Poppunt Magazine 42

-2-

colofon

voorwoord

Summertime. Komkommertijd. Niet ten huize Poppunt, waar we – tussen plonsmomenten in ons kleine zwembad en rijk gelardeerde BBQ’s – blijven doorwerken. Met resultaat: vi.be is een jaar oud en blijft groeien, de nieuwe poppunt.be komt na een half jaar flink op kruissnelheid en de tweede, volledig herziene editie van de Muzikantengids is van de persen gerold. Er zijn ook nieuwe banden gesmeed: wekelijks krijgen vi.beartiesten naast Studio Brussel nu ook airplay op Radio 1, vi.be krijgt uitlopers in tal van magazines en webzines, vi.be-bands en -dj’s krijgen draai- en speelkansen in nieuwe clubs en op nieuwe events, en na de provinciale popconcours verlopen nu ook de inschrijvingen van Humo’s Rock Rally exclusief via vi.be. Ondertussen is Stoemp!, ons Brussels caféconcertencircuit, op gang getrapt en wordt ook alles in gereedheid gebracht voor de achtste Muzikantendag, op 14 november in de AB.

Poppunt Magazine septembernummer Hoofdredacteur Joachim Wemel Redactiecoördinator Sven De Potter Fotograaf Koen Bauters Vormgeving Milk and Cookies Verantwoordelijke uitgever Luc Nowé, Poppunt vzw, Bloemenstraat 32, B-1000 Brussel Poppunt Magazine Redactie Floris Billiet, Sven De Potter, Sandra Dierick, Stijn Lemaire, Luc Nowé, Jan Pauly, Dominique Piedfort,

We boksten ook een nieuw Poppunt Magazine in elkaar. Nummer 42, nummer twee in een nieuw jasje. We voelden DJ Prinz aan de tand over zijn fijne professionele parcours en schotelden de Turks-Belgische Merdan Taplak vragen voor.

Hun antwoorden lezen als een spannend verhaal.

Verder hadden we een kort onderhoud met Laetitia Louisetti, tourmanager van onder andere Daan, Novastar en Hooverphonic. Ze trok ons de taalgrens over, waar we info gingen sprokkelen over spelen in Wallonië. Blijkt daar ook het een en ander te bougeren.

Ruud Van De Locht, Dirk Van Welden, Kristof Vande Velde, Tijs Vastesaeger, Bram Vermeersch, Joachim Wemel Advertentiewerving Floris Billiet (Poppunt) Oplage 6.000 exemplaren

POPPUNT MAGAZINE iN je bus?

Je vindt Poppunt Magazine in de belangrijkste music- en dj-gear stores, in jeugdhuizen en muziekcentra, repetitiekoten en studio’s ...

Een natie van festivals, pop- en rockinitiatieven en een tomeloze passie voor muziek. It’s like a dream come true ...

Vind je er toch geen bij jou in de buurt?

Voor 12 euro per jaar krijg je het netjes in de bus. Koop een abonnement via poppunt.be of

Voor de redactie, Joachim & Sven

stort gewoon 12 euro op rekeningnummer 413-9292181-26 met vermelding ABO2009.

-3-

-4-

inhoud

Rapport

Laetitia Louisetti 10 Dossier

Spelen in WalloniĂŤ 12 DJ Talk

Merdan Taplak 20 Cover

Dj Prinz 28 Gearlutz

Kobe Proesmans 40 in the picture

Metaltips Aborted

25

10 tips voor in het repetitiekot

36

Robert Kohlmann

09

Popadvies Q&A

42

Kistov

23

Dissectie van een cd-hoes

45

Lost Department

34

Talking Heads: programmatoren

48

vegas!

35

Addicted Kru Sound

43

FOCUS

OTHER STUFF

Muzikantendag 2009

19

Telex

06

Vlas Vegas

26

Column

42

20 jaar RifRaf

50

vi.be update

58

Cera

52

vi.be MEDIA

60

Mr. K

56

Win

62

Zoekertjes

63

-5-

telex

Sabam Samba

PPT ZKT MARCOM

Ja, Sabam heeft de laatste tijd regelmatig de krantenkoppen gehaald en krijgt nogal eens de wind van voren. Tijd om nog eens rustig naar hun standpunten te luisteren. Op 20 november kan het en wel live tijdens een SABAM INFOAVOND in Het Entrepot in Brugge.

Onze MARKETING- EN COMMUNICATIEVERANTWOORDELIJKE hangt de romanticus uit en volgt de liefde naar het buitenland. His loss, your gain!

Want dat betekent dat Poppunt op zoek gaat naar een nieuwe communicatie- en marketingverantwoordelijke.

Als je dit blad leest, dan gaan we ervan uit dat je op zijn minst geïnteresseerd bent in muziek, en iets voelt voor jong talent. Check! En als je dan ook nog een krak bent in communicatiestrategieën, perswerking, marketing, sponsorwerving en advertentieverkoop, digitale communicatie en flauwe moppen tegen je collega’s vertellen: dubbel check! Ben je bovendien een teamspeler, ga je een uitdaging niet uit de weg, beschik je over een gezonde dosis creativiteit en nog wat van die dingen die je altijd in jobadvertenties ziet staan: check dan zeker ook de volledige vacature op poppunt.be

Na een algemene inleiding volgen drie parallelle sessies: eentje voor muzikanten, eentje voor dj’s en eentje voor organisatoren. Er wordt gepraat rond hot topics, waarbij een Sabam-medewerker antwoorden op al je vragen formuleert. Na een receptie en bijpraatpauze is er de vertoning van ‘Good Copy, Bad Copy’, een boeiende Deense film over de huidige staat van het copyright en hoe jongerencultuur daar een impact op heeft.

Afspraak op 20 november in Het Entrepot in Brugge!

poppunt.be

www.het-entrepot.be

vi.be Switch

The digital future

Een wedstrijd voor producers? Jawel! In samenwerking met het Studio Brussel programma Switch lanceert Poppunt in september een heuse PRODUCERCONTEST. Om geen appelen met peren te vergelijken wordt het een wedstrijd in vier categorieën: electro & fidget, techno & minimal, dubstep & drum ’n’ bass en house. Vier jury’s met prominenten in alle categorieën beslissen welke winnaars in november op Switch worden gedraaid en met de leuke goodies (van Roland, Image Line, Ableton ...) gaan lopen. Hou vi.be in de gaten en haal je beste skills boven!

Muziekcentrum Vlaanderen organiseert i.s.m. het Departement Cultuur, Jeugd, Sport en Media de STUDIEDAG MUZIEK DIGITAAL. De focus ligt op muziek in het digitale tijdperk met als centrale vraag: hoe beïnvloedt de opkomst van digitale technologie de (re)productie, distributie en consumptie van muziek?

In een aantal sessies – online muziekmarketing, business models in het digitale tijdperk, muziek in computergames, etc. – komen een viertal sprekers aan bod, gevolgd door de gebruikelijke vraag- en antwoordronde. De studiedag vindt plaats op 28 oktober in de Brusselse Beursschouwbrug.

vi.be

www.muziekdigitaal.be

-6-

1.000 Euro creatiebudget

The Pirate’s Dilemma

Staat je muziek al als een huis maar kan je imago nog een upgrade gebruiken? Meedoen aan POPFOLIO is de boodschap! En wel nú! Jetzt! Want dit najaar gaan we opnieuw op zoek naar straffe fotografen, tekstschrijvers, cineasten en grafisch vormgevers die jouw muzikale activiteiten een zetje gaan geven met een beeldvorming die er bij past: strakke vormgeving, professionele foto’s, intrigerende bio’s of blogs, en een high end videoclip – een volledige portfolio quoi!

Het boek ‘The Pirate’s Dilemma’ verscheen anderhalf jaar geleden en is nu in het Nederlands vertaald: PIRATERIJ. Matt Mason – muziekjournalist en voormalig radiopiraat en club-dj in Londen – laat zien hoe de jeugdcultuur, die zich vaak in de periferie van de maatschappij afspeelt, allerlei baanbrekende ideeën heeft voortgebracht, die vervolgens zelf weer mainstream zijn geworden: hacking, graffiti, piraterij, remixen. Aan de hand van invloedrijke iconen als The Ramones, Andy Warhol, Madonna, Russell Simmons, Pharrell en 50 Cent toont hij aan hoe undergroundtrends en -scenes tot wereldwijde industrieën en bewegingen geworden zijn, en uiteindelijk ieders leven hebben veranderd.

Wil je écht tonen waar je muziek voor staat? Wil jij een creatief team rond je krijgen om je daarbij te helpen?

En een budget van 1.000 euro om alles te realiseren?

Stel je dan nu kandidaat via vi.be! In november zoeken we voor jou een creatief team dat perfect matcht met je muzikale ambities. Naast de ervaring valt er voor het creatieve team ook wat te rapen: een stevige prijzenpot en interessante professionele opdrachten voor wie de jury het best presteren vond.

vi.be

Matt Mason toont aan dat piraterij niet alleen een negatieve context heeft, maar ook censuur, dictatuur en repressie kan ondermijnen. ‘Piraterij’ is een verfrissend en spraakmakend boek over ideeën, bronnen, creativiteit en ondernemerschap. Gratis te downloaden en te koop als paperback. Aanrader!

popfolio.be

thepiratesdilemma.com

-7-

-8-

photo: Koen Bauters

selector

Robert Kohlmann

Plastikman Disconnect

Leftfield Swords

Orbital

Tegenwoordig zie je steeds meer dj’s die in plaats van met goed gevulde platenbakken met Serato gaan draaien. Tijden veranderen, maar één zaak blijft altijd: in elke dj-collectie zitten een aantal tijdloze tracks. Wij vroegen aan Robert Kohlmann – vi.be-dj op Kozzmozz – welke platen hij altijd bij zich heeft.

Lush 3-2

“de ultieme plaat om je helemaal in de duisternis terug te trekken” “een plaat die je heel de dag kan opzetten om te genieten van al het moois in het leven” “tijdloze plaat die je meeneemt naar een andere dimensie en het beste uit je haalt” vi.be/robert-kohlmann

-9-

rapport

Laetitia Luisetti tourmanager Een blik achter de schermen van het Belgische muziekwezen. Wie is ... Laetitia Luisetti? Wie schuilt achter die poëtisch aandoende naam? Een vrouw. Wat doet ze? Ze is tourmanager. Van? Novastar, Daan, Gabriel Rios, Zap Mama, Hooverphonic ... Waarom? Omdat het een passie is. Poppunt zakte tijdens Boomtown af naar de Handelsbeurs en liep als een kip zonder kop achter Laetitia aan, terwijl ze druk telefonerend én een broodje etend – multitasken! – onze vragen beantwoordde.

“Ik doe niet enkel tourmanagement, maar ook preproductie. Dat houdt onder meer in het dispatchen van technische info naar de crew, maar ook het logistiek transport ... Tourmanagement heeft dan weer een andere invulling: mee de hort op gaan met de band, alles opvolgen en vooral veel last minute issues regelen. Ik doe dat al sinds 2000, maar eigenlijk zit ik al heel mijn leven in die branche. Mijn vader deed net hetzelfde in Montpellier, waar ik vandaan kom. Hij nam me als kind al overal meer naar toe. Je zou kunnen zeggen dat ik in de wieg gelegd ben voor dit werk. (lacht) Mij lijkt het een heel druk en onregelmatig leven ...

Laetitia: “Dat is het ook, maar ik ben niet anders gewend. Een normale dag ziet er bij mij als volgt uit: ik begin om negen uur te werken. Niet vroeger, want ik heb mijn slaap nodig. Kopje koffie, computer aan en laat de mails maar komen. Als ik met een band bezig ben, fungeer ik zowat als het dispatchcentrum: ik krijg vooraf de info van de zaal, de technische gegevens.

Het is zaak van al die info op tijd bij de juiste mensen te krijgen. Ik krijg ook de timing door: wie moet waar en wanneer zijn? Wanneer kunnen de techniekers beginnen, hoe laat eten? Soundcheck? Vervoer regelen.

Zorgen dat iedereen op tijd komt, wat bij muzikanten wel eens moeilijk wil zijn ... Het is vaak een kluwen van afspraken.”

text: Sven De Potter photo: Koen Bauters

- 10 -

“Horen, zien en zwijgen” kwestie van het hoofd koel te houden en te kijken bij andere bands of ze hun instrumenten willen uitlenen.

Maar zulke dingen zijn al zo vaak gebeurd dat ik de stress uitgeschakeld heb. Ervaring, hé.”

Is er een verschil in aanpak tussen een optreden bij Gabriel Rios of Zap Mama?

Laetitia: “Uiteraard: alleen al het aantal mensen verschilt. Bij Zap Mama staan ze met negen op het podium. Bij Gabriel Rios met drie. Inzake reservatie van hotels zit je daar met meer werk. Daar komt nog eens bij dat bij Zap Mama veel buitenlanders spelen.

Om hen naar België te krijgen, moet je ook heel wat regelen. Het is niet altijd even makkelijk om die zaken voor elkaar te krijgen, maar als tourmanager ben je vaak ook een problem solver en crisismanager. Voor elk klein ding staan de muzikanten aan je mouw te trekken. Ik ben dat ondertussen gewend, maar mensen die me kennen, zeggen me vaak dat ze het na een dag al voor bekeken zouden houden. Tourmanager is een veeleisende job: je moet communicatief, open, stressbestendig, optimistisch, maar ook streng durven te zijn. En een beetje psycholoog.”

Ik heb de indruk dat er steeds meer vrouwen tourmanager worden. Heeft dat te maken met het feit dat vrouwen beter kunnen multitasken?

Laetitia: “Uiteraard, maar er is ook een belangrijk psychologisch aspect. Ik denk dat vrouwen daar iets meer voor in de wieg gelegd zijn. Je mag ook niet vergeten dat je een belangrijke functie hebt, waarin diplomatie een basiseigenschap is: je bent én de tussenpersoon tussen de band en de organisatie én het visitekaartje van de band. Iedereen komt bij jou terecht met vragen.

Je moet veel kunnen verdragen, veel geduld én een brede rug hebben.”

En crisisbestendig, want ik hoor her en der dat er minder speelkansen zijn, maar wel meer groepen.

Laetitia: “Er is veel minder werk, ja, maar ik mag echt niet klagen. In vergelijking met andere jaren heb ik nu tussen mei en september zelfs een week of twee vrij gehad. Dat is de eerste keer sinds lang! Maar ik ben daar eerlijk gezegd niet rouwig om.”

Wat zijn zo doorgaans de problemen waarmee je geconfronteerd wordt?

Laetitia: “Mensen die te laat opdagen. Veel wachten in luchthavens. Het gebeurt al es dat de backline niet toekomt. Onlangs speelden we met Zap Mama in ZuidAfrika, maar de backline was ergens blijven hangen.

