overhoop april 2011

overhoop a p r i l

2 0 1 1

GROOT WORDEN IN DE 21STE EEUW GELOOF IN WOELIG WATER

maandelijks · verschijnt niet in juli en augustus · AFGK Brussel X · erkenningsnr P708439

HET PASEN VAN RUMER

ruimte om te groeien e r v a r e n · o n t m o e t e n · g e l o v e n

thema  xxxxxxx

Voorbeelden strekken Onze Klaas wordt 18. Hij staat op een scharniermoment van zijn leven. Wat wil hij later worden? En wat zal hij dan volgend jaar best gaan studeren? Het zijn twee lastige vragen.

Affiche van de maand

In april bidden we met de wereldkerk opdat de Kerk door een aanstekelijke verkondiging van de blijde boodschap jongere generaties inspireert tot zin- en hoopvol leven.

V.U.: Ludo Vangilbergen - Korte Schipstraat 16, 2800 Mechelen

Gebedskaarten Maandelijks een gebed bij het thema, een morgengebed, een gebed op een rustig ogenblik, een kindergebed en een avondgebed. Een reeks (12) gebedskaarten voor 2011 kost € 4,00. Wie een abonnement plus (zie p. 38) neemt, ontvangt om de twee maanden een gebedsstaander als bijlage bij overhoop. De gebedsstaander van vorige maand moet nu binnenstebuiten geplooid worden.

Viering en gebedsmoment Een viering bij het thema van de maand en een gebedsmoment om een vergadering of bijeenkomst te openen, kun je downloaden via: www.overhoop.be.

Je kunt ze ook ontvangen in je mailbox na aanvraag via info@kerkenwereld.be

Het is bijna ontroerend om te zien hoe de universiteiten en hogescholen van dit land zich voor de voeten lopen om onze zoon bij die vragen te helpen. Pakken brieven zijn hier toegekomen.

Zoveel zelfs dat ik Philippe Muyters, minister van begroting in de Vlaamse regering, erop attent wilde maken dat er in het hoger onderwijs kennelijk nog behoorlijk wat geld bespaard kan worden.

Mijn vrouw vond dat een bijzonder slecht idee. Ze werkt zelf in een hogeschool en moet lijdzaam toezien hoe ze steeds meer uren les moet geven voor hetzelfde loon. Het is dus niet Philippe Muyters die een brief moet krijgen. Maar wie dan wel?

De enige die iets heeft aan het reclamedrukwerk dat bij ons over het hoger onderwijs toekomt, is Ecowerf, het bedrijf dat het containerpark in ons dorp beheert. Klaas heeft er geen boodschap aan. Hij laat de brieven ongeopend. Hij speelt al een tijdje met het idee om letteren te gaan studeren. We zagen dat vorig jaar al een beetje aankomen. Toen kreeg hij les van een inspirerende leraar Nederlands. Er ging geen week voorbij of Klaas had iets over hem te vertellen. En Klaas is geen verteller. Hij is ook niet echt een poëzieliefhebber. En toch maakte hij met veel enthousiasme een werk over Marsman.

Helemaal zeker is zijn keuze voor letteren nog niet, maar mijn vrouw en ik kunnen ons erin vinden. We hebben allebei immers Germaanse Filologie gestudeerd. Zo hebben we mekaar zelfs leren kennen. Het is dus niet te verwonderen dat er één appel niet ver van de boom valt. Zelf herinner ik me trouwens nog goed dat mijn eigen keuze om Germaanse te studeren, ook heel veel te maken had met een bepaalde leraar.

Gaat het met het geloof ook niet zo?

Ludo Vangilbergen

Internet www.overhoop.be Reacties op dit nummer reacties@overhoop.be

2  overhoop 04/11

hoofdredacteur

thema  xxxxxxxxx

4

thema

4

Uit het leven gegrepen BODEMONDERZOEK

10

Blikopener OUDERS EN KINDEREN

inspiratie

14

Te gast OverHoop, het boek

24

18

18

Notenkraker BLACKBIRD - RUMER

28

Boekbespreking

EEN VLIEG OP DE MUUR GOD IN VLAANDEREN

34

Relatie en gezin ‘NEEN’

36

Open ogen BLOEDLOOS DRAMA

Cursiefje ONBEANTWOORDE VRAGEN

40

Tips voor spiritrips

bijbel

8

Het woord BEDDING EN STROOM

37

34

Natuur APRIL DOET WAT HIJ WIL

20

20

Beleefd OUD VERHAAL, JONGE OREN

Een verhaal dat voortleeft WILT GIJ MIJ DE VOETEN WASSEN?

29

Studio 1000 seconden

DE INTOCHT IN JERUZALEM

31

Vrouwen aan het woord ZIEN IS GELOVEN

22

overhoop 04/11  3

thema ď ś uit het leven gegrepen

Bodemonderzoek

groot worden in

De technologische revolutie Afstandsbedieningen, touchscreens, computers, gsms en webcams, mp3-spelers, smartphones, iPods en -Pads... Het ene model is nog maar pas in omloop of het volgende wordt al aangekondigd. Reclame doet de verkoopcijfers stijgen. Jonge mensen bedienen van kindsbeeen met het grootste gemak dit soort apparaten. Ze mailen, internetten, skypen, e-bankieren, downloaden naar hartenlust.

Zestigplussers voelen zich vaak onwennig bij al die technische hoogstandjes. Ze weten nog wanneer de televisie op het toneel ver-

4 ď ś overhoop 04/11

thema  uit het leven gegrepen

de 21ste eeuw Houvast en ankerpunt

roducten, veelvoudig. P od nb aa et H Voortduplex. leven is com vingsvormen... ns le O en m sa op en n, n alles wat. richtinge . We volg en proeven va nders, studie kamer binnen ze is en hu pp s, za ze te e on ta W S t . d kom ypte, de e kiezen ie maakt veel De hele werel nd moeten w anente evolut gen land, in Eg re m ei er in P . de en rd n ss oo ge ni te binden en’ te beurte n toverw ons ‘afscherm de voet de ge in deze stroom exibiliteit is ee e Fl je w n om te k oe lij m ke .. Soms eld. uwing... Zoniet mak Haïti, Japan. el en het gew levensbescho relatief. Het is uw n gr ee de t, , ec ie oj at in hetzelfinform een pr vloedgolf van n een mens, hele leven lang aa jn zi rg vo no i nt rle van alle zelfde plek?

Wie woo onderzoeken el impulsen! carrière op de ve de le n he ge ajn pr en zi br ee g m rtages er veel men worden werkt no Prachtige repo elkaar. Syste we kunnen ov t de dorp? Wie ui en n el da ve an en et We w en en ga t nog in een redding. sers in beeld. ensen scheid Google onze ld. Wie geloof M is aa , eh en itg et ru w de et het ni en on toon aan. Je ten. En als we vraag gesteld ds geven de in en Tr ? en rs n ou ge sc n in deze Ervarin een di je te handhave ent en vertier. odschap? In bo om em n us aa en am st n ps en ge oa en rm. S ia bren je scho over het sche Dezelfde med oet stevig in mensen rollen interdun m e Fl . on ie w as de wereld. ge nt n en fa va er emoties breideld de snel verand ge on d. n ei le kh ke lij ik werke es pr wereld en de computergam en de virtuele ss tu et? g ni in id k, he oo is de sc nnen wij ar kunnen, ku da n se en m Wat die

scheen, de frigo, de fax, de video, de reflexcamera, de elektronische typemachine, de wasmachine en de droogkast. Ze gingen een leven lang mee. Ze waren ervoor gemaakt.

Onze wereld speelt zich af op beeldschermen. Thuis, in de winkel, op het werk, in het ziekenhuis, het bankkantoor, in onze wagen... Wie niet kan meedoen, dreigt uit de boot te vallen. Ben je technisch niet zo vaardig, dan ligt het tempo aan de hoge kant.

Digitaal verkeer is niet meer weg te denken uit onze communicatie. Handig en snel, maar soms ingewikkeld en ook vervreemdend. Aan de andere kant van het scherm of de lijn bevindt zich een levende mens, met gedachten en gevoelens.

Apparaten vol elektronica zijn bijzonder kwetsbaar.

Een defect of een stroompanne brengen ons in moeilijkheden. Het komt vaak goedkoper uit om je een nieuwere versie aan te schaffen dan ze te laten repareren.

overhoop 04/11  5

thema  uit het leven gegrepen Bang voor eenzaamheid We willen ons eigen leven vormgeven. We willen onze zin doen.

De prijs van die vrijheid is de eenzaamheid, omdat andere mensen ook hun zin willen doen. Het grote aantal echtscheidingen en het feit dat het gezin als hoeksteen van de maatschappij afbrokkelt, werkt dat nog in de hand. Hoe beleef je dat als jongere?

