Issuu

Argonautika periodiek der W.S.R. Argo en Oud Argo

December-uitgave Volume 13 2015

Tweemaal Argo op EUC Interview met Recordaantal EJLD4x eerstejaars

Inhoudsopgave REDACTIONEEL Voor u ligt de 13e uitgave van de Argonautika. Hierin is, zonder voorbedachte rade, de nadruk op roeiprestaties komen te liggen. Met alle leuke, studentikoze, culinaire en literaire hoogstandjes op de kant, blijft het plezier op het water toch wat ons door alle generaties heen bindt. Het hoofdartikel gaat over de EJLD van afgelopen seizoen. Het is een grote prestatie van de dames geweest om een heel seizoen lang hard vooraan te roeien. Ze hebben misschien niet elke race gewonnen, maar wel van elke race geleerd en zichzelf verbeterd. Van hun motto “onvoorwaardelijk alles geven” kunnen de meeste profvoetballers nog wel wat leren. Verder is er in dit nummer aandacht voor een verscheidenheid aan prestaties op de European Universities Rowing Championships, het FISU veteranen WK en het eerstejaarsweekend. Ook in de doorgeefcolumn De Oude Doosch komen prestaties aan bod, inclusief een vooruitblik naar het winnen van de Varsity. Aan deze Argonautika is met veel plezier door de redactie gewerkt. We heten weer nieuwe redactieleden welkom, Fons en Saskia stellen zich aan u voor, Nine en Sarah hebben het lay-out deel van de redactie versterkt. Tegelijkertijd hebben we afscheid genomen van Nicole, die nu in haar laatste fase van haar studie in het buitenland op stage is. Ondanks zijn ziekte heeft Bart toch weer een scrypto aangeleverd, via deze weg wenst de redactie hem veel sterkte.

5 9 13 17 19 21

Tweemaal Argo op EUC De afroeiperiode van Luuk EJLD4x: onvoorwaardelijk alles geven Wedstrijdverslagen Najaarsperiode Uit den Ouden Doosch & Boekrecensie Koken op Argo - Zware Ballen & Scrypto

Waarde Argonauten en Oud-Argonauten, Op 6 oktober jongstleden zijn er omennabij 200 eerstejaars leden geïnaugureerd. Dit drukt een zeer mooie stempel op de afroeiperiode, de eerste vier weken van het academisch jaar. Het is een bevestiging van de groei die Argo meemaakt. Ons bestuur is ook helemaal ingeburgerd. Voor ons bleek het eind van de afroeiperiode was een mooi eind van de eerste maand als bestuur. Na veel activiteiten te hebben meegemaakt, is de sfeer in de bestuurskamer er alleen maar gemoedelijker op geworden. Groei is echter niet het belangrijkste wat een vereniging nodig heeft. Zeker voor een roeivereniging is mentaliteit een zeer belangrijke factor. Deze mentaliteit is dit jaar niet alleen tijdens de Kanaal Kampioenschappen op de proef gesteld, maar ook tijdens verschillende afroei-sparsessies. Deze sessies resulteerden in een fanatieke groep afroeiers, waar de wil om te winnen van afspatte. En wat is er dan mooier om aan het eind van de laatste dag van de afroeiperiode met een KKpaaltje in je hand taart te eten? De explosie aan inschrijvingen heeft geresulteerd in een geweldig aantal nieuwe leden die nu hun roeicarrière beginnen. Groei is er ook te zien in de wedstrijdselectie. Dit mede dankzij het prachtige afgelopen seizoen, bekroond met een klassementswinst voor de eerstejaars lichte dames. Naast, en mede dankzij deze klassementswinst, is Argo op een mooie zesde plek geëindigd in het algemeen eerstejaars klassement. Het is nu aan de nieuwe leden om deze flink stijgende lijn door te zetten en zo Argo een prominente plek te geven in de top van het studentenroeien. Ik ga er van uit dat dit, met deze groten getalen, ook dit jaar weer gerealiseerd kan worden. Ik verwacht dat de winnaarsmentaliteit groot is en de biertjes op het erevlot die extra zoete overwinningssmaak hebben. Met groene groet, Namens het Argo bestuur, Bas Ooteman, Voorzitter der W.S.R. Argo

Namens de redactie veel leesplezier gewenst. Beste Argonauten en Oud Argonauten,



Bestuur Ooteman

In mijn vorige voorwoord schreef ik naar aanleiding van de Varsity: “Ook de lichte dames vier heeft hier Argo laten gloren. Dit biedt een mooie belofte voor de toekomst.” In dit nummer lezen we in het hoofdartikel over het vervolg van hun seizoen. De zware mannen van (Oud) Argo konden dit niet op zich laten zitten en er is een heus Twee-met fonds in het leven geroepen om prestaties in dit tot de verbeelding van zware ballen sprekende nummer mogelijk te houden. Gelukkig zijn de aangeschreven EJZ ploegen in hun enthousiasme direct verder gaan denken: “Hoe kunnen wij ons als oud EJZ roeiers inzetten om de nieuwe lichtingen Zwaar te ondersteunen. Kunnen we met trainingskampjes en (gast-)coaching door topcoaches tot nog meer aansprekende prestaties komen? Prestaties in Jonge acht, deelname aan Minerva acht en ultimo in de vier met op de Varsity!” Met mooie prestaties uit het verleden als voorbeeld, en met goede ondersteuning en motivatie kunnen we hopelijk een steentje bijdragen aan de toekomstige prestaties. Dat dit slechts voor een deel bijdraagt is duidelijk: de training, het geloof, de trots en de prestaties komen van de roeiers zelf. Ik zie uit naar de prestaties van het komende seizoen. Met groene groet, Namens het Oud Argo bestuur, Elte-Jan Visser

Nieuwe redactieleden Lieve Argonauten en oud-Argonauten, ik ben Nine de Pater en versterk dit jaar het lay-out team van dit leuke blad. Ik heb al wat ervaring met vormgeving en zie een leuke uitdaging in de Argonautika. Ik zit niet zo vaak meer in de boot, maar desondanks vind ik roeien nog altijd een mooie sport. Mooie roeifoto’s kijken en uitzoeken zal dus ook geen straf zijn. Ik ben dit jaar aan mijn master ‘Environmental Sciences’ begonnen en ben vooral geïnteresseerd in de economische kant van milieuproblematiek. Daarnaast houd ik van koken en reizen. Veel leesplezier!

 Nine de Pater

Ik ben Sarah Veldman, derdejaars lid bij Argo en tevens derdejaars student Levenmiddelentechnologie. Vorig jaar heb ik me met zeer veel passie ingezet voor de Almanakcie en daar veel over Indesign en andere lay-out technieken geleerd. Deze kennis wil ik nu toepassen bij de binnenkort te bewonderen nieuwe lay-out van de Argonautika. Op Argo dien ik soms ook nog als stuurtje. Ik kijk er naar uit de Argonautika in een nieuw fris jasje te mogen steken!

 Sarah Veldman

Ik ben Fons Janssen, derdejaars Biotechnoloog en tweedejaars Argonaut. Afgelopen jaar heb ik mooie competitiewedstrijden mogen beleven met mijn ploeg de Rembranders van Rijn. Ook dit jaar ga ik de NOOC beleven, maar nu als lid van de competitiecommissie. Daarnaast ben ik ook bij de AMC gegaan, hetzij niet verwonderlijk is, omdat ik in mijn lichting de lullepot heb gewonnen tijdens het Heerendiner. Ik vind het tof om op meerdere vlakken me in te zetten voor Argo en ik zal genieten om oude en nieuwe verhalen vast te leggen voor de vereniging.

Oud Argonauten op FISA Veteranen-WK 2015 Tekst: Marjolein Snippe Foto: Sport Graphics Rond 11 september vond het jaarlijkse roeifestijn de ‘World Rowing Masters Championships’ plaats. Het rondreizend veteranenroeicircus was dit jaar neergestreken in Hazewinkel, in België. Lekker dichtbij, dus een mooie gelegenheid voor mij om ook eens een WK te starten. Volgend jaar in Kopenhagen was bestempeld als te onhandig in verband met reisafstand en schoolvakanties – grijpen dus, deze kans. Ter voorbereiding had onze Vada-Daventria-combinatie (voor

“Grijpen kans!”

