Argonautika jaargang 3, wintereditie december 2011

Argonautika

Volume 3: December-uitgave

periodiek der W.S.R. Argo en Oud Argo

2011

Facilitatoren van de roeisport

Argonauten

in

Boston

Uitreiking Van der Meulenpenning

Omslag: Zware beginnelingen 4+ blikt op de NSRF, waarna slag en stuur van plek ruilen

Inhoudsopgave REDACTIONEEL

O

ndanks wat kleine opstartproblemen ligt voor u alweer het 5e nummer van de Argonautika.

Binnen de redactie is het één en ander verschoven.

Casper van Lier heeft het voorzitterschap op zich genomen. Verder is de commissie aangevuld met Coen de Jong en – namens Oud Argo - Tess van de Voorde.

Laura van de Wardt heeft haar taken neergelegd, maar ze heeft aangegeven graag nog eens een artikel voor de Argonautika te willen schrijven. Laura: veel dank voor jouw bijdrage aan het welslagen van de Argonautika’s tot nu toe en aan jouw inzet om altijd alles volgens planning te laten verlopen.

Dit nummer van de Argonautika maakt deel uit van een reeks over onderbelichte functies in de roeiwereld. Als eerste zullen de stuurtjes en onze nieuwe bootsman aan bod komen. Dit is na het nummer over Dorus een mooie gelegenheid om wat uitgebreider kennis te maken met zijn opvolger Adrie. Daarnaast komen natuurlijk ook de vertrouwde rubrieken terug.

We wensen een ieder veel leesplezier toe.

1

3 6 7 9 12 13

Stuurtjes Bootsman Renovatie: Over kantine en kleedkamer Eerste Van der Meulenpenning uitgereikt Een succesvolle afroeiperiode Argonauten in Boston

Waerde Argonauten, Oud Argonauten, Maar liefst 176 nieuwe leden! Een enorme uitdaging kan ik u vertellen, maar bovenal een gezellige drukte om te zien vanuit de bestuurskamer. De afgelopen weken was het een continue komen en gaan van boten.

Veelal lagen er C4+en gevuld met eerstejaars op het water, maar vaak ook lag de Rijn bezaaid met skiffs en tweetjes van de wedstrijdroeiers. Deze groep is namelijk flink in omvang toegenomen.

Behalve de eerstejaars nieuwkomers op Argo zijn er ook 8 nieuwe gezichten naar de bestuurskamer verhuisd. Wij zijn met frisse moed en vol ideeën begonnen aan het nieuwe jaar en voelen ons ondertussen al aardig thuis.

Deze lijn doortrekkend zullen er binnenkort wellicht ook weer een serie nieuwe stuurtjes en kamprechters bij komen. In dit nummer gaat de aandacht speciaal uit naar de stuurtjes. Dit is een groep die misschien wat minder in de spotlights staat, maar zeer zeker ook belangrijk is voor onze mooie roeisport, en in het bijzonder natuurlijk voor de oude vier.

De nieuwe bootsman de heer Brouwer is alweer meer dan een half jaar werkzaam op Argo. Waar het misschien in het begin nog wennen was, zijn de meeste reparaties nu al gesneden koek voor hem. Hij is al meerdere malen in een boot gesignaleerd om zelf het roeien te ervaren en te zien wat het materiaal allemaal moet doorstaan.

Met groene groet, Piet Harlaar Voorzitter der W.S.R. Argo

Beste Argonauten en Oud Argonauten, Het thema van deze en de volgende Argonautika ligt nu eens niet bij de roeiers of de bestuurders, maar bij diegenen die de roeiers ondersteunen. Dat zijn stuurlieden en bootsmannen/vrouwen maar ook coaches en kamprechters. Ongelofelijk onmisbaar! Rollen waar je direct of na een roeiperiode in terecht kunt komen. Wie heeft er geen rol gespeeld in de AID periode of is geen afroeicoach/stuur geworden?

Inderdaad niemand.

In deze Argonautika nemen we de bootsman en het sturen onder de loep. De bootsman is voor de roeiers onmisbaar. Uit het verhaal van de nieuwe bootsman blijkt dat dit net zo leuk is als roeien.

Dat sturen een apart vak is, werd mij heel duidelijk in mijn eigen bestuursjaar. Samen met de eerste materiaalcommissaris van mijn bestuur hebben we in de tante Dien de 100 km Ringvaart Regatta uitgeroeid.

Uit nood hebben we onze wedstrijdcommissaris min of meer gedwongen om te sturen. Een lichte pik, die inmiddels iets te zwaar was geworden na het calorierijke bestuursleven. We hebben er lang over gedaan, met als gevolg dat de stuur soms minder geconcentreerd was en in slaap viel. Gevolg hiervan was: palen tegen een dukdalf. Op de Kaagerplas hing het stuurtouwtje te slap, dat vervolgens klem kwam te zitten onder het stuur van de boot. Al strijkend een zeilboot opzoeken was toen de enige oplossing.

Niet alleen tijdens de AID periode gaan sturen en coachen vaak samen. Ook bij roeien op de Rijn – zeker als er geen coachboot mee is – en bij wedstrijden heeft de stuur een belangrijke coachrol. Aan de kant staan blijkt toch een andere dimensie te zijn, dan als roeier de race te ervaren. Een betrouwbare stuur, als verlengstuk van de coach, staat dan hoog op het verlanglijstje. Het blijft een rijke ervaring om van een groep willekeurige studenten en studentes een eenheid te maken, die veel lol heeft en (het liefst) regelmatig winnend over de eindstreep komt. Een basis voor menig langdurige vriendschap.

Veel leesplezier toegewenst!

Bestuur Harlaar Vlnr.: Piet Harlaar, Wesselien te Raa, Anoek van der Linden, Caroline van der Zee, Karlijn Remmers, Frank Buursen, Niek Kievit, Anne Janssen

Met vriendelijke groeten, Namens Oud Argo, Wim Schriemer

2

FACILITATOREN VAN DE ROEISPORT (1): STUURTJES Wat we allemaal diep van binnen wel weten, maar waar we zo nu en dan toch best iets meer bij stil mogen staan, is dat onze vereniging niet alleen uit roeiers bestaat. Zonder stuurtjes drijven veel ploegen eigenlijk maar doelloos rond. Wie zijn nu eigenlijk die stuurtjes, en wat beweegt ze om weer en wind te trotseren?

Tekst: AMC / Foto’s: Paparacie, Arjen de Jonge en Gerdjan de Wit Stuurtjes en roeiers, dat is toch een andere wereld blijkt ook nu weer uit de verhalen die Marjolein ter Laak en Gerdjan de Wit hebben over hun stuurbelevenissen.

Dat begint al met de manier waarop stuurtjes en roeiers “starten” bij Argo. Dat is niet zoals bij roeiers omdat je spierballen hebt, maar omdat je klein bent, mogelijk een grote mond hebt en wordt gevraagd.

Beiden vinden echter dat gewicht wel mee kan spelen maar dat - zeker bij zware ballen en eerstejaars - andere kwaliteiten veel belangrijker zijn.

Marjolein: ”Overtuigen van de ploeg is veel belangrijker dan je gewicht.

Je bent niet zomaar iemand in de boot.” Gerdjan voegt daaraan toe “Je kunt wel licht zijn maar als je 8 zware ballen voor je hebt dan maakt dat gewicht echt niets meer uit tenzij het een topploeg is. Ik heb ook nooit mijn gewicht verteld. Als ze er weer over begonnen, stelde ik voor dat ik een kilo zou afvallen als zij dat ook zouden doen. Daarna zijn ze er nooit meer over begonnen.”

Een klein postuur is wel vaak reden om gevraagd te worden als stuur.

Volgens Marjolein biedt dat kleine postuur een mooie gelegenheid om in de sportwereld goed mee te doen en veel plezier te hebben.

Marjolein: ”Ook kleine personen kunnen dus veel plezier hebben in een sport zoals roeien. Het leuke aan sturen is dat je als kleine persoon 8 grote kerels de baas kan zijn.

