικές στάσεις και αμφισημίες δεν χωρούν. Ο επαναπροσδιορισμός των μαχητών στην πρώτη γραμμή πρέπει να γίνει σήμερα κατά κυριολεξία» διακήρυξε αρχηγικά. Δεν παρέλειψε να ρίξει και μια «πολιτική ροχάλα» στον Παπανδρέου για την πολιτική που ακολουθεί, λέγοντας ότι ο ίδιος «δεν έχει θέση σε νεφελώδεις πολιτικές». Τον άκουσε η... «μαινάδα του Μνημονίου», η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, πουλέν κι αυτή των Αμερικανών για τη διαδοχή του Γ. Παπανδρέου μαζί με τους Α. Λοβέρδο και Μ. Χρυσοχοΐδη, και έσπευσε να υποκριθεί την υποστηρίκτρια του πρωθυπουργού, δηλώνοντας ότι «το καράβι δεν μπορεί να το πάει μόνος του ο καπετάνιος - πρωθυπουργός και στο πλήρωμα να υπάρχει σπαραγμός». Την επόμενη μέρα ήταν η σειρά του Βαγγέλη Βενιζέλου να ρίξει ...πύραυλο κατά του Γ. Παπανδρέου: «Πρέπει επειγόντως να ανακτηθεί η ικανότητα πολιτικής διεύθυνσης της χώρας!» δήλωσε χωρίς επιστροφές στη διάρκεια υπουργικού συμβουλίου. Την Πέμπτη ανέλαβε να του απαντήσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θόδωρος Πάγκαλος: «Τι θα πει πολιτική διεύθυνση; Αν κάποιος θέλει να πει ότι ο πρωθυπουργός δεν ασκεί ικανοποιητικά τα καθήκοντά του, ας το πει» προκάλεσε τον Β. Βενιζέλο, εκλαϊκεύοντας τα όσα είπε ο υπουργος Άμυνας ώστε να το καταλάβουν όλοι... Φυσικά, όλα αυτά τα σκυλιά μπορεί να τρώγονται μεταξύ τους, αλλά είναι ενωμένα σαν γροθιά όταν κατασπαράζουν τους εργαζόμενους, τη νεολαία ή τους συνταξιούχους.

n ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ

Λιγότεροι εισακτέοι, ταξικότερο σύστημα

Μ

ε κομμένα όνειρα και περιορισμένες προοπτικές ξεκίνησαν τις εξετάσεις τους οι μαθητές, που αυτές τις ημέρες δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις. Σαν «επιστέγασμα» προσπαθειών χρόνων αλλά και οικονομικών θυσιών που «λύγισαν» τις οικογένειές τους στο βωμό της παραπαιδείας, οι πανελλαδικές όπως κάθε χρόνο αποκτούν μια ιδιαίτερη σημασία. Παρ’ όλ’ αυτά, η κυβέρνηση του Μνημονίου ήρθε να ψαλιδίσει ακόμη κι αυτές τις ελπίδες των νέων ανθρώπων. Σαν να μην έφτανε ο αντιπαιδαγωγικός Γολογοθάς που ανεβαίνουν επί μήνες οι μαθητές, φέτος σημειώνεται αρνητικό ρεκόρ δεκαετίας για τους εισακτέους. Η δραστική περικοπή θέσεων φοιτητών αποτυπώνεται στον αριθμό 74.440 των θέσεων έναντι 88.165 πέρσι. Οι μείωση των εισακτέων εντοπίζεται ειδικά σε τμήματα ΤΕΙ της περιφέρειας, κλείνοντας την πόρτα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης για 11.420 μαθητές. Συνολικά, από τους 92.259 που προσήλθαν την Πέμπτη στα εξεταστικά κέντρα, οι 40.000 περίπου υπολογίζεται ότι θα μείνουν εκτός των ιδρυμάτων. Παρ’ όλο που η βάση του «10» δεν ισχύει πλέον, το ψαλίδισμα των εισακτέων αναμένεται να εκτινάξει τις βάσεις. Η τακτική που επέλεξε το υπουργείο Παιδείας είναι να «κόψει» δραστικά θέσεις από τα ΤΕΙ της περιφέρειας και να ενισχύ-

σει ελαφρώς ΑΕΙ των αστικών κέντρων. Πρώτα στη λίστα των περικοπών είναι τα ΤΕΙ: Δυτ. Μακεδονίας (από τις 5.920 κόβονται οι 3.663), Ιονίων Νήσων (από τις 2.350 κόβονται οι 1.579), Ηπείρου (από τις 3.570 οι 1.393), Λάρισας (από τις 4.530 οι 1.522), Καβάλας (από τις 2.885 οι 1223), Καβάλας (από τις 2.885 οι 1223), Καλαμάτας (από τις 2.090 οι 1.213) και Κρήτης (από 4.130 οι 1.165). Αντίθετα, αύξηση διαπιστώνεται στα περισσότερα ΑΕΙ με μεγαλύτερη στα Αριστοτέλειο (595), το Καποδιστριακό (556), το Πάντειο (222) και το Πειραιώς (200). Όπως αποδεικνύεται, το υπουργείο Παιδείας ακολούθησε μια λογική αγοραίας πολιτικής, σύμφωνα με την οποία αν ένα τμήμα και ένα επιστημονικό ή τεχνικό αντικείμενο δεν εμφανίζεται σε πολλά μηχανογραφικά σε υψηλή προτίμηση, τότε «κόβεται». Από μόνο του το γεγονός αυτό μαρτυρά τα αδιέξοδα και τις στρεβλώσεις αυτού του συστήματος, που δεν περνά τη «βάση». Αποδεικνύεται όμως για άλλη μια φορά και η ταξικότητα του εκπαιδευτικού μηχανισμού, όπως έχει παγιωθεί όλες αυτές τις δεκαετίες: Θύματα των περικοπών και της περιστολής δαπανών θα είναι πάλι τα παιδιά των εργατικών και λαϊκών οικογενειών, που στερούνται τους πόρους για την εξωσχολική ενίσχυση στα μαθήματα.


 / ΠPIN

«ΔΙΝΟΥΝ» ΣΗΜΙΤΗ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ Τ’ ΑΛΛΑ n ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΖΙΜΕΝΣ Με χαρακτηριστική καθυστέρηση πέντε μηνών ξεκίνησε η συζήτηση στη Βουλή για το πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής που διερεύνησε το σκάνδαλο της Ζίμενς. Με ένα διπλό ρόλο, ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης, αποδείχτηκε το πρόσωπο κλειδί για να συσκοτίσει από τη μία πλευρά την πορεία της διερεύνησης ποινικών ευθυνών για πολιτικά πρόσωπα και να αποκαλύψει από την άλλη πλευρά το ρόλο συγκεκριμένων πολιτικών. Όπως κατήγγειλε από το βήμα της Βουλής, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, η καθυστέρηση συζήτησης του πολύκροτου πορίσματος έγινε συνειδητά: «Προκειμένου να ψηφιστεί στο μεταξύ ο νόμος Καστανίδη, που αναθέτει στο φίλτρο μιας Επιτροπής εκ δικαστών, πριν τη σύσταση Προκαταρκτικής Επιτροπής, τον έλεγχο για την περαιτέρω εξέταση με Προκαταρκτική Επιτροπή, έτσι ώστε στην περίπτωση του σκανδάλου της Ζίμενς το κερασάκι στην τούρτα της συγκάλυψης και της παραγραφής να μην το βάλει η Βουλή, αλλά να το βάλει μία Επιτροπή εκ δικαστών». Όπως είπε ο βουλευτής δεν είναι τυχαία σύμπτωση το γεγονός ότι από Δευτέρα γίνονται οι σχετικές αλλαγές στον κανονισμό της Βουλής, προκειμένου να πρωτοεφαρμοστούν οι νέες διατάξεις στο θέμα της Ζίμενς. Από την άλλη πλευρά, ο Χάρης Καστανίδης από τη Βουλή επέρριψε βαριές ευθύνες στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη για το καθεστώς αδιαφάνειας στο σύστημα των κρατικών προμηθειών. Όπως είπε, οι προτάσεις που είχε επί κυβέρνησης Σημίτη καταθέσει για τη δημιουργία ανεξάρτητης αρχής είχαν γίνει αρχικώς αποδεκτές, στη συνέχεια όμως απορρίφθηκαν με τη δικαιολογία ότι το θεσμικό πλαίσιο ήταν επαρκές. Αγνοήθηκε, όπως είπε, και δεύτερη σχετική πρόταση που κατέθεσε για το ζήτημα, με αποτέλεσμα να υποβάλει την παραίτησή του. «Δεν έχω μιλήσει έτσι 15 χρόνια, αισθάνομαι όμως βαριά την ιστορική ευθύνη να

Π ΟΛΙΤΙΚΗ

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΝΔ n ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΖΙΑΝΤΖΗΣ

Στο Ζάππειο μια μέρα ...παραπλανούσα Επανεκκίνηση της λιτότητας με επαναδιαπραγμάτευση του Mνημονίου το δόγμα Σαμαρά

Τ

ο πρώτο Μνημόνιο πέθανε, ζήτω το νέο διαρκές Μνημόνιο εξαθλίωσης! Αυτό είναι το συμπέρασμα των εξαγγελιών Σαμαρά ή του «Ζαππείου ΙΙ» όπως ονομάστηκε τo επικαιροποιημένo, ακραία αντιδραστικό οικονομικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για τη διαχείριση της κρίσης. Την περασμένη Πέμπτη ο πρόεδρος της ΝΔ απευθύνθηκε λιγότερο στον ελληνικό λαό και περισσότερο στην αστική τάξη, το ΔΝΤ, την ΕΕ, στους ξένους θεσμικούς παράγοντες και τα ΜΜΕ. Προσπάθησε να πείσει ότι το κόμμα του μπορεί να αποτελέσει την άμεση εναλλακτική λύση του συστήματος παίρνοντας ως δεδομένο ότι το Μνημόνιο Ι, του ΠΑΣΟΚ έχει χρεοκοπήσει και παρομοιάζοντας τη σημερινή κυβέρνηση με το αρνί που περιμένει να έρθει το Πάσχα. «Καμιά συναίνεση αφήστε τους να καταρρεύσουν» τόνισε χαρακτηριστικά. Ο μεσσήνιος πολιτικός μιλώντας συχνά σε πρώτο πρόσωπο σκιαγράφησε την πολιτική μιας μακρόχρονης αντιδραστικής εκστρατείας απέναντι στους εργαζόμενους και πιο ουσιαστικής συνεργασίας του ελληνικού καπιταλισμού με τις επιταγές των ηγεμονικών δυνάμεων. Ο Α. Σαμαράς διευκρίνισε ότι αποδέχεται όλες τις δεσμεύσεις του Μνημονίου και των μελλοντικών αναπροσαρμογών του με μόνη δέσμευση ότι θα... επαναδιαπραγματευθεί –πιο «έξυπνα» και δυναμικά– τις διαρκείς «επικαιροποιήσεις» του. Ενδεικτικό είναι ότι έφερε σαν παράδειγμα «καλών μνημονίων» αυτά της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, επαινώντας τη διαπραγματευτική τακτική των αντίστοιχων κυβερνήσεων!

Επιδόθηκε σε έναν ύμνο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι «η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα βρίσκεται υπό διωγμό» λόγω της πλήρους κυριαρχίας του κρατισμού

δοτικών εισφορών κατά 25%! Εκτός από τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων μίλησε υπέρ της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες ζητώντας να καταργηθεί το πόθεν έσχες για ένα χρόνο για

και υποσχέθηκε να την «αποενοχοποιήσει». Απέναντι στην επικράτηση «αριστερίστικων» αντιλήψεων για το κράτος ο Α. Σαμαράς αντιπροτείνει το σύνθημα «όλη η εξουσία στα καρτέλ», ένα νεοφιλεύθερο σοκ που τάχα θα επανακκινήσει την οικονομία μέσα από μια θύελλα αποκρατικοποιήσεων, φοροαπαλλαγών, κινήτρων και μπόνους για το μεγάλο κεφάλαιο και την κινεζοποίηση των ελλήνων μισθωτών. Επαναλαμβάνοντας τη συνταγή που οδήγησε το πάλαι ποτέ νεοφιλελεύθερο οικονομικό θαύμα της Ιρλανδίας στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και στα νύχια του ΔΝΤ υπόσχεται τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων στο 15% (την περίοδο 1980-1990 η φορολογία ήταν πάνω από 45%) και μείωση των εργο-

όσες καταθέσεις επαναπατριστούν, ώστε να ενισχυθεί το τραπεζικό σύστημα! Ο πρόεδρος της ΝΔ υπόσχεται να θωρακίσει το σύστημα με αυταρχικά μέτρα άγριας καταστολής και αστυνομοκρατίας απέναντι στις λαϊκές αντιστάσεις και τις κοινωνικές αναταράξεις. Μίλησε για «νέο Σύνταγμα και νέους θεσμούς», οι οποίοι προφανώς θα προστατεύουν την επιχειρηματικότητα από το αγριεμένο πλήθος. Χαρακτηριστική η ατάκα του ότι θα καθαρίσει (!) το σύγχρονο κράτος από τις... «φωλιές» του συνδικαλισμού βάζοντας στο στόχαστρο όχι βέβαια τη συνδικαλιστική νομενκλατούρα αλλά τις εργατικές διεκδικήσεις. Μιλάει για μηδενική ανοχή αλά Τζουλιάνι ή αλά Μπερλουσκόνι απέναντι στην εγκληματικότητα, χρησιμοποιώντας τη δολοφονία στο κέντρο της

Αθήνας για την προώθηση της αυταρχικής ατζέντας του και αποφεύγοντας να αφιερώσει έστω και μια λέξη για το διαδηλωτή που έδινε μάχη για τη ζωή του μετά τη δολοφονική επίθεση των ΜΑΤ. Ο αρχηγός της ΝΔ έκλινε σε όλους τους τόνους έννοιες όπως επιχειρηματικότητα, ανάπτυξη και ανταγωνισμός αλλά οι έννοιες ανεργία, κοινωνική προστασία, παιδεία, υγεία δεν χώρεσαν στο Ζάππειο (πέρα από ασαφείς αναφορές σε μείωση του ΦΠΑ και αποκατάσταση των συντάξεων των 700 ευρώ). Ο πρόεδρος της Ν.Δ. επισήμως είπε «όχι» στη συναίνεση αλλά στην ουσία έδωσε το «πράσινο φως» στην κυβέρνηση σε ζητήματα όπως το εργασιακό, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στα έργα με παραχώρηση και στην επίθεση στο συνδικαλιστικό κίνημα. Όπως σημειώνει η Δράση του Στέφανου Μάνου: «Από εδώ και πέρα δεν δικαιολογούνται οι εξοργιστικές κυβερνητικές καθυστερήσεις σε ό,τι αφορά αυτά τα ζητήματα μιας και έχει εξασφαλιστεί η συναίνεση της αντιπολίτευσης». Ακόμα και ο γκουρού του νεοφιλελευθερισμού Α. Ανδριανόπουλος σημειώνει στην ιστοσελίδα του ότι στην εκδήλωση του Ζαππείου παρουσιάστηκαν αρκετές σωστές θέσεις. Με πρωτοφανείς ύμνους υποδέχτηκαν οι επιχειρηματικοί κύκλοι και οι εμπορικές ενώσεις τις νεοφιλελεύθερες προτάσεις Σαμαρά όπως ο ΣΕΒ, το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδας, ΕΣΕΕ, ΕΒΕΑ, ΕΣΠ κ.λπ., υπογραμμίζοντας τη σθεναρή υποστήριξη του επιχειρηματικού υπερκράτους απέναντι στη στροφή «υπευθυνότητας» της ΝΔ.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

μιλήσω για όσα οφείλω», τόνισε και υπέδειξε στους βουλευτές την αλληλογραφία που είχε με τον Κ. Σημίτη, λέγοντας ότι αποδεικνύει πως ο ίδιος επέμεινε στον έλεγχο όλων των συμβάσεων του Δημοσίου από ανεξάρτητη αρχή, αλλά ο πρωθυπουργός αρνήθηκε. Ο Κώστας Σημίτης απάντησε με πολυσέλιδη ανακοίνωση στην οποία, όπως ήταν αναμενόμενο, υπερασπίζεται την περίοδο της διακυβέρνησής του, αφήνοντας μάλιστα και προσωπικές αιχμές κατά του καταγγέλλοντος Χάρη Καστανίδη. Γεγονός παραμένει πάντως, ότι η αποφορά του πολιτικού συστήματος είναι πιο έντονη από ποτέ, ενώ οι φραστικοί διαξιφισμοί και το «κάψιμο» πολιτικών δεινοσαύρων είναι βέβαιο ότι δεν θα οδηγήσουν σε ουσιαστική αποκάλυψη στοιχείων και προσώπων, ούτε βέβαια θα επισύρουν ποινικές ευθύνες στους εμπλεκόμενους.

Πολιτική εξόρμηση εν όψει των ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων οργανώνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με ανακοίνωση που έχει δημοσιεύσει και ήδη μοιράζεται κατά χιλιάδες. Τα κεντρικά συνθήματα της εξόρμησης είναι: «Μνημόνιο - τρόικα - κυβέρνηση χρεοκοπούν. Εμπρός να τους ανατρέψουμε!», «Καμιά διαπραγμάτευση – διαγραφή του χρέους!», «Αντικαπιταλστική ρήξη με ΟΝΕ - ευρώ- ΕΕ» και «Πανεργατικός παλλαϊκός ξεσηκωμός!». Στην ανακοίνωση αναφέρεται: «Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να ψηφίσει ένα τρομακτικό πρόγραμμα για να σαρώσει ό,τι έχει απομείνει από τις κοινωνικές κατακτήσεις. Θέλει να συγκεντρώσει 26 δισ. μέχρι το 2015 μέσα από νέες τεράστιες μειώσεις μισθών στο Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ, κλείσιμο δημόσιων οργανισμών, τη διάλυση της δημόσιας παιδείας και υγείας, την κατάργηση ουσιαστικά των κοινωνικών επιδο-

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ

«Ανατροπή», το σύνθημα Ξεκίνησαν με επιτυχία οι εκδηλώσεις μάτων και των επιδομάτων ανεργίας (την ίδια ώρα που η ανεργία τραβάει για το 20%) και άλλα 50 δισ. μέσα από το ξεπούλημα κάθε δημόσιας περιουσίας (ενέργεια, ύδρευση, δρόμους, λιμάνια, αεροδρόμια). Την ίδια ώρα μεθοδεύει την πλήρη κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67, το μαχαίρι στις επικουρικές και τα βαρέα και ανθυγιεινά». Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει ότι το Σύμφωνο για το Ευρώ είναι ένα «Γκουαντανάμο δικαιωμάτων» για όλη την Ευρώπη και ότι η ΕΕ «δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια λυκοσυμμαχία των τραπεζιτών, των τοκογλύφων-

δανειστών και των βιομήχανων της Ευρώπης, που με όπλο της την αδιαπέραστη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, επιβάλλουν τη θέλησή τους πάνω στους λαούς. Για αυτό απαιτείται αντικαπιταλιστική ρήξη και αποδέσμευση με το ευρώ, την ΟΝΕ και την ΕΕ, τώρα!». Παράλληλα, λέει: «Ούτε επιμήκυνση, ούτε αναδιάρθρωση», αλλά «παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους». Μπροστά στην ανοιχτή, πια, χρεοκοπία του Μνημόνιου, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκτιμά ότι «έχουμε μονάχα μια επιλογή: Να κλιμακώσουμε τους αγώνες μας για να ακυρωθεί το Μνημόνιο η δανειακή Σύμβαση και οι νόμου που το εφαρμόζουν, να

μην περάσει το Σύμφωνο για το ευρώ, να ανατραπεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και κάθε επίδοξος συνεχιστής της ίδιας πολιτικής». Χρειαζόμαστε μια «εργατική αντικαπιταλιστική απάντηση στην κρίση», με ένα πρόγραμμα πολιτικών διεκδικήσεων που προτείνεται και αγώνας που θα έχει «ορίζοντα και στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού, την εξουσία των εργαζόμενων μια σύγχρονη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική». Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιούνται με μεγάλη επιτυχία εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα. Αυτήν την εβδομάδα έγιναν δυο: Στη Λάρισα, την περασμένη Τετάρτη, με συμμετοχή 120 ατόμων και ομιλητές τους Σ. Κοντογιάννη και Α. Χατζηστεφάνου, όπου προβλήθηκε και το ντοκιμαντέρ Χρεοκρατία. Και στα Γιάννενα, την περασμένη Πέμπτη, με πάνω από 130 άτομα και ομιλητές τους Σ. Κοντογιάννη και Κ. Μάρκου.


ΠPIN / 

Π ΟΛΙΤΙΚΗ

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

Λύση το 2012 θέλει ο ΟΗΕ για την Κύπρο

n ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Α

ίμα και τρόμος στους δρόμους της Αθήνας. Κράτος και παρακράτος περιμένουν μιαν αφορμή για να ξαμολήσουν τους στρατούς τους. Η στυγερή δολοφονία ενός ανθρώπου στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου, τους την έδωσε. Η δικαιολογημένη αγανάκτηση γειτόνων και συγγενών έγινε δολοφονικό όπλο στα χέρια των Χρυσαυγιτών οι οποίοι, υπό τα βλέμματα και τα «χαϊδέματα» ΜΑΤατζήδων και ασφαλιτών, ξεκίνησαν το πογκρόμ. Τώρα, δεν τους φτάνει μόνο ο Άγιος Παντελεήμονας – θέλουν και την Βικτώρια, την Πλατεία Αττικής, την Ομόνοια. Θέλουν όλο το ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Ίσως, τελικά, αυτοί να γίνουν οι εκτελεστές του περιβόητου σχεδίου για την εκκαθάριση και την αναγέννησή του, για το οποίο μας έχουν μιλήσει τόσες φορές η κυβέρνηση, η ΝΔ, ο ΛΑΟΣ, ο Καμίνης και πλείστοι άλλοι εξέχοντες πολίτες της χώρας.

Στο Σύνταγμα και τα Πατήσια, στα Εξάρχεια και τον Άγιο Παντελεήμονα, έξω από το Πολυτεχνείο και τα κατειλημμένα σπίτια, βασιλεύει ήδη η κρατική και παρακρατική τρομοκρατία – στό όνομα, φυσικά, της αντιμετώπισης της βίας! Όσο για τα ΜΜΕ, την πιο γνήσια φωνή του «βαθέος κράτους», κραυγάζουν και απαιτούν πιο σκληρή στάση, πιο άγρια καταστολή, μηδενική ανοχή απέναντι στους παραβάτες. «Άγρια Δύση – σοκ και δέος στο κέντρο της Αθήνας», ήταν ο πρώτος τίτλος του Έθνους την Παρασκευή, ενώ στο κεντρικό της άρθρο, η εφημερίδα απευθυνόταν στην κυβέρνηση λέγοντας «επιτέλους, κάντε κά-

Κράτος και παρακράτος τρομοκρατούν στο κέντρο της Αθήνας τι!». «Ανοχύρωτη πρωτεύουσα», ήταν το αντίστοιχο χτύπημα των Νέων, που σημείωναν ότι «το κέντρο της πόλης δείχνει να έχει παραδοθεί σε ομάδες που βιαιοπραγούν, υποκινούμενες από τις δικές τους επιδιώξεις». Ακόμη πιο ωμή η Καθημερινή η οποία, κάτω από τον τίτλο «Κρούσματα επικίνδυνης βίας», υπογράμμιζε ότι υπάρχει ένας «κλεφτοπόλεμος ακροδεξιών και ακροαριστερών στο κέντρο της Αθήνας». Όπως εύκολα διαπιστώνει κανείς, το προσχεδιασμένο και δολοφονικό χτύπημα των ΜΑΤ στην απεργιακή πορεία θάφτηκε από σχεδόν όλους (πλην της Ελευθεροτυπίας, η οποία πάντως επέλεξε έναν τίτλο σε παρόμοιο μοτίβο: «Αγριότητες – 48ωρο ανεξέλεγκτης βίας στο κέντρο της Αθήνας»). Κι ας ήταν αυτή η πρώτη μέρα έκδοσης των εφημερίδων μετά την απεργία – τα κοράκια ζητούσαν επιτακτικά ακόμη περισσότερη αστυνομία, στο όνομα φυσικά του απλού πολίτη. «Τα θύματα, σε όλες τις περιπτώσεις, είναι οι κάτοικοι, οι επαγγελματίες και εντέλει η ίδια η Αθήνα», όπως έγραφε η «ναυαρχίδα» του ΔΟΛ στο κεντρικό της άρθρο. Προφανώς, όλοι αυτοί έχουν στόχο να μας πείσουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία, των φιλήσυχων και νοικοκυραίων, έχει καταστεί όμηρος ορισμένων ακραίων και φανατικών ομάδων, που δεν τους αφήνουν να χαρούν την –κατά τα άλλα υπέροχη και ευτυχισμένη– ζωή τους. Είναι η ίδια λογική που προσπαθεί να χρεώσει την ευθύνη για το φούντο που έχουν φάει τα έσοδα των εμπόρων, στις διαρκείς συγκεντρώσεις, τις πορείες και τα επεισόδια στο κέντρο της πρωτεύουσας – λες και οι άνθρωποι έχουν τις τσέπες γεμάτες με λεφτά, αλλά δεν μπορούν να τα χαλάσουν γιατί φοβούνται να κυκλοφορήσουν στα μαγαζιά. Στρουθοκαμηλισμός, ανείπωτη βλακεία και, πάνω από όλα, αδυσώπητη προπαγάνδα. Το Μνημόνιο, η θεραπεία - σοκ που μας επι-

βάλλουν η τρόικα, το κεφάλαιο και η κυβέρνησή τους, η φτώχεια και εξαθλίωση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, η τρομακτική ανεργία που πλήττει πρωτίστως τους μετανάστες, η απαξίωση των δημόσιων σχολείων και νοσοκομείων, η μαζική μελαγχολία και η κρίση αξιών – όλα αυτά δεν παίζουν προφανώς κανένα ρόλο για τους πληρωμένους κονδυλοφόρους και αναλυτές των ΜΜΕ. Και δεν φέρουν, φυσικά, καμία ευθύνη για την ανθρωποφαγία που τείνει να επικρατήσει στην κοινωνία. Δυστυχώς, όμως, δεν είναι μόνο οι αφελείς που πιστεύουν ότι όλα αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν με «καλύτερη και περισσότερη αστυνόμευση». Που δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι ο πόλεμος και η εγκληματικότητα θα κλιμακωθούν. Που δεν συνειδητοποιούν ότι ο βασικός στόχος των «πάνω» είναι να μας δέσουν χειροπόδαρα, επιβάλλοντάς μας καθεστώς έκτακτης ανάγκης χωρίς να το καταλάβουμε. Διότι, όσο κι αν δεν αρέσει σε ορισμένους, υπάρχει και ο απλός εργαζόμενος που ζητά άμεση και πειστική λύση στο πρόβλημα που έχει να κυκλοφορήσει στο δρόμο ή να στείλει τα παιδιά του μόνα τους στο σχολείο, το φροντιστήριο, τους φίλους ή τον κινηματογράφο. Η αντικαπιταλιστική, επαναστατική Αριστερά (και όχι μόνο αυτή, βεβαίως) οφείλει –πέρα από την καταγγελία, τη δημιουργία πολιτικού μετώπου κατά της ακροδεξιάς και την αναβάθμιση του δημοκρατικού ζητήματος στο πρόγραμμά της– να δώσει απαντήσεις και σε αυτά, τα πιο άμεσα. Στην κατεύθυνση αυτή, ιδιαίτερη πολιτική σημασία αποκτά η συγκέντρωση που οργανώνουν έξω από το Δημαρχείο, αύριο Δευτέρα, στις 2 μ.μ., η κίνηση Ανατροπή στις Γειτονιές της Αθήνας και άλλοι μαζικοί φορείς. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με ανακοίνωσή της που δημοσιοποιούνταν την ώρα που το Πριν πήγαινε στο τυπογραφείο, καλεί σε μαζική συμμετοχή (βλ. www.αntarsya.org).

n ΑΠΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥΣ!

Παράσταση διαμαρτυρίας του Συντονισμού στο υπουργείο καταστολής Παράσταση διαμαρτυρίας και καταδίκης της δολοφονικής επίθεση των δυνάμεων καταστολής πραγματοποίησε ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων έξω και μέσα στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη την Παρασκευή το απόγευμα. Οι αγωνιστές του Συντονισμού απαίτησαν συνάντηση με τον υπουργό Χ. Παπουτσή και αντιπροσωπεία τους συναντήθηκε με τον αρμόδιο υφυπουργό Μ. Όθωνα, στον οποίο και παρέδωσαν υπόμνημα διαμαρτυρίας για τις δολοφονικές πρακτικές των αρχών, τους ξυλοδαρμούς διαδηλωτών και την εκτεταμένη χρήση χημικών. Στη συνάντηση με τον υφυπουργό Προστασίας οι συνδικαλιστές απέδωσαν άμεσες πολιτικές ευθύνες στην κυβέρνηση για τις εγκληματικές ενέργειες. Ο υφυπουργός

Μ. Όθωνας προσπάθησε να «βγάλει λάδι» την κυβέρνηση και υπεραμύνθηκε της πολιτικής του υπουργείου του, διαφωνώντας με τη βάσιμη καταγγελία των αγωνιστών των Πρωτοβάθμιων Σωματείων ότι υπήρχε κυβερνητική εντολή να χτυπηθεί η πορεία. Ο γιατρός στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας Άλκης Ψυχογιός αντέκρουσε τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς εξηγώντας με στοιχεία πως η φύση των χτυπημάτων και ο αριθμός των ανθρώπων που οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο με ήπιες, μέτριες και σοβαρές κακώσεις στο κεφάλι αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται για μεμονωμέ-

νες ενέργειες ορισμένων αστυνομικών αλλά για μια προσχεδιασμένη επίθεση από την πλευρά των δυνάμεων καταστολής. Ο Στέφανος Μάλαμας μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων της Wind έδειξε φωτογραφίες και εξήγησε αναλυτικά πως έγινε η απρόκλητη επίθεση στο μπλοκ της Wind. Ο υφυπουργός – εμμέσως πλην σαφώς– παραδέχθηκε ότι η επίθεση στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν απρόκλητη και πως δεν μπορεί να εξηγήσει την ένταση και τη βία της επίθεσης από την πλευρά των αστυνομικών αρχών. Ο υφυπουργός υποστήριξε ακόμη ότι η κυβέρνηση σε συνερ-

γασία με την αστυνομία σκέφτεται να αναπροσαρμόσει το επιχειρησιακό σχέδιο και τα μέσα καταστολής των διαδηλώσεων, με τους συνδικαλιστές να απαιτούν μεταξύ άλλων την παραδειγματική τιμωρία όλων των υπεύθυνων, τη διάλυση των ειδικών μονάδων καταστολής διαδηλώσεων, την απαγόρευση της χρήσης χημικών, ασφυξιογόνων και κροτίδων κρότου - λάμψης, την παρουσία αστυνομικών με πολιτικά μέσα στις διαδηλώσεις, καθώς και την κατάργηση των διατάξεων του «κουκουλονόμου». Οι αγωνιστές ξεκαθάρισαν προς την κυβέρνηση ότι τα Πρωτοβάθμια Σωματεία θα συνεχίσουν να αγωνίζονται ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ μέχρι την ανατροπή της.

Σ

τις 4 Ιουλίου στη Γενεύη είναι προγραμματισμένη η τριμερής συνάντηση του προέδρου της Kυπριακής Δημοκρατίας Δ. Χριστόφια και του ηγέτη των τουρκοκύπριων Ν. Έρογλου με τον γγ του ΟΗΕ. Όπως τονίζεται η συνάντηση θα συγκληθεί μόνο στην περίπτωση που οι δύο πλευρές βρίσκονται κοντά σε συμφωνία επί όλων των εσωτερικών πτυχών του Κυπριακού. Το ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα δεν δίνει πάντως πολλές ελπίδες καθώς δεν υπάρχει καμία πρόοδος στις συνομιλίες και τις θέσεις των δύο πλευρών εδώ και πολύ καιρό σε μεγάλα ζητήματα όπως οι εδαφικές αναπροσαρμογές, η αποχώρηση των εποίκων, οι διεθνείς εγγυήσεις, (που απορρίπτει η ελληνοκυπριακή πλευρά), οι διευθετήσεις ασφάλειας και το περιουσιακό.

Αυτή τη στιγμή παραμένει ακόμα άγνωστο ποια θα είναι η ατζέντα της τριμερής συνάντησης με τον ΟΗΕ. Σύμφωνα με τον ειδικό σύμβουλο του γγ του ΟΗΕ Αλεξάντερ Ντάουνερ ωστόσο το Κυπριακό πρέπει να λυθεί πριν τα μέσα του 2012 και την ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ από την Κύπρο. Μένει να δούμε αν θα έχουμε μια ακόμα πρόταση για λύση - εξπρές από τον ΟΗΕ σύμφωνα με τα συμφέροντα των ηγεμονικών δυνάμεων και με βάση τους νέους –αρνητικούς για την ε/κ πλευρά– γεωπολιτικούς συσχετισμούς στην περιοχή.

Χαστούκι στον Δ. Δρούτσα

Π

οιοι είναι αυτοί που κρατούν στα χέρια τους τις τύχες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής; Σύμφωνα με την επιστολή του προέδρου της Ένωσης Διπλωματικών Υπαλλήλων Πρέσβη, Θόδωρου Δασκαρόλη, αλλά και άλλες μαρτυρίες η εξουσιοδότηση για τη χάραξη της ελληνικής πολιτικής έχει περάσει σε εξωθεσμικά κέντρα και μηχανισμούς που συνιστούν ένα ολόκληρο δημοσιογραφικό - διπλωματικό σύμπλεγμα επιχειρηματικών και πολιτικών συμφερόντων. Οι έλληνες διπλωμάτες σύμφωνα με τον Θ. Δασκαρόλη έχουν καταντήσει κατά παραγγελία απόντες από τις εξελίξεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται συγκεκριμένοι εξωθεσμικοί παράγοντες, (αφανείς σύμβουλοι του πρωθυπουργού κ.ά.) χρηματοδοτούνται για να ασκούν μυστική διπλωματία, χωρίς να γνωστοποιούνται οι κατευθύνσεις και οι στρατηγικές στο πεδίο της άσκησης εξωτερικής πολιτικής, αφήνοντας συχνά εκτεθειμένο το διπλωματικό σώμα. Όπως σημειώνεται, η διπλωματική υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών διαλύεται λόγω των αντιρρήσεων της στη μυστική διπλωματία που ασκείται στις συζητήσεις Ελλάδας - Τουρκίας για Κύπρο, μοίρασμα του Αιγαίου, την πολιτική του κατευνασμού και της εκχώρησης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Οι διπλωμάτες ξεκινούν κινητοποιήσεις της Δευτέρα για οικονομικά αλλά και οργανωτικά ζητήματα.