Een uur voor de show kregen we alles. Dat was toch even stressen, ook al heb je op zulke momenten totaal geen controle over wat er gebeurt. Dan is het vooral

- 11 -

dossier

De verhouding tussen Vlaanderen en Wallonië vormt al decennialang een politiek communautair twistpunt waaraan menig federale regering een zware valpartij, blauwe plekken en zelfs onherstelbare breuken overhield. De cultuurkloof beperkt zich helaas niet tot de Wetstraat: ook als muzikant is het verdomd moeilijk enig gehoor te vinden aan de andere kant van de taalgrens. Natuurlijk is er Arno, natuurlijk is er Axelle Red, natuurlijk is er Adamo, voor wie het midden van dit land slechts een horde betekent die ze blindelings en gezwind nemen. Maar voor de overgrote meerderheid van de jonge Vlaamse en Waalse muzikanten is het keihard werken om ook maar één spatje her- of erkenning te oogsten bij de respectievelijk Frans of Vlaams sprekende muziekliefhebbers en -professionals. Wij doken de taalgrens over en gingen op bezoek bij drie key players uit de Brussels-Waalse muziekscene. Welke zijn de pijnpunten en zijn ze te omzeilen? text: Ruud Van De Locht photos: Patsie Borgers

- 12 -

Pierre Vreven

Landelijke bekendheid, dat is het eerste wat rockbands of danceformaties ambiëren nadat ze de plaatselijke jeugdhuizen en parochiezalen ontgroeid zijn. Een nobel en logisch streven maar in een gespleten land als België lang geen sinecure. In de eerste plaats omdat we verschillende talen spreken, maar ook omdat de cultuurpolitiek, de media-aanpak en het infrastructurele muzieklandschap volledig anders oogt in Wallonië dan in Vlaanderen. “Voor ons blijft Vlaanderen toch een beetje het buitenland, maar dan wel één met een voorsprong van tien jaar op diverse terreinen”, vertelt Pierre Vreven, die ooit nog programmator was in de Hallen van Schaarbeek en de vzw Court Circuit oprichtte (de Waalse tegenhanger van Poppunt, red.). Momenteel is hij aan de slag als manager van zowel Frans- als Engelstalige Belgische artiesten. Onlangs startte hij met L’Art Scene een organisatie op die artiesten op diverse vlakken ondersteunt. Daarnaast werkt deze bezige bij ook nog mee aan een managersopleiding. “Anderzijds merk ik ook een stukje jaloezie ten opzichte van Wallonië omdat wij meer vrijheid en minder regels hebben. Maar het Vlaamse publiek ondersteunt haar lokale artiesten veel meer. Jullie staan veel minder onder invloed van Nederland zoals wij dat wel hebben met Frankrijk. Bovendien zit met Live Nation ook de grootste organisator in Vlaanderen en beschikken jullie over veel meer middelen en een betere organisatie. De vorming van de rockschool in Hasselt is daar een mooi voorbeeld van. Poppunt is jonger dan Court Circuit maar beschikt wel over driemaal meer middelen. De dynamiek in Vlaanderen is veel groter. In Wallonië geraken we stilaan vermoeid door een gebrek aan middelen.”

“VRT en RTBF zijn letterlijk buren. Ze zitten in hetzelfde gebouw en moeten maar een deur openduwen om bij elkaar de neus aan het venster te steken. Maar om één of andere reden gebeurt dat niet.”

- 13 -

Diepe mediakloof

Dat het inderdaad niet vanzelfsprekend is om je populariteit in Vlaanderen naar Wallonië door te trekken, ondervindt ook Fabrice Havenne. Hij werkt al meer dan drie jaar als boeker voor het ‘Belgische’ Sunday Morning, dat zowel Vlaamse als Waalse groepen onder zijn hoede heeft. “Ik verzorg onder meer de boekingen voor Motek in Wallonië, met beperkte resultaten. Het enige wat ik al lospeuterde, was een interview op Pure FM dankzij mijn aanwezigheid begin dit jaar op EuroSonic, het showcase festival in Groningen. Ik heb zelf om dat interview gevraagd, anders was er niets van gekomen. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de platenlabels op dit vlak promotioneel tekort schieten. Maar als de radiostations zich wat meer grensoverschrijdend opstelden, zou dat ook al een forse stap vooruit zijn. Helaas oogt de realiteit heel anders. Zo kiest Pure FM voor zijn rubriek Fresh wekelijks vijf nieuwe tracks die zowel van Belgische als van internationale origine kunnen zijn. Als daar al Belgische bands tussen zitten, zijn dat telkens gevestigde namen genre Sharko of Ghinzu. Kleine Franstalige groepen, laat staan Vlaamse, halen de playlist zelden. Gelukkig zijn er nog wel kleinere, alternatieve radiostations – Radio Campus en Radio Paniek in Brussel of Radio Equinox in Luik – waar je gemakkelijker een kans krijgt.”

Als artiest moet je al een bepaalde status verwerven over de taalgrens, vooraleer de studiopoorten van een Franstalig Brussels of Waals radiostation zich voor je openen. En ook al heb je in Vlaanderen al een aanzienlijke schare fans bij elkaar gesprokkeld, de teller moet onverbiddelijk terug op nul. In die zin is Wallonië eigenlijk een even groot buitenland als alle andere. Fabrice Lamproye programmeert al jaren concerten – o.a. in Soundstation en l’Escalier – en festivals – Les Ardentes en Les Transardentes – in Luik. Daarnaast is hij artistiek directeur van het onafhankelijke label Soundstation (Superlux, Hollywood Porn Stars, Zop Hopop ...). Hij illustreert de situatie: “Wanneer A Brand – toch een succesverhaal in Vlaanderen – voor het eerst in Luik op het podium stond, was dat voor amper veertig mensen. Dat zegt meer dan genoeg. Er bestaat helaas geen stappenplan dat bij voorbaat succes garandeert. Als programmatoren kiezen we voor bands die we zelf al gezien en gehoord hebben; Vlaams of Waals is dan niet zo belangrijk. Ze moeten gewoon veel spelen en het liefst over een ijzersterke podiumprésence beschikken.

En interactie aangaan met het publiek is de beste manier om je fanbase zo snel mogelijk uit te bouwen.

De vraagprijs is van secundair belang, alhoewel hij natuurlijk wel in ons budget moet passen, dat spreekt voor zich.”

Fabrice Lamproye

Deze ‘overmacht’ betekent echter niet dat elke Vlaamse band Wallonië zomaar moeiteloos inpakt, integendeel. Vreven wijst erop hoe belangrijk het is om de Franstalige media te bereiken, maar waarschuwt tegelijk dat dit absoluut niet eenvoudig is. “Wallonie wordt cultureel erg sterk beïnvloed door media die hun blik vooral richten op wat er in Frankrijk gebeurt. Wil je dat doorbreken, dan moet je als band gekend zijn in Wallonië. Zoniet, geraak je er nooit doorheen. Het gevolg is dat slechts een beperkt aantal Vlaamse artiesten hier kansen krijgen. In feite is het hemeltergend want VRT en RTBF zijn letterlijk buren. Ze zitten in hetzelfde gebouw en moeten maar een deur openduwen om bij elkaar de neus aan het venster te steken. Maar om een of andere reden gebeurt dat niet.”

- 14 -

Het is nooit eenvoudig om een strategie uit te dokteren wanneer je over geen of onvoldoende terreinkennis beschikt. Kan een Franstalige manager of boeker de gids zijn die je doorheen dit labyrint leidt?

De meningen bij onze gesprekspartners zijn lichtjes verdeeld. Vreven: “Voor onbekende bands kan het eventueel aangewezen zijn een kleine Franstalige agent te raadplegen maar verwacht geen wonderen.

Bovendien beschikt Vlaanderen zelf over uitstekende mensen.” Havenne: “Een lokale agent verhoogt wellicht de kansen. Organisatoren moeten of je band of je vertegenwoordiger kennen vooraleer ze over de brug zullen komen.” Een mening die grotendeels wordt gedeeld door Fabrice Lamproye: “Je verhoogt alleszins je kansen omdat we met de meeste boekers en managers reeds langere tijd samenwerken.

Bovendien geeft het ook de indruk dat de band in kwestie professioneel wordt omkaderd en tenminste de ambitie heeft om ergens te geraken.”

“Zorg er voor dat je op het podium bewijst wat je waard bent, want daar wordt de wedstrijd gewonnen of verloren.”

Podium-gps Wallonië beschikt net als het Vlaamse Clubcircuit over een aantal clubs die zich verenigen onder de noemer Club Plasma. Maar ook die programmeren slechts af en toe Vlaamse bands. “Vergeet het als jonge, onbekende band om daar aan de bak te komen”, aldus een vrij ontnuchterende maar gedecideerde Fabrice Havenne. Maar geen nood, elke stad beschikt over alternatieve clubs waar je terecht kan.

De websites van Court Circuit en de organisatie Wallonie-Bruxelles Musiques beschikken over een hele goede database met gegevens van clubs, managers, labels ... Wanneer je als Vlaamse band in een Waalse jeugdclub kan spelen, moet je wel even checken in welke omstandigheden je terecht zal komen. Van een slechte geluidsinstallatie wordt geen enkele band beter. Amateurisme is hier nog geregeld troef, alhoewel er een positieve evolutie is op dat vlak. Check ook eens wat er qua promotie gedaan wordt. De trip naar Wallonië maken om voor tien man te spelen is niet echt interessant, me dunkt. Via MySpace vind je vaak al een heleboel relevante informatie.”

Partners in crime Bloed, zweet en tranen ... Zo kun je het bekijken, maar dat hoeft niet. Wanneer avontuur, spelplezier en creativiteit je drijfveer blijven en je niet onmiddellijk een grote zak geld vanuit Wallonië wil meebrengen, kan je best een heleboel leren ten zuiden van Komen en Voeren. “Waarom geen package aangaan met enkele andere bands om op die manier meer speelkansen te creëren?”, oppert Vreven. “Als je zoiets opzet met een groep die al enige lokale bekendheid geniet, kun je elkaars carrière een duwtje in de rug geven.” Cohabitation musicale is ook hét toverwoord dat Havenne uit zijn hoed tovert: “Ga op zoek naar gelijkwaardige groepen over de taalgrens en probeer samen iets op touw zetten, zoals bijvoorbeeld Absynthe Minded en Venus dat deden. Eden is een grote club in Charleroi die enkele malen per jaar een Waals-Vlaamse muzikale kruisbestuiving op poten zet.”

Het advies van Fabrice Lamproye is duidelijk: “Zorg ervoor dat je als band zo veel mogelijk aan spelen toe komt, in de meest diverse clubs. Ideaal zijn voorprogramma’s van bekendere bands waarmee je ineens meer volk bereikt. Mond-tot-mondreclame blijft ook anno 2009 nog steeds een van de beste en goedkoopste promotietools. Een mooi voorbeeld is The Hickey Underworld, een band die dit jaar via goeie supports in Wallonië een plaats veroverde op de affiche van Les Ardentes.”

- 15 -

“Een serieuze handicap is wel dat concertorganisatoren via organisaties zoals Programme Rock of Art et Vie subsidies krijgen wanneer ze bands programmeren die door een van deze twee organen erkend zijn. Aangezien dat enkel Waalse groepen zijn, is een programmator natuurlijk minder snel geneigd een Vlaamse band op de affiche te zetten. En dan worden er ook nog eens quota opgelegd aan Franstalige festivals die een minimum aantal Franstalige groepen op de affiche moeten plaatsen om subsidies te ontvangen. Een scheefgetrokken situatie die zo snel mogelijk aangepast moet worden. Een samenwerkingsakkoord over de gemeenschapsgrenzen heen dringt zich op.”

Verder zijn er natuurlijk de virtuele sociale netwerken. Dat de online promokanalen wel degelijk nut hebben, bevestigt ook Fabrice Lamproye: “Weinig programmatoren nemen nog de tijd om demo’s te gaan beluisteren. Via MySpace, Facebook, vi.be, een goede website ... verloopt een eventuele kennismaking veel sneller en efficiënter. Je verkleint de afstand tussen programmator en groep aanzienlijk en dat is voor beide partijen een voordeel.”

Fabrice Lamproye

Havenne: “Hoe je er uiteindelijk ook in slaagt je kenbaar te maken, vaak zal het erop aankomen om elke minieme kans die je krijgt te grijpen, en het liefst zonder al te hoge gages te vragen. In de opstartfase zouden bands bijna gratis moeten spelen, wat natuurlijk niet evident is want alleen al de verplaatsingskosten liggen vaak een stuk hoger wanneer je richting Wallonië moet.”

Je zou je kunnen afvragen of een eventuele verovering van Wallonië al deze moeite waard is. Uiteindelijk spreken we over een vrij beperkt afzetgebeid.

Succes over de taalgrens zal je carrière niet richting wereldfaam katapulteren. Een stelling waar Havenne het slechts deels mee eens is: “Voor een aantal bands kan je ongetwijfeld die conclusie trekken. Maar als er voldoende talent en doorzettingsvermogen aanwezig is, kan naamsbekendheid in Wallonië wel een rode loper uitrollen richting Frankrijk en Luxemburg.

Programmatoren uit die landen geraken vaak nog wel in de Waalse clubs maar veel minder in Vlaanderen.

Daarom alleen al is het de moeite waard om de oversteek toch te wagen.” Lamproye beaamt: “Er bestaan inderdaad veel contacten tussen professionals uit

“Als er voldoende talent en doorzettingsvermogen aanwezig is, kan naamsbekendheid in Wallonië een rode loper uitrollen richting Frankrijk en Luxemburg.”

- 16 -

de Franse muziekwereld en die van Wallonië. De Fransen komen ook geregeld langs op onze concerten en festivals. Dat zijn heel mooie opportuniteiten voor een jonge band om de deur naar de Franse markt te openen. Maar zorg er opnieuw voor dat je op het podium bewijst wat je waard bent, want daar wordt de wedstrijd gewonnen of verloren, zowel ten opzichte van die professionals als van het publiek.”

“Ik ben trouwens van mening dat de opdeling Vlaanderen-Wallonië minder sterk speelt dan pakweg vijftien jaar geleden, toen dEUS en nadien Soulwax de Vlaamse muziekscene op een internationaal niveau tilden. Met Ghinzu en Girls in Hawaii beschikt het zuiden van het land vandaag ook over dergelijk talent. Ik krijg ook de indruk dat we opnieuw meer het label ‘Belgisch’ dragen. Dat is een goede evolutie en zeker geen nadeel om internationaal succes te bereiken.” www.courtcircuit.be www.wbm.be

Infosessies ‘spelen aan de andere kant van de taalgrens’ Je las het al in dit dossier: de taalgrens oversteken is geen sinecure. De juiste mensen, podia en media leren kennen, daar draait het om. Eens je die kennis hebt verzameld, kan je beginnen met jezelf bij hen in de kijker te werken. Poppunt en het SBK t-heater doen een ferme duit in het zakje en organiseren dit najaar infosessies over ‘spelen aan de andere kant van de taalgrens’. Fabrice Havenne en Maya Decorte kennen de Vlaamse en Waalse scene door en door en zijn jouw gidsen doorheen de communautaire muzikale jungle. En als je een optreden hebt weten te versieren, wil je je uiteraard ook correct laten uitbetalen. De t-heaterconsulenten leggen je haarfijn uit hoe dat kan. Ook in Wallonië, want daar openden ze onlangs een nieuw kantoor in Luik.

De sessies vinden plaats in 3 Vlaamse en 3 Waalse steden en in Brussel. Data en locaties: poppunt.be

www.t-heater.be

- 18 -

focus

Muzikantendag 2009 The ultimate playground Bands en muzikanten hebben een jaartje op hun honger moeten zitten, maar hij is terug: de Muzikantendag! Omcirkel zaterdag 14 november maar met een dikke stift in je agenda, want dan is de AB opnieuw de place to be voor al wie muziek maakt of van muziek houdt. text: Jan Pauly

met je muzikantenbestaan te maken heeft. Alleen even beleefd vragen. Feedback op je bio? Check.

Feedback op je Engelse teksten? Check. Feedback op je persbericht? Check. Reken daarbij nog eens zakelijk advies, eerste hulp bij songwriting, tips over de opmaak van je stageplan en je bandmailing en je zit op rozen. En dat allemaal one to one; veel interactiever kunnen we het niet maken.

Vorig jaar geen Muzikantendag ... Of toch? Akkoord, het heette Play & Produce, en vond plaats in de Gentse Vooruit. En akkoord, speedpicking voor metalgitaar ging je er niet leren, maar dj’s, producers en aficionado’s van all things electronic kwamen er wel dubbel en dik aan hun trekken tijdens de vele workshops, demo’s en infosessies. Voor de eerste keer werd op Belgische bodem een dergelijk evenement voor dj’s en producers op poten gezet, en met succes: halverwege de namiddag moesten we noodgedwongen het bordje ‘uitverkocht’ voor het raam zetten.

De traditionele workshops en infosessies verdwijnen natuurlijk niet van de tabellen. In sessies van een uur openen professionele muzikanten voor jou hun trukendoos. Of het nu gaat om zang, bas, gitaar of drums: iedereen vindt tijdens Muzikantendag zijn gading. En uiteraard hebben we in het programma oog voor verschillende genres en verschillende niveaus.

Maar nu is de Muzikantendag dus terug. En hoe!

De baseline ‘The ultimate playground’ doet het al vermoeden: meer dan ooit wordt het jóuw dag, jóuw speeltuin. Deze achtste editie staat namelijk in het teken van ontdekken en interactiviteit. En hoe kan je dat beter doen dan zelf aan de knoppen te draaien, op de pedalen te stampen of op de vellen te meppen?

