Στον καιρό της σοκολάτας

<<O καιρός της σοκολάτας>> Ο καιρός της σοκολάτας είναι μια συλλογή διηγημάτων από τα χρόνια της κατοχής του Β’ παγκόσμιου πολέμου. Είναι ιστορίες τις οποίες έχει βιώσει η συγγραφέας όταν ήταν παιδί. Η τρελή των Εξαρχείων, η κυρά-Αυγούστα ήταν ο φόβος των παιδιών που ζούσαν στην πλατεία Εξαρχείων. Οι γονείς φόβιζαν τα παιδιά τους με αυτήν. Με την φαντασία τους την παρουσίαζαν σαν μια γριά με άγριο μάτι γαμψή μύτη και κουρελιασμένα ρούχα. Όμως η κυρά-Αυγούστα ήταν η τρελή της γειτονιάς ή πάλευε για την λευτεριά της πατρίδας; Η συγγραφέας μια Κυριακή στο Μοναστηράκι βρήκε μια ξύλινη κασετίνα σαν του αδερφού της και αυτό την έκανε να μας διηγηθεί την ιστορία του ασπρούλη που ήταν το αγαπημένο κάτασπρο κουνελάκι. Η ηρωίδα του βιβλίου θυσιάζει το πολυτιμότερο απόκτημά της τις καραμέλες πιστεύοντας ότι αν τις φύτευε θα έβγαινε καραμελόδεντρο και εκείνη και οι φίλοι της θα έτρωγαν τις καραμέλες με τις χούφτες. Ο κυρ-Κώστας ο τσαγκάρης προσπαθεί να βολέψει τους πελάτες του και είναι ένας άνθρωπος που νιώθεις τιμή που τον γνωρίζεις έστω και μέσα από το διήγημα. Μέσα από τα δάκρυα της δασκάλας μας περιγράφει τον αγώνα τους στα χρόνια της κατοχής. Η συγγραφέας πέντε ετών που ζει στην Αθήνα και δεν έχει δει ποτέ τους συγγενείς της που ζουν στις Σέρρες νομίζει ότι είναι τόσο μακριά όσο το φεγγάρι. Το καλύτερο δώρο που φέρνει ο θείος από το φεγγάρι είναι ένα κομμάτι σοκολάτα δυσεύρετη εκείνη την εποχή. Ο κατάσκοπος Παναγιώτης ήρθε στο σπίτι της παραμονή Χριστουγέννων 24/12/1943. Ποίος ήταν ο Παναγιώτης; Ήταν ένας κοκάλινος γαλανομάτης κούκλος που κουνούσε χέρια πόδια και έβαλε σε κίνδυνο όλη την οικογένεια μιας και οι Γερμανοί πίστευαν χωρίς να τον δουν πως ήταν κατάσκοπος.

Η Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937 όπου και μεγάλωσε αλλά και σπούδασε. Είναι παντρεμένη με τov Ανδρέα Αvδρoυτσόπoυλo και έχει δύο παιδιά, μια κόρη και ένα γιο. Εργάστηκε για 27 χρόvια (19581984) στηv ελληνική απoστoλή της ICEM, διεθvoύς oργαvισμoύ για τηv πρoστασία μεταvαστώv και πρoσφύγωv, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με την παιδική λογοτεχνία. Έχει γράψει αρκετά βιβλία καθώς και πλήθος άρθρων για την παιδική λογοτεχνία. Έχει τιμηθεί με αρκετά βραβεία σε πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου (1999), με το Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας του Ιδρύματος Ουράνη από την Ακαδημία Αθηνών (1984) και έχει λάβει τιμητικά διπλώματα το 1992 από τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (IBBY) και το 1989 και από το Πανεπιστήμιο της Πάντοβα (1989). Έργα της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα ιαπωνικά, στα κορεάτικα και στα αλβανικά και πολλά έχουν μεταδοθεί από το ραδιόφωνο, έχουν μεταφερθεί στην τηλεόραση και έχουν περιληφθεί σε ανθολογίες και ξένα αναγνωστικά. Είναι ιδρυτικό μέλος της Λέσχης Mελέτης και Έρευνας της Παιδικής Λογοτεχνίας "Οι διαδρομές", μέλος της "Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών", μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του "Kύκλου του Ελληνικού Βιβλίου" και άλλων λογοτεχνικών σωματείων. Κάποια από τα βιβλία της είναι: 1.Ζητείται μικρός.

2. Ιστορίες για παιχνίδι και γέλια.

3.Σπίτι για πέντε.

4. Στην γειτονιά του ήλιου.

5.Το μήνυμα του φτερωτού Ερμή.

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ Το βιβλίο αυτό μ’ έκανε να συγκινηθώ, να νιώσω χαρά που έμαθα ότι υπήρχαν άνθρωποι σαν τον Μπαρμπα-Θωμά και τον κυρ Κώστα. Είναι ένα βιβλίο που επιβάλλεται να το διαβάσουν όλοι , μικροί και μεγάλοι, να μάθουν μέσα από πραγματικές ιστορίες , που έζησε η συγγραφέας , για τα χρόνια της κατοχής.