Argonautika
Volume 5: December-uitgave
periodiek der W.S.R. Argo en Oud Argo
2013
Op naar 200 jaar Argo Hoe winnen we de varsity?
Interview: CVA en RAC
Omslag: Botenbaas Adrie Brouwer repareert een houten boot
Inhoudsopgave
Redactioneel
H
et 100-jarig jubileumjaar is inmiddels afgesloten en met de vele foto’s in deze Argonautika kijken we nog één keer terug.
Maar….het wordt tijd om vooruit te kijken. Dit - 9de - nummer van de Argonautika staat in het teken van de toekomst van Argo. We willen immers graag over 100 jaar weer een jubileum vieren. Met een aantal Oud Argonauten kijken we vooruit welke ontwikkelingen nodig zijn en welke bijdrage Oud Argonauten kunnen geven. Daarnaast laten we de mening zien van de vele eerstejaars over Argo in de toekomt. Er is weer een nieuw Argo bestuur aangetreden. Met een voornamelijk vrouwelijke samenstelling heeft het bestuur Van Doorn de zware taak om het eerste jaar in het nieuwe verenigingsgebouw voor de vele nieuwe eerstejaars roeiers tot een levendig en goed roei-jaar te maken. Hopelijk laat de winter zich dit jaar van zijn/ haar goede kant zien.
3 5 7 11 13 14
Argo lustrum NSRF slotwedstrijden
Reunistendag Argo op weg naar het 200 jarig jubileum Het gestolen Hermes beeld Verfbalschieten op Argo Recensie: De jongens in de boot
Argonauten studeren (gelukkig) ook af of zijn voornemens om binnenkort af te studeren. Dat betekent helaas dat de redactie van de Argonautika één van de leden van het eerste uur moeten missen. Luuk Schouten – de grondlegger van de lay-out van de Argonautika – zal het komende jaar zijn studie afronden. Zijn inspanningen voor de Argonautika zijn inmiddels beëindigd. Luuk: veel dank voor jouw bijdrage aan de 8 Argonautika’s. Er zijn ook weer nieuwe leden in de AMC. Floor Steenvoorden, Omar?????Janine?? introduceren zich in deze Argonautika. Uiteraard komen ook de vast rubrieken terug. De redactie roept de Oud Argonauten nog een keer op om de Oude Doos te vullen en de verhalen hiervoor op te sturen. Alleen op die manier kunnen we deze rubriek in stand houden. We wensen iedereen veel leesplezier toe.
1
ARGONAUTIKA
Waerde Argonauten en Oud-Argonauten, Het lustrumjaar is weer ten einde. Ik denk dat we met zijn allen terug kunnen kijken op een prachtig jaar met veel spetterende activiteiten. Zeker in de laatste week van het lustrum werd Argo druk bezocht. Een fietstocht van 100 kilometer, een heerlijk ontbijt voordat de colleges begonnen, een 20-gangen Nascie, taart eten op de diës, paintballen op eigen terrein en het afsluitende eeuwfeest hebben ervoor gezorgd dat vele Argonauten en Oud Argonauten elkaar ontmoetten in ons nieuwe gebouw. Inmiddels is het water van de Rijn helaas flink aan het stijgen. De kribben verdwijnen onder water en de roeiers maken zich klaar voor het winterseizoen, waarbij de ergometers weer volop in gebruik zijn. Daarnaast vinden ook vele nieuwe roeiers hun weg naar de ergometerzolder. De eerstejaars maken zich klaar voor hun inauguratie en krijgen het roeien steeds beter onder de knie. Ook is het bestuur weer gewisseld. De nieuwe bestuurskamer voelt bijna als thuis en het prachtige uitzicht op de Rijn verveelt nooit! Komt allen genieten van dit uitzicht of natuurlijk van een tochtje over de Rijn! Met groene groet, Mylène van Doorn Voorzitter der W.S.R. Argo
Beste Argonauten en Oud Argonauten, Na een jaar terugblikken in de het kader van “100 jaar Argo”, wordt het tijd om weer de blik voorwaarts te richten: “Argo over 100 jaar”. In een eerder voorwoord heb ik geschreven dat in die 100 jaar veel gelijk is gebleven en dat er veel is veranderd. Tijdens een lustrumjaar word je min of meer gedwongen om de overeenkomsten en ook de verschillen nog wat beter te zien. We kijken in zo’n periode immers steeds terug. Bij de Oud Argo ledenbijeenkomsten worden herinneringen opgehaald en regelmatig hoor je “in onze tijd …”. Er valt niet aan te ontkomen. Zonder nu zelf in die valkuil te trappen is mij in het afgelopen jaar dat ik als voorzitter van Oud Argo mocht optreden, opgevallen dat een toekomstbeeld dat verder gaat dan een verenigingsjaar niet duidelijk aanwezig is. Bestuur Rinks heeft dit onderkend en hulp ingeroepen. Hulp met vragen zoals “hoe moeten we besturen, hoe maken we beleid en hoe zorgen we ervoor dat dit niet ieder jaar opnieuw wordt gedaan maar dat hier door opvolgende besturen op wordt voortgebouwd”. Alleen zo kunnen er stappen voorwaarts worden gemaakt en gewerkt worden aan ‘Argo over 100 jaar’. Het Oud Argo bestuur heeft zich dan ook ten doel gesteld om naast de reüniefunctie voor de oud-leden en de financiële ondersteuning voor Argo weer sterk in te zetten op het terzijde staan van het Argo bestuur met kennis, ervaring en advies. Dit is ook advies op lopende en dagelijkse zaken. We doen hierbij waar nodig een beroep op de oud-leden. Een groep oud leden is nu al actief als College van Advies (CvA) voor het Argo bestuur. In deze Argonautika leest u daar meer over. Gelukkig heeft Argo over aanwas van nieuwe leden niet te klagen. Dit jaar was er zelfs een wachtlijst voor afroeiers. Bij het schrijven van dit stukje heb ik nog niet gehoord wat daaruit aan ploegen is geformeerd maar de verwachtingen zijn goed. Uiteindelijk is alles toch ten dienste van het roeien en de roeier(ster)s, iets om niet te vergeten. Met sterk besturen, een goed ontwikkeld en doorgevoerd beleid, een mooie vloot en een mooi gebouw samen met jaarlijks een goede aanwas van nieuwe roeiers kijk ik met vertrouwen uit naar de volgende 100 jaar.
Bestuur van Doorn: vlnr. Femke Hartman, Marissa Wijnker, Jolien Hakstege, Eline van den Berg, Jack Yang. Zittend: Floor Steenvoorden, Mylène van Doorn, Rosita van der Veen.
Ik wens u veel leesplezier Met groene groet, Namens het Oud Argo bestuur, Elte-Jan Visser
2
Argo lustrum NSRF slotwedstrijden Tekst: LWC / Foto: Paparacie Het weekend van 5-6-7 juli heerst het Argo-groen op de Bosbaan. Een groot deel van de leden heeft zijn/haar bijdrage aan dit weekend geleverd als vrijwilliger. Voor sommige oud leden is het moeilijk om te bepalen waar ze naar toe gaan. Voorafgaand aan de laatste wedstrijd van het seizoen kunnen de roeiers zich op vrijdagavond namelijk als vanouds uitleven tijdens de 54ste Argo sprint. De LWC (Lustrum Wedstrijden Commissie) heeft zich - ondanks het feit dat de sprint komend jaar pas haar lustrum heeft - ook over deze wedstrijd ontfermd. Met 265 inschrijvingen belooft het een drukke avond te worden. Er worden twee sprintblikken door Argonauten in de wacht gesleept. Een groot feest kan het nog niet worden, want de volgende dag starten de activiteiten op en rond het water weer vroeg. Op zaterdag beginnen de lustrumwedstrijden echt. Vrijwilligers die op zaterdagochtend helpen, vertrekken vroeg in de ochtend van de camping in het Amsterdamse bos naar de baan om koffie te zetten voor de eerste starters, coaches, kamprechters en toeschouwers. Er doen maar
3
3 13
liefst 966 ploegen mee aan de lustrumwedstrijden! Roeiers strijden nog een keer voor een blik. Dhr. Klok speelt, gezeten op het erevlot, op de piano de verenigingsliederen van de winnende ploegen. Ook 3 Argo ploegen bereiken nog een mooie overwinning. Het zonnetje schijnt, de baan ligt er (in tegenstelling tot vele andere wedstrijden dit seizoen) rustig bij en de flesjes water moeten telkens bij gekocht worden. De slotdag is vooral een feest. In de loop van de dag begint het bier rijkelijk te vloeien en verplaatst de
aandacht van velen zich van het water naar het gras naast Okeanos. Daar maakt de Argo-band er een heus festival van. Iedereen ligt lekker van de muziek te genieten in het gras of maakt een dansje. Verkoeling kan gezocht worden in het zwembad of aan de bar. Maar ondertussen wordt er nog steeds geroeid en fietsen vrijwilligers langs de Bosbaan om ook de kamprechters en tijdwaarnemers een zo goed mogelijke herinnering van de wedstrijd te geven. En dat moet gelukt zijn, want het is een super mooi weekend geweest.