3

3

Dat is vooral als je laat zien dat je zelfvertrouwen hebt en aanvoelt wat er nodig is in de boot. Het geeft een kick als ze naar je luisteren en wanneer je merkt dat je invloed hebt op de ploeg en hoe de training en wedstrijd gaat.”

Ook Gerdjan is gevraagd om te sturen. Gerdjan heeft echter eerst geregioroeid en gecoacht. Gerdjan vindt het ondanks de vele stuuruurtjes sinds 1985 nog steeds heel leuk om in de boot te zitten en vooral om de Head te sturen.

Gerdjan: “Stuur zijn geeft mij de mogelijkheid om te coachen en om mensen iets te leren. Hier in Wageningen ben je als stuur immers ook vaak coach, zeker als je de Rijn op gaat. Ik heb er lol in om de touwtjes in handen te hebben, beslissingen te nemen en te ervaren dat er door jouw stuurkunst een goed resultaat wordt bereikt. Door jouw toedoen de boot recht laten lopen en scherp door de bocht gaan, scheelt in de wedstrijd toch weer een paar meters. Ik vind het leuk om te merken dat jouw beslissingen invloed hebben op de ploeg. Bovendien vind ik het een kick geven als je in staat bent om het beste uit de ploeg te halen en hen een goeie race te laten roeien. Winnen is leuk maar een goeie race door jouw toedoen is zeker zo mooi. Winnen hangt van veel andere dingen af.”

Marjolein stuurt inmiddels een paar jaar bij Argo maar ze kan zich nog goed herinneren hoe het er in

Tijdens de Algemene Introductie Dagen is Dorus altijd in zijn sas; favoriete bezigheid: Banaanvaren! ‡

het begin aan toeging. De coach stuurde haar het water op met de boodschap dat het wel vanzelf goed zou gaan. Helaas bleek haar tweede wedstrijd minder gladjes te verlopen.

Ze had te horen gekregen dat je als je wilde passeren “wijken” moest roepen en dat de andere boot dan wel vanzelf aan de kant zou gaan.

Dat deed die ploeg niet en een botsing kon niet meer voorkomen worden.

Marjolein: “Dat was wel een nare ervaring maar na die botsing kregen we zo veel adrenaline dat we op maar 2 seconden achterstand van de nummer 1 eindigden.”

Gerdjan heeft in 1986 in zijn stuurperiode bij Argo mede het stuurliedengezelschap Tiphys opgericht onder andere om te bereiken dat er meer aandacht zou zijn voor wat er nodig is om goede stuurtjes bij Argo te hebben en te houden. Daar schort het nog steeds wel eens aan.

Gerdjan vond en vindt dat stuurtjes soms met beperkte opleiding en instructie in de boot gezet worden en zelfs de Rijn op gestuurd worden.

Ook wordt nog wel eens vergeten dat stuurtjes echt in de ploeg zitten.

Gerdjan: “Stuurtjes zijn deel van de ploeg en dat wordt nog wel eens vergeten.”

Marjolein: “Coaches en besturen vergeten regelmatig om berichten die van belang zijn voor de ploeg, ook aan de stuur te verzenden.

… Marjolein heeft Het Gulden Vlies keurig aan het startvlot geparkeerd

… Mylene van Doorn stuurt EJD 2011 tijdens een training op de Rijn Echt vervelende ervaringen hebben Gerdjan en Marjolein niet gehad hoewel beiden erkennen dat je die gelukkig ook weer kan vergeten.

Gerdjan herinnert zich wel een keer een scheldpartij van een ploeg die hij “zonder stem” moest sturen. Van te voren was met de coach en ploeg afgesproken dat hij fluitsignalen zou gebruiken om commando’s te geven. Dat werkte wel maar de ploeg was niet in goede doen. Eén van de ploegleden kon het niet laten om bij het bereiken van een teleurstellende 4de plaats te verzuchten “wat een k.. stuur”.

Gerdjan: “Het blijft voor een stuur uiterst belangrijk dat je kan communiceren met de ploeg, dat je interactie hebt met die ploeg. Als je fysiek niet kan praten, kun je nog zo goed fluiten maar dan heb je geen interactie met de ploeg. Ik vond dat een vervelende ervaring. Maar het geeft ook weer aan hoe belangrijk het is dat je in staat bent om de juiste commando’s op het juiste moment te geven.”

Coaches mogen de roeiers wel wat meer inprenten dat de stuur deel is van de ploeg en niet gezien wordt als ballast in de boot. “ Beiden stuurlieden roepen dat de opleiding voor sturen bij Argo op het kanaal en de Rijn van groot belang is. Je geeft de stuur door een goede opleiding veel meer zelfvertrouwen en daardoor overzicht op de ploeg. Dat is cruciaal om een ploeg goed te kunnen sturen. En het is veel leuker voor de stuur om met zelfvertrouwen de ploeg te sturen. Een goeie stuur is voor Argo immers net zo belangrijk als een goeie roeier.

Gerdjan: “Argo wint al 50 jaar geen

“Het geeft een kick om het beste uit een ploeg naar boven te halen...”

Gerdjan: “We hadden in het begin een spannende strijd met de Laga 2. We zijn ze voorbij gevaren en we hebben de wedstrijd in 10,5 uur geroeid. Die spanning en prestatie is iets waar ik nog steeds met veel genoegen aan terug denk. Maar waar ik met minder genoegen aan terug denk is de pijn. Na 60 km had ik een erg zere rug omdat we vergeten waren een rugleuning aan het stuurstoeltje te zetten en na 90 km had ik echt houten billen.

De behandeling naderhand bij de masseur was echter zalig.

Ook Marjolein vindt wedstrijden met bochten de leukste wedstrijden.

Marjolein: “Bochten geven meer spanning en als achteraf blijkt dat je door jouw stuurkunst die bochten goed neemt en zo geen onnodige meters maakt, geeft dat een extra kick.”

Marjolein en Gerdjan vinden dat een goede interactie met de ploeg en de coach de basis zijn om goed te kunnen sturen en dat dit het sturen juist zo leuk maakt.

Marjolein: “Als stuur leren om aan te voelen wat de ploeg nodig heeft, wat er in de ploeg gebeurt en daarop te reageren met duidelijke commando’s is iets wat je kan leren en wat heel waardevol is.”

Geheel volgens traditie vliegt stuurvrouw Marieke Lampert na haar eerste wedstrijdblik het water van de Bosbaan in (Hollandia 2011) ˆ

oude vier op de Varsity maar ik heb met een oude-loelen vier mede door goede stuurkwaliteiten wel het lustrumnummer oude oude-vieren gewonnen.”

Gerdjan vindt zo’n Headwedstrijd nog altijd een heel leuke wedstrijd.

Hij bekent overigens dat de 100 km overnaadse 2 zijn leukste ”wedstrijd” was hoewel hij die race nooit van zijn leven meer wil doen.

4

4

… Gerdjan stuurt een 8+ van Vada

door de bochten van de Head of the River Amstel

ASG Tiphys

Marjolein en Gerdjan beamen overigens allebei dat koud en nat de minst leuke ervaringen zijn als stuur. Zeker als je voorin de boot zit kan je wel eens erg nat worden.

Marjolein: “Ik heb altijd veel laagjes aan en na het roeien trek ik snel droge, warme kleren aan. Koude voeten blijven een probleem maar ik zal de tip van iemand om veel sokken en daarover heen laarzen aan te trekken maar eens uitproberen.”

Gerdjan: “Die kou is altijd vervelend maar als je weet wat je aan moet trekken, kan je de kou wel te lijf gaan. Zo heeft een kennis van mij een keer wollen kniewarmers voor me gebreid. Ze zagen er niet uit maar als stuur voor in de boot heb ik daar heel veel plezier van gehad.

Ik trek me niets aan als anderen daar wat van zeggen want warm blijven is heel belangrijk. Te warm is overigens ook niet handig want “koele hersens” zijn ook nodig”.