De tijdsgeest in negen schilderijtjes Probeer maar eens op te groeien in een maatschappij als deze van vandaag. Niet gemakkelijk! Is het dan verwonderlijk dat er soms een kortsluiting ontstaat of dat men zich soms voelt wegzinken in het moeras en geen oever meer vindt?

Hypes en trends De media bepalen de werkelijkheid. Ze creëren en voeden hypes en trends die veel aandacht opeisen, maar die niet te maken hebben met de kwaliteit van leven. Die uitvergrote hypes blijken uiteindelijk zeepbellen te zijn. Wat moet je daarmee?

We weten soms niet meer wie we zijn Generaties lang toonden de Kerk of onze ouders ons hoe te leven. Nu worden jongeren via tv, computer en de reclamecultuur geconfronteerd met massa’s modellen. Ze weten soms niet meer wie ze zijn.

Extreem belang aan lichaamscultuur Geluk lijkt af te hangen van hoe we eruitzien.

Een perfect lichaam, kledij, tatoeages en piercings bepalen wie we zijn. Plastische chirurgie is geen taboe. Ook over onze dood willen we zelf beslissen.

6  overhoop 04/11

Relaties zijn intens maar instabiel Huwelijken duren gemiddeld 12,5 jaar. In onze wegwerpcultuur consumeren we relaties tot ze op zijn. We kunnen nog moeilijk leven met tekorten en onmacht.

Onaangepaste beheersing van agressie Geweld heeft altijd bestaan. Maar nu treft ons het nutteloze afreageren (hooliganisme en verkeersagressie).

Labiliteit van het gevoelsleven De grens van het verlangen wordt voortdurend verlegd. Ups en downs wisselen heel snel af. Na het ‘kick’gevoel is het ‘gewone’ bleker dan ooit tevoren.

Impulsiviteit Te veel of te weinig eten, geld uitgeven, seks, misbruik van genotsmiddelen, gevaarlijk rijden: we leven op de top van onze impulsen.

Er wordt van mensen ook niet meer verwacht dat ze hun verlangens in toom houden. Alleen aan de gevolgen van roekeloos ingaan op dat verlangen, wordt wat gedaan.

Gevoel van zinloosheid en leegte Door grenservaringen proberen we van het gevoel van zinloosheid en leegte weg te lopen en de leegte wordt alleen maar groter. Zelfdoding is een toenemend fenomeen dat samenhangt met de zinloosheidervaring en de prestatiemaatschappij die ons alsmaar verder opjut, tot we niet meer meekunnen.

thema  uit het leven gegrepen

Oef! En nu ontspa

nnen!

Vrijdagavo nd. De w eek zit ero Eindelijk d p! Eindelij e drukte e k weeken n de stress va kunnen losl d! n het werk aten. Einde mogen en lij k dingen, vo tijd voor an or rust en dere dinge ontspannin n, voor leuk Tijd om na g, voor wa e ar lichaam t we graag en geest b ons lijf, voo doen. ij te tanken r lenige en , om te zo krachtige sp zenuwen, vo rgen voor ieren, voor or ons gezi ons hart, vo n, voor wa met de kin or onze rm deren, voo e gezelligh r een week eid, voor e in de Hoge endje aan e n uitstap Venen als e zee, of in d r sneeuw lig een lang en e Ardennen t. Tijd ook rustig ontb , liefst om eens u ijt op zond de volle na it te slapen ag, voor ee tuur, voor fi , voor n hobby, vo etsen en w kanaal, of a or een wan andelen, vo ls het regen deling in or een half t voor een u een goede uurtje jogg urtje traine sauna ach e n la n ngs het te in de fitness Tijd ook om raf of een zaal, met, a stevige zw ontspanne ls e n m te h p et kan, karweitje a shoppen, o artij in het f te werken Olympisch m wat in d . En ook tijd e tuin te w zw e m doen in de bad. erken, of o om toch al herfstvaka m nog dat eens te beg ntie en de laatste vooral in d in n e k n e u rs it tv k ijken naar w akantie, de e grote vak at we gaan krokusvaka antie. Waa de zon op r gaan we ntie en de ? Of riskere paasvakan n a artoe? Gaa n we het ie Ardennen? tie en n we weer ts te huren Of maken skiën? Zoe aan onze k we enkele k e te werken n we ust of in d citytrips? O door een b e Kempen m ook onze ezoek aan o f en natuurlijk in de culturele a een mooi een lekker chtergrond museum, e etentje in e wat bij zijn, om de e n te n to e n o nstelling, e exotisch re enkele dag en concert staurantje. en vakantie werkweek , En missch af te sluiten induiken, m ien zou he , voor we we et een rela t goed hotel in de e r x d e la d st rukke en st Antwerpse -minute-we resserende kempen… llnessweek end in een rustig gele Of zoeken gen we het me er ‘alternati te kunnen ef’? Een m komen, om ens heeft im innerlijke ru adem van h mers stilte st te vinde et leven’ te nodig om to n, om het laten klopp t zichzelf door het ru hart weer en. Een ab stgevende ‘o p het ritme d ijw eekend, m getijdenge van de Misschien idden in de bed van d met nog ee bossen, be e monnike n beetje G geleid n optillen. Z o f monialen regoriaans eker als in , kan deug gezang erb de onmidd d doen. trappist ka ij.

Dat kan je ellijke buu n gedegust tot hemels rt, op een eerd word e sf gastenverb eren zo nnig terras, en, samen lijven van a met een a ook de lek bdijen lope b k d ere ijb oterham m n dan ook et abdijkaa vol.

Eindelijk ku s. De nnen ontsp annen! We opnieuw, va hebben er n dag tot d ongelooflijk ag, moeten onze maats e nood aa kiezen tuss chappij en n als we a en de duiz onze cultu ltijd weer razendsne e nd en één ur ons ove l verandert mogelijkhe rv lo e e dig aanbie n zich vern den die nemen ech dt. Een aa ieuwt. Ook ter toe! En nbod dat d de mogelij ook daar m aarbij zoveel geb k h eden om o oeten we w euren! Je zo ns te ontsp eer kiezen u er oversp a nnen .

O ok in het w annen van eekend mo worden!

De vraag is et er : waar vind en we in go waaruit we dsnaam ee kunnen kie n draagvla zen? k, een rust punt, een b edding van

Met bijdragen van Marc Meirsman, Marc De la Marche s.j., Hilde Dejonghe en Mia Verbanck

overhoop 04/11  7

thema  uit het leven gegrepen

Tentoonstelling ‘Dolorosae’ van 10 tot 25 april Trees de la Marche schilderde een reeks levensgrote olieverfportretten van vrouwen getroffen door verdriet en oorlogsgeweld, vrouwen op de vlucht, soms ten voeten uit.

Van 10 tot 25 april kunt u deze werken bekijken in de kerk Onze-Lieve-Vrouw van Leliëndaal, Bruul 54, 2800 Mechelen (10.00-17.30 uur).

8  overhoop 04/11

bijbel  het woord

Bedding en stroom In de storm op het meer sprak Hij hen aan en zei: ‘Blijf kalm! Ik ben het, wees niet bang’.

Hij stapte bij hen in de boot en de wind ging liggen.

‘Kan een vrouw haar zuigeling vergeten of harteloos zijn tegen het kind dat zij droeg?

En zelfs al zou zij het vergeten, Ik, Ik vergeet jou nooit.’

God antwoordde Mozes: ‘Ik ben die er zijn zal’.

(Marcus 6,50-51)

(Jesaja 49,14)

(Exodus 3,13-14)

E

en massa mogelijkheden en kansen hebben wij in het Westen, zowel jong als oud. Heerlijk is dat! Iets om onnoemelijk dankbaar voor te zijn. Maar voor jongeren is het ook een immense uitdaging! Want hoe kies je tussen al die mogelijkheden en kansen? En wat? En waarom? En waartoe?

Het begint reeds als kind: een massa speelgoed, spelletjes, kinderprogramma’s op tv, mooie boekentasjes, schriftjes, stiften, kleurtjes, en later: welke school en welke vakken, hobby’s, sport, muziek, het houdt niet op! En uitgaan, en vrienden en vriendinnen, en alle mogelijke opvattingen, en modes, en moeten kiezen, altijd weer opnieuw. Wat? Hoe? Waarom? Waartoe? Want alles verandert zo snel!

Soms zelfs dát wat voor een kind de meest vertrouwde en meest veilige plek is: moeder, vader, de thuis, het gezin.

