Ιεραπόστολος ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ «ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ»
ΤΕΥΧΟΣ 129 • Β΄ ΤΡΙΜΗΝΟ 2022 41
Ιεραπόστολος ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
Ἔτος ΛΓ΄ - Ἀρ. τεύχ. 129 Ἀπρίλιος - Ἰούνιος 2022 Διεύθυνση:
Περιεχόμενα 43 46 51 52 54 60 65 70 74 79
Πηγή ὕδατος ζωῆς ἡ Ἐνορία τοῦ Kikwit-Bundi Μία νέα Ἐπισκοπή στά σπάργανα τῆς Ἀφρικῆς Ἔφυγε ἕνας ζηλωτής ἱεραπόστολος Ἄς γίνουμε κι ἐμεῖς ἕνας κρίκος αὐτῆς τῆς ἁλυσίδας τῶν ἀδειανῶν πιάτων τῶν παιδιῶν τῆς Ἀφρικῆς Ἱεραποστολή ἐν μέσῳ πειρασμῶν καί πολλῶν δυσκολιῶν Ἡ ἑδραίωση τοῦ μοναχισμοῦ στήν καρδιά τοῦ Κονγκό Ἱεραποστολικοί ἀγῶνες στήν Μπουκόμπα Ἡ ὀρθόδοξη μαρτυρία στό Τουλεάρ τῆς Νοτίου Μαδαγασκάρης Μία νέα παιδική κιβωτός Πνευματικά ἀπανθίσματα - Πυξίδα σέ χαλεπούς καιρούς
Μπορεῖτε νά καταθέτετε τήν βοήθειά σας σέ ἕναν ἀπό τούς τρεῖς τραπεζικούς λογαριασμούς.
1. ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 235/296004-49 ΙΒΑΝ: GR9401102350000023529600449 SWIFT (BIC): ETHNGRAA
2. ALPHA BANK 479-002101-029168 ΙΒΑΝ: GR3401404790479002101029168
3. ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 5231-013724-415 ΙΒΑΝ: GR5001722310005231013724415
42
ierap ostolos.gr iersy n@iersy n.gr Ιεραπόστολος
Ἱεραποστολικός Σύνδεσμος «Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός» Ὁδός Λαγκαδᾶ 190, Τ.Κ. 564 36 Σταυρούπολη Θεσσαλονίκη - Greece Ἀναγνωρισμένο Σωματεῖο Ἀπόφ. Πρωτοδ. Θεσ/νίκης, Ἀρ. 684/1990, Κωδικός 2406 Ἱδρυτής: † Γεώργιος Δ. Ἀσλανίδης
Ἐκδότης: Τά μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Ἀσλανίδης Δημήτριος Πρόεδρος Κατσαρός Κωνσταντῖνος Ἀντιπρόεδρος Δημούδης Ἀριστείδης Γεν. Γραμματέας Κωνσταντινίδης Δημήτριος Ταμίας Μπαρέκας Βασίλειος Α΄ Μέλος Ἰωαννίδης Κλεόβουλος B΄ Μέλος Ἀσλανίδης Εὐθύμιος Γ΄ Μέλος Ὧρες Γραφείου: 8.30 π.μ. - 18.00 μ.μ. Τηλέφωνα ἐπικοινωνίας: 2310 606920, 602602 FAX 2310 606920 Τό περιοδικό ΑΠΟΣΤΕΛΛΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΔΩΡΕΑΝ Στοιχειοθεσία, ἐνθέσεις, ἀποχρωματισμοί, ἐκτύπωση, βιβλιοδεσία: I & C Ἀνώνυμη Φαρμακευτική & Ἐκτυπωτική Ἑταιρεία CHROMOTYP • Τηλ. 2310 951620 Κόστος τεύχους: 1,50 εὐρώ
Πηγή ὕδατος ζωῆς ἡ Ἐνορία τοῦ Kikwit-Bundi
Ζεῖ ἄραγε κανείς χωρίς νερό; Κι ἄν ἐμεῖς οἱ χριστιανοί μιλᾶμε συχνά μέ τόση ἔνταση γιά τήν δίψα τῆς ψυχῆς, γιά τήν ἀνάγκη νά ξεδιψάσει κανείς στά ζείδωρα νάματα τοῦ Κυρίου, ξεχνοῦμε πώς ὑπάρχουν, δυστυχῶς ἀκόμα καί σήμερα, ἄνθρωποι πάνω στήν γῆ πού ὑποφέρουν κι ἀπό τήν φυσική δίψα, ἐκείνη πού προκαλεῖται ἀπό τήν ἔλλειψη καθαροῦ, πόσιμου νεροῦ.
43
ς γασίε ρ ἐ ς ί Ἀπό τ ώτρησης ε τῆς γ
Μ
ία τέτοια κοινότητα εἶναι ἡ ὀρθόδοξη Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου στό χωριό Kikwit-Bundi τοῦ Δυτικοῦ Κονγκό. Στήν περιοχή αὐτή, πού ἀπέχει δέκα ὧρες ἀπό τήν πρωτεύουσα τῆς χώρας καί ἔχει πληθυσμό τουλάχιστον ἑνός ἑκατομμυρίου κατοίκων, ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Κινσάσας κυρός Νικηφόρος ἵδρυσε πρό ἐτῶν μία Ἐνορία, ἀνεγείροντας τόν Ἱερό Ναό τῶν Ἁγίων Ἀθανασίου καί Ἐλευθερίου καί τό σχολεῖο. Ἡ Ἐνορία βρίσκεται σέ ἕνα λόφο καί ἀποτελεῖται ἀπό ἀνθρώπους φτωχούς, σέ σημεῖο πού δέν ἔχουν πρόσβαση οὔτε σέ καθαρό πόσιμο νερό. Ἡ χρυσή καρδιά τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Νικηφόρου, συγκινημένη ἀπό τήν ἔλλειψη αὐτή, δέν παρέμεινε στήν ἱκανοποίηση τῶν καθαρῶς «πνευματικῶν» ἀναγκῶν τῆς ὀρθόδοξης Ἐνορίας. Ὡς ἀληθινός πατέρας θέλησε νά ἀνταποκριθεῖ στήν πιεστική ἀνάγκη τῶν πνευματικῶν του παιδιῶν 44
καί νά προχωρήσει σέ μία γεώτρηση γιά τήν ὑδροδότηση τῆς περιοχῆς. Στήν ἀγωνία του ἦλθε ἀρωγός ὁ Ἱεραποστολικός Σύνδεσμος «Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός». Μετά ἀπό ἔκκληση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Κινσάσας κυροῦ Νικηφόρου, φίλοι καί δωρητές τοῦ Σωματείου κινητοποιήθηκαν ἄμεσα καί τό ἀπαιτούμενο ποσό γιά τήν γεώτρηση μαζί μέ ὅλο τόν ἀπαραίτητο ἐξοπλισμό (μηχανισμός ἐκσκαφῆς,σωλῆνες, ἀντλία, καλώδια, στέρνα, γεννήτρια καί ἄλλες κατασκευές) ἀπεστάλη στήν Κινσάσα, μέ ἀποτέλεσμα σήμερα ἡ Ἐνορία τοῦ KikwitBundi νά ἔχει νερό. Οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς εἶναι πολύ χαρούμενοι καί ἀφενός δοξάζουν τόν Πανάγιο Θεό γιά αὐτό τό ἀναπάντεχο δῶρο, ἀφετέρου εὐγνωμονοῦν ὅλους τούς ἐπώνυμους καί ἀνώνυμους δωρητές τοῦ Ἱεραποστολικοῦ Συνδέσμου γιά τήν θεάρεστη προσφορά τους. Ἔτσι δέν θά ξεδιψᾶ πλέον μόνον ἡ ψυχή τους ἀπό τό ἀθάνατο νερό τῆς διδασκαλίας καί τῆς Χάριτος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀλλά καί τό ταλαιπωρημένο
σῶμα τους μέ τό νερό πού ἀναβλύζει πλέον στήν γῆ τους. Ἡ Ἱερά Μητρόπολη Κινσάσας ἔρχεται νά ἑνώσει μέ τούς χριστιανούς τοῦ Kikwit-Bundi τήν φωνή της, ἐκφράζοντας ἄπειρες εὐχαριστίες στόν Ἱεραποστολικό Σύνδεσμο «Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτω-
λός», πού ἀνταποκρίθηκε στήν ἀνάγκη αὐτή σκορπίζοντας χαρά στούς φτωχούς κατοίκους τῆς περιοχῆς. Εἶναι βέβαιο ὅτι κάθε φορά πού θά ξεδιψοῦν ἀπό τό νερό τῆς Ἐνορίας, ὅλοι τους θά εὐγνωμονοῦν καί θά προσεύχονται γιά τούς δωρητές, πού μέ τήν ἀγαπητική τους διάθεση ἀνταποκρίθηκαν στό πρόβλημά τους. Μέ πολλές εὐχές, † Ὁ Κινσάσα Θεοδόσιος 45
Μία νέα
Ἡ πρώτη ἱεραποστολική περιοδεία 46 στήν ἐπαρχία Κισανγκάνι
Ἀγαπητοί ἀδελφοί, Χριστός Ἀνέστη. Ἡ νεοσύστατη Ἐπισκοπή Κισανγκάνι βρίσκεται στό Βορειοανατολικό Κονγκό, στήν καρδιά τῆς Ἀφρικῆς, ἐκεῖ ὅπου ἄλλοτε ἄνθιζε ὁ Ἑλληνισμός, συμβιώνοντας εἰρηνικά μέ τόν ἐντόπιο πληθυσμό. Στίς 6 Μαρτίου 2022 μέ τίς εὐχές τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς κ.κ. Θεοδώρου Β΄ διορίσθηκα Πατριαρχικός Ἐπίτροπος τῆς Ἱερᾶς Ἐπισκοπῆς Κισανγκάνι καί στίς 10 Ἀπριλίου λειτούργησα γιά πρώτη φορά στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Νικολάου τῆς Μπούνια τοῦ Κονγκό. Τά λόγια πού μοῦ ἀπηύθυνε ὁ Μακαριώτατος ἀποτελοῦν γιά ἐμένα μία ἱερή παρακαταθήκη: «Ἡ Ἐκκλησία μας δέν διακρίνει μεταξύ χρώματος, λευκοῦ ἤ μαύρου. Δέν ἔχω νά σοῦ χαρίσω χρυσό ἤ πλοῦτο ἐφήμερο. Ἔχω ἕνα πράγμα μόνο νά σοῦ δώσω σήμερα. Τήν ἀγάπη μου! Τήν εὐχή μου!». Καί ὄντως, ἡ Ἐκκλησία μας δέν εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ πλούτου καί τοῦ χρυσοῦ, γιατί ἐμεῖς δέν κηρύττουμε