 / ΠPIN

ΘEMA Λυδία λίθος για την Αριστερά

E IKONOKΛAΣTEΣ

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

n ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΗΝΑΚΑΚΗΣ

Μισθούς Κίνας και μηχανισμούς «ελέγχου», «εποπτείας», «επιτήρησης» και «επιβολής» (αυτούσιες εκφράσεις από το κείμενο της ΕΕ) προβλέπει το Σύμφωνο για το Ευρώ, το οποίο πρόκειται να καταληχθεί τον επόμενο μήνα σε Ελλάδα και Ευρώπη. Πιο επιτακτική από ποτέ η άρνηση του Συμφώνου, η πάλη για απειθαρχία, ρήξη, αποδέσμευση από το ευρώ και την ΕΕ.

n 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΟΚ - ΕΕ Η ΕΕ και η συμμετοχή της Ελλάδας στην ευρωζώνη διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εκστρατεία «σωτηρίας» της ελληνικής οικονομίας από το δίδυμο τέρας δημόσιο χρέος - ελλείμματα. Σύμφωνα με την κυρίαρχη προπαγάνδα, ο ελληνικός λαός πρέπει να οφείλει ευγνωμοσύνη στην ΕΕ. «Αν δεν είμαστε στην ΕΕ», λένε, «αν δεν μας προστάτευε το ευρώ, αν δεν μας έδιναν τα 110 δισ. του Μνημονίου, τώρα δεν θα πληρώναμε μισθούς και συντάξεις». Οι ευρωλάγνοι που χρησιμοποιούν το εν λόγω επιχείρημα, δεν μπαίνουν στον κόπο να απαντήσουν σε ένα ερώτημα: Η ΕΕ και το ευρώ δεν έχουν άραγε καμιά ευθύνη για την κρίση και το βραχνά του χρέους στην Ελλάδα; 30 χρόνια μετά την είσοδο της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ, κανένας δεν μπορεί να αποφύγει αυτό το αμείλικτο ερώτημα. Εκτός κι αν θέλει να κουκουλώσει την πραγματικότητα! Την πραγματικότητα που λέει ότι από 20% που ήταν το δημόσιο χρέος το 1981, σήμερα έχει σχεδόν οκταπλασιαστεί και προσεγγίζει το 160%! Στα χρόνια αυτά η ανεργία γιγαντώθηκε και χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν, οι ελληνικές εξαγωγές μειώθηκαν, ενώ οι εισαγωγές αυξήθηκαν. Τα αποθεματικά των Ταμείων μπήκαν με οδηγίες της ΕΕ στο χρηματοπιστωτικό τζόγο, ενώ τα ασφαλιστικά δικαιώματα στο γύψο. Η φτωχομεσαία αγροτιά ισοπεδώθηκε. Η ελληνική οικονομία αναδιαρθρώθηκε και το πολυεθνικό κεφάλαιο ενισχύθηκε. Αντί να μας «μεταγγίσουν» τους «δημοκρατικούς θεσμούς» της Δύσης, μάς «μετάγγισαν» το ηλεκτρονικό φακέλωμα, το ρατσισμό, τους πολέμους. Επιπλέον οι όποιες επιδοτήσεις, πήγαιναν κυρίως στο κεφάλαιο ή έμοιαζαν ως η «οικονομική βαζελίνη» που διευκόλυνε την πανευρωπαϊκή κυριαρχία των ηγεμονικών μερίδων του δυτικοευρωπαϊκού πολυεθνικού κεφαλαίου. Πώς, λοιπόν, να πιστέψουμε ότι ένας από τους βασικούς ενόχους για τις περιπέτειες των ελλήνων εργαζομένων μπορεί να γίνει σωτήρας τους; Μάλλον αδύνατον φαντάζει κάτι τέτοιο. Από αυτή την άποψη, είτε το θέλουμε είτε όχι, η στάση απέναντι στην ΕΕ και την ευρωζώνη συνολικά, αναδεικνύεται σε «λυδία λίθο» κάθε γραμμής μέσα στο κίνημα και την Αριστερά, σε απόλυτο κριτήριο διαχωρισμού ανάμεσα στις καθεστωτικές, διαχειριστικές και ρεφορμιστικές δυνάμεις από τη μια και στις ριζοσπαστικές αντικαπιταλιστικές δυνάμεις από την άλλη. Στις δεύτερες εκ των πραγμάτων τοποθετούνται μόνο εκείνες που με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο σήμερα παλεύουν για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και την ΕΕ, από αντικαπιταλιστική διεθνιστική σκοπιά και ιδιαίτερα αυτές που συνδέουν την έξοδο αυτή ή με την πορεία προς την αντικαπιταλιστική επανάσταση ή με τα πρώτα καθήκοντα της επανάστασης και, σε κάθε περίπτωση, με την εργατική αντικαπιταλιστική διεθνοποίηση και την πορεία προς την κομμουνιστική χειραφέτηση στα Βαλκάνια, την Ευρώπη και τον κόσμο.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΗΝ

ΕΕ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η

κρίση, που εδώ και τρία χρόνια σου της μόχλευσης και των άλλων σύγχρο- τικό πλαίσιο (πριν λίγο εγκρίθηκε η Ευρωμαστίζει τον καπιταλιστικό κό- νων μεθόδων του Χρηματοπιστωτικού Συ- συνθήκη, κι απέχει αρκετά από το να είναι σμο, έπληξε με ιδιαίτερο και πιο στήματος, που υποτίθεται ότι φτιάχτηκαν ενιαίο πανευρωπαϊκό Σύνταγμα), χρειάζοπαρατεταμένο τρόπο το ευρωπα- για να περιορίσουν τον κίνδυνο σε στιγμές νται χρονοβόρες διαβουλεύσεις και συμβιϊκό ιμπεριαλιστικό κέντρο. Μπο- κρίσης) τα ευάλωτα ελληνικά ομόλογα στις βασμούς μεταξύ των χωρών - μελών για να ρεί στο ξεκίνημά της να μην είχε τα δραμα- γερμανικές, τις γαλλικές και άλλες ευρωπα- παρθεί μια απόφαση, η νομισματική ένωτικά χαρακτηριστικά που είχε στην υπερατ- ϊκές τράπεζες, απειλώντας να προκαλέσουν ση δεν είναι πλήρης οικονομική ένωση κι λαντική καπιταλιστική μητρόπολη, ωστόσο ένα ντόμινο τόσο στο χρηματοπιστωτικό σύ- υπάρχουν ακόμη πολλές διαφορές στη φοένα χρόνο αργότερα, στα τέλη του 2009 – στημα όσο και στο ευρωπαϊκό καπιταλιστι- ρολογία του κεφαλαίου, τα εργασιακά κατη στιγμή που στις ΗΠΑ άρχισαν να μιλούν κό οικοδόμημα εν γένει; θεστώτα, την οικονομική πολιτική κ.λπ. για κάποιες δειλές κι αδύναμες αχτίδες φωΟ πανικός της Ευρωπαϊκής Ένωσης από Με άλλα λόγια, το ελληνικό δημόσιο τός– άρχισε να παίρνει εφιαλτικές διαστά- την «ελληνική περίπτωση» έχει προφανώς χρέος –και στη συνέχεια το ιρλανδικό και σεις, με αιχμή το πρόβλημα του δημόσιου και αδιαμφισβήτητα σχέση με όλους αυτούς το πορτογαλικό– και η διαχείρισή του αποχρέους και «αιχμή της αιχμής» τη μικρή Ελ- τους παράγοντες. Έχει, όμως, ακόμη σχέ- κάλυψε κάποια από τα πιο βαθιά κρισιακά λάδα. Την Ελλάδα που αντιπροσωπεύει μό- ση και με έναν ακόμη πιο βαθύ: Mε τα φαι- στοιχεία που μαστίζουν το καπιταλισμό της λις το 2% της ευρωπαϊκής οικονομίας και νόμενα κρίσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρω- εποχής μας εν γένει και ιδιαίτερα την ευμόλις το 3% του ευρωπαϊκού δημόρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωσιου χρέους. ση. Κι αυτό ήταν κυρίως που ανησύ4 Το Σύμφωνο για το Ευρώ εκφράζει τη νέα, Γιατί, όμως, η «κρίση χρέους» χησε τις ελίτ του δυτικοευρωπαϊκού στο «ελληνικό μαύρο πρόβατο» – κεφαλαίου και τους ηγετικούς κύασύγκριτα πιο εκμεταλλευτική και αντιδραστική που επηρεάζει την ευρωπαϊκή οικλους της ΕΕ. μορφή, που παίρνει η ΕΕ κονομία όσο το πέρασμα ενός καϊΣε μια πρώτη φάση οι κύκλοι αυκιού δίπλα από ένα αεροπλανοφότοί ταλαντεύτηκαν αρκετά – υπό την ρο– προκάλεσε τέτοιο πανικό στην ΕΕ; Γι- σης, που εμφανίστηκαν ως απότοκο της συ- πίεση και της γενικότερης κρίσης που παραατί αντιμετώπισαν μια ενδεχόμενη ελληνι- νολικής ιστορικής κρίσης του ολοκληρωτι- τεινόταν αλλά και των αλλεπάλληλων πληγκή «πτώση» ως φαινόμενο εν δυνάμει ισο- κού καπιταλισμού της εποχής μας. Σ’ αυ- μάτων που με διάφορους τρόπους, χρημαδύναμο με την πτώση της Λίμαν Μπράδερς; τή την κρίση παραπέμπει, για παράδειγμα, τοπιστωτικούς και μη, καταφέρονταν από Μόνο γιατί πλάι στην Ελλάδα οι ηγετικοί το γεγονός ότι η ΕΕ και οι ηγετικές μερί- το αμερικανικό ιμπεριαλιστικό κέντρο. Σε κύκλοι της ΕΕ έβλεπαν ότι μπορεί να πά- δες του δυτικοευρωπαϊκού κεφαλαίου –με κείνη τη φάση κυκλοφόρησαν διάφορα σερουν θέση και τα υπόλοιπα PIGS (Πορτο- τη σημερινή μορφή της– δεν έχουν στα χέ- νάρια: αποπομπή των απείθαρχων από το γαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Ισπανία); Γιατί ρια τους κάποια από τα όπλα που διαθέτει ευρώ ή και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΕ δύο πίσω από το παιχνίδι που παιζόταν με την το αμερικανικό κεφάλαιο, για παράδειγμα, ή τριών ταχυτήτων, αποχώρηση της Γερμαελληνική χρεοκοπία διέκριναν κάτι παρα- για την υπέρβαση της κρίσης. Δεν έχουν τη νίας και μερικών ακόμη χωρών από την ΕΕ πάνω από φανερά την παρέμβαση του αμε- δυνατότητα να ρίξουν νέο χρήμα στην αγο- κ.λπ. Σενάρια που –στο βαθμό που υλοποιρικανικού κέντρου και των από εκεί ορμώ- ρά, δεν έχουν υπολογίσιμο κοινοτικό προ- ούνταν– θα αποτελούσαν ένα σαφές ψαλίμενων χρηματοπιστωτικών αρπακτικών; ϋπολογισμό, δεν έχουν ξεμπερδέψει οριστι- δισμα στην υφιστάμενη μορφή της ευρωπαΉ γιατί τα ευφυή καινοτομικά προϊόντα κά από τα εργατικά συνδικάτα και το «κρά- ϊκής ολοκλήρωσης, με απρόβλεπτες συνέτης θεάς αγοράς είχαν διασπείρει (διά μέ- τος πρόνοιας», δεν έχουν ενιαίο συνταγμα- πειες.


KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΠPIN / 

E IKONOKΛAΣTEΣ ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ

Τα σενάρια αυτά, ωστόσο, δεν επικράτησαν. Αυτό που κυριάρχησε ήταν να διατηρηθεί η υπάρχουσα μορφή της ΕΕ. Αλλά πώς; Όχι με τους σημερινούς όρους, αλλά με μια υπεραντιδραστική «φυγή προς τα μπρος», με μια ριζική αναμόρφωση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, η οποία θα φέρνει πιο έντονα κι οργανικά τα σημάδια της εκμετάλλευσης των μισθωτών, από τη μια, και, από την άλλη, της ηγεμονικής παρουσίας των κυρίαρχων κύκλων του δυτικοευρωπαϊκού κεφαλαίου. «Θα σας σώσουμε», μοιάζουν να λένε αυτοί οι κύκλοι στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία κι όσους έπονται, «αλλά υπό δύο όρους: Να είμαστε όλοι μαζί σε ένα νέο, πιο άγριο από ποτέ κύκλο καταλήστευσης των εργατικών μαζών που θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητά μας έναντι των κυριότερων ανταγωνιστών, και να έχουμε εμείς οι “σωτήρες’’ σας τον απόλυτο έλεγχο της οικονομικής σας πορείας, ώστε να μην παρεκτραπείτε ξανά, να μην απειλήσετε πάλι το “κοινό ευρωπαϊκό μας σπίτι’’ και να παίρνουμε εμείς τη μερίδα του λέοντος από τούτη την κοινή μας ληστεία!». Αυτή η αναδυόμενη στρατηγική έχει ως κύριους κόμβους το πολυσυζητημένο Σύμφωνο για το Ευρώ, τις προτάσεις υπό τον τίτλο «Ευρώπη 2000» (Ιούνιος 2010) και το μόνιμο μηχανισμό χρηματοπιστωτικής σταθερότητας που θα λειτουργήσει από το 2013. Τηρουμένων των αναλογιών, η σημερινή τομή –και ιδιαίτερα το Σύμφωνο για το Ευρώ, που αποτελεί την οικονομική και κοινωνική ατμομηχανή της– έχει την ποιοτική σημασία που είχαν η Λισαβόνα, το Μάαστριχτ με την ΟΝΕ πιο πριν, κι ακόμη παλιότερα η «Λευκή βίβλος» και οι 300 οδηγίες της ενιαίας εσωτερικής αγοράς. Με αυτή την έννοια, στο Σύμφωνο για το Ευρώ δεν πρέπει να δούμε για ακόμη μια φορά (όπως συνήθως κάνουν τα ευρωκομμουνιστικά και διαχειριστικά ρεύματα της Αριστεράς) απλώς τη νεοφιλελεύθερη παρέκκλιση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος,

τη «στρέβλωση» μιας διαδικασίας που κατά βάση είναι υγιής κι αποτελεί όχημα για την κοινωνική πρόοδο ή την κυριαρχία των χρηματοπιστωτικών αγορών επί της ευρωπαϊκής πορείας. Πρέπει να δούμε κυρίως την ειδική «ευρωπαϊκή» διάσταση που παίρνει η σύγχρονη κανιβαλική απάντηση του κεφαλαίου συνολικά στην κρίση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (άγρια επίθεση στους εργαζόμενους, ένταση των ανταγωνισμών στο στρατόπεδο του κεφαλαίου και της ανισόμετρης ανάπτυξης κ.λπ.) και τη νέα, ασύ-

γκριτα πιο εκμεταλλευτική και αντιδραστική μορφή που παίρνει η ΕΕ στο πλαίσιο της στρατηγικής αυτής. Μια απλή ανάγνωση στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 2425 Μαρτίου και ιδιαίτερα στο παράρτημά τους υπό τον τίτλο «Σύμφωνο για το Ευρώ+» πείθει και τον πιο δύσπιστο. Μπορεί να μασκάρεψαν το όνομά του για να κρύψουν την ουσία του, κι από Σύμφωνο για την Ανταγωνιστικότητα να το μετέτρεψαν στο πιο εύηχο Σύμφωνο για το Ευρώ, όμως η αλλαγή στο περιτύλιγμα δεν άλλαξε ούτε κατ’ ελάχιστον την ουσία του. Μια ουσία που έχει ως «προτεραιότητες τόσο τη δημο-

σιονομική εξυγίανση όσο και τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση», όπως ρητά αναφέρεται. Κι ακόμη, μια ουσία που μπορεί χοντρικά να συνοψιστεί σε δύο κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορά την περαιτέρω δραστική συρρίκνωση των εργατικών μισθών, έτσι ώστε το κόστος εργασίας να αξιολογείται «βάσει της παραγωγικότητας και των αναγκών προσαρμογής της ανταγωνιστικότητας». Μιας ανταγωνιστικότητας που, για να υπερβεί εκείνη των κύριων εμπορικών αντιπάλων της ΕΕ, όπως η Κίνα ή οι ΗΠΑ, θα οδηγήσει τους εργατικούς μισθούς στον Καιάδα. Τα 7,5 εκατ. των μισθωτών της πιο «ανταγωνιστικής» εντός ΕΕ χώρας, της Γερμανίας, που εργάζονται με κάτω από 400 ευρώ δείχνουν πού πάει το πράγμα. Το ίδιο και η θέση του Συμφώνου για «επανεξέταση του τρόπου καθορισμού μισθών και ημερομισθίων και, εφόσον απαιτείται, του βαθμού συγκέντρωσης της διαπραγματευτικής διαδικασίας» – κοινώς για επιχειρησιακές ή και ατομικές συμβάσεις κατά κόρον. Η δεύτερη αφορά τη διαμόρφωση ενιαίων κανόνων λειτουργίας της ευρωπαϊκής οικονομίας («νέο επίπεδο ποιότητας συντονισμού των οικονομικών πολιτικών για την ανταγωνιστικότητα και τη σύγκλιση» το λένε) σε ένα πιο ευρύ πεδίο από αυτό που αποτυπώνεται στην ΟΝΕ (π.χ. φορολογία επιχειρήσεων), με έναν πιο ασφυκτικό χαρακτήρα, με πολύ πιο δεσμευτικούς όρους, με πιο πιεστικούς, άμεσους και τακτικούς μηχανισμούς «ελέγχου», «εποπτείας», «επιτήρησης» και «επιβολής» (οι εντός εισαγωγικών λέξεις, προέρχονται αυτούσιες από το κείμενο της ΕΕ) και με «επικέντρωση ιδίως σε τομείς που εμπίπτουν στην εθνική αρμοδιότητα» ως τώρα. Κανόνων που –όπως γίνεται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις– αποτυπώνουν το «δίκαιο του ισχυρού», τους υφιστάμενους και τους υπό διαμόρφωση συσχετισμούς δύναμης μεταξύ των κεφαλαίων και των κρατών, την ειδική μορφή που αποκτά η χαρακτηριστική για τον καπιταλισμό τάση της ανισόμετρης ανάπτυξης.

Αποδέσμευση ΚΚΕ από το «έξω απ’ την ΕΕ» n Ο ΠΕΡΙΣΣΟΣ ΔΕΝ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΡΗΞΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΕ ΣΤΟ ΜΑΖΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΑΦΗ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Η

σημερινή στάση του ΚΚΕ απέναντι στην ΕΕ μοιάζει ακατανόητη και προβληματίζει τόσο τη βάση του, όσο κι ευρύτερα τον κόσμο της Αριστεράς, που θεωρεί ότι είναι σήμερα αναγκαία η ευρύτερη λαϊκή συσπείρωση και η κοινή δράση της Αριστεράς με αιχμή –μεταξύ άλλων– την πάλη για τη έξοδο από την ΕΕ και την ευρωζώνη και την απόκρουση - ανατροπή του Συμφώνου για το Ευρώ. Χρόνια ολόκληρα το ΚΚΕ είχε ως στόχο πρώτης γραμμής το «έξω από την ΕΕ». Κι ασκούσε ορθή κατά βάση κριτική στη φιλοΕΕ γραμμή του ΚΚΕ εσ., της ΕΑΡ, του ΣΥΝ, αν και βεβαίως η προσέγγισή του δεν ήταν συνολικά αντικαπιταλιστική, αλλά «εθνικοανεξαρτησιακή». Σήμερα, η αντιΕΕ θέση (την οποία υποστήριζαν με επιμο-

νή το ΝΑΡ και άλλες αριστερές δυνάμεις) δικαιώνεται, και συνθήματα όπως «εμπρός λαέ, έξω από την ΕΕ», «ΕΕ, ευρώ, σφαγή των μισθωτών – έξω από την ΕΕ των πολυεθνικών» και «οργή λαού, εξέγερση παντού, έξω από την ΕΕ και το ΔΝΤ» φωνάζονται μαζικά από εργατικά σωματεία και φοιτητικούς συλλόγους, από αγρότες και επιστήμονες. Δυστυχώς, όμως, το ΚΚΕ δεν πέρνει μέρος σε τούτο το ραντεβού. Κι όχι μόνο γιατί το ΠΑΜΕ προτιμά τις περίκλειστες συγκεντρώσεις από το συγχρωτισμό με τις ευρύτερες λαϊκές αντιδράσεις. Αλλά γιατί το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ γυρίζουν την πλάτη στο σύνθημα που τόσα χρόνια ήταν σήμα κατατεθέν του. Όχι ότι παύει να αποκαλύπτει το ρόλο της ΕΕ, την ανάγκη εξόδου από αυτήν και τις φιλοΕΕ θέσεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙ-

ΖΑ. Ούτε εγκαταλείπει τη ζύμωση για την αποδέσμευση από την ΕΕ. Η στροφή έχει κυρίως να κάνει με την εγκατάλειψη του «έξω από την ΕΕ» ως σύνθημα άμεσης πάλης. Τούτη η στροφή το ΚΚΕ την εμφανίζει ως αριστερή, μιας και, όπως λέει, συνδέει την έξοδο από την ΕΕ με τη λαϊκή εξουσία - οικονομία. Στην πραγματικότητα είναι στροφή προς τα δεξιά, σε ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που αναζητούν οι πρωτοπόροι αγωνιστές του κινήματος. Δεξιά, και στο επίπεδο της τακτικής, όπου το «έξω από την ΕΕ» αντικαθίσταται από την απλή πολιτική διαμαρτυρία κατά της ΕΕ και την πάλη κατά των συνεπειών της. Αλλά και στο επίπεδο της στρατηγικής, όπου η έξοδος από την ΕΕ αποσυνδέεται από την επανάσταση, για να συνδεθεί με την ασαφή «λαϊκή εξουσία - οικονομία».

Ο δογματισμός του ευρωπαϊσμού n ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΕ - ΔΥΝΑΣΤΗ; Συνήθως η έννοια της ανανέωσης είναι συνώνυμο της προοδευτικότητας, της εξέλιξης, του ανοιχτού πνεύματος. Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις που η έννοια αυτή γίνεται περιτύλιγμα του δογματισμού, της αγκύλωσης, της άρνησης να κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα, όταν αυτή δεν ταιριάζει στα σχήματά μας. Αυτή η δεύτερη είναι η περίπτωση της θέσης του ευροκομμουνιστικού ρεύματος και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην ΕΕ. Χρόνια ολόκληρα θεωρούσε την ΕΕ ως προοδευτικό φαινόμενο ή έστω ως απάντηση σε μια αντικειμενικά προοδευτική τάση – άρα την αντιμετώπιζε ως εν δυνάμει όχημα για το πέρασμα στο λεγόμενο σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο. Κι άλλα τόσα κατήγγειλε τον εθνικό απομονωτισμό του ΚΚΕ. Κι όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση άρχισε να «δείχνει τα δόντια της», ανακάλυψαν πως δεν έφταιγε το οικοδόμημα αυτό καθαυτό αλλά οι νεοφιλελεύθεροι διαχειριστές του, πως δεν έφταιγε και η ΕΕ για τα δεινά του ελληνικού λαού αλλά μόνο οι ελληνικές κυβερνήσεις, και πως αν βάζαμε χαλινάρι στις αχαλίνωτες αγορές, αν συμπληρώναμε την οικονομική με την πραγματική σύγκλιση, αν απαλλασσόμασταν από τους νεοφιλελεύθερους, η ΕΕ θα μπορούσε να γίνει «ΕΕ των λαών». Και με αυτό το επιχείρημα ψήφισαν το Μάαστριχτ και όχι μόνο. Πέρασαν, όμως, κι από τότε τα χρόνια. Κι αποδείχτηκε πως το πρόβλημα δεν ήταν οι νεοφιλελεύθεροι της ΕΕ αλλά η ίδια η εκμεταλλευτική και αντιδραστική της φύση. Πως αυτό που φταίει στην ΕΕ δεν είναι η «κυριαρχία των αγορών και των τραπεζών επί της πολιτικής», δεν είναι οι στρεβλώσεις στην πορεία της, είναι ο ίδιος ο χαρακτήρας της και η συμμαχία παραγωγικού - τραπεζικού κεφαλαίου που την προωθεί. Πως το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο εάν φταίει κυρίως η ΕΕ ή κυρίως οι ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά οφείλεται στη συμμαχία –μα και τον ανταγωνισμό– ελληνικού και δυτικοευρωπαϊκού κεφαλαίου, ΕΕ και κυβερνήσεων. Και φτάσαμε επίσης σε μια στιγμή που η ΕΕ και η συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτήν αναδεικνύεται όχι μόνο σε βασική αιτία των λαϊκών προβλημάτων και του δημόσιου χρέους, αλλά και σε βασικό μοχλό τσακίσματος των εργατικών δικαιωμάτων, με τα Μνημόνια, τα Σύμφωνα για το Ευρώ και τόσα άλλα. Σε μια στιγμή που η ΕΕ που θα γινόταν «όχημα προς την πρόοδο», αντιγράφει και επεκτείνει επί το αντιδραστικότερο τις συνταγές του τρισκατάρατου ΔΝΤ και το μόνο που έχει να μας προτείνει είναι να διαλέξουμε ανάμεσα σε μισθούς πείνας και ανεργία εκτός ΕΕ και σε μισθούς 500-600 ευρώ (πείνας πάλι δηλαδή), ελαστασφάλεια, ηλεκτρονικό χαφιεδισμό, και σύνταξη στα 75 εντός ΕΕ. Πώς απαντά σε αυτή τη νέα κατάσταση η «ανανεωτική» Αριστερά του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς; Με ένα τρόπο που θυμίζει περισσότερο δογματισμό παρά ανανέωση, αγκύλωση παρά ανοιχτό πνεύμα, μάχη οπισθοφυλακών παρά ριζοσπαστισμό. Εκεί, λοιπόν, που ήρθε η ώρα το ίδιο το κίνημα –και όχι μόνο η Αριστερά- να βροντοφωνάξει «έξω από την ΕΕ και το ευρώ» και διάλυση της ΕΕ από διεθνιστική σκοπιά, ο ΣΥΝ και το ΚΕΑ μιλούν για «ριζική αλλαγή της αρχιτεκτονικής της ΕΕ, των συνθηκών και των πολιτικών της», «επαναθεμελίωση, επανίδρυση της ΕΕ», «θεμελιακές αλλαγές στη δομή της ΟΝΕ» και – άκουσον, άκουσον!–για «χειραφέτηση της ΕΕ από την κυριαρχία των χρηματοπιστωτικών αγορών»! Κι εκεί που αναδεικνύεται σε καθήκον πρώτης γραμμής η αναμέτρηση με το Σύμφωνο για το Ευρώ, απαντούν με δημοψήφισμα, βαφτίζουν το σύμφωνο «ευρωπαϊκό Μνημόνιο» για να μη θίξουν το ευρώ και αγωνιούν για την κρίση χρέους που αφορά «το μέλλον της Ευρώπης, κι απειλεί το ευρώ και την ευρωζώνη»!


 / ΠPIN

ΠPIN HΔON

Στη μέγγενη του μνημονίου Άλτερ και ΜΜΕ

AΠO

σπόντα ••• Βρε καλώς τον Αντώνη... • Φυσικά, τον Σαμαρά εννοείται, τον οποίον προβάρουν για εφεδρεία στο προδιαγραφόμενο αδιέξοδο του Γ. Παπανδρέου, που τώρα πια και οι... γάτες γνωρίζουν ότι «καλό το παιδί, αλλά δεν τραβάει, η μάλλον δεν νογάει...» • Αλλά βάστα, και ο Α. Σαμαράς τι να σου κάνει; • Γι’ αυτό μένει να δούμε τη συνέχεια • Το μόνο βέβαιο είναι ότι σταδιακά χάνει την «αποκλειστικότητα» ο Γ. Παπανδρέου, και λίγο έως πολύ όλοι τους, από τον Ψυχάρη, τον Βαρδινογιάννη και τον Μπόμπολα μέχρι το Βερολίνο, ψάχνονται για την επόμενη μέρα. ••• Την ίδια ώρα, στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ (τελοσπάντων του όποιου ΠΑΣΟΚ ξέμεινε στην Ιπποκράτους), η στήριξη στην «παρέα του Γιώργου» γίνεται «αλά καρτ» και με πολύ σκληρούς και ιδιοτελείς όρους • Ακούγονται φυσικά και γελοιότητες, όπως ότι «ο Γιώργος άρχισε να μοιράζει και δακτυλίδια» –ναι, διαδοχής, εννοείται– αλλά όλα αυτά είναι σκέτες μπούρδες • Πρόκειται για ένα σκοτεινό «βυζαντινό» παρασκήνιο, που κορυφώνεται λίγο πριν την κατάρευση της... αυτοκρατορίας • Οι άνθρωποι είναι τόσο άχρηστοι, που πιθανότατα πάσχουν και από άγνοια κινδύνου • Αλλά, βέβαια, όσο πάει γίνονται και πιο επικίνδυνοι! Για τη δημόσια υγεία!!! (βλ. τον ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου στις διαδηλώσεις...). ••• Τέλος πάντων, σύντομα –μέχρι τον Ιούνιο– θα δούμε τι κινήσεις έχει κατά νου να κάνει ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος το παλεύει ακόμα να πάρει άλλα 100 δισ. ευρώ (και όχι 60 που λέγεται) νέο δάνειο, μαζί με τις απαραίτητες επιμηκύνσεις, και να το εμφανίσει ως μείζονα επιτυχία • Εκεί τότε θα δούμε και τι ακριβώς εννοεί με το σύνθημα περί «επανεκκίνησης» ο Α. Σαμαράς, ορισμένες προτάσεις του οποίου – που τις θέλει η αγορά– έσπευσε να τις υιοθετήσει και η κυβέρνηση • Με δυο λόγια, θα δούμε αν το πάνε σε μια άτυπη συναίνεση μέχρι νεωτέρας... ••• Τέλος, καιρός είναι να ασχοληθούμε –σωστός ο Πέτρος– και με την Αλέκα, διότι πράγματι η τραγική ειρωνία με την Αριστερά ότι πάντοτε έκανε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που έπρεπε όταν ωρίμαζαν οι συνθήκες να παίξει έναν κάποιο κεντρικό πολιτικό ρόλο • Το ’89 έπαιξε με την «ενότητα» και δεν έπρεπε, διότι είχε από μόνο του το ΚΚΕ τις δυνάμεις, ενώ σήμερα παίζει με την «αντιενότητα» και δεν πρέπει και πάλι, διότι σήμερα ακριβώς οι συνθήκες είναι έκτακτες και απαιτούνται οι δυνάμεις όλων • Αλλά γιατί;

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

n ΜΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Και τον όγδοο μήνα της τρομερής κρίσης στον Άλτερ, εγένετο …άρθρο 99. Μια εξέλιξη η οποία ήδη από τον Οκτώβριο του 2010 έμοιαζε να είναι προαναγγελθείσα. Ένα βήμα πριν από την οριστική πτώχευση, η οποία έχει κάνει τη σχετική και απόλυτη εξαθλίωση των 700 εργαζομένων στο σταθμό παραλυτική καθημερινότητα. Οκτώ μήνες, που έχουν κάνει καθεστώς την απαξίωση της δουλειάς, τη διασπορά του φόβου, την κάμψη των αντιστάσεων και με τη συνδρομή των μηχανισμών της εργοδοσίας αποπειρώνται να υποτάξουν κάθε ίχνος αντίστασης, να καταρρακώσουν κάθε έννοια αξιοπρέπειας. Με την ομερτά των καναλαρχών σε πλήρη ισχύ, δεν ακούγεται κουβέντα ουσίας για το ζήτημα παρά μόνο σε αρνητική κατεύθυνση από όσους σαν αρπακτικά επιβουλεύονται το μερίδιο της διαφημιστικής πίτας και της τηλεθέασης. Τι θλίψη για τον κόπο, τις θυσίες και τη δουλειά εκατοντάδων εργαζομένων οι οποίοι συνειδητοποιούν πως δεν είναι τίποτα άλλο παρά απλοί αριθμοί, κουκίδες σε σεντόνια ισολογισμών κερδών και ζημιών. Όλοι και όλα σε αυτό το πλέγμα να ακούγονται να φωνάζουν «ο θάνατός σας η επιβίωσή μας». Όχι η ζωή μας. Η επιβίωσή μας. Ένα ξεροκόμματο. Ολίγη δουλειά και μπόλικη τρομοκρατία. Ιδιοκτήτες, μάνατζερ και γενικοί διευθυντές κατάφεραν να σπείρουν το φόβο και το σημαντικότερο, μέσω της συνολικής λειτουργίας ενός μηχανισμού ιδεολογικού πειθαναγκασμού και προπαγάνδας, έχουν καταφέρει να κλείσουν τις βαλβίδες συμμαχιών με την κοινω-

ΑΝΤΙ-

σταση

ΠIΣΩ από τις

κάμερες Ο νέος κύκλος των διώξεων σε βάρος των πρώην στελεχών της ΕΡΤ άνοιξε, με τρεις που περιλαμβάνουν κατηγορίες για κακουργήματα και πλημμελήματα. Ύστερα από έρευνα του Οικονομικού Τμήματος της εισαγγελίας Αθηνών ασκήθηκαν διώξεις για σειρά συμβάσεων και ενεργειών της προηγούμενης διοίκησης της ΕΡΤ, που φέρονται να ζημίωσαν το Δημόσιο κατά χιλιάδες ευρώ.

Υπάρχουν δύο δικογραφίες για πλημμελήματα. Η πρώτη για την εκμετάλλευση εμπιστευμένων πραγμάτων κατ’ εξακολούθηση από ανώτατο στέλεχος της προηγούμενης διοίκησης. Σχετίζεται με ποσά προκατα-

νία και να δαιμονοποιήσουν την αλληλεγγύη. Ζούμε, δυστυχώς, κάτω από το πέπλο της σιωπής και του φόβου, αλλά οι εστίες της αντίστασης εξακολουθούν να καίνε στα σωθικά του καναλιού. Μαζικά και μαχητικά στις επάλξεις των αγώνων οι τεχνικοί του σταθμού και από κοντά σημαντικό κομμάτι των δημοσιογράφων και μέρος των διοικητικών υπαλλήλων. Με τις αντιφάσεις, τις παλινδρομήσεις και τις ανεπάρκειές του ο κάθε χώρος δίνει το δικό του στίγμα σε αυτήν την παρατεταμένη μάχη. Μια μάχη που ξεκίνησε με τρεις τετράωρες στάσεις εργασίας πριν από τα Χριστούγεννα του 2010 και έχει φτάσει σε ασφαλιστικά μέτρα και επίσχεση εργασίας στην οποία συμμετέχουν πλέον περίπου 400 από τους 674 εργαζομένους του σταθμού. Ωστόσο οι εργαζόμενοι βρίσκονται για τα καλά στο μάτι του κυκλώνα. Η αίτηση της επιχείρησης για υπαγωγή στο άρθρο 99 η οποία αφορά το πτωχευτικό δίκαιο είναι στην πραγματικότητα η πλήρης εφαρμογή του Μνημονίου στον κλάδο των ΜΜΕ. Ακόμα κι αν θεωρηθούν ως πιστωτές οι εργαζόμενοι, είναι στην πλέον ανίσχυρη θέση όχι τόσο ή κυρίως στο νομικό επίπεδο, αλλά σε πολιτικό, κοινωνικό και εργασιακό. Είναι εμφανές ότι η συμφωνία του 50% + 1 των πιστωτών για την υποβολή της αίτησης υπαγωγής στο άρθρο 99 εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων πιστωτών και κυρίως του καρτέλ των τραπεζών, οι οποίες έχουν ορίσει μάλιστα από κοινού τραπεζικό στέλεχος διαπραγματευτή. Είναι επίσης πασιφανές ότι παρά τη φιλολογία ότι το άρθρο 99 είναι μια διαδικασία η οποία παρέχει προστασία στις θέσεις εργασίας και εν πολλοίς γίνεται για τη διαφύλαξή τους, εάν υπάρξει επόμενη μέρα το δεδομένο είναι ότι στην εξυγιαντική διαδικασία θα γίνει «αίμα και άμμος».

Τόσο με τις δραματικές περικοπές στο προσωπικό, καθώς κανένας δεν απαγορεύει απολύσεις σε βάθος διετίας τέτοιες που θα ξεπερνούν ακόμη και το 50%, όσο και στους μισθούς με δραματικές περικοπές και μειώσεις. Αλλά και την προώθηση καθεστώτος «γαλέρας». Η διαδικασία που θα ξεκινήσει στο πρωτοδικείο με την εκδίκαση της αίτησης στις 15 Ιουνίου, δεν σημαίνει αυτομάτως και υπαγωγή στη ρύθμιση καθώς θα απαιτηθούν –εάν όλα κυλήσουν σχετικά ομαλά– ως και τέσσερις μήνες. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των επιχειρήσεων που υπάχθηκαν σε αυτό το καθεστώς στο τέλος πτώχευσαν. Οι εξελίξεις αυτές απειλούν πρώτα και κύρια και σε συντριπτικό βαθμό τους εργαζόμενους. Απειλούν τις δουλειές και τους μισθούς μας. Τα δικαιώματά μας, την ίδια τη ζωή και τα όνειρά μας. Το μνημόνιο στο Άλτερ είναι απότοκο τους Μνημονίου και της τρόικας και συνάμα προπομπός για τα υπόλοιπα ΜΜΕ. «Στα καράβια όλοι είμαστε πλήρωμα και όχι απλοί επιβάτες ή λαθρεπιβάτες» σύμφωνα με μια προσφιλή ρήση του διευθυντή ειδήσεων του Άλτερ. Μόνο που μεταξύ του πληρώματος ο εξωραϊσμός, η παραπλάνηση και η τρομοκρατία δεν μπορεί να αποκρύψει τις ταξικές επί της ουσίας διαφορές. Αυτή η κατάσταση σε μια πρωτοφανή περίοδο κρίσης την οποία η δική μας γενιά, των σημερινών τριανταπεντάρηδων και σαραντάρηδων, ίσως να μην είχε φανταστεί ποτέ, φέρνει στο προσκήνιο όλα τα κρίσιμα ζητήματα για την απόκρουση και την ανατροπή αυτής της επίθεσης από την αξιολόγηση, την ιεράρχηση και το περιεχόμενο των ειδήσεων, τη διαχείριση της ενημέρωσης και την παρέμβαση του εργατικού κινήματος, τη συνδικαλιστική και πολιτική δράση και οργάνωση στους χώρους δουλειάς, τα ζητήματα δημοκρατίας.

βολών τα έτη 2006, 2007 και 2008 της Νέας Συνδρομητικής Τηλεόρασης, τα οποία αποδόθηκαν με μεγάλη καθυστέρηση. Για παράδειγμα ποσά 80.000 ευρώ ή 98.000 ή 80.000 τα οποία επιστρέφονταν ακόμη και έξι μήνες μετά την ημερομηνία απόδοσης.

βεβαίωσης κατά συναυτουργία, τελεσθείσα από υπαίτιο που είχε σκοπό να προσπορίσει παράνομο όφελος, βλάπτοντας άλλον.

Η άλλη δικογραφία είναι για παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση, όπου και πάλι κατηγορούμενος είναι ένα πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της ΕΡΤ για την υπογραφή σύμβασης Redbee σχετικά με την παραγωγή τηλεοπτικών σημάτων συνολικού ύψους 1,5 εκατ. ευρώ. Το έργο διαχωρίστηκε σκόπιμα σε τέσσερις συμβάσεις, προκειμένου να αποφευχθεί ο προσυμβατικός έλεγχος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που ορίζεται από το νόμο για συμβάσεις άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ.

