Page 1

Δήμος Ναυπλιέων, Δήμαρχος Παναγιώτης Αναγνωσταράς Η Βίβλος της οικονομικής διαχείρισης του Δημοτικού χρήματος Αν ρωτήσεις το μέσο πολίτη αυτής της χώρας για το αν ξέρει και αν έχει γνώμη για το πώς διαχειρίζονται τα χρήματά του, οι αιρετοί εκπρόσωποί του, θα σου απαντήσει κατά κανόνα, «έλα μωρέ, αφού όλοι κλέφτες είναι» ή «ποιος έχει το βάζο με το μέλι και δεν βάζει μέσα το δάχτυλο;». Είναι οι βολικές απαντήσεις που μας «δικαιολογούν» για να γινόμαστε οι ίδιοι φοροφυγάδες, εισφοροφυγάδες, να γινόμαστε «μικροαπατεώνες» και «μικροκλέφτες», να ζητάμε και να δίνουμε το «γρηγορόσημο», το «φακελάκι», να μην δίνουμε και να μην ζητάμε «απόδειξη», να ανεχόμαστε τελικά και να επιβραβεύουμε ξανά και ξανά με την ψήφο μας τους ίδιους ανθρώπους που όλοι γνωρίζουμε ότι λειτουργούν πρώτα για το συμφέρον τους και μετά για το αξίωμα που έχουν εκλεγεί να υπηρετούν. Να το πω αλλιώς, αντί να κάνουμε έλεγχο στην εξουσία για το πώς διαχειρίζεται τα χρήματα μας προτιμούμε να την αφήνουμε ανεξέλεγκτη και να κοιτάζουμε πως θα επωφεληθούμε για το ατομικό μας συμφέρον. Υπερβολές του Prefadorou; Για βάλτε τα κάτω και θα δείτε γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Ψηφίζουμε και ξαναψηφίζουμε τους ίδιους, μπορεί οι πολιτικοί και οι πολιτικές που εφάρμοσαν να φταίνε για το σημερινό μας χάλι αλλά εμείς δεν έχουμε ευθύνη; Γι΄αυτό ακριβώς το λόγο, άσχετα αν προσωπικά και όλοι δεν «φάγαμε». Υπάρχει και η άποψη, «ναι αλλά δεν ξέραμε το μέγεθος της κακοδιαχείρισης». Όταν αποδέχεσαι τη μικρή κακοδιαχείριση νομοτελειακά θα έρθει και η μεγάλη και η ασύδοτη, αμφιβάλει κανείς; Ναι αλλά «τι να κάνω όλη μέρα να ψάχνω να βρω πως διαχειρίζονται οι αιρετοί τα χρήματά μου;». Σε αυτό έχεις ένα δίκιο φίλε μου, εσύ βέβαια που νοιάζεσαι, αλλά πάντα υπάρχει τρόπος, και τα μέσα πλέον, να παίρνεις τις πληροφορίες που θέλεις. Το διαδίκτυο, που τόσο μισούν οι αιρετοί και ας κάνουν πως το θέλουν, άνοιξε νέους δρόμους στην ενημέρωση και την αποκάλυψη. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ έχουν πάψει προ πολλού να ενημερώνουν και κυρίως να ελέγχουν την εξουσία γιατί πολύ απλά η βιωσιμότητά τους εξαρτάται από την εξουσία. Ωραία, εσύ όμως τι ζητάς ρε Prefadore; και τι παριστάνεις; Το Ζορό; Το Ρομπέν των Δασών;. Όχι φυσικά, απλά αυτά που γνωρίζω και βλέπω αποφάσισα να τα δημοσιεύω για να τα διαβάζουν όσοι θέλουν και επισκέπτονται το blog μου. Γιατί κατ΄αρχήν δεν (τους) φοβάμαι και για να μην έχουν άλλοθι. Αιρετοί και Πολίτες. Prefadoros


