MAY 2013 'I'VE GOT YOU BABE' Fashion Issue by OZON Magazine

iÎ„ve got you babe

Atopic Bodies [TEN]

Wa s t e l a n d ATOPOScvc + DIGITARIA

F/W 2013-2014 collection | ENTROPIA | May 11th 2013, 20:30 ATOPOS Contemporary Visual Culture Salaminos 72, Athens, Greece

digitaria.gr atopos.gr

SPONSOR

COMMUNICATION SPONSORS

HOPE, Untitled 2013, Courtesy The Breeder Gallery

IN THIS ISSUE

02 EDITORIAL // 04 unforgettable 06 OZON INSANITY 08 OZON BEAUTY // 10 F NEWS 12 SELECTIONS 14 FRS XL 16 art agenda // 17 Filep Motwary 18 SYNCHRODOGS 22 mary retsina & dimitris mavrokefalidis 23 Cara Delevinge 24 I got flowers in the spring 34 Irene De La Selva // 36 DIMITRIS LALOS 38 asger juel larsen // 40 DASH MAGAZINE 42 STATHIS ATHANASIOU // 44 FROWN 46 Snehta // 48 ALAN TAYLOR 50 I GOT YOU to walk with me 56 I GOT YOU to hold me tight 64 I GOT YOU I won't let go 72 Then put your little hand in mine There ain't no hill or mountain we can't climb 80 P.L.US

OZON RAW MAIOΣ 2013 Τεύχος 100

OZON RAW ΜΑΥ 2013 Issue 100

μηνιαία δωρεάν έκδοση / ΑΘΗΝΑ Εκδότης Γιώργος Κελέφης Αρχισυντάκτρια Δανάη Δραγωνέα info@ozonweb.com Art Director Δημήτρης Κουρκούτης art@ozonweb.com Marketing Λώρη Μοσχοβάκη ad@ozonweb.com Finance Manager Βασίλης Σούρτης Digital Director Άρης Καραταράκης web@ozonweb.com Beauty Editor Μαρία Παπαδοπούλου, Λονδίνο

monthly publication / ATHENS Publisher Yorgos Kelefis Editor in Chief Danai Dragonea info@ozonweb.com Art Director Dimitris Kourkoutis art@ozonweb.com Marketing Lori Moschovaki ad@ozonweb.Com Finance Manager Vasilis Sourtis Digital Director Aris Karatarakis web@ozonweb.com Beauty Editor Maria Papadopoulou, London

Συνεργάτες Μανώλης Κρανάκης, Νατάσσα Παπαχρήστου, Δάφνη Ανέστη, Μαρία Άντελμαν, Βαγγέλης Καμαράκης, Oliver Arlt, Γιώργος Νίκας, Ανδρέας Δημόπουλος, Παναγιώτης Φέτσης, Δέσποινα Ραμαντάνη, Βίκυ Φλώρου, Κυριακή Ντομένικα Χανδρά, Ιλιάνα Φύλλα, Βασίλης Τσιγκρής, Ιωάννα Παπάζογλου

Contributors Manolis Kranakis, Natasha Papachristou, Dafni Anesti, Maria Antelman, Vagelis Kamarakis, Oliver Arlt, George Nikas, Andreas Dimopoulos, Panayiotis Fetsis, Despina Ramantani, Vicky Florou, Kiriaki Domenika Chandra, Iliana Fylla, Vasilis Tsigkris, Joanna Papazoglou

Φωτογράφοι Elena Rizza, Cristina Capucci, Μάριος Καλαμάρης, Γιώργος Μαλεκάκης, Νικόλας Βεντουράκης, Γιώργος Καπλανίδης, Θάνος Τσάκωνας, Πάνος Δάβιος, Κώστας Αυγούλης, Χρήστος Σαρρής, Νίκος Κατσαρός, Kevin Wong, Elena Kholkina, Δημήτρης Σκουλός, Κώστας Σταυρόπουλος, Χρήστος Τζίμας, Νίκος Νικολάου, Lorenzo Dalbosco, Nicole Maria Winkler, Jonathan Waiter, Ross Shields, Clara Copley, Winter Vandenbrick

Photographers Elena Rizza, Cristina Capucci, Yiorgos Malekakis, Nikolas Ventourakis, Panos Davios, Thanos Tsakonas, Marios Kalamaris, Costas Avgoulis, Stefan Giftthaler, Frankie Nazardo, Christos Sarris, Nikos Katsaros, Elena Kholkina, Dimitris Skoulos, Kostas Stavropoulos, Cristos Tzimas, Nikos Nikolaou, Lorenzo Dalbosco, Nicole Maria Winkler, Jonathan Waiter, Ross Shields, Clara Copley, Winter Vandenbrick

Απόδοση σε Ελληνικά - Αγγλικά Δήμητρα Καραβασίλη Editorial Intern Aλεξάνδρα Ζωγράφου Photo Editor Intern Μάνος Κατσαπρίνης Events Νάντια Χριστοδούλου Σύμβουλος Έκδοσης Σπύρος Βλάχος

English - Greek adaptation Demetra Karavasili Editorial Intern Alexandra Zografou Photo Editor Intern Manos Katsaprinis Events Nantia Christodoulou Editorial Consultant Spyros Vlachos

Cover photo Photography Yiorgos Kaplanidis Stylist Manos Jojos Model Ismini (Ace Models) T-Shirt American Vintage Shorts Cheap Monday (SHOP & TRADE)

Σάρωσε την εικόνα με το smart phone σου για να συνδεθείς με την ιστοσελίδα μας

Ιδιοκτησία- Διεύθυνση Γιώργος Κελέφης – Εκδόσεις Contempo, Aγίου Μάρκου 29 , 10560, Αθήνα Τ: 210 3634009 | F: 210 3634008 | E: info@ozonweb.com www.ozonweb.com twitter.com/ozonmagazine facebook.com/ozonmag Κωδικός Εντύπου 7915 Επιτρέπεται η αναδημοσίευση ή η αναπαραγωγή του περιοδικού μόνο με άδεια του εκδότη. Address Yorgos Kelefis – Contempo Publications, Agiou Markou 29, 10560 Athens, Gr, T: 210 3634009 F: 210 3634008, E: info@ozonweb.com, www.ozonweb.com twitter.com/ozonmagazine facebook.com/ozonmag This magazine cannot be republished or reproduced without the permission of the publisher.

editorial

ύρισα σπίτι και σκεφτόμουν όλα αυτά που δεν έγιναν. Μπήκα κάτω από το ντους και προσπάθησα να ξεπλύνω κάθε έγνοια που με ταλαιπωρούσε από το πρωί. Το νερό κυλούσε πάνω μου και ξαφνικά σε είδα να μου βγάζεις την γλώσσα. Ένα δευτερόλεπτο, έκλεισες την πόρτα και έφυγες. Γέλασα σαν παιδί. Εδώ και κάποιες μέρες το καλοκαίρι έχει μπει μέσα μας, στα γραφεία του περιοδικού ιδρώνουμε. Έχουν αλλάξει ήδη όλα, δεν περιμένουμε κάτι καινούριο. Ανοίγουμε τα δεκατρία παράθυρα και απολαμβάνουμε τον ήλιο, τις φωνές από την Αγίου Μάρκου και την Αιόλου. Ωραία.

Photography Yiorgos Mavropoulos Styling Gwen Lu Styling Assistant Evelyn Kakkou Makeup Athina Karamitsou Hair Francee Evripidou Model Dasha (Select)

Πουλὸβερ/ Sweater H&M 2

Τα παιδιά των ‘80s το γνώρισαν από τους UB40 και τη διασκευή που έκαναν σε συνεργασία με τη Chrissie Hynde. Οι πρόγονοι, όμως, αυτής της γενιάς γνώρισαν την πρωτότυπη εκτέλεση του "I got you babe" το 1965 από τους Salvatore Bono και Cherilyn Sarkisian ή αλλιώς το δίδυμο των Sonny & Cher. Όταν γνωρίστηκαν, εκείνη ήταν 16, εκείνος 27. Στην ιστορία έχουν µείνει ως ένα από τα πιο αταίριαστα εµφανισιακά ζευγάρια, αλλά αυτό µάλλον ισχύει για κάθε ιστορία Πυγµαλίωνα και της προστατευόµενης του. Η ιστορία τους κράτησε περισσότερο από δέκα χρόνια κι εκτός από την τραγουδιστική τους πορεία, περιλαµβάνει κεφάλαια από δύο εκποµπές (The Sonny & Cher Comedy Hour, The Sonny & Cher Show) όπου ξεχώρισαν και ως performers. Το "I got you babe" συνοψίζει όλη την κοινή ζωή τους και πρωταγωνιστεί σε ό,τι σχετίζεται µε την κοινή τους υστεροφηµία. Χώρισαν το 1974, ξανασυναντήθηκαν τον Νοέµβριο του 1987 στην εκποµπή του David Letterman όπου τραγούδησαν για τελευταία φορά µαζί τον "ύµνο" τους. Μετά το χωρισµό τους, ο Sonny ακολούθησε πολιτική καριέρα και η Cher συνέχισε την πορεία της στη µουσική, στην τηλεόραση και στον κινηµατογράφο κερδίζοντας Oscar, Grammy, Emmy, Χρυσές Σφαίρες, βραβεία στο Φεστιβάλ Καννών αλλά και τίτλους όπως η "θεά της ποπ" (πλέον ο όρος "θεά" έχει γίνει "γιαγιά"). Ο Πυγµαλίωνάς της πέθανε το 1998 ύστερα από ένα ατύχηµα στο σκι.

Κείμενο Νατάσσα Παπαχρήστου Text Natascha Papachristou

Λίγο καιρό µετά το θάνατό του, εκείνη γνώρισε και τη µεγαλύτερη επιτυχία της µε το "Believe". Η Cher επιβιώνει και το πέρασµα του χρόνου τη βρίσκει µε αµέτρητες πλαστικές, αµέτρητες επιτυχίες, αµέτρητες στυλιστικές αποτυχίες, gay icon αλλά και είδωλο για πολλούς καλλιτέχνες. Από τη Cindy Lauper και την Tracy Chapman µέχρι τη Britney Spears και τη Lady Gaga, όλες τη θυµούνται για έναν ή και για περισσότερους λόγους. Αταίριαστοι - ταιριαστοί, ίσως αυτό να είναι το ζητούµενο οι αταίριαστοι να γίνονται ταιριαστοί επειδή έχουν ανάγκη ο ένας τον άλλον. Επειδή δίνει ο ένας τους λόγους τους οποίους χρειάζεται ο άλλος. Οι λόγοι δεν αλλάζουν, τα ίδια πράγµατα θέλουµε: κάποιον να µας κάνει να γελάµε, κάποιον να µας κρατάει το χέρι, να µας βάζει στην αγκαλιά του, να µας λέει καληνύχτα. Εµείς αλλάζουµε και προσπαθούµε περισσότερο ή λιγότερο για να τα έχουµε όλα αυτά. Καληνύχτα babe…

Everyone in the ‘80s heard that song from UB40 and their cover version in collaboration with Chrissie Hynde. The previous generation, however, heard the original version of “I got you babe” in 1965 performed by Salvatore Bono and Cherilyn Sarkisian or, in other words, the Sonny &Cher duo. When they first met, she was 16 and he was 27. Sonny and Cher have gone down in history as ostensibly one of the most mismatched couples, but this is common to every Pygmalion-protégé relationship. Their story lasted for more than a decade and apart from their career as singers, it also entails chapters of two shows (The Sonny and Cher Comedy Hour, The Sonny & Cher Show), that enabled them to stand out as performers, too. “I got you babe” sums up their shared life

and has become the headline song of their posthumous fame. They broke up in 1974 only to meet again in November 1987 as guests at David Letterman’s show, where they sang their “hymn” for the last time. After their breakup Sonny embarked on a career in politics, while Cher continued dabbling in music, television and cinema, which led to an Oscar, Grammy, Emmy and Golden Globe award, as well as various awards at the Cannes Festival, not to mention being credited and recognized as Goddess of Pop (although today the word ‘Goddess’ has been substituted by ‘Grandma’). Her Pygmalion died in 1998 in a skiing accident, a little bit later came her biggest success with the song ‘Believe’. Cher survives and as time wears she is found with a barrage of plastic surgeries, music hits and style flops. She becomes a gay icon and a pop idol for artists, ranging from Cindy Lauper and Tracy Chapman to Britney Spears and Lady Gaga; they all remember her for more than one reasons. We are either suitable or unsuitable for each other, or maybe this is what we are looking for. Different people are meant to click because they need each other. Because a certain one can provide the answers to the other one’s questions. The reasons don’t change, we all want the same things; someone to make us laugh someone to hold our hand, to take us into their arms and kiss us good night. We are the ones who change and put more or less effort for all those things. Good night babe…

unforgettable

Κείμενο Γιώργος Νίκας Text George Nikas musicismypill.tumblr.com 6

Wondrous Bughouse (Fat Possum) Trevor Powers είναι το όνομα του εικοσιτριάχρονου που κρύβεται πίσω από το project των “Youth Lagoon”. Ο πιτσιρικάς από το Άινταχο στη δεύτερη επίσημη κυκλοφορία του συνεχίζει να μην αποχωρίζεται τα πλήκτρα του, να επιμένει σε μινόρε κλίμακες και να τραγουδάει ποπ μελωδίες, που τις ακούς στα αυτιά σου σαν νανουρίσματα όταν πέφτεις για ύπνο. Αυτήν τη φορά αλλάζει απλώς η παραγωγή, γίνεται πιο μεγαλοπρεπής, με το συνολικό αποτέλεσμα σε πολλά σημεία να φέρνει μνήμες από γλυκόπικρες ιστορίες των Flaming Lips ή από τα χειρότερα bad trips του Syd Barrett, χωρίς όμως η επικότητα να επισκιάζει τον ευάλωτο χαρακτήρα των συνθέσεων, στιχουργικά και μουσικά. Χαρακτηριστικός ο τρόπος που στο πρώτο single “Lagoon” ο Powers επαναλαμβάνει μανιωδώς “You will never die, you will never die“ και δεν ακούγεται καθόλου μα καθόλου καθησυχαστικός. Behind the “Youth Lagoon” project is a 24-yearold boy called Trevor Powers. This young guy from Idaho has just released his second official album, remaining inseparable to his keyboards and performing pop tunes in minor scales, which reach our ears like lullabies before falling asleep. The production becomes simply more splendid this time, while the outcome brings to mind stories of the Flaming Lips or of some of the worst bad trips of Syd Barrett, without necessarily meaning that this whole epicness is outshining the vulnerable character of his tunes, both in lyrics and music. One more thing worth-noticing is the way Powers fiercely repeats at the first “Lagoon” single “You will never die, you will never die” and he doesn’t sound comforting at all.

George Fitzgerald

Αν θέλει κανείς να κατανοήσει πώς το dubstep κίνημα των μέσων της προηγούμενης δεκαετίας επηρέασε τελικά το σύνολο της χορευτικής μουσικής, δηλαδή ακόμα και το πιο παραδοσιακό clubbing που βασίζεται σε ρυθμούς 4/4, αρκεί να μελετήσει την περίπτωση του George Fitzgerald. O 27χρονος με το "βαρύ" ονοματεπώνυμο προέρχεται από την dubstep/ garage σκηνή του Βόρειου Λονδίνου, στην οποία όμως δεν κατόρθωσε ποτέ να γίνει εξέχον μέλος. Αντίθετα, η φυγή του στο Βερολίνο του έδωσε το έναυσμα, αφού πήρε κάποια απόσταση από το κέντρο των εξελίξεων της σκηνής που αγαπά, να προσθέσει τη δική του πινελιά στο μουσικό είδος που υπηρετεί. Με τον καιρό οι παραγωγές του άρχισαν να εξευμενίζονται από πλευράς ρυθμού υπηρετώντας house, techno, garage φόρμες χωρίς ωστόσο στο σύνολο να χάνουν την λονδρέζικη άγρια ομορφιά τους. Ο πρωτότυπος συνδυασμός προσελκύει μερικές από τις πιο σημαντικές ανεξάρτητες εταιρείες του καιρού μας όπως η Hypercolour, η Manmakemusic και πάνω απ' όλα η Hotflush του περίφημου Scuba που τον στήριξε στα πρώτα του βήματα και στηρίζει πάνω του σημαντικό τμήμα της στρατηγικής της για το επόμενο έτος. Για όλα αυτά αλλά και για underground hits όπως το "Child" αλλά και remixes σε Jessie Ware και Deetron, o G. Fitzgerald συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα ταλέντα που μας σύστησε το προηγούμενο έτος και στους καλλιτέχνες που αξίζει να παρακολουθήσουμε από κοντά το 2013.