Η πιο σοβαρή είναι η δικογραφία για τα κακουργήματα, της απιστίας στην υπηρεσία κατά συναυτουργία και μη και κατ’ εξακολούθηση και μη, με ελάττωση της κρατικής περιουσίας που υπερβαίνει τα 150.000 ευρώ τελεσθείσα από υπαίτιο που μεταχειρίστηκε ιδιαίτερα τεχνάσματα. Ακόμη της άμεσης συνέργειας, από κοινού και μη και της ψευδούς

Στη δικογραφία αυτή είναι κατηγορούμενοι 14 πρόσωπα, από την πρώην διοίκηση της ΕΡΤ, εκπροσώπους εταιρειών και άλλους. Μεταξύ άλλων ο έλεγχος αφορά τέσσερις συμβάσεις που υπέγραψε η ΕΡΤ με τέσσερα φυσικά πρόσωπα, οι οποίοι ορίστηκαν ως τεχνικοί σύμβουλοι για τη σύνταξη τεχνικής μελέτης. Αν και η μελέτη δεν παραδόθηκε ποτέ στην ΕΡΤ, τα πρόσωπα έλαβαν αμοιβή, ύψους 18.300 ευρώ, εκταμιεύτηκε με προσκόμιση απλών αποδείξεων παροχής υπηρεσιών. Ακόμη η ΕΡΤ υπέγραψε δύο συμβάσεις με συγκεκριμένη εταιρεία για το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης και τη χριστουγεννιάτικη συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής, με συμβατικό τίμημα 232.000 ευρώ, χωρίς ΦΠΑ. Για την εταιρεία υπήρχε θετική εισήγηση πριν συσταθεί, ενώ το τελικό ποσό που εκταμιεύτηκε ήταν κατά 95.000 ευρώ υψηλότερο από τα προβλεπόμενα.

Ακόμη η δίωξη περιλαμβάνει τις παροχές χρηματικών αμοιβών σε δημοσιογράφους, συμβούλους και διευθυντικά στελέχη.


ΠPIN / 

ΠPIN HΔON

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

σχόλια

Οι «είλωτες» του Άλτερ Το βράδυ της Τετάρτης 11 Μάη στον αέρα του τηλεοπτικού σταθμού Άλτερ εμφανίστηκε επί ένα δίωρο μια κάρτα που ανέγραφε το σύνθημα που έχουν υιοθετήσει όσοι δουλεύουν στο σταθμό: «Οι εργαζόμενοι δεν είναι είλωτες, απαιτούν τα δεδουλευμένα τους. Τέρμα η κοροϊδία». Έξω από το κανάλι, στο Περιστέρι οι συγκεντρωμένοι εργαζόμενοι είχαν αναρτήσει πανό με το σύνθημα «Καμία θυσία στο βωμό του κέρδους». Ακούγεται μικρό, είναι όμως ένα βήμα αντίστασης σε μια αγωνιστική πορεία η οποία έχει μπει πια στον πέμπτο μήνα της. Τέσσερις μήνες απλήρωτοι οι εργαζόμενοι του σταθμού με την επιχείρηση να συμπεριφέρεται χυδαία και να έχει προχωρήσει σε αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99…

ΜΠΑΤΣΟΚ και στη Λευκάδα Απρόκλητη επίθεση από αστυνομικές δυνάμεις δέχτηκαν μέλη και φίλοι της τοπικής κίνησης Ανταρσία στη Λευκάδα, όταν το προπροηγούμενο Σάββατο 7 Μάη πραγματοποίησαν διαμαρτυρία για την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο νησί. Οι συγκεντρωμένοι ανάρτησαν ένα πανό εν αναμονή της άφιξης του Γιώργου Παπανδρέου έξω από το παλιό Δημαρχείο, όμως οι αστυνομικοί τους επιτέθηκαν κι έσκισαν το πανό. Η κίνηση Ανταρσία στη Λευκάδα επισημαίνει ότι «όσοι τολμούν να διαμαρτύρονται εναντίον της πολιτικής που ακολουθεί η “χούντα” του Γ. Παπανδρέου, σε απόλυτη συνεργασία με τις δυνάμεις κατοχής της ΕΕ και του ΔΝΤ, πρέπει να τσακίζονται».

Βαπτίζεται το σχολείο του ΔΝΤ! Οι διευθυντές …λαγοί της πολιτικής Διαμαντοπούλου έχουν ξαμολυθεί να βρουν πόρους από ιδρύματα μπας και σουλουπώσουν τις τραγικές ελλείψεις των σχολείων, καθώς το υπουργείο Παιδείας έχει πετσοκόψει τους πόρους για το δημόσιο σχολείο. Η πιο κραυγαλέα περίπτωση είναι το γυμνάσιο Αγιονερίου Κιλκίς, όπου η διευθύντρια -επίδοξη μάνατζερ έσπευ-

στο ημι

ΦΩΣ

σε αυτόβουλα στο ίδρυμα Μποδοσάκη, αγνοώντας το σύλλογο διδασκόντων, και έναντι κάποιας χορηγίας αποφάσισε να ονοματίσει σχολική αίθουσα με το όνομα Πρόδρομος Αθανασιάδης Μποδοσάκης! Η ΕΛΜΕ Κιλκίς κάλεσε τη διευθύντρια να μην προχωρήσει σε αυτή την πρωτοφανή ενέργεια, η οποία εκθέτει το δημόσιο σχολείο, το οποίο έχει χτιστεί με έξοδα του ελληνικού λαού κι όχι των διάφορων Μποδοσάκηδων…

ανακοίνωση μισής σελίδας για τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε ο 31χρονος διαδηλωτής την Τετάρτη από τα ΜΑΤ. Σαν να μην έφτανε αυτό, το ΛΑΟΣ βρήκε μάλλον την ευκαιρία να πάρει τη θέση του... Αγίου Αρτεμίου, του προστάτη των αστυνομικών. Έτσι ενώ δεν ευχήθηκε ούτε καν «περαστικά» στο διαδηλωτή που χαροπαλεύει, αισθάνθηκε την ανάγκη να αντικρούσει ακόμα και τις κούφιες δηλώσεις του Χρ.

θώς αρνήθηκε να επιτρέψει τη μετάδοση ειδήσεων, αναστέλλοντας την 24ωρη απεργία, σχετικά με τη βάρβαρη επίθεση της αστυνομίας στους διαδηλωτές και την πορεία της υγείας του 30χρονου βαριά τραυματισμένου. Είχε προηγηθεί η άρνηση των καναλαρχών να δείξουν ενημερωτικές εκπομπές, κάτι βέβαια που δεν είχαν πράξει με την περίπτωση της Μαρφίν! Αντίθετα, η εργοΤΟΥ ΣTAΘH από την EΛEYΘEPOTYΠIA

Επανόρθωση για Ριζοσπάστη Μια φορά έγραψε ο Ριζοσπάστης για τις πρωτοβουλίες του ταξικού εργατικού ρεύματος, χωρίς διαστρεβλώσεις, κι εμείς βιαστήκαμε να γράψουμε ότι δεν είδε την πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στο Μουσείο. Επανορθώνοντας λοιπόν, σημειώνουμε ότι σε 180 λέξεις ο «Ρ» αναφέρθηκε σε «συγκέντρωση και πορεία για την Πρωτομαγιά με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου», που «πραγματοποίησαν κόμματα, οργανώσεις και φορείς που πρόσκεινται στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά». «Συμμετείχαν ο Συντονισμός Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΝΑΡ, Τροτσκιστές, ΣΕΚ, ΚΚΕ μ-λ, η Επιτροπή Αλληλεγγύης Συνδικαλιστών, κινήσεις από το λεγόμενο αντιεξουσιαστικό χώρο κ.λπ.» Την άλλη φορά, ας είναι μεγαλύτερο το κομμάτι, ανάλογο της συμμετοχής, για να το διακρίνουμε…

ΛΑΟΣ όπως ΜΑΤ Το κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη, μαζί με τη Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας, ήταν οι μοναδικοί πολιτικοί φορείς της χώρας που δεν εξέδωσαν ούτε μια

Παπουτσή περί «εκδημοκρατισμού» των Σωμάτων Ασφαλείας. «Η αστυνομία θέλει προστασία και όχι διωγμούς», είπαν ανερυθρίαστα.

Κυβερνητική ΕΣΗΕΑ Έβγαλε και πάλι τη βρόμικη δουλειά για την κυβέρνηση η ΕΣΗΕΑ, κα-

δοτική και κυβερνητική πλειοψηφία της ΕΣΗΕΑ, ανέστειλε χωρίς …αναστολές τη στάση εργασίας, που είχε προκηρύξει για την απολογιστική γενική συνέλευση της Ένωσης, λόγω …Σαμαρά, ο οποίος απαίτησε δημοσιογραφική κάλυψη για το οικονομικό πρόγραμμα της ΝΔ που εξήγγειλε. Άξιος ο μισθός των Σόμπολων και Σία…

ΘANAΣHΣ ΣKAMNAKHΣ

Ο κυβερνητικός τρόμος

TEΛEYTAIA

Όπως πήγαιναν τα πράγματα η εξέλιξη ήταν προδιαγεγραμμένη. Κι αν δεν θρηνήσαμε νεκρούς είναι εντελώς από σύμπτωση. Η υπόθεση της αστυνομικής βίας είναι πλέον ανεξέλεγκτη καθώς η κυβερνητική και η ευρωπαϊκή θέληση –τώρα ξέρουμε καλά πως ενεργούν οι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί επιβολής που απαιτούν και ελέγχουν– είναι να απλωθεί κύμα τρόμου προκειμένου να αποτραπεί η εκδήλωση της οργής την οποία προκαλούν τα συνεχόμενα μέτρα φτώχειας. (Η εγκληματικότητα, ο άλλος πόλος της υπόθεσης τρόμου, λειτουργεί ενισχυτικά). Θα ήταν αφελές να πιστέψει κανείς πως πρόκειται για εκδήλωση μεμονωμένων διαθέσεων αστυνομικών ή

επίσης πως πρόκειται περί αυτονόμησης της αστυνομίας από την κυβερνητική πολιτική. Η κυβέρνηση σε αυτή την περίπτωση δεν έχει μόνο την ευθύνη ως πολιτική αρχή, αλλά ως άμεσος συνεργός. Η γραμμή Χρυσοχοΐδη έφερε τις επιχειρήσεις σκούπα στα Εξάρχεια, τις μαζικές συλλήψεις χωρίς στοιχεία για την υπόθεση της «τρομοκρατίας», την κατασκευή ενόχων με σαθρά ή χωρίς καθόλου αποδεικτικά. Ποιος θα δώσει πίσω το πόδι στο Σεϊσίδη, που αναγορεύθηκε στον υπ’ αριθμόν ένα ληστή και τρομοκράτη και εν συνεχεία, ύστερα από πολύμηνη ταλαιπωρία, στο δικαστήριο κατέρρευσε το κατηγορητήριο; Ποιος θα δώσει πίσω τις ταλαιπω-

λέξη

ρίες και τις αγωνίες στο Νικητόπουλο και τον Κορτέση που κρατήθηκαν για την υπόθεση του «Επαναστατικού Αγώνα» με μόνα στοιχεία κάποια δαχτυλικά αποτυπώματα σε κινητά αντικείμενα; Ποιος δίνει τις εντολές για τις συλλήψεις με ιδεολογικά κριτήρια; Το έχουμε ξαναπεί από αυτή τη στήλη. Διαφωνούμε ριζικά και με τον πιο ουσιαστικό τρόπο, με την ιδεολογία και την πρακτική του αναρχικού χώρου. Αλλά καθώς είναι ο χώρος που βρίσκεται περισσότερο εκτεθειμένος, ακριβώς λόγω της ιδεολογικής αντίληψης και της πολιτικής του συμπεριφοράς, αλλά και λόγω της έκθεσής του από τα τηλεοπτικά κανάλια και εν γένει τα μέσα ενημέρωσης, χρησιμοποιείται ως δοκιμαστικός σωλήνας για όσα εν συνεχεία δοκιμάζονται, πολλές φορές πάλι με πρόσχημα την αντιμετώπιση των αναρχικών και της βίας τους, όπως

την Τετάρτη, εναντίον του κινήματος και κάθε αντίστασης στην υποταγή. Εξάλλου «έγκριτοι» δημοσιογράφοι, σύστησαν κατ’ επανάληψιν στους οργισμένους πολίτες να εξισορροπήσουν την οργή με το φόβο και να μην αντιδράσουν στα μέτρα κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ. Κι όταν, ως φαίνεται, ο τρόμος των μέτρων δεν είναι αρκετός για να παραλύσει τις θελήσεις και την οργή, όταν δεν επαρκεί ο εκμαυλισμός των συνδικαλιστικών ηγεσιών, υπάρχει το κλοπ του χωροφύλακα γυρισμένο από την ανάποδη. Μερικά σπασμένα κεφάλια είναι ένα καλό μέτρο προς παραδειγματισμό. Δεν πρόκειται λοιπόν για την εξαίρεση ή για παρεκτροπή, αλλά για πολιτική κατεύθυνση. Ο βαρύς τραυματισμός, είναι και αυτή μια κλιμάκωση του τρόμου. Αλλιώς «παραδειγματίζουν» μερικοί μώλωπες κι αλλιώς μερικές περιπτώσεις που χρειάζονται χειρουργείο.


10 / ΠPIN

ΤΟ ΝΑΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

Έγκλημα στη Μεσόγειο n ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Απίστευτο: 61 μετανάστες αφέθηκαν αβοήθητοι ανοιχτά των λιβυκών ακτών να πεθάνουν από δίψα και πείνα όταν το σκάφος που θα τους μετέφερε στο μικρό νησί της Λαμπεντούζα της Ιταλίας έπαθε βλάβη. Η λέξη τραγωδία δεν είναι αρκετή για να περιγράψει την αποκάλυψη του Γκάρντιαν. Σύμφωνα με την έρευνα της εφημερίδας το σκάφος με 72 μετανάστες έφυγε από την Τρίπολη της Λιβύης στις 25 Μαρτίου. Αντιμετώπισε όμως βλάβη και για 16 μέρες έπλεε αβοήθητο στη Μεσόγειο. Αυτό που προκαλεί σοκ είναι ότι παρά την επικοινωνία με τις ιταλικές λιμενικές αρχές, παρά την προσέγγιση του σκάφους τόσο από ΝΑΤΟϊκό αεροπλανοφόρο όσο και από πολεμικά ελικόπτερα, οι άνθρωποι αφέθηκαν να πεθάνουν. Οι συνθήκες που περιγράφονται είναι τουλάχιστον ανατριχιαστικές για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Στο σκάφος επέβαιναν πρόσφυγες από την Αιθιοπία, το Σουδάν, τη Γκάνα, τη Νιγηρία και την Ερυθραία. Ανάμεσά τους είκοσι γυναίκες και δύο παιδιά. Ο κυβερνήτης του σκάφους είχε ως προορισμό τη Λαμπεντούζα αλλά μετά από 18 ώρες στη θάλασσα αντιμετώπισε βλάβη και διαρροή καυσίμων. Οι επιβαίνοντες χρησιμοποίησαν το δορυφορικό τηλέφωνο του σκάφους για να τηλεφωνήσουν σε επικεφαλής οργάνωσης προσφύγων στη Ρώμη, που ειδοποίησε με τη σειρά του τις αρχές. Το σκάφος εντοπίστηκε και ένα πρώτο ελικόπτερο μετέφερε μπουκάλια, νερό και μπισκότα για να επιβιώσουν οι πρόσφυγες μέχρι τη διάσωσή τους. Όμως μετά από αυτό δεν εμφανίστηκε κανείς. Μέχρι τις 27 Μαρτίου οι προμήθειες είχαν τελειώσει. Ο 24χρονος Αμπού Κουρκ, πρόσφυγας από την Αιθιοπία, που επέζησε τρώγοντας οδοντόκρεμα και πίνοντας τα ούρα του, είπε ότι επέπλεαν παρασυρόμενοι από τα ρεύματα. Δύο επιζώντες επιβεΑβοήθητους βαίωσαν ότι βρέθηκαν κοντά άφησαν σε ένα αεροπλανοφόρο από το οποίο απογειώθηκαν δύο οι ΝΑΤΟϊκοί αεροπλάνα και πέταξαν πάνω από το πλοίο. Οι πρόσφυδεκάδες γες για να δείξουν ότι χρειαπρόσφυγες ζόταν βοήθεια σήκωσαν στα χέρια τα μικρά παιδιά. Και ανοιχτά της πάλι κανείς δεν ανταποκρίθηκε. Χωρίς τροφή και νερό Λιβύης και με το πλοίο ακυβέρνητο «κάθε μέρα ξυπνούσαμε και ανακαλύπταμε ότι κάποιος πέθαινε, τον κρατούσαμε στο πλοίο για ένα εικοσιτετράωρο και μετά τον πετούσαμε στη θάλασσα», διηγήθηκε ο Κουρκ, «μέχρι τις τελευταίες μέρες όταν πια δεν ξέραμε ποιοι είμαστε... Όλοι είτε προσευχόταν, είτε πέθαιναν». Κι ενώ ο ΟΗΕ και η Ύπατη Αρμοστεία Προσφύγων καταγγέλλουν λέγοντας ότι «όσοι δεν βοηθούν ανθρώπους στη θάλασσα πρέπει να τιμωρούνται», το ΝΑΤΟ διαψεύδει ότι είχε οποιαδήποτε ενημέρωση, σε μια περιοχή όπου λόγω της επέμβασης στη Λιβύη τα πλοία του οργώνουν σπιθαμή προς σπιθαμή. Η κυβέρνηση της Γαλλίας, για την οποία καταγγέλλεται ότι το αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντε Γκολ ήταν αυτό που συνάντησε τους μετανάστες, αρνείται επίσης κάθε ανάμειξη, όπως και Ιταλία και η Μάλτα. Το συμβούλιο της Ευρώπης ανακοίνωσε έρευνα, δακρύζοντας υποθετικά για την «μαύρη μέρα για την Ευρώπη» αν οι καταγγελίες ισχύουν. Όλοι αυτοί, πολεμοχαρείς των «ανθρωπιστικών» επεμβάσεων και πάντα Πόντιοι Πιλάτοι, «νίπτουν τας χείρας» με ανακοινώσεις όταν τουλάχιστον 800 πρόσφυγες χάθηκαν στα νερά της Μεσογείου τους τελευταίους δύο μήνες μόνο προσπαθώντας να φτάσουν σε ένα πιο ανθρώπινο μέλλον.

A ΠOΨEIΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

Νέα αντεργατικά μέτρα στρώνουν το χαλί για την αναδιάρθρωση n ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Χ

ωρίς τέλος είναι η σεναριολογία για τη διαχείριση της δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα, υπό το φόντο της πανθομολογούμενης πλέον αποτυχίας του Μνημονίου να επιλύσει τα χρηματοδοτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Η ένταση μάλιστα των σεναρίων αυξάνεται όσο περισσότερο η οικονομία βυθίζεται στο τέλμα της ύφεσης. Μάρτυρας η πορεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού το πρώτο τετράμηνο του έτους. Βάση επίσημων στοιχείων η υστέρηση των τακτικών εσόδων (κατά 1,9 δισ. ευρώ) οδηγεί σε εκτροχιασμό το έλλειμμα του τετράμηνου (που αναμένεται να κλείσει στα 7,235 δισ. ευρώ έναντι στόχου 6,924 δισ.) και κατ’ επέκταση τον προϋπολογισμό, ο οποίος αναμένεται να εμφανίσει απόκλιση κατά 6-7 δισ. ευρώ σε σχέση με τους στόχους. Οι αιτίες της απόκλισης έχουν τεράστια πολιτική σημασία, γιατί δεν αφορούν τις δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού. Το πρόβλημα έγκειται για μια ακόμη φορά στα δημόσια έσοδα που ανέκαθεν αποτελούσαν την αχίλλεια πτέρνα του ελληνικού δημοσιονομικού ζητήματος, λόγω της χαμηλής φορολόγησης των νομικών προσώπων και κυρίως των ΑΕ. Η αιτία σχετίζεται με το φιλοεργοδοτικό προσανατολισμό της φορολογικής πολιτικής, σε σημείο που να τινάζει στον αέρα τη δημοσιονομική ισορροπία. Το Μνημόνιο επιχείρησε να επαναφέρει την ισορροπία στο σύστημα κατακρεουργώντας τις δαπάνες, πρώτα και κύρια τις κοινωνικές. Η ρήση του Ανδρέα Λοβέρδου «αν αποτύχει το νυστέρι του χειρούργου θα πιάσουμε τον κασμά του κατεδαφιστή» ή η δήλωση του Γ. Παπανδρέου «δεν θα υπολογίσουμε το πολιτικό κόστος» την ημέρα που οι Γκοτζαμάνηδες των ΜΑΤ επιτίθονταν με δολοφονική μανία κατά των διαδηλωτών, θα μείνουν στην ιστορία για τον κυνισμό τους. Ακόμη όμως κι αυτές οι πολιτικές αποδείχτηκαν ανεπαρκείς καθώς η αποτελεσματικότητά τους ακυρωνόταν από δύο άλλες κατευθύνσεις: Πρώτο, από την παρα-

πέρα μείωση της φορολογίας νομικών προσώπων και δεύτερο από την εμβάθυνση της ύφεσης (ως αποτέλεσμα τη μείωσης της καταναλωτικής δαπάνης, των μισθών και των δημοσίων επενδύσεων) η οποία στέρησε τα δημόσια ταμεία από τα αναγκαία έσοδα κατά έναν αναλογικό τρόπο. Εν είδει παρενθέσεως και με βάση παρατήρηση του Κ. Λαπαβίτσα να τονίσουμε ότι τα στοιχεία για την πορεία του ΑΕΠ που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τη στατιστική υπηρεσία, βάση των οποίων ακολούθησαν ανακοινώσεις από το υπουργείο

Απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων συζητούν κυβέρνηση - ΕΕ - ΔΝΤ για το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα Οικονομικών για το τέλος της ύφεσης, είναι εντελώς πλαστά. Greek statistics τον καιρό του Μνημονίου! Ο χειρισμός αφορά μια «εξομάλυνση» που παρεμβάλουν οι στατιστικές αρχές, που ...εντελώς τυχαία δίνει οριακά θετική αύξηση του ΑΕΠ. Αν όμως την απαλείψουμε τότε η ύφεση είναι εδώ, το ΑΕΠ συνεχίζει να συρρικνώνεται και οι προβλέψεις του υπουργείου για έξοδο από την ύφεση το 2012 ένα ακόμη ψέμα της κυβέρνησης. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω τάσεων (μείωση δημοσίων δαπανών εις βάρος των εργαζομένων αλλά και δημοσίων εσόδων προς όφελος της αστικής τάξης – μονά κερδίζουν, ζυγά χάνουμε!) η ασκούμενη πολιτική οξύνει το δημοσιονομικό πρόβλημα. Έτσι φτάνουμε στον εκτροχιασμό του προϋπολογισμού. Κατά συνέπεια το πρό-

βλημα από τη λεγόμενη, για εντελώς προπαγανδιστικούς λόγους, «μη εφαρμογή» του Μνημονίου δεν προέρχεται από την ολιγωρία της κυβέρνησης να εφαρμόσει τα μέτρα που προβλέπονται ή από την απροθυμία της αναλάβει το πολιτικό κόστος. Το πρόβλημα βρίσκεται στον ξεκάθαρα ταξικό προσανατολισμό της πολιτικής που εφαρμόζεται και ως μοναδικό ζητούμενο έχει την ανατροπή των ταξικών συσχετισμών προς όφελος του κεφαλαίου και σε βάρος της εργασίας. Κι εδώ κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΕΕ - ΔΝΤ τα πηγαίνουν μια χαρά! Μάρτυρας τα στοιχεία που έδωσε η υπουργός Εργασίας, Λούκα Κατσέλη, την Τρίτη 10 Μαΐου βάση των οποίων οι μέσες ακαθάριστες αποδοχές στο σύνολο της οικονομίας μειώθηκαν κατά 9,3% το 2010 ενώ για το τρέχον έτος εκτιμάται ότι θα μειωθούν κατά 5%-5,8%. Επίσης το 2010 μετατράπηκαν 26.253 συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης σε ευέλικτες συμβάσεις εργασίας. Ένα αριθμός αυξημένος κατά 55% σε σχέση με το 2009. Οι προοπτικές μάλιστα είναι ακόμη πιο ζοφερές. Ήδη οι απειλητικές δηλώσεις από τον επικεφαλής της Δεξιάς στο γερμανικό κοινοβούλιο και το σλοβένο πρωθυπουργό που θέτουν σε αμφισβήτηση τη χορήγηση της πέμπτης δόσης, προλειαίνουν το έδαφος για να γίνουν δεκτοί με αλαλαγμούς χαράς οι όροι που θα συνοδεύουν την επόμενη δόση του δανείου της τρόικας. Κι αυτή τη φορά θα πιάσουν κόκαλο! Πέρα από το κλείσιμο δημόσιων επιχειρήσεων, την «ανησυχία» που εκδηλώνουν για τα ελλείμματα του ΙΚΑ και του ΟΑΕΔ (ύψους 1,1 δισ. ευρώ) που είναι προανάκρουσμα για μείωση των επικουρικών συντάξεων και των επιδομάτων ανεργίας και το τελεσίγραφο της Κομισιόν για επιπλέον μέτρα αξίας 7 δισ. ευρώ, η συζήτηση πλέον έχει φτάσει στην τύχη δεκάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Ο λόγος είναι ότι ακόμη και οι μειώσεις που θα φέρει το ενιαίο μισθολόγιο κρίνονται λίγες για να καλυφθούν τα κενά των φορολογικών εσόδων. Σε αυτό το βωμό το επόμενο μέτρο που θα ληφθεί θα είναι οι εν ψυχρώ

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΔΗΜΩΝ Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ένα πρόγραμμα «εξυγίανσης» 58 δήμων που είναι «υπερβολικά» χρεωμένοι. Το πρόγραμμα «εξυγίανσης» περιλαμβάνει επιτήρηση, έλεγχο, περικοπές δαπανών και ποινές. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα «ειδικό αυτοδιοικητικό μνημόνιο» κατά τα πρότυπα των Μνημονίων που έχει υπογράψει και εφαρμόζει η κυβέρνηση με ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ. Το Μνημόνιο αυτό αποτελεί ένα ακόμη βήμα στη μετατροπή των δήμων σε «δήμιους» των κατοίκων και των εργαζομένων, καθώς προβλέπει χαρακτηριστικά, τα έσοδα των δήμων να πηγαίνουν μόνο για έργα συντήρησης και επισκευής υποδομών, πάγωμα ή περιορισμό προσλήψεων και συμβάσεων ενώ επιφυλάσσεται για περαιτέρω εξειδίκευση

ΧΑΡΗΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

Τα κοινωνικά δικαιώματα στο «απόσπασμα» μέσω πρόσθετων μέτρων. Το οξύ οικονομικό πρόβλημα στην τοπική διοίκηση, απόρροια της πολιτικής των διαδοχικών μνημονίων και της εφαρμογής του «Καλλικράτη», δεν αφορά μόνο στους υπερ-χρεωμένους δήμους. Καθημερινά όλο και περισσότεροι δημότες έρχονται αντιμέτωποι σε όλο ένα και περισσότερους δήμους με την κατάσταση υποβάθμισης των κοινωνικών υπηρεσιών και την αδυναμία διαχείρισης της καθημερινότητας (από την αδυναμία συλλογής απορριμάτων γιατί δεν υπάρχουν χρή-

ματα για καύσιμα στα απορριματοφόρα, μέχρι το κλείσιμο ή την υπολειτουργία παιδικών σταθμών και την αδυναμία κάλυψης των στοιχειωδών λειτουργικών αναγκών των σχολείων). Αξίζει να δει κανείς πως δημιουργήθηκαν αυτά τα χρέη και ποιος είναι υπεύθυνος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν τα δημιούργησαν ούτε οι κάτοικοι - δημότες ούτε οι εργαζόμενοι στην τοπική αυτοδιοίκηση. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια βιώνουμε το παράδοξο ενώ αυξάνεται η τοπική φορολόγηση και η ανταποδο-

τικότητα στις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων, να αυξάνονται τα χρέη τους. Οι αιτίες δημιουργίας των χρεών πρέπει να αναζητηθούν στην πολιτική ολοκλήρωσης της τοπικής αυτοδιοίκησης ως τοπικό κράτος με κορυφαίο σταθμό τον «Καλλικράτη». Τα χρέη είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που μετέτρεψε τους δήμους σε επιχειρήσεις και τους δημότες σε πελάτες. Είναι αποτέλεσμα του χαρακτήρα και του τρόπου εκτέλεσης των έργων στην «τοπική αυτοδιοίκηση». Έργα που εκτελούνται μέσα από διάφορα προγράμματα με τη μορφή συμπράξεων δημόσιου ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) και δεν αφορούν κυρίως την κάλυψη κοινωνικών αναγκών αλλά εξυπηρετούν την κερδοφορία του κεφαλαίου και ακολουθούν πιστά τις κατευθύνσεις της Ευρω-


ΠPIN / 11

A ΠOΨEIΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΟΑΕΔ

απολύσεις χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, όπως έχει συμβεί σε δεκάδες άλλες χώρες που επισκέφθηκε το ΔΝΤ: από την Λατινική Αμερική μέχρι χώρες των Βαλκανίων όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία, κ.ά. Οι οδηγίες που θα αφήσει η τρόικα πίσω της (περιλαμβανομένης της επιτάχυνσης εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού Πλαισίου Στρατηγικής ύψους 26 δισ. ευρώ και του ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας αξίας 50 δισ. ευρώ) θα φέρουν πιο κοντά και τους όρους της αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους. Ήδη η συζήτηση και η σύγκρουση συμφερόντων πίσω από αυτήν έχει ανάψει για τα καλά όσο πλησιάζουμε στον Ιούνιο οπότε θα ανακοινωθούν οι σχετικές αποφάσεις. Από την μια ο Όλι Ρεν την απορρίπτει ως αντιρεαλιστικό σενάριο, επικαλούμενος τις απώλειες που θα καταγράψουν ασφαλιστικά ταμεία, ασφαλιστικές εταιρείες, θεσμικοί επενδυτές και το τραπεζικό σύστημα. Δεν περνούν μάλιστα απαρατήρητοι υπαινιγμοί στελέχους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι η ελληνική κυβέρνηση παρασύρεται σε σχετικές συζητήσεις μετά από κακές συμβουλές επενδυτικών τραπεζών και δικηγορικών γραφείων που είναι σε αναζήτηση προμηθειών! Ακόμη δηλαδή και η αναδιάρθρωση του χρέους, πέρα από τη δημιουργία του, αναδεικνύεται σε πεδίο κερδοσκοπίας και

παϊκής Ένωσης. Στις αιτίες δημιουργίας και διόγκωσης των χρεών πρέπει να προστεθεί η μείωση της χρηματοδότησης του κεντρικού κράτους προς τους δήμους την ίδια ώρα που τους μεταφέρει ολοένα και περισσότερες λειτουργίες, ενώ συμβολή στη διαμόρφωσή τους παίζουν η τοκογλυφία των τραπεζών μέσω των δανείων προς τους δήμους όπως και τα φαινόμενα διαφθοράς στη διαχείριση των δήμων και την υλοποίηση των έργων. Με το «αυτοδιοικητικό Μνημόνιο» τα χρήματα που αποδίδει το κράτος προς τους δήμους, χρήματα που σε μεγάλο βαθμό προέρχονται από το ΦΠΑ και το ΤΑΠ, δηλαδή φόρους που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι, θα δοθούν στις τράπεζες και τους προμηθευτές για την αποπληρωμή των δανείων και τους χρέ-

μίζας! Από την άλλη, η ανοιχτή, προσωπική επιστολή του διευθυντή της μεγάλης κυκλοφορίας γερμανικής εφημερίδας Χάντελσμπλαντ προς τον πρωθυπουργό με την οποία πρότεινε αναδιάρθρωση εδώ και τώρα με κάθε τρόπο («όχι χρέη στα χρέη, αλλά επιμήκυνση του χρέους, κούρεμα ίσως και πλήρης αναστολή για ένα διάστημα») περιείχε και μια φράση που συμπυκνώνει όλα τα διακυβεύματα: «Οι εταίροι σας είναι οι τράπεζες», έγραφε ο γερμανικός διευθυντής, εννοώντας ότι οποιαδήποτε αλλαγή αποφασιστεί πρέπει να έχει την εκ των προτέρων έγκριση των τραπεζιτών, αυτών δηλαδή που αποκόμισαν τα μεγαλύτερα κέρδη από τη διαχείριση του δημόσιου χρέους οδηγώντας το στα ουράνια με τα εξωφρενικά επιτόκια που επέβαλαν. Αναδιάρθρωση συστήνουν και οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, σε άρθρο γνώμης, όπου αναφέρουν ότι ακόμη και οι λύσεις ήπιας αναδιάρθρωσης που συζητιούνται με συνδυασμό δανείων μεγαλύτερης διάρκειας με χαμηλότερα επιτόκια δεν αρκούν. Ως μοναδική βιώσιμη λύση προτείνουν τη «σκληρή αναδιάρθρωση» που θα περιλαμβάνει κούρεμα του χρέους της τάξης του 50% ακόμη και περισσότερο. Στον αντίποδα των παραπάνω παροτρύνσεων ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε άρθρο του οικονομολόγου Μάρκ Βάισμπροτ, «αποστάτη» του ΔΝΤ, στους Νιου Γιορκ Τάιμς με

ους. Η πράξη αυτή αποτελεί μια ακόμη μια προκλητική αντεργατική απόφαση που αποσκοπεί στο να διασφαλίσει ότι τράπεζες και κεφάλαιο θα πάρουν τα λεφτά τους. Την ίδια ώρα οι δήμοι θα οδηγηθούν μέσα και από τις αυξημένες δυνατότητες που τους δίνει ο «Καλλικράτης» σε μια ένταση της τοπικής φορολογίας και της ανταποδοτικότητας κοινωνικών υπηρεσιών για να καλύψουν τις ανάγκες τους και οι δημότες θα βρεθούν να πληρώνουν πολλαπλά για ένα χρέος που δεν δημιούργησαν. Το «αυτοδιοικητικό Μνημόνιο» σε συνδυασμό με τον «Καλλικράτη» και την περικοπή 1,5 δισ. ευρώ σε τρία χρόνια (20112014) από δαπάνες της τοπικής διοίκησης (που προβλέπει το πρώτο Μνημόνιο) θα οδηγήσει σε μια σύνθλιψη των κοινωνι-

τίτλο «Γιατί η Ελλάδα πρέπει να απορρίψει το ευρώ». Λόγω της σαφήνειας των επιχειρημάτων του αξίζει να μεταφέρουμε ορισμένες παραγράφους: «Καθώς η κίνηση (αποχώρησης από το ευρώ) μπορεί να στοιχίσει στην Ελλάδα βραχυπρόθεσμα, είναι εξαιρετικά απίθανο αυτό το κόστος να είναι μεγαλύτερο από τα πολλά χρόνια ύφεσης, στασιμότητας και υψηλής ανεργίας που προσφέρουν οι ευρωπαϊκές αρχές. Η εμπειρία της Αργεντινής στο τέλος του 2001 είναι διδακτική. Για περισσότερα από 3,5 χρόνια η Αργεντινή είχε υποστεί μια από τις βαθύτερες υφέσεις του 20ου αιώνα. Το πέσο ήταν συνδεδεμένο με το δολάριο, όπως ακριβώς η Ελλάδα έχει το ευρώ ως το εθνικό της νόμισμα. Οι Αργεντίνοι έπαιρναν δάνεια από το ΔΝΤ και περιέκοβαν δαπάνες ενώ η φτώχεια και η ανεργία έφτανε στα ύψη. Τότε η Αργεντινή προχώρησε σε παύση πληρωμών του εξωτερικού της χρέους και έκοψε τους δεσμούς της με το δολάριο. Οι περισσότεροι οικονομολόγοι και ο επιχειρηματικός Τύπος πρόβλεπαν ότι θα ακολουθούσαν χρόνια καταστροφής. Αλλά η οικονομία συρρικνώθηκε μόνο για ένα τετράμηνο μετά την υποτίμηση και την παύση πληρωμών, όμως τα επόμενα 6 χρόνια αυξήθηκε κατά 63%. Περισσότερα από 11 εκατ. άτομα σε ένα κράτος 39 εκατ. βγήκαν από τη φτώχεια. Μέσα σε τρία χρόνια η Αργεντινή επέστρεψε στα επίπεδα παραγωγής που είχε πριν την κρίση, παρότι έχασε περισσότερο από το διπλάσιο απ’ ότι έχει χάσει η Ελλάδα από την τρέχουσα ύφεση. Στην Ελλάδα αντιθέτως, ακόμη κι αν τα πράγματα πάνε καλά, με βάση προβλέψεις του ΔΝΤ θα χρειαστούν οκτώ χρόνια για να επανέλθει το ΑΕΠ στο επίπεδο πριν την κρίση. Ο βασικός λόγος για την ταχεία ανάπτυξη της Αργεντινής ήταν ότι τελικά αποδεσμεύθηκε από τις οικονομικές και νομισματικές πολιτικές που έπνιγαν τη μεγέθυνση. Το ίδιο θα επαληθευτεί και στην Ελλάδα εάν εγκαταλείψει το ευρώ. Η Ελλάδα επίσης θα δεχόταν μια ώθηση από την υποτίμηση στο εμπορικό της ισοζύγιο (όπως έγινε στην Αργεντινή τους πρώτους έξη μήνες της ανάκαμψης) καθώς οι εξαγωγές της θα ήταν πιο ανταγωνιστικές και οι εισαγωγές πιο ακριβές. Ρεπορτάζ στον Τύπο προειδοποιούν επίσης για μια απότομη άνοδο στο ελληνικό χρέος από την υποτίμηση εάν εγκατέλειπε το ευρώ. Η Ελλάδα όμως δεν θα πλήρωνε το χρέος της»! Προφανώς ο Βάισμπροτ συμπεριλαμβάνεται κι αυτός στον «εσμό παραφρόνων και επικίνδυνων» που ζητούν την «επιστροφή στη δραχμούλα» τους οποίους στηλίτευε ο Αλέξης Παπαχελάς την Τετάρτη στην Καθημερινή...

