Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46

46

nr MARZEC 2018

Mecenas Ewelina Wolańska 1931 – 2017

GDAŃSKI KWARTALNIK ADWOKACKI nr 46 SPIS TREŚCI Okiem Dziekana

3

Szpalty Pamięci

5

Wystawa poświęcona polskim adwokatom i adwokaturze w MIIWŚ w Gdańsku

6

Wspomnienie adw. Eweliny Wolańskiej

7

adw. Dariusz STRZELECKI adw. Krzysztof GOLEC adw. Krzysztof GOLEC adw. Krzysztof GOLEC

Akcja Senior: podsumowanie działań edukacyjnych w 2017 r.

12

Wigilia Seniora

14

Wspomnienie o adw. Tadeuszu Burdeckim

15

Bal Prawnika

16

Choinka dla dzieci

17

Ważne dla praktyki: przegląd orzecznictwa

18

Konferencja Naukowa Pomorskiej Izby Adwokackiej „Prawo Sportowe”

20

Wspomnienie o adwokacie Pawle Martinie

22

Jak zdać egzamin wstępny na aplikację?

24

Z Epiktetem za krąg polarny

26

Restauracja „Gvara” – pod adwokackim dachem Relacja z Turnieju Piłkarskiego o Puchar Dziekana w Elblągu

28 30

Projekt Przedsiębiorca

32

Spotkanie noworoczne Aplikanci

32 33

Ultramaraton “Kaszubska Poniewierka 30”

34

adw. Agnieszka KAPAŁA-SOKALSKA adw. Joanna GRĘNDZIŃSKA adw. Ewelina WOLAŃSKA

adw. Agnieszka DEREZIŃSKA-JANKOWSKA adw. Agnieszka DEREZIŃSKA-JANKOWSKA adw. Agnieszka KAPAŁA-SOKALSKA apl. adw. Olga TYMCZYNA adw. Maria PELA

apl. adw. Joanna NOETZEL

adw. Marek KARCZMARZYK

adw. Dawid FIEDEROWICZ

adw. Joanna GRĘNDZIŃSKA

adw. Joanna GRĘNDZIŃSKA adw. Maria PELA

2

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

w Muzeum II Wojny Światowej nastąpi otwarcie wystawy „100 lat Adwokatury Polskiej”. Wystawę tę organizuje Naczelna Rada Adwokacka, ale przygotowuje ją nasz kolega adwokat Krzysztof Golec. Na 18 maja w Europejskim Centrum Solidarności planujemy zorganizowanie areopagu, do udziału w nim zaprosimy osoby znamienite, nie tylko prawników. Szczegółów nie ujawnię, niech to będzie niespodzianka. Pomysłodawcą tego projektu jest adwokat Marcin Derlacz.

W czerwcu w miejsce dotychczasowego tradycyjnego rodzinnego Pikniku Piłkarskiego, odbędzie się Międzynarodowy Turniej Piłkarski na stadionie Ogniwa Sopot – to pomysł adwokata Andrzeja Wesołka. Projekt jest już wdrażany w życie i są już pierwsze zgłoszenia. Chcemy też po naszym Zgromadzeniu Izbowym zorganizować happening – „ubieramy Neptuna w togę adwokacką”, oczywiście projekt ten wymaga uzyskania wielu zezwoleń władz lokalnych, ale miejmy nadzieję, że uda nam się je uzyskać, zwłaszcza że pomysłodawcą jest adwokat Jerzy Glanc. Obchody centralne Jubileuszu 100-lecia Adwokatury Polskiej planowane są na 23 listopada na Zamku Królewskim w Warszawie.

Szanowni Państwo!

Od ostatniego Kwartalnika wydanego w październiku 2017 roku wiele się wydarzyło.

ok 2018 będzie istotny dla adwokatury z dwóch powodów. To setna rocznica odzyskania niepodległości przez Polskę i 100-lecie Adwokatury. To dobry czas, abyśmy pokazali kim jesteśmy i jakimi zasadami kierujemy się w swojej pracy, abyśmy pokazali nasz profesjonalizm, nasz etos, aby adwokat postrzegany był jako osoba stojąca na straży gwarancji praw obywatelskich, służąca pomocą temu, kto tej pomocy potrzebuje. Pokażmy, że jesteśmy zawodem elitarnym, zawodem zaufania publicznego, że jesteśmy silnym samorządem.

W listopadzie 2017r w Wyższej Szkole Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Gdyni odbyła się konferencja naukowa „Prawo sportowe”, zorganizowana przez adwokatów Joannę Gręndzińską, Dominikę Wetoszkę i Marcina Derlacza. Jak co roku nasze konferencje izbowe cieszą się ogromnym zainteresowaniem, i tak też było tym razem.

R

Ten okrągły Jubileusz będzie świetną okazją do promocji naszego zawodu, do propagowania marki „adwokat”, do pokazania się na zewnątrz. Każda impreza, każda inicjatywa organizowana przez Pomorską Izbę Adwokacką w tym roku, odbywać się będzie pod logo 100lecia Adwokatury Polskiej.

Kumulacja obchodów 100-lecia Adwokatury Polskiej w naszej Izbie przewidziana jest na późną wiosnę bieżącego roku. 12 maja Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

W listopadzie też odbył się tradycyjny turniej piłkarski w Elblągu o Puchar Dziekana ORA w Gdańsku, zorganizowany przez adwokatów Józefa Borkowskiego i Dariusza Olszaka.

Wysoki poziom organizacyjny i sportowy powoduje, że frekwencja drużyn na kolejne lata jest zapewniona.

Tradycyjnie po ostatnim w roku posiedzeniu Okręgowej Rady Adwokackiej spotkaliśmy się na „Wigilii dla Seniora” z naszymi koleżankami i kolegami, którzy zaprzestali czynnie wykonywać zawód adwokata. W grudniu ubiegłego roku odbył się „Bieg po plaży”. 20 stycznia br w hotelu Hilton bawiliśmy się na Balu Prawnika, tym ra3

zem wspólnie z radcami prawnymi. Podczas obu tych imprez zbieraliśmy fundusze na pomoc dla pani Nowaczyk, samotnej matki wychowującej bliźniaczki chorujące na porażenie mózgowe.

Serdecznie dziękuję adwokatom Agnieszce Derezińskiej-Jankowskiej, Agnieszce Kanawka i Wiolecie Kazimierczyk, to dzięki Ich zaangażowaniu i inwencji od wielu lat te imprezy należą do najbardziej udanych.

W ramach projektu „Adwokat przydaje się w życiu”, dzięki adwokat Agnieszce KapałaSokalskiej, podpisaliśmy jako Izba kolejne umowy ze szkołami z naszego województwa. W programie edukacji prawnej wśród młodzieży szkolnej jesteśmy w czołówce krajowej.

W styczniu br w Centrum Szkolenia Aplikantów Adwokackich im. adw. dr Michała Wenta odbyło się ślubowanie ponad stu przyszłych adeptów naszego zawodu. Gratuluję Wszystkim i witam w Pomorskiej Izbie Adwokackiej w Gdańsku.

oprócz skierowania wniosków do Rzecznika Dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, Okręgowa Rada Adwokacka wystąpiła na drogę postępowania sądowego z pozwami o zapłatę i na dzisiaj otrzymaliśmy już dwa tytuły wykonawcze. Płacenie składki izbowej jest obowiązkiem korporacyjnym i wyjątkowo nieuczciwe jest, aby prawie 1/3 naszych koleżanek i kolegów niepłacących składki izbowej kredytowana była przez pozostałych członków Izby.

Co prawda zima w toku, ale dzień już coraz dłuższy, czasami słoneczny i ani się obejrzymy jak przyjdzie wiosna, ta kalendarzowa już za dwa miesiące i nowy Kwartalnik też.

adw. Dariusz STRZELECKI Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku

Odbyły się też wybory nowego starosty aplikantów adwokackich, został nim Krystian Dzięgielewski, któremu serdecznie gratuluję.

Wielkie podziękowania składam ustępującemu staroście aplikantów adwokackich – Miłoszowi Haberowi - niezwykle skromnemu, solidnemu, odpowiedzialnemu i bardzo zaangażowanemu w działalność samorządową.

Dziękuję panie Miłoszu.

Adwokat Janusz Masiak szybko wraca do zdrowia i formy i już zadeklarował, jak co roku, zorganizowanie w lutym zawodów narciarskich o Puchar Dziekana ORA w Wieżycy.

W marcu egzamin adwokacki, na wiosnę szkolenie zawodowe – tym razem (to jeszcze niepotwierdzona informacja) na zamku w Gniewie.

Na koniec trochę mniej przyjemnie. Zaległości w płaceniu składki izbowej są nadal duże i mimo apeli o ich regulowanie na bieżąco, pozostają na niezmienionym do wielu miesięcy poziomie. W związku z powyższym Okręgowa Rada Adwokacka podjęła uchwałę, że członkowie PIA zalegający w opłacie składki izbowej, nie będą korzystali z dofinansowania imprez organizowanych przez Izbę. Nadto informuję, że w stosunku do osób zalegających z zapłatą składki izbowej, 4

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

adw. Krzysztof GOLEC

Szpalty pamięci

Adwokaci Pomorskiej Izby Adwokackiej zmarli w 2017 r.

W ubiegłym roku pożegnaliśmy sześcioro adwokatów, którzy byli członkami Pomorskiej Izby Adwokackiej. Odejścia te napełniły bólem serca rodzin, przyjaciół i znajomych.

W niniejszym artykule zostaną przedstawione ich biogramy.

Alojzy Cichański

Ur. 22.03.1930 r. w Starogardzie Gdańskim, w 1958 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie im.

Adama Mickiewicza w Poznaniu, w latach 1959-1961 aplikant sądowy w okręgu Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku, 1961-1964 asesor sądowy w okręgu Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku, 1964-1968 sędzia Sądu Powiatowego w Sopocie, 1968-1971 sędzia Sądu Powiatowego w Gdańsku, 19711983 sędzia Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku, w 1987 r. został wpisany na listę adwokatów Wojewódzkiej Izby Adwokackiej w Gdańsku, odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz „Zasłużony Ziemi Gdańskiej”, zmarł 21.06.2017 r., przeżył 87 lat, przez 30 lat wykonywał zawód adwokata.

Wojciech Walczak

Ur. 23.04.1947 r. w Płonce (wówczas woj. zamojskie), w 1982 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Gdańskim, od 1963 r. do 1991 r. pełnił służbę wojskową dochodząc do stopnia kapitana, w latach 1982-1984 obył aplikację prokuratorską w Marynarce Wojennej, w latach 1984-1991 pełnił służbę w prokuraturze Marynarki Wojennej w Gdyni zajmując kolejno stanowiska oficera Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

śledczego, podprokuratora oraz wiceprokuratora, w 1991 r. rozpoczął wykonywanie zawodu radcy prawnego, w 1994 r. został wpisany na listę adwokatów Izby Adwokackiej w Gdańsku, zm. 8.12.2017 r., przeżył 70 lat, przez 23 lata wykonywał zawód adwokata.

Stefan Dąbek

Ur. 1.03.1938 r. w Krasnymstawie, w 1969 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w latach 1969-1973 aplikant oraz asesor przy Prokuraturze Wojewódzkiej w Gdańsku, następnie wykonywał zawód radcy prawnego, w 1985 r. został wpisany na listę adwokatów Izby Adwokackiej w Gdańsku, w 2010 r. zaprzestał wykonywania zawodu ze względów zdrowotnych, zm. 26.05.2017 r., przeżył 79 lat, przez 25 lat wykonywał zawód adwokata.

Wojciech Olejniczak

Ur. 23.08.1954 r. w Gdyni, w 1981 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Gdańskim, w latach 1982 -1984 aplikant przy Sądzie Wojewódzkim w Gdańsku, 1984-1986 asesor przy Sądzie Rejonowym w Mikołowie, 1986-2002 sędzia Sądu Rejonowego, a następnie Sądu Okręgo5

wego w Mikołowie, Katowicach oraz w Gdańsku, w 2010 r. został wpisany przez Okręgową Radę Adwokacką w Olsztynie na listę adwokatów, w 2011 r. przeniósł siedzibę zawodową do Gdańska, zm. 2.09.2017 r., przeżył 63 lata, przez 7 lat wykonywał zawód adwokata.