In de concertzaal van de AB organiseren we namelijk een heuse beurs waar je allerhande gear zelf kunt ontdekken en uitproberen. Met deskundige uitleg erbij, uiteraard.

De komende maanden hou je maar beter www. muzikantendag.be in de gaten. Daar vind je de laatste nieuwtjes, aanvullingen en namen. Je komt er ook te weten voor welke onderdelen je moet inschrijven, hoe je kan deelnemen aan de demofeedback, et cetera.

Tot 14 november op de achtste Muzikantendag, the ultimate playground!

En wat is er voor een muzikant leerrijker dan feedback en tips krijgen van professionals uit de sector?

De demofeedback ken je al van vorige edities, maar nu krijg je daarnaast feedback op zowat alles wat

www.muzikantendag.be

- 19 -

dj talk

Merdan Taplak Hey! Selfmade dj! text: Arne Van Petegem photo: Koen Bauters

- 20 -

The early days Ik ben een hele tijd geleden samen met een goeie vriend van me beginnen dj’en. Gewoon op de slaapkamer met een klein mengpaneeltje en twee bouwvallige cd-spelers eigen mixtapes maken, dingen van de radio opnemen, fuifjes organiseren voor de buren en zo. Geleidelijk aan begon het dan wat te groeien: ik kocht een beter mengpaneel, begon met vinylplaten te spelen. Ik was toen een jaar of zeventien.

We begonnen ook heel veel uit te gaan: Ten Days Off, I Love Techno, Kozzmozz ... Daar kregen we de smaak echt te pakken: “Dat willen we ook doen!”. Qua stijl ging het van trance over house tot techno en geleidelijk aan ook meer worldbeat-achtige dingen.

Op mijn negentiende heb ik dan beslist om alleen te gaan draaien. Mijn vriend en ik begonnen qua stijl meer en meer uit elkaar te groeien. Het was voor ons beiden ook duidelijk dat ik veel meer gedreven was om er écht iets van te maken. Ik merkte ook erg snel dat alleen draaien veel beter werkte voor mij. Dj’en draait eigenlijk rond een soort van machtsgeilheid: je eigen wil doordrijven. Je kan dan wel met twee achter de knoppen staan, ik vond dat op den duur toch erg belemmerend. Ik wil een plaat kunnen starten en ook beslissen welke ik als volgende ga draaien.

Op mijn eentje begon ik dan jeugdhuizen in de buurt af te schuimen als dj en stuurde ik mixtapes naar wedstrijden allerhande. Zo heb ik via Poppunt Young Talent Corner speelkansen gekregen op Ten Days Off en later op Mano Mundo. Dat was wel kicken: je bent negentien jaar en je staat ineens op een groot en bekend festival. Tegelijkertijd is het ook een stevige motivatie om verder te werken. Het is zo dat je bijvoorbeeld door die Young Talent Corner mooie kansen krijgt, maar tegelijkertijd beslis je ook zelf wat je daar van maakt: van de dj’s die toen geselecteerd werden, zijn er maar een handvol wiens naam je nu nog af en toe hoort. Het is dus een kwestie van zelf ook aan de kar te blijven trekken. Het is niet zo makkelijk om er als dj uit te springen. Je moet er zelf stevig aan werken. Als je zo een wedstrijd wint, mag je zeker niet gaan denken: “Alright, ik ben geselecteerd voor die wedstrijd dus nu ben ik binnen”. Integendeel: dan begint het echte werk pas. Zo’n wedstrijd is iets dat de bal mee aan het rollen kan brengen maar al de rest heb je wel zelf in handen.

- 21 -

Hard werken

“Dj’en draait eigenlijk rond een soort van machtsgeilheid: je eigen wil doordrijven.”

Dj’en is hard werken. Mijn zomer is nu erg goed gevuld, maar uiteindelijk pluk ik nu de vruchten van mijn werk van de afgelopen jaren: goed draaien, maar ook een netwerk uitbouwen, zelf op stap gaan, mensen ontmoeten en aanspreken. Als dj’en je passie is, gaan die dingen natuurlijk vanzelf en doe je dat ook graag.

Het unieke én sterke aan een dj is dat je alleen bent: je moet niet met een hele bende urenlang op voorhand ergens zijn om te soundchecken, je hoeft geen veertien agenda’s te checken waaruit dan blijkt dat de drummer die dag naar het trouwfeest van een of andere tante moet. Je bent enkel aan jezelf verantwoording verschuldigd. Anderzijds is het wel leuk om met een aantal gasten in een busje te kruipen en naar een of ander festival te rijden om er te spelen. Ik hou er ook niet van om zo alleen de baan op te gaan. Ik neem tegenwoordig dan ook meestal extra livemuzikanten mee of wat vrienden die gewoon graag mee komen feesten.

Ik voelde na al dat dj’en echt wel de nood om ook zelf te gaan producen. Het is ook een goede manier om je als dj van de rest te onderscheiden. Ik zou beginnende dj’s zelfs aanraden om onmiddellijk ook aan het producen te slaan. Volgens mij sta je dan veel steviger in je schoenen en kan je veel beter een eigen stempel drukken op wat je doet als dj. Het helpt je ook om sneller bekendheid te verwerven.

Mijn producties breng ik gewoon zelf uit via iTunes en andere online verkopers. Ik schakel wel iemand anders in om de plaat te gaan pluggen bij de radio en zo. Het lijkt me wat vreemd om bij Studio Brussel zelf met je plaat te gaan aankloppen. Dat komt ook niet echt professioneel over. Het werkt wel om wat dat betreft een beetje afstand te creëren tussen diegene die de muziek maakt en diegene die ’m aan de man moet brengen.

Ik ben sinds kort ook zelf aan het producen. Ik werk thuis op m’n computer in Ableton Live aan basisideeën en arrangementen. Als ik dan iets heb dat goed marcheert, trek ik ermee naar een ‘echte’ studio waar we de boel verder afwerken. Mijn eerste single ‘March Of The Sultans’ kwam een tijd geleden uit en die is ook in het buitenland opgepikt, bijvoorbeeld door BBC-dj Gilles Peterson. In het najaar komt er een tweede single uit.

Ik werk inmiddels wel met een boekingskantoor en een manager die me een professionele omkadering bieden waar ik echt wel veel aan heb. Tegelijkertijd werk ik ook heel nauw samen met hen en heb ik dus ook nog heel veel zelf in handen. Artistiek gezien doe ik honderd percent mijn eigen zin.

Als dj/producer wil je natuurlijk dat je muziek gedraaid wordt, maar anderzijds moet je ook geduld hebben en gewoon je eigen ding blijven doen. Je moet als dj een balans vinden: je eigen ding doen maar ook weten wat het publiek graag hoort. Ik schaam me niet om een of andere hitplaat te spelen, zolang het er maar een is die ik zelf ook goed vind. Het geeft me in ieder geval een kick als mijn eigen nummers of remixes een enthousiaste reactie uitlokken op de dansvloer. Ik probeer nieuwe producties ook uit op de dansvloer en dan zie je ook snel of iets werkt of niet.

Onlangs moest ik ergens draaien en net toen ik vertrok, riep iemand me na: “Hey! Selfmade dj!”.

Eigenlijk klopt dat ook echt wel. Ik heb van helemaal in het begin tot nu toe zo goed als alles zelf in elkaar gebokst. Je wil echt niet weten hoeveel uren ik daar al in heb gestoken. Maar het loont wel. www.merdantaplak.be

- 22 -

pic a song

photo: Koen Bauters

Om de 3 maanden maakt huisfotograaf Koen Bauters een foto bij een songtitel die tot de verbeelding spreekt. joachim@poppunt.be Zelf een markante songtitel gespot op vi.be? Meld het!

KISTOV Wired

vi.be/kistov

- 23 -

tips & tricks

Aborted Gitaar- en bas-

tips voor metal Tip 2: Alternatieve stemming en snaardikte voor gitaar

B (56)

E (46)

A (36)

D (26)

F# (16)

B (11)

meer Aborted tips op poppunt.be

- 25 -

focus

VLAS VEGAS De muzikale ader van Kortrijk Wie Kortrijk en muziek denkt, denkt waarschijnlijk Ozark Henry, Goose, Steak Number Eight, Balthazar ... Wie Kortrijk kent, denkt spontaan ook aan Vlas Vegas. Die vzw is de draaischijf van een boeiende alternatieve muziekscene en dat al een dikke tien jaar. Vlas Vegas bands zijn Amenra, Ansatz der Maschine, The Black Heart Rebellion, Galatasaray, Guernica, Hawai, Hitch, Nomad, Vandal X, de portables en The Gohards!. Van de laatste twee verschijnen dit jaar nog de 15e en de 16e release van Vlas Vegas Records. Poppunt trok naar de Vlasmarkt in K-town en sprak er met Stevie Vandekerkhove en Mich Decruyenaere, stuwende krachten die van bij het begin de krijtlijnen uittekenen. text: Kristof Vande Velde photo: Koen Bauters

Wat is Vlas Vegas precies?

Stevie: “Vlas Vegas is een niet-gesubsidieerde vzw.

We organiseren concerten en festivals en hebben een platenwinkel en een label. Bang! verzorgt de distributie van onze releases.”

Mich: “Clubconcerten vinden momenteel meestal plaats in The Strip, onze eigen club hier op de Vlasmarkt, maar we werken ook vaak samen met The Pit’s of De Kreun. We hebben twee grote festivals: Sinxen Vlas Vegas en Farmfest. Het eerste is een gratis driedaags festival tijdens de Kortrijkse Sinxenfeesten en trekt ruim 7.000 mensen. Farmfest is kleinschaliger. Dat is een betalend, eerder underground festival voor echte muziekfreaks. Dit jaar was het trouwens Stripfest omdat de boerderij niet beschikbaar was.”

- 26 -

Hoe onderscheidt Vlas Vegas Records zich van andere labels?

Stevie: “We geven onze bands alle vrijheid. De ondersteuning die het label biedt, beperkt zich tot het uitbrengen van het album en het zorgen voor distributie. We verwachten van onze bands dat ze een deel van het werk voor eigen rekening nemen zoals de boekingen of het artwork.”

Mich: “Onze sterkte is ook onze concertwerking. Het zou onverstandig zijn om onze eigen artiesten niet op onze concerten en festivals te programmeren.

We kunnen hen direct podiumkansen aanbieden en hebben ook een mooi netwerk waarop we kunnen terugvallen. Komt nog eens bij dat het communitygevoel hier in Kortrijk iets unieks is.”

Hoe geraak ik als talentvolle band aan een contract bij Vlas Vegas? In hoeverre is de connectie met Kortrijk noodzakelijk?

Stevie: “We zijn destijds gestart vanuit het principe Kortrijkse bands te ondersteunen, wat we later hebben uitgebreid. Vandal X is van Limburg, bijvoorbeeld.”

Mich: “In de meeste gevallen krijgen we de vraag van een band en evalueren we in hoeverre we die kunnen ondersteunen en of er een connectie is met ons of met Kortrijk. We vinden het belangrijk de personen achter de bands te kennen zodat we weten wat ze in hun mars hebben en wat hun aanpak is. We gaan echt geen wildvreemde band tekenen. Alles gebeurt wel erg informeel, tussen pot en pint. Je moet daar als band wel goed mee om kunnen.”

Welk advies kunnen jullie meegeven aan beginnend talent in Vlaanderen?

Mich: “Probeer zo veel mogelijk zelf te doen wat je zelf kan doen. Vandaag heb je in vergelijking met niet zo lang geleden vrij goedkope tools om een goede opname te maken en het internet heeft heel wat veranderd op het vlak van promotie en netwerking. Ik zeg niet dat het makkelijker is geworden want internet is een zegen en een vloek. Blijf vooral koppig je ding doen. Wie goed is, wordt wel opgepikt.” www.vlasvegas.be

cover

Hij is een bekend figuur in het nachtleven, staat wekelijks achter de draaitafels en runt verschillende eigen concepten in clubs als Café d’Anvers, Café Capital & H20. En nu lanceert Prinz ook zijn eigen Push It! label. Maar hoe is het eigenlijk allemaal zover gekomen en hoe kan een jonge dj vandaag daar iets uit leren? text: Sandra Dierick photo: Koen Bauters

- 28 -

Hoe ben jij als jonge dj gestart?

Prinz: “Ik begon ongeveer dertien jaar geleden. Daarvan was ik de eerste drie jaar wat ze noemen een huiskamer-dj. Ik kocht platen en leerde het vak bij mij thuis. Ondertussen was ik kelner in de Lombardia, een hippe hang-out in het Antwerpse. Vanaf het tweede jaar kreeg ik enkele boekingen, misschien een vijftal per jaar. De allereerste was op de Channel Chic party in de Brusselse Mirano.”

Hoe kwam je daar terecht?

Prinz: “In de Lombardia kwam ik al in contact met veel organisatoren maar ik ging ook heel veel op stap en was een ietwat opvallend figuur in het nachtleven – ik had toen rood en blauw haar en zo. (lacht) Ik gaf regelmatig demo’s af aan wie ze maar hebben wou.

Zo kreeg ik één gig en dan twee ... en ging de bal aan het rollen. In het vierde jaar moest ik dan een keuze maken: verder als barman blijven werken of resoluut voor mijn muziek gaan. Ik heb voor het tweede gekozen en kreeg al gauw wekelijks aanbiedingen binnen.”

Hoe kwam alles ineens in een stroomversnelling denk je?

Prinz: “Voorheen runden de clubs hun avonden meestal zelf met hun eigen residents maar rond 1998 begonnen er ineens veel externe organisatoren.

Zo waren er bijvoorbeeld de befaamde Cruises to Pleasures, party’s op een boot waar ik regelmatig ging draaien. En toen volgde Café d’Anvers. Dat was een kwestie van being in the right place at the right time. Er was net een nieuw management en die zagen mij wel zitten. Daarnaast heb ik me ook snel op de buitenlandse markt gericht en dan in eerste instantie Nederland omdat dat eigenlijk niet zo ver af was en er leuke party’s waren, zowel in Amsterdam als in Rotterdam. In Amsterdam kwam ik terecht bij de Supperclub, een club waar je voor het feesten kan eten in grote witte bedden. Zij hadden ook een bekende reeks compilaties waarop mijn eerste producties verschenen. Zo kreeg ik een mooi evenwicht in boekingen: wat losse gigs in België en Nederland en een residentie. De boekingen in Nederland bezorgden mij ook een betere naam in eigen land.”

“De aanhouder wint. Op een bepaald moment kom je wel eens op de right place at the right time.”

- 29 -

Produce jij zelf ook?

Prinz: “Ik heb wel enkele producties uitgebracht maar nooit op regelmatige basis. Daarvoor was mijn dj en party-agenda vaak te druk. Toch, nu komt daar verandering in. In september lanceer ik mijn eigen label: Push It! Records. Het label wordt een aanvulling op de Push It! party’s die ik al enkele jaren organiseer in clubs als Café d’Anvers en H20. Het label zal ook aangevuld worden met Push It! radio, wekelijks op Radio FG en later ook nog Push It! tv maar da’s voorlopig toekomstmuziek.”

Is de situatie voor jong talent nu anders dan vroeger?

Prinz: “Volgens mij is er niet zoveel veranderd. Jonge dj’s beginnen nog steeds thuis te draaien en in het begin kent niemand hen. Dus moet je jezelf tonen, buiten komen en naar die feestjes gaan waar je graag zou draaien. Altijd demo’s op zak hebben en afgeven.

En dat niet één keer doen maar blijven volhouden.

Het lukt zeker niet altijd en daar mag je je vooral niet door laten ontmoedigen. Je weet wat ze zeggen: de aanhouder wint en dat is ook zo. Is het niet in de ene club of dat feest, dan is het wel ergens anders. Op een bepaald moment kom je zo wel eens op de right place at the right time.”

Wat mogen we op het label verwachten?

Prinz: “Vooral producties van mezelf en mijn studiopartner Maks Konings, steeds aangevuld met remixen van bekende Belgische dj’s en producers. Zo wordt de eerste release in september geremixt door Kolombo en mezelf. Voor de volgende releases staan remixen op het programma van Loulou Players, Hermanez, Metrobox, Marco Bailey, Spirit Catcher, Ramon Tapia ... Het wordt een hedendaagse sound met tech-house, electro house en minimal invloeden maar steeds gericht op de dansvloer.”