Ἐπισκοπή στά σπάργανα τῆς Ἀφρικῆς γήινο πλοῦτο ἤ ἐπιβολή ἀλλά τήν δόξα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ἐμεῖς, λοιπόν, δέν ἔχουμε χρυσό ἐπίγειο, ἀλλά χρυσό ἐπουράνιο. Χρυσό πού δέν μπορεῖ νά φθαρεῖ στό διάβα τοῦ χρόνου, μά πού καί μετά τό τέλος αὐτοῦ τοῦ χρόνου θά ὑπάρχει παντοτινά καί θά μᾶς συνοδεύει ἐκεῖ ὅπου τά πάντα θά ἔχουν γίνει Πνεῦμα, μέσα στό Ὁποῖο θά ζεῖ κανείς τήν πραγματική δόξα καί τό μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ. Τό μεγαλεῖο αὐτό πού δέν ἔχει νά κάνει τίποτε μέ ὁποιαδήποτε γήινη ματαιότητα, ὅσο «χρυσή» κι ἄν φαντάζει στά μάτια τῶν θνητῶν. Ἄν ἀσπάστηκα, λοιπόν, μία φορά ἀπό εὐγνωμοσύνη τά ἁγιασμένα χέρια πού μέ ὁδηγοῦν πλέον στόν νέο τόπο τῆς διακονίας μου, στό Βορειονατολικό Κονγκό, ἀσπάζομαι ἑκατό ἤ μᾶλλον ἀναρίθμητες φορές τά λόγια πού συνόδευσαν ἐκείνη τήν ἁγιασμένη στιγμή τά χέρια τοῦ Πατριάρχου μας, ἐλπίζοντας ὅτι αὐτά τά λόγια θά εἶναι καί ἡ παρακαταθήκη πού θά μέ ἀκολουθήσει μέχρι τοῦ τέλους τῆς ζωῆς μου, στόν τόπο πού μοῦ ἐμπιστεύθηκε ἡ Ἐκκλησία. Ἄς χαρίσουμε σέ αὐτόν τόν κόσμο τήν ἀληθινή Ἀγάπη, ἡ ὁποία δέν πηγάζει
παρά μόνον ἀπό τήν ἀληθινή Πίστη, πού ὁδηγεῖ στήν Ἐλπίδα, στήν πραγματική χαρά τοῦ Χριστοῦ. Βρισκόμαστε, λοιπόν, ἐν μέσω τῶν τροπικῶν δασῶν, σέ μία πόλη πού ἄν καί κάποτε ὀνομάστηκε Stanleyville, πρός τιμήν τοῦ πρώτου Βρετανοῦ ἐξερευνητῆ τῆς Henry Morton Stanley, τελικά καθιερώθηκε μέ τήν σημερινή της ὀνομασία ἀπό τήν ἀντίστοιχή της στά σουαχίλι. Τόσο στήν σουαχίλι ὅσο καί στήν λιγκάλα, πού μαζί μέ τήν γαλλική εἶναι οἱ καθομιλούμενες γλῶσσες αὐτῆς τῆς πόλης, ἡ ἑρμηνεία τῆς ὀνομασίας της εἶναι «ἡ Πόλη στό Νησί» ἤ ἁπλούστερα «Νησούπολις». Κι αὐτό γιατί ἡ ἀρχική ἀποικιακή θέση της ἦταν τό νησί Wana Rusari, τό ὁποῖο βρίσκεται μερικά μέτρα ἀπό τήν ὄχθη τῆς σημερινῆς τοποθεσίας τῆς πόλης, πού περιβάλλεται ἀπό τόν μεγάλο ποταμό Κονγκό καί τούς δύο μικρότερους ποταμούς Lindi καί Tshopo. Ἔτσι δημιουργεῖται στόν θεατή ἡ αἴσθηση ὅτι, ὀπτικά τουλάχιστον, ἔχει νά κάνει μέ ἕνα νησί στό μέσο τῆς τροπικῆς Ἀφρικῆς. Στήν πόλη τῶν ψαράδων Enya, τήν πρωτεύουσα τοῦ τρο47
Κυριακή τῶν Βαΐων καί Μεγάλη Πέμπτη στόν Ἱ. Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου
πικοῦ Κονγκό, ἐκεῖ πού ἀκόμα καί σήμερα, ἄν καί ἰσχνά πλέον, σμίγει ἐξαίσια ἡ ἑλληνική μέ τήν κονγκολέζικη κουλτούρα, ἐκεῖ ὑπάρχει καί ἕνα μικρό πρός στιγμήν ποίμνιο, κυρίως ἀπό ντόπιους ἰθαγενεῖς καί ἀπό ἐλάχιστους πλέον, μά τόσο γενναίους Ἕλληνες. Ἐκεῖ κληθήκαμε νά ὑπηρετήσουμε πλέον τήν Ἐκκλησία καί ἀπό μηδενικῆς βάσεως νά θέσουμε ἐμεῖς οἱ ἐλάχιστοι διάκονοί της τά στερεά θεμέλιά της, στηριγμένοι στίς εὐχές καί τίς προσευχές ὅλων σας. Στήν περιφέρεια τῆς Ἐπισκοπῆς στέκονται ἡρωικά, σέ πολύ μεγάλη ἀπόσταση μεταξύ τους, τρεῖς πανέμορφες Ἐνορίες σέ μία ἔκταση πού φτάνει στίς τέσσερεις περίπου φορές τό ἔδαφος τῆς Ἑλλάδας, σέ τρεῖς 48
διαφορετικές πόλεις, ὅπου τό ἑλληνικό στοιχεῖο ἦταν ἐπίσης ἔντονο τούς τελευταίους αἰῶνες. Οἱ ἀποστάσεις εἶναι ὡς ἐκ τούτου πολύ μεγάλες καί φυσικά δέν διανύονται εὔκολα μέ αὐτοκίνητο, μιά πού τό ὁδικό δίκτυο εἶναι σέ ἄθλια κατάσταση. Ἐπιπλέον, στήν ἐπαρχία ἐμφωλεύει ὁ κίνδυνος τῶν ἀνταρτῶν καί ἔτσι οἱ συνθῆκες γιά τό ἱεραποστολικό ἔργο δυσχεραίνονται ἀκόμα περισσότερο. Σέ αὐτήν τήν περιοχή, λοιπόν, τό μόνο πού ἀρχικά μπορεῖ νά δεῖ κανείς εἶναι μία πανέμορφη Ἐκκλησία τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ἔργο τῶν Ἑλλήνων ὁμογενῶν μας στόν Κισανγκάνι. Μία Ἐκκλησία πού καλεῖται νά γίνει ὁ φάρος καί τό προπύργιο τῆς Ὀρθόδοξης Ἱεραποστολῆς
Ἡ τελετή τῆς Ἀναστάσεως στόν Ἱ. Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου
στό Βορειοανατολικό Κονγκό. Αὐτή τήν στιγμή δέν ὑπάρχει καμία ἄλλη ὑποδομή καί ἡ Ἐκκλησία μας ἐδῶ, γεννιέται πραγματικά σέ μία «πτωχή φάτνη» πού πλαισιώνεται ἀπό τά δεύτερα στόν κόσμο μεγαλύτερα τροπικά δάση καί ἀπό ἕναν ἱστορικό ποταμό. Σέ αὐτήν τήν «φάτνη» ὅμως γεννιέται ἡ Ἐλπίδα καί ὁ Χριστός. Καί ἄς μήν ἀμφιβάλλουμε γι’ αὐτό. Τό θαῦμα τῆς ἀναγεννήσεως τῶν συνανθρώπων μας ὁρίζει τήν ἱστορική, διαχρονική ἀναγέννηση τοῦ Θεανθρώπου μέσα στόν κόσμο μας. Βλέποντας τούς λίγους μά τόσο χαριτωμένους πραγματικά πιστούς μας, τά νέα μας παιδιά πού μέ τόσο κόπο ἑτοίμασαν νά ψάλουν ὕμνους καί τραγούδια ἐν ὄψει τῆς μεγάλης αὐτῆς γιορτῆς, πραγματικά μέ δάκρυα στά μάτια δέν μπορεῖς παρά νά μήν ἔχεις ἀμφιβολίες. Ἡ ὑποδοχή πού μᾶς ἐπιφύλαξαν πρόσφατα οἱ Χριστιανοί μας ἦταν ἐντυπωσιακή καί συγκινη-
τική καί αὐτό μᾶς δίνει δύναμη καί κουράγιο νά ἀντεπεξέλθουμε στίς ἐλλείψεις πού ἀμέσως διαπιστώσαμε ὅτι ὑπάρχουν ἀλλά καί στίς μεγάλες ἀνάγκες πού θά ἀνακύψουν κατά τήν ἐξέλιξη τοῦ ἱεραποστολικοῦ ἔργου. Αὐτή τήν στιγμή προσπαθοῦμε νά βροῦμε τόν κατάλληλο χῶρο ἐντός τῆς Κοινότητας, ὥστε νά οἰκοδομήσουμε τά πρῶτα κτίρια, τά ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖο νά συμπεριλαμβάνουν ἕνα σχολεῖο, ἕνα Ὀρφανοτροφεῖο καί ἕνα Μοναστήρι. Παράλληλα, ἀναζητοῦμε καί προσεγγίζουμε ἀνθρώπους, γιά νά ξεκινήσουμε δειλά-δειλά τίς πρῶτες κατηχήσεις μέ ἕδρα τόν Ἱερό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου στό Κισανγκάνι. 49
Στό θεάρεστο αὐτό ἔργο θά πορευτοῦμε μέ τίς εὐχές τοῦ Πατριάρχου μας καί τήν δική σας συμβολή˙ τήν συμβολή ἑνός Συνδέσμου μέ τόν ὁποῖο μεγάλωσα μαζί στόν ἴδιο Δῆμο καί μέ τίς ἴδιες πνευματικές καταβολές. Χαίρομαι πού εἶμαι ἕνα κομμάτι δικό του καί μάλιστα διακονῶ σέ μία περιοχή πλησίον τῆς περιοχῆς ὅπου
ἔδρασε ὁ ἱερομόναχος π. Κοσμᾶς Γρηγοριάτης, τόν ὁποῖο πάντα θαύμαζα ὡς ἄνθρωπο τῆς θυσίας καί τοῦ Πνεύματος. Τό αἷμα του ἄς ποτίσει καί τήν ρίζα τῆς νεοσύστατης Ἐπισκοπῆς Κισαγκάνι στό Ἀνατολικό Κονγκό καί ἄς ὁδηγεῖ τά ταπεινά βήματά μου κοντά στά δικά του βήματα στό Ζαΐρ, στήν μαρτυρική αὐτή γῆ.