Κείμενο Βαγγέλης Καμαράκης Text Vangelis Kamarakis

Youth Lagoon

ozoninsanity

If anyone wants to comprehend how the dubstep movement of the previous decades’ media, eventually influenced the dance music scene in its whole - even the most conventional type of clubbing which is based on 4/4 rhythm - they only have to explore the case of George Fitzgerald. This 27- year old fellow with the 'heavy' name belongs to the dubstep/ garage scene of Northern London, where he, however, never managed to become an honored member. Fleeing to Berlin, instead, was the triggering event that encouraged him to leave his mark on the music genre he serves, after distancing himself from the scene he loves. Gradually, his productions toned down meeting the rhythm of house, techno and garage forms, without losing, their London-style wild beauty. This ingenious combination has caught the attention of some of the most important independent labels of our time like Hypercolour, Manmakemusic and above all Hotflush of the prominent Scuba, which supported Fitzgerald in his early steps and entrusted him with a vital part of its strategy plan for the next year. With all these accomplishments and underground hits like ‘Child’, not to mention remixes on Jessie Ware and Deetron songs, G. Fitzgerald is considered to be one of the biggest talents of the previous year and an artist we need to keep a close eye on during 2013. soundcloud.com/george-fitzerald

Το Αγόρι Τρώει το Φαγητό του Πουλιού Boy Eating the Bird’s Food

Κείμενο Μανώλης Κρανάκης Text Manolis Kranakis

ci ne ma

Μετά από τα διεθνή ταξίδια του, το πολυβραβευμένο ντεμπούτο του Έκτορα Λυγίζου βγαίνει στις αίθουσες Αθήνας και Θεσσαλονίκης, σαν ένα σπάνιο δείγμα ενός κινηματογράφου φτιαγμένου για να βιώνεται...

After completing its international journeys, the multiple times awarded debut film by Ektoras Lygizos is finally on Athenian and Thessalonian theatres, as a rare type of cinema made to be experienced…

Βγαίνοντας από την προβολή της πρώτης µεγάλου µήκους ταινίας του Έκτορα Λυγίζου δεν είσαι σίγουρος αν αυτό που έχεις παρακολουθήσει είναι µια ταινία, ένα ντοκουµέντο ή ένα κοµµάτι ζωής, που µια αεικίνητη κάµερα καταγράφει χωρίς να χάσει την παραµικρή λεπτοµέρεια, από την διαδροµή στα όρια ενός ήρωα που ξεκινάει από την κυριολεκτική συνειδητοποίηση της «πείνας» του µέχρι να καταλήξει στη μεταφορά µιας βίαιης και σχεδόν απελπιστικής ενηλικίωσης. Αυτό για το οποίο είσαι σίγουρος είναι πως για περίπου 90 λεπτά, το βλέµµα σου είναι αδύνατον να ξεκολλήσει από την οθόνη, καθώς το αγόρι του τίτλου (όπως το ερµηνεύει συγκλονιστικά ο Γιάννης Παπαδόπουλος) διασχίζει µια δική του καθηµερινότητα στην Αθήνα, χάνοντας σιγά σιγά τα πάντα: τα χρήµατα, την τροφή, το σπίτι, τους ανθρώπους γύρω του, την υπέροχη φωνή τενόρου που διαθέτει, τον ίδιο του τον εαυτό, όχι όµως την εσωτερική επιθυµία του να επιβιώσει και τον πειρασµό να φάει το φαγητό του καναρινιού του, κρατώντας το, ωστόσo, µε κάθε τρόπο στη ζωή. Στις παρυφές του συµβολισµού, σε έναν ευθύ φόρο τιµής στον Ροµπέρ Μπρεσόν, στα όρια ενός φιλµ concept που εκτελείται αριστοτεχνικά από το πρώτο µέχρι το τελευταίο λεπτό, «Το Αγόρι Τρώει το Φαγητό του Πουλιού» είναι κάτι περισσότερο απ’ όλα αυτά. Είναι µια εµπειρία που ξεκινάει από µια πραγµατικότητα εξαθλίωσης που θα µπορούσες να συναντήσεις σε κάποιον από τους κεντρικούς δρόµους της Αθήνας, για να καταλήξει σε µια σχεδόν ασκητική κατάσταση προσευχής σαν μόνη διέξοδο, όπου µπορείς να εναποθέσεις τις ελπίδες σου όταν δεν σου έχει µείνει τίποτα.

A few minutes after having watched the first full-length film by Ektoras Lygizos, you are not quite sure if it was a film, a documentary or a biopic, wherein a restless camera, documents even the slightest details of the life journey of a hero starting from the literal realization of his “starvation” to end up in a violent and almost desperate coming-of-age state. One thing though one is sure of is that for about 90 minutes you won’t be able to take your eyes off the screen, as the boy (performed stunningly by Yiannis Papadopoulos) walks though his own daily routine in Athens and gradually loses everything; money, food, his house, his people, the amazing tenor voice he has, himself, but not his inner need to survive and the temptation to eat the food of his pet canary, while trying to keep it alive with any possible way. While playing with symbolism, and in the same time paying a straightforward tribute to Robert Breson , Lygizos is on the verge of a film concept implemented with great mastery from the very first to its last minute. “Boy Eating the Bird’s Food” can be translated into something more: an experience that begins with the reality of sordidness emanating from a person you could easily notice in the central streets of Athens, and reaching an almost ascetic state of praying, as an only way out, as the only hope when there is nothing left. “Boy Eating the Bird’s Food” by Ektoras Lygizos will be released at the Athenian theatres on May 9 and in Thesssaloniki on May 16.

Το «Αγόρι Τρώει το Φαγητό του Πουλιού» του Εκτορα Λυγίζου θα βγει στις αίθουσες της Αθήνας στις 9 Μαΐου και στη Θεσσαλονίκη στις 16 Μαΐου. 7

STILL-LIFE SHOT

Photographer Winter Vandenbrink Make Up & Styling Maria Papadopoulou Hair Stylist Atsushi Takita (using Bumble and bumble) Model Gelda O (NEXT)

Dual Fit Pressed Powder, in Sand and Beige,

Shu Uemura

MODEL SHOT Jeans American Apparel Gold necklace Tiffany &Co FACE

UV Under Base Beige, Smooth Fit Fluid Foundation No.784, Pro Gel Concealer No.7YR, Face Powder Sheer Colourless, Glow On Blush Refill Soft Orange

Shu Uemura EYES

Pressed Eye Shadow No.825, No.862, No.875 and No.885, Drawing Pencil ME No.02, Ultimate Expression Mascara Black

Shu Uemura LIPS

Rouge Unlimited Lipstick No.310 and No.330

Shu Uemura NAILS

Nail Colour Sensuality

MAVALA

BEAUTY Φέτος την άνοιξη επιλέγουμε ανάλαφρες αποχρώσεις για το μακιγιάζ, που ταιριάζουν στη διάθεσή μας. Ιδανική βάση για κάθε εμφάνιση αποτελεί η νέα πούδρα Shu Uemura, η οποία διατίθεται σε δύο παλ αποχρώσεις (μπεζ, εκάι). Στα μάτια αποφεύγουμε τις υπερβολές

και προτιμάμε έντονα φρύδια, τα οποία εδώ και μερικές σεζόν έχουν επιστρέψει δυναμικά.

For this spring we choose lighter shades for our makeup to match our mood. The

new Shu Uemura compact powder is the perfect foundation for every type of look and comes in two pastel shades (beige, ekay). Avoid extravagant eye-shadows and go for intense- a trend that has taken on fashion for quite a few seasons making a full comeback.

ZX sneakers - adidas Originals

Vanessa Paradis x H&M

www.adidas.com/ 210 8930800

AGEMA

www.agema.gr/26510.84851, 22960.82840

www.hm.com/gr/ 210 321 29 20

2 1 3 The classic and much-loved running shoe by adidas, ZX, was designed for the first time in the ‘80s and was established a decade later. This year it makes a comeback in its sneaker version, enriched with vivid colors and renewed material. The eye-catching highlight of the ΖΧ collection for S/S ’13 is ZX 750, Suede textile on the front and top, neon details and vivid multicolored patterns combined with the EVA running technology. 10

fnews

Το κλασικό και αγαπημένο running παπούτσι της adidas, ΖΧ, σχεδιάστηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του ’80 και καθιερώθηκε μία δεκαετία αργότερα. Φέτος, επιστρέφει στην sneaker εκδοχή του και εμπλουτίζεται με τη χρήση έντονων χρωμάτων και ανανεωμένων υλικών. Ηighlight της σειράς ΖΧ για τη σεζόν Α/Κ ’13 που τραβάει τα βλέμματα με τις neon λεπτομέρειες και τις έντονες πολυχρωμίες, είναι τo ZX 750, με σουέντ ύφασμα στο πάνω μέρος του και ενσωματωμένη τη running τεχνολογία EVA.

Η Vanessa Paradis είναι το πρόσωπο της συλλογής Conscious της H&M, η οποία περιλαμβάνει ρούχα και αξεσουάρ που όχι μόνο ακολουθούν τις τάσεις της μόδας, αλλά σέβονται και το περιβάλλον. Η γυναικεία σειρά αποτελείται από μακριά φορέματα, σπορ κομμάτια (όπως κομμένα jumpsuits και T-shirt φορέματα με τροπικά σχέδια) και κάθε λογής αξεσουάρ. Η ανδρική σειρά περιλαμβάνει σακάκια, chinos, ethnic σχέδια σε πουκάμισα και σορτς, ενώ διατίθεται και μια σειρά με παιδικά ρούχα.

Κειμενα Αλεξάνδρα Ζωγράφου Text Alexandra Zografou

Vanessa Paradis is the face of the Conscious by H&M collection, that includes apparel and accessories which not only follow fashion trends, but also respects the environment. The women collection includes maxi dresses, sport pieces (nicely cut jumpsuits and T-shirt dresses with exotic prints) and all sorts of accessories. The mens collection entails jackets, chinos, ethnic motives printed on shirts and shorts, as well as a kids collection.

Η εταιρεία AGEMA, με έδρα στον Λύγγο Ιωαννίνων, δημιουργήθηκε για να προσφέρει στο κοινό φυσικά ενεργειακά προϊόντα για τη φροντίδα του προσώπου και του σώματος, σεβόμενη και συνεργαζόμενη απόλυτα με τη φύση και τους νόμους της. Όλα τα προϊόντα διατηρούνται προστατευμένα σε μια ειδική συσκευασία από συγκεκριμένο φυσικό χώμα-λάσπη. Το ελιξίριο προσώπου “Facial Elixir Revitalizing & Repair” δίνει λάμψη στο πρόσωπο, λειαίνει, αναζωογονεί και αναπλάθει την επιδερμίδα. AGEMA brand, based on Liggos, Ioannina, aims to offer to its clients natural energy products for facial and body care, while respecting and with nature and its laws. Αll the products are preserved in a special pack made of a certain kind of natural soil-mud. The “Facial Elixir Revitalizing & Repair” makes your face radiant, smoothes, rejuvenates and reshapes your skin.

KORRES

www.korres.com/213 01 88 800

attr@ttivo

www.attrativo.gr/210 2853813

V Society

www.vsociety.gr/210 7296493

456 Η νέα γενιά αντιηλιακών προϊόντων της εταιρείας ΚΟRRES προσφέρει υψηλή αντιηλιακή προστασία, αντιρυτιδική φροντίδα και ενυδάτωση, ενώ ταυτόχρονα επανορθώνει και δρα προληπτικά κατά των πανάδων. Ο μοναδικός συνδυασμός αντιηλιακών φίλτρων και δραστικών από κόκκινο σταφύλι, ρίζα κουρκουμά και κάρδαμο προστατεύει την επιδερμίδα από τη φωτογήρανση, ενυδατώνει και απαλύνει την εμφάνιση ρυτίδων. Παράλληλα, καταπολεμά τις πανάδες που οφείλονται στην ηλιακή ακτινοβολία, χαρίζοντας λάμψη, ομοιόμορφο τόνο και νεανική όψη. The new sunscreen products line by KORRES offers sun and anti-wrinkle protection, hydrates and restores the skin and has an anti-blemish effect. This unique combination of sunscreen filters and drastic ingredients made of red grape, turmeric roots and cardamon protects the skin from photoageing, aside from hydrating and soothing wrinkle appearance. In addition, it protects against blotches which appear due to sun radiation, making the skin glow and giving an even tone and a younger look.

Η φετινή άνοιξη μας εμπνέει τα πιο ακέραια συναισθήματα. O ήλιος που ζεσταίνει και η μέρα που μεγαλώνει κάνουν τα πάντα να φαίνονται ευκολότερα. Ένα από τα βασικότερα είναι ο έρωτας ή, ακόμα καλύτερα, το συναίσθημα του να ερωτεύεσαι. Κάπως έτσι προέκυψε το “enlove”. Οι βασικές λέξεις που χαρακτηρίζουν τη νέα συλλογή είναι Wild West και Africa. Χρώματα και νέες urban γραμμές θα συνοδέψουν ιδανικά τις βόλτες σας στην πόλη. This spring is an inspiration for the most integral emotions. The warmth of the sun as the days grows bigger make everything seem easier. Love or even better the feeling of falling in love is the most essential emotion. This is how the “enlove” concept was born. Wild West and Africa are the words that inspire the whole collection. Colors and urban styles will accompany you during your strolls in the city.

H Vaida Pilelyte και η συλλογή της “V Society” έχουν έδρα την Ελλάδα από το 2011. Με σήμα κατατεθέν την απλότητα και την θηλυκότητα που συνδυάζεται με μια δόση διακριτικής πολυτέλειας και περισσότερο urban στοιχεία, η σχεδιάστρια δημιουργεί αέρινες γραμμές σε μια easy-to-wear κολεξιόν για δυναμικές γυναίκες με έντονη προσωπικότητα και άποψη. H τελευταία της συλλογή για τη σεζόν Α/Κ '13 παρουσιάστηκε στο τελευταίο FRS στο Fresh Hotel Vaida Pilelyte and her “V Society” collection are based in Greece since 2011. Simplicity and femininity mixed with a portion of subtle luxury and more urban elements are the brands trademark. The designer creates an easy-to-wear collection for powerful women with strong personality and thinking based on airy lines. Her S/S '13 collection was presented at the latest FRS event at Fresh Hotel 11

Tοπ/Top Ioanna Kourbela Κοσμὴματα/ Jewelry Evmorfi

Τοπ/Top Vans (VF Hellas) Κοσμὴματα/ Jewelry Evmorfi

Φοὺτερ/ Hoodie Nike (Nike Hellas)

Photography Manos Katsaprinis Text/Styling Evelyn Kakkou, Christos Sinopoulos

se le ct io ns

Τοπ/Top Attr@ttivo Κοσμὴματα/ Jewelry Evmorfi

Η άνοιξη είναι επισήμως εδώ! Τα βαριά ρούχα μπαίνουν στη ντουλάπα και οι σκούρες αποχρώσεις δίνουν τη θέση τους στα έντονα χρώματα που πρωταγωνιστούν.