Competitieseizoen 2013
Kort nieuws
Tekst: AMC / Foto: Paparacie Voor de eerstejaars is het najaar een periode om te wennen aan de roeisport, zowel aan de boot als aan de wedstrijden zelf. Voor hen is het seizoen vooral trainen en starten op enkele wedstrijden zoals de Asopos Najaarswedstrijden en Argo’s eigen ANS. De tweede- en derdejaars knallen na de zomer direct de actie in met de Najaarsbokaal. Vier prachtige wedstrijden door Nederland, waarbij ploegen al kennis maken met het roeien in een gladde 4. Voor de competitieroeiers start het najaar op 5 oktober met de Thêta Herfstregatta. ??? aanvullen graag???? De tweede wedstrijd van de najaarsbokaal is de Knorresteijn Memorial Regatta die op 12 oktober gevaren wordt. ??? Aanvullen graag?? De Asopos Najaarswedstrijden, waar zowel beginnende als de meer ervaren competitieroeiers in groten getale naar toe gaan, wordt gevaren op 26 oktober op de Amsterdamse Bosbaan. Voor eerstejaars roeiers is dit de eerste ‘echte’ wedstrijd die zij varen. Sommige roeien met bibberende handjes van de zenuwen naar de start van hun 500m race. Voor de meer ervaren tweede en derdejaars is de Bosbaan een vertrouwd gezicht. Zij meten zich op een 1500m boord-aan-boord race.
Argo is goed vertegenwoordigd op deze wedstrijd. In totaal doen er 25 ploegen mee. Ondanks dat het enkele ploegen lukt om tot in de finales door te dringen, blijkt de tegenstand te sterk om te kunnen taarten. Hier zal in het voorjaar zeker verandering in komen, als de ploegen een straffe wintertraining doorstaan. Ten slotte is daar de zeer beruchte ANS. Deze wedstrijd is weer terug op Wageningse bodem, na een kort uitstapje naar de Willem-Alexander Baan in Rotterdam. Dat betekent dat er weer om een keerboei gevaren moet worden. De ploegen moeten daarom de harmonie van zowel kracht én techniek nog meer beheersen. De wedstrijd verloopt soepel dankzij de goede voorbereidingen van de ANS commissie. Er heerst wat paniek bij sommige roeiers van diverse verenigingen wanneer enkele Rijnaken besluiten het kanaal in te varen. Na een klein oponthoud wordt alsnog de rest van de wedstrijd afgewerkt en niet zonder resultaat. Na een straffe najaarsperiode mag de ploeg ‘Beerenbootje’ zich winnaar van de bokaal noemen in de categorie C4+.
Oud Argonaut Titus Weijschedé coacht M2- naar brons op WK Het is allemaal ruim een jaar geleden begonnen. Na de Olympische Spelen stappen Rogier Blink en Mitchel Steenman uit het keurslijf van de Holland 8 over naar de M2-, met Oud Argonaut Titus Weijschedé als coach. Het driemanschap is meteen succesvol op het EK 2012, waar goud wordt gewonnen. Daarna volgt een winter van hard en gefocust trainen, ieder op hun eigen manier. Een vervelende ribblessure van Blink gooit roet in het eten. Op het EK in Sevilla afgelopen mei is nog wel brons gewonnen, maar echt goed gaat het niet. Vanwege de blessure moet er aangepast worden getraind. Titus kan - als bijna afgestudeerd fysiotherapeut - in overleg met de bondsfysiotherapeut de trainingen aanpassen. Hij blijft vertrouwen houden in de snelheid van de boot. Pas na Luzern kan er weer voluit getraind worden. In korte tijd worden grote stappen gezet. Het drietal is super gefocust en de lange winter met hard trainen betaalt zich terug. Toch zijn de verwachtingen voor het WK in augustus vanwege die langdurige blessure van Blink niet hoog. De verrassing is dus enorm als het tweetal daar brons wint. Hiermee halen ze ruim de doelstelling van een top 5 klassering. Het traject gaat door, met zijn drieën, en met als volgende doel de WK 2014 in Amsterdam en uiteraard het lange termijn doel de Olympische Spelen in 2016. Titus heeft inmiddels zijn baan bij Alterra opgezegd om vanaf 2014 fulltime coach en fysiotherapeut te zijn. Aantal leden Dit jaar is er een drukke afroeiperiode geweest. Het resultaat hiervan is dat Argo maar liefst 156 eerstejaars mag verwelkomen. Het totale aantal leden komt daarmee op 472.
4
14 44
Reunistendag Tekst: AMC Foto’s: Gerrit Meester, Paparacie Op zondag 2 juni jl. is het na een regenachtig zaterdag gelukkig mooi weer. Al vroeg melden de eerste Oud Argonauten zich voor de Reünistendag. Voor vele Oud Argonauten is het de eerste keer dat ze het nieuwe verenigingsgebouw met eigen ogen zien. Het gebouw valt in de smaak maar het is duidelijk dat het deze dag vooral gaat om de ontmoeting met oude roeivrienden en –vriendinnen. Die zijn er volop en het is een geroezemoes van stemmen. Het kost enige moeite om iedereen zover te krijgen dat ze het zonnetje even verruilen voor een Buitengewone ALV in de tent. Uiteindelijk willen de Oud Argonauten de bankjes wel opzoeken maar dan blijkt dat de belangrijkste persoon van deze BALV, - het te benoemen erelid – nog niet aanwezig te zijn. De spanning loopt op bij het bestuur van Argo, maar de Oud Argonauten vermaken zich prima onder het genot van koffie, thee en zelfgebakken cake. Wanneer het erelid in spé dan toch arriveert, kan iedereen naar ‘de tent’ om daar hun stem te laten horen voor het nieuwe erelid Rianne Meester-Broertjes. Het Argo-lied klinkt en er worden mooie lullepotten gehouden door Tonia Hazevoet en Jan-Karel Mak. Een stemming is in het geheel niet
5 11
nodig. Het is voor iedereen duidelijk dat de motivatie om Rianne te benoemen als erelid staat als een huis. Rianne Meester-Broertjes is duidelijk ontroerd door alle mooie woorden en deze geweldige eer. Vanaf dit moment mag zij zich dus erelid noemen. Bijzonderheid is dat zij het eerste vrouwelijk erelid der W.S.R. Argo is. Het Argo bestuur ontvangt nog enige presentjes ter gelegenheid van het lustrum. De BALV wordt gevolgd door een “korte” ALV van Oud Argo. De voorzitter van het Oud Argo bestuur neemt zich voor om het kort te houden. En dat lukt wonderbaarlijk goed. Na een mooie lunch en de gevulde magen wordt er daarna deelgenomen aan de middagactiviteiten. Met niet roei activiteiten zoals een fietstocht, een bezoekje aan het museum, een tochtje met de Beverboot vermaakt een deel van de Oud Argonauten zich. Het gros van de Oud Argonauten waagt zich echter aan
de wedstrijd van de jaaracht. Lang niet meer geroeid, een iets minder goede fysieke conditie en een harde wind zorgen voor spannende taferelen maar iedereen komt er zonder kleerscheuren en met een leuke ervaring vanaf. De brandweer arriveert. De kanonnen worden klaargezet. Leden van de Renovacie, de architect, de aannemer en andere belangstellenden arriveren. Deze dag zal ook de opening van het nieuwe gebouw plaatsvinden. Verhalen over de bouw worden verteld, bedankjes worden uitgesproken, en dan is het toch echt tijd om het gebouw traditioneel met Rijnwater te dopen en het officieel voor geopend te verklaren! De afsluiter van de dag is een goed verzorgde barbecue. De magen worden nogmaals gevuld en de laatste sterke verhalen worden nog eens uitgewisseld, waarna alle Argonauten en Oud Argonauten weer huiswaarts keren.
