VOOR MENSEN MET EEN GOED HART EN EEN SLECHT KARAKTER
8-9
MATTHIAS STORME KU LEUVEN
INTERVIEW
“Er is niets dat Wallonië tegenhoudt mee te stappen in een Nederlandse confederatie” Matthias Storme, jurist en hoogleraar aan de KUL en icoon van de Vlaamse Beweging, schreef tien jaar geleden ‘Plan N’, een draaiboek voor een Nederlandse confederatie. We spraken met hem over de toenadering tussen Vlaanderen en Nederland, de Catalaanse kwestie en het woke-gevaar aan de Vlaamse universiteiten. “De Leuvense rector Sels is meer dan intelligent genoeg om het gevaar te zien. De andere rectoren zijn zelf al woke, die van Antwerpen superwoke. Die organiseert zelf de destructie van het curriculum onder de naam dekolonisering en schrijft brieven aan de studenten tegen Zwarte Piet.”
2
KAMALA HARRIS
IS EEN RAMP
5
EUROPESE COMMISSIE
GAAT WOKE
REPORTAGE IN DE BEGIJNHOFKERK
SYMBOOL VAN MEERDERE ASIELCRISISSEN
WELKOM ZWARTE PIET De goedheilige man en zijn zwarte helper zijn er weer om alle kinderen van dit land blij te maken. Helaas duiken ook de fanatici weer op die Zwarte Piet willen verbannen wegens ‘racistisch’. De traditionele Zwarte Piet is nog steeds in de meerderheid in Vlaanderen, maar de verbasterde roetveegpiet wint terrein. Wat is de echte inzet? Er zijn net twee nieuwe boeken verschenen die de historische oorsprong van de Sint en Zwarte Piet verklaren en die aantonen waarom er hoegenaamd niets racistisch is aan de traditie. Het ene heet ‘Van Zwarte Klaas’ en is van de hand van schrijver Armand Sermon. Priester-auteur Wim Vangheluwe schreef ‘De Sint en zijn knecht, wie zijn ze echt?’ Die boekbespreking staat trouwens verderop in dit nummer. Beide boeken zijn alleen al om hun rijke historische informatie aanraders. De vraag is of hun overtuigende betoog wel een impact zal hebben op de ideologische discussie rond Zwarte Piet. De echte reden waarom sommigen Zwarte Piet willen verbannen heeft immers weinig te maken met de figuur zelf en de vraag of die racistisch is. Het woke-fanatisme, dat deze discussie aanstuurt, vindt dat een blanke mens nooit zijn gezicht mag zwart maken. In die ideologie, die overgewaaid uit de VS, is dat altijd de doodzonde van
inflatie
‘blackface’, wat ook de aanleiding of het motief is van de blanke. Dit onredelijke taboe is een reactie op het reeds lang verdwenen Amerikaanse musical-fenomeen van de ‘minstrel show’, waarin blanken zich zwart schminkten, dansten en zongen. Die vorm van vermaak had geen echt racistische bedoelingen, maar deed wel degelijk een beroep op een raciale stereotypering die nu niet meer mogelijk zou zijn. De jongste jaren heeft het fanatisme van ‘woke’ ertoe geleid dat in de VS elke vorm van ‘blackface’ nu een afschuwelijk misdrijf is geworden. In Europa dragen wij de gevolgen. Het is niet alleen een Amerikaanse ideologie die onze tradities aanvalt, het zijn ook in Amerika gevestigde bedrijven als Google, Facebook en Twitter die het verbod afdwingen.
Othello
dat Piet echt zwart is? Wel, het is ten eerste een kwestie van respect voor traditie en cultuur. De Iraanse Zwarte Piet, ‘Hadji Firoez’, is door de VN beschermd cultureel erfgoed. Hebben wij geen recht op bescherming van onze tradities? Dit is een oud kinderfeest dat elk jaar werkelijk door iedereen wordt gevierd. Belangrijker is echter het besef dat toegeven aan de ‘sneeuwvlokjes’ en ideologische extremisten nooit helpt. Google verbiedt ook al advertenties met de compromis-piet, namelijk de roetveegpiet. Het comité ‘Kick Out Zwarte Piet’ eist ook de verbanning van de roetveegpiet. De hele traditie moet op de schop. Amerika toonde enkele weken geleden nog eens aan waartoe de waanzin leidt. Een Chinese professor muziekleer had in zijn culturele argeloosheid een film uit 1965 aan zijn studenten getoond, waarin de legendarische Sir Laurence Olivier zwart geschminkt de rol van Othello speelde. Na een hetze van de woke-meute en cultureel analfabete studentjes werd professor Cheng tot ontslag gedwongen. Het monster van ‘woke’ is nooit verzadigd. De waanzin zal blijven woekeren tot de samenleving die een halt toeroept. Zwarte Piet is een goede plaats om de grens te trekken.
De verleiding is groot om toe te geven aan de fanatici. Wat kan het ons schelen
JURGEN CEDER
INTERVIEW
ELS VAN DOESBURG ANTWERPS N-VA-SCHEPEN & COMING LADY
OPINIE 2 / BINNENLAND 4-5 / INTERVIEW 8-9 / BUITENLAND 10-11 / CULTUUR 14 77ste jaargang • nummer 48 • donderdag 2 december 2021
12 € 3,00
10
“Ik heb nooit nood gehad aan een ‘diversiteitsmanager’ om mij als vrouw te begeleiden”
Weekblad P608721 Afgiftekantoor 2099 Antwerpen X
2 Opinie
2 DECEMBER 2021
Onze uitgave van verleden week was net in druk toen ons het bericht bereikte dat er een regeerakkoord was bereikt in Duitsland. Als buurland van België en als economische grootmacht binnen Europa is het niet onbelangrijk om even naar ‘het oosten’ te kijken. Duitsland is ook Vlaanderens belangrijkste handelspartner. Vlaanderen blijft investeren. Zo zijn er belangrijke werken gepland, zoals een pijpleiding tussen het Ruhrgebied en de haven van Antwerpen. Binnen een tweetal jaar hoopt men te kunnen starten met de werken. Maar ondertussen is er wel een nieuw regeerakkoord tussen SPD (socialisten), FDP (liberalen) en groenen. De vorige regering werd gevormd door de SPD en de CDU/CSU die samen de ‘Grote Coalitie’ vormden, afgekort GroKo. Maar bij de jongste Bondsdagverkiezingen van eind september, werd de SPD de grootste partij en was de CDU/CSU de grote verliezer. Al eerder was duidelijk geworden dat er geen nieuwe GroKo zat aan te komen. Er moest dus uitgekeken worden naar een andere samenstelling: SPD, FDP en Die Grünen. Die laatsten krijgen vijf ministers waaronder het ministerie voor Economie, Klimaat en Energie. Het is uiteraard een belangrijke ministerpost, want in het nieuwe regeerakkoord wordt volop ingezet op milieu en klimaat. En dat gaat wat kosten. Daarom dat er ook wordt uitgekeken naar de ministerpost van Financiën die de ‘rechtsere’ FDP mag invullen. Dat zou op termijn wel eens spanningen kunnen teweegbrengen tussen ‘de gulle groenen’ en de liberale minister die de knip op de geldbeugel moet houden. Niettemin moet tegen 2030 zo’n 80 procent van de stroomvoorziening uit hernieuwbare energie bestaan, zonne- en windenergie dus. Er staan ondertussen al zo’n 30.000 windmolens in Duitsland en elk jaar komen er een 1.500-tal bij. Al kwamen er de voorbije jaren ook burgerbewegingen op gang die zich verzeten tegen de bouw van nieuwe windmolens. Tientallen dossiers zijn geblokkeerd door rechtszaken, aangespannen door burgers die geen windmolen in hun achtertuin wensen. Het is afwachten hoe de groene ministers de windmolens ‘manu militari’ door de strot gaan duwen van de Duitsers. Een ander ‘belangrijk’ punt uit het rood-groene-blauwe regeerakkoord mogen we zeker niet vergeten te vermelden: legalisatie van cannabis. Een betere kwaliteitscontrole is de reden dat die legalisatie er komt, want de cannabis zal enkel via erkende winkels verkocht mogen worden en enkel aan volwassenen. Maar dat is de theorie natuurlijk. We herinneren ons daarbij de uitspraak van Bart De Wever (8 juli 2021 tijdens de Nederlands talkshow Op1) over het gedoogbeleid rond cannabis in Nederland: “Door het gedoogbeleid tegenover cannabis hebben jullie Nederlanders cannabismiljardairs gecreëerd. Die zijn dan gaan investeren in synthetische drugs, in wapenhandel en in mensenhandel. En in coke. Kijk naar Canada waar ze alles rond cannabis hebben gelegaliseerd, ook de productie. De criminaliteit is er niet weg, integendeel. Men verkoopt er legale cannabis en sterkere illegale cannabis. De export naar de VS is met 1.000 procent gestegen.” Dat is de realiteit. De vraag voor legalisering van cannabis komt er op vraag van de Duitse groenen. SPD en FDP gaan volop mee in het verhaal. Te onthouden!
KARL VAN CAMP, OUD-HOOFDREDACTEUR
Hoe zou het nog met Kamala zijn? De zoo van Bellewaerde noemde zelfs een pasgeboren giraf naar haar. Het enthousiasme over de verkiezing van Kamala Harris als eerste zwarte (eigenlijk ook half Indisch) en vrouwelijke vicepresident van de VS was ook in de Vlaamse pers groot, bijna zo groot als de vreugde over het verlies van Trump. Diezelfde pers is de jongste maanden stil over Kamala. Dan weet je hoe laat het is. Ze is niet goed bezig, om het zacht uit te drukken.
Kamala Harris
Politici zijn meesters in het praten zonder iets te zeggen. Kamala Harris tilde die kunst bij haar recente bezoek aan Parijs naar een hoger niveau. Geniet mee van een stukje toespraak: “We moeten samen samenwerken, om te zien waar we staan, welke richting we uitgaan, waarheen we gaan met onze visie over waar me moeten staan, maar het ook zien als een ogenblik om, ja samen, de uitdagingen te beantwoorden en te werken aan de mogelijkheden.” De eerdere staatsbezoeken van de eerste vrouwelijke vicepresident van Amerika aan Mexico, Guatemala en Singapore kregen nauwelijks aandacht van de plaatselijke pers. Het departement Buitenlandse Zaken van de VS had deze keer zijn uiterste best gedaan om te wijzen op het belang van haar bezoek aan Parijs. Het hielp niet. De Franse pers toonde weinig belangstelling voor de kleurloze, inhoudsloze Kamala Harris. Het citaat hierboven illustreert karikaturaal wat ze altijd is geweest: een hol vat.
De troef werd een handicap
www.palnws.be
Redactie & beheer: Uitgeverij ’t Pallieterke Lagesteenweg 5 bus 1, 1850 Grimbergen Tel. : 03-232 14 17
Abonnementen/administratie: secretariaat@pallieterke.net Lezersbrieven: lezersbrieven@pallieterke.net Abonnementen binnenland 3 maanden: 39 euro 6 maanden: 78 euro 1 jaar: 156 euro Steunabo 1 jaar: 250,00 euro
Abonnement buitenland: Tarieven afhankelijk van de bestemming. Alle inlichtingen op de kantoren.
Het abonnementsgeld kan overgeschreven worden op volgend rekeningnummer met vermelding van uw naam en adres: BE82 4096 5194 9168 BIC KREDBEBB
Elke week op donderdag in uw krantenwinkel Oud-hoofdredacteurs: Bruno De Winter (1945-1955, stichter), Jan Nuyts (1955-2000), Leo Custers (2000-2010), Karl Van Camp (2010-2020) Kernredactie: Jurgen Ceder, Michaël Vandamme, Pieter Van Berkel (redactiesecretaris), Karl Van Camp Verantwoordelijke uitgever: Wart Van Schel
© SHUTTERSTOCK
Legalisatie van cannabis. Dankzij de groenen...
Het ‘Beginsel van Peter’ (‘Peter Principle’) zegt dat mensen promotie krijgen tot ze in een job terechtkomen die ze niet meer aankunnen, tot ze dus hun ‘niveau van onbekwaamheid’ hebben bereikt. Commentator Steven Sailer merkt op dat dit principe niet geldt bij positieve discriminatie. Als je genoeg diversiteitspunten scoort, kun je ook nog verder opklimmen nadat je onbekwaamheid al opviel. Harris had opvallend zwak gepresteerd in de Democratische voorverkiezingen. Ze had een moment van glorie toen ze Joe Biden verraste met een beschuldiging van racisme, maar verloor daarna zo snel terrein dat ze al uit de race moest stappen voor de eerste stem in de voorverkiezingen werd uitgebracht. De enige reden waarom ze daarna vicepresident kon worden, is het diversiteitsgebod dat Biden ertoe had aangezet op voorhand te beloven dat hij zou kiezen voor een zwarte vrouw als ‘running mate’. In de pers zag je Harris toen nog afgeschilderd als een troef voor Biden, iemand die een jonger, progressiever en diverser publiek kon aanspreken. Dat blijkt flink tegen te vallen. Ze slaagt erin
tegelijk onzichtbaar en onpopulair te zijn, een opmerkelijke prestatie. In de laatste opiniepeilingen vindt nog maar 28 procent van de Amerikanen dat ze goed bezig is. Dat is de laagste score ooit voor een Amerikaanse vicepresident, zelfs minder dan de alom gehate Dick Cheney. “Het is moeilijk om het te verknoeien als vicepresident, maar Kamala Harris is erin geslaagd”, klinkt het bij ook bij de linkse The Washington Post.
Patstelling Harris blijkt een opeenstapeling van alle gebreken die een politica kan bezitten. Ze heeft inhoudelijk niets te vertellen (behalve gezanik over “institutioneel racisme” vanwege een vrouw die alles te danken heeft aan het feit dat ze niet blank is). Ze combineert dat met een onaangename persoonlijkheid en een gebrek aan communicatietalent. Harris is door Biden verantwoordelijke gemaakt om de immigratiecrisis aan de zuidgrens te beheersen. Toen een journalist haar vroeg waarom ze nog nooit de grens met Mexico heeft bezocht om daar het probleem te gaan bekijken dat zoveel gewone Amerikanen zien, antwoordde ze hooghartig: “Ik ben toch ook nog niet naar Europa gegaan?” Ze liet daarna het lachje horen dat zoveel mensen irriteert. Haar gelach is bijna zo ergerlijk als het neerbuigende glimlachje dat Frank Vandenbroucke nooit kan nalaten wanneer hij ons, simpele zielen, een van zijn inzichten meegeeft. Ook in de interne werking van de regering vormt voor Harris steeds meer een probleem. CNN, nochtans een bevriende zender, wees vorige week op de groeiende spanning tussen Biden en Harris. In de omgeving van de president is men de beschuldiging van racisme uit de voorronde nog niet vergeten. Harris en haar ploeg vinden dan weer dat ze politiek niet de mogelijkheden krijgt om de verwachtingen als eerste zwarte en eerste vrouwelijke vicepresident waar te maken. Harris is ook jaloers op wat ze ziet als de voorkeursbehandeling die Pete Buttigieg krijgt, de minister van Transport, en op dit moment haar voornaamste rivaal voor de Democratische nominatie in 2024. CNN beschrijft de huidige relatie tussen Biden en Harris als een
“uitgeputte patstelling”. De Democratische Partij zit dus met een groot probleem. Biden gaat cognitief achteruit en verliest populariteit aan een recordtempo. De tussentijdse verkiezingen in onder andere Virginia waren een ramp. Maar nu blijkt zijn opvolgster nog minder geliefd en nog minder geschikt.
Een radicale oplossing? De speculatie neemt nu toe over een ‘nucleaire’ oplossing. Biden kan Harris niet zomaar afzetten, maar zou haar wel kunnen benoemen in het Hooggerechtshof. Volgens de grondwet kan de president een andere vicepresident aanduiden als het Congres daarmee instemt. Dat zou dan Pete Buttigieg worden, de man die eigenlijk vicepresident had moeten worden indien het diversiteitsdogma dat niet had verhinderd, en die zelfs president had kunnen zijn indien zwarte kiezers minder moeite hadden gehad met zijn homoseksualiteit. Gemakkelijk zal een dergelijke operatie niet zijn, want de Democraten controleren maar de helft van de stemmen in de Senaat, waar over de benoemingen in het Hooggerechtshof wordt beslist. Kamala Harris, die daar als vicepresident de doorslaggevende stem heeft, zal dus over zichzelf moeten beslissen. Dat zal ook binnen het jaar moeten gebeuren, want de kans is groot dat de Republikeinen de meerderheid zullen herwinnen bij de volgende tussentijdse verkiezingen. Er werd een tijd gevreesd dat Harris een zwakke Biden zou proberen weg te duwen, maar het omgekeerde dreigt nu. Het gejuich over de eerste vrouwelijke en zwarte vicepresident is helemaal verstomd. Sommige progressieve commentatoren leggen uit dat Kamala Harris eigenlijk het slachtoffer is van racisme en seksisme. Het omgekeerde is natuurlijk waar. Iemand met haar gebrek aan politiek talent kon enkel zover geraken omdat ze zwart is en een vrouw. Kamala de vicepresident is dus een ramp. Maar hoe zou het nog met Kamala de giraf zijn? JURGEN CEDER
Actueel
2 DECEMBER 2021
Vierde coronagolf veroorzaakt politieke chaos
DE WEEK 24 NOV
2021
Raoul Hedebouw (44) is de enige kandidaat om voorzitter te worden van de PVDA. Dat heeft de extreemlinkse partij bekend gemaakt. De verkiezing vindt plaats op 5 december op het statutair congres van de partij.
De 18-jarige Amerikaan Kyle Rittenhouse heeft op eigen verzoek een ontmoeting gehad met voormalig president Donald Trump. Trump is niet te spreken over de manier waarop de tiener vervolgd werd nadat hij uit zelfverdediging twee relschoppers doodschoot. De ex-president noemde Rittenhouse “een aardige jongeman”.
25 NOV
Open Vld-voorzitter Egbert Lachaert riskeert een rechtszaak ondanks zijn parlementaire onschendbaarheid. Hij werd gedagvaard voor de correctionele rechtbank door Gert Van Mol, de man achter de satirische webstek ’t Scheldt.
© BELGA
20 2 1
De Croo en Castex trokken zich weinig aan van de coronamaatregelen
Als de vierde coronagolf straks net als de voorgaande opnieuw onder controle is, zal dat niet de verdienste zijn van het beleid. De voorbije dagen werd duidelijk dat de Wetstraat totaal niet in staat is om aan crisismanagement te doen. Niet verwonderlijk in een land waar men de voorbije decennia het pensioenprobleem niet kon oplossen, de begroting laat ontsporen, en justitie en veiligheid een janboel is. Lef hebben ze wel, de ministers van de Vivaldi-regering. Volgens premier Alexander De Croo (Open Vld) zal de evolutie van de pandemie afhangen van ons gedrag. Zegt een eerste minister die tien dagen geleden bijna besmet werd toen hij laks omging met de coronaregels tijdens een bezoek van zijn Franse ambtsgenoot Jean Castex. Eind vorige week zag het er zelfs even naar uit dat een staatsbezoek van het vorstenhuis gevolgd door een hele rits ministers aan Italië gewoon zou doorgaan. Uiteindelijk werd het bezoek afgelast. Vorige zondag kwam minister van Justitie Vincent Van Quickenborne doodgemoedereerd op VTM Nieuws vertellen dat de coronapas in veel te weinig horecazaken gecontroleerd werd. Terwijl de minister zelf in de tweede helft van november zich weinig aantrok van de coronaregels op een liberaal feest in zijn thuisstad Kortrijk. Ondertussen reizen de federale excellenties lustig de wereld rond. Het geeft de indruk dat de coronaregels niet voor iedereen even streng zijn. Vooral het belerende vingertje van de politici is niet op zijn plaats. Akkoord, het coronavirus is taai en een constant bewegend doelwit, denk maar aan de nieuwe omikronvariant. Maar het beleid van de voorbij weken en maanden legt toch op
Televisiemaker Bart De Pauw is schuldig bevonden aan belaging en elektronische overlast van sommige dames. Hij krijgt een straf van zes maanden met uitstel. Negen vrouwen stelden zich burgerlijke partij tegen hem, alsook het Instituut voor Gelijkheid van Vrouwen en Mannen. Het parket vroeg een jaar cel met probatie-uitstel.
26 NOV
20 2 1
De politie heeft een twintiger uit Torhout opgepakt die ervan verdacht wordt een aanslag te hebben willen plegen op minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit). Zelf beweert de verdachte dat hij onschuldig is.
Voormalig Open Vld-Parlementslid Sihame El Kaouakibi heeft opnieuw een ziektebriefje ingediend in het Vlaams Parlement en verliest 60 procent van haar loon. Het nieuwe ziektebriefje geldt tot eind februari. Het Overlegcomité is vrijdag vervroegd samengekomen vanwege de stijgende coronacijfers. Er werd onder meer besloten om de horeca en nachtwinkels om 23 uur te sluiten, het nachtleven drie weken dicht te gooien en privéfeesten - met enkele uitzonderingen - te verbieden.