Ondanks de koude en natte ervaring, vinden Marjolein en Gerdjan sturen allebei een bijzondere ervaring.

Je hebt de touwtjes in handen, je kunt mensen motiveren, iets leren en je kunt vanuit de stuurpositie het beste uit mensen halen.

Marjolein: “Sturen is leuk omdat jij ervoor kan zorgen dat de roeiers tot het gaatje gaan, zich tot het uiterste inspannen. Ik voel als stuur veel meer de wil om te winnen dan wanneer ik zelf roei. Voor mij geeft sturen dus een mogelijkheid om door mijn doen en laten het beste uit de ploeg te halen.”

geboren om een stuurIn 1986 was het idee te richten. Op deze liedengezelschap op jes hun kennis en manier kunnen stuurt onder het genot van ervaringen uitwisselen of borrel. Het gezeleen heerlijke maaltijd am aan de stuur van schap ontleent haar na e van Thisbe. Hij stuurd de Argonauten: Tiphys st wi en ste doorgangen de boot door de nauw d doorheen te krijgen. ven hen er telkens weer le zelschap voornamelijk Vroeger bestond het ge nt telt ASG Tiphys één uit heren, op dit mome heer en zes dames.

Gerdjan onderschrijft dit en heeft nog wat andere redenen: “Je wordt een stuk minder moe!, je mag bier blijven drinken, je bent de enige die reglementair over de finish moet komen.”

Gerdjan en Marjolein roepen dus allen die het leuk vinden om mensen te motiveren en iets te leren, om beslissingen te mogen nemen en om zelf te leren hoe je zo’n grote acht stuurtechnisch onder controle kan krijgen of zo’n onervaren vier in balans te houden ook eens de touwtjes in handen te nemen.

www.esplanada.nl

UW ADVERTENTIE HIER???

Mail naar: periodiek@Wsr-argo.nl

5

FACILITATOREN VAN DE ROEISPORT (2): BOOTSMAN Hoe vaak gebeurt het nu? 2 lichte pikken die even vergeten in hun 2- achterom te kijken; een zware bal die een dukdalf over het hoofd ziet; of simpelweg de pech dat een Asopos ploeg aan de verkeerde wal de bocht om komt suizen.

Gelukkig liggen de boten al snel weer picobello op hun stellingen. Wie is toch die man die de boten repareert en onderhoudt?

Tekst: AMC Met het thema onderbelichte functies en het vertrek van Dorus Jansen is dit een goed moment om de nieuwe bootsman, Arie Brouwer, voor te stellen. De oud-timmerman houdt van werken met zijn handen en heeft ervaring met verschillende materialen. Brouwer: “De 38 jaar ervaring van Dorus kan ik niet evenaren, maar ik wil wel heel graag alles leren en nieuwe technieken uitproberen. Gelukkig komt Dorus nog vaak langs. Dan kan ik vragen stellen over technieken of objecten die ik heb gevonden in het commissariaat. Sommige dingen worden niet meer gebruikt. Die zijn voor het maken en onderhouden van houten boten. Voor de nieuwe technieken is nog wat meer kennis nodig, met cursussen en rondvragen bij andere bootsmannen wil ik dit uitbreiden.

Laatst heb ik zelf delen van boten gespoten en het zag er aardig uit.

Mogelijk zou dit in de toekomst uitgebreid kunnen worden.”

De Chiron was een van de boten die opnieuw van een voortaft werd voorzien en zelf door Adrie werd gespoten. MCII Niek Kievit vertelde dat de boot er nieuwer uitzag nadat deze het commissariaat uitging dan voordat de schade werd gemaakt.

Adrie: “De veranderingen kunnen niet van de ene op de andere dag, maar zullen tijd kosten. Stilstaan is achteruitgaan, je moet met de tijd mee gaan en blijven vernieuwen. Anders gaat de rest je voorbij.

Met goed materiaal heb je zeker een voorsprong.”

De roeiwereld is nieuw voor Adrie, deze wil hij leren kennen. Met de Sprint 2011 is daar al een goed begin mee gemaakt. Adrie is naast zijn werk bezig met leren roeien: hij heeft al baktrainingen gehad en hij zit elke week op de ergometer. De kennis van het roeien is nuttig voor het werk als bootsman, om zo naar de beste oplossingen te zoeken.

“De sfeer op Argo is goed, dat vind ik heel leuk en is ook belangrijk.

Voor mij maakt de goede sfeer en de omgang met het bestuur mijn werk zo leuk. Ook vind ik het leuk om oplossingen te zoeken voor materiaalproblemen of schades. Als er een grote schade binnenkomt voelt dat wel een beetje dubbel: aan de ene kant vind ik het heel leuk om het zo mooi mogelijk te repareren zodat het niet te zien is, maar aan de andere kant wil je dat er zo min mogelijk kapot gaat. Net als Dorus vind ik het belangrijk dat iedereen weet wat hij of zij in handen heeft, de boten en ander materiaal, en er voorzichtig mee omgaat. Als het materiaal mooi het commissariaat uit komt, gaat men er ook weer beter mee om. Het zijn dure boten, daar moeten we zuinig op zijn.” Wat ook altijd zal blijven is natuurlijk de Dorusborrel en de taartenregel: dat iemand die een boot molt een taart naar de bootsman brengt. En ook Adries lievelingstaart is appeltaart.

NAJAARSBOKAAL Tekst: Anne Janssen en Niek Kievit

De eerste competitiewedstrijd van het jaar vond plaats in Eindhoven.

Drie ploegen startten vier verschillende afstanden tijdens twee dagen op de Theta Herfstregatta. Na een zware feestnacht in een koude tent hadden de ploegen nog een lange afstand voor de boeg. De ploegen van Argo lieten zien dat ze ondanks de late uurtjes nog prima konden roeien.

www.InspiredPeopleWork.nl

Op 8 oktober j.l. stonden er twee ploegen klaar voor de najaarsbokaal.

Met geleende boten van Euros werd de Knorresteijn geroeid. De damesch in de gladde vier kwamen bij de keerboei in aanvaring met een ploeg van Orca. De boot van Euros liep schade op aan de boeg. Deze boot was net gerepareerd nadat het jaar daarvoor Njord hem op deze wedstrijd kapot gevaren had, een echte ongeluksboot dus.

Laga-Vidar was een chaotische wedstrijd. De boten die we hadden geleend, hadden geen voetenborden en de afstellingen klopten niet. Na een stressvol halfuur waren de ploegjes het water op.

Gelukkig nog op tijd voor de start en de ploegen konden de wedstrijd uitvaren.

De Argo Najaars Slotwedstrijden rekende dit jaar op veel inschrijving van verscheidene verenigingen. Toen in de ochtend de ploegen aankwamen of uit hun tent stapten lag er een enorm dichte mist over Argo en de Rijn.

De kantine zat vol met roeiers die wachtten op de weersopklaring.

Om twaalf uur in de middag werd de mist niet minder en ging de vijfde ANS niet meer van start. De bokaal werd nog wel uitgereikt.

Dit jaar helaas geen Argo ploegen als bokaalwinnaars. Al met al was het een geslaagde start van een fantastisch compojaar!

6

UIT

DEN

OUDEN

DOOSCH

RENOVATIE: OVER KANTINE EN KLEEDKAMER Tekst: Tom Vollenbergh en Bas Boterman

Tekst: AMC

Dit stuk gaat over een veel besproken boot op Argo. Deze boot ligt al een lange tijd in de loods en is niet meer in gebruik door de roeiers Het verhaal begint in 1978, het jaar dat de Grote Beer werd gebouwd door Heuvelman. In 1980 word er voor de verandering door Argo een boot gekocht van Vada. Deze boot wordt op een Varsitymiddag omgedoopt tot de Grote Beer B.V. Deze overnaesche Maas 4+ is gekocht met aandelen die door een aantal leden werd betaald, onder de voorwaarde dat Argo de boot zou onderhouden.