Πουκὰμισο/ Shirt Lee (VF Hellas)

Ελαφριά τζακετς, ανοιχτόχρωμα πουκάμισα και t-shirts με έντονα patterns και γερές δόσεις χρώματος βάζουν τη διάθεση μας σε απόλυτα πολύχρωμο mode.

Vans (VF Hellas)

Crocs (2XM Hellas)

Τοπ/ Top Wrangler (VF Hellas) Κοσμὴματα/ Jewelry Evmorfi

Spring is officially here! Time for our winter clothes to be stored in the closet and for dark shades to give their place to color; that’s what spring is all about. Light jackets,

colored shirts and t-shirts in bold patterns loaded in color put our mood in the absolute colorful mode.

Wesc (WeSC BB)

Φοὺτερ / Hoodie Nike (Nike Hellas)

Vans (VF Hellas)

fashion ROOM SERVICE 705

706

Κείμενο Αλεξάνδρα Ζωγράφου Text Alexandra Zografou Φωτογραφίες Ιωάννα Χατζηανδρέου Photοgraphy Ioanna Chatziandreou

610

703 714

619

701 711

Το ‘Fashion Room Service’, στην Extra Large εκδοχή του, περιελάμβανε 27 πρωτότυπα δωμάτιαshowrooms, ένα πολυσυλλεκτικό κοινό και ένα από τα μεγαλύτερα πάρτυ που έχει διοργανώσει το περιοδικό OZON Raw. Η εκδήλωση του περιοδικού OZON Raw “The Fashion Room Service” πραγµατοποιήθηκε στις αρχές Απριλίου στο κέντρο της Αθήνας, στο ξενοδοχείο Fresh. Αυτή τη φορά παρουσιάστηκε στην extra large εκδοχή της· οι συµµετέχοντες – 27 στο σύνολο – ήταν περισσότεροι από ποτέ! Tα δωµάτια του έκτου και έβδοµου ορόφου µεταµορφώθηκαν µε πολλή φαντασία σε showrooms Ελλήνων σχεδιαστών και σηµαντικών διεθνών brands για ένα ολόκληρο απόγευµα. Μπαλόνια, κάδρα, ήρωες anime, λουλούδια, χειροποίητα γλυκίσµατα και ό,τι άλλο µπορεί να εµφανιστεί σε ένα δωµάτιο, σε συνδυασµό µε πολλή µουσική, καλωσόριζαν µε µοναδικό τρόπο τους επισκέπτες. Η προσέλευση του κοινού ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Φωτογράφοι, στυλίστες, δηµοσιογράφοι, fashion editors, bloggers, και ένα άκρως ενδιαφέρον μίγμα κόσµου συνέρρευσαν στο ξενοδοχείο για να γνωρίσουν τις φετινές ανοιξιάτικες προτάσεις των σχεδιαστών και των brands, ενώ πολλοί απ’ αυτούς έκαναν τις πρώτες αγορές τους για τη σεζόν. Η βραδιά ολοκληρώθηκε µε ένα µεγάλο DJ set πάρτι από την Absolut Vodka στο µπαρ του τελευταίου ορόφου του ξενοδοχείου µε τους καλεσµένους να απολαµβάνουν τη µοναδική θέα στην Ακρόπολη.

Fashion Room Service, in its extra-large version, included 27 rooms turned-into-showrooms, an intriguing blend of audience and one of the biggest parties ever hosted by OZON Raw magazine. The Fashion Room Service event by OZON Raw mag took place in the beginning of April it the heart of Athens, at Fresh Hotel. This time, it was presented in its extra-large version- the 27 participants –– were more than ever. The participants - designers and brands- used their imagination to transform the rooms of the sixth and seventh floor into their personal showrooms for an entire evening. Balloons, pictures, anime heroes, flowers, homemade sweets, and anything that could possibly turn up in a room, combined with a lot of music, warmly welcomed the guests to the event. The number of attendees was beyond our expectations; photographers, stylists, journalists, fashion editors, bloggers and a unique crowd combination swarmed into Fresh hotel to view the designers’ spring suggestions, while many of them made their first purchases of the season. The evening came to an end with a big DJ-set party organized by Absolut Vodka at the Air Lounge Bar of the hotel, while the guests enjoyed the spectacular view of the Acropolis.

613

718 14

720

DOWNTOWN XL EDITION 717

6th Floor 606

BOBBI BROWN

610 ERIGONY 612 PINK POWDER 613 LUCKY PIG 614 CHRYSTAL

710

615 MAGGOOSH 618 RIPPED COTTON 619 NIDODILEDA

716

7th Floor

712

701 MOST CHIC 702 ATHINA KORDA 703 DISPLEXIA 704 ΣΟΜΦ 705 IOANNA KOURBELA

618

704

706 IPPOLITO 709 V SOCIETY 710 NEW CULT 711 KOOLFLY

719

712 CROCS 713 RED BULL

715

714 PAUL SARZ 715 DE. BOUR 716 MIMIKA CIBOYIANNI 717 ELISAVET KAPOGIANNI 718 DEEP SHALLOW EXPOSITION 719 DIG ATHENS 720 HYSTERIA ASTERIA

709

713

612

615

614

702

606 15

art agenda ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗΣ/ MICHALIS KATZOYRAKIS Αίθουσα Τέχνης Καππάτος/Kappatos Gallery 11.04.2013 - 24.05.2013 Αθηνάς 12, Αθήνα/12 Athinas st, Athens 210 3217931

ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΚΑΛΛΙΜΟΠΟΥΛΟΣ/ MICHALIS G. KALLIMOPOYLOS Αίθουσα τέχνης a.antonopoulou art/ a.antonopoulou art gallery 13.04.2013 - 24.05.2013 Αριστοφάνους 20, Αθήνα/20 Aristophanous st, Athens, 210 3214994

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΓΓΕΛΙΔΑΚΗΣ/ ANDREAS ANGELIDAKIS The Breeder 20.04.2013-29.06.2013 Ιάσονος 45, Αθήνα / 45 Iasonos st, Athens 210 3317527

LARI PITTMAN Bernier-Eliades Gallery 11.04.2013 - 25.05.2013 Επταχάλκου 11, Αθήνα/11 Eptachalkou st, Athens 210 3413935-7

THE ARTIST AND THE PRACTICE Vamiali's Gallery 11.05.13 - 06.07.13 Σάμου 1, Αθήνα/1 Samou st, Athens 210 5228968

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΧΑΝΔΡΗΣ/PANTELIS CHANDRIS Elika Gallery 11.04.2013 - 25.05.2013 Ομήρου 27, Αθήνα/27 Omirou st, Athens 210 36 18 045

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΤΟΥΜΠΑΝΟΣ/ LEONIDAS TOYMPANOS Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων (ΚΕΤ)/ TV Control Center 28.02.13 - 16.06.13 Κύπρου 91Α & Σικίνου, Κυψέλη/ Kyprou 91A & Sikinou st, Kipseli, 213 0040496

INDOORS PLUS ΕΜΣΤ/National Museum of Contemporary Art 18.04.2013 - 26.05.2013 Βασ. Γεωργίου Β’ 17 -19 & Ρηγίλλης, Αθήνα/ Vassileos Georgiou Β 17 -19 & Rigillis st, Athens 210 9242111

ΚΩΣΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ/KOSTIS ANTONIADIS Μουσείο Μπενάκη/Benaki Museum 18.04.2013 - 26.05.2013 Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου, Αθήνα/ 138 Peiraios Av. & Andronikou st, Athens 210 3453111

ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΣΑΝΟΣ/KOSTAS MPASANOS Ileana Tounta Contemporary Art Center 18.04.13 - 25.05.13 Αρματωλών & Κλεφτών 48, Αθήνα/ 48 Armatolon & Klefton st, Athens 2106439466

EDY FERGUSON Bernier-Eliades Gallery 30.05.2013 - 11.07.2013 Επταχάλκου 11, Αθήνα/11 Eptachalkou st, Athens 210 3413935-7

THIS MUST BE THE PLACE / ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΡΟΣ; Kunsthalle Athena 09.05.13 – 02.08.13 Κεραμεικού 28, Αθήνα/28 Kerameikou st, Athens www.kunsthalleathena.org

Filep Motwary DOUBLE TROUBLE

Ο Filep Motwary, blogger/δημοσιογράφος, σχεδιαστής, φωτογράφος και illustrator, συγκαταλέγεται στο βιβλίο των William Oliver και Susie Bubble "STYLE FEED" (2012) στους κορυφαίους bloggers στον κόσμο. Σήμερα είναι ο Fashion Features Editor του περιοδικού Dapper Dan και συνεργάζεται με μερικά από τα σημαντικότερα περιοδικά και blogs. Μεγάλωσε στην Κύπρο σε µια περιοχή πολύ κοντά στην Πράσινη Γραµµή. Ο ίδιος θυµάται ανέµελα παιδικά χρόνια, όταν η ζωηρή φαντασία του ήταν το µόνο που χρειαζόταν για να περάσει καλά. Τον τελευταίο καιρό ασχολείται µε τα κοστούµια της έκθεσης που ετοιµάζει στη Ρώµη, ένα πρότζεκτ σχετικό µε τη φωτογραφία και µια σειρά από συνεντεύξεις µε εξέχουσες προσωπικότητες του χώρου της µόδας σε συνεργασία µε την POLIMODA στη Φλωρεντία ενώ ετοιµάζεται πυρετωδώς για το Φεστιβάλ της Hyères. Το “Double Trouble” καταγράφει µέσα από µια σειρά φωτογραφιών το παιχνίδι µικρών παιδιών, τα οποία ο Motwary γνωρίζει από τη µέρα που γεννήθηκαν, που υποδύονται ρόλους από τη σειρά "Game of Thrones".

Κείμενο Αλεξάνδρα Ζωγράφου Text Alexandra Zografou

Filep Motwary, a blogger/editor, costume designer, photographer and illustrator, is included in PRESTEL's book "STYLE FEED" (2012) by William Oliver and Susie Bubble, as one of the "World’s TOP Fashion Bloggers". Today he is the Fashion Features Editor of Dapper Dan magazine and a contributor to many prestigious fashion magazines and blogs. He grew up in Cyprus, in a place very close to the Green Line. He recalls a particularly happy childhood, a time when he needed nothing but his wild imagination to have fun. He is currently working on the costumes for an exhibition in Rome, a photography project and a series of video interviews with distinguished personalities of the fashion industry in collaboration with POLIMODA in Florence. He is also preparing for the 2013 Hyères Festival. “Double Trouble” documents on little children, who Motwary has known since the day they were born, through a series of photographs while playing roles inspired by the “Game of Thrones” series. unnouveauideal.typepad.com

Κείμενο Αλεξάνδρα Ζωγράφου Text Alexandra Zografou Photography Synchrodogs

Η Tania Shcheglova και ο Roman Noven ξεκίνησαν να ασχολούνται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία το 2008. Σήμερα, μετά από συμμετοχές σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις και δημοσιεύσεις σε περιοδικά όπως τa Dazed&Confused, Vice και New York Magazine, το φωτογραφικό δίδυμο από την Ουκρανία παρουσιάζει τις πιο ξεχωριστές στιγμές της καριέρας τους στο βιβλίο τους “Byzantine”. Η Tania και ο Roman δεν ξεκίνησαν ως δίδυµο εξαρχής. Ο χρόνος που πέρασαν µαζί ως ζευγάρι τους οδήγησε µ’ έναν φυσικό τρόπο στη δηµιουργία των Synchrodogs. Έτσι µας πρωτοσυστήθηκαν στη συνέντευξή που παραχώρησαν µε αφορµή την φωτογράφηση ενός από τα editorial σε περασµένο τεύχος του ΟΖΟΝ Raw (Μάιος 2012). O χαρακτηριστικός τρόπος που αντιµετωπίζουν τα αντικείµενά τους αποτυπώνεται σε κάθε πλάνο, είτε φωτογραφίζουν editorial µόδας, είτε πρωτόγονα τοπία µε φυσική οµορφιά. Η απλότητα και, παράλληλα, η εκκεντρικότητα των φωτογραφιών τους παράγει ένα αυθεντικό αποτέλεσµα. Το βιβλίο τους µε τίτλο “Byzantine” κυκλοφορεί στις 13 Μαρτίου και φιλοξενεί τις πιο ενδιαφέρουσες στιγµές της µέχρι τώρα πορείας τους. Τόσο ο τίτλος όσο και οι φωτογραφίες που επιλέχθηκαν είναι αντιπροσωπευτικές των θεµάτων που αποτέλεσαν την γενικότερη έµπνευση των φωτογράφων, µε την έµφαση να δίνεται στην ουκρανική και βυζαντινή παράδοση καθώς και τη λαϊκή τοπική τέχνη. Το βιβλίο διατίθεται online στη διεύθυνση: http://editionsdulic.com/ collections/frontpage/products/ byzantine-synchrodogs

SYNCHRODOGS byzantine

Tania Shcheglova and Roman Noven, first got into photography as amateurs, back in 2008. At this point, after having participated in a series of group and solo exhibitions and contributing in publications like Dazed & Confused, Vice and New York Magazine, the Ukrainebased photography duo publishes the most special moments of its career in its debut monograph entitled ‘Byzantine’. Tania and Roman didn’t start as a photography duo; the time they spent together as a couple led them naturally to the formation of Synchrodogs. This is how they first introduced themselves to us through an interview, after taking up an editorial photo shooting for a past issue of OZON Raw (May 2012). The distinctive way they treat their subjects is reflected in every single shot, whether that is a fashion editorial, or primitive landscapes. Their photos are governed by simplicity and eccentricity photos at the same time, leading to an authentic outcome. Their book -titled ‘Byzantine’, will be released on March 13, featuring the most interesting moments of their photography career to date. Both the title and the images chosen, are highly representative of the motives that became a source of wider inspiration for the photographers, emphasizing on Ukrainian and Byzantine tradition as well as local folk art. The book is available online in the following address: http://editionsdulic.com/collections/frontpage/ products/byzantine-synchrodogs

synchrodogs.com

mary retsina & dimitris mavrokefalidis early mornings

Η Μαίρη Ρετσίνα ήξερε ανέκαθεν ότι η μόνη δουλειά που της ταιριάζει είναι αυτή της ραδιοφωνικής παραγωγού, ενώ ο Δημήτρης Μαυροκεφαλίδης μετρά πολλά χρόνια στο χώρο των media, όπου έχει εξερευνήσει σχεδόν όλους τους τομείς τους. Ως ντουέτο τους γνωρίσαμε μέσα από το Breaking Mad, την εκπομπή που παρουσιάζει ό,τι αξιοπερίεργο –ή μη– συμβαίνει γύρω μας.

Which is the dullest part of your daily routine? D: The very moment I wake up. Lately, I have been pondering over possible ways to exterminate the snooze button. M: The fact that I wake up every day at 05.45 am in order to be on time for my radio show which starts at 07.00 am. Fortunately, when I get into my car, every negative thought disappears. Till the next morning that is...

Πείτε µας κάτι που δεν θα µαντεύαµε ποτέ για σας. ∆: Χορεύω όλους τους χορούς, φτιάχνω τα δικά µου παπιγιόν και η σπεσιαλιτέ µου είναι τα chicken enchiladas. Μ: Έχω κάνει πρόσκοπος. Το αστείο είναι ότι µέχρι να φτάσω στους Οδηγούς, που είναι η ανώτερη βαθµίδα, πέρασα από τα Πουλιά, όνοµα απαγορευτικό για κάποιον που έχει πτηνοφοβία όπως εγώ.

What do you do in your spare time? D: Working out, cycling, visiting exhibitions hosted at the HUB, Texnopolis or TAFF, reading foreign magazines and watching series that have been chosen by the strictest criteria. M: I struggle to finish some of the books that I buy impulsively, I listen to loads of music, organize trips but most of all, I get tons of sleep!