27 NOV
2021
In Nederland hebben 61 passagiers van twee vliegtuigen die terugkeerden uit Zuid-Afrika, positief getest op Covid-19. Of het ook om de nieuwe omikronvariant gaat, is nog niet duidelijk.
©WIKIMEDIA
In de strijd tegen de smokkelnetwerken die migrande levensgevaarlijke Kanaalroute opsturen, 28 NOV ten gaan de betrokken EU-landen - waaronder ook Bel2 0 2 1 gië - hun samenwerking opvoeren. Het Europese grensbewakingsagentschap Frontex gaat zijn aanwezigheid in het Kanaal en de Noordzee opvoeren via de inzet van luchtbewaking. Twee jaar nadat haar voormalige zedendelinquent en mil29 NOV geliefde, jardair Jeffrey Epstein, dood werd 2 0 2 1 aangetroffen in zijn cel, begint het proces van Ghislaine Maxwell in New York. Dat moet blootleggen of Maxwell tussen 1994 en 2004 minderjarige meisjes ronselde voor Epstein en zijn entourage. Zij riskeert een levenslange gevangenisstraf, maar houdt haar onschuld vol.
3
een zeer pijnlijke manier het politieke onvermogen bloot.
Wel autoritair, niet proactief Het blunderboek is amper nog bij te houden. En daarbij treft zowel de federale regering als de Vlaamse Regering schuld. Het recentste voorbeeld was het verhaal van een 'contacttracer' die de overheid oplicht. Waarbij men zich de vraag kan stellen of de verantwoordelijken van de mutualiteiten die bij deze contacttracers aanwezig waren niet gezien hebben dat het callcenter de opdracht - het contacteren en opsporen van mogelijk besmette personen - niet uitvoerde. Tweede toch zeer opvallende blunder: Het Overlegcomité nam de recentste strengere maatregelen pas in een soort van tweede zit terwijl de adviezen van experts half november al duidelijk waren. Terug naar het Vlaamse niveau: Het onderwijs dreigt volledig stil te vallen. Minister van Onderwijs Ben Weyts (N-VA) heeft gelijk als hij zegt dat het welzijn van de kinderen essentieel is en dat fysiek onderwijs zo lang mogelijk moet worden georganiseerd. Maar er is te weinig gedaan om voor de nodige preventieve maatregelen te zorgen in de scholen. Op het terrein is te horen dat men amper mondmaskers draagt in de klas,
er wordt te weinig verlucht en de aanschaf van CO2-meters is geen prioriteit. Dan is het natuurlijk dweilen met de kraan open. Weyts heeft wel gelijk dat er te veel getalmd werd met de derde boosterprik en dat het een goede zaak zou zijn geweest indien het onderwijzend personeel hier een soort van voorrang zou krijgen. Alleen werd die derde boosterprik lange tijd tegengehouden door federaal minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit). Waarom is niet duidelijk, maar de man draagt hier een grote verantwoordelijkheid. Zijn fans in de pers proberen hem uit de wind te zetten met belachelijke argumenten. Qua boostervaccinatie zou België nu aan de Europese top zitten. Men vergeet te vergelijken met Groot-Brittannië en Israël waar het positief effect van de derde prik snel duidelijk werd, in september al. Ook de houding van Vandenbroucke ten opzichte van de slechte teststrategie die de huisartsen in het werk doet verdrinken, is stuitend. Eigenlijk is hij de exponent van een politieke klasse die de greep op de zaak aan het verliezen is. Dat belooft voor een vijfde golf met de omikronvariant of een nieuwe opstoot in de herfst van 2022. De federale ministers raken niet verder dan een aantal waarschuwingen en autoritair optreden. Proactief aan de slag gaan kan of wil men niet. Dat gaat in tegen alle regels rond crisismanagement.
Symbolisch voor Belgisch malgoverno Men kan het dus niet aan. Het is des te stuitender als we weten dat we hier niet met een nieuw fenomeen te maken hebben. De vierde golf zou sneller beheersbaar moeten zijn, omdat we lessen konden trekken uit vroegere golven. Niet dus. Dat verbaast eigenlijk niet, want de corona-aanpak staat symbool voor het Belgische malgoverno dat helaas ook de deelstaat Vlaanderen heeft besmet. Men kon ook niet verwachten dat een land deze pandemie degelijk zou aanpakken als men het ‘palmares’ op andere domeinen bekijkt. De voorbije decennia zijn de belangrijkste sociaaleconomische uitdagingen niet of nauwelijks aangepakt. Ondanks een hele reeks van beleidsvoorstellen die door internationale instellingen als OESO, IMF of Europese Commissie werden gemaakt, is het wachten op een echte hervorming van de pensioenen en de arbeidsmarkt. De begroting blijft een ramp. Het justitie- en veiligheidsbeleid idem, ook dat is een zootje. Het bestuur wordt hier gekenmerkt door constante chaos. De voorbije decennia zijn er weinigen geweest die daar als politicus op een handige manier meer konden omgaan. Ja, de kopstukken van een antisysteempartij als het Vlaams Belang konden er garen bij spinnen. Een tijdlang kon de N-VA van Bart De Wever kapitaliseren op dat slecht bestuur. Tot de partij zelf een deel van het systeem werd. Nu kan naast het Vlaams Belang en extreemlinks een woelwater als MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez profiteren van de politieke janboel. Omdat hij zich tegelijk profileert als beleidsmaker en als oppositiefiguur. De andere partijen krijgen slaag. Ze kijken met een bang hart naar de volgende peilingen.
4 Binnenland
2 DECEMBER 2021
ECONOMISCHE ZAKEN
Nefaste gevolgen van de schakelaareconomie Met ongeveer een week vertraging besloot het Overlegcomité om verstrengingen door te voeren in de horeca en de evenementensector, en om de dancings en nachtclubs opnieuw te sluiten. Men kan discussiëren over het feit of dat een noodzakelijke of verstandige beslissing was en of dat een impact zal hebben op de coronacijfers. Wat wel vaststaat, is dat dit een economisch gevaarlijke en mogelijke nefaste aanpak is. Door altijd ad hoc te reageren op de evolutie van de pandemie, moeten bedrijven zich constant aanpassen qua organisatie. Nu is het zo dat ondernemingen die te weinig wendbaar zijn niet overleven. Het is de wet van de creatieve destructie zoals omschreven door de econoom Joseph Schumpeter.
Overheden verantwoordelijk
© SHUTTERSTOCK
INSTRUMENTEN VOOR INZICHT
Maar door altijd te laat in actie te schieten en voor de nodige chaos te zorgen, hebben de overheden het niet gemakkelijk gemaakt voor de bedrijfsleiders en dragen de overheden zelf ook een verantwoordelijkheid. Het is alsof een onderneming zoals een lichtschakelaar werkt. Aan en uit van zodra het noodzakelijk is. Zo’n schakelaareconomie is nefast, zeker voor het economisch weefsel in het algemeen. De regelmatig wijzigende regels rond thuiswerk zorgen in veel bedrijven voor extra stress. Eerst was het weer vier dagen, op een bepaald moment werd gepleit voor volledig thuiswerk, nu is er uiteindelijk afgeklopt dat het vier dagen thuiswerk is en over een paar weken drie dagen. Organisatorisch is dat zeker in KMO’s moeilijker te regelen.
Nu, bedrijven gaan niet overkop gaan door de schakelaanpak in thuiswerk.
Horeca De situatie is anders voor de sectoren die vroeger moeten sluiten of hun activiteiten een tijdlang moeten stilleggen. Men zag het voor bijvoorbeeld dancings weliswaar al een tijdje aankomen, maar wat te zeggen tegen al die uitbaters die recent duizenden euro’s hebben uitgegeven aan sneltests en die nu wellicht een paar maanden in de kast moeten laten zitten? Het gebrek aan differentiatie in de horeca doet ook vragen rijzen. Uiteraard worden een aantal beslissingen genomen op basis van de adviezen van experts, maar stopt het virus na 23 uur of middernacht? En waarom geen verschil tussen restaurants en cafés? In de sector zelf is daar veel ongenoegen over te horen. Ondertussen loopt het personeel verder weg naar andere sectoren. Definitief. En dan heeft men het nog niet over Matthias De Caluwé van Horeca Vlaanderen. Die is voor veel uitbaters een nobele onbekende en naar verluidt doet hij weinig anders dan zijn carrière bij Open Vld voorbereiden.
Faillissementen De beleidsmakers lijken de economische impact van hun beleid te onderschatten. Nochtans zijn er al een tijdje alarmerende cijfers over fel geplaagde sectoren. Begin november publiceerde de Nationale Bank cijfers over de omzetevolutie in verschillende sectoren. Op basis van een enquête bij
De wet van Coulter
“Hoe langer de media erover doen de identiteit van de schutter bekend te maken, hoe kleiner de kans dat hij blank is.”
de bedrijven zelf blijkt dat het verlies door de coronamaatregelen, over de hele economie bekeken, goedgemaakt is. Meer nog, de omzet ligt zo’n 9 procent hoger dan twee jaar geleden. Maar als we naar specifieke sectoren kijken die zwaar geraakt zijn door de crisis en nu nog altijd als eerste in het vizier komen, dan blijkt dat hun omzet momenteel nog steeds lager ligt dan twee jaar geleden. Zelfs los van de recente verstrengingen. Wellicht omdat de opleving nog steeds wordt afgeremd door veranderingen in de gewoonten of door de angsten van de consumenten. Dat geldt volgens de Nati-
© SHUTTERSTOCK
Door de oplopende coronacijfers moeten een aantal sectoren opnieuw dicht of op een lager niveau draaien. Ook al zijn een aantal verstrengingen logisch, het is voor bedrijven niet evident om te werken zoals een lichtschakelaar.
onale Bank met name voor de reisbureaus (-49 procent), de horeca (-32 procent), de niet-voedingswinkels (-9 procent), de bedrijfstak kunst, amusement en recreatie (-5 procent), en de niet-medische contactberoepen (-4 procent). Men kan zich afvragen of branches zoals horeca en evenementen ooit nog hij pre-coronaniveau halen. Wellicht pas over een paar jaar, nadat er een nieuwe faillissementsgolf is overgegaan. Nieuwe steunmaatregelen zullen die faillissementen niet tegenhouden.
ANGÉLIQUE VANDERSTRAETEN
Horeca in Brussel dicht tijdens de eerste lockdown
WOKE VAN DE WEEK Iedere week selecteren we de meest opvallende uitingen van woke gedachtegoed in deze contreien
Brusselaars moeten actief antiracistisch zijn
De Amerikaanse, conservatieve columniste Ann Coulter tweette dit bericht na de terroristische aanslag in San Bernardino in 2015. Een koppel van Pakistaanse afkomst schoot toen 14 mensen dood op een feestje in een instelling voor verstandelijk gehandicapten. Coulter hekelde de schoorvoetende houding van de media om de identiteit en de islamitische motieven van de daders bekend te maken. Coulter had het over “de schutter”, maar haar vaststelling geldt ook voor andere vormen van massamoord. Bij de bomaanslagen van 2019 in Sri Lanka, waarbij 267 christenen werden gedood, had ik op het internet al tegen de middag de erg islamitisch klinkende namen van drie geïdentificeerde daders gevonden, maar de VRT ging de nacht in met speculatie over Tamilterrorisme. Toen in mei van dit jaar een vrouw op straat levend door haar man werd verbrand in het Franse Mérignac, deed de Franse pers er dagen over om te melden dat de dader Mounir Boutaa heet, wat je nochtans onmiddellijk op het internet kon te weten komen. Die preutsheid van de pers over de identificatie van niet-blanke daders heeft gevolgen. Vaak is de aandacht voor een aanslag of moordpartij al weggeëbd op het moment dat de identiteit van de daders vatbaar wordt geacht voor publicatie.
Darrell Brooks Deze week liet de ‘wet van Coulter’ zich weer gelden. Zondagavond reed een auto in op een kerstoptocht in Waukesha in de VS. Zes mensen kwamen om. Het was duidelijk dat de dader niet had geprobeerd te remmen. Al maandagmorgen wist de redactie van dit blad dat de dader Darrell Brooks heette, een zwarte crimineel met sympathieën voor BLM en zwarte extremist Malcolm X. Op de internetpagina’s van de kranten was zelfs ’s avonds nog niets te vinden over de identiteit van de dader. Een dag later gaven ‘kwaliteitskranten’ De Standaard en De Morgen wel de naam (die de achtergrond van de dader niet verraadde), maar plaatsten geen foto van hem en ze zwegen ook zedig over zijn ras. Het kan dat de dader geen terroristische motieven had en dat hij op de vlucht was voor een ander misdrijf, maar het is zeker dat hij groot misprijzen betoonde voor het leven van de blanke mensen die hij bewust aanreed. Waarom mochten we niet vernemen dat de dader zwart was? Kon u ergens lezen dat hij op Facebook ook al had opgeroepen “to knock out old white people”? Hoe zou het zijn geweest indien een blanke dader bewust zes zwarten had doodgereden nadat hij al meerdere keren anti-zwart racisme had verkondigd? JURGEN CEDER Ann Coulter
Niet racistisch zijn is niet langer voldoende in de Belgische hoofdstad. Sinds vorige maand probeert men burgers in Brussel aan te sporen om actief antiracistisch te zijn en racisme scherp te veroordelen. Die boodschap wordt meegegeven in de bewustmakingscampagne #BrusselsYouCanDoIt, die in november gelanceerd werd door staatssecretaris voor Gelijke Kansen Nawal Ben Hamou (PS), in samenwerking met onder meer gelijkekansencentra Unia en MRAX. De campagne gaat gepaard met affiches op straat, een sensibiliserende website en ‘influencers’ op sociale media. Als klap op de vuurpijl wordt de actie vergezeld door een heus r&b-nummer met bijhorende videoclip: ‘Brussels Heart’, door Brusselse artiesten Lyna en Eddy Ape, “beiden gevoelig voor de racismeproblematiek”. “#BrusselsYouCanDoIt is een campagne ter bestrijding van racisme die ‘equal. brussels’ voert in opdracht van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest”, klinkt het op de website van de campagne. “De campagne richt zich op vier terreinen: racisme in het dagelijkse leven, werk, huisvesting en cyberhaat. De site bevat praktische informatie om concreet te reageren tegen racisme.”
Nergens wordt één bevolkingsgroep expliciet als dader of slachtoffer aangeduid, maar het is wel opvallend dat alle racismeslachtoffers op de affiches van allochtone origine zijn. Impliciet lijkt antiblank racisme (‘witten’ kunnen volgens woke-interpretaties van racisme enkel daders zijn) niet te bestaan in het multiculturele Brussel met zijn 189 nationaliteiten. De gewestelijke overheidsdienst ‘equal.brussels’ besloot bovendien om de meest politiek correcte lezing van het concept ‘ras’ te hanteren en deze te presenteren als in steen gebeitelde wetenschap. “‘Rassen’ bestaan niet, racisme wel”, staat er op de website van de campagne te lezen. “De zogenaamde rassen maken deel uit van een volledig verzonnen classificatie met als doel mensen hiërarchisch in te delen. Deze valse hiërarchische indeling kan gebeuren op grond van huidskleur, afkomst, nationaliteit, nationale of etnische afstamming of zogenaamd ras.” PIETER VAN BERKEL
Binnenland
2 DECEMBER 2021 © PHOTONEWS
WALLONIË De vicepremier van de PS in een federale regering is steevast een machtige figuur. Dat is niet echt het geval met vicepremier en minister van Werk Pierre-Yves Dermagne. Officieel de nummer twee van de federale regering krijgt hij weinig bewegingsvrijheid van partijvoorzitter Paul Magnette. Dermagne droomt van een terugkeer naar de Waalse regering. Daar kan hij meer zijn ding doen.
Woelwater Magnette Een verschil met vroegere tijden toen de PS vicepremier vaak een zeer invloedrijke figuur was in de regering, de absolute machthebber zelfs. Ook al was er toen regelmatig sprake van terugkoppeling met de partijvoorzitter. Philippe Moureaux vormde een tweespan met vicepremier Jean-Luc Dehaene (CVP) ten tijde van de laatste regering Martens (1988-1991). Als vicepremier verdiende Elio Di Rupo zijn sporen in de tweede regering Dehaene (1995-1999). En Laurette Onkelinx joeg in de Verhofstadt-jaren (1999-2003) de liberale coalitiepartners regelmatig in de gordijnen. Dermagne zit dus niet in een vergelijkbare situatie. Dat hij bovendien constant wordt teruggefloten door Magnette zint hem evenmin. Het tast de reputatie van de PS in de regering aan. Van de Franstalige socialisten is geweten dat het zeer moeilijk is om met hen een akkoord te sluiten, maar eens dat bereikt is, zullen ze het trouw uitvoeren en er niet meer op terugkomen. Door woelwater Magnette breekt de partij met die traditie. Dermagne vindt dat duidelijk jammer omdat de partij in het regeerakkoord-De Croo zeer veel gedaan heeft gekregen:
GENT
Gent opgeschrikt door reeks aanrandingen
Een reeks aanrandingen en verkrachtingen kort na elkaar zorgen in Gent voor beroering. De pijnlijke verhalen van wat vrouwen is overkomen in cafés op de Oude Beestenmarkt en in de Overpoortstraat tonen de realiteit dat ook in het progressieve Gent meisjes en vrouwen niet veilig zijn voor seksuele roofdieren. Het stadsbestuur schuift de verantwoordelijkheid van zich af.
Dermagne wil terug naar Wallonië Terug naar vrijdag 19 november. Een urenlange vergadering van het federale kernkabinet leidt tot een vreemd compromis over de verplichte coronavaccinatie van het zorgpersoneel. Aanvankelijk was er een akkoord, maar er kwamen meer dan eens oekazes van het hoofdkwartier van de Parti Socialiste. Opgejaagd door de vakbonden en de extreemlinkse PTB/ PVDA wilde voorzitter Paul Magnette een signaal geven dat vaccinweigeraars in de sector niet zomaar hun baan zouden verliezen. Vooral vicepremier en minister van Werk Pierre-Yves Dermagne (PS) werden toen in hun hemd gezet. Wat is zijn gewicht in de regering indien de partijvoorzitter hem constant terugfluit?
5
een verhoging van de minimumpensioenen tot 1500 euro, meer uitgaven voor investeringen en relance die deels als gewone uitgaven worden verpakt, amper arbeidsmarkt- en pensioenhervormingen, enzovoort.
Heimwee De man uit Rochefort denkt daarom vaak met heimwee terug naar 2017 en 2019-2020 toen hij alles samen anderhalf jaar Waals minister van Lokale Besturen was. Als Waals regionalist voelde hij zich goed in die functie en kreeg hij voor het beleid carte blanche van partijvoorzitters Di Rupo en Paul Magnette. Hij zorgde ook voor een opkuis bij de sjoemelende intercommunale Nethys in Luik. Dat hij in oktober 2020 federaal vicepremier werd was een kleine verrassing en deels het gevolg van het feit dat Luikenaar Jean-Claude Marcourt net omwille van een mogelijke betrokkenheid bij de Nethys-affaire federaal niet aan boord kon komen. Dermagne ging federaal om Magnette te plezieren, maar denkt er volgens insiders nu aan om terug naar Wallonië te verkassen. Vraag is natuurlijk of minister-president Elio Di Rupo in Namen zo’n sterke figuur naast zich duldt. Maar Dermagne is van oordeel dat hij als Waals minister meer zijn ding kan doen. Hij wordt overigens al langer genoemd als nieuwe Waalse nummer één in 2024. Het is een feit dat Dermagne zich ten zuiden van de taalgrens beter voelt dan in Brussel. In 2009 was hij adjunct-kabinetschef van de Waalse minister van Werk, Philippe Courard (PS). Wanneer deze laatste in de zomer van 2009 staatssecretaris werd in de regering van Herman Van Rompuy (CD&V), trok Dermagne niet mee naar Brussel. Die meer dan 100 kilometer pendelafstand tussen thuisstad Rochefort en de hoofdstad was te ver.
PICARD
Hoe schokkend de feiten ook zijn, ze zullen in Gent niet leiden tot een andere aanpak. Alle partijen van de meerderheid zeggen het probleem ernstig te nemen en putten zich uit om de slachtoffers hun steun te betuigen. Toch vinden ze dat Gent goed beleid voert. Fourat Ben Chika (Groen) en Joris Vandenbroucke (Vooruit) hielden op de gemeenteraad lange uitweidingen over het onrecht dat vrouwen wordt aangedaan en hoe verwerpelijk dat is. De maatschappij mag dit niet meer aanvaarden, genoeg is genoeg, roepen beide heren als ware missionarissen. Hun eigen verantwoordelijkheid als beleidsmakers erkennen… neen, dat doen ze niet. Ook burgemeester De Clercq vindt dat de stad alles doet wat mogelijk is. “De cultuur binnen de samenleving moet veranderen”, zegt hij. “De verantwoordelijkheid ligt in eerste instantie bij de dader én in tweede instantie bij onze maatschappij die deze handelingen soms oogluikend toelaat. Want we dragen hier, elk van ons, een verantwoordelijkheid. Seksisme is een maatschappelijk fenomeen dat héél vaak in een héél subtiele vorm voorkomt, en dat alleen al erkennen is een eerste stap.” Voor de burgemeester zijn we dus allemaal schuldig. Hij verwacht veel van ‘omstanderstrainingen’, die burgers leren hoe te reageren wanneer zij getuige zijn van seksisme of racisme. Door alles te verdrinken in een bad van ‘seksisme’ is de burgemeester wel ver afgedwaald van de concrete feiten, de golf
van aanrandingen en verkrachtingen in zijn stad en de nood aan meer veiligheid.