Benoeming van Rianne Meester Broertjes als erelid van Argo: de pleidooien Tekst: Tonia Hazevoet, Jan-Karel Mak Foto: Gerrit Meester Het Argo bestuur heeft Tonia Hazevoet en Jan-Karel Mak benaderd om de voordracht van Rianne tot erelid met een pleidooi te ondersteunen. Tonia heeft de volgende hoogtepunten uit de roeicarrière van Rianne kunnen achterhalen. Rianne is 2 à 3 jaar actief geweest als roeister, voornamelijk boordroeister. Ze had als coach Dirk Izarin, en als sportdocent dhr. Spetter. Na de gedeelde overwinning op de Varsity en de deelname aan de OS van de mannen, houden de vrouwen in haar roeiperiode (de 60er jaren) lange tijd de blauwe (Head of the River) en andere wimpels op Argo in top. Voor zover Tonia heeft kunnen nagaan, heeft Rianne twee blikken gescoord, waarvan 1 internationaal. De vrouwen houden weliswaar de eer van Argo hoog maar ze mogen nog geen zitting nemen in het bestuur. In die jaren zijn ze slechts ‘buitengewoon lid’ en ze hebben (nog) geen stemrecht. Er is een aparte
Samengevat zijn het vooral de continuïteit van de betrokkenheid bij Argo en de tomeloze inzet voor het roeien op nationaal niveau die Rianne een waardige kandidaat voor het erelidmaatschap maken. Commissie die de ‘belangen” van het damesroeien behartigt (onder meer het in werking houden van een geiser voor de douche). In haar 3e of 4e jaar is Rianne lid geweest van de Commissie voor Damesroeien (CvD) van Argo. Rianne heeft een of twee jaar gecoacht. Al met al zijn dit geen grote wapenfeiten voor een erelidmaatschap. Maar voor Rianne volgt er na Argo meer. Ze doet met succes examen voor het kamprechterdiploma. Het
Rianne Meester-Broertjes benoemd als erelid der W.S.R.
praktijkexamen bij Nico Voogd is berucht in die tijd! In de 70er begin 80-er- jaren is Rianne veel te vinden als kamprechter bij diverse wedstrijden in Nederland. Op die manier is Argo ook buiten Wageningen goed vertegenwoordigd. Rianne neemt zitting in de Technische Commissie voor het Damesroeien van de Roeibond. Rianne blijft het roeien en Argo bijna 50 jaar trouw. Op zich is dat al een hele prestatie. Dat alles heeft ook voor een groot deel te maken met haar karakter: toegewijd, gedreven, degelijk, betrokken en altijd goed geïnformeerd. Samengevat zijn het vooral de continuïteit van de betrokkenheid bij Argo en de tomeloze inzet voor het roeien op nationaal niveau, die Rianne een waardige kandidaat voor het erelidmaatschap maken. Tonia complimenteert het Argo bestuur met het feit dat ze het 100-jarig bestaan van de vereniging aangrijpen om eindelijk een vrouw tot erelid te benoemen: het is hoog tijd! Jan-Karel Mak gaat in zijn pleidooi vooral in op het werk dat Rianne voor de Roeibond heeft gedaan. Rianne heeft een grote bijdrage geleverd aan bestuur KNRB. Opvallend is haar inzet voor de realisatie van nieuw roeiwater: de roeibaan Rotterdam, Rijnenburgbaan Utrecht, nevengeul Waal bij Nijmegen, roeiwater bij Arnhem en Almelo. Ook heeft Rianne
zich ingezet voor de veiligheid op het water. Rianne is het gezicht geweest van de Commissie Infrastructuur en Nieuwe verenigingen, en ze heeft geregeld alle districten bezocht. Veel werk heeft ze verzet aan de KNRB beleidsplannen ‘Van Peize naar Peking’, en ‘Aan boord naar 2012’ en aan de Jaarverslagen van de bond. Ook zaken als de Nationale Roeidag met de prijsuitreikingen, van Gambonnière tot Tritonbeker en Willebrand Persprijs tot Vaardigheidsbeker Jeugd, de beleidsweekends, het vele werk met NOC-NSF zoals Code Goed Sportbestuur, dopingreglement, individuele registratie en licentiesysteem, het gedoe met coaches, de aanpak van vernielingen door studenten in Groningen en Tilburg, een rel op de Varsity, het binnenhalen van de WK, overleg met de FISA, gedoe met de botenwagen van de Bond, het meten van wherry’s, het bondsblad Roeien en vele andere zaken zijn met veel inzet door Rianne gedaan. De bestuursvergaderingen in een stinkend rommelig bondsbureau, op het botenterrein, en de emoties (Kleenex op tafel) die daarbij horen hebben van Rianne veel inspanning gevraagd. In haar periode in het KNRB bestuur hadden we ook te maken met de nodige personeelsproblemen en ook daar heeft Rianne veel aan gedaan. Rianne is ook altijd van grote steun geweest voor nieuwe verenigingen. Kortom, de KNRB-periode heeft veel tijd en inzet van Rianne gevraagd en gekregen. Rainne is een harde werker. Ze werkt met grote nuchterheid en enorme zorgvuldigheid, volstrekt toegewijd en loyaal en met een goed oog voor belangen en gevoelens mensen en verenigingen in het land. Ze is zeer integer, en wars van politieke spelletjes. Anderen zoals Jan Katgerman melden ons: ‘een prachtig mens, nuchter en heel veel gedaan en het erelidmaatschap is zeer verdiend’. Ook Jan Dirk Heijnis meldt ons: ‘De actiefste als er ergens wat te doen is, tot vandaag aan toe. Dat wordt ook wel eens misbruikt…’ Het moge duidelijk zijn: Tonia en Jan-Karel Mak ondersteunen het erelidmaatschap voor Rianne van harte. Het is een prima keuze!
6
De W.S.R. Argo op weg naar het 200-jarig jubileum: Het college van advies Tekst: AMC / Foto’s: Gerrit Meester, Jannes Oosterveld, Jan-Karel Mak, Bas Boterman, AMC Het 100-jarig jubileum van de Argo is inmiddels afgesloten. Met de feesten, het symposium, de reünie met ontmoetingen tussen oude bekenden en de ingebruikname van het nieuwe gebouw hebben we het jubileumjaar gevierd. In die 100 jaren is er veel gebeurd. Van een kleine ondervereniging met alleen mannelijke leden en een paar boten is Argo 100 jaar later een gezelligheid- en roeivereniging met een diversiteit aan leden, met wedstrijdroeiers en regioroeiers. Die ontwikkeling van Argo en de verhalen die daarbij horen hebben we in recente Argonautika’s de revue laten passeren. Het is nu tijd om vooruit te kijken. Tijdens het eerstejaarsweekend hebben we afroeiers gevraagd een stukje te schrijven over Argo op de Varsity over vijf jaar. Volgens velen gaan we de Varsity winnen. Daarvoor zijn vier (sterke) mannen, een inspirerende coach en een goede stuurman/vrouw nodig. Een gebouw met goede boten is ook van belang maar daarmee win je nog geen wedstrijd en zeker niet de Varsity. In de kaders zijn een aantal van deze verhalen verder uitgelicht. Verder zijn er in het lustrumjaar twee adviserende commissies opgericht die Argo op weg gaan helpen naar het 200-jarige lustrum. De Roei Advies Commissie zal de vereniging een stapje verder helpen in het roeien. Verder in dit nummer kun je meer lezen over de RAC, maar het gaat niet alleen om het winnen van de Varsity. Het is eveneens van
Het CVA. Met v.l.n.r. Gerrit Meester, Jannes Oosterveld, Jan-Karel Mak en Bas Boterman
713
belang dat Argo over 100 jaar nog steeds een mooie en wervelende roei- en gezelligheidsvereniging is. Voldoende leden, sterke roeiers en enthousiaste en actieve leden zijn hiervoor nodig. Maar andere pijlers zoals een professioneel bestuur en duidelijk beleid zijn minstens zo belangrijk voor een levendig, wedstrijden winnend Argo.