Jacek Spyt

Ur. 27.07.1958 r. w Gdańsku, w 1981 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Gdańskim, w latach 19812000 aplikant a następnie Prokurator w Prokuraturze Rejonowej w Gdańsku, Prokuraturze Rejonowej w Sopocie oraz w Prokuraturze Okręgowej w Gdańsku, w 2000 r. rozpoczął

wykonywanie zawodu radcy prawnego, w 2005 r. został wpisany na listę adwokatów Pomorskiej Izby Adwokackiej obierając siedzibę zawodową w Gdańsku, zmarł 1.08.2017 r., przeżył 59 lat, przez 12 lat wykonywał zawód adwokata.

Ewelina Wolańska

Ur. 22.11.1931 r. w Gdańsku, zm. 21.10.2017 w Gdańsku.

Sylwetka Pani Mecenas została przybliżona w sąsiednim artykule.

Wystawa poświęcona polskim adwokatom i adwokaturze w Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku

W

dniu 8 sierpnia 2017 r. pomiędzy Naczelną Radą Adwokacką reprezentowaną przez Prezesa adw. Jacka Trelę a Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku reprezentowanym przez Dyrektora Karola Nawrockiego podpisane zostało porozumienie w przedmiocie wspólnego zorganizowania w Muzeum wystawy czasowej poświęconej dziejom polskiej adwokatury na przestrzeni 100 lat polskiej niepodległości.

Koordynatorami projektu ze strony Naczelnej Rady Adwokackiej są adw. Andrzej Zwara – Prezes Ośrodka Badawczego Adwokatury oraz adw. Krzysztof Golec – Przewodniczący Komisji Historycznej przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Gdańsku. Projekt powstaje przy udziale pracowników Działu Wystaw Muzeum i trójmiejskich pracowni graficznych.

Celem wystawy jest ukazanie roli adwokatury w odbudowie Państwa Polskiego, wkładu w walkę z okupantem w czasie II wojny światowej i poniesionych strat, sprzeciwu wobec ustroju komunistycznego, przybliżenie sylwetek adwokatów, którzy dobro Ojczyzny oraz 6

społeczeństwa stawiali wyżej niż własne, ryzykując również życie. Wśród eksponatów, które zostaną zaprezentowane na wystawie znajdą się m.in. zdjęcia, dokumenty a także przedmioty należące do adwokatów.

Wystawa będzie prezentowana w Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku będącym jednym z najbardziej rozpoznawalnych muzeów w Polsce. Od momentu jego otwarcia, w marcu 2017 r., do chwili obecnej, odwiedziło je ponad kilkaset tysięcy gości z kraju i zagranicy.

Otwarcie wystawy nastąpi na przełomie maja/czerwca 2018 r. w Sali wystaw czasowych Muzeum. Wystawa będzie prezentowana do października 2018 r. Po zakończeniu ekspozycji w Gdańsku wystawa będzie prezentowana także w innych miastach Polski. Już dziś zapraszamy na wernisaż wystawy lub jej zwiedzanie w późniejszym terminie. adw. Krzysztof GOLEC Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

adw. Krzysztof Golec

Wspomnienie adw. Eweliny Wolańskiej

E

welina Wolańska (z domu Burdecka) urodziła się w dniu 22.11.1931 r. w Gdańsku, będącym wówczas Wolnym Miastem Gdańsk.

Ojciec Pani Mecenas, Tadeusz Burdecki, wykonywał zawód adwokata w przedwojennej Gdyni, a także po wojnie. Do wybuchu II Wojny Światowej mieszkała z rodzicami oraz młodszą o trzy lata siostrą Gabrielą w Gdyni. Okres okupacji spędziła z rodziną w Warszawie. Po wojnie wróciła z rodzicami i siostrą do Gdyni, gdzie kontynuowała naukę w liceum ogólnokształcącym. W latach 1952-1956 studiowała prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

W okresie XI 1956 – II 1958 odbyła aplikację sądową przy Sądach Wojewódzkich w Olsztynie i w Gdańsku, zaś w od III 1958 do VI 1962 pracowała na stanowisku asesora przy Sądzie Powiatowym dla powiatu gdańskiego w Gdańsku. Na mocy uchwały Rady Adwokackiej w Gdańsku podjętej w dniu 30.06.1962 r. została wpisana na listę aplikantów adwokackich Wojewódzkiej Izby Adwokackiej w Gdańsku.

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Jako aplikant została skierowana najpierw do Zespołu Adwokackiego nr 5 a następnie do Zespołu Adwokackiego nr 6. Patronem został adw. Stanisław Gołata, późniejszy dziekan Izby Adwokackiej w Gdańsku.

W dniu 6.07.1963 r. zawarła związek małżeński z Włodzimierzem Wolańskim. Ślubu kościelnego w Kościele Mariackim w Gdańsku udzielił proboszcz tej świątyni ksiądz Józef Zator-Przytocki. Ze związku małżeńskiego pochodzi syn Krzysztof. W październiku 1964 r. zdała z wynikiem bardzo dobrym egzamin adwokacki i w dniu 6.11.1964 r. została wpisana na listę adwokatów. W dniu 1.08.1965 r. rozpoczęła praktykę adwokacką w Zespole Adwokackim nr 10 w Gdańsku. Była ostatnim kierownikiem tego zespołu. Od 1991 r. kontynuowała wykonywanie zawodu w ramach indywidualnej kancelarii adwokackiej. Była obrońcą kilku osób po rozruchach studentów oraz robotników w marcu 1968 r. oraz po wydarzeniach grudnia 1970 r.

Po ogłoszeniu stanu wojennego, jako zwolennik

7

Solidarności, uczestniczyła w pomocy, doradzaniu oraz ewentualnej obronie przed sądem.

W połowie lat 90-tych XX w. została odznaczona medalem przez ówczesnego Prezydenta Miasta Gdańska Tomasza Posadzkiego. W 1998 r. została uhonorowana odznaką Adwokatura Zasłużonym przyznawaną przez Naczelną Radę Adwokacką. W 2014 r. została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Pani Mecenas pełniła także obowiązki wykładowcy dla aplikantów adwokackich prowadząc zajęcia z prawa rodzinnego. Z przyczyn zdrowotnych zaprzestała wykonywania zawodu z dniem 1.01.2016 r.

pracy z Wałęsą pt. Przystań Lecha Wałęsy nad Motławą – dodaje adw. Marian Główczyński.

Aplikantem Mecenas Wolańskiej był także adw.

Jerzy Glanc, Dziekan Pomorskiej Izby Adwokackiej w latach 2007-2013, obecnie Wiceprezes Naczelnej Rady Adwokackiej. Pan Mecenas zachował w pamięci takie wspomnienia: „Dużo czasu poświęcała rozmowom z klientami, była bardzo cierpliwa w rozmowach z klientami.

Uważała, że klient najwięcej podpowie, jak wygrać sprawę. Ciepło wspominała okres studiów w Krakowie. W prywatnych rozmowach dużo miejsca poświęcała swojemu ojcu, który zajmował w jej życiu bardzo ważne miejsce.

Trójmiejscy adwokaci zachowali w pamięci bardzo życzliwy obraz Pani Mecenas.

Była aplikant Eweliny Wolańskiej, adw. Małgorzata Andryszkiewicz-Zejda tak wspomina swoją Patron: „była wymagającym patronem, doglądającym aplikanta, można się było od niej dużo nauczyć, była świetną cywilistką, często uczestniczyła w rozprawach sądowych i brała w nich aktywny udział. Odznaczała się wyjątkową kulturą osobistą. Zawsze uśmiechnięta, bardzo życzliwa, optymistyczna, taka była do końca życia”. „Miała wielkie serce dla ludzi” – wspomina adw. Włodzimierz Stasiak. Przez wiele lat współpracowała z Lechem Wałęsą.

W czerwcu 2004 r. razem z Lechem Wałęsą uczestniczyła w pogrzebie Prezydenta USA Ronalda Reagana, napisała także książkę o współ-

Z uznaniem opowiadała o zaangażowaniu ojca w działalność akcji katolickiej w Gdyni. Jako Patron była prawdziwym opiekunem. Często brała udział w rozprawach sądowych, prowadziła głównie sprawy cywilne oraz rodzinne.

Po ukończeniu przeze mnie aplikacji interesowała się rozwojem mojej pracy zawodowej oraz w samorządzie adwokackim. Mieliśmy doskonały kontakt”.

Warte uwagi są także wspomnienia męża adw. Włodzimierza Wolańskiego, Dziekana Pomorskiej Izby Adwokackiej w latach 1995-2001 r., dzięki którym można poznać osobę Pani Mecenas także od strony prywatnej. „Żona przepadała za spacerami w Gdańsku ul. Długie Pobrzeże wzdłuż rzeki Motława.

Jej ulubione perfumy to Chanel No. 5 i No. 19.

8

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Ulubione kwiaty to herbaciane róże, zaś ulubiona biżuteria to brylanty oraz bursztyny. Uwielbiała greckie wyspy. To była wyjątkowo ciepła osoba, pełna osobistego uroku, zawsze była elegancka. Była mocno związana ze swoim ojcem.

Teść znał sześć języków obcych, tj. łacinę, grekę, niemiecki, włoski, francuski oraz angielski.

Teść był dumny, kiedy żona została adwokatem.

W pracy zawodowej dla żony było bardzo ważne przygotowanie się do prowadzonej sprawy oraz solidność. Była bardzo sumienna. Zawód adwokata wykonywała z zaangażowaniem oraz pasją. Była sumiennym patronem, który starał się zaszczepić w aplikancie najlepsze cechy adwokata. W latach 1999-2014 była Dyrektorem biura Lecha Wałęsy w Gdańsku. Pracę tę wykonywała społecznie, nie pobierała z tego tytułu wynagrodzenia. Praca ta dawała małżonce dużo satysfakcji. Żona płynnie mówiła po niemiecku, co było bardzo pomocne podczas spotkań Lecha Wałęsy z zagranicznymi gośćmi. Brała udział w spotkaniach m.in. Parą Cesarską Japonii, Premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher, Kanclerzem Niemiec Gerhardem Schröderem, Prezydentem Niemiec Johannesem Rau, Sekretarz Stanu USA Madeleine Albright, a także w spotkaniach z ambasadorami oraz politykami wielu państw świata. Ponadto razem z Lechem Wałęsą uczestniczyła w prawdopodobnie ostatniej prywatnej audiencji u Jana Pawła II przed jego śmiercią w 2005 r.”

Z Mecenas Wolańską miałem przyjemność spotkać się w dwukrotnie. Pierwsze spotkania miało miejsce w sierpniu 2010 r. w sądzie Rejonowym Gdańsk-Południe w Gdańsku w budynku przy ul. 3 Maja 9a. Byłem wówczas na pierwszym roku aplikacji adwokackiej. Spotkaliśmy się na korytarzu sądowym, mieliśmy rozprawy w sąsiednich salach sądowych. Pamiętam, ze odbyliśmy krótką rozmowę. Pani Mecenas spytała mnie na którym roku aplikacji jestem, kto jest moim patronem. Opowiedziała mi adwokackie anegdoty. To, co wówczas mnie urzekło w mojej rozmówczyni to przede wszystkim pogoda ducha oraz promienny uśmiech na twarzy. Po krótkiej, bo parominutowej rozmowie, od razu mogłem stwierdzić, że miałem to szczęście spotkać na swojej drodze osobę, które zawód adwokata wykonuje z powołania oraz z pasją. Protokolant wywołał rozprawę sądową w związku z czym nasza rozmowa musiała Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

dobiec końca. Nasze drugie spotkanie miało miejsce w domu państwa Wolańskich w Gdańsku wiosną 2017 r. Przy filiżance kawy rozmawialiśmy o życiu Pani Mecenas, o historii, o adwokaturze tej współczesnej i tej sprzed lat.

W sposób szczególny zapamiętałem pełne ciepła i miłości wspomnienia Pani Mecenas o jej ojcu oraz rodzinnym domu. Z rozmowy wydobywał się obraz z jednej strony ojca-adwokata zaangażowanego w swoją pracę, działacza społecznego, z drugiej zaś troskliwego ojca i męża. „Ojciec był bardzo pracowity” – opisywała Pani Mecenas – „dużo czytał, miał mnóstwo książek.

Tata grał na skrzypcach, mama skończyła konserwatorium muzyczne w Gdańsku na pianinie.