De zinspreuk die deze leden bindt is “maakt uw sterck voor ’t overnaesche werck”.

Het schip was vooral geschikt om toertochten te maken op de Rijn en dit werd veelal door Argonauten gedaan met een goedgevulde mand met eten.

In het jaar 1995 was deze boot voor het laastst te vinden op de Rijn en was hij toe aan de hoog nodige restauratie. De nalatigheid van Argo voor deze boot had zijn tol geëist.

In 1997 is een groep enthousiaste roeiers begonnen met het opknappen van de boot onder leiding van Dorus Jansen. Er werden nieuwe spanten ingezet en de boot werd geschuurd. Het vergde veel tijd om deze boot weer in de vaart te krijgen en na het wegebben van de motivatie belandde deze boot in de loods. Over een waardig nieuw bestaan wordt al vele jaren gediscussieerd.

•

Er is al veel gezegd en gesproken over de renovatie van het gebouw, waar staan we nu?

Even wat recht zetten, het gaat eigenlijk om een visie op de vereniging en de toekomst! Waar willen we staan over pakweg 10 jaar, hoe ziet de vereniging er dan uit. Wat doen al die leden dan, wat vinden ze op Argo.

Okay?

De plek die we nu hebben aan het kanaal is natuurlijk fantastisch en heeft veel sterktes. Leden komen daar op af. We willen dat beter gaan benutten en laten aansluiten op ontwikkelingen in de vereniging.

Welke ontwikkelingen zien jullie dan?

De gezelligheidsfunctie ontwikkelt zich sterk. Wezenlijk anders dan een aantal jaar geleden. We verwachten dat dit doorzet en willen er op inspelen door de activiteiten op Argo en ook het gebouw daar meer op in te richten.

Je moet dan denken aan commissies die actief zijn. Kijk alleen al naar de enorme hoeveelheid mensen die komt eten elke week. De combinatie sport en ontmoeten krijgt meer nadruk. Veel mensen roeien 1 à 2 keer per week. Voor veel andere sporten geldt dat overigens ook. Het competitieroeien bloeit. Dat past ook goed in een studieomgeving met meer studiedruk, meer snelheid en een boel andere dingen die ook nog worden aangeboden.

Is Argo dan nog wel een roeivereniging?

Natuurlijk wel! Roeien blijft de bindende factor. Het wedstrijdroeien doet het ook goed, dit jaar zijn er wel 60 wedstrijdroeiers op ongeveer 400 leden.

Landelijk zien we dat het roeien enorm in de lift zit. Maar het blijft zo dat de locatie een paar nadelen heeft zoals bijvoorbeeld het trainingswater, die moeilijk te compenseren zijn. Onze sterkte meer benutten, dat is de inzet. We willen juist de student die kiest voor maar één vereniging een combi van sport en gezelligheid kunnen bieden.

En wat zijn de sterktes?

Toplocatie (alleen al het uitzicht!), het mooiste roeiwater van Nederland als je van ruig roeien houdt, ruim botenhuis met trainingfaciliteiten, goede aansluiting bij roeiend Nederland, uitstekende vloot en vereniging met karakter en historie waar je wat kunt leren! Één van de grootste studentenverenigingen in Wageningen.

En wat betekent dat voor het gebouw?

Voor het gebruik wat we verwachten is meer werkruimte nodig voor commissies. De kantine kan slimmer ingericht worden zodat deze flexibel ingezet kan worden: meer mensen vinden een plek als dat nodig is bijvoorbeeld om te eten. Tegelijkertijd moet er flexibiliteit zijn om in de rustige uurtjes met meer gezelschappen of individueel te kunnen werken.

Daarnaast staat het gebouw er ruim 30 jaar en een aantal ruimtes zijn aan groot onderhoud toe. Een mooie kans om visie en noodzaak bij elkaar te brengen.

Kort samengevat: aandacht voor kantine en kleedkamer!

Wat kunnen leden en oud-leden doen?

Ondersteun de visie waar je ook bent! Daag ons uit om dit beeld verder aan te scherpen en te realiseren. Steek je handen uit de mouwen. Veel Oud Argonauten zitten op plekken waar ze deze visie kunnen uitdragen en kunnen misschien ook wel concreet bijdragen bij ontwerp, materiaal etc.

Maar vooral ook: steun ons financieel. Ook daar kunnen we nog wel wat creativiteit gebruiken.

Planning?

Het doel is om in december 2011 een definitief ontwerp op tafel te hebben zodat we vlak voor de kerst de vergunningaanvraag kunnen indienen bij de gemeente. Het ontwerp zal in de loop volgend jaar tot in detail uitgewerkt worden. Hoe snel we de schop in de grond kunnen zetten, hangt af van hoe snel we de financiering rond kunnen krijgen. Hopelijk lukt dat nog voor het lustrum!

7

FILM 100 JAAR ARGO: OPROEP OM FILMS UIT DE

MOTTENBALLEN TE HALEN

Tekst: Kees van Heemert Enige tijd terug heeft een aantal oud-leden van de Fifo (commissie voor film en fotografie) van Ceres het initiatief genomen om films uit de oude doos te halen. In het archief van de Fifo zitten ook verschillende films met beelden van Argo van vroeger. Het gaat om films die teruggaan tot1936, met opnames van wedstrijden, lustra, trainingen,Varsity etc. Enkele Oud Argonauten hebben naar de Argo films gekeken en zij hebben tot nu toe ongeveer 2.5 uur aan Argo gerelateerd filmmateriaal verzameld. Met financiële ondersteuning van Oud Argo wordt het materiaal thans gedigitaliseerd. De films worden zo geschikt gemaakt voor verder gebruik.

Het plan is ontstaan om met het beschikbare materiaal een film over 100 jaar Argo te maken en deze film te verkopen tijdens het 100 jarig lustrum. De Lucie (zie hieronder) heeft uiteraard het voortouw, maar als Oud Argonauten kunnen we meewerken. Zo’n film maken kan namelijk alleen als er over de hele periode van 100 jaar voldoende materiaal is en als er een groep Argonauten en Oud Argonauten hieraan gaan werken. Met dit stukje willen we een oproep doen om materiaal dat bij Oud Argonauten nog in de mottenballen ligt weer boven water te krijgen. Het gaat met name om filmmateriaal van 1990 tot heden (Super-8, Video, of andere typen films). Daarnaast ontvangen we ook graag aanmeldingen van mensen die een script voor de film kunnen maken en/of die op een andere manier aan de productie van de film willen meewerken. Uiteraard zijn ook technische tips van mensen met ervaring of ideeën voor de film zeer welkom.

Kees van Heemert cvanheemert@wxs.nl

De voordelen van een lijfrenteschenking Tijdens Oud Argo-vergadering in september j.l. bleek dat de voordelen van een lijfrenteschenking nog lang niet bij iedereen bekend zijn. Ik neem dan ook bij deze nog eens de gelegenheid om ze opnieuw een keer over het voetlicht te brengen.

Op dit moment maken ongeveer vijftig Oud Argonauten gebruik van deze constructie, maar er zijn ongetwijfeld meer mensen die naast het contributiebedrag van €25 – waarvoor u aan ons een machtiging tot automatische incasso heeft afgegeven of anders een voorbedrukte acceptgiro voor ontvangt bij dit blad – Oud Argo jaarlijks (of bijna elk jaar) bedenken met een gift. Voor hen zal het afsluiten van een lijfrenteschenking vrijwel altijd fiscaal aantrekkelijk zijn.