Continuïteit in de wijze en de inhoud van besturen is nodig. Bestuur de Rink heeft zich vorig jaar gerealiseerd dat besturen niet eenvoudig maar wel heel belangrijk is. Dit bestuur heeft daarom een aantal oud Argonauten gevraagd of zij een College van Advies (CvA) willen vormen en zo willen helpen om de ontwikkeling van een toekomstbestendig Argo te realiseren. Inmiddels is er een CvA gevormd bestaande uit Gerrit Meester (aankomstjaar 1962), Jannes Oosterveld (aankomstjaar 1969), Jan Karel Mak (aankomstjaar 1975, voorzitter) en Bas Boterman (aankomstjaar 2005). Deze Oud Argonauten komen uit bedrijfsleven, overheid en de nationale roeisport, en hebben een specifiek netwerk binnen en buiten Wageningen. Het CvA is medio 2013 aan het werk gegaan. Inmiddels is er zowel met het vorige (Bestuur de Rink) als met het huidige bestuur (Bestuur Van Doorn) gesproken. Het CvA is in de startfase, maar de verwachting is dat zijn inbreng al dit bestuursjaar tot concrete resultaten leidt.
Visie van het CvA op de toekomst van Argo Het CvA is eensluidend in zijn visie dat Argo bestaansrecht heeft als roei- en gezelligheidsvereniging. Het vindt echter dat - voor het voortbestaan van Argo - een professioneel bestuur en een beleidsvisie voor de lange termijn essentieel zijn. Continuïteit in de wijze en de inhoud van besturen is nodig. Jan-Karel: “Dat Argo geen optimaal roeiwater heeft, laat onverlet dat de vereniging bestaansrecht heeft, óók als goede wedstrijdvereniging. De vloot is goed, er is budget bij Argo voor trainingen op andere locaties, voor topcoaches en topbegeleiding, en er is een mooi botenhuis. Maar Argo moet bestuurd worden. En besturen is wat anders dan de tent openhouden, of sloverig de leden van bier en eten voorzien. Besturen van een vereniging zoals Argo is ‘gewoon’ leiding geven aan een bedrijf. Argo moet een professioneel bestuur hebben anders is het er over 10 jaar niet meer. Studenten studeren tegenwoordig korter maar het zijn nog steeds dezelfde studenten als vroeger. Omdat er in het verleden, in de loop van die honderd jaar, prachtige dingen zijn gedaan, moet het mogelijk zijn dat dit opnieuw gebeurt.” Gerrit: “Er moet meer organisatie en structuur komen. Natuurlijk moet je leden raadplegen maar het moet duidelijk zijn dat het bestuur van de leden een mandaat heeft gekregen om te besturen en daarmee om besluiten te nemen. Het nemen van besluiten kan alleen als er een meerjarenbeleidplan is.” Jannes: “Er moet een duidelijke structuur met meer routine komen
Argo wint de varsity deel 1 Heel Argo te dolfijninterventie
water
na
wonderlijke
Den Ouden Vier lijkt in een kansloze positie te liggen tijdens de jaarlijkse Varsity totdat de boot ineens vaart maakt. Alle Argonauten springen in het water als onze ploeg op het nippertje als eerste de finish passeert. Nader onderzoek wijst uit: geen doping, maar de allerminst locale fauna blijkt ons lot gunstig gezind. De tot Dolfina Argonautika omgedoopte tuimelaar die tot op heden op onverklaarde wijze het water van het Amsterdam Rijnkanaal gevonden heeft, geeft onze heren het benodigde duwtje tegen de romp. De wonderlijke overwinning, die volgens experts de geschiedenisboeken in zal gaan als het Mirakel van Houten, doet sterk denken aan de mythen rondom Jasons missie van het Gulden Vlies. Deze zege zal dan ook worden gezien als afgedwongen, niet als gestolen
zodat het bestuur niet opgeslokt wordt door de dagelijkse dingetjes. Je bent een vereniging met leden die iets te vertellen hebben, maar een vereniging heeft een bestuur met (daad)kracht nodig. Zo’n bestuur straalt uit dat het de baas is. Dat draagt bij aan het functioneren van de vereniging. Een meerjarenbeleid is nodig om het bestuur en de vereniging kaders te geven. Er is nu bijvoorbeeld een mooi botenhuis maar dat moet lang meegaan. Een meerjarenonderhoudplan is dus van groot belang.” Bas: “Argo heeft een bestuur nodig dat er staat. Het bestuur geeft leiding en laat aan de leden merken dat het zijn zaakjes voorbereid heeft. Helaas is de vijver van bestuurlijk talent waar je uit moet vissen veel kleiner dan vroeger. Dat maakt het niet gemakkelijk om de juiste persoon voor de juiste functie te vinden. Maar een professioneel bestuur trekt weer goede mensen. Argo kan met meer professionaliteit in bestuur en beleid toekomstbestendig zijn. Met andere woorden: er liggen kansen om een aantal zaken professioneler aan te pakken. Daar gaan we samen met het bestuur naar op zoek.” Werkwijze en rol van het CvA Het CvA adviseert en ondersteunt het Argo bestuur zolang het nodig is. Het CvA heeft daartoe regelmatig intensieve gesprekken met het bestuur. Het CvA en het Oud Argo bestuur zorgen - met inachtneming van hun eigen specifieke rol en expertise - voor het uitwisselen van hun bevindingen.
Bas: “We bespreken met het bestuur hoe het een beleidsplan moet opstellen en hoe ze dat met hun leden kunnen bespreken. We geven de bestuursleden onze eigen ervaringen mee. We maken verslagen van onze besprekingen met hen. Ik stel me zo voor dat we onze inzet en bevindingen delen met het Oud Argo bestuur.” Jan-Karel: “We maken afspraken over wat er door het Argo bestuur wordt uitgewerkt. In de volgende vergadering krijgen zij van ons feedback en bespreken we de volgende stappen. Wij werken volgens het principe ’afspraak is afspraak’. We gaan er van uit dat dit een belangrijke regel is binnen Argo. Als er belemmerende externe omstandigheden zijn, stellen wij dit aan de orde binnen ons netwerk van bijvoorbeeld de universiteit of de rijksoverheid.
“Het bestuur moet het doen en wij ondersteunen en helpen hen.” Onze ervaringen bij de roeibond en andere roeiverenigingen maken we zichtbaar. We denken zeker een aantal jaren te functioneren. Als blijkt dat we niet meer nodig zijn, heffen we ons op. De samenstelling van het CvA kan in de loop der jaren variëren.” Jannes: “Het CvA is een soort Raad van Commissarissen maar dan zonder de toezichthoudende rol. Het bestuur moet het doen en wij ondersteunen en helpen hen. In de bijeenkomsten met het bestuur geven we feedback, adviezen en
Wanneer kan Argo weer te water bij de Varsity?
concrete opdrachten. We moeten nog preciezer formuleren hoe we samenwerken met het Oud Argo bestuur. Ik stel me zo voor dat we op gezette tijden het Oud Argo bestuur op de hoogte stellen van onze bevindingen.” Gerrit: “De rol van het CvA is op de achtergrond. Wij adviseren het Argo bestuur en we zijn voor de leden niet zichtbaar. Onze werkwijze is om het bestuur te verleiden om dingen te doen. Dat gebeurt op vertrouwelijke basis. Het kan zijn dat wij anderen inschakelen om het bestuur of een bestuurslid te coachen of te helpen. We laten de bestuursleden zien hoe je aan jezelf kan werken en we delen onze eigen ervaringen met het opstellen van het beleidsplan. We gaan – als dat zinnig is - in ons netwerk op zoek naar voorbeelden van goede beleidsplannen.” Prioriteiten en concretere ideeën van het CvA Het CvA geeft prioriteit aan de ontwikkeling van de vaardigheden voor de professie ‘Argo bestuurder’. Daarnaast richt het CvA zich op het opstellen door het Argo bestuur van een meerjarenbeleidplan. Bas: “Een aantal vaardigheden zoals durf, planning en goede voorbereiding zijn essentieel voor een professioneel Argo bestuur. Daartoe moet je in jezelf investeren. We laten zien hoe je die vaardigheden kan ontwikkelen.
