PanEssay Maart 2015

PANESSAY jaargang 29 // nummer 1 // maart 2015

Faculteitsblad der M.F.V. Panacea

e lin

On op pa a ce na l/p .n y sa

es

an

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

INHOUD Uit ‘t bestuurshok

we hebben weer een nieuw bestuur en ze hebben er nu nog zin in

5

Commissiepagina MusicalCie, PanIC en Orgie schreeuwen om uw aandacht met een verhaaltje

6

Onderwijscolumn Jasper Hollenbeek Brouwer reflecteert op het schrijven van een onderwijscolumn

9

G2020: the good, the bad and the ugly? Tom houdt het nieuwe curriculum G2020

10

Dokterscolumn nachtbraker Davith over een nachtdienst die je normaal alleen in films ziet

13

The laws in The House of God Hidde tells you why The House of God, a diamond in the

14

Fotopagina Panacealeden zijn niet lelijk, Panacealeden zijn uniek. O, en let u even op de vader van Annet?

15

Casuspagina plast u ook bloed na het lezen van Christiaans stukken? Wij wel. Christiaan vertelt u

18

Marie Curie ga je iets onderzoeken, ga je er dood aan. Marko over waarom onderzoek doen niet goed

20

VGT - hulp

22

tegen het licht in een genuanceerd stuk, geheel volgens Pendleton

world’s medical literature, has to be read

over de DD bij macroscopische hematurie voor u is

het is een gekkenhuis bij de voortgangstoets (zeker de laatste, wat was het weer een drama). Deze editie onderwijst Hidde in de psychiatrie in de VGT

Culture shock we got a Greek in Grunn. George Markousis-Mavrogenis tells about his first steps in

24

Vertel!

26

this cold little frog land

interviews van Sophie en Suzanne met de mensen waarvoor wij het doen en toevallige passanten in het UMCG

Puzzelplezier omdat de vorige puzzel zelfs door bachelorstudenten werd opgelost een nieuwe puz-

27

Tumorhumor grapjes voor de leuk en de giechels en een beetje cardiologie voor beginners

28

Co-column

29

zel met wat meer niveau

we hebben Tom achter het flikkerende blauwe licht van zijn gamecomputer weggetrokken en hem iets laten schrijven over zijn coschapppen

COLOFON // de PanEssay is het faculteitsblad van M.F.V. Panacea en verschijnt met een beetje mazzel vier keer per jaar // plaatsing van een stuk houdt niet in dat de redactie de daarin weergegeven zienswijze onderschrijft // de redactie behoudt zich het recht voor taalkundige correcties aan te brengen of stukken niet te plaatsen (tja, soms is het gewoon té erg!) // kopij kan via e-mail of op een gangbaar medium aangeleverd worden bij de redactie // oplage 3200 stuks // druk verzorgd door drukkerij OCC de Hoog, Oosterhout // redactieadres M.F.V. Panacea t.a.v. PanEssay A. Deusinglaan 1 9713 AV Groningen // telefoon 06 31260800 // e-mail panessay@panacea.nl // voorzitter Tom van Putten // redactie Hidde Kleijer, Neepan Paramajothy, Marko Pol, Tom van Putten, Sophie Reese, Karlijn Saris, Suzanne Schuurman, Christiaan Serbanescu-Kele, Davith de Vries // lay-out Tessa Elling, Aafke Engwerda, Dinant Oemrawsingh, Marko Pol, Boukje van der Slik, Davith de Vries, Annet Vulto // fotografie cover Suzanne Schuurman, Sophie Reese // model cover Mark Folkertsma (1996 2015) // Sluitingsdatum volgende editie: 22 mei 2015

4

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

Panacea

Uit het bestuurshok Daar zitten we dan. Op het moment van schrijven zijn we al ongeveer twee maanden hard aan de slag met telefoneren, mailverkeer en het maken van afspraken. We drinken liters koffie, hebben het tosti-apparaat overuren laten draaien en plunderen elke dag de koekjestrommel.

We leren steeds meer mensen kennen en lijken wonderbaarlijk genoeg steeds beter in onze functie te zitten. In plaats van ‘bestuur spelen’ wordt het ‘bestuur zijn’.

In oktober begon het allemaal. Kersvers kandidaatsbestuur en zo onwetend als maar kan. Een maand ging voorbij en rond het Orgie in november werden wij f.t. bestuur. Een periode van intensieve overdracht startte, waarin wij niet alleen elkaar maar ook onszelf beter leerden kennen. Ontzettend veel informatie moest er toe leiden dat we vanaf onze beleidsweek genoeg kennis hadden om een beleidsplan te schrijven.

Eenmaal aangekomen in Vlagtwedde, een pittoresk dorpje in de provincie, bogen we onze hoofden over de mooie vereniging. Veel vergaderingen en (helaas) veel ge-ICE leidden tot het beleidsplan dat wij met veel trots op de ALV aan jullie hebben gepresenteerd.

Tot onze vreugde zijn we hier officieel gechargeerd en is ons beleidsplan goedgekeurd.

We gaan er onze eigen draai aan geven. Er wordt meer aandacht besteed aan carrière en de ontwikkelingen binnen het nieuwe curriculum G2020 zullen nauwlettend in de gaten worden gehouden. Bovendien zal er bezuinigd moeten worden en gaat het definitieve leenstelsel ook tot de nodige veranderingen leiden.

Vanzelfsprekend is er ook al ontzettend veel gebeurd.

We zijn naar ontelbare activiteiten geweest, hebben nóg meer koffie gedronken en hebben ondertussen ons favoriete hoknummer ontdekt. We zijn al bijna op een kwart van ons bestuursjaar en het gaat belachelijk snel.

We hebben daarom ook veel om naar uit te kijken.

Op het moment van schrijven moet het Symposium nog komen en kunnen we al ons geld opsparen om te doneren op het COP Benefietfeest. De trainingen voor de Batavierenrace gaan bijna van start en sommigen zijn al druk op zoek naar een mooie jurk voor het gala in mei. Wij zijn zelf al bezig met de voorbereidingen voor het Actieve Ledenweekend en ook de dies neemt brainstormsessies in beslag.

We weten nog lang niet alles, maar dat gaat waarschijnlijk ook nooit gebeuren. Zoals een bekende wetenschapper ooit zei: ‘hoe meer ik leer, hoe meer ik weet dat ik eigenlijk niets weet’. Daar houden we ons dan maar aan vast. We zetten ons volledig in en hopen op een ontzettend mooi jaar. Als de aankomende tijd net zo wordt als de afgelopen tijd is geweest, dan gaat dat zeker goedkomen!

Panessay • 2015:1 • 5

Commissies & onderwijs

Orgie Orgie

Hier zijn we dan, de nieuwe gezichten van de Orgie 2015! Met deze frisse winden gaan we ons uiterste best doen om het Oktoberrevolutiefeest tot een memorabel feest te maken.

Het toeziend oog van onze voorzitster Ilse, de organisatiekunsten van Heleen en Martijn, de vlotte babbels van Hannah en de boekhoudkunsten van Stèfan zullen met de creatieve geest van Roos worden gebruikt als middelen om het Oktoberrevolutiefeest tot een episch feest te maken! Dit jaar zullen jullie nog veel van ons horen, we kijken ernaar uit!

MusicalCie MusicalCie

The Beauty and The Beast 10 en 11 juni.

Ondertussen is de MusicalCie ‘14/’15 alweer bijna anderhalf jaar druk bezig met het voorbereiden van de mooiste musical The Beauty and the Beast. Elke maandagavond zijn maar liefst 31 castleden en vijftien orkestleden keihard aan het repeteren om ervoor te zorgen dat alle puntjes op de ‘i’ komen te staan. Zowel het orkest als de cast staan onder leiding van een professionele regisseur, zangcoach en dirigent om alles eruit te halen wat erin zit! Een groep enthousiaste geneeskundestudenten heeft geholpen met het maken van de kleding en het decor. Om vervolgens 17, 18 en 19 april ook nog keihard te repeteren op het repetitieweekend, waar hele dagen wordt gewerkt om de cast en het orkest nog beter op elkaar af te stemmen.

Dit allemaal om 10 en 11 juni 2015 voor jullie te staan schitteren in de Stadsschouwburg!

Houd nu alvast allemaal de avond van 10 of 11 juni vrij! De kaartverkoop zal halverwege Mei starten, koop dus allemaal jullie kaartjes via www.panacea.nl. Volg op ons op instagram: beautyandthebeast_panacea

6

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

PanIC PanIC

Hier zijn we dan: officialos PanIC ’15. Na een fantastisch halfjaar als PIS (PanIC in spe) vooral van de gezelligheid genoten te hebben, mogen we nu echt aan de slag en daar hebben we met z’n zestienen heel veel zin in. Om de aankomende eerstejaars te laten zien hoe mooi ons leventje binnen de studie is en om ze vrienden voor het leven te laten maken gaan wij ervoor zorgen dat dit jaar de introductie van geneeskunde helemaal maagisch wordt!

Aan het hoofd staat de OffCie met als hamertje Thomas met onze Joepie Joep als zijn rechterhand. Onze secretaris is de fameuze Hilda die het notulen lezen naar een nieuw niveau heeft gebracht en als laatst is er de pashouder van het stel, onze Esther. Samen gaan zij er voor zorgen dat de introductie op een maagische wijze gaat verlopen.

Voor de maagische activiteiten tijdens het kamp zorgt de KampCie. De voorzitter is Joris die zorgt dat alles gebeurt, daarnaast hebben we onze zangeres Milou. De tweede chick van de KampCie is Nathalie. Last but not least is daar onze Stian.

Tijdens het kamp moet natuurlijk ook voor kriebels in de buik gezorgd worden, hier zal de KookCie voor zorgen! Onder leiding van chef-kok Marijke staan Sara, Merel en de enige echte Stevie Wonder.