Welke kwaliteiten moet een jonge dj volgens jou hebben?

Prinz: “Volgens mij is het heel belangrijk om een eigen stijl te ontwikkelen. Alle hitjes draaien kan iedereen. Ik denk dat je enkele jaren ervaring nodig hebt vooraleer je je eigen stijl vindt en die kan perfectioneren. Een goede platenkeuze is daarbij essentieel.

Daarnaast is wat charisma zeker een troef. En zoals eerder gemeld: doorzettingsvermogen en je over je angsten zetten om mensen aan te spreken. Sociaal en open zijn. Geloven in jezelf en je door niets of niemand laten tegenhouden, ook niet door afwijzingen.”

Hoe belangrijk zijn eigen producties voor jonge dj’s?

Prinz: “Met eigen producties heb je sowieso een stapje voor, zeker in het buitenland. Er zijn eigenlijk twee manieren om er als dj te geraken. De eerste heb ik hierboven beschreven. De tweede is producen, en dat is wellicht de beste weg voor die jongeren die niet zo sociaal zijn maar een sterke aanleg hebben voor de technische kant van muziek. Een mooi voorbeeld daarvan zijn Junior Jack & Kid Creme. Ik heb hen nog nooit zien netwerken op feestjes maar door de populariteit van hun producties draaien ze wel overal ter wereld.”

- 30 -

Naast Push It! heb je nog een ander concept, specifiek gericht op jong talent ...

Prinz: “Inderdaad, op Free Vibes komt heel wat jong talent aan bod. Free Vibes is mijn zomerconcept in Café d’Anvers waarbij de toegang gratis is, iedere vrijdag in juli en augustus. Ik stelde het zeven jaar geleden voor aan Café d’Anvers omdat ik me herinnerde hoe moeilijk ik het had gehad als jonge dj en de zomer leek de perfecte gelegenheid om ook jonge dj’s de kans te geven eens in Café d’Anvers te draaien. Enkele van die jonge talenten zijn ondertussen groot geworden. Ik denk aan Timaxx, die later een residentie in de vroegere Club Geluk – nu Stereo Sushi – wist te strikken. Of Filiz van Wally’s Groove World die zich tegenwoordig over de Red Bull Music Academy ontfermt. Meer recent heeft ook Igor een duwtje in de rug gekregen door de Free Vibes. Hij is nu regelmatig te gast in de Make Up in Gent en heeft zijn eigen Wild Family-concept in Decadance.”

“Met eigen producties heb je sowieso een stapje voor, zeker in het buitenland.”

Wat kunnen jonge dj’s doen om op Free Vibes terecht te komen?

Prinz: “Zoals eerder gemeld, mij demo’s bezorgen en ook al vind ik ze de eerste keer niet goed, jaartje later opnieuw proberen. Een jaar meer ervaring kan soms wonderen doen.”

En dan is er nog Bar Jeudi?

Prinz: “Bar Jeudi is nog een zomerconcept van me maar dan iedere donderdagavond in Café Capital in Antwerpen en dit tot 12 september. Bar Jeudi is een totaalconcept; het is de ideale kruisbestuiving tussen hedendaagse kunst, muziek, lekker eten, originele drankjes en zomerse ontspanning onder de vorm van jeux-de-boules-wedstrijden. Het begint vroeg; je kan starten met yoga of pilates en dan een lekker menu van enkele van de beste traiteurs uit het Antwerpse. Via via zoek ik ook jonge en minder jonge kunstenaars uit alle genres: fotografen, beeldhouwers, schilders, visual artists ... Hun werken zijn de hele avond en nacht te bewonderen. Rond 22 u start de dj langzaam met aangepaste muziek die later op de avond meer en meer feestgehalte krijgt. Ook hier komen jonge dj-talenten aan bod maar dan wel zij die op de Free Vibes hun kwaliteiten al hebben bewezen.”

- 31 -

Wat brengt de toekomst voor DJ Prinz?

En wat zijn van de meest memorabele momenten uit

Prinz: “Ik ga me helemaal toeleggen op de uitbouw van het Push It! label. Daarvoor zit ik nu wekelijks in de studio. Aan de lancering van het label zal trouwens ook een labeltournee gekoppeld worden vanaf september tot december. Je zal de Push It! label nights kunnen beleven in Café d’Anvers (uiteraard), H20 (Pecq), Make Up (Gent), Krush (Oostende), Colorz (Bergen), Fuse (tbc) en in het buitenland zoals op het Amsterdam Dance Event en Studio 80 in Amsterdam, en zelfs Moskou waar ik al jaren een grote aanhang heb.”

Prinz: “Er zijn er nogal wat maar mijn gigs in Amnesia in Ibiza en grootse party’s in Moskou blijven me bij. Maar ook grote gigs in eigen land als die op Laundry Day en Tomorrowland. Ik draai ook al heel lang op het grote Dance Valley festival bij Amsterdam. Twee jaar geleden stond ik daar op het hoofdpodium, naast grote sterren als Paul van Dijk en Carl Cox. Dat was zeker een hoogtepunt. En mijn verjaardagsfeestjes in Café d’Anvers zijn ook altijd super geweest.”

je carrière?

Caught on tape Meer DJ Prinz (video!) op poppunt.be. Prinz blikt er terug op zijn wildste feestjes en meest geschifte publieken. Hij gaat dieper in op zijn draai-ervaringen in Moskou en hoe hij zijn reputatie in Rusland wist op te bouwen. Hij weidt uit over het belang van zijn eigen releases als dj en geeft nog enkele tips mee. Nu online! video met DJ Prinz op poppunt.be

- 32 -

- 33 -

photo: Koen Bauters

jonge wolven

Lost Department Met hun mix van metal, hardcore en punkrock maakt Lost Department al een aantal jaar het mooie weer in menig ondergronds midden. Na een ep in eigen beheer, tekende het Brusselse zestal zopas bij Funtime Records, dat hun eerste full album ‘Things of Flesh and Blood’ nog dit jaar uitbrengt. Beware!.

vi.be/lostdepartment

video met Lost Department op poppunt.be

- 34 -

photo: Koen Bauters

jonge wolven

vegas!

Ook zonder hun overwinning in Labo de LUX, had vegas! ongetwijfeld de affiche van Pukkelpop gehaald. Het viertal uit de streek rond Sint-Niklaas heeft lef, charisma, ballen en muziek die je onmiddellijk bij de strot grijpt. Hun debuut-ep ‘Midnight Machines’ doet denken aan Les Savy Fav, Hitch en zoveel andere kwaliteitsvolle underground gitaarbands. vi.be/vegas

video met vegas! op poppunt.be

- 35 -

tips & tricks

10 tips voor in het repetitiekot 01 03 text: Tijs Vastesaeger i.s.m. vzw Repetitieruimtes

Eierdozen gebruik je voor eieren

Hou je buren te vriend

Je mag er van uitgaan dat je als band tijdens een repetitie een geluidsniveau haalt tussen de 100 en de 110 dB. Ter vergelijking: dat is het geluid van een drilboor op ĂŠĂŠn meter afstand van jou.

Niet direct het meest aangename achtergrondgeluid voor de barbecue van de buurman natuurlijk. Hou je buurman te vriend en isoleer je ruimte. Dat doe je met akoestische ontkoppeling (valse wanden die niet aan de originele muur raken) veel massa (zware materialen) en het dichten van de kleinste gaatjes. Een goeie babbel met de buurman en duidelijke afspraken over wanneer je repeteert is de minimale stap natuurlijk.

02

Een hardnekkige mythe in een repetitiekot: eierdozen tegen een dun muurtje en een oude matras tegen het raam. Op die manier ga je het geluid helemaal niet tegenhouden en de eierdozen zorgen ook niet echt voor een betere klank in je kot. Laat die eierdozen dus maar liggen in de Colruyt.

04

Richt je geluid

05

Scherm de drums af

Je hoort tijdens een repetitie vaak vanalles en dus ook dingen die je niet wil of moet horen. Ja, je moet jezelf kunnen horen spelen, en ook de rest van de band. Maar vaak hoor je naast het rechtstreekse geluid van de bassist ook nog de weerkaatsingen van diezelfde bas, net iets later, en dat geeft soms rare effecten. Om een goede verdeling van het geluid te bekomen zorg je dat het hoofdzakelijk via rechtstreeks geluid te horen is en niet door de reflecties. Een gitaarversterker op de grond klinkt vaak luider aan de andere kant van het kot dan voor de persoon ernaast. Zet je versterkers omhoog, bovenop een stoel of statief, net als de speakers van de zanginstallatie. Zo hoor je het rechtstreeks geluid vlugger en heb je een betere klank.

Zoek een aangenaam geluid

Hoe klinkt het in je kot? Droog of warm?

Hoe wordt het geluid weerkaatst in de ruimte? Of wordt het net allemaal geabsorbeerd? Het ideale klankbeeld voor jouw repetitiekot hangt af van welke muziek je speelt, hoe groot de band is, welke instrumenten er spelen en hoe de opstelling in de ruimte is.

Te veel factoren dus om een standaard akoestisch plan af te leveren. Maar absorberende panelen, gordijnen, plafondpanelen of basstraps zijn vaak handig om het geluid aangenaam te maken. Er is massa’s informatie te vinden op het internet. Met die info en een hoop experimenteren kom je al een heel eind.

Een drumstel produceert een zeer groot geluidsvolume. Als je hier wil boven gaan met je gitaar en je stem, moet je alles zeer luid zetten.

Je riskeert gehoorbeschadiging. Veel beter is het om je drumstel stiller te laten klinken. Dat kan je doen door er een scherm rond te plaatsen. Een transparant absorberend scherm kost een paar honderd euro, maar met een beetje handigheid kan je ook zelf een scherm bouwen in een plaatmateriaal dat je aan de binnenzijde bekleedt met een absorberend materiaal.

- 36 -

06

Repeteer voor een optreden zoals je op podium zou staan

07

Besteed je tijd nuttig – discussiëren kan thuis ook

08

Kom uit je kot, maar niet te vroeg

09

Denk aan je oren

10

Investeer en verhuur

Je oren zijn je belangrijkste instrumenten.

Al te veel muzikanten helpen hun oren naar de filistijnen door veel te luid te repeteren. Als de instrumenten stiller zetten of gewoon zachter spelen geen optie is, zorg dan voor goede gehoorbescherming.

Een combinatie van beide is uiteraard het beste. Eén van de nadelen van een repetitiehok met zeer veel adsorptie is dat het geluid letterlijk lijkt te verdwijnen.

Muzikanten zijn dan geneigd om alles nog luider te zetten. Een oplossing voor het eeuwige geluidsprobleem in een repetitiehok kan in-ear monitoring zijn.

Degelijke in-ears heb je al vanaf 250 euro en met zo’n systeem kan je zorgen dat iedereen de balans krijgt die hij zelf wil. Maar dan mag je ook die monitors niet te luid zetten natuurlijk.

De meeste bands repeteren tegenover elkaar in een cirkel zodat iedereen elkaar kan zien. Dat is zeker de handigste opstelling als je met de band nieuwe arrangementen zoekt of samen nummers schrijft. Je kan immers bij elkaar kijken welk akkoord er gespeeld wordt, of tekens doen om een overgang aan te kondigen. Op een podium kan je echter niet naar elkaars handen kijken. Repeteer voor een optreden dan ook een paar keer in een podiumopstelling zodat je niet op het podium moet vaststellen dat de bassist de nummers helemaal niet van buiten kent..

Als je een repetitieruimte huurt, probeer dan zo kostenefficiënt mogelijk te werken. De agenda’s naast elkaar leggen of de tracklist van de demo-cd bespreken kan je thuis ook, daar heb je geen repetitiekot voor nodig. Probeer op voorhand een idee te hebben van wat je tijdens een repetitie wil doen, en werk daar dan ook aan. Meestal is het dan één iemand uit de band die de leiding neemt. Als niemand dit doet, wordt een band snel een stuurloos gegeven.

Als je over een eigen goed geïsoleerd repetitiehok beschikt, loont het de moeite om te onderzoeken of je dit niet zou kunnen delen met enkele andere bands die er ook huur voor willen betalen. Met 2.000 euro aan materiaal kan je een middelgroot kot quasi perfect isoleren. Die investering kan je op een paar jaar terugverdienen als je ook andere bands laat genieten van de ruimte. Mocht je plannen in die richting hebben, lees dan zeker ook het tipboekje ‘Bouwen en beheren van een repetitieruimte’ er een keer op na.

Wanneer heb je genoeg gerepeteerd? In elk geval doe je er goed aan om je nummers te repeteren tot iedereen ze probleemloos kan spelen. De volgende stap is het werken aan de sound. Hoe wil je dat een nummer klinkt? Hoe krijg je het geheel in balans? De losse nummers worden vervolgens in een goeie setlist gegoten zodat het geheel voor het publiek overkomt als een optreden dat aan elkaar hangt.

Repeteren tot je er blauw van ziet, heeft doorgaans weinig zin. Je kan maar echt weten wat je muziek doet als je confrontatie met het publiek aangaat. Maar te vroeg uit je repetitiekot komen, kan betekenen dat de eerste indruk die je maakt een slechte indruk is.

Bouwen en beheren van een repetitieruimte Er is in Vlaanderen nog steeds een chronisch gebrek aan repetitieruimtes waar muzikanten in een kwalitatieve werkomgeving muziek kunnen maken. Daarom maakten vzw Repetitieruimtes en Poppunt samen een brochure over het bouwen en beheren van repetitieruimtes.

Integraal te lezen en te bestellen op poppunt.be

Een overzicht van repetitieruimtes in Vlaanderen en meer praktische info vind je ook op repetitieruimtes.be

- 37 -

- 38 -

- 39 -

gearslutz

Kobe Proesmans Kobe Proesmans: je kent hem ongetwijfeld als de energieke percussionist die voor ritmische tapijten zorgde in de band van Gabriel Rios, El Tattoo del Tigre aanvuurde en Zita Swoon dat sexy latintintje gaf. Tegenwoordig maakt hij deel uit van het trio Neve-Rios-Proesmans, waarin hij op onnavolgbare wijze de ritmes van jazzvirtuoos Jef Neve en het groovy gitaarspel van Gabriel Rios ondersteunt.

Kobe Proesmans noemt zichzelf vooral een zoekend percussionist, iemand die niet zal rusten voor hij het geluid gevonden heeft waar de muziek om vraagt. Hij bezit dan ook honderden verschillende grote en kleinere percussie-instrumenten. Een gearslut? Toch een beetje. Wij schoven mee aan zijn percussietafel en lieten een paar goed doorbakken congavellen aanrukken ... text: Sven de Potter photo: Koen Bauters

De zoektocht naar het ultieme geluid “Eerlijk gezegd ben ik meer en meer aan het afwijken van de ‘strikte’ percussie,” zegt Kobe, “vooral omdat het niet meer past binnen wat ik nu doe. Ik zoek altijd instrumenten in functie van de muziek. Bij Gabriel Rios ben ik me vooral beginnen bezighouden met het zoeken naar de juiste beat of groove. En dan kom je zelden bij percussie terecht, dat toch meer voor kleur zorgt bovenop een basisgroove.”

- 40 -

“Ik speel heel graag drums, maar benader het vanuit een percussie-invalshoek. Mijn set-up nu bestaat uit een basis drumset – een vintage Rogers Gold Sparkle uit 1962 – met een conga, een cowbell aan de voet en een grote bombo rechts. Ik probeer vooral een groove in het laag te maken. Ik heb altijd gedroomd van die Rogers: die is echt op mijn lijf geschreven én de klank is fantastisch. Geen open drums, maar een rootsy klank. Wat percussie betreft, gebruik ik uitsluitend Latin Percussion (LP). Ik heb er niet enkel een endorsment, maar die instrumenten zijn me door de jaren heen erg dierbaar geworden.”

“Wat vellen betreft, gebruik ik Evans. Ik ben eigenlijk niet zo goed op de hoogte van wat er allemaal voorhanden is. Ik heb al veel geprobeerd, vaak op aanraden van anderen, maar meestal klinkt het niet zoals ik het wil. En het gebeurt dat ik ergens een tweedehands racktom koop, met een oud vel op, dat meteen heel goed klinkt. Je kan daar eigenlijk geen staat op maken.”