De gezinssamenstelling kan plots veranderen, altijd pijnlijk, soms onverwacht en onbegrijpelijk: ouders uit elkaar, een nieuwe papa, een nieuwe mama, naast de eerste mama en papa, en een halfbroer, en een halfzus. Heel ingrijpend is dat. Het dreigt heel de vertrouwde veilige wereld op losse schroeven te zetten. Maar het leven gaat door. Niet te stoppen. Als een brede snelstromende rivier, met nu en dan een stroomversnelling, soms kolkend doorheen een nauwe engte, dan weer breed uitwaaierend, de oevers bijna verdwenen, moerassig, en dan weer rustig kronkelend tussen stevige dijken en mooi vruchtbaar land.

Is ons mensenleven niet als het water van een stroom?

Kostbaar, leven gevend, vruchtbaar makend water! Maar

soms ook onberekenbaar, plots bedreigend en alles overspoelend. Om zich vrij te bewegen, zijn kracht te ontwikkelen, vruchtbaar te zijn, heeft het water van de stroom een bedding nodig, een diepe of ondiepe, brede of enge bedding, maar een bedding! Zonder bedding wordt het water een verwoestende kracht of integendeel een verraderlijk moeras vol poelen met stilstaand, verstikt water.

Zonder een goede bedding verzandt het water!

Een gezond basisvertrouwen is de bedding die elk mensenleven nodig heeft, een bedding die richting en vaart geeft aan onze levenskracht. Vertrouwen in het leven en in zichzelf. Weten, omdat men het ervaren heeft, omdat mensen het ons hebben laten aanvoelen: ik mag er zijn, ik ben gewild en bemind, ook al ben ik niet perfect. Ik ben waardevol, ook al schiet ik in zoveel dingen tekort. Ik ben niet aan het toeval overgeleverd, ik ben geschapen, er is een goddelijke liefde die me draagt en stuwt. Vertrouwen en geloven! ‘Ik zal er zijn: dat is mijn naam’, zegt God! ‘Ik vergeet u nooit! Ik zal er zijn, ook als het stormt in je leven.

Mijn liefde zal de bedding zijn waarin het kostbare water van je leven veilig stromen kan en vruchtbaar zijn’.

Ervaren. Ontmoeten. Geloven!

Ervaren er te mogen zijn, gewild en bemind.

Mensen ontmoeten die ons deze ervaring laten meemaken.

En geloven, vanuit die ervaring en die ontmoetingen, in de Blijde Boodschap van de Schrift en het evangelie: een scheppende, onvoorwaardelijke, goddelijke liefde draagt ons door alle stroomversnellingen en over alle ondiepten heen.

Marc De la Marche sj

overhoop 04/11  9

thema  beleefd

Oud verhaal, jonge oren

aanstekelijk en Foto Bob Demarsin

die nog jaren later deze jongeren boeit. Door de armoede die ze in Gambia aan den lijve ondervonden, engageerden sommigen zich in hulp aan Afrika.

Soms is de aanstekelijke geest van Damiaan ook te vinden in een heel persoonlijk getuigenis: een jongen van 16 kreeg na een bijzonder moeilijke thuissituatie een depressie. Dankzij gesprekken met leerkrachten, CLB en externe hulp kwam hij terug uit een diep dal. Hij kwam nadien vragen om over die positieve ervaring te mogen getuigen, zodat iedereen wist dat je nooit mag wanhopen. ‘Je zal misschien met mij lachen, mevrouw, maar ik voel mij een beetje als Damiaan die de mensen met problemen wil helpen…’

Solidair met minderbedeelden

Vreemd

Het Damiaaninstituut Aarschot heeft een speciale band met pater Damiaan én met de Damiaanactie. Onze leerlingen kopen en verkopen enthousiast de stiften van de Damiaanactie. Dankzij de jaarlijkse themafilm voelen zij zich verbonden met de lepra- en tbc-lijders en willen zij zich hiervoor inzetten in de geest van pater Damiaan. Bij die gelegenheid dragen ze ook graag hun Damiaan T-shirt.

Hallo, ik ben Tom en tel 17 lentes. Ik studeer Latijnwetenschappen en hou van gamen en af en toe een goeie fuif.

Vandaag zijn wij naar de kerk geweest voor de herdenkingsmis voor mijn oma. Als jongere voelde ik me daar niet thuis. Eerlijk gezegd vond ik niets aanstekelijks in wat ik er zag en hoorde.

Het kerkgebouw deed meer denken aan de Middeleeuwen dan aan mijn tijd en mijn generatie. Ik heb daar dus geen voeling mee. Zodra de bel ging en de priester en zijn dienaars binnenkwamen, onderging ik een cultuurschok. In vreemde culturen dragen mannen misschien een kleed, maar bij ons toch niet meer! Welke man bedient zich van zulke garderobe?

Zij kwamen naar voor onder begeleiding van muziek die al even oubollig klonk als het gebouw eruitzag. Gespeeld op een instrument dat allesbehalve in mijn wereld past. Zelf speel ik synthesizer, dat is muziek die klinkt! Er werd een taal gesproken die mij helemaal vreemd in de oren klonk. Ik liet het over mij heengaan en telde de minuten af naar het einde van de viering toe. Viering? Dat was aan niemand te zien.

Hoewel de boodschap van het evangelie mij boeit. Maar sorry, niet in deze verpakking.

Myriam Borremans en Bart Maessen

Traditioneel stellen wij aan de leerlingen bij de aanvang van de vastentijd een aantal projecten voor die financieel gesteund worden door de school. Elk jaar zijn dit unieke, kleinschalige projecten. Leerkrachten of leerlingen presenteren deze projecten omdat zij er een speciale band mee hebben en vinden dat wij daar, in de geest van Damiaan, een handje moeten toesteken.

Eén project steunen we elk jaar, namelijk Gambia. Zes leerlingen van het 6de jaar Hout trekken erheen om een school te voorzien van hout, schoolbanken, speeltuigen. Dit is een unieke ervaring die veel solidariteit teweegbrengt en

10  overhoop 04/11

Tom Noelens

thema  beleefd

boeiend...

Als uit één mond

Sebastiaan van Steenberge, Kapelmeester Het Antwerpse Kathedraalkoor telt op dit moment ongeveer 75 zingende leden en in het voorbereidende jaar van nieuwe zangers is er momenteel een wachtlijst van een 25-tal jongens en meisjes. Toch een behoorlijk uniek fenomeen in tijden van crisis in de Kerk.

Jongeren komen naar ons koor en blijven er voor de kwaliteit: kwaliteit in muziekkeuze, verzorgde liturgie, mooie concerten, warm groepsgevoel, onvergetelijke vriendschappen, doorgedreven engagement. Sommigen van hen dragen wat ze geleerd hebben in het koor over naar jongeren in hun thuisparochie en dirigeren dan bijvoorbeeld zelf een koor of bespelen het orgel.

Foto Luc Coremans

De jongens en de meisjes van het kathedraalkoor repeteren dagelijks op het Onze-Lieve-Vrouwecollege en in hun eigen ‘Choraelhuys’, in de schaduw van de kathedraal. Wekelijks zingen zij de Hoogmis op zondagochtend en in de drukkere perioden, zoals de Goede Week, zingt het koor soms tot driemaal per dag. Daarnaast zijn er concerten, opnames voor tv, radio, cd en de concertreizen naar het buitenland.

Niet alleen de kathedrale kerkfabriek, maar ook een team van ouders en vrijwilligers stellen alles in het werk om de muzikale ontplooiing van de zangers te bevorderen en te begeleiden. Als titulair kathedraalkoor zingen ze uitsluitend ‘Musica Sacra’: zo is deze ‘jeugd van tegenwoordig’ een ware ambassadeur van onze Westerse religieuze muziek!

overhoop 04/11  11

thema  beleefd

"de evangelielezing van de zondag door kinderen laten ontdekken"

Pluspunt en rustpunt De kinderwoorddienst in de parochie St.-Pietersbuiten Gent is ontstaan in 1991 op vraag van de toenmalige pastoor en ondersteund door een groepje jonge mensen, van wie enkelen nog altijd deel uitmaken van de ploeg. Het initiatief is kleinschalig gestart. Het was een zoektocht naar vorm en inhoud. Dit jaar vieren we het twintigjarige bestaan van de kinderwoorddiensten. We zijn ondertussen op kruissnelheid geraakt. Momenteel zijn er 22 medewerkers en wordt iedere zondag met 3 leeftijdsgroepen gewerkt: kleuters en 1° leerjaar, tweede, derde en vierde leerjaar, en vijfde en zesde leerjaar. Het aantal deelnemende kinderen per zondag in totaal schommelt tussen 40 en 60. We beseffen dat dit een uitzondering vormt in het hedendaagse kerklandschap, maar een echte uitleg voor dit ‘succes’ is moeilijk te geven. We verwijzen hierbij graag naar onze pastoor die, geïnspireerd door onder andere Frère Roger en de Taizégemeenschap, mensen kan begeesteren. Omgekeerd spreekt de kinderwoorddienst jonge gezinnen aan om de stap naar deze parochiegemeenschap te zetten.