Ποιο είναι το πιο άχαρο κοµµάτι της καθηµερινότητάς σας; ∆: Η στιγµή που ξυπνάω. Τελευταία, σκέφτοµαι τρόπους εξόντωσης του snooze button. Μ: Το ότι ξυπνάω κάθε µέρα στις 05.45, γιατί έχω ραδιόφωνο στις 07.00. Όταν µπαίνω στο αυτοκίνητο, όµως, τα ξεχνάω όλα. Μέχρι το επόµενο πρωί... Τι κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας; ∆: Γυµναστική, ποδήλατο, πηγαίνω σε εκθέσεις που φιλοξενούνται στο Hub, στην Τεχνόπολη, στο TAFF, διαβάζω ξένα περιοδικά και βλέπω σειρές τις οποίες έχω επιλέξει µε πολύ αυστηρά κριτήρια. Μ: Προσπαθώ να τελειώσω κάποιο από τα βιβλία, που µε τόση µανία αγοράζω, ακούω πολλή µουσική, οργανώνω καµιά εκδροµούλα και, πάνω απ’ όλα, κοιµάµαι! Τι θα αλλάζατε στην Αθήνα; ∆: Θα έβαζα σε κεντρικά σηµεία 22

D: I dance all kinds of dances, I make my own bowties and my cooking specialty is chicken enchiladas. M: I once was a scout. The funny thing is that until I reached the “Guides”, the highest scout rank, I had to be a member of the “Birds” scout team, which is a totally forbidden word for someone who has ornithophobia like me.

Συνέντευξη Αλεξάνδρα Ζωγράφου Interview Alexandra Zografou Φωτογραφία Νίκος Κατσαρός Photography Nikos Katsaros

της πόλης δανειστικές βιβλιοθήκες που λειτουργούν µε ηλιακή ακτινοβολία, θα έκανα στα περισσότερα κτίρια stencil και graffiti,θα µετακινούσα τα πιόνια της σκακιέρας στη βιτρίνα του Booze, γιατί η µισοτελειωµένη παρτίδα µε αγχώνει… Μ: Τα µυαλά όλων µας. Χρειάζεται προσπάθεια απ’ όλους και ειδικά από τους νέους ανθρώπους. Breaking Mad airs on MAD TV every Saturday and Sunday at 11.00 am, and in replay every Monday and Wednesday at 21.00.

Mary Retsina always knew that being a radio producer was the only job suitable for her. Dimitris Mavrokefalidis has been involved in the media field for many years, and indeed has explored most of the industry’s fields. We got to know them as a duo through Breaking Mad, a TV show that presents all kinds of odd - or not - things happening in our current world. Tell us something we would never guess about you two.

What would you change in Athens? D: I would place libraries in central spots of the city, supported by solar systems, I would “dress” more buildings with stencils and graffiti. I would move the chess pawns in the window of the Booze bar, because an unfinished game makes me nervous… M: Everybody’s mentality. Everybody needs to make a great deal of effort, especially young people. Breaking Mad airs in MAD TV every Saturday and Sunday at 11.00 am, and in repeat every Monday and Wednesday at 21.00.

Cara Delevinge girl on fire

and ambitions that go beyond the fashion industry, her interests as well as her personal style.

Η Cara Delevingne μετά τη συμμετοχή της σε πασαρέλες για λογαριασμό των πιο διάσημων οίκων, τα εξώφυλλα σε σημαντικά περιοδικά μόδας και τον μικρό ρόλο της στην ταινία «Άννα Καρένινα», πρωταγωνιστεί αυτήν την άνοιξη στην καλοκαιρινή καμπάνια της εταιρείας Pepe Jeans. Το χαρισματικό μοντέλο από τη Βρετανία μιλά στο ΟΖΟΝ Raw για τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της που επεκτείνονται πέρα από τον χώρο της μόδας, τα ενδιαφέροντα και το προσωπικό της στυλ.

In case of a fire which garment would you save first? That would be my leather jacket, beyond doubt! How would you describe your personal style? I dress as a tomboy by day, but when it comes to formal events I prefer to embody a certain character. I could wear anything and still feel comfortable, as long as I can identify with my role.

Σε περίπτωση φωτιάς, ποιο ρούχο από την ντουλάπα σου θα έσωζες πρώτο; Οπωσδήποτε το δερµάτινο µπουφάν µου!

Which is your favorite memory from a fashion show? The time I opened the Chanel fashion show in Versailles is a special memory for me– you only get to know you are the first to go on the catwalk a few minutes before the show, which is stressful but, in the same time, exiting and amazing.

Πώς θα περιέγραφες το προσωπικό σου στυλ; Την ηµέρα ντύνοµαι σαν αγοροκόριτσο. Για τις επίσηµες εµφανίσεις µου επιλέγω και προβάλλω ένα συγκεκριµένο χαρακτήρα. Μπορώ να φορέσω οτιδήποτε και να νιώθω άνετα, αρκεί να καταφέρω να µπω στον εκάστοτε ρόλο. Ποια είναι η πιο αγαπηµένη σου ανάµνηση από τις επιδείξεις στις οποίες έχεις συµµετάσχει; Μια ξεχωριστή στιγµή ήταν όταν άνοιξα την επίδειξη του οίκου Chanel στις Βερσαλλίες – λίγο πριν βγεις στην πασαρέλα µαθαίνεις ότι θα είσαι πρώτη, πράγµα αγχωτικό, αλλά ταυτόχρονα συναρπαστικό και υπέροχο. Εκτός από το modeling, έχεις επίσης υποκριτικές φιλοδοξίες και παίζεις ντραµς. Έχεις άλλα κρυφά ταλέντα; Μου αρέσει το τραγούδι και προφανώς απολαµβάνω να παίζω ντραµς, είναι κάτι πολύ έντονο σωµατικά. Η συµµετοχή µου στην ταινία «Άννα Καρένινα» ήταν νοµίζω η καλύτερη στιγµή της καριέρας µου και µε έκανε να θέλω να ασχοληθώ µε την υποκριτική περισσότερο.

Besides modeling, you are also an aspiring actor and a keen drummer. Do you have any other hidden talents? I love singing and apparently I enjoy getting rid of all this tension that comes out while playing drums, which is physically exhilarating. My part in ‘Anna Karenina’ was probably one of the most important moments of my career and made me want to pursue acting a bit more. Πώς διαχειρίζεσαι την κριτική που δέχεσαι; Έχω ένα καταπληκτικό δίκτυο υποστήριξης, την οικογένειά µου, το πρακτορείο µοντέλων Storm, τους ανθρώπους µε τους οποίους συνεργάζοµαι στον κόσµο της µόδας και, βέβαια, όλους όσοι µε ακολουθούν στο Twitter, που δεν µε αφήνουν να νιώσω µόνη. Τους αγαπάω όλους, µε κρατάνε προσγειωµένη. Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια; Να ζω σε ένα ερηµονήσι, ψαρεύ-

οντας και καλλιεργώντας λαχανικά. Επίσης, µε µερικούς προσωπικούς δίσκους και κάποιες ταινίες στο βιογραφικό µου!

Cara Delevigne, stars in the Pepe Jeans S/S’13 campaign, after taking part in numerous fashion shows for prestigious labels, being on the cover of important fashion magazines and participating in the movie “Anna Karenina”,. The talented British model talks to OZON Raw about her dreams

Συνέντευξη Ozon Team Interview Ozon Team

How do you handle all the criticism you receive? Luckily I get a lot of support from my family, Storm model agency, the people with whom I co-operate in the fashion world and definitely my followers in Twitter, who don’t let me feel lonely. I love them. They all help keep my feet on the ground. How do you imagine yourself in five years from now? Living on a desert island, fishing and growing my own vegetables. With a few personal albums and films on my CV. 23

I got flowers in the spring Photography Wilkosz & Way Styling Jasmin Meyer-Jürshof Hair and makeup Theo Schnürer (Blossom Management) Model Anna Nevala (M4 Models)

Τoπ/Top Vladimir Karaleev Φόρεμα/Dress Hien Le

Τσάντα/ Bag Lee (Vf Hellas) Παντελόνι/ Trousers Blame

Μαγιό/ Swimsuit Ganni Καπαρντίνα/ Trench Coat Juliaandben Σκουλαρίκια/ Earrings Glowybox Jewelry

Ολόσωμη Φόρμα/ Jumpsuit Isabell De Hillerin Κολιέ/ Necklace Sabrina Dehoff

Τοπ/Top Mahrenholz Παντελόνι/ Trousers Wrangler (Vf Hellas) Γυαλία / Sunglasses Mykita

Φόρεμα/ Dress Issever Bahri

Γιλέκο/ Vest Kilian Kerner

Τοπ/Top Issever Bahri Παντελόνι/ Trousers Boessert Schorn

They say our love won't pay the rent Photography Irene De La Selva

Irene De La Selva small prey

Όταν δεν παρασυρόµαστε από τις εικόνες της, οι electro/punk ήχοι αρχίζουν να µας εξιστορούν τη ζωή της. Η Irene De La Selva κατάγεται από την Ισπανία, αλλά είναι δυναµικά παρούσα στο Βερολίνο. Από φωτογράφος εξελίχθηκε σε µουσική παραγωγός και στην πορεία έγινε επίσης γνωστή για τα βίντεό της, καθώς και για τις συνεργασίες της µε διάφορες κολλεκτίβες, όπως αυτή των Tropique Noir. Παράλληλα, µόλις ολοκλήρωσε την ηχογραφησή του άλµπουµ των Small Prey, του µουσικού σχήµατος-συνεργασίας µεταξύ της ίδιας και του συντρόφου της. Η Ιrene, µια πολύµορφη καλλιτεχνική προσωπικότητα, µιλά στο ΟΖΟΝ για το ευρύτερο φάσµα των ρόλων της. // When our eye is no longer seduced by her images, her music tunes start to narrate her life story. Irene De La Selva, hails from Spain. She is a Berlin-based independent photographer also known for her video works around Europe with various collectives such as the Paris based Tropique Noir. Recently, she and her boyfriend formed a post-punk/ electro band, called Small Prey, and they have just released their first album. Irene, a charismatic, artistic personality talks to OZON about the range of her roles. 34

Συνέντευξη Μαρία Πασσαριβάκη Interview Maria Passarivaki Photography Irene De La Selva Φωτογραφία Irene De La Selva

Εσύ Εσύ και το αγόρι σου, ο Raffaele Cuccu, ξεκινήσατε να δημιουργείτε τη δική σας µουσική. Πώς βλέπετε να εξελίσσεται η σχέση σας µε τον καιρό; Το να δουλεύουμε µαζί µε τον Raffaele προς µια κοινή κατεύθυνση είναι το καλύτερο µας εργαλείο. ∆ουλεύουµε πιο γρήγορα και πιο σκληρά. ∆εν υπάρχει ανταγωνισµός και εάν µαλώνουµε θα είναι για ένα κοινό όνειρο και αυτό το κάνει να αξίζει τον κόπο. Η φωτογραφία αποτελεί µεγάλο σηµείο αναφοράς στη δουλειά σου. Θεωρείς την παραγωγή µουσικής ως επέκταση της δηµιουργικότητας σου; Με γαληνεύει να τραβάω φωτογραφίες. Μου αρέσει να δηµιουργώ µία επίπλαστη πραγµατικότητα, της οποίας θα ήθελα να είµαι µέρος. Η µουσική, από την άλλη, µε εξυψώνει. Με εξιτάρει, µε κάνει να νιώθω αδύναµη και γεµάτη ενέργεια ταυτόχρονα. Μου δίνει αυτή την ωµή ενέργεια που χρειάζοµαι για να λειτουργήσω δηµιουργικά. Η προσέγγισή σου στη φωτογραφία δίνει έµφαση στη λεπτοµέρεια και στους δεσµούς της ζωής. Μήπως µε αυτόν τρόπο διερωτάσαι ποια είναι η ουσία των πραγµάτων στη ζωή µας; Η αλήθεια είναι πως αυτός είναι ο µοναδικός τρόπος να καταλάβω τη ζωή. Τώρα την ουσία στην οποία αναφέρεσαι, µπορούν να τη δουν µόνο αυτοί που έχουν γοητευτεί από τη ζωή. Οι φωτογραφίες µου είναι αυτές που µου υπενθυµίζουν ότι είµαι ζωντανή. Έχεις επίσης επιλεγεί στην τοπ λίστα των Artist Wanted Awards ως µία από τους εκατό ανερχόµενους φωτογράφους για το 2011-2012. ∆εν είµαι µεγάλη φαν των βραβείων αλλά όπως και να έχει µε χαροποίησε πολύ. Έρχεσαι αντιµέτωπος µε την καλλιτεχνική αγορά και µε το κυρίαρχο γούστο της εποχής. Έχεις χαρακτηρίσει τη µουσική σου ως electro/ punk… πώς θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου; Είµαι αντικοµφορµίστρια που θα κάνει όµως υποχωρήσεις και αυτό θέλω να δείξω µέσα από τις

performances µου. Μου αρέσει να έχω τη δική µου τοποθέτηση σχετικά µε τη κοινωνία, τη ζωή αλλά και τα κατάλληλα επιχειρήµατα για να την υποστηρίξω. Πώς είναι για µία Νοτιοευρωπαία το Βερολίνο; Κρύα και ανάλαφρα. Χρειάστηκε βέβαια να περιορίσω τις προσδοκίες µου σχετικά µε τις κοινωνίες του Βορρά και τον τρόπο που κοινωνικοποιούνται καθώς είναι τελείως διαφορετικός µε αυτόν της Ισπανίας. Είναι αλήθεια πάντως πως είναι µια πόλη µε εύκολες συνθήκες διαβίωσης αλλά πρέπει να δουλέψεις σκληρά για να σου δοθούν ευκαιρίες.

You and your boyfriend, Raffaele Cuccu, started making your own music. How has your relationship developed over this time? Working together toward a common direction is actually our best tool. We work faster and harder. We don't compete and if we fight we do it for the same cause, for the same dream, so it's worth it. Photography is a big touchstone in your work. Do you see music production as an extension of your creativity? Shooting photographs pacifies

me. I love creating a plasmatic reality in which I'd love to be a part of. Music, on the other hand, lifts me up; it excites me, it makes me feel weak and powerful at the same time. It provides this raw energy I need for my creative process. Your photographic approach emphasizes on details and the vital bonds we make through life. Is this your own way of questioning the essence of things in life? It is actually the only way through which I can understand life. The essence you mention can only be seen by those who have been

seduced by life. My photography reminds me I’m alive. You have been also selected as one of the one hundred new talent photographers in the 2011-2012 top list of the Artist Wanted Awards. I am not a big fan of awards but I feel happy after all. You confront the artistic market and common taste of your time. You have labeled your music electro/punk…How would you describe yourself? I am a non-conformist willing to comply and this is what I want to show through my performances. I like to have my own point

of view on society, life – granted that I have the right arguments to defend it. How does it feel to be a Southern European in Berlin? Cold and easy. Of course I had to curb my expectations about Nordic societies and the way they socialize- as it is rather different than in Spain. It is true however that it is a city easy to live in but you have to work a lot to be given opportunities.