Maar wat is een intro zonder feest? Juist, helemaal niks! Hiervoor zorgt de FeestCie, waar Otmar de broek aan heeft. Naar hem luisteren Kalle, Afra en Elles. Alhoewel hier soms aan wordt getwijfeld.

Nou, dat zijn wij dus in het kort. PanIC ’15, Zo MAAGISCH, het geeft je kriebels in je buik!

PanEssay • 2015:1 • 7

Word als master gratis lid van de Medische Alumnivereniging Antonius Deusing!

Als lid van de vereniging kan je: 1.

Gebruik maken van een netwerk vol kennis en ervaring

2. Hulp kunnen vragen hoe het is om als specialist in een bepaald vakgebied te werken 3. Hulp kunnen vragen om toe te worden gelaten tot een bepaald specialisme. Een keuze maken om bijvoorbeeld eerst onderzoek te gaan doen 4. Na je studie oude bekenden weer te ontmoeten op georganiseerde dagen 5. Verbondenheid met je oude universiteit, omdat deze een belangrijke rol heeft gespeeld voor je toekomst

8

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

Column

J. Hollenbeek Brouwer

Onderwijscolumn Reflecteren kun je leren Op de vraag om deze maand de onderwijscolumn te schrijven, reageerde ik zonder nadenken positief. Natuurlijk doe ik dat, leuk! Naarmate de deadline van deze column naderbij kwam, kwam een interessant proces van reflectie op gang. Tal van vragen drongen zich op: waar hebben de lezers van deze column behoefte aan?

Duik ik de inhoud in? Schrijf ik over mijn afdeling? In hoeverre wil ik het in deze column over mijzelf hebben? Waar ben ik eigenlijk trots op? Doe ik het allemaal wel goed? Heb ik er verstandig aan gedaan om ‘ja’ te zeggen op het verzoek om een column te schrijven? Weten ze eigenlijk wel wat ze van mij vragen?!

Reflectie is een term die in het (wetenschappelijk) onderwijs veel wordt gebruikt en waar verschillende definities van in omloop zijn. De gemene deler is dat reflectie gaat over nadenken over het eigen functioneren, om dit te verbeteren (Luken, 2010). Er zijn verschillende vormen van reflectie, die voor studenten Geneeskunde uiteraard gesneden koek zijn, maar die ik voor de volledigheid toch noem: • • •

waar ik achtersta. Ook weet ik inmiddels dat het proces om tot een column te komen bij mij in verschillende fasen gaat: •

•

•

•

Eerst denk ik globaal na over een thema waar ik mij goed bij voel. Ik schrijf nog niks op, het proces speelt zich in mijn hoofd af Vervolgens ga ik, dicht op de deadline van het stuk, achter mijn pc zitten en word ik enigszins onrustig omdat ik nog niet preciés weet wat ik ga schrijven. Dit uit zich in het feit dat ik om de minuut achter mijn pc vandaan loop en iets anders ga doen Tenslotte ga ik zitten en schrijf ik in één ruk het verhaal dat ik wil schrijven, waarbij ik verschil lende bronnen bij de hand heb waaruit ik citeer of die ter inspiratie dienen Uiteindelijk lees ik mijn verhaal nog een of twee keer door, pas een aantal kleine dingen aan en verstuur het.

Het leerproces dat ik doorloop levert mij zelfinzicht en vertrouwen op. Dat is dan ook de kern van reflectie: door te reflecteren wordt zelfkennis vergroot, wordt men zich bewust van de emoties die in bepaalde situaties een rol spelen en verkrijgt men inzicht hoe men daarnaar handelt (Nijgh, 2006).

En nu is het de kunst om dit inzicht te vertalen in een goede column. Aan de slag!

reflecteren op persoonlijk functioneren reflecteren op beroepsmatig handelen reflecteren op persoonlijk beroepsmatig handelen in de maatschappelijke context

In de praktijk lopen deze vormen van reflectie vaak door elkaar. Zo ook bij mij, in mijn zoektocht om een geschikt onderwerp voor deze column te vinden. Wat ik over mijzelf leer is dat ik op gevoel reageer op de vraag of ik de onderwijscolumn wil schrijven. Ik denk hier niet eerst uitgebreid over na. Waarom doe ik dat eigenlijk? Vanuit enthousiasme? Of vanuit een soort bewijsdrang? Wil ik de vraagsteller niet teleurstellen?

Het voelt in ieder geval goed om met de column bezig te zijn. Dat komt omdat ik graag schrijf en het niet de eerste keer is dat iets dergelijks doe. Dat geeft mij ook het vertrouwen dat ik uiteindelijk een verhaal aflever

Panessay • 2015:1 • 9

Reportage

Tom van Putten

G2020: the good, the bad and the In september 2014 is het nieuwe geneeskundecurriculum van Groningen, G2020, van start gegaan. In de wandelgangen werd gefluisterd over de absentie van colleges, chaotische lesstof en iets met ‘learning communities’. Was het daadwerkelijk zo erg of leek het maar zo? Vanwege de alom aanwezige vaagheid en mysterie omtrent dit in nevelen gehulde curriculum vertel ik alles wat je moet weten over G2020.

G2010

Allereerst moge duidelijk zijn dat je G2020 nooit zal kunnen analyseren zonder het met G2010 te vergelijken. Omdat weinig sjaarzen weten hoe G2010 in elkaar zit heb ik het voor jullie op een rijtje gezet: elk jaar van G2010 bestond uit vier blokken. In elk blok (wat bestaat uit negen weken) werd de tentamenstof besproken in hoorcolleges, patiëntcolleges, werkcolleges en tutoronderwijs wat uiteindelijk getoetst werd door middel van twee (soms een of zelfs drie) toetsen met een gesloten boek deel (stampen van leervragen) en een open boek deel (met boeken, ook wel twintigste eeuws googlen genoemd). Parallel aan dit medisch inhoudelijke deel was er dan nog de lijn professionele ontwikkeling waarin de student leert hoe hij of zij verslagen schrijft en kennismaakt met de geneeskunde

10

door patiënten te interviewen en met een aantal specialisten mee te lopen. Ter verbreding van onze kennis was er elk jaar een blok waarin consultvoering, wetenschap en een KPP of KC gedaan moest worden.

G2020

Het nieuwe curriculum heeft op sommige vlakken wat weg van G2010, maar is vaak toch anders. Zo zijn er geen vier blokken meer, maar semesters en worden de studenten elke drie weken getoetst door middel van een gesloten - en open(e-)booktoetsen op de computer. De scheiding tussen medisch inhoudelijk en professionele ontwikkeling is in stand gehouden, maar men heeft ervoor gekozen om het medisch inhoudelijke deel drastisch te veranderen.

Zo zijn er tegenwoordig ‘learning communities’. Dit zijn vier groepen van ongeveer honderd mensen per community die verbreding of verdieping geven in een interessegebied waar ze aan het begin van het jaar door middel van decentrale selectie voor gesolliciteerd hebben. Deze gebieden zijn global health, duurzame zorg, intramurale zorg en molecular medicine. In deze learing communities worden opdrachten gemaakt (bijvoorbeeld over wetenschap) waar men punten voor krijgt die meetellen voor de propedeuse.

Verder zijn de traditionele hoorcolleges afgeschaft vanuit het principe ‘flipping the classroom’. Het idee hiervan is dat de kennisoverdracht thuis plaatsvindt, zodat de studenten op de universiteit vragen kunnen stellen en er dus meer aandacht is voor de individuele student. Er zijn nog wel patiëntcolleges, werkcolleges

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

e ugly? en tutorgroepbijeenkomsten om de studenten bij de les te houden. Verder zit in elk jaar een gedeelte wetenschap, wat in jaar drie bestaat uit een kwart jaar waarin de bachelorscriptie geschreven moet worden.

Vertel!

Om een breder beeld te krijgen van G2020 heb ik gesproken met wat studenten en een studenttutor die elk op hun eigen manier met G2020 te maken hebben. Dit doe ik natuurlijk op de manier zoals het mij in de lijn professionele ontwikkeling is aangeleerd: middels de Pendleton rules waarmee elke geneeskundestudent een beest is geworden op het gebied van feedback geven. Wat ging er goed? Wat kon er beter?

Wat is je leerpunt? Het komt allemaal aan bod.

Eerstejaars

Wat ging er goed?

Er is een aantal aspecten van de manier van onderwijs dat ons heel goed bevalt. Tijdens de tutorgroepbijeenkomsten ben je actief met de tentamenstof bezig.

Je praat en discussieert erover en als je naar huis gaat heb je het gevoel dat je echt iets geleerd hebt. Over de manier hoe we aan de zelfstudie worden gezet zijn we enerzijds heel positief: het dwingt je gedisciplineerd te zijn, het leert je goed te plannen en het is prettig dat de leerstof in klinische context wordt geplaatst.

Verder zijn alle luie studenten met de noorderzon vertrokken, waardoor alleen de echte fanatiekelingen overblijven.

Wat kon er beter?

We zouden het fijn vinden om een duidelijke leidraad te hebben die aangeeft wat de essentie van de leerstof is. We hebben nu wel learning goals/ learning objectives/ learning outcomes maar het blijft moeilijk voor ons om de hoofdzaken van de bijzaken te scheiden.

Hierdoor zijn we veel tijd kwijt aan het volledig uitpluizen van de stof. Dat is zoals gezegd misschien goed voor je planningskills en zelfdiscipline, maar niet goed voor je vrije tijd. Zeker niet als er steeds meer stof bij komt door de cumulatieve manier van toetsen, dat levert gewoon veel stress op. Overigens moeten we wel zeggen dat dit naarmate het eerste semester vorderde verbeterde, maar nu we met het tweede semester zijn begonnen moeten we het wiel opnieuw uitvinden en dat is jammer.