4
14 884
De RAC met v.l.n.r. Peter Vos, Annika de Jong, Christiaan Bolck en Carlijn Wentink
Misschien komt er een cursus voor nieuwe bestuursleden. We geven het bestuur handvatten om hun bestuurswerk beter te kunnen doen. We richten ons op het ondersteunen op hoofdlijnen en het waarborgen van een constante lange termijn visie. We gaan ons nadrukkelijk niet bezighouden met allerlei dagelijkse vraagstukken en andere details.” Jannes: “De studenten zijn individualistisch geworden, minder hiërarchisch en ze hechten mogelijk minder aan bestuurservaring. Wij adviseren op welke manier je in een dergelijk situatie kan opereren als bestuur met durf en kracht. We helpen hen om zichtbaar te maken wat een bestuursjaar oplevert. Dit draagt bij aan het vinden van goede opvolgers. We dagen het bestuur uit om te werken aan een systeem waarin het overdragen aan het volgende bestuur op een structurele wijze gebeurt. Het kan niet zo zijn dat ieder bestuur ‘het wiel opnieuw uitvindt’. Daarnaast geven we hoge prioriteit aan het opstellen van een beleidsplan.” Jan-Karel: “We laten hen zien hoe ze veel meer kunnen leren van het bestuursjaar. We stimuleren de ontwikkeling van vaardigheden zoals zelfdiscipline en planning. Gaandeweg laten we het Argo bestuur werken aan het opstellen van een meerjarenbeleidplan.” Gerrit: “Onze prioriteiten zijn duidelijk, maar we zijn nog bezig om te ontdekken wat het bestuur nodig heeft om een beleidsplan op te stellen en om hun positie en kwaliteiten als Argo bestuurder te realiseren. Een beleidsplan is uiterst belangrijk en dat vraagt tegelijkertijd een bestuur dat in zich zelf investeert. Ik heb er vertrouwen in dat we samen met het bestuur op de goede weg zijn.”
Voeding als basis voor de volgende varsityoverwinning?
De W.S.R. Argo op weg naar het 200-jarig jubileum: de Roei Advies Commissie Tekst: AMC / Foto’s: RAC, Paparacie, AMC Naast het College van Advies is in 2013 ook de Roei Advies Commissie (RAC) opgericht. Bij de samenstelling van de commissie is gelet op verschillende generaties en achtergrond, en op een actieve binding met Argo. De RAC bestaat uit: - Christiaan Bolck: jeugdroeier en regioroeier, en bij Argo wedstrijdroeier, coach, begeleiding wedstrijdcommissaris en profcoach geweest. Hij heeft de roeibond geadviseerd hoe om te gaan met jeugdroeien. Christiaan werkt bij de WUR. - Carlijn Wentink: bij Argo wedstrijdcommissaris, wedstrijdroeier en coach geweest. Momenteel is zij voorzitter NSRF. Carlijn werkt bij de WUR.
Argo wint de varsity deel 2 Winnaarsrecept Over 5 jaar is hij er weer, De Varsity. Reden genoeg om ons flink in te leven in het drukke schema van een wedstrijdroeier. Wat eten betreft betekent dat: elke dag rijst met kip + Thaise wokgroenten (pittig=goed), eieren, levertraan, Franse magere kwark (500gr Zaanse Hoeve €0,65), rauwe noten, avocado, broccoli, brinta elke morgen. Naast eten moet er geroeid worden: donderdag + zondag rust met baktraining en rest van de week boot, dinsdag zaal.
11 9 13
- Annika de Jong: bij Argo competitiecommissaris geweest. Zij is na 2 jaar competitie roeien wedstrijdroeier geworden, en heeft verschillende competitieploegen gecoacht. -
Peter Vos: bij Argo wedstrijdroeier en coach geweest en deel uitgemaakt van de nationale selectie. Hij is oud-president van de KNSRB en momenteel president van RV Minerva. Ook hij werkt bij de WUR.
De RAC staat dicht bij Argo. Dat blijkt uit de nog steeds actieve binding met Argo. Ze lopen nog vaak op de vereniging rond. De RAC adviseert over het roeien in de breedte d.w.z. over wedstrijdroeien, competitie roeien en roeien in het algemeen op Argo. Het wedstrijdroeien heeft
Argo wint de varsity deel 3 Argo wint de Varsity voor de 5e keer op rij Het is een regenachtige zondag, de dag van de 135e Varsity. Den Ouden Vier staat al weken te trappelen om de titel voor de zoveelste keer in de wacht te slepen. Na het stevige Varsityontbijt op zaterdag hebben de Heeren genoeg energie om op zondag een zinderende finale te varen. Het is uiteraard een zeer spannende race van begin tot eind, maar na een aanvaring met Njord pakt Den Ouden Vier het goed op om in de laatste honderd meter het verschil te maken met de nummer twee Euros. Het verschil is erg duidelijk: een luttele 10 seconden brengt de W.S.R. Argo naar de winst op de 135e Varsity. Dhr. Schaart: ”Ook na 5 jaar blijft de overwinning van zo’n prestigieuze wedstrijd geweldig. We zijn weer een geweldige ervaring rijker en we zijn er ongelooflijk trots op dat we onze mooie vereniging weer de winst hebben gegeven.”
De Oude vier als eerste onder de brug bij Houten door? Deze eerstejaarsweekendploeg denkt dat dat wel 5 keer op rij kan.
vooralsnog de meeste aandacht gehad, omdat daar ook de meeste vragen vandaan komen. De RAC kijkt naar het beleid en de technische zaken zoals roeitechniek. Primair gaan hier het bestuur en de profcoach over. De RAC houdt de grote lijn in het oog. De RAC wordt gevraagd voor advies, maar zij kan ook ongevraagd advies geven. Wanneer er een vraag komt, kijken ze altijd eerst hoe de partijen zoals het bestuur, de profcoach en de coaches erover denken. De RAC geeft het advies, maar bepaalt niet het roeibeleid of stelt niet het stappenplan op. Daar de profcoach voor, die is daar voor aangesteld. De RAC is nu ongeveer 3 maanden aan de slag, en moet haar positie nog vinden. De RAC overlegt regelmatig met het bestuur. Daarnaast zijn ze zo veel mogelijk aanwezig bij de coachvergaderingen om te luisteren naar wat er op dat moment speelt. Het is niet de bedoeling dat zij een stempel drukken op de coachvergaderingen. De connectie met de roeicommissarissen is belangrijk. Besturen willen vaak een meerjarenbeleidspan opstellen om zo kaders te bieden. De ervaring leert dat dit vaak hoog gegrepen is voor een nieuw bestuur. De vraag is wie zo’n meerjarenbeleidsplan moet opstellen. De RAC vraagt zich bovendien af of daar de oplossing
ligt. De besturen wisselen nu in de belangrijkste periode. Dan is er een soort vacuüm, terwijl wel de AID en het nieuwe seizoen starten. Een idee is om op een ander moment in het jaar te wisselen van bestuur. Dit voorkomt dat een nieuw bestuur meteen in het diepe wordt gegooid. Los van zo’n meerjarenbeleidsplan adviseert de RAC om één ding op te pakken en dat goed te doen. Zo wil de huidige competitiecommissaris dit jaar het top C4-en beleid introduceren. Een voorbeeld waar de RAC advies over heeft gegeven is waar Argo zich als vereniging op wil richten: de eerstejaars achten. Die vormen de ruggengraat van een vereniging. Het advies van de RAC is: streven naar, maar het betekent niet dat alles ten koste moet van die eerstejaars acht. Misschien kan een vier juist beter zijn op dat moment. Maar het streven naar eerstejaars achten spreekt wel een ambitie uit. Zo’n keuze voor de richting van eerstejaars achten geeft een doorwerking naar de beeldvorming van een vereniging. Nieuwe leden zullen zo’n acht zien en denken: daar wil ik wel in. Een ander punt van advies betreft het omgaan met tweedejaars wedstrijdroeiers die nog beginneling zijn. Is het beter om deze weer in te passen in een eerstejaars acht of juist niet? De leden zullen merken dat er een RAC is omdat met de RAC er
consistent beleid is met niet lullen maar roeien. Dit jaar hebben de leden bijvoorbeeld gemerkt dat de najaarsperiode anders is ingericht. Daar heeft de RAC een rol in gespeeld. De RAC pleit ook voor een goede piramide opbouw binnen de vereniging. Op de langere termijn zullen de leden merken dat dit resulteert in goede achten en overwinningen, en uiteindelijk roeiers in de nationale selectie. Zo’n advies van de RAC voor een piramide opbouw heeft consequenties voor de vloot. Daar gaat de Materiaal Advies Commissie over. Het vlootplan heeft echter enkele jaren stil gestaan i.v.m. de renovatie. De vraag is nu: het vlootplan weer oppakken of andere keuzes maken? Dus is de vraag, welke boten hebben we nodig, vieren of achten? De RAC stelt niet zelf een vlootplan, maar vraagt om een voorstel, dat vervolgens wordt besproken. Argo is een vereniging waarbinnen van alles mogelijk is. De RAC wil daar graag een steentje aan bijdragen en adviseert: probeer gebruik te maken van wat je wel hebt. Het is goed om ambitieus te zijn, noem het realistisch ambitieus. Volgens de RAC zullen de leden merken dat zij er zijn omdat we binnen 10 jaar de Varsity gaan winnen!