Σᾶς εὐχαριστῶ ὅλους γιά τήν ἀγάπη σας καί σᾶς παρακαλῶ νά εὔχεσθε καί νά προσεύχεσθε γιά μᾶς, στηρίζοντας στό μέτρο τῶν δυνατοτήτων σας τήν ἱεραποστολική μας διακονία γιά τήν ἑδραίωση τῆς Ἐκκλησίας μας στήν περιοχή. Ἀρχιμ. Πολύκαρπος Διαμαντόπουλος Πατριαρχικός Ἐπίτροπος Ἱερᾶς Ἐπισκοπῆς Κισανγκάνι
50
Ἔφυγε ἕνας ζηλωτής ἱεραπόστολος «Μακάριοι οἱ νεκροὶ οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνήσκοντες ἀπ’ ἄρτι... ἵνα ἀναπαύσωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν˙ τὰ δὲ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετ’ αὐτῶν» (Ἀποκ. 14,13). Μέ βαθυτάτη συγκίνηση ἀποχαιρετήσαμε στίς ἀρχές Ἀπριλίου τοῦ 2022 ἕναν ζηλωτή καί ἀγωνιστή λευίτη, τόν ἱεραπόστολο π. Ἐρμόλαο Ἰατροῦ, πού μέ ὑποδειγματική ἀφοσίωση καί θυσιαστικό πνεῦμα διακόνησε τό ἱεραποστολικό σκάμμα τῆς Ἀφρικῆς δεκαπέντε καί πλέον χρόνια, κηρύττοντας τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ «πάσῃ τῇ κτίσει». Βαριά ἡ ἀπώλεια γιά τήν Ἐκκλησία ἑνός ἐκλεκτοῦ, διαπρεποῦς, χαρισματικοῦ καί ἱκανότατου κληρικοῦ. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἱεραποστολή δικαίως θρηνεῖ τόν ἄοκνο, ταπεινό καί ἀκαταπόνητο ἐργάτη τοῦ Ἀμπελῶνος τοῦ Κυρίου στήν ἀφρικανική γῆ, πού ὑπηρέτησε μέ φιλανθρωπία ὅλους τούς ἀνθρώπους, δίχως διακρίσεις φυλῆς, θρησκείας καί καταγωγῆς. Ὀφείλουμε μεγάλη εὐγνωμοσύνη γιά τό πολυσχιδές πνευματικό καί κοινωνικοανθρωπιστικό ἔργο στίς χῶρες τοῦ Μαλάουι, τῆς Τανζανίας καί τῆς Λιβερίας, ἀλλά κυρίως γιά τό φρόνημα, τό ἦθος καί τόν τρόπο ζωῆς πού μέ ἁπλότητα καί μέ ἀπροσποίητη
εὐγένεια προσέφερε. Ἄνδρας ἔμψυχος καί τολμηρός, γενναῖος καί ἄφοβος, πλήρης αὐταπαρνήσεως καί παρρησίας προσέφερε τόν ἑαυτό του στήν ἱεραποστολική διακονία, στήν ὁποία τόν συνόδευαν ἀγόγγυστα ἡ πρεσβυτέρα Χρυσάνθη καί τά τέσσερα τέκνα τους. Φιλόθεος, φιλόχριστος καί φιλακόλουθος ἀναλωνόταν συνεχῶς γιά τήν μαρτυρία τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, χωρίς νά ὑπολογίζει κόπους, μόχθους, θυσίες καί κάθε εἴδους ἐμπόδια πού ἀνέκυπταν. Σέ ὅλη τήν πολυκύμαντη ἱερατική του διακονία στάθηκε μέ ἰδιαίτερο σεβασμό στόν ἀνθρώπινο πόνο, προσφέροντας παραμυθία καί συμπόνια στίς χῆρες, τά ὀρφανά καί τούς ἐμπερίστατους νεοφωτίστους ἀδελφούς μας στήν Μαύρη Γῆ. Ἀξιομακάριστε πατέρα Ἐρμόλαε, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἄς σέ ἀναπαύσει ὡς οὐρανοπολίτη τῆς βασιλείας Του καί ἄς σέ κατατάξει ἐν χώρᾳ ζώντων καί τόπῳ ἀναπαύσεως μετά τῶν Ἁγίων καί Δικαίων.
Ἡ μνήμη σου ἄς εἶναι αἰωνία.
51
Ἄς γίνουμε κι ἐμεῖς ἕνας κρίκος αὐτῆς τῆς ἁλυσίδας τῶν ἀδειανῶν πιάτων τῶν παιδιῶν τῆς Ἀφρικῆς Στό κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιο (25,31-46) μελετοῦμε τήν περικοπή τῆς τελικῆς κρίσης. Τήν ἡμέρα ἐκείνη τήν φοβερά, κατά τήν ὁποία θά γίνει ἡ Δευτέρα Παρουσία.
Σ
χολιάζοντας ὁ Ἐπίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος Ware τήν συγκεκριμένη περικοπή μᾶς ἀναφέρει: Τό κριτήριο τῆς Θείας Κρίσης στήν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ δέν θά εἶναι οἱ ἐσωτερικές μου σκέψεις καί τά αἰσθήματα, οἱ θεῖες ὀπτασίες καί οἱ ἐκστάσεις μου. Οὔτε θά ἐρωτηθῶ γιά τήν μοναχική μου ἄσκηση, τίς νηστεῖες καί τίς μετάνοιες. Θά μοῦ ζητηθεῖ, ὅμως, νά πῶ ἄν ἔδωσα τροφή στούς πεινασμένους, ἄν ἐπισκέφθηκα τούς φυλακισμένους καί τούς ἀρρώστους, ἄν φιλοξένησα τούς ξένους. Γι’ αὐτά ὅλα θά ἐρωτηθῶ… Σκεπτόμενος ὁ ἄνθρωπος τήν εὐαγγελική περικοπή καί τό σχόλιο τοῦ Ἐπισκόπου Διοκλείας κ. 52
Καλλίστου Ware, προβληματίζεται ἄν τελικά τό ὄνομα πού φέρει ὡς χριστιανός ἀνταποκρίνεται καί στήν ζωή του. Πολλές φορές μένει στήν ἠθική, στήν θεωρία καί χάνει τήν οὐσία, δηλαδή τήν θυσιαστική ἀγάπη πρός τόν συνάνθρωπο. Ἐνῶ ζοῦμε στόν 21ο αἰώνα, αἰώνα ὅπου ἡ τεχνολογία ἔχει ἐκτοξευθεῖ στά ὕψη, καί καυχιόμαστε γιά τόν πολιτισμό μας, χιλιάδες παιδιά ἐδῶ στό Κονγκό τῆς Ἀφρικῆς αὐτή τήν στιγμή δυσκολεύονται νά ἔχουν τά ἄκρως ἀπαραίτητα. Ἕνα ποτήρι γάλα καί μία φέτα ψωμί. Αὐτό τό διαπιστώνουμε, καθώς ἐπισκεπτόμαστε χωριά τῆς Μητροπολιτικῆς μας Περιφέρειας, ἡ ὁποία σέ ἔκταση ἰσοδυνα-
μεῖ μέ δύο Ἑλλάδες. Συναντοῦμε περιπτώσεις πολυάριθμων οἰκογενειῶν πού τρῶνε κάθε δύο ἡμέρες. Οἱ γονεῖς προτιμοῦν νά μήν φᾶνε οἱ ἴδιοι, γιά νά χορτάσουν τά παιδιά τους μέ μπουκάρι (ἀλεύρι ἀπό καλαμπόκι). Ἐπίσης, στό Λουμπουμπάσι, πού εἶναι ἡ συμπρωτεύουσα τοῦ Κονγκό, ζοῦνε παιδιά παρατημένα ἀπό τούς γονεῖς τους, ἀπροστάτευτα, μέ κίνδυνο κάποιοι νά τά ἐκμεταλλευτοῦν ποικιλοτρόπως καί κάποια ἀπό αὐτά νά χαθοῦν ἤ νά ἔχουν ἄσχημο τέλος. Σέ σημεῖα τῆς πόλης βλέπεις ὁμάδες παρατημένων παιδιῶν, νά ζητᾶνε βοήθεια γιά νά πάρουν ἕνα pistole, ἕνα μικρό ψωμάκι, καί νά ξεγελάσουν τήν πείνα τους. Τέτοια περιστατικά καί πολλά ἄλλα συνθέτουν τό πάζλ τῆς εἰκόνας ἑνός ἄδειου πιάτου φαγητοῦ. Αὐτό συμβαίνει ὄχι μόνο ἐδῶ στήν Λαϊκή Δημοκρατία τοῦ Κονγκό, ἀλλά καί σέ πάρα πολλές χῶρες τῆς Ἀφρικῆς. Πολλές φορές οἱ ἄνθρωποι, συ-
ναισθηματικά, προσπαθοῦμε νά κατανοήσουμε μέ τό μυαλό τήν πείνα τῶν παιδιῶν. Δυστυχῶς, δέν γεμίζουμε τίς κοιλιές τῶν παιδιῶν μόνο μέ κατανόηση καί συμπόνια. Χρειάζεται νά γίνουμε ἐνεργοί. Μέ ποιόν τρόπο; Νά γίνουμε κι ἐμεῖς ἕνας κρίκος αὐτῆς τῆς ἁλυσίδας τῶν ἀδειανῶν πιάτων τῶν παιδιῶν τῆς Ἀφρικῆς. Νά ἑνώσουμε τό δικό μας γεμάτο πιάτο μέ τό δικό τους, τό ἄδειο πιάτο. Ἐν κατακλείδι, ἡ μεγάλη ἤπειρος πού λέγεται Ἀφρική, ἔχει τεράστιο γεωργικό πλοῦτο πού μπορεῖ νά θρέψει ὁλόκληρη τήν γῆ. Ὅμως, ἡ ἴδια δέν μπορεῖ νά θρέψει τά σπλάχνα της, τά παιδιά της. Ἄς γίνουμε ἀρωγοί σέ αὐτή τήν προσπάθεια πού γίνεται γιά τά παιδιά τῆς Ἀφρικῆς. Τουλάχιστον, κατά τήν ὥρα τῆς Κρίσεως, ὅταν ἀνοίξουμε τά χέρια μας μπροστά στόν Θεό, μπορεῖ νά μήν εἶναι καθαρά, ἀλλά νά εἶναι γεμάτα ἀπό πράξεις ἀγάπης. † Ὁ Κωνσταντιανῆς Κοσμᾶς (Θασίτης) 53
Ἱεραποστολή ἐν μέσῳ πειρασμῶν καί πολλῶν δυσκολιῶν
Ἐπίσκεψη
φοιτητῶν
κινεζικῶν
πανεπιστ
ημίων στό
ν Ἱ. Ναό Ἁ
γίας Τριάδ
ος