Rodzice spędzali wieczory koncertując, tata na skrzypcach, mama na pianinie”. Pani Mecenas wspominała też rodzinne niedzielne spacery brzegiem morza z Gdyni do Sopotu. Wiązało się to z przekroczeniem granicy pomiędzy Polską a Wolnym Miastem Gdańsk, która przebiegała pomiędzy dzisiejszymi Gdynią-Orłowem a Sopotem Kamiennym Potokiem. Wydawało się, jakby przywołane przez Panią Mecenas wspomnienia sprzed kilkudziesięciu lat dopiero co się wydarzyły. Moja Rozmówczyni miała doskonałą pamięć, tak co do konkretnych wydarzeń, jak i związanych z nimi dat.

Przygotowując niniejszy artykuł spotkałem się z mężem Pani Mecenas, dwójką jej byłych aplikantów, rozmawiałem także z adwokatami w pokoju adwokackim w Sądzie Okręgowym w Gdańsku. Zarówno z wypowiedzi moich rozmówców, a także z własnych obserwacji, mogę jednoznacznie stwierdzić, że Ewelina Wolańska była osobą, która zawód adwokata wykonywała z powołania oraz z pasją. Posiadała te wszystkie cechy charakteru, które powinien mieć każdy adwokat. Przede wszystkim lubiła oraz potrafiła rozmawiać z ludźmi. Odznaczała się cierpliwością w rozmowach z klientami. Cechowała ją duża kultura osobista. Była pogodnym i życzliwym człowiekiem. Często brała udział w rozprawach sądowych, podczas których aktywnie broniła interesów swoich mocodawców. Wśród jej klientów był m. in. Prezydent RP Lecha Wałęsa, którego reprezentowała w sprawach cywilnych. Mecenas Wolańską można także uznać za godny do naśladowania przykład patrona.

Jak wspominają jej byli wychowankowie była patronem, który doglądał aplikanta, od którego 9

można się było dużo nauczyć. Okazywała sympatyczne gesty, była prawdziwym opiekunem.

Interesowała się także dalszym rozwojem pracy zawodowej swoich byłych aplikantów. Mecenas Wolańska była bardzo dumna ze swojego aplikanta Jerzego Glanca, Dziekana Pomorskiej Izby Adwokackiej w latach 2007-2013, obecnie Wiceprezesa Naczelnej Rady Adwokackiej. Sukcesy zawodowe aplikantów są także osobistymi sukcesami patronów, ponieważ oznacza to, iż dali dobry przykład swoim wychowankom oraz należycie przygotowali ich do wykonywania zawodu. Bez cienia przesady można powiedzieć, iż każdy aplikant adwokacki chciałby odbywać aplikację pod skrzydłami takiego patrona. Takie cechy charakteru Pani Mecenas jak sumienność oraz zaangażowanie w prowadzo-

ne sprawy ukształtowały się a następnie wzrastały w optymalnym środowisku. Dorastając pod skrzydłami ojca-adwokata miała możliwość przyjrzeć się z bliska pracy adwokata. Myślę, że to ojciec Pani Mecenas jako pierwszy zaszczepił w niej sumienność oraz zaangażowanie w wykonywaną pracę, które to cechy później starała się przekazać swoim aplikantom. Ponadto siostra Pani Mecenas wykonywała zawód notariusza, szwagier był adwokatem w Bydgoszczy, także mąż Włodzimierz był adwokatem. W związku z tym prawo oraz sprawy adwokatury towarzyszyły Pani Mecenas również w życiu prywatnym.

Moi rozmówcy wskazywali, że Mecenas Wolańska miała talent do wykonywania zawodu adwokata. Suma tych wszystkich cech a także osób, które towarzyszyły Pani Mecenas w jej życiu, ukształtowały adwokata godnego do naśladowania.

Ewelina Wolańska zmarła w dniu 21.10.2017 r. Ceremonie pogrzebowe odbyły się w dniu 26.10.2017 r. Rozpoczęła je Msza Święta w Kościele Zmartwychwstańców. Pani Mecenas została pochowana w Gdańsku na Cmentarzu Srebrzysko (rejon 10, kwatera I, grobowce). Udział w uroczystościach pogrzebowych wzięło wiele osób, w tym Prezydent RP Lech Wałęsa z żoną Danutą, Wiceprezes Naczelnej Rady Adwokackiej Jerzy Glanc, Dziekan Pomorskiej Izby Adwokackiej Dariusz Strzelecki, adwokaci, rodzina, przyjaciele oraz znajomi.

Wiceprezes Naczelnej Rady Adwokackiej adw. Jerzy Glanc wygłosił na pogrzebie następującą mowę pożegnalną: „Już od pewnego czasu dochodziły do nas informacje, że stan zdrowia Pani Eweliny nie był najlepszy, że z tygodnia na tydzień się pogarszał i w zasadzie powinniśmy się liczyć z jej odejściem. Ale gdy to już się stało, pozostaje smutek, żal i pytanie, czy rzeczywiście to już musiało nastąpić. Bo przecież śmierć prawie zawsze się zjawia nieproszona, niezapowiedzia-

10

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

na, zawsze jest gościem, który przychodzi nie w porę. Trudno to zrozumieć szczególnie najbliższym, którzy pozostają i chcieliby jeszcze o tak wielu sprawach z Panią Eweliną porozmawiać, a raczej jej posłuchać. Bo bardzo lubiła opowiadać, a jej długie życie dostarczało bardzo wielu interesujących tematów. Miałem szczęście być słuchaczem tych opowieści, najpierw jako Jej aplikant, a potem jako osoba, którą chyba darzyła dużym zaufaniem i pewną sympatią. Pamiętam opowieści o Szkole Urszulanek w Gdyni, i opowieści z okresu studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim, w których początkowo sporadycznie, a później coraz częściej pojawiał się jej późniejszy mąż Włodzimierz. Pamiętam opowiadania o Jej ojcu, mecenasie Tadeuszu Burdeckim, jednym ze współtwórców Akcji Katolickiej w Gdyni. Z czasem w tych opowiadaniach pojawił się Krzysio, o którego wspólnie z mężem tak się troszczyła i walczyła z przeciwnościami losu o jego zdrowie. Pani Ewelina mówiła również o ważnych dla siebie miejscach.

Mówiła o Gdyni mieście swojego dzieciństwa, mówiła, ale z mniejszym entuzjazmem, o Warszawie, która jej się kojarzyła z wojną. Mówiła o swoich fascynacjach krakowskich związanych ze studiami. Ważne wreszcie były dla niej miejsca w Gdańsku: była to ulica Szeroka i jej mieszkanie. Ważna była kawiarnia w dawnym hotelu Monopol, w której lubił bywać jej ojciec. Później takim miejscem był dom na ulicy Kmiecej, który był prawdziwym gniazdem rodzinnym.

Bardzo ważnym miejscem był dla niej Sąd przy ul. Nowe Ogrody oraz Zespół Adwokacki nr 10, w których to miejscach pracowała i realizowała się zawodowo. W ostatnim dwudziestoleciu jednak niezmiernie ważnym miejscem dla niej była Zielona Brama i znajdujące się tam do czasu przeniesienia do Centrum Solidarności Biuro Lecha Wałęsy, którego była Dyrektorem. Miejsce to było dla niej szczególne, bo chociaż Lech Wałęsa formalnie nie pełnił już funkcji prezydenta to nadal był odwiedzany przez najważniejszych ludzi współczesnego świata, których miała okazję spotykać również Pani Ewelina.

Ale aktywność Pani Eweliny nie kończyła się na samym Biurze, bowiem również - a może przede wszystkim - reprezentowała Pana Prezydenta w wielu postępowaniach prowadzonym przeciwko ludziom, którzy nie mogli się pogodzić z tym, że historii nie może pisać na nowo, bo hiGdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

storia już się dokonała, a jej opisy mogą co najwyżej wpływać na jej większe lub mniejsze zafałszowanie. Ten ostatni okres jej aktywnego życia pokazuje na jej chyba najważniejsze cechy charakteru: zaangażowanie, oddanie i pasję. Bardzo trudno było ją namówić na jakikolwiek kompromis, raczej ich nie akceptowała. Nie było łatwo jej z tym żyć, ale zawsze preferowała zdecydowane wybory. W swoim pięknym i długim życiu starała się dawać swoim bliskim wiele wskazówek i podpowiedzi. Szczególnie teraz, gdy jej już w naszym doczesnym życiu nie ma, te wskazówki Tobie Włodku i Krzysiu bardzo się przydadzą. Nam wszystkim pozostaje pamięć, bo Człowiek żyje dopóty, dopóki trwa o nim pamięć”.

Jestem przekonany, że piękny życiorys Mecenas Wolańskiej, godne podziwu postawy w chwilach próby, zostaną w przyszłości upamiętnione zarówno przez samorząd adwokacki jak również przez samorząd terytorialny w Gdańsku, np. poprzez nadanie jednej z ulic imienia Pani Mecenas.

Ewelina Wolańska przeżyła 85 lat. Przez 50 lat wykonywała zawód adwokata.

11

Akcja Senior

podsumowanie działań edukacyjnych w 2017 roku

R

ok 2017 był dla Akcji Senior rokiem rekordowym - zarówno pod względem ilości przeprowadzonych szkoleń, pod względem liczby podmiotów, z którymi podjęliśmy współpracę, jak również pod względem liczby szkoleniowców, którzy zaangażowali się w prowadzenie zajęć prawnych dla osób starszych.

12

Przypomnę w tym miejscu, że Akcja Senior jest jednym z filarów Programu Edukacyjnego Pomorskiej Izby Adwokackiej pod nazwą Adwokat przydaje się w życiu.

Celem szkoleń skierowanych do seniorów jest podniesienie świadomości prawnej w tej grupie wiekowej, przeciwdziałanie wykluczeniu prawno-społecznemu osób starszych, jak również przekazanie seniorom, jak ważne jest korzystanie ze wsparcia adwokata w różnych sytuacjach życiowych.

Niewielka liczba Polaków odpowiednio wcześnie zwraca się o pomoc do adwokata. Zwykle decyzja o skorzystaniu z konsultacji prawnych podejmowana jest dopiero na etapie sądowym, czasem w późnym stadium postępowania, gdy bardzo trudne jest odwrócenie negatywnych skutków wcześniejszych, samodzielnie podejmowanych działań. Celem Akcji Senior jest w szczególności zmiana złych nawyków w tej materii.

W minionym roku skierowaliśmy nasze działania szkoleniowe do około 20 różnych podmiotów - przede wszystkim klubów senio-

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

ra, domów pomocy społecznej, domów sąsiedzkich, centrów aktywizacji osób starszych.

Przeszkoliliśmy setki seniorów (niektórych kilkukrotnie), co – miejmy nadzieję – przyczyni się do trwałego podniesienia świadomości prawnej w tej grupie wiekowej.

Szkolenia odbywały się w Gdańsku, Gdyni, Sopocie, Starogardzie Gdańskim i w Helu.

Jednorazowo w zajęciach uczestniczyło średnio 30-50 osób.

Dla danej grupy seniorów zwykle przeprowadzany był cykl kilku szkoleń, na który składały się zajęcia obejmujące zagadnienia z różnych dziedzin prawa.

Nieprzerwanie największą popularnością cieszą się tematy z zakresu: Senior jako pacjent, Senior jako konsument, Senior jako spadkodawca, Senior jako spadkobierca, Senior jako dłużnik, Senior jako poszkodowany, Senior jako podatnik, Senior jako pokrzywdzony, Senior w rodzinie oraz Senior jako ubezpieczony.

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Chciałabym serdecznie podziękować wszystkim członkom naszej Izby zaangażowanym w realizację Akcji Senior, a jednocześnie zachęcić tych, którzy jeszcze nie podjęli decyzji o przystąpieniu do Programu, do wzięcia udziału w budowaniu tego pionierskiego przedsięwzięcia. Osoby, które w 2017 roku zaangażowały się, jako szkoleniowcy, w realizację Akcji Senior to (alfabetycznie): adw. Elżbieta Bansleben, adw. Monika Bojkowska, adw. Maria Fredrich, adw. Maja Gidian, adw. Małgorzata Głódkowska, apl. adw. Łukasz Granica, apl. adw. Karol Gregorczuk, adw. Joanna Gręndzińska, apl. adw.