Oud Argo wordt door de belastingdienst niet erkend als een zogenaamde ‘Algemeen Nut Beogende Instelling’. Eenmalige giften aan Oud Argo zijn daardoor niet aftrekbaar. Wanneer u echter een periodieke gift doet (dat wil zeggen jaarlijks een vast bedrag schenkt voor een periode van tenminste vijf jaar achter elkaar) én de moeite neemt om dit notarieel vast te laten leggen in een zogenaamde ‘Akte van Schenking’ is uw gift wel aftrekbaar. Dit belastingvoordeel is afhankelijk van de belastingschijf waaronder de top van uw inkomen valt. Afhankelijk van de hoogte van het

inkomen ontvangt u van uw schenking tot 52% (hoogste schijf) terug van de belastingdienst. U kunt uw schenking als aftrekpost opvoeren bij uw jaarlijkse opgave voor de inkomstenbelasting. Voor de aftrek van periodieke giften geldt geen drempel en geen maximum.

Waerde leden en oud leden, De voorbereidingen omtrent het 100-jarig bestaan van onze vereeniging zijn momenteel in volle gang! De Lucie maakt zich gereed voor de poepel en ook de ondercommissies beginnen vorm te krijgen. Dankzij het harde werken van de Prelustrum adviescommissie (PLAC) ligt er een goed georganiseerde planning klaar zodat wij ons tot in de uiterste puntjes kunnen voorbereiden voor het Koningen lustrum der tijden ‘XX’ste lustrum der WSR Argo’! In het volgende nummer zullen wij u allen op de hoogte brengen van de invulling van het lustrumjaar. Voor vragen en/of opmerkingen kunt u ons bereiken via: lustrum@wsr-argo.nl Groene Groet en XX’jes Lucie in wording

Grootste voordeel van deze manier van schenken is natuurlijk het feit dat de fiscus u een aanzienlijk deel van het schenkingsbedrag teruggeeft. U kunt dit voordeel in eigen zak steken, of Oud Argo (en daarmee Argo) ‘gratis’ een wat hoger bedrag geven dan dat u tot dusver gewend was met een niet-aftrekbare gift.

Als stimuleringsmaatregel neemt Oud Argo de notariskosten voor het opmaken van de benodigde Akte van Schenking standaard voor haar rekening (in verband hiermee hanteren we wel een minimum schenkingsbedrag van €50 per jaar).

Voor extra gemak kunt u ons (als u dat wilt) bovendien ook machtigen zodat het schenkingsbedrag jaarlijks automatisch van uw rekening wordt afgeschreven.

Mocht u geïnteresseerd zijn in het afsluiten van zo’n lijfrenteschenking (zoals deze constructie in de volksmond ook wel heet), dan kunt u contact met mij opnemen via penningmeester@oud-argo.nl Rest mij nog u allen hartelijk te danken voor al uw bijdragen – klein of groot – in 2011 en een voorspoedig 2012 te wensen!

Bram Lokker, Oud Argo penningmeester

8

VAN DER MEULENPENNING Sinds kort heeft Argo er een nieuwe onderscheiding bij. Een penning om leden die zich extra hebben ingezet voor de vereniging eens goed in het zonnetje te zetten. De eerste Van der Meulenpenning is reeds uitgereikt.

Tekst: AMC / Foto: Paparacie Tijdens de Wisselings Algemene Ledenvergadering van 16 september jl. is Rob de Boer onderscheiden met de Van der Meulenpenning. Rob kwam in 2004 aan op Argo. Na twee jaar regioroeien maakte hij de overstap naar het wedstrijdroeien in een eerstejaars lichte vier. Het seizoen 2006/2007 werd afgesloten met een beginnelingenblik op de NSRF Slotwedstrijden. Na dat jaar is Rob gestart met wedstrijdcoachen. Iets wat hij tot op de dag van vandaag doet. Aanvankelijk bleven successen uit, maar afgelopen seizoen wist hij verschillende coachblikken op zijn naam te schrijven.

In het jaar 2007/2008 was hij barcommissaris in het bestuur. Dat sloot prima aan bij zijn lidmaatschap van de kantinecommissie (waar hij uiteindelijk ruim 6 jaar deel vanuit heeft gemaakt). Andere commissies waar Rob actief in is geweest zijn de galacie, de webcie, de arfoco en de afroeicie. Ook zat hij in de commissie die de eerste editie van de Argo Farmer Challenge organiseerde.

Sinds zijn inauguratie heeft Rob vrijwel geen Argo ALV gemist.

Hij staat bekend om zijn positief kritische houding en duidelijke ideeën over de koers van de vereniging. Hij werd bij de uitreiking van de penning door de voorzitter dan ook gekenschetst als hèt voorbeeld van een actief en betrokken lid.

BERICHTJE

VAN

Van der Meulenpenning De in zilver uitgevoerde erepenning is vernoemd naar de oprichter van de W.S.R. Argo de heer G.F. van der Meulen (22-01-1893 – 29-121986), die in de begin jaren van de vereniging naast succesvol roeier, coach en stuurman ook bestuurlijk actief was als penningmeester en voorzitter. Ook was hij gedurende enige tijd lid van het hoofdbestuur van de Nederlandsche Roeibond. In november 1918 werd hij benoemd tot het eerste erelid van de W.S.R Argo. Het instellen van deze penning is een initiatief van Bram Lokker, die bij zijn eigen benoeming tot Lid van Verdienste (september 2009) voor een dergelijke onderscheiding heeft gepleit. De eerste 25 exemplaren van de Van der Meulenpenning zijn dit jaar door hem aangeboden aan de vereniging. Het is de bedoeling om hiermee vanaf nu jaarlijks één of meer Argonauten te onderscheiden, die zich gedurende hun lidmaatschap bovengemiddeld hebben ingezet voor de vereniging. Het idee is hierbij om de erepenning veel ruimer toe te kennen dan het predicaat Lid van Verdienste (dat gemiddeld slechts eens in de twee of drie jaar wordt toegekend).

DORUS:

Tekst: Dorus Jansen

AAN

ALLE

ARGONAUTEN

Langs deze weg willen José en Dorus iedereen bedanken die mee hebben gedaan om ons een onvergetelijke dag te bezorgen. “Met al die fantastische cadeaus zijn wij heel blij. De vlootschouw van de door mij gemaakte boten was echt geweldig. Ook het boek waar mijn

9

9

EN

OUD ARGONAUTEN

geschiedenis bij Argo is vastgelegd, vinden we prachtig. En als laatste natuurlijk de verrassing om mij Lid van Verdienste te maken. Nu kan ik zeggen: dit is mijn vereniging. Ook het sportcentrum wil ik bedanken voor hun cadeau waar ik mijn modelbouw weer mee kan oppakken.”

Novembervieren Aangezien 4 november dit jaar op een vrijdag viel, werden de Novembervieren gehouden op zondag 6 november. De kleine nummers werden tijdelijk ingewisseld voor een vier-met om de 4km zo goed mogelijk te kunnen volbrengen. Er verschenen voor Argo 3 ploegen aan de start van hetzelfde blok. De druk was voor sommigen al behoorlijk hoog opgelopen. Er moest wat bewezen worden. Daar waar de beide zware ploegen in de trainingen nog redelijk gelijk op gingen, wisten de 3e jaars te weten Dhr. Duijn, Dhr. Kraak, Dhr. van Galen en Dhr. Maassen en stuurvrouw Marjolein ter Laak tijdens de wedstrijd een flink gat te slaan met de 2e jaars en er zelfs met de winst van door te gaan! Gelukkig voor hen eindigden Dhr. Snel, Dhr. Jeursen, Dhr. Hout en Dhr. Ammerlaan nog net voor de lichte pikken. De heren van Ooij, van Leerzem, Bloemberg en den Baas voeren een zeer nette race in het zware veld.

KORT

NIEUWS

Materiaal Argo is weer een prachtige gele Empacher boot rijker. Door de ontwikkelingen in het vier zonder stuurman veld voor dames en lichte heren heeft Argo een nieuwe lichte vier zonder nodig. Deze boot is gekocht van de heer R. Jonkman die de boot 1 jaar actief in de vaart heeft gehad.

Wanneer de doop is, zal spoedig bekend worden.