“Ik ben nogal rootsy ingesteld en ga op zoek naar de identiteit van een instrument. Vandaar dat ik vaak naar Amsterdam trek, naar een winkeltje waar je kapotgeslagen cimbalen kan kopen voor een paar euro het stuk. Daar vind ik meestal wel mijn ding.”

“Wat betreft conga’s is er één die eruit springt: de classic conga, het basismodel van een jaar of vijftien geleden. Die heeft qua bereik en dynamiek alles wat een conga nodig heeft. Wat akoestiek betreft, dragen houten instrumenten sowieso mijn voorkeur weg.

Tegenwoordig heb je heel wat fibreglass conga’s, die ik ook gebruikt heb bij Gabriel Rios in de pop-set-up, omdat die geschikter zijn op grote podia. Het probleem bij houten instrumenten is dat ze akoestisch fantastisch klinken, maar dat ze hun definitie verliezen als je ze versterkt. Bij die fibreglass conga’s komt de klank uit het vel bovenaan, wat een mic onmiddellijk capteert.”

Soft spot spotting “Ik vind de zoektocht naar ‘the soft spot’ heel boeiend.

Hoe moet je een instrument bespelen voor je het juiste geluid vindt? Bij die Black Beauty begin ik nu pas de dynamiek te leren kennen. En dat is met alle instrumenten, of onderdelen ervan, zo. Ik wil weten waar ik de beste klank krijg. Vandaar dat ik ook een heel klein hi-hatje gebruik, omdat ik hi-hats veelal te luid vind klinken. Bij mij liggen er bovendien Indische belletjes op, waarmee ik het storende hoog eruit haal.”

Klank voor dank “Voor mijn set-up ben ik hard bezig met klank: omdat we maar met drie zijn, moet elke noot een impact hebben. Daarom maakt het niet altijd uit waarop ik speel, als de klank maar goed zit. Ik gebruik soms een oude conga uit Cuba, volledig versleten, maar die heeft een bepaalde dode muffled klank die heel specifiek is voor oude traditionele Cubaanse muziek. Cimbalen vind ik ook heel belangrijk. Mijn voorkeur gaat naar de K-serie van Zildjian, die er voor mij toch heel hard uitspringt.”

“Mijn set-up verandert nogal, afhankelijk van de band waar ik bij speel: nu speel ik met een bombo en een conga, maar ik heb heel lang half staand gedrumd, met een snare als macho-timbales met metaal op. Ik heb een tijd een set gehad met een cajon als snare, met twee bugaraboos – een Senegalees instrument – die ik gebruikte als hi-hat. Verder gebruik ik soms een set-up met heel veel kleine trommeltjes die ik van overal ter wereld meebreng: van tabla’s tot talking drums. Die zijn stuk voor stuk gemaakt om met je vingers te bespelen, maar als ze bij elkaar staan is dat onmogelijk. Ik gebruik dan heel korte stokjes, waardoor je de attack van je vinger krijgt, met de luidheid van een stok. Het resultaat is een percussieve melodie, heel dragend, maar afwijkend van wat je in de wereldmuziek hoort ...”

“Vanaf november speel ik trouwens met Ludwig, een maple-setje die de klank van die Rogers wel benadert. De tuning zit goed – ik ben daar echt veel mee bezig – en de toms blijven getuned. Ik wil die Rogers echt niet te veel verslijten, ondanks het feit dat die fantastisch dynamisch klinkt. Dynamiek is alles voor mij. Hetzelfde geldt voor mijn snare: een Black Beauty van Ludwig, een fantastisch instrument, maar ik tape die toch af, omdat ik dan pas het geluid krijg dat ik wil.

Zonde volgens velen, ik weet het.”

video met Kobe Proesmans op poppunt.be

- 41 -

column

popadvies

Q: Kies ik best voor een vzw of voor een feitelijke vereniging? antwoord: Tijs Vastesaeger

ck

cha

el S

ha Mic

A:

Een vzw (of BVBA of NV of FOV of andere rechtspersoon) moet je oprichten. Aan zo’n oprichting zijn een pak formaliteiten en voorwaarden gekoppeld.

De details daarvan kun je checken op onze website.

Een feitelijke vereniging ontstaat vanzelf!

Net als zovelen ben ik na volstorting van mijn aandeel “stemgerechtigd vennoot” van Sabam en word ik dan ook jaarlijks uitgenodigd om op de Algemene Vergadering om allerhande wijzigingen in de statuten af of goed te keuren. Zo ook wat de herindeling van het puntensysteem betreft, op basis waarvan al dat binnenkomende geld tussen de aangesloten componisten en auteurs wordt verdeeld. Er wordt daarbij een onderscheid gemaakt tussen “klassieke” en “lichte” muziek, zeg maar datgene wat gesubsidieerd moet worden enerzijds, en het immens brede lichte genre dat wij componeren anderzijds. Wat is nu het probleem? Welnu, onze lichte muziek – door enkele vertegenwoordigers van het klassieke, conservatoriumgediplomeerde bastion waarschijnlijk aanzien als “tjingel tjangel” – brengt, gezien het grote kijk-, luisteren evenementenpubliek, het grote geld op. Dat geld zou dus grotendeels aan ons moeten toekomen. Maar de klassieke strekking – lees: hun composities en vooral die van hun vakbondsleiders – krijgt meer punten toebedeeld en dus ook een relatief groter deel van die grotendeels door ons gecreëerde koek doorgestort. Wablief? Nogmaals: zijn het niet onze pop/ electro/rock/alternative liedjes die de meeste rechten genereren? Dat speelt volgens de oudere Sabam lobby geen rol: een compositie van klassieker allooi is meer punten, en dus, ondanks een karige airplay of nicheverkoop, meer geld waard. Omdat een klassiek gevormde auteur/componist – en ik citeer één van hun afgevaardigden – “nu eenmaal echt heeft moeten studeren om muzikant te worden” ... Hallo? Tja, soul, groove, laat staan het bedenken van een nieuwe sound of trend, kan je niet leren, dus het geld zal voor hen dan ook van elders moeten komen. Van ons dus ...

Allen op de barricade! Denk eraan als je volgend jaar een oproep en meteen ook je stem voor de Algemene Vergadering van Sabam in de papierbak smijt.

Een feitelijke vereniging heeft een aantal onmiskenbare voordelen: je moet er niks voor doen, het geeft weinig administratieve rompslomp, vergt geen specifieke boekhouding ... Een vzw oprichten en onderhouden staat gelijk aan een pak papierwerk.

Een vzw mag geen winst nastreven en heeft een maatschappelijk doel. In ruil vordert de staat nauwelijks belastingen. Dat is meteen één van de grootste voordelen van een vzw. Als je gezamenlijke uitgaven doet, is het absurd om eerst tot 50% personenbelasting op de inkomsten te betalen en dan dat geld opnieuw in een gezamenlijke pot te steken.

Let op! Een gitaar die de vzw betaalt, blijft van de vzw, ook als je uit de band stapt.

Een tweede voordeel van een vzw ten opzichte van een feitelijke vereniging is dat de vzw een eigen aansprakelijkheid heeft. Stel dat je een week studiotijd boekt en er niet geraakt, dan kan alleen de vzw opdraaien voor die kosten.

Een derde voordeel van de vzw is dat je een aantal interne afspraken binnen de band kan officialiseren. Je kan bijvoorbeeld in de statuten opnemen dat ieder lid van de vzw de vereniging kan vertegenwoordig maar slechts tot een bedrag van 1.000 euro.

Samengevat: een vzw oprichten is mogelijk een goede piste als je de gezamenlijke inkomsten ook gezamenlijk wil investeren. Als het de bedoeling is dat elk bandlid zoveel mogelijk inkomsten heeft, zijn andere pistes wellicht interessanter. Zijn er nauwelijks of geen inkomsten of uitgaven, dan red je het wellicht even makkelijk als feitelijke vereniging.

- 42 -

photo: Koen Bauters

jonge wolven

Addicted Kru Sound Er zit iets in het Leuvense water: na Undefined, Bodyspasm en Selah Sue steekt nu ook Addicted Kru Sound zijn neus aan het raam. AKS is een dancecollectief dat rondbanjert in het ruime sop van drum ’n’ bass, jungle, dubstep, electro ... Dynamische eclectische electronics, noemen ze het zelf. Eén ding staat vast: live is dit – aangevuurd door de rhymes van Selah Sue – tha bomb. Vette shit! vi.be/addictedkru

interview met AKS op poppunt.be

- 43 -

- 44 -

popadvies

01

Het verschil tussen een demo en een cd zit doorgaans meer in de verpakking dan in de inhoud. Een professionele cd voldoet immers aan een aantal kenmerken die we hier eens op een rijtje zullen zetten. Let wel, regels zijn er om door uitzonderingen bevestigd te worden en zoals dat doorgaans gaat, zijn er geen heilige recepten waarvan men blind alle heil kan verwachten. Over het algemeen geldt wel dat als je voldoende aandacht besteedt aan de elementen hieronder, de meeste professionele beluisteraars bij een eerste blik op je cd niet zullen denken dat het een demo is.

Maten & soorten

Cd-verpakkingen bestaan in allerlei soorten. Voor singles en promo’s gebruikt men meestal de carton sleeve of wallet: een eenvoudig kartonnen hoesje met opdruk. Full-cd’s worden doorgaans verpakt in een doorzichtig plastieken doosje (jewel case) of in de meer gesofisticeerde variant digipack. Een digipack is een gevouwen stuk karton waarop een tray (cd-houder) gekleefd wordt.

Als geld geen punt is, kan je naar hartenlust extra flappen, pop-ups, extra trays voor bonus-cd’s of ander leuks bedenken. Er is weinig dat niet op één of andere manier technisch haalbaar is. Er bestaan al heel wat ‘standaard’ varianten op de digipack zoals de CDstar, Singlepac, Profilepac, Pocketpac, Burgopak en de meteen te verzenden Mailpac.

text: Tijs Vastesaeger

Een goeie grafische vormgeving of een originele verpakking kan je cd doen opvallen in de stapel ‘te beluisteren’ cd’s van samenstellers bij de radio of A&R’s van platenfirma’s.

- 45 -

02

De Rug en Achterkant

De achterkant van een cd leert je doorgaans in één oogopslag of het een demo of een echte release is. Dit is gewoonlijk één blokje tekst + een barcode onderaan de achterkant van de cd. In die barcode en dat stukje tekst zit echter heel veel informatie.

Distribution duidt de verdeler aan. Hier wordt doorgaans géén jaartal bijgezet, maar gewoon ‘distributie door firma x of y’.

Logo’s vind je ook vaak terug op de achterkant. Doorgaans zijn het gewoon de logo’s van de betreffende platenfirma, de eventuele distributeur, publisher, etc.

Vroeger vond je hier ook altijd het compact disc logo terug. Dit was nodig om het patent op de uitvinding te eerbiedigen.

Barcode Barcodes worden in België en Luxemburg door het bedrijf GS1 toegekend. GS1 heeft een speciale licentie voor eigen beheerproducenten, waarmee je voor 60,5 euro één code mag gebruiken. Je mag via dit systeem slechts 3 codes aanvragen. Een barcode bevat alle informatie over het product en de producent en is noodzakelijk om in bepaalde winkels verkocht te kunnen worden.

Een copyright notice vind je zeker terug bij cd’s die op de Amerikaanse markt gereleased worden. Meestal luidt de zin als volgt ‘Unauthorised copying, hiring, lending, public performance and broadcasting of this recording prohibited’. Soms houden ze het kort en zeggen ze gewoon ‘all rights reserved’.

Tekst Merk, catalogusnummer & labelcode: als je een cd wil laten verveelvoudigen, moet je hiervoor een aanvraag tot reproductie op geluidsdrager indienen bij Sabam.

Daarop moet je ook het merk en catalogusnummer invullen. Het merk is doorgaans de naam van de firma of het label. Het catalogusnummer bepaal je zelf. De meeste firma’s werken met volgnummers en al of niet een jaartal. Als je de aanvraag bij Sabam indiende, vermeld je dat ook. Bv. PP 2009/001 SABAM (het catalogusnummer van de Cera Rockt-compilatie).

Vaak zie je hier ook het woord BIEM staan. BIEM is de internationale koepel van beheersvennootschappen die mechanische rechten innen. Platenfirma’s kunnen zich hier (internationaal) bij aansluiten. Een van de grote verschillen bij BIEM-contracten is dat de mechanische rechten betaald worden op basis van de effectieve verkoop en niet op basis van het aantal geperste exemplaren.

Meestal begint het stukje tekst met de website van de artiest en eventueel ook de website van de platenfirma’s. Laat gerust het http://www gedeelte weg, dus gewoon simpel deartiest.com De omcirkelde P die je achteraan een cd vindt, geeft aan bij wie het masterownership van de cd ligt. Het gaat met andere woorden om de producent. De omcirkelde P wordt steeds gevolgd door het jaartal en de naam van de producent. Meestal is dit de naam van de platenfirma.

Het copyright teken – © – duidt de auteursrechthebbenden aan. Dat kan gaan om wie de auteursrechten bezit van de muziek (de auteur / componist), maar ook over wie het copyright heeft op de hoes en het hoesontwerp. Ook hier wordt steeds het jaartal en de naam van de firma vermeld.

De labelcode is een Duitse catalogisering die daar gebruikt wordt voor de verdeling van de rechten voor uitzendingen op radio. Via de labelcodes kunnen de uitvoeringsrechten verdeeld worden. Elke platenfirma heeft een eigen labelcode die gratis aangeleverd wordt door GVL (Gesellschaft zur Verwertung von Leistungsschutzrechten). De labelcode wordt in andere landen eigenlijk niet gebruikt.

Published by of de Nederlandstalige versie ‘uitgegeven door’ gaat niet over de platenfirma die de cd uitbrengt, maar wel over diegene die bezig is met de exploitatie van auteursrechten. Als muziek op een cd wordt gezet, kan dat geld opbrengen, daarom dat ook de publishers graag hun naam vermeld zien. Als je een cover opneemt, is het erg belangrijk om deze credits mee te vermelden.

- 46 -

04 Tracklist

Het cd-boekje

Als er bij je cd ook een boekje zit, kan je de tracklist beperken tot een opsomming van de nummers op je cd. Vaak wordt ook de duurtijd van elke song vermeld.

Als je geen boekje bij je cd steekt, is deze trakcklist ook de plaats waar je de credits per song vermeldt.

Vaak zijn bepaalde nummers (mee)gearrangeerd door iemand, of werd de tekst door iemand anders geschreven, is er een gastmuzikant ... Deze mensen hebben recht op een vermelding bij het nummer waaraan ze meewerkten. Soms is deze verplichting niet alleen moreel, maar komt ze voort uit een contractuele bepaling. Als er een gastmuzikant meedoet die een exclusiviteitcontract heeft bij een platenfirma, moet er toestemming zijn en wordt dit meestal vermeld als ‘appears courtesy of’.

03

de binnenkant

Een cd-boekje is zeker geen verplichting. Het biedt je wel een unieke gelegenheid om extra’s aan je cd toe te voegen. In het boekje kan je naast de songteksten ook heel wat andere informatie kwijt. Je kan mensen bedanken, je kan vertellen waar de nummers werden opgenomen, met welke producer, wie de gastmuzikanten zijn ... Een cd-boekje staat doorgaans ook goed gevuld met foto’s. Vergeet ook bij dat laatste de rechthebbenden niet te vermelden. Ook daarop rust immers copyright.

De cd zelf Op de cd zelf wordt steeds een copyright notice vermeld samen met het catalogusnummer van Sabam.

Dat wordt dan bijvoorbeeld iets als “Alle rechten van de fonografische producent en van de eigenaar van het opgenomen werk voorbehouden. Behoudens toelating zijn de verveelvoudiging, de verhuring, het uitlenen en het gebruik voor openbare uitvoering en radio-uitzending verboden. PP 2009/001 SABAM”.

de voorkant

Voor de cd-cover zijn er weinig verplichte vermeldingen. Als beginnende artiest doe je er goed aan om ervoor te zorgen dat het duidelijk is wat de groepsnaam en wat de cd-titel is. Als een bepaalde song al op de radio gedraaid wordt kan je een sticker op de cd kleven om dat extra duidelijk te maken.

Ook de aanduiding van de masterowner ℗ en copyright owner © geef je weer op het schijfje.