Gent wil geen camera’s Op de gemeenteraad stelde N-VA voor om in Gent een cameraschild te hangen, zoals in Mechelen. Gent hangt natuurlijk al vol camera’s, maar die dienen om automobilisten te beboeten, niet om criminaliteit te bestrijden. In gemeenten waar ze wel bewakingscamera’s hangen, hebben die hun nut bewezen. Daders worden er sneller geïdentificeerd en opgepakt. Enkel het Vlaams Belang steunde dit voorstel. De burgemeester weigerde categoriek. Camera’s zijn voor hem een allerlaatste redmiddel, enkel te gebruiken op heel specifieke plaatsen voor een beperkte periode. Ze houden, volgens hem, geen daders tegen. Dat ze wel helpen om daders op te sporen is blijkbaar geen punt. Nog dit, raadslid Adeline Blancquaert van het Vlaams Belang getuigde tijdens de commissie algemene zaken over hoe ze zelf recent werd aangerand in een Gents café. De burgemeester reageerde totaal niet. Pas nadat Anneleen Van Bossuyt (N-VA) zich daarover boos maakte en hem verweet dat hij zegt naar slachtoffers te luisteren, maar Adeline Blancquaert totaal negeerde, kon hij een woordje van dank voor haar getuigenis over zijn lippen krijgen. MATHILDIS
Europese Commissie gaat woke
De Europese Commissie heeft nieuwe richtlijnen uitgestuurd voor zogenaamde ‘inclusieve communicatie’, zowel voor interne als externe communicatie van het personeel. De Italiaanse krant Il Giornale kon het document, getiteld ‘#UnionOfEquality. European Commission Guidelines for Inclusive Communication’, inkijken. “Wij moeten altijd inclusieve communicatie hanteren en ervoor zorgen dat iedereen in al onze activiteiten wordt gewaardeerd en erkend, ongeacht geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid”, klinkt het in een voorwoord van Eurocommissaris voor Gelijke Kansen Helena Dalli. Dalli kwam vorige week nog in opspraak toen ze met leden van het Moslimbroeder-vehikel FEMYSO voor een foto poseerde. Wat staat er in de tekst? De Commissie wil onder meer dat haar werknemers geen geslachtsgebonden benamingen, zoals ‘politiemannen’, meer gebruiken of mannelijke voornaamwoorden als standaard gebruiken. Ook mogen er geen discussies meer georganiseerd worden waarin slechts één geslacht vertegenwoordigd is. Het gebruik van de benamingen ‘juffrouw’ of ‘mevrouw’ mag enkel nog als de aangesprokene daar expliciet mee instemt. Het publiek aanspreken met ‘dames en heren’ mag niet meer, maar dient vervangen te worden door ‘geachte collega’s’. “Let erop dat u in de woordvolgorde niet steeds hetzelfde geslacht als eerste noemt, of mannen en vrouwen verschillend aanspreekt (bv. een man bij zijn achternaam, een vrouw bij haar voornaam)”, luidt het verder. “Let er bij het kiezen van beelden bij uw communicatie op dat vrouwen en meisjes niet worden afgebeeld in huiselijke kring of in een passieve rol, terwijl mannen actief en avontuurlijk zijn.”
wil bijvoorbeeld de term ‘kerstperiode’ laten vervangen door ‘vakantieperiode’. Ook moeten christelijke namen vermeden worden. Zeg niet ‘Maria en Johannes’, maar ‘Malika en Julius’, vindt de Commissie.
Kolonisatie van Mars Tot slot probeert de Commissie alle mogelijke verwijzingen naar het kolonialisme te vermijden. De ‘kolonisatie van Mars’ of ‘menselijke vestiging op Mars’ zouden immers pijnlijke herinneringen kunnen oproepen. Daarom raadt de Commissie aan om in de plaats daarvan ‘mensen naar Mars sturen’ te gebruiken. Na de ophef die over het document ontstond kondigde Dalli dinsdag aan dat de tekst "bijgewerkt" zou worden. PIETER VAN BERKEL BETAALDE ADVERTENTIE
83
ste Zondag 20 maart 2022 14u30
Lotto-Arena Antwerpen
Kerstmis Daarnaast is er een heel luik over ‘culturen, levensstijlen of geloofsovertuigingen’. Zo moeten Kerstmis en andere verwijzingen naar het christendom eraan geloven. De Commissie wil benadrukken dat niet alle Europeanen christelijk zijn. “Niet iedereen viert de kerstvakantie. We moeten gevoelig zijn voor het feit dat mensen verschillende religieuze tradities hebben”, klinkt het. De Commissie
Info en reservatie 03 237 93 92 info@anz.be www.zangfeest.org 070 345 345 www.teleticketservice.com
6 Politiek Coronabetoging:
2 DECEMBER 2021
Kan onderzoeksjournalistiek dan soms toch? Verleden week was bijzonder leerrijk voor wie de media op de voet volgt. In de nasleep van de onverwacht succesvolle coronabetoging bleek immers dat onderzoeksjournalistiek en kritiek op de organisatoren van een betoging dan toch mogelijk is. En wij die na de vele BLM-, klimaat- en vakbondsbetogingen van de jongste jaren dachten dat zoiets niet meer van deze tijd was. In nogal wat redactielokalen gingen vorige zondag de alarmen af. Een betoging die door de media volledig doodgezwegen was, bracht maar liefst 35.000 mensen op de been. Niettegenstaande het Vlaams Belang aanwezig was op de betoging, kon het gros van de manifestanten niet onmiddellijk weggezet worden als extreemrechtse radicalen. De beschuldiging van Vooruit-voorzitter Conner Rousseau dat het Vlaams Belang toch verantwoordelijk was voor de rellen op het einde van de betoging was dan ook op z’n minst gewaagd. Al was het maar omdat er ook Franstalige deelnemers waren, om over de duidelijk ecologistische deelnemers nog maar te zwijgen.
media lees je er niks over, want daar overheersen de hagiografieën. Idem dito voor de klimaatbetogingen, duidelijk geïnfiltreerd door groen en extreem-links. Naïeve jongeren zetten door veelvuldig spijbelen hun eigen toekomst op het spel om het politieke carrièrebroodje van Anuna De Wever bij een linksgroene partij te bakken. De politieke verbindingen worden echter verzwegen als ze al niet afgewezen worden. Of men drijft het zelfs zo ver het als een complete verrassing voor te stellen dat Anuna De Wever even stage mag lopen bij de groene fractie in het Europees Parlement. Maar wanneer 35.000 mensen deelnemen aan een betoging met een thema dat niet in de smaak
van de media valt, dan slagen journalisten er plots zelfs in om besloten Facebookgroepen binnen te dringen.
Wie is verantwoordelijk voor rellen en vernielingen? Even opmerkelijk is de snelheid waarmee de schuldigen aangewezen werden voor de rellen en de vernielingen op het einde van de betoging. Conner Rousseau wees met een beschuldigende vinger naar het Vlaams Belang, nog voor bekend was dat de partij indirecte verbindingen heeft met de organisatoren. Die beschuldigingen vonden in de klassieke media gretig weerklank.
De vraag welk netwerk er eventueel schuilgaat achter een succesvolle betoging is volkomen terecht, zeker als de organisatie schijnbaar uit het niets opduikt. Er is dan ook niets op tegen dat de verbindingen tussen de organisatoren van de coronabetoging en Dries Van Langenhove aan het licht worden gebracht, integendeel zelfs. Maar wat geldt voor de coronabetoging van 21 november moet dan wel evenzeer gelden voor de klimaat- en BLM-betogingen die we de jongste jaren gezien hebben, of de hongerstaking van de sanspapiers de voorbije zomer. Collega Jurgen Ceder heeft vaak genoeg uit de doeken gedaan welke netwerken er schuilgaan achter de BLM-betogingen, en de verborgen agenda’s ervan. Ook de stuitende hypocrisie van de leidinggevende figuren die er een stevig centje aan verdienen dat anderen hun hachje wagen in gewelddadige betogingen, heeft hij reeds meermaals beschreven. In de reguliere
© PHOTONEWS
Welk netwerk zit achter de/een betoging?
Betoging tegen de coronapas
We kunnen ons nochtans niet herinneren dat een vakbond ooit ter verantwoording werd geroepen voor rellen en vernietigingen op een vakbondsbetoging, zelfs niet als de relschoppers overduidelijk vakbondsleden zijn. Ook de aan die vakbond gelieerde politieke partijen blijven dan van elke verantwoordelijkheid verschoond, ook al stapten hun vertegenwoordigers prominent mee in de betoging. Over het profiel van de relschoppers op de coronabetoging is ondertussen nog maar bitter weinig bekend, hoewel er 44 arrestaties plaatsvonden. En dat is toch enigszins merkwaardig, zeker nadat de zelfverklaarde onderzoeksjournalisten Bruno Struys van De Morgen en Guy Van Vlierden van Het Laatste Nieuws zo diep in de krochten van het internet zijn gedoken om Sarah Melis toch maar te kunnen ontmaskeren. Al dient opgemerkt: hun zogezegd onderzoekswerk kwam neer op het overpennen van een artikel van de extreemlinkse nieuwssite Het Observatorium. ’t Is maar dat u weet waar hogergenoemde journalisten, en ook de collega’s van De Standaard, hun informatie haalden: bij Antifa. Maar doe ze dus toch maar even, de gedachteoefening over hoe de media zouden berichten als het gros van die 44 gearresteerden een overduidelijk rechts tot extreemrechts profiel zouden hebben, en hoe ze zouden reageren als ze een totaal ander profiel zouden hebben. We laten het aan de lezer over om hierover zijn conclusies te trekken en daarmee ook over de intellectuele eerlijkheid van de beschuldigingen aan het adres van het Vlaams Belang, of de manier waarop Joël De Ceulaer meende Sarah Melis te moeten aanpakken in zijn zaterdags ‘satirisch briefje’ in De Morgen. En wij die dachten dat dat dus niet mocht: een oudere, witte hetero cisman die een jonge vrouw met een afwijkende mening in het openbaar aanvalt, en dan nog niet eens om haar mening op een zakelijke manier te weerleggen. FILIP VAN LAENEN
NIEUWS UIT DE WETSTRAAT Rommelige verslaggeving Na de zittingen in de commissies en de plenaire vergaderingen kunnen burgers de verslagen nalezen van de vergaderingen op de website van de Kamer. Maar al een hele tijd loopt het met de verslaggeving van de vergaderingen in het halfrond mis. Daags na de bewuste zittingen vinden we verslagen die taalkundig geen steek houden en nog vol fouten of slechte en onvolledige vertalingen staan. Vaak is het zelfs erg moeilijk om te achterhalen wat bepaalde politici precies hebben gezegd. Nochtans is er bij de diensten van de Kamer een legertje verslaggevers en vertalers in dienst. Het is pas na verloop van tijd dat de teksten in de plooi vallen en de vertalingen correct zijn. Maar voor de snelle volger of geïnteresseerde is het kalf dan al verdronken, want op zaterdag behoren de meeste verslagen al tot het archief.
Beschamende vertoning November is altijd de tijd van de bespreking van de beleidsnota’s van de diverse ministers. De oppositie slooft zich dan uit om de nota’s eens degelijk tegen het licht te houden en er commentaar op te geven. In het beste geval geeft de minister dan een onderbouwde repliek en het gebeurt zelfs wel eens dat er een serieus debat gevoerd wordt. Maar de regel is dat een quorum aanwezig moet zijn om geldig te kunnen vergaderen. Dat wil zeggen dat de meerderheidsfracties ook ‘in aantal’ moeten zijn. Dat leek in de commissie Binnenlandse Zaken een groot probleem, want de meerderheid slaagde er niet in om de nodige parlementsleden te sturen. Van de tachtig Vivaldisten kwamen er dus geen negen opdagen. En dan moest men nog niet eens fysiek aanwezig zijn. Inloggen van thuis of elders kon ook. De voorzitter kon niet anders dan na het zogenaamde ‘academisch kwartiertje’ de vergadering ontgoocheld te schorsen.
Justitie is er nog lang niet Donderdag was het internationale dag tegen vrouwengeweld. Het is inderdaad zo dat dit fenomeen nog steeds aanwezig is in onze samenleving. De daders van partnergeweld en/of seksueel geweld gaan nog veel te vaak vrijuit of ze worden onvoldoende opgevolgd. Bovendien blijft de aangiftebereidheid mede daarom precies erg laag. Rede-
nen genoeg voor meerdere Kamerleden om staatssecretaris Sarah Schlitz voor Gendergelijkheid en minister van Justitie Vincent Van Quickenborne hierover aan te pakken. De antwoorden waren voorspelbaar: we doen al meer dan vroeger, we doen ons best, we gaan nog mensen aanwerven, er gaat nog meer gecoördineerd worden, het blijft een topprioriteit, er komt een beter seksueel strafrecht… Geen van de politici ontkende dat er stap voor stap ‘iets gedaan wordt’, maar voor velen bleef de vraag overeind waarom het maar blijft duren. Tegelijk was er grote eensgezindheid over het feit dat de begeleiding van slachtoffers veel beter moet. Het leek wel of men begon donderdag al af te tellen naar de volgende internationale dag tegen vrouwengeweld.
Belofte niet gehouden In dezelfde plenaire vergadering werd ook het wetsontwerp van de regering gestemd om “justitie menselijker, sneller en straffer” te maken, waarvoor minister Van Quickenborne zich al een hele tijd sterk maakte. Nochtans concludeerde Marijke Dillen van het Vlaams Belang dat het ontwerp een titel heeft die hoge verwachtingen schept, maar dat de teksten over diverse onderwerpen veel minder revolutionair zijn. Dillen haalde een reeks technische en zeer specifieke voorbeelden aan om haar stelling te benadrukken. Maar vooral ergerde zij zich over het niet nakomen door de minister van zijn belofte om ook de daadwerkelijke uitvoering van alle straffen, ook de korte gevangenisstraffen tot drie jaar, definitief te regelen. Het werd opnieuw uitgesteld. Dillen meende dan ook dat de burger die meer verwacht van Justitie had gehoopt dat dit eindelijk geregeld zou zijn, maar nu eens te meer op zijn honger blijft.
Groot probleem in de maak? Minister van Energie Tinne Van der Straeten, bekend om haar erg brede tandpastalach, lacht de jongste tijd een stuk minder vaak. Ze is zelfs bloedernstig en het is haar aan te zien dat ‘haar dossier’ haar begint te achtervolgen omdat de druk op haar schouders met de dag groter wordt. Zeker als dossiervreters Bert Wollants (N-VA) en Reccino Van Lommel (VB) haar het vuur aan de schenen leggen. Beiden zijn pleitbezorgers voor het behoud van kernenergie én de bouw van nieuwe reactoren, gecombineerd met hernieuwbare
energie. Wollants en Van Lommel vroegen minister Van der Straeten in de plenaire vergadering hoever het nu - einde november - stond met de beloofde beslissing - tegen einde november - van de regering aangaande de definitieve sluiting van de laatste twee kernreactoren en de daarbij horende garanties inzake energiebevoorrading. De minister hield nog maar eens haar gekende discours, vol techniciteiten en dogmatische stellingen. Ze zei echter niet hardop wat iedereen toch eruit kon opmaken, namelijk dat we dezer dagen nog geen beslissing van de regering zullen moeten verwachten. In de wandelgangen wordt meer dan gefluisterd dat Georges-Louis Bouchez (MR) daarin een belangrijke rol speelt. Dezer dagen stelde hij immers nog in de Vlaamse én Franstalige pers: “De mensen zijn het met me eens dat we twee kerncentrales open moeten houden. Bedrijven zeggen het, burgers zeggen het, soms zijn het zelfs ecologisten die het zeggen. We hebben een betaalbare mix nodig van hernieuwbare energie en kernenergie.” Veel Wetstraatwaarnemers menen dat het in de sterren geschreven staat dat als dit ‘enfant terrible’ op het kritieke moment het been stijf houdt, niet alleen Tinne Van der Straeten, maar vooral Alexander De Croo met een groot probleem zal zitten.
Politiek
2 DECEMBER 2021
IN DE KIJKER
CITAAT VAN DE WEEK
Herman Van Goethem
Geschiedschrijving De historicus Herman Van Goethem werd als universitair onderzoeker bekend, vermaard en gerespecteerd met zijn wetenschappelijk onderzoek naar onder meer de Jodenvervolging en de bestuurlijke collaboratie in Antwerpen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het leidde tot de naamsverandering van het ‘Delwaidedok’ (genoemd naar oorlogsburgemeester Leo Delwaide) naar ‘Bevrijdingsdok’. Ook was hij een van de initiatiefnemers voor de uitbouw van het Holocaustmuseum in Mechelen in de Dossinkazerne. Niet dat hem iets kan verweten worden, maar wellicht speelde zijn familiale achtergrond bij die interesse wel een rol. Zijn grootvader was immers oorlogsburgemeester van Burcht, die - zo lezen we op Wikipedia medeverantwoordelijk was voor de deportatie van communisten en verzetslieden en die na de oorlog bij verstek ter dood werd veroordeeld. Als uitmuntend academicus werd Herman Van Goethem geregeld gelauwerd met prestigieuze prijzen.
“Ik zal me terug abonneren op ’t Pallieterke” Toen Vlaams Parlementslid Maurits Vande Reyde (Open Vld) tijdens de plenaire vergadering een vraag stelde aan Vlaams minister van Welzijn Wouter Beke (CD&V), merkte Immanuel De Reuse (VB) op dat hij het recente interview met eerstgenoemde in ’t Pallieterke gelezen had. “Ik zal me terug abonneren op ’t Pallieterke”, reageerde Beke lachend. “Dan weet ik wat Open Vld vindt, met appreciatie van Partij van de Arbeid, over een aantal zaken.”
België verkoopt links en rechts diplomatiek patrimonium Buitenlandse Zaken biedt een hele waslijst aan diplomatieke gebouwen en terreinen over de hele wereld te koop aan. De opvallendste verkoop is die van de iconische kanselarij in Washington D.C., in 2019 voor 23 miljoen dollar verkocht aan de Socialistische Republiek Vietnam. © PHOTONEWS
Omdat hij voor de linkse intelligentsia en andere woke- en ‘cancel culture’-spraakmakers met die open brief een brug te ver ging, werd hij teruggefloten, want volgens die lui zijn er grenzen aan de vrije meningsuiting. Hij was ervan geschrokken, ook al werd hij door normaaldenkend Vlaanderen met applaus en instemming bedacht. Hij voelde dat ook hij voortaan moest zien wat hij zei. Ook al was hij al langer een pleitbezorger van internationalisering en diversiteit - denk maar aan de eredoctoraten aan Congolezen en de samenwerking met Congolese universiteiten - toch moest hij tussen de linkse spitsroeden lopen. Daarom scoort hij nu opnieuw in die kringen door het grote niet-racistische volksfeest van Sinterklaas mee te bezwaren met een non-discussie vol vermeende en opgeklopte frustraties over Zwarte Piet.
Vlaams minister van Welzijn Wouter Beke (CD&V) © PHOTONEWS
Een rector van een gerespecteerde Vlaamse universiteit die een open brief schrijft om zijn studenten op het hart te drukken dat Zwarte Piet voortaan best een ‘roetveegpiet’ moet zijn… Jawel, in Vlaanderen gebeurt dat, en wel door Herman Van Goethem (63) van de Universiteit Antwerpen. Voor alle duidelijkheid, het gaat hier niet om een schoolhoofd van het basisonderwijs! Ook al was hij vorig jaar in een andere ‘open brief’ nog heel duidelijk een groot pleitbezorger van het behoud van een cultuur van vrijemeningsuiting, toch is hij vandaag de heraut van de politieke correctheid die het heel moeilijk lijkt te hebben met andere en vooral conservatieve inzichten en gewoontes.
Waarom, Herman? De studenten uit de jaren zestig kregen andere banbliksems van het rectoraat over zich heen. Stel je voor dat ze naast de perikelen rond de vervlaamsing van de Leuvense universiteit ook nog een ‘open brief’ van de rector over Zwarte Piet hadden gekregen… Het rectoraat zou er nog belachelijker zijn uitgekomen dan het toen al gebeurde. Om maar te zeggen dat Van Goethem zich hier mengt in een nutteloze discussie, terwijl hij hier beter had gezwegen. Men vraagt zich af waarom een top-intellectueel zoiets doet. Het antwoord kan dan ook alleen maar te vinden zijn in de maatschappelijke druk uit de onverdraagzame hoek van de ‘verbinders’ die zich alleen willen verbinden met gelijkgezinden. Nog vreemder is dat tot op heden nog niemand, ook de gekleurde buitenlandse studenten niet, de problematiek heeft aangekaart bij de rector of zich beledigd heeft gevoeld door eventuele studentenclubs die zich met het sinterklaasfeest zouden bezighouden. Van Goethem zoekt spijkers op laag water.