Na lange testen van verscheidene dynamische ergometers om de perfecte roeihaal ook op het droge te kunnen oefenen, is besloten om Concept 2 slides te kopen. De slides kunnen onder een ergometer geplaatst worden zodat deze dynamisch wordt.

Ook de hoogbouw heeft een metamorfose ondergaan. De oude krachtapparatuur is weggedaan en met financiële ondersteuning van Oud Argo zijn nieuwe materialen aangeschaft.

De nieuwe krachtapparatuur maakt het mogelijk het KNRB krachttrainingsprogramma uit te voeren.

Gezocht: (historisch) materiaal voor eeuwboek Dit najaar is een werkgroep met Argonauten en Oud Argonauten gestart met de voorbereidingen voor een boek over 100 jaar Argo-geschiedenis, dat ter gelegenheid van het XXste lustrum (in 2012/2013) zal verschijnen.

Heeft u thuis nog bijzondere foto’s, voorwerpen, posters of mooie verhalen waar de werkgroep wellicht zijn voordeel mee zou kunnen doen, neem dan a.u.b. contact op met: eeuwboek.argo@gmail.com

EBS Sinds begin november staat er een elektronisch barsysteem op Argo. Een prachtig apparaat wat het werken achter de bar een stuk makkelijker gaat maken. Na gesprekken met de WUR en de leverancier van het systeem is gebleken dat collegekaarten gekoppeld kunnen worden aan het systeem. Leden kunnen nu via contant, pin maar ook via Ideal credit op hun collegekaart zetten en daarmee betalen aan de bar.

Lunch in de Loods De lunch aan de Rijn die ieder jaar tijdens de Annual Introduction Days op het terrein van Argo wordt gehouden viel dit jaar letterlijk in het water. Wegens hevige regenval zochten honderden nuldejaars studenten een veilig heenkomen in kantine, loods en ergometerruimte. Dit zorgde voor een knusse en gezellige drukte.

10

JAARAMBASSADEURS Tekst: AMC Op 24 juni j.l. heeft een zeer geanimeerde bijeenkomst van de jaarambassadeurs plaatsgevonden. De jaarambassadeurs zijn vertegenwoordigers van – in principe alle jaren van - Oud Argo. De jaarambassadeurs fungeren als klankbord voor Argo voor zaken rond het lustrum en de renovatie. De conclusies van de bijeenkomst van 24 juli zijn onder meer dat er snel een aantal varianten voor de renovatie van het botenhuis opgesteld wordt,

er een aantal financieringsbronnen voor de renovatie uitgewerkt wordt, en één activiteit tijdens het lustrum voor Oud Argonauten passend is. De jaar-ambassadeurs hebben aangegeven dat ze graag blijvend benut willen worden bij de renovatie maar dat ook de kennis van andere Oud Argomensen actief benut kan worden. Tenslotte is afgesproken dat de berichtgeving naar Oud Argonauten zo veel mogelijk via de Argonautika

COLUMN Roeiboten gedefinieerd Wat is nou het fundamenteelste dat een roeier nodig heeft? Juist... een roeiboot. Bij roeiboot denken wij roeiers al gauw in types, dus aan een C4, 8+ of aan een skiff. Maar wat is nu precies een roeiboot? Of, wat is de definitie van een roeiboot? Nu zal ik de definitie van definitie niet gaan definiëren, maar enkel en alleen de volgende definitie geven: Roeiboot; een boot die wordt voortbewogen door middel van roeiriemen of roeispanen.

Logischerwijs betekent dit dus dat er nog veel meer soorten roeiboten bestaan dan degene waar wij ons met enige regelmaat in bevinden, toch?

Verder dan een sloep en een opblaasboot kom ik niet, maar het zijn er vast meer. Op zoek naar de oplossing was een computer snel gevonden en ook de zoekactie snel gestart. Zie hieronder het resultaat.

- Coracle; gemaakt van planten (takken, biezen en riet)of botten, bedekt met dierenhuid.

- Pieremachochel/pieremegoggel; aanduiding voor een boot die niet (meer) goed kan varen of een in elkaar geflanst vlot.

- Quinquereen/penterikon; antiek militair roeischip, met eenheden van fijn rijen roeiers.

- Sampan; een vlakke, brede houten boot van zo’n 4 meter lang uit Zuidoost Azië.

11

Gelukkig klinken de volgende zoekresultaten iets bekender in de oren; Vikingschip, Galei, Gondel en vlet.

Verschillende ‘ vreemde’ soorten roeiboten dus. Het is moeilijk de neiging te onderdrukken om al deze ‘ vreemde eendjes’ samen te vatten onder de term kano (geen uitleg nodig). Maar aangezien de kano gedefinieerd wordt als ‘boot voortbewogen door met de hand gehouden peddels’ kun je daar nu niet mee aankomen. Er is echter ook een term die zowel roeiboot als kano dekt. Die vallen namelijk beide onder ‘schepen’. Daaronder verstaat men (volgens het Burgerlijk Wetboek): ‘alle zaken , geen luchtvaartuig zijnde, die blijkens hun constructie bestemd zijn om te drijven en drijven of hebben gedreven’.

Maar is een badeend (!) dan ook een schip?

Maar goed, terug naar onze eigen vertrouwde roeiboten om in te roeien (als in: Roeisport). Gelukkig denkt Argo niet in alleen in ‘schepen’ maar vooral in specifiek voor de roeisport geschikte ‘roeiboten’ en is er een nieuwe vier-zonder toegevoegd aan de ....... ? Vloot, ook wel; ‘ een aantal schepen’ (dus incl. kano). Wie o wie verzint z.s.m. een nieuw woord voor onze ‘vloot’ ? De winnaar krijgt een echt schip.

verloopt. Eventueel en alleen als er echt iets nieuws te melden is, kan er een tussentijds email bericht verzonden worden. Het Argobestuur zal bij voldoende bespreekpunten het initiatief nemen voor een volgende bijeenkomst met de jaarambassadeurs.

Asopos Najaarswedstrijden Op 29 oktober j.l. reisden14 Argo ploegen af naar de Bosbaan in Amsterdam om daar te strijden op de Asopos Najaarswedstrijden. De doorstroom heren en de ervaren heren startten in een C4+ in het beginnelingen B4+ veld. De ervaren heren strandden in de halve finales en de doorstroom heren bereikten de finale en eindigden als vijfde.

Van de eerstejaars fanatieke damesch eindigde er één ploegje in de finale. Ze bereikten uiteindelijk de derde plaats. De doorstroom damesch die in een acht roeiden, startten over 1500 meter voor een heat blik. Ze werden vierde in hun heat.

Cottwich Almelo Zondag 18 september j.l. was het dan zo ver. De eerste wedstrijd van het jaar werd geroeid.

Vroeg in de ochtend reden onze kersverse 1e materiaal- en wedstrijdcommissaris met roeiers en coach richting het zonnige Almelo voor de Cottwich Almelo Regatta. Dhr. Drietelaar heeft hier een mooie race gevaren, maar zijn spieren bleken helaas niet getraind genoeg om het te winnen van Oud Argonaut Dhr.

OVER DE AFROEIPERIODE Het zal niemand ontgaan zijn. Hordes eerstejaars overstromen de vereniging.

Ze puilen er uit!! In alle hoeken en gaten staan groepjes eerstejaars met argusogen te kijken naar de gedragingen van tweede-, derde- en ouderejaars, om maar te voorkomen dat ze zich niet aan de mores houden. Een bericht van de apetrotse voorzitster van de Afroeicie.

Tekst: Elise Bressers / Fotos: Paparacie Waarde Argonauten en Oud Argonauten De Afroeicie 2011 heeft zijn taken erop zitten. Het was een onvergetelijke tijd voor mij en mijn 7 commissiegenoten. Tegenslagen zijn we nauwelijks tegengekomen en dat hebben we ook te danken aan de hulp van menig Argonaut, daarvoor ‘VO! Na heel wat voorbereidingen en het ontwerpen van het promomateriaal met de leus ‘Beleef Argo’ konden we tijdens de klusweek van start met het echte werk: een grondige schoonmaakbeurt op de vereeniging! Zoals wellicht was opgevallen, creëerde dit verassend veel extra parkeerruimte en wat houtsnippers. De dagen gingen snel en na het gezwoeg tijdens het schrobben van de bak, schoon spuiten van de vlotten en het rapen van verdwaalde mosselen in de kom kon de AID van start.