De centrale bedoeling is de evangelielezing van de zondag door kinderen te laten ontdekken, Gods Blijde Boodschap op hun niveau te laten spreken en te actualiseren in hun concrete leefwereld van vandaag. Voor de kinderen is het wekelijkse aanbod van de kinderwoorddienst zeker een stimulans om de zondagse bijeenkomst met leeftijdgenoten niet te missen.

Kinderen horen het evangelie, spreken erover, verwerken het op een creatieve manier en brengen soms getuigenis naar de grote groep in de kerk. Tijdens de sterke tijden van het kerkelijke jaar bereidt een werkgroepje de uitwerking van het jaarthema op een visuele manier voor. In de daaropvolgende zondagsmissen bouwen de kinderen het thema verder uit voor het altaar, eventueel met een woordje uitleg.

12  overhoop 04/11

Kinderen “In de kinderwoorddienst ben ik samen met andere kinderen om te leren over Jezus.”

“Ik hoor elke week een ander verhaal uit de Bijbel.”

“Wij doen iets rond een bijbelverhaal en zeggen een Weesgegroetje of een Onzevader.”

“Ik vind dat wel leuk, want als ik in de kerk zit versta ik het soms niet, terwijl ik het in de kinderwoorddienst wel versta.”

Ouders “Wij ervaren de kinderwoorddienst als een pluspunt en een rustpunt. Pluspunt omdat het de woorddienst op het niveau van de kinderen brengt en zij er echt iets aan overhouden en rustpunt omdat het voor de ouders betekent dat zij de woorddienst in alle rust kunnen meemaken en toch iets kunnen meepikken van de lezingen en de homilie zonder kleine kinderen die soms alle aandacht durven opeisen.”

“We komen graag naar deze parochie omdat het er wemelt van de kinderen. Ieder vindt zijn ding, ofwel in de nevendienst aangepast aan de leeftijd, ofwel in de boekenmand. Dit brengt rust voor ons als ouders.

Onze kinderen en wijzelf vinden er een levende gemeenschap. De kinderen vinden het fijn dat ze ook iets voor hen hebben, ze genieten van de verhalen en de verwerking en het spoort aan om na de viering met de kinderen nog wat na te praten over het onderwerp.”

thema  beleefd

“De kinderwoorddienst is zeer leerrijk. Zeker in groep 3 vinden onze kids achtergrondinformatie en uitleg rond het evangelie interessant.”

“De bijbelkennis groeit. In de lessen godsdienst blijken onze kinderen ‘bijbelkenners’ te zijn vergeleken met andere kinderen.”

“Onze kinderen geven alle drie toe dat een volledige woorddienst in de kerk voor hen te lang duurt en niet altijd te begrijpen is, vooral de preek niet.”

lagere school zaten. Aanvankelijk deed ik dit om aan onze eigen kinderen het geloof door te geven en voor te leven.

Gaandeweg is dit verbreed, zeker nu onze kinderen allemaal in het middelbaar zitten. Ik vind dit zelf ook interessant om de bijbel en het evangelie wat dieper te bestuderen, het vanuit de ogen van een kind te begrijpen en het uit te leggen met een quiz, rollenspel, tekenen… Ten slotte probeer ik telkens wat historische duiding te geven bij het leven van toen om zo hun interesse te wekken voor het leven van Jezus.”

“De kinderwoorddienst is voor mij de gelegenheid om de lezingen van de volgende zondag grondig voor te bereiden en mij erin te verdiepen.”

Medewerkers “Voor mezelf vind ik het belangrijk dat er in onze kerkgemeenschap aandacht is voor de kleinsten, dat we hen bij de hand nemen en op hun niveau begeleiden. Mijn kinderen komen er alleszins veel liever door naar de zondagsmis. Ook krijg je als begeleider van een groepje veel terug, het doet je beter nadenken over het evangelie, niet slecht in ons drukke leven en de kinderen reageren dikwijls enthousiast en werken graag mee. Ik geniet daarvan.”

“Ik zet mij in voor de kinderwoorddienst omdat geloven vooral in gemeenschap beleefd wordt en we dit ook aan onze kinderen moeten doorgeven in onze parochiegemeenschap.

Door op hun niveau het evangelie toe te lichten en samen te bidden, dragen we een extra steentje bij in de opvoeding van onze kinderen. Als we dit geloof ‘voorleven’ als ze nog jong zijn, hebben we immers de beste kans om nog een parochie te hebben in de volgende generatie.”

“Persoonlijk ben ik graag met kinderen bezig (ik ben ook 8 jaar leider geweest in de KSA). Mijn medewerking aan de kinderwoorddienst is gestart toen onze kinderen in de

“Bij de voorbereiding verplicht ik mij ertoe om de lezingen enkele keren te lezen, na te gaan wat ze concreet kunnen betekenen en verder na te denken hoe ik ze beeldend kan maken naar kinderen toe.“ “Het is steeds een nieuwe uitdaging, waarbij de Geest mij helpt om een woordvoerder te zijn van Gods woord.”

“De kinderwoorddienst laat de kinderen toe om beter kennis te maken met het evangelie en tegelijk wordt het woord van Jezus levendig bij hen aangebracht.”

“Voor mij is er niets mooiers dan te luisteren naar wat de kinderen zelf aanbrengen en dan een antwoord proberen te geven op de vragen die zij stellen.”

“Ik verwonder mij er telkens over wanneer ik hoor wat de kinderen weten en wat zij kunnen aanbrengen, zelfs in deze moderne tijd waar religie toch wordt achteruitgesteld.”

“Het is uitermate belangrijk om deze initiatieven niet af te remmen, maar ze te stimuleren.”

overhoop 04/11  13

inspiratie  te gast

OverHoop, het boek

ruimte om te

E

en aantal maanden geleden kreeg ik een telefoontje van de heer Van Gestel, baas van uitgeverij Het Bronzen Huis. Hij had vastgesteld dat wij een magazine op de markt brengen met als titel overhoop, dezelfde titel die hij op het oog had voor een boek van Dirk Tieleman, de bekende tv-journalist. Of wij daar bezwaar tegen hadden.

Hij legde uit dat het boek zou gaan over de emancipatiestrijd van vrouwen. In het boek zou Dirk Tieleman op zoek gaan naar gelijkenissen en verschillen tussen de bevrijdingsstrijd van moslima’s nu en die van Vlaamse vrouwen in de tweede helft van de vorige eeuw. Hij zou dat doen aan de hand van interviews met elf ‘straffe madammen’: Miet Smet, Mia Doornaert, Marleen Temmerman, Leona Detiège en zuster Jeanne Devos aan autochtone, Vlaamse zijde, en Meyrem Almaci, Mimount Bousakla, Meyrem Kanmaz, Ouafae Marrou, Rafike Yilmaz en Laila X – een getuige die anoniem wilde blijven - aan allochtone zijde.

Het boek ligt inmiddels in alle boekhandels. Met als titel ‘OverHoop’, een vlag die de lading helemaal dekt. Het gaat inderdaad over het leven van vrouwen die de gevestigde orde om zich heen - en vaak ook hun eigen leven -overhoop gooien, en die juist daardoor hoop geven op een betere toekomst. Het boek leest als een aflevering van Koppen

XL De Luxe, een programma waarin de interviewer je op sleeptouw neemt in het boeiende levensverhaal van vrouwen die zichzelf geriskeerd hebben. Het voelt aan alsof jij het gesprek voert. Het boek brengt je dus oog in oog met elf mensen die soms intieme, kwetsbare dingen vertellen. Het zijn elf ontmoetingen die indruk maken, die je verder doen kijken dan de hoofddoek en die tot nadenken stemmen. Het boek ademt dus dezelfde geest als dit magazine: ervaren – ontmoeten. En geloven?

Ja, het gaat ook over geloven. We laten je genieten van vier korte fragmenten uit het boek die iets vertellen over de relatie tussen ouders (opvoeders) en kind. Ze laten zien hoe bekommerd ouders zijn om de toekomst van hun kind. Ouders willen het beste, of ze van autochtone of allochtone afkomst zijn. Het gebeurt dat over dat beste grote meningsverschillen ontstaan tussen ouder en kind, dat ouders onder druk van familie, verwanten of religieuze gezagsdragers in de verleiding komen om voor de traditie en niet voor het beste te kiezen. De fragmenten laten zien dat de liefde die ten grondslag ligt aan elk mensenleven, sterker is dan die meningsverschillen en bestand is tegen de druk van buitenaf. Het boek getuigt van een geloof in de liefde. Het is de liefde die de ruimte creëert om te groeien.