Linkse zeurpieten met lange tenen De argumentatie om Zwarte Piet te doen vervangen door een ‘roetveegpiet’ is het klassieke riedeltje van de linkse… ‘zeurpieten’ met lange tenen: “Tradities moeten in vraag gesteld worden”, “een karikaturale afbeelding van een Afrikaan”, “Zwarte Piet zet de zwarte mens karikaturaal racistisch neer, als inferieur, dom en beangstigend”, “bijstellen van vooroordelen”, “vernederende stereotypering”, “voortschrijdend inzicht”. Natuurlijk komt ook het obligate verhaal over dekolonisatie om de hoek kijken. Zou de rector zich realiseren dat er eigenlijk nooit iemand een racistische connotatie bij Zwarte Piet heeft gemaakt en dat alles wat nu men nu ‘argumenten’ noemt, nooit in iemands hoofd is opgekomen? En wat met de ‘zwarte’ jongeling uit Nederland die zich nu wel erg uitgesloten voelt omdat hij geen Zwarte Piet meer mag zijn… Het wordt te gek om los te lopen. De woke-cultuur is destructief, want die haalt niet alleen culturele tradities en intellectuele vrijheden neer, maar kwetst ook mensen die zich nooit kwaadwillig hebben gedragen precies door hen wél kwaadwillig te overladen met schuldgevoelens. © PHOTONEWS
Nieuwe tirannen Rector Van Goethem levert zichzelf liever uit aan ‘kleurloos’ eenheidsdenken in plaats van de absolute vrijheid van mening te blijven verdedigen, waarin plaats is voor tegenspraak en andere inzichten. Universiteiten waren eeuwenlang bruisende laboratoria van ideeën, debat en tegenspraak. Als dat daar niet kon, dan kon het nergens meer. Klaarblijkelijk zijn we stilaan zover, zeker als rectoren door het stof van nieuwe tirannen willen kruipen.
7
van de nieuwe appartementen duurder zijn dan die van het oude ambassadegebouw en zouden alternatieve oplossingen onvoldoende onderzocht zijn. Volgens Buitenlandse Zaken was het oude ambassadegebouw te groot en te erg verouderd. Ook zou de oude ambassade onvoldoende beveiligd zijn. Het argument van imagoverlies werd weggewuifd door erop te wijzen dat België een prestigieuze residentie in Washington D.C. bezit, die eveneens een representatieve functie kan vervullen.
België verkoopt diplomatiek patrimonium
Didier Reynders (MR) was verantwoordelijk voor de verkoop van de ambassade in Washington D.C.
Toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) besloot enkele jaren geleden om het Belgisch ambassadegebouw (kanselarij) in de Amerikaanse hoofdstad Washington D.C. in alle discretie te verkopen. Het nieuws van de verkoop geraakte in 2019 bekend, toen de procedure voor de verkoop formeel werd opgestart. Het iconische gebouw, in de vorm van een kwartcirkel, lag aan 3330 Garfield Street NW, in de buurt van de meeste andere ambassades in de hoofdstad. Het perceel werd in 1947 aangekocht. De bouw werd voltooid in 1957 en de kanselarij werd ingehuldigd door toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Paul-Henri Spaak (PS) en ambassadeur Robert Silvercruys. De kostprijs liep op tot 1 miljoen dollar, omgerekend ruim 9,8 miljoen dollar in 2021.
Vietnam Uit het antwoord op een parlementaire vraag van N-VA-Kamerlid Theo Francken aan minister van Buitenlandse Zaken Sophie Wilmès (MR) blijkt dat de ambassade in 2019 verkocht werd aan de Socialistische Republiek Vietnam. De prijs voor de verkoop bedroeg 23 miljoen dollar, of 21,6 miljoen dollar na aftrek van de kosten.
De aankoop van de nieuwe ambassade, een aantal anonieme appartementen in het centrum van de stad, werd reeds in 2016 voltooid, nog voor de verkoop van het oude gebouw, en kostte zo’n 6,8 miljoen dollar. De nieuwe gebouwen werden in 2019 in gebruik genomen. De verkoop kon indertijd op heel wat onbegrip rekenen van ambtenaren. Zo zou imagoverlies dreigen. Ook de inspectie van Buitenlandse Zaken tekende bezwaar aan. Zo zou het onderhoud
De kanselarij in Washington D.C. is niet het enige stukje diplomatiek patrimonium dat van de hand wordt gedaan. Appartementen in Rome werden reeds voor 1,5 miljoen euro verkocht. Daarnaast staat er een hele waslijst aan gebouwen of terreinen te koop: de Villas Merali in Kinshasa voor 4,7 miljoen euro, de oude kanselarij in Libreville voor 1,3 miljoen euro, de oude residentie in Casablanca voor 3,6 miljoen euro, de oude residentie in Lima voor 11 miljoen euro, de oude kanselarij in Buenos Aires voor 200.000 euro, een deel van het terrein in Canberra voor 1 miljoen euro, de oude residentie in Seoul voor 3 miljoen euro, de oude kanselarij in Rabat voor 700.000 euro, de oude residentie in Le Cap voor 1, 5 miljoen euro en die in Bogota voor 886.000 euro.
PIETER VAN BERKEL
8 Interview
2 DECEMBER 2021
MATTHIAS STORME HOOGLERAAR KU LEUVEN
“Een Nederlandse confederatie biedt uitweg voor moeilijkheden van Vlaamse onaf hankelijkheid” Hoe realistisch is de idee van een Vlaamse onafhankelijkheid anno 2021? Sceptici wijzen op een batterij aan praktische moeilijkheden: Franstalige agitatie, internationaal verzet en zeker de rol van de EU zouden het project vrij snel blokkeren. Maar wat als we het geweer van schouder veranderen? Matthias Storme onderzocht een tiental jaar geleden de piste van een Nederlandse confederatie, het zogenaamde ‘Plan N’. Nuchter en zakelijk, zoals het een hoogleraar aan de Leuvense rechtenfaculteit betaamt. Het heeft, zo meent hij, een decennium later niets aan waarde ingeboet. Een gesprek. ij koos er zijn moment voor. Op 21 juli, de dag waarop de eedaflegging van de eerste ‘Koning der Belgen’ plaatsvond, liet Bart De Wever verstaan dat hij maar wat graag “Zuid-Nederlander” zou zijn de dag dat hij zijn laatste adem uitblaast. Anders gesteld: met een ‘NL’ op zijn identiteitskaart, eerder dan met die verfoeide ‘B’ waarmee dan toch niet makkelijk komaf wordt gemaakt. Wat er ook van zij, en om het met een knipoog naar Willem Elsschot te zeggen, er staan tussen droom en daad wetten en praktische bezwaren in de weg. Het zette professor Matthias Storme (KUL), een gevestigde waarde in de Vlaamse Beweging, aan het denken. Hoe op een nuchtere zakelijke manier de kritiek afblokken dat de hele idee van Vlaamse onafhankelijkheid praktisch irrealistisch is? Hij kwam met zijn ‘Plan N’ op de proppen, eerder een voorbeeld van intellectuele ‘Spielerei’ dan een draaiboek dat zich voor een ‘hic et nunc’-uitvoering leent, maar daarom niet minder interessant is.
We hebben het zo dadelijk over wat precies dit “Plan N” behelst. Was er een concrete aanleiding om tot de oefening over te gaan?
IK KAN ME NIET INBEELDEN DAT HET BELGISCH LEGER ERNSTIG INGEZET ZOU WORDEN TEGEN EEN INITIATIEF TOT VLAAMSE ONAFHANKELIJKHEID
“Je moet dit vooral in een bepaalde context plaatsen. Het beginpunt is ergens de wens naar Vlaamse onafhankelijkheid. Nu is er niets mis met erover te dromen, maar als puntje bij paaltje komt, moet je dergelijke projecten nuchter bekijken en de hindernissen onderzoeken. Eigenlijk was het vertrekpunt de vraag wat je met zo'n idee van Vlaamse onafhankelijkheid doet wanneer zowat iedereen tegenwerkt, op Belgisch, maar evenzeer op EU-niveau. Op die manier raak je snel geïsoleerd, maar er is een uitweg, en dat is wat ik wou aantonen. Eigenlijk is er zowel een negatieve als positieve reden voor dit plan. Het negatieve is de tegenwerking vanuit rest-België en de Europese Unie die je met het plan kan neutraliseren zodat een onafhankelijk Vlaanderen geen afgesneden niet-erkende staat wordt. Het positieve is dat je zonder al te veel autonomie op te geven de band met Nederland aanhaalt.”
En hoe doe je dat concreet? “Alvorens tot de essentie te komen, moeten we eerst een aantal zaken duidelijk stellen. In Vlaanderen heeft men het
doorgaans over Nederland, en dan bedoelt men het land dat zich tussen Breda, Groningen en Maastricht bevindt. De officiële benaming is echter het 'Koninkrijk der Nederlanden', met de nadruk op de meervoudsvorm. Dat koninkrijk omvat eigenlijk vier landen: Het Nederland zoals wij dat kennen, maar ook Aruba, Curaçao en Sint-Maarten. Daarnaast zijn er nog enkele Antilliaanse eilanden die een speciaal statuut als bijzondere gemeente van Nederland hebben – Bonaire, Sint-Eustachius en Saba – maar geen apart 'land' zijn in dat koninkrijk. De drie eerstgenoemde landen maken wel deel uit van het Koninkrijk der Nederlanden, maar niet van Nederland. Nu kan dit misschien ingewikkeld klinken, maar zo uniek is zo'n onderscheid ook weer niet. Ook Frankrijk kent een differentiatie. Er zijn vijf zogenaamde overzeese departementen, waaronder Réunion en Martinique, die volwaardig deel uitmaken van Frankrijk, dus ook van de EU en een aantal mandatarissen afvaardigen naar de Franse Assemblée en de Senaat. Daarnaast heb je nog andere overzeese gebieden met een statuut van ‘collectivités d'outre-mer’ die geen deel uitmaken van de EU.”
Keren we dan even terug naar Nederland. In uw plan zou Vlaanderen de weg van, zeg maar, Aruba opgaan? “Zoals u het formuleert, klinkt het wat pejoratief (lacht). Je kan qua bevoegdheden en op het vlak van functioneren van de confederatie wel gelijkenissen trekken, maar alleen al door onze economische waarde zullen we een ander gewicht in de schaal leggen. Nederland is zich maar wat goed bewust van het grote schaalvoordeel dat hierdoor gerealiseerd kan worden. Eigenlijk komt er een extra ‘Randstad’ bij. En dan kom je wel heel duidelijk in de club van middelgrote landen. Een plek waar Nederland in gedachten maar wat graag bij hoort, maar waarvoor het in de feiten iets te licht weegt.”
Nederland is zich maar wat goed bewust van het grote schaalvoordeel dat hierdoor gerealiseerd kan worden Hoe zit het dan met de concrete bevoegdheidsverdelingen? “Dat is een van de grote voordelen van dit scenario. Als Vlaanderen worden we niet plots in een bestuurlijk keurslijf van een ander land gepropt. Men kan zich inbeelden dat voor een regio als de onze, die al een vergaande bestuurlijke autonomie verworven heeft, dat tot nodeloze spanningen zou leiden. Een aantal departementen zoals Buitenlandse Zaken of Defensie worden centraal door de confederale instellingen in vermoedelijk Den Haag bepaald, maar al het overige blijft op het niveau van de entiteiten van het Koninkrijk, op Vlaams niveau dus. Er zou wel een gemeenschappe-
Interview
2 DECEMBER 2021
9
GEBOREN TE GENT OP 8 JULI 1959 n GETROUWD, 4 KINDEREN n CONSERVATIEF DENKER, LID N-VA n WINNAAR ‘PRIJS VAN DE VRIJHEID’ IN 2005 (NOVA CIVITAS) n DR. IN DE RECHTEN KU LEUVEN 1989 n ADVOCAAT AAN DE BALIE TE BRUSSEL 1987-2013, TE GENT SINDS 2014 n GEWOON HOOGLERAAR KU LEUVEN n HOOFDREDACTEUR TIJDSCHRIFT VOOR PRIVAATRECHT EN EUROPEAN REVIEW OF PRIVATE LAW n STICHTEND LID EN LID VAN DE RAAD VAN HET EUROPEAN LAW INSTITUTE lijk nationaliteitsrecht zijn, waardoor de wens van Bart de Wever die ik deel alvast zou uitkomen. Dit schept natuurlijk een mooi kader om tal van samenwerkingsverbanden tot stand te brengen. Onze zeemachten kennen een grote integratie, onze twee luchtmachten staan beurtelings in voor de verdediging van het luchtruim van de Lage Landen en de havens van Gent en Terneuzen sloegen niet lang geleden de handen in elkaar. Deel uitmaken van de confederatie kan als een katalysator functioneren om nog meer vormen van samenwerking tot stand te brengen.”
Begaan we hier niet de fout een constructie te maken die erg lijkt op een België 2.0? Leggen we hier niet de kiemen van tal van spanningen, zaken die net zo verlammend werken in België? “Het ‘Plan N’ is een project dat die spanningen net wil vermijden. Het Belgische verhaal is er een dat begonnen is met de unitaire staat. Na heel wat politiek getrek werden bevoegdheden overgeheveld. De ene staatshervorming volgde de andere op en politieke compromissen zorgden voor een constructie die maar moeilijk een schoonheidsprijs zou behalen. Wanneer we het in deze Belgische context over confederalisme hebben, bedoelt men eigenlijk een ver doorgedreven federalisme waar nog meer bevoegdheden naar gewesten en gemeenschappen worden overgeheveld. Schrijven we dit verhaal met Nederland, dan is het net andersom. Startpunt zijn entiteiten die over zowat alles bevoegd zijn en vrij kunnen beslissen dingen samen te doen. Je zit niet met al die vervlechtingen die het Belgisch federalisme zo slecht doen werken, waarbij de federale staat wel bevoegdheden afgaf, maar nooit helemaal en met allerlei beperkingen erop. Dit is een heel ander proces. Eentje dat trouwens het beste aansluit bij Vlaamse onafhankelijkheid. Onafhankelijkheid gaat logisch aan confederalisme vooraf, al moet je er onmiddellijk bij zeggen dat het enkel maar om een ‘logische seconde’ gaat aangezien je reeds voorafgaand aan de inwerkingtreding van de onafhankelijkheid een confederatie hebt beslist.”
U lanceerde ‘Plan N’ ruim tien jaar geleden. Welke respons kreeg u hierop? “Die was heel divers. De meest positieve reacties kwamen uit heel-Nederlandse kringen, dat spreekt (lacht). Interessanter is de negatieve respons te analyseren. Er is een publiek dat sowieso tegen de EU gekant is. Zij dromen van een soort Vlaams eiland los van de Europese constructie. En er zijn natuurlijk degenen die tegen ieder project van Vlaamse onafhankelijkheid gekant zijn.” Lucide waarnemers hebben er in het verleden meer dan eens op gewezen dat, internationaal gesproken, niet het ontstaan van een Vlaamse staat een probleem is, maar wel het lot van rompstaat België. Plots krijg je een precaire Zuid-Europese staat in het Noorden, wat net het grootste verzet tegen een Belgisch separatisme verklaart. “Abstractie makend voor Brussel, dat als Europese hoofdstad sowieso een aparte plaats inneemt, is er niets dat Wallonië tegenhoudt om mee te stappen in dit project. Ze hebben er veel bij te winnen, meer dan bij aansluiting bij Frankrijk. Nu maak ik me niet veel illusies op dat vlak en de affiniteiten met Frankrijk zijn natuurlijk van dien aard dat het ‘rattachisme’ wel eens in een stroomversnelling terecht zou kunnen komen. De conse-
quentie zou zijn dat Wallonië eindigt als een of ander Frans departement, vergelijkbaar met Nieuw-Caledonië. Frankrijk zal zich heus niet tot een confederatie omvormen, waardoor er niets anders opzit dan in een groter geheel op te gaan. Het moet gezegd dat Wallonië eigenlijk een luxepositie heeft want zij kunnen tussen twee modellen kiezen. Vlaanderen heeft minder opties.”
Is er een voldoende breed politiek draagvlak om dergelijke scenario's te ondersteunen? “Abstractie makend voor VB en N-VA, kan ik me inbeelden dat er binnen CD&V wel wat mensen te vinden zijn voor een piste als deze. Je mag niet vergeten dat er altijd een sterk flamingantisme binnen die partij aanwezig is geweest. De jaren van Luc Van den Brande zijn misschien voorbij, maar zo ver liggen ze nu ook weer niet in het verleden. Het probleem van CD&V is dat die partij dermate klein geworden is waardoor ze veel van haar politiek gewicht verloren is. De sociaaldemocraten zijn een ander verhaal, maar daar leert de geschiedenis dat correcte afspraken gemaakt kunnen worden. Vaak verlopen de onderhandelingen moeizaam, maar als er een deal is, wordt die doorgaans ook correct uitgevoerd. Met de liberalen heb je een ander gegeven. Met deze Vivaldi-regering bewijzen ze wat ze altijd geweest zijn: onbetrouwbaar (lacht). Mijn grootvader zei altijd dat de liberale partij, welke naam ze ook draagt, in essentie niet meer dan een kiesvereniging voor de individuele eer en glorie is.”
Nederlandse welwillendheid mag dan al cruciaal zijn, maar ontbreekt het ons aan Vlaamse kant niet aan zelfvertrouwen om nog maar na te denken over dergelijke ambitieuze plannen? “Het is dubbelzinnig en paradoxaal (glimlacht). Het kan niet ontkend worden dat Vlaanderen in de greep zit van een soort moedeloosheid. Een gevolg van het niet-werken van België. Alleen gaat men hierin te ver en concludeert men een algemene onwerkbaarheid van zowat alles. Het defaitisme dat hiervoor ontstaat, staat haaks op de moed die nodig is om een dergelijk alternatief voor België aan te pakken en uit te werken. Eigenlijk zitten we in dit land met een dubbel probleem. We worden geconfronteerd met dezelfde democratische problemen als elders in de EU. Enerzijds werken de instellingen niet langer naar behoren en er zijn tal van maatschappelijke problemen, net zoals de samenleving in haar geheel erg gefragmenteerd is geraakt. Dat is geen Belgische exclusiviteit. Anderzijds - en dat is wél typisch Belgisch - missen we als Vlaanderen de nodige instrumenten om hieraan iets te doen. De aanwezigheid van een natiestaat is geen doel op zich, maar een instrument om dingen aan te pakken. Neem nu een land als Zweden. Zij kampen met een enorm migratieprobleem, maar anderzijds hebben ze ook een nationale identiteit die met de staatsstructuur samenvalt, wat toch een tegengewicht biedt. Dat dit bij ons niet het geval is, is een handicap.”
Kenmerkend voor het ‘Plan N’ is dat in dit scenario Vlaanderen op geen enkele manier buiten de EU komt te staan. Hoe belangrijk is dat? “Je vermijdt sowieso heel wat gedoe. Met vergelijkingen moet je voorzichtig zijn en de situatie van Vlaanderen is natuurlijk anders dan die van de Britten. Maar feit is dat wanneer je buiten de
STORME BESEFT DAT ER HEEL WAT MOED NODIG ZAL ZIJN OM ‘PLAN N’ TE KUNNEN DOEN SLAGEN “Het kan niet ontkend worden dat Vlaanderen in de greep zit van een soort moedeloosheid. Een gevolg van het niet-werken van België. Alleen gaat men hierin te ver en concludeert men een algemene onwerkbaarheid van zowat alles. Het defaitisme dat hiervoor ontstaat, staat haaks op de moed die nodig is om een dergelijk alternatief voor België aan te pakken en uit te werken.”
EU belandt - als gevolg van een uitdrukkelijke beslissing zoals de Brexit of als collaterale schade van bijvoorbeeld een onafhankelijkheidsverklaring - alle verdragen en akkoorden met de EU van nul herbekeken moeten worden. Dat dit niet zonder slag of stoot zal verlopen laat zich al raden. Op dat vlak is de afwikkeling van de Brexit wel een interessante vergelijking.”