Ἀγαπητοί μας ἀδελφοί, Χριστός Ἀνέστη. Ὁ φόρτος τῶν ἐργασιῶν, οἱ ὑποχρεώσεις καί τά ταξίδια στήν Ταϊπέι καί σέ διάφορες ἄλλες πόλεις, δέν μᾶς ἐπέτρεψαν νά σᾶς ἐνημερώσουμε νωρίτερα γιά τό ἔργο πού χάριτι Θεοῦ ἐπιτελοῦμε ἐδῶ στήν Ἄπω Ἀνατολή. Σέ ὅλα αὐτά θά πρέπει νά προστεθοῦν ἡ καθημερινή μας ἀγωνία γιά τήν τοπική ἐκκλησία καί ἡ μέριμνα γιά τήν περαιτέρω αὔξηση τῶν πιστῶν. Ἀγωνία καί ἀγωνίες, οἱ ὁποῖες τελικά σωματοποιοῦνται καί σχεδόν κάθε δύο βδομάδες προκαλοῦν πληγές στό δέρμα μας. Βέβαια μᾶς λυπεῖ ἰδιαίτερα τό γεγονός ὅτι γιά πρώτη φορά δέν γράφουμε γιά τόν ἀδελφό μας Γιῶργο Ἀσλανίδη, διότι πρό μηνῶν τόν κάλεσε ὁ Θεός κοντά Του στούς οὐρανούς, ἀλλά πιστεύουμε ἀκράδαντα ὅτι προσεύχεται ἀπό ἐκεῖ καί βοηθάει τήν ἱεραποστολή μας μέ πολύ διαφορετικό τρόπο καί μέ μεγάλη παρρησία πρός τόν Πανάγαθο. 54
Ἡ ἐκκλησία μας ἐδῶ στήν Ταϊπέι σιγά-σιγά ἀλλάζει καί γίνεται καθαρά κινεζική. Ὅλη ἡ Θεία Λειτουργία γίνεται πλέον στά κινεζικά καί τό Εὐαγγέλιο ἀκόμα τό διαβάζουμε στά κινεζικά. Αὐτό κατέστη δυνατό μέ τεράστια προσπάθεια καί μᾶς χαροποιεῖ ἰδιαίτερα, διότι ὅποιος ἔρχεται, εἶναι εὔκολο νά παρακολουθήσει τήν Θεία Λειτουργία στά κινεζικά
καί νά μήν αἰσθάνεται ὅτι πηγαίνει σέ ἐκκλησία ξένων. Δέν ἦταν εὔκολο νά ἐφαρμοστεῖ κάτι τέτοιο ἐδῶ τόσο λόγῳ ἀντιδράσεων κάποιων Ἀμερικανῶν, πού ἤθελαν τήν ἐκκλησία μας ἐκκλησία ἐμιγκρέ (μεταναστῶν) καί ἔκαναν παρασκηνιακά τό πᾶν γιά νά τό ἐπιβάλουν, ὅσο καί λόγῳ τῆς μεγάλης δυσκολίας ἐκμάθησης τῶν κινεζικῶν. Μέσα στήν γενικότερη ἀγωνία μας νά διατηρήσουμε ἑνωμένο τό ποίμνιο, ἀργήσαμε νά τό ἀντιληφθοῦμε αὐτό. Ὅμως μέ διάβασμα καί καθημερινή προσπάθεια πίεσα τόν ἑαυτό μου, παρόλη τήν ἡλικία μου, γιά νά μάθω τήν γλώσσα. Πλέον στά ἀγγλικά γίνεται μόνο τό κήρυγμα, ἀλλά στήν συνέχεια μεταφράζεται ἀμέσως λέξη πρός λέξη στά κινεζικά. Καί τό ἐκκλησία-
σμα τώρα πιά ἀποτελεῖται στήν πλειονότητά του ἀπό Κινέζους καί ἔτσι ἀργά ἀλλά σταθερά δημιουργεῖται ἕνας μικρός πυρήνας πιστῶν. Οἱ πρόσφατες ἐξελίξεις καί ἡ ἐπίθεση τῆς Ρωσίας στήν Οὐκρανία ἔχουν δημιουργήσει χείριστη ἐντύπωση στήν Ταϊβάν, ἡ ὁποία ὑποστηρίζει τήν Οὐκρανία καί εἶναι στήν λίστα τῶν ἐχθρικῶν χωρῶν τῆς Ρωσίας, ὅπως καί ἡ Ἑλλάδα. Τώρα πιά ὅλοι ἐδῶ ἀντιλαμβάνονται τί συνέβη πρίν ἀπό μερικά χρόνια, ὅταν οἱ Ρῶσοι διέσπασαν τήν ἐκκλησία μας καί δημιούργησαν δική τους ἐκκλησία, ἀποκλειστικά ρωσική, χρησιμοποιώντας μεθόδους ἀνήθικες, γιά νά πάρουν τούς πιστούς ἀπό τήν ἐκκλησία μας, ἀκόμα καί μέ ἀπειλές. Μάλιστα
Ὅλοι συμμετέχουν στόν στολισμό τοῦ Ἐπιταφίου 55
Ὁ π. Ἰωνᾶς ἐξηγεῖ στούς πιστούς τήν εἰκόνα τοῦ Ἐπιταφίου Θρήνου
χρησιμοποίησαν ἀκόμα καί τίς μυστικές τους ὑπηρεσίες, γιά νά τηλεφωνήσουν σέ ὅλους τούς Ρώσους στήν Ταϊβάν καί νά τούς ἐνημερώσουν ὅτι πρέπει νά πᾶνε στούς δικούς τους. Τώρα πιά οἱ Ταϊβανέζοι γνωρίζουν, ἐπίσης, πώς ἡ Ρωσική Ἐκκλησία χρησιμοποίησε μεθόδους τῆς ΚGB καί αὐτό εἶναι δυστυχῶς θλιβερό γιά τόν χριστιανισμό. Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν σέ ἐπιστημονικές ἱστοσελίδες ἄρθρα ἱστορικῶν μέ ἀδιάσειστα ντοκουμέντα καί ἄλλα στοιχεῖα (ψάξτε στό google γιά Mikhailov files), πού ἀποδεικνύουν τίς στενότατες σχέσεις τῶν ἡγετῶν τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας μέ αὐτή τήν ὀργάνωση καί κυρίως τίς μεθόδους της. Ἐδῶ στό νησί ὁ κόσμος γνωρίζει ὅτι ἡ ἐκκλησία μας ἀνήκει μόνο στόν Χριστό καί σέ καμιά 56
κοσμική δομή, κράτος ἤ ἰδεολογία. Ἐπιπλέον ἡ ἐκκλησία μας εἶναι νόμιμη, ἀναγνωρισμένη ἀπό τό Τμῆμα Ἐκκλησιαστικῶν Ὑποθέσεων τῆς Ταϊβάν, ἐνῶ ἡ Ρωσία ἱδρύει ἐκκλησίες ὡς πολιτιστι-
Ἡ προσκύνηση τοῦ Ἐπιταφίου
Ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἐπιταφίου Θρήνου
κούς συλλόγους τῆς Ρωσικῆς Πρεσβείας. Τώρα πιά ἐργαζόμαστε συστηματικά γιά νά ἀναρτήσουμε στό διαδίκτυο μεταφράσεις ὅλων τῶν λειτουργικῶν βιβλίων τῆς Ἐκκλησίας. Μέχρι στιγμῆς ἔχουμε μεταφράσει τήν Παρακλητική καί τό Τριώδιο καί τώρα ἑτοιμάζουμε τό Πεντηκοστάριο. Βέβαια εἶναι δύσκολο καί λίγο ἀκατανόητο γιά τούς Κινέζους νά ἀντιληφθοῦν τήν χρησιμότητα τῶν μηναίων καί τῶν ἀκολουθιῶν τῶν Ἁγίων, διότι ἔχουν καί αὐτοί τήν μυθολογία καί τούς “ἁγίους” τους, πού κάνουν κατά τήν γνώμη τους τόσα θαύματα. Τά βίντεο καί τά ἄρθρα μας ἔχουν κάνει τήν ἱστοσελίδα μας πολύ ἀναγνωρίσιμη καί συχνά λαμβάνουμε e-mail, μέ τά ὁποῖα ζητοῦν πληροφορίες γιά τήν ἐκκλησία μας. Βέβαια ὁ κορωνοϊός περιόρισε πολύ τίς ἐπισκέψεις τῶν πιστῶν στήν ἐκκλησία, διότι εἶχαν ἐπιβλη-
θεῖ αὐστηρά μέτρα. Τελευταῖα, ἀπό τήν μία πλευρά τά πράγματα φαίνονται πιό εὔκολα, καθώς τά μέτρα ἔχουν χαλαρώσει, ἀλλά ἀπό τήν ἄλλη πλευρά ὑπάρχει ὁ φόβος ὅτι αὐτά πού συμβαίνουν στήν Σαγκάη κρύβουν μία νέα ἐπιδημία, ἡ ὁποία ὁπωσδήποτε θά φτάσει καί στήν Ταϊβάν μέσῳ τῶν ταξιδιωτῶν καί δέν θά εἶναι εὔκολο νά τήν περιορίσουμε, γι’ αὐτό καί ὁ κόσμος δυσκολεύεται νά ἀνοιχτεῖ καί νά ταξιδέψει. Ἔτσι ἡ κύρια δουλειά μας γίνεται μέσῳ τοῦ διαδικτύου καί ἀπό ἐκεῖ ἐρχόμαστε σέ ἐπαφή μέ κάποιους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι μᾶς γνώρισαν παρακολουθώντας τίς διάφορες ἐκπομπές μας. Οἱ Ταϊβανέζοι εἶναι πολύ εὐγενικοί ἄνθρωποι καί φοροῦν πάντοτε μάσκα καί στήν ἐκκλησία καί σέ ὅλες τίς ἐξωτερικές δραστηριότητές τους, ὄχι μόνο ἀπό τόν φόβο γιά τόν κορωνοϊό ἀλλά ἀπό εὐγένεια, 57
γιά νά μήν μεταδώσουν οἱ ἴδιοι κανένα μικρόβιο στούς ἄλλους καί ἔτσι φροντίζουν γιά τήν ὑγεία τοῦ συνανθρώπου τους. Ἄλλωστε αὐτό γινόταν καί πρίν ἀπό τόν κορωνοϊό. Πρός μεγάλη μου ἔκπληξη διαπίστωσα ὅτι ὅποιος εἶχε τό ἐλάχιστο σύμπτωμα γρίπης, φοροῦσε πάντα μάσκα, στό λεωφορεῖο, στό σχολεῖο καί ἀλλοῦ. Πάντοτε καί σέ ὅλα τά ἑστιατόρια, πολύ πρίν τόν κορωνοϊό, τό προσωπικό φοροῦσε μάσκες, ὥστε νά μήν πέφτουν σάλια καί σταγονίδια στά φαγητά πού σερβίρουν. Ἡ εὐγένεια τῶν ἀνθρώπων εἶναι πραγματικά ἐντυπωσιακή. Ἀξιομνημόνευτη ὅμως εἶναι καί ἡ ψυχρότητά τους. Εἶναι δύσκολο ἕως ἀδύνατο νά δημιουργηθεῖ φιλία μαζί τους. Εἶναι σάν ἕνα τεῖχος κλειστό ἀπό παντοῦ, πού προστατεύει ὄχι ἁπλῶς μία πόλη ἀλλά τήν ἴδια τήν καρδιά τους, καί εἶναι ἀδύνατο νά ἀνοίξει. Εἶναι σάν τήν βαθιά θάλασσα, πού παρά τήν ἠρεμία στήν ἐπιφάνεια, ὑποκρύπτει δυνατά συγκρουόμενα ρεύματα. Συχνά μᾶς ἐπισκέπτονται φοιτητές ἀπό διάφορα πανεπιστήμια τῆς Ταϊβάν, γιά νά παρακολουθήσουν τήν Θεία Λειτουργία καί νά μελετήσουν τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Μετά τήν ἀκολουθία συνηθίζουμε νά τρῶμε ὅλοι μαζί, ὅπως στήν ἀρχαία Ἐκκλησία. Κάθε γεῦμα ἀποτελεῖ τήν κα58