Ludo Vangilbergen

Marle en Te mme rman

Leona Detiège

anmaz Meyrem K

Mimount Bousak la

14  overhoop 04/11

inspiratie  te gast Ouafae Marrou

groeien

Miet Smet

Mimount Bousakla Mimount Bousakla werd geboren in 1972. Zij was de voorlaatste van zeven kinderen in een Marokkaans gezin. Bij haar geboorte werkte haar vader in de mijn van Beringen.

Later verhuisde het gezin naar Wilsele, bij Leuven, waar Mimount zich moeiteloos integreerde. Op haar achttiende wilde ze verder studeren. Maar haar vader had een andere toekomst voor haar in gedachten. Hij wilde haar uithuwelijken. begin citaat uit het boek Je bent achttien. Je bent heel volwassen en je wordt uitgehuwelijkt?

Zij hebben eerst een paar pogingen gedaan. Maar ik heb nooit mijn jawoord gegeven. Ik liep weg van het stadhuis en van het consulaat naar mijn zussen. Ik heb altijd de steun gehad van mijn zussen en van mijn schoonbroers. Die zeiden tegen mijn vader: ‘Je komt hier niet binnen. Je laat haar met rust’.

Ik heb ook geluk gehad dat mijn oudere broers zich daar niet mee gemoeid hebben. Ik heb twee Vlaamse broers eigenlijk.

Een keer heeft mijn vader gevraagd: ‘Wanneer gaan jullie eindelijk jullie verantwoordelijkheid opnemen?’ Toen heeft een van mijn broers gezegd: ‘Luister papa, ik heb haar niet op de wereld gezet, ik ben niet verantwoordelijk voor haar en ik zie niet in wat ze verkeerd doet’. Uiteindelijk ben ik dan toch terug naar huis gegaan en mijn vader heeft me dan opgesloten.

‘Zie je wel, die leest veel te veel, het is daarom dat die zot aan het worden is’, en hij gooide de boeken in de vuilbak en dan moesten we boetes betalen. Al die tijd zat mijn moeder echt met me in. Zij spande met me samen omdat ze de schuld kreeg van mijn wangedrag. ‘Je hebt haar slecht opgevoed’, zei mijn vader. Met de steun van mijn moeder ben ik dan rijlessen gaan nemen als mijn vader overdag aan het werk was. Ik had wat spaarcentjes opzijgelegd van babysitten en poetsen links en rechts. Dat was stress, stress, stress, want soms was mijn vader eerder thuis en dan vroeg hij naar mij en dan zei mijn moeder: ‘Ze is gaan babysitten, bij mijn zus’.

Dan moest die in ’t geheim gebeld worden om mij thuis af te zetten. einde citaat uit het boek Toen haar vader Mimount een derde keer probeerde uit te huwelijken, is ze het huis uitgelopen. Ze vond een kot in Antwerpen, waar ze een nieuw leven begon van overdag werken en ‘s avonds studeren, ver van haar familie.

Vijf jaar kon ze zich verborgen houden voor haar familie. Haar ouders zagen haar voor het eerst terug op het tv-scherm, toen ze werd geïnterviewd over de emancipatie van allochtonen in Vlaanderen. Haar zussen konder haar telefoonnummer via de programmamakers bemachtigen. En toen belde haar vader haar op. Mimount vertelt:

Opgesloten?

Zes maanden lang mocht ik het huis niet uit. Af en toe mocht ik wel naar de bibliotheek, met hem. Dat was mijn enige vrijheid: lezen, lezen, lezen. En dan zei hij tegen mijn moeder:

Rafike Yilmaz

begin citaat uit het boek ‘Hallo, het is uw papa’. Na een lange ijzingwekkende stilte zei hij: ‘Ik zal de mama maar doorgeven’. Ik hield mijn hart vast. Het was heel emotioneel. We hadden allebei een krop in de keel. We konden amper enkele woorden uitbrengen.

‘We willen dat je terugkomt, we willen je zien’, stotterde ze.

Ik reageerde heftig: ‘Je kan me wel terugzien, maar ik keer niet terug’. Ik weigerde mijn adres te geven en we spraken af

overhoop 04/11  15

inspiratie  te gast

in het café Royal aan het Centraal Station in Antwerpen. Pas later besefte ik dat een afspraak op café tegen hun cultuur was. Ze kwamen toch. Ze deden meer water in de wijn dan ik. Zij wilden me direct weer opnemen in de familie, maar ik reageerde in opperste verwarring. Mijn wantrouwen was niet eensklaps verdwenen. Ik vroeg me af of ze het echt meenden en of ze wel veranderd waren. Pas na een lange discussie besefte ik dat ze nog altijd van me hielden. Ze wilden hun dochter terug.

Wat voelde je?

Ik was heel trots. Ik was erin geslaagd met mijn vader in discussie te gaan, met hem ruzie te maken en ik had volgehouden. In de meeste families was dat totaal uitgesloten. einde citaat uit het boek

Meyrem Almaci Meyrem Almaci werd geboren in 1976. Al vrij vlug wist ze wat ze wilde. Met een smoes schreef ze zichzelf op haar twaalfde in voor een ASO-opleiding. Het was de eerste, maar zeker niet de laatste keer dat ze haar ouders voor een voldongen feit stelde. Op haar zestiende zette ze haar hoofddoek af en trok ze als enig allochtoon meisje heel gewoon met haar vriendinnen van de meisjesschool op. Ze was helemaal geïntegreerd, maar daardoor een buitenbeentje in de Turkse gemeenschap. Daar werd ze door het slijk gehaald. begin citaat uit het boek Dat moet voor je ouders erg moeilijk geweest zijn.

Dat waren voor mijn ouders hele moeilijke tijden. Ze stonden onder enorme druk en ik bezorgde hen veel pijn en verdriet, maar mijn vader heeft me altijd verdedigd. ‘Wat doen ze daar zelf in het holst van de nacht?’ antwoordde hij op de laster, maar tegelijk bezorgde ik hem slapeloze nachten. Pas toen ik meedeed aan demonstratiewedstrijden van karate in Sint-Gillis, versloeg ik de roddels. Toen bewees ik dat ik echt sport beoefende en er nog goed in was ook. Ik bleek ook niet zwanger geraakt te zijn tijdens mijn escapades in het jeugdhuis. Mijn ouders haalden opgelucht adem, maar ze hadden me voor hetzelfde geld thuis kunnen opsluiten.

ging ook nog naar de moskee op feestdagen, dronk of rookte niet, en vooral: ik boekte goede resultaten op school. Op mijn achttiende, na het zesde jaar in de Presentatie, werd ik vele keren op het podium geroepen bij de afsluitende proclamatie omdat ik in een aantal vakken de beste was.

Dat was het moment van de waarheid. Mijn vader was de enige allochtoon in de zaal en heel veel mensen feliciteerden hem met zijn dochter. Ik zag dat hij trots was op mij, maar ik bespeurde ook opluchting. Zoveel keren had hij moeten horen dat ik op het verkeerde pad zat en dat het met mij op een ramp zou uitdraaien. Toen had hij zoiets van: ‘Oef, ze heeft niet gelogen’. Ik ben mijn vader oh zo dankbaar. We hebben veel en hevig gediscussieerd en dan haalde ik het of stelde ik hem voor een voldongen feit. Hij heeft dikwijls gedreigd: ‘En nu blijf je thuis en nu is ’t genoeg geweest en ik heb weer allerlei verhalen over jou gehoord, ’t kan echt niet meer’, maar hij heeft me telkens opnieuw kansen gegeven.

Hij was een correcte man. Hij was een oprecht gelovige man, die ook in mij geloofde. Was hij een blinde fundamentalist geweest, dan had ik nooit gestaan waar ik nu sta. einde citaat uit het boek Meyrem Almaci zetelt sinds 2007 in het federaal parlement.

Ze is fractieleider voor Groen!.

Barones Mia Doornaert Barones Mia Doornaert werd op de valreep van 1945 geboren in Kortrijk. Ze volgde er de Latijn-Griekse humaniora in het Lyceum Onze-Lieve-Vrouw van Vlaanderen. Ze kreeg er een brede vorming met toneel, muziek en dans. Er waren toen nog veel nonnen. begin citaat uit het boek Ze hadden hun kappen en wijde kleren nog aan toen?

Ik had daar geen enkel probleem mee.

Je rebelleerde niet?

Neen. Het was een school die heel veel vrij debat toeliet.

En waaraan lag dat?

Je hebt doorgezet?

Ja, ik heb me echt vrijgevochten uit mijn sociaaleconomische achtergrond, maar tegelijk hechtte ik ook aan de tradities en gewoontes van thuis. Ik vastte nog elk jaar, want ik wou weten hoe honger en dorst voelden, ook vandaag nog. Ik

16  overhoop 04/11

Aan de klasse van de leerkrachten, onder meer van de zusters. Veel van die zusters waren zeer intelligent en hadden een sterk karakter. Een aantal kwam uit de gegoede burgerij, had een brede opvoeding genoten. Het cliché van het ‘brave nonneke’ gaat eraan voorbij dat veel van de kloosterzusters

inspiratie  te gast

Mia Doornaert

Almaci Meyrem

ruimdenkende, verlichte mensen waren. Het klooster liet vrouwen ook toe carrière te maken, directrice van een grote school of ziekenhuis te worden. Ze werden toen ook nog algemeen geacht.