dus,

deze

de trouwe lezers: voorheen ook wel roeiend als Vada-Parr’s Priory) een aantal keer op de IJssel en de Rijn getraind in een mooie snelle boot voor roeiers tot 120 kg. Daar bleven we met ons gemiddelde gewicht van een kilo of 65 mooi onder. Een eerste testmoment werd gevormd door de Amsterdam Masters

in het voorjaar, waar onze directe concurrent werd verslagen, hoewel de jongere leeftijdscategorie in dezelfde wedstrijd ons te snel af was. We haalden er ook een verbeterpunt uit en er werd in de trainingen die volgden extra enthousiast gewerkt aan de derde 250 meter. In juni moest deze tactiek zich uitbetalen tijdens de Dutch Masters Open maar helaas – de wind zorgde ervoor dat we in Rotterdam meer met sturen dan met roeien bezig waren. Desondanks, of misschien juist dankzij deze extra motivatie, schreven we ons in voor Hazewinkel. Gewapend met een echt, persoonlijk trainingsschema (waarvoor dank, Gerdjan!) maakten wij opnieuw al roeiend de IJssel en al hardlopend Canada, Wageningen en Deventer onveilig. Een echt Nederland-pakje werd aangeschaft, de tent werd ingepakt, de boot opgeladen en op de ochtend van de wedstrijd werd ten slotte de kamprechtersblazer ingeruild voor het roeipakje. Als ‘Victor 3’ startten wij in heat V in baan 3, waar het vlothondje zijn plechtigste stem opzette en ons ‘Welkom in baan 3’ heette. De start



ging goed, alle vijf de boten kwamen mooi weg. Na zo’n 100 meter begon de Duitse ploeg wat uit te lopen – zij zouden uiteindelijk de wedstrijd winnen. De andere vier boten bleven bij elkaar, stormden als één front op de finish af en maakten er de spannendste race van de dag van. Ons tempo was hoger dan gepland, maar kon niet omlaag zonder daarmee toe te geven op de anderen – door dan maar. Het geluidssignaal (‘Toet. Toetoetoetoet’) gaf geen uitsluitsel; pas toen de tijden waren uitgeprint bleken we als derde te zijn geëindigd – 0,02 seconden achter de Britten en 0,3 seconden voor Finland en de Verenigde Staten die gedeeld vierde werden. We hadden op dit moment niet harder gekund maar het smaakte wel naar meer. Wellicht zaak om Kopenhagen 2016 toch te overwegen en het plan in ieder geval in de week te leggen. Wordt misschien vervolgd... Naschrift redactie: Op het FISA Veteranen WK gaven meerdere Oud Argonauten acte de présence, zowel als roeier en als kamprechter.

DVB2-, slag Marjolein Snippe, boeg Marieke de Lange

 Fons Janssen op 2

Beste lezers, ik ben Saskia Tersteeg en momenteel secretaris van Argo. Vorig jaar heb ik mijn Bachelor Levensmiddelentechnologie afgerond en zit nu feitelijk in het 4e jaar van mijn studie en daarmee ook in mijn 4e jaar op Argo. Als secretaris verzorg ik voor iedereen leuke verhalen hier en daar, beginnend bij de weekmail en eindigend op de WC kalender. Daarnaast heb ik als secretaris ook de eer om plaats te nemen in het AMC. Ook hier zal ik faciliteren dat iedereen kan genieten van mooie en leuke verhalen. Mijn lievelingsstukjes in de Argonautika zijn altijd ‘Koken met Argo’ en de Scrypto dus ik verwacht dat jullie deze allemaal enthousiast gaan lezen in dit nummer.

 Saskia Tersteeg



Foto 1. Beide ploegen klaar voor de EUC met v.l.n.r. Nynke Groot Koerkamp, Tessa van Hateren, Mylène van Doorn, Floor Steenvoorden, Deanne Verkroost en Marissa Wijnker

Tweemaal Argo op European Universities Rowing Championships Tekst: AMC Foto’s: Menschel Sportfotografie Nynke Groot Koerkamp Het is maandagochtend 6 juli als Tessa van Hateren een telefoontje krijgt van wedstrijdcommissaris Marit van der Zeijden. Niet vanwege de uittraining de avond daarvoor, maar om het heugelijke nieuws te melden dat ze samen met Nynke Groot Koerkamp als Argo in de twee zonder, Wageningen Universiteit mogen vertegenwoordigen op de negende EUC. Op deze manier wordt de equipe namens Argo compleet, daar de eerstejaars lichte dames zich al halverwege juni wisten te plaatsen voor dit toernooi dankzij hun succesvolle seizoen met eerstejaarsklassementswinst. De EUC, The European Universities Rowing Championships, is dit jaar in Hannover gehouden van 10 tot en met 12 september, met 70 universiteiten uit 15 landen. De eerstejaars lichte dames weten zich dus al eerder te plaatsen voor de

EUC, waar Tessa en Nynke pas na de winst van het NSK op de NSRF hun startbewijs verkrijgen. Een deelname aan de EUC komt niet uit te lucht vallen en is het resultaat van een seizoen hard werken en trainen. Een goed voorbeeld zijn de lichte dames (zoals elders in dit nummer geschreven), maar ook Tessa en Nynke kennen een goed seizoen. Zo weet Nynke de SA status (8 klasserende blikken) te behalen en hebben ze drie blikken gewonnen in de 2- waarvan één klasserend op de ZRB. Daarnaast hebben ze in een combinatie ploeg met Njord en Thêta het NSK op de NSRF weten te blikken. Na de NSRF vindt uiteraard de traditionele uittraining plaats en kunnen alle roeiers en coaches genieten van een welverdiende vakantie of die “vette hamburger”. Maar voor deze twee ploegen heeft de vakantie een speciale lading gekregen. Het is zaak om goed uit te rusten en ondertussen wel fit te blijven om zo bij terugkomst weer effectieve trainingen te draaien.

Daarnaast moeten de lichte dames ook nog op het gewicht letten omdat de weegschaal in Hannover ongenadig wacht. Ondanks dat er voor het zelfde toernooi getraind wordt, is er een groot verschil in voorbereiding. Daar waar de lichte dames begin augustus alweer in de boot stappen en vervroegd hun seizoen starten, hebben Tessa en Nynke nog een andere voorbereiding voor de boeg. Beiden zitten namelijk in het nieuwe bestuur als respectievelijk eerste materiaalcommissaris en wedstrijdcommissaris, waar het inwerken ook van begint in augustus. Een voordeel is dat beide dames al op Argo aanwezig ‘moeten’ zijn en daar hun trainingen omheen hebben kunnen plannen. Maar zo vanzelfsprekend is het niet, de combinatie van de voorbereidingen voor zowel de EUC als het bestuur. De dames willen, net als in de boot, ook voor de volle 100% aan hun bestuurstaak werken en geen half werk leveren. Met een strakke planning en genoeg discipline zou

dit goed komen, al komen tijdens de drukke afroeiperiode de twijfels even omhoog: ‘je weet het niveau niet en het zou heel teleurstellend zijn om kansloos laatste te worden terwijl je er veel energie in steekt’. Achteraf heeft het duo absoluut geen spijt van deze keuzes en hebben ze genoten van deze ervaring. Ondanks wat dipjes zijn beide ploegen klaar voor de wedstrijd. Met speciaal ontworpen pakjes waarmee ze de universiteit promoten (zie foto 1) wordt er samen met Michiel van Eupen afgereisd naar Hannover. Andere aanwezige coaches zijn Laura van der Wardt (chef d’équipe), Lars Kraak en ook bootsman Adrie Brouwer is mee. Na wat banen heen en weer gevaren te hebben krijgen de ploegen een beeld van de roeibaan en hun tegenstanders. Wat opvalt zijn de bladen van alle andere ploegen. Sommige ploegen roeien net als Argo met verenigingskleuren, terwijl je dankzij de landskleuren op hun bladen, en een lichtelijk intimiderende boot, de bondsroeiers er met gemak tussenuit pikt. Beide ploegen hebben zich direct geplaatst voor de finale, waardoor vrijdag een heuse rustdag is. Hoewel de start goed is, moeten de dames moeten hun koppositie uiteindelijk aan Rusland afstaan. Duitsland wordt daarentegen keurig op de derde plek gehouden (7:55.34). De lichte dames hebben echter wat startproblemen maar weten zich toch enigszins terug te vechten in hun voorwedstrijd (8:05.29). Er wordt extra spanning toegevoegd, doordat ze na 750 meter willen weten hoe ze liggen ten opzichte van de rest.

“We doen het voor de flippo” Vrijdag kan er rustig worden getraind en worden de afstellingen geoptimaliseerd, om daarna te slapen, te winkelen en te eten zodat de dag erna alles gegeven kan worden. Met gezonde wedstrijdspanning komen beide ploegen aan de start. “Voor de flippo” zoals coach Lars Kraak zegt. De lichte dames starten als eerste om 11:00 waardoor het duo Tessa en Nynke het crashen van lichte roeiers ook eens van dichtbij mee hebben mogen maken. Waar Tessa en Nynke gerust in bed blijven liggen zijn een aantal lichte dames al vroeg in de weer om de laatste grammen eraf te zweten. De lichte dames komen als vijfde over de finish (7:21.69). Na lang wachten en aanmoedigen zijn Tessa en Nynke om 14:30 uur aan de beurt. Ook deze dames kennen gezonde spanning,



Foto 2. Tessa van Hateren (slag) en Nynke Groot Koerkamp op het EUC na hun goede start

maar ze weten wel nog grappen te maken over andere ploegen, die er nerveuzer uitzien. Wederom gaat de start weer goed en liggen de dames zelfs even op de eerste plek. Zoals de dames echter van zichzelf weten, is het middenstuk nooit hun sterkste kant en liggen ze rond de 1500 meter kort achter de nummer 3. Uiteindelijk is na 2000 meter het gat groter geworden en is plek 4 de uitslag (7:49.85).