ταλληλότερη εὐκαιρία νά ἀνταλλάξουμε κάποιες ἀπόψεις. Μετά τούς προσφέρουμε καφέ καί τσάι καί σχολιάζουμε τό Εὐαγγέλιο ἤ ἀπαντοῦμε στίς διάφορες ἐρωτήσεις καί ἀπορίες πού ἔχουν. Οἱ φοιτητές εὐχαριστιοῦνται πάρα πολύ καί κρατοῦν σημειώσεις, διότι φαίνεται ὅτι εἴμαστε ἀπό τούς ἐλάχιστους ἤ ἴσως οἱ μοναδικοί, πού τούς δεχόμαστε καί τούς βοηθοῦμε νά γράψουν τήν ἐργασία τους, χωρίς νά τούς πιέζουμε καί νά ἀπαιτοῦμε τίποτα ἀπό αὐτούς. Εἶναι πραγματικά πολύ συγκινητικό πού μία οἰκογένεια μέ τρία παιδάκια, ὅλοι τους βαφτισμένοι στήν ἐκκλησία μας, δέν ἀρκοῦνται μόνο στό νά διαβάζουν τά ἀναγνώσματα, ἀλλά κάθε ἑβδομάδα ἔρχονται τό ἀπόγευμα γιά νά κάνουμε ἰδιαίτερα μαθήματα καί νά ἀπαντήσουμε στίς ἐρωτήσεις τους καί τίς λοιπές ἀπορίες τους, μία διαδικασία πού διαρκεῖ περισσότερο ἀπό δύο ὧρες, ἀλλά μᾶς εὐχαριστεῖ ἰδιαίτερα. Σιγά-σιγά αὐτό θά συμβαίνει μέ ὅλους τούς πιστούς μας, ἀκόμα καί ἐκείνους πού εἶναι πιό μακριά καί ἐπικοινωνοῦν μαζί μας μέσῳ τοῦ διαδικτύου. Προσωπικά ἀγωνίζομαι νά μάθω κινεζικά, μελετῶ τούς κινεζικούς χαρακτῆρες καί τίς σημασίες τους, γράφω μέ πινέλο καί γενικότερα προσπαθῶ νά μπῶ
στόν ρυθμό τους, ἀνακαλύπτοντας σιγά-σιγά τήν ὀμορφιά τοῦ κινεζικοῦ πολιτισμοῦ ἀπό τήν ἀρχαιότητα, γιά τόν ὁποῖο θά σᾶς γράψω σέ ἄλλη ἐπιστολή μου. Ἡ Ταϊβάν βρίσκεται σέ μία κρίσιμη καμπή, πνευματική καί ἱστορική, διότι ἀπό τήν μία πλευρά ὑπάρχει ἡ κλασική κινέζικη σκέψη καί ἀντιλήψεις καί ἀπό τήν ἄλλη ἡ χώρα δέχεται ἔντονη τήν δυτική ἐπίδραση σέ ὁτιδήποτε, διότι ἡ Δύση ἐξασφαλίζει τήν ἀνεξαρτησία της καί διότι θέλει νά δείξει ὅτι εἶναι διαφορετική ἀπό τήν Κίνα. Ἡ Ταϊπέι διαθέτει πολλούς χώρους διασκέδασης μέ εὐδιάκριτο τό ἀμερικανικό χρῶμα, οἱ νέοι της χορεύουν ἀμερικανικούς χορούς χίπ-χόπ καί ράπ, στούς τεράστιους σταθμούς τοῦ ἠλεκτρικοῦ διοργανώνονται διαγωνισμοί χοροῦ καί ἄλλες παρόμοιες ἐκδηλώσεις καί ἡ μόδα εἶναι παρόμοια μέ τήν δυτική, ἀλλά παράλληλα ὁ κόσμος πηγαίνει στούς ναούς τῶν εἰδώλων, γιά νά προσευχηθεῖ γιά καλή τύχη καί γιά νά λάβει ἀπαντήσεις στά προβλήματα καί στίς καθημερινές του ἀνάγκες μέσῳ τοῦ κλασικοῦ κινεζικοῦ βιβλίου Ι Τσίνγκ (Βιβλίου τῶν Ἀλλαγῶν) καί κυρίως μέσῳ τῆς τυχαιότητας καί τῆς ἀσάφειας. Ἡ Ἐκκλησία μας λοιπόν νομίζω ὅτι παρέχει στούς ἐδῶ ἀδελφούς μας μία νέα προσέγγιση, μία νέα διαφορετική
ἐλπίδα καί ἕναν λόγο ζωῆς. Μάλιστα οἱ ἰδέες τῆς Ἀνάστασης, τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, τῆς ὕπαρξης ὡς κοινωνίας καί τῆς προσευχῆς γιά τούς νεκρούς εἶναι πολύ βασικές καί σπουδαῖες γιά τούς Κινέζους. Εὔχεσθε καί προσεύχεσθε, ἀδελφοί μας, γιά ἐμένα καί τούς συνεργάτες μου πού προσπαθοῦμε νά ἐκφράσουμε ὅλα αὐτά συστηματικά μέ ἄρθρα καί ἀργότερα μέ βιβλία, ὥστε νά μείνουν ὡς παρακαταθήκη καί νά ἀποτελέσουν τήν ἀρχή τῆς νέας ἐξάπλωσης τοῦ χριστιανισμοῦ στήν Ἄπω Ἀνατολή. Εὔχεσθε ὅμως καί γιά τούς καθημερινούς πειρασμούς, ὄχι μόνο λόγῳ τῶν ἁμαρτιῶν μας, ἀλλά καί λόγῳ τῶν δαιμόνων, πού ἀφθονοῦν ἐδῶ στούς ναούς τῶν εἰδώλων, καί τῶν πρακτικῶν τους. Εὔχεσθε, τέλος, καί γιά τήν αὔξηση τοῦ ποιμνίου τῆς Ἐκκλησίας μας. Σᾶς εὐγνωμονοῦμε γιά τήν μεγάλη ἀγάπη καί συμπαράστασή σας. π. Ἰωνᾶς 59
Ἡ ἑδραίωση τοῦ μοναχισμοῦ στήν καρδιά τοῦ Κονγκό Ἀγαπητοί ἀδελφοί, χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε. Κατ’ ἀρχήν, ἐπιτρέψτε μου νά εὐχηθῶ ὑπέρ μακαρίας μνήμης καί αἰωνίου ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ μακαριστοῦ Γεωργίου Ἀσλανίδη, ἱδρυτοῦ καί ἐμπνευστοῦ τῆς δημιουργίας τοῦ Ἱεραποστολικοῦ Συνδέσμου ‹‹Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός››. Στόν μακαριστό Γεώργιο ὀφείλουμε πολλά ὅλες οἱ κατά τόπους Ἱεραποστολικές Μητροπόλεις τῆς Ἀφρικῆς, ἐξαιρέτως ἐμεῖς οἱ διαδεχθέντες τόν μακαριστό καί μαρτυρικό Ἱεραπόστολο π. Κοσμᾶ Γρηγοριάτη.
Πανοραμική ἄποψη τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν ὑποστατικῶν, τῶν κήπων καί τῶν ἐκτροφείων ψαριῶν
Εἴθε οἱ εὐχές καί οἱ μεσιτεῖες τῶν δύο κατά σάρκα ἀδελφῶν, τῶν ἀναλωθέντων ὑπέρ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῶν ἁπανταχοῦ εἰκόνων τοῦ Θεοῦ, νά κατευθύνουν καί ἐμᾶς τούς ἐλαχίστους στόν ἀγώνα ὑπέρ οὗ ἐτάχθημεν, κατ’ ἐντολήν τοῦ σεβαστοῦ καί μακαριστοῦ Γέροντός μας, Καθηγουμένου Ἀρχιμ. π. Γεωργίου Καψάνη. 60
Συγκομιδή τομάτας στό ἀγρόκτημα
Γνωρίζετε μέ τήν Χάρη τοῦ Κυρίου μας, τό εὐγενές ὅραμα ὅλων καί ἐξαιρέτως τοῦ σεβαστοῦ π. Γεωργίου Κουγιουμτζόγλου (ὁ ὁποῖος προσέφερε τά μέγιστα σέ ὅλη τήν Ἱερά Μητρόπολη Κατάνγκας), τήν δημιουργία Ἀνδρώας Ἱερᾶς Μονῆς στό Κολουέζι τοῦ Κονγκό. Τό εὐγενές αὐτό ὅραμα εἶναι πλέον πραγματικότητα. Συμπληρώνονται ἤδη ὀκτώ χρόνια, ἀπό τῆς ἐγκαταβιώσεώς μας στήν νεοπαγεῖσα Ἱερά Μονή τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων στό χωριό Τσαμπούλα. Γνωρίζουν οἱ ἐν Ἑλλάδι ἀγωνιζόμενοι φιλομόναχοι ἀδελφοί μας, κληρικοί καί λαϊκοί, μά κυρίως μοναχοί Γέροντες καί μοναχές Γερόντισσες τόν ἀγώνα μας ἀπό δική τους ἐμπειρία. Ζη-
τᾶμε τίς εὐχές καί τίς προσευχές ὅλων σας. Μέ τήν εὐκαιρία αὐτῆς τῆς ἐπικοινωνίας, θά ἤθελα νά σᾶς γνωστοποιήσω ἕνα γεγονός ἀπό τό ὁποῖο ἐπαληθεύθηκε γιά ἀκόμη μία φορά ἡ Θεία Σκέπη, ἀλλά καί ἡ προστασία τῆς Παναγίας καί τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μας. Τά μεσάνυχτα τῆς 25ης πρός 26η Σεπτεμβρίου τοῦ 2020, καθώς ἑτοιμαζόμασταν γιά τήν ἑορτή τοῦ μεγάλου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, ἀκούσαμε μέσα στήν ἡσυχία τῆς νύχτας μία ἐκκωφαντική ἔκρηξη, χωρίς νά μπορέσουμε νά συνειδητοποιήσουμε ἀπό ποῦ προερχόταν. Ἡ ταπεινότης μου θεώρησα ὅτι προερχόταν ἀπό τήν καμπίνα τῶν ἠλεκτρι61
Τό πτηνοτροφεῖο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς
κῶν ἐγκαταστάσεων, ὅπου ἴσως ἔγινε κάποιο ἀτύχημα. Πάνω πού ἤμουν ἕτοιμος νά βγῶ ἔξω ἀπό τό κελλί μου, εἶδα μέ τά μάτια μου λάμψεις ἀπό ἐκπυρσοκροτήσεις ὅπλων. Ἔτσι, περίμενα τήν ἐξέλιξη τῆς δραματικῆς αὐτῆς κατάστασης ἀναθέτοντας τά πάντα στόν Κύριό μας.