Miłosz Haber, adw. Agnieszka Kapała-Sokalska, adw. Katarzyna Karpińska, adw. Aleksandra Kociołek-Wołoszyn, adw. Anna Koniuszko, adw. Sławomir Koroluk, adw. Anna Koziołkiewicz-Kozak, adw. Anna Kujaszewska, adw. Katarzyna Łaskawska, adw. Gracjana Mordasiewicz, adw. Izabela Nakielska, adw. Tomasz Psiuch, adw. Klaudia Pszczolnik, apl. adw. Maciej Sokołowski, adw. Agata Stanilewicz-Krzysztofiak, adw. Michał Szarmach, adw. Katarzyna Szymańska, adw. Anna Tomeczkowska, adw. dr Agata Wolińska-Umschaden.

Zapraszam do kontaktu – mailowego: edukacja@adwokatura.gdansk.pl bądź telefonicznego: 888 438 168 lub 58 533 69 42. adw. Agnieszka KAPAŁA-SOKALSKA

(koordynator Akcji Senior i szkoleniowiec Programu)

13

T

radycyjnie, jak co roku, przed Świętami Bożego Narodzenia odbyła się Wigilia dla Seniorów Pomorskiej Izby Adwokackiej. W tym roku na zaproszenie Dziekana w Wigilii brali udział również przedstawiciele poszczególnych Komisji działających przy Pomorskiej Izbie Adwokackiej. To spotkanie międzypokoleniowe jest wspaniałą okazją do podzielenia się doświadczeniami i wymiany spostrzeżeń na temat współczesnych problemów Adwokatury.

Przede wszystkim Wigilia daje jednak poczucie, że przynależność do wielkiej rodziny Adwokatury nie kończy się wraz z przejściem na emeryturę. adw. Joanna GRĘNDZIŃSKA

14

Wigilia Seniora

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

śp. adw. Ewelina WOLAŃSKA

Wspomnienie

o adw. Tadeuszu Burdeckim O

jciec mój adw. Tadeusz Burdecki urodził się 18.06.1899 r. w Toruniu. Tam mieszkali Jego Rodzice. W Toruniu ukończył Królewskie Gimnazjum, otrzymując Świadectwo Dojrzałości w dniu 2 marca 1917 r.

W tymże roku 1917 podjął studia wyższe na wydziale prawno-ekonomicznym Uniwersytetu we Wrocławiu, gdzie studiował do 1919 r. i w związku z zakończeniem I wojny światowej przeniósł się na Uniwersytet w Poznaniu, na którym odbył końcowy etap studiów, również na wydziale prawno-ekonomicznym, do 1921 r.

W 1922 r. rozpoczął pracę zawodową jako asesor Sądu Grodzkiego w Skarszewach, pierwszy polski sędzia. W 1924 r. ożenił się z moją Mamą Małgorzatą z d. Kalinowską. W 1927 r.

Rodzice przenieśli się do Czerska, gdzie Ojciec był adwokatem i notariuszem. Rodzice mieli dwie córki, ja ur. 22.11.1931 r. w Gdańsku, oraz moja siostra Gabriela ur. 17.05.1934 r., również w Gdańsku.

W 1934 r. przenieśli się do Gdyni, gdzie Ojciec miał Kancelarię Adwokacką, ostatnio przy ul. Starowiejskiej 34 m.8. W latach 1935-39 Ojciec mój był aktywnym działaczem Akcji Katolickiej, a w 1939 r. w czerwcu, jako jej prezes w Gdyni, zorganizował Kongres Eucharystyczny, na który przybyli Jego Eminencja ks. kardynał Hlond - Prymas Polski oraz Jego Ekscelencja ks. biskup Okoniewski - Ordynariusz Diecezji Pelplińskiej i wiele innych osobistości.

W październiku 1939 r. zostaliśmy wysiedleni z Gdyni przez Niemców i całą okupacje łącznie z Powstaniem Warszawskim spędziliśmy w Warszawie w bardzo trudnych warunkach materialnych i mieszkaniowych.

Po szczęśliwym opuszczeniu Warszawy we wrześniu 1944 r. rodzice udali się z nami do Czerska, gdzie mieszkała rodzina mojej Mamy.

Tam przeżyliśmy front w styczniu 1945 r. w lasach Borów Tucholskich.

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Już w kwietniu 1945 r. mój Ojciec udał się do Gdyni do mieszkania przedwojennego, następnie w maju 1945 r. sprowadził tam nas, tzn. Mamę i obie córki i zaraz otworzył Kancelarię Adwokacką przy ul. Starowiejskiej 34.

Ponieważ zawsze pasją mojego Ojca była również praca społeczna, zaangażował się w pracę w Caritas w Gdyni, gdzie działał razem z śp. ks. prałatem Hilarym Jastakiem (byli zresztą razem aresztowani przez UB na Kamiennej Górze w Gdyni), był prezesem Stronnictwa Pracy w Gdyni oraz członkiem Rady Miejskiej.

W dniu 14 1ipca 1950 r. Ojciec mój otrzymał decyzję Prezydenta Miasta Gdyni o wysiedleniu z Gdyni całej naszej rodziny z nakazem jej opuszczenia do dnia 23.07.1950 r. oraz z zakazem przebywania w strefie nadgranicznej PRL. Wtedy zaczęła się ponownie tragedia rodziny. Ojciec otrzymał zatrudnienie w Biskupim Sądzie Duchownym w Pelplinie od dnia 01.08.1950 r.

Wkrótce Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku haniebną uchwałą skreśliła Ojca z listy Adwokackiej - jako wysiedlonego i jakoby podejrzanego, i dopiero w wyniku odwołania Ojca, Naczelna Rada Adwokacka w 1953 r. uchyliła tamtą uchwałę, czym umożliwiła Ojcu wykonywanie zawodu adwokata poza strefą graniczną. Podjął ten zawód w Zespole Adwokackim w Tczewie, a następnie po uchyleniu wysiedlenia w pażdzierniku 1956 r. i otrzymaniu przydziału mieszkania w Gdańsku przy ul. Heweliusza, przeniósł się do Zespołu Adwokackiego nr. 11 w Gdańsku Wrzeszczu i tam pracował do czasu przejścia na emeryturę.

Był również radcą prawnym w Elektromontażu w Gdańsku przy ul. Chmielnej.

Ojciec mój Tadeusz Burdecki zmarł w dniu 27 marca 1983 r. gdy mieszkał z nami w Gdańsku Wrzeszczu przy ul.Kmiecej 21. Miał 83 lata.

15

Bal Pomorskich Prawników

W

dniu 20 stycznia 2018 r. odbył się w hotelu Hilton w Gdańsku po raz pierwszy Bal Prawnika organizowany wspólnie z Okręgową Izbą Radców Prawnych. Bal otworzyli razem, zgodnie i z humorem Dziekan Jerzy Mosek oraz Dziekan Dariusz Strzelecki. Liczba uczestników „cieszyła oko”. Do tańca grał nam zespół Sergiej Kriuczkow i Riverboat Ramblers Swing Orchestra. Podczas balu odbyła się loteria fantowa, z której dochód w kwocie 6000 zł. został przeznaczony na rehabilitację naszych podopiecznych bliźniaczek z porażeniem mózgowym - Agnieszki i Dominiki Nowaczyk. Zabawa była udana, tańce

zakończyliśmy nad ranem.

Nasi sponsorzy, którzy wspomogli loterię fantową: Agencja Górska Patagonia Alp-Extreme Szkoła Alpinizmu Centrum Dentystyczne „Projekt Uśmiech” Enzo Józef Soszyński Galeria Glaza Happy Buziness Hotel Hilton Kancelaria Adwokata Tomasza Kopczyńskiego Kancelaria Radcy Prawnego Lex Gedania Quba Sport Lodziarnia Miło Mi Renault Zdunek Restauracja Rybakówa w Tuchomiu Restauracja „Gvara” 16

Restauracja „Checz u Kaszebe” Restauracja „Mon Balzac” Restauracja „Patio Espanol” Restauracja „Correze” Rewa Surf Salony Optyczne „Doktor Marchewka” Saro sp. z o.o.

Sklep odzieżowy See You Studio Kosmetyczne „Estetic Dorota Sołdacka” Studio Dorota Lipińska Wydawnictwo C.H.Beck Zespół Sergiej Kriuczkow River Boat Ramblers Serdecznie dziękujemy!

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Choinka W dla dzieci

niedzielę, 7 stycznia 2018 r., odbyła się zabawa karnawałowa dla dzieci - bal przebierańców, połączony z poczęstunkiem dla dzieci i rodziców. Podczas zabawy odbyło się przedstawienie teatralne pt. „O Jasiu Wędrowniczku”, które z wielkim zainteresowaniem obejrzały zarówno dzieci, jak i dorośli. Było licznie, gwarno i wesoło, a najwięcej radości sprawiły dzieciom prezenty.

Strony 18-19 przygotowała adw. Agnieszka DEREZIŃSKA-JANKOWSKA (kierownik Komisji Kultury, Sportu, Rekreacji i Integracji) Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

17

Ważne dla praktyki - przegląd orzecznictwa adw. Agnieszka KAPAŁA-SOKALSKA I. Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu a bieg przedawnienia roszczenia.

W dniu 9 czerwca 2017 roku Sąd Najwyższy podjął uchwałę w sprawie o sygn. akt: III CZP 17/17, w której rozstrzygnął zagadnienie prawne dotyczące tego, czy złożony przez wierzyciela będącego bankiem wniosek o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu przerywa bieg przedawnienia roszczenia objętego tym tytułem wobec nabywcy wierzytelności niebędącego bankiem. Sąd Najwyższy odpowiedział przecząco.

Powyższa wypowiedź Sądu Najwyższego oznacza kontynuację korzystnej dla dłużników linii orzeczniczej dotyczącej biegu przedawnienia roszczeń- w sytuacji, gdy cesjonariuszem jest podmiot niebędący bankiem. Taki podmiot nie może bowiem skorzystać z dobrodziejstwa przerwanego biegu przedawnienia, do którego to przerwania doszło na skutek złożenia przez bank wniosku o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu. Warto przypomnieć w tym miejscu, że Sąd Najwyższy już w 2016 roku wypowiedział się w ten sposób, że uznał iż niebędący bankiem podmiot nabywający wierzytelność, nie może się powoływać na przerwę biegu przedawnienia wywołaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 r., III CZP 29/16 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2016 r., III CZP 60/16). Teraz Sąd Najwyższy odniósł się do samego wniosku o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu i, konsekwentnie, odmówił podmiotom, które nie są bankami, możliwości skutecznego powoływania się na przerwanie biegu przedawnienia roszczenia związanego z bankowym tytułem egzekucyjnym.

18

II. Skutki sprzeciwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym.

Sąd Najwyższy w dniu 9 czerwca 2017 roku, sygn. akt: III CZP 21/17, podjął uchwałę rozstrzygającą zagadnienie prawne związane z interpretacją art. 50536 zd 1. ab initio Kodeksu postępowania cywilnego, określającego skutki wniesienia sprzeciwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym i stanowiącego, że w razie prawidłowego wniesienia sprzeciwu nakaz zapłaty traci moc w całości.

Wątpliwość interpretacyjna dotyczyła znaczenia pojęcia „całości” nakazu i sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, czy wskazana w powyższym artykule utrata przez nakaz zapłaty mocy w całości odnosi się wyłącznie do całości roszczenia wobec tego pozwanego, który wniósł sprzeciw, czy też dotyczy również pozwanego, który sprzeciwu nie wnosił.

W swej uchwale Sąd Najwyższy przyjął, iż wniesienie sprzeciwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym powoduje utratę mocy nakazu zapłaty w całości jedynie w stosunku do tego pozwanego, który wniósł sprzeciw.

Stanowisko Sądu Najwyższego zasługuje na aprobatę. Brak jest wszakże przepisu, który (tak jak np. art. 73 § 2 kpc przy współuczestnictwie jednolitym) wprowadzałby w sprawach o zapłatę rozpoznawanych w elektronicznym postępowaniu upominawczym regulację, że czynności osób działających są skuteczne wobec niedziałających. Rozszerzona skuteczność środka zaskarżenia, stanowiąca wyjątek od zasad dyspozycyjności i skargowości, musiałaby posiadać wyraźną podstawę ustawową.

Opisany problem bez wątpienia wymagał ujednolicenia praktyki orzeczniczej w skali kraju, gdyż sądy rozbieżnie orzekały w przedmiocie utraty mocy przez konkretny nakaz zapłaty na skutek wniesienia sprzeciwu tylko przez niektórych pozwanych.