De meest positieve reacties kwamen uit heelNederlandse kringen, dat spreekt We begrijpen dat enig pragmatisme aan de dag wordt gelegd. Dat neemt niet weg dat u in het verleden heel wat kritiek had op de EU en in het bijzonder op de manier waarop met de Catalaanse kwestie omgesprongen werd. “Ja en neen. Mijn belangrijkste kritiek is de sluipende en steeds voortschrijdende usurpatie van bevoegdheden die de lidstaten eigenlijk nooit bedoelden over te dragen aan de EU. Zeker wanneer men daarenboven ook nog eens pretendeert grondwettelijke bepalingen van de lidstaten opzij te kunnen zetten. Het is nochtans vrij evident dat een lidstaat niet via een verdrag zijn grondwet kan uitschakelen, en dus ook de door dat verdrag opgerichte instellingen dat niet kunnen. Het gaat dan vooral om zaken die buiten het domein van de gemeenschappelijke markt liggen en die de agenda van de linkse meerderheid in het Europees Parlement (EP) uitvoeren. Ik heb bijvoorbeeld minder sympathie voor de zaken waarin de lidstaten de milieunormen niet toepassen die ze goedgekeurd hebben, dan waar de Europese Unie de nationale democratie actief ondermijnt. Bijvoorbeeld zoals het ‘Hof van Justitie’ doet in Polen en Hongarije door rechters tegen elkaar en tegen de democratie op te zetten, of onder het mom van mensenrechten antichristelijke links-liberale stokpaardjes opleggen aan alle lidstaten. Wat Catalonië betreft, stoort me natuurlijk vooral de hypocrisie van de Europese Unie. Natuurlijk is het niet de bevoegdheid van de Europese Unie om Spanje op te leggen de Catalaanse afscheiding te erkennen, maar evenmin om ze tegen te werken en stokken in de wielen te steken. De EU heeft wel zeggenschap over de verkiezingen voor het Europees Parlement en over het statuut van de leden daarvan. Zo is het een schande dat het Parlement de onschendbaarheid van de Carles Puigdemont en zijn twee medestanders in het EP heeft opgeheven. Wat het Hof van Justitie over de aanhoudingsbevelen zou zeggen, weten we nog niet. Wel weten we dat Polen en Hongarije zwaar aangepakt worden, terwijl daar geen politieke gevangenen zijn, en Spanje geen enkele kritiek krijgt voor onaanvaardbaar geweld en onaanvaardbare strafvervolgingen. Bovendien kunnen de rechters daar allesbehalve als onpartijdig en onafhankelijk beschouwd worden bij de beoordeling van de Catalaanse geschillen.”
De Vlamingen vormen een meerderheid, ook al gedragen ze zich als een minderheid, zoals The Economist jaren geleden al gevat opmerkte. Het gaat om een ‘majorité fragile’ naar de titel van een boek van professor Marie Mc Andrew uit Québec. De tegenwerking is dan ook van een andere aard. Ik kan me niet inbeelden dat het Belgisch leger ernstig ingezet zou worden tegen een initiatief tot Vlaamse onafhankelijkheid (glimlacht). De grootste spanningen zullen zich kristalliseren rond drie dossiers: Brussel, mogelijke grensconflicten en de verdeling van de staatsschuld. Dat zijn geen details natuurlijk, maar toch van een andere orde dan de moeilijkheden waarmee Catalonië in zijn relatie met Madrid worstelt.”
Slotvraag en iets anders: U hebt er een academische loopbaan van inmiddels al enkele decennia opzitten. Op welke manier zag u de politieke correctheid, met als finale uitwas de woke-cultuur, toenemen aan onze universiteiten? “Ik heb het tot op zekere hoogte zien verbeteren - de ‘antifascistische’ censuur was aan het verminderen -, maar de jongste jaren weer zien verslechteren. De universiteiten investeren ook bij ons al te veel in ‘grievance studies’, nepwetenschap die alles analyseert in termen van structurele onderdrukking. Het is vanzelfsprekend nog lang niet zo erg als in de VS of Groot-Brittannië wat de vrijheid van meningsuiting betreft. Er zit echter wel een duidelijke verschuiving in wat men financiert, waaraan men leerstoelen wijdt, welke vakken men programmeert, welke extra curriculaire activiteiten worden gesponsord, waarover de rectoren hun mond opendoen. Met uitzondering dan van het recente tegengas door de Leuvense rector Sels die meer dan intelligent genoeg is om het gevaar te zien. De andere rectoren zijn zelf al woke, die van Antwerpen superwoke. Die organiseert zelf de destructie van het curriculum onder de naam dekolonisering, schrijft brieven aan de studenten tegen Zwarte Piet, enzovoort. Een interessante graadmeter is bijvoorbeeld wie er aan onze universiteiten een eredoctoraat krijgt en met name wanneer het gaat om verdiensten die politiek niet neutraal zijn. Dat zijn nooit conservatieven en zeer vaak mensen met een uitgesproken politieke correcte of woke-agenda. Je krijgt eredoctoraten voor intersectionaliteit (Leuven) of dekolonisatie van ons onderwijs (Antwerpen) of de strijd tegen zogenaamde islamofobie. Grote geesten zoals wijlen Roger Scruton, zoals Remi Brague of Chantal Delsol daarentegen maken geen kans.”
MICHAËL VANDAMME
In hoeverre gaat de vergelijking tussen Catalonië en Vlaanderen eigenlijk op? “Als ik een vergelijking maak, doe ik dat op het niveau van de EU. De houding van de EU in de Catalaanse kwestie zegt wat over hoe ze staan tegenover het zelfbeschikkingsrecht der volkeren, het recht op afscheiding en dergelijke. Voor het overige zijn beide situaties toch behoorlijk verschillend. Het begint al bij de vaststelling dat de Catalanen een minderheid zijn binnen de Spaanse staat.
Bel 015 28 90 90 of surf voor ons kantorennetwerk even naar vnz.be
10 Buitenland
2 DECEMBER 2021 © SHUTTERSTOCK
FRANKRIJK
NEDERLAND
Bijna een nieuwe regering? Een eerste Acht maanden na de landelijke verkiezingen heeft Nederland nog steeds geen nieuwe regering. Toch lijkt er stilaan licht aan het einde van de tunnel te komen. De vier partijen die in de afgelopen jaren reeds bestuurden, lijken elkander stilaan te vinden. Welke richting gaat Nederland waarschijnlijk uit? Op 26 maart trokken de Nederlanders naar de stembus. De regering van Mark Rutte was eerder gestruikeld over de zogenaamde ‘toeslagenaffaire’. De belastingdienst vervolgde jarenlang gezinnen die onterecht verdacht werden van fraude met kinderbijslag. Het christendemocratische CDA verloor zwaar, ChristenUnie behield haar zetels, en de liberale VVD en de sociaalliberale D66 wonnen. Hoewel de vier partijen een meerderheid behielden, wilde vooral D66 met linkse partners rond de tafel: de sociaaldemocraten van de PVDA en GroenLinks. VVD en CDA voelden niks voor dit scenario. Na maanden liet Sigrid Kaag (D66) haar veto tegen de protestantse ChristenUnie vallen. Beide partijen staan aangaande ethische thema’s weliswaar recht tegenover elkaar, maar op veel andere vlakken is de ChristenUnie erg links, gekscherend wordt daarom wel eens gesproken over “GroenLinks met de Bijbel”.
Klimaatbeleid Gert-Jan Segers, de partijleider van de ChristenUnie, was zo stom om onlangs (per ongeluk?) de onderhandelingsnota in de trein te laten rondslingeren. Wat blijkt hieruit? CDA en VVD zijn het over nagenoeg alle thema’s eens en komen D66 sterk tegemoet. De toekomstige regering wil – als de onderhandelingen finaal slagen – inzetten op klimaat en wonen. Zo mikken CDA en VVD op een CO2-reductie van 55 procent, hetgeen ambitieuzer is dan wat de EU oplegt tegen 2030 (namelijk 52 procent). D66 en ChristenUnie knikken instemmend. Ook komt er een klimaatfonds om groene infrastructuur uit te rollen. Opmerkelijk dat centrumrechtse partijen CDA en VVD zelfs bereid zijn de staatsschuld hiervoor verder te laten oplopen. Na Duitsland breekt binnenkort dus ook Nederland met budgettaire gestrengheid. Ook wil het toekomstige kabinet de boeren pesten, wat onbeschrijflijk is voor een partij als het CDA, dat haar landbouwachterban massaal ziet vertrekken naar de nieuwe ‘BoerBurgerBeweging’. Boeren zullen worden uitgekocht of verplicht worden te verhuizen, onder het mom van het verminderen van stikstofuitstoot. Compensatie, zo’n 30 miljard.
heeft een droevig woningtekort. Zelfs voor de betere middenklasse wordt een huis of appartement kopen haast onbetaalbaar. Tegen 2030 moeten er daarom een miljoen wooneenheden bijkomen, waarbij de nadruk komt te liggen op het middensegment en starterswoningen. Ook zullen huurders de kans krijgen om hun huurhuis te kopen van woningcorporaties. Starters kunnen na een tijd op die manier een eigen woning verwerven en de bouwfirma’s kunnen dat geld investeren in nieuwe woningen. Dat rijken over grote hoeveelheden panden beschikken en de markt zo voor een groot stuk monopoliseren, en de beschikbare woningen vaak verhuurd worden aan toeristen in plaats van aan Nederlanders, ook daar wordt iets aan gedaan. Beleggers gaan voortaan belastingen betalen op de reële huuropbrengsten, wat in de praktijk neerkomt op een extra belasting. Vraag is of dit op termijn niet wordt doorgerekend aan de huurders. Het CDA wil de huurprijzen daarom plafonneren, iets waarmee D66 en ChristenUnie akkoord gaan.
Godsdienstig onderwijs En dan was er het medisch-ethische struikelblok, met name het versoepelen van de wetgeving rond levensbeëindiging. ChristenUnie ligt dwars en staat diametraal tegenover D66. Over deze thema’s wordt voorlopig zedig gezwegen. Wordt de ChristenUnie met een kluitje in het riet gestuurd en zal een linkse wisselmeerderheid (met PvdA, GroenLinks en SP) deze agenda toch doorduwen? Dat is zeer realistisch. Toch haalt de ChristenUnie een symbooldossier binnen. Er zou voorlopig niet te veel getornd worden aan de vrijheid van onderwijs. Dat is belangrijk om het protestantse onderwijs haar eigenheid te doen behouden. Toch zinspeelt PvdA nu al op een grondwetsherziening – via een linkse wisselmeerderheid - om het reformatorische (en islamitische) onderwijs verder te beknotten. Nu nog wachten of - en wanneer - er daadwerkelijk afgeklopt wordt en een nieuwe regering van start kan gaan.
LVS
Betaalbaar wonen
© SHUTTERSTOCK
Links likt duimen en vingers af bij zoveel groene politiek. Toch hebben CDA en VVD ook iets voor de middenklasse in petto, met name op het vlak van woonbeleid. Nederland
balans van Emmanuel Macron Ook al maakt hij een goede kans om in 2022 herverkozen te worden, nu al wordt een eerste balans of evaluatie gemaakt van de presidentsjaren van Emmanuel Macron. Hij wordt vergeleken met de periode dat Giscard d’Estaing in het Elysée woonde (1974-1981). Voorzichtige stappen richting hervormingen, onder andere op economisch vlak. Maar geen grote schokken. De gele hesjes waren dan weer een cadeau, want ze hebben een deel van de conservatieve rechterzijde in zijn richting geduwd. Macron hoopt op de centrumrechtse stemmen om hem een tweede termijn te bezorgen.
Uittredend president Emmanuel Macron staat met 23 procent los op kop in de peilingen voor de presidentsverkiezingen van 2022. En ook al gebeurde het de voorbije keren zelden dat de koploper op een half jaar van de stembusslag ook het Elysée veroverde, de positie van Macron lijkt comfortabel. Ook in een tweede ronde, wie ook de tegenkandidaat moge zijn.
neer het over veiligheid en identiteit ging. Hij durfde een interview te geven aan het rechtse magazine Valeurs Actuelles. En met zijn partij ‘La République en Marche’ verstoorde hij de tweedeling links-rechts in Frankrijk.
Vergelijking met Giscard Maar het politiek systeem onderuithalen deed de man niet. Daarvoor was hij te voorzichtig. Macron wordt vergeleken met die andere liberaal geïnspireerde president Valéry Giscard d’Estaing (1974-1981) die ook veel veranderingen aankondigde, maar uiteindelijk de Franse samenleving niet te veel bruuskeerde. Economisch werd er voorzichtig bestuurd na de oliecrisis van 1973. De zogenaamde verwezenlijkingen waren vooral ethisch, zoals de legalisering van abortus en de verlaging van de meerderjarige leeftijd van 21 naar 18 jaar. Giscard, in 2020 overleden, is als ex-president bijna vergeten. Zo ook Macron straks? Niet zeker. Een tweede mandaat van vijf jaar verankert hem toch een stuk langer dan voorgangers Hollande en Nicolas Sarkozy aan de top van politiek Frankrijk. En hij hoopt daarvoor op centrumrechtse stemmen. In 2017 verkozen met veel linkse stemmen schuift hij nu wat naar rechts op. Zijn aanpak van het protest van de gele hesjes (‘gilets jaunes’) tegen de gestegen brandstofprijzen in 2018-19 loste hij op met een belastingverlaging, acties van de politie tegen de betogers, maar zonder de zaken te veel te laten escaleren. Het protest kon zo geen nationale, sociale beweging worden waar men geen controle meer over heeft als politicus. Macron kon zich hier profileren als man van orde en recht, stelt Tabard. Gematigd rechts, dat in Frankrijk snel vreest voor “la chienlit”, was ongerust. “La chienlit” is de chaos, een term gehanteerd door president de Gaulle tijdens de mei 68-revolte. Voor veel Fransen werd een herhaling vermeden waarbij een sociale beweging oncontroleerbaar wordt. Het moet Macron een tweede mandaat opleveren.
Aangekondigde revolutie De verklaring dat Macron zo’n kloof heeft geslagen? Hij toert nu het land rond om overal te vertellen dat hij voor veel voorzichtige hervormingen heeft gezorgd. Dat horen de Fransen graag. Zoals journalist Alain Duhamel stelt: “De Fransen hebben graag nieuwigheden, maar staan weigerachtig tegenover veranderingen.” Macron verdedigt vooral zijn sociaaleconomisch beleid. Hij heeft de pensioenstelsels vereenvoudigd, de arbeidsmarkt wat flexibeler gemaakt en vooral de hoge vermogensbelasting bijgestuurd. Vastgoed in het patrimonium leidt tot veel interesse bij de fiscus, wie zijn kapitaal gebruikt om te beleggen wordt minder zwaar belast. Kortom, Macron sprak met zijn economische hervormingen de middenklasse aan. Op het vlak van veiligheid stuurde hij zijn zuiver economisch-liberaal discours bij. Als minister onder de socialistische president François Hollande was de oplossing voor de onveiligheid en criminaliteit eenvoudig: iedereen in de ‘banlieues’ moest een baan hebben. Ondertussen moet de president toegeven dat er ook andere, meer culturele oorzaken zijn. En dat is revolutionair voor een centrumfiguur als Macron, schrijft Guillaume Tabard, commentator van Le Figaro, in zijn nieuwste boek ‘La Révolution inachevée’ (Robert Laffont). Eigenlijk is het boek een bijgewerkte verzameling van de commentaarstukken van Tabard. De titel verwijst naar het woord ‘Révolution’ dat Macron gebruikte toen hij eind 2016 zijn campagne richting Elysée lanceerde. Een revolutie werd aangekondigd, maar dat was een overdreven term. Jawel, Macron draaide minder dan zijn voorganger Hollande rond de pot wan-
SALAN
Per ongeluk of niet? Feit is dat Gert-Jan Segers zijn onderhandelingsnota op de trein liet rondslingeren.
CHINA
China krijgt ontwikkelingssteun van Frankrijk Een op zijn minst zeer vreemde ontdekking. Terwijl China goed op weg is de eerste economische, militaire en politieke wereldmacht te worden, blijkt uit een rapport, een aanhangsel bij het Franse wetsontwerp voor Financiën voor 2022, dat deze Aziatische reus nog steeds Franse ontwikkelingssamenwerking ontvangt. Dat althans zegt het Franse financiële magazine Capital. In 2020 heeft Frankrijk de som van 140 miljoen euro aan China gestort. Een eerder bescheiden bedrag in vergelijking met het totale bedrag dat Frankrijk jaarlijks stort aan ontwikkelingslanden: 3,9 miljard euro in 2021, zelfs 4,9 miljard euro in 2022. Toch
komt China hiermee op de 9de plaats van landen die Franse subsidies ontvangen. Uit de cijfers blijkt bijvoorbeeld dat China méér steun ontvangt dan landen als Burkina Faso of Kameroen, landen die nochtans in grotere moeilijkheden verkeren.
De centrumrechtse Marc Le Fur (Les Républicains), speciaal verslaggever van een aantal budgettaire commissies, wist de gegevens bloot te leggen en kaartte deze vreemde toestand aan. Voor hem, en voor de ganse rechtse oppositie, is er geen enkele
reden om deze steun aan China verder uit te betalen en moet China worden geschrapt van de lijst van ontwikkelingslanden. Zou Frankrijk het enige land in die positie zijn? Vreemd blijft het in elk geval, want een land dat publieke ontwikkelingssteun geniet van Frankrijk, koopt zich zowat overal in Europa in met grof geld en allerlei investeringsprojecten in. Financieren we dan onze eigen ondergang? PIET VAN NIEUWVLIET
Buitenland 11
2 DECEMBER 2021
DIPLOMATIEKE VALIES
© SHUTTERSTOCK
Eric Zemmour niet welkom in Londen
© SHUTTERSTOCK
VERENIGD KONINKRIJK
Hezbollah: hét voorbeeld van de internationale profilering van Iran, ook al bestaat de vraag in hoeverre Teheran nog de teugels in handen heeft.
Opmars regionale mogendheden In de internationale context die zich de laatste jaren heeft afgetekend, ontstond steeds meer ruimte voor regionale mogendheden om zich te profileren. Het creëert een internationale context die complexer en gefragmenteerd is. Maar tegelijkertijd ook uitdagender. En vooral boeiend.
De VS mogen dan al het machtigste land zijn en (nog een poos) blijven, hun afgenomen internationale profilering van de voorbije jaren brengt stilaan een nieuwe realiteit tot stand. Complexer en gevaarlijker, maar ook onvermijdelijk. Het is misschien wat te scherp gesteld, maar de critici van de Amerikanen als internationale ‘champetter’ krijgen straks nog heimwee. De terughoudendheid van Washington creëert ruimte die anderen maar wat graag innemen. En dit begon al vóór Trump.
Utopisten slaan de bal mis Toen drie decennia geleden het Sovjetblok implodeerde en de wereld plots unipolair bleek te zijn, gaf dit ruimte voor allerhande optimistische toekomstscenario's. Met de afloop van de Koude Oorlog zou ook het Westers-Liberaal denken (Fukuyama) een begeerde planetaire norm worden. Zo dacht men. Anno 2021 is duidelijk dat de utopisten er behoorlijk naast zitten. Sterker nog, de overgebleven grootmacht nam wat gas terug – niet onbegrijpelijk na de gekende Irak- en Afghanistan-ervaringen, waardoor anderen weer hun kans zagen: regionaal en afhankelijk van de omstandigheid, maar daarom niet onbelangrijk voor de stabiliteit van de planeet.
Regionale profilering Voorbeelden zijn er genoeg. Onder het mom van een Koerdische bedreiging, hebben de Turken een heel gebied in het Noorden van Syrië ingenomen. ‘De facto’ oefenen ze er de macht uit, met gebruik van de Lira (knap vervelend gezien haar waardeverlies het laatste jaar). Een tijdje geleden werd het Amerikaans hoofd van USAID, een club die er wat middelen tegenaan gooit, in Ethiopië een ontmoeting met de eerste minister geweigerd. Diezelfde dag verscheen de excellentie wel op tv terwijl hij Iraanse drones aan het 'inspecteren' was. Een 'kaakslag' zou men in een bepaalde beweging zeggen. Na de Amerikaanse terugtrekking uit Afghanistan volgde de implosie, onmiddellijk gevolgd door de Pakistaanse inmenging. En dat is dan net een land dat aan de financiële levensader van China hangt. En we zouden haast Iran vergeten. Zelfs als we de recente communicatie van de oppositie nuanceren, zijn er ernstige binnenlandse moeilijkheden bij de Perzen. Maar ze slaagden er wel in zich regionaal duchtig te laten gelden de laatste jaren. En zo krijg je een wereld die complexer, wellicht gevaarlijker en bijzonder asymmetrisch is.
MICHAËL VANDAMME
Burgemeester van Londen verklaart de vermeende Franse presidentskandidaat Eric Zemmour persona non grata, maar sleurt zelf heel wat bezwarende ballast mee…
Eric Zemmour mag Londen dus niet binnen. Dit is dit keer geen besluit van de regering, maar van de voormalige terreuradvocaat Sadiq Khan, sinds 2016 burgemeester van de Britse hoofdstad. Is er nog iemand die twijfelt aan de sluipende islamitische machtsovername? “Niemand die onze gemeenschappen wil verdelen of haat prediken tegen mensen omwille van hun huidskleur of van de god die zij aanbidden, is welkom in deze stad.” Dat zegt dan Sadiq Aman Khan, de moslim-burgemeester van London. Met die woorden probeerde Khan te verantwoorden waarom hij Eric Zemmour ‘persona non grata’ had verklaard in ‘zijn’ stad Londen. Het weekblad Spectator noemde dit in een voor de rest zeer goed artikel een “nobele verklaring, waarmee slechts weinigen niet akkoord zullen gaan”. Maar zo nobel is dat niet. Het is het credo van alle totalitaire staten: kritiek veroorzaakt verdeeldheid, dat leidt tot haat, dat leidt dan weer tot geweld, dus… alle kritiek wordt verboden. Leg alle dissidenten het zwijgen op!