Verder sprong de anatomie van het eerste semester een beetje van de hak op de tak. Van de neurale ontwikkeling naar de anatomie van het been en door naar de thorax. Dat was interessant, maar het zou fijn zijn als er iets meer basisanatomie zou worden gegeven. Ten slotte vinden we het vervelend dat we

twee semesters hebben, maar slechts een mogen herkansen. Er zijn nu wel heel veel punten verbonden aan een herkansing en als we dan horen hoe dat zat in het vorige curriculum (elk blok een herkansing), dan willen we dat eigenlijk ook wel.

Wat is je leerpunt?

Als leerpunt hopen we dat de makers van G2020 een minder hoge verwachting van eerstejaarsstudenten krijgen. We hebben het gevoel dat de ontwikkelaars van G2020 ons vanaf de start als superstudenten zien.

Maar dat zijn we niet, nog niet tenminste. We moeten onze weg vinden in dit nieuwe systeem en leren studeren. Daarom hopen we dat we in de toekomst wat meer begeleiding krijgen (bijvoorbeeld in de vorm van colleges) zodat duidelijker wordt wat en hoe we moeten leren.

Tutor

Wat ging er goed?

Doordat studenten weinig houvast hebben wordt er beter gestudeerd. Naar mijn mening hebben ze meer kennis dan mijn jaargenoten hadden in het eerste jaar en komen ze gemotiveerder over dan de lichting waar ik in zat. Dit komt volgens mij doordat de studenten het gevoel hebben dat ze de stof tot in de puntjes moeten beheersen. Verder merk ik dat dit curriculum de eigen interesse van de student stimuleert. Zo verdiept de ene student zich in de geneeskunde op moleculair niveau, terwijl de andere de voorkeur heeft voor de meer klinische kant van geneeskunde. Hierdoor wordt er nu echt gestudeerd terwijl mijn lichting een voldoende haalde door domweg een samenvatting in het hoofd te stampen.

Wat kon er beter?

Het viel me op dat het eerste semester de eerstejaars zwaar viel. Volgens mij kwam dit door gebrek aan structuur, gebrek aan samenhangende onderwerpen in de leerstof en door gebrek aan ondersteunde begeleiding die een concreet beeld gaven van de vereiste basisstof. Denk dan aan colleges en practica die ik in mijn curriculum wel had. Verder wint ‘onduidelijkheid’ de woordenverkiezing van het eerste semester, want voor de studenten was het onduidelijk wat er van hen verwacht werd. Daarnaast werden ze vaak ingelicht met tegenstrijdige informatie, wat iets zei over de onduidelijkheid bij de docenten en het onderwijsbureau.

Wat is je leerpunt?

De curriculummakers zouden naar mijn mening rekening moeten houden met het feit dat een groot deel van de eerstejaars nog nooit gestudeerd heeft en nu

Panessay • 2015:1 • 11

opeens extreem veel zelf moet doen. Zonder te weten wat er nu precies van ze verwacht wordt. De studenten zijn te snel losgelaten en dit heeft voor veel onduidelijkheid gezorgd. Dit zouden ze kunnen opvangen door het aantal colleges met de tijd te laten afnemen.

Op deze manier worden de studenten beter ingelicht over het curriculum, hebben ze de tijd om hier aan te wennen en wordt de tutor minder lastiggevallen met organisatorische rompslomp.

Daarnaast wil ik meegeven dat de basis van de geneeskunde niet gekoppeld zou moeten worden aan ingewikkelde ziektebeelden. In plaats daarvan kunnen ze beter beginnen met (eenvoudigere) ziektebeelden die beter aansluiten bij het niveau van een eerstejaars geneeskundestudent. Een voorbeeld hiervan is anatomie. De eerstejaars begonnen met ingewikkelde neuroanatomie aan de hand van het ziektebeeld spina bifida. Ik heb zelf de algemene grove anatomie moeten uitleggen omdat de studenten kop en kont nauwelijks konden onderscheiden, laat staan de neuroanatomie. Gelukkig konden ze me een week later wel vertellen wat epidermolysis bullosa was, een aandoening waar menig masterstudent nog nooit van heeft gehoord.

G2020: The good, the bad and the ugly?

De Jeugd zei ooit eens: ‘een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft’. Bij de invoering van G2020 was van een goed begin helaas geen sprake. Maar is dat raar? Kan je verwachten dat de implementatie van een nieuw curriculum foutloos gaat? Ik denk van niet. Als een nieuw curriculum geïmplementeerd wordt dan gaat dat nu eenmaal met

12

kinderziekten. Met trial, error en polderen kan men dan uiteindelijk uitkomen bij een nieuw curriculum dat werkt en min of meer lijkt op het concept.

En dat moet tijd krijgen. Op dit moment geven veel eerstejaars aan dat ze niet precies weten wat er nu precies van ze verwacht wordt als het gaat om het leren van de tentamenstof. Zodra dit punt is verbeterd zal het de studenten ongetwijfeld veel makkelijker vergaan en zullen ze tevredener zijn over hun studie.

En die onzekerheid wil ik overigens nog even nuanceren. Veel eerstejaars komen vers van het vwo en deze hele verandering van omgeving en systeem geeft op zichzelf al veel onduidelijkheid. Laten we deze onzekerheden dus niet verwarren.

Van rups naar vlinder?

Zoals in de interviews al benoemd werd, heeft G2020 voordelen en nadelen. Ik weet zeker dat er heel veel liefde in G2020 is gestoken en men het beste onderwijs voor de Groningse geneeskundestudenten voor ogen heeft. Maar met goede intenties alleen komt men er niet. Om G2020 goed te laten verlopen zal de communicatie tussen studenten, docenten en ontwikkelaars verbeterd moeten worden zodat van iedereen duidelijk is wat er van ze wordt verwacht. Dat betekent dat alle groepen daarbij betrokken moeten worden: studenten moeten feedback geven over wat werkt en wat niet werkt, docenten moeten correcte informatie meedelen en ontwikkelaars moeten blijven reflecteren over wat verbeterd kan worden. Alleen dan zal G2020 uitgroeien van een rups tot een mooie vlinder, om maar eens een smerige, poëtische metafoor te gebruiken.

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

Column

Davith de Vries

Dokterscolumn De dienst Tijdens je geneeskundeopleiding leer je veel: een meter of twee aan medische theorie, patiënten bevragen over hun stoelgang en kansen op SOA’s, kochers vasthouden op OK en het dagelijks, per competentie uitwerken van je reflectieverslagen. Er is zoveel te leren dat voor luttele bijzaken als anatomie, leren statussen en ECG’s beoordelen nauwelijks plaats meer is. Toch is er ander een essentieel onderdeel van het dokterschap dat merkwaardig genoeg nauwelijks aan bod komt: de dienst.

De winkels in Groningen mogen dan tegenwoordig op zondagmiddag geopend zijn, wie midden in de nacht om vers brood of een nieuwe 4K-HD-3D curved OLED televisie verlegen zit, zal tot de morgen moeten wachten. In de zorg gaan de deuren echter nooit dicht. De overgrote meerderheid van dokters, verpleegkundigen en verzorgenden werkt ook wanneer de accountant met een bord spaghetti op schoot de Eredivisie zit de kijken of de slager ligt te dromen over een nieuw recept voor zijn kruidenworstjes.

Als je, zoals ik, meer gecharmeerd bent van gemoedelijke, eerstelijns zorg, dan zijn ziekenhuizen fijn in de dienst; ze veranderen van gezicht. Zelfs over de hectische fabriek van het UMCG valt in de nacht een serene rust. Uitgestorven gangen, gedimd licht, gesloten deuren. Wanneer je in de nacht bij een patiënt geroepen wordt die alleen het bedlampje aan heeft staan, is de sfeer haast huiselijk. Het heeft best wat weg van een huisarts die op visite gaat: in kleinere perifere ziekenhuizen ben je vaak de enige dokter op dat moment. Jij beslist wat er aan de hand is en wat je gaat doen met een patiënt die verward is, of kortademig is, of pijn op de borst heeft. Er is wel hulp, maar je gaat niet ‘zomaar’ de specialist ‘s nachts uit bed bellen.

met saturaties van 80% zonder zuurstof, sinustachycardie ergens in de 180, tensies van 70/40 mmHg en koorts. Hij was nog relatief jong, onder de pensioengerechtigde leeftijd, maar leed aan dementie. Vanwege een reden die ik door alle hectiek nu niet eens meer weet moest de patiënt opgevangen worden op de (net als in het UMCG bijzonder kleine) MRSA kamer en behandeld in isolatie, wat de situatie bepaald niet makkelijker maakte.

Kleinere ziekenhuizen zonder 24/7 SEH artsen zijn bepaald niet geroutineerd in het opvangen van dergelijke patiënten als het UMCG. Als je enige vorm van orde wil zal je zelf de leiding moeten (leren) nemen.

De nodige stress later bleek de patiënt uiteindelijk drie typen shock te hebben: hypovolemisch bij gastroenteritis, septisch bij pneumonie en cardiogeen bij een STEMI. Veel infuuspogingen, enige botnaalden, liters vulling, grammen amoxicilline en ciproxin later werd hij min of meer stabiel naar de intensive care gebracht. De volgende dag wist de internist te melden dat het verrassend goed ging met de patiënt.

Gelukkig.

Sommige dingen zijn niet goed te leren voor je ze doet. Fierljeppen, taartenbakken en diensten draaien horen daarbij. Je kan je wel enigszins voorbereiden.

Ten eerste: zorg dat je kennis op peil is, mede hierdoor leer je rustig te blijven, systematisch te werken en kort en krachtig over te dragen – specialisten zitten niet te wachten op minutenlange stotterverhalen..