Κάτοικοι τῆς Τσαμπούλα προμηθεύονται νερό ἀπό τήν βρύση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς. 62
Οἱ πυροβολισμοί διήρκεσαν περίπου εἴκοσι λεπτά κατά διαστήματα. Ὑπόψιν ὅτι λόγῳ τῶν συχνῶν κλοπῶν, τήν νύχτα ἔχουμε πάντοτε δύο φύλακες γιά ἀσφάλεια. Ἀπό θαῦμα δέν σκοτώθηκε κανένας, παρ’ ὅλο πού οἱ σφαῖρες πέρασαν δέκα ἑκατοστά ἀπό τό κεφάλι τοῦ ἑνός. Στό διάστημα αὐτό ὁ ἕνας φύλακας ἔτρεξε καί χτύπησε τήν καμπάνα τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτό ἐκφόβισε τούς ληστές. Βγήκαμε ὅλοι ἔξω καί χτυπώντας παρατεταμένα καί τίς δύο καμπάνες, κάναμε τόν Ὄρθρο καί στήν συνέχεια τήν Θεία Λειτουργία, ἀποδίδοντας δόξα στόν Παντοδύναμο Τριαδικό Θεό μας πού διεφύλαξε τό μοναστήρι μας ἀπό κάθε κακό. Μετά ἀπό δύο μέ τρεῖς
Οἱ σταυλικές ἐγκαταστάσεις
ἡμέρες κυκλοφόρησε στήν πόλη τοῦ Κολουέζι ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι Μοναχοί ἔχουν πολλούς φύλακες καί οἱ ληστές δέν κατάφεραν νά κάνουν τίποτα. Σημειωτέον ὅτι λίγες ἡμέρες πρίν εἴχαμε πληροφορηθεῖ ὅτι χτύπησαν ἕνα Καθολικό μοναστήρι καλογραιῶν, σκοτώνοντας τρεῖς μοναχές καί κλέβοντας ὅ,τι μποροῦσαν. Φαίνεται ὅτι οἱ Δώδεκα καί οἱ Ἑβδομήκοντα Ἀπόστολοι προστάτεψαν τήν Ἱερά Μονή μας καί τούς κατεδίωξαν ἀοράτως. Ἄς ἔχει καί πάλι δόξα ὁ Πανάγαθος Κύριός μας πού διεφύλαξε τό μοναστήρι μας. Ἀναφέρω τό γεγονός αὐτό διότι ἔτσι ὅπως διαδραματίστηκε ὅλη αὐτή ἡ κατάσταση, στήριξε ὄχι μόνο τούς μοναχούς καί δόκιμους τῆς Μονῆς μας, πού εἶδαν
ζωντανή τήν Σκέπη τοῦ Θεοῦ καί τήν ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας, ἀλλά καί πολύς κόσμος εἶδε τό γεγονός αὐτό ἀπό τά μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως, γιατί ἔγινε γνωστό ἀμέσως. Μέ τήν Χάρη τοῦ Κυρίου μας, τό μοναστήρι μας ἔχει γίνει πλέον πόλος ἕλξης τῶν χριστιανῶν
Ὑπαίθρια βάπτιση στήν εἴσοδο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίων Ἀποστόλων 63
Ὁ Καθηγούμενος π. Βαρνάβας καί οἱ ἀδελφοί τῆς Ἱ. Μονῆς
μας, πού ἔρχονται νά ἐξομολογηθοῦν καί νά στηριχθοῦν πνευματικά, καί ὑλικά ἐνίοτε. Ἐπίσης, ἀρκετοί γηγενεῖς πού ἀναζητοῦν τήν ἀλήθεια, μᾶς πλησιάζουν καί μετά ἀπό ἐπαρκῆ κατήχηση τούς βαπτίζουμε. Κατά καιρούς φιλοξενοῦμε γιά ἀρκετό διάστημα ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι καταρτίζονται πνευματικά γιά νά μπορέσουν νά στηριχθοῦν καί νά γνωρίσουν καλύτερα τήν πίστη μας. Ἕνα ὅραμα, τό ὁποῖο μένει
νά ὑλοποιήσουμε μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, εἶναι νά καταρτιστοῦν τουλάχιστον δύο μοναχοί στήν ἑλληνική γλώσσα, γιά νά μπορέσουν νά ἐπιδοθοῦν στόν τομέα τῶν μεταφράσεων λειτουργικῶν καί πατερικῶν βιβλίων, κάτι τό ὁποῖο λείπει στήν τοπική μας Ἐκκλησία. Φυσικά, δέν μποροῦμε νά ἀγνοήσουμε τήν ὑπεράνθρωπη προσπάθεια καί προσφορά τοῦ ἀδελφοῦ τῆς Μονῆς μας π. Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτη, πού εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων.
Ἀδελφοί μας, εὔχεσθε νά εὐοδωθεῖ αὐτή ἡ ταπεινή μας προσπάθεια, ἀλλά κυρίως νά ἐπιτύχουμε τήν Δεσποτική ἐντολή: ‹‹Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγώ ἅγιός εἰμι›› (Α΄ Πέτρ. 1,16). Μέ ἐν Χριστῷ ἀγάπη, ταπεινές εὐχές καί εὐχαριστίες, Ἀρχιμ. Βαρνάβας Γρηγοριάτης Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίων Ἀποστόλων Τσαμπούλα 64
Ἱεραποστολικοί ἀγῶνες στήν Μπουκόμπα
Ὁ Ἱερός Να ός τῆς Παν αγίας στήν Μουλ έμπα
Ὁ
σεβασμός τῶν τοπικῶν καί ἐθνικῶν παραδόσεων τῆς κάθε χώρας ἀποτελεῖ τήν βάση, πάνω στήν ὁποία ἀναπτύσσεται ἡ Ὀρθόδοξη Ἱεραποστολή καί εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά νά κηρυχθεῖ τό Εὐαγγέλιο καί ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Πηγαίνουμε δηλαδή νά κηρύξουμε Χριστό καί Ὀρθοδοξία καί ὄχι τήν ἑλληνική ἤ τήν ρωσική ἤ ἄλλη ἐθνική συνείδηση. Συχνά ὅμως στό ἱεραποστολικό πεδίο καλούμαστε νά ἀντιμετωπίσουμε καί τόν θρησκευτικό φανατισμό τῶν ἀλλοθρήσκων, τούς ὁποίους πρέπει νά χειριζόμαστε διαλλακτικά.
Ἕνα τέτοιο περιστατικό βιώσαμε πρίν ἀπό δύο χρόνια στήν περιοχή Μουλέμπα, ὅπου οἱ Μουσουλμάνοι εἶχαν καταλάβει παράνομα τόν Ὀρθόδοξο Ἱερό Ναό τῆς Παναγίας καί παρά τούς δικαστικούς ἀγῶνες ἡ ἐπιστροφή του φαινόταν ἀδύνατη. Ἕνας ἀπό τούς ἐφημερίους, ὁ π. Πασχάλιος, ἀνεπιτυχῶς εἶχε προσπαθήσει νά πλησιάσει στόν Ἱ. Ναό, ἀπό ὅπου ἐκδιώχθηκε μέ ἀπειλές καί χειρονομίες. Ὅταν τό θέμα ἔφτασε στά δικαστήρια, οἱ ἀπειλές τῶν Μουσουλμάνων ἐντάθηκαν καί εἶχαν προκαλέσει σέ ὅλους μας φόβο καί ἀγωνία. Ἀπειλοῦσαν ὅτι θά 65
γίνει αἱματοχυσία καί ἄλλοτε ἐμφάνιζαν χαρτιά ὅτι τό οἰκόπεδο εἶναι δικό τους καί ἄλλοτε συκοφαντοῦσαν τόν ἱερέα, ὅτι ἐκεῖνος τούς τόν εἶχε πουλήσει, γιά νά πάρει τά χρήματα. Τήν ὑπόθεση ἀνέλαβε ὁ ὀρθόδοξος δικηγόρος κ. Ἄβελ, τόν ὁποῖο συμβουλεύσαμε στήν ὅλη διαδικασία νά μήν εἶναι ἐπιθετικός, ἀλλά συμβιβαστικός. Ἤμασταν σταθεροί στό αἴτημά μας καί παρόλο πού δέν εἴχαμε τίτλους κυριότητος, προβάλαμε ὡς ἐπιχείρημα τήν λειτουργία τοῦ Ἱ. Ναοῦ γιά 22 χρόνια καί τήν συνεχῆ παρουσία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Στόχος μας ἦταν νά μᾶς ἐπιστραφεῖ τόσο ὁ Ἱ. Ναός ὅσο καί τό σπίτι τοῦ ἱερέως. Καί τελικά τά καταφέραμε μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τήν «κραταιά προστασία» τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Στόν συμβιβασμό ἀφήσαμε τό μισό οἰκόπεδο, ἀλλά κερδί-
σαμε τόν Ἱερό Ναό καί τήν οἰκία τοῦ Ἱερέως. Ἐπίσης, γιά τήν καλύτερη διαποίμανση τῆς Ἐνορίας τοποθετήσαμε ἕναν ἄλλο δραστήριο Ἱερέα, τόν π. Ἐλευθέριο Ντουγκούγιε, γιά νά τήν ὀργανώσει καί νά συγκεντρώσει τά διασκορπιμένα πρόβατα, τούς χριστιανούς μας. Τελευταῖα τοποθετήσαμε καί
Στιγμιότυπα ἀπό τήν λιτανεία τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας 66
Ἁγιασμός κατά τήν ἐπιστροφή τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας
ἕναν δραστήριο κατηχητή, τόν Ἰωάννη, ἀπό τήν Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Ἀντύπα Κατόγκο, γιά νά ὀργανώσει τήν Ἱεραποστολή καί νά προετοιμάσει τά νέα ζωντανά μέλη τῆς Ἐνορίας τῆς Παναγίας. Τό γεγονός γιορτάσθηκε μέ πανυγηρική Θεία Λειτουργία στήν μεγάλη ἑορτή τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου τήν Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2021. Ἐκείνη τήν ἡμέρα συγκεντρώθηκαν στόν Ἱερό Ναό ὅλοι οἱ Ἱερεῖς καί ὅλες οἱ Ἐνορίες τῆς ἐπαρχίας Μουλέμπα. Ἦταν ἕνα πραγματικό πανηγύρι στόν οὐρανό καί στήν γῆ. Εὐγνώμονες δοξάσαμε τόν Κύριο γιά τήν ἀγάπη Του καί εὐχαριστήσαμε τήν Κυρία Θεοτόκο γιά τήν προστασία της. *** Τά προβλήματα ὅμως πού καθημερινά ἀνακύπτουν στό ἱεραποστολικό πεδίο, δέν σταματοῦν ἐδῶ, καθώς διαρκῶς γινόμαστε μάρτυρες δυσάρεστων καί συ-
γκλονιστικῶν καταστάσεων πού ἀφοροῦν στήν ζωή καί τήν ἐπιβίωση τῶν ἀνθρώπων. Δάκρυσα κυριολεκτικά, ὅταν ἀπό τό παράθυρο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου Καγκαράμα ἀντίκρισα δυό παιδιά νά πίνουν νερό μέ τίς χοῦφτες τους μέσα ἀπό μιά λακούβα. Τό γεγονός αὐτό συνέβη κατά τήν πρόσφατη ἐπίσκεψή μας στήν περιοχή, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖ γιά τίς λατρευτικές ἀνάγκες τῶν κατοίκων της μία ταπεινή λασποκαλύβα, πού δέν διαθέτει οὔτε μία εἰκόνα, οὔτε ἕνα λατρευτικό ἀντικείμενο. Τό μόνο πού θυμίζει ἐκκλησία εἶναι τό πλινθόκτιστο τέμπλο της. Οἱ χριστιανοί μας μᾶς ὑποδέχθηκαν μέ χαρά καί μεγάλο ἐνθουσιασμό καί κατά τήν συζήτηση πού εἴχαμε διαπιστώσαμε ὅτι κάτι περιμένουν ἀπό ἐμᾶς. Δέν τούς ὑποσχεθήκαμε τίποτα. Τελέσαμε μόνο τόν Ἁγιασμό καί 67
Κατήχηση στόν ὑπαίθριο χῶρο μπροστά ἀπό τόν Ἱ. Ναό Ἁγίου Αὐγουστίνου Καγκαράμα
ποτίσαμε τά διψασμένα παιδιά μέ τό ἁγιασμένο «νερό τοῦ Θεοῦ», μήπως καί ξεδιψάσουν ἀπ’ ὅλα… καί ἀπό νερό καί ἀπό Θεό. Ἀπό τά πολλά προβλήματα πού ἀντιμετωπίζουν, συγκρατήσαμε πρωτίστως ἕνα… ὅτι χρειάζονται πέντε ὧρες γιά νά βροῦν καθαρό πόσιμο νερό. Ἐπιστρέψαμε συγκλονισμένοι ἀλλά καί συνάμα λυπημένοι, γιατί δέν μποροῦμε νά τούς βοηθήσουμε, καί ἀποφασίσαμε νά κάνουμε τά πάντα γιά νά στηρίξουμε αὐτούς τούς διψασμένους. Κι ἐνῶ βρισκόμασταν σέ ἀπόγνωση, θυμηθήκαμε ὅτι μέ τήν βοήθεια ὀρθοδόξων ἀδελφῶν ἀπό τήν Ἀμερική, τήν Ἑλλάδα καί τήν Κύπρο ἡ Ἱερά Ἐπισκο68