Η «προίκα» του εκλεγμένου Δημάρχου

Όταν αποφασίζετε να ψηφίσετε κάποιον για Δήμαρχο συνήθως έχετε στο μυαλό σας έναν άνθρωπο που θα είναι νοικοκύρης και θα φροντίζει να έχετε νερό, καθαριότητα, δρόμους, φώτα, να έχετε εξυπηρέτηση όταν χρειάζεστε κάτι από το Δήμο, να κοιτάζει λίγο και την κουλτούρα και αν υπάρχουν λεφτά να κάνει και κανένα έργο παραπάνω. Να είναι και του κόμματος βέβαια, γιατί περίπου επτά και παραπάνω στους δέκα ψηφίζουν με κριτήριο την επιλογή του κόμματος. Αυτά είναι τα βασικά που ο μέσος ψηφοφόρος, η συντριπτική πλειοψηφία δηλαδή, αποφασίζει ποιος θα τον διοικήσει για τέσσερα χρόνια. Δεν έχω δικαίωμα να αμφισβητήσω το πώς επιλέγει κάποιος ποιον θα ψηφίσει, αυτό είναι «κατάκτηση» της Δημοκρατίας που δεν επιδέχεται στρεβλώσεις είτε μας αρέσει είτε όχι. Εκείνο που δεν γνωρίζουν και μάλλον δεν τους ενδιαφέρει, στη λογική ότι «ο δικός μας κάνει κουμάντο» επομένως όλα τα κάνει καλά, είναι ότι ο εκλεγμένος Δήμαρχος έχει μια προίκα που φτάνει αρκετά εκατομμύρια Ευρώ για να διαθέσει, με νόμιμο βέβαια τρόπο, στη διάρκεια της Δημαρχιακής του θητείας. Με τη «φάμπρικα», όπως εγώ τη λέω, των «απευθείας αναθέσεων» μπορεί ο Δήμαρχος, και δυστυχώς πλέον και οι Πρόεδροι Νομικών Προσώπων του Δήμου, να δίνουν σε όποιον θέλουν ποσά μέχρι 24.000 Ευρώ χωρίς διαγωνισμό με μόνο κάποιες προδιαγραφές που καθορίζουν οι υπηρεσίες του ίδιου του Δήμου. Σε απλά Ελληνικά, ο φίλος, ο συγγενής, ο κουμπάρος, ο ψηφοφόρος μπορούν, και χωρίς κανείς να μπορεί πει τίποτα, να παίρνουν δουλειές από το Δήμο που πιθανότατα, αν όχι με βεβαιότητα, θα μπορούσαν να γίνουν με πολύ λιγότερα χρήματα. Κατηγορείς το Δήμαρχο και τους αναδόχους Prefadore; Όχι φυσικά γιατί όλα γίνονται νόμιμα και καθαρά. Η ουσία όμως είναι ότι όταν υπεισέρχεται ο ανθρώπινος παράγοντας στη συναλλαγή ποιος βάζει το χέρι του στο Ευαγγέλιο ότι όλα είναι εντάξει; Η παγκόσμια ιστορία και η πρόσφατη Ελληνική είναι γεμάτη από σκάνδαλα και «σκάνδαλα» επειδή οι πρωταγωνιστές είναι άνθρωποι με τις όποιες αδυναμίες κουβαλάει ο καθένας. Δεν το προχωράω πιο κάτω, όποιος θέλει να καταλάβει καταλαβαίνει. Όμως αυτά που πέφτουν στην αντίληψή μου και προκαλούν τη νοημοσύνη μου έχω αποφασίσει να τα δημοσιοποιώ, γιατί έχω αυτό το δικαίωμα σαν πολίτης, κάνοντας κριτική όπου νομίζω ότι θίγομαι. Δικά μας χρήματα διαχειρίζονται, ας μην το ξεχνάμε και ας μην το ξεχνάνε. Θα βγει κάτι από τη δημοσιοποίηση και κριτική του τρόπου διαχείρισης από τους Αιρετούς μας Άρχοντες; Μάλλον όχι, απλά να ξέρουν ότι «εκεί έξω» υπάρχουν λίγοι ή πολλοί που πρώτα μασάνε. Prefadoros