Het belangrijkste van de cd-hoes is de vormgeving. Als band of artiest moet je een bepaalde identiteit uitstralen en de vormgeving is daar zeer belangrijk in. Een slonzig of inspiratieloos vormgegeven cd zal je groep eenzelfde uitstraling geven. En vooral professionele beluisteraars die stapels cd’s te verwerken krijgen, doen de eerste selectie op het zicht. (Ken ik de groep?

Word ik bijzonder aangetrokken door de cd?)

Op de cd zelf kan je ook de logo’s vermelden die je achteraan het doosje plaatste.

Vergeet ook hier de groepsnaam en de cd-titel niet, want cd’s durven wel eens los het van het doosje te bestaan.

Poppunt geeft muzikanten en dj’s gratis antwoord op sociaalrechtelijke, zakelijke, juridische en fiscale vragen. poppunt.be popadvies@poppunt.be

- 47 -

02 504 99 00

los van je eigen club?

Cactus.

los van je eigen club?

Trix: gezellige sfeer met de bar

Die keer, in ’95, dat ik door

parking.

- 48 -

als Benjamin Zepheniah kwamen er hoogst verbaasd de organisator een handje schudden. Ik heb geen potten schoongemaakt, maar wel de centen geïncasseerd.

waarvan de kofferdeuren niet meer

open gingen, met als gevolg dat de

volledige backline op de bandleden

op de achterbank werd gestapeld. Het

duurde een kwartier voor ze konden

knappe bijna klassieke muziek, gebracht

Ian Brown. He’s the man.

Lee ‘Scratch’ Perry.

Wie wil je ooit nog op je podium krijgen?

mezelf.

Net iets te weinig, maar dat ligt aan

Hoeveel slaap heb je?

eens wat anders zijn.

door overwegend jonge dames. Zou

Hoewel de kans erg klein is: Aranis, erg

Wie wil je ooit nog op je podium krijgen?

Wie wint Humo’s Rock Rally 2010?

in Maldegem. Zowel Mad Professor

Dit jaar kwam Uzi & Ari met een busje

uitstappen.

spelen tijdens een reggae-festival

Wat was het grootste spinal tap moment?

omstandigheden wc-mijnheer moest

Wat was het grootste spinal tap moment?

Gemakkelijk bereikbaar en altijd

en zithoek achteraan in de zaal.

Wat is je favoriete club,

Wat is je favoriete club,

Jan De Boever – N9 –

Robbie Boi

los van je eigen club?

Botanique: schitterend gebouw en dito ligging.

los van je eigen club?

AB vs. Scheld’apen. AB, omdat het een professionele rocktempel is

In ’89 stond de geniale gek Lee ‘Scratch’

basis is, ongedwongen en relax.

ook effectief was, in die tijd hoogst uitzonderlijk. Hij heeft de ganse dag in een boom gezeten in de backstage en wilde er niet uitkomen. Toen de band al op het podium stond heeft hij een tak afgekraakt en die heel het concert vastgehouden.

Wie wint Humo’s Rock Rally 2010?

Pepper Assault? Hebben dit jaar onze

Alex Chilton die 48 uur spoorloos was na het inchecken in zijn hotel waardoor zijn concert moesten afblazen. Hij liet terug van zich horen in een hotel in Amsterdam. Blijkbaar was hij niet tevreden over het hotel en had hij een taxi genomen ...

Wie wint Humo’s Rock Rally 2010?

The Brown Acid.

in ’88 denk ik.

The Ramones in de Brielpoort in Deinze,

optreden? Waarom?

Wat was het meest memorabele

wedstrijd Verse Vis gewonnen.

legendarisch, alleen al omdat hij er

Wat was het grootste spinal tap moment?

Perry op Leffingeleuren. Op zich

Wat was het grootste spinal tap moment?

Scheld’apen omdat het zo dicht bij de

waarmee we internationaal uitpakken.

Wat is je favoriete club,

Wat is je favoriete club,

Lode Pauwels – De Zwerver / Leffingeleuren –

Wim Meert – Nijdrop –

3.

– Cactus –

We maken ons op voor een najaar vol muziek. Ongetwijfeld zal weer veel lekkers te ontdekken vallen in het Clubcircuit. We praatten met 4 programmatoren.

2.

Programmatoren

talking heads

1.

4.

photo: Rob Walbers

- 49 -

www.cactusmusic.be

mooie aanbiedingen misgelopen ...

weekends beschikken, en zo zijn we al

organisaties, zodat we niet over alle

we nu gebruiken delen we met andere

over alle data beschikken. De zaal die

Een eigen club hebben, waar we vrij

Wat is je grootste wens voor je club?

studies moeten stoppen.

Jeugdvrienden samen, maar door

(naar het nummer van Sonic Youth).

Ooit gitaar gespeeld bij Death Valley 69

Neen, waarom niet?

Speel je zelf muziek? Ja, welk instrument?

bands als de nieuwe ontdekkingen zien.

Pukkelpop: daar kan je zowel de grote

Wat is je favoriete zomerfestival?

publiek.

rijden van elkaar en hebben elk hun vast

Sommige clubs liggen op nog geen uur

en de faciliteiten in ons kleine land.

Vrij ver, als je kijkt naar al die zalen

internationaal gezien?

Waar staat het Belgische clubcircuit,

Debonair verschijnt.

van zijn debuut dat dit najaar op

The Bear That Wasn’t. Verwacht veel

Waarom?

Wie is de grootste Belgische belofte?

een jong gezin is niet evident.

Selah Sue, om haar knappe stem en

Pukkelpop, vooral voor zijn kleinere

(M.O.P.). We zijn al een heel eind op weg.

ruim publiek.

mensen? Feestbeesten? Anekdote?

Momenteel niet wegens geen tijd.

De Roland Juno 106 staat op de zolder.

geblazen als ze een lief meehebben.

Belgian Asociality waren in hun

www.n9.be

~je had de kleedkamer moeten zien ...

photo: Bernadette Vercammen

www.nijdrop.be

bands met een mooier palmares.

hebben in vergelijking met buitenlandse

eisen gaan stellen en meer sterallures

dat Belgische muzikanten vaak hogere

Dat valt goed mee ... Opvallend is wel

mensen? Feestbeesten? Anekdote?

Zijn Belgische muzikanten beleefde

publiek mogen ontvangen.

Telkens opnieuw een enthousiast

Wat is je grootste wens voor je club?

Neen, waarom niet?

soms wel en het is vooral oppassen

beginperiode (in ’89) echte varkens,

Speel je zelf muziek? Ja, welk instrument?

weinig kapsones. De hypes van de dag

Goede muzikanten hebben doorgaans

bands zich kunnen presenteren aan een

Zijn Belgische muzikanten beleefde

podia waar avontuurlijke en nieuwe

Wat is je favoriete zomerfestival?

De realisatie van ons eigen Museum Of Pop

compromisloos.

was één en al emotie, pure passie en

Reggae Geel, als ik er geraak.

Wat is je grootste wens voor je club?

Madensuyu: hun recentste album

Waarom?

Wat is je favoriete zomerfestival?

weinig dank aan Bert Anciaux.

Wie is de grootste Belgische belofte?

Met Money Mark!

internationaal gezien?

Stilaan op een behoorlijk peil. Met niet

Beastie Boys op gitaar, bas en drums.

Waar staat het Belgische clubcircuit,

Wie wil je ooit nog op je podium krijgen?

Sowieso te weinig. De combinatie met

Waarom?

sterke composities.

Hoeveel slaap heb je?

Wie is de grootste Belgische belofte?

photo: Rob Walbers

www.leffingeleuren.be

slapen, eigen catering ...

groepen in de club kunnen blijven

ook nog een bandhotel zodat de

Groningen: naast een zaal en een café

4AD in Diksmuide of de Vera in

formule zoals bij onze buren van de

Ik hou persoonlijk wel van de all-in

Wat is je grootste wens voor je club?

de Video in Gent.

Ik ben wel dj, vooral in de Charlatan en

Neen, waarom niet?

Speel je zelf muziek? Ja, welk instrument?

vooral nieuwe groepen staan.

Pukkelpop, omdat er zoveel goeie en

Wat is je favoriete zomerfestival?

het beloftestadium al voorbij?

The Black Box Revelation. Of zijn die

Waarom?

Wie is de grootste Belgische belofte?

5 tot 9 uur, genoeg maar onregelmatig.

Hoeveel slaap heb je?

focus

20 jaar RifRaf

“Belgische groepen, alsjeblieft, denk vooruit.

Als je een ep of cd uitbrengt, moet je die ook promoten.”

Viert en juicht want RifRaf – dat maandelijks, kwalitatief en nog steeds gratis muziekblad dat je in elke muziekwinkel, concertzaal of jeugdhuis aantreft – wordt twintig. Poppunt trok naar het hoofdkwartier in Mechelen en vond er hoofdredacteur Filip Saerens, die tussen het beluisteren van enkele promo’s door op onze vragen antwoordde.

RifRaf verschijnt tien keer per jaar in een Vlaamse en Waalse editie op 35.000 exemplaren. In 1992 werd Filip Saerens de allereerste stagiair van het driejarige muziekblad. Twee jaar en heel wat vrijwilligerswerk later kwam hij op de loonfiche van RifRaf als assistenthoofdredacteur.

Waar zie je de grote evoluties in twintig jaar RifRaf?

Filip: “In het begin was RifRaf echt een underground blad. Op muzikaal vlak was er toen enkel mainstream of underground, maar niets ertussen. Op het moment dat Nirvana en co plots de hitlijsten haalden, werd RifRaf ook populairder. In korte tijd evolueerden we van een obscuur tijdschrift naar een platform dat alle jongeren bereikte en dat nog steeds doet.”

text: Kristof Vande Velde photo: Koen Bauters

“Een tweede evolutie is dat we vroeger echt alles recenseerden wat we ontvingen, terwijl we nu gedwongen zijn te selecteren omdat het aanbod vertienvoudigd is. Met de restyling van een paar jaar geleden van krantenpapier naar meer glossy hadden we minder pagina’s en hebben we beslist alle harde genres weg te laten omdat er al enkele magazines zijn die dit uitsluitend brengen. We focussen op pop- en rockbands maar zijn veel breder dan dat. Zo komen ook hiphop, techno of dubstep bij ons aan bod.”

“Tenslotte hebben we de problemen in de muzieksector aan den lijve ondervonden. Tien jaar geleden werkten zes mensen op het bureau, nu zijn dat er nog twee en doen we voor de rest beroep op een aantal halftime krachten en een karrenvracht vrijwilligers.”

Is het huidige businessmodel van RifRaf nog lang houdbaar, denk je?

Filip: “Het blijft moeilijk dit blad financieel te onderhouden. We zijn onafhankelijk en niet gesubsidieerd.

Onze enige bron van inkomsten zijn advertenties en

- 50 -

daar staat of valt alles mee. In feite leven we bijna van maand tot maand, maar dat is altijd al zo geweest.”

“Twaalf jaar geleden werd voorspeld dat enkel het internet de toekomst was en papier zou verdwijnen. We hebben een overstap overwogen maar nu ben ik maar al te blij dat we koppig het papier trouw zijn gebleven.

Adverteerders houden er nog altijd van. De vraag naar RifRaf is groter dan wat we kunnen aanbieden en dat is een positief teken.”

Hoe geraak ik als beginnend Vlaams talent aan een recensie in RifRaf?

Filip: “Stuur ons je release op en als het binnen onze ‘stijl’ past, dan kom je er zeker in. Ook demo’s zijn welkom. Wat ik vraag: kom alstublieft niet zes maanden na de releasedatum bij ons aankloppen. We zijn een maandblad en onze sterkte is aankondigen.

Belgische groepen, alsjeblieft, denk vooruit. Als je een ep of cd uitbrengt, moet je die ook promoten.” www.rifraf.be

Feest met RifRaf Op 9 en 10 oktober zakt de verzamelde Belgische muziekwereld af naar Mechelen want daar viert het blad zijn jubileum. Op 9 oktober stelt RifRaf tentoon en zijn er shows van Moony, Kapitan Korsakov, tomàn, Depotax en een resem dj’s. Op 10 oktober kan je in de stadsschouwburg bekomen op de tonen van Our Broken Garden en Under Byen.

focus

Poppunt en Cera: een rockende tandem

Wat gebeurt er als je nieuwe initiatieven opstart? Na één jaar mag je hun eerste verjaardag vieren. Bij Poppunt gaat dat gepaard met een eigenzinnige versie van ‘Happy Birthday’ gecombineerd met de degustatie van een litertje schuimwijn en wat zomerse tapa’s. Deze maanden vieren we immers een pak verjaardagen: vi.be is één jaar oud, de nieuwe Poppuntsite draait al een half jaartje mee en de tweede, volledig herziene editie van de Muzikantengids is net van de persen gerold. Die Muzikantengids is eigenlijk een synthese van alle antwoorden op vragen die hier de voorbije jaren de revue gepasseerd zijn. Na meer dan veertig Poppunt Magazines en bijna 10 jaar popadvies zat Poppunt op een gigantische berg informatie. Info die we niet voor onszelf willen houden, uiteraard, maar willen verspreiden in het veld, zoals een goeie boer zijn akkers bezaait. En we kunnen zaaien dankzij Cera, die drie jaar lang investeert in de informatieontsluiting van Poppunt. Een gesprek Lies Daenen, coördinator maatschappelijke projecten bij Cera ...

“Cera is een coöperatie van zo’n half miljoen vennoten”, aldus Lies. “Onze baseline is ‘Samen investeren in welvaart en welzijn’. Naast investeringen op financieel vlak in KBC en in de welvaart van de betrokkenen, doen we dat ook in de maatschappij en in het welzijn van de hele samenleving. We vertrekken steeds van de basiswaarden van de coöperatie: samenwerking, solidariteit en respect voor het individu. Het maatschappelijk investeren gebeurt concreet via steun aan projecten, zowel internationaal, nationaal als lokaal.”

Enter Poppunt. Wat sprak jullie zo aan in ons verhaal?

Lies: “Omdat popmuziek een bij uitstek populair genre is, zien wij daar in het algemeen minder een rol voor Cera weggelegd. We steunen liefst waar de nood het grootst is. Daarom is het toch wel bijzonder dat we er, heel bewust, voor gekozen hebben om dit project van Poppunt te steunen. We doen dit omdat we ervan overtuigd zijn dat we Poppunt kunnen helpen een verschil te maken. Zonder Cera was de nieuwe poppunt.be er ook wel gekomen, maar ik betwijfel of we dan het genoegen hadden gehad om vi.be op het web te zien verschijnen. De eerste versie van het aanvraagdossier dat we ontvingen, was al zo grondig uitgewerkt en gaf blijk van zo veel enthousiasme en degelijkheid dat we meteen een afspraak maakten. De bijzonder creatieve en professionele aanpak, de veelheid van ideeën, en de wil om een site te maken die qua gebruiksvriendelijkheid, uitstraling en inhoud nog niet gezien was, hebben ons overtuigd om mee in dit verhaal te stappen. En we hebben er nog geen spijt van gehad.”

text: Sven De Potter

- 52 -

“Wij zijn ook voortdurend bezig met het aanbieden van voordelen aan en het organiseren van events voor onze vennoten. Omdat muziek misschien hét uitdrukkingsmiddel van jonge mensen is, leek het ons een mooi idee om een wedstrijd te organiseren voor het jonge talent onder onze vennoten en hun vrienden, kinderen ... Poppunt heeft ook hiervoor een sterk concept uitgewerkt: Cera Rockt. Eind september lanceren we de cd met tracks van de tien geselecteerde bands. The Future Dead mag binnenkort zelfs naar de Galaxy Studio’s ... Benieuwd wat we er nog van gaan horen!”

Voor wat hoort wat, zei ons moe altijd. Input vraagt resultaat: zijn jullie tevreden met wat jullie te zien krijgen?

Lies: “Absoluut! Als je bedenkt dat het eerst de bedoeling was dat er één vernieuwde site zou komen en dat we er nog een volledig nieuwe extra bij hebben (vi.be), mét een aantal tools waarvan in het begin geen sprake was. Of dat de eerste editie van de Muzikantengids – 2.000 exemplaren – al uitgeput is en we niet alleen een herdruk maar een volledige update krijgen.