Farrakhan Khans verklaring druipt van de hypocrisie. Neem bijvoorbeeld zaak-Farrakhan, de leider van de Afro-Amerikaanse moslimbeweging Nation of Islam. Hij noemde de Joden “bloedzuigers” en het judaïsme “een straatgootreligie”. Alle blanken waren volgens hem “duivels”. Dat was niet alleen figuurlijk. Hij bouwde een hele islamitische theologie rond dat thema op. Hij noemde Hitler ooit “een zeer groot man”. En het bleef niet bij woorden. Vier zwarte moslims van zijn Nation of Islam vermoordden in de jaren ’70 minstens vijftien en mogelijk meer dan zeventig mensen, allemaal blanken, tijdens de zogenaamde Zebra Killings. Het juiste aantal slachtoffers is tot op heden niet bekend: de meesten waren daklozen of zwervers. De Nation of Islam betaalde voor drie van de moordenaars de advocaten. Farrakhan zelf bleef buiten schot. De Britse regering ontzegde hem de toegang tot het land. Maar in 2001 leidde Khan, toen nog een activistische advocaat, een goed georganiseerde campagne om het inreisverbod tegen Farrakhan ongedaan te maken. Met succes. Farrakhan mocht naar Groot-Brittannië komen. Khan speelde toen, onder het voorzitterschap van Corbyn, ook een grote rol bij de machtsgreep van de antisemitische lobby binnen de Labourpartij.
veroordeelde terrorist van Al-Muhajiroun die in Pakistan een trainingskamp voor Taliban en Al-Qaeda had geleid. Ook zonder dat er familiale banden waren, onderhield Khan zijn hele leven lang nauwe persoonlijke en professionele contacten met groepen die verbonden waren met zowel Al-Qaeda als IS, en zelfs met individuele terroristen. En nee, dat was niet altijd in zijn functie als advocaat, maar dikwijls ook als privépersoon of als politicus.
Palmares Toen Boris Johnson nog burgemeester van Londen was, daalde het aantal misdaden met messen van 14.159 per jaar in het begin van zijn ambtsperiode tot 9.680 op het einde. Onder Khan begon het cijfer weer systematisch te stijgen. Ook het aantal islamitische terreuraanslagen in Londen steeg met sprongen. Een islamo-socialistische burgemeester, dat geeft terroristen natuurlijk altijd nieuwe energie. Khan beweerde toen dat terreur nu eenmaal een onvermijdelijk aspect was van het leven in een grootstad. In de eerste drie maanden van 2018 overtrof het moordcijfer in Khans Londen zelfs dat van New York. En ook 2018 reikte de Pakistaanse regering hem de ‘Nishan-e-Pakistan’ uit, de hoogste civiele onderscheiding voor verdiensten in het belang van... Pakistan natuurlijk. PAUL BÄUMER
MAES KOFFIE, DAAR KRIJG JE NOOIT GENOEG VAN!
Terreur Islamitische terreur is, net zoals de maffia, dikwijls een familiebedrijf. Zijn schoonbroer Makbool Javaid riep herhaaldelijk op tot jihad tegen Groot-Brittannië en de VS. Javaid was ook lid van de islamitische groep Al-Muhajiroun. Khan beweerde dat hij niets te maken had met de activiteiten van zijn schoonbroer, maar in 2003 stond hij wel op het podium met Sajeel Abu Ibrahim, een
LUIKERSTEENWEG 244 F 35007 ANKERSTRAAT HASSELT 3500 HASSELT 011 223 253 EN 011 273 272
011 223 253
MAESKOFFIENV@SKYNET.BE WWW.MAESKOFFIE.BE
12 Interview
2 DECEMBER 2021
ELS VAN DOESBURG ANTWERPS SCHEPEN Els van Doesburg (N-VA) is schepen in Antwerpen en de verloofde van N-VA-fractieleider Peter De Roover. Ze is gemeenteraadslid in Antwerpen sinds 2019 en ze volgde eerder dit jaar Fons Duchateau op als schepen bevoegd voor wonen, groen, dierenwelzijn, stads- en buurtonderhoud en gezondheids- en seniorenzorg.
"Ik ben erg blij dat ik seniorenzorg als een van mijn bevoegdheden heb. Onze Antwerpse senioren zijn namelijk weinig woke" oe bevalt het u als vrouw in de politiek, zeker nu u uw relatie met Peter De Roover publiek heeft gemaakt? Er waren bijvoorbeeld veel reacties op het leeftijdsverschil. “Ik heb geen complexen als vrouw in de politiek en ik heb ook nooit nood gehad aan een ‘diversiteitsmanager’ om mij te begeleiden. Het stoort mij algemeen trouwens dat het vrouw-zijn of allochtoon-zijn zo benaderd wordt. Het is natuurlijk begrijpelijk dat het voor het publiek een veeleer uitzonderlijke relatie is. Wij hebben altijd ons privéleven privé gehouden, maar een verloving wil je natuurlijk delen. We hebben ongelofelijk veel berichten gehad, waarvan de overgrote meerderheid positief was. Ik kan wel raden wat de insteek is op sociale media, dus ik heb mij daar van weggehouden. Voor ons is onze relatie normaal, maar ik begrijp dat daar verbazing over kan zijn.”
Denkt u dat uw relatie een invloed kan hebben op hoe u politiek gepercipieerd wordt? “Het is jammer dat die zaken met elkaar gelinkt worden. Blijkbaar is het onmogelijk om gewoon bekwaam te zijn als je partner ook politiek actief is. Dat is een vooroordeel, waarvan je weet dat die gezegd worden. Als ik me daar iets van zou aantrekken, zou ik niet met Peter samen zijn. Dat heeft geen invloed op mijn professioneel leven. Ik voel me geen slachtoffer omwille van dat soort opmerkingen.”
Volgens een recente peiling van Gazet Van Antwerpen bent u naast burgemeester De Wever de meest populaire N-VA-politicus van Antwerpen. Ziet u het meest toekomstperspectief in gemeentepolitiek of stapt u op termijn liefst over naar het Vlaamse of federale niveau? “Het is zeker leuk om in de top tien te staan, maar het was vooral Bart die er bovenuit stak. Vlak nadat ik Fons Duchateau opvolgde als schepen was een van de meest voorkomende vragen al of ik minister wil worden. Ik was nog geen week bezig als schepen en als je halverwege de legislatuur begint en een instituut als Fons Duchateau vervangt, wil je dat goed doen. Ik heb dat ook beloofd en ik wil dat op het einde van mijn ambt de Antwerpenaar vindt dat ik het goed gedaan heb en dat ze blij zijn dat ik schepen ben geweest. Verdere carrièreplanning lijkt me voor de rest voorbarig. Voor ik schepen ben geworden, wou ik trouwens verpleegkunde gaan studeren en ik heb me pas deze zomer uitgeschreven bij de opleiding. Ik was al gemeenteraadslid en ik ben enorm dankbaar dat ik de kans kreeg om schepen te worden. Als die trein voorbijrijdt, moet je erop springen. Je wil dan ook dat die trein op de rails blijft en daar ben ik nu op gefocust.”
Als u slaagt als schepen kan u misschien vooruitblikken? “Ik hoop dat de Antwerpenaren mij hier nog willen houden. Mijn droom was altijd om
schepen te zijn. Ik ben blij dat die kans zich zo onverwachts heeft voorgedaan.”
Federaal minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke haalde onlangs uit naar de vaccinatiegraad in Antwerpen. U reageerde dat geen enkele diverse grootstad het qua vaccinatie zo goed deed. Hoe is het in Antwerpen gesteld met de coronacijfers nu de besmettingen overal toenemen? “Ik heb mij bijzonder hard gestoord aan minister Vandenbroucke. Ik vond het heel klein dat hij het nodig vond om zo dikwijls naar Antwerpen uit te halen. Hij was ook niet de enige, er zat duidelijk een soort strategie achter. Annelies Verlinden deed het, Alexander De Croo deed het. Permanent werd er naar Antwerpen uitgehaald alsof wij niet goed bezig zijn, terwijl over Brussel met geen woord gerept werd. Antwerpen heeft ondertussen een vaccinatiegraad van bijna 86 procent, in Brussel is het minder dan 70 procent. Toen de vaccinatiegraad in Antwerpen het 80e percentiel begon te naderen, vermeldde Vandenbroucke alleen nog de absolute cijfers. Dat was gewoon een politiek spelletje.”
De jongste tijd gaan er steeds meer stemmen op om een vaccinatieplicht in te voeren. Het gaat niet alleen over linkse politici als minister Vandenbroucke, ook CD&V’er Wouter Beke, de Vlaamse minister van Volksgezondheid, vindt dit bespreekbaar. Wat vindt u persoonlijk van vaccinatieplicht? “Frank Vandenbroucke lanceert heel veel ideeën die hij dan laat liggen. Bijvoorbeeld de derde prik of de ‘mixprik’ waarbij wie gevaccineerd is met AstraZeneca een booster van Pfizer krijgt. In andere landen gebeurde dit in juli al, in Duitsland zelfs al in april. Vandaag zijn onze verpleegkundigen de minst beschermden van de hele bevolking. Net omdat Vandenbroucke zolang getreuzeld heeft met de derde prik voor de zorg. Die man ziet altijd de splinter in de oog van een ander, maar nooit de balk in zijn ogen. Dat irriteert me mateloos. Verplichte vaccinatie is een debat dat je voert als je al het andere hebt gedaan. Dat is lang niet het geval. De ongevaccineerden hebben een verantwoordelijkheid maar het is niet correct om van hen de grote zondebok te maken omdat je zelf onvoldoende keuzes hebt gemaakt.”
In Doorbraak schreef u over quota “dat vrouwen gelijke rechten hebben als mannen, maar andere ambities en wensen hebben in het leven”. “Mannen en vrouwen maken grosso modo andere keuzes in het leven, en daar is niets mis mee. Het stoort mij dat het vrouw-zijn bijna als een handicap wordt beschouwd. Als iets waarbij men hulp nodig heeft. Je kan dat doortrekken naar alle mogelijke parameters, zo komen we bij de ‘woke-bewegingen’. Het is een zeer afgunstige manier van denken, waarbij men zich wentelt in slachtofferschap en ik geloof daar niet in. Dat ik vandaag sche-
“VAN DOESBURG HEEFT ER GEEN PROBLEMEN MEE DAT ZE HET LABEL ‘CONSERVATIEF’ OPGEPLAKT KRIJGT, MAAR ZE VERDUIDELIJKT DAT GRAAG” Hangt ervan af hoe men conservatief definieert. Het is ook niet echt een ideologie zoals bijvoorbeeld liberalisme. In een interview heb ik ooit eens een trein gebruikt als metafoor voor het conservatisme. De conservatief laat de trein veilig en traag rijden, zodat de bochten ingeschat kunnen worden en men van het uitzicht kan genieten. Een progressief gooit daarentegen constant kolen op het vuur. Een conservatief wil bewaren wat goed is.
pen ben, heeft bijzonder weinig te maken met welke kleur of seksualiteit ik heb. Ik geloof niet in het verhaal van quota, dat een vrouw een soort zwak wezen is dat bij de hand genomen moet worden en begeleid moet worden met positieve discriminatie. Dat is complete onzin.”
Enkele weken geleden nam een feministische professor aan de universiteit van Sussex ontslag na aanhoudende intimidatie door studenten omdat zij gelooft in het belang van het biologisch geslacht. U hekelt de woke-beweging en het gebrek aan conservatieve stemmen aan de Amerikaanse universiteiten. Vrees u dat dit fenomeen zich ook aan de Vlaamse instellingen aan het voltrekken is? “Het korte antwoord is ja. Er zijn heel veel voorbeelden in de VS en het is verontrustend dat deze fenomenen tot bij ons overwaaien. Het is verontrustend omdat de universiteit de ultieme plaats moet zijn om vrij te kunnen spreken en denken. Om geconfronteerd te worden met ideeën waarmee men het niet per se eens is. Als men zich hiervan gaat afsluiten omdat dergelijke ideeën kwetsend zijn of een gevoel van onveiligheid creëren, dan leidt dit tot een arm intellectueel milieu. Een universiteit hoort niet niet te leren wat te denken, maar hoe te denken.”
“Ik heb geen complexen als vrouw in de politiek en ik heb ook nooit nood gehad aan een ‘diversiteitsmanager’ om mij te begeleiden” Zou dit geen opgeblazen fenomeen zijn? Is de groep militanten niet veel kleiner dan het lijkt? “Die groep lijkt me ook wel kleiner in werkelijkheid, maar is zeer luid en heeft veel toegang tot de media en het hoger onderwijs. Het zijn allemaal kleine incidenten, maar samen vormt dit een ideologie, een manier van denken die onrustwekkend is.”
Komt u vaak met de woke-ideologie in aanraking tijdens de uitoefening van uw ambt? “Ik ben erg blij dat ik seniorenzorg als een van mijn bevoegdheden heb. Onze Antwerpse senioren zijn namelijk weinig woke (lacht). Ik spreek me uit tegen de woke-ideologie en er zitten wel wat hatelijke berichten in mijn inbox die gericht zijn naar mijn persoon. Die neem je erbij, maar ik krijg evenzeer veel positieve berichten van mensen die zeggen ‘ik zou het niet durven zeggen’. Hoe erg is het als dat de situatie is?”
U omschrijft zichzelf als conservatief. Staat u daar nog achter? “Ik heb er geen probleem mee dat mensen dat label op mij kleven.”
Vindt u dit label correct? “Hangt ervan af hoe men conservatief definieert. Het is ook niet echt een ideologie zoals bijvoorbeeld liberalisme. In een interview heb ik ooit eens een trein gebruikt als metafoor voor het conservatisme. De conservatief laat de trein veilig en traag rijden, zodat de
ELS VAN DOESBURG • Geboren te Soest op 24 mei 1989 • Vlaams-Nederlandse politica voor N-VA • Verloofd met Peter De Roover (N-VA) • Antwerps schepen voor wonen, stads- en buurtonderhoud, groen, dierenwelzijn en gezondheidsen seniorenzorg
bochten ingeschat kunnen worden en men van het uitzicht kan genieten. Een progressief gooit daarentegen constant kolen op het vuur. Een conservatief wil bewaren wat goed is.”
Het doet me denken aan de uitspraak “Conservatism is progressivism driving the speed limit”. “Burke schreef ook ‘In order to conserve, we have to reform’. Ik ben geen reactionair, we moeten vertrekken uit de realiteit van vandaag. De essentie lijkt me bewaren wat goed is en goed nadenken alvorens zaken te veranderen. Het is moeilijk om in te schatten wat de gevolgen zijn van dingen te veranderen. Tradities zijn pas tradities geworden wanneer ze hun nut bewezen hebben en worden door de generaties heen verfijnd. Die zijn niet onveranderlijk. We moeten ons niet op een verkrampte manier aan de zaken vasthouden, maar een zekere voorzichtigheid is wel op zijn plaats. Bepaalde ideeën, die men woke zou kunnen noemen, worden door onze strot geduwd. Dat is echt het breken van de ruggengraat van de samenleving en daar heb ik een groot probleem mee.”
Wat vindt u van publieke initiatieven van lokale overheden die de LGBTbeweging ondersteunen? Ik denk dan bijvoorbeeld aan regenboogvlaggen en regenboogzebrapaden. Vindt u dat de taak van de overheid? “De stad hangt in mei de regenboogvlag uit ter ondersteuning en ter herdenking van de beslissing van de WHO uit 1990 om homoseksualiteit niet langer als een geestesziekte te beschouwen. De stad onderschrijft dat het geen slecht idee is om de mensen eraan te herinneren dat het niet zo bijster lang geleden is dat we daar een zeer vreemde visie op hadden. Ik ook.”
Vindt u N-VA een conservatieve partij? “Ik denk dat N-VA de partij is waar de conservatief zich het meest thuis voelt. N-VA is een gemeenschapspartij die uitgaat van de realiteit zoals ze is en dat vind ik ontzettend belangrijk als conservatief. Veel partijen gaan namelijk eerder uit van een wensbeeld over hoe zij de samenleving willen zien.”
Verwijst u hiermee naar Vlaams Belang? “Bijvoorbeeld, maar dat geldt ook voor de PVDA of Open Vld die oprecht een slogan hanteert als ‘mensen hebben vleugels’. (lacht) Er zijn meerdere partijen die werken vanuit een perspectief hoe ze zouden willen dat de samenleving is. N-VA vertrekt vanuit de samenleving zoals ze is en dat is bij uitstek conservatief. Behouden wat goed is en hervormen waar nodig. Die gedachte past het best bij N-VA. Ik ben schepen in een stad met 180 verschillende nationaliteiten. Men kan hier kritiek op hebben en een ander wensbeeld hanteren, maar daar kan men in de praktijk niets mee aanvangen.” SIMON SEGERS
Dossier 13
2 DECEMBER 2021
De Sint-Jan Baptist ten Begijnhofkerk in Brussel, of het ‘House of Compassion’ zoals het nu heet, is al meerdere keren hét symbool van asielcrisissen geweest. Zo ook deze zomer, toen er door een 400-tal mensen zonder papieren een hongerstaking gehouden werd om een collectieve regularisatie te eisen. De hongerstaking is afgelopen, maar nog steeds bezetten deze ‘sans-papiers’ de kerk. Hoewel buurtbewoners al jarenlang klagen over de overlast, lijkt de politie voorlopig niet van plan om iets te doen.
BEKIJK DE VIDEOREPORTAGE OP PAL NWS
BEZETTING BEGIJNHOFKERK DOOR 'SANS-PAPIERS' innen in de kerk, die achter de Vismarkt in het hartje van centrum Brussel ligt, is het koud en vuil. Aan de rechterkant van de kerk staat er een heus tentenkamp in elkaar geflanst. Nog steeds slapen tientallen sans-papiers dagelijks in de kerk. Zo ook hun woordvoerder, Mohamed Rhalimi: “De mensen die hier slapen zijn allemaal arbeiders zonder papieren. Iedereen die je hier ziet, is hier al 5, 10, 20 jaar. We bezetten deze kerk om een collectieve regularisatie van de sans-papiers te eisen. Het enige wat we vragen is een erkenning voor ons bestaan. We zijn het beu om door malafide bazen uitgebuit te worden.”
Bezetting in Brussel De sans-papiers bezetten al meer dan een jaar verschillende locaties in Brussel. Eerst werd er binnengebroken in verschillende gebouwen van de Brusselse universiteiten VUB en ULB. Van heel wat studenten kwamen er meldingen binnen van geur- en geluidsoverlast, maar ook van seksuele intimidatie. Studenten die in die periode op kot zaten konden een boete krijgen omdat ze op de grasvelden aan hun kot met vijf samenkwamen, terwijl sans-papiers nacht na nacht voor overlast zorgden. “Nadat we al maandenlang deze drie locaties bezetten, zijn we gestart met een hongerstaking. Die startte op 23 mei en werd volgehouden tot 21 juli, na onderhandelingen met de regering. Er waren vier onderhandelaars aanwezig: priester Daniël Alliët, Mehdi Kassou (BXL Refugees) en
advocaten Alexis Deswaef en MariePierre de Buisseret.” Rhalimi beweert dat er in die onderhandelingen valse beloftes zijn gedaan aan de sans-papiers, die ervan uitgingen dat al hun dossiers geregulariseerd zouden worden. Toch werd het grootste deel van de dossiers opnieuw geweigerd. Rhalimi hekelt het gebrek aan duidelijke criteria: “We weten nooit op welke basis een dossier ter regularisatie wordt goedgekeurd of afgekeurd. Het enige wat we vragen zijn duidelijke richtlijnen zodat iedereen weet wat er speelt.”
Gebrekkig beleid Mahdi Dat gebrek aan eenduidig beleid wordt bevestigd door Daniël Alliët. Deze priester zet zich al jarenlang in voor de sans-papiers en onderhandelde in het verleden al verschillende keren over collectieve regularisaties. Ook hij merkt een verschil in het huidige beleid van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Sammy Mahdi. “In 1999 en in 2009 hebben we de laatste twee grote collectieve regularisaties gehad. De verwachting, zeker bij de Franstaligen, was dat er ook in 2019 een zou komen. We voelden toen echter ook al aan dat dat aan Nederlandstalige kant moeilijker zou worden. Dat stond ook letterlijk in het regeerakkoord: Noch over collectieve, noch over individuele regularisatie zou worden gesproken tijdens deze legislatuur.” Dat was uiteraard niet naar de zin van Alliët en de sans-papiers. “Sommige van deze mensen werden in 2009 niet geregulariseerd door administratieve fouten of door fraude bij werkgevers. Het kan nu toch niet dat deze mensen opnieuw vier of vijf jaar moeten wachten op regularisatie? Ik had verwacht dat Mahdi zou evolueren naar een
Met priester Daniël Alliët die de vechtpartij in de kerk minimaliseert.
Woordvoerder Mohamed Rhalimi
menselijker migratiebeleid, maar daarin ben ik teleurgesteld.” Op de vraag hoe het komt dat deze mensen al jarenlang in België zijn terwijl ze dat eigenlijk niet mogen omdat ze hebben geen verblijfsvergunning hebben, reageert de priester ontwijkend. Liever benadrukt hij dat de maatschappij “deze mensen nodig heeft”. Volgens hem zijn deze mensen hier allemaal al jaren, werken ze en dragen ze op die manier bij. “Maar laat ons dan eerlijk zijn door te zeggen dat we ze nodig hebben en door ze te regulariseren zodat ze niet uitgebuit worden.”