Ten tweede: denk aan jezelf, blijf eten en drinken, zorg voor leuke dingen op dode momenten en slaap vóór en niet te lang ín de nachtdienst. Tot slot: ken je grenzen, hulp is nooit echt ver weg. Er staan genoeg mensen aan de kant om je uit de sloot te trekken.

Je verantwoordelijkheid wordt beproefd in de dienst.

Na jaren oefenen sta je er even alleen voor of hooguit met een andere basisarts aan je zijde. Hoewel in Meppel dagelijks best zieke patiënten binnenkomen kreeg ik mijn eerste echt instabiele patiënt pas na een maand of twee. Slaperig, verward, fors tachypnoeïsch

Panessay • 2015:1 • 13

Reportage

Hidde Kleijer

The laws in The House of God Obey and survive I thought the most important stuff I would learn during my internship internal medicine would be of the medical kind. I was wrong. Maybe because the field did not agree with me, or because I did not agree with it? I don’t know, but the fact of the matter remains that an internist gave me the best tip I had been given in years, which I will now convey to you guys: read the book ‘The House of God’ by Samuel Shem.

I thought the most important stuff I would learn during my internship internal medicine would be of the medical kind. I was wrong. Maybe because the field did not agree with me, or because I did not agree with it? I don’t know, but the fact of the matter remains that an internist gave me the best tip I had been given in years, which I will now convey to you guys: read the book ‘The House of God’ by Samuel Shem.

Why? Well first off: everyone who matters (doctors) has read it, especially your supervisors. Not necessarily a good reason, but be honest, isn’t this the sole reason you started reading Harry Potter too? A nice boon off this is that you will suddenly understand (and suddenly constantly notice) inside jokes and even jargon directly derived from this book. The tv-show Scrubs for instance often references it - in the episode “My Student”, J.D. quotes the medical student rule, “A famous doctor once said, ‘Show me a med student that only triples my work, and I’ll kiss his feet.’”. Thirdly, the most important reason, because of the cool and insightful content of the book: the descriptions of the eternal laws that govern the workings in a hospital.

Thankfully, it is also an awesomely funny read, though slightly depressing (in a good way). Still not convinced? Hopefully, this introduction to the book, describing

14

the essential laws and jargon, will. For you lazy readers out there: no worries, this intro will provide you the superficial knowledge to understand and exploit those inside jokes. High grades in the pocket! And why the hell would I write this in English? Because it should be, that’s why. I honestly believe the original language the book is written in adds to its quality, especially its humor.

Be warned though! Possible side effects of this article may include: extreme cynicism about the avail of your future profession, possibly leading to severe depression, alcoholism in males and chocolate induced obesity in women. Do not proceed if you are severely intolerant to any form of humor, especially that of a cynical or sarcastic kind.

Synopsis

First, let’s quickly discuss the setting of the book. The story revolves around Roy Basch, an intelligent but naive medical student who starts his internships at the internal medicine wards. The story is set in the US in the early ‘70s, so prepare for loads of sex, drugs and rock and roll. At this ward he starts working insane shifts and experiences god-awful things. Luckily he does all this with a charismatically insane resident called ‘the fat man’.

The cool thing for us: the book focuses on the hard, distasteful labour the interns must perform, the sometimes poor working conditions, their lack of sleep, their lack of time to spend with friends and family, and the emotional demands of the work. Think you will be saving lives? You are wrong. In short it revolves around our own lives as ‘coassistenten’ taken to the extreme. Still it’s recognisable enough. Now, finally: the laws!

The laws

1. GOMERS DON’T DIE. What are GOMERs? GOMER stands for Get Out of My Emergency Room. These are demented old people with multiple medical issues who keep decompensating and are in a constant state of delirium. Funnily enough: these people require an enormous amount of medical care but never seem to die. They are meant to represent the perfect examples of futile medical care.

2. GOMERS GO TO GROUND. As soon as you turn your back, these “people” will fall and probably break a hip.

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

3. AT A CARDIAC ARREST, THE FIRST PROCEDURE IS TO TAKE YOUR OWN PULSE. An actual useful tip: there is no emergency situation in which it is not helpful to take a few seconds to make sure you stay calm and in adequate control of the situation.

“Life’s like a penis; when it’s soft you can’t beat it; when it’s hard you get screwed.” - The Fat Man 4. THE PATIENT IS THE ONE WITH THE DISEASE. So be nice and empathetic but at the end of the day you live your own life.

5. PLACEMENT COMES FIRST. You will notice cardiologists and pulmonologists are experts at this one. ‘What the hell is this patient doing in my ward? Well yes, there is fluid in his lungs, but that doesn’t make it cardiology/pulmonology!’

6. THERE IS NO BODY CAVITY THAT CANNOT BE REACHED WITH A #14G NEEDLE AND A GOOD STRONG ARM. Pretty self explanatory and...ouch! In the book GOMERs prove to be the ideal practice objects for interns, let’s just leave it at that.

7. AGE + BUN = LASIX DOSE. Who needs guidelines or the FTK ? In a decompensatio cordis case, just add the BUN (blood urea/natrium ratio) to the patient’s age and you know how much Lasix (brand name of loop diuretics) to give him.

8. THEY CAN ALWAYS HURT YOU MORE. Yes, everyone in the hospital is out to get you and the only point at which you will have reached rock bottom is when you are literally splashed against it, following the jump from your hospitals rooftop. Other than that: it can always get worse.

9. THE ONLY GOOD ADMISSION IS A DEAD ADMISSION. The paperwork is a bitch though...

10. IF YOU DON’T TAKE A TEMPERATURE, YOU CAN’T FIND A FEVER. Something every patient in the primary care setting seems to understand, but doctors and nurses in the ward don’t. A law -I think rightfully- questioning the habit of routinely taking each patient’s temperature.

11. SHOW ME A MEDICAL STUDENT WHO ONLY TRIPLES MY WORK AND I WILL KISS HIS FEET. We really are a pain in the ass sometimes.

12. IF THE RADIOLOGY RESIDENT AND THE MEDICAL STUDENT BOTH SEE A LESION ON THE CHEST X-RAY, THERE CAN BE NO LESION THERE. Is funny because it’s true!

13. THE DELIVERY OF GOOD MEDICAL CARE IS TO DO AS MUCH NOTHING AS POSSIBLE. The big theme the whole book is really about: to show how futile much of the care we provide is - at least in the seventies. Remember, this was before people even thought about things like euthanasia. The book shows some great examples of unnecessary and in most cases even harmful diagnostics and treatment.

Sadly these examples are probably the only things that aren’t very exaggerated.

So I hope I have convinced you to pick up this book or at the very least helped you suck your way up to a higher grade: go forth and impress your attending!

One last tip: this book is best enjoyed during your internships. As the icing on the cake, or in this case at the bottom, I explain some jargon below. Still excited to be a doctor?!

Some jargon to help you along

LOL in NAD: Little Old Lady in No Apparent Distress

(or No Abnormality Detected). In other words: please go home and get well there, before staying in this hospital will kill you!

Zebra: we use this one a lot: a rare diagnosis that is very unlikely to cause a patient’s symptoms. “If you hear hoof beats, think horses, not zebras”. In Dutch also: witte raven.

To turf: the act of trying to get rid of your patient,

and get them anywhere else in the network of care, directly associated with law 5. Sometimes even harming your patient to achieve this goal.

To bounce: the act of refusing a turf towards your own ward.

To buff the charts: the act of making a patient look

well treated in his charts without actually providing any treatment, which often turns out to be the best treatment (law 13). This could also be referred to as fraud for the good of humanity.

Panessay • 2015:1 • 15

Foto’s

16

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

Panessay • 2015:1 • 17

Casuspagina

Christiaan Serbanescu-Kele

Dr. House in de praktijk Pijnloze macroscopische haematurie Tijdens je klinische stages zie je tussen de dozijnen snotterende kinderen, fibromyalgiënde feeksen en anemische oude bazen de meest bijzondere casussen. Die patiënten blijven je jarenlang bij en zijn waardevoller voor je klinische blik dan de meeste tekstboeken. In elke editie bespreken wij zo’n casus.

U ziet een 69-jarige mannelijke patiënt op de polikliniek urologie vanwege doorgemaakte episodes van pijnloze, macroscopische haematurie zonder passage van stolsels of stenen. Er is geen sprake van dysurie.

De straal is onveranderd voldoende, er bestaat geen hesitatie of noodzaak tot persen. Er is geen urgency.

De mictiefrequentie is vijfmaal overdag en één tot twee maal ’s nachts. Er is in de laatste maanden geen sprake geweest van koorts, nachtzweten of gewichtsverlies. Patiënt heeft gedurende veertig jaar een pakje per dag gerookt, maar is vijf jaar geleden gestopt. De urologische voorgeschiedenis is blanco. De familieanamnese is negatief voor carcinomata.

Wat is uw differentiaaldiagnose bij pijnloze macroscopische haematurie? Welk onderzoek zou u willen doen?

U laat de patiënt urine inleveren, deze is macroscopisch normaal.

Het sediment toont erythrocyten, zonder pyurie of bacteriurie. Bij cystoscopie werden geen afwijkingen gevonden. Een echo van de nieren is inconclusief, maar aan de linkernier is lichte hydronefrose niet uit te sluiten. Een urologische CT toont een normale rechternier, met aan de linkernier mogelijk een gedilateerd verzamelsysteem en proximale ureter. Er zijn geen aanwijzingen voor urolithiasis. De nierfunctie is normaal.

Verandert dit uw differentiaaldiagnose? Wat is de volgende stap?