4
144 10
Uit den ouden Doosch Tekst: ?? Foto: ??? Het verhaal gaat dat er eind 20ste eeuw een rugbyteam uit Rotterdam naar Argo is gestuurd om de boel kort en klein te slaan. Of en waarom dit zou zijn gebeurd, is niet duidelijk. Navraag bij een voorzitter van het Argo bestuur uit die tijd levert het volgende verhaal op. “Kijk die Hermes is een prachtig beeldje. En wie dat beeldje van die Rotterdamse Hermes daar ergens in een donkere nis aan een muur ziet hangen in die betonnen bunker in Rotterdam, die krijgt daar medelijden mee. Die Hermes hing zich daar namelijk zichtbaar stierlijk te vervelen.
Wedstrijdseizoen 2013 Tekst: Eline van den Berg / Foto: Paparacie
Na - wat voor vele een heerlijk zonnige en ontspannen zomer is geweest - komen de eerste roeiers binnendruppelen bij Argo. Als snel beginnen de doorstromers en ouderejaars flink te trainen. Het is heerlijk om te zien dat iedereen tijdens dat mooie weer geniet van het halen maken. Je kunt zien dat ze dit gemist hebben. De afroeiperiode is voor iedereen genieten, want wat is er nou mooier dan 4 volle weken rijen voor de vlotten en de grote vooruitgang in het roeien. De KK is een zeer geslaagde dag waarbij de eerste wedstrijdspanningen weer naar boven komen. De eerste wedstrijd is de Moordregatta. De eerstejaars zware selectie start deze wedstrijd. De moordregatta staat bekend als een zware wedstrijd, aangezien het een wedstrijd van 6,5 kilometer is. Het is fantastisch om te zien. Mensen die hun uiterste best doen en helemaal kapot gaan om zo goed mogelijk te zijn. Deze wedstrijd is veelbelovend voor de rest van het jaar. Het weekend van 12-13 oktober is er een trainingsweekend voor de hele wedstrijdgroep. Op het mooie water bij Almelo is er hard getraind. Ook al is het soms afzien door de harde regen.
13 11
Op19 oktober is de Tromp. Deze wedstrijd is voor de ouderejaars een goed punt om zich te meten met roeiers van andere verenigingen. De botenwagen ligt daarom vol met skiffs en tweetjes. In het voorseizoen wordt er immers veel geroeid in kleine nummers. Deze wedstrijd is maar liefst 5,3 km lang. De coaches maken lekker veel kilometers door de gehele race mee te fietsen. En dit is niet voor niets, want aan het einde van de dag blijkt dat een aantal ploegen het zeer goed heeft gedaan. Voor de eerstejaars is er op 26 oktober een eerste wedstrijd, de Asopos, om zich te meten met de rest van beginnend roeiend Nederland. Hoewel de wedstrijd geen concrete overwinningen heeft opgeleverd, heeft een groot aantal eerstejaarsploegen wel de kennis opgedaan van het starten van een wedstrijd. Die ervaring kan goed van pas komen op de wedstrijden in het voorjaar. Op 27 oktober is de Goudse mijl. Zoals de naam het al zegt, is het een wedstrijd van 1609 meter. De lichte Argo dames gaan op deze winderige dag de strijd aan. Ze komen beide winnend uit de bus. Voor Argo zijn er die dag dus twee heatblikken. Al met al een mooi najaarsseizoen. We zijn benieuwd wat de rest van het jaar ons zal brengen.
Nu moet je weten dat Hermes een mooie jonge God is in de kracht van zijn leven. Hij is de zoon van Zeus. Hij is de God van de atleten. Symbool van mannelijkheid. En die moet dan neerkijken op die lelijke dikke padden van de Rotterdamse economie school. De toekomstige zakkenvullende bankdirecteuren van Nederland. Hermes! God van de herders! Nou ja, zo’n mooie jonge God in de kracht van zijn leven wil zijn vleugels wel eens uitslaan. Die Hermes had wat meewarig kennis genomen van de kansloos saaie lullepotten tijdens het KNSRB diner. De meeste presidenten en presides brachten er weer niets van terecht. Ze waren nuchter gebleven voor een saai verhaal of ze hadden zich een stuk in hun kraag gezopen om hun eigen geraaskal maar niet te hoeven horen. Wij toehoorders moesten helaas wel naar het gebral luisteren. Totdat de voorzitter van Argo het woord nam. Vanaf de eerste zin waren allen ‘hooked’. Hermes ook! Het werd stil in de zaal, je kon een korenaar horen vallen. De voorzitter van Argo sprak met luide stem over vruchtbare grond, over hard werken en eelt op de handen. Over de schoonheid van een welgevormde ploegschaar die een rechte voor trekt in taai rivierklei. Een verhaal over boerenvernuft en het innovatieve vermogen van landbouwingenieurs. Over een plek aan de oevers van de Rijn waar alle kennis en kunde om de wereldbevolking van voedsel en schoon drinkwater te voorzien bij elkaar komt. De grootste rivier van Europa, waar ‘s avonds vlak voor zonsondergang na een dag
Het beeld van Hermes
lang ploeteren op proefvelden en in laboratoria keihard getraind wordt om opnieuw de Varsity te winnen. Kijk, dat zal die kleine, mooie, tanige afgetrainde Hermes, God van het vernuft, God van het reizen aangesproken hebben. Wageningen! Het zal hem hebben doen denken aan zijn geboorteplaats, Arcadië. Dat wilde hij natuurlijk ook wel eens met eigen ogen zien. En die Hermes, atleet, sportman, die is ook een beetje een boefje. Hij is immers ook God van het dievengilde (daarom hangt ‘ie daar in Rotterdam verstolen in een hoekje). En de God van het reizen. Kijk, voor een beetje God is het dan een klein kunstje om er tussen uit te knijpen en zich te nestelen tussen de voor- en achterbank van een dikke Amerikaanse slee met een Argo schip op de zijkanten geschilderd. God van vernuft, zie je? Tja, zo kwam Hermes vermoedelijk in Wageningen terecht. Niemand die het echt weet. Hij zal op zoek zijn geweest naar een avontuurtje met een leuk herderinnetje. Hermes, God van de escapes. Vermoedelijk verheugde hij zich op een bezoekje aan de Godinne Ceres, Godin van de rijke oogst, Godin van de Landbouw. Maar zover mocht het niet komen. Hij werd geroofd, teruggehaald. Niet door de atleten van roeivereniging Skadi (Griekse en Noordse mythologie; hele andere werelden), maar door rugbyers. Van die dikke vadsige padden, zonder enig gevoel voor humor, decorum of respect voor de gevoelens van Hermes, hun God nota bene!” Of het echt zo is gegaan hebben we niet kunnen verifiëren. Als u er meer vanaf weet, horen we dat graag.