irenedelaselva.net smallprey.bandcamp.com 35

Ποιο είναι το µανιφέστο της οµάδας Νάµα; Θέλουµε να κάνουµε θέατρο το οποίο να µπορεί να επεµβαίνει χωρίς να περιθωριοποιείται. Προσπαθούµε να επηρεάζουµε χωρίς να επηρεαζόµαστε και παράλληλα να επηρεαζόµαστε όσο πιο πολύ γίνεται, ώστε να µπορούµε για να επηρεάσουµε. Υπάρχει κίνδυνος να γίνει κανείς διδακτικός, αντιµετωπίζοντας το θέατρο µε τέτοιο τρόπο; Το πιο σηµαντικό για εµάς είναι να αποφύγουµε µια αντίστοιχη στάση. Πιστεύω πως το καταφέρνουµε τόσο λόγω της επιλογής των έργων µας όσο και εξαιτίας του στοιχείου της πολυπολιτισµικότητας που χαρακτηρίζει την οµάδα. Προσπαθούµε πάντα να αντιµετωπίζουµε τα πράγµατα σφαιρικά, έτσι ώστε να µην σηκώνουµε το δάχτυλο απέναντι σε κανέναν. Σε αφορούν οι ιστορίες που λειτουργούν ως καταφύγιο; Νοµίζω πως οι παραστάσεις που λειτουργούν καθησυχαστικά προσφέρουν µια πλασµατική αίσθηση ασφάλειας και συναισθήµατα που δεν διαρκούν. Ο θεατής φεύγοντας από το θέατρο θα αρχίσει πάλι να νιώθει ακριβώς όπως ένιωθε και πριν. ∆εν τρέφουµε αυταπάτες ότι κάνουµε ένα θέατρο που θα αλλάξει τα πάντα, αλλά θέλουµε ο άνθρωπος που θα έρθει να παρακολουθήσει µια παράσταση να φεύγει λίγο διαφορετικός. Άλλες φορές το πετυχαίνουµε, άλλες όχι. Φυσικά όµως, δεν θέλουµε να αφήνουµε κανέναν να φεύγει από εδώ µανιασµένος. ∆εν νοµίζω πως µας χρειάζεται περισσότερη βαρβαρότητα. Πώς µπορεί κανείς να αποφύγει τις «µεγάλες κουβέντες» και τα κλισέ; Μάλλον, δεν µπορείς να τα αποφύγεις. Τα κλισέ µάλιστα µπορεί να µην είναι και τυχαία. Ίσως να χρειάζονται φράσεις όπως: «πάµε µπροστά», «ασ’ τα αυτά», «πάµε για άλλα». Μας δίνουν κουράγιο. Κάποιες λέξεις σε προετοιµάζουν για εκείνα που έρχονται και αυτό ίσως συµβαίνει γιατί τα πράγµατα επαναλαµβάνονται. Υπάρχουν κάποια µοτίβα, τα οποία φαίνεται να λειτουργούν, που η φύση τα χρησιµοποιεί ξανά και ξανά. Το ίδιο ισχύει µε καταστάσεις που έχουµε περάσει και θα περάσουµε ξανά. Και πόλεµοι, και πεί36

dimitris LALOS UN-INFLUENCED

Στα 19 του ξεκίνησε να βλέπει µια παράσταση κάθε µέρα. Πρώτο ήταν το Suburbia στο θέατρο Επί Κολωνό. Στα 34 κέρδισε το βραβείο Δημήτρης Χορν για την ερμηνεία του στο ρόλο του Χοσεφίνο στο έργο Λα Τσούνγκα του Μάριο Βάργκας Λιόσα. Ο Δημήτρης Λάλος, βασικό µέλος της οµάδας ΝΑΜΑ, πιστεύει σε εκείνες τις ιστορίες που σου αλλάζουν, έστω και λίγο, την πραγματικότητα, αγαπά τους σούπερ ήρωες και φυσικά εξακολουθεί να βρίσκεται καθημερινά στο δεύτερο σπίτι του, το θέατρο Επί Κολωνό. // At the age of 19 he begun to watch one theatrical play per day starting with “Suburbia” at the “Epi Kolono” theater. At the age of 34 he won the “Dimitris Horn” award for his performance as Josefino in Mario Vargas Lliosa’s “La Chunga”. Dimitris Lalos, an essential member of the NAMA theatrical group, believes in those stories that can change your reality, even a little. He loves super heroes and of course, you can find him at the “Epi Kolono” theatre – his second home- every day. να και έρωτες θα ξανάρθουν. Όλα αυτά είναι η ζωή. Ποιοι ήρωες σε γοητεύουν; Οι σούπερ ήρωες (γέλια). Πιστεύω πως οι πράξεις µας είναι εκείνες που µας κάνουν δειλούς ή ήρωες, όχι η ύπαρξη. Όταν έρθει η στιγµή, θα γίνεις ήρωας. Πού πιστεύεις ότι κρύβεται η ουσία του ηρωισµού; Αυτό που µπορεί να σε µεταµορφώσει σε ήρωα είναι το να κάνεις

καθηµερινά µικρές πράξεις ηρωισµού, µικρές πράξεις αρετής. Για µένα ήρωας είναι αυτός που όταν δεν τον κοιτάει κανείς, σηκώνει το σκουπίδι από το πάτωµα. Αν βρισκόσουν µπροστά από 15.000 θεατές και είχες µόνο µια ιστορία να διηγηθείς, τι θα τους έλεγες; Θα ήθελα να καταφέρω να δώσω µια καινούργια εικόνα, που κάποιοι ίσως να µην είχαν φανταστεί ποτέ. Λένε για παράδειγµά ότι οι ξηροί

καρποί είναι βαριά τροφή. Μπορείς λοιπόν να κάνεις κάποιον να φανταστεί πως αυτό ισχύει γιατί κάθε καρπός έχει µέσα του τη δυνατότητα να γίνει δέντρο. Έτσι για παράδειγµα βλέποντας το λίγο διαφορετικά, φεύγοντας κανείς θα είχε µια καινούργια πληροφορία και µπορεί αυτό να τον βοηθούσε µε κάποιο τρόπο. Ίσως, την επόµενη φορά που θα χρειαζόταν τη δύναµη ενός δέντρου απλά να έτρωγε έναν ξηρό καρπό. Ποιο στοιχείο µιας ιστορίας είναι εκείνο που σε ενδιαφέρει περισσότερο; Με ενδιαφέρει κυρίως ο τρόπος που διηγούµαστε µια ιστορία, από ποια πλευρά δηλαδή επιλέγει κανείς να την αφηγηθεί. Υπάρχουν τόσοι πολλοί τρόποι να πεις µια ιστορία και αυτός είναι ο βασικός λόγος που µε ιντριγκάρει τόσο αυτή η δουλειά.

What does the team Nama ‘manifesto’ say? We want to make theatre in a way that it can intervene without being marginalized. We strive to influence without getting influenced ourselves and, in the same time, we want to get influenced in order to be able to influence others. Do you run the risk of becoming didactic when dealing with theatre that way? The most important thing for us is to avoid having this kind of attitude and I believe that we manage that through the plays we choose to perform and the multi-culti style of our team. We always try to adopt a more global perspective, avoiding to point fingers at anybody. Are you interested in stories which can have a “shelter” effect? I think that plays with a comforting effect give a false sense of safety and conjure up fast-fading emotions. The audience, when leaving the theatre, will start feeling the same way as before. We don’t have false impressions that our performance will change things, but our goal is to make the public leave the theatre feeling a little bit changed. Sometimes we achieve that, other times we don’t. In any case, we don’t want them to leave enraged. I think we already deal with a lot of brutality.

Συνέντευξη Δανάη Δραγωνέα Interview Danai Dragonea Φωτογραφία Νίκος Κατσαρος Photography Nikos Katsaros

How can one avoid ‘big words’ and banalities? I guess one can’t. Clichés might not be that accidental. Maybe words like: ‘Let’s move on’, ‘Let go’ or ‘Time for new things’ are necessary. They give us courage. Some words prepare you for what is about to come and this happens because probably there is a constant repetition of things. There are some plans that seem to work and nature uses these patterns over and over again. Around us, we find certain predicaments that have occurred in the past as well and will take place again in different forms in the future .. War, famine, love will come again. This is called life. Which heroes do you find more charming? Superheroes (laughs). I believe that our actions are those that make us cowards or heroes, not our very existence. When the moment comes, you will become a hero. Where do you think lies the essence of heroism? Everyday symbolic heroic acts or acts of virtue can transform you into a hero. To me, a hero is the one who picks up a piece of litter from the floor when no one can see him. If you were in front of 15.000 people and you had to tell them only one story, what would that be? I would like to give them a brand new picture that some people might have never imagined before. For instance, it is said that nuts are hard to digest. You can make someone consider it as a fact, by helping them imagine that every nut has the possibility of becoming a tree. So, with this example, when one leaves the theater, he is taking a brand new piece of information with him that could benefit him. Maybe the next time he needs the power of a tree, he can just eat a nut. Which part of the story matters to you the most? I am mostly interested in the way one could recount a story. The angle from which one chooses to narrate it. There are so many ways to tell a story and this is what intrigues me the most in this job. www.epikolono.gr 37

asger juel larsen cctv on fire

O ∆ανός σχεδιαστής µόδας Asger Juel Larsen παρουσίασε τη συλλογή του Φθινόπωρο/ Χειµώνας 2013 στην εβδοµάδα µόδας της Κοπεγχάγης και κέρδισε τη διεθνή προσοχή µε τη διάχυτα αντισυµβατική αισθητική του και την αριστοτεχνική ικανότητα του να αφηγείται πρωτοποριακές ιστορίες µόδας. Απόφοιτος του London School of Fashion, εργάστηκε µε τον John Richmond και την Βurberry Prorsum πριν αποφασίσει να δηµιουργήσει τη δική του σειρά. Ο Asguer Juel Larsen θα συµµετάσχει µε την τελευταία του συλλογή στην 6η έκδοση του 4FASHIONSHAKE του περιοδικού OZON που θα πραγµατοποιηθεί τον Απρίλιο και µοιράζεται µαζί µας όλα όσα θα πρέπει να γνωρίζουµε για το αντισυµβατικό και επαναστατικό του νεύµα προς την νόρµα των πραγµάτων. // Asger Juel Larsen is a Danish fashion designer that showcased his A/W13 collection in Copenhagen Fashion week and has gained international attention for his pervasive rule-breaking aesthetic and his masterful aptitude for narrating forward-thinking fashion stories. A graduate of London College of Fashion, has worked for John Richmond and Burberry Prorsum before taking the plunge to create his own label. Asguer Juel Larsen will participate in the 6th edition of 4FASHIONSHAKE by OZON Magazine in April showcasing his latest collection sharing his unconventional and rebellious nod to the norm.

Πιστεύεις πως ο κάθε σχεδιαστής φέρει µέσα από την µόδα το αυτοβιογραφικό του αποτύπωµα; Τι γνώµη θέλεις να έχει ο κόσµος για εσένα βλέποντας τη δουλειά σου; Πιστεύω πως οι περισσότεροι δηµιουργούν πιο µονόπλευρα, ενώ άλλοι βρίσκουν έµπνευση στην παιδική τους ηλικία. Κοιτώντας τις προηγούµενες κολεξιόν µου δεν είναι δύσκολο να διακρίνεις ότι παλιά άκουγα hard core, 38

punk, hip hop ή techno. Θα προτιµούσα να είµαι παιδιάστικος, να σοκάρω και να εκπλήσσω από το να κάνω το προβλέψιµο. Σε κάθε συλλογή σου είναι προφανές πως εμπνέεσαι από το παρελθόν και ύστερα, µε ιδιοφυή µαεστρία, το συνδυάζεις µε την οπτική σου για το sci-fi µέλλον. Τι κάνει το παρελθόν τόσο ελκυστικό για έναν προοδευτικό σχεδιαστή σαν εσένα;

Πρέπει να έχεις επίγνωση του παρελθόντος για να πας µπροστά. Είναι σηµαντικό να ερευνήσεις σε βάθος το αντικείµενο πάνω στο οποίο δουλεύεις.Iστορία, συγγραφείς επιστηµονικής φαντασίας του ’80, ταινίες και κινούµενα σχέδια αποτελούν ορισµένες πηγές έµπνευσης για εµένα. Ο συνδυασµός δοµής και επανάστασης ή στρατιωτικής τάξης και αναρχίας είναι έκδηλος στη δουλειά µου. Η µία και µοναδική κατεύθυνση δεν µου ήταν ποτέ αρκετή. Πάντα εµπνεόµουν από ετερόκλητες χρονικές περιόδους και προσπαθούσα να τις εξελίξω. Είµαστε όλοι µάρτυρες της άνθησης των street-style blogs ανά τον κόσµο. Πιστεύεις πως αυτή η υπερφόρτωση οδήγησε στον αφανισµό του προσωπικού στυλ ή είχε το αντίθετο αποτέλεσµα; Πολύς κόσµος εκφράζεται µέσα από το διαδίκτυο. Είναι καλό να υιοθετεί ιδέες και να τις αναµειγνύει µε το προσωπικό του στυλ, αλλά υπάρχει και η κουλτούρα πληροφοριών τύπου “15 λεπτά δηµοσιότητας”. Με έχει κουράσει πολύ και ελπίζω σύντοµα να υπάρξει κάποιο αντικίνηµα. Ας µιλήσουµε για την δεκαετία του ’90. Ποια είναι η αγαπηµένη σου ανάµνηση από αυτήν τη δεκαετία και ποιο αντικείµενο την αντιπροσωπεύει καλύτερα; Το ότι ήµουν ελεύθερος χωρίς έγνοιες, άκουγα punk από τα ακουστικά µου καθώς έκανα skateboading σε κάποια παραλία της ∆ανίας. ∆εν είµαι σίγουρος αν είναι κάποιο συγκεκριµένο κοµµάτι αλλά όταν η µητέρα µου µου είχε αγοράσει το πρώτο skateboard θυµάµαι ότι πετούσα από τη χαρά µου. Σύντοµα θα παρουσιαστεί στην Αθήνα το 4FashionShake του περιοδικού ΟΖΟΝ, στην οποία θα παρουσιάσεις τη συλλογή σου Φθινόπωρο/Χειµώνας 2013 στο Ελληνικό κοινό. Τι προσδοκάς πιο πολύ; Είµαι πάρα πολύ ενθουσιασµένος. ∆εν έχω ξαναβρεθεί στην Αθήνα, οπότε προβλέπεται να είναι µία µεγάλη εµπειρία για εµένα. Πάντα είναι υπέροχο να ταξιδεύεις στο εξωτερικό για να παρουσιάσεις τη δουλειά σου µπροστά σε ένα διαφορετικό κοινό.

Do you feel that fashion can be seen as a medium of an autobiographic imprint of the creator? What would you like people to think of you when seeing your designs? I think some people create from a single point of view, while others finds inspiration in their upbringing. Looking back at my previous collections, it’s not hard to tell that I used to listen to hard core, punk, hip hop and techno. Getting a genuine reaction from people, positive or negative, is really important to me. I would rather be childish, shock and surprise rather than do what everyone expects. In every collection it is apparent that you draw inspiration from the past, which, with an ingenious craftsmanship, you combine with your vision of a sci-fi future. What makes past so appealing for a forwardthinking designer like you? You have to be aware of the past to move forward. Ιt’s important you do a thorough research on the specific subject you are working on. Military history, ‘80s sci-fi authors, films and cartoons have always inspired me. The combination of structure and rebellion, or military order and anarchy comes across throughout my work. One direction is never enough for me and I always draw inspiration from different time periods while trying to take it one step forward. We all witnessed the boom of street-style blogs all around the world. Do you feel that personal style has faded away due to this information overload or did it have the opposite outcome? Somehow you cannot be negative about this. People all around the world express themselves through the internet. When they adapt ideas and mix them with their own it’s cool. On the other hand, I’m so tired of this of 15-minutes-of-fame culture thing, hoping there’ll soon be some kind of counter-movement. Let’s talk about 90’s. What is your favorite memory of that

Συνέντευξη Βίκυ Φλώρου Interview Vicky Florou

decade and which fashion item defines it best? The fact that I was free without worries, listening to punk through my head phones while skateboarding at a beach in Denmark. Not sure if I can find a specific item, but when my mom bought me my first skateboard I was more than happy; I was flying.

Athens and you will be showing you’re A/W ’13 collection to the Greek public. What are you most anxious about? I’m really thrilled about this. I’ve never been to Athens, so this is going to be a great experience for me. Traveling abroad and showcasing your work to a different audience is always so exciting.