πή εἶχε ἀποκτήσει πρίν ἀπό λίγα χρόνια δύο γεωτρύπανα. Μάλιστα, ἡ Ἐνορία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου στό Irvine τῆς Καλιφόρνιας (Η.Π.Α.) καλύπτει ὅλα τά ἔξοδα γιά τό προσωπικό καί τά ἀνταλλακτικά τῶν γεωτρήσεων. Συναντηθήκαμε ἐπειγόντως μέ τό προσωπικό τοῦ συνεργείου καί τούς μιλήσαμε γιά τήν ἀναγκαιότητα τῶν γεωτρήσεων σέ περιοχές πού ὑποφέρουν. Ἄμεσα καταρτίσθηκε ἡ λίστα τῶν γεωτρήσεων καί ἤδη τό συνεργεῖο βρίσκεται κοντά στόν Ἅγιο Αὐγουστίνο. Ἀφοῦ τελειώσουν οἱ γεωτρήσεις, μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί τήν στήριξη τῶν φίλων καί δωρητῶν σας, εὐελπιστοῦμε
Ὁ πλινθόκτιστος Ἱ. Ναός Ἁγίου Αὐγουστίνου Καγκαράμα
Κάτοικοι τῆς περιοχῆς πίνουν νερό μέσα ἀπό τίς λακοῦβες
ὅτι θά καταστεῖ δυνατή καί ἡ κατασκευή τῶν πρώτων πηγαδιῶν, ἀπό ὅπου θά προμηθεύονται καθαρό πόσιμο νερό ὅλοι οἱ κάτοικοι τῶν περιοχῶν. Στίς ἐκκλήσεις μας ἀνταποκρίθηκε πρώτη ἡ Ἱερά Μονή Ἁγίου Αὐγουστίνου Φλώρινας, πού μᾶς προμήθευσε μέ εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου καί τῆς μητέρας του Ἁγίας Μόνικας. Οἱ πρεσβεῖες τους ἄς μᾶς σκεπάζουν ἀπό κάθε
ὁρατό καί ἀόρατο ἐχθρό καί ἄς φροντίζουν γιά «κάθε ἐγκόσμιο καί ὑπερκόσμιο ἀγαθό». Αὐτή ἡ εἰκόνα τῶν Ἁγίων θά εἶναι ἡ πρώτη πού θά κοσμήσει τόν ταπεινό Ἱ. Ναό τους στήν Καγκαράμα καί σύντομα ἐλπίζουμε νά βρεθοῦν οἱ δωρητές καί εὐεργέτες πού θά ἀναλάβουν τήν ἀνέγερσή του. Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Ἐπισκοπῆς Μπουκόμπα 69
Ἡ ὀρθόδοξη μαρτυρία στό Τουλεάρ τῆς Νοτίου Μαδαγασκάρης Σέ μία ἀπό τίς φτωχότερες χῶρες τοῦ κόσμου, τήν Μαδαγασκάρη, ἐδῶ καί τρία χρόνια ὁ Ἱεραποστολικός μας Σύνδεσμος συνδράμει τό κοινωνικό καί ἀνθρωπιστικό ἔργο τῆς Ἱερᾶς Ἐπισκοπῆς Τολιάρας. Μέ τήν δική σας συνδρομή κατέστη δυνατή ἡ ἀνοικοδόμηση τῶν βοηθητικῶν χώρων (ἀρχονταρικίου, τράπεζας, κελλιῶν, περίφραξης κ.λπ.) τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωσήφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ καί εὐελπιστοῦμε ὅτι μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ σύντομα θά ὁλοκληρωθοῦν οἱ ἐργασίες διαμόρφωσης τοῦ ἐξωτερικοῦ χώρου. Πρόσφατα, στήν ἴδια περιοχή, ξεκίνησε καί ἡ ἀνέγερση 70
τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου καί Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ. Πρόκειται γιά δύο σημαντικά ἔργα, πού θά ἀποτελέσουν τήν βάση γιά τήν διάδοση τοῦ κηρύγματος τοῦ Εὐαγγελίου καί τήν μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας στήν περιοχή, μέ τήν παράλληλη ἀνάπτυξη ἱεραποστολικοῦ καί κοινωνικοῦ ἔργου. Τήν συγκίνηση καί τήν εὐγνωμοσύνη τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου κ. Προδρόμου γιά ὅλους τούς δωρητές, πού ἀπό τό περίσσευμα τῆς ἀγάπης τους ἀγκάλιασαν τήν προσπάθεια αὐτή, ἐκφράζει τό παρακάτω κείμενο πού μᾶς ἀπέστειλε:
Τό καθολικό τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίου Ἰωσήφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ πρίν καί κατά τήν ἀνέγερση τῶν βοηθητικῶν χώρων
Τούς κτήτορες Μονῶν καί Ἐκκλησιῶν, Κύριε, ἐλέησον.
1700 χρόνια πρίν καί ἡ Ἐκκλησία ἀσθμαίνουσα βγαίνει ἀπό τίς κατακόμβες πεπυρωμένη μέ τήν θέρμη μίας πίστεως γιά τό πῶς ἡ Ἀλήθεια ἐκτός του κόσμου ἦταν ἀπαγορευμένη ἐντός αὐτοῦ. Πρώτη μέριμνα, νά κτιστοῦν Μαρτύρια, λατρευτικά κέντρα πάνω στούς τάφους Μαρτύρων. Νά ἀνασάνει ἡ ψυχή καί νά φωνάξει δίχως φόβο τό «Κύριε, ἐλέησον»! Ταυτόχρονα, ἄνθρωποι τρέχουν στίς ἐρημιές τοῦ κόσμου, βάζουν λίθους τόν ἕνα πάνω στόν ἄλλο, ἀρχικά ἄχαρα καί ἐν συνεχείᾳ μέ τέχνη, καί δημιουργοῦν λίθινες Κιβωτούς σωτηρίας, πλοῖα ἀβύθιστα, μονές καί ἀσκηταριά, νυμφῶνες ἀνταμώσεως τοῦ μόνου Νυμφίου τῶν καρδιῶν ἡμῶν. Τά μέσα πενιχρά. Ὑπῆρχε ὅμως ἕνα “παγκόσμιο νόμισμα”,
τό ὁποῖο καί σήμερα φτάνει, γιά νά γίνουν τά πάντα στήν Ἐκκλησία. Ὅποιος δώσει ἀπό ἕνα χαλίκι μέχρι ἕνα σεντούκι χρυσό, θά πάρει τήν προσευχή τῶν Πατέρων μέχρι τήν συντέλεια τοῦ κόσμου. Ὄχι ἁπλῶς γιά ὅσο διάστημα ζήσουν οἱ εὐεργετημένοι, παρά γιά ὅσο θά ἀκούγεται ἡ Εὐχή ἐπί τῆς γῆς, γιά ὅσο δάχτυλα θά γυρίζουν τούς κόμπους τοῦ μαυροσχοινιοῦ. Ὑπάρχει, ἀδελφοί μου, μεγαλύτερη ἀνταμοιβή; Νά σέ συντροφεύει στό ἐδῶ καί τό μετά ἡ ἀνάσα τῶν μοναχῶν, μόνο καί μόνο γιατί ἔδωσες κάτι πού ποτέ δέν ἦταν δικό σου, γιατί ἔδωσες ὅ,τι ὁ Κύριος σοῦ ἔδωσε. Ὅποιος πρόλαβε νά καταλάβει ὅτι εἴμαστε διαχειριστές πραγμάτων πού δέν μᾶς ἀνήκουν σέ τούτη τήν ζωή, ξέρει ὅτι ἡ ἐπένδυση πρέπει νά στοχεύει στό αἰώνιο μετά. 71
Στιγμιότυπα ἀπό τίς ἐργασίες ἀνέγερσης στήν Ἱερά Μονή
Καί εὐχαριστῶ τόν Θεό, διότι ἐσεῖς, τά μέλη, οἱ φίλοι καί δωρητές τοῦ Ἱεραποστολικοῦ Συνδέσμου «Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός», ζεῖτε ὡς ἐπενδυτές Παραδείσου. Στά πρόσωπά σας βλέπω τούς κτήτορες τῆς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Ἰωσήφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ, στόν κόπο τῶν χειρῶν σας τούς οἰκοδόμους τῆς τράπεζας, τῆς κουζίνας, τῶν κελιῶν καί τῆς μάνδρας. Γιά ἐσᾶς καί γιά ὅποιον ἄλλον, ἔστω καί μέ τήν σκέψη βοήθησε, ὡς σάλπιγγα ὁ ἱερέας ἔμπροσθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης θά οὐρλιάζει πρός τόν Θεό: «Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τῶν μακαρίων καί ἀοιδίμων κτητόρων τῆς ἁγίας Μονῆς ταύτης» μέχρι τήν Δευτέρα Ἔλευση τοῦ Χριστοῦ. Γιά ἐσᾶς δύο Ἅγιοι 72
τῶν ἡμερῶν μας θά εὔχονται μέ ἀγαπητική παρρησία πρός τόν Ζωοδότη, διότι οἰκοδομήσατε οἶκο προσευχῆς καί λατρείας καί βάλατε Αὐτούς προστάτες, οὕτως ὥστε ὡς Πατέρες νά προσέχουν τά μαῦρα παιδιά ἀπό πάσης θλίψεως, ὀργῆς, κινδύνου καί ἀνάγκης. Μήν σᾶς ἀκούγονται οὐτοπικά ὅλα αὐτά. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ Ὅσιος Ἰωσήφ, ὁ Ὅσιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης, ὁ Ὅσιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ, οἱ Ἅγιοι Δανιήλ καί Ἐφραίμ ἀπό τά Κατουνάκια καί ὅσοι ἐκ τῶν νεοτέρων κατετάγησαν στίς δέλτους τῆς Ἐκκλησίας μας Ἅγιοι θά ἀποκτήσουν τόπο στήν Νότιο Μαδαγασκάρη, θά σκεπάζουν κάθε
ἄνθρωπο ἐν ἀνάγκῃ καί πολύ περισσότερο κάθε ἄνθρωπο πού βοήθησε ἕναν μακρινό ἀδελφό ἐν ἀνάγκῃ. Εὔχομαι, καρδιακῶς καί διαπύρως, ἡ πρεσβεία πάντων τῶν Ἁγίων καί τῆς Θεοτόκου, νά ἀναβλύζει ὡς τό νερό ἀπό τό πηγάδι πού ὡς Σύνδεσμος προσφέρατε καί δίνει ζωή καί ἀνάπαυση σέ χέρια ξερά καί στόματα σκασμένα ἀπό τόν ἥλιο τῆς Ἀφρικῆς, πλούσιο ἔλεος ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ Παραδείσου ἕως ὅτου ἀξιωθοῦμε νά διαβοῦμε τήν στενή καί ταπεινή Του πύλη. Ὁ πάντοτε εὐγνώμων καί ἔσχατος εὐχέτης, † Ὁ Τολιάρας & Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος
Ἡ ἐξέλιξη τῶν ἔργων ἀνέγερσης τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου καί Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ
73
Μιά νέα παιδική κιβωτός
Μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ ἡ Ἐκκλησία μας συνεχίζει τό πνευματικό καί φιλανθρωπικό της ἔργο παρ᾽ ὅλους τούς πειρασμούς καί τίς δυσκολίες, πού διαρκῶς ἀναφύονται ἀπό δεκάδες κατευθύνσεις. Ἀπ᾽ ἄκρη σέ ἄκρη τῆς ἀχανοῦς ἀφρικανικῆς ἠπείρου τό παλαίφατο Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς ἔχει δημιουργήσει ὀρθόδοξες “φωλιές” πού ἀκτινοβολοῦν ἀγάπη καί ἐλπίδα. Σέ μιά ἐποχή ἔντονων πολιτικῶν καί κοινωνικῶν ἀνακατατάξεων, ἐμπνεόμενοι ἀπό τό ἔμπρακτο παράδειγμα τοῦ ἱεραποστόλου Πατριάρχου μας κ.κ. Θεοδώρου Β´, συνεχίζουμε, μέ τήν δική σας βοήθεια, νά κηρύττουμε τό Εὐαγγέλιο ἀκόμη καί στά πιό ἀπομακρυσμένα χωριά τῆς Ἐπισκοπῆς μας καί ταυτόχρονα νά συμπαραστεκόμαστε στίς ἀμέτρητες ἀνάγκες τῶν ἰθαγενῶν ἀδελφῶν μας. 74
Διανομή γεύματος στόν Ἱ. Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου στό χωριό Ἰποάσι
Εἶναι ἀδιαμφισβήτητο γεγονός ὅτι ὁ εὐλογημένος Σύνδεσμός σας συνδράμει τά μέγιστα στήν διεξαγωγή συσσιτίων στό Ἱεραποστολικό Κέντρο Ἰρίγκας.