En dat Cera Rockt een bijzonder fijn verhaal is geworden waarmee we heel wat jonge muzikanten een kans hebben kunnen geven. Ik ben ervan overtuigd dat Poppunt wel degelijk een verschil maakt.” poppunt.be

vi.be

vi.be/cerarockt

muzikantengids.be

www.cera.be

- 54 -

- 55 -

focus

Het verhaal van

Mister K Als er binnen de muziek over “klassiekers” wordt gepraat, gaat het meestal over Beethoven, Mozart, The Beatles, Dylan of de Stones. Maar er zijn nog grondleggers, zoals Ikutaro Kakehashi bijvoorbeeld. Geen elektronische muziekklanken en genres van vandaag én gisteren, zonder deze bijna 80-jarige Japanner. Hij stond vorig jaar nog in de ABClub in Brussel zelf foto’s en filmpjes te maken van de finalisten van Roland’s V-Drums Contest, enthousiast meegenietend tussen ook een beetje ‘zijn’ publiek. En zijn publiek is groot: eenieder die thuis of in de studio op een hardware Roland speelt, een Boss pedaaltje intrapt, of met zijn muis over een simulerende drumcomputer of synth plug-in of effect vliegt, heeft onrechtstreeks met hem te maken. text: Michael Schack photo: Roland

Mister K, zoals hij in de internationale muziekindustrie wordt genoemd, leeft sinds zijn twintigste op halve longcapaciteit. “Easier to get a business class seat”, schertst hij er zelf over. De weg die de man heeft afgelegd is uniek ... Hij mag omwille van medische redenen aanvankelijk niet aan de Japanse universiteit studeren, wordt in zijn jonge jaren uit noodzaak dan maar één van de vele naoorlogse autodidacte horlogemakers (idem dito trouwens voor een zekere Torakusu Yamaha en ene Matthias Hohner) en nadat het luisteren naar vreemde radiozenders in Japan terug wordt toegelaten, maakt hij van oude radio’s in geen tijd nieuwe. Tijdens een drie jaar durende hospitalisatie wegens tbc leert hij zichzelf een televisie bouwen, met ontvanger en al.

- 56 -

Na zijn min of meer genezing legt hij zich toe op orgels – nog steeds zijn passie trouwens – en vormt hij zijn zelf opgerichte bedrijfje Kakehashi Radio om tot Ace Electrical Company, wat later Ace Electronics wordt. Mister K trekt na wat geëxperimenteer met orgelprototypes en gitaarversterkers in 1964 met zijn Ace Electronics R1 Rhythm Ace, zowat de allereerste volledig op transistors gebaseerde ritmemachine, naar de NAMM Show muziekinstrumentenbeurs in Chicago.

Die eerste oversteek naar de VS wordt geen succes: nagenoeg geen bestellingen, geen importeur, nogal blutjes terug naar Japan. 4 jaar later is het met de Ace FR-1 en zijn typische klank en ritmepatterns wél bingo. Omdat de Hammond Organ Company in 1968 massaal FR-1’s in zijn orgels inbouwt, krijgt Mister K met zijn merk Ace Tone de kans om medeoprichter en fulltime designer van Hammond International Japan te worden en ontwerpt hij begin jaren zeventig mee het Piper Organ, het eerste enkelvoudige orgel met geïntegreerde ritme box (dat wij als kind bij nonkel Marcel en tante Annie zo graag opzetten). Door aandelenspeculatie van buitenaf belandt zijn eigenste Ace Electronics in vreemde handen. Hij pikt het echter niet dat de nieuwe meerderheidsaandeelhouders nul komma nul passie voor muziek hebben en hij beslist om, ondanks achttien jaar hard labeur en een omzet van veertig miljoen dollar per jaar, zelf uit zijn eigen bedrijf te stappen.

dat ogenblik als geen ander dat elektronische muziekinstrumenten niet te duur, maar wel betrouwbaar en inspirerend moeten zijn. Dus ontwerpt hij een monofone synthesizer met wat minder voorversterkers, een overzichtelijker paneel én een eigen smoel. De Roland SH-1000, de eerste Japanse synthesizer, wordt dankzij de lagere productiekost voor heel wat minder geld dan de Moog of ARP synths op de markt gegooid, en wordt dankzij zijn stevige bouw én betrouwbaarheid goed ontvangen.

Uit het voordien jarenlang experimenteren met gitaarversterkers, effectpedaaltjes en allerhande andere soldeeroefeningen komen al snel enkele mijlpalen voort: de SH-3 synth, de AW 10 wah pedal, de RE-100/200 en wat later legendarische 201 Tape Echo, enzovoort. Dan hebben we het nog niet over de digitale piano’s, de elektronische drums, de samplers, de eerste digitale gitaareffecten, het merk Boss, de V-Guitars, V-Drums, tot de splinternieuwe V-Piano. Allemaal instrumenten en toestellen die onder zijn supervisie op de markt komen. Geen hedendaagse software plug-in trouwens zonder wat Kakehashi met zijn Roland bedacht heeft.

Ook al is hij eigenlijk sinds 2001 voorzitter af, hij geeft van op zijn woonheuvel in de omgeving van het Japanse Hamamatsu als ‘Founder / Special Consultant’ voor het grote Roland Corporation nog steeds het finale groene of rode licht voor al wat de Roland managers en ingenieurs maandelijks bij hem aan nieuwe instrumenten en projecten komen voorstellen. Tegelijkertijd duwt hij als videofanaat ook het verder ontwikkelen van ‘zijn’ multimedia orgelconcepten door ...

Op 18 april 1972 richt hij Roland op. De naam kiest hij enkel omwille van fonetische redenen: hij wou iets met twee lettergrepen en zacht uitspreekbare medeklinkers. Hij verzamelt een zevental trouwe personeelsleden rond zich maar heeft nog geen product, bijna geen geld om leveranciers te betalen, en Yamaha en Kawai hebben op dat ogenblik naast Hammond zowat de hele Japanse instrumentenmarkt in handen.

Dus trekt hij naar zijn opgebouwde contacten in Canada, de VS en Europa, die puur op basis van zijn goeie reputatie contracten met hem afsluiten zonder ook maar één Roland product te kunnen zien. Eenmaal terug thuis denkt Mister K met zijn klein team serieus na over welk instrument ze dan wel moeten gaan leveren. De eerste Roland wordt de TR-77 rhythm box, een uitgebreidere versie van de Ace Tone FR-7L. Wanneer Hammond voor zijn Rhythm Unit prompt het design en de ingrediënten overneemt, komt er geld binnen en kan Kakehashi terug zijn gang gaan, dit keer eindelijk ten volle voor eigen rekening. Hij begrijpt op

Meer over Ikutaro Kakehashi overal op het net, en vooral in zijn uit 2002 daterende biografie ‘I Believe In Music’ (ISBN 0634037838).

- 57 -

vi.be

De zomer is niet onopgemerkt voorbij gegaan op vi.be. Tal van festivals en events kwamen scouten en programmeerden jong vi.be-talent. Een overzicht: Robert Kohlmann mocht zijn platenkoffers richting Kozzmozz dragen om er het publiek aan het dansen te brengen in de Ultra Room.

Maar liefst vier dj’s mochten hun draaitalent bewijzen op 10 Days Off. De gelukkigen werden King & Cousin, Supreems, Hugo Kruysh en Lins.

Nog eens vier dj’s waaronder Z Nox en Smooth Operator stuurden we richting Luik om er de City Parade van beats te voorzien.

Sound of Stereo en Drums Are For Parades werden door de programmator van Dour Festival gespot en er op een podium geplaatst.

Blackie & The Oohoos kregen als winnaar van de Dranouterrally een spot op Folkfestival Dranouter. Later werd ook The Flying Horseman op vi.be opgepikt.

Het Antwerpse Camping Zuid verwelkomde Joni Sheila en Tsiganisation Project.

Het Antwerpse studentenevent, StuDay, zocht en vond El créme Glace ques en Dynamo Zjozzz en twee 100% Puur bands: Bodyspasm en The Porn Bloopers.

Superlijm kreeg een plaats op het hoofdpodium van Boomtown, dat ook lustig selecteerde uit 100% Puur-bands – De Predikanten, Suburb Songs, Kapitan Korsakov, The Future Dead en Velcronic – voor hun Alles Kan Podium.

Wahwashda en Zed-I werden via vi.be geselecteerd voor de Catch a Mic wedstrijd. Ze streden voor het hoogste schavot in de finale op Reggae Geel, waar onze noorderburen CashFlow & DJ Lion de hoofdvogel afschoten.

Twintig vi.be-bands namen het in Brussel tegen elkaar op in de songwedstrijd Het Groot Geweld. Eindwinnaar werd Steven H. Dirty Vicky sleepte de Stoempspeelkans in de wacht.

Ook de selecties voor de provinciale popconcours – Westtalent, Rockvonk, Het Kampioenschap van Brussel, FrappantPOP, Limbomania en het Oost-Vlaams Rockconcours – zijn bekend. Alle data en geselecteerden vind je terug op poppunt.be. De inschrijvingen verliepen exclusief via vi.be.

Naast Limbomania – voor bands – organiseert de provincie Limburg opnieuw een dj-contest: DJ Mania. Limburgse dj’s en dj-duo’s schreven zich in via vi.be.

Nederlandstalig talent kon zich via vi.be inschrijven voor de Nekkawedstrijd.

Benieuwd wie in de voetsporen treedt van Yevgueni, Mira, Buurman, Lenny & De Wespen, Manmanman, Hannelore Bedert, JackoBond ...

- 58 -

vi.be

Ook de komende weken en maanden valt er op vi.be heel wat lekkers te scoren. Hou vi.be in de gaten voor updates.

Dit kunnen we in elk geval al meegeven: Het Hasseltse Play Festival vult zijn affiche aan met een vi.be-band, die op 26 september een plaats krijgt op de Beep Stage. Een buitenkans om het podium te delen met DAT Politics, Drums of Death, Banjo Or Freakout, aMute en Vermin Twins.

Vijf dj’s mogen in de Salle Noire van de Antwerpse NOXX draaien op de Nacht van de Student. Het feestje vindt plaat op 30 oktober.

Ook Ellie likes Electro zal resideren op vi.be, op zoek naar een dj voor de openingsspot. Wil je draaien voor onder meer Ed&Kim en Sound of Stereo? Check vi.be en zorg dat je vrij bent op 13 november.

Euro Millions Groove City speurt op vi.be naar een dj om er op 21 november een massa aan het dansen te krijgen op wat nog steeds een van de grootste indoor feestjes van het land is. Nice.

We zetten onze samenwerking met Studio Brussel verder met het tweede seizoen van vi.be ON AIR. Het concept blijft grotendeels ongewijzigd: wekelijks selecteert een muziekprofessional zijn drie favoriete vi.be-tracks die hij dan ook plugt in Select – het nieuwe avondprogramma – op Studio Brussel. De Stubrumuziekredactie kiest de uiteindelijke weekwinnaar en die krijgt een interview en méér airplay.

Goed nieuws voor wie muziek maakt die misschien niet helemaal in het profiel van Studio Brussel past: we zetten een gelijkaardig project op met Radio 1! Elke week zal hun muziekredactie een vi.be-track selecteren en minstens een week lang (!) draaien in Exit. Radio 1 garandeert ook daytime airplay voor vi.be-artiesten die hen echt van hun sokken blazen. Zegt het je iets? vi.be!

En ook aan de producers hebben we gedacht. Dit najaar slaan vi.be en Switch (Studio Brussel) de handen in elkaar voor een heuse producercontest. De strijd wordt gestreden in vier categorieën: electro & fidget, techno & minimal, dubstep & drum ’n’ bass en house. Vier jury’s met prominenten uit alle genres beslissen welke winnaars in november op Switch worden gedraaid en met de leuke goodies gaan lopen. Hou vi.be in de gaten en haal je beste skills boven!

Op de pagina hiernaast kun je lezen dat er tal van popconcours vi.be hebben gekozen als platform voor hun inschrijvingen. Waarom? Niet alleen besparen we de deelnemers de moeite van het opsturen van demo-cd’s en papieren bio’s, ook voor de jury’s hebben we een online tool ontwikkeld die het beoordelen van de inzendingen een pak makkelijker maakt. Het bewijs dat we het menen: inschrijven voor Humo’s Rock Rally 2010 doe je via vi.be!

- 59 -

- 60 -

Ergens tussen het zweverige van de IJslanders en de droompop van Kyte bezet MARBLE SOUNDS een fraai lapje grond waar het aangenaam vertoeven is. De banjo van ‘They Can’t Take This Away’ zorgt samen met sfeervolle

Jan Deruyck en Yasmin Van Damme aka Jack Herer en DJ Jazzmin – ofte kortweg JACK ’N JAZZ – leerden elkaar zo’n vier jaar geleden kennen. Het duurde niet lang voordat ze samen achter de decks te vinden waren en meer dan

www.nightcode.be

The free magazine for clubbers, dj’s & producers

www.goddeau.com

Magazine over muziek en andere

vi.be/thesalesmanwho

Nightcode

vi.be/frozenrain

Volgens hun MySpace zijn ze met vier, op vi. be horen we frontman Daan De Vree meestal alleen. THE SALESMAN WHO komt uit Aalst en heeft met de karakterstem van De Vree – denk Dan Auerbach (The Black Keys) – een gouden troef om het verschil te maken. “Maybe I was wrong / to place myself above it all”. We weten het zo niet. ‘Landlord of the Mice in Spain’ is namelijk een klassenummer. ‘Trees With Leaves’ is een leuk streepje folk, terwijl ‘Beard With a Brain’ (met band) en het krachtige ‘Double Life, Double Life’ bewijzen dat het ook live snor zit.

(Kristof Vande Velde)

Goddeau.com

vi.be/paperfox

AOR en melodic rock in België? Neen, veel bands lopen er hier niet echt rond in het genre dat de laatste jaren opnieuw aan populariteit wint.

Met FROZEN RAIN weet België zich toch een plaatsje te veroveren in het wereldje van de AOR. Hoewel gitarist en oprichter Kurt Vereecke al in 2001 startte met de voorbereidingen van deze band, duurde het nog tot dit jaar alvorens het debuut ‘Frozen Rain’ in de winkels belandde.

Dankzij Avenue Of Allies Music, een jong Duits label gespecialiseerd in AOR en melodic rock, wordt dit debuut in heel Europa verdeeld. (Peter Rotthier)

www.digg.be

E(igenzinnig)-zine rond film en muziek

3.

PAPERFOX is het éénvrouwsproject van Rein De Paepe, een jongedame met een duidelijke voorliefde voor all things indie- en folktronica. Ze serveert ons een aantal delicate liedjes, gedragen door een smaakvolle mix van spaarzame gitaarstrums en knisperende elektronica. Hoewel ze de mogelijkheden van het digitale muziekuniversum nog volop exploreert en haar songs nog wat diepte missen, slaagt ze er toch al in haar verhaal te vertellen. We onthouden vooral ‘Touch Me Now’, waarin het speelse arrangement een fijne spanning vormt met de donkere toon: “Take me down to your darkest thoughts”, stamelt ze ...

Neem ons gerust mee, Paperfox! (Gianni Marzo)

www.mindview.be

Rock and metal magazine since 1993

Messcherp door cultuur en media

Digg*

2.

www.cuttingedge.be

Mindview

Cutting Edge

vi.be media 1.

4.

- 61 -

De vinger aan de pols van de hiphop

Lost in music since 1989

Online muziekmagazine

vi.be/bostonteaparty

Boem, paukeslag! Rammelen moet en zal het doen bij BOSTON TEA PARTY. Opgetrokken uit de woeste Torhoutse kleigrond brengen Eline Adam en Thomas Werbrouck dwarse lo-fi rock die zich met scherpe weerhaakjes vastklemt in de sound van bands als The Kills, Boss Hog en Sonic Youth.

Een houten krat als drum, een aftandse akoestische gitaar en Adams schreeuwerige vocalen volstaan om al uw betere braspartijen op te luisteren.