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

III. Doręczenie zastępcze (art. 139 § 1 kpc) a nieaktualne imię bądź/i nazwisko adresata.

Sąd Najwyższy rozstrzygnął zagadnienie prawne, które sprowadza się do odpowiedzi na pytanie o skuteczność doręczenia zastępczego (art. 139 § 1 kpc) w sytuacji, gdy przesyłka jest skierowana do adresata pod prawidłowym adresem, ale pod imieniem lub/i nazwiskiem nieaktualnym. Otóż zgodnie z Uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt: III CZP 105/16, doręczenie pod błędnym (nieaktualnym) imieniem lub/i nazwiskiem odbiorcy nie może być, bez względu na źródło lub przyczynę błędu, uznane za dokonane. Sąd Najwyższy przypomniał, iż omawiane doręczenie zastępcze, stanowiące fikcję doręczenia w istocie niedokonanego, jest instytucją pozostającą na granicy konstytucyjnych gwarancji prawa do sądu. Z uwagi na owo zagrożenie prawa do sądu, stosowanie fikcji doręczenia przy doręczaniu pism sądowych wymaga nadzwyczajnej ostrożności. Sąd Najwyższy podkreślił, iż w bezpośrednich kontaktach urzędowych z obywatelem – stroną lub uczestnikiem postępowania – sąd musi posługiwać się jego aktualnym imieniem i nazwiskiem, nawet wówczas, gdy np. przezwiska, pseudonimy, kryptonimy, nazwiska rodowe i panieńskie pozwalają na identyfikację tej osoby.

stwierdził, iż przepis art. 124 § 2 kpc „koryguje” wprawdzie termin do wniesienia zażalenia (a jednocześnie zapewnia ochronę stronie przed zarzutem naruszenia art. 871 § 1 kpc), jednakże w sytuacji, gdy ustanowiony z urzędu pełnomocnik zawiadomił Sąd o braku podstaw do wniesienia zażalenia, doręczenie przez Sąd postanowienia kolejnemu pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu, nie powoduje ponownego „otwarcia” terminu do wniesienia zażalenia. Sąd Najwyższy wskazał jednocześnie, iż ten kolejny pełnomocnik może jednak, w omawianych okolicznościach, wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

IV. Termin do wniesienia zażalenia na gruncie art. 124 § 2 kpc.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt: III CZ 16/17, wypowiedział się na temat wykładni art. 124 § 2 kpc w kontekście terminu do wniesienia zażalenia w sytuacji, gdy w sprawie ustanowiono kolejnego pełnomocnika z urzędu. W omawianej sprawie dla strony ustanowiony został pełnomocnik z urzędu, któremu doręczono postanowienie z uzasadnieniem. Pełnomocnik ten stwierdził jednak brak podstaw do wniesienia zażalenia.

Strona, dla której ustanowiono pełnomocnika, zwróciła się do ORA o zmianę wyznaczonego pełnomocnika i rzeczywiście w miejsce poprzedniego wyznaczono dla niej pełnomocnika w osobie innego adwokata. Sąd doręczył temu adwokatowi odpis postanowienia, a pełnomocnik, w terminie 7 dni, wniósł zażalenie. Zażalenie zostało jednak odrzucone. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie na odrzucenie zażalenia Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

19

III Konferencja Naukowa Pomorskiej Izby Adwokackiej – Prawo Sportowe

D

wicza w Poznaniu i prezes Polskiego Towarzystwa Prawa Sportowego, który w swoim wystąpieniu poruszył najważniejsze problemy prawne dopingu w sporcie. W panelu pierwszym głos zabrało jeszcze trzech prelegentów, tj. dr Adam Giersz (minister sportu w latach 2009-2011) Finansowanie sportu przez samorząd terytorialny, r. pr. Agata Kowalska (OIRP w Krakowie) - Struktura organizacyjna i funkcjonowanie klubu sportowego, Wojciech Czayka (Prezes Zarządu Profesjonalnej Ligii Piłki Siatkowej S.A.) Działalność marketingowa i gospodarcza klubu sportowego.

nia 9.11.2017 roku w gmachu Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu im. E. Kwiatkowskiego w Gdyni odbyła się III Konferencja Naukowa Pomorskiej Izby Adwokackiej w Gdańsku „Prawo Sportowe”. Konferencja, w której udział wzięło niemalże 300 uczestni Drugi panel rozpoczął się wystąpieniem ków i podczas której wykłady poprowadziło 21 dra hab. Kamila Zeidlera (Uniwersytet Gdańprelegentów składała się z pięciu starannie wyski), który wygłosił prelekcję pt. Zasada swobobranych paneli tematycznych. Została objęta pady umów w prawie sportowym. Następnie swojej tronatem honorowym Marszałka Województwa referaty przedstawili: dr Karolina Tetłak (UniPomorskiego Mieczysława Struka, Prezydenta wersytet Warszawski) – Umowa o profesjonalne Miasta Gdyni Wojciecha Szczurka oraz Prezyuprawianie sportu, r. pr. Kamil Kosior (członek denta Miasta Gdańska Pawła Adamowicza.

Wydziału Dyscypliny Polskiego Związku Piłki

Rejestracja uczestników ruszyła o godz.

Nożnej) – Kontrakt menadżerski z zawodnikiem 9:00, a każdy z gości został przywitany drobnym i z trenerem, adw. Krzysztof Malinowski (PIA w upominkiem od sponsorów: wydawnictwa C.H. Gdańsku) – Postępowanie dyscyplinarne w polBeck oraz PZPN. skim sporcie oraz r.pr. Tomasz Dauerma (OIRP

Konferencję, o godz. 11:00 otworzył w Poznaniu) – Metody prawnego zwalczania Dziekan Pomorskiej Izby Adwokackiej w Gdańzjawiska ambush marketingu. sku adw. Dariusz Strzelecki, który przywitał przybyłych prelegentów i uczestników.

Trzeci panel otworzyła prelekcja adw.

Część merytoryczna przygotowana zodra Pawła Brzezickiego (PIA w Gdańsku) pt. stała w podziale na 5 paneli tematycznych: Odpowiedzialność prawna za diagnozowanie i Panel 1. „Działalność sportowa” (moderator – leczenie sportowca, a następnie głos zabrali: adw. adw. Marcin Derlacz) Tomasz Kopoczyński (PIA w Gdańsku) – DziaPanel 2. „Umowy w sporcie” (moderator – adw. łalność Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu przy dr Dominika Wetoszka) PKOl ze szczególnym uwzględnieniem odpowiePanel 3. „Odpowiedzialność w sporcie” (modzialności dyscyplinarnej derator – adw. Sylwia Grzysportowca, dr Michał Leciak bowska) Prelekcje dotykały (Uniwersytet Mikołaja KoPanel 4. „Wizerunek w sporzeczywistych problemów pernika) – Kontratyp ryzyka rcie” (moderator – adw. Josportowego oraz adw. dr Jaanna Gręndzińska) spotykanych w praktyce cek Potulski (PIA w GdańPanel 5. „Imprezy masowe” zawodowej. sku) – Zagadnienie korupcji (moderator – adw. Bartosz w polskim sporcie.

Golejewski)

Pomiędzy kolejnymi panelami odbywały się krótkie, ok. 15-minutowe przerwy, a o godz.

14:00 wszyscy przybyli goście zaproszeni zostali na uroczysty obiad.

Wykład inaugurujący Konferencję wygłosił prof. zw. dr hab. dr h.c. Andrzej Szwarc, wykładowca na Uniwersytecie Adama Mickie20

Czwarty blok tematyczny rozpoczął adw. Marcin Wojcieszak (Wielkopolska Izba Adwokacka w Poznaniu) wystąpieniem pt. Wykorzystanie wizerunku sportowca, w tym członka kadry narodowej. W dalszej kolejności referaty wygłosili: adw. Bartłomiej Witucki (PIA w Gdańsku) – Prawna ochrona widowiska sportowego, Kamil Kukułka (Sportinnovation) – Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Naming Rights oraz mgr Daria Pałucka (Uniwersytet Mikołaja Kopernika) - Sponsoring a reklama w sporcie.

Piąty panel otworzył referat Sławomira Michalczuka (Stadion Energa) pt.

Organizacja sportowej imprezy masowej na przykładzie meczu reprezentacji Polski, a następnie głos zabrali: Szymon Raniszewski (Towarzystwo Sieci Naukowej Prawa Sportowego) – Pojęcie organizatora na gruncie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, adw. Janusz Kaczmarek – Realizacja zakazu stadionowego w kontekście bezpieczeństwa imprezy masowej oraz dr hab. Piotr Chlebowicz (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski) – Przestępstwa w ustawie o bezpieczeństwie imprez masowych.

Prelekcje zdecydowanie cieszyły się zainteresowaniem uczestników. Komentowane były nie tylko jako ciekawe i wnikliwe traktujące temat, ale przede wszystkim jako dotykające rzeczywistych i aktualnych problemów, z którymi w swej praktyce zawodowej spotykają się adwokaci. Przemówienia wygłosili profesjonaliści - teoretycy i praktycy, którzy zakresem swoich wypowiedzi objęli całe spektrum zagadnień, z jakimi przez pryzmat prawa sportowego w swojej codziennej pracy spotykają się prawnicy (nie tylko adwokaci).

Konferencję, o godz. 18:00, podsumował, a następnie zamknął Dziekan Pomorskiej Izby Adwokackiej adw. Dariusz Strzelecki.

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Niemalże równolegle do panelu głównego Konferencji odbywał się panel aplikancko-studencko-doktorancki, który o godz. 11:00 otworzył Dziekan Pomorskiej Izby Adwokackiej w Gdańsku adw. Dariusz Strzelecki. Moderatorami panelu byli apl. adw. Jacek Markowski oraz apl. adw. Krystian Dzięgielewski. Panel składał się z czterech tematycznie wyodrębnionych części, a w każdej z nich swoje referaty zaprezentowało czterech prelegentów. Po każdym panelu uczestnicy podejmowali ciekawe dyskusje, ferując uwagi, wymieniając się wiedzą i doświadczeniami zawodowymi. Po każdym panelu miała także miejsce krótka przerwa kawowa, a o godz. 14:00 uczestnicy zaproszeni zostali na uroczysty obiad. Panel, o godz. 16:30, podsumował i zamknął Dziekan Pomorskiej Izby Adwokackiej adw. Dariusz Strzelecki.

Konferencja Naukowa Pomorskiej Izby Adwokackiej w Gdańsku to przedsięwzięcie po raz trzeci przygotowane doskonale i w najdrobniejszych szczegółach, stwarzające okazję do ciekawych dyskusji i wymiany interdyscyplinarnych doświadczeń pomiędzy jej uczestnikami i prelegentami.

Z niełatwym zadaniem przygotowania wydarzenia w tym roku zmierzyli się: adw. Marcin Derlacz, adw. dr Dominika Wetoszka oraz adw.

Joanna Gręndzińska, którzy wspierani byli siłami aplikantów Pomorskiej Izby Adwokackiej w Gdańsku. Organizatorom należą się ogromne gratulacje, a Gościom – podziękowania za przybycie.

Do zobaczenia za rok! apl. adw. Olga TYMCZYNA 21

adw. Maria PELA

Wspomnienie o adwokacie Pawle Martinie U

zyskując dostęp do znajdujących się w archiwum Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku akt osobowych adwokata Pawła Martina spodziewałam się zebrania jedynie suchych danych. Jednak z dokumentów wynikało coś więcej – na ich podstawie można wyobrazić sobie trudne powojenne początki gdańskiej adwokatury; funkcjonowanie adwokatów, gdy nie istniał niezależny samorząd zawodowy; dylematy, które dotyczyły zapewne wielu osób, które przybyły do Gdańska po wojnie. Poznając zawodowe losy Pawła Martina chciałam dowiedzieć się jak wyglądały początki pracy adwokata w polskim już Gdańsku, tuż po wojnie, oraz w nieco późniejszym okresie; historia adwokata Pawła Martina była dla mnie ważna też osobiście – nasze rodziny przyjaźnią się od lat. Przewodnikiem po jego zawodowych losach były dla mnie przede wszystkim dokumenty zgromadzone w archiwum ORA.