Op school hoefde je niet te rebelleren. Hoe zat dat thuis tussen die twee jongens?

Mijn ouders hebben hun drie kinderen zeer egalitair opgevoed. We leerden ook snel dat een moeder geen huissloof is. Mijn mama zei: ‘Ik ben hier de meid niet hè’.

Wij leerden alle drie om ons eigen bed op te maken, onze schoenen op hun plaats te zetten, onze jassen op te hangen.

Er is nooit gezegd: ‘Jij bent een meisje, jij leert koken en jij maakt de bedden op, de jongens werken in de tuin met papa’. En mijn vader was even trots op de intelligentie van zijn dochter als op die van zijn twee zoons. Hij vond het geweldig dat ik makkelijk leerde. Het was evident dat ik net als mijn broers de Latijn-Griekse humaniora zou volgen en naar de universiteit gaan. Het uitgangspunt was dat ik ook een diploma zou halen en voor mezelf zou kunnen instaan, en niet van een man afhankelijk zou moeten zijn. Vooral mijn moeder wou dat ik al mijn talenten kon benutten. Ze heeft nooit gemopperd dat ze slechts huisvrouw was, maar zij had toch ook wel een gevoel van ‘plus est en vous’. Pas later, toen ik vrouwen ontmoette van wie de ouders universitaire studies voor meisjes verspilling vonden, en die daaraan diepe frustraties overhielden, heb ik begrepen welk een fantastisch geschenk mijn opvoeding was voor mijn zelfvertrouwen, en hoe belangrijk het was voor mijn inzet. einde citaat uit het boek Mia Doornaert werd journaliste bij De Standaard. Ze was ook jarenlang voorzitster van de Belgische journalistenvereniging, van de ‘International Federation of Journalists’, en van de adviescommissie persvrijheid van de UNESCO. In september 2009 werd ze onafhankelijk expert op het kabinet van Yves Leterme.

Jeanne Devos Jeanne Devos werd geboren in 1935 in Kortenaken. Ze groeide op in een groot boerengezin met negen kinderen dat diep geworteld was in het wel en wee van het Hagelandse dorp. Haar vader was voorzitter van de kerkfabriek en eerste schepen. Haar moeder ging op bezoek bij alle zieken van het dorp. De samenhorigheid met en de bezorgdheid voor alles en iedereen hing in huis. ‘Van zeer vroeg hebben we leren kiezen’, getuigt zuster Jeanne. ‘Je koos voor de gemeenschap of voor jezelf. Dat zat er zeer vroeg in.’ begin citaat uit het boek Hoe moet ik me dat voorstellen?

Thuis werden wij altijd voor een keuze geplaatst. Aan tafel bijvoorbeeld werden we nooit verplicht ons bord leeg te eten.

We konden eten of niet eten. Wie het niet lustte, moest een maaltijd overslaan. Later, toen ik zeventien, achttien was moesten wij kiezen tussen de processie of de danstent.

Tussen een dienst aan de gemeenschap of ons eigen plezier.

Dat was tijdens de kermis in de parochie.

Wat koos jij?

Mijn vijf zussen kozen voor de processie en ik voor de danstent. Ik vond dat veel plezanter. Ik deed toen niets liever dan naar de kermis gaan. In de botsautootjes met de jongens. Dansen met de jongens. Ik heb dat altijd graag gedaan. Omstreeks die tijd werd er ook een gemengde dansgroep opgericht van boerenjongens en -meisjes in het Hageland. De pastoor was daar tegen, maar onze ouders lieten ons kiezen of we lid wilden worden. Ze kozen niet in onze plaats. einde citaat uit het boek

Dirk Tieleman 335 pagina's Uitgever: Het Bronzen Huis

bestel vóór Pasen en betaal slechts € 19,50

€ 23,50 Te bestellen via bestelbon

overhoop 04/11  17

inspiratie  natuur

April doet wat hij wil

zoemende tonen

18  overhoop 04/11

inspiratie  natuur

Een zotte zondag in april springen we op de fiets om de lentelucht te snuiven langs de dijken van de Dijle en de Nete. We fietsen door de wijk naar buiten, met af en toe een streepje zon op het gelaat. Heerlijk!

Het valt ons op dat in de meeste tuinen wel ergens viooltjes geplant zijn. Misschien zijn viooltjes zo populair omdat de bloemen op gezichtjes lijken. Vooral bij de wilde soorten zie je dat.

Er zijn in Vlaanderen zo’n tiental verschillende soorten wilde viooltjes te vinden en ongeveer de helft van die inheemse viooltjes hebben blauw als hoofdtint. Het meest gekende is wellicht het maarts viooltje. Dat kan ik met een gerust hart nog in dit nummer vermelden, want in april bloeit het nog honderduit.

Even buiten de bebouwde kom fietsen we tussen met struikgewas omzoomde weilanden. De grachten zijn tot de rand met water gevuld en met een geel lint van speenkruid en dotterbloemen eromheen, liggen ze daar glinsterend in de zon en gonzend van leven.

Een vroege hommel kruist ons pad en scheert rakelings langs de grond, in zijn grillige vlucht zoekend naar een verlaten holletje van veldmuizen of mollen. Die allereerste hommels zijn altijd koninginnen, de rest van de familie is overleden in de herfst. Anders dan bijen overwinteren hommels niet als volk, maar alleen jonge koninginnen komen de winter door. Ze graven tunneltjes van 5 tot 10 cm om een winterslaap te houden. Ze kunnen tegen de vorst omdat ze glycerine produceren die de vorming van ijskristallen in hun

lichaam voorkomt. En toch sterft 98% van hen omdat ze de voorraad honing in hun maag door allerlei omstandigheden te snel verbruiken. Dan verzwakken ze en sterven nog voor de lente komt. Maar deze heeft het dus gehaald. Zodra ze haar goedkeuring verleent aan zo’n verlaten hol, zal ze het inpalmen om er haar nest in te bouwen.

De natuur om ons heen is een en al bedrijvigheid, en toch brengt het ons tot rust. Herboren leven toont zich in geuren en kleuren. En misschien zijn het vooral die kleuren die de rust scheppen, want in deze tijd van het jaar voeren fris groen en zacht geel de hoofdtoon. Paardenbloemen dragen daar hun steentje toe bij. Ze toveren de weilanden om in zeeën van geel. Dat duurt maar twee weken want daarna blijven ze nog wel het jaar rond bloeien, maar niet meer zo massaal. Nu pas valt het op hoe prominent ‘pisbloemen’ overal aanwezig zijn. Dat komt enerzijds omdat elke plant wel vijftien bloemen krijgt en aan elke bloem groeien ruim tweehonderd pluisjes met een zaadje. Elk jaar drieduizend zaden per plant! Met hun parachuutjes kunnen die zaden honderden kilometers overbruggen. Ze zijn dan ook niet tegen te houden en komen overal ter wereld voor.

Een tweede reden van die massale aanwezigheid is dat paardenbloemen meesters zijn in de overlevingskunst. Maai je ze eenmaal af dan groeien ze vervolgens platter tegen de grond aan zodat het niet meer lukt ze nog een tweede keer te maaien. En bij het uitsteken van de plant met wortel en al groeit uit elk klein stukje wortel dat is blijven zitten een nieuwe plant.

Gelukkig maar, want eigenlijk zijn ze een zegen, alleen beseffen we dat niet meer. Met hun zuiverende werking vormen paardenbloemen de ideale voorjaarskuur. God voorziet, en wij kunnen ze op vele manieren nuttigen: een heerlijk slaatje van de bladeren, een kopje geurige surrogaatkoffie van de gedroogde wortels of overheerlijke stroop van de bloemblaadjes op de boterham. Lekker en gezond.

Wij glijden intussen door het landschap langs de dijk op de zoemende tonen van banden op het asfalt. Een rietgors met zwart kopje en witte sjaal laat zijn lied klinken. Maar het zijn vooral de schilderachtige wolkenformaties die onze aandacht trekken. In april zijn die vaak spectaculair. God is een kunstenaar die zich uitslooft om ons te laten genieten.

Daarom schiep Hij zoveel moois, denk ik.

