Eind 2005 toonde de Vlaamse schilder Raoul de Keyser (°1930) nieuw werk in Antwerpen. Eric Bracke schreef naar aanleiding daarvan een portret van deze vermetele oude meester. De Keysers schilderijen zijn geen illustraties van een idee of statements die je kunt begrijpen. Het zijn autonomoe, concrete objecten. De laatste jaren schildert hij steeds minder virtuoos; almaar vaker laat hij plaats voor het onaffe, het onvolkomene. Zijn doeken zetten zich met weerhaken vast in je visuele geheugen.