De afroeiperiode
Menno Kasteleijn Mogelijke wedstrijdroeier
Tekst: AMC / Foto’s: Paparacie
Menno heeft voor de afroeiperiode nog nooit geroeid. Hij is wel fanatiek openwater zwemmer. Hij heeft in deze sprot veel wedstrijden gestart. Menno is erg te spreken over de afroeiperiode: “De gezelligheid die tijdens de AID werd uitgestraald, is zeker ook terug te vinden in de vereniging zelf. Het roeien gaat ook erg goed! We hebben een leuke ploeg, met enthousiaste mensen. We hebben aan het eind zelfs de KK gewonnen!” Dit is absoluut het hoogtepunt uit zijn afroeiperiode. Mede dankzij het winnen van de KK heeft Menno besloten het wedstrijdroeien uit te proberen. Zijn ambitie bij Argo is om minstens 1 jaar te gaan wedstrijdroeien, maar of dat dit jaar is weet hij nog niet zeker. “Ik wil in ieder geval gaan voor veel taarten en/of blikken!”
De afroeiperiode is niet te vangen in een opsomming van gebeurtenissen. Het werkelijke verhaal gaat schuil in de afroeiers zelf. Van vier afroeiers zijn hier de ervaringen en potenties. Marjolein Broos Lenteroeister Marjolein heeft zich afgelopen lente door een vriendin laten overhalen om te gaan roeien bij Argo. Eerst heeft ze getwijfeld of ze lid zou worden bij Ceres of Argo, maar de lenteperiode is zo goed bevallen, dat ze daarna ook gekozen heeft voor de afroeiperiode. “Bij Argo combineer je het sporten en het verenigingsleven. En ik moet toch sporten en daarin is Argo dan weer drempelverlagend, omdat je ook komt voor de vereniging.” In de afroeiperiode heeft Marjolein aan veel activiteiten deelgenomen en ze heeft daardoor Argo goed leren kennen. Haar ambities bij Argo zijn gericht op de gezelligheid en het roeien met een leuke ploeg. “Ik wil zeker wedstrijden starten. Het is altijd leuk om te merken dat je vooruitgang boekt en dat het beter gaat!” Bram Hoestra Genietende comporoeier Bram zijn afroeiperiode is in twee momenten te vangen. Het eerste is tijdens één van zijn trainingen: “Een uur voor zonsopgang, de zon staat laag. Het heeft die middag geregend, de lucht voelt nog vochtig aan. We varen het kanaal uit, de Rijn op, en hebben het ritme er in zitten. Stiekem kijk ik links een beetje achterom over mijn schouder en ik zie daar een dubbele regenboog de uitwaarden overkoepelen. Dat roeien een dergelijk mooie sport is zal ik nooit vergeten.” Het tweede moment betreft het eerstejaarsweekend. De vermoeidheid die zo velen hebben aan het eind van dat weekend wordt overtroffen door een intens gevoel van voldoening en geluk: “Het gevoel dat ik echt op mijn plek ben bij Argo en dat ik hier een mooie tijd doormaak. Dat overvalt me, als ik in de zon het geheel van vermoeide mensen bekijk.” Argo betekent meer voor Bram dan alleen een sportvereniging. “Het is echt gezellig, daar zou ik in de toekomst graag mijn steentje aan bijdragen. Een commissie of een gezelschap, wie weet!”
Caterina Zillien Ervaren Duitse roeister Caterina roeit al jaren in Mainz. Gelukkig kan er een volledige ervaren damesploeg gevormd worden. Bij toeval zit er ook een andere Duitse in haar ploeg, maar daar hecht Caterina niet bijzonder veel waarde aan: “Roeien is roeien, dat doen ze overal hetzelfde.” Bovendien is haar Nederlands goed genoeg, alleen de roeitermen moet ze leren. Haar coaches, eveneens fanatieke Damesch, hebben het goed gedaan. Caterina heeft genoten van de trainingen en voelt zich thuis op Argo. De Duitse is verbaasd dat alles binnen Argo door studenten georganiseerd wordt en dat alles goed verloopt: “Dat de vereniging echt van de studenten is, met alle tradities die daarbij horen, dat maakt het leuk”. Dat is niet alleen een compliment voor de Afroeicie 2013, maar ook voor Argo. Voor commissies en wedstrijdroeien heeft ze het nu te druk. Caterina wil veel tijd in haar studie kunnen steken. Het Nederlands kan nogal eens lastig zijn. Toch zou ze graag meer tijd in Argo steken, misschien later nog. Redactie: Caterina is later alsnog verleid voor het wedstrijdroeien en ze doet nu fanatiek mee aan de selectie.
4
14 124
Beste Oud Argonauten, Oud Argo financiën Nu het honderdste levensjaar van de W.S.R. Argo achter ons ligt, zijn de financiën van Oud Argo weer in een iets rustiger vaarwater gekomen. Nadat dit voorjaar het laatste deel van onze bijdrage aan Argo’s nieuwe botenhuis (het lustrumcadeau voor 100 jaar Argo) is overgemaakt, zijn er contributies, giften en donaties binnengekomen. En dat is erg mooi, want naast het bestrijden van de onvermijdelijke kosten die we als oud-ledenverenigingen ieder jaar maken (bijvoorbeeld voor het uitbrengen van dit blad), willen we weer geld op zij zetten om Argo in de toekomst te ondersteunen. Op het moment van dit schrijven (begin november) heeft de vereniging Oud Argo ruim € 7.500 in kas.
Lustrumboek 100 jaar Argo Bestellen
Het lustrumboek ‘De Rijn stroomt voor ons. 100 jaar W.S.R. Argo, 1913-2013’ is nog steeds te bestellen via www.oud-argo.nl. Het boek kost € 37,50 (oud-ledenprijs, studenten betalen € 27,50).
Bijdrage coachopleiding Eerder dit jaar hebben we dankzij genoemde giften en donaties een bijdrage van € 2.000 aan Argo overgemaakt om aan het wedstrijdroeien te besteden. Dit budget (een vast gebruik in de afgelopen jaren) heeft het Argo bestuur dit jaar aangewend om het volgen van KNRB coachcursussen door Argo coaches te subsidiëren (nadat de in het verleden altijd beschikbare gemeentelijke en universitaire subsidies op dit vlak grotendeels zijn weggevallen). In deze tijden van steeds kortere studieduur en een daarmee samenhangend hoger verloop in het coachkader, is een gedegen coachopleiding immers van groot belang voor het op peil houden (én verhogen) van de sportieve prestaties van Argo’s wedstrijdgroep. Contributie 2014 Bij deze Argonautika ontvangt u weer de acceptgirokaart voor de Oud Argo contributie van 2014. Mocht u het gemakkelijker vinden om dit bedrag voortaan jaarlijks automatisch door ons te laten incasseren van uw rekening; dat kan! Een kleine 10% van onze betalende leden maakt al gebruik van deze service. Kijk voor meer informatie op www.oud-argo.nl of neem contact met mij op via penningmeester@oudargo.nl. Rest mij nog u allen hartelijk te bedanken voor uw bijdragen – klein of groot – in 2013 en een voorspoedig 2014 te wensen! Bram Lokker, penningmeester Oud Argo
13
Lustrumactiviteit: Verfbalschieten Tekst: AMC / Foto: Paparacie Als kers op de heerlijke verjaardagstaart van de jarige W.S.R. organiseert de LuCie een wedkamp tussen Argonauten onderling. Dit maal is dat niet met palen en boten, maar met verfballen en pistolen. Met een gaasachtige omheining wordt een veld gevormd naast het botenhuis waarin allerlei attributen dienen als schuilplaats voor een opmars, dan wel voor veilige terugkeer. Doel van de wedstrijd: het veroveren van de vlag van de tegenstander. Als snel vliegen de kogels in het rond, en tegen de
omheining, het botenhuis en de ramen van het nieuwe gebouw. Fanatieke Argonauten bestoken elkaar met groene en oranje verfballetjes en menig strijder moet het strijdveld verlaten met een klodder verf op de mouw, de hand of op het hoofd. Na twee rondes ‘verover-de-vlag’ is het tijd voor een laatste ronde, waarin niemand meer veilig is, het is ieder voor zich. Vol groene en oranje vlekken, en hier en daar een blauwe plek keren de Argonauten voldaan weer terug naar de kantine, trots op de geleverde strijd.