Om maligne aard van de afwijking aan de linkerureter aan te tonen, verricht u een ureterorenoscopie (URS) onder narcose. Hierbij wordt een zwelling onder de mucosa gevonden, welke niet een typisch voorkomen van een urotheelcelcarcinoom heeft. Biopsie van de laesie geeft een aspecifiek inflammatoir beeld, niet suspect voor maligniteit. Een herhaling van het urinesediment geeft leukocyturie en erythrocyturie, met negatieve kweek. Intussen heeft de patiënt weer macroscopische haematurie doorgemaakt.

Wat is nu uw DD? Wat is het beleid?

U vraagt specifiek onderzoek naar mycobacteriën in de urine aan, welke negatief is. Het tegelijk uitgevoerde urinesediment toont weer een leukocyturie zonder bacteriurie, met enkele erythrocyten. Tevens verricht u een mantouxtest, met positieve uitslag. Op een thoraxfoto ziet u een laesie in de bovenkwab van de linkerlong, passend bij een oude tuberculosehaard.

U voert nogmaals een ureterorenoscopie met biopten uit, waarbij u het afgenomen weefsel speciek op Mycobacterium tuberculosis laat onderzoeken door de microbioloog. De uitslag is positief.

De patiënt wordt volgens standaardprotocol behandeld met isoniazide/rifampicine, pyrazinamide en ethambutol gedurende twee maanden, waarna vier maanden continuatie van isoniazide/rifampicine.

Hierna houden de klachten van haematurie op.

Urologische follow-up in verband met de strictuur en bijhorende hydronefrose kan eventueel worden afgesproken.

Discussie

Haematurie is een veelgeziene klacht in de huisartsenpraktijk. Het betreft hier dan meestal niet-zichtbare (dus microscopische) haematurie. Een episode van macroscopische haematurie is meestal een degelijke reden voor cystoscopie, vanwege de grote kans op maligniteit (tot 25%) als onderliggend lijden. Dit is dan meestal een blaascarcinoom, maar ook tumoren van de nier en ureter kunnen zich met haematurie presenteren. Andere oorzaken zijn infecties, stenen en trauma.

Urogenitale tuberculose (tbc) is in Westerse landen een zeldzame veroorzaker van allerlei klachten op urologisch gebied. Deze casus laat zien waarom men bij onverklaarde, persisterende urologische klachten altijd tuberculose in het achterhoofd dient te houden.

Duidelijke hydronefrose aan de linkerzijde

18

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

Dit geldt ook bij afwezigheid van risicofactoren voor tuberculose – de patiënt was een geboren en getogen Hollander die nooit verder van huis geweest was dan Duitsland of Frankrijk.

(bloed in het ejaculaat) kan voorkomen. Testiculaire granulomen zijn soms moeilijk te onderscheiden van een maligniteit.

Mycobacterium tuberculosis

Tuberculose van de prostaat presenteert zich in de meerderheid van de gevallen in het kader van symptomatische niertuberculose. Bij rectaal toucher zijn er soms niet-pijnlijke noduli palpabel, terwijl er op herhaaldelijke biopsieën geen prostaatcarcinoom te ontdekken is. Abcedering, hemospermie of een verminderd ejaculaatvolume zijn tekenen van gevorderde ziekte.

In extreme, onbehandelde gevallen kan de tbc een fistel graven naar het perineum.

De tuberkelbacil is een obligaat intracellulair organisme, dat zich op urologisch gebied vooral in de nieren, ureteren en de blaas nestelt. Andere mogelijke locaties zijn de epididymis, testikels, prostaat en het externe genitaal. In vrijwel alle gevallen is er sprake van haematogeen gemetastaseerde tbc vanuit de longen. Er is zelden sprake van typische systemische tbc-symptomen als koorts, nachtzweten en gewichtsverlies.

Verder verschilt het klachtenpatroon naar aanleiding van de locatie van de laesie.

Nier-, ureter- en blaastuberculose

De nieren zijn buiten de longen het meest voorkomende stekkie van de tuberkelbacil. Omdat urogenitale tbc haematogeen metastaseert, zijn de nieren over het algemeen volledig bezaaid met kleine tbc-haardjes. De meeste hiervan blijven zonder klachten. Soms probeert het lichaam een actieve tuberculosehaard af te kapselen met fagocyten, waardoor granulomen ontstaan. Weefsel in en rond deze granulomen wordt necrotisch (‘verkazende necrose’), waardoor er uitgebreide schade optreedt en golven bacillen vrijkomen.

Op deze wijze verspreidt de tbc zich naar meer distaal in het urogenitale systeem. Door voortdurende necrose en fibrose verschrompelt de nier zonder ingrijpen uiteindelijk vaak volledig; dit proces heet autonefrectomie. Klachten bij nier-tbc zijn haematurie door necrose en bloedingen rondom een granuloom, en onverklaarde nierfunctiestoornissen. Bij een locatie in de ureter kan er naast haematurie ook obstructie en stuwing optreden, met hydronefrose als gevolg.

Blaastuberculose presenteert zich als een recurrerende urineweginfectie, maar doet ook graag een blaastumor na met haematurie en obstructie van de ureteruitmonding. Omdat de tuberkelbacil moeilijk te kweken is, laat een urinesediment meestal een ‘steriele’ leukocyturie zien.

Epididymis- en testikeltuberculose

Vooral bij kinderen komt epididymitis en orchitis op basis van tuberculose voor. De klachten zijn vaak identiek aan een hardnekkige ontsteking van de epidydimis, die niet op antibiotica reageert. Bij lichamelijk onderzoek voelt het vas deferens door granuloomvorming soms aan als een parelketting – dit is bijna pathognomonisch voor tuberculose. Hemospermie

Prostaattuberculose

Een opleidingsplaats urologie en een 9 op uw coschap!

Genitale tuberculose

Genitale tuberculose presenteert zich meestal als een ulcus op de penis, vagina of vulva. De modus van overdracht is vaak seksueel gerelateerd. De meest voorkomende klacht is dysurie. De ulcera kunnen complicaties veroorzaken als stricturen van de urethra en opstijgende salpingitis. Het is absoluut noodzakelijk om maligniteit uit te sluiten.

Aanvullend onderzoek

Meestal wordt aan een andere urologische diagnose gedacht, waarvoor allerlei onderzoek (bijvoorbeeld scopieën) verricht wordt. De uitslag hierbij blijft meestal vaag. Een urinesediment is behulpzaam als u urogenitale tbc vermoedt. In de meeste gevallen ziet u leukocyturie, met in de helft van de gevallen ook microscopische haematurie, terwijl de kweek negatief is. Laat je niet uit het veld slaan als er toch een andere bacterie gekweekt kan worden, want in een op de vijf gevallen is er sprake van een superinfectie! Een mantouxtest is praktisch altijd positief bij urogenitale tbc, maar helaas erg aspecifiek. Bloedanalyse (CRP, bloedbeeld) wordt gedaan om de ernst en het beloop van de ziekte in te schatten. De helft van de patiënten heeft (oude) tuberculosehaarden op een X-thorax.

Elke differentiaaldiagnose verdient ook een witte raaf om het brein scherp te houden. Bent u de coassistent die pienter genoeg is om een urogenitale tbc te diagnosticeren? Dan staat er een opleidingsplaats urologie voor u klaar en krijgt u een 9 op uw coschap!

Handige tips over wanneer je moet denken aan een urogenitale tuberculose en uitleg over termen als dysurie en urgency vind je onder dit artikel op panacea.nl/panessay!

Panessay • 2015:1 • 19

Patiëntportret

Marko Pol

Marie Curie Ze werd vanwege haar geslacht geweigerd aan de universiteiten in haar vaderland, maar zou de eerste persoon zijn die tweemaal een Nobelprijs won. Haar levenswerk was het onderzoeken van radio-activiteit, waarmee ze haar naam onsterfelijk maakte, maar haar gezondheid opofferde.

Marie Curie wordt op 7 november 1867 geboren in Warschau, als Maria Skłodowska. Ze was de jongste van vijf kinderen, een dochter uit twee Poolse families die door de Russische overheersing aan lager wal zijn geraakt. Haar ouders werkten beiden in het onderwijs. Haar vader werkte als docent wiskunde en scheikunde en was – tot hij door de Russen werd ontslagen – hoofd van twee jongensgymnasia. Toen werd verordend dat er geen laboratoriumlessen meer mochten worden gegeven belandden alle erlenmeyers en reageerbuizen in huize Skłodowska. Aan de hand van haar vader begon hier de wetenschappelijke carrière van de kleine Marie.

Vrouwen werden niet toegelaten tot het hoger onderwijs in Polen en Rusland, waarop Marie en haar oudere zus Bronisława zich aansloten bij een geheime beweging die onderwijs organiseerde waar ook vrouwen werden toegelaten. Uiteindelijk besluiten ze in het buitenland te willen studeren. Bronisława vertrekt

naar Parijs om zich op te laten leiden tot gynaecoloog, terwijl Marie in Polen blijft om te werken als au pair om haar zus’ studie te financieren. Wanneer haar zus klaar is komt Marie met financiële steun van haar ook naar Parijs. Ze gaat natuurkunde en wiskunde studeren aan de Sorbonne, de Parijse universiteit.

In 1894 ontmoet Marie Pierre Curie. Hij is een instructeur aan de School voor Natuurkunde en Chemie en helpt haar met het vinden van een geschikt laboratorium, waar ze verder kan met het onderzoek naar magnetisme dat ze op dat moment doet. Ze beginnen gevoelens voor elkaar te ontwikkelen en Pierre stelt zelfs voor om te trouwen. Marie wil dat echter niet omdat ze terug wil keren naar haar vaderland. Wanneer de Universiteit van Krakau haar als vrouw echter weigert aan te nemen als onderzoeker besluit ze in Parijs te blijven om te promoveren. In 1895 trouwt het stel.