5 dagen lang vol plezier waarin menig student kon worden geënthousiasmeerd tijdens diverse activiteiten: de sportmarkt, de infomarkt, het Argofeest (Sensation Green), de brunch aan de Rijn, de Kroegavond en noem het maar op. De inschrijvingen stroomden massaal binnen

tot een ongekend aantal van maar liefst 224 studenten die deel wilden nemen aan de Afroeiperiode 2011, om Argo 4 weken lang tot in het uiterste te beleven. En 4 mooie weken werden het zeker. Na veel gepuzzel en het regelen van 2 extra C4’en en een heleboel afroeicoaches, konden 19 Dameschploegen en 15 Heerenploegen zich voorbereiden op de Kanaal Kampioenschappen.

Gedurende de afroeiperiode werden er verscheidene activiteiten georganiseerd zoals ook het Eerstejaarsweekend. Dat vond dit jaar weer plaats op de gladde wateren in Eindhoven waar de focus vooral lag op de integratie. Op de KK werd uiteindelijk tot in het heetst van de strijd gestreden om de felbegeerde

KK-paaltjes. Heeren 4 en Damesch 5 werden de winnaars en met een welverdiende tweede plek volgden Heeren 1 en Damesch 7. Op deze dag werd ook de beslissing gemaakt om lid te worden van Argo te ja of te nee. Dat leidde tot een toestroom van maar liefst 176 eerstejaars. Dit is een schitterend resultaat van het harde werk gedurende de AID en de Afroeiperiode!

Op dit moment worden de boten dan ook rijkelijk gevuld, zowel in de wedstrijd- als compovloot. Het artikel uit het universiteitsblad ‘de Resource’ laat zien dat sport in combinatie met gezelligheid de grootste trekpleister bleek te zijn voor menig eerstejaars student, een combinatie waar Argo als geen ander raad mee weet.

Bij deze wil ik alle eerstejaars heel veel succes wensen het aankomende jaar in hun ontwikkeling tot Waerachtig Argonaut, opdat het groen-wit ook dit jaar weer zal schitteren op ‘s lands wateren en .... Argo wint de Varsity!

Groene Groet, Elise Bressers, namens de AfroeiCie 2011

Enkele enthousiaste AID lopers duiken voor het eten nog snel de boot in, terwijl anderen lekker bijkomen in het zonnetje

†

†ˆ ‘Kom Roeien! Beleef Argo’ was de leus die Argonauten gebruikten wanneer ze AID lopers wegwijs probeerden te maken

regatta Engelbertink. Toen was het de beurt aan Mej. Hakstege en Mej. Boosman. Om deze damesch een tegenstander te bieden besloten Mej. van der Zee en Mej. Remmers om een zware boot van Amycus te lenen en te laten zien wat ze waard waren tijdens een zware 5 km. Uiteindelijke wisten Mej. Hakstege en Mej. Boosman tijdens een zeer nette race deze boot in te halen en gingen ze met het blik naar huis!

12

HEAD OF THE CHARLES REGATTA, BOSTON Sinds 2003 worden er ieder jaar een of twee ploegen geselecteerd uit de tweede- en derdejaars wedstrijdsecties van de 7 K.N.S.R.B verenigingen.

Dit jaar leverde Argo niet alleen een roeier aan de Damesploeg, maar ook de coach van de Herenploeg Tekst en foto: Rosalie Torensma Maandag 17 oktober j.l., 04:15 uur, de wekker gaat. Het avontuur gaat beginnen! Na een lange reis met tussenstop in Dublin en vele films later komen wij, Rosalie Torensma en Peter Vos, om 16:00 uur (22:00 uur in NL) aan in Boston.

Met de minivan gingen we naar ons gastgezin. Het huis was megagroot, maar we hadden er niet veel tijd voor nodig om het huis over te nemen. Het gezin (Jane en James Wilson) was heel gastvrij en regelde iedere dag ontbijt en als we wilden ook lunch en avondeten voor ons. Zo kwamen wij aan voldoende brandstof voor de trainingen die natuurlijk ook gedraaid moesten worden. Wij leenden een boot bij Radcliffe, waar de vrouwen van Harvard roeien. De skyline van Boston maakt de rivier de meest indrukwekkende baan waar ik ooit gevaren heb.

Buiten het trainen, eten en slapen werd Boston verkend. Er stond ook een ijshockeywedstrijd op het programma. Weken terug waren de tickets al besteld. Wij gingen naar een wedstrijd van de Boston Bruins tegen de Maple Leafs uit Toronto. Zo’n wedstrijd is een ongekend spektakel. Met 6-2 voor de Boston Bruins was de avond zeer geslaagd.

Vrijdag draaiden we onze laatste training, gelijk ook onze beste. Dit gaf vertrouwen en iedereen had er zin in. Nu waren er echt overal achten op het water en andere boten die de ideale lijn over het parkoers aan het zoeken waren. Zaterdag begon het wedstrijdweekend. Wij sliepen rustig uit en gingen natuurlijk een uurtje kijken langs de baan.

Verbazingwekkend zoveel mensen!

Terecht mag dit de grootste roeiwedstrijd van de wereld genoemd worden. Alle botenhuizen, bruggen en weggetjes langs het water stonden vol met toeschouwers. In de avond spraken we de race voor bij ons gastgezin die een heerlijk feestmaal voor ons kookten. We concludeerden dat de Minerva periode echt heel snel voorbij was gegaan, maar dat we nog een keer gingen shinen in het groenzilver!

Zondag 23 oktober, 14:58 uur was het dan zo ver: ons blok ging starten.

Wij startten als nummer 31, van de 37 ploegen. Om half 1 vertrokken we voor de laatste keer op onze mountainbikes richting ons Boathouse.

Bij vertrek werden er nog wat foto’s

13

gemaakt en verzekerde het gastgezin ons ervan dat ze langs de kant zouden staan om ons aan te moedigen. Bij de brug over de Charles aangekomen hadden we een indrukwekkend uitzicht over de honderden bootjes op het water. Het weer was goed, een blauwe lucht met een klein windje tegen. In de loop van de dag werd het steeds drukker, omdat iedereen de championship eights wilde zien. Wij roeiden ook mee in dit hoofdnummer.

We roeiden in light richting de start, waarna we het Utrechtse Orca zouden achtervolgen, bouwden op en kwamen in tempo 38 langs de vlaggen. Al snel scheerden we onder de eerste brug door en kregen we een goed ritme te pakken. We duwden de skyline van de stad van ons weg, op naar Radcliffe Boathouse.

Bij de brug hoorden we het “Allez Minerva” van de heer van Oijen, onze coach, en onder onze voeten bogen de voetenboorden nog wat krommer. Toen kwam al snel de bocht

‡ De Minerva Dames 8+ traint op de Charles, te midden van de skyscrapers der bochten in zicht, met daar achter de gevaarlijke Elliot Bridge. Onze vaarweg werd echter belemmerd door de acht van Riverside, dus gingen we nog dieper om er langs te gaan.

Aan bakboord botsten de riemen met de tegenstand, maar iedereen hield zijn riem stevig vast. Dankzij strak stuurwerk kwamen we precies goed onder de Elliot Bridge door en al snel scheerden onze riemen langs de takken, het teken dat de eindsprint kon worden ingezet! In drie stappen bouwden we op en raceten we in een tijd van 17:05 over de streep.

We eindigden als 16e van de 37. 54 seconden achter de nummer 1. Een plek om trots op te zijn in dit zware veld!

Bedankt lieve Argonauten voor al jullie smsjes en het volgen van mijn prachtige avontuur!