κών υπηρεσιών και στη διαμόρφωση όρων για την ιδιωτικοποίησή τους. Απαιτείται πανεργατικός ξεσηκωμός, κοινός αγώνας κατοίκων - δημοτών και εργαζομένων στους δήμους με ένα ενιαίο πλαίσιο στόχων πάλης. Τέτοιο στόχοι είναι : Να μην περάσει το «αυτοδιοικητικό Μνημόνιο». Δεν αναγνωρίζουμε το χρέος και δεν το πληρώνουμε. Να το πληρώσουν αυτοί που το δημιούργησαν. Έργα υποδομών για την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών κατοίκων και εργαζομένων με διαρκή εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Αύξηση των δαπανών για παιδεία, υγεία, πρόνοια, προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, για υποδομές και νέους ελεύθερους δημόσιους χώρους. Να μη γίνει καμία αύξηση τε-

λών και τοπικής φορολόγησης. Να μειωθεί ο φόρος που πληρώνουν οι εργαζόμενοι, να αυξηθεί η φορολόγηση του κεφαλαίου. Να μην ξεπουληθεί τίποτα δημόσιο, αντίθετα να περάσουν τράπεζες, δημόσιες επιχειρήσεις και όλοι οι νευραλγικοί τομείς της οικονομίας σε εργατικό κοινωνικό έλεγχο και ιδιοκτησία. Να μη γίνει καμία απόλυση εργαζομένων στους δήμους, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Να ανατραπεί η πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ, τα μνημόνια και οι νόμοι τους. Να ανατραπεί ο «Καλλικράτης». Ταυτόχρονα γίνεται περισσότερο αναγκαία η δημιουργία μορφών λαϊκής συσπείρωσης, δράσης και «εκπαίδευσης» στην κοινωνική και πολιτική αυτοοργάνωση των ίδιων των εργαζομένων.

Παροχές … πολυτελείας n ΜΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Μία ανάσα από τις 800 χιλιάδες βρίσκονται πλέον οι καταγεγραμμένοι άνεργοι στη χώρα σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή. Το ποσοστό της επίσημης ανεργίας βρίσκεται πλέον στο 15,9%, στους δε νέους αγγίζει και ξεπερνά το 40%. Παράλληλα με τη ραγδαία ύφεση οι πόρτες κλείνουν η μια μετά την άλλη και φυσικά δεν ξανανοίγουν. Στο ζοφερό αυτό τοπίο ο ΟΑΕΔ βρήκε και πάλι τη λύση και πρωτοτύπησε. Με τη συνδρομή οκτώ μεγάλων εταιρειών και τα προγράμματα της «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης», προσφέρονται εκπτώσεις σε ανέργους που κατέχουν την κάρτα ανεργίας για καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες που περιλαμβάνουν από αλλαντικά μέχρι ηλεκτρονικά και ηλεκτρικά είδη, συσκευές και από κινητή τηλεφωνία μέχρι κύκλους σπουδών σε ιδιωτικά ινστιτούτα επαγγελματικής κατάρτισης ή σε αλυσίδες γρήγορης εστίασης οι οποίες εδρεύουν σχεδόν αποκλειστικά πάνω σε εθνικούς δρόμους! Τέτοιας μεγίστης σημασίας θεωρήθηκε μάλιστα το πρόγραμμα αυτό από τη διοίκηση του ΟΑΕΔ ώστε ο ίδιος ο διοικητής του Οργανισμού, Η. Κικίλιας να το παρουσιάσει σε συνέντευξη Τύπου. Πραγματικά το μοναδικό που θα μπορούσε να πει κάποιος σκωπτικά είναι το γνωστό πως «εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν». Αλλά από την άλλη θα ήμασταν άδικο ακόμη και αυτό αν λέγαμε, γιατί όχι μόνο βαρκούλες δεν είναι οι εταιρείες που αρμενίζουν με αυτό το πρόγραμμα, αλλά ολόκληρα θωρηκτά πολυεθνικών και μεγάλες αλυσίδες λιανεμπορίου οι οποίες εξασφάλισαν κατά τον καλύτερο και φθηνότερο τρόπο διαφήμιση και προβολή. Εντελώς δωρεάν γιατί ακόμη και η «φιλανθρωπία» και η συνακόΤζάμπα λουθή της «ευαισθητοποίηδιαφήμιση κάνουν ση μέσω της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης» κοστίπολυεθνικές ζουν κάτι βρε αδερφέ. Είτε πρόκειται για τη διάσωμέσω... ση των ροδοπελεκάνων και εκπτώσεων την ανακύκλωση των κινητών τηλεφώνων, είτε για σε ανέργους την «προστασία» και την ανακούφιση των πληττόμεμε κουπόνια! νων, από τις βάρβαρες πολιτικές των ίδιων εταιρειών, ανθρώπων οι οποίοι τυγχάνει να είναι άνεργοι. Κάποιοι μπορεί να χαρακτηρίσουν μια τέτοια κριτική ως και μίζερη καθώς σε καιρούς χαλεπούς επικρατεί η αντίληψη του «μάζευε κι ας είναι και ρώγες», ωστόσο πόσο μίζερη θα μπορούσε να είναι αυτή η οπτική μπροστά στην αποδοχή της υποκατάστασης κάθε έννοιας δικαίου και αλληλεγγύης από την κοινωνική ευθύνη των πολυεθνικών και των αλυσίδων; Πόσο καταστροφική είναι η αποθέωση του έργου «φιλάνθρωπων κυριών» οι οποίες έχουν αναλάβει το έργο της αρωγής και της κοινωνικής προστασίας των πλέον αδύναμων και βάναυσα πληττόμενων εργαζομένων, από τη μια και από την άλλη, τις στρατιές των ανέργων που οι ίδιες και οι σύζυγοί τους δημιουργούν στο βωμό του κέρδους με συνένοχο το κράτος και τις κυβερνήσεις οι οποίες επιπλέον τους επιδοτούν; Τέλος μια απορία: Συγκεκριμένη εταιρεία αλλαντικών η οποία παρέχει έκπτωσης στους «πεινασμένους» αναξιοπαθούντες, ανακοίνωσε ότι με το πρόγραμμα αυτό κάνει σκόντο 21% στα φιλέτα βραστής και καπνιστής γαλοπούλας και 33% στην πάριζα. Γιατί ρε αδέρφια; Τις γαλοπούλες με χρυσάφι τις ταΐζετε;


12 / ΠPIN

H

A ΛΛH O ΨH

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΜΑΤωμένοι απεργοί, «στ

Μ

ε το αίμα δεκάδων απεργών και παραλίγο με τη ζωή ενός νέου εργαζόμενου 31 χρόνων έβαψε τα χέρια της η πιο αδίστακτη και αντιδραστική κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών. Η απεργιακή διαδήλωση της 11ης Μάη μπορεί να μην προκάλεσε «σεισμό», ίσως και να ερμηνεύτηκε από τη «μαφία» κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ ως «αποκλιμάκωση». Και γι’ αυτό, έβαλαν τους κρανοφόρους δολοφόνους των ΜΑΤ να την αποτελειώσουν! Μάταια όμως, γιατί η επίδειξη αλαζονικής καταστολής είναι ένδειξη αδυναμίας για την κυβέρνηση. Γιατί, η απεργία της Τετάρτης, παρά την υποχώρηση της συμμετοχής στις κινητοποιήσεις, κατέδειξε για άλλη μια φορά την αποφασιστική αντίδραση των εργαζομένων στην πολιτική που σαρώνει κάθε εργατικό δικαίωμα, και τις μεγάλες δυνατότητες του αναπτυσσόμενου ανεξάρτητου εργατικού κινήματος να προκαλέσει ανατροπή του κυρίαρχου σκηνικού και να κάνει θρύψαλα κάθε απόπειρα για «κλίμα συναίνεσης», στο οποίο είναι διατεθειμένη να συμβάλει η ΓΣΕΕ και ο Παναγόπουλος προσωπικά.... Οι χιλιάδες κόσμου του αγώνα που γέμισαν τους δρόμους, απαίτησαν πιο μαζικά και πιο συνειδητά την ανατροπή της πολιτικής του Mνημονίου αλλά και της πιο αντιδραστικής κυβέρνησης των τελευταίων δεκαετιών. «Πάρτε το Mνημόνιο και φύγετε από δω, ουστ» βροντοφώναξαν οι απεργοί διαδηλωτές, που από νωρίς είχαν συγκεντρωθεί στο χώρο του Μουσείου καλύπτοντας την Πατησίων από τη Μάρνης έως και λίγο πριν την Πανεπιστημίου. Πλήθος πρωτοβάθμιων σωματείων με τα πανό και τον κόσμο τους έδωσαν τον κυρίαρχο τόνο στην απεργιακή διαδήλωση του «μπλοκ του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων», όπως πλέον ονοματίζεται από χιλιάδες αγωνιστές εργαζόμενους που γυρίζουν την πλάτη τους στο γραφειοκρατικό και ξεπουλημένο κυβερνητικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, ο οποίος την ίδια ώρα συγκέντρωνε μερικές εκατοντάδες στο Πεδίο Άρεως, κυρίως από το χώρο των ΔΕΚΟ, και ιδιαίτερα τη ΓΕΝΟΠ, ώστε να σωθούν τα προσχήματα. Το ΠΑΜΕ, ως είθισται, συγκεντρώθηκε στην Ομόνοια, και έως ότου ξεκινήσει η πορεία των πρωτοβάθμιων «εξαφανίστηκε» προς την Αμαλίας, σε μια συγκέντρωση που χαρακτηρίστηκε μικρότερη και πιο άνευρη από προηγούμενες. Όμως το σημαντικότερο είναι ότι το ΠΑΜΕ αποπνέει πλέον μια προβλέψιμη κινηματικά «ρουτίνα», παρά την «επαναστατική» φιλολογία του, αφού αδυνατεί να συνδεθεί και να εκφράσει τα πιο μαχητικά, ριζοσπαστικά και ανυπότακτα τμήματα της εργατικής βάσης. Ωστόσο, είναι συνολικά φανερό ότι απαιτείται μια «επανεκκίνηση» του εργατικού αγώνα. Με βάθεμα του πολιτικού περιεχόμενου της πάλης σε ανατρεπτική κατεύθυνση. Με μαζικό, ανεξάρτητο από τη γραφειοκρατία εργατικό συντονισμό, ποιοτική αλλά και ποσοτική ανάπτυξη των κατά τόπους συντονισμών σωματείων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη αλλά και άλλες πόλεις. Με ουσιαστική συζήτηση για πιο αποφασιστικές και αποτελεσματικές μορφές πάλης, σε ρήξη με τις 24ωρες εκτονώσεις των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, που έφτασαν πλέον τα όριά τους...

n ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ

Σ

το Μουσείο ήταν εργαζόμενοι από την εκπαίδευση (ΟΛΜΕ, ΕΛΜΕ και σύλλογοι πρωτοβάθμιας, ΣΕΦΚ), την υγεία (ΕΙΝΑΠ, Αττικό, εργαζόμενοι στο ΕΚΑΒ, ΟΚΑΝΑ, «Περιβολάκι»), τον ιδιωτικό τομέα (βιβλίου - χάρτου, μισθωτοί τεχνικοί, Εθνοντάτα, Γουίντ, εργαζόμενοι εμπορίου), από μεγάλους εργασιακούς χώρους (Παπαστράτος, Ιντρακόμ), το χώρο του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ (σωματεία ΟΤΑ, ΜΟΔ, μηχανικοί Δημοσίου), τον κλάδο των μέσων ενημέρωσης (ΠΟΕΣΥ, ΕΤΕΡ, ΕΣΠΗΤ, επιτροπή ΔΟΛ κ.ά.), εργατικές συλλογικότητες (εμπόριο, σιδηρόδρομος κ.ά.), εκατοντάδες μετανάστες εργάτες από Αφρική και Ασία, αλλά και μαζικά μπλοκ φοιτητικών συλλόγων. Στο χώρο του Μουσείου συμμετείχαν τα μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και άλλες ορ-

γανώσεις της αντικαπιταλιστικής κι επαναστατικής Αριστεράς (ΣΕΚ, ΕΕΚ κ.ά.), ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ, εργατικές συλλογικότητες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς (Ταξική Πορεία, ΕΡΓΑΣ κ.ά.), καθώς και ο αναρχικός αντιεξουσιαστικός χώρος. Ωστόσο, συνολικά και οι τρεις συγκεντρώσεις της 11ης Μάη, του Συντονισμού σωματείων, του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, και της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ ήταν μικρότερες από τις τελευταίες απεργίες του Φλεβάρη και του περασμένου Δεκέμβρη, αποδεικνύοντας ότι η γραμμή «24ωρη απεργία κάθε 23 μήνες» που έχει υιοθετήσει άτυπα η συνδικαλιστική γραφειοκρατία λειτουργεί ως εκτόνωση της εργατικής οργής και όχι ως μέσο συγκέντρωσης νέων δυνάμεων και κλιμάκωσης του αγώνα για την ανατροπή της αντεργατικής επέλασης. Πάντως η τελευταία απεργία ανέδειξε και πάλι σε κυρίαρχο και πιο δυναμικό κομμάτι του κινήματος, το «μπλοκ του Μουσεί-

ου», που ήταν αναμφισβήτητα το πιο μεγάλο και το πιο μαχητικό. Αυτό το πολύμορφο εργατικό ρεύμα αντίστασης και ανατροπής είναι που φοβίζει την κυβέρνηση και τις καθεστωτικές δυνάμεις, γι’ αυτό και εξαρχής φρόντισαν και πάλι να το περιβάλουν με πλήθος διμοιριών ΜΑΤατζήδων, που ήταν προκλητικοί, παρόλο που η πορεία έως και το Σύνταγμα δεν προκάλεσε σε καμία περίπτωση την αστυνομία. Οι γνωστές ομάδες της «θεαματικής βίας» άρχισαν το καθιερωμένο «παιχνίδι» της πέτρας και της μολότοφ μπροστά στη Bουλή, αλλά τίποτα δεν έδειχνε το όργιο δολοφονικής κρατικής καταστολής που θα επακολουθούσε. Όταν η πορεία συντεταγμένα άρχισε να κατεβαίνει την Πανεπιστημίου, και χωρίς καμία ιδιαίτερη αφορμή διατάχθηκε, προφανώς με άνωθεν κυβερνητική εντολή, γενική έφοδος σε όλα τα μπλοκ των διαδηλωτών που βρίσκονταν σε αυτή την ακτίνα, από Αμερικής έως και Προπύλαια, με βροχή χημικών, κρότου λάμψης και κα-

Κτηνωδία στους δρόμους n ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΟΥΤΑΡΗΣ

Σ

οκ και οδύνη προκάλεσε η αστυνομική κτηνωδία των ΜΑΤ κατά τη διαδήλωση της Τετάρτης. Δεκάδες ανύποπτοι διαδηλωτές κατέληξαν με τραύματα στο Κρατικό Νίκαιας, την ίδια στιγμή που ένας διαδηλωτής παραλίγο να χάσει τη ζωή του από τα λυσσώδη χτυπήματα. Ο νευροχειρουργός του νοσοκομείου Πάνος Παπανικολάου είπε στο Πριν πως την Παρασκευή η κατάσταση του τραυματισμένου παρέμενε ελεγχόμενη. «Αν συνεχίσει έτσι και τα επόμενα εικοσιτετράωρα θα αρχίσουμε να είμαστε πιο αισιόδοξοι». Οι γιατροί υποθέτουν πως το χτύπημα έγινε είτε από ρόπαλο στην ανάποδη είτε από πυροσβεστήρα. Όπως είπε ο Π. Παπανικολάου, υπάρχουν τουλάχιστον δύο πολύ ισχυρά χτυπήματα στο κεφάλι, στη δεξιά πλευρά του κρανίου. «Τα χτυπήματα αυτά είναι δολοφονικά 100%. Όποιο χτύπημα στο κεφάλι είναι ικανό να προκαλέσει κάταγμα κρανίου και κρανιακό αιμάτωμα

είναι δολοφονικό σύμφωνα με τη νομολογία. Υπάρχουν αποφάσεις δικαστηρίων για υποθέσεις κοινού ποινικού δικαίου αλλά και άλλου χαρακτήρα, όπως αυτές του Λαμπράκη και του Τεμπονέρα», λέει στο Πριν ο γιατρός. Και τονίζει: «Σαν εργαζόμενοι, που το σωματείο μας συμμετείχε στην απεργιακή διαδήλωση, δηλώνω ότι η κυβέρνηση αυτοδιαψεύδεται. Από τη μία προσπαθεί να μας πείσει ότι η πλειοψηφία του λαού δήθεν στηρίζει την πολιτική της, και από την άλλη έχει εξαπολύσει ωμό και βίαιο κύμα αυταρχισμού και καταστολής των λαϊκών αντιδράσεων που είναι ένδειξη αδυναμίας και πανικού». Παρά την απεργία των μέσων ενημέρωσης, το περιστατικό έγινε αστραπιαία γνωστό και το απόγευμα της Τετάρτης πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στο Νοσοκομείο της Νίκαιας, ενώ στη Θεσσαλονίκη οργανώθηκε απογευματινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων διοργάνωσε διαδήλωση διαμαρτυρίας το απόγευμα της Πέμπτης, στην οποία συμμετείχαν και


KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

H

ΠPIN / 13

A ΛΛH O ΨH

τριμωγμένη» κυβέρνηση πνογόνων, και με εφόδους των ορδών των ΜΑΤ που χτύπαγαν ανελέητα όποιον έβρισκαν στο διάβα τους, κατά προτίμηση γυναίκες και νεαρά παιδιά (!), με ανάποδα γκλομπ ακόμα και πυροσβεστήρες (!), στέλνοντας στα νοσοκομεία με ανοιγμένα κεφάλια πάνω από 100 διαδηλωτές, με πιο σοβαρή την περίπτωση του 31χρονου Γ. Καυκά που χειρουργήθηκε και που εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Το ΝΑΡ με ανακοίνωσή του κατήγγειλε ότι «υπήρξε σαφής εντολή από την κυβέρνηση να δοθεί το μήνυμα της σιδερένιας φτέρνας μπροστά στη γιγάντωση της λαϊκής οργής και της απεργιακής ανυπακοής» και ότι «η κρατική τρομοκρατία δεν μπορεί να μας φοβίσει, αντιθέτως μας κάνει ακόμα περισσότερο οργισμένους και αποφασισμένους να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική και τους εκφραστές της!». Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρέτισε τους χιλιάδες απεργούς - διαδηλωτές και τόνισε ότι οι δυνάμεις του κεφαλαίου «γελιούνται πικρά αν πιστεύουν ότι η δολοφονική βία θα σταματήσει τη συνέχιση και κλιμάκωση της πάλης του λαού που θα ανατρέψει την κυβέρνηση της βίας και του αίματος, και όλη αυτή τη βάρβαρη πολιτική και το σάπιο πολιτικό σύστημα που την στηρίζει». Αντίθετα, η ΓΣΕΕ και ο πρόεδρός της Γ. Παναγόπουλος επιχείρησαν γελοιωδώς να συμψηφίσει τη δολοφονική βία των ΜΑΤ με «επίθεση κατά συνδικαλιστικών στελεχών» στο Ηράκλειο Κρήτης, να κάνει λόγο για ...«πράξεις βίας, αυθαιρεσίας και τρομοκρατίας» γενικώς και αορίστως και να συστήσει τελικά ....συναίνεση και ψυχραιμία! Άξιος ο μισθός τους ως μίσθαρνα όργανα της κυβέρνησης και της εργοδοσίας! Στη Θεσσαλονίκη, πάνω από δέκα χιλιάδες εργαζόμενοι συμμετείχαν παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες στις συγκεντρώσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων, του ΠΑΜΕ και των ΕΚΘ - ΕΔΟΘ. Από το πρωί συνδικαλιστές από πρωτοβάθμια σωματεία συγκεντρώθηκαν για απεργιακή περιφρούρηση στο σούπερ μάρκετ Αρβανιτίδης, όπου η εργοδοτική τρομοκρατία έχει

ξεπεράσει κάθε όριο. Η εργοδοσία επιστράτευσε μπράβους της νύχτας για να διασφαλίσει τη λειτουργία του καταστήματος, ένδειξη της αποθράσυνσης των εργοδοτών στη Θεσσαλονίκη. Το μπλοκ των πρωτοβάθμιων σωματείων στην Καμάρα ήταν και πάλι το πιο δυναμικό κομμάτι της διαδήλωσης που έφθασε μέχρι τη γραμματεία Μακεδονίας - Θράκης. Αν και η διαδήλωση ήταν απολύτως ειρηνική η αστυνομία έκανε διαρκώς προκλητική την παρουσία της. Η πορεία του ΠΑΜΕ ήταν μεγάλη σε μέγεθος με σημαντική παρουσία σωματείων του ιδιωτικού τομέα. Η συγκέντρωση του ΕΚΘ για άλλη μια φορά είχε μεγαλύτερα μπλοκ αριστερών οργανώσεων παρά σωματείων. Η ανάγκη ενός ανεξάρτητου, ταξικού εργατικού κινήματος στην Θεσσαλονίκη είναι πλέον επιτακτική καθώς το ΕΚΘ και η ΕΔΟΘ αδιαφορούν πλήρως για τις ανεξέλεγκτες διαστάσεις που έχει πάρει η κοινωνική βαρβαρότητα στην πόλη με καθημερινά κρούσματα απολύσεων, απελευθέρωσης εργασιακών σχέσεων, απεργοσπαστικών μηχανισμών ακόμα και εργοδοτικών τραμπουκισμών. Η είδηση του χτυπήματος της πορείας στην Αθήνα και του τραυματισμού του διαδηλωτή βρήκε εκατοντάδες αγωνιστές στο δρόμο με μια πρώτη απάντηση το ίδιο απόγευμα. Την Πέμπτη 2.000 διαδηλωτές ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα πρωτοβάθμιων σωματείων, αριστερών οργανώσεων και αναρχικών συλλογικοτήτων για να καταγγείλουν την αστυνομική βία και την κυβερνητική καταστολή. Δυστυχώς συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ (ΣΥΝ, ΚΟΕ) διέσπασαν τη διαδήλωση με πρόσχημα το φόβο επεισοδίων (που δεν έγιναν ποτέ) χωρίς ούτε καν να επιχειρήσουν να συναποφασίσουν με τον κύριο όγκο των διαδηλωτών. Το μεγαλύτερο κομμάτι της πορείας διαδήλωσε με αποφασιστικότητα πως δεν θα ανεχθεί πλέον το διπλό πρόσωπο της καταστολής, αυτό της αστυνομικής κτηνωδίας αλλά και αυτό της εργοδοτικής τρομοκρατίας που έχουν θεριέψει από την πολιτική της κυβέρνησης.

Δυναμικό «παρών» έδωσαν στην απεργία και οι εργαζόμενοι των Ιωαννίνων, με συμμετοχή που έφτασε τους 2.000 ανθρώπους στη μεγαλύτερη πορεία των τελευταίων μηνών. Μεγάλη ήταν η συμμετοχή στα μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του Συντονιστικού Πρωτοβάθμιων Σωματείων της πόλης. Ακόμα πιο έντονη όμως ήταν η παρουσία των εργαζόμενων στη γαλακτοβιομηχανία Δωδώνη, καθώς και των κτηνοτρόφων και παραγωγών. Ξεκινώντας από προσυγκέντρωση κατευθύνθηκαν με τα τρακτέρ προς το χώρο συγκέντρωσης και κατόπιν προπορεύτηκαν της πορείας στους δρόμους της πόλης. Στη συγκέντρωση κυριάρχησαν τα αντικυβερνητικά συνθήματα και η αντίδραση στην πολιτική του Mνημονίου, καθώς και στο ρόλο που παίζουν οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Αρνητική εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι τη μέρα της απεργίας και της πορείας, η τοπική ΕΛΜΕ έκανε τις εκλογές της.

Στη Πρέβεζα μέλη πρωτοβάθμιων σωματείων (καθηγητές, γεωπόνοι, τραπεζοϋπάλληλοι κ.ά.) απέκλεισαν την ΑΤΕ, στην οποία έφτασε αντιπροσωπεία κτηνοτρόφων από την κατάληψη της Δωδώνης και όλοι μαζί συμμετείχαν - μίλησαν στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου. Αμέσως μετά ακολούθησε πορεία προς τα γραφεία της περιφέρειας. Στην Ηγουμενίτσα πραγματοποίησε συγκέντρωση και πορεία η Πρωτοβουλία συνδικαλιστών δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Στη Λευκάδα, αγωνιστές και μπλοκ της περιφερειακής κίνησης Αντικαπιταλιστική Αριστερά στα Ιόνια συμμετείχαν στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου (ΠΑΜΕ) παρά την προσπάθεια αποκλεισμού της από τα στελέχη του ΠΑΜΕ, ενώ στο Αγρίνιο στην άμαζη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου (ΠΑΜΕ), η ηγεσία του καλούσε τους εργαζόμενους που δεν ανήκουν στο ΠΑΜΕ να αποχωρήσουν από την πλατεία!

Tο «μπλοκ του Mουσείου» ήταν αναμφισβήτητα το πιο μαζικό και μαχητικό στην πορεία της 11ης Mαΐου

ς, τρομοκρατία για «μονοδρόμους» 15 οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς. Στην Αθήνα, πάνω από 5.000 διαδηλωτές κατήγγειλαν την κυβερνητική τρομοκρατία και την αστυνομική βία, φώναξαν συνθήματα για την ανατροπή της χούντας κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ και απαίτησαν τη διάλυση των ΜΑΤ και την απαγόρευση της χρήσης χημικών στις διαδηλώσεις. Και αυτές οι συγκεντρώσεις όμως αντιμετώπισαν τη βία της ΕΛΑΣ. Η αγριότητα του αστυνομικού χτυπήματος στην απεργιακή πορεία δεν ήταν μεμονωμένο φαινόμενο, κάτι που διαπίστωσε και η ΕΙΝΑΠ. Όπως αναφέρει η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας Πειραιά με ανακοίνωσή της που υπογράφει ο πρόεδρος Στάθης Τσούκαλος, «στις 15 Δεκεμβρίου 2010 καταγγείλαμε στον υπουργό “μη” Προστασίας του Πολίτη την επικίνδυνη αστυνομική βία εναντίον διαδηλωτών, που πολλές φορές συνιστά άσκηση δυνητικά θανατηφόρας βίας. Καυτηριάσαμε επίσης την προσπάθεια αστυνομικών οργάνων να υποβάλουν σε ανάκριση τραυματίες μέσα στο χώρο των νοσοκομείων παρά την άρνηση των γιατρών και των ιδίων. Ζητήσαμε συνάντηση για τα θέματα αυτά, που δεν πραγ-

ματοποιήθηκε ποτέ. Συνάντηση δεν έγινε, αλλά δυστυχώς τα γεγονότα που καταγγείλαμε τότε επαναλήφθηκαν χθες με την ίδια βαρβαρότητα και τη σοβαρή μας ανησυχία ότι αυτή τη φορά δεν θα γλιτώσουμε το χειρότερο». Οι γιατροί είχαν σημάνει πριν λίγους μήνες το συναγερμό αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία! Μετά από αυτά, αποδεικνύεται πολύ καθυστερημένη και μάλλον υποκριτική η σπουδή του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να «διαλευκάνει» την υπόθεση. Όπως ανακοίνωσε ο υφυπουργός, Μανώλης Όθωνας, «δόθηκε άμεσα η εντολή και διεξάγεται ουσιαστική και σε βάθος έρευνα, η οποία γίνεται από την πρώτη στιγμή παρουσία αρμόδιου Εισαγγελέα, αλλά και Ιατροδικαστή της αντίστοιχης Υπηρεσίας του υπουργείου Δικαιοσύνης». Η μαζική λαϊκή κατακραυγή για τη δολοφονική επίθεση έθεσε σε κίνηση και το... σκουριασμένο μηχανισμό απόδοσης ευθυνών της ΕΛΑΣ: Μετά τη δημοσιοποίηση ερασιτεχνικού βίντεο, το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ανακοίνωσε ότι ταυτοποιήθηκαν οι άνδρες των ΜΑΤ που συμμετείχαν σε βάναυσο ξυλοδαρμό ενός διαδηλωτή. «Οι τρεις αστυνομικοί

καθώς και ο επικεφαλής αξιωματικός τους τέθηκαν άμεσα σε διαθεσιμότητα, ενώ διατάχθηκε ένορκη διοικητική εξέταση», αναφέρει η επίσημη ανακοίνωση. Άλλωστε την Παρασκευή ο Χρήστος Παπουτσής κάλεσε εσπευσμένη συνάντηση των αρχηγών όλων Σωμάτων Ασφαλείας, «για την εγγύηση της ασφάλειας των πολιτών». Είναι ειλικρινές το εκ των υστέρων ενδιαφέρον των αρχών για το «αίσθημα ασφάλειας των πολιτών και το «δικαίωμα στη διαδήλωση»; Όχι, αν εξετάσει κανείς το πολιτικό πλαίσιο στο οποίο εκδηλώθηκε. Όπως επισημάνει ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων με ανακοίνωσή του, «η κυβέρνηση του Μνημονίου δολοφονεί όχι μόνο δικαιώματα, αλλά και ανθρώπους. Επιδιώκει να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και τη νεολαία, να επιβάλει καθεστώς κοινοβουλευτικής δικτατορίας για να περάσει το βάρβαρο “Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σταθερότητας”». Το ΝΑΡ επισημαίνει ότι η αστυνομική κτηνωδία πάει μαζί «με την ιδεολογική τρομοκρατία του μονόδρομου της αποπληρωμής του χρέους και της ΕΕ, των κηρυγμάτων εθνικής συναίνεσης

και συνεννόησης για να βγει ο καπιταλισμός από την κρίση του, της καθημερινής εργοδοτικής και κυβερνητικής βίας απέναντι στους μισθούς, τη δουλειά, το δημόσιο πλούτο, την υγεία και την παιδεία». Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σχολίασε με ανακοίνωσή της: «Δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σταθερά βαδίζει στα βήματα της ΝΔ και δεν διστάζει να καταφεύγει στο αίμα και τη βία των ΜΑΤ κατά των δίκαιων αγώνων των εργαζόμενων και της νεολαίας». Το ΚΚΕ έκανε λόγο για «εγκληματική επίθεση της αστυνομίας εναντίον διαδηλωτών» και υπογράμμισε ότι η επίθεση αυτή «εντάσσεται και είναι αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής και των αστικών μηχανισμών». Με συνέντευξή της η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε για την κυβερνητική γραμμή ότι είναι «η γραμμή της πυγμής. Πυγμή στην πολιτική, πυγμή και στην καταστολή». Τέλος, ο Αλέξης Τσίπρας από την Κω τόνισε ότι «η κυβέρνηση Παπανδρέου εξελίσσεται και σε μια αυταρχική, επικίνδυνη για τη δημοκρατία κυβέρνηση» και κάλεσε τον πρωθυπουργό να αναλάβει τις ευθύνες του.


14 / ΠPIN KOINΩNIA EIΔHΣEIΣ

E ΠIKAIPOTHTA AKPOBAΣIEΣ

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

n ΓIANNHΣ ΔEPMENTZOΓΛOY

Πρωτοβουλία κινήσεων για το Ελληνικό

ην Παρασκευή 20/5 στις 7 μ.μ. Τ στην πλατεία των Σουρμένων (οδός Ιασωνίδου, Ελληνικό) δεκα-

τέσσερις κινήσεις πόλης και τοπικά σχήματα διοργανώνουν ανοιχτή εκδήλωση συνέλευση για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας διεκδίκησης του χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. Οι κινήσεις πόλεις, τα σχήματα γειτονιάς και παρεμβάσεις σε εργατικούς και κοινωνικούς χώρους θεωρούν εξαιρετικά αναγκαία τόσο την κοινή δράση όλων των αγωνιζόμενων συλλογικοτήτων και κατοίκων όσο και την ενίσχυση των λαϊκών διεκδικήσεων με την οικοδόμη-

ση σε κάθε περιοχή μορφών λαϊκής αυτοοργάνωσης και αγώνα, για την αποτροπή της παράδοσης του χώρου του Ελληνικού στο κατασκευαστικό κεφάλαιο και για την απόδοσή του για τις ανάγκες των κατοίκων και του φυσικού περιβάλλοντος. Γι’ αυτό και θεωρείται αναγκαία η έκφραση και συγκρότηση σε δράση της παραπάνω αντίληψης με τη δημιουργία μιας ανοιχτής, δημοκρατικής, αγωνιζόμενης Πρωτοβουλίας. Το κάλεσμα υπογράφουν οι: Αγωνιστική Κίνηση «Αντί-ΘΕΣΕΙΣ» Αγία Βαρβάρα, Ανεξάρτητη Κίνηση Αριστερών Πεντέλης, Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας, Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική, Ανυπόταχτη Πετρούπολη, Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση Πειραιά - Ανταρσία στο Λιμάνι, Αριστερή Κίνηση Περιστερίου, Αριστερή Παρέμβαση Καλλιθέας, Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα, Εκτός Σχεδίου - Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία, Εκτός των Τειχών - Αριστερή Ριζοσπαστική Δημοτική Κίνηση Αμαρουσίου, Μαχόμενη Αριστερή Δύναμη Ανατροπής Δάφνης - Υμηττού, Μια Πόλη Ανάποδα - Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης και η Πρωτοβουλία Κατοίκων στα Νότια.

Άλμα Παρεμβάσεων στην ΕΔΟΘ

ντυπωσιακή άνοδο κατά 3,2% Ε σημείωσαν οι Παρεμβάσεις στο συνέδριο της ΕΔΟΘ – Νομαρχιακό

Τμήμα ΑΔΕΔΥ της Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα είναι: Παρεμβάσεις 52 ψήφοι (από 39 το 2008), 9,3% (6,1%) και 5 έδρες (3), ΠΑΣΚ 200 (216) 35,9% (34,1%) και 18 (18), ΔΑΚΕ 110 (190), 19,7% (30%) και 10 (15), ΠΑΜΕ 100 (93), 17,9% (14,7%) και 9 (7), Αυτόνομη Παρέμβαση 69 (83), 12,3% (13,1%) και 7 (6), Απέναντι 17, 3% και 2 και Ταξική Πορεία 9 (11) και 1,6% (1,7%). Επίσης, στην Εκτελεστική Επιτροπή εξέλεξαν: Παρεμβάσεις 1 (0) έδρα, ΠΑΣΚ 4 (4), ΔΑΚΕ 2 (4), ΠΑΜΕ 2 (1), Αυτόνομη Παρέμβαση 1 (2) και Απέναντι 1 (0). Το ψηφοδέλτιο της Ενωτικής Εργατικής Παρέμβασης που στήριξαν οι Παρεμβάσεις στην ΕΔΟΘ συμμετείχε στο συνέδριο χωρίς αυταπάτες για το χαρακτήρα και τις δυνατότητες που υπάρχουν στα συγκεκριμένα όργανα του επίσημου συνδικαλιστικού κινήματος, με κατεύθυνση την ισχυροποίηση και μαχητική δράση αυτών των δυνάμεων που παλεύουν για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής.

EIΔHΣEIΣ

14 χρόνια χωρίς τον Μάκη Μέρες Μαγιού έφυγε από κοντά μας απρόσμενα ο Μάκης Σκαμνάκης. Πέρασαν κιόλας 14 χρόνια από τη μέρα εκείνη που ο χρόνος σταμάτησε και άφησε στους ανθρώπους του μια στιγμή που έγινε ρήγμα μέσα στης ζωής τα τεκταινόμενα. Τα χρόνια που πέρασαν μαλάκωσαν ίσως τον πόνο, αλλά δεν έφεραν τη λήθη. Κι αν κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ο Μάκης βρίσκει λίγο χώρο στις σελίδες για να ρίξει μια κλεφτή πονηρή ματιά με τα σταυρωμέ-

να χέρια του, είναι γιατί παραμένει ζωντανός στη μνήμη και τις καρδιές μας. Ωσεί «παρών» κάθε φορά που οι νέοι βγαίνουν στους δρόμους για να αμφισβητήσουν και να διεκδικήσουν, ιδιαίτερα σε αυτούς τους καιρούς της αναζήτησης και του αναβρασμού. «Στο λιακωτό και κοίταζες και δίχως να χορταίνεις, άρμεγες με τα μάτια σου, το φως της οικουμένης», όπως έγραψε ο Ρίτσος για έναν άλλο νεαρό μας «σύντροφο» που έφυγε κι αυτός ένα Μάη.

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ

σημαίνεται σε ψήφισμα συμπαράστασης που υπογράφουν δεκάδες φοιτητικοί σύλλογοι όλης της χώρας, «η απομόνωση και δίωξη των δύο συμφοιτητών μας ισοδυναμεί με στοχοποίηση του ίδιου του Συλλόγου Φοιτητών και στοχεύει στη φυσική εξόντωση των δύο συναγωνιστών μας που μαζί με το Σύλλογο, τους μαθητές και τους απεργούς εργαζόμενους υπερασπίστηκαν την απόφαση του συλλόγου τους». Οι φοιτητές της Ξάνθης θα συγκεντρωθούν την ημέρα της δίκης στις 9.30 π.μ. στο Πολυτεχνείο.

➨ Το Αριστερό Βήμα καλεί σε εκδήλωση τη Δευτέρα 16/5 στις 7.30 μ.μ . στο Πνευματικό Κέντρο «Γ. Ρίτσος» (Δημαρχείου και Κουντουριώτου, Αιγάλεω) με θέμα «Κρίση, Αριστερά και απαντήσεις» και ομιλητές τους Ν. Βαλαβάνη, Π. Λαφαζάνη και Π. Παπακωνσταντίνου.