1895 was ook het jaar datWilhelm Röntgen zijn Xstralen ontdekte. Een jaar later ontdekt Henri Becquerel dat uranium ook straling uitzendt. Marie besluit deze straling uit uranium als onderwerp voor haar PhD-thesis te nemen. Met een door Pierre ontwikkeld apparaat ontdekt ze dat de lucht rondom een stralend uraniummonster elektriciteit kan geleiden. Ze ontwikkelt de theorie dat straling niet ontstaat uit een reactie tussen moleculen, maar vanuit het atoom zelf moet komen. Hiermee zet ze een van de eerste stappen in het bewijzen van het ongelijk van Democritus, de Griekse filosoof die stelde dat atomen ondeelbaar zouden zijn.

In de daaropvolgende jaren ontdekken Marie en Pierre twee nieuwe elementen: polonium, genoemd naar Maries vaderland, en radium, vernoemd naar het Latijnse woord voor straling. In 1903 ontvangen, Marie en Pierre Curie en Henri Becquerel een Nobelprijs voor de Natuurkunde voor hun onderzoek naar de straling van uranium. Hiermee is Marie de eerste vrouw ter wereld die een Nobelprijs ontvangt. Door ziekte kunnen Pierre en Marie de prijs pas twee jaar officieel in ontvangst nemen.

Ze worden bekende Fransen, Pierre wordt hoogleraar in Parijs en met het prijzengeld kunnen ze nu een labassistent aannemen. Ze ontdekken dat straling kan worden ingezet voor de behandeling van lupus en kanker. Het gaat ze voor de wind en met hun twee dochters vormen ze een gelukkig gezien.

Pierre en Marie Curie in hun laboratorium

20

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

Het noodlot slaat echter toe, Pierre wordt overreden door een rijtuig in de drukke Parijse straten. Zijn dood is wereldnieuws en de wereld leeft mee met Marie. De overheid biedt haar een staatstoelage aan, maar die weigert ze. Een ander aanbod neemt ze wel aan, haar mans hoogleraarschap aan de Sorbonne. Hiermee wordt ze de eerste vrouwelijke hoogleraar aan de Parijse universiteit.

Marie Curie is inmiddels een bekende Franse en de kranten krijgen geen genoeg van haar. Roddels doen over haar de ronde en er wordt politiek bedreven over haar rug. Wanneer ze zich verkiesbaar stelt voor de Franse Academie voor de Wetenschappen staan veel professoren op hun achterste benen. Ze neemt het op tegen Edouard Branly, een man die onderzoek deed naar draadloze telegrafie en les gaf aan een belangrijke katholieke school. Kranten schrijven dat Marie Joods zou zijn en juist daarom geen stoel aan de academie zou mogen bezetten.

Marie krijgt een relatie met een andere onderzoeker, Paul Langevin, een getrouwde oud-leerling van haar wijlen man. Ook dit wordt door de pers opgepikt en verspreid terwijl zij naar een congres is in België.

Wanneer ze hiervan terugkeert staat er een woedende menigte voor haar huis in Parijs, waarop zij en haar dochters kortstondig onderduiken bij vrienden. Paul Langevin daagt zelfs een journalist uit voor een duel, welke uiteindelijk wel plaatsvindt, maar waarbij niemand een schot lost.

fonds. Het gaat goed met het instituut, onder haar leiding verdienen nog vier onderzoekers, waaronder haar eigen dochter en schoonzoon, een Nobelprijs.

Het wordt een van de grootste onderzoeksinstituten voor radioactiviteit ter wereld.

Ondanks al deze randzaken krijgt Marie Curie in 1911 als eerste in de wereldgeschiedenis een tweede Nobelprijs, deze voor de Chemie, voor de ontdekking van polonium en radium. Frankrijk en de wetenschappelijke wereld omarmen haar weer. Ze richt het Radium Instituut op, waar meer onderzoek gedaan kan worden naar radioactiviteit.

Maries povere gezondheid gaat steeds verder achteruit en in 1934 wordt ze opgenomen in een sanatorium.

Een leven lang werken met radioactief materiaal eist zijn tol: Marie vervoerde radium vaak gewoon in een broekzak. Haar aantekeningenboeken, zelfs haar kookboeken, zijn zo radioactief dat ze tegenwoordig in met lood beklede dozen worden opgeslagen. Wie ze in wil zien moet beschermende kleding aan.

Als drie jaar later de Eerste Wereldoorlog uitbreekt komt ook Marie in actie. Ze ontwikkelt mobiele radiologie-units, waar foto’s van wonden kunnen worden gemaakt en infecties kunnen worden behandeld met radon. Al het radioactieve materiaal komt uit haar eigen ontwikkelde voorraad radium. Er wordt geschat dat er een miljoen soldaten zijn behandeld met haar technieken.

Na de oorlog gaat ze, wereldberoemd als ze op dat moment is, door Amerika toeren om subsidies binnen te slepen voor haar Radium Instituut. Uit handen van de Amerikaanse president Harding ontvangt ze een gram radium, betaald uit een speciaal voor haar opgericht

Haar aantekeningenboeken zijn zo radioactief dat ze tegenwoordig in met lood beklede dozen worden opgeslagen

Na een leven met veel chronische ziektes, overlijdt Marie Curie aan aplastische anemie. Ze wordt naast haar man begraven, om enkele jaren later samen in het Panthéon te Parijs te worden begraven. Het Radium Instituut dat ze oprichte werd na haar dood naar haar vernoemd. In 1944 werd een nieuw element ontdekt, wat naar Pierre en Marie werd vernoemd: curium. Tegenwoordig kennen we de Curie nog als een maat voor radioactiviteit. Ook dragen veel beurzen of studieprogramma’s voor vrouwelijke studenten haar naam. Zo zorgt het meisje dat niet studeren mocht toch nog voor toegankelijk onderwijs voor een ieder die na haar kwam.

Panessay • 2015:1 • 21

VGT-hulp

Hidde Kleijer

Psychotische terminologie Velen worden vier keer per jaar met xerostomie, tremoren en urge-incontinentie wakker: de voortgangstoets moet weer worden gehaald. Ditmaal bieden we hulp bij psychiatrische terminologie die zo desastreus werkt op onze tere zieltjes, dat een post-VGT-psychose op de loer ligt.

Het boekje stond afgelopen februari weer eens bomvol met voor velen onbegrijpelijke psychologische terminologie. Gelukkig kun je dit vaak nog wel enigszins ontcijferen, maar soms… Velen geven direct op; een aantal begrippen komt echter steeds weer terug. Laat die hierna gemakkelijke puntjes niet liggen! We gaan het luchtig hebben over psychiatrische functies, projectie en theory of mind. Hey! Laat je nu dus niet afschrikken!

Trias psychica

Eerst een geruststelling: psychiaters hebben zelf ook geen idee. Aristoteles wist vroeger niets van DNA, evolutie en soorten en dus ging hij de natuur om zich heen eerst maar gewoon eens indelen op kenmerken die hem logisch leken. Oneerbiedig gesteld is de psychiatrie dit stadium der wetenschap nog niet helemaal gepasseerd. Men heeft bedacht dat het handig is om de stoornissen die men bij (psychiatrische) patiënten vindt, onder te verdelen in bepaalde functies. Grofweg zijn er drie groepen, de trias psychica: cognitieve, affectieve en conatieve functies.

Laat die hierna gemakkelijke puntjes niet liggen!

Formeel omvatten de cognitieve functies alle processen die bij het opnemen en verwerken van informatie betrokken zijn. Simpel gesteld: alles wat je nodig hebt om een rekensom op te lossen. De stoornissen die hierbij horen zijn hiermee gemakkelijk te bedenken. Bij 43-1=? is het bijvoorbeeld handig om: bij bewustzijn te zijn, je te kunnen concentreren, enige intelligentie te hebben etc. Hieronder vallen ook functies als het (korte- en langetermijn) geheugen en het ‘denken’. Met dit laatste wordt zowel de inhoud van het denken (bv. gestoord bij een waan) als hoe

22

het denken verloopt (bv. bradyfreen of incoherent) bedoeld. Stel, om dit gemakkelijker te onthouden, het volgende beeld voor: een oude dementerende dame die tegen je zegt: ‘pas op…. eeeuh dokter, er staat een SS’er achter u.’

Ook de waarneming (waaronder zelfwaarneming) valt immers onder de cognitieve functies. Stoornissen hierin zijn bijvoorbeeld hallucinaties, dyspercepties, illusionaire vervalsingen, derealisaties of zelfs depersonalisaties. Het onderscheid tussen de laatste twee komt ook vaak terug. Derealisatie is het gevoel dat de waarneming (‘de wereld’) niet echt is, diegene zegt vaak dat het lijkt alsof hij naar een film kijkt. Depersonalisatie gaat om het gevoel de connectie met je eigen lichaam te zijn verloren, alsof jij jezelf dingen ziet doen zonder dat je ze doet (past bij een dissociatieve stoornis). Derealisatie en depersonalisatie komen vaak samen voor.

De affectieve functies omvatten de stemming, het affect, suïcidaliteit en de lichaamsbeleving. Het affect is altijd een lastige term, die overal net weer anders wordt gedefinieerd. Het heeft in ieder geval te maken met het ervaren of tonen van een emotie. Wat is dan het verschil met de stemming vraag u zich af? Heel goed, ik ook. Wikipedia legt het nog het mooist uit: De stemming gaat dus meer om de algehele staat van de emoties, waarbinnen het affect zich beweegt. Een beetje zoals de temperatuur per dag zich beweegt binnen de gemiddelde temperatuur van een bepaald seizoen. De bekendste stoornissen hierin zijn somberheid (stemming) met vaak huilen (affect).