“Vlaming, Waal, blank of bruin, eender wie je in dat soort situatie zet, zal zich slecht voelen en voor overlast zorgen” Koninklijk Paleis betrokken Alliët schuwt de straffe uitspraken niet. Zo beweert hij dat er mensen zijn die baat hebben bij de illegale status van deze mensen. “Aannemers, bouwbedrijven en verschillende werkgevers nemen met heel veel plezier deze sans-papiers aan. Ze hebben amper rechten, kunnen bij geen enkele instantie terecht en zijn enorm veel goedkoper.” Die praktijken gebeuren overal: van de West-Vlaamse fabrieken tot het Koninklijk Paleis. “Enkele mensen hier hebben al opgediend in het Koninklijk Paleis van Brussel. Een aannemer voor een diner die om de prijs wat te drukken vier of vijf van zijn werknemers vervangt door goedkopere sans-papiers, dat is schering en inslag”, aldus de priester. “Maar het gaat nog verder: Op 20 juli van vorig jaar werden er bij een arbeidsinspectie van dakwerken op het Koninklijk Paleis vier mensen zonder papieren betrapt!” Na de onderhandelingen met de regering stopten de sans-papiers hun hongerstaking. Ze dienden allemaal opnieuw een aanvraag tot regulariseren in. Tot Alliëts grote verbazing kwam er echter een negatieve uitslag bij zo goed als elke aanvraag: “Er waren zelfs dossiers die wij tijdens onze onderhandelingen anoniem als voorbeeld hebben gebruikt en waarvan Sammy Mahdi zelf zei dat deze geregulariseerd zouden moeten worden, die achteraf toch zonder pardon een negatief antwoord kregen. Dat leidt
bij deze mensen uiteraard tot teneergeslagenheid, ontevredenheid of zelfs woede.” Die woede is bij momenten duidelijk te merken. We probeerden priester Daniël Alliët eerst te interviewen in de kerk zelf, maar door getier en gescheld van enkele mannen die in de kerk verbleven, waren we genoodzaakt te verhuizen naar de overkant van de straat. Daar spraken we verder met Alliët in een zaaltje van de parochie. Maar hij minimaliseert de uitbarstingen van de mannen: “Vlaming, Waal, blank of bruin, eender wie je in dat soort situatie zet, zal zich slecht voelen en voor overlast zorgen.”
Overlast in de buurt Buurtbewoners minimaliseren die overlast echter allesbehalve. Zo ook Livke Fallein die al jarenlang aan de Begijnhofkerk woont. Zij contacteerde onze redactie over de aanhoudende problemen en het feit dat de politie niets doet: “Enkele nachten geleden werd er aan mijn deur aangebeld. Twee mannen vroegen of ze in mijn huis konden slapen, ze hadden geen plek meer in de kerk. En zo is het bijna elke nacht wel iets.” Elke nacht is er enorm veel lawaai, de ochtend erna stinkt de omgeving naar urine en alcohol. “Afgelopen weekend passeerde ik de kerk rond 9 uur ’s ochtends. In de plantenbakken die voor de kerk staan, zag ik een van die mannen slapen, met zijn broek op zijn enkels. Ik dacht dat hij dood was!” Maar naast deze ongemakken voelt Livke zich ook echt onveilig in de omgeving van haar eigen woonst. Vorige week plaatste de stad reeds de blokhutjes voor ‘Winterpret’, de jaarlijkse kerstmarkt. Maar die waren de eerste nacht al het mikpunt van inbraken en vandalisme door de sans-papiers. De dame is niet meer zo goed te been en ziet het niet meer zitten om alleen het gebied rond de kerk te passeren. Wanneer ze naar de winkel gaat, begeleidt de zaakvoerder van de lokale kruidenier haar van aan haar deur tot aan de winkel en terug. “Want de politie doet niets tegen deze overlast. Willen ze niet, durven ze niet of mogen ze niet? Ik weet het niet, maar er moet iets gebeuren, dit is ondraaglijk”, besluit de buurtbewoonster. De politie was niet beschikbaar voor commentaar. WANNES NEUKERMANS
14 Cultuur
2 DECEMBER 2021
KUNST
SERIE
Komt een Italiaan naar de Nederlanden
Foundation ‘Foundation’ is een nieuwe sciencefictionreeks op Apple TV+, losjes gebaseerd op de boekenreeks van de legendarische schrijver Isaac Asimov.
De gemiddelde bioscoopganger, televisiekijker of sciencefiction- en fantasyliefhebber kan zich tegenwoordig moeilijk van de indruk ontdoen dat men om de oren wordt geslagen met verfilmingen van sciencefiction- en fantasyboeken. In de jaren 2000 was er al eens een eerste golf, met de verfilmingen van ‘The Lord of the Rings’ en ‘Harry Potter’, gevolgd door een heleboel van verfilmingen van boekenreeksen voor jongvolwassenen, zoals ‘Twilight’ en ‘The Hunger Games’. Die eerste golf werd recent gevolgd door een tweede, waarvan het startschot werd gegeven door de HBOreeks ‘Game of Thrones’. Het zwaartepunt lag niet meer in de bioscoopzalen, maar op het kleine scherm en online streamingdiensten. Zo verscheen dit najaar niet alleen een nieuwe ‘Dune’-verfilming in de bioscoopzalen, maar verschijnen (bijna gelijktijdig) tal van nieuwe reeksen op streamingdiensten: ‘The Wheel of Time’ op Amazon Prime Video, het tweede seizoen van ‘The Witcher’ op Netflix en ‘Foundation’ op Apple TV+.
In 1541 arriveerde de Florentijnse handelaar Lodovico Guicciardini In Antwerpen. Hij ruilde er het zakenleven voor het schrijverschap. In 1567 verscheen zijn bestseller ‘Descrittione di tutti i Paesi Bassi’, een gedetailleerde beschrijving van de Lage Landen. Dat boek is het uitgangspunt voor een boeiende tentoonstelling in Museum Plantin-Moretus. De familie Guicciardini was in de republiek Firenze actief in de internationale handel en bouwde een gigantisch netwerk uit van buitenlandse filialen. Zoon Lodovico werd op zeventienjarige leeftijd uitgestuurd, eerst naar Lyon en dan naar Antwerpen, waar hij in 1541 aankwam en tot aan zijn dood in 1589 bleef wonen. Lodovico was blijkbaar niet in de wieg gelegd voor de handel en hij besloot schrijver te worden. In 1567 publiceerde hij ‘Descrittione di tutti i Paesi Bassi’, waarmee hij op slag beroemd werd. Er verschenen vele herdrukken en vertalingen in het Nederlands, Frans, Duits en Latijn. Het werd het standaardwerk over de Lage Landen, dat vooral veel aandacht besteedt aan Antwerpen. Guicciardini oordeelt: “Als handelsstad vindt zij haar weerga in de hele wereld niet” en “Antwerpen heeft van oudsher zoveel en zo’n belangrijke privileges verkregen dat de stad eigenlijk eerder als een onafhankelijke staat kan worden beschouwd”.
Vreemd voedsel en vrije vrouwen Interessant is dat Guicciardini de Nederlanden beschrijft met de blik van een Italiaan. Het is opvallend hoe dikwijls hij het voedsel bij ons vergelijkt met de spijzen die hij thuis gewoon was en bijna altijd verkiest hij de Italiaanse keuken. Ons roggebrood, bijvoorbeeld, vindt hij niet te eten. En hij is niet alleen. Om aan de
smaak tegemoet te komen van de vele nieuwkomers in de handelsmetropool ziet Guicciardini dat steeds meer Antwerpse bakkers tarwebrood in de aanbieding hebben. Het bier van bij ons vindt hij wel prima, al waarschuwt hij voor de overmatige consumptie. Vooral bij feesten, en dat kunnen we volgens Guicciardini als de besten, vloeit het bier hier rijkelijk en gaan we nogal eens over de schreef. De Italiaan kijkt met grote ogen naar de vrijgevochten vrouwen van de Lage Landen. In het gezin zwaaien zij de scepter, merkt hij verbaasd op. En, ongelooflijk toch, vrouwen mogen hier vrijuit praten en zonder mannelijk gezelschap op stap gaan. Niemand die hen daarvoor op de vingers tikt. Meer nog, in de Nederlanden ontmoet Guicciardini vrouwen die handel drijven en zaken doen die “eigenlijk alleen mannen aangaan”. Lodovico moet toch wat koopmansbloed hebben gehad, want hij vergelijkt zorgvuldig de prijzen van allerlei producten, hij telt het aantal handelaars, hij ziet de huurprijzen in Antwerpen stijgen als gevolg van de vele inwijkelingen, hij schandvlekt de hebzuchtige speculanten op de beurs…
De sfeer van toen en twee topstukken Museum Plantin-Moretus brengt het beeld van Antwerpen dat Guicciardini heeft opgetekend tot leven. Uit zijn rijke collectie selecteerde het museum
tientallen prachtige prenten bij citaten uit het boek. Daar zijn grote namen bij, zoals Pieter Bruegel en Phillip Galle, die de sfeer van toen oproepen. Een voorbeeld: het tafereel ‘Ik heb op de vismarkt in Antwerpen een steur gezien van vierhonderd pond en meer dan twaalf voet lang’ komt tot leven in de schitterende gravure met een gezicht op de vismarkt in 1582 door Philip Galle. Op de expo zijn uitzonderlijk twee topstukken uit de museumcollectie te zien. Het eerste is ‘Urbs Antverpia’, een monumentale (120 x 265 cm), met de hand ingekleurde kaart van Antwerpen uit 1565. De kaart is het werk van Virgilius Bononiensis, nog een Italiaan die ongeveer gelijktijdig met Guicciardini in de Scheldestad arriveerde. De indrukwekkende kaart toont Antwerpen als een internationale metropool op het hoogtepunt van zijn economische macht. Het tweede topstuk is de Vlaanderen-kaart van Gerard Mercator uit 1540, het enige bewaarde exemplaar van deze verbazend nauwkeurige kaart van het graafschap. De wandkaart is een vierkante meter groot en ze is opgedragen aan keizer Karel V.
MMMV
Tentoonstelling ‘Komt een Italiaan naar de Nederlanden’, van 3 december 2021 t.e.m. 6 maart 2022, Museum Plantin-Moretus, Antwerpen, www.museumplantinmoretus.be
Asimov ‘Foundation’ is gebaseerd op de gelijknamige boekenreeks van de Amerikaanse sciencefictionlegende Isaac Asimov. In de verre toekomst omvat een Galactisch Keizerrijk zowat de hele Melkweg, maar die beschaving loopt op zijn laatste benen. Het wiskundige genie Hari Seldon heeft een theorie ontwikkeld, ‘psychohistorie’ genaamd, waarmee met behulp van wiskunde de toekomst van grote bevolkingsgroepen voorspeld kan worden. Seldon voorspelt het nakende einde van het Galactische Rijk en hoopt de daaropvolgende chaos in te korten door de ‘Foundation’ op te richten, een groep overlevenden die de beschaving en wetenschap moeten vrijwaren na de val. Meteen valt op hoe sterk de reeks afwijkt van de boeken. Grote gebeurtenissen of plotlijnen worden hier en daar uit de boeken overgenomen, maar bijna alles daaromheen werd veranderd. Ook ‘Foundation’ lijkt een slachtoffer te zijn geworden van de doorgedreven diversiteitsgekte. Zo werden tal van mannelijke hoofpersonages in de reeks veranderd in vrouwen en lijken blanke acteurs een minderheid. Gelukkig zijn de acteerprestaties doorgaans sterk genoeg om deze aanpassingen verteerbaar te maken.
Actie Een buitengewoon ergerlijkere afwijking is de overmatige focus op actie. Oorlog en actie kwamen oorspronkelijk in de boeken slechts terloops in beeld, terwijl de makers van ‘Foundation’ er duidelijk voor gekozen hebben om er een actiereeks, genre ‘Star Wars’, van te maken. Het wordt helemaal potsierlijk als een van de pacifistische personages in de boeken, Salvor Hardin, een man die in de boeken zegt dat “geweld het laatste toevluchtsoord van de onbekwamen” is, in de serie wordt omgetoverd in een soldaat (voor de gelegenheid vertolkt door een zwarte vrouw). Niet elke aanpassing is kommer en kwel. Er gebeurden grote aanpassingen aan de passages over de keizers, die in de boeken slechts terloops vermeld werden. In de televisiereeks is het personage telkens een kloon van zijn voorgangers, waarmee tegelijkertijd onveranderlijkheid en continuïteit benadrukt worden, maar waarmee de individuele verschillen tussen de schijnbaar identieke keizers extra uit de verf komen. De scènes die zich afspelen in het keizerlijk hof zijn grotendeels niet gebaseerd op de boeken, maar behoren tot de beste van de reeks. Ook de speciale effecten, de soundtrack en wereldopbouw zijn van topniveau. De makers zijn er wonderwel in geslaagd een geloofwaardige, levende sciencefictionwereld neer te zetten. Het is wel jammer dat dit wordt aangewend voor hersenloze actie, waardoor de wetenschappelijke en maatschappelijke thema’s in de reeks ondergesneeuwd geraken.
PIETER VAN BERKEL
BOEK
Het koesteren van de Sint en Zwarte Piet Nog enkele dagen scheiden ons van het grootste kinderfeest van het jaar. In tegenstelling tot de voorbije jaren verliep de aanloop naar 6 december op een meer serene wijze. Gelukkig maar? Niet bepaald. Want wie kijkt op het wereldwijde web of het beeldscherm, merkt dat een agressieve minderheid politieke agitatoren de buit heeft binnengehaald. Reeds jaren geleden werd de Sint langzaam maar zeker ontdaan van zijn christelijke symbolen. Na een blitzcampagne van amper twee jaar werd ook in Vlaanderen Zwarte Piet op het stortvuil van de geschiedenis gedeponeerd.
Wodan De auteur van dit boek zag met lede ogen aan hoe de media werden overspoeld met leugens over een traditie die millennia teruggaat in de Europese geschiedenis. Op toegankelijke wijze neemt Wim Vangheluwe de lezer mee naar het leven van de bisschop van Myra, dat vrij snel omhangen werd met allerhande legendes. Het priesterambt staat de schrijver niet in de weg om ook de heidense kenmerken van het sinterklaasfeest bloot te leggen. Niemand minder dan de Germaanse oppergod Wodan zou model staan voor de figuur van Sinterklaas. Een handige manier tijdens de kerstening van West-Europa om in het christelijke geloof ook oude gebruiken te incorporeren. In het boek danst Vangheluwe niet rond de hete brij, maar weerlegt met verve de loze beschuldiging dat Zwarte Piet van Afrikaanse oorsprong zou zijn en dus op racistische wijze zou
worden neergezet. De vele interpretaties van Sinterklaas en Zwarte Piet doorheen heel Europa laten toe te zoeken naar de gemeenschappelijke deler. Telkens is een oude, goede man vergezeld van een speelse knecht. Die is zwart gemaakt en heeft ook een educatieve rol.
Wie voelt zich ‘beledigd’? Maar het werk beperkt zich niet tot een historisch overzicht. Het boek ambieert de lezer, en bij uitbreiding onze samenleving, terug te leren hoe we 6 december kunnen vieren. Het boek wil ook antwoorden geven op de vele vragen die kinderen zich stellen: ‘Welke attributen dragen Sinterklaas en Zwarte Piet?’, ‘Vanwaar komt de gewoonte om een wortel klaar te leggen?’, ‘Hoe is de Sint in Spanje beland?’ en ‘Wat is de link met de Amerikaanse Kerstman?’ U vindt er ook handige tips voor wanneer u zelf in de huid wil kruipen van een van beide personages.
Ondanks de mooie en waardevolle traditie van Sinterklaas staat het allemaal sinds ruim een decennium onder druk vanuit verschillende hoeken. Er is bijvoorbeeld de commerciële druk om het feest te herleiden tot loutere consumptie. Rationalisten genre Maarten Boudry vinden het dan weer niet kunnen dat ouders hun kinderen in de Sint laten geloven, want ‘de waarheid’ primeert altijd. De meest activistische groep vormen de woke organisaties als ‘Kick Out Zwarte Piet’ die in Nederland met geweld optochten komen verstoren. Zij gruwen van het idee dat men christelijke en heidense tradities doorgeeft en koestert. Wat te doen in tijden waarbij media, distributie en scholen de roetveegpiet als alternatief hebben omarmd? Ook hierover deelt de auteur enkele tips mee. Men merkt dat veel bakkerijen en snoepwinkels wel nog de traditie van Zwarte Piet blijven in ere houden. Wie de komende dagen inkopen doet, denkt er best eens aan hoe Nederlandse ketens als het arrogante Bol. com en Hema met de politiek correcte kam door hun gamma gingen, en passeert misschien eens bij de lokale handelaar. Elk verzet begint klein.
PIETER VANDERMOERE
Wim Vangheluwe, ‘De Sint en zijn knecht, wie zijn ze echt?’ Doorbraak, 2021, 302 bladzijden. 20 euro ISBN 9789493242463
Brieven 15
2 DECEMBER 2021
GESCHIEDENIS
LEZERSBRIEVEN
Roofkunst in het Louvre
BLA BLA BLA
© LOUVRE
kunstwerken. Na zijn staatsgreep liet Bonaparte het museum herdopen in ‘Musée Napoléon’. Na zijn overwinningen tegen Pruisen en Oostenrijk vergat hij niet dat Berlijn en Wenen ook waardevolle dingen bezaten. Terzelfder tijd brandschatte hij heel Europa en met dat geld kocht hij collecties aan zoals de authentieke beelden van zijn zwager Borghese of Italiaanse middeleeuwse kunst.
Redding van Egyptische en Assyrische kunst
Mona Lisa
Een paar weken geleden was er een interessante documentaire op ‘Arte’ over de manier waarop het beroemdste museum ter wereld zijn collecties samenstelde. Het programma bewees met veel documenten dat koning Frans I van Frankrijk wel degelijk het pronkstuk Mona Lisa kocht van de leerling die het erfde van Leonardo da Vinci. De koninklijke collectie groeide verder met geschenken van Italiaanse vorsten en pausen. Met koningin Maria de Medici (vrouw van de protestant Hendrik IV die katholiek werd om te troon te veroveren) deden de Zuid-Nederlanders hun intrede met 24 schilderijen van Rubens. De Lodewijken XIV en XVI verzamelden verder, al verhuisden de schilderijen naar Versailles en werd het Louvre grotendeels een depot.
‘Woke’ in de 18de eeuw Momenteel is er geruzie over een koninklijke aankoop van het portret van Helena Fourment en de Rubenskinderen, waar de Franse ambassadeur in Brussel tussenbeide kwam om een exportvergunning te krijgen. De Franse koningen spendeerden ook veel geld in Italië voor de aankoop van de beste antieke Romeinse beelden. Af en toe mocht eens een kunstenaar of een adellijke amateur de koninklijke collecties bekijken. Soms was er zelfs een tentoonstelling, maar alles hing af van de goede of slechte luim van de koninklijke familie. Na de Franse Revolutie eisten volksvertegenwoordigers in het Franse parlement dat die koninklijke collecties ‘la Nation’ zouden toebehoren. Ook de kerkschatten en de schilderijen in de kerken moesten nationaal bezit worden. Met de val van de monarchie in 1792 gebeurde dat ook. Na veel vijven en zessen werd beslist dat in het Louvre een ‘Muséum central des Arts de la République’ geopend werd dat iedereen kon bezoeken. Tezelfdertijd lieten de nieuwe machthebbers een gruwelijke terreur los op alle echte en ingebeelde binnenlandse vijanden: 100.000 moorden plus 200.000 slachtoffers bij de opstand in de Vendée. En dus ook iedereen ‘woke’ op kunstgebied. Prachtige middeleeuwse beelden
van vorsten werden beschadigd of vernietigd, want beelden van tirannen moesten verdwijnen (actueel, niet?). Het koninklijk meubilair werd verkocht. Het grootste deel van de koninklijke juwelen en gouden en zilveren beelden en voorwerpen eindigde in de smeltoven.