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ➨ Οι εκδόσεις Τόπος καλούν σε συζήτηση για τη «στρογγυλή θεά» με ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ αφορμή τα βιβλία των Χρήστου Σωτηρακόπουλου, Θεολόγου Αλεξανδράτου, Διονύση Ελευθεράτου και Θανάση Σκρουμπέλλου τη Δευτέρα 16/5 στις 9 μ.μ. στο χώρο εκδηλώσεων της Γιορτής Βιβλίου στο Ζάππειο. Θα μιλήσουν οι συγγραφείς. ΕΚΤΟΣ ΤΕΙΧΩΝ

➨ Το βιβλιοπωλείο - καφέ Εκτός των Τειχών (Γραβιάς 10-12 Αθήνα) καλεί σε εκδήλωσητη Δευτέρα 16/5 στις 7.30 μ.μ. με θέμα τους λαϊκούς αγώνες και την κρατική τρομοκρατία και ομιλητές τους Σ. Λέγκα, Δ. Μπουγιούκα, Ζ. Χριστοδουλόπουλο, Ρ. Σακκά, Θ. Κουτσουμπό και Γ. Μηλίγκο.

Δίκες φοιτητών στην Ξάνθη Την Τρίτη 17/5 δικάζονται στην Ξάνθη οι Παναγιώτης Μουσταφέλλος και Σταύρος Φωτεινόπουλος για τη συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις του Φοιτητικού τους Συλλόγου τον Δεκέμβριο του 2008. Οι διωκόμενοι συμμετείχαν στην κατάληψη της νομαρχίας Ξάνθης που πραγματοποιήθηκε μετά από απόφαση Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου Φοιτητών Ξάνθης όμως δεν συνελήφθησαν τότε, αλλά τρεις μήνες μετά! Η στοχοποίησή τους από την ΕΛΑΣ καταγγέλλεται ότι έγινε με πολιτικά ελατήρια. Όπως επι-

Μαρξισμός 2011

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΖΟΜΠΙ

➨ Το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο θα παρουσιάσει το βιβλίο του Κρις Χάρμαν, Καπιταλισμός Ζόμπι στην Έκθεση Βιβλίου στο Ζάππειο, στο χώρο εκδηλώσεων, στις 17/5, 8 μ.μ.

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

➨ Η Πρωτοβουλία για τη Δημιουργία Πανελλαδικής Ανεξάρτητης Ταξικής Κίνησης πραγματοποιεί εκδήλωση με θέμα «Νέα ταξική ενότητα, ανασυγκρότηση και ανατροπή της επίθεσης» την Τρίτη 17/5 στις 6.30 μ.μ. στην Αίθουσα Λογιστών (Κάννιγος 27, 5ος όροφος).

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ Κ. ΜΠΑΤΙΚΑ

➨ Η οικογένεια του Κώστα Μπατίκα διοργανώνει πολιτικό μνημόσυνο για τα 2 χρόνια από το θάνατό του το Σάββατο 21/5, στις 5 μ.μ. στο νεκροταφείο της Ν. Σμύρνης.

Με πάνω από 50 συζητήσεις και αξιόλογο καλλιτεχνικό πρόγραμμα ανοίγει τις πύλες του την Πέμπτη το τετραήμερο «Μαρξισμός 2011» που διοργανώνει όπως κάθε χρόνο το ΣΕΚ στις αίθουσες της ΑΣΟΕΕ (Πατησίων). Από τις κεντρικές συζητήσεις ξεχωρίζουν αυτή της Πέμπτης 19/5 στις 7 μ.μ. για τις αραβικές εξεγέρσεις με ομιλητή τον αιγύπτιο δημοσιογράφο Χισάμ Φουάντ καθώς και η συζήτηση του Σαββάτου 21/5 στις 7 μ.μ. για την κρίση χρέους με τους Σπ. Μαρκέτο, Φ. Κουστάλ (NPA, Γαλλία), Κ. Άλλεν (SWP, Ιρλανδία), Φ. Ρόζας (Bloco, Πορτογαλία) και Π. Γκαργκάνα.

Στέκι του ΝΑΡ στο ΑΠΘ Για άλλη μια χρονιά το θερινό Στέκι του ΝΑΡ στη Θεσσαλονίκη μετατρέπει το χώρο μεταξύ Θεολογικής και Πρυτανείας του ΑΠΘ σε εστία πολιτικών συζητήσεων και πολιτιστικής δημιουργίας. Οι προσεχείς εκδηλώσεις είναι: Κυριακή 15/5, 9.30 μ.μ., προβολή «Δευτέρες με λιακάδα. Τρίτη 17/5, 9.30 μ.μ., προβολή Στρέλα. Σάββατο 21/5 9.30 μ.μ., συζήτηση «140 χρόνια από την Παρισινή Κομμούνα», με τον Δ. Γρηγορόπουλο και τον Π. Παυλίδη, ενώ ακολουθεί μουσικό live στα γρασίδια της φιλοσοφικής. Κυριακή 22/5, αγώνες σκάκι.

TO TEΛOΣ THΣ AΓOPAΣ

Π

λάι στον οικονομικό φόβο, το φόβο της ανεργίας, της επιβίωσης προστίθεται και ο φόβος για την ίδια τη ζωή... και αυτό το μείγμα είναι εκρηκτικό, όπως έδειξαν τα δραματικά γεγονότα της εβδομάδας που πέρασε. Δυο πόλεις στην ίδια πόλη. Όχι απλώς οι συνοικίες των φτωχών και των πλουσίων, αλλά οι δρόμοι όπου μπορεί κανείς να βαδίζει χωρίς να τρέμει και τη σκιά του και οι δρόμοι όπου, μόλις νυχτώσει, η κυκλοφορία δεν απαγορεύεται, αλλά διεξάγεται με δική μας ευθύνη. Η ασφάλεια στον τόπο εργασίας και κατοικίας δεν είναι το όνειρο του μικροαστού οικογενειάρχη, αλλά είναι λαϊκό δικαί-

MAPIANNA TZIANTZH

«Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη» ωμα –και η ασφάλεια αυτή δεν επιτυγχάνεται με αστυνομικά μέτρα. Δεν μπορεί να μετατραπεί η μισή πόλη σε στρατόπεδο, με συρματοπλέγματα, φυλάκια ελέγχου και αστυνομικά σκυλιά που θα οσμίζονται τη μυρωδιά του ξένου. Δεν γίνεται να μη μπορούν τα παιδιά (ελληνόπουλα και μη) να παίξουν στο δρόμο χωρίς τη συνοδεία των ΜΑΤ. Οι αλλοδαποί που κατοικούν σε άθλιες συνθήκες στην Αθήνα δεν είναι η ρίζα του κακού, αλλά η αναλώσιμη πρώτη ύλη της παραοικονομίας, των κυκλωμάτων

των ναρκωτικών, της πορνείας και του παραεμπορίου από τα οποία κερδίζουν κάποιοι ξένοι όπως και κάποιοι ντόπιοι προστάτες και συνεργάτες τους. «Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη». Στην αγκαλιά της ακροδεξιάς έχει παραδοθεί ένα κομμάτι του πληθυσμού των «καταραμένων» περιοχών. Παραδόθηκε από φόβο και απελπισία, αλλά και εξαιτίας της αναιμικής παρουσίας της Αριστεράς. Για πολλούς κατοίκους του κέντρου, η αριστερή καταγγελία του ρατσισμού είναι δείγμα ανέξοδης ευ-

αισθησίας των «απέξω», αυτών που σχολιάζουν το πρόβλημα χωρίς να το ζουν. Η υπόγεια, η συσσωρευμένη οργή για ένα βίο που γίνεται αβίωτος δεν είναι τοπικό φαινόμενο, όμως τοπική θα είναι η αναπόφευκτη έκρηξή της. Δεν ξέρουμε αν ο τόπος θα είναι τα γήπεδα ή ο Άγιος Παντελεήμονας ή η 3η Σεπτεμβρίου ή κάτι άλλο, όμως τα βαθύτερα αίτια δεν θα είναι τοπικά ή ποδοσφαιρικά, ακόμα και αν φαίνονται σαν τέτοια. Θύματα της φτώχειας και της εκμετάλλευσης είναι οι αλλοδαποί, θύτες τους γίνονται άλλοι φτωχοί. Και αυτός που μέχρι στιγμής κερδίζει δεν είναι μόνο η Χρυσή Αυγή.


ΠPIN / 15

Σ YNENTEYΞH

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, Χαΐνηδες Ο Δημήτρης Αποστολάκης μιλάει εκ μέρους των Χαΐνηδων, με αφορμή το νέο διπλό τους άλμπουμ Αγροκτηνοτροφικά και μητροπολιτικά. Εκτός από μουσικός, συγκαταλέγεται ανάμεσα στους σπουδαίους στιχουργούς και τους διανοούμενους της εποχής. Αναζητεί το ωραίο. Δεν ξεχωρίζει την τέχνη από την επιστήμη, τη ζωή και την πολιτική. Οι Χαΐνηδες θα παίξουν στο Φεστιβάλ των Αναιρέσεων, το Σάββατο 4 Ιούνη.

Δεν μπορούμε να ζούμε άλλο έτσι! n ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΕΛΕΒΑΝΗ

– Αγροκτηνοτροφικά και Μητροπολι- πολιτισμική σύνθεση, να παντρέψουμε τα πλανήτης, η ανθρώπινη κοινωνία είναι τικά, η νέα διπλή δισκογραφική εργασία αντίθετα, μια πρόταση βιώσιμη πέρα από ακόμη σε ανώριμη φάση. Δεν γίνεται για σας. Άλλος ήχος ο ένας δίσκος, άλλος ο άλ- τις κρίσεις πρέπει να γνωρίζουμε τι έγι- παράδειγμα μια τεράστια δύναμη όπως η λος. Παραδοσιακών, αγροτικών αναφορών νε και πως μπορούσαν να εξελιχθούν τα πυρηνική ενέργεια να βρίσκεται στα χέο ένας, σύγχρονων, αστικών ο άλλος. Άλλη πράγματα. Να βρούμε τις πιθανές λύσεις. ρια ιδιωτών, είναι τραγικό να διαχειρίγλώσσα ο ένας, άλλη ο άλλος. Τι θέλετε να Κατ’ αρχήν πρέπει να αποκαταστήσουμε ζεται από κάποια ιδιωτικά συμφέροντα μας πείτε; τον κώδικα επικοινωνίας μας, να καθαρί- και να μην ελέγχεται από την κοινότητα. – Όταν λέω Αγροκτηνοτροφικά, αναφέ- σουμε τη γλώσσα μας. Δεν μπορούμε να Είναι δυνατόν για παράδειγμα, μετά την ρομαι στις συγκεκριμένες μορφές κοινω- λέμε το κορίτσι, γκόμενα. Καλούμαστε να πετρελαιοκηλίδα ο καθαρισμός της θάνιών που λέγονται κατά φύσιν κοινωνίες. φτιάξουμε έναν οραματικό κόσμο που θα λασσας να εξαρτάται από την BP; Πώς Πρόκειται για τις κοινωνίες, που χρονο- έχει αυτόνομες, αυτοθεσμιζόμενες κοι- είναι δυνατόν το εργοστάσιο στη Φουλογούνται από την εποχή των Σουμερίων, νότητες, αλληλεπιδρώσες, έναν κόσμο κουσίμα να ανήκει σε εταιρεία; Γι’ αυτό το 4.000 π.Χ. αναπτύκαι διέθετε 200 πλαστά χθηκαν στον Τίγρη και έγγραφα ασφάλειας, στον Ευφράτη, πέρασαν αφού δεν θα μπορούμέσω της Αιγύπτου σε σε να αντέξει πάνω όλο τον κόσμο. Τέτοιες από 7 ρίχτερ σεισμού, κοινωνίες συναντούμε το ξέρανε όλοι. Αυτά ακόμη και σε κάποια ανήκουν και πρέπει ελληνικά χωριά. Σηνα ανήκουν στην κοιμαίνει πως λειτουργεί νότητα, πρέπει να το ο κύκλος: ζώα, φυτά, συνειδητοποιήσουμε. άνθρωπος. Οι άνθρωΔεν γίνεται τη δύναμη ποι γιορτάζουν σύμφωνα τη διαχειρίζονται να με τη φύση. Για τη λίγοι και ειδικά αυτοί σπορά και το θερισμό. που τη διαχειρίζονται Για τη γέννηση και το σήμερα. Σαν να έχει θάνατο. Ο έρωτας για ένα αυτοκίνητο, με 150 παράδειγμα σ’ αυτές άλογα, που τα οδηγεί δεν τοποθετείται πάνω ένας ασυνείδητος. Εγώ στη διεκδίκηση, το πααυτούς όχι άλογα ούτε ράπονο και τη γκρίνια, ψόφιο γάιδαρο δεν θα τοποθετείται κάπου τους εμπιστευόμουν να αλλού. Είναι λοιπόν οδηγήσουν. μια μελέτη τρόπον τινά Γι’ αυτό οι πανάρχαιες πάνω σε τέτοιες κοινωαγωνίες του ανθρώπου νίες. Οι κοντυλιές ας ακόμη υφίστανται, η σίπούμε στο δίσκο έχουν τιση, η στέγαση, η υγεία 4 Δεν γίνεται για παράδειγμα μια τεράστια δύναμη τη φόρμα αλλά δεν είκαι η παιδεία. Ακόμη όπως η πυρηνική ενέργεια να βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών ναι δομημένες πάνω δεν έχουν ικανοποιηθεί στην εγωιστική επίδειώστε να δημιουργήσει ξη. Γενικά είναι μίνιμαλ φόρμες, από τις που να μην παράγει αλλά να δημιουργεί, έπειτα και πολιτισμό, να απαντήσει και οποίες μέχρι τη δεκαετία του '80 ήταν γε- δίχως σχέσεις εξάρτησης και εξουσίας. στο υπαρξιακό του ερώτημα. Δεν είναι μάτη η Ελλάδα. Ο δεύτερος δίσκος είναι Αυτό δεν είναι ουτοπία, είναι διαδρομή, δυνατόν να τρέχουμε ακόμη για να φάμε, τελείως άλλη γλώσσα. Και τα όργανα και εξέλιξη. Πρέπει να το πούμε παιδιάστικα όπως 10.000 χρόνια πριν. η ενορχήστρωση και η στιχουργία, τα πά- και θαρραλέα. Δεν μπορούμε να ζούμε – Πού βλέπεις διέξοδο; ντα είναι διαφορετικά. Σύγχρονος ήχος, άλλο έτσι, πραγματιστικά. Να αρχίσουμε – Προσωπικά δεν πιστεύω σε καμιά αστιαστικός και πολύ «κουνημένος». Φόρμες από κάπου, να αδιαφορήσουμε για τις πο- κή δημοκρατία, σε κανέναν κρατισμό που δεν αφορούν μόνο την Κρήτη, αλλά λιτικές αποφάσεις, να πάρουμε τις δικές σοσιαλιστικού τύπου, σε κανέναν συγκεόλη τη Μεσόγειο. μας, με ισχυρό όραμα και παιδιάστικη ντρωτικό μηχανισμό. Πιστεύω ακράδαντα – Είναι θέμα νοσταλγίας, πρόταση επι- έρευνα κι ανωριμότητα. ότι ο φόβος και το κράτος είναι αδέλφια. στροφής στις ρίζες; – Είσαι αισιόδοξος; Η κρίση θα φέρει ανα- Μη ξεχνάμε όμως ότι τον προηγούμενο – Δεν νοσταλγώ τίποτα. Θεωρώ τη νο- τροπή; αιώνα κάναμε δυο παγκόσμιους πολέσταλγία θανάσιμο αμάρτημα. Είναι πράγ- – Ναι, είμαι αισιόδοξος, αλλιώς δεν θα μους, αυτή είναι βαριά κληρονομιά, δεν ματα απολύτως σημερινά και τα ζωτικά σηκωθώ από το κρεβάτι. Εμένα μου αρέ- σβήνεται εύκολα. Μετά από πολέμους και τους στοιχεία είναι απολύτως χρήσιμα. Οι σει η κρίση, γιατί ο άνθρωπος επανα- βία φυτρώνουν αγριόχορτα. Στο δυτικό αγροτοκτηνοτροφικές κοινωνίες έχουν καθορίζει την ανάγκη και η ανάγκη δεν κόσμο φυτρώσανε εκτρώματα. Κοινωνίες τελειώσει. Δεν υπάρχει η κοινωνική συν- έχει ούτε μητέρα ούτε πατέρα, γι’ αυτό φτιαγμένες σε κράτη - έθνη και πυρηνικές θήκη. Υπάρχουν ακόμη δυο τέτοιες ημι- την ακούγανε όλοι οι θεοί, «ανάγκα και οικογένειες. Κλειστοφοβικές οντότητες. κλειστές κοινωνίες, κοινότητες στην Ευ- θεοί πείθονται». Είναι ευκαιρία να μετα- Μπαμπάς, μαμά, παιδί στοιβαγμένα ομοιρώπη. Στη Νότια Ευρώπη, είναι οι Ρομά, τοπιστούμε. Πονάμε γιατί κάτι δεν πήγε όμορφα σε πολυκατοικίες ενός κράτους οι οποίοι έχουν υποστεί τελευταία ένα καλά. - έθνους. Φοβικά άτομα που δεν έχουν ψευτοπογκρόμ και οι Κρητικοί. Ο διπλός – Φυσικός έχεις σπουδάσει. Ως επιστήμο- αυτοπροσδιοριστεί αντίθετα αποκτούν αυτός δίσκος είναι σαν μια εργασία κοι- νας πώς βλέπεις τις εξελίξεις; εθνικιστικές κορόνες και η φοβικότητά νωνικής ανθρωπολογίας. – Ναι, φυσικός αφύσικος. Θεωρητικός τους, τους κάνει αγενείς, επιθετικούς και – Ζούμε παρα φύση στις σύγχρονες μητρο- φυσικός υψηλών ενεργειών, δηλαδή η παντελώς απολίτιστους. Αν δεν πάρουμε πολιτικές κοινωνίες; φυσική που ασχολείται με το πολύ μικρό γενναίες αποφάσεις, ο όχλος δεν θα γίνει – Όχι δεν ζούμε παρά φύση, φύση είναι που βρίσκεται στον πυρήνα και το πολύ ποτέ λαός. Θα είναι ένα φοβισμένο όπλο, κι αυτές. Για να κάνουμε όμως μια νέα μεγάλο που βρίσκεται στο σύμπαν. Ο χειραγωγούμενο και επιθετικό.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙΗΣΗ Ηθική είναι η κοινωνία της τόλμης και της ιερής περιέργειας – Συμμετείχες στο πειραματικό κέντρο του CERN; – Είχα πάει κι είχα κάνει μια σχετική με το πείραμα εργασία αναφοράς. Το θέμα αυτή τη στιγμή, το ζητούμενο είναι η μεγαλοενοποιημένη θεωρία. Θέλουμε να ενοποιήσουμε τις τέσσερις δυνάμεις, τη βαρυτική, την ηλεκτρομαγνητική, τις ασθενείς πυρηνικές και τις ισχυρές πυρηνικές δυνάμεις. Αυτές, τη στιγμή που δημιουργήθηκε το σύμπαν, πριν 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια ήταν μια δύναμη. Γρήγορα αποχωρίστηκαν, πρώτα η βαρύτητα κι ύστερα οι άλλες. Το δικό μας μοντέλο μπορεί να εξηγήσει την ενοποίηση των τριών, δεν έχει καταφέρει να βάλει μέσα τη βαρύτητα. Θέλουμε λοιπόν να κβαντοποιήσουμε τη βαρύτητα. Και δεν είναι καθόλου εύκολο κι απλό. Κι αν γίνει, τι θα γίνει; Πάλι εξαρτάται από την κοινωνία. Για μένα υπάρχουν δυο ειδών κοινωνίες στον κόσμο. Οι ηθικές και οι ανήθικες και η δική μας κοινωνία είναι ανήθικη. Ανήθικες θεωρώ τις κοινωνίες του φόβου και ηθικές τις κοινωνίες της τόλμης και της ιερής περιέργειας. – Προλαβαίνουμε να σώσουμε τον πλανήτη, να αλλάξουμε τον κόσμο; – Κι αν δεν προλαβαίνουμε είναι ωραίος ο θάνατος γι’ αυτόν το σκοπό. Στην ουσία αυτό θα θέλαμε, μια ποιητική καταστροφή. Το κράτος παντού και βέβαια στην Ελλάδα, αποτελείται από αδιάφορους μανδαρίνους γραφειοκράτες, απολιθώματα μιας άλλης εποχής. Οι ιδιώτες είναι αρπακτικά εκπαιδευμένα σε μια δήθεν φιλελεύθερη επιθετική οικονομία, οπότε τα πράγματα είναι τελείως παρανοϊκά. Αλλά κι αν ένα εργοστάσιο περάσει στα χέρια των εργαζομένων, των πολιτών, δεν σημαίνει ότι γίνεται αυτόματα σοσιαλιστικό ή κομμουνιστικό. Αυτό γίνεται όταν οι ίδιοι οι εργάτες έχουν επίγνωση, ξέρουν τι θέλουν να παράξουν και ποιος είναι ο τρόπος παραγωγής, να είναι συνειδητοί στο τι και πως. Απαιτείται μια άλλη συνειδητοποίηση λοιπόν.

ΔΙΣΚΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ Αγροκτηνοτροφικά & Μητροπολιτικά Χαΐνηδες Νέος διπλός δίσκος. Ο πρώτος έχει αφορμή τις quasi-closed (ημικλειστές) κοινωνίες και συνδιαλέγεται με minimal γλωσσικές και μουσικές φόρμες της ανατολικής Μεσογείου προσδίδοντας σε πανάρχαιες κατηγορίες νέο σημασιολογικό περιεχόμενο. Σ’ αυτό το εγχείρημα συνέπραξαν μοναδικοί και διαφορετικοί ερμηνευτές απ’ όλους τους νομούς της Κρήτης: Κ. Αβυσσινός, Μ. Λιαπάκης, Γ. Ξυλούρης (Ψαρογιώργης), Γ. Παπαδάκης, Μ. Τζουγανάκης και ο Ψαραντώνης. Ο δεύτερος κατοπτρίζει τις αγωνίες μεταβιομηχανικών κοινωνιών και την αλληλεπίδραση πολλών ετερόκλητων πολιτισμικών στοιχείων, μέσα από πιο σύνθετες γλωσσικές και μουσικές δομές. Σ’ αυτή την προσπάθεια εκτός από τον Θ. Ρέλλο συμμετείχε και ο Δ.Πουλικάκος. *ΧΑΪΝΗΔΕΣ (Δ. Αποστολάκης, Δ. Ζαχαριουδάκης, Τ. Κανέλλος, Μ. Κώτη, Δ. Μπρέντας, Μ. Νικόπουλος, Α. Νόνης, Α. Σκαμνάκης, Ε.Τσακίρη).


16 / ΠPIN

ΑΡΙΣΤΕΡΟ

ΕΞΤΡΕΜ n ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ

Μια «μουντζούρα», για τα αθώα ούρα... Θα μπορούσε να είναι κουίζ: Kάμποσοι δημοσιογράφοι ήξεραν ότι θα «γίνει» δυο ώρες προτού «γίνει» και επτά χρόνια αφ’ ότου «έγινε» οι δικαστές έκριναν ότι δεν έγινε. Τι είναι; Μα ασφαλώς το σκηνοθετημένο «τροχαίο» της 12ης Αυγούστου 2004, με το οποίο ο Κώστας Κεντέρης και η Κατερίνα Θάνου πάσχισαν να δικαιολογήσουν την «εξαφάνισή» τους από το ολυμπιακό χωριό και την απροθυμία τους να υποβληθούν σε έλεγχο αντι- ντόπινγκ. Τρίτη, 10 Μαΐου, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας ανακοίνωσε την απόφασή του: ένοχοι χωρίς ελαφρυντικά οι δυο αθλητές και ο προπονητής τους Χρ. Τζέκος. Ένοχοι με το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου οι δυο «μάρτυρες» του κατά φαντασίαν τροχαίου. Ένοχοι οι γιατροί που «περιέθαλψαν» τους κατά φαντασία τραυματίες, με το ελαφρυντικό των μη ταπεινών κινήτρων. Είναι σαν να αναγνωρίζεται κι επισήμως κάτι τόσο βέβαιο, όσο η κίνηση της γης ή ο θάνατος του Έλβις: Όλοι το ήξεραν – με εξαίρεση ελάχιστες στρουθοκαμήλους. Αρκούσε λ.χ. για να «ξυπνήσει» και τον πλέον αφελή εκείνη η έκθεση του ιατροδικαστή Φ. Κουτσάφτη που επιβεβαίωσε πως οι «κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις» ήταν τμήμα της θεατρικής παράστασης, στο ΚΑΤ. «Οι μιζαδόροι κυκλοφορούν ελεύθεροι και οι Ολυμπιονίκες δεν πρέπει να έχουν ελαφρυντικά», δήλωσε έπειτα από την ανακοίνωση της απόφασης ο συνήγορος του Κεντέρη, Μιχ. Δημητρακόπουλος. Μάλιστα... Θα πρέπει τώρα να διαλέξουμε ανάμεσα στην αμιγώς οικονομική απάτη και στη βιομηχανία απάτης που κατασκευάζει «υπεράνθρωπους»! Περισσότερο πειστικός θα ήταν ο Μ. Δημητρακόπουλος αν παρατηρούσε ότι οι πολιτικές και αθλητικές ελίτ λάμβαναν κατ’ εξακολούθηση από αυτήν τη βιομηχανία «μίζες» σε... είδος, δηλαδή σε εντυπώσεις που απέρρεαν από ιδεολογικούς μύθους. Όχι ότι περιμέναμε να ακούσουμε από το στόμα του συνηγόρου κάτι τόσο τολμηρό, απλώς, λέμε... Λέμε και θυμόμαστε: τον πρωθυπουργό Κ. Σημίτη να καμαρώνει (Σεπτέμβριος 2003) επειδή η «ισχυρή Ελλάδα» είχε άφθονες αθλητικές διακρίσεις. Τον υφυπουργό Αθλητισμού Γ. Λιάνη να ωρύεται εναντίον του Σπίγκελ (Αύγουστος 2003) και του Ομπσέρβερ (Φεβρουάριος 2004) που δημοσίευαν –δήθεν συκοφαντικά– ρεπορτάζ «για Έλληνες προπονητές και μεγάλους αθλητές μας». Κι όλα αυτά μολονότι ... το πράγμα βοούσε –και βρομούσε– πολύ νωρίτερα. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Το 1997 η διεθνής ομοσπονδία τιμώρησε με διετή αποκλεισμό τον Χρ. Τζέκο, επειδή στο Ντόρτμουντ διαπληκτίστηκε με έναν γιατρό για να αποτρέψει έλεγχο σε τρεις αθλητές του (μέθοδος «λακίζειν διά του προπηλακίζειν»). Το 2001 άνθρωποι της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ (π.χ. ο Λάκης, ο κόουτς Παθιακάκης), με την οποία είχε συνεργαστεί ο προπονητής των σπρίντερ, είπαν καθαρά ότι χορηγούσε απαγορευμένες ουσίες. Αλλά η «μαμά Ελλάδα» απολάμβανε τα μετάλλια, όπως έκανε και με την άρση βαρών. Άλλες «μνημιώδεις» καταστάσεις εκεί, αλλά «αδυναμίες» της πολιτικής εξουσίας –κυρίως επί των ημερών Φούρα στο υπουργείο– να «καταλάβουν» τι έκανε «νιάου- νιάου στα κεραμίδια». Τι άλλο είπε ο Μ. Δημητρακόπουλος; «Η απόφαση είναι μια νομική μουντζούρα που είμαι βέβαιος ότι το Εφετείο θα τη σβήσει». Α, αυτή η ατάκα θα μπορούσε να γίνει πηγή έμπνευσης για κάποιο ...χιπ-χοπ των «αδικημένων» αθλητών και του προπονητή τους. Κάτι σαν κι αυτό: «Σαν βάσανο κυλήσανε επτά χρόνια φαγούρα / για να’ ρθει κατακέφαλα αυτή εδώ η μουντζούρα / ήταν, σας λέω, καθαρά των αθλητών τα ούρα / μα έπεσε η μηχανή και ζούνε στη σκοτούρα». Γιο...

K OINΩΝΙΑ

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΔΩΔΩΝΗ

ΜΑΧΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ Iδιοκτήτες είναι οι παραγωγοί, οι συνεταιρισμοί και οι εργαζόμενοι n ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ

Η

κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπηρετώντας τις εντολές του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ προχωράει και στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας. Από αυτή τη διαδικασία δεν θα μπορούσε να λείπει και η Δωδώνη. Όπως και στην περίπτωση της προσφυγής στο ΔΝΤ, έτσι και στην περίπτωση της Δωδώνης το σχέδιο είναι έντεχνα κατασκευασμένο. Οι πολιτικές που στόχο είχαν τη χρεοκοπία της έχουν αποτύχει, χάρη στη στήριξη της τοπικής κοινωνίας. Μάλιστα, η Δωδώνη αποτελεί αγκάθι για το καρτέλ γάλακτος, γιατί παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των τιμών γάλακτος. Δεν είναι τυχαίο που η Ήπειρος μειώνει την τιμή για το γάλα κατά 5 λεπτά λίγες μέρες πριν την απόφαση του ΔΣ της Δωδώνης για την αύξηση της τιμής του. Ο εργαζόμενος και αγροτικός πληθυσμός ξέρει καλύτερα από τον καθένα τη σημασία που έχει η Δωδώνη για την περιοχή. Ακόμη και με αυτό το λειψό και μερικό τρόπο που δουλεύει έχει θετικό πρόσημο, όχι μόνο επιβιώνοντας αλλά και βγάζοντας κέρδη σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση. Παράλληλα εδώ και τόσα χρόνια έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη στήριξη της κτηνοτροφικής παραγωγής της περιοχής εξάγοντας προϊόντα σε όλο τον κόσμο. Το γεγονός αυτό την καθιστά φιλέτο για το καρτέλ γάλακτος. Εάν πράγματι η Δωδώνη περάσει στα χέρια των συνεταιρισμένων αγροτοκτηνοτροφικών νοικοκυριών, κάτω από εργατικό έλεγχο, με εργαζόμενους μόνιμους και κρατική στήριξη, θα δημιουργήσει πιο θετική προοπτική. Η αύξηση του ρόλου των παραγωγών και των εργαζομένων θα ενισχύσει περαιτέρω τον κοινωνικό της χαρακτήρα, δίνοντας ακόμη πιο ποιοτικά προϊόντα, στηρίζοντας την οικονομία, αποτελώντας ένα σημαντικό εργαλείο για την ανάπτυξη μορφών εργατικής και κοινωνικής αλληλεγγύης για ολόκληρη την πε-

ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΙ

ριοχή. Ιδιαίτερα αν συνδυαστεί σε ένα δίκτυο και με τις άλλες παραγωγικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις της περιοχής σε πλήρη αντίθεση με το νομικό πλαίσιο που λειτουργούν σήμερα και με αυτό που ετοιμάζει η κυβέρνηση. Με βάση τα παραπάνω αποτελεί επείγουσα ανάγκη η έξοδος από την ΕΕ, η εθνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο και η διαμόρφωση ενός δημοκρατικού πλαισίου για τη δημιουργία αγροτοκτηνοτροφικών συνεταιρισμών με μία ψήφο για κάθε αγροτικό νοικοκυριό και κρατική ενίσχυση. Η εμπορία των αγροτικών προϊόντων να γίνεται μέσα από τους συνεταιρισμούς με τη θέσπιση κρατικών τιμών, με ταυτόχρονη εξασφάλιση εφοδίων στους αγροτοκτηνοτροφικούς συνεταιρισμούς από το κράτος και απαγόρευση της ιδιωτικής τους εμπορίας. Η διαδικασία αυτή να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται το εισόδημα των παραγωγών και να ενισχύεται η ντόπια παραγωγή. Σε μια τέτοια κατεύθυνση απαιτείται η ρύθμιση των χρεών των μικρομεσαίων αγροτών και η διαγραφή του χρέους σε όσα αγροτικά νοικοκυριά βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον μπορεί και η Δωδώνη να πάρει τη θέση που της ανήκει. Η Γενική Συνέλευση των μετόχων της ΑΤΕ, κάτω από την πίεση και την καθοδήγηση της κυβέρνησης, αποφάσισε σε συνεδρίαση στις 29/04 την πώληση όλων των επιχειρήσεών της, συμπεριλαμβανόμενης και της Δωδώνης. Τίποτε δεν έχει χαθεί, η Δωδώνη δεν έχει ιδιωτικοποιηθεί, όπως πολλοί προσπαθούν να μας πείσουν και δεν πρόκειται να την αφήσουμε να ιδιωτικοποιηθεί. Δεν ανήκει στην ΑΤΕ, ανήκει στους παραγωγούς, στους συνεταιρισμούς και στους εργαζόμενους της. Η ΑΤΕ μπήκε στη διοίκηση για να εξασφαλίσει τα περίπου 30 εκατ. δρχ. που είχε δώσει με τη μορφή δανείου για τη δημιουργία της επιχείρησης και

έχει βγάλει τοκογλυφικά τα εκατονταπλάσια. παράλληλα η κυβέρνηση σχεδιάζει την πώληση των μετοχών της ΑΤΕ και την ιδιωτικοποίησή της, αφήνοντας εκτεθειμένους στο ιδιωτικό κεφάλαιο όλους τους αγρότες και το 80% της αγροτικής γης. Φυσικά δεν έχουμε αυταπάτες, ο αγώνας πρέπει να συνδεθεί με το κίνημα της περιοχής με στόχο την ανατροπή κυβέρνησης και την έξοδο από ΕΕ - ΔΝΤ. Ο αγώνας της Δωδώνης είναι αντικειμενικά αγώνας ενάντια σε αυτή την εγκληματική κάστα που μας κυβερνά. Ενάντια στους ιμπεριαλιστές δολοφόνους της ΕΕ και τους απατεώνες του ΔΝΤ. Η νίκη του αγώνα να μην ιδιωτικοποιηθεί η Δωδώνη θα είναι μια νικηφόρα ρωγμή στο Μνημόνιο, στην πολιτική του χρέους και στην τρόικα. Αρκεί ο αγώνας να περάσει στα χέρια των κτηνοτρόφων και των εργαζόμενων της Δωδώνης. Ήρθε η ώρα για τη συγκρότηση ενός ενιαίου εργατικού μετώπου, να παραμεριστούν οι διαχωρισμοί, ξεκινώντας από τη διαμόρφωση ενός και μόνο σωματείου που θα περιλαμβάνει όλους τους εργαζόμενους στο εργοστάσιο. Η μάχη αυτή αφορά την εργατική τάξη και το λαό της περιοχής στο σύνολο του γιατί μπορεί να αποτελέσει νίκη στο αγώνα ενάντια στη βάρβαρη πραγματικότητα που βιώνει, που την οδηγεί στην πείνα και την εξαθλίωση. Αφορά τους αγροτοκτηνοτρόφους που με τη διαμόρφωση παραγωγικών συνεταιρισμών δεν θα γίνονται είλωτες για χάρη της Δωδώνης. Απαιτούμε: Να μην ιδιωτικοποιηθεί η Δωδώνη. Να περάσει στα χέρια των πρωτοβάθμιων παραγωγικών συνεταιρισμών με εργατικό έλεγχο και κρατική στήριξη. Να ενισχυθεί ο κοινωνικός της χαρακτήρας παράγοντας φτηνά και ποιοτικά προϊόντα, εξασφαλίζοντας εισόδημα για όλους τους κτηνοτρόφους της περιοχής. Να γίνουν μόνιμοι εργαζόμενοι οι εποχιακοί.

n ΔΙΚΤΥO ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚOΣ

Κατασκηνώσεις εκμετάλλευσης Την ευθύνη για τα ΚΑΥ Προσκυνητών (Κομοτηνή) έχει η 21η τεθωρακισμένη ταξιαρχία, με ταξίαρχο το Δημήτρη Χασάπη. Ανέκαθεν οι κατασκηνωτές απασχολούσαν αποσπασμένους φαντάρους που μετατρέπονταν σε υπηρετικό προσωπικό. Μετά την απόφαση ανακατασκευής για τη παροχή «χλιδάτων διακοπών» τα πράγματα χειροτέρευσαν. Από τις 2 Μαΐου τα ΚΑΥ έχουν μετατραπεί σε ένα απέραντο εργοτάξιο. Καθημερινά οι μονάδες 211 ΕΜΑ, 21 ΕΥΠ, 646 Μ/Κ ΤΟ στέλνουν πάνω από 40 φαντάρους στο «κάτεργο» ως δωρεάν εργάτες. Ο υπολοχαγός Χίτζος επιβλέπει τις εργασίες. Οι φαντάροι κάνουν τα πάντα. Κουβαλάνε μπάζα και σωλήνες, χτίζουν, βάφουν και αναλαμβάνουν διάφορες οικοδομικές δουλειές, από τις 9 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα οπότε και γυρνούν

στις μονάδες τους. Αν οι φαντάροι είναι εξοδούχοι, η έξοδος ουσιαστικά χάνεται αφού απομένουν μία ή δύο ώρες. Αν έχουν υπηρεσία τρέχουν κατευθείαν στη σκοπιά, χωρίς να προλαβαίνουν να ξεκουραστούν από τις πολύωρες αγγαρείες. Στο εργοτάξιο το μεσημεριανό έρχεται, όχι όμως το πρόγευμα. Ευκαιρία για περισσότερες περικοπές. Οι φαντάροι στις μονάδες να φορτώνονται περισσότερες υπηρεσίες. Χώσιμο «τρώνε» ΕΠΟΠ και δόκιμοι. Στις 15 Μαΐου ξεκινάει η σεζόν και οι προετοιμασίες είναι πυρετώδεις. Ρωτάμε: ποιες είναι οι συνθήκες ασφαλείας στο εργοτάξιο, σε βαριές εργασίες που εκτελούν καθημερινά οι νέοι; Γιατί είναι υποχρεωμένοι οι φαντάροι να προσφέρουν οποιαδήποτε εργασία σε κατασκηνώσεις αξιωματικών; Κανένας όρκος, καμία συνταγματική δέσμευση δε μπορεί να τους υποχρεώσει για κάτι τέτοιο.