Nynke. Argo kan tevreden zijn met deze twee succesvolle ploegen die als voorbeeldfunctie kunnen dienen voor het dames roeien. Speciale dank gaat nog uit naar Wageningen Universiteit en Oud Argo die een financiële bijdrage hebben geleverd aan de uitzending van deze twee Argo ploegen.

Ondanks de uitslag kijken beide ploegen tevreden terug op hun

“Misschien krijgen we nog een medaille via de post als de dopingcontrole is geweest” prestatie. Uiteraard wil je winnen, maar soms zijn andere ploegen echt beter en sterker en is het geen schande om te verliezen van ploegen met veel meer (internationale) ervaring. Zo hadden Tessa en Nynke volgens de coaches derde kunnen worden als alles perfect was gegaan en is het een rotgevoel dat je ooit beter geroeid hebt, op de NSRF bijvoorbeeld. Toch is alles eruit gehaald bij beide ploegen. En is het gevoel wat overheerst toch wel de hele gave ervaring. Na afloop wordt er dan ook van harte een biertje gedronken met alle andere ploegen. “En misschien krijgen we nog een medaille via de post als de dopingcontrole is geweest” grapt

Foto 3. Eerstejaars lichte dames op de EUC 

Kort Nieuws Nieuwe onderdelen in keuken Het rommelt in de keuken van Argo. Dat is vaak niet erg, want dat betekent dat er vaak gegeten wordt op Argo na sport of commissiewerk. Door het stijgende aantal etende roeiers op dinsdagavond bij de Nascie, is het bijna niet bij te houden voor de kokende commissieleden. Vaak sluiten de inschrijvingen al op maandag, vanwege de limiet aan eters, terwijl je je voorheen nog kon opgeven tot dinsdag 12.00. Daarom is de Nascie bezig om de keuken te verbouwen. In verschillende stappen zijn er kasten verplaatst, is er een nieuwe vaatmachine geplaatst en een mobiele snijtafel aangeschaft. Ook zijn er plannen voor een extra braadslede om de capaciteit van de Nascie te vergroten van 120 naar 150 leden.

t n n r



Nieuwe

onderdelen in de keuken

Van der Meulenpenning voor Lars Kraak Tijdens de wissel-ALV op 4 september jl. is de Van der Meulen-penning uitgereikt aan Lars Kraak. Deze zilveren legpenning weerspiegelt de actieve en betrokken bijdrage van Lars aan het verenigingsleven op Argo. Dankzij zijn inspanningen als roeier, evenals zijn inzet als coach heeft Lars Kraak deze eer meer dan verdiend. Hopelijk mag Argo nog een lange tijd op hem bouwen.

Huizencommissie opgericht Medio 2015 is er op Argo een nieuwe commissie opgericht. Deze commissie zet zich in voor zowel de positie van huidige Argohuizen, als de begeleiding van potentiële verenigingshuizen. De commissie heeft de simpele, maar doeltreffende naam ‘Huizencommissie’ meegekregen. Op dit moment is de Huizencommissie op zoek naar mogelijkheden om het huidige aantal verenigingshuizen uit te breiden. Daarnaast is zij op zoek

naar oud-leden of andere contacten die interesse of ervaring hebben in de vastgoedmarkt. Geïnteresseerden kunnen contact opnemen met de huizencommissie via huizencommissie.argo@gmail.com.

Marten Breeuwer in Minerva 8+ “Een fantastische ervaring, een supermooi project”. Zo noemt Marten zijn avontuur in Boston. Wat begon met het aanmelden met een ergometerscore en twee dagen seatracen, eindigt op de rivier de Charles in Boston in de Minerva 8. Met twee jaar wedstrijdroeien is Marten één van de minder ervaren roeiers in de 8; de meeste roeiers hebben drie of vier jaar wedstrijdroeien achter de rug. Marten heeft tijdens de intensieve voorbereiding veel geleerd van de meer ervaren roeiers in de ploeg. De trainingen in Boston waren veelbelovend, en het roeien tijdens de race gaat zeker in de eerste helft van de race goed. Halverwege klokken ze de 4e tijd. Helaas hebben ze in het tweede deel van de race wat meer ruimte nodig met inhalen, waardoor de stuur de ideale lijn niet kan vasthouden. Ze eindigden uiteindelijk 17 seconden achter de winnaar, en met strafsecondes daarbovenop betekent dat de 15e plek van de 41 ploegen.

Naar aanleiding van deze ongekend hoge cijfers wijdde WUR-tijdschrift Resource op 8 oktober jl. een hoofdartikel aan de populariteit van de roeisport. Onder de titel ‘De magie van roeien’ deden actieve leden Bart Middelburg en Jip Jordaan hun verhaal.

Gezocht: ex-Argo boten Voor een volgend nummer van de Argonautika zijn we op zoek naar (delen van) boten die voorheen in de loods van W.S.R. Argo lagen, maar een nieuwe verblijfplaats hebben gekregen. Graag ontvangt de redactie een foto van de boot in zijn huidige staat en waar mogelijk het verhaal erachter via argonautika.argo@gmail.com. Herdoop Aankomende 3 januari zal er een herdoop plaatsvinden voor de nieuwjaarsreceptie. Dit zal een moment zijn ter nagedachtenis van Finn Borms. Naast de herdoop zal er nog een andere onthulling plaatsvinden op dit mooie en memorabele moment. U bent allen van harte welkom om deze bijeenkomst bij te wonen.

Sinds onze bijdrage aan de zonnepanelen, die dit voorjaar in gebruik zijn genomen, heeft Oud Argo alweer aan twee nieuwe projecten bijgedragen: EUC Na Kevin Hout en Lars Kraak, die vorige zomer ons land in de M2- mochten vertegenwoordigen op de Wereldkampioenschappen voor studenten (FISU WK) in Gravelines, waren het dit jaar twee damesploegen die een internationaal startbewijs in de wacht wisten te slepen. Argonautes Nynke Groot Koerkamp en Tessa van Hateren werden tijdens de NSRF Slotwedstrijden tweevoudig Nederlands Studenten Kampioen (2- en 4-) en kwalificeerden zich daarmee voor deelname aan de European Universities Rowing Championships (EUC Rowing) in het Duitse Hannover. Ook de roeisters van de lichte dames dubbelvier hadden als winnaars van het Eerstejaarsklassement recht op een startbewijs. Aangezien deze zes roeisters en hun coaches de uitzending grotendeels zelf

moesten bekostigen, heeft Oud Argo besloten ze een bijdrage in die (reis- en verblijfs)kosten toe te kennen. Samen met subsidies van het sportcentrum van de universiteit en van de NSRF was onze bijdrage (zo’n € 1.500,-) uiteindelijk kostendekkend. Conserveren van sporthistorisch erfgoed In haar ruim honderdjarige geschiedenis heeft de W.S.R. de nodige eigendommen verzameld. Veruit de meeste daarvan hebben een praktisch nut; roeiboten, een botenhuis enz. Er is echter ook een categorie zaken die geen gebruiksvoorwerp zijn. Vaak zijn het ooit gewonnen prijzen (oude bekers en medailles), of aan de vereniging geschonken cadeaus (boeken, kunstvoorwerpen etc.). Je zou dit het historisch erfgoed van de vereniging kunnen noemen. Op kosten van Oud Argo zijn dit voorjaar twee topstukken uit dit ‘kunstbezit’ (twee olieverfschilderijen) gerestaureerd. Bezoekers van de Oud Argomiddag op 30 mei jl. hebben het eindresultaat al kunnen

bewonderen. De schilderijen hebben inmiddels een ereplaats gekregen in de vergaderruimte in het botenhuis. In het verlengde hiervan zijn later ook nog wat kleine uitgaven gedaan om twee aquarellen en enkele oude foto’s en posters (opnieuw) in te lijsten. Ook deze sieren inmiddels de wanden van de vergaderkamer. Contributie 2016 Het zal u niet ontgaan zijn, bij deze Argonautika ontvangt u ook weer de acceptgirokaart voor de Oud Argocontributie van 2016. Mocht u het gemakkelijker vinden om dit bedrag voortaan jaarlijks automatisch door ons te laten incasseren van uw rekening; dat kan! Kijk voor het machtigingsformulier op www.oudargo.nl of neem contact met mij op via penningmeester@oud-argo.nl. Rest mij nog u allen hartelijk te danken voor al uw bijdragen – klein of groot – in 2015 en een voorspoedig 2016 te wensen! Bram Lokker, Oud Argo penningmeester

Aankondiging! De oud-ledendag zal op zaterdagmiddag 28 mei 2016 plaatsvinden. Reserveer deze middag alvast in uw agenda, meer informatie volgt in de voorjaarsmail. 