Prent je hierbij het volgende beeld in: Een uitgemergeld tienermeisje met vochtige neergeslagen ogen en littekens op haar polsen dat zegt: ‘Dokter, ik ben een vet varken’. Dit laatste past bij een verstoorde lichaamsbeleving, zoals bij anorexia.

Hierin zit enige overlap met wanen, derealisatie en met name depersonalisatie.

Conatief gaat over de wilskracht en de uiting daarvan in het gedrag van een persoon. Hieronder vallen stoornissen in de psychomotoriek (bv. katatonie, echomimie of echolalie), de motivatie (bv. lethargie) en het gedrag (bv. dwangmatig of misbruik van middelen). Ik zie hierbij altijd de volledig geflipte patiënt voor me die urenlang doodstil in een hoekje van een met matrassen beklede isoleercel zit en constant ‘it rubs the lotion on its skin’ mompelt.

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

Projectie

Nee, we gaan geen film kijken, het gaat hier om het toeschrijven (projecteren) van de eigen gedachten en/ of gevoelens op iemand anders. Bijvoorbeeld tijdens de seks: ík vind het heerlijk, hij/zij dus ook. Denk ook aan bekende uitdrukkingen als ‘wat je zegt ben je zelf’ en ‘zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten’.

het gebruikt. En nee, ‘ik deed het om de patiënt te helpen, als een vorm van tegenoverdracht’ is geen goed juridisch argument om met die verliefde patiënt naar bed te gaan mensen. U zult worden doorgehaald!

Theory of mind

Een specifieke vorm van dit fenomeen is overdracht.

Hierbij gaat het om projectie in een poging iets wat eerder fout ging in een relatie (tussen personen) te herstellen. Bij overdracht verstoort deze projectie diezelfde (of een andere) relatie. Dit gebeurt vaak in een therapeutische relatie. Sigmund Freud had bijvoorbeeld last van patiënten die verliefd op hem werden.

Bescheiden als hij was zag hij dit als overdracht waarbij bijvoorbeeld het gemis van een vaderfiguur werd geprojecteerd op hem.

Tot slot nog kort het steeds opnieuw bevraagde ‘theory of mind’. Het gaat hier niet om een filosofische theorie over wat de relatie is tussen lichaam en geest.

Wel om het vermogen het perspectief van een ander in te kunnen nemen; het besef dat anderen gevoelens, gedachten en intenties kunnen hebben. Dit is iets wat natuurlijk essentieel is om bijvoorbeeld empathie te kunnen hebben. Andersom hoeft dit niet per se zo te werken; sommigen kunnen zich prima of zelfs erg goed verplaatsen in een ander zonder empathie te hebben: manipulatieve psychopaten. De bekendste stoornis in de theory of mind is natuurlijk autisme.

Door zijn patiënten hun eigen overdracht in te laten zien, kon Freud ze weer verder helpen. Dit is een vorm van tegenoverdracht: de overdracht van de therapeut op de patiënt. Dit kan een onbewuste reactie zijn (kortaf doen tegen een patiënt omdat die ‘toch altijd al boos op me is’) maar ook een bewuste, zoals Freud

Oefenen? De oefenvragen staan online op www. panacea.nl/panessay, daar kunt u ook verzoekjes voor de volgende editie achterlaten! Verder wens ik u allen weer veel succes de komende VGT. Nog even een ezelsbruggetje voor de vraag welke immunoglobuline de placenta kan passeren: In Geval van Gravida. IgG!

Panessay • 2015:1 • 23

Reportage

George Markousis-Mavrogenis

“Goiemiddag?”

Adventures of a Greek in Groningen Hello fellow students! My name is George and I come from the beautiful country of Greece in the European south; specifically the city of Athens (that is where the Parthenon is). I am from the learning community Molecular Medicine and I came to The Netherlands to fulfill my dream of becoming a medical doctor and to work within an international community of students.

[Bad reference alert] I usually like starting my articles with a nice chemistry joke, but seeing as all the good ones Argon, we might as well just get to the actual experiences part: adventures of a Greek in Groningen…

On Dutch people

Despite what some may believe, I actually find Dutch people very nice, accommodating and cordial.

Probably the first thing that comes to mind when I consider the virtues of the Dutch people, is organization. Where I come from, we are not accustomed

to things being organized. In the Netherlands, the buses are on time, people go to work with determined working hours, there are hardly any strikes and there is a schedule made for almost everything. That is most definitely not the case in Greece. Actually, it is the exact opposite. Because of the lack of such organization, Greeks are forced to be very active and creative when pursuing a goal.

This of course makes us very hard working, but it is a refreshing change, going from having to put a lot of effort into everything to getting some “help” once in a while. One thing that struck me when I arrived in Groningen was the openness of Dutch people to foreigners. Everyone is willing to help if there is a problem, and you might as well speak in English if you can’t say what you want to say in Dutch. I feel that Groningen has become my home away from home, and that is because I feel welcome here. Generally, one could say that the atmosphere is friendly.

I also find that the level of the university in general and our studies in terms of content is very high. Essentially we live the life of a junior scientist, taking part in fascinating projects and tasks that are not necessarily connected with the main curriculum, but are still an important part of our grades. There is the opportunity to conduct concept-altering research even from the master phase, as well with the MD-PhD program.

I have come to believe that the Netherlands are extremely advanced academically, employing new educational innovations and teaching methods, which makes me really glad to be part of an international community of students, cooperating towards a common goal: becoming great doctors but also remaining scientists. By the way, the weather is not as bad as I thought it would be!

What I like the most

I apologize beforehand for not going for stamppot, oliebollen, stroopwafels, hagelslag, or even the divine Goudse kaas. You probably would not expect this, but the thing I enjoy most in the Netherlands is the night sky. Humans have done “wonders” to occlude the view of our stellar neighborhood through light pollution and smog, which is a phenomenon we know too well in Greek major cities. Being a long time astronomy enthusiast, I really appreciate it when I get back home after a long day of studying, lectures and

24

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

tutor groups, to find a bewitching dome of shining stars, constellations, nebulas and distant galaxies, all so clearly visible.

old and slippery, the transmission was stuck on the third gear and worst of all, the chain kept going out of where it should be.

Sometimes I just sit near my window, look at them and think about anything (I’m weird like that). Sometimes the weather is not very helpful, but I get quite some clear views every month so I am satisfied.

In the beginning, it was tolerable, but it kept getting worse and worse and worse, until at some point I was so fed up that I decided to get a brand new bike. I found a bike shop close to my place and after browsing the selection, I bought a bike I liked and turned in my old one for scrap.

Framed at the station

Thinking back, I find that my priorities have changed since moving to Groningen. The safety of your bike gains a whole new meaning when it is your main way of moving around. Another story, albeit not that fun, is about how I got my bike. I was planning to attend the Panacea introduction at the beginning of the year and I read in the schedule that we would cycle together from the university to the academy building to take the year photo. Thus, I thought that having a bike was a prerequisite.

I took the bus from my place to the Grote Markt in the morning of the intro day. I was told by a guy in the hoofdstation, that you can find cheap bikes there.

Anyways, I found the spot after a while, and bought what seemed to be a relatively good bike that was on discount. The business of buying second-hand bikes is not very developed in Greece, so naturally I had no idea what a good bike should be like. In other words, I mistakenly put my trust in the people selling these bikes.

Soon after buying it, it turned out that the bike had a ton of problems that were not fixed. It did not have lights, the breaks were worn out, the tires were really

The business of buying secondhand bikes is not very developed in Greece, so naturally I had no idea what a good bike should be like

From that day on, my everyday life became much easier, since I could ride a lot more comfortable, faster and safer. My new bike was special, so I thought it was fitting to give it a name. Mirage, which is French for illusion, was the name I chose because of the unprecedented speed it offered me. It sounds cheesy, but the name has a meaning. At least for me.

Was it worth all the trouble I got myself into?

Absolutely! I do not regret coming to Groningen and the Netherlands in general. Especially now that almost everything in my life is in order, there is no other place I would rather be studying at. Yes, it is far away from my home country, but I have the benefit of studying in one of the leading medical schools worldwide, in a stable and organized society, with people who value skills and achievements. What else is there to do but to quote the city motto: “There is nothing above Groningen”…

From sightseeing in Greece to finding your house in more than one piece // Van poseren voor een monument in puin naar een ruïne in je achtertuin

Panessay • 2015:1 • 25

Interview

Suzanne Schuurman en Sophie Reese

Vertel!

Deel 2 Gewapend met een recorder, een fotocamera en een vriendelijke glimlach gingen wij de hal van het UMCG in om een kijkje te nemen in de mensenmassa. Patiënten en bezoekers vertellen in deze rubriek hun verhaal: wat is voor hen de reden om een bezoek te brengen aan het UMCG? Deze keer: diarree, protontherapie en softdrugs.

Vrouw (40) (foto linksonderin)

I’m here today for a meeting, I work at a research institute at the Zernike. I’m a physicist, but my work is about medical applications of proton therapy and we collaborate with the UMCG. At the moment we’re trying to investigate how to determine the proton treatment plan for cancer patients. In the Netherlands, there is no proton therapy centre yet, but we are waiting for at least one or two in the near future. If you use proton for cancer patients you spare more healthy tissue, so that is why protons are better compared to photons in the treatment of cancer - but there are also challenges. We want to minimize the errors and maximize the benefits of proton therapy.

Zoon (43) en moeder (76) (foto rechts)

“Ik ben hier vanwege mijn moeder, zij zit een beetje aan de diarree. We zijn bij de eerste hulp geweest en de conclusie is dat ze andere medicijnen krijgt, een kuur van zeven dagen. Ze heeft een darmontsteking.”