Καθημερινά, ἑκατοντάδες ὀρφανά παιδιά βρίσκουν παρηγοριά στό ζεστό ποτήρι γάλακτος πού ἡ δική σας ἀρχοντική ἀγάπη προσφέρει, ἐνῶ ἀνά τακτά χρο-
75
νικά διαστήματα προσφέρεται πλῆρες γεῦμα. Πρόσφατα, ἤρθαμε ἀντιμέτωποι μέ ἕνα ἄλλο πρόβλημα πού προέκυψε στό χωριό Νιαμιχού, πλησίον τοῦ Ἱεραποστολικοῦ μας Κέντρου. Οἱ βιοτικές ἀνάγκες τῶν οἰκογενειῶν, πού κατοικοῦν ἐκεί, ἀναγκάζουν τούς ἐνήλικες νά ἐργάζονται σκληρά, ἀπό τό πρωΐ μέχρι τό βράδυ, μέ ἀποτέλεσμα τά παιδιά τους νά μένουν μόνα στό σπίτι, χωρίς φροντίδα, ἐνῶ τά μικρότερα τά κουβαλάνε οἱ μητέρες στήν πλάτη τους. Αὐτά τά μικρά πλασματάκια βρίσκονται ἐκτεθειμένα στόν καύσωνα ἤ τίς βροχές, κατά τήν ἀντίστοιχη περίοδο, μέ τήν ὑγεία τους, ἀκόμη καί τήν ζωή τους, νά κινδυνεύουν συνεχῶς. Στήν προσπάθειά μας νά δώσουμε λύση σέ αὐτό τό σοβαρό ζήτημα, ἀποφασίσαμε νά χτίσουμε ἕναν βρεφονηπιακό σταθμό στό χωριό αὐτό, προκειμένου τά παιδιά νά παραμένουν, κατά τήν ἀπουσία τῶν γονέων τους, σέ ἕνα ἀσφαλές περιβάλλον. Ὁ χῶρος ἔχει διαμορφωθεῖ κατάλληλα, ὥστε νά θυμίζει κάτι ἀπό τίς ἀντίστοιχες δομές, πού ἔχουμε στήν χώρα μας. Τά παιδιά ἀπασχολοῦνται μέ διάφορα παιχνίδια, συμμετέχουν σέ δραστηριότητες, ζωγραφίζουν, παίζουν καί τρῶνε ὅλα μαζί. Ἐπίσης, μελετοῦν τούς 76
βίους τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας καί μαθαίνουν γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη. Ἡ νέα αὐτή δράση ἔρχεται νά προστεθεῖ στούς τομεῖς τῆς φιλανθρωπικῆς δραστηριότητας τῆς Ἐπισκοπῆς μας. Ὅπως καταλαβαίνετε, ἡ καθημερινή λειτουργία τῆς δομῆς αὐτῆς ἀπαιτεῖ κάποιο κόστος λειτουργίας. Γιά ἄλλη μιά φορά, μέ συστολή καρδίας, παρακαλοῦμε τίς φιλάνθρωπες καρδιές σας νά ἀγκαλιάσετε αὐτή τήν προσπάθεια, ὥστε ἡ κιβωτός πού δημιουργήθηκε στό χωριό Νιαμιχού νά συνεχίσει τό ταξίδι της ἔχοντας ὡς ἐπιβάτες τά χαρούμενα πλασματάκια μας, πού αὐτή τήν στιγμή χρήζουν τῆς δικῆς μας ἀγάπης καί προστασίας.
Ἕνας ἀπό τούς λειτουργοῦντες βρεφονηπιακούς σταθμούς τῆς Ἱ. Ἐπισκοπῆς Ἀρούσας
77
Θεία Λειτουργία σέ ἀχυροκαλύβα στό χωριό Μκόμπε
Ἡ Ἱεραποστολή, ἀδελφοί μου, εἶναι ἕνα ἀτέλειωτο ταξίδι σέ ἄγνωστες ἀτραπούς. Ὁ Θεός ἀνοίγει νέους δρόμους ἐκεῖ πού προηγουμένως δέν ὑπῆρχε τίποτα. Κι ἐμεῖς, ὡς ταπεινοί διακονητές καί ὁδοιπόροι, ἀκολουθοῦμε τίς δρασκελιές τοῦ Κυρίου στήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου σέ ὅλα τά μήκη καί πλάτη τῆς γῆς. Εὔχομαι ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου, ὁ Πανάγαθος Θεός νά εὐλογεῖ τό ἔργο σας καί τίς οἰκογένειές σας! Μέ ἄπειρη εὐγνωμοσύνη, † Ὁ Ἀρούσας Ἀγαθόνικος 78
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΠΑΝΘΙΣΜΑΤΑ - ΠΥΞΙΔΑ ΣΕ ΧΑΛΕΠΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ Τά Δάκρυα τῆς Μετανοίας: Οἱ ἐμπειρίες ἑνός ταξιτζῆ. Ἀληθινές ἱστορίες, τοῦ Ἀθανάσιου Κατιγκᾶ
Ὁ συγγραφέας τῶν τεσσάρων βιβλίων ἀσκεῖ τό ἐπάγγελμα τοῦ ὁδηγοῦ ταξί ἐδῶ καί πολλά χρόνια καί καθημερινά ἔρχεται σέ ἐπαφή μέ ἕνα μεγάλο πλῆθος ἑτερόκλητων ἀνθρώπων. Καθώς τό ραδιόφωνο στό ταξί του εἶναι διαρκῶς συντονισμένο σέ κάποιον ἐκκλησιαστικό σταθμό, συναντᾶ ποικίλες ἀντιδράσεις ἀπό τούς ἐπιβάτες καί πάντοτε ἀκολουθεῖ κάποια σχετική συζήτηση, ἡ ὁποία συνήθως καταλήγει σέ μία ξεχωριστή πνευματική ἐμπειρία.
Μέσα ἀπό περιστατικά τῆς καθημερινῆς ζωῆς, ὁ συγγραφέας μᾶς κάνει κοινωνούς ἑνός ἀνεκτίμητου πνευματικοῦ θησαυροῦ ἀληθινῶν ἱστοριῶν συνάντησης τῶν ἀνθρώπων μέ τόν Θεό καί τόν ἑαυτό τους. Οἱ ἀληθινές ἱστορίες καί τά συγκλονιστικά γεγονότα πού καταγράφονται στίς σελίδες τῶν βιβλίων, μιλοῦν στήν καρδιά τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων!
Ἐκδόσεις Ἱεραποστολικοῦ Συνδέσμου «Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός»
Ἐκδόσεις Τό Περιβόλι τῆς Παναγίας
Κάθε βιβλίο τιμᾶται 12€.
Ἕνας ἄγγελος στήν λαβωμένη γῆ,
τοῦ Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτη Mία συλλογή μέ ἀνείπωτες μαρτυρίες, θαυμαστές ἐμπειρίες καί βιώματα Κονγκολέζων χριστιανῶν μας, κληρικῶν καί λαϊκῶν, ἀλλά καί συγκινητικές ἐξιστορήσεις παλαιῶν συνεργατῶν τοῦ μακαριστοῦ παπα-Κοσμᾶ.
Ἕνα εὔχρηστο ἐγχειρίδιο γιά τούς εὐλαβεῖς Χριστιανούς καί τήν ὠφέλειά τους ἀπό τήν μελέτη τῶν θεόπνευστων Ψαλμῶν.
Τό βιβλίο τιμᾶται 8€.
Τό βιβλίο τιμᾶται 9€.
Ψαλτήριον
Ἐκδόσεις π. Στεφάνου Ἀναγνωστοπούλου
Ποῦ πᾶμε;
Λόγοι καί συμβουλές τοῦ ἁγίου Γέροντος Ἐφραίμ τοῦ Φιλοθεΐτου, πού καταγράφηκαν κατά τήν διάρκεια ἰδιαίτερων συζητήσεων καί κατά τήν Ἱερά Ἐξομολόγηση.
Ἕνα βιβλίο γιά τούς λογισμούς, τά πάθη, τήν ἐξομολόγηση καί τήν μετάνοια, τήν προσευχή καί τήν κάθαρση, τήν μυστηριακή καί πνευματική κοινωνία σύμφωνα μέ τούς Ἁγίους Παΐσιο καί Ἐφραίμ Κατουνακιώτη.
Τό βιβλίο τιμᾶται 5€.
Τό βιβλίο τιμᾶται 10€.
Ὁ Γέροντάς μου Ἐφραίμ
Τά βιβλία διατίθενται ἀπό τό βιβλιοπωλεῖο τοῦ Ἱ. Συνδέσμου μας.
Γιά παραγγελίες ἀπευθύνεστε στό τηλ. 2310 602602.
79
ΚΙΝΣΑΣΑ
Οἱ Ὀρθόδοξοι Ἱεραπόστολοι χρειάζονται τήν οἰκονομική σου συνδρομή. Μά πιό πολύ ἔχουν ἀνάγκη ἀπό τήν θερμή σου προσευχή.
ΤΟΛΙΑΡΑ 80