Marten Breeuwer (r) in actie op de Head of the Charles Regatta

De deelname aan dit Minerva project heeft Marten sterk gemotiveerd om te blijven wedstrijdroeien. Voor komend seizoen gaat hij samen met Coen van Tilburg in het nieuwe Development dubbeltwee veld laten zien wat ze waard zijn. Een boodschap heeft Marten nog wel. “Hard blijven trainen, en als je wil, als je echt gemotiveerd bent, dan is er altijd een weg naar je doel.” Zie Marten Breeuwer op de foto op de rechterpagina.

Recordaantal nieuwe leden Er zijn dit jaar 200 nieuwe leden geïnaugureerd. Oorspronkelijk waren er 265 aanmeldingen in de AID en 40 lenteroeiers, waarvan er 220 aan de afroeiperiode konden beginnen. Al vier jaar wordt de capaciteitsbeperking van 220 bereikt, maar in de afgelopen jaren waren er veel meer uitvallers. Het totaal aantal leden is nu gestegen tot 515, een nieuw hoogtepunt sinds

Mej. Groot Koerkamp

Beste Oud Argonauten,

de jaren ’80.

tekent de nieuwe bullen, foto:

Bas Ooteman 

De afroeiperiode van Luuk Tekst: Luuk Achterberg, AMC Foto: PromoCie Ieder jaar doen meer dan 200 studenten hun eerste ervaring op met Argo tijdens de afroeiperiode. Luuk Achterberg heeft deze tijd erg actief beleefd en doet vanuit die ervaring verslag. Hij nam deel aan de afroeiperiode en werd daarna geïnaugureerd tot lid van de vereniging. Vaak begint een terugblik met een zin als: “Afgelopen periode bestond uit pieken en dalen”. Voor mij bestond de afroeiperiode uit pieken die elkaar in hoog tempo opvolgden en zelfs overtroffen. Tijdens de afroeiperiode heb ik Argo van twee kanten leren kennen, zowel de sportieve als de verenigingskant. Op het eerste gezicht een wereld van verschil, maar naarmate ik van beide kanten meer te weten kwam, bleken ze nauw samen te gaan. Naar de indelingsavond op 1 september had ik lang uitgekeken. De gangbare studentenverenigingen waren al tijdens de zomer begonnen met een introductieweek, nu ging het voor mij ook eindelijk beginnen. Iedere commissie stelde zich voor, gevolgd door een groot applaus… Oh geen applaus, maar gestamp! Het eerste verenigingsgevoel begon te kriebelen. Dit gevoel werd nog eens versterkt toen de aanwezige Argonauten het Argo-lied zongen. Als afroeiers werden wij lichtelijk 

17 9

overdonderd door de trotste leden die om het hardste brulden. Dit gevoel zag ik terug tijdens het Heerendiner, waar ik zelf ook stond te trappelen om onderdeel te zijn van zoiets moois. De traditionele wedstrijd rookworst eten was hiervoor de uitgelezen mogelijkheid. Van de wedstrijd zelf weet ik niet veel meer, enkel dat het voelde als het lopen van een marathon terwijl heel mannelijk Argo mij

“Als afroeiers werden wij lichtelijk overdonderd door de trotste leden die om het hardste brulden” richting de eindstreep schreeuwde. Met drie rookworsten achter de kiezen werd ik tot “Worstenkoning” gekroond. Vervolgens bleek echter dat deze kersverse overwinning niet automatisch leidde tot een goede lullepot (red. kletsverhaal op tafel). Om het in roeitermen te houden: voor paal staan was er niets bij. Voor paal stond ik ook in mijn allereerste training van de afroeiperiode. Als invaller trainde ik mee met een andere ploeg waar er mankracht tekort kwam. Ondanks de vele wind en regen had ik het idee ik als enige iedere haal snoekte of over het water heen maaide. Drie weken later ontdekte ik dat de boot verder gevuld was

De nieuwe sjaars maken kennis met Bestuur Ooteman

met lenteroeiers, wat voor mij een hoop verduidelijkte. De trainingen met mijn eigen ploeg waren gelukkig een stuk succesvoller. Mijn ploeg, met lange, fanatieke jongens kreeg de smaak van het roeien te pakken, mede dankzij onze fantastische coaches Anna en Teresa. We zijn extra gaan trainen en maakten elkaar compleet gek over de kanaalkampioenschappen. Na een maand flink trainen gingen we eindelijk de kanaalkampioenschappen roeien, waar we zo naar uit hadden gekeken. Tegelijk wisten we ook dat dit de afsluiting zou zijn van een mooie periode. Nadat de heats geroeid waren en we tot onze grote vreugd de finale mochten starten, ontstak er bij ons een soort motivatie die we niet eerder hadden gezien. Met een lichtelijk gevoel van nervositeit een roeiden we stilzwijgend naar de start

“Na een maand flink trainen gingen we dan eindelijk de kanaalkampioenschappen roeien” toe. Ondanks een faliekant mislukte start konden we uiteindelijk toch uitzinnig van vreugde onze taart ophalen. Deze fanatische ervaring was voor mij echter niet het hoogtepunt van

de afroeiperiode. Het hoogtepunt vond voor mij namelijk plaats tijdens het eerstejaarsweekend. Het viel me mee hoe zwaar de eerste dag was. Daarnaast merkte ik dat je gedurende het weekend je medeafroeiers goed leerde kennen. Dat kan ook haast niet anders wanneer je met z’n allen ochtendgymnastiek doet, gezamenlijk in de boot stapt en samen de mores van

“Het hoogtepunt vond voor mij plaats tijdens het eerstejaarsweekend” de vereniging leert kennen. Met hetzelfde enthousiasme waarmee deze hordes genomen werden, werd er op zaterdagavond feest gevierd: dé manier om elkaar nog beter te leren kennen! Na een fantastisch feest kon iedereen op zondag brak de boot in om de kater er uit te roeien. Dit vat voor mij dan ook de afroeiperiode goed samen. Met elkaar een sportief doel voor ogen hebben, maar ook tijd genoeg om elkaar en de vereniging te leren kennen. Ik heb alleen maar meer zin gekregen om de komende jaren op Argo te gaan beleven. Zie pagina 11 en 12 voor de grote groepsfoto van alle afroeiers.





Aan kennismaking geen gebrek op het eerstejaarsweekend

De Nascie laat ze flink werken

18 10

Argo Eerstejaarsweekend 2015

roeiers. In oktober is het eerste selectiemoment, waarnaar de afroeiers erbij komen. Na de Ergohead op 7 december is de definitieve selectie. Het grappige is dat Mylène denktop dat moment tijdens de selectie dat ze zelf niet geselecteerd is, want ze vangt een gesprek op van Lars waarin hij zegt: “Ja één van die meiden is veel te licht, die zou maar moeten beseffen dat die beter zou kunnen sturen.” Destijds dacht ze dat het over haar ging, maar dat bleek gelukkig niet zo te zijn.

ELD4x: onvoorwaardelijk alles geven Tekst: AMC Foto’s: Marco van Doorn Nynke Groot Koerkamp Aan de aanwezigheid van de dames valt op te maken dat ze alles gegeven hebben het afgelopen weekend. Net na de EUC (de European University Championships) komen de Eerstejaars Lichte Dames 4X en de leden van de AMC bij elkaar, maar er heerst ziekte onder de studenten in Wageningen, dat heeft ook de dames te pakken. Deanne kan er niet bij zijn, want ze ligt ziek op bed met hoofdpijn. Zelfs het stukje tussen haar kamer en de toilet is haar te ver, aldus Mylene, die samen met Deanne in het Argo huis W10 woont. Achter de verstopte neusjes schuilt echter een zeer knappe prestatie; de dames hebben het ELD4x veld gewonnen met mooie cijfers. Maar liefst 6 muntjes hebben ze mogen plakken op de Melanion van Kolchis en ook één op de Pergola, vanwege de winst van Floor op de Ergohead. Door de goede prestaties in het seizoen heeft de ploeg zich gekwalificeerd voor het EUC. Terugblikkend hadden de dames dit succesvolle seizoen totaal niet verwacht, maar zegt Marissa: “Ik had het wel heel erg gehoopt en durven dromen, het was wel mijn doelstelling, maar je moet het wel waar maken”.