Plundering van Europa Begin 1794 vielen de revolutionaire legers de buurlanden aan. In het Franse parlement eisten leden dat de soldaten het Romeinse voorbeeld zouden imiteren die onder Sulla Griekenland plunderden. De slachter van de Vendée, en lid van de regering Lazare, Carnot (nog altijd een straat in Antwerpen!!) riep de Franse troepen op de Zuidelijke Nederlanden te beroven van alles wat Parijs kon versieren. Het parlement juichte dit toe, want deze slaven van de tirannen hadden niet het recht hun kunstwerken te behouden. Die hoorden alleen het land van de vrijheid toe. In oktober 1794 verschenen de eerste karren met de buit. ‘Het Lam Gods’ en ‘De kruisafneming’ van Rubens waren voortaan Frans. Twee jaar later begonnen de veldtochten van Bonaparte in Italië. De bevelhebber en zijn generaals vulden hun eigen zakken met enorme sommen, terwijl ze tezelfdertijd de Italiaanse vorsten en de paus afpersten. In ruil voor de verdere erkenning van hun gezag kregen die een bezoek van een Franse commissie die waardevolle schilderijen en beeldhouwwerken uitzocht. Met karrenvrachten arriveerden de werken van Titiaan, Rafaël en Caravaggio in het Louvre. Daarenboven kreeg het museum ook nog meesterwerken die uit de Franse kerken waren geroofd. Autun verloor het prachtige ‘De madonna met kanselier Rolin’ van Jan van Eyck. Het Louvre werd vergroot om al de schatten te bergen. Tentoonstellen was onmogelijk, want er was veel te veel. De oplossing was een wisseltentoonstelling. Bezoekers die na zes maanden weer op de koffie kwamen, zagen andere
In 1814 moest Bonaparte aftreden, maar Frankrijk mocht het grootste deel van de buit houden. Dat veranderde na Waterloo. De Britse hertog van Wellington zond een bataljon soldaten met bajonet op het geweer het Louvre in en de grootste kunstverzameling aller tijden werd ontmanteld. Het middenpaneel van 'het Lam Gods' en 'De Kruisafneming' keerden terug naar huis, maar sommige kunstwerken waren naar provinciale musea in Frankrijk versast. De Italiaanse vorsten eisten beeldhouwwerken en slechts de helft van hun schilderijen op, omdat ze weinig belang hechtten aan hun vroege ‘primitieve’ schilders. Het Louvre mocht alleen houden wat Bonaparte gekocht had, maar weldra vond het museum nieuwe bronnen. Frankrijk steunde de Griekse onafhankelijkheidsoorlog en voerde antieke beelden in zoals de 'Venus van Milo'. De machtige Grieks-orthodoxe kerk zag die verafschuwde naakte beelden graag vertrekken. In Egypte verschenen Fransen die het op een akkoord gooiden met de heerser en plaatselijke pasja’s. Egypte wilde moderniseren en begon met de afbraak van tempels of liet beelden opgraven om wegen, bruggen en stuwdammen te bouwen. Antieke bas-reliëfs werden massaal vermalen omdat het aanwezige salpeter bruikbaar was voor de kanonnen. De Fransen en Britten redden feitelijk de faraonische kunst omdat ze massaal grote en kleine voorwerpen naar het British Museum en het Louvre zonden. Met hun westerse dorst naar kennis en veel omkoperij stopten ze ter plaatse de Egyptische barbarij. Dankzij deze westerse ‘grafrovers’ werd toerisme een hoeksteen van de Egyptische economie. De Fransen groeven ook Assyrische monumenten uit voor het Louvre en de Ottomaanse heersers vonden als goede mohammedanen dat hun rijk beter af was zonder die heidense kunstwerken.
Onze Rubensen terug President Macron heeft onlangs plechtig beloofd dat gestolen of voor een habbekrats gekochte kunst in de Franse kolonies naar Afrika moet terugkeren. Volledig akkoord. Wat mij betreft mag de hele inboedel van het Afrika-museum van Tervuren terug naar Congo. Dat heeft de volgende voordelen: Ten eerste, al de politiek correcte, moreel superieuren in dit land tevreden. Ten tweede, Congolese politici en ambtenaren overgelukkig. Ten derde, alle gespecialiseerde antiquairs in Antwerpen en Brussel binnen zes maanden nog gelukkiger. Ten vierde, verzamelaars van Afrikaanse kunst dolblij, want ze kunnen hoogwaardige museumstukken kopen. En ten vijfde, ik ook gelukkig, want ik eis dat Vlaanderen Macron op zijn woord neemt en ik wil die twee gestolen Rubensschilderijtjes uit de Mechelse Sint-Janskerk terug.
JAN NECKERS
Pallieterke, Nog steeds kent Bouchez onvoldoende Nederlands (De Zevende Dag).Wanneer dient de MR, de partij van Bouchez, in het parlement van de Franse Gemeenschap een decreet in dat het Franstalig onderwijs in Wallonië verplicht om het Nederlands te onderwijzen als de eerste vreemde taal, zoals het Frans in het Vlaamse onderwijs? Wanneer zorgt Bouchez ervoor dat in Brussel, zoals trouwens wettelijk verplicht, het Nederlands als tweede taal effectief én efficiënt onderwezen wordt in het Franstalig onderwijs? Bla Bla Bla. Guido Ghekiere - Brussel
CONGO Pallieterke, Allereerst mijn gelukwensen voor de interessante artikels van Jan Neckers in ’t Pallieterke. Gedurende 50 jaar was ik als missionaris werkzaam in Congo. De actuele negatieve heisa over de kolonisatie van Congo, waarmee de missionering dikwijls wordt geassocieerd, beroert me. Men beweert bijvoorbeeld dat de missionering de plaatselijke Afrikaanse cultuur niet respecteerde en vernielde. Hierbij enkele gegevens die men wellicht niet kent: In de Kasayistreek, waar ik werkzaam was, werden vanaf de jaren dertig een taal- en woordenboek Tshiluba (plaatselijke taal) - Frans en Nederlands uitgegeven, evenals bijvoorbeeld een boek met oude spreuken (in Zwart Afrika zeer belangrijk) uitgegeven. In de grootste centra waren bibliotheken. Er waren schilderijen, ‘plateaux’ in hout of metaal, versierde olifantstanden en nog veel meer. Die werden door de missionarissen opgekocht en in België verspreid. Daniël Feys - Torhout
SCHIJNHEILIGHEID Pallieterke, De Croo heeft zich behoorlijk kwaad gemaakt naar aanleiding van de vernielingen die vorige zondag (voor de zoveelste keer) in Brussel werden aangericht. Waarom De Croo zich nu pas kwaad maakt, is mij een raadsel. Het moge duidelijk zijn dat vernielingen nooit goed te keuren zijn , maar de schijnheiligheid van De Croo is gewoon lachwekkend. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt. Ik denk aan vernielingen na een voetbalwedstrijd en vernielingen tijdens betogingen door de vakbonden. Om maar van het molesteren van ordehandhavers te zwijgen. En dan spreek ik nog niet over de straffeloosheid van al deze daden. Hoeveel zijn er inmiddels al veroordeeld, mijnheer de eerste minister? Maar diezelfde eerste minister is er wel als de kippen bij om andere landen (bijvoorbeeld Polen) te kapittelen. Alsof het gerecht in dit land een voorbeeld is van deugdzaamheid (zie de veroordeling van de mensen van Voorpost). Dan kan het gerecht snel werken. Als het hen goed uitkomt. Frank M asschelein - Poperinge
WOKE Pallieterke, Studio Brussel, een van de VRT-woke zenders, pakt ook dit jaar uit met de 'Warmste Week'. Dit jaar wordt aandacht besteed aan en geld ingezameld voor de 'minderheden' die (denken) gediscrimineerd (te) worden, om hen alzo de mogelijkheid te geven zichzelf te zijn. Daarbij is StuBru niet te beroerd om er een (niet wetenschappelijk ondersteund) cijfer op te plakken, met name 20 pro-
cent van de bevolking. Wat vergeten wordt, is dat de woke-beweging en de linkse kerk verhinderen dat de overige 80 procent van de bevolking ook zichzelf kan zijn. Immers, zij hebben geen recht van spreken als het over bijvoorbeeld over migratie, klimaat en godsdienst gaat, en moeten hun cultuur en geschiedenis continu in vraag stellen, veeleer feitelijk afzweren. Vandaar dat ik voorstel dat StuBru de naam wijzigt in de 'Armste Week'. Carl K ins - Kortrijk
RONSE Pallieterke, Het stadsbestuur van Ronse maakt zich sterk de armoede te willen aanpakken, want Ronse is zowat de armste stad van Vlaanderen (op het kleine Mesen na). Wat de stedelijke graaiers en potverteerders vergeten te vermelden, is dat zij er zelf toe bijdragen dat Ronse door hun schuld nog verder wegzakt in het financiële moeras. Elk gezin (zelfs een alleenstaande) betaalt 190 euro per jaar aan gezinsbelasting. Dit is ongehoord en zelfs ronduit schandalig. Zeker wanneer men weet dat er in de omliggende gemeenten geen gezinsbelasting wordt geïnd. De ‘rijke’ gemeenteraadsleden vergeten te gemakkelijk dat een dergelijk bedrag voor een alleenstaande (met of zonder kinderen), ‘veel geld’ is. Jaarlijks met gulle hand een fortuin aan subsidies uitdelen aan allerhande - al dan niet allochtone - organisaties is voor de stad Ronse geen probleem. Het eigen volk uitzuigen is dat blijkbaar evenmin… Pakken geld verspillen aan prestigeprojecten kan ook. Zelfstandigen en bedrijven (ook eenmanszaken met enkel een klein kantoor) betalen jaarlijks minimaal 375 euro aan de stadskas. Gewoon als ‘boete’ omdat ze zo dom zijn zich in Ronse te vestigen. Ook hier geldt dat er in de gemeenten in de onmiddellijke omgeving geen enkele belasting op bedrijven geheven wordt. Het ‘armoedebeleidsplan’ werd op de jongste gemeenteraadszitting door alle partijen (inclusief Vooruit en PVDA, maar ook N-VA, CD&V en Open VLD) unaniem goedgekeurd… En die mensen kunnen zichzelf nog in de spiegel bekijken en rustig slapen. Ik schaam me soms Ronsenaar te zijn. Luc De Medts - Ronse
VILLA POLITICA Pallieterke, Het meisje met haar spiekbriefje in de hand en onze jongens, de ene al wat meer politicoloog dan de andere, kunnen het zich niet laten om ons, burgers, als vaste kijkers naar de wekelijkse openbare zitting van het parlement op een openbare zender dan nog wel, minutenlang te plagen met allerhande tussenkomsten bij het uitoefenen van hun job op kosten van de belastingbetaler. Ze staan steeds op de loer in de wandelgangen om de ene of andere politieker voor de camera te stekken met netelige vragen, afgelezen op dat spiekbriefje of uit hun nek kletsend, die ons dan komt vertellen wat we zojuist uitgebreid in het halfrond hebben horen uiteenzetten en ze weten precies wanneer van camera wordt gewisseld. Zij bepalen willekeurig wanneer de kijker de debatten mag volgen en wanneer niet. ’n Schande! Remedie daartegen: Start een bijkomende tv-zender en laat de dame en heren dan maar gas geven met hun micro, van 6 uur ’s morgens tot middernacht. Probleem opgelost! F.A.S. - Huizingen
Een lezersbrief insturen? Stuur uw bericht naar lezersbrieven@pallieterke.net. Opgelet, brieven mogen maximaal 1.000 karakters tellen (inclusief spaties). Dat zijn een 30-tal lijnen in ’t Pallieterke of zo’n 160 woorden. We houden ons het recht voor om zonder verantwoording uw (te lange) brief niet te publiceren of in te korten. Uw naam en gemeente dienen doorgegeven worden voor publicatie bij uw brief.
16 Wat niet lachend kan gezegd worden, is de waarheid niet
2 DECEMBER 2021
Tweets van de week Wie christelijke zuil zegt, denk in de eerste plaats aan ‘duur’, ‘zelfbediening’, Wouter Beke en sinds de uitvinding van het Arco-aandeel ook wel eens aan ‘ordinaire oplichtersbende’. U weet het vast nog, dat aandeel dat werd verkocht als eerlijke, veilige spaarformule tot bleek dat het spaargeld weg was. Om u dat te doen vergeten heeft het voormalige ACW zich dan ook omgedoopt in ‘beweging.net’. Een nieuwe naam, maar tot voor kort nog volledig verbonden aan CD&V. Zo’n zuil specialiseert zich in het zich toe-eigenen van veel belastinggeld in ruil voor weinig service. En ondertussen hebben ze het graag over een warm en sociaal Vlaanderen waar iedereen zijn bijdrage mag leveren aan de zuil. Maar ook bij de jongens en meisjes van de ‘De Beweging’ zien ze de electorale bui al hangen. In de voorbije jaren vaardigden ze steeds minder parlementsleden af via CD&V. Enerzijds omdat CD&V begon te beseffen dat het misschien niet zo slim is om zich vast te klampen aan deze lucratieve doch dubieuze onderneming, maar anderzijds omdat er steeds minder CD&V’ers zijn die in het parlement zetelen. Dat is niet goed voor de zaken. En dus heeft ‘De Beweging’ haar strategie ‘geactualiseerd’. Een mooi woord voor ‘kar gekeerd’. In een persbericht lieten ze weten dat voortaan alle progressieve partijen die bereid zijn hen te betalen, mogen meehelpen in het belasten van de Vlaming. “Daar loopt geen kat in”, hoor ik u denken.
1292
1
2
3
4
5
6
Wel, denk dan maar nog eens. Het persbericht was nog niet de deur uit of Meyrem Almaci tweette al haar kandidatuur: “Met @BewegingNet delen we de zorg voor een duurzame en warme maatschappij. Grensoverschrijdende samenwerking & verbondenheid zijn meer dan ooit van belang in deze gepolariseerde tijden”. Ergens op een geheime Zwitserse rekening rinkelt de kassa. En Groen weet zijn vrienden altijd zeer zorgvuldig te kiezen, zo bleek nog deze week. Nederbelg Kristof Calvo mag dan wel een tijdje van het scherm verdwenen zijn ten voordele van de kijkcijfers, hij is er wel nog en hij lonkt naar het communisme. “Succes en alvast proficiat Raoul Hedebouw. Hij moet nog echt verkozen worden, maar dat is wellicht geen probleem”, knipoogt Kristof naar de niet-polariserende stalinistische traditie van de partij. En hij gaat verder: “Ik ben benieuwd naar zijn plannen. Want het zijn belangrijke tijden voor linkse en progressieve politiek.” Een meer cynische mens zou kunnen opmerken dat je maar een geschiedenisboek over genocides in de 20ste eeuw zou moeten vastpakken om die plannen te leren kennen, maar daar gaan we niet aan beginnen. Hij zou het toch niet begrijpen.
DE CROO: “GAAN DE MENSEN ZICH NIET AFVRAGEN WAAR WE MEE BEZIG ZIJN?”
Coronapandemie en het geslacht op uw identiteitskaart Premier De Croo gaf zijn Vlaamse vicepremiers vorige week een schier onmogelijke opdracht mee. “Luister eens goed hier, vrienden! Het gaat niet goed. Wat deze ploeg nodig heeft, is een dossier waarover we het allemaal eens zijn”. Er werd veel gezucht op de 16. “Helemaal eens of mag er 15 procent marge op zitten?”, vroeg CD&V vicepremier en minister van financiën, Vincent Van Peteghem”. Iedereen keek verbaasd in zijn richting en vroeg zich af wie hij was. Eenmaal dat was opgehelderd, werd het alsnog een lange zoektocht.
7
8
9 10 11 12
A B C D E F G H I J K L HORIZONTAAL
VERTICAAL
A. Obscuriteiten B. Vertrouwelijk - Amerikaanse bokslegende C. Arbeiderswijk - Lacht grijnzend D. Bij je vandaan sturen E. Duitse jongensnaam - Speelgoed in de vorm van een kegeltje F. Openbare instelling in verkortvorm - Buitenaards wezen - En andere Aandoening van het centrale zenuwstelsel G. Van een - Hemorroïde H. Deugnieten - Buitengewoon onderwijs I. Bovendien - Bustehouder - Voormalige benaming van ‘Vooruit’ J. Muziekschijf - Afscheid - Chinese deegwaar K. Maak klaaglijk een kreunend geluid Gerechtshof L. Explosieve stof - Subcultuur met een herkenbare kledingstijl van zwarte romantiek
1. Waar veel mensen wonen 2. Vereniging - Een achterstand kleiner maken 3. Dorp in Vlaams-Brabant - Ruth 4. Stad in Toscane - Röntgenium - Voor de middag 5. Voorzetsel - Kijk - Plechtige belofte 6. Gatenkaas - Internationale Arbeidsorganisatie 7. Engels telwoord - Vezelachtig mineraal, onbrandbaar, meest in platen aangebracht maar kankerverwekkend 8. Deel van een auto - Snelle stormloop 9. Iedere - Zweedse popgroep Romeinse cijfer twee 10. Vervult zijn functie - Bond van Europese staten - Grote internationale rederij 11. Nalatigheid 12. Planten met harige blaadjes die een brandend gevoel veroorzaken Ontsluit
Het was de krant De Morgen, die ook gefinancierd wordt als reclamefolder voor het Vivaldi-concept, die aan de alarmbel trok bij de premier. “Wij willen wel meewerken”, had de hoofdmarketeer opgemerkt, “maar geef ons wat om mee te werken. Jullie jagen de coronacijfers mijlenver de hoogte in met idiote maatregelen en maken ruzie over alles. Waar is het verbindende? Waar is de liefde?”. En zo gebeurde het dat het kruim van de federale regering op zoek ging naar de liefde en eensgezindheid in hun rangen. Het was vicepremier Vandenbroucke (Vooruit) die het woord nam. Frank: Luister, Vincenten (Van Peteghem en Van Quickenborne), Petra (De Sutter) en de kleine van Herman (De Croo). Dankzij onze pandemiewet kunnen we zo’n beetje met volmachten regeren, maar dat is duidelijk nog te ruim. Wat als we die volmachten nu eens concentreren bij één en dezelfde persoon. Bijvoorbeeld mezelf. Ik maak voortdurend bochten van 180 graden, maar ben het altijd heel erg eens met mezelf. Wat denken jullie? Vincent VP: Statistisch gezien is dat waar. Krijg je geen speld tussen. Vincent VQ: Maar enfin Vincent! Krijg je dat aan je kuisvrouw uitgelegd? De man met nul stemmen die alles gaat beslissen. Dat is compleet onaanvaardbaar. De mensen gaan dat niet pikken. Alexander: Het is zo al moeilijk genoeg om uit te leggen dat de zevende partij van het land de premier mag leveren. Bovendien, Frank, iedereen heeft echt een pishekel aan je. Als iemand alle volmachten moet hebben is het de premier. L’état, c’est moi. Toch tot aan de verkiezingen. Frank: Premier? Alleen maar in titel hé, kleine van Herman. We weten allemaal wie hier de echte premier is. Maar je doet dat goed hoor. Echt waar, ik heb alle begrip voor uw situatie. Maar je moet je mond houden als de grote mensen spreken.
Oplossing 1291 1291
1
2
3
4
5
6
7
8
9 10 11 12
A
G A
S
T
S
P
R
E
K
E
R
S
B
E
L
F
F
A
I
L
L
I
E
T
C
B
E
E
K
N A
S
A
F
A
D
O X E
R
E
R
S
R O L
F
G E
G
E
R O S
O U I
H
N
I
S
I
H E
E
T R
J
E
B
K
I
R A K
L
D A D E
N
R A R A
S
T O E
L
T
E N
E
E
T
I
D
N E
N U
T
G
R A M B O
IJ G E W E L L
IJ
E N
S
E
I R
K
K
T
E
T
E
R
V T
E T
T
S
Petra: Willen jullie alstublieft stoppen met polariseren. Ik word gek van dat polariseren van jullie. Ik haat polariseren! Waarom kunnen we niet één grote vriendengroep zijn? Vincent VQ: Dat is het! We dienen een wetsvoorstel in dat polariseren strafbaar maakt. Iedereen blij. Petra uiteraard omdat er niet meer gepolariseerd wordt, ik kan boetes uitdelen tot ik paars word, Vincent hier kan de staatskas spijzen, Frank kan blijven draaien als een tol en jij kan premier spelen. Een win-win-win-win-win. Alexander: Ik heb ergens gelezen dat mensen beboeten omdat ze het niet met je eens zijn, niet liberaal zou zijn. Ik moet me toch eens verdiepen in dat liberalisme hoor. Frank: Bij de vorige paars-groene regering hielden we de ploeg samen door al het geld te potverteren en dan te roepen: “Kijk eens, we hebben toch de ethische dossiers goed gedaan”. Nu is er natuurlijk wel geen geld, maar hebben we een ethisch dossiertje liggen? Euthanasie bij minderjarigen met een slecht rapport? Abortus tot twee weken na de geboorte? Zoiets? Vincent VP: Euthanasie zou niet al te christelijk zijn, heb ik ergens gelezen. Frank: En wat als we nu eens het geslacht van de identiteitskaart halen? Lekker genderneutraal. Dat is liberaal, links, progressief en hoe zit dat bij de christelijke partij? Vincent VP: Dat weet ik niet zeker. Ik moet mij eens in die bijbel moeten verdiepen, maar er staan te weinig cijfers in. Ik ga alvast akkoord met enig voorbehoud. Vincent VQ: En iedereen die er zelf zijn geslacht bijschrijft, krijgt een boete. Akkoord! Alexander: Het is misschien wat dunnetjes zo in volle coronacrisis. Gaan mensen zich niet afvragen waar we mee bezig zijn? Maar we zijn het er wel over eens. Bon, we doen het. Petra: (staat recht) Heren, heeft u enig idee wat ik heb doorstaan om die ‘V’ op mijn identiteitskaart te krijgen. Dat wil u niet weten. Bloed, zweet en tranen heeft het gekost. Ik laat mij nu niet discrimineren. No way! Alexander: En als ik u nu echt beloof om ons best te doen om uit de kernenergie te stappen? Mag ik dan De Morgen bellen? Petra: Vooruit dan maar!
Volg ons ook op
palnws.be