Johan Pauwels

overhoop 04/11  19

thema  uit het slop xxxxxxx

blackbird 20 20 overhoop overhoop 04/11 04/11 

inspiratie uit het slop thema  xxxxxxxxx  notenkraker

Warm as the sun You were the one who outshone me In the darkness, everyone went away You were the one who adored me And it’s so hard to say goodbye to you So hard when I want to carry you everywhere, everywhere So I don’t forget I’ll carry you everywhere, everywhere So I don’t forget But there’s a blackbird singing How long have you been hiding?

Lost in the rain You always prayed you would find a way We were watching old movies in Our little technicolour hideaway And on that soft screen The beautiful ladies were movie queens They’d glide on the floor singing melodies Melodies that I can’t forget Oh, love’s sweetest reverie Melodies that I can’t forget But there’s a blackbird singing How long have you been hiding?

We’ve been through so much We’ve been through everything together We’ve been through so much We’ve been through everything together But there’s a blackbird singing How long have you been hiding?

How long have you been hiding?

RUMER - Blackbird Terug naar de wereld Een begrip als verrijzenis, wat moet je daarmee? Als je leeft in 2011 kan geen weldenkend mens zich toch iets voorstellen bij een lichaam dat opstaat uit de doden? Overigens, kon iemand zich daar dan wél iets bij voorstellen in pakweg 1511?

Dat soort reflecties vertroebelde onlangs mijn nochtans veelbelovende begonnen zondag dermate dat zelfs een partijtje zwemmen en wat andersoortig geflirt me niet tot bedaren brachten. Dan maar gevlucht in de muziek. Op mijn bureau was net het aardige plaatje ‘Seasons of my soul’ aanbeland, van de nog grotendeels te ontdekken Rumer. Een bewogen leven heeft dat dametje al achter de rug! Opgegroeid in een expat-kolonie in Pakistan, als elfjarig meisje erachter gekomen dat haar vader haar vader niet was, haar moeder verloren aan borstkanker. Na de dood van die moeder kwam Rumer via Londen in een commune op het platteland terecht. Ze vond er fascinerende mensen, die om uiteenlopende redenen in de marge van de samenleving waren terechtgekomen. Later zal ze over die periode zeggen dat ze er het gevoel van vrijheid had gezocht dat ze al sinds haar kindertijd niet meer had gekend.

Hoe dan ook, daar in de rust schreef Rumer ‘Blackbird’, een nummer dat een keerpunt werd. ‘Het gaat over veel dingen, maar vooral over verslaafd zijn aan verdriet’, zegt ze op de website van haar platenlabel. ‘Het gaf me de moed om de commune te verlaten, terug te gaan naar Londen en te proberen ergens te komen met mijn muziek’. Wat nog lukte ook, al moest ze daarvoor eerst bijklussen als serveerster, kamermeisje, popcornverkoper, kapster en i-pod.

Ooit zei iemand me dat je verrijzenis niet als geloofspunt moet zien, maar als een boodschap waarnaar je kan proberen te leven. Na sloten ellende en een verwarrende zoektocht besefte Rumer dat ze sterk genoeg was om terug te keren naar de echte wereld en vanaf nul te beginnen. Zou het dát zijn?

Michel Vermeersch

overhoop 04/11 overhoop 04/1121 21

bijbel  een verhaal dat voortleeft

Wilt Gij mij de voeten wassen?!...

(Johannes 13,1-17)

Onvoorstelbaar!

Werkelijk on-voor-stel-baar was en is het gebeuren dat hier verteld wordt. Opdat we er niet overheen zouden lezen, leidt de auteur van het Johannesevangelie het verhaal dan ook tot tweemaal toe krachtig en plechtig in (we ‘kennen’ immers ‘het verhaaltje’).

Het was kort voor het pesachfeest.

Het is voor ons moeilijk te beseffen hoeveel het paasfeest voor de gelovige Jood betekende. Het was de feestelijke herdenking van de uittocht onder Gods hoede uit het slavenhuis in Egypte en van de wondere doortocht door de Rietzee. Zo was hun volk ‘Gods volk’ geworden.

Samen zongen ze psalmen, aten het rituele paasmaal, dronken de beker van het heil. Het was een heel belangrijk gelovig gebeuren. Ook voor Jezus en zijn vrienden. Voor Jezus echter was dit paasfeest nog belangrijker dan voor de anderen en ook belangrijker dan de vorige paasfeesten.

Want…

Jezus wist dat zijn tijd gekomen was en dat Hij uit de wereld terug zou keren naar de Vader. Hij had de mensen die Hem in de wereld toebehoorden lief, en zijn liefde voor hen zou tot het uiterste gaan.

‘Jezus wist…’ Hij is zich bewust van wat er te gebeuren staat. Hij is zich bewust van zijn unieke verbondenheid met zijn Vader én van zijn totaal gegeven-zijn aan de ‘zijnen’.

In deze tweevoudige verbondenheid zal Hij tot het uiterste gaan. Ik probeer me in te leven in wat er in Jezus moet omgegaan zijn (wetend dat dit eigenlijk onmogelijk is, maar toch!). Ik neem daar de nodige tijd voor…

Het avondmaal was begonnen.

Ik probeer los te komen van de rozige, bleekblauwe en zeemzoete voorstellingen van ‘het laatste avondmaal’,

22  overhoop 04/11

hoe moeilijk dat ook is, en probeer mij in te leven in een ander soort avondmaal: een groep gelovige Joden die samen met een jonge rabbi het rituele paasmaal vieren in Jeruzalem, dankbaar, biddend, lovend en prijzend, hopend, verlangend, verwachtend, uitziend naar bevrijding.

Ik ben erbij. Ik kijk. Ik luister. Ik leef mee.

De duivel had intussen Judas, de zoon van Simon Iskariot, ertoe aangezet Jezus te verraden.

Niet alles is zoals het eruitziet. Judas loopt met het plan rond Jezus uit te leveren. Jezus weet dat ook de andere leerlingen, als het er echt zal op aankomen, zullen wegvluchten en Hem in de steek zullen laten. Zelfs Petrus zal zich, tot driemaal toe, van Hem distantiëren: ‘Ik ken die mens niet!’.

En in die situatie gebeurt nu onverwacht het onvoorstelbare!

Jezus, die wist dat de Vader Hem alle macht had gegeven, dat Hij van God was gekomen en weer naar God terug zou gaan, ‘Jezus, die wist…’ Voor de tweede keer legt de evangelist er de nadruk op dat wat volgt niet zomaar een impulsief gebaar is. ‘In het volle bewustzijn van wie Hij was’, herhaalt hij, ‘van God uitgegaan en naar God terugkerend’.

Nog duidelijker: ‘Bewust dat de Vader Hem alle macht gegeven had’ (de ‘macht’ die de demon Hem bij het begin van zijn openbaar leven als zo verleidelijk had voorgespiegeld). In dat volle bewustzijn doet Jezus iets wat een rabbi, een man, in die Semitische cultuur niet doen kan! stond tijdens de maaltijd op. Hij legde zijn bovenkleed af, sloeg een linnen doek om en goot water in een waskom.

Hij begon de voeten van zijn leerlingen te wassen en droogde ze af met de doek die Hij omgeslagen had.

Ik probeer echt aanwezig te zijn. Hoe reageren de leerlingen? Wat gaat er in hen om? Ik kijk naar hen als Hij

bijbel  een verhaal dat voortleeft

Ga rustig zitten  leef je in  neem je tijd  laat het jouw verhaal worden  durf het aan  het confronteert je met je diepste zelf, met God, met de mens naast je  het doet je leven!

opstaat, zijn bovenkleed aflegt, een linnen doek omslaat en water in een wasbekken giet. Kijken ze niet begrijpend naar elkaar? Naar Hem? Wat gaat Hij doen? Wat gebeurt er? En daarna… wat gaat er in hen om als Hij voor hen neerknielt, en hun voeten wast? Dit is het werk van een slavin! Dat kan geen man doen! En toch zeker niet ‘hun rabbi’! Onmogelijk! Is Hij gek geworden? Wat heeft Judas gedacht als Jezus voor hem neerknielde?

Ik zit tussen de leerlingen: wat gaat er in mij om als Hij voor mij neerknielt en mij de voeten wil wassen? Kan ik mij echt inleven? Durf ik mij echt inleven?

Toen Hij bij Simon Petrus kwam, zei deze: ‘U wilt toch niet mijn voeten wassen, Heer?’

Enkel Simon Petrus doorbreekt de ban van de verbazing en het ongeloof. Hij verwoordt wat ook bij de anderen zal geleefd hebben: ‘U wilt toch niet mijn voeten wassen, Heer?’ Dit kan toch niet! Dit is onzin! (Op heel wat iconen van de voetwassing tikt Petrus met zijn vinger tegen zijn voorhoofd: dit is gekheid!). De anderen horen Petrus dit zeggen. Ook ik hoor het. Wat leeft er in hen, in mij?

Jezus antwoordde: ‘Wat Ik doe, begrijp je nu nog niet, maar later zul je het wel begrijpen’.