Bestuur

in de boot Het is wel opmerkelijk te noemen dat maar liefst drie bestuursleden van bestuur Van Doorn de selectie hebben doorstaan en samen in de boot zitten. Alle drie hebben ze individueel hun keuze hiervoor gemaakt. Oud-voorzitster Mylène is jeugdroeister geweest en heeft altijd al affiniteit met wedstrijdroeien gehad. Tijdens haar eerste

“Als bestuur kom je nauwelijks toe aan sport en dan is het toch wel fijn die bestuurskilo’s er vanaf te knallen en fit te worden” studiejaar had ze echter geen kamer in Wageningen en is ze vervolgens in het wedstrijdsturen gerold. Dit heeft ze drie jaar gedaan tot haar bestuursjaar. Oud-secretaris Floor heeft in Roermond op hoog niveau gevolleybald, maar dat valt niet te combineren met studeren in Wageningen. Wedstrijdroeien vult dat heel mooi op. En oud-tweede materiaalcommissaris Marissa heeft geroeid in de talenten 8 en heeft doorgestroomd. Ze vond een 8+ echter verschrikkelijk, wat haar steeds heeft weerhouden om voor de

selectie te gaan. Lichte dame zijn in de 4 vindt ze daarentegen wel mooi. De verandering van bestuur naar wedstrijdroeien verloopt zeer soepel. Marissa: ”Je bent al gewend om elke dag op Argo te zijn, met roeien hoef je er zelfs minder lang te zijn.” Daarnaast hoef je veel minder voorbereidende zaken te regelen en kom je naar Argo voor maar één ding: trainen. Floor gaat verder: “Het is zeer verfrissend, als bestuur kom je er nauwelijks aan toe om regelmatig te sporten en dan is het toch wel fijn die bestuurskilo’s er vanaf te knallen, fit te worden, je techniek bij te schaven en in de roeisport heel erg goed te worden”. Daar komt bij dat de dames de bestuurservaring mooi kunnen gebruiken. Stuurtje Kim vertelt dat de dames goed weten

Deanne en Kim maken samen met het bestuurstrio de boot compleet. “Dat ging heel vlot”, aldus Floor, “Deanne en Kim zijn zeer sociaal en ze passen er heel gemakkelijk bij”. De eerste keer dat het geselecteerde gezelschap in de boot stapt is de sfeer ook direct goed. Mylène: “Iedereen is er zeker van om er volledig voor te gaan. Ook met trainingen was er nooit gezeik en werd er gewoon gevaren. Dat voelt fijn, dat je nooit hoeft te twijfelen of de rest er voor de volle honderd procent inzet. Dat is een belangrijke factor in de ploeg.” Marissa: “We moesten zelfs soms nog wel eens afgeremd worden. We wilden altijd harder dan alle andere boten, ook tijdens de trainingen. Maar dat was niet altijd de bedoeling. “Jullie mogen niet meer harder, anders worden jullie te moe”, werd er dan gezegd.”

Trainen tijdens het seizoen

Dat de dames ambities hebben en de smaak te pakken krijgen met het trainen blijft niet ongemerkt op Argo, door de stroom aan blikken die binnen komen. Er is een ploeg gevormd waarbij ieder onmisbaar is voor het teamresultaat. Maar om het lichte veld te starten is iedereen

het er over eens dat Mylène zeker onmisbaar is. Zij is de zogezegde “compensatiedame”, want met haar 50 kilo kan de rest van de ploeg rond de 59 kilo wegen. Daarnaast kan Lars ook niet vergeten worden. Hij komt altijd opdagen om te coachen tijdens de trainingen. Verder is Floor de regelaar, de reisleider, de persoon die weet waar en wanneer de dames moeten zijn voor de wedstrijd. En stiekem is ze ook wel de stresskip: “Ten opzichte van de andere had ik wel iets meer dan gezonde stress voor de wedstrijd, maar ik liet me niet gek maken.” Verder is Kim ook echt een aanwinst, want de dubbel 4 met stuur ging over het algemeen sneller dan de dubbel 4 zonder

EJLD4+ op de Varsity stuur, wat de dames ook een paar keer gestart hebben. Dit samen leidt tot een ijzersterk succes, waarbij de dames steeds vol focus en concentratie in de boot stappen tijdens de trainingen en de wedstrijden. Tijd voor grapjes is er vaak niet op deze momenten. Kim vertelt “Ik heb het wel een paar keer gedaan voor de wedstrijd, maar dat was toch niet echt een succes. Voor de wedstrijd zat Mylène als boeg voorover in elkaar gedoken. Ik grapte of ze flauwgevallen was, maar Mylène bleek geconcentreerd de wedstrijd voor te bereiden. Dus ik heb geleerd op zulke momenten alleen de dingen te zeggen die echt belangrijk zijn.”

Sterk

in het veld Maar buiten de boot, als de wedstrijd dan gewonnen is of de training voorbij is, dan begint het vrolijk babbelen gelukkig wel. Zelfs na de Head of the River, een wedstrijd van 8.5 kilometer, wordt er nog vet vrolijk uitgeroeid; uiteraard is er toen geblikt. Na de Varsity hebben de dames een gesprek gehad met de coaches. De conclusie : “winnen wat er te winnen valt. Je weet dan wel hoe je staat in het klassement, maar het gesprek geeft wel een boost om door te gaan.” Van al die overwinningen zijn er een aantal die er met kop en schouders bovenuit steken. Daarbij ontbreekt de Varsity natuurlijk niet. “Een 2K wedstrijd die we met ruime voorsprong gewonnen hebben en er

“Iedereen is er zeker van om er volledig voor te gaan” hoe het reilt en zeilt op Argo. Zo was de Melanion was in mum van tijd gerepareerd omdat er korte lijntjes waren met Adrie.

vorming In september 2014 gaan de dames gelijk voor de selectie van lichte



EJLD in de combinatieploeg met Aegir voor een 8+

 WW

H4K

HEAD

VARS

HOLL

DRR

ARB

ZRB

NSRF

Overwinningen

ARGO

AEGIR



Overzicht van de behaalde plekken van alle wedstrijden van Argo en directe concurrent Aegir in het eerstejaars lichte dames klassement

was veel publiek waaronder een hele schare Argonauten, die allemaal felicitaties gaven bij het erevlot.” Kim vindt de Head of the River op de Amstel wel de gaafste. “Bij zo’n lange afstand heeft een stuur echt een invloed om het moraal in de boot hoog te houden en niet af te zwakken. Daarnaast vergt het ook enige stuurkunsten om de boot in perfecte lijn over de Amstel te sturen.”

Ook de ARB springt eruit. Vooral omdat niemand het verwacht had. Richting het einde van het seizoen worden de verschillen tussen de boten kleiner, dus is het flink strijden om dat blik binnen te halen. Kim geeft tijdens deze wedstrijd dan ook een goede peptalk tegen Floor: “Je moet gewoon je eigen wedstrijd winnen, je kan het.”, waarop Floor verzuchtte: “We gaan hem niet winnen, maar ik vind het blik zo mooi.”. Het blik werd namelijk voor de wedstrijd op Facebook geplaatst en de dames wisten meteen dat ze dit blik graag wilden winnen. Tot slot is de Argo Sprint ook een mooie wedstrijd. “Er zijn dan Argonauten overal en toen was ook de uitreiking van het eerstejaarsklassement en sprintklassement aan ons.”



Mylène vertelt verder: “Naast de wedstrijden is het ook mooi dat je je tegenstanders beter leert kennen. Met Aegir zijn we in een 8 gestapt bij NSRF, want we konden het er wel goed mee vinden. Het was een geduchte tegenstander waarbij je weet dat het strijden wordt. Zij mochten ook de EUC starten. Op het water is het strijd en aan de kant kan het leuk en gezellig zijn”. Vervolgens lachten de dames: “We konden niet met alle ploegen opschieten. Met de dames van Okeanos konden sommige ploegen, waaronder wij, niet goed mee omgaan. Zij gunde sommige overwinningen niet, de rest feliciteerde wel gewoon, en bij het inwegen waren ze ook irritant.”

Dipjes

en Verlies Toch is het niet alleen maar vrolijkheid bij alle wedstrijden, want er zijn ook wat dipjes geweest. “Het trainen is niet altijd even makkelijk”, aldus Marissa: “Ik had soms een dipje als ik op een zoutloos dieet ging twee dagen voor de wedstrijd. Als ik dan weer moest trainen kwam er een zucht voordat ik op de fiets stapte om naar de training te gaan. Gelukkig was er goede begeleiding met het diëten. Ik had een boek waar ik wat ideeën uit kon halen,

EJLD4+ op Head of the River Amstel

verder snack je een stuk minder en je kiest voor meer groente en fruit.“ Ook is het soms moeilijk als je net een wedstrijd hebt verloren. Eén van de wedstrijden is met 0,1 seconde verschil nipt verloren. Iedereen heeft toen iets laten liggen. Om in de laatste meters net ingehaald te worden, is wel pijnlijk. “Toen was iedereen tot en met de vlotten stil. Je baalt op dat moment en op het vlot realiseer je hoe stom het is.” Het zijn dan de kleine details die het verschil uitmaken. Toch was dat niet het geval bij de Heineken vierkamp. Hierbij zijn de dames vierde geworden. “Best wel bizar dat de positie nog zo goed was, want we hadden een aanvaring gehad vlak voor de start en Kim zat best wel in de kreukels daardoor. Het was zeker wel een paar dagen herstellen voor haar.”

Verwachtingen

Bovenaan in het klassement staan, is niet altijd makkelijk. Bij verlies zijn zij zelf en de coaches soms teleurgesteld. De dames geven echter aan dat er echt geen directe druk is vanuit coaches. Kim: “Natuurlijk verliezen is nooit leuk, maar als er van buitenaf toch op een of andere

EJLD4x op het erevlot van de Bosbaan

manier van je wordt verwacht dat je wint, dan voelt het wel anders”. Mylène: “De druk komt deels uit jezelf, maar het wordt versterkt als je anderen hoort praten in de trant van: “Ach, maar jullie winnen toch alles?”“ Kim: “Het komt ook omdat je bij jezelf nadenkt dat je het ook zou moeten kunnen in theorie. Als stuur kan ik dit wel makkelijk zeggen, omdat ik geen wedstrijdroeier ben. Maar het gevoel dat je samen hebt in de boot, dat je voor de start ligt en het neer moet zetten. Ik vind dat ze het toch wel heel goed hebben gedaan door zich niet gek te laten maken en hun eigen wedstrijd te varen. Dat hebben de lichte dames dit jaar erg goed gedaan. Elke wedstrijd focussen op je zelf.”