Είναι προκλητικό να εφαρμόζονται στο στρατό μαύρες και απλήρωτες εργασιακές σχέσεις. Αν θέλουν να κάνουν περικοπές, ας κλείσουν τα ΚΑΥ. Να κάνουν διακοπές όπως ο υπόλοιπος κόσμος. Οι υπερόπτες αξιωματικοί δεν δίνουν δεκάρα ούτε για τους συναδέλφους τους υπαξιωματικούς, που κι αυτοί λιώνουν για να είναι έτοιμες οι εγκαταστάσεις. Οι αξιωματικοί το καλοκαίρι θα ζητούν φαντάρους για να τους φτιάχνουν καφέδες, να καθαρίζουν τα σκουπίδια τους, να τους στήνουν ομπρέλες, ξαπλώστρες. Τέλος ζήτημα είναι ο λιγοστός ελεύθερος, μεσημεριανός χρόνος που υπάρχει στο ημερήσιο πρόγραμμα. Μπορεί όποιος διοικητής θέλει να τον καταστρατηγεί; Είναι ή δεν είναι διαταγή του ΓΕΣ; Τηλ. επικ. 6932955437 diktiospartakos.blogspot.com


ΠPIN / 17

K OINΩΝΙΑ

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ n ΝΑΤΑΣΑ ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΥ

Ωράρια εξόντωσης, συνθήκες εξάντλησης Φυτώρια ελαστικής και απλήρωτης εργασίας με ευθύνη των δήμων - επιχειρήσεων

Ε

βδομάδα εντατικών κινητοποιήσεων ήταν η προηγούμενη για τους εργαζόμενους στους 2.400 δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς της χώρας. Με 48ωρη απεργία τη Δευτέρα - Τρίτη (υπό την κάλυψη της ΠΟΕΟΤΑ), συμμετοχή στην 24ωρη πανεργατική απεργία της Τετάρτης, τρίωρες στάσεις εργασίας την Πέμπτη - Παρασκευή, δύο συλλαλητήρια με τη συμμετοχή εκατοντάδων εργαζομένων απάντησαν στην πρόθεση του υπουργείου Εσωτερικών να αυξήσει τις ώρες εργασίας τους από 30 σε 40 εβδομαδιαίως. Η επέκταση κατά 10 ώρες (!) του ωραρίου του παιδαγωγικού προσωπικού στους παιδικούς σταθμούς συμπεριλήφθηκε στο νομοσχέδιο για τη διεύρυνση του ωραρίου των δημοσίων υπαλλήλων στις 40 ώρες εβδομαδιαίως. Να σημειωθεί ότι η ημερήσια εξάωρη εργασία των παιδαγωγών, που κατακτήθηκε μετά από αγώνες, δεν αποτελεί κάποια ειδικό προνόμιο. Αντίθετα προκρίνεται για παιδαγωγικούς λόγους. Και αυτό γιατί, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, το μακρύ ωράριο εργασίας προκαλεί «επαγγελματική εξουθένωση» στους παιδαγωγούς, οι οποίοι αδυνατούν έτσι να ανταποκριθούν στις ανάγκες των παιδιών προσχολικής ηλικίας. «Μια “επαγγελματικά εξουθενωμένη’’ παιδαγωγός έχει ελάχιστες πιθανότητες παροχής υψηλής ποιότητας υπηρεσιών προς τα παιδιά και τις οικογένειες» τονίζει σε ανακοίνωση του ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βρεφονηπιαγωγών. Εξάλλου, με τα ίδια κριτήρια εξαιρέθηκαν από την αύξηση ωραρίου και οι εκπαιδευτικοί σε πρωτοβάθμια-δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις των παιδαγωγών συνδέονται άμεσα με τις αλλαγές στους όρους λειτουργίας των παιδικών σταθμών. Σύμ-

φωνα με όσα εξαγγέλλονται, οι παιδικοί σταθμοί δεν θα κλείνουν 15 μέρες Χριστούγεννα - Πάσχα, θα ανοίγουν τέλη Αυγούστου, ενώ σε ορισμένους δήμους κάνουν λόγο για παράταση ωραρίου έως τις 7 μ.μ. (μέχρι τώρα οι παιδικοί σταθμοί λειτουργούσαν 7-4

κοί σταθμοί έχουν γίνει «φυτώρια» ελαστικής εργασίας. «Στον ίδιο παιδικό σταθμό μπορεί να απασχολούνται μόνιμοι εργαζόμενοι, συμβασιούχοι αορίστου χρόνου, ορισμένου χρόνου, σταζιέρ, εργαζόμενοι από τον ΟΑΕΔ κ.λπ. κ.λπ.» εξηγεί η Έφη. Συγκε-

μ.μ.). «Με αυτές τις αλλαγές οι παιδικοί σταθμοί μετατρέπονται σε χώρους στάθμευσης παιδιών» τονίζει η Έφη Σιδηροπούλου, που είναι εργαζόμενη σε παιδικό σταθμό στο Δήμο Αγίας Βαρβάρας. Όμως «τα παιδιά μας είναι μαθητές και όχι εργαζόμενοι σε πολυεθνικές!» όπως επισημαίνει το εύστοχο σύνθημα των παιδαγωγών. Άλλωστε σκεφτείτε πόσο …ευχάριστο και δημιουργικό θα είναι για ένα παιδί προσχολική ηλικίας να βρίσκεται για 12 ώρες ημερησίως, επί 330 μέρες το χρόνο στον παιδικό σταθμό. Ιδιαίτερα όταν το 72% εξ αυτών δεν διαθέτει αύλειο χώρο, το 32% έχει αίθουσες χωρίς παράθυρα, το 26% λειτουργεί μέσα σε πολυκατοικίες… Να σημειωθεί επίσης πως παρά το γεγονός ότι οι παιδαγωγικές απαιτήσεις προβλέπουν σταθερότητα στα πρόσωπα των παιδαγωγών, οι παιδι-

κριμένα στο σύνολο των 9.000 παιδαγωγών, το 52% είναι συμβασιούχοι, ενώ προ δεκαετίας ήταν το 32%. Με τις προβλέψεις του νόμου Ραγκούση οι συμβασιούχοι αναμένεται να αυξηθούν και να εναλλάσσονται κάθε χρονιά. Σε καθεστώς μόνιμης εργασιακής ανασφάλειας ρίχνουν λοιπόν τους παιδαγωγούς, οι οποίοι δεν θα ξέρουν αν θα έχουν δουλειά την επόμενη μέρα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των 14 συμβασιούχων στους παιδικούς σταθμούς του δήμου Χαλανδρίου, όπου τη Μεγάλη Δευτέρα η διοίκηση τους ενημέρωσε ότι η σύμβαση τους διακόπτεται κατ’ εντολή του ΑΣΕΠ, καθώς έχει παρέλθει το 24μηνο. Οι δημοτικοί σταθμοί εκπέμπουν SOS, καθώς το 68% έχει ελλείψεις σε προσωπικό και το 84% των τμημάτων έχει υπεράριθμα παιδιά. Σε

αυτό το πλαίσιο: Η αναλογία στα βρεφικά τμήματα θα έπρεπε να είναι ένας παιδαγωγός ανά τρία παιδιά και είναι ένας προς επτά. Η αναλογία στα νηπιακά είναι ένας παιδαγωγός ανά 12 παιδιά και είναι ένας προς 30! Και τα προβλήματα δεν σταματούν εδώ: Οι εφαρμοζόμενες περικοπές στις κοινωνικές παροχές έχουν ως αποτέλεσμα πολλά παιδιά να μένουν έξω από τους παιδικούς σταθμούς, κάποιοι σταθμοί να μη μπορούν να προσφέρουν μεσημεριανό, τα τροφεία παίρνουν την ανιούσα (π.χ. Χαϊδάρι), ενώ εργαζόμενοι μένουν απλήρωτοι (π.χ. Δάφνη). Κι όλα αυτά πριν την εφαρμογή του εξαγγελλόμενου Μνημονίου στους δήμους που προβλέπει πρόγραμμα «εξυγίανσης» στους χρεωμένους δήμους, δηλαδή περικοπές στις κοινωνικές παροχές, ξεπούλημα της δημοτικής περιουσίας, «πάγωμα» προσλήψεων, αύξηση τελών κ.λπ. Η προαναφερθείσα κατάσταση απαιτεί άμεση κινητοποίηση των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς σε συνεργασία με τους γονείς που πλήττονται και εκείνοι εξίσου. Ήδη στο δήμο Χαϊδαρίου και Χαλανδρίου έχουν συγκροτηθεί Πρωτοβουλίες Γονέων σε αυτή την κατεύθυνση. Είναι αναγκαίο να διεκδικήσουν από κοινού να μην αυξηθεί το ωράριο των παιδαγωγών, να μην αλλάξουν οι όροι λειτουργίας των παιδικών σταθμών, να γίνουν προσλήψεις προσωπικού, να απατηθούν σταθερές εργασιακές σχέσεις με αξιοπρεπή μισθό για τους βρεφονηπιαγωγούς και όλους τους εργαζόμενους, να απαιτηθεί η εγγραφή σε Παιδικούς Σταθμούς όλων των παιδιών, με παράλληλη κατάργηση των τροφείων. Άλλωστε οι δημότες πληρώνουν τόσα χρόνια τέλη, άρα έχουν δώσει και με το παράνω τον... όβολό τους και για τους παιδικούς σταθμούς.

ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ n ΣΕ 12 ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Συνολική πολιτική, πολιτιστική πρόταση

T

ο φεστιβάλ Αναιρέσεις, που διοργανώνει η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, πιστό στο ραντεβού του με τη νεολαία και τους εργαζόμενους επιστρέφει και φέτος, με ενδιαφέρουσες πολιτιστικές και πολιτικές εκδηλώσεις σε 12 πόλεις της Ελλάδας, επιδιώκοντας να αναδειχθεί μια διαφορετική πολιτική, κινηματική και πολιτιστική πρόταση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Συγκεκριμένα στην Αθήνα οι Αναιρέσεις θα πραγματοποιηθούν στις 3-4-5 Ιούνη στη Γεωπονική. Η φετινή διοργάνωση θα φιλοξενή-

σει μια διεθνή συνάντηση μουσικών της αντίστασης. Συγκροτήματα όπως οι Boikot από την Ισπανία, οι Rebel Diaz, οι Bandista από τη γειτονική Τουρκία και οι Λονδρέζοι Rodney P και Skitz θα σφραγίσουν με τους στίχους και τις μουσικές τους τις 2 από τις 3 ημέρες του φεστιβάλ. Την Παρασκευή 3 Ιουνίου στις 2 σκηνές της Γεωπονικής θα ανέβουν οι: Σπύρος Γραμμένος (με την καλλιτεχνική ενίσχυση του Πάνου Μουζουράκη), Στάθης Δρογώσης, Burger Project, Μελίνα Κανά, Λιζέτα Καλημέρη. Το Σάββατο 4 Ιούνη ξεκινά το διεθνές αφιέρωμα των Αναιρέσεων

στις μουσικές της αμφισβήτησης με τους: Ska-Bangies, Bandista και τη ska-punk καταιγίδα των Boikot. Στη 2η σκηνή συναντιούνται ο Μίλτος Πασχαλίδης, οι Χαΐνηδες και η Φρόσω Στυλιανού. Την Κυριακή 5 Ιούνη, ολοκληρώνεται το διεθνές αφιέρωμα στις μουσικές της αντίστασης με hip hop τρόπο. Συμμετέχουν οι: Rebel Diaz, Rodney P και Skitz. Βέβαια από μια τέτοια συνάντηση δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι Active Member. Στη 2η σκηνή παρουσιάζεται το κουαρτέτο των Moderne-Quartet. Οι φετινές Αναιρέσεις στην Αθήνα θα κλείσουν με τη μουσική παράσταση Η

πιο όμορφη θάλασσα, σε σκηνοθετική επιμέλεια του Θέμη Μουμουλίδη, μουσική επιμέλεια του Μάριου Στρόφαλη και τη φωνή της Ρίτας Αντωνοπούλου. Το πολιτιστικό - πολιτικό Φεστιβάλ Αναιρέσεις θα ταξιδέψει και σε 11 επαρχιακές πόλεις, με εξίσου «δυνατό» πρόγραμμα. Στη Θεσσαλονίκη θα πραγματοποιηθεί το τριήμερο 3-4-5 Ιούνη, στη Θράκη 27-28-29 Μάη, στο Βόλο - Ηράκλειο - Πάτρα στις 27 - 28 Μάη, στα Γιάννενα - Χανιά 10-11 Ιούνη, ενώ στο Αγρίνιο -Ρέθυμνο αναμένονται να οριστούν οι ημερομηνίες.

Μείωση μισθών στο Ευγενίδειο!

πίθεση στους μισθούς και τα Ε δικαιώματα των 200 και πλέον εργαζομένων στο νοσοκομείο «Ευγενίδειο Θεραπευτήριο ΑΕ» ενορχηστρώνεται τις τελευταίες μέρες από τη διοίκηση. Το νοσοκομείο, που είναι κληροδότημα στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών, λειτουργεί ως Ανώνυμη Εταιρεία, με το 99% των μετοχών να ανήκει στο πανεπιστήμιο, ενώ η διοίκηση του απαρτίζεται από πανεπιστημιακούς καθηγητές. Τους τελευταίους μήνες το νοσοκομείο αντιμετωπίζει σημαντικά οικονομικά προβλήματα εξαιτίας των μεγάλων οφειλών προς την κλινική των ταμείων του Δημοσίου, όπως υποστηρίζει η διοίκηση, αλλά και λόγω μείωσης της κρατικής χρτηματοδότησης των ΑΕΙ-ΤΕΙ. «Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις φαρμάκων/υλικών. Επίσης καθυστερείται συστηματικά η μισθοδοσία των εργαζομένων» καταγγέλλει ο γενικός γραμματέας του Σωματείου Εργαζομένων Ευγενιδείου ΑΕ, Κώστας Φραγκιαδάκης. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η «λύση» που προέκρινε η διοίκηση είναι η μείωση στους μισθούς των εργαζομένων. «Μετά από μαζικότατη συνέλευση, οι εργαζόμενοι αρνηθήκαμε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για μισθούς κάτω από την κλαδική σύμβαση» τόνισε ο Κ. Φραγκιαδάκης. Και συνεχίζει: «Τότε η διοίκηση κάλεσε το σωματείο σε διαβούλευση για εφαρμογή εκ περιτροπής εργασίας. Πραγματοποιήσαμε άμεσα έκτακτη γενική συνέλευση και αποφασίσαμε 24ωρη απεργία την Τρίτη 10/5, ημέρα της “διαβούλευσης”, διατρανώνοντας την απόφαση μας να μην δεχθούμε τις αντεργατικές προτάσεις». Συνεχίζοντας τις κινητοποιήσεις, την προηγούμενη Πέμπτη οι εργαζόμενοι πραγματοποίησαν 2ωρη στάση εργασίας.

Εκδήλωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα Γιαννιτσά

Μ

ια πολύ επιτυχημένη, απ’ όλες τις απόψεις, εκδήλωση πραγματοποίησε το Σάββατο 7 Μάη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα Γιαννιτσά στο νομό Πέλλας, με θέμα «Η αντικαπιταλιστική απάντηση στην κρίση» και εισηγητές τους Χρίστο Μπίστη και Αντώνη Δραγανίγο. Η εμπιστοσύνη που χτίζουμε στην περιοχή με τους εργαζό-

μενους, μέσα από τη συνεχή παρουσία μας στους αγώνες για ζητήματα εργασιακά, περιβάλλοντος, κοινωνικά, είναι ο βασικός λόγος της καταξίωσης και επιτυχίας. Έγινε πλούσια συζήτηση με ερωτήματα και τοποθετήσεις για την αντικαπιταλιστική πρόταση διεξόδου από την κρίση, για την ενότητα στη δράση της Αριστεράς, για την ανάγκη ενιαίας απάντησης μαζί με την εργατική τάξη όλων των κοινωνικών στρωμάτων που πλήττονται από την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης. «Για την ανάγκη αναγέννησης του εργατικού κινήματος σε ταξική κατεύθυνση, σπάζοντας το κατεστημένο των γραφειοκρατικών ηγεσιών των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ. Το επόμενο ραντεβού δόθηκε στους εργατικούς αγώνες που ανοίγονται μπροστά μας. Για να κάνουμε το φετινό Μάη, καυτό μήνα απεργιών, καταλήψεων, μαχητικών διαδηλώσεων», όπως αναφέρει και η σχετική ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μάκης Γεροντίδης


18 / ΠPIN

ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ TOY ΜΑΣ Ή ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ n Οι δυνάμεις του ΚΚΕ στα πανεπιστήμια κατέρχονται στις εκλογές, καλώντας σε ανασυγκρότηση του κινήματος και των φοιτητικών συλλόγων. Ωστόσο, προκαλεί ερωτήματα πως συνδέεται αυτό με τη δράση της ΠΚΣ όλο το προηγούμενο διάστημα, που επέλεξε συνειδητά την απουσία από τις γενικές συνελεύσεις και επιδίωξε την απονέκρωσή τους. Η λογι-

Φ ΟΙΤΗΤΙΚΕΣ Ε ΚΛΟΓΕΣ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΗ ’06-’07

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατικός συντονισμός των συνελεύσεων, όχι μια νέα γραφειοκρατία n ΘΑΝΟΣ ΑΝΔΡΙΤΣΟΣ

Τ κή του ΜΑΣ και των επιτροπών αγώνα που υπηρετεί όλη τη χρονιά, μέχρι του σημείου να προτείνει ξεχωριστές εκλογές ανά σύλλογο (σπάζοντας την ενιαία πολιτική διαδικασία), φτάνει ακόμα και στη λογική αποχώρησης από τους φοιτητικούς συλλόγους και δημιουργίας νέων αποκλειστικά από την ίδια. Συνδέεται με τη συνολική πολιτική του ΚΚΕ, που αρνείται τη δυνατότητα νίκης του κινήματος και τη διαμόρφωση αντικαπιταλιστικών στόχων και αγωνιστικών μορφών. Αναγκαίο συμπλήρωμα είναι η περιχαράκωση απέναντι στις δυνάμεις της Αριστεράς και ειδικά στα πανεπιστήμια ενάντια στην αντικαπιταλιστική πτέρυγα, την ΕΑΑΚ που φτάνει μέχρι και σε χυδαίες προβοκάτσιες και τραμπούκικες επιθέσεις (πρόσφατα γεγονότα στην Πάντειο, καταγγελία ότι η ΕΑΑΚ έφερε …πορνοστάρ στο ΠΑΜΑΚ κ.ά.). Στις 18 Μάη οφείλει να πληρώσει αυτή τη στάση, που αποτελεί πραγματικό στήριγμα στην αστική επίθεση.

ΑΡΕΝ: ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΕ; n Με το σύνθημα «αν θες να δεις τα αστέρια πρέπει να σηκώσεις το κεφάλι» παρεμβαίνουν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ (ΑΡΕΝ), ενώ στα υλικά τους υπερασπίζονται τον αγώνα ενάντια στο Mνημόνιο και την κυβερνητική πολιτική. Ωστόσο φαίνεται δύσκολο να υπερβούν τις αντιφάσεις του πολιτικού τους χώρου και να δουν πέρα από τα… αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρώ, αδυνατώντας έτσι να διαμορφώσουν ένα πλαίσιο υπέρβασης της σημερινής βαρβαρότητας και της μέγγενης του χρέους. Από την άλλη πλευρά, ενώ μιλούν για τους αγώνες, όταν η ΕΑΑΚ τους καλεί σε ένα σχέδιο ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος, μάλλον… βλέπουν αστεράκια. Γι’ αυτό και προσδοκούν στην ανασυγκρότηση της γραφειοκρατίας της ΕΦΕΕ (όπως αντίστοιχα μένουν προσκολλημένοι στη ΓΣΕΕ), επιτιθέμενοι μάλιστα στην αντικαπιταλιστική Αριστερά που προωθεί τις γενικές συνελεύσεις και το συντονισμό τους. Ταυτόχρονα δε διστάζουν, για εκλογικούς λόγους, να καπηλεύονται και να παρουσιάζουν ως δικούς τους σημαντικούς πρόσφατους αγώνες, όπως των μεταναστών και των κατοίκων της Κερατέας.

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ην ερχόμενη Τετάρτη 18 του Μάη διεξάγονται οι φοιτητικές εκλογές. Ακριβώς πέντε χρόνια πριν, την ίδια μέρα πορείες με χιλιάδες φοιτητές έλαβαν χώρα σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Ημέρα Πέμπτη, το εβδομαδιαίο ...ραντεβού με τους ταραξίες, όπως το χαρακτήρισε ο πρώην πρωθυπουργός, που για ένα ολόκληρο χρόνο αναμετρήθηκε με ένα φοιτητικό και εκπαιδευτικό κίνημα, που καθόρισε μια νέα γενιά αγωνιστών, τράνταξε την κοινωνία, γέννησε ξανά τις παραστάσεις της συλλογικότητας και της πάλης διαρκείας και κυοφόρησε σημαντικούς μετασχηματισμούς για το κίνημα και την Αριστερά. Πέντε χρόνια μετά, το μέλλον του δημόσιου πανεπιστημίου, μαζί και ολόκληρης της κοινωνίας, τίθεται σε αμφισβήτηση, από τη συμμορία του Mνημονίου, και το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Πράγματι, στις ερχόμενες εκλογές, κρίνονται πολλά για την επόμενη μέρα του κινήματος. Η στόχευση των αστικών δυνάμεων είναι σαφής. Να ξεμπερδεύουν με τη μόνιμη εστία αγώνων και αμφισβήτησης που είναι το φοιτητικό κίνημα από τη μεταπολίτευση έως σήμερα. Έχουν καταλάβει πλέον ότι η κληρονομιά των αγώνων και της Αριστεράς στα πανεπιστήμια δεν μπορεί να σβηστεί με τους κομματικούς στρατούς, τους πληρωμένους μπράβους, τις εκδρομές και τα πάρτυ ή τη διαπλοκή με το ακαδημαϊκό κατεστημένο. Η μετατροπή του πανεπιστημίου σε ένα επιχειρηματικό, αυταρχικό εκπαιδευτήριο απαιτεί, εκτός από τους νόμους, και τη διάλυση των ίδιων των συλλογικών διαδικασιών που συγκροτούσαν το φοιτητικό σώμα. Και πρώτα και κύρια των φοιτητικών συλλόγων και των γενικών συνελεύσεων, που παρέχουν τόσα χρόνια τη δυνατότητα για εμφάνιση μαζικού κινήματος και ηγεμονία μιας αντικυβερνητικής και συχνά αντικαπιταλιστικής γραμμής. Απέναντι σε αυτά στοχεύουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, για αυτό επιτίθενται στο άσυλο και πρωτοστατούν στην απονέκρωση των γενικών συνελεύσεων, ενώ η ΔΑΠ, θέλοντας να διατηρήσει την πρωτοκα-

θεδρία στην αντιδραστική πολιτική στις σχολές, πρότεινε ένα ολόκληρο μοντέλο αντιδραστικής υπέρβασης της ΕΦΕΕ στην κατεύθυνση της πλήρους θεσμικής ενσωμάτωσης. Η στιγμή δεν είναι τυχαία. Από τη μια μεριά φοβούνται την κοινωνική δυναμική που μπορεί να οδηγήσει σε εξεγερτικά γεγονότα μπροστά στη σύγχρονη βαρβαρότητα και στην τεράστια επίθεση που διεξάγεται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με το υπουργείο Παιδείας να διστάζει μέχρι σήμερα να φέρει το νέο

νόμο. Από την άλλη επιδιώκουν να πατήσουν πάνω σε πραγματικές αδυναμίες που εμφάνισε την τελευταία χρονιά το φοιτητικό κίνημα, ώστε να του επιφέρουν ένα ιστορικών διαστάσεων πλήγμα. Και σε αυτή την προσπάθεια βρίσκουν απρόσμενο σύμμαχο στην Αριστερά με την απαράδεκτη στάση του ΚΚΕ, που απέχει και υποτιμά τις γενικές συνελεύσεις, στοχεύοντας στη κομματική συγκρότηση του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών και επιδιώκοντας ουσιαστικά τη διάλυση των συλλόγων, ακόμα και της ενιαίας - πανελλαδικής εκλογικής διαδικασίας. Από την άλλη, οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ (ΑΡΕΝ), βλέπουν ως μόνο δρόμο την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ.

Αδυνατούν να αντιληφθούν ότι το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι, που προκύπτει από την ίδια την αλλαγή της περιόδου, μέσα στην κρίση. Που μετασχηματίζει το υπέδαφος ολόκληρης της κοινωνίας και της νεολαίας μέσα στη μονιμότητα της φτώχειας και της ανεργίας. Επομένως, η κληρονομιά των αγώνων του παρελθόντος και βεβαίως και του πιο σύγχρονου ’06-’07 είναι πολύτιμη, αλλά η απλή προσπάθεια επανάληψης τους θα είναι πάντα άστοχη. Γιατί απαιτείται αναβάθμιση και στο περιεχόμενο, βάζοντας στον πυρήνα το κοινωνικό ζήτημα και το ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα που παράγει τις κρίσεις. Αλλά και στην κοινωνική απεύθυνση, σε βαθύτερη και οργανική σύνθεση με τις δυνάμεις της εργασίας και της υπόλοιπης νεολαίας, καθώς και στις μορφές συγκρότησης. Φαίνεται καθαρά: Το φοιτητικό κίνημα ή θα δεχτεί ένα συντριπτικό πλήγμα που θα αμφισβητήσει και την ίδια του την ύπαρξη ή θα γεννηθεί εκ νέου για το μέλλον της κοινωνικής ανατροπής. Και αυτό θα είναι έργο των ίδιων των αγωνιζόμενων φοιτητών, του μαχητικού και δημοκρατικού φοιτητικού κινήματος και όχι της ανασύστασης της γραφειοκρατίας, αστικής ή και κόκκινης. Όπως και ο οριστικός εκφυλισμός του αστικοποιημένου συνδικαλιστικού κινήματος θα ανατραπεί μόνο μέσα από την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος και την είσοδο στο προσκήνιο του κόσμου της εργασίας και όχι από την ενδυνάμωση ή την αλλαγή συσχετισμών των γραφειοκρατικών ηγεσιών. Έτσι πρέπει να επαναφέρουμε τη νικηφόρα δυναμική του πανελλαδικού συντονιστικού καταλήψεων και διαδηλώσεων και των συντονιστικών επιτροπών του ’06- ’07, αλλά και να σταθούμε δημιουργικά στις αδυναμίες του. Να θέσουμε εκ νέου τους στόχους του μόνιμου συντονισμού των μαζικών γενικών συνελεύσεων, του δημοκρατικού πολιτικού συντονισμού τους και του ορισμού αιρετών και ανακλητών αντιπροσώπων, υπόλογων στις συνελεύσεις και τις συντονιστικές επιτροπές.

Δεν απέχουμε από το μέλλον μας n ΜΑΥΡΟ ΣΕ ΠΑΣΠ ΚΑΙ ΔΑΠ Αυτό που κρίνεται περισσότερο στις φετινές εκλογές θα είναι η στάση της σπουδάζουσας νεολαίας απέναντι στην πολιτική του Μνημονίου. Ο πιο σημαντικός στόχος είναι η μαζική και απερίφραστη καταδίκη της σύγχρονης χούντας κυβέρνησης - ΕΕ- ΔΝΤ και των εκφραστών της αντιλαϊκής πολιτικής (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ), παλαιότερης και νέας. Μαύρο στην ΠΑΣΠ, τους χειροκροτητές τής πιο επιθετικής κυβέρνησης της πρόσφατης ιστορίας. Δεν είναι κριτήριο τι προσωπείο επιλέγει να έχει, υποστηρικτικό ή δήθεν αντιπολιτευόμενο. Στον πόλεμο που εξαπολύ-

ουν οι κυρίαρχοι έχει επιλέξει πλευρά και αυτή είναι αντίθετη με τα συμφέροντα της νεολαίας. Άλλωστε όλη αυτή τη χρονιά, σε όποια εκλογική μάχη, οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ συγκέντρωναν υψηλά ποσοστά, ο Γιωργάκης και το επιτελείο του χαμογελούσαν φέρνοντας νέα μέτρα. Μαύρο και στην αντιδραστική ΔΑΠ, την πρωταγωνίστρια της αστικής επίθεσης εδώ και τόσα χρόνια, που δηλώνει στα προεκλογικά της υλικά ότι «θα είναι παρούσα», όπως ήταν πάντα όποτε το σύστημα τη χρειαζόταν, στην πρώτη γραμμή για την υποταγή και την καταστολή του κινήματος. Και οι δύο θέλουν να αποπολιτικοποιήσουν τις εκλογές, σαν μια μάχη μηχανισμών και νοθείας. Όχι και στον ατομικό και ηττημένο δρό-

μο της αποχής ή του άκυρου. Είτε προέρχεται από την απόρριψη κάθε συλλογικής διαδικασίας, είτε έχει αντιεκλογική κινηματική αφετηρία, στην πράξη βγάζει λάδι την κυρίαρχη πολιτική. Άλλωστε η μεγάλη αποχή από τόσες εκλογικές διαδικασίες το τελευταίο διάστημα ωφέλησε το κίνημα ή την κυβέρνηση; Όταν ο πρωθυπουργός ή τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ή ακόμα και η Μέρκελ και ο Στρος Καν, υποστήριζαν ότι η ασκούμενη πολιτική έχει τη στήριξη του ελληνικού λαού, υπολόγιζαν τα μεγάλα ποσοστά της αποχής; Όχι. Μόνο η ενεργή και συλλογική πάλη, καθημερινά, στο κίνημα και στις εκλογές, μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Ο ατομικός δρόμος από όπου και αν ξεκινά καταλήγει πάντοτε στην ήττα και την περιθωριοποίηση.


ΠPIN / 19

Φ ΟΙΤΗΤΙΚΕΣ Ε ΚΛΟΓΕΣ

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΜΙΛΟΥΝ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΑΑΚ Μπροστά στη μάχη των φοιτητικών εκλογών, το Πριν βρέθηκε στις σχολές και συνομίλησε με αρκετούς αγωνιστές των σχημάτων της ΕΑΑΚ. Κοινός παρανομαστής, το ότι η κυρίαρχη πολιτική καταστρέφει το παρόν και υποθηκεύει το μέλλον της νέας γενιάς. Ο δρόμος του ανυποχώρητου αγώνα διαρκείας, της εξέγερσης και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς περνά μέσα και από την ενίσχυση της ΕΑΑΚ στις εκλογές.

Χρέος της γενιάς μας η ανατροπή n ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΣΗΣ

– Σε ποια περίοδο γίνονται οι εκλογές; πρωτοστατεί με τις προτάσεις της, που πανεπιστήμια. Αυτό δημιούργησε φόβο – Β. Μπίτσικας, Φυσικό: Οι εκλογές φέτος αποτελούν μια σημαντική επίθεση στα στα επιτελεία του υπουργείου Παιδείας συμπίπτουν με τη συμπλήρωση ενός χρό- κεκτημένα του φοιτητικού συνδικαλισμού που ακόμα διστάζουν να προωθήσουν τις νου από την ψήφιση του Mνημονίου και και του κινήματος. Η άποψη μας, είναι ότι αλλαγές. Δυστυχώς οι δυνάμεις της ΠΚΣ την είσοδο του ΔΝΤ. Ενός χρόνου, που το φοιτητικό κίνημα πρέπει να δυναμώ- αντί να συμβάλουν, με το δικό τους περιεη σύγχρονη χούντα επιτίθεται βάναυσα σει και να ανασυγκροτηθεί μέσα από τις χόμενο, σε ένα μαχητικό κίνημα επέλεξαν σε όλες τις κατακτήσεις και τα δικαιώ- αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες απέναντι την αποχή και την καταγγελία των συνεματα των εργαζομένων και της νεολαίας. στο Μνημόνιο και την παιδεία της αγοράς. λεύσεων, αρκούμενες σε αποκλειστικά διΤαυτόχρονα θα είναι λίγες μέρες μετά Σε αυτό τον αγώνα καλούμε και όλες τις κές τους πρωτοβουλίες, ενώ διαρκώς μας από τη μεγάλη απεργία της επιτίθενται με χυδαίο τρόπο. 11ης Μάη και τη δολοφονιΗ ΑΡΕΝ παρότι συμμετέχει κή επίθεση των ΜΑΤ στους στις συνελεύσεις, αδυνατεί διαδηλωτές που είχε ως απονα συμβάλει περαιτέρω σε τέλεσμα το βαρύ τραυματιένα συνολικό σχέδιο ανασμό του συναγωνιστή μας Γ. συγκρότησης του κινήματος, Καυκά. Πρόκειται για μια ενώ υπερασπίζεται την αναπολύ κρίσιμη συγκυρία, όπου συγκρότηση της γραφειοκρίνεται αν θα δυναμώσουν κρατικής ΕΦΕΕ, επιτιθέμενη και θα νικήσουν οι αγώνες ή στην ΕΑΑΚ. αν ολόκληρη η κοινωνία θα – Τι θα σημάνουν οι εκλογές βυθιστεί ακόμα περισσότεγια το μέλλον του δημόσιου ρο στη φτώχεια, την ανεργία πανεπιστημίου; και την εξαθλίωση. Ευρύτε– Ε. Ράφτη: ΤΕΙ Πειραιά: ρα, στην ιστορική καμπή που Ήδη εδώ και μερικούς μήνες βιώνουμε, κρίνεται αν η καβιώνουμε την πραγματικόπιταλιστική κρίση θα απαντητητα του πανεπιστημίου του θεί υπέρ των δυνάμεων του Mνημονίου. Πρόκειται για κεφαλαίου καταστρέφοντας μια πραγματική προσπάθεια ολόκληρη την ανθρωπότητα διάλυσης του δημόσιου και ή θα σημάνει μια αντεπίθεση δωρεάν πανεπιστημίου. Ολότης κοινωνικής πλειοψηφίας κληρα ιδρύματα, όπως και το που θα τους ανατρέψει. ΕιΤΕΙ Πειραιά, απειλούνται με δικότερα βρισκόμαστε μπροκλείσιμο. Το σύνολο των σχοστά στα νέα σκληρά μέτρα λών δέχεται περικοπές στη που ετοιμάζει η κυβέρνηση χρηματοδότηση που ξεπερκαι το Μνημόνιο Διαρκείας νούν το 50%, ενώ καθηγητές, και το «Σύμφωνο για το Ευκυρίως συμβασιούχοι που ρώ». είναι και η πλειοψηφία, και – Ποιο θα είναι το βασικό τους διοικητικό προσωπικό είναι μήνυμα; απλήρωτοι για μήνες. Αντί– Σ. Τσούπρου, ΑΣΟΕΕ: στοιχα προβλήματα οδήγησαν Πρώτα και κύρια θα αποτεσε αναστολή λειτουργίας και λέσουν ένα μήνυμα για την την Αρχιτεκτονική του ΕΜΠ. κυβέρνηση του Mνημονίου. Είναι, επομένως, μια συνοΘα δείξουν σε ένα βαθμό τη λική πολιτική: κλείσιμο και στάση των φοιτητών απέναντι ξεπούλημα της Υγείας, της στην πολιτική της, που καταΠαιδείας, των Συγκοινωνιών, 4 Κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ θέλουν την καταστολή στρέφει το παρόν και το μέλτου δημόσιου χώρου. Περιλον της νέας γενιάς. Επίσης κοπές στα κοινωνικά αγαθά. του κινήματος, αλλά δεν θα τους περάσει θα κριθεί αν η κυβέρνηση Συνδέεται με μια πολιτική θα βγει κερδισμένη και πεδιαρκείας που στοχεύει στην ρισσότερο έτοιμη για τη νέα επίθεση που δυνάμεις της Αριστεράς και τον κόσμο του επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου ετοιμάζει και στο δημόσιο πανεπιστήμιο κινήματος. και του ΤΕΙ, στην υποταγή της γνώσης και ή αν θα ακουστεί ένα ηχηρό μήνυμα αμ- – Σε ποια κατάσταση βρίσκεται το φοιτη- της έρευνας στις ανάγκες της αγοράς και φισβήτησης και ανατροπής. Για το λόγο τικό κίνημα και ποια είναι η στάση των στην παραγωγή αποφοίτων, ελαστικά εργααυτό πρέπει να καταδικαστεί η ΠΑΣΠ άλλων δυνάμεων της Αριστεράς; ζόμενων χωρίς συλλογικά δικαιώματα. Μια και η ΔΑΠ, εκφραστές της αντιλαϊκής – Αλ. Μανόχης, ΣΕΜΦΕ: Είναι αλήθεια πολιτική που προωθείται από την ΕΕ από τη πολιτικής εδώ και χρόνια, αυτής της πολι- ότι το φοιτητικό κίνημα όλη αυτή τη χρο- Λισαβόνα και τη Μπολόνια ως σήμερα. Στo τικής που χρεοκόπησε και απειλεί να μας νιά αντιμετώπισε σοβαρές δυσκολίες να πλαίσιo αυτής εντάσσονται και οι εξαγγελίκαταστρέψει. εμφανιστεί με μαζικό και αυτοτελή τρόπο ες του υπουργείου που σκιαγραφούν την πιο – Τι σηματοδοτούν για το φοιτητικό κίνη- σε σύνδεση με τους αγώνες των εργαζο- ακραία ηγεμονία του κεφαλαίου εντός των μα; μένων. Ωστόσο η συμμετοχή των φοιτητών ιδρυμάτων και την καταστολή του φοιτητι– Αν. Τσάδαρης, Πανεπιστήμιο Πειραιά: σε κάθε απεργιακή κινητοποίηση, αλλά κού και πανεπιστημιακού κινήματος. Υπό Είναι αλήθεια ότι σε αυτή την περίοδο και σε άλλους αγώνες (π.χ. μετανάστες) αυτή την έννοια τα ίδια τα αποτελέσματα κρίνονται πολλά και για το ίδιο το φοι- ήταν σημαντική και προήλθε από μαζικές των εκλογών μπορούν να είναι ένα μήνυμα τητικό κίνημα και τις μορφές οργάνωσής γενικές συνελεύσεις. Ταυτόχρονα συ- ενάντια στο πανεπιστήμιο του Mνημονίου. του. Οι κυρίαρχες δυνάμεις επιδιώκουν τη νελεύσεις, διαδηλώσεις και καταλήψεις Και γνωρίζουμε ότι το υπουργείο Παιδείας διάλυση του κινήματος για να μην αποτε- ήταν η απάντηση απέναντι σε κάθε εξαγ- περιμένει τα αποτελέσματα για να προετοιλεί ανάχωμα στην πολιτική τους. Η ΔΑΠ γελία της κυβέρνησης για νέο νόμο για τα μάσει το έδαφος για τη νέα του επίθεση.