Jezus kent zijn Petrus. Hij weet wat Simon nog te wachten staat. Hij is nog jong! Hij kent zichzelf nog niet. En ook zijn Heer niet.

‘O nee,’ zei Petrus, ‘míjn voeten zult U niet wassen, nooit!’

Radicaal! Compromisloos. Dit zal hij niet laten gebeuren.

Hij reageert nog altijd zoals toen Jezus zijn lijden voorspeld had: ‘Dit verhoede God, Heer, dat zal U niet overkomen!’

De sterke, radicale Petrus, die niets snapt van wat er eigenlijk aan het gebeuren is.

Maar Jezus zei: ‘Als ik ze niet mag wassen, hoor je niet bij Mij’.

‘Dan hoor je niet bij Mij!’ Zo sterk, zo alles of niets! Als een leerling dit niet toelaat, dan is hij geen leerling. Heeft Petrus het begrepen? Hebben de andere leerlingen het begrepen? Begrijp ik het? Wat wil Jezus toch zeggen?

Toen antwoordde Petrus: ‘Heer, dan niet alleen mijn voeten, maar ook mijn handen en mijn hoofd!’…

Als het gaat om ‘bij zijn Heer horen’, dan wijkt alles. Want dat verstaat Petrus wél. Dan laat Simon Petrus zijn voeten wassen, ook al begrijpt hij het niet. En ik?

Toen Hij hun voeten gewassen had, deed Hij zijn bovenkleed aan en ging weer naar zijn plaats. ‘Begrijpen jullie wat Ik gedaan heb?’ vroeg Hij. ‘Jullie zeggen altijd ‘meester’ en ‘Heer’ tegen Mij, en terecht, want dat ben Ik ook. Als Ik, jullie Heer en jullie meester, je voeten gewassen heb, moet je ook elkaars voeten wassen.

Ik heb een voorbeeld gegeven; wat Ik voor jullie heb gedaan, moeten jullie ook doen. Waarachtig, Ik verzeker jullie: een slaaf is niet meer dan zijn meester, en een afgezant niet meer dan wie hem zendt.

Stil luister ik naar deze woorden. Ik herlees ze, langzaam, en meerdere malen, probeer ze te laten doordringen in mijn hart en geest. Wie is Jezus hier? Welke God openbaart Hij hier? Hoe anders is dit beeld dan wat de mens altijd over God gedroomd heeft, dan wat ook ik uiteindelijk altijd weer droom! Welke liefde openbaart zich hier? Durf ik mij door die liefde laten beminnen? Kan en durf ik ook op zulke manier liefhebben?

Je zult gelukkig zijn als je dit niet alleen begrijpt, maar er ook naar handelt’.

Marc De la Marche sj

overhoop 04/11  23

thema ď ś blikopener

Ouders en kinderen

geloof in woelig

24 ď ś overhoop 04/11

thema  blikopener

water D

e voorbije jaren heb ik me vaak de vraag gesteld op welke basis, op welk grondkader onze vier kinderen hun leven eigenlijk (zullen) opbouwen. Zoals zovelen van onze generatie hebben wij geprobeerd hen een gedegen christelijke basis mee te geven zonder al te veel druk en zeker niet onder dwang. Wij hebben getracht hen duidelijk te maken wat een gelovig engagement voor ons betekende en waarop dat gebaseerd was.

Toen ze nog klein waren, namen we hen mee naar de zondagsviering en naar aanleiding van eerste communie en vormsel hebben we duidelijk met hen gesproken over de zin en de betekenis daarvan en of ze dat wel wilden (het was geen noodzakelijke voorwaarde voor een feest en geschenkjes, die kregen ze anders ook). Toen de kids iets ouder werden, verwachtten we enkel dat ze maandelijks zouden meegaan naar de kindvriendelijke gezinsviering, de kerst- en paaswake en (maar dat was nooit een probleem) de scoutsvieringen die toen nog regelmatig doorgingen.

Ondertussen zijn ze allemaal jong volwassen. De oudste woont samen met haar vriend en verwacht een eerste kindje, de andere drie studeren nog.

ben ik ervan overtuigd dat je alleen maar kunt zaaien en dat het niet in onze handen ligt of onze kinderen kiezen om als christen hun leven in te richten. Maar tegelijk is er toch ook een voortdurend worstelen met het gevoel gefaald te hebben in het doorgeven van de zinvolheid en de betekenis van de keuze voor een christelijk levensengagement.

Het is ook geen eenvoudig onderwerp om over te praten.

Hoewel onze kinderen zeker respect hebben voor ons geloof, voor onze keuze, merk ik toch dat ze - wat de inhoud betreft - veel sterker vastzitten aan de meer algemene maatschappelijke denkstroming tegenover Kerk en geloof. Ook zij slepen zoveel ballast en vooroordelen mee over wat de Kerk (lees ook: Paus, enz.) is, denkt, eist, doet… en dan vooral het negatieve en daarvan hebben we het voorbije jaar ruimschoots onze portie gehad.

”Kiezen is voor de huidige jongere generaties zeker geen gemakkelijke opgave”

Geloof en Kerk en dan vooral de religieuze praktijken zoals eucharistie zijn voor hen een soort ‘ver van mijn bed show’, al zullen sommigen met Kerstmis of Pasen of bij een gedachtenisviering voor hun overleden grootouders nog wel eens meegaan, maar dan meer om ons een plezier te doen dan uit overtuiging of omwille van de zin die ze eraan geven. Over de vraag naar huwen zijn de meningen wat verdeeld, maar dat hangt ook nog eens samen met hoe de partner daarover denkt.

En daar sta je dan: zelf oprecht gelovig en ook dagelijks levend vanuit die keuze om als christen te leven, met alle vragen en twijfels, met vallen en opstaan. Aan de ene kant

Bovendien is voor de huidige jongere generaties ‘kiezen’ zeker geen gemakkelijke opgave. Hun wereld is zoveel groter, zoveel complexer geworden. Ze kunnen ‘shoppen’ uit zoveel wereldbeelden en religies en er telkens datgene uithalen wat hen het meeste aanspreekt. Nooit was de mogelijkheid om een eigen, persoonlijk kader te creëren zo groot als nu. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, want elke keuze houdt ook in dat men iets anders moet loslaten, en hoe weet je dat je de juiste keuze maakt? En wat houdt alles samen en maakt het tot een zinvol geheel?

En dan val ik opeens van de ene verbazing in de andere.

Onze jongste dochter, die Nederlands en theater- film- en literatuurwetenschappen studeert, zit met een pakje notities op de grond. Ineens flapt ze eruit: ‘Hé, die Bijbel is eigenlijk niet zo saai, al snap ik er toch niet veel van: hoe zit dat nu met dat scheppingsverhaal?’ Spontaan ontstaat er een gesprek over de Bijbel: wat voor soort boek het is, hoe de samen-

overhoop 04/11  25

thema  blikopener

hang ontstaan is, hoe je de teksten kan proberen te lezen en verstaan en waartoe ze bedoeld zijn. En ook de anderen reageren: er blijkt toch een zekere interesse te zijn. De Bijbel wordt niet bij het ‘oud papier’ gedumpt, er blijkt wel degelijk nieuwsgierigheid te zijn.

En dan komt de oudste thuis, hoogzwanger met een echte bolronde buik. Ze zijn dan wel niet getrouwd, noch voor de wet, noch voor de Kerk, maar ze willen hun kindje wel laten dopen.

Ik zeg eerlijk dat ik daar de zin niet van inzie. Het lijkt me heel zinvol dat ze een viering willen rond de vreugde om de geboorte van hun kindje, het engagement dat zij als ouders, de peters (want ons eerste kleinkind krijgt twee peters in plaats van een peter en een meter), wij als grootouders enz. op ons willen nemen, om op een goede manier zorg te dragen voor dat nieuwe leven. En als ze God daarbij ergens belangrijk vinden, hoe zoekend en aarzelend ook, dat ze hun kindje ook aan Hem kunnen toevertrouwen. Ik zie dat een beetje zoals de ‘Opdracht van Jezus in de tempel’. Maar een doopsel houdt in dat men bewust zijn geloof uitspreekt, in God als Schepper, in Jezus Christus, God die mens geworden is, geleefd heeft gestorven is en verrezen, in de Heilige Geest als de door Christus beloofde Helper die ons bijstaat om naar zijn voorbeeld te leven en tot slot een geloof in de Kerk (niet als instituut, maar als levende geloofsgemeenschap) waarin de Blijde Boodschap van Jezus wordt doorgegeven en beleefd. En dat men dat geloof niet alleen verstandelijk

uitspreekt, maar zich ook engageert om van daaruit te leven.

Geloof het of niet, ons huis was te klein en ik, ik werd ervan beschuldigd oerconservatief