Trots

Maar naast alle verwachtingen siert het de dames wel dat ze worden overrompeld met complimenten. Het voelt natuurlijk goed als mensen je zo positief benaderen op Argo als je weer een blik getrokken hebt. Argo geeft op veel verschillende manieren steun aan de dames. Naast de coaching en materieel zijn ze tijdens de Nascies herhaaldelijk naar voren geroepen door de wedstrijdcommissaris waarbij alle Argonauten in de zaal trappelen voor hun overwinning. Ook tijdens de terugkomdag zijn ze nogmaals gefeliciteerd met het winnen van het klassement en ook vanuit de centenpartij wordt het werk dat geleverd is, gewaardeerd. Dan komt natuurlijk de vraag of



de dames doorgaan. De dames twijfelen hierover een beetje. Mylène wil voorlopig nog wel, maar op het einde van dit kalenderjaar gaat ze op stage. Marissa schat zo in dat er voor haar niet veel hoger te halen valt, maar gaat zeker wel voor een paar extra blikken. Ze zit net tussen licht en zwaar roeien in en dat is niet ideaal. Licht roeien denkt ze niet vol te houden omdat het lage gewicht haar op den duur wel tegen gaat staan om het tot bondsroeien te schoppen. Kim is er ook nog niet over uit met sturen. Ze verwacht dat ze weer een eerstejaarsploeg zou moeten sturen als ze vast gaat sturen. “De kans is groot dat het me tegen gaat

vallen omdat je zoveel succes hebt gehad.” Momenteel kijkt ze of ze een middengroep stuurtje kan worden of als invaller. Ondanks dat de toekomst nog onzeker is, geeft Kim het volgende aan: “Ze mogen heel trots zijn wat ze neer gezet hebben op het klassement en op het EUC. Ze hebben dit met z’n allen in de boot bereikt tijdens de wedstrijden en trainingen door onvoorwaardelijk alles gegeven te hebben. Ik heb respect voor de dames dat ze toch telkens gaan zweten of zoutloos diëten om zich in te wegen. Nee, ze mogen alles behalve ontevreden zijn en daarom ben ik trots op hen.”

EJLD4+ met een welverdiend overwinningsbiertje

Wedstrijdverslagen najaarsperiode Tekst: AMC Foto’s: PromoCie Nynke Groot Koerkamp Typend, bellend, pratend en schaterend brengen we de dagen naast elkaar door. Zo nu en dan werpen we een blik naar links en zien we onze roeiers de Rijn bevaren. De ene ploeg in Argo’s prachtige Hudson C4’en, de andere ploeg in een mooi Empachertje. Weer een ander in de pas nieuw gekochte Filippi dubbeltwee en sporadisch wordt er zelfs een houten boot uit de loods gepakt. Trots kijken we hoe de eerstejaars hun harmonicahaal achter zich hebben gelaten en zich nu parallel door de boot bewegen. Voor de tweedejaars competitieroeiers is deze fase van ontwikkeling al verleden tijd en zoeken ze momenteel de uitdaging in de gladde boten. De tweedejaars wedstrijdroeiers hebben de 8+ en 4+ verlaten en varen nu veelal ongestuurd over de Rijn. Op deze manier houden we Adrie goed bezig in zijn commissariaat en wordt er met taart goed voor onze bestuurskilo’s gezorgd. Gelukkig weten we dit binnen de perken te houden: de afgelopen twee maanden heeft de Rijn zich koest gehouden en was het prachtig weer, de ideale ingrediënten om zelf ook nog eens de boot in te stappen! In een bestuur waar toch zeker de helft minstens een jaar aan wedstrijdroeien heeft gedaan ontkom je er niet aan om af en toe de uitdaging aan te gaan en de ‘snelwegbrug’ van onderen te bewonderen. Dit alles om tijdens onze wedstrijden trainingsweekenden fit langs de kant te staan om onze roeiers aan te moedigen, want er is véél geroeid de afgelopen tijd! Het begon allemaal met de Cottwich in Almelo. Jaarlijks maken de wedstrijdroeiers vele kilometers op dit Twentekanaal bij de burgerroeivereniging Amycus. Het water is daar prachtig, wind heeft er weinig invloed en stromen doet het er al helemaal niet. De Cottwich wordt gevaren over 5 kilometer en wordt gebruikt als eerste selectiemeetmoment. Dit jaar viel de wedstrijd tijdens het eerstejaarsweekend en kon er maar een select groepje aan de start verschijnen. Coen in zijn skiff en Mart & Laurens in de twee zonder namen een blik mee naar Wageningen. De KanaalKampioenschappen (KK) stonden hierna op het programma.

Een wedstrijd van een heel ander kaliber, maar toch zeker niet minder uitdagend voor de roeiers. De eerstejaars verschenen in de C4+ aan de start om 500 meter in het kanaal af te leggen. Waar je in Almelo moet oppassen dat de roeiers niet recht het riet in varen, is het bij de KK altijd weer spannend of de roeiers heelhuids en zonder te snoeken over de eindstreep komen. Natuurlijk kan er maar één de snelste zijn en deze roeiers en stuur werden de eigenaar van een prachtig KK-paaltje gemaakt door de materiaalcommissarisen. Voor de tweede- en ouderejaars competitieroeiers begint het jaar altijd met de Thêta Herfstregatta in Eindhoven, welke tevens de aftrap van de Najaarsbokaal is. Verdeeld over een weekend wordt een vierkamp geroeid (1000m, 21000m, 250m en 5700m). Begin oktober kan het weer wispelturig zijn, maar gelukkig scheen de zon het hele weekend volop. Voor velen was het de eerste wedstrijd in een gladde vier, waardoor veel ploegen hier nog wat onervaren in waren. Het was een leerzaam weekend waarin aardige tijden gevaren zijn en op zaterdag goed gefeest werd. De Toerbeeren, ondertussen vierdejaars, grepen ondanks luid geschreeuw van hun stuur – op 0.3 seconden naast een taart. Er was geen tijd om stil te zitten, want het weekend erna stond de Knorrensteijn Memorial Regatta alweer op de agenda. Met 4 competitieploegen vertrokken we



naar Enschede, waar zij 4400 meter roeiden en voor het eerst in de roeicarrière een keerboei tegenkwamen in een race. Gelukkig werd er keurig gestuurd en rondgemaakt rond de keerboei, iets waar andere verenigingen iets minder succesvol in waren, waardoor onze Argonauten soms aardig wat seconden wisten te winnen. Helaas schortte er nog wat aan de conditie – iets wat op 4400 meter toch wel een rol speelt. Veel middengroepers vertrokken zaterdag 17 oktober richting Hilversum voor de Tromp boat races. Vrijwel alle middengroepers verschenen aan de start van de 5,3 kilometer met aan de overkant hun coaches ter aanmoediging. Het was nog even spannend of middengroep licht ook aan de start zou verschijnen, maar na een fikse intervaltraining over het terrein waren er twee setjes Empacheren hudsonbankjes gevonden. Deze jaarlijkse klassieker ging de Argonauten goed af, vooral voor de middengroepdames. Zij kwamen in een sterk veld als eerste en vijfde over de streep, een blik dus! Na de KK zijn de selecties voor drie achten en een lichte dames dubbel vier begonnen. Bijna 45 dames en 30 heren zijn de uitdaging aangegaan, de huidige wedstrijdroeiers en de afroeicie hebben dit jaar een duidelijk signaal afgegeven: (wedstrijd)roeien is ontzettend gaaf! Ondertussen zijn de selecties in volle gang en was de eerste wedstrijd die ze tegenkwamen