Na pierwszych stronach akt osobowych Paweł Martin opisuje swoje losy w trakcie okupacji i prosi o wpis na listę adwokatów w Gdańsku – nowym mieście, w którym znalazł się w lipcu 1945 r. mając czterdzieści lat. Dowiadujemy się też kilku innych faktów: Paweł Martin urodził się 21 kwietnia 1905 r. w Fordonie, dzisiejszej dzielnicy Bydgoszczy; był absolwentem Państwowego Gimnazjum Klasycznego w Toruniu i Wydziału Prawa i Ekonomii Uniwersytetu Poznańskiego (dziś Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza). W kwestionariuszu osobowym opisał swoje pochodzenie społeczne, jednak tylko z perspektywy męskich członków rodziny: ojciec był zwrotniczym kolejowym, synem murarza. Paweł Martin tytuł magistra praw uzyskał w 1927 r., a następnie odbył dwuletnią aplikację 22

sądową. W 1929 r. złożył egzamin sędziowski, pracował jako asesor sądowy w Wejherowie i asesor oraz sędzia w Toruniu. Od 1932 r. pracował jako adwokat w Toruniu.

Wniosek o wpisanie na listę adwokatów Izby Adwokackiej w Gdańsku Paweł Martin skierował w listopadzie 1945 r. do Okręgowej Rady Adwokackiej z tymczasową siedzibą w Sopocie przy ul. Wojska Polskiego 7. Było to tuż po powołaniu decyzją Ministra Sprawiedliwości z 17 października 1945 r. pierwszej w historii Izby Adwokackiej w Gdańsku Tymczasowej Rady Adwokackiej, która ukonstytuowała się 1 listopada 1945 r. Pierwszym Dziekanem został Kazimierz Ogrodzki1. Pod adresem przy ul. Wojska Polskiego 7, dziś ul. S. Żeromskiego, znajdowała się kancelaria wicedziekana Edmunda Szabłowskiego i to tam działała początkowo Rada – lokalne władze utrudniały zorganizowanie właściwej siedziby2. Jednak decyzja Ministra została wydana w kilka miesięcy po tym, jak Gdańsk wskutek konferencji poczdamskiej (17 lipca – 2 sierpnia 1945 r.)3 znalazł się pod administracją polską, a do Gdańska przybywały rzesze nowych mieszkańców, w tym również przedstawiciele adwokatury z różnych regionów Polski, pragnących wykonywać tu swój zawód (a zazwyczaj wrócić do wykonywania po okresie okupacji).

1 D. Szpoper, J. Świątek, Dzieje Adwokatury Gdańskiej, Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku, Naczelna Rada Adwokacka, 2005r., str. 50-51 2 Ibidem, str. 50

3

https://pl.wikipedia.org/wiki/Historia_Gda%C5%84ska#Czasy_powojenne_i_okres_PRL-u Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Przyjechał tu również krótko po wojnie Paweł Martin wraz z żoną Heleną Martin oraz czwórką dzieci. W lipcu 1945 r. napisał do Okręgowej Izby Adwokackiej w Toruniu (przed wojną jak i od kwietnia do lipca 1945 r. zawód wykonywał w Toruniu): „Zamierzam osiedlić się jako adwokat w Gdańsku i to od zaraz”. Na zmianę siedziby wykonywania zawodu według ówczesnych przepisów konieczna była zgoda Ministra Sprawiedliwości. W ocenie Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku Paweł Martin spełnił wymogi wpisu na listę adwokatów Gdańskiej Izby Adwokackiej (wpis nastąpił na mocy uchwały z 17 grudnia 1945 r.) m.in. dlatego, że w kalendarzu sądowym na rok 1939 r. figurował jako adwokat. Ów kalendarz był ważnym źródłem – pierwsze potwierdzenie kompetencji do wykonywania zawodu można było zdobyć dopiero podczas pierwszego powojennego egzaminu adwokackiego w 1946 r. Jak dowiadujemy się z bogatego kompendium wiedzy Dzieje adwokatury gdańskiej autorstwa D. Szpopera i J. Świątek, podobną zgodę na wpis na listę adwokatów w tamtym czasie Rada Adwokacka wydała wobec 160 adwokatów, odmawiając wpisu 12 osobom; zastanawiające, że aż 53 wnioski pozostawiono bez rozpoznania ze względu na braki formalne. Aplikantów było jedenastu4.

Nie wiemy co ostatecznie sprawiło, że Paweł Martin wraz z rodziną postanowił przeprowadzić się do Gdańska, pomimo, iż tuż po wojnie, która wymusiła na nim i jego rodzinie liczne zmiany miejsca zamieszkania (w tym na trzy lata osiedlił się w Warszawie i tam wykonywał zawód adwokata; końcowe lata okupacji 4

Dzieje..., str. 51

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

spędził w Grójcu wykonując prace biurowe już nie w zawodzie) powrócił do swojego mieszkania w Toruniu i prowadził tam przez kilka powojennych miesięcy działalność jako adwokat.

Może – jak wiele osób – widział Gdańsk jako „ziemię obiecaną” po trudach okupacji.

Na początku swojej gdańskiej historii Paweł Martin prowadził kancelarię z dr. Stanisławem Brunonem Romanowskim – jedynym adwokatem w Gdańskiej Izbie pochodzącym z Wolnego Miasta Gdańska5, osobą ogromnie zasłużoną dla przedwojennej gdańskiej Polonii, który zmarł w 1948 r. Kancelaria mieściła się przy ul. Politechnicznej 4 m. 1. Z jakiejś przyczyny w oficjalnej korespondencji do i od Pawła Martina adres ten dookreśla się zawsze wskazaniem, iż jest to róg ulicy Parkowej (dziś ul. Bohaterów Getta Warszawskiego) – czy to dlatego, że powojenne, nowe nazwy ulic i niepełna numeracja budynków wskutek ich wyburzeń podczas działań wojennych, wymagały takich uściśleń, aby ułatwić dotarcie pod szukany adres? Na papierze firmowym kancelarii od lat 50. pojawia się też pięciocyfrowy numer telefonu i tyluż cyfrowy numer rachunku bankowego.

Kolejna siedziba kancelarii Pawła Martina mieściła się w jego mieszkaniu przy ul. Jaśkowa Dolina 32. Od stycznia 1952 r. był kierownikiem pierwszego zespołu adwokackiego w Gdańsku, który działał przy ul. K. Świerczewskiego 30, zatem przy dzisiejszej ul. Nowe Ogrody, w budynku Sądu Okręgowego. Następnie pracował w ramach zespołu adwokackiego nr 8, a pracę zawodową zakończył w zespole adwokackim nr 126.

5 6

Dzieje..., str. 51 Dzieje..., str. 192, 195 23

Paweł Martin działał też w Okręgowej Radzie Adwokackiej. Minister Sprawiedliwości decyzją wydaną w 1950 r., opartą na dekrecie z 24 maja 1945 r. o tymczasowych przepisach uzupełniających prawo o ustroju adwokatury (podstawowym powojennym akcie prawnym regulującym działanie palestry w Polsce do roku 1950) powołał Pawła Martina na Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w Gdańsku; w styczniu 1951 r. Minister odwołał mec. Martina z tej funkcji – przyczyn takiej decyzji nie znamy. Za działanie jako Przewodniczący Sądu adwokat otrzymał od Dziekana Bolesława Wiącka podziękowanie za „wydatne przyczynienie się do organizowania adwokatury – dla wykonania zadań stojących przed adwokaturą w Polsce Ludowej”. W kolejnych latach Paweł Martin pełnił różne funkcje w ORA. Po odwołaniu przez Ministra Sprawiedliwości w grudniu 1953 r. członków ORA, w tym Pawła Martina ze stanowiska Członka Komisji Rewizyjnej Rady Adwokackiej w Gdańsku, Minister podziękował członkom ORA w sposób typowy dla tamtych czasów – to jest za „ich ofiarną pracę w trudnym okresie przestawiania adwokatury na tory socjalistyczne”.

Na tę wypływającą z dokumentów historię działalności zawodowej Pawła Martina warto spojrzeć też z perspektywy pamięci osób, które go znały lub znały osoby mu bliskie.

Dziekan Włodzimierz Wolański wspomina, że

Paweł Martin przyjaźnił się z adwokatem Władysławem Zychem – często spacerowali we dwójkę po sopockim molo. Jak pamięta córka Władysława Zycha – adwokat Elżbieta ZychBorzobohata, była to przyjaźń oparta na relacji zawodowej, ale panowie często wybierali się na wspólne wycieczki, lubili przyrodę; zarówno Paweł Martin jak i Władysław Zych byli wykształconymi przed wojną prawnikami z kindersztubą, wpojonym szacunkiem do kobiet; ustawę o ustroju adwokatury z 1963 r. zgodnie nazywali „ustawą o uboju adwokatury”; obaj mieli klasę i lubili młodych ludzi. Piotr Martin, wnuk Pawła, opowiada zaś rodzinną legendę: jego dziadkowi udało się „wybronić” mężczyznę, którzy rzucił kałamarzem w portret Stalina. Piotr pamięta też, że dziadek żył skromnie, był stateczny, konserwatywny, uśmiechnięty, miał bardzo poukładany plan dnia. Gdy nie chciał, aby wnuki rozumiały rozmowy nieprzeznaczone dla dzieci, wraz z żoną rozmawiali po niemiecku – oboje znali ten język biegle.

Mimo przejścia 1 stycznia 1970 r. na emeryturę, pracował nadal – od tej daty w zespole adwokackim nr 8. Jego stan zdrowia jednak stale się pogarszał. Zmarł 8 stycznia 1976 r. Ostatnie karty akt Pawła Martina poruszają: to pismo w sprawie zamieszenia w „Dzienniku Bałtyckim” nekrologu i wyciąg z uchwały Rady Adwokackiej o skreśleniu Pawła Martina z listy adwokatów.

APLIKANCI

Jak zdać egzamin wstępny na aplikację?

Zbliżając się do końca studiów prawniczych, każdy z nas zadaje sobie pytanie: co dalej? Czy chcę ciepłą posadkę w biurze, czy marzy mi się praca w korporacji? Może zostanę pracownikiem naukowym? Czy też wybrać rejs w nieznane, jakim jest decyzja o aplikacji? Oczywiście jak już zdecydujemy się na aplikację, to sam jej wybór jest prosty – tylko Drużyna Zielonych. Pytanie teraz, jak zdać egzamin wstępny na aplikację adwokacką?

P

rawda jest taka, że nie ma żadnego złotego przepisu, który gwarantowałby wynik pozytywny. Możemy spróbować dowiedzieć się od starszych kolegów, jak oni tego dokonali. Odpowiedzi mogą być różne: ciągłe czytanie ustaw, robienie samych testów, a może połączenie jednego z drugim. Ktoś inny woli korzystanie z kursów przygotowawczych do aplikacji. Dodatkowym źródłem informacji w naszych czasach jest oczywiście wujek Google, u którego 24

możemy znaleźć różnego rodzaju poradniki na ten temat, najróżniejsze zasady, plany krok po kroku. Czy zastosowanie się do tego wszystkiego zagwarantuje nam pozytywny wynik egzaminu?

Szukając dalej, dowiadujemy się że po wpisaniu hasła gwarancja zdania egzaminu wstępnego na aplikację, wyskakuje nam link o treści Gwarancja zdanego egzaminu lub zwrotu pieniędzy – jak tu nie skorzystać? (i jak rozumieć spójnik lub?)

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Osoba, która otrzyma wynik pozytywdząca obok Ciebie lubi pstrykać długopisem, czy ny, tj. przynajmniej 100 pkt. na 150 (przecież to może akurat ma kaszel czy katar. Nagle okazuje tak mało :P), uważa, że jej wybór stylu nauki był się, że pomimo poświęconego czasu, tygodni, najlepszy. Czy się myli? Oczywiście, że nie, było miesięcy nauki, nie jesteś w stanie się skupić – to najlepsze postępowanie dla tego konkretnego a to ktoś rusza krzesłem, a to ciągłe „pielgrzymkandydata. Istotne jest to, że każda i każdy z nas ki” do toalety. Być może jesteś osobą, której nic zaczyna naukę z innej linii startowej, a meta dla nie rozproszy i jesteś w 100% skupiony, udaje Ci wszystkich jest ta sama: osiągnąć pozytywny wysię odpowiedzieć na każde pytanie, jesteś zadonik egzaminu. Niektórzy spędzają całe miesiące, wolony i szczęśliwy, test bardzo Ci się spodoa nawet i całe studia z myślą o tym, że chcą być bał. Tylko musisz pamiętać teraz o jednej ważjak najlepiej przygotowani do wstępnego egzanej rzeczy, być może dla niektórych śmiesznej, minu na aplikację. Na swojej studenckiej drochodzi oczywiście o przeniesienie odpowiedzi dze mogliśmy spotkać wykładowców, u których na kartę odpowiedzi. Ta jakże prosta czynność egzaminy były przeprowadzane w formie testu, pogrążyła wielu podchodzących do egzaminu. czy też nawet pytania były podobnie sformułoWystarczy zaznaczyć tę jedną jedyną odpowiedź wane, podobne w treści, a niekiedy zwyczajnie w niewłaściwym polu, i nagle zamiast 100 pkt. były to przekopiowane pytania egzaminacyjne. masz 99.