ΨΗΦΟΣ ΣΤΗΝ ΕΑΑΚ Για νικηφόρους αγώνες 20 χρόνια ασυμβίβαστα, στην πρώτη γραμμή – Γιατί έχει σημασία η συμμετοχή στις εκλογές; – Ισ. Στέλιου, Φιλοσοφική: Κατ’ αρχήν πρέπει να επισημάνουμε ότι το ρεύμα της αποχής το καλλιεργούν οι ίδιες οι αστικές δυνάμεις για να οδηγηθεί η κοινωνική οργή στον ατομικό δρόμο και την παραίτηση. Γι’ αυτό και προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τη συζήτηση σε ειδικά ζητήματα ώστε να μη στιγματιστούν από την πολιτική των κομμάτων τους. Είναι όμως σαφές ότι η αποχή από τις εκλογές τους συμφέρει, αποτελεί τελικά σιωπηρή αποδοχή και στήριξη της πολιτικής τους. Δεν τρέφουμε αυταπάτες για τα αποτελέσματα των εκλογών, γνωρίζουμε ότι μόνο με ανυποχώρητους αγώνες θα νικήσουμε. Αλλά αρνούμαστε να αποχωρήσουμε από μια τόσο σημαντική πολιτική μάχη. Γιατί οι εκλογές αποτελούν ένα μήνυμα και για μας θέλουμε αυτό να είναι ξεκάθαρο: Καταδίκη αυτής της πολιτικής, υπόσχεση ότι η γενιά μας θα εκπληρώσει το χρέος της, που δεν είναι τα τοκογλυφικά δάνεια αλλά η ανατροπή τους. – Τι σημαίνει στήριξη της ΕΑΑΚ; – Μ. Καραμπέλη, Ιατρική: Η στήριξη και συμμετοχή στα ανοιχτά ψηφοδέλτια αγώνα της ΕΑΑΚ είναι μια ενεργητική στάση ενάντια στο Mνημόνιο, τις συνέπειές του και τους εκφραστές του, όσο και υπέρ μιας πραγματικής εναλλακτικής πρότασης σε περιεχόμενο και μορφή, αυτή του μαχητικού αντικαπιταλιστικού αγώνα, της επαναστατικής Αριστεράς. Είναι στήριξη στους μαχητικούς ανυποχώρητους αγώνες στο σήμερα αλλά και ψήφος προοπτικής για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης, και την κατάκτηση νικών που να βελτιώνουν τη θέση των εργαζομένων και να κλονίζουν την αστική κυριαρχία. Για την ανατροπή ολόκληρης της σύγχρονης καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για να ανοίξει ο δρόμος για την κοινωνική χειραφέτηση. – Β. Ευαγγελάκος, Μαθηματικό: Ψήφος στην ΕΑΑΚ, σημαίνει στήριξη σε αυτή την Αριστερά που 20 χρόνια τώρα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του φοιτητικού κινήματος και των κοινωνικών αγώνων κόντρα στη συναίνεση, την υποταγή, τη συνθηκολόγηση. Είναι ψήφος σε ένα ολόκληρο αντικαπιταλιστικό ρεύμα, που βρίσκεται μέσα σε κάθε μάχη της εργαζόμενης πλειοψηφίας, από τους εργατικούς αγώνες μέχρι την πάλη για την πόλη και το περιβάλλον. Που μαζικοποιείται και επιδιώκει να είναι ένας ανεξάρτητος επαναστατικός πόλος. Που διαμορφώνει ένα σύγχρονο αντικαπιταλιστικό πλαίσιο πάλης που περιλαμβάνει τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο από ΕΕ και ευρώ, την αύξηση των μισθών, την εθνικοποίηση των τραπεζών κ.α. – Β.Ηλία, Νομική: Είναι ψήφος στήριξης της μόνης δύναμης που σταθερά και αταλάντευτα πάλεψε ολόκληρη τη χρονιά για τη συμμετοχή και συμβολή του φοιτητικού κινήματος στους εργατικούς αγώνες απέναντι στο Mνημόνιο αλλά και για την αποτροπή των αλλαγών Διαμαντοπούλου. Στήριξη στην ΕΑΑΚ σημαίνει αγωνιστική δήλωση συμμετοχής στην προσπάθεια συνέχισης και κλιμάκωσης της πάλης του φοιτητικού κινήματος και το αμέσως επόμενο διάστημα. Σημαίνει ενίσχυση στην προσπάθεια ανάπτυξης φοιτητικού κινήματος με επικίνδυνα χαρακτηριστικά σε περιεχόμενο και μορφή.


20 / ΠPIN

K INHΣH I ΔEΩN

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Με μεγάλη συμμετοχή κόσμου και πολύ ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του τριήμερου

ΒΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΠΡΟΣ

διεθνούς συνεδρίου για το χρέος που οργανώθηκε στη Νομική την προηγούμενη εβδομάδα από την Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους.

Νέα ώθηση στο αίτημα στάσης πληρωμών του χρέους ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

n ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ

Δικαίωμα των κρατών η ακύρωση του χρέους Μετά από μια μαραθώνια συζήτηση και μπόλικα κόψε - ράψε εγκρίθηκε στο συνέδριο η Διακήρυξη των Αθηνών όπου υιοθετείται το αίτημα της ακύρωσης του χρέους, της εθνικοποίησης των τραπεζών και της ανάγκης αυξήσεων σε μισθούς συντάξεις. Ολόκληρο το κείμενο έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ΕΛΕ, www.elegr.gr «Σήμερα, ως επακόλουθο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, οι περιφερειακές χώρες της Ευρώπης αντιμετωπίζουν μια βαθιά κρίση χρέους. Ωθήθηκαν σε αυτή από την ίδια τη λειτουργία του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά και από το θεσμικό πλαίσιο και τις οικονομικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες συστηματικά ευνοούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης άσκησε αφόρητη πίεση στους εργαζόμενους ολόκληρης της Ευρωζώνης, ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στήριξε τα συμφέροντα των μεγάλων τραπεζών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διασπαστεί σε δύο κομμάτια: έναν πανίσχυρο πυρήνα και μία αδύναμη περιφέρεια. Τα συσσωρευμένα χρέη της περιφέρειας είναι αποτέλεσμα του χάσματος ανάμεσα σε αυτήν και στις χώρες του πυρήνα. Οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις θα εξακολουθήσουν να διαφεύγουν από φόρους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν την κοινωνία δικαιότερη. Η απόπειρα να μετακυλιστεί στους εργαζόμενους και στους φτωχούς το βάρος της κρίσης, ενώ οι πολύ πλούσιοι θα διαφύγουν, θα βρει ενάντιους αυτούς που βρίσκονται σήμερα στην πρώτη γραμμή της μάχης. Ειδικότερα, υποστηρίζουμε τα παρακάτω: Πρώτο, το δημοκρατικό λογιστικό έλεγχο του χρέους, ως συγκεκριμένο βήμα δίκαιης αντιμετώπισής του. Δεύτερο, αντιμετώπιση της κρίσης χρέους με βάση τη δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία. Οι κυβερνήσεις έχουν την πρωταρχική υποχρέωση να υπηρετούν τους λαούς τους και όχι θεσμούς που δεν υπόκεινται σε κανενός είδους λογοδοσία, όπως αυτοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ. Τα κράτη έχουν πάντα το κυριαρχικό δικαίωμα να αποφασίζουν στάση πληρωμών, εάν το χρέος απειλεί να τσακίσει τις προοπτικές επιβίωσης των εργαζομένων. Η εμπειρία του Ισημερινού το 2008-2009 και της Ισλανδίας το 2010-2011 δείχνει ότι είναι δυνατή μια ριζοσπαστική απάντηση στο χρέος που να βασίζεται στη λαϊκή κυριαρχία και μπορεί να φτάσει μέχρι την ακύρωση του μη νομιμοποιημένου χρέους. Ακόμη και αποφάσεις οργάνων των Ηνωμένων Εθνών αναγνωρίζουν τη νομιμότητα, από πλευράς διεθνούς δικαίου, της στάσης πληρωμών, όταν υφίσταται κατάσταση ανάγκης. Τρίτο, αλλαγή του προσανατολισμού της οικονομίας και αναδιανομή, όχι χρέος. Η αναδιανομή πρέπει να περιλαμβάνει την αποκατάσταση της δημόσιας χρηματοδότησης στην υγεία, την παιδεία, τις μεταφορές και την κοινωνική ασφάλιση, καθώς και την άρση των περικοπών σε μισθούς και συντάξεις».

Α

πρόβλεπτη επιτυχία είχε το δι- κούς αγώνες που θα επιβάλλουν την ανατροεθνές συνέδριο για το χρέος πή του Mνημονίου, της κυβέρνησης Γ. Παπανκαι τη λιτότητα που οργάνω- δρέου και των πολιτικών λιτότητας». Στη συνέσε η Πρωτοβουλία για τη Συ- χεια του ίδιου πάνελ ο πανεπιστημιακός Χρίγκρότηση Επιτροπής Λογιστι- στος Παπαθεοδώρου αναφέρθηκε στις κοινωκού Ελέγχου την προηγούμενη εβδομάδα. Η νικές επιπτώσεις του Μνημονίου. Εισηγητικά παρουσία του κόσμου ήταν μαζική, φθάνο- τόνισε ότι ο η φιλολογία που αναπτύχθηκε για ντας σε ορισμένες συζητήσεις ακόμη και τα κατάρρευση του νεοφιλελευθερισμού δεν επι1.000 άτομα ενώ οι διαδικασίες μεταδίδονταν βεβαιώθηκε, καθώς βλέπουμε να αντεπιτίθεζωντανά από την ειδησεογραφική ιστοσελί- ται. Ο καθηγητής Άρης Καζάκος αναφέρθηκε δα www.thepressproject.gr όπου οι επισκέ- στην ανάγκη να σταθούμε στο «γενετικό ελάτψεις άγγιξαν ορισμένες στιγμές τις 30.000! Οι τωμα» του σύγχρονου καπιταλισμού, ενώ υποδε εισηγήσεις που κατατέθηκαν ήταν ασυνή- στήριξε πως ακόμη και στις σύγχρονες δημοθιστα διαφωτιστικές καθώς υποστήριξαν με κρατίες, το δημόσιο χρέος μπορεί να χαρακτηαδιάσειστα στοιχεία, στη βάση της πρόσφα- ριστεί απεχθές ή παράνομο, έτσι ώστε να διευτης διεθνούς εμπειρίας, την καταστρεπτική κολυνθεί η διαγραφή του. δράση του ΔΝΤ και την δυνατότητα παύσης Η μεγαλύτερη συμμετοχή του κόσμου (τόπληρωμών του δημόσιου χρέους. Μεταξύ των σο με την επιτόπια παρουσία του στη Νομική εκατοντάδων αγωνιστών που παρακολούθη- όπου πραγματοποιήθηκε το συνέδριο όσο και σαν όλες τις μέρες της διεθνούς συνάντησης μέσω του ίντερνετ) σημειώθηκε στην τελευήταν και η Κωνσταντίνα Κούνεβα. Σημαντι- ταία συζήτηση του Σαββάτου για την ευρωκή συμβολή στην ουσιαστική επιτυχία του συ- ζώνη με τη συμμετοχή του Κώστα Λαπαβίτσα, νεδρίου είχε και η στήριξη που παρείχαν, με του Άντι Στόρεϊ και του Ευκλείδη Τσακαλώομιλητές, διεθνείς οργανώσεις με χρόνια εμπειρία στην πάλη κατά του ΔΝΤ 4 Τα συνταγματικά δικαστήρια της Ιταλίας και για τη διαγραφή του χρέους. Η διεκαι της Γερμανίας αναγνώρισαν στην πράξη θνής σημασία του συνεδρίου υπογραμτο δικαίωμα ενός κυρίαρχου κράτους, εν μίστηκε επίσης από την παρουσία του ιρλανδού πανεπιστημιακού Άντι Στόπροκειμένω της Αργεντινής, να κηρύξει ρεϊ οποίος πρωτοστατεί στην αντίστοιστάση πληρωμών χη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ιρλανδία για λογιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους. του. Τη συζήτηση συντόνιζε ο Άρης ΧατζηΜετά το σύντομο χαιρετισμό της Σ. Σα- στεφάνου. Ο πρώτος ομιλητής υπογράμμισε κοράφα την Παρασκευή, την πρώτη συζήτη- τη δομική τάση της ευρωζώνης να δημιουργεί ση για την ελληνική κρίση άνοιξε ο Λεωνίδας ανισότητες και ειδικότερα χρέη και ελλείμΒατικιώτης που περιέγραψε τις αιτίες της τρέ- ματα στο Νότο και πλεονάσματα στον Βορχουσας κρίσης χρέους, οι οποίες αφορούν: τη ρά. Υποστήριξε δε την ανάγκη εξόδου από μείωση των δημοσίων εσόδων λόγω της κρί- το ευρώ και παύσης πληρωμών. Ο Άντι Στόσης, τον εθισμό του ελληνικού κεφαλαίου στις ρεϊ μίλησε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο που ταμειακές ενισχύσεις, τις υψηλές δαπάνες για διαδραμάτισαν οι Βρυξέλλες ώστε η Ιρλανστρατιωτικούς εξοπλισμούς, τα χαμηλά φορο- δία να βυθιστεί στο χρέος και την λιτότητα λογικά έσοδα λόγω της θεσμοθετημένης φο- για να διασωθούν οι χρεοκοπημένες τράπερο-ασυλίας των ΑΕ, τις ιδιωτικοποιήσεις, την ζες. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αναφέρθηκε ένταξη στην ΕΟΚ το 1981 και τη συμμετοχή στην ανάγκη να συζητάει μεταξύ της η Αριστην ευρωζώνη το 2002 και τέλος την ίδια την στερά και στον κίνδυνο εθνικιστικής περιχαεξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Ο ομιλη- ράκωσης που κρύβει το αίτημα εξόδου από τής τόνισε την «την ανάγκη εξόδου της Ελ- την ευρωζώνη. λάδας από την ευρωζώνη και την ΕΕ». ΕπίΠολύτιμες ήταν οι παρεμβάσεις των Άλαν σης στη βάση του ότι το δημόσιο χρέος έχει Σίμπιλς και Όσκαρ Ουγκαρτέτσε οι οποίοι πληρωθεί δύο φορές τα τελευταία 20 χρόνια αναφέρθηκαν στην εμπειρία της Αργεντινής έκλεισε την ομιλία του λέγοντας «να γιατί το από την παύση πληρωμών που κήρυξε προ δεδημόσιο χρέος δεν πρέπει να πληρωθεί. Το καετίας. Και οι δύο προσκαλεσμένοι τόνισαν έχουμε ήδη πληρώσει πολλές φορές! Να γιατί πως παρά τις αντιφάσεις που είχε η πρωτοπρέπει να διαγραφεί κάτω από μαζικούς λαϊ- βουλία του Κίρχνερ, οι ρυθμοί μεγέθυνσης

της Αργεντινής σημείωσαν άλματα με αποτέλεσμα να μειωθεί η φτώχεια που είχε φθάσει σε επίπεδα ρεκόρ. Με άλλα λόγια, καταστροφολογικές προβλέψεις που διατυπώνονταν πριν την παύση πληρωμών αποδείχθηκαν εντελώς αναληθείς. Την Κυριακή η πρώτη συζήτηση αφορούσε τις διεκδικήσεις που πρέπει να προβληθούν ενάντια στο χρέος. Ο Νίκος Γουρλάς, μιλώντας εκ μέρους των πρωτοβάθμιων σωματείων, αναφέρθηκε στην ανάγκη προβολής του αιτήματος διαγραφής του χρέους και στην καθοριστική σημασία που έχουν σήμερα οι μαχητικοί και ακηδεμόνευτοι από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ) αγώνες για να ηττηθεί η πολιτική της λιτότητας. Η τελευταία συζήτηση ήταν αφιερωμένη στην «διακήρυξη της Αθήνας» όπως χαρακτηρίστηκε το ντοκουμέντο που εκδόθηκε. Ο συνταγματολόγος Γιώργος Κατρούγκαλος υποστήριξε ότι η απόρριψη από τα συνταγματικά δικαστήρια της Ιταλίας και της Γερμανίας το 2003 των αιτημάτων κατάσχεσης εθνικής περιουσίας της Αργεντινής μετά την παύση πληρωμών του 2002 δημιουργεί ένα ευνοϊκό προηγούμενο για την παύση πληρωμών. Στη συζήτηση είχαν κληθεί να καταθέσουν την άποψή τους, πέρα από όσους παρακολούθησαν το συνέδριο, και πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς. Ο γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού, Δημήτρης Βίτσας, δεν παρέλειψε στην ομιλία του να αναφερθεί στον «ιδιαίτερο» τρόπο που αντιλαμβάνεται το κόμμα του την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου. Δηλαδή, ως εξεταστική επιτροπή της Βουλής. Πρόταση που έχει επανειλημμένες φορές και δημοσίως απορριφθεί από την Πρωτοβουλία Συγκρότησης Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου η οποία επιμένει ότι ανάλογες επιτροπές αποτελούν κολυμβήθρα του Σιλωάμ και αντιτείνει τον κινηματικό χαρακτήρα του αιτήματος. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ από τη μεριά της αναφέρθηκε στην ανάγκη ριζοσπαστικοποίησης των αγώνων και εμβάθυνσης των στόχων του κινήματος. Ο Αντώνης Δραγανίγος, εκ μέρους του ΝΑΡ, τόνισε την σύνδεση της Αριστεράς με τους αγώνες για να μην πληρωθεί το χρέος και να ανατραπεί αυτή η πολιτική. Απέσπασε δε τα περισσότερα χειροκροτήματα από τους συγκεντρωμένους στην αίθουσα. Όσες ομιλίες κατατέθηκαν στους διοργανωτές έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της πρωτοβουλίας www.elegr.gr


KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

Π OΛITIΣMOΣ

ΠPIN / 21

Απέναντι στην καταθλιπτική αστική κυριαρχία της μεταπολεμικής περιόδου στέκεται μια Ελλάδα που το παλεύει και κάτι

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

πάντα καταφέρνει, είτε αντιστέκεται, είτε υπομένει και με ποικίλους τρόπους υπονομεύει το καθεστώς και τις αξίες του,

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΟΥΤΑΡΗΣ

επιμένοντας να υπερασπίζεται τη δική της ηθική δύναμη. Αυτή η Ελλάδα ευτύχησε να συναντήσει τον Θ. Βέγγο.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ; Το φάντασμα του Βιετνάμ, του Ιράκ και της Λιβύης

Μνημεία ηθικής και αισιοδοξίας

O

n ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

θάνατος του Θανάση Βέγ- ρεί το άλλο και να το υπονομεύει, ώστε όλα να τη βιάζουν αλλά δεν εκπορνεύεται. Το γου είναι μια αφορμή για να γίνονται υποφερτά. Και να διατηρούν παράδειγμα Βέγγου φεύγει από το προσκήνα αξιολογήσουμε τι είχα- την ανθρώπινη διάστασή τους και την αισι- νιο. Δυστυχώς ο θάνατός του δεν είναι μόμε και τι χάνουμε, όχι μόνο οδοξία τους. Δεν έχει σημασία αν οι ταινί- νο το βιολογικό τέλος του ανθρώπου αλλά το πρόσωπο, αλλά και την ες του δεν ήσαν μνημεία της κινηματογρα- και το τέλος εκείνου του αεικίνητου πρωταεποχή, για να αξιολογήσουμε τα όσα συνέ- φικής τέχνης, ήταν μνημεία της ηθικής, και γωνιστή των ταινιών και της ζωής μας. Με βησαν και τα όσα συμβαίνουν γύρω και μέ- του Βέγγου και της φτωχής και ποικιλοτρό- όσα το ακολουθούν. Και κυρίως με εκείσα μας. Ο Θ. Βέγγος είναι εικόνα της μετα- πως αγωνιζόμενης Ελλάδας. Αν δεν υπήρ- νη την ηθική αντίληψη που θεωρεί πως το πολεμικής Ελλάδας, όπως ο Καραγκιόζης χε ο Θ. Βέγγος, και αν δεν ήταν όλα αυ- «καλέ μου άνθρωπε» είναι στάση ζωής κι είναι η εικόνα του Έλληνα της τουρκοκρα- τά, δεν ξέρω που θα βρισκόταν η γενιά που όχι καλαμπούρι. Πως το να ξεχωρίζεις τους τίας, της βαυαροκρατίας και πολλών «… ακολούθησε. Καμιά φορά περνάμε απαρα- μεν από τους δε, τους βασανιστές από τους κρατιών» που ακολούθησαν, όπως ο Σβέ- τήρητα τα πρόσωπα, καθώς τα γεγονότα βασανιζόμενους, τους εκμεταλλευτές από ικ είναι η εικόνα του Ευρωπαίου του Πρώ- έχουν έτσι κι αλλιώς προτεραιότητα. Αλλά τους εκμεταλλευόμενους, τους ασύδοτους του Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πό- όσο σωστό είναι αυτό με τα γεγονότα, άλ- από τους σεμνούς, είναι πράξη δικαιοσύλεμο, την αντίσταση και την ηττημένη εξέ- λο τόσο σωστό είναι και το ότι μερικές φο- νης και συνέπειας. γερση ακολουθεί η κυριαρχία του δοσιλο- ρές τα γεγονότα βρίσκουν έκφραση σε συΆλλη σειρά όμως παίρνει τώρα η ζωή γισμού και η διαιώνιση της εξάρτησης με γκεκριμένα πρόσωπα, τα οποία με τη σει- μας. Ο Καραγκιόζης επιβίωσε πολλές δεδημοκρατικά προσχήματα (και συχνά χωρίς ρά τους δεν είναι απλώς μεταβιβαστές μιας καετίες μετά το τέλος της τουρκοκρατίας αυτά). Απέναντι στην καταθλιπτικαθώς η δομή της ελεύθερης ελκή κυριαρχία στέκεται μια Ελλάληνικής κοινωνίας αναπαρήγαγε 4 Ο καλός μας άνθρωπος αγαπούσε, ακόμα και δα που το παλεύει και κάτι πάντα με άλλη μορφή τις αντιθέσεις και χωρίς ανταπόκριση, χάριζε λουλούδια κι ελπίδες, καταφέρνει, είτε αντιστέκεται, είτις καταδυναστεύσεις, αλλά και τε υπομένει και με ποικίλους τρότις ανθρώπινες διεκδικήσεις του μάθαινε αλλά δεν επαιρόταν, ηττάτο αλλά δεν πους υπονομεύει το καθεστώς και σκλαβωμένου παρελθόντος. Η έπεφτε κι αν νίκαγε καμιά φορά δεν έδινε σημασία τις αξίες του, επιμένοντας να υπεεποχή του Βέγγου έχει μικρότερη ρασπίζεται τη δική της ηθική δύδιάρκεια. Παγκοσμιοποίηση, καλναμη. Αυτή η Ελλάδα ευτύχησε να συναντή- ιστορικής αναγκαιότητας και ευθύνης αλ- πάζων ολοκληρωτικός καπιταλισμός, ολοσει τον Θ. Βέγγο. Οι αξίες της βρήκαν έκ- λά συνδημιουργοί της. Χωρίς αυτά τα πρό- κληρώσεις και νέες υποδουλώσεις, καταφραση σε έναν άνθρωπο χαρισματικό ως σωπα η Ιστορία θα ήταν πιο φτωχή και ίσως κερματισμός της κοινωνίας και του ατόμου ταλέντο και ειλικρινή ως πρόσωπο. Ο συν- πιο αδιάφορη! διαλύουν το σύμπαν του Βέγγου. Η ανάδυασμός αυτός, σπάνιος έτσι κι αλλιώς, δηΚι η Ελλάδα όσο έχανε την αθωότητά, μνηση δεν σβήνει, αλλά δεν αρκεί. Γι’ αυμιούργησε το μοναδικό αποτέλεσμα. ας το πούμε έτσι, κι όσο σήμερα ενδίδει τό και δεν λυπούνται να ξοδέψουν σελίδες Στην ουσία ο Θ. Βέγγος είναι μια επο- στα νέα συστήματα αξιών, όσο υποτάσσε- και τηλεοπτικές ώρες τα συγκροτήματα για χή ολόκληρη, κι ένας κόσμος ημιτελής. Το ται, όσο περιορίζει την αντίστασή της, τόσο την προβολή του φαινομένου Βέγγος. Ένα αγωνιστικό του εύσημο δεν είναι η Μακρό- επιστρέφει στον Θ. Βέγγο, άλλοτε ως άλλο- ακόμα θέαμα για τον πιο σεμνό κι αθόρυνησος – όσο σημαντικό κι αν είναι. Είναι θι, άλλοτε ως νοσταλγία κι άλλοτε ως διεκ- βο άνθρωπο που γνωρίσαμε στην ελληνιεκείνος ο καλός μας άνθρωπος που έτρε- δίκηση. Ο ίδιος τα τελευταία χρόνια απο- κή δημόσια ζωή. Ανέξοδοι τρόποι. Καθώς χε απάνω κάτω, που αγαπούσε, ακόμα και συρόταν, και για λόγους βιολογικούς, αλλά δεν κινδυνεύουν να εμφανιστούν μιμητές. χωρίς ανταπόκριση, που χάριζε λουλού- και γιατί δεν έβρισκε πια τι να υπερασπί- Η εποχή ξοδεύτηκε! δια κι ελπίδες, που δεν ήξερε αλλά έπρατ- σει. Έμενε όμως ήρεμος και συνεπής, σηΜονάχα που όσοι ξέρουν μπορούν να τε, που μάθαινε αλλά δεν επαιρόταν, που μάδι της Ελλάδας που θέλει ακόμα να γε- ελπίζουν και να υπομένουν. Ο κάθε καιρός ηττάτο αλλά δεν έπεφτε κι αν νίκαγε κα- λάσει με τα βάσανά της και να ξεσπάσει με ετοιμάζει τις θύελλές του. Και τους ανθρώμιά φορά δεν έδινε σημασία. Εκείνος που βροντερές κραυγές για όσους την ταλαιπω- πους του. Που κάθε φορά είναι όλοι οι προέφερνε το τραγικό και το κωμικό της πραγ- ρούν. Και τρυφερός προς όλους, αλλά πρω- ηγούμενοι μαζί. Κι οι καινούργιοι θα είναι ματικότητας σε ισορροπία, το ένα να αναι- τίστως για εκείνη την Ελλάδα που επιτρέπει κι ο Καραγκιόζης, κι ο Σβέικ κι ο Βέγγος.

Η πολεμική Ιστορία δεν είθισται να περιλαμβάνεται στα αγαπημένα αναγνώσματα των φιλειρηνιστών. Πώς όμως θα «πολεμήσει» κανείς τον πόλεμο, αν δεν τον γνωρίζει; Το βιβλίο Πόλεμος, Από τη μάχη του Μάρνη έως το Ιράκ, του στρατιωτικού εμπειρογνώμονα Μάρτιν Βαν Κρέφελντ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκοβόστη, κατατοπίζει στα θέματα στρατηγικής και διπλωματίας του πολέμου στη μετά Κλαούζεβιτς εποχή, αυτή της λεγόμενης «τρομοκρατίας». Τα διαπιστευτήρια του συγγραφέα έρχονται κατ’ ευθείαν από το στρατηγείο του «εχθρού»: Σύμβουλος στα υπουργεία Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ, του Καναδά και της Σουηδίας, σήμερα διδάσκει σε εβραϊκό πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. Μέσα στα τεχνοκρατικά δομημένα επιχειρήματα του βιβλίου, βρίσκει κανείς το αντιπολεμικό μήνυμα του συγγραφέα του που με τα ίδια του τα λόγια θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: «Ο πόλεμος είναι απλώς μια οργανωμένη σύγκρουση που εξυπηρετεί πολιτικούς σκοπούς». Η ιστορία του Βαν Κρέφελντ διατρέχει τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα στον αιώνα που πέρασε, για να φτάσει στις πιο επίμαχες διακρατικές διενέξεις, όπως αυτή της Παλαιστίνης. Παρόλο που έχει σαν έδρα του το Ισραήλ, ο συγγραφέας με παρρησία διαπιστώνει ότι η χώρα αυτή έχει στην κατοχή της ατομική βόμβα πριν από τον πόλεμο του 1967 και κάνει έκτοτε ανεπιτυχείς προσπάθειες να το διαψεύσει. Μεγάλης πολιτικής αξίας είναι η θεωρητική αποτύπωση του σύγχρονου προβλήματος που ταλανίζει την υπερδύναμη και τους συμμάχους της, από την αποτυχία στο Βιετνάμ, μέχρι τις οδυνηρές αποτυχίες στο Ιράκ και το Αφγανιστάν αλλά και το φιάσκο της Λιβύης: Πώς δηλαδή γίνεται ο ισχυρότερος στρατός να καταβάλλεται από τις ασύγκριτα ασθενέστερες δυνάμεις, πώς ο Γολιάθ γίνεται να ηττάται από τον Δαυίδ ή πώς διαψεύδεται η περίφημη ρήση του Ναπολέοντα, που έλεγε ότι «ο Θεός υποστηρίζει την πλευρά που διαθέτει τα περισσότερα στρατεύματα». Όπως σημειώνει γλαφυρά ο συγγραφέας, «μια ισχυρή αντεπαναστατική δύναμη που χρησιμοποιεί την ισχύ της για να σκοτώσει μέλη μιας μικρής αδύναμης οργάνωσης ανταρτών – πόσω μάλλον τους αμάχους που περιβάλλουν και ενδεχομένως υποστηρίζουν τους αντάρτες– εξ ορισμού διαπράττει εγκλήματα στο πλαίσιο ενός αγώνα χωρίς αρχές. Ως εκ τούτου, είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο πόλεμος θα χαθεί». Περιγράφοντας διεισδυτικότερα το ηθικό πλεονέκτημα όσων αντιστέκονται, ο Βαν Κρέφελντ υπογραμμίζει: «Για τους ισχυρούς, κάθε στρατιώτης, αστυνομικός ή πολίτης που σκοτώνεται αποτελεί έναν ακόμη λόγο για να δώσουν τέλος στη σύγκρουση. Για τους αδύνατους, αποτελεί έναν ακόμη λόγο για να συνεχίσουν να αγωνίζονται μέχρι την τελική νίκη».


22 / ΠPIN

Δ ΙΕΘΝΗ ΛΙΒΥΗ

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΑΡΑΒΙΚΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ

ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ

Το ΝΑΤΟ πήγε για να… μείνει

ΑΣΤΑΘΗΣ ΚΑΙ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ ΠΑΝΤΑ Η ΑΝΟΙΞΗ Πολιτικά συμπεράσματα από τους λαϊκούς ξεσηκωμούς

Τ

ην πρόθεση του ΝΑΤΟ να παραμείνει τόσο στη Λιβύη, όσο και στο Αφγανιστάν, ακόμα και μετά τον τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων στις δύο χώρες και να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις, παραδέχτηκε ο γενικός γραμματέας του, μιλώντας σε αμερικανούς φοιτητές, την Πέμπτη. Το ΝΑΤΟ θα έχει ρόλο -

κλειδί στην μετά την εποχή Καντάφι στη Λιβύη αλλά επίσης και στο Αφγανιστάν, όταν σταματήσουν οι μάχες εκεί, αποκάλυψε ο Άντερς Φον Ράσμουσεν. Όπως εξήγησε, η παρουσία των νατοϊκών θα εξυπηρετήσει τη... δημοκρατική διαδικασία στη Λιβύη. Λίγες ώρες πριν την ομιλία του, νατοϊκά αεροσκάφη βομβάρδισαν περιοχή στην Τρίπολη, όπου βρίσκεται η κατοικία του λίβυου ηγέτη, προκαλώντας το θάνατο έξι αμάχων. Όσο για το Αφγανιστάν, από όπου ο Ράσμουσεν δεν προβλέπει αποχώρηση των δυτικών δυνάμεων κατοχής πριν από το 2014 ή το 2015, μίλησε για «αλλαγή δράσης προς μία στρατιωτική διοίκηση». «Έχουμε καταρτίσει οδικό χάρτη για τη σταδιακή μεταφορά στους Αφγανούς της ευθύνης της ασφάλειας της χώρας τους από τώρα έως το 2014», ανέφερε μιλώντας στους φοιτητές της Σχολής Διεθνών Επιστημών στην Ουάσινγκτον. «Αλλά είναι σημαντικό να παραμείνουμε δεσμευμένοι εκεί μέχρι να υπάρξει πραγματική ασφάλεια στο Αφγανιστάν», πρόσθεσε, για να αιτιολογήσει την παρατεταμένη νατοϊκή εμπλοκή στις εσωτερικές εξελίξεις στο Αφγανιστάν. Εντωμεταξύ, ο Μαχμούντ Τζιμπρίλ, «πρωθυπουργός» του Εθνικού Συμβουλίου των λίβυων αντικαθεστωτικών, πραγματοποίησε επίσκεψη στην Ουάσινγκτον για τη διευθέτηση του ζητήματος της χρηματοδότησης. Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, και οι ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προετοιμάζουν τη συνέχιση της παρέμβασής τους στη Λιβύη, στην μετά Καντάφι εποχή. Ο βρετανός πρωθυπουργός, Ντέιβιντ Κάμερον, κάλεσε τους αντικαθεστωτικούς του Εθνικού Συμβουλίου, να ανοίξουν γραφείο στο Λονδίνο. Μάλιστα ο Κάμερον, δεν μπήκε στον κόπο να αντιδράσει, όταν ο επικεφαλής των αντικαθεστωτικών, Μουσταφά Αμπντέλ Τζαλίλ, σε κοινή τους συνέντευξη Τύπου, χαρακτήρισε τον Καντάφι «νόμιμο στόχο του ΝΑΤΟ». Κάτι που ακόμα και οι νατοϊκοί αρνούνται να παραδεχτούν και έχουν επανειλημμένα διαψεύσει. Στο γαλλικό και βρετανικό ιμπεριαλιστικό χορό, μπήκε πλέον και η Γερμανία, η οποία ανακοίνωσε την Πέμπτη πως το Βερολίνο ανοίγει γραφείο εκπροσώπησης στη Βεγγάζη. Ήδη η Γαλλία, η Ιταλία, το Κατάρ και η Γκάμπια έχουν αναγνωρίσει επισήμως το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο (CNT) ως τη μόνη νόμιμη εξουσία στη Λιβύη. Ενώ η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάθριν Άστον, ανακοίνωσε το επικείμενο άνοιγμα γραφείου της ΕΕ στη Βεγγάζη «για την παροχή βοήθειας προς την αντιπολίτευση». Ειρήνη Κοσμά