Trainingsweekend van de Middengroepen



Afzien op de Argo Najaars Slotwedstrijden

de Asopos. De roeisport is niet alleen bij Argo in populariteit gestegen. Het was dit jaar zo druk dat de Asposos over twee dagen verdeeld werd: zaterdag een damesdag en zondag een herendag. Met zenuwachtige koppies, een groen vel op de schouders, een wit broekje aan verschenen de eerste dames bij de zonovergoten Bosbaan. Ze kwamen allemaal de voorrondes door, sommigen de kwartfinale, bij de halve finale strandde het avontuur voor iedereen. Toch een nette prestatie met 150 tegenstanders! De eerstejaars hoefden maar 500 meter af te leggen, de ervaren competitieroeiers moesten echter 2 kilometer bikkelen! De twee ploegen waren met plek 3 en 4 in de voorrondes helaas net niet genoeg om zich te plaatsen voor de finales. Zondag was het tijd voor de mannen, die bijna allemaal de halve finales bereikte. Eén ploeg wist zelfs als 3e over de streep te komen in de B-finale! Ook de ervaren mannenploegen zwoegden 2 kilometer lang. Echter waren plek 2 en 4 niet genoeg voor de finales, maar het is mooi te zien dat iedereen ook in het nieuwe collegejaar het roeien weer serieus neemt en getraind aan de start probeert te verschijnen. Ondertussen is de klok verzet en zet de avond zich al vroeg in. De roeiers proberen overdag de boot te pakken wat tot nu toe nog redelijk schijnt te lukken. Zelfs ’s ochtends voor we de deur om 8 uur openen zijn er al enkele ploegen de Rijn aan het trotseren. Ook de ergometerzolder

wordt al druk bezocht om de conditie een extra boost te geven in de winter. Bovendien stond de novembervieren voor de deur! Deze race van 4.4 kilometer was voor ons als roeicommissarisen zelfs een onbekende, gelukkig was de Amstel wel bekend terrein! Voor middengroepzwaar was dit hun eerste wedstrijd en zij startten in twee 4+en. Dat ze aan elkaar gewaagd zijn bleek wel, met een verschil van 15 seconden voeren ze langs de Hoop en eindigden daarmee in de middenmoot van het nieuwelingenveld. Ook de succesvolle lichte dames dubbelvier van vorig jaar stapten in hun vertrouwde Melanion van Kolchis. Ze mochten het opnemen tegen vier oud-wedstrijdroeiers, waaronder de wedstrijden materiaalcommissaris die hun pakje graag uit de kast haalden voor een mooi potje rammen! De dubbelvieren eindigden als 3e en 4e in het overgangsveld, best netjes, al zeg ik het zelf. Het najaarsseizoen werd dit jaar afgesloten met onze eigen wedstrijd: de Argo Najaars Slotwedstrijden (ANS). Vanuit het hele land reisden competitieploegen van verschillende verenigingen af naar Wageningen om de laatste wedstrijd van de Najaarsbokaal te starten. Ondanks anderhalf uur uitloop door dichte mist en een aantal Rijnaken kon er toch door alle velden tweemaal gestart worden. Overdag werden veel tosti’s en kommetjes snert gegeten en in het havenkanaal was mooi zicht op het geploeter rondom

de keerboei. De mist trok op en het zonnetje durfde zich af en toe zelfs een beetje door de wolken te laten zien. Er verschenen in totaal 8 Argo ouderejaarsploegen aan de start om de keerboei te trotseren. Ook de ANS commissie van 2012 besloot het avontuur aan te gaan in een MixC4+. In een veld van 30 ploegen wisten Pracht&Paal en de Stormbranders met nette tijden halverwege het veld te eindigen. De Toerbeeren wisten in het HervC4+ veld de snelste tijd van alle Argoploegen neer te zetten, maar helaas niet snel genoeg voor een taart. Ook een 6-tal eerstejaarsploegen gingen de uitdaging aan en hebben keurig geroeid, echter bleken de eerstejaars van Thêta nog nét wat sterker te zijn, dus er valt nog wat te trainen voor het voorjaarsseizoen. Voor nu is het onze taak om de roeiers goed te winter door te krijgen en klaar te stomen voor het wedstrijdseizoen van het voorjaar 2016. Op naar de Varsity en de NOOC! Krachtige groet, Uw roeicommissarissen, Nynke Groot Koerkamp Rianne de Reus p.s. Neem eens een kijkje op de site en blijf zo op de hoogte van alles omtrent het (wedstrijd)roeien!

Uit den ouden Doosch Door omstandigheden Tekst: Titus Weijschedé

Een willekeurige ochtend op Argo, 23 jaar geleden. Even koffie drinken aan de bar voordat we het water op gaan. Vroeg in de ochtend roeien geeft een kick. Bij het wegroeien is de overkant van de Rijn net zichtbaar tussen de flarden mist. De kick is nóg groter wanneer we wederom de materiaalcommissaris weten om te lullen. Hij interpreteert de mist als vaarverbod, waar wij stellig tegen in brengen dat we op Argo zijn voor maar één ding: roeien. Gedurende de training voel ik de frisse dauw op mijn shirt veranderen in warme damp en het heerlijke afzien begint. Af en toe een Rijnaak, die ons niet uit het ritme kan brengen, even wachten voor het overstekende pontje en na het aantikken van de brug bij Renkum keren we terug. Na afloop heerlijk douchen en wederom koffie met een speculaaspop aan de bar. Dat het ook anders kan weten we op Argo als geen ander. Sommige trainingen voeren we in het kanaal slalommend om de in- en uitvarende schepen heen. Daarbij waren we wanhopig op zoek naar twintig goede halen. Iedere roeier op Argo kent het gevoel dat je boot weer eens opzij wordt gekwakt door een boegschroef die keihard stond te draaien. Dit zijn de dagen dat je besluit om uit de boot te gaan en de training voort



te zetten op de ergometer of in de bak. Tóch is juist de wisselvalligheid van omstandigheden dat roeien zo mooi maakt. Ook op een plek als de Bosbaan, waar ik tegenwoordig mijn coachwerk verricht, zijn de roeiomstandigheden wisselvallig. Door het ontwikkelen van het Olympisch Trainings Centrum trachten we de trainingsomstandigheden perfect te maken. Toch is niet alles maakbaar. Roeien is een buitensport, waardoor roeiers op bepaalde dagen over een heerlijk gladde Bosbaan glijden. Soms zitten diezelfde roeiers dagen achtereen op de ergometer, omdat een snoeiharde westenwind de Bosbaan onbevaarbaar maakt. Ondanks de mooie krachtapparatuur, fysiologische testfaciliteiten, een overvloed aan ergometers en Wattbikes, zijn dit de dagen dat zélfs atleten met Olympische ambities het moeilijk vinden om aan hun zesde ergotraining binnen drie dagen te beginnen. Als roeier wil je gewoon roeien. Of dat op het kanaal in Wageningen is of de Bosbaan of welk kanaal in Nederland dan ook. Tuurlijk, ik irriteerde me vroeger rot aan die Rijnaken in het kanaal die mijn laatste tempotraining voor de ARB verstierden. En natuurlijk, ik irriteer me nu nog steeds kapot aan een vaarverbod op de Bosbaan - twee weken voor de wereldkampioenschappen -

omdat de prioriteit dan ligt bij het NK waterskiën, schansspringen, afstand bestuurbaar zeilbootjeskampioenschappen, drakenbootracen en ga zo nog maar door. Toch zijn het niet deze incidenten die je roeiprestatie vernaggelen. Het gaat uiteindelijk om je instelling als roeier: weet wat je wilt en er voor durven gaan. Of je nou Olympisch kampioen wilt worden of een eerstejaarsblik op de ZRB wilt winnen: je moet zéker weten dat je alles hebt gedaan om vastberaden en met zelfvertrouwen aan de start te liggen. Daarbij zijn de trainingsomstandigheden belangrijk, maar zeker niet doorslaggevend. Er wordt weleens beweerd dat de bestaande roeiomstandigheden op Argo het niet mogelijk maken om Argo ooit nog de Varsity te laten winnen. Ik geloof daar niet in. Zijn de mooie prestaties van Argo juist niet te danken aan de vastberadenheid en de inventiviteit van de roeiers en hun coaches om om te gaan met deze (eeuw)oude roeiomstandigheden? Zonder enige bijbedoeling ben ik aan het einde van dit stukje dan tóch uitgekomen bij het winnen van de Varsity. Iemand die daar meer ideeën over heeft is ongetwijfeld Siebe van Wijk. Daar ben ik dan ook zeer benieuwd naar.

Boekrecensie: Katherine Grainer – Dreams Do Come True: the autobiography Tekst: AMC Foto: sportsister.com Ook in deze Argonautika ontbreekt de recensie niet. Ditmaal een boek over het verhaal van Katherine Grainger, een geprezen Brits Olympisch roeister die meerdere malen zilver heeft gewonnen op de Spelen. Na een lange carrière, eindigend met het winnen van Olympisch goud in de dubbeltwee in 2012, besloot ze een boek te schrijven. Waar het leven van vele topsporters tegenslagen kent, heeft ook Grainger de nodige obstakels gehad. Met een rugblessure hing haar roeicarrière aan een zijden draadje, beter gezegd: een zilveren draadje. Zilver is de kleur die Katherine lang achtervolgd heeft. In plaats van de lachende derde bleef Katherine lang de zilveren roeister die elke keer net geen goud behaalde. Maar waar alle ploeggenoten en (oud-) tegenstanders stoppen, ging Katherine door. Haar focus en motivatie lieten de boot steeds harder varen. Op 36-jarige leeftijd weet ze de Olympische medaille te behalen voor Brits thuispubliek. De route naar succes heeft ze op

uitzonderlijke wijze gecombineerd met veel studeren. Zo heeft ze tegelijkertijd twee studies afgerond en is ze daarna een PhD begonnen. De PhD moest vervolgens, na de gouden medaille, een jaar wachten voor het schrijven van de autobiografie. In alle opzichten heeft ze uitdaging opgezocht. Zo heeft ze veel uitdaging gehad in de omgang met mensen, maar ook de fysieke en mentale uitdagingen die bij topsport horen. Haar route naar de Spelen beschrijft ze als het boek ‘The Hunger Games’, maar dan zonder de dood als einde. Desalniettemin heeft ze de uitdagingen gezien als een monster die ze met huid en haar opgevroten heeft. Haar focus heeft altijd op een afgebakend roeibeeld gelegen, maar haar boek is bijzonder creatief geschreven. De autobiografie is geen opsomming van hoogtepunten en tegenslagen, ze brengt het verhaal met humor en passie. Zoals een roeihaal een mooie cyclische en vloeiende beweging moet zijn, is dit een oneindig vloeiend verhaal. Waar haar boek eindigt met een gouden medaille, gaat haar oneindige focus en motivatie verder.