Komuś, kto w trakcie studiów przykładał dużo

Opinie po egzaminie są różne, dla jeduwagi do nauki, z pewnością łatwiej było przynych był on prosty, dla innych bardzo trudny. gotować się do egzaTaka też jest zwyczajKażdy z nas rozpoczyna z innej linii na prawda, że człominu wstępnego na aplikację. Nie oznacza startowej, ale meta jest dla wszystkich wiek niestety nie jest to jednak, że ktoś, kto w stanie zapamiętać ta sama: pozytywny wynik egzaminu. na uczelni „bywał” wszystkich przepisów, i komu „udało się” ją jednemu po prostu skończyć, nie ma szans na wynik pozytywny. pytania „przypadną”, a drugiemu nie. Wniosek Jedni z nas wyczekują publikacji aktów normajest jeden – nie wolno się poddawać i zawsze tywnych, które będą obowiązywały, inni nawet trzeba walczyć do końca, nawet jeśli przy przenie pofatygowali się zajrzeć do danego spisu, noszeniu odpowiedzi pomylisz się wielokrota na egzaminie im się powiodło. nie. Proszę mi wierzyć, nie ma nic lepszego niż

Najważniejszą rzeczą, o której musimy radość z pozytywnego wyniku. Dzień po egzapamiętać jest to, że to tylko i wyłącznie jeden minie zostajesz największym szczęściarzem! dzień, a dokładniej 150 minut, bo tyle co do zaapl. adw. Joanna NOETZEL sady mamy czasu na rozwiązanie testu i przeniesienie odpowiedzi. Możemy poświęcić lata, miesiące, czy też tylko parę dni na przygotowanie do egzaminu wstępnego; zawsze pojawia się pytanie, czy już „wiem wszystko”. Oczywiście, że nie. Niektórzy się modlą przed egzaminem, inni nie; są osoby, które wnoszą swoje amulety szczęścia. Wpływ na nasz wynik może mieć to, czy się wyspaliśmy, jak bardzo jesteśmy podatni na stres, czy może nagle zachorowaliśmy, ale nie poddajemy się i z gorączką ruszamy na egzamin.

Gdy uda się dotrzeć na miejsce egzaminu na czas, losujesz numerek stolika, może lepiej usiąść z przodu, a może z tyłu. Jesteś bez wpływu na to czy w danym miejscu będzie Ci duszno, czy też może usiądziesz naprzeciwko otworu klimatyzacji. Nie wiesz, czy osoba sieGdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

25

Z Epiktetem za krąg polarny adw. Marek KARCZMARZYK

P

rawie każdy z nas zapytany z kim kojarzy mu się stoik, bez wahania wskaże na Senekę - takiego jakim go widział Sienkiewicz – popełniającego samobójstwo w trakcie uczty, w otoczeniu przyjaciół, z pogodnym spokojem żegnającego się z życiem. Rzadziej przypomni sobie Marka Aureliusza, z niezwykłą plastycznie siłą wyrazu sportretowanego w epizodzie filmu „Gladiator”, władcy największego imperium ówczesnego świata.

Obaj potężni, obaj wpływowi, szukający równowagi aby w przynależnej im władzy i możliwościach nie zagubić sensu.

Uczący, że zachować siebie można jedynie poprzez ograniczenie, powściągnięcie zmysłów, redukcję pragnień.

Być wolnym – to dobrowolnie postawić granice.

Bo ich brak pozbawia punktów orientacyjnych, prowadzi na manowce złudnych przestrzeni, z których nie ma powrotu.

Zawsze marzyłem o Arktyce. Nie tej wiecznie pokrytej lodem, nie – ludzkiej, w której przetrwanie wymaga wielu warstw odzieży termicznej i zaawansowanego schronienia.

Chciałem doznawać polarnego dnia, kiedy to słońce okrąża horyzont, oglądać eksplozję zieleni krótkiego lata, spotykać renifery i ptaki dalekiej północy.

Jednym słowem – chciałem pojechać rowerem na Nordkapp.

Gdy z pokładu promu patrzyłem na oddalające się Westerplatte, jak rzadko wcześniej przemówił do mnie Epiktet. „Wolnym jest ten, kto żyje tak, jak tego pragnie, kto ani nie podlega przymusowi, ani nie ma żadnych przeszkód, ani nie jest do niczego zmuszany, którego ruch do czynności nie jest przez nic hamowany, którego pragnienia osiągają swój cel i który nie stacza się w kierunku tego, czego wolałby unikać”.

26

Zdumiewający jest ten – bądź co bądź – stoik.

Więc wolność to osiąganie czego się chce, śmiałe sięganie po pragnienia?

Czy pragnienie jest synonimem marzeń?

W przeciwieństwie do Seneki, czy też Marka, Epiktet z Hierapolis znajdował się na drugim końcu drabiny społecznej. Przez większą część życia był niewolnikiem. Wprawdzie wykształconym, to jednak swobody decydowania o sobie pozbawionym.

Czy dlatego wolność dla niego wiązała się z nieskrępowaną realizacją pragnień?

Więc czy to byt określa świadomość?

Ponad 30 kilogramów w sakwach na obu kołach.

Ruszyłem wieczorem, by przed ciemnością przejechać pierwsze kilka godzin. Dopompować koła, poprawić mocowania bagażu. Byłem około 200 kilometrów przed kręgiem polarnym, toteż musiałem liczyć się ze zmierzchem.

Pierwsze wrażenia. Nowe chłonięte z uwagą i intensywnością – niezwykła cisza i prawie całkowity brak osad ludzkich. Co kilkanaście kilometrów stojący przy drodze dom lub stodoła.

Co kilkadziesiąt – wioska, sprawiająca wrażenie opuszczonej lub wymarłej. Nastrój jak z apokaliptycznych filmów. Rozproszone światło wieczoru powodowało, że krajobraz stawał się nie-

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

jednoznaczny, kolory przytłumione szarością zmierzchu podkreślały monotonię. Uderzyła mnie ta cisza w mijanych wioskach. Dopiero po dłuższej chwili dotarło do mnie, że pomimo jasności jest godzina pierwsza w nocy.

Pierwszy nocleg w namiocie gdzieś w krzakach.

Opaska na oczy zabrana z samolotu. Bez niej nie zasnę. Zmysły wyostrzone. Po – zdaje się kilkunastu minutach – pobudka, namiot wali mi się na głowę, czuję szamocące się ciało. Renifer zaplątany w linki. Poczułem Arktykę.

Dzień mijał za dniem. A właściwie mijały sekwencje jazdy i odpoczynku. Dzień polarny wprawdzie zaznaczał zmierzch, jednak organizm przyzwyczajony do rytmu dnia i ciemności zmieniał rytm dobowy.

Pozbawiony radia, książek i gazet, z internetem w telefonie używanym tylko do sprawdzania prognoz pogody, chłonąłem otoczenie ze zdwojoną uważnością.

Wolnym jest ten, którego ruch do czynności nie jest przez nic hamowany, którego pragnienia osiągają swój cel. Tak – czułem się wolny.

Po kliku dalszych dniach wjechałem w tundrę.

Wysokie dotąd drzewa ustąpiły miejsca niskiej, karłowatej roślinności. Jednocześnie zaczęła zmieniać się pogoda. Dotychczas miałem szczęście. Przelotne opady deszczu spotykały mnie albo na noclegach, albo gdy akurat znajdowałem się w jakiejś wsi. Towarzyszyły im znane – ale tutaj ciekawe – zjawiska, jak tęcza o północy.

Opędzając się od komarów w temperaturze +9 stopni (kolejne zaskoczenie: czy wyobrażasz sobie komary w takim chłodzie) z niepokojem patrzyłem na niebo. Prognozy zapowiadały obfite, kilkudniowe opady deszczu za dwa dni. Od Nordkappu dzieliło mnie około 200 kilometrów.

Dwa-trzy dni jazdy.

Czy jechać i ryzykować konieczność kilkudniowej jazdy w warunkach odpowiadających końcówce naszego listopada? Nie, technicznie byłem przygotowany na zimno i deszcz. Ale żaden strój i namiot nie wytrzymają ciągłej kilkudniowej ulewy. Wierz mi, sprawdziłem to już na krótszych trasach.

Jechać? Nie jestem studentem, dla którego powrót tydzień później nie stanowi różnicy. Czekają zaplanowane rozprawy. A jeśli przeziębienie spowolni mnie tak, że podróż potrwa dłużej niż zaplanowany margines czasu? Czy „zaliczenie” północnego końca Europy warte jest reperkusji w sferze zawodowej?

Zawróciłem. Poczucie porażki. Tłumaczenie, że to dlatego, że poważnie traktuję swój zawód, że nie mogę zawieść. Tak, prawda – ale jednak – porażka. Cel niezrealizowany.

Nastrój taki towarzyszył mi aż do Rygi.

Siedząc na starówce znów otworzyłem Epikteta: „Nie usiłuj naginać biegu wydarzeń do swojej woli, ale naginaj wolę do biegu wydarzeń, a życie upłynie ci w pomyślności” .

Więc czym jest wolność? Uświadomioną koniecznością? Nieskrępowanym podążaniem za własnym chceniem?

A może ma wiele znaczeń, a w istocie jest możliwością wyboru?

Bo takowa jest zawsze.

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

27

Restauracja GVARA – pod adwokackim dachem

z nadejściem nowej pory roku, zmienia swoją Restauracja Gvara to miejsce stworzone sezonową ofertę. W nowej karcie królują dziczyz miłości do jedzenia oraz spędzania czasu razna i sezonowe warzywa. To, co wyróżnia Gvarę zem – z rodziną, znajomymi, bliskimi. Atrakspośród innych restauracji, to fakt, że nie korzycyjne położenie lokalu, w samym centrum sta się tam z mrożonych warzyw, wszystkie są Gdańska, tuż przy Bazylice Mariackiej stanowi świeże, pieczone lub gotowane. Kuchnia bazuje idealne miejsce na śniadanie, szybki lunch lub na produktach regionalnych. Podczas tworzenia kolację z lampką wina. menu szef kuchni współpracował z sommelie Mimo, iż gdańska restauracja istnieje dopiero pół roku, zbiera same pozytywne opirem Tomaszem Kalenikiem z firmy Winers, dlatego dania i proponowane wina idealnie ze sobą nie. To wszystko za sprawą wyjątkowych potraw współgrają. W nowej karcie znaleźć można nieoraz rodzinnej atmosferze panującej w lokalu. spotykaną w restauracjach golonkę z dzika; pierś Specjalnością Gvary jest polska kuchnia w noz kurczaka sous-vide, żeberka z glazurą śliwkową woczesnej odsłonie, to miejsce, w którym dania oraz pierożki z szyjkatworzą doświadczeni mi rakowymi i łosokucharze, od dziecka Serwowane dania i wina zakochani w regionalsiem. Ostatnie danie to idealnie ze sobą współgrają. prawdziwy hit, goście nych smakach i recepsię nim zachwycają. turach.