“Ik heb een darminfectie, dus zeg maar dat het aan water gelijk is. Ik kom van de dokter en mijn nieuwe medicijnen worden nu opgehaald. Zolang het alleen een darminfectie is, vind ik het best. Het valt nog mee! Twee keer had ik een bobbeltje, maar het was geen kanker. Ik heb gerookt, maar tien jaar geleden ben ik gestopt. De dokter vroeg mij: ‘drinkt u ook?’ Nee. ‘Rookt u ook?’

Nee. ‘En u gebruikt zeker ook geen drugs?’ Nou, softdrugs dan een keer. Maar ik weet niet meer wanneer.”

Vrouw (25)

Ik zit te wachten op een bijeenkomst over de ISOcertificering van het ziekenhuis, zo’n certificaat houdt in dat de kwaliteit van de patiëntenzorg goed is. Zelf werk ik in het ziekenhuis en ben betrokken bij een van de zorgtrajecten die gecertificeerd worden. We krijgen zo de uitslag of het certificaat krijgen of niet, best wel spannend!

26

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

Marko Pol

Puzzelplezier Het is niet heel moeilijk, het is een kruiswoordpuzzel. De letters in de gekleurde vakjes vormen een medisch woord. Antwoorden staan niet achterin, want googelen zou ook jij inmiddels moeten kunnen.

1

2

3

4

5

6

7

8

9

11

10

12

13 14

15

16 17

18

19

20

21 24

22

25

23 26

27

Horizontaal

6 queteletindex 8 je eigen Porsche beschadigen 9 de gouden standaard voor wetenschappelijk onderzoek 11 een hip gewricht 12 galmend onderzoek 13 het zit in de nieren en het is van Henle 15 nog even volhouden dames, hierna is het klaar 16 vrouwelijke testikels 17 innesteling van de bevruchte eicel in het baarmoederslijmvlies 20 abortus volgens het boekje (afk.)

21 Willem Kolff ontwierp hier vervangers voor 24 balen wanneer je deze sonde krijgt 26 Latijnse jeuk 27 seksbeluste waterheks

Verticaal 1 2 3 4

5 6 7 10 14 16 18 19 22 23 25

tiende hersenzenuw veteranenziekte (nee, niet legionella) laat zich goed combineren met clavulaanzuur syndroom waarbij zich een L-R-shunt ontwikkelt, gevolgd door R-L-shunt verstikkend vocht in het hartzakje ipsilateraal + contralateraal = ..lateraal ontlasting bij maagbloeding ductus cysticus mondt uit in de ductus ........... deze kweek maakt veel ordinaire opmerkingen medicijnen uit de papaverplant dolor, calor, ....., rubor et functio laesa keten van aminozuren het brein onder spanning zetten foto van tollend water maat voor stralingsabsorptie

Panessay • 2015:1 • 27

Dr. Kutgrap

Tumorhumor Vragen die de VGT niet haalden De voortgangstoets wordt elk kwartaal weer samengesteld door een groepje grijze artsen met een morbide gevoel voor humor. Wij wisten de hand te leggen op de voortgangstoetsvragen die de censuur helaas niet hebben overleefd.

Met welke van de onderstaande opties blijken patiënten bij confrontatie de meeste emotionele belasting te ervaren? a) rectokèle b) varicocele c) cystocele d) omphalocele e) hydrocele f) Serbanescu-Kele U bent huisarts en ‘s middags belt een moeder in paniek op en zegt dat haar kind blauw is.

Wat is diagnostisch gezien de meest relevante vraag om stellen in dit geval?

A) is de hartslag nog aanwezig?

B) hoe lang is het al blauw?

C) ademt het kind nog?

D) kan hij door een waterkraan?

U bent werkzaam op de traumahelikopter.

U krijgt een melding van een gecollabeerde dierenverzorger. U besluit uit te rukken en u herkent het klassieke medische beeld al van veraf. Patiënt geeft aan een hevig drukkende pijn op de borst te hebben en kan zich tevens slecht bewegen. Een ECG is niet uitvoerbaar wegens corpus alienum. Dit klassieke medische beeld is: A) STEMI B) vasovagaal collaps C) spanningspneumothorax ob.v. steekwond D) een olifant op de borst U bent coassistent op de afdeling abdominale chirurgie. Tijdens een ileumresectie wijst de chirurg de hiernaast weergegeven anatomische structuur aan en vraagt u wat dit is. Hoe reageert u hierop? a) huh? Heeft u het tegen mij? b) eeeeeeeeeeeeeeeeh, had ik me moeten voorbereiden? c) wat denkt u zelf dat het is? d) ik merk dat u boos bent, kunt u daar wat meer over vertellen? e) ja, nu voel ik me seksueel geïntimideerd

U bent AIOS de cardio. U ziet pt. met POB, bekend met PAF met in VG: 4F op kinderleeftijd, VESsen, NSVT, MS, AoI, PCI bij CAG met DES in de LAD. Non-sign. reststenose van 45% in Cx. Bij ACS na AP (CCS IV) heeft pt. op de CCU gelegen alwaar hij ‘geklapt’ werd. Er werd een IPL STEMI gevonden behandeld middels dubbele CABG met LIMA-en SVG-procedure van D4 en RCA. Pt. ook bekend met HF NYHA klasse III waarbij RBTB en LAFB werd gevonden tijdens EFO. Tevens tekenen van WPW met long-QT zichtbaar. TEE toont een LVEDD van 40 mmHg, LVEDP van 22 mmHg, LVEF van 30%, E van 0,80, A van 0,26. De CO gemeten als EF door AoI afgenomen.

Wat is het meest geschikte B/?

A) ARP B) TAR C) GPIIb3A D) doorsturen naar de internist E) NOAC F) WAT

28

De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

Co-column

Tom van Putten

Co-column Het is maar een spelletje Daar sta je dan. Vers uit het KTC als coassistent in een ziekenhuis waar je niemand kent (en wil kennen). Je hoopt nu veel te gaan leren maar het enige waar jij aan kan denken is: ‘Hoe heette dat ligament ook alweer? Hoe leg je ook alweer een infuus aan? En wanneer krijg ik nou eindelijk die f****** beoordeling terug?!’

Allereerst, relax. Het lopen van je coschappen is net een game. Het is een grote MMORPG waarin je met andere coassistenten je best doet zonder kleerscheuren het volgende level te halen: M2. Maar om dat level te bereiken, moet je ergens beginnen: als N00b, een eersteblokker die niets weet, althans, niets van de praktische zaken.

het naar meer smaakte. Je bent nu beter gewapend tegen de valkuilen van de coschappen, maar pas op, je bent er nog niet.

Ten slotte is er dan nog de vet: een vierdeblokker, de meest ervaren coassistent van M1. Deze co heeft vier KTC’s doorstaan, weet hoe er voorbereid moet worden en wat er van hem of haar verwacht wordt. Maar nog belangrijker: de vierdeblokker heeft de spreekuurtoets overleefd: de ultimate bossfight van elke coassistent waar zelfs de meest ervaren derdeblokker stressgeïnduceerde diarree van krijgt. Deze vierdeblokker heeft dus heel veel ervaring. Ervaring die jij nog niet hebt.

Doe hier je voordeel mee! De tweedeblokker wil de eersteblokker ongetwijfeld vertellen waar hij/zij de protocollen van het UMCG kan vinden. De vierdeblokker kan de derdeblokker een aantal tips geven waarmee hij of zij de spreekuurtoets kan overleven.

Je weet niet hoe het er in het ziekenhuis aan toe gaat en al helemaal niet hoe je je coschap zo nuttig mogelijk kan maken voor jezelf. Je gaat domme vragen stellen en nog dommere fouten maken. Je zal geconfronteerd worden met een stupiditeit waarvan je zelf nog niet wist dat je die had. Maar dat is niet erg.

Durf vragen te stellen aan mensen met ervaring en je zult merken dat je coschappen zo veel makkelijker worden! Maar het allerbelangrijkste: wees een casual gamer. Speel af en toe, wees actief, maar neem het niet té serieus. Je komt er om te leren, niet om een ingewikkelde operatie uit te voeren.

Zolang je niet gaat campen in de co-kamer of op het toilet, leer je van je fouten en ben je in no time een tweedeblokker – een RegN00b. Je hebt meer XP verdiend in het tweede KTC en je hebt nu de skills om nog meer uit je coschap te halen. Als je denkt dat je niet meer op je bek zal gaan dan zit je er keihard naast, want vallen zul je.

Hacks van een n00b, voor een n00b

Maar wie valt, leert ook op te staan. Dat doe je en je wordt derdeblokker - een regular: iemand die dit spelletje eerder heeft gespeeld en is teruggekomen omdat

Hier heb je gratis en voor niets wat tips van een co met wat ervaring, want een voorbeeldige coassistent maakt artsen blij en blije artsen betekenen hogere beoordelingen. Bedank me later maar.

• Stel je aan iedereen voor (desnoods twee keer) • Toon interesse door vragen te stellen (intelligente vragen bij voorkeur) • Bereid je casussen van de volgende dag voor (dat maakt het leuker voor jezelf) • Leer eens wat anatomie (LEER DAN!)

Panessay • 2015:1 • 29

Medische beeldvorming

30 De PanEssay heeft tegenwoordig een website! Log in op www.panacea.nl/panessay en laat een reactie achter.

Activiteitenkalender April: 8 Masterraad Affiliatie-avond 11 Medisch Interfacultair Congres 14 ProMed & Panacea Pubquiz 17 Masterraad VrijMiBorrel 21 JV3 Oh Oh Coschappenavond 21 Gangfeest 24-26 SpoCo Batavierenrace Mei: 1 7 12-19 29 29

Galabal der M.F.V. Panacea CuCo Wijnproeverij Buitenlandse Reis Masterraad VrijMiBorrel CSO Co-Feest

e

On lin

op

pa

na ce a

ss ay

ne

l/p a

.n