OZON Magazine’s 4FashionShake will be held shortly in

asgerjuellarsen.com 39

Πότε και γιατί δηµιουργήθηκε το DASH; Ποια ήταν η πιο µεγάλη πρόκληση που συναντήσατε; Noémie: ∆ουλεύω πάνω στο σκεπτικό του περιοδικού και στην έρευνα αγοράς από τις αρχές του 2011. Το DASH γεννήθηκε από το πάθος µου για την εικονογράφηση και τη µόδα όσο έκανα το Master στο College of Fashion στο Λονδίνο. Μάλλον ήµουν αρκετά τρελή για να παραµείνει απλά µία ιδέα. Και έτσι πριν από έναν χρόνο περίπου, τον Φεβρουάριο του 2012 κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος το οποίο εγκαινιάστηκε µε ένα πάρτι που είχε επισήµως ενταχθεί στο πρόγραµµα της Εβδοµάδας Μόδας στο Λονδίνο. Ίσως αυτή να µην ήταν η µεγαλύτερη µου πρόκληση, αλλά ήταν σίγουρα η πιο συναρπαστική και η πιο αγχωτική στιγµή. Ωστόσο το πιο απαιτητικό κοµµάτι ήταν, και ίσως να είναι για κάθε νεοσύστατη εταιρεία, η εύρεση επενδυτών και πόρων για να γίνει η αρχή και να συνεχίσει τη λειτουργία του το περιοδικό.

Η Editor-in-Chief του περιοδικού DASH NoéMie Schwaller, µε τον στενό συνεργάτη της Harald Weiler, γράφουν τη δική τους ιστορία στον χώρο του ανεξάρτητου περιοδικού τύπου στήνοντας το πρώτο έντυπο για την εικονογράφηση µόδας. Το DASH γεννήθηκε και µεγάλωσε στο Λονδρέζικο Dalston, τη Βιέννη και τη Ζυρίχη και πρεσβεύει την αυθεντικότητα, την σκληρότητα καθώς και την ‘πειραγµένη’ κοµψότητα και των τριών. NoéMie και Harald γίνονται χείµαρρος, όταν µιλάνε στο ΟΖΟΝ για το δηµιούργηµά τους.

Dash one of a kind

Πώς ξεκίνησες να έρχεσαι σε επαφή µε τη σχέση εικονογράφησης και µόδας; Noémie: Στη σχολή Καλών Τεχνών, ζωγράφιζα πολύ ενώ έκανα και γυµνό σχέδιο. Έτσι έµαθα για τα σχήµατα των σωµάτων και για υφάσματα. Πάντα ενδιαφερόµουν για τη µόδα, οπότε φυσικά µου τράβηξε την προσοχή. Νοµίζω η πρώτη φορά που είδα εικονογράφηση µόδας ήταν µάλλον σε κάποιο γυναικείο περιοδικό µόδας, όπου χρησιμοποιούν ζωγραφιές για το ωροσκόπιο, τον τοµέα οµορφιάς και τα συναφή. Ήξερα ότι πρέπει να υπάρχει κάτι παραπάνω. Και υπάρχει. Πώς δουλεύετε µαζί; Τι είναι αυτό που κάνει αυτό το εγχείρηµα να συνεχίζει να αναπτύσσεται µε επιτυχία; Noémie: Όταν πρωτογνωριστήκαµε µε τον Harald, τα βρήκαµε αµέσως και νιώσαµε πως έχουµε µια παρόµοια αισθητική και πάθος για τα περιοδικά. Ήµουν έτοιµη να τελειώσω το πρώτο τεύχος του DASH και ο Harald αρχικά µε βοήθησε σαν διορθωτής και επιµελητής κειµέ40

// Noémie Schwaller, Editor-in-Chief along with Harald Weiler, Features Editor of DASH magazine, are writing their own history in the field of self-published magazines. Born and raised in London's hip Dalston, Vienna and Zurich, DASH turned out to be the new fashion print focusing on fashion illustration, which truly incorporates the authenticity, roughness and fucked-up chicness, the above cities stand for. NoéMie and Harald become a real torrent while talking to OZON about their brainchild.

νου. Στην αρχή, συναντιόµασταν σε pubs του Ανατολικού Λονδίνου και περνάγαµε ολόκληρα απογεύµατα πάνω στα κείµενα. Όσο πέρναγε ο καιρός, ο Harald συµµετείχε όλο και περισσότερο. Από τον Ιούνιο του 2012, ασχολείται πλήρως µε το DASH και δουλεύουµε σαν συνεργάτες. Harald: Προσωπικά ενδιαφέροµαι για το τι µπορεί να πετύχει η κουλτούρα του self-publishing, εν µέσω µίας δύσκολης οικονοµικής κατάστασης παγκοσµίως. ∆εν νιώσατε απειλή από αυτή την πραγµατικότητα και τη ρευστότητα των πραγµάτων; Harald: Είναι απαραίτητο να σκεφτείς τα ρίσκα πριν ξεκινήσεις ένα εγχείρηµα, αλλά δεν θα πας µακριά µε το να παίζεις εκ του ασφαλούς και να είσαι υπερβολικά αγχωµένος, ειδικά αν θες να κρατήσεις τη δηµιουργική σου ελευθερία. Ποτέ δεν υπέραναλύουµε, απλά δουλεύουµε σκληρά. Πιστεύω, αν µπορέσουµε να τα καταφέρουµε τώρα, µόνο ευκολότερα µπορεί να είναι τα πράγµατα σε καλύτερους καιρούς. Πιστεύετε πως η εικονογράφηση µόδας µπορεί να έχει την ίδια επιρροή µε τη φωτογραφία µόδας; Noémie & Harald: Πριν τη φωτογραφία, η εικονογράφηση ήταν το µόνο µέσο απεικόνισης της µόδας και των τελευταίων τάσεων, οπότε οι άνθρωποι του 18ου αιώνα ενηµερώνονταν από τις αποκαλούµενες “πλακέτες µόδας”. Σίγουρα µε τη βελτίωση της τεχνολογίας και την εισαγωγή της φωτογραφίας, η πρόσβαση σε τέτοιες εικόνες επιταχύνθηκε και διεθνοποιήθηκε γρήγορα. Αλλά, εάν δεν µας απασχολεί η ταχύτητα, η εικονογράφηση µπορεί να αποδώσει. Ποιες είναι οι ελπίδες σας για το µέλλον του DASH; Noémie & Harald: Να συνεχίσει να αναπτύσσεται και να αποκτήσει οικονοµική ανεξαρτησία, χωρίς να χάσει το πάθος που το χαρακτηρίζει.

When and why was DASH magazine created? What was the most challenging part of

launching DASH Magazine? Noémie: I’ve been working on DASH‘s concept and market research since early 2011. DASH grew from my passion for illustration and fashion during my MA at the London College of Fashion. I was just crazy enough to actually make it real. So I launched the first issue a year ago in February 2012 with a party listed on the official London Fashion Week calendar. This was, maybe not the most challenging, but certainly the most exciting and nervewracking moment of launching DASH. Yet, the most challenging part was, and probably is, as with most start-up companies, to find investors and funding to start off with and to keep going. How have you experienced the relationship between illustration and fashion? Noémie: At art school, I did a lot of drawing as well as nude sketching. That’s how I became familiar with body shapes and textiles. Having always been a little fashionista, it just naturally caught my eye. I guess the first time I ever saw a fashion illustration was probably in a women’s fashion magazine, where they use drawings for the horoscope, beauty section and such. Those are quite tacky to begin with, and they’re not really providing a suitable platform for illustration. I knew there must be more to it. And there is. How do you work together? What keeps this project growing successfully? Noémie: When Harald and I first met, we immediately clicked and felt that we shared a similar aesthetic and a passion for the print industry. At the time, I was just about to finish the debut issue of DASH Magazine and Harald initially came on board as my proofreader and copyeditor. In the beginning, we used to meet up in East London pubs and spend whole evenings going over texts. As time went on, Harald became more and more involved as my Features Editor from issue 2 onwards. He's got experience in publishing and a great understanding of the written word. Since June 2012, he's

Συνέντευξη Μαρία Πασσαριβάκη Interview Maria Passarivaki Φωτογραφία Νικόλας Βεντουράκης Photography Nikolas Ventourakis

been onboard the DASH train full-time where we bounce ideas off each other and work in great synergy. Some roles got defined over the course of creating, but there are a lot of things we take responsibility for the two of us. Harald: I am personally intrigued by what self-published magazine culture can achieve, however, you chose to launch a magazine amidst a creative chaos i.e. a worldwide difficult economic situation. Didn’t you feel threatened by this reality and the self-published fluidity? Harald: It’s absolutely necessary to consider the risks before you launch a project, but being overly anxious and playing it too safe will not get you far, especially if you’d like to keep your creative freedom. We never over-think it, just work hard. I’d say, if we can make it now, it can only be easier in better times. Does this aesthetic choice eventually inform the readers better? In other words, do you perceive that fashion illustration can be just as influential as fashion photography? Noémie & Harald: Before the arrival of photography, illustration was the only means of depicting fashion and the latest trends, so fashion-conscious people in the 18th century informed themselves about the latest trends on so-called ‘fashion plates’. Certainly, with the improvement of technology and the introduction of photography, access to such images was fastened and internationalized quickly. Yet, if it’s not a matter of speed, fashion illustration can well depict fashion in the mood a brand wants to communicate or a world in which it wants to be positioned. What are your hopes for the future of DASH magazine? Noémie & Harald: To keep growing and gaining monetary independence without losing the passion.

dashmagazine.net 41

Οι αποφάσεις

STATHIS ATHANASIOU a

Ως έφηβος κόλλησα µε τη heavy metal στην τρελή glam rock εκδοχή της. Πήρα µια κιθάρα και είπα ότι θα γίνω µουσικός. Μετά από καµιά δεκαετία αποφάσισα ότι δεν ήταν η µουσική αυτό που θα µου έδινε τη χαρά της δηµιουργίας. Και γιατρός ήθελα να γίνω. Με κόλλησε ένας παιδικός µου φίλος που ήθελε τρελά να γίνει γιατρός, ενώ ταυτόχρονα ήταν ίδιος ο Marilyn Manson. Μου άρεσε πολύ η φάση του και είπα ότι θέλω κι εγώ να γίνω γιατρός. Τα τρία πρώτα χρόνια της ιατρικής µου άρεσαν πάρα πολύ, στο νοσοκοµείο όµως αποφάσισα ότι αυτή είναι ακόµα µια δουλειά η οποία δεν είναι για µένα. Κάποια στιγµή ανακάλυψα την εικόνα που την καταλάβαινα χωρίς να προσπαθώ και είπα «εντάξει, εδώ είµαστε».

Ένας νέος κινηματογράφος

Το να παίρνει κανείς τα πράγµατα στα σοβαρά είναι κάτι πολύ σχετικό. Ο Στάθης Αθανασίου έχει πάρει τις πιο καθοριστικές αποφάσεις της ζωής του από µία παρόρµηση, έναν ενθουσιασµό που έπρεπε οπωσδήποτε κάτι να τον κάνει. Από µία εικόνα σε ένα διήγηµα του Βενέζη, ξεκίνησε και η ιδέα για την ταινία «Α», το νέο project του σκηνοθέτη που προτείνει µία τελείως διαφορετική σχέση του κινηµατογράφου µε το κοινό και τον κόσµο γύρω µας. Ο Στάθης αφηγείται στο OZON Raw το πώς, όταν σκέφτεσαι απλά και χωρίς κανένα περιορισµό, µπορείς να οδηγηθείς σε κάτι ειλικρινές που έχει νόηµα. // Taking things seriously is actually something relevant. Stathis Athanasiou is a clear example of that, as he has taken the most crucial decisions of his life in an impulse or, let’s say driven by certain enthusiasm that he just had to make something of. Drawing inspiration from a picture of a novel by Elias Venezis, he came up with the idea of “A”, his new project which suggests a totally different relationship between the cinema, the audience and our current world. Stathis explains to OZON RAW, how you can be led to something both honest and meaningful, only by thinking simply and limitlessly.

Συνέντευξη Βάνια Μίχα Interview Vania Micha Φωτογραφία Δάφνη Ανέστη Photography Dafni Anesti

Με αφορµή το µύθο της Αντιγόνης θέλουµε να µιλήσουµε για όσα συµβαίνουν γύρω µας σε αυτήν την εποχή της τόσο βίαιης αλλαγής. Όταν έγραφα την ταινία «Α» σκεφτόµουν ότι χρειάζεται να βρεθεί ένας ιδιαίτερος τρόπος για να βγει η ιστορία έξω στον κόσµο. Τα τελευταία χρόνια ο ανεξάρτητος κινηµατογράφος ακολουθεί νέες πρακτικές σε θέµατα διανοµής και χρηµατοδότησης παγκοσµίως και, αν έχεις µια καλή οµάδα, έχεις όλα τα εργαλεία για να πραγµατοποιήσεις οτιδήποτε βάλεις στο µυαλό σου. Μετά από δύο χρόνια προετοιµασίας, η «Α» κατάφερε να γίνει η πρώτη ταινία µεγάλου µήκους στην Ελλάδα, στην παραγωγή της οποίας το κοινό συµµετέχει ενεργά, χρηµατικά και δηµιουργικά. Το ίδιο κοινό που θα παρακολουθήσει την ταινία υπό τους ήχους ζωντανής ορχήστρας σε αρχαία θέατρα της Μεσογείου και θα λάβει µέρος σε θεµατικές δράσεις που απλώνονται σε πολλά είδη τέχνης. Θέλουµε ο κινηµατογράφος να γίνει κάτι ζωντανό που θα κινητοποιήσει τον κόσµο και θα τον κάνει να συµµετέχει ενεργά.

Ο μύθος Ο τρόπος που µπορούν οι µύθοι να αλλάξουν τον κόσµο είναι να τους αφήσουµε να κάνουν τη δουλειά τους. ∆ηλαδή να 42

Our goal is to make cinema a livelier medium that will encourage society to contribute in a more active way.

The myth

κλείσουµε το αναλυτικό µυαλό µας, να αισθανθούµε αυτά για τα οποία µιλάνε και να τα δούµε γύρω µας. Γιατί δεν µιλάνε για πράγµατα θεωρητικά, αλλά για σχέσεις και συγκρούσεις. Αν αφήσουµε τον εαυτό µας να αισθανθεί τι θέλει να πει αυτή η ιστορία, θα νιώσουµε και ποια είναι η λύση. Αυτός είναι και ο τρόπος που εγώ ο ίδιος αντιµετωπίζω τα πράγµατα· τα αισθάνοµαι. Η πρώτη µου µεγάλου µήκους ταινία, το «DOS», προέκυψε από την τεράστια ανάγκη µου να καταθέσω αυτό που αισθανόµουν εκείνη τη στιγµή. Σχεδόν δύο χρόνια µετά την βλέπω ως την πιο γλυκιά περίοδο της ζωής µου δηµιουργικά. Ήταν ένα τεράστιο εγχείρηµα, να κάνεις από το πουθενά µια ταινία σε δύο διαφορετικές πόλεις, Αθήνα και Βαρκελώνη, µε Έλληνες και ξένους ηθοποιούς. Όσα λάθη µπορεί να κάνει ένας άνθρωπος τα έκανα όλα και σε όλα τα επίπεδα. Παρόλ’ αυτά πήγε πάρα πολύ καλά γιατί ήταν απόλυτα ειλικρινής, κατάργησα κάθε λογοκρισία που µου έβαζε ο εαυτός µου.

Η ουσία στην απλότητα Μου αρέσουν πάρα πολύ οι µικροί τίτλοι, συνήθως είναι µία λέξη ή κάτι πάρα πολύ σύντοµο. Το «Α» προέκυψε γιατί η πρώτη σκηνή, από την οποία εµπνεύστη-

κε η ταινία, µε παρέπεµψε στον µύθο της Αντιγόνης και επειδή δεν ήξερα πώς να το πω εκείνη τη στιγµή, είπα θα το πω «Α» και βλέπουµε. Μετά όµως συνειδητοποίησα ότι δεν βλέπουµε, αυτό ήταν, έτοιµο. Από εκεί και πέρα το «Α» είναι ένα εκατοµµύριο πράγµατα, είναι η Αντιγόνη, συµβολίζει την αρχή, ας βάλει ο καθένας µε το µυαλό του τι σηµαίνει για τον ίδιο. ∆εν θέλω να πω εγώ τι σηµαίνει το «Α» γιατί έτσι θα κόψω όλα τα «Α» όλων των υπόλοιπων ανθρώπων κι αυτό δεν είναι ωραίο.