Rosalie Torensma

Tromp boatraces Op zaterdag 15 oktober j.l. vonden in Hilversum de Tromp boatraces plaats. Deze lange afstandswedstrijd van 5.2 km was voor de vele 2e- 3e en ouderejaars Argonauten een goede voorbereiding op de Hel van het Noorden. Voor menigeen was de Tromp de eerste wedstrijd in de skiff, maar er voeren ook roeiers mee in de 4+ en in de 2-. De velden waren groot en er werd slechts onderscheid gemaakt in SA/SB. Er deden voor Argo in totaal 6 zware ballen, 6 lichte pikken en 7 dames mee, waaronder twee licht. De warme herfstzon en het mooie water maakten, samen met het talent dat op onze vereniging rondloopt, dat er - buiten de persoon-lijke krachtmeting - ook goede resultaten geboekt werden. Zo werden Mej. Niehe en Mej. Bressers 2e in de D2-, Mej. de Jong 8e in DSA1x, Dhr. Jeursen, Dhr. Ammerlaan, Dhr. Ubbink en Dhr. Snel 7e in de SA4+ en Dhr. Duijn en Dhr. van Galen wederom 7e in de SA2-.

FILM RECENSIE “KIMBERLEY” Tekst: AMC / Foto’s: Kimberley In de afgelopen twee Argonautika’s is een recensie verschenen over een roeien-gerelateerde film. Om deze traditie in ere te houden zijn we op zoek gegaan naar een andere roeiersfilm. En met succes. Tussen de mottenballen vonden we “Kimberley”, een film uit 1999. Uiteraard wederom op videoband, dus de videorecorder op Iolkos werd weer tevoorschijn gehaald.

Beginnelingenniveau in gloednieuwe Empacher 4Roeien is het enige wat “Kimberley” gemeen heeft met de twee eerder gerecenseerde films (“The social network” en “The boy in blue”). Daar waar de twee voorgaande films beiden vrij serieus zijn, is “Kimberley” dat totaal niet. De film gaat over vier vrienden. Ze roeien al jaren samen, maar bakken er niks van. Een beetje ervaren roeier ziet inpikken voorbij komen om nachtmerries van te krijgen (wonderlijk eigenlijk dat hun gladde boot niet kapseist). De vrienden zijn dan ook niet erg fanatiek met roeien, maar ze doen het meer voor de gezelligheid.

Totdat Kimberley zich laat zien bij hun roeivereniging. Kimberley is een knappe meid en ze zijn alle vier op slag verliefd op haar. Kimberley blijkt veel verstand van roeien te hebben en ze vragen haar dus om hen te coachen. Kimberley wil dit wel, maar op voorwaarde dat er niet geouwehoerd wordt in de boot en dat ze serieus

trainen voor een wedstrijd. Uiteraard gaan de mannen hiermee akkoord. Vanaf het moment dat de vrienden gecoacht worden door Kimberley maken ze onderling een afspraak. En wel dat geen van hen achter Kimberley aan zal gaan. Dit ten gunste van hun vriendschap. Ze zweren dit terwijl ze hun handen leggen op “de heilige roeiriem”. Natuurlijk houdt geen van de mannen zich aan deze afspraak en al gauw is Kimberley zwanger. Ze beweert niet te weten wie de vader is, dus besluiten de vrienden om haar met zijn vieren bij te staan bij de zwangerschap.

Dit is bijzonder goed voor de teamband en het roeien gaat opeens stukken beter (zelfs de inpik zit ineens mooi gelijk).

Zoals hierboven te lezen valt heeft de film eigenlijk een verhaal van niks. Er zitten echter wel grappige scènes in. En het is ook leuk dat het roeien een rode draad is in het verhaal. Ook mensen die niets van roeien af weten kunnen zich prima vermaken met deze film. Waardoor het een mooi medium is om het roeien ook bij het grote publiek wat meer te laten leven.

Kortom, geen topfilm, maar prima geschikt voor een avondje “dom vermaak”.

Genre: Comedy, Romantiek, Sport Jaar: 1999 Regie: Frederic Golchan Cast: Veronica Alicino, Gabrielle Anwar en Sean Astin Duur: 106 minuten Meer info: www.imdb.com/title/tt0173957/ AKA: Daddy Who? (VS video titel)

Verhaal: Acteerwerk: Vormgeving: Cameravoering: Regie: Geluid: Totaal:

14

KALENDER Kalender Januari 8 Nieuwjaarsreceptie & ploegpresentaties 13 Gala 20 Intraining 25 Financiel Halfjaarlijks ALV 28 – 29 Trainingsweekend wedstrijdroeiers Februari 3 – 10 AI-week 11 Vada Ergometer kampioenschappen 11 – 12 Gyas-Hunze Race 25 – 26 Winterwedstrijden 26 Onderlinge & Slag bij Lexkesveer Maart 10 – 11 15 18 24 – 25 24 – 25 30 -31

Heineken Roeivierkamp Head diner Head of the River Amstel Heineken Roeivierkamp NOOC Openingstournooi Trainingsweekend Keulen

April 1 7 8 14 – 15 21 – 22

Trainingsweekend Keulen Varsity ontbijt Varsity Skoll Cup Hollandia / NK Klein

Mei 5–6 9 12 13 19 – 20 22 26 30

ZRB Ringvaart Regatta Ouderdag eerstejaars PEiL Westerlijke Regatta Nascie Okeanos Comptetitie Toernooi Vloot ALV

Juni 1 2–3 10 16 15 16 16 – 17 1 23 – 24 29

Thetis Sprint ARB / NK Groot Asopos driekamp Asopos Orca Slot Orca Slot Okeano Oke ano Competitie Sprint Okeanos Orc Orca Slotwedstrijden Martinni Regatta Koninklijke Hollandbeker Argo Sprint

Juli 1

NSRF

PERSONALIA Geboren: 8 september 2011 22 september 2011 4 november 2011 20 november 2011

Overleden 19 augustus 2011

Hilde Abbing, dochter van Hendrik en Anet Abbing Dirk Arthur Vermaas, zoon van Lenno en Eugenie Vermaas – van de Bilt Jannes Anne Weijschedé zoon van Jelmer en Willemijn Weijschedé - van der Straaten Guusje Rosemarie dochter van Jeroen en Marthe Bakker - Bruna

D. Kloen

SPONSOREN -Bavaria N.V. -Digigrafi B.V. -Esplanada -InspiredPeopleWork -KLV Wageningen Alumni Netwerk -Liones -SFW -Sonnema -Wageningen Universiteit -Wing Notaris Mr.D.G (Derk) Hoek Van Putten Van Apeldoorn notarissen Generaal Foulkesweg 45 Postbus 228 6700 AE Wageningen Tel.:0317-427000 Fax.:0317-427424 E-mail: dhoek@vpvanotarissen.nl

COLOFON Argonautika is het verenigingsorgaan der W.S.R. Argo en Oud Argo.

Het is de opvolger van respectievelijk de Sitback en het Gulden Vlies.

Argonautika verschijnt 2 maal per jaar in een oplage van 2000 exemplaren.

Argonautika komt tot stand door samenwerking tussen leden van Argo en Oud Argo, die samen de AMC vormen.

Argo: Barbara van Gulick, Coen de Jong, Niek Kievit, Casper van Lier, Luuk Schouten, Maud van Soest Oud Argo: Martien Beek, Anne-Katrien Engelbrecht, Betty Valk, Tess van de Voorde Contact AMC: periodiek@wsr-argo.nl Contact Oud Argo: secretaris@oud-argo.nl

Druk: Digigrafi B.V.

De AMC stelt zich niet aansprakelijk voor onjuiste en/of onvolledige gegevens.

W.S.R. Argo Grebbedijk 59 6702 PB Wageningen tel. 0317 420700 fax 0317 419785 Email: bestuur@wsr-argo.nl Internet: www.wsr-argo.nl www.oud-argo.nl

Bank Argo: 68.10.75.686