Al met al een geweldig verhaal, geheel autobiografisch. Het is een mooi boek dat het leven van Grainger heel goed reflecteert. Waar Katherine vele prijzen heeft gewonnen, heeft deze autobiografie ook een nominatie voor ‘William Hill Sports Book of the Year Award’ in de wacht gesleept.

Verhaal: Leesgemak: Spanningsopbouw: Prikkeling van de Verbeelding: Informativiteit Totaal:

 Katherine Grainger op slag op de Olympische Spelen in Londen 2012



Rijnaker “Argo”

Scrypto 1. Kan je halen, maar wel eendrachtig (5) 2. Niet de vlag, en ook niet de droge was, maar in de boot (7) 3. De bron van 8 (8) 4. Zaterdagochtendse promotie (1,1,1,1,1) 5. Op een goed tijdstip, geïnstalleerd (7) 6. Met een glas in de hand? Schrappen. Geeft wel snelheid (9) 7. Engelse kop van 8 km (4) 8. Stroomt voor ons niet uit de tap (2,3) 9. Oh, zoals zij naar mij kijkt, een gewonnen wedstrijd (4) 10. De dag van schoorsteenvegen (1, 8) 11. Holland 8? Eigenlijk Holland ... (1)

1 2 3 4 5 6 7 8 9

10 11



Koken met Argo - Voer voor Zware Ballen

Er wordt op Zware Ballen wijze gekookt

Tekst: Harm Brouwer, AMC Foto: AMC Eten is essentieel voor roeiers. De wedstrijdroeiers hebben de energie van een bord vol avondeten hard nodig na een intensieve training. Voor anderen is een gezellig ploegetentje een gelegenheid om bij te praten of een goede bodem te leggen voor een nachtje doorhalen. Hierbij horen in sommige gevallen traditionele Argorecepten. Ditmaal een recept van de Jonghe Acht. Mocht jij een Argogerelateerd recept weten, wij horen het graag. Het recept kan gemaild worden naar: argonautika.argo@gmail.com Na den Ouden Vier is het Koningsnummer van de Varsity de ‘Jonghe Acht’. De eerste klasserende wedstrijd van het eerstejaars veld, alle ploegen doen nog mee, waarmee de winnaar hiervan zich dus de beste van eerstejaars roeiend Nederland mag noemen. Om deze wedstrijd te winnen heb je een degelijke techniek nodig, maar vooral ook veel kracht. Het is geen wedstrijd voor lichte ventjes uit de grote stad, maar voor grote, potige boerenjongens. In Wageningen zijn er over het algemeen genoeg van dit soort zware kerels, maar de verstedelijking van Nederland is toch ook hier te merken. Hierdoor waren er afgelopen jaar slechts zes van deze boerenberen op Argo. Om die acht toch vol te krijgen

is het zoekgebied vergroot en zijn een Britse kleerkast en Canadese krachtpatser geïmporteerd. Met deze acht jongens in de boot zat het wel goed. Maar, roeien is ook een sport van randvoorwaarden, zonder een degelijke voorbereiding wint zelfs de op papier beste ploeg de Varsity niet. Voor een boot vol

Ingrediënten • • • • • • • •

Hier is de tweede Scrypto. Vul letters in op de puntjes en streepjes. Getallen zijn toegestaan, en de ij wordt hier gebruikt als 1 letter. Het verticale woord dat ontstaat op de streepjes is de oplossing. Deze kan

gestuurd worden naar argonautika.argo@gmail.com. De prijs, een prachtige Argonautikamok, wordt verloot onder de eerste 10 juiste oplossingen.

De oplossing van de vorige Scrypto is “Argonautika”, de winnaar is Solke Bruin, gefeliciteerd! (Puzzel: Bart van den Briel)

boeren is de beste voorbereiding natuurlijk een stevige maaltijd van piepers, groente en eiwitten, zodat er een stevig potje geroeid kan worden. De avond voor de Varsity zijn wij als ploeg samen gekomen en hebben met ingrediënten rechtstreeks van het land een stevig maal geklust.

per zware bal

300 gram boerenkool Halve ui 750 gram aardappels 100 ml melk 2 eetlepels mayonaise Halve rookworst 100 gram spek Voor de vegetariër: vegetarische burger en een gekookt ei

Bereidingswijze 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Kook de aardappels en boerenkool in ruim water circa 20 minuten Snipper en fruit de ui aan Bak de spekjes uit of kook een ei Giet de pan met aardappelen af en stamp door elkaar Voeg mayonaise, melk en eventueel nog wat water of boter toe tot het een stevig cement is. Verwarm de rookworst of vegetarische burger en serveer deze erbij.

Kalender

n a J i r a u r b Fe t r a a M l i r p A Januari 3: Nieuwjaarsborrel 3: Herdoop Evadne 20: Financieel halfjaarlijkse ALV 24: Ergohead

Februari 20-21: Van Oord Winterwedstrijden

Personalia Geboren 21-5-2015 29-6-2015 14-7-2015 30-8-2015

Melle Tijn Wietsma, zoon van Marlies Brouwer en Jan Douwe Wietsma Koen de Man, zoon van Jasper en Renske de Man Boris Felis Claassen, zoon van Eric Claassen en Leontien Krul Isa Doortje Labberton, dochter van Renate en Roos Labberton

Overleden 24-3-2015 16-5-2015 17-9-2015 18-10-2015

Henk Bos GrĂŠ Ootjers Egbert Westphal Han Dekker

Getrouwd 12-9-2015

Christine Hanning & Leen Vooijs

Maart 12-13: Heineken Roeivierkamp 19-20: Head of the River

April 2: Tweehead 3: Skiffhead 2-3: Heineken NOOC openings toernooi 10: Varsity 16-17: SkĂ¸ll cup 22-25: Westelijke / Aegon NK klein 30: Rottebokaal

i e M

Mei 1: Rottebokaal 7-8: Damen Raceroei Regatta 14-15: PEiL en PEiK 21-22: Hollandia Roeiwedstrijden 28-29: Euros Drienerloo Regatta 28: Oud ledendag + ALV

Gegevenswijziging Bent u onlangs verhuisd of heeft u het idee dat uw gegevens bij ons incompleet of onjuist zijn? Stuur dan graag een e-mail met uw wijziging naar secretaris@oud-argo.nl. Naast de verspreiding van de Argonautika via de post wordt regelmatig een nieuwsbrief via e-mail verstuurd. We willen graag meer mensen met deze nieuwsbrief bereiken. Ontvangt u geen nieuwsbrief schroom dan niet om een e-mail te sturen zodat we het correcte adres in ons bestand kunnen opnemen.

Sponsoren

- Bavaria N.V. - Wageningen Universiteit

i n u

Juni 4-5: Koninklijke Holland Beker / Aegon NK groot 11-12: ZRB 17: Thetis sprint 18-19: ARB / Aegon NK groot senioren 25-26: Orca slotwedstrijden

i l u

Juli 1: Argo sprint 2-3: NSRF slotwedstrijden

COLOFON Argonautika is het verenigingsorgaan der W.S.R. Argo en Oud Argo. Het is de opvolger van respectievelijk de Sitback en het Gulden Vlies. Argonautika verschijnt 2 maal per jaar in een oplage van 2500 exemplaren. Argonautika komt tot stand door samenwerking tussen leden van Argo en Oud Argo, die samen de AMC vormen. Argo: Teun Fiers, Irene van Grinsven, Lianne Wezemann, Mirka Scharf, Freek de Bruijn, Fons Janssen, Nine de Pater, Sarah Veldman, Maarten Minkman, Saskia Tersteegh Oud Argo: Marieke de Lange, Bart van den Briel, Robbert Wagemaker Contact AMC: argonautika.argo@gmail.com Contact Oud Argo: oud-argo@wsr-argo.nl Druk: Flyeralarm De AMC stelt zich niet aansprakelijk voor onjuiste en/of onvolledige gegevens.

W.S.R. Argo Grebbedijk 59 6702 PB Wageningen Tel. 0317 420700 Fax 0317 419785 Email: bestuur@wsr-argo.nl Internet: www.wsr-argo.nl www.wsr-argo.nl/oudargo Bank Argo: NL29 INGB 0681 0756 86