Το ίδιο το κράτος «ανέχεται» την κακοδιαχείριση Και στην πιο ασήμαντη ανάθεση ή σε ένα διαγωνισμό για την προμήθεια αγαθών ή παροχή υπηρεσιών θα δείτε μια σειρά από Νόμους και αποφάσεις που ισχύουν και πρακτικά κανείς δεν μπορεί να διαβάσει. Το μόνο σίγουρο είναι ο εντυπωσιασμός με τα πολλά νούμερα και τις καθέτους που οδηγούν τον καλόπιστο να συμπεραίνει ότι όλα έχουν καλώς. Είναι όμως έτσι; Τυπικά ναι, όμως αυτή η πολυνομία είναι υπέρ αυτού, που έχοντας δεκάδες περιπτώσεις να επικαλεστεί, βρίσκει τις κατάλληλες για να «καλύψει» με το μανδύα της νομιμότητας τη διάθεση του Δημοτικού χρήματος. Ξέρετε πόσοι Νόμοι, Υπουργικές αποφάσεις ακόμα και εγκύκλιοι για τις προμήθειες και τις αναθέσεις έργων ισχύουν συγχρόνως και αλληλεπικαλύπτονται; Δεκάδες, μπορεί και εκατοντάδες. Ερωτά ο αφελής Prefadoros, τόσο δύσκολο είναι να κωδικοποιηθούν και να συμπεριληφθούν σε ένα Νόμο που να ισχύει και να καταργηθούν όλα τα προηγούμενα; Δύσκολο προφανώς και δεν είναι, όμως είναι χρήσιμο, για να κρατά η εξουσία τα «γκέμια» και να διαιωνίζει την εξουσία της. Είναι γνωστό ότι η πολυνομία ακυρώνει τη νομιμότητα και το δίκαιο. Θέλετε ένα παράδειγμα; Υπάρχει απόφαση δύο Υφυπουργών, που κανένας δεν θυμάται πια, το 2002 που δίνει τη δυνατότητα στους Δημάρχους να δίνουν 15.000 Ευρώ με απευθείας ανάθεση σε κάθε κωδικό που είναι εγγεγραμμένος στον προϋπολογισμό. Να το κάνω και πιο «λιανά», ενώ οι κωδικοί στα έσοδα ενός προϋπολογισμού του Δήμου είναι λίγοι και συγκεκριμένοι στις δαπάνες υπάρχουν εκατοντάδες κωδικοί με ποσά μέχρι 24.600 Ευρώ για να μπορεί ο Δήμαρχος να τα δίνει με απευθείας αναθέσεις και ας είναι για παρεμφερή αντικείμενα. Η δικαιολογία υπάρχει, συνέχεια θα κάνουμε διαγωνισμούς και προσφορές για τέτοια «μικροποσά»; Ο Δήμαρχος και κάθε Δήμαρχος, όπως και κάθε πολίτης, έχει το τεκμήριο της αθωότητας και ακόμα περισσότερο της λαϊκής νομιμοποίησης, επομένως λειτουργεί με καλή πρόθεση και για το συμφέρον του Δήμου. Μάλιστα, αλλά εγώ έμαθα στη ζωή μου ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο και κανένας δεν είναι πάνω από τις ανθρώπινες αδυναμίες όπως και όλες μα όλες οι κοσμοθεωρίες και οι επικρατούσες θρησκείες πρεσβεύουν εδώ και αιώνες. Επομένως; Η εξουσία πρέπει να αποδεικνύει ότι σέβεται το χρήμα του λαού και όχι το αντίθετο. Prefadoros

Δήμος Ναυπλίου  

Διαχείριση του Δημοτικού χρήματος