The decisions In my adolescent years I was obsessed with heavy metal in its crazy glam rock version. So I took a guitar and said to myself that I would become a musician. In a decade- more or less- I realized that music was not the thing to fill me with the joy of creation. The idea of becoming a doctor came up as well for a while, because of an old friend of mine, who desperately wanted to become a doctor when in the same time he looked just like Marilyn Manson. I liked his style so much, that I decided to become a doctor as well. My first three years in medicine school were great, but working at the hospital, made me realize

it was nothing more than another unsuitable job for me. At some point I was introduced to the world of image, which was totally understandable to me without putting a great deal of effort. This is the time when I said that “ok, here we are”.

A new type of cinema Prompted by the ancient myth of Antigone, we wish to talk about what’s taking place around us during this time of violent change. When I was writing “A” I was thinking that there must be found a ground-breaking way to make this story known to the public. Over the last years independent cinema has adopted some new practices regarding distribution and budget on an international level. If you are supported by a potent team, then you have what it takes to realize what you have in mind. After two years of preparation, “A” has managed to become the first full length film in Greece, whose audience participates actively in the production process, both financially and creatively. This same audience will watch the film under the sounds of a live orchestra in the ancient theatres of the Mediterranean and will participate in thematic acts which touch on various art forms.

The only way myths can change the world is by letting them do their job. In other words, by shutting down our overanalyzing minds, feeling the things they are talking about and consequently by seeing them around us. Myths don’t talk about theoretic stuff; they talk about relationships and conflicts. If we let ourselves feel what the story is about, we will eventually feel which the right solution is. This is the way I deal with things, too; I feel them. My first full length film called ‘DOS’ came out of my huge need to express what I was feeling that moment. After two years, I see it as the sweetest period of my life on a creative level; making a film out of nowhere in two different cities –Athens and Barcelona- with both Greek and foreign actors was a huge venture for me. In this film I couldn’t have made more mistakes. However, it went great thanks to its sheer honesty and the fact that I abolished every possible kind of censorship I could have imposed on myself.

The essence lies in simplicity I am very fond of short titles; it could be a word or anything very short. I came up with “A” from the very first scene, which acted as a source of inspiration for the whole film and reminded me of the myth of Antigone. As I had no clue of how to name the film, I temporarily gave it the name “A”. Temporarily became permanent and there lied “A”, all ready. “A” symbolizes a million things; it could stand for Antigone, or, being the first letter of the alphabet, it could symbolize the beginning. Anyone could give a different definition. I don’t want to give a further explanation of what ‘A’ stands for because I will deprive the rest of all your “A’s”, and that wouldn’t be nice.

stathisathanasiou.com alpha-movie.com 43

FROWN meeting point

Η Αγγελική, η Κωνσταντινιά, η Μαρία και η Μαριάννα, έχοντας εξερευνήσει η καθε µία µε τον δικό της τρόπο διαφορετικούς τοµείς της τέχνης, αποφάσισαν να δημιουργήσουν το 2010 την οµάδα Frown. Σκοπός τους ήταν η δηµιουργία ενός χώρου, ο οποίος θα αποτελούσε σηµείο συνάντησης και συνεργασίας νέων δημιουργών. Έκτοτε η οµάδα αναλαµβάνει την παρουσίαση και την επιµέλεια δρώµενων και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων που βασίζονται στη διαδραστικότητα και τις νέες τεχνολογίες, αλλά και τη διοργάνωση εργαστηρίων. // Aggeliki, Konstantinia, Maria and Marianna explored, different fields of art- each in their own way, before deciding to create “Frown” in 2010. Their aim was to set up a scene where young creators would meet and interact. Since then, Frown curates the exhibition and performance of acts and artistic events, based on interaction and new media, as well as hosts workshops.

Συνέντευξη Aλεξάνδρα Ζωγράφου Interview Alexandra Ζografou Φωτογραφία Ιωάννα Χατζηανδρέου Photography Ioanna Chatziandreou

Τι είδους εκδηλώσεις φιλοξενείτε; Πειραµατικές παραστάσεις, δηλαδή art performance, που δεν είναι αµιγώς θεατρικές, αλλά σχετίζονται τόσο µε το εικαστικό κοµµάτι όσο και µε τη λειτουργία του σώµατος µέσα σε έναν δεδοµένο χώρο· συνδυάζουν σώµα, λόγο, κίνηση και εικαστικά. Μας ενδιαφέρουν και οι live art performances. Σ’ αυτές το σώµα είναι το βασικό στοιχείο, αλλά µπορεί να περιλαµβάνουν installation, new media ή και χορό. Πώς επιλέγετε τους καλλιτέχνες που συµµετέχουν στις διάφορες εκδηλώσεις σας; Λειτουργούµε µε open call. Στη συνέχεια αξιολογούµε τα έργα των καλλιτεχνών και αποφασίζουµε όλες µαζί: η Αγγελική και η Κωσταντινιά κυρίως για τις performances και η Μαρία για τα εικαστικά. Κατόπιν, σε συνεργασία µε εµάς, η δουλειά τους αναπτύσσεται και παίρνει τη µορφή µε την οποία τελικά θα παρουσιαστεί. Επεµβαίνουµε συµβουλευτικά και τεχνικά ανάλογα µε το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η δουλειά του καθενός. Είµαστε πάντα ανοιχτές σε προτάσεις καλλιτεχνικού περιεχοµένου, οπότε µας ενδιαφέρει να λαµβάνουµε νέο υλικό και να ξεκινάµε νέες συνεργασίες. Τι εννοείτε «εξοικείωση/επαφή µε το καλλιτεχνικό προϊόν» και µε ποιον τρόπο γίνεται; Πρόκειται για τη διαλεκτική σχέση που δηµιουργείται ανάµεσα στο κοινό και τον καλλιτέχνη. ∆ιαφωνούµε µε τη διαδικασία της έκθεσης όπως έχει καθιερωθεί, γι’ αυτό και δεν φιλοξενούµε εκθέσεις. Θέλουµε ο επισκέπτης να αναπτύξει µια σχέση µε τον ίδιο τον καλλιτέχνη που προ-

κύπτει από τη συζήτηση και τον διάλογο πάνω στο έργο. Αυτό συµβαίνει στα πλαίσια του Ambassadors. Πώς προέκυψε η ιδέα για τη διοργάνωση εργαστηρίων; Η ιδέα της δηµιουργίας εργαστηρίων για την παραγωγή ενός προϊόντος που φέρει την υπογραφή όλων δεν ήταν τόσο διαδεδοµένη, οπότε αποφασίσαµε να αναλάβουµε εµείς αυτήν την πρωτοβουλία. ∆ίνουµε έµφαση στη σηµασία της συλλογικής εργασίας, γιατί πιστεύουµε ότι µέσα απ’ αυτήν την ανταλλαγή ιδεών µπορούµε να φτιάξουµε µαζί κάτι ωραίο. Τα εργαστήρια χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τα σεµινάρια, στα οποία ο ενδιαφερόµενος έρχεται εδώ και παρακολουθεί, και τα εργαστήρια, στα οποία ο ενδιαφερόµενος έρχεται εδώ, δηµιουργεί κάτι µόνος του και φεύγει µ’ αυτό. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη συµµετοχή σε οποιοδήποτε εργαστήριο είναι η διάθεση για πειραµατισµό. Γιατί το θεωρείτε σηµαντικό; ∆εν µας ενδιαφέρει να έρθουν άνθρωποι οι οποίοι είναι γνώστες ενός αντικειµένου. Απευθυνόµαστε σε όσους δεν είναι εξοικειωµένοι µ’ αυτό, αλλά ενδιαφέρονται να µάθουν µε τη βοήθεια όσων προσφέρουµε εµείς και να µας µεταδώσουν τις ιδέες τους. Ο καθένας µπορεί να συµµετέχει, αρκεί να έχει διάθεση να εµπνευστεί και να δηµιουργήσει, είτε µόνος του ή σε συνεργασία µε άλλους. Γιατί διαλέξατε ως βάση σας το ιστορικό κέντρο; Σίγουρα έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι βρισκόµαστε κοντά σε άλλους δηµιουργούς. Μας αρέσει που δηµιουργούνται «δηµιουργικές γειτονιές»,

στις οποίες γίνονται πράγµατα και θέλαµε να είµαστε παρούσες. Ήµασταν στον Κεραµεικό και µεταφερθήκαµε στην Οµόνοια, κυρίως για λόγους προσβασιµότητας του κοινού.

What sort of events do you host? Art performances, which are not merely theatrical and combine both visual arts as well as the way body functions in a given place; in other words they bring together body, speech, movement and visual arts. We are also interested in live-art performances, where the body is the basic element, but this could also include installations, new media or dance. What is the criteria for choosing the artists that participate in your events? We announce open-call auditions and then evaluate the body of work of each artist before reaching a common decision; Angeliki and Konstantinia are the ones to decide on the performance-related events and Maria on the ones related to visual arts. Afterwards, the work of each artist is gradually developing in collaboration with us and eventually takes its final form in order to be presented to the public. We support them by giving advice or technical help, depending on the phase every artwork is in. We are always open to suggestions of any artistic context, so we are interested in receiving fresh material and initiating new collaborations. What do you mean by saying “affiliation/ contact with the artistic product”? In what ways can it be achieved? It refers to the dialectical relationship created between the public and the artist. As we don’t condone the established process of an exhibition setting, we don’t host exhibitions. We aim to develop a link between the artist himself and the visitor, which is achieved through conversation and dialogue concerning the artwork. This happens within the frameworks of Ambassadors. How come you decided to organize workshops as well?

The idea of organizing workshops, which aim at the creation of products that bear everyone’s signature was not such a widespread concept, so we decided to take the initiative. We emphasize on the importance of team work, as we believe that through the exchange of ideas we can make something nice. Workshops are divided into two categories: the seminars, where one interested can attend and participate, and the workshops where the attendees can create something by themselves and take it with them. An essential prerequisite of participating in any workshop is being in the mood for experimentation. Why is it essential? Our utmost concern is not to attract people who are well aware of the subject. The workshops are addressed to those who are not familiar with a certain subject, but are willing to learn with our help and share their ideas. Everyone can participate, as long as they are in the mood for inspiration and creation, whether alone or in collaboration with others. Why did you choose the historic Athenian centre as your basis? The fact that we are close to other creators definitely plays a major part. We like the fact that “creative neighborhoods” pop up in the centre of Athens where things happen so we want to be present. We were located in Keramikos and moved to Omonoia mostly for public accessibility reasons.

www.frowntails.com 45

Το όνοµα Snehta προέρχεται από το όνοµα Αθήνα αλλά γραµµένο ανάποδα και η ίδια η πόλη είναι το αντικείµενο στο οποίο επικεντρώνεται το project. H Snehta είναι µια οµάδα, ένα σπίτι στην Kυψέλη και ένα art residency. Βασική αποστολή για την οµάδα της Snehta είναι να αποκαλύψει και να αποκαταστήσει την κρυµµένη φύση της πόλης. Πρόσφατα υποδέχθηκαν τους καινούργιους τους φιλοξενούμενους, τους καλλιτέχνες Elliott Burns και Boris Lafargue και µιλούν στο ΟΖΟΝ λίγο πριν τους αφήσουν ελεύθερους στην πόλη. // 'Snehta' stems from Athens but written backwards and the city itself is its main focus-subject. Snehta is a team based in a house in Kypseli and an art residency at the same time. The team's main mission is to reveal and restore the hidden nature of the city. They’ve recently welcomed their new guests: artists Elliott Burns and Boris Lafargue and talk to OZON a bit before releasing them in the city.

Snehta revealing Athens

Τι Τι πρέπει να γνωρίζουμε για την αποστολή της Snehta; Η Snehta στοχεύει σε ένα είδος τέχνης που µε τον τρόπο της θα αποφέρει αλλαγές στην κοινότητα. Για αυτό το λόγο θέλουµε να επεκταθούμε µε εκπαιδευτικά προγράµµατα που θα συνεχίσουν τη διοργάνωση συζητήσεων, εκδηλώσεων και εκθέσεων που 46

έχουµε ήδη εγκαινιάσει µέσα από το project. Στοχεύουµε στη συνεργασία µε όσο πιο πολύ κόσµο γίνεται, που να µμοιράζεται το ίδιο όραµα µε εµάς. Ποιο κοµµάτι αυτής της πρωτοβουλίας παρουσιάζει τις µεγαλύτερες δυσκολίες; Το πιο δύσκολο κοµµάτι για κάθε

αποστολή είναι να µένεις προσηλωµένος στις ιδέες σου και στον στόχο σου. Η Snehta, συγκεκριµένα, αντιµετωπίζει δυσκολίες στο να συνεργαστεί µε την τοπική κοινότητα και να έχει µία ξεκάθαρη τοποθέτηση ως project. Η Αθήνα είναι σε τέτοιο βαθµό διαχωρισµένη κοινωνικά και πολιτικά, που είναι µία τεράστια πρόκληση για εµάς

να καθιερώσουµε ένα project µε τόσο εξωστρεφή χαρακτήρα.

Συνέντευξη Δανάη Δραγωνέα Interview Danai Dragonea Photography Yorgos Loizos

Με ποιους τρόπους θα εξερευνήσετε τη σχέση του project µε την περιοχή της Κυψέλης; Στην τελευταία προκήρυξη εκδήλωσης ενδιαφέροντος για παράδειγµα, ψάχναµε καλλιτέχνες για τους οποίους οι κοινωνικές συναναστροφές θα αποτελούν βασικό κοµµάτι της δουλειάς τους και που επίσης θα έχουν κάποια τοποθέτηση πάνω στη σηµερινή πολιτική κατάσταση. Οι καλλιτεχνικές πρακτικές είναι αυτές που θα γεφυρώσουν το χάσµα ανάµεσα στη συνεχή τάση δηµιουργίας επαγγελµατικών συντεχνιών και στην ιδέα για µια πιο ανοιχτή κοινωνία. Η Jessica Dunleavy, η Βρετανίδα καλλιτέχνης που θα υποδεχτούµε στην Snehta τον Ιούνιο, αποτελεί ένα πολύ αντιπροσωπευτικό παράδειγµα καθώς θέλει τη βοήθεια µας για να χτίσει µία βιβλιοθήκη στην Αθήνα ανταλλαγής δεξιοτήτων. Εδώ οι άνθρωποι της τοπικής κοινότητας της Κυψέλης ή από οποιοδήποτε µέρος της Αθήνας µπορούν να δηλώσουν τις δεξιότητες τους για να τις ‘ανταλλάξουν’ µε σκοπό να µάθουν κάποια άλλη. Ελπίζουµε τέτοιες ιδιαίτερες ιδέες να αποτελέσουν κανόνα όσο θα τρέχουµε το project. H Χριστίνα Γεωργίου, ο Elliot Burns και ο Boris Lafargue, οι υπόλοιποι καλλιτέχνες που θα υποδεχτούµε αυτή τη χρονιά, συµπεριλαµβάνουν στη δική τους πρακτική τον πλανόδιο/θεατή της πόλης και θέλουν να του δώσουν µια θέση ή την ευκαιρία να δράσουν, είτε σε µορφή workshop, performance ή µέσω υπαίθριων δραστηριοτήτων. Έχετε φέρει προς το παρόν κάποια αποστολή εις πέρας; Ο κόσµος βρίσκεται σε µία συνεχή κατάσταση αλλαγής. Η Snehta γεννήθηκε από τη δυνατότητα να περισώσουµε, να χρησιµοποιήσουµε ή να επαναπροσδιορίσουµε στοιχεία µιας κουλτούρας, µιας πόλης και να αξιοποιήσουµε µια απίστευτα συνειδητοποιηµένη και δυναµική νέα γενιά. Η Αθήνα θα αλλάξει, το ίδιο και το project. Πάντα θα υπάρχει µια κρυµµένη πλευρά, µια διαστρεβλωµένη εικόνα της πόλης. Πάντα θα υπάρχει η ανάγκη για projects µε αυτή τη φυγόκεντρο δύναµη που αγκαλιάζει η Snehta. Όλα είναι θέµα αναγκαιότητας του

περιφεριακού και η σηµασία του ως εννοιολογικό άγονο έδαφος που λαµβάνει τις µετασεισµικές δονήσεις, αντιλαµβάνεται τα ερείπια και τα εξαθλιωµένα στρώµατα του πυρήνα.

artists we will welcome this year, involve the city viewer or urban stroller by giving them a position of action, in their practice- either through workshops, performances or outdoor interventions. When is the mission accomplished? Are any missions ever accomplished?