Boekrecensie: De jongens in de Boot de
legendarische
acht
van
1936
Tekst: AMC / Foto’s: Boek
Wie dacht dat roeien alleen voor rijke studenten is, wordt in dit boek al snel geconfronteerd met een andere werkelijkheid. De Jongens in de Boot is het verhaal over Joe Rantz, een lange en magere jongen afgestoten uit een arm gezin in de omgeving van Seattle, dat vlak na de beurskrach van 1932 weinig te makken heeft. De enige uitweg uit de armoede lijkt een studie aan de Universiteit van Washington. Voor Joe betekent dit jaren van sparen en stevige arbeid, wat hem behalve voldoende collegegeld voor het eerste schooljaar ook een flinke lichaamsbouw oplevert. Bij de selectiedagen voor de roeiploeg van Washington blijkt deze lichaamsbouw hem een goede voorsprong te geven op de concurrentie. Het boek gaat over de pittige selectiestrijd tussen een groep jonge mannen van verschillende afkomst. Voor de één is het zijn eer te na als hij niet geselecteerd wordt. Voor de ander betekent een plek in de selectie een voorkeursbehandeling op bij baantjes op de campus, en dus inkomsten voor zijn collegegelden. Het boek beschrijft rijkelijk de felle en onderlinge strijd tussen de universiteiten aan de westkust
(Berkeley, Universiteit van California) en de kampen tegen de oostelijke ‘Ivy League’ universiteiten. In een tijd dat boten nog van hout waren en een 8+ gewoon op de trein meeging dwars door Amerika, beschrijft Daniel James Brown met veel detail en met overtuiging de atmosfeer van het roeien in het interbellum. Vol met inspiratievolle quotes, die iedere coach kan gebruiken om zijn roeiers klaar te stomen voor de strijd, lopen de rillingen met grote regelmaat over de rug. De spanning van de wedstrijden snijdt uit het boek. De onverwachte wendingen laten je continue gissen naar het verloop en de successen van de roeier en persoon Joe Rantz en zijn team. De schrijfstijl is verhalend en zeer boeiend. Dat maakt het lastig het boek weg te leggen. De historische connectie die gelegd wordt tussen de opmars van Hitler en zijn anti-joodse propaganda en het misbruik van de Olympische Spelen in Berlijn als imagobooster is waanzinnig informatief. Het boek geeft inzicht in de manier waarop vanuit Amerika naar de 1ste wereldoorlog werd gekeken, en hoe de aanloop naar de 2de wereldoorlog zijn effect heeft op de Amerikanen. Ondanks dat het boek 462 pagina’s telt, leest het erg vlot weg. Door de spanningsopbouw is het wegleggen een moeilijk proces en dat zegt genoeg over de kwaliteit van het verhaal. Een must-have voor iedere coach, vol tips en inspiratievolle voorbeelden, maar ook voor iedere roeier, die zich wil oppeppen voor een zware training of belangrijke wedstrijd.
‘Harmonie, balans en ritme. Dat zijn de drie dingen die je de rest van je leven met je mee draagt. Zonder die dingen hangt onze beschaving uit het lood. En dat is waarom een roeier, als hij aan het echte leven beging, de stijd aan kan. Dat is wat het roeien hem oplevert.’ George Yeoman Pocock
Verhaal: Leesgemak: Kan-‘m-niet-wegleggen-factor: Herkenbaarheid van situaties: Informativiteit: Totaal:
De eerstejaars van Washington University leren roeien in een 16(!)+, genaamd de ‘Nero.’
Terwijl er in dit nummer naar de toekomst van Argo gekeken wordt, blikken we met de boekrecensie “De Jongens in de Boot” zo’n driekwart eeuw terug in de tijd. Dit boek beschrijft de hectische aanloop van het Amerikaanse studentenroeien naar de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn in een fascinerende combinatie met de ontwikkelingen in Nazi-Duitsland.
14
Kalender
ri
ua
an
Januari 5 Nieuwjaarsborrel 10 Gala 16 Intraining 20-2 AI-week ‌ Financieel halfjaarlijks ALV
J
Personalia Geboren 23-8-2013
Esau Seth, zoon van Pim Raaben en Rosanne Veen.
13-9-2013
Ferre Frederik, zoon van Peter Vos en Annemieke de Haan
i r a
u r b
Februari 15-16 Gyas-Hunze race 22-23 Winterwedstrijden ..: Onderlinge & Slag om Lexkesveer
Fe
t r a
Maart 15-16 Heineken Roeivierkamp 18 Headdiner 23 Head of the River Amstel 29-30 Trainingsweekend Keulen 29-30 Heineken NOOC openingstoernooi
a M
il r p
April 5 Varsityontbijt 6 Varsity 12-13 Skoll Cup 19-20 Westerlijke Regatta
A
Mei 3-4 SRG 10-11 ZRB 17-18 PEIL 24-25 Hollandia 28 Ringvaart Regatta 30 Elfsteden roeimarathon 31-1 EDR
i e M
i n u
Juni 6 Thetis Sprint 7-8 ARB 14-15 Martini Regatta 21 Orca Slotwedstrijden 28-29 Koninklijke Hollandbeker
J
li u J Juli 4 5-6
Gegevenswijziging Bent u onlangs verhuisd of heeft u het idee dat uw gegevens bij ons incompleet of onjuist zijn, wilt u dan een e-mail met uw wijziging naar secretaris@oud-argo.nl sturen. Naast de ver-spreiding van de Argonautika via de post wordt regelmatig een nieuwsbrief via e-mail verstuurd. We willen graag meer mensen met deze nieuwsbrief bereiken. Ontvangt u geen nieuwsbrief schroom dan niet om een e-mail te sturen zodat we het correcte adres in ons bestand kunnen opnemen.
Sponsoren
-Bavaria N.V. -KLV Wageningen Alumni Netwerk -SFW -Sonnema -Wageningen Universiteit -Wing Notaris Mr.D.G (Derk) Hoek Van Putten Van Apeldoorn notarissen Generaal Foulkesweg 45 Postbus 228 6700 AE Wageningen Tel.:0317-427000 Fax.:0317-427424 E-mail: dhoek@vpvanotarissen.nl
Argo Sprint NSRF
COLOFON
W.S.R. Argo
Grebbedijk 59 Argonautika is het verenigingsorgaan der W.S.R. Argo en Oud Argo. Het is de opvolger van respectievelijk de Sitback en het Gulden Vlies. 6702 PB Argonautika verschijnt 2 maal per jaar in een oplage van 2500 exemplaren. Wageningen Argonautika komt tot stand door samenwerking tussen leden van Argo en Oud Argo, die samen de AMC vormen. tel. 0317 420700 fax 0317 419785
Argo: Tesse Bijlsma, Barbara van Gulick, Teun Fiers, Nicole van Riel, Maud van Soest, Floor Steenvoorden Oud Argo: Martien Beek, Marieke de Lange, Betty Valk Contact AMC: periodiek@wsr-argo.nl Contact Oud Argo: oud-argo@wsr-argo.nl
Druk: Flyeralarm
De AMC stelt zich niet aansprakelijk voor onjuiste en/of onvolledige gegevens.
Email: bestuur@wsr-argo.nl Internet: www.wsr-argo.nl www.wsr-argo.nl/oudargo
Bank Argo: 68.10.75.686