Τ

ο τελευταίο διάστημα, τα σύννεφα στον ουρανό της αραβικής άνοιξης πυκνώνουν. Στο Μπαχρέιν, η εξουσία της βασιλικής οικογένειας φαίνεται να σταθεροποιείται χάρη στα τανκς της Σαουδικής Αραβίας, η οποία έπνιξε στο αίμα διαδηλωτές και οδηγεί σε βασανιστήρια και στρατοδικεία γιατρούς και φοιτητές, με τη σιωπηρή συγκατάθεση της Αμερικής. Σταθεροποίηση μέσω στυγνής καταστολής προσδοκούν και ο επί δεκαετίες σύμμαχος της Ουάσινγκτον Σάλεχ στην Υεμένη, αλλά και ο Άσαντ στη Συρία, τον οποίο οι Αμερικανοί επίσης ανέχονται, παρά την αντιιμπεριαλιστική και αντισιωνιστική ρητορεία του, καθώς φοβούνται ότι η διάδοχη κατάσταση (των Αδελφών Μουσουλμάνων; Η μήπως των αριστερών Μπααθιστών;) θα είναι ακόμη χειρότερη γι’ αυτούς. Στη χώρα - οδηγό του αραβικού κόσμου, την Αίγυπτο, που θα καθορίσει και τη γενική κατεύθυνση των εξελίξεων, οι νέες συγκρούσεις μεταξύ Χριστιανών και Μουσουλμάνων (για τις οποίες πολλοί, ίσως όχι αβάσιμα, υποπτεύονται προβοκάτσια του παλιού καθεστώτος) προκαλούν φόβους ενός εκτροχιασμού του συνεχιζόμενου, λαϊκοδημοκρατικού κινήματος, ο οποίος θα νομιμοποιήσει νέες μορφές αυταρχισμού. Αλλά και στην Τυνησία, τη χώρα απ’ όπου ξεκίνησε το ντόμινο των ανατροπών, η αιματηρή καταστολή διαδηλώσεων της νεολαίας και οι έμμεσες απειλές της μεταβατικής κυβέρνησης για αναστολή των εκλογών της 24ης Ιουλίου έριξαν σκιές στη διαδικασία της μεταπολίτευσης. Τέλος, στη Λιβύη ο κλοιός γύρω από τον Καντάφι φαίνεται ότι αρχίζει να στενεύει, αλλά η ιμπεριαλιστική επέμβαση έχει από καιρό υποθηκεύσει την πιθανή νίκη της αντιπολίτευσης, δημιουργώντας προϋποθέσεις βοσνιοποίησης της χώρας. Οι εξελίξεις αυτές θα ενισχύσουν τις τάσεις υποτίμησης των αραβικών εξεγέρσεων, που ήταν ούτως ή άλλως ισχυρές στους κόλπους της Αριστεράς (και όχι μόνο μετά την ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στη Λιβύη: Μήπως οι ίδιοι δεν είχαν σπεύσει να κηδέψουν και την αιγυπτιακή εξέγερση, σαν περιορισμένης σημασίας έκρηξη, που κατέληξε σε στρατιωτική χούντα;). Σε παρόμοιες απλουστεύσεις συναντιέται η δογματικά φιλοευρωπαϊκή Αριστερά, που βλέπει πάντα αφ’ υψηλού την «καθυστερημένη» Ανατολή και η μπρεζνιεφικά απολιθωμένη σκέψη, που προσβλέπει μόνο στη δύναμη των κρατών, υποτιμώντας καίρια τη δυναμική των λαών, ιδίως όταν δεν καθοδηγούνται εξ αρχής και ανεπιφύλακτα από το «σωστό» κόμμα. Για τους υπόλοιπους, οι δυσκολίες της αραβικής άνοιξης δεν προκαλούν έκπληξη ή απογοήτευση: Η άνοιξη είναι πάντα ασταθής και απρόβλεπτη, με τις ξαστεριές και τις καταιγίδες της. Οι λαϊκές εξεγέρσεις, περισσότερο οι επαναστάσεις δεν είναι μονόπρακτα έργα, αλλά ολόκληρες ιστορικές περίοδοι που περνούν από πολλά στάδια, όπου το καλύτερο συνυπάρχει ως δυνατότητα με το χειρότερο, ο Κερένσκι με τον Κορνίλοφ και τον Λένιν, όπου οι διαθέσεις και οι συσχετισμοί αλλάζουν προς τη μία και την άλλη κατεύθυνση πολύ γρήγορα κι όπου η τελική έκβαση δεν είναι προδιαγε-

n ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ γραμμένη από καμία νομοτέλεια, αλλά εξαρτάται καθοριστικά από τις επιλογές των δρώντων υποκειμένων. Εκτίμησή μας είναι ότι η αναστάτωση στον αραβικό κόσμο αποτελεί μια ηφαιστειακή αφύπνιση μέχρι χθες ναρκωμένων πολιτικά μαζών που θα κρατήσει πολύ και θα περάσει από διάφορες φάσεις. Ακόμη κι αν δεν δικαιώσει τις προσδοκίες των αριστερών για μια βαθειά αντιιμπεριαλιστική και κοινωνική αλλαγή στο προβλέψιμο μέλλον (μήπως δεν «απέτυχαν», βραχυπρόθεσμα, και οι επαναστάσεις του 1789, του 1848 ή, πιο πρόσφατα, το «Καρακάσο» του 1989, το οποίο δέκα χρόνια αργότερα θα έφερνε την ανατροπή στη Λατινική Αμερική;) θα έχει δημιουργήσει μια άλλη κατάσταση πραγμάτων. Και μόνο το γεγονός ότι ανα-

τρέπονται καθεστώτα - στηρίγματα του ιμπεριαλισμού (όπως ήταν, τα τελευταία χρόνια, όλα τα καθεστώτα της Βόρειας Αφρικής), όχι από «φωτισμένους» αξιωματικούς του στρατού ή από τους ιμάμηδες, αλλά από μια ηπειρωτική, «κοινωνική Ιντιφάντα», δημιουργεί αν μη τι άλλο καλύτερο έδαφος για τη βασανιστική πορεία συγκρότησης μιας νέας Αριστεράς και ενός νέου, λαϊκού αντιιμπεριαλισμού πάνω σε πιο σταθερές βάσεις. Σε κάθε περίπτωση, μια αλληλουχία τόσο σοβαρών, λαϊκών εξεγέρσεων αποτελεί, για την παγκόσμια Αριστερά, πραγματικό χρυσωρυχείο εμπειριών, από το οποίο έχει κανείς πολλά καινούργια πράγματα να μάθει, αν βέβαια είναι διατεθειμένος να μάθει κι αν δεν θεωρεί ότι οι εξεγέρσεις γίνονται μόνο για να επιβεβαιώνουν τα βιβλία της βιβλιοθήκης του και τα ντοκουμέντα του κόμματός του. Ενδεικτικά: Ως προς το περιεχόμενο, οι εξεγέρσεις τροφοδοτήθηκαν από ένα κράμα οικονομικών (άνοδος τιμών των τροφίμων), κοινωνικών (ανεργία, στέγαση) και δημοκρατικών (απολυταρχία, οικογενειοκρατία, κλεπτοκρατία) στόχων, τα οποία συνέκλιναν στην ανατροπή των υφιστάμενων καθεστώτων. Το αντιιμπεριαλιστικό στοιχείο, αν και δεν βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, αποτελεί ουσιώδες στοιχείο των εξεγέρσεων (η αναγέννηση ενός πιο κοινωνικού και δημοκρατικού παναραβικού εθνικισμού - Νασερισμού είναι ορατή), εκφράζεται όμως περισσότερο εναντίον του οικονομικού ιμπεριαλισμού ΔΝΤ και ΕΕ και λιγότερο εναντίον της στρατιωτικής επικυριαρχίας ΝΑΤΟ και Ισραήλ. Η πολιτική κατεύθυνση των εξεγέρσεων θα

καθοριστεί από την αναμέτρηση για ηγεμονία μεταξύ των τεσσάρων βασικών ρευμάτων (ισλαμικού, φιλελεύθερου, αριστερού, εθνικιστικού) και από την εσωτερική διαπάλη μεταξύ της αστικοδημοκρατικής τάσης (που επιδιώκει μια καλύτερη διαπραγμάτευση στο πλαίσιο του καπιταλιστικού καταμερισμού εργασίας) και της λαϊκοδημοκρατικής τάσης, που έρχεται αντικειμενικά σε ρήξη με το παγκόσμιο σύστημα – μια αντίθεση που διαπερνά οριζόντια όλα τα υπάρχοντα ρεύματα. Στο κοινωνικό επίπεδο, πρωταγωνιστεί ένας χαρακτηριστικός για περιφερειακές χώρες της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας χαλαρός συνασπισμός εργατών, διανοουμένων, υποαπασχολούμενων, μορφωμένων νέων και πληβειακών στρωμάτων νομαδικής εργασίας. Περιοχές με βιομηχανική δραστηριότητα, πόλεις με επαναστατικό παρελθόν και φτωχότερες συνοικίες πρωταγωνίστησαν στις εξεγέρσεις, ενώ η αγροτική ύπαιθρος έμεινε γενικά αμέτοχη. Ως προς τις μορφές πάλης, το καινούργιο στοιχείο που ανέδειξαν οι αραβικές εξεγέρσεις (πλάι σε παραδοσιακές μορφές, όπως οι μάχες οδοφραγμάτων και οι γενικές απεργίες) ήταν η παρατεταμένη κατάληψη κεντρικών πλατειών (π.χ. Ταχρίρ) και των γύρω κτιριακών συγκροτημάτων, που εξελίχθηκαν σε «εξεγερμένες πόλεις μέσα στην πόλη» (με πολιτικά επιτελεία, κέντρα επικοινωνιών, νοσοκομεία, υπηρεσίες επιμελητείας, ακόμη και ανακριτικές αίθουσες) και λειτουργούσαν ως δυνητικοί πόλοι δυαδικής εξουσίας. Ο διαχωρισμός των εξεγέρσεων σε «ειρηνικές» τύπου Αιγύπτου και «ένοπλες» τύπου Λιβύης δεν είναι ακριβής. Παντού υπήρξε, από ένα σημείο και μετά, συνδυασμός ειρηνικών και ένοπλων μορφών, οι αναλογίες μεταξύ των οποίων καθορίστηκαν από την έκταση και τη μορφή που πήρε η διάσπαση του στρατού υπό την επίδραση των εξεγέρσεων. Πολλά έχει να μάθει κανείς και από τη χρήση των νέων, διαδικτυακών μέσων επικοινωνίας στη νόμιμη και παράνομη δουλειά της εξέγερσης, από την οργάνωση της πρώτης διαδήλωσης, μέχρι την αντιμετώπιση των δυνάμεων καταστολής και τη δημιουργία αντιμηχανισμών πληροφοριών. Τέλος, στον αραβικό κόσμο βλέπουμε να επαναλαμβάνεται με άλλες μορφές η τάση της προηγούμενης δεκαετίας στη Λατινική Αμερική: Αν και παραμένει καθοριστική η κλίμακα του έθνους - κράτους στην εκδήλωση, το περιεχόμενο, τις μορφές και τα όρια των κινημάτων, είναι έντονη η τάση της επέκτασής τους σε περιφερειακή κλίμακα. Όχι μόνο λόγω των πολιτιστικών, οικονομικών και πολιτικών διασυνδέσεων, αλλά και λόγω της συνειδητής ή ασυνείδητης ροπής προς μια περιφερειακή ολοκλήρωση που θα επιτρέψει την καλύτερη διαπραγμάτευση για τους μεν, ή ρήξη για τους δε με το διεθνή ιμπεριαλισμό. Αυτή η τάση της περιφερειακής επέκτασης της εξέγερσης (εν είδει ενός κοινωνικού, ευρωπαϊκού Μάη) θα είναι, πιστεύουμε, εξίσου ισχυρή στην Ευρώπη (ή, αρχικά, στην περιφέρεια της ευρωζώνης) από τη στιγμή που θα σπάσει ένας αδύνατος κρίκος της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας και το τσουνάμι των εξεγέρσεων εκδηλωθεί και στην απέναντι πλευρά της Μεσογείου.


ΠPIN / 23

Δ IEΘNH

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

Εκτεθειμένες οι ΗΠΑ και ιδιαίτερα ο πρόεδρος τους, Μπαράκ Ομπάμα, μετά τη μαφιόζικη εξω-δικαστική εκτέλεση του Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο οποίος όπως όλα μαρτυρούν δεν πρόβαλε καμιά αντίσταση. Εντείνεται η κριτική προς το Λευκό Οίκο ακόμη και από συντηρητικούς κύκλους.

Το φάντασμα του Μπιν Λάντεν

Α

ν η εκτέλεση του Οσάμα Μπιν Λάντεν από τις ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ μέσα στο έδαφος του Πακιστάν είχε ως υποθετικό στόχο να φέρει με ένα χτύπημα την απονομή δικαιοσύνης αλλά και το τέλος της δράσης των Ταλιμπάν στην περιοχή, τότε ο πρόεδρος Μπ. Ομπάμα θα έπρεπε αντί να πανηγυρίζει μια μεγαλειώδη νίκη να δει την πραγματικότητα. Και αυτή η πραγματικότητα είχε ως είδηση την Παρασκευή μία διπλή βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας, λουτρό αίματος με τουλάχιστον 80 νεκρούς δόκιμους σε στρατιωτική ακαδημία στο βορειοδυτικό Πακιστάν και περισσότερους από 100 τραυματίες. Η επίθεση έγινε την ώρα που οι δόκιμοι, μετά από εννέα μήνες εκπαίδευσης, επιβιβαζόταν σε λεωφορεία για να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Οι Ταλιμπάν ανέλαβαν αμέσως την ευθύνη για την βομβιστική επίθεση και εκπρόσωπός τους δήλωσε στο CNN ότι πρόκειται για απάντηση στο θάνατο του Οσάμα Μπιν Λάντεν, ενώ προειδοποίησε τα αμερικανικά στρατεύματα αλλά και το στρατό του Πακιστάν για νέες επιθέσεις. Η ευφορία που ακολούθησε στο εσωτερικό των ΗΠΑ μετά τη θριαμβευτική ανακοίνωση του θανάτου του Μπιν Λάντεν από τον Μπαράκ Ομπάμα με τις λέξεις «αποδόθηκε δικαιοσύνη» φαίνεται σιγά - σιγά να αγγίζει τα όριά της. Ήδη από τις πρώτες μέρες άρχισαν να εμφανίζονται φωνές που αναρωτιόνταν για τον τρόπο που οι ειδικές δυνάμεις έφεραν σε πέρας την επιχείρηση «Τζερόνιμο», όπως πολύ άστοχα αυτή ονομάστηκε δημιουργώντας περίεργους συνειρμούς με την τύχη των ιθαγενών ινδιάνων στα χέρια των πρώτων αποίκων. Τα ερωτήματα για την ίδια την επιχείρηση παραμένουν και πολλαπλασιάζονται, μιας και μέχρι τώρα δεν αποδεικνύεται ούτε ότι ο Μπιν Λάντεν προέβαλε οποιαδήποτε αντίσταση ώστε να χρειαστεί να εκτελεστεί, δεν έμενε σε βίλα εκατομμυρίων όπως έγινε φανερό από τις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν αλλά ούτε και χρησιμοποίησε τις γυναίκες του ή τα παιδιά του ως ανθρώπινη ασπίδα, η εκτέλεσή του δε φαίνεται πως έγινε μπροστά στην ανήλικη κόρη του που τραυματίστηκε ελαφρά κατά την επιδρομή ενώ μαζί του φαίνεται ότι σκοτώθηκε και ο γιος του Χάμζα. Από την άλλη συνεχώς δημιουργούνται ρήγματα στην ηρωική αφήγηση που υποτίθεται αποκατέστησε τη δικαιοσύνη με ερωτήματα να ανακύπτουν για το αν είναι απαραίτητη η χρήση βασανιστηρίων, αν αυτή βοήθησε στην όποια έρευνα και αν αυτή δικαιολογείται από το αποτέλεσμα, που ήταν ο θάνατος του Μπιν Λάντεν όπως και αν

n ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ μπορεί κάποιος να μιλάει για «στοχευμένες και δικαιολογημένες εκτελέσεις» που όμως ουσιαστικά δίνουν το αντίθετο μήνυμα. Η δικαιοσύνη των «πολιτισμένων» του δυτικού κόσμου δεν περιλαμβάνει δικαστήριο, δίνει το ελεύθερο να θανατώνεται ο εχθρός, μοιάζοντας ανατριχιαστικά

με τις πρακτικές των Ταλιμπάν που υποτίθεται πως μέχρι τώρα καταδίκαζε. Στον εσωτερικό διάλογο της χώρας έχουν μπει ακόμα και ερωτήματα για τη σκοπιμότητα της πανηγυρικής συγκέντρωσης στο Σημείο Μηδέν την μέρα που ανακοινώθηκε ο θάνατος του Μπιν Λάντεν. Κι ενώ ο Μπιν

Αυξάνουν τις δολοφονικές επιθέσεις τους οι Ταλιμπάν στο Πακιστάν, μετά την εγκληματική εκτέλεση του Μπιν Λάντεν από τους Aμερικανούς Λάντεν μοιάζει με φάντασμα που επιστρέφει προσπάθεια γίνεται να αναδειχθούν τα μελλοντικά τρομοκρατικά του σχέδια, ή ακόμα και να σπιλωθεί με υπόνοιες μέχρι και για εύρεση πορνογραφικού υλικού στα προσωπικά του αντικείμενα. Αν όμως αυτή η ίδια η πρακτική της θανάτωσης, ταφής και μετά θάνατον παρουσίασης του Μπιν Λάντεν θέτει ηθικά και πολιτισμικά ερωτήματα στο δημόσιο διάλογο των ΗΠΑ, αυτό δεν μειώνει καθόλου την ταχύτητα των πολιτικών εξελίξεων που ήδη πυροδότησε. Σε πρώτο πλάνο αρχικά δοκιμάζονται οι σχέσεις των ΗΠΑ με το Πακιστάν. Η ιστορία θέλει τις ΗΠΑ να στηρίζουν οικονομικά το Πακιστάν με δισεκατομμύρια δολάρια ήδη από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, με τη χρηματοδότηση να διακόπτεται για μικρά μόνο χρονικά διαστήματα όταν η πολιτι-

κή κατάσταση του κράτους δορυφόρου των ΗΠΑ στην περιοχή δεν ευνοούσε τη μεγάλη δύναμη. Κι αν η χρηματοδότηση αυτή επισήμως είχε σταματήσει τη δεκαετία του ’90, μετά την πτώση των δίδυμων πύργων και την κήρυξη του πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία, το Πακιστάν έγινε για άλλη μια φορά «σύμμαχος - κλειδί». Επί προεδρίας Μουσάραφ δισεκατομμύρια δόθηκαν στο χώρα κυρίως ως στρατιωτική βοήθεια, και ακόμα και με την αλλαγή προέδρου και μόνο το 2010, 4,7 δισεκατομμύρια δολάρια έχουν δοθεί στο Πακιστάν. Ο κύριος ευεργετημένος είναι ο στρατός της χώρας, που φαίνεται ότι έχει επενδύσει τα χρήματα αυτά όχι ακριβώς σε στρατιωτικές, αλλά πάντως σε επιχειρήσεις. Η βοήθεια αυτή λέγεται πως χρησιμοποιήθηκε και για το στήσιμο της μυστικής κρατικής υπηρεσίας του Πακιστάν ISI, η οποία είναι ένα μόνιμο αγκάθι στις σχέσεις του με τις ΗΠΑ. Μετά και την επιτυχημένη επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων, οι ΗΠΑ ουσιαστικά κατηγορούν την κυβέρνηση του Πακιστάν ότι οι μυστικές της υπηρεσίες γνώριζαν και υπέθαλπαν τον Μπιν Λάντεν για χρόνια. Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Γιουσούφ Ράτσα Γκιλάνι, από τη μία δεσμεύτηκε να ερευνήσει την ολιγωρία των μυστικών υπηρεσιών, από την άλλη απάντησε άμεσα στις αιτιάσεις των ΗΠΑ που απέρριψε ως ανοησίες. Το δεδομένο βέβαια παραμένει ότι εκατομμύρια δολάρια έχουν ξοδευτεί για να γίνει ουσιαστικά το Πακιστάν μια πυρηνική δύναμη με ένα στρατό κράτος εν κράτει και με πανίσχυρες μυστικές υπηρεσίες. Βέβαια και για τον πρόεδρο Μπ. Ομπάμα η επιτυχής επιχείρηση έρχεται σε καθοριστική συγκυρία. Τόσο η αλλαγή σκυτάλης στην ηγεσία της CIA σημειώνεται με μια επιτυχία για τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας, ενώ παράλληλα και πολύ βολικά η εξολόθρευση του «απόλυτου κακού» γίνεται τη στιγμή που ο πρόεδρος ανακοινώνει ότι θα είναι και πάλι υποψήφιος για την προεδρία και ξεκινά ουσιαστικά την προεκλογική εκστρατεία με την αναζήτηση χρηματοδότησης. Σε μια εποχή που η ίδια η οικονομία των ΗΠΑ δεν δείχνει ουσιαστική βελτίωση, ο πρόεδρος κάνει εμφάνιση ήρωα, στρέφοντας τα φώτα πάνω σε μια επιτυχία. Το κόστος της συντήρησης ενός τέτοιου δικτύου μυστικών υπηρεσιών ή τέτοιων ποσών βοήθειας σε κράτη συμμάχους στο όνομα του πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία θα κρυφτεί έτσι βολικά από το δημόσιο διάλογο. Το πόσο όμως θα κρατήσουν τα επινίκια, ενώ η οικονομική ανάκαμψη δεν έρχεται, είναι ένα ανοιχτό ερώτημα προς τους εργαζόμενους της χώρας.

Καθημερινό λουτρό αίματος στη Συρία n ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΙΤΙΔΗ Στη λογική της «περιστρεφόμενης πόρτας» έχει καταφύγει η κυβέρνηση της Συρίας, στην προσπάθειά της να καταστείλει τις διαδηλώσεις που για επτά εβδομάδες συγκλονίζουν τη χώρα. Απελευθερώνει κάποιους συλληφθέντες για να φυλακίσει άμεσα εκατοντάδες άλλους, σε τεράστιες επιχειρήσεις - σκούπα κατά των αντιφρονούντων. Ο αριθμός των συλληφθέντων αγγίζει τις 10.000, ενώ τα θύματα από τη στρατιωτική καταστολή των διαδηλώσεων αγγίζουν τα 850, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ. Ο στρατός, που έχει μετατρέψει τζαμιά σε κοιτώνες και σχολεία σε φυλακές, έχει στήσει μπλόκα σε ολόκληρη τη χώρα και παραμένει ακροβολισμένος στα στρατηγικά σημεία των πόλεων που «πρωταγωνιστούν» στις διαδηλώσεις. Την Παρασκευή οδήγησε στο θάνατο ακόμα έξι διαδηλωτές, παρά τη διαβεβαίωση του προέδρου Άσαντ ότι οι δυνάμεις του δεν θα ανοίξουν πυρ κατά των αντιφρονούντων. Οι τηλεπικοινωνίες και το ηλεκτρικό ρεύμα κόπηκαν, ενόσω οι ξένοι δημοσιογράφοι και οι παρατηρητές του ΟΗΕ παραμένουν ανεπιθύμητοι στη χώρα. Ζητώντας μεγαλύτερες πολιτικές ελευθερίες και τέλος στη διαφθορά, οι Σύροι προβαίνουν καθημερινά σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, αν και ο αριθμός αυτών που κατεβαίνει στο δρόμο έχει ελαφρώς μειωθεί, σύμφωνα με το Αλ Τζαζίρα. Η καταστολή, λοιπόν, μοιάζει πως άρχισε να λειτουργεί για τον Μπασάρ Αλ Άσαντ, αφού τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά των διαδηλώσεων δείχνουν πως δεν έχει καμφθεί ακόμα το αντικαθεστωτικό πνεύμα μεγάλης μερίδας του λαού. Πλέον διαδηλώσεις σημειώνονται και σε κεντρικές γειτονιές της Δαμασκού – όχι μόνο στα προάστια ή σε επαρχιακές πόλεις. Επίσης, συνεχίζονται με ένταση και στις κουρδικές περιοχές, παρότι ο Άσαντ πρόσφατα δέχθηκε να ικανοποιήσει ένα πάγιο αίτημα των Κούρδων: την απόδοση σε αυτούς της συριακής υπηκοότητας. Οι ξένες δυνάμεις, από την πλευρά τους, ασκούν κάποιες επίσημες πιέσεις στη συριακή κυβέρνηση. Τη Δευτέρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε εμπάργκο στις πωλήσεις όπλων στη χώρα, καθώς και κυρώσεις (περιορισμούς στην έκδοση βίζας και πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων) σε 13 σύρους αξιωματικούς, οι οποίοι θεωρείται πως ευθύνονται για την καταστολή. Μεταξύ αυτών, βρίσκεται ο αδερφός του Μπασάρ Αλ Άσαντ, Μαχέρ – αλλά όχι ο ίδιος ο πρόεδρος. Την Τετάρτη, οι ΗΠΑ απείλησαν με επιβολή επιπλέον κυρώσεων, αν οι αρχές δεν σταματήσουν τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων. Η κυβέρνηση δηλώνει «αισιόδοξη» πως οι διαμαρτυρίες σύντομα θα καταλαγιάσουν. Μέλη της, όπως ο σύμβουλος του προέδρου Μπουθαϊνά Σααμπάν, βρίσκονται ήδη σε διαπραγματεύσεις με προσωπικότητες της αντιπολίτευσης, όπως ο Λουάι Αλ-Χουσεΐν, και οι συζητήσεις τους αναμένεται να συνεχιστούν την προσεχή εβδομάδα. Ακόμη, όμως, κι αν πετύχουν οι διαπραγματεύσεις κι ικανοποιηθούν κάποια λαϊκά αιτήματα, πολλοί διαδηλωτές γνωρίζουν πως η κατάστασή τους δεν θα αλλάξει χωρίς τη ριζική ανατροπή του καθεστώτος. Το παράδειγμα της άρσης του νόμου έκτακτης ανάγκης στις 21 Απριλίου δείχνει ξεκάθαρα τα όρια και τις προθέσεις της κυβέρνησης ως προς την επιβολή μεταρρυθμίσεων. Όπως εξηγούσε ο Μπασάμ Χαντάντ, καθηγητής του πανεπιστημίου Τζορτζ Μέισον, στο Ντιμόκρασι Νάου: «Η άρση του νόμου έκτακτης ανάγκη είναι ξεκάθαρο πως δεν αρκεί. Πρώτον, ήδη υπάρχουν άλλες διατάξεις στο νομικό σύστημα της χώρας, που αναγνωρίζουν στο κράτος το ίδιο δικαίωμα να προβεί σε καταστολή. Δεύτερον, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης αναμένεται να αντικατασταθεί από έναν αντιτρομοκρατικό νόμο, ο οποίος θα δώσει στην κυβέρνηση το δικαίωμα να καταπνίγει οποιαδήποτε αντίδραση, ειδικά αν της προσδώσει ισλαμική χροιά, με τη δικαιολογία ότι καταπολεμά την τρομοκρατία».


24 / ΠPIN

ΔIEΘNH

KYPIAKH 15 ΜΑΪΟΥ 2011

ΠEPI σκόπιο

τατο Ινδικό Δικαστήριο βγάζει «λάδι» την εταιρεία που προκάλεσε το προδιαγεγραμμένο έγκλημα των 25.000 νεκρών και των 550.000 πληγέντων. Η υπόθεση έκλεισε, καθώς απορρίφθηκε η προσφυγή που άσκησαν οι επιζήσαντες της τραγωδίας ενάντια στην απόφαση του 2010, που άφηνε ατιμώρητο τον τότε διευθυντή και επέβαλε πρόστιμο ύψους μόλις 10.000 δολαρίων στην εταιρεία. Η νέα απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου προκάλεσε την έντονη αντίδραση των θυμάτων που υφίστανται μέχρι σήμερα τις συνέπειες της καταστροφής και υποφέρουν από πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας όπως καρκίνο, θυρεοειδή, γενετικές ανωμαλίες και χρόνιο πυρετό.

Πάει το Σένγκεν Μετά το τέλος της περιβόητης «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης» φαίνεται πως έρχεται και το τέλος ελεύθερης κυκλοφορίας στις χώρες του Σένγκεν. Η Δανία είναι η πρώτη χώρα της ΕΕ που ανακοίνωσε την απόφασή της να αποκαταστήσει «το συντομότερο» μόνιμους ελέγχους στα σύνορά της με τη Γερμανία και τη Σουηδία «για να καταπολεμήσει τη μετανάστευση και το οργανωμένο έγκλημα». Το μέτρο πρόκειται να τεθεί σε εφαρμογή σε δύο ή τρεις εβδομάδες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ζητήσει από τις αρχές της Δανίας εξηγήσεις για την απόφαση και την έχει προειδοποιήσει εναντίον οποιασδήποτε παραβίασης των αρχών του Σένγκεν.

Κρατική τρομοκρατία στην Τουρκία Νέα επιδρομή σε συλλόγους υπεράσπισης δικαιωμάτων και ελευθεριών, πολιτιστικά και νεολαιίστικά κέντρα, καθώς και σε σπίτια αγωνιστών εξαπέλυσε αυτή την εβδομάδα η συμμορίτικη τουρκική αστυνομία με εντολή της κυβέρνησης Ερντογάν. Άντρες των δυνάμεων ασφάλειας κρατώντας βαριοπούλες, πριόνια, βόμβες χημικών και αυτόματα όπλα, παραβίασαν τις πόρτες και με την πρόφαση ερευνών προέβησαν σε λεηλασίες. Παράλληλα,

Σφαγείο το Μεξικό Φωτοβολίδα αποδείχτηκε τελικά το κόμμα των Ελεύθερων Δημοκρατών στην Γερμανία, το συνέδριο του οποίου ξεκίνησε την Παρασκευή στο Ρόστοκ, που συμμετέχει στην δεξιά κυβέρνηση της Άγκελα Μέρκελ. Μετά την απότομη εκλογική του άνοδο πλέον

προχώρησαν στη σύλληψη 38 αγωνιστών. Η τουρκική κυβέρνηση, συνεχίζει το πογκρόμ ενάντια σε κέντρα αγώνα και μεμονωμένους αγωνιστές στις τουρκικές παραγκουπόλεις, που ξεκίνησε πριν από περίπου ένα χρόνο, όπως καταγγέλλει η Επιτροπή Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν.

Εκβιάζουν τους Παλαιστίνιους Εντείνει την πολιτική οικονομικού στραγγαλισμού των Παλαιστινίων το Τελ Αβίβ, ως μέσο εκβια-

Ε

νας χρόνος απομένει ως τις προεδρικές εκλογές στη Ρωσία, αλλά η μάχη έχει ανάψει για τα καλά. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, που διετέλεσε πρόεδρος για δύο θητείες από το 2000 ως το 2008, έκανε αναγκαστικά το «αγροτικό» του στην πρωθυπουργία και ετοιμάζεται τώρα να επιστρέψει στο ύπατο αξίωμα στο Κρεμλίνο. Μόνο που ο πρωθυπουργός χρειάζεται να ξεμπερδέψει πρώτα από τον νυν πρόεδρο, τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ, τον οποίο μπορεί πριν από τρία χρόνια να τον επέβαλε ως μια μεταβατι-

κή «μαριονέτα» μέχρις ότου ο Πούτιν επανέλθει στον προεδρικό θώκο, αλλά στο μεταξύ πολύ νερό κύλησε κάτω από τις γέφυρες του Μόσκοβα.

έχει βυθιστεί σε μια κρίση προσανατολισμού που μετατρέπει σε ηλεκτρικές καρέκλες τις ηγετικές θέσεις. Τελευταίος “καμμένος” ο υπουργός Εξωτερικών, Γκίντοπ Βεστερβέλε, που παρέδωσε την ηγεσία του κόμματος στον 38χρονο Φίλιπ Ρέσλερ...

σμού για την επιβολή των επιδιώξεών του. Η Παλαιστινιακή Αρχή ανακοίνωσε, για πρώτη φορά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ότι δεν έχει χρήματα για να καλύψει τη μισθοδοσία των περίπου 150.000 υπαλλήλων της κατά τον τρέχοντα μήνα. Η έλλειψη χρημάτων οφείλεται στην παρακράτηση φόρων στην οποία έχει προχωρήσει η ισραηλινή πλευρά, αρνούμενη να παραδώσει στους Παλαιστινίους τα περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ φόρους και τέλη που συλλέγει για λογαριασμό τους, εξαιτίας της κατοχής. Την παρακράτηση είχε ανακοινώσει η ισραηλινή ηγεσία ως εκβιασμό απέναντι στην Παλαιστινιακή Αρχή και τον πρόεδρο

EKTOΣ OPIΩN

Αμπάς, προκειμένου να τον πιέσει να μην προχωρήσει στην υπογραφή ενδο-παλαιστινιακής συμφωνίας συμφιλίωσης με τη Χαμάς, την περασμένη εβδομάδα.

Αθώοι για τη Μποπάλ Χωρίς τιμωρία παραμένει το μεγαλύτερο βιομηχανικό έγκλημα στην παγκόσμια ιστορία. Νέα απόφαση ευνοεί την αμερικανική εταιρεία Dow Chemicals, που εξαγόρασε την Union Carbide, η οποία ευθύνεται για το δυστύχημα στην ινδική πόλη Μποπάλ, το 1984, σε εργοστάσιο φυτοφαρμάκων. Το Ανώ-

Μαζική διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στη μεξικανική πρωτεύουσα ενάντια στον «πόλεμο κατά των ναρκωτικών», που κήρυξε ο πρόεδρος Φελίπε Καλδερόν στα τέλη του 2006 και μέχρι σήμερα έχει κοστίσει τη ζωή σχεδόν σε 40.000 ανθρώπους. Πρόκειται για τον ακήρυχτο πόλεμο, που έχει μετατρέψει το Μεξικό σε ένα απέραντο σφαγείο, καθώς οι δολοφονίες είναι καθημερινό φαινόμενο. Παράλληλα, ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» γίνεται πρόσχημα, ακόμα και όχημα για μαζικές δολοφονίες συνδικαλιστών ή αγωνιστών, ακόμη και ολόκληρων αγροτικών κοινοτήτων. Η διαδήλωση στο Σόκαλο αποτελεί την κατάληξη της τετραήμερης πορείας διαμαρτυρίας, που ξεκίνησε στην πόλη Κουερναβάκα, νότια της πρωτεύουσας, με αίτημα την παραίτηση του υπουργού Ασφαλείας, Τζενάρο Γκαρσία Λούνα.

n ΜΙΧΑΛΗΣ ΨΥΛΟΣ

Ο Πούτιν επιστρέφει στην προεδρία της Ρωσίας; Ο Μεντβέντεφ δεν δείχνει διατεθειμένος να εγκαταλείψει αμαχητί την προεδρία, με αποτέλεσμα η προεκλογική εκστρατεία να προοιωνίζεται σκληρές αντιπαραθέσεις. Ήδη ο σημερινός πρόεδρος της Ρωσίας ανακοίνωσε ότι στις 18 Μαΐου θα δώσει για πρώτη φορά από το 2008 μια μεγάλη συνέντευξη Τύπου ενώπιον 800 ρώσων και ξένων δημοσιογράφων, όπου δεν αποκλείεται να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2012. Από την πλευρά του ο Πούτιν ανακοίνωσε το σχηματισμό ενός νέου μετώπου γύρω από το κόμμα του –την Ενωμένη Ρωσία– που θα συνενώσει συνδικαλιστικές και επιχειρηματικές ενώσεις, οργανώσεις της νεολαίας και άλλες κοινωνικές ομάδες με στόχο να αποσπάσει σε πρώτη φάση και πάλι τον έλεγχο της Δούμας στις βουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου και στη συνέχεια να το χρησιμοποιήσει ως εφαλτήριο για τις προεδρικές του φιλοδοξίες. Στα τρία χρόνια της συγκατοίκησης Μεντβέντεφ - Πούτιν στην εξουσία φάνηκαν άλλωστε οι διαφορετικές προσεγγίσεις των δύο ανδρών στην άσκηση της εξουσίας. Το πλέον

πρόσφατο παράδειγμα ήταν η κρίση στη Λιβύη, όπου ο Μεντβέντεφ υποστήριξε το ψήφισμα του ΟΗΕ ενώ ο Πούτιν ανακοίνωσε δημοσίως την αντίθεσή του στην «έξωθεν παρέμβαση στις εσωτερικές εξελίξεις τρίτων χωρών». Ο Πούτιν προέρχεται από έναν κρατικό μηχανισμό που κάποτε αισθανόταν συγκυρίαρχος του πλανήτη. Είναι ο μοναδικός υποψήφιος που στηρίζεται από τη λεγόμενη ομάδα των «siloviki» (δηλαδή του ρωσικού στρατού, των μυστικών υπηρεσιών, των υπηρεσιών δημόσιας ασφάλειας και του δικαστικού σώματος). Ο Πούτιν πέτυχε να εμφανιστεί ως «ο σιδηρούς ηγέτης» με βάση τους ψηφοφόρους που ζουν εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων. Αντίθετα, ο Μεντβέντεφ που αναδείχτηκε ως επικεφαλής του ενεργειακού γίγαντα της Γκαζπρόμ, προέρχεται από μια πανίσχυρη, αλλά νεόκοπη τάξη κεφαλαιοκρατών της καπιταλιστικά καθυστερημένης Ρωσίας. Αυτοί οι Ρώσοι νιώθουν ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας απέναντι στους αμερικανούς και τους ευρωπαίους επιχειρηματίες και ενδόμυχα εντυπωσιάζονται από αυτούς και θέλουν να τους μοιάσουν. Τη διάσταση αυτή δίνουν με γλαφυρό τρόπο οι Τάιμς της Νέας Υόρκης σε ανταπόκρισή τους από τη Μόσχα. «Ο Πούτιν φαίνεται να κάνει ό, τι χρειάζεται για να σώσει την… ιερή αγελάδα του, δηλαδή τη σταθερότητα και την ενότητα της χώρας. Ο Πούτιν απευθύνεται στο εγχώριο ακροατήριο, υποσχόμενος να αυ-

ξήσει τις συντάξεις, την προστασία των εργατών και να κάνει τη Ρωσία ισχυρή δύναμη. Ο Μεντβέντεφ προτιμά να έρθει σε συμβιβασμό με τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Εμφανίζεται ως φιλελεύθερος, απευθύνει συνεχώς εκκλήσεις προς τη Δύση, επικρίνει το δικαστικό σύστημα, υπόσχεται την καταπολέμηση της διαφθοράς και ζητεί τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας με την ανάπτυξη της τεχνολογίας και την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Εμφανίζεται να σερφάρει στο tweeter, στα blogs και να έχει συνεχώς το iPad στο χέρι». Σύμφωνα μάλιστα με ρωσικές εφημερίδες, ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζότζεφ Μπάιντεν επισκέφθηκε τη Μόσχα τον Μάρτιο προκειμένου να στηρίξει τον Μεντβέντεφ να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία, λέγοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξευμενίσουν τον Πούτιν δίνοντάς του μια θέση στη… Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Το σίγουρο είναι ότι η νέα μοιρασιά της εξουσίας μεταξύ Πούτιν και Μεντβέντεφ και μάλιστα σε μια χώρα τόσο αυταρχική όπως είναι η Ρωσία, φαίνεται πρακτικά αδύνατον να επαναληφθεί…

Profile for Dimi  Tzian

15 Μαϊου  

Πριν 15 Μαϊου

15 Μαϊου  

Πριν 15 Μαϊου

Profile for pringr