What should we be aware of concerning the Snehta mission? Snehta, aims towards a certain kind of art that shall bring change upon the community. For this reason we want to further develop on educational programs that will take forums, events and exhibitions we have already established through this project- one step further. We are interested in collaborating with as many people as possible that share a similar vision. What's the most difficult aspect of such an initiative? The most difficult aspect of any initiative is sticking to your mission and objectives. For Snehta in particular, it is rather to cooperate with the local community and to identify as a project. Athens is extremely socially as well as politically segregated- something that makes establishing Snehta as an extrovert project a real challenge. How do you wish to explore the relationship with the neighborhood of Kipseli? In our last open call for example, we were seeking for artists for whom social interaction is an intrinsic element of their practice while being able to form a political opinion. It is the artists’ practices that will break the chasm between professional, guild-like tendencies and the general public. A good example would be Jessica Dunleavy, a young British artist we will welcome to Snehta in June, who wants our help to build a skill exchange library in Athens. There, people from the local community of Kypseli or anywhere in Athens will be able to register their skills with the potential to exchange them in order to get familiar with other skills. We hope similar ideas will add to the project creating a more permanent structure. Christina Georgiou, Elliott Burns and Boris Lafargue, the rest of the

The world is in a perpetual state of change. Snehta stemmed from the ability to salvage, use or redifine elements of a culture, of a city, and make use of an extremely aware and dynamic youth. Athens will change, and so will the project. There will always be a hidden side, a distorted image of the city. There will always be the need for

projects with that centrifugal force that Snehta embraces. It’s all about the importance of the peripheral and its importance as a conceptual wasteland that receives the aftershocks, perceives the ruins and the core’s abject strata.

snehtaresidency.org

Artists: Becky Campbell, Hunter; ladoxarto; 2012 Stephanie Mann, The Arrangement; performance; selected physical materials: gold fabric, white fabric, orange fabric, Blu Tack, paint, plasticine; 2012

Η ομάδα Snehta αποτελείται από τους: Augustus Veinoglou Becky Campbell Ειρήνη Μαρούλη Γιώργος Βεϊνόγλου Μαρία Κουμιανού Snehta team consists of: Augustus Veinoglou Becky Campbell Eirini Marouli Giorgos Veinoglou Maria Koumianou

Ο Ιρλανδός σχεδιαστής Alan Taylor σπούδασε Σχέδιο Μόδας στο National College of Art and Design του ∆ουβλίνου πριν µετακοµίσει στο Λονδίνο. Ύστερα από συνεργασίες µε σηµαντικούς σχεδιαστές, µεταξύ αυτών ο Alexander McQueen και η Simone Rocha, και έχοντας εργαστεί ως µοντέλο για λογαριασµό του Hedi Slimane, ο Alan έβαλε πλώρη για τη δική του συλλογή. Η πλούσια ιρλανδική πολιτισµική κληρονοµιά, η θεωρία της τέταρτης διάστασης και οι ταινίες του Martin Scorsese συναντώνται µέσα στη δουλειά του. Προσοχή λοιπόν γιατί δεν πρόκειται απλώς για ένα ακόµα νεαρό σχεδιαστή, αλλά για έναν δηµιουργό που θα µας απασχολήσει πολύ στο άµεσο µέλλον. // Alan Taylor, is an Irish designer that studied Fashion at the National College of Art and Design in Dublin, before moving to London. After having worked for several important designers, including Alexander McQueen and Simone Rocha, as well as having modeled for Hedi Slimane, he started his own line. His rich Irish cultural heritage, the theory of the fourth dimension and the films of Martin Scorsese reach a crucial meeting point through his work. So, pay attention since we are not dealing with just another young designer but an artist that is bound to catch and maintain our interest in the immediate future.

ALAN TAYLOR the fourth dimension

Συνέντευξη Ανδρέας Δημόπουλος Interview Andreas Dimopoulos

Ποιο είναι το βασικό χαρακτηριστικό της καινούργιας σου συλλογής; Παίρνοντας έµπνευση από αυτήν τη θεωρεία της τέταρτης διάστασης, η συλλογή µου ακολούθησε µια πιο σουρεαλιστική πορεία, διατηρώντας ένα διακριτικό minimal ύφος. Πώς βρίσκεις την fashion σκηνή της Ιρλανδίας συγκριτικά µε την αντίστοιχη σκηνή του Λονδίνου; Πιστεύω πως άτοµα όπως η Simone Rocha, ο JW Anderson και ο Sorcha O’ Raghallaigh, που έχουν αναδείξει τη δουλειά τους σε παγκόσµιο επίπεδο, έχουν αποδείξει πως η Ιρλανδική σκηνή έχει να επιδείξει τεράστιο ταλέντο. Ωστόσο, το Λονδίνο θα είναι πάντα πιο εξελιγμένο για τον πολύ απλό λόγο ότι πλήθος ανθρώπων από όλο τον κόσµο συρρέει σε αυτή την πόλη για να εξελιχθεί δημιουργικά. Πού και πότε εργάζεσαι πιο αποδοτικά; Περιέγραψέ µας τη δημιουργική διαδικασία που ακολουθείς. Λειτουργώ καλύτερα τη νύχτα. ∆εν θα καταφέρω τίποτα δημιουργικό πριν τις 2 το βράδυ. Έχω πάντα µαζί µου ένα τετράδιο, στο οποίο σημειώνω όλες µου τις ιδέες και έτσι αναπτύσσω την κεντρική µου ιδέα. Μόλις νιώσω έτοιµος, αρχίζω να μετατρέπω αυτές τις ιδέες σε ρούχα και δουλεύω ασταμάτητα µέχρι να καταλήξω σε µια ολοκληρωμένη συλλογή.

Τα δύο προηγούμενα fashion φιλµ σου ήταν υπέροχα. Τι είναι αυτό που σε συναρπάζει στην παραγωγή ταινιών; Μιλώντας συγκεκριμένα για ταινίες µόδας, λατρεύω το πόσο µπορείς να παίξεις µε τις έννοιες. Σε ένα lookbook οι φωτογραφίες αναδεικνύουν τις λεπτομέρειες και την υφή των κοµµατιών της κολεξιόν. Στην ταινία µπορείς να είσαι πιο αφαιρετικός, καθώς δεν είναι απαραίτητο να έχει πληροφοριακό χαρακτήρα. Η συλλογή σου Φθινόπωρο/ Χειµώνας ’13 είχε ιδιαίτερα δραματικό ύφος. Ήταν µια συνειδητή επιλογή; Νοµίζω πως ναι. Επέλεξα συνειδητά σε αυτήν την κολεξιόν να ενσωματώσω τις ιδέες µου σχετικά µε τη σύγχρονη ανδρική ένδυση πάνω σε θέµατα ιδέας, κατασκευής και σιλουέτας. Προσπαθώ συνεχώς να πετύχω µια ισορροπία ανάµεσα στον αφηρηµένο εννοιολογικό σχεδιασµό (conceptual design) και στα prêt-à-porter ρούχα µε γνωστές διαφηµιστικές καμπάνιες, χωρίς να επισκιάζεται το ένα από το άλλο. Ποια είναι η πιο ταπεινή και ποια η πιο µεγάλη φιλοδοξία σου για το µέλλον; Η πιο ταπεινή είναι να συνεχίσω να αντλώ χαρά από τη δουλειά µου ως σχεδιαστής ακόµα και σε δέκα χρόνια, και η πιο µεγάλη να ανοίξω κάποια µέρα το δικό µου κατάστηµα στο Λονδίνο.

What's the main theme of your new collection? The main inspiration was the theory of the fourth dimension; therefore the collection took a more surreal direction while holding on to a subtle minimal style. How do you find the Irish fashion scene compared to London's? Incredible talent lies in the Irish fashion scene, proven by people like Simone Rocha,JW Anderson and Sorcha O'Raghallaigh who are established on an international scale through their work. London, though, will always be more advanced; people from all over the world come to London to creatively evolve.

When and where do you work best? Can you describe your creative process? I am a night person; I never really get anything creative done before 2pm and I could stay up all night working. I keep a notebook and carry it with me all the time, where I take notes of all my ideas and then develop the concept. Once I feel ready, I begin to transform those ideas into garments- working non-stop till I create a complete collection. Your two previous fashion

films were immaculate. What fascinates you in film making? Well, specifically on fashion films, I love the way one can play with concepts, while in a lookbook the photos emphasize on the details and textures of the garments displayed in a collection. The film can be more abstract, because it doesn’t necessarily have to be informative. You’re A/W ’13 collection is particularly dramatic. Was it a conscious decision? Yes, I think so. I consciously decided to bring all my ideas on contemporary menswear into a collection that pays attention to concept, fabrication and silhouette. I am constantly trying to achieve a balance between abstract conceptual design and wearable garments, with known commercial campaigns without letting one concept upstage the other. What is your most humble and most ambitious goal for the future? My most humble goal would be to still be able to gain pleasure from my work as a designer even ten years from now, and the most ambitious to some day open my own store in London.

alantaylordesign.co.uk 49

I got you Φόρεμα/Dress MI-RO

to walk with me Στις σελίδες που ακολουθούν μπορείτε να δείτε το editorial που προέκυψε στα πλαίσια του Fashion Photography Workshop που διοργάνωσε ο φωτογράφος Γιώργος-Κωνσταντίνος

Μαλεκάκης στη σχολή New School Athens. Οι συμμετέχοντες φωτογράφοι δημιούργησαν μια σειρά από εικόνες εμπνευσμένες από το τραγούδι του τεύχους, I Got You Babe.

In the following pages you will enjoy the fashion editorial which was produced during the Fashion Photography Workshop, organized by photographer George-Konstan-

Stylist Vassia Chrysanthopoulou Make-up Christina Ermidi, Eleni Iliopoulou (for make-up lab by Yiannis Marketakis) Hair Yiorgos Fitas Assistant Jenny Konstantou

tinos Malekakis and New School Athens. The participant photographers created images inspired by the theme song of this issue, I Got You Babe.

Φόρεμα/Dress Deux Hommes 52

Τζὰκετ/Jacket Bettina Φὸρεμα/Dress Rita Pateroni 54

Τουνὶκ/Tunic Stylist’s own Παποὺτσια/Shoes Καλογὴρου

I got you Photography Yiorgos Kaplanidis Stylist Manos Jojos (thisisnotanother agency.com) Make-up & Hair Dimitris Sarantou for Moroccanoil Model Ismini (Ace Models)

to hold me tight

Τοπ / Top American Vintage 57

Εσὼρουχο / Lingerie La Perla 58

Φὸρεμα / Dress Cheap Monday (Shop & Trade) 59

Φὸρεμα / Dress Wolford 61

Φὸρεμα / Dress Wolford 63

I got you Δερμάτινο τζάκετ/ Leather jacket Patrick Church Τοπ/Top Year Zero Κοσμήματα/Jewelry Funky Bling

Photography Winter Vandenbrink Styling David Motta Styling Assistant John Allan Makeup Maria Papadopoulou (MAC Prep + Prime) Hair Maria Papadopoulou (Bumble and bumble) Model Aaron (Select)

I won't let go

Τοπ/Top Year Zero Σορτς/Shorts Year Zero Κολιέ/Necklace Vintage Dior at Linda Bee Gray's Antiques Market 65

Τοπ/Top Christian Cowan -Sanluis Παντελόνι Φόρμας/ Tracksuit bottoms Religion (Shop&Trade) Καπέλο/Hat Christian Cowan -Sanluis 66

Φόρμα/ Dungarees Bolshie Τοπ/Top Year Zero Παπούτσια/Shoes Bolshie Αλυσίδα/Chain Stylist’s own

Φόρμα/ Tracksuit MEAT 68

Τζάκετ/Jacket Joseph Turvey Φόρμα/Tracksuit Joseph Turvey Φουλάρι/Scarf Joseph Turvey Καπέλο/Hat Bolshie 69

Καπέλο/Hat Sibling Ροζάριο/ Rosary Linda Bee at Gray’s Antiques Market

Τζάκετ/ Jacket Ksubi Φούτερ/ Sweater Ksubi Καπέλο/ Hat Sibling

Then put your little hand in mine There ain't no hill or mountain we can't climb Photography Yiorgos Mavropoulos Styling Gwen Lu Styling Assistant Evelyn Kakkou Makeup Athina Karamitsou Hair Francee Evripidou Model Dasha (Select) Maty (D-Models)

DASHA Ολὸσωμη Φὸρμα/ Jumpsuit Ioanna Kourbela Γυαλιὰ / Sunglasses H&M Κολιὲ/ Necklace Βραχιὸλι / Bracelet Δαχτυλὶδι / Ring Stylist’s own Μαντὴλι Φιὸγκος/ Bow Scarf Ioanna Kourbela Κὰλτσες / Socks Stylist’s own

DASHA Μαγιὸ/Swimsuit Adidas (Adidas Hellas) Πουκὰμισο / Shirt WeSC WeSC BB Καπὲλο / Hat H&M Βραχιὸλι / Bracelet Stylist’s own Παντελὸνι / Trouser Maria Patelis (ab!fab!showroom) Παποὺτσια / Shoes Vans (VF Hellas)

MATY Πουκὰμισο/ Shirt Lee (VF Hellas) Τζὰκετ / Jacket H&M Καπὲλο / Hat Stylist’s own Παντελὸνι/ Trouser Ioanna Kourbela Skate iriedaily (Dragosta Distribution)

DASHA Μαγιὸ/ Swimsuit Ioanna Kourbela Πουλὸβερ/ Sweater H&M MATY Καπὲλο / Hat H&M

DASHA Πουκὰμισο/ Shirt Wrangler (VF Hellas) Πουλὸβερ/ Sweater Stylist’s own

MATY Τοπ / Top Yiorgos Eleftheriades Γυαλιὰ / Sunglasses Μαντὴλι / Scarf Stylist’s own Σορτς / Shorts Adidas (Adidas Hellas) Γὰντια / Gloves Κὰλτσες / Socks Stylist’s own

DASHA Πουκὰμισο /Shirt Πὸντσο / Poncho Παντελὸνι / Trouser Stylist’s own Παποὺτσια/ Shoes Nike (Nike Hellas) Skate iriedaily (Dragosta Distribution)

plus fashion ROOM SERVICE

DOWNTOWN XL EDITION drinks by

η µεγαλύτερη συνάντηση σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα

2013 16-19 Mαΐου

Κλειστό Π. Φαλήρου (TaeKwonDo)

130 συµµετέχοντες, 800 καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό

Εγκαίνια: Πέµπτη 16/5, 19:00 - 22:30 (είσοδος µόνο µε πρόσκληση) Ώρες λειτουργίας: Παρασκευή 17/5, 14:00 - 21:00 Σάββατο 18/5 & Κυριακή 19/5, 12:00 - 21:00 www.art-athina.gr Οργάνωση

Χορηγοί επικοινωνίας

Yπό την αιγίδα ATHENS

Mε την συγχρηµατοδότηση της Ελλάδας & της Ευρωπαϊκής Ενωσης