Z myślą o wegetarianach Szef kuchni,

Zima w gdańskiej restauracji zapowiaPiotr Wasilewski stworzył m.in. kotlety z kada się bardzo różnorodnie. Na gości czeka m.in szy gryczanej z pieczarkami, cebulą oraz senowe menu, promocje tygodnia, muzyka na rem bursztyn, sałatę z pieczonymi burakami, żywo w każdy piątek i sobotę, spotkania z wyjątkowymi gośćmi i oryginalne dania dla dzieci. kozim serem, czekoladą, papryczką pepperoni oraz orzechami włoskimi. Szef kuchni jest także otwarty na sugestie gości - jeśli np. preferują daNowe zimowe menu nia bez glutenu, bez problemu zaproponuje im

Otwarta latem ubiegłego roku restausmaczną alternatywę. racja Gvara przy ul. Chlebnickiej 48/51, wraz 28

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Zdrowe i oryginalne menu dla dzieci

Menu dla najmłodszych gości wyróżnia się na tle propozycji, jakie znajdziemy w większości restauracji. Przede wszystkim jest rozbudowane i "ruchome". Najmłodsi mogą sami skomponować swoje ulubione danie. Popularnością cieszą się również pierogi z brzoskwinią Spotkania firmowe, imprezy okoliczi indykiem, które specjalnie dla dzieci uformonościowe wane są na kształt cukier Dla wszystkich, ków. Dzieci je uwielbiają. którzy chcieliby zorganiMenu dla najmłodszych dyspozycji małych gozować spotkanie firmowe, wyróżnia GVARĘ na tle innych Do ści jest również kącik z zaprzyjęcie urodzinowe, korestauracji. bawkami oraz duża ściana munię czy chrzciny, respomalowana farbą tablitauracja ma przygotowaną cową, na której każde dziecko może rysować. specjalną ofertę. Obsługa Gvary zadba o idealW łazience jest przewijak. nie dopasowane, indywidualne menu na daną W planach są kolejne promocje i wydarzenia. okazję oraz zapewni profesjonalną obsługę przyjęcia, aby przebiegało ono zgodnie z oczekiwaniami.

Wszystkie informacje można znaleźć na Facebooku restauracji.

Muzyka na żywo Restauracja Gvara

Kolejną z atrakcji są wieczory z muzyGdańsk, ul. Chlebnicka 48/51 ką na żywo, których można posłuchać w każdy restauracja@gvara.pl piątek i sobotę od godz. 20. Co tydzień na scenie tel. 795 889 288 Gvary pojawia się nowy, trójmiejski wykonawca. Właściciele lokalu stawiają na różnorodność nie tylko w menu, ale również pod kątem muzycznym. Każdy znajdzie tu coś dla siebie.

Popularnością cieszą się także desery, a zwłaszcza ciastka i smażone lody - wszystkie przygotowywane na miejscu przez kucharzy.

A do deserów – pyszna włoska kawa, zawsze świeżo mielona.

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

29

Relacja z Turnieju Piłkarskiego o Puchar Dziekana w Elblągu T

urniej Piłki Nożnej o Puchar Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku już na stałe wpisał się do kalendarza wszystkich piłkarzy-prawników z całej Polski. 18 listopada 2017 r., jak zwykle w Elblągu, odbyła się jego VII edycja.

Tradycyjną ceremonię otwarcia uświetnili swoją obecnością Prezydent Elbląga pan Witold Wróblewski, przedstawiciele samorządu terytorialnego i zawodowego. Patrona zawodów, Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku adw. Dariusza Strzeleckiego reprezentowała Sekretarz ORA oraz jednocześnie członek Najwyższej Komisji Odwoławczej Polskiego Związku Piłki Nożnej, adw. Sylwia Grzybowska, która odczytała list specjalny Pana Dziekana do uczestników turnieju.

30

Tym razem w zmaganiach uczestniczyło 8 utytułowanych drużyn z całego kraju. W wyniku losowania zostały podzielone one na dwie grupy.

W grupie A o wejście do fazy pucharowej rywalizowały drużyny z ORA w Gdańsku, ORA w Łodzi, ORA w Warszawie oraz trójmiejski zespół Ius United. W grupie B, którą można śmiało było określić „grupą śmierci”, z uwagi na

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

fakt, że znalazły się w niej najbardziej utytułowane zespoły w historii elbląskiego turnieju, wystąpiły natomiast – stowarzyszenie Gramy Bydgoszcz, drużyna Stowarzyszenia Sędziów Apelacji Warszawskiej NIKE, gospodarze – zespół Temidy Elbląg oraz potrafiący sprawić niespodziankę faworytom zawodnicy z ORA w Krakowie.

Wartym odnotowania akcentem były okolicznościowe koszulki zawodników ORA Gdańsk (oraz przyjaciół zespołu) ze słowami wsparcia dla wieloletniego bramkarza i kapitana zespołu – Janusza Masiaka, nieobecnego z powodu kontuzji.

Rywalizacja o wyjście z grup toczyła się do ostatnich spotkań, każda bramka mogła ostatecznie przewrócić tabelę do góry nogami.

W grupie B o ostatecznym rezultacie decydowała tzw. „mała tabela”, ponieważ aż trzy drużyny zdobyły w niej po 6 punktów! Rozstrzygnięciem fazy grupowej było utworzenie par półfinałowych, do których zakwalifikowały się drużyny: ORA Warszawa i Ius United z grupy A, Temida Elbląg i Gramy Bydgoszcz z grupy B.

W pierwszym meczu o wejście do wielkiego finału, po ogromnych emocjach i wyniku 1:1 w podstawowym czasie gry, o awansie decydowały rzuty karne. W tej próbie nerwów o jedną bramkę lepsi okazali się zawodnicy ORA w Warszawie, natomiast pokonanym – Gramy Bydgoszcz – pozostał udział w meczu o trzecie miejsce.

Drugą parę półfinałową stworzyli zawodnicy z Elbląga oraz – rzutem na taśmę – piłkarze Ius United. Ostateczny wynik – 4:0 - nie oddaje przebiegu rywalizacji, gdyż może sugerować ogromną przewagę gospodarzy. Mecz był jednak w istocie bardzo wyrównany, a kolejne stracone przez trójmiejski zespół gole wynikały z odważnej taktyki i chęci odwrócenia wyniku, nawet przez włączenie do akcji ofensywnych bramkarza.

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Tuż przed walką o medale przystąpiono jeszcze do rywalizacji o miejsca 5-8, rozstrzygniętej w seriach rzutów karnych. W meczu o trzecie miejsce długo wydawało się, że również w ten sposób zostaną wyłonieni brązowi medaliści, jednak tuż przed końcowym gwizdkiem obrona Ius United za krótką chwilę dekoncentracji musiała zapłacić straconą bramką.

Na najniższym stopniu podium stanęli więc zawodnicy z Bydgoszczy.

W finale natomiast, jeszcze na dwie minuty przed ostatnim gwizdkiem na tablicy wyników widniał rezultat 1:1, ale zabójcza końcówka, w których gracze ze stołecznej ORA się specjalizują, przechyliła szalę zwycięstwa na ich korzyść. Dwa kolejne gole pozwoliły wziąć udany rewanż za ubiegłoroczną porażkę w finale z gospodarzami turnieju. Puchar Dziekana pojechał więc w radosnej atmosferze świętowania zwycięstwa do stolicy.

W trakcie ceremonii zakończenia turnieju, oprócz pucharów i nagród rzeczowych za wyniki drużynowe, wręczono także nagrody indywidualne. Najlepszym zawodnikiem turnieju został uznany Wojciech Borkowski z Temidy Elbląg, królem strzelców jego kolega z zespołu Dawid Fiederowicz, natomiast najlepszy bramkarz tradycyjnie wywodzi się z Bydgoszczy – w VII Turnieju był nim Wojciech Jaszczyszyn.

Wokół boiska słychać było głosy, że rywalizacja o Puchar Dziekana może już wkrótce przybrać zasięg międzynarodowy. Czy tak się stanie, przekonamy się za rok, podczas VIII Turnieju, jak zwykle w na parkiecie hali widowiskowo–sportowej w Elblągu. adw. Dawid FIEDEROWICZ

31

Projekt Przedsiębiorca P

omorska Izba Adwokacka ma przyjemność poinformować, że zawarła umowę o współpracy z Pomorską Izbą Rzemieślniczą Małych i Średnich Przedsiębiorstw w ramach programu Przedsiębiorca w projekcie „Adwokat przydaje się w życiu”, którego koordynatorem jest adw. Paweł Górski.

W dniu 29 listopada 2017 roku w ramach programu edukacyjnego dla przedsiębiorców adw. Ewa Adamska-Pietrzak przeprowadziła szkolenie pt. Ochrona Danych Osobowych w Świetle RODO. Szkolenie cieszyło się dużym zainteresowaniem słuchaczy, co zdecydowało o kontynuowaniu szkoleń z powyższej tematyki.

W dniu 25 stycznia 2018 roku odbyło się drugie szkolenie z RODO dla Cechu Rzemiosł Różnych w Starogardzie Gdańskim, które poprowadziła adw. Agnieszka Cwalina-Kowalewska.

Spotkanie noworoczne 12 stycznia 2018 roku w Warszawie odbyło się Noworoczne Spotkanie Adwokatów. Pomorską Izbę Adwokacką reprezentowali: Dziekan adw. Dariusz Strzelecki, adw. Agnieszka Kanawka, adw. Agnieszka Derezinska-Jankowska, adw. Marcin Derlacz, adw. Dominika Wetoszka, adw. Anna Kotowska, adw. Joanna Kowalska i adw. Wojciech Dereziński.

32

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

APLIKANCI

Ślubowanie aplikantów W

dniu 5 stycznia 2018 roku w Centrum Szkoleniowym odbyło się Ślubowanie Aplikantów Adwokackich Pomorskiej Izby Adwokackiej w Gdańsku. Do grona palestry dołączyło 108 osób. Ślubowanie od najmłodszych członków Palestry odebrał Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku adw. Dariusz Strzelecki. Na uroczystość przybył adw. Marcin Derlacz, adw. Sylwia Grzybowska, adw. Marek Aureliusz Karczmarzyk, adw. Jerzy Luranc, adw.

Andrzej Zwara oraz członkowie Komisji Szkolenia Aplikantów Adwokackich i Samorządu Aplikantów Adwokackich.

Tegoroczne ślubowanie przypada w roku 100-lecia odrodzonej Polskiej Adwokatury.

Witamy w Palestrze!

Wybory przewodniczącego samorządu aplikantów adwokackich

Apl. adw. Krystian Dzięgielewski zastąpi od nowego roku apl. adw. Miłosza Habera na stanowisku Przewodniczącego Samorządu Aplikantów Adwokackich. Zastępcą przewodniczącego został apl. adw. Albert Kolor. Serdecznie gratulujemy i życzymy powodzenia w pracy samorządowej.

Działy „W skrócie” i „Aplikanci” przygotowała adw. Joanna GRĘNDZIŃSKA

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

33

W

U LT R A M A R ATO N „Kaszubska Poniewierka 30”

ostatnim czasie trójmiejscy prawnicy mieli dużo okazji do wspólnego biegania – w czerwcu odbył się I Letni Bieg Środowisk Prawniczych po Złoty Paragraf, a w październiku siódmy już Bieg Prawnika „Pod Górę”. Pomiędzy tymi wydarzeniami, 16 września, odbył się bieg „Kaszubska Poniewierka 30”. W ramach tej imprezy biegowej organizowanej przez Stowarzyszenie Aktywni w Trójmieście po raz pierwszy prawnicy mogli zmierzyć się z dystansem 30 km w kategorii zawodów prawniczych. Bieg odbył się pod patronatami honorowymi Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku i Okręgowej Izby Radców Prawnych w Gdańsku. Organizatorzy przygotowując odrębną kategorię zawodów prawniczych, mieli na celu zintegrowanie środowiska prawniczego i wspólną sportową rywalizację. Trasa biegu prowadziła przez samo serce Kaszub – była to pętla, której start i meta miały miejsce u podnóży Wieżycy. Bieg był wymagający, prowadził w zróżnicowanym terenie, a przewyższenie wyniosło 344 m. Wśród kobiet najlepsza była Aleksandra Worzała z czasem 3:45:57 (która również wygrała wspomniany Bieg po Złoty Paragraf), drugie miejsce zajęła Monika Oriol-Signerska (czas 4:06:21), trzecie Aneta Konkel (czas 4:15:32). Wśród mężczyzn

34

wygrał Remigiusz Signerski z czasem 3:00:49, drugie miejsce zajął Jakub Kinal (czas 3:22:31), trzecie Bartosz Szolc-Nartowski (czas 3:44:23).

Biegacze tuż po biegu stwierdzili, że wielkim plusem tej wymagającej kondycyjnie trasy była możliwość przebywania w pięknej przyrodzie Kaszub – wśród lasów i łąk, co było „odpoczynkiem dla głowy”, a momentami trasa przypominała Bieszczady. Organizatorzy zapewniają, że bieg w kategorii zawody prawnicze odbędzie się również we wrześniu przyszłego roku – warto zacząć się już przygotowywać i wziąć udział w „Kaszubskiej Poniewierce 30” w 2018r., aby reprezentacja aplikantów i adwokatów była jak najliczniejsza. adw. Maria PELA

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018

35

36

Gdański Kwartalnik Adwokacki nr 46 – marzec 2018