Spontane rondedansen en barbaarse oerkreten gegarandeerd. “This is a stamp act” lezen we op de website van dit sympathieke duo. Zeer zeker, een ferme stamp, op ons bakkes wel te verstaan. We zijn er nog altijd niet goed van! (Kevin Vergauwen)

www.damusic.be

vi.be/mayasmovingcastle

Nooit gedacht dat we na het hartbrekende debuut van Soap&Skin ook een Oost-tVlaams bandje met polderroots zouden ontdekken dat net zo doorleefd voor de dag komt. Maar zie: MAYA’S MOVING CASTLE slaagt er in oude (horen we daar new wave?) en recente invloeden te versmelten tot een intrigerende sound met een scheut elektronica en hoofdrollen voor de cello en de pakkende stem van Ann-Sophie Claeys aka Maya. ‘Feed Me’ slaat een brug tussen Bloc Party en Yeah Yeah Yeahs; Björk en Fever Ray duiken op in ‘Requiem For A Girl’; en ‘Next Life’ heeft bijzonder knappe zanglijnen in de aanbieding. (Bram Vermeersch)

www.rifraf.be

KickSnare Magazine

RifRaf

vi.be/bastabla

BASTA BLA is Dyna (mc) & El One (dj/ producer). De twee tracks op hun profiel drijven op een sample of loop die meteen blijft hangen, ondersteund door een afgewerkte sound. El One kent z’n vak. Dyna rapt in zijn spreektaal, dus met een licht accent. Dit staat helderheid en verstaanbaarheid helemaal niet in de weg en door die extra overtuiging houdt het ons nog beter vast. Hij brengt een volwassen mix van, soms minder leuke, realiteit en een positieve blik vooruit. Dyna weet situaties uit meerdere hoeken te benaderen en ook zijn flow bevat mooi getimede variaties. Komt zeker goed! (Jan Schraeyen)

www.kicksnare.be

vi.be/jacknjazz

daMusic

vi.be/marblesounds

alleen maar dj-partners werden. Op hun meest recente vi.be-tape beginnen ze met het minimale ‘Charlotte’ van de Duitser Reboot. Verder worden pareltjes van onder meer Audiofly, Luomo (geremixed door onze eigen Ramon Tapia), het catchy ‘Foxy’ van Lutzenkirchen en Moby’s ‘Pale Horses’ in de Gui Boratto remix, naadloos aan elkaar gemixed. Ideale mix om in de feeststemming te geraken tijdens een zomerse beach- of parkparty (Stijn Van Nuffelen)

In het vorige Poppunt Magazine introduceerden we vi.be MEDIA, een nieuwe rubriek waarin muziekjournalisten van toonaangevende muziekmedia hún favoriete vi.be selecteren en bespreken. De respectievelijke besprekingen worden nu ook gepubliceerd op Cutting Edge, daMusic, Digg*, Goddeau.com en Mindview, en in NightCode en RifRaf. Je kunt alles ook nalezen en beluisteren op poppunt.be en vi.be. Enjoy!

pianotoetsen en belletjes voor een Sufjan Stevens-achtig liedje, maar het is de etherische pop van ‘Good Occasions’ die helemaal indruk maakt: postrock die de weg terug naar de song heeft gevonden en drie minuten pure bliss. Dit jaar mocht de groep nog samen met goed volk als The Dodos en Devendra Banhart op een compilatie figureren. Geloof ons dus vrij als we zeggen dat Marble Sounds het nog ver zal schoppen. (Matthieu Van Steenkiste)

win

1 ME-50B Bass Multiple Effects De BOSS ME-50B is de basversie van de beroemde ME-50 voor de gitaar. Een oerdegelijke pedalenbak met simpel in te stellen effecten. De effecten zijn in 6 groepen onderverdeeld (Compressor/Limiter, Master, Filter/Tone, Drive/Synth, Delay/Modulation en Expression Pedal), worden ingesteld via 23 regelaars en bediend met 3 voetschakelaars en een zwelpedaal.

1 EDIROL PCR-500 49-key MIDI Keyboard Controller De EDIROL PCR-500 is de opvolger van de PCR-M50 en heeft naast enkele vooruitstrevende nieuwe functies ondermeer nieuwe intuïtieve controllers die gevorderde keyboardspelers zullen bekoren. Een klavier met 49 toetsen en aftertouch, klaar voor de meest vooruitstrevende software synthesizers en DAW-toepassingen van vandaag én morgen.

5 duotickets This Beat is Elektronic Wist je dat de Flying Dewaele Brothers (later 2 Many DJs) hun carrière begonnen in onder meer de Zillion? Dat er voor de eerste I Love Techno maar 500 man kwam opdagen? Dat Walter Van Beirendonck in ’93 een T-shirt heeft ontworpen voor de tweede Teknoville-party in de Cherry Moon?

Dat en nog veel meer info over de Belgische dance scene vind je vanaf september verzameld op www.redbullelektropedia.be En dat moet gevierd worden! Op 19 september kan je daarom afzakken naar Vooruit in Gent voor een rist legendarische Belgische dj’s en muzikanten: The Glimmers, Jan van Biesen, Franky Jones, Koenie, CJ Bolland, Raoul, Steve Cop, Fred Nasen en euhm ... The New Confetti’s. Jip, dat lees je goed: The New Confetti’s!

DeELNEMEN Wil je kans maken op een van deze leuke prijzen, stuur dan vóór 18 september een mail naar floris@poppunt.be met het antwoord op de vraag wie volgens Wim Meert van Nijdrop Humo’s Rock Rally 2010 wint. Vermeld duidelijk op welke prijs je kans wil maken.

De wedstrijd staat open voor iedereen: je hoeft geen abonnement te hebben of te nemen om deel te nemen. Succes

- 62 -

zoekertjes

Kempen: Drummer gezocht

repeteren te Izegem. Wij spelen muziek

Violist, dobrospeler of blazer

Voor een nieuw project zijn we nog op

met classic rock invloeden maar

gezocht voor country/swinggroep in

zoek naar een drummer: wij zijn vijf

schuwen het experimentele absoluut

het Gentse

jonge mensen (18-25jaar) met enkele

niet. Wij brengen muziek met pit dus

The Rambling Boys of Pleasure zijn

jaren ervaring, we willen een nieuw

een krachtige stem is een pluspunt. Wil

nog op zoek naar een violist, een steel/

glam-rock/-metal project uit de grond

je meewerken aan dit nieuw collectief,

dobrospeler of een blazer om ons te

stampen. Ben jij geïnteresseerd?

laat dan iets weten! Mail ons en stel je

vervolledigen. We spelen een

Reageer dan snel! Repetities elke

eens voor, dan kunnen we misschien

mengeling van swing en country uit de

zaterdagnamiddag in Sint-Jozef-Olen,

eens samen repeteren! wie niet waagt.

jaren ‘30 en ‘40 - met af en toe ook

ons doel: zo snel mogelijk optreden en

Zelfs al voel je je te goed/te slecht, doe

eigen brouwsels of iets recentere

vooral véél plezier maken!

een gokske, ge kunt er alleen maar

muziek. Je hebt geen bakken ervaring

sjoeke_val@hotmail.com

mensen leren mee kennen! Groetjes.

nodig. We doen ons best om een

0477 67 00 86

PS: andere muzikanten mogen ook een

afwisselende klankkleur in onze

mailtje zenden, onze line-up is nog niet

nummers te steken, dus muzikanten

Zanger(es) voor goeddraaiende

bepaald dus je weet nooit!!!! PS2: wij

die er geen probleem mee hebben om

coverband

willen eigen nummers maken en er is

af en toe wat op de achtergrond te

Goeddraaiende coverband met vaste

al veel materiaal voor handen. PS3:

blijven, of om voor sommige nummers

gigs zoekt dringend nieuwe zang (m/v)

leeftijd tussen 20 en 40, but hey, alles is

te switchen naar pakweg percussie,

voor mee te draaien vanaf oktober.

bespreekbaar

glockenspiel of kazoo voelen zich

Eigen PA aanwezig. Enkel

decockjan@hotmail.com

gemotiveerde kandidaten graag! walravensbart@hotmail.com

waarschijnlijk het best bij ons thuis.

Repetities afwisselend in Merelbeke en

Kaylie zoekt bassist voor uitbreiding live-band!

Gent-centrum.

www.ramblingboys.be

holler@ramblingboys.be

Zanger(es) gezocht!

Kaylie is voor uitbreiding van live-band

Hallo, wij zijn op zoek naar een

op zoek naar een gemotiveerde bassist!

Romeo & Rebecca zoekt zanger

gemotiveerde zanger/zangeres die de

Muziekgenre: zie www.kaylie.be.

Romeo & Rebecca is alternative punk/

feel heeft van muziek en nu en dan

Repetitieruimte: omgeving Herk-de-

rock band uit Vlaams-Brabant. Voor na

eens durft te improviseren. ‘WIJ’ dat is:

Stad. Ben je geïnteresseerd? Aarzel dan

september zijn wij op zoek naar een

2 gitaristen met 4j en 6j ervaring,1

niet en stuur een mailtje of bel ons! 

drummer met 10 jaar ervaring, 1 bassist met 20 jaar ervaring. Wij zijn

www.kaylie.be hotmail.com

www.kaylie.be@

0496 99 65 33

van Roeselare/Kuurne en zouden

- 63 -

nieuwe zanger.

www.

romeoandrebecca.be

info@

romeoandrebecca.be

0498 48 37 25

- 64 -

zoekertjes

Bassist gezocht voor Basic Idea

surfrock in zitten. Zelf ben ik bassist. Ik

Pianist met 1j ervaring zkt band

Gezocht: gemotiveerde bassist voor het

kan ook wat gitaar en ben altijd bereid

Ik ben een pianist die graag op zoek is

vervolledigen van engelstalige

nieuwe dingen te leren. Leeftijd maakt

naar een band met mensen die houden

pop-rock band Basic Idea bestaande uit

niet uit. Ik ben 24 en woon in Aarschot.

van popmuziek zoals de jonas brothers,

zanger/gitarist, drummer en gitarist/

Ge moet niet noodzakelijk technisch en

Drake Bell, Demi Lovato, ... Liefst wil

keyboards. Wij bestaan al sinds de

theoretisch onderlegd zijn. Ik kan zelf

ik samen spelen met mensen die even

jaren ‘90 en spelen eigen nummers en

ook geen noten lezen + de

ervaren zijn als ik, ongeveer 1 tot 2 jaar

covers in eigen versie. Onze muziek is à

eenvoudigste riffkes zijn de beste!

ervaring. Voorwaarden: je moet tussen

la StuBru met een jaren ‘80/’90 tintje.

Interesse of vragen? mail me!

de 12 en 18 jaar oud zijn, liefst niet

Meer info over de band en muziek op

conrad_85@hotmail.com

onze website. We hebben lange tijd

verder als 50 km van Nieuwerkerken wonen (tenzij je makkelijk hier kan

enkel nummers in de studio gemaakt

Bassist gezocht voor beginnende

maar zijn sinds dit voorjaar terug

band

begonnen met een liverepertoire op te

Hey, ik heb pas een bandje opgericht

bouwen met de bedoeling op te gaan

maar we zoeken nog een basist. Als je

treden (half eigen nummers, half

interesse hebt om in een band te spelen

Wie wil POP maken?

covers - oa van Golden Earring, Neil

met het genre pop/rock, mail ons dan!

Kan je goed overweg met synths,

Young, White Stripes, ...). Kunnen

Greetz, marieke en de bandleden.

virtueel of niet, heb je een stem die zo

zingen (backing vocals) is een pluspunt. Wij zijn rond de 35 jaar doch

www.netlog.com/Mmarieke8 martensmarieke@hotmail.com

in Beveren-Waas. Eigen materiaal is vereist (bas + amp) alsook enige muzikale ervaring. Goesting?

Contacteer Dominique! www.basicidea.be

www.netlog.com/Mmarieke8

martensmarieke@hotmail.com

uw leeftijd speelt weinig rol. Repetities

gmail.com

raken).

basic.idea@

0475 79 34 25

Muzikanten gezocht - eens iets anders Hey, zijn er nog muzikanten die vinden dat veel te veel coverbands gitaarrockgroepen zijn? Ik zou graag een nieuwe groep uit de grond stampen: iets electro-geïnspireerd, met eerder ‘traditionele’ instrumenten (bas, drum, gitaar). Maar: niks staat vast.

Eventueel zou ik ook met loopstation/ synths/electronica willen werken. Alle instrumenten en voorstellen zijn welkom; van trombone tot koebel. Mijn grote voorbeelden zijn: Pawlowski, Stijn, Magnus, Thom Yorke, The Knife, Nid & Sancy, Vive La Fête, de oudere NIN, Dead Man Ray, The Kills, Portishead, Radiohead, The Rapture, !!!, LCD Soundsystem, Madensuyu en er mag gerust ook wat new-wave of

- 65 -

0496 83 32 28

op de radio kan, laat iets weten. threenagers@gmail.com

zoekertjes

Bassist gezocht voor beginnende

is relatief dringend want optredens in

Drummer zoek DJ

coverband (regio Herentals)

het vooruitzicht. je krijgt alle nodige

Ik ben op zoek naar een DJ, die zowel

Hellokes, wij drummer en 2 gitaristen

hulp om snel van start te gaan. Mail

hedendaagse als echte klassiekers

zijn zopas bezig met een covergroep...

voor referenties, vragen, info, .. shoot!

draait. Dit kan gaan van Metallica,

. We zijn allen enkele jaren met muziek

kijk uit naar je bericht! 

Queen, Abba, naar Bloc Party, Rihanna,

bezig dus we trekken onze plan.

jiri@fadetheworld.com

Lady Gaga, Pussicat dolls naar GreenDay en Linkin Park. Ik woon in

Enkele nummers die we momenteel spelen zijn: Hard Times (The Scabs),

Bassist en drummer voor

Dilbeek ( Vlaamsbrabant en BXL ).

Glycerine (Bush), Paranoid (Black

metalband gezocht

Altijd welkom, gelieve mij een mailtje

Sabbath), Breaking the law (Judas

Voor de beginnende band Host zoeken

te sturen of sms voor meer informatie

Priest), Rockin in a free world (Neil

we een bassist en een drummer. Het

ivm project.

Young), There will be no next time

genre zou waarschijnlijk iets

com

(The Kids), Song 2 (Blur). We hebben

deathmetal / metalcore-achtigs zijn

ons dus niet echt op een bepaalde stijl

alhoewel andere metalgerichte

Kytana zoekt bassist

vastgepind en dat zijn we ook niet van

invloeden ook welkom zijn. Leeftijd

Kytana is op zoek naar een nieuwe

plan. We willen een uiteenlopende

tussen de 16 en 25. Regio Roeselare.

bassist. Je kunt ons uitchecken op

playlist opbouwen waarin plaats is

Invloeden: Hatebreed, Heaven Shall

www.kytana.eu Lijkt het jouw wat om

voor alles wat onder de noemer rock

Burn, Lamb of God, Sick of it All,

bij Kytana mee te spelen, laat dan

onder te brengen is (zowel snellere

Opeth, Slayer, Aborted, Death... 

als tragere nummers). Ben je een

jan_claus@live.be

bassist die zich kan vinden in deze

maxim_greant@hotmail.

0472 41 61 65

gerust iets weten ! Grtz John

www.

john@kytana.eu

0472

kytana.eu 63 85 89

muziekkeuze en kom je uit de regio Herentals/Westerlo of ben je bereid de

Bassist zoekt band

Kytana zoekt drummer (limburg)

verplaasting te maken naar deze regio

Gemotiveerde bassist zoekt band met

Kytana is op zoek naar een nieuwe

voor onze wekelijkse repetities, mail

ervaren muzikanten. Regelmatig

drummer. Je kunt ons uitchecken op

ons dan en we nodigen je uit om een

repeteren en een zekere ambitie is een

www.kytana.eu Lijkt het jouw wat om

repetitie bij te wonen/mee te spelen.

vereiste, genre is minder belangrijk.

bij Kytana mee te spelen, laat dan

Greetz, Kristof.  covergroep@gmail.com

timcallebaut@gmail.com

gerust iets weten ! Grtz John

0474 61 51 12

kytana.eu

john@kytana.eu

www.

0472

63 85 89

Gitarist met veel goesting en gerief Zoek een gitarist of een bassist met ervaring, veel goesting, die niet vies is van een beetje effecten om spacey pop live te brengen. ook leuk als je dicht bij

Lees meer zoekertjes / voer zelf je

je mailbox leeft en er voor wil gaan. Dit

zoekertjes in op poppunt.be

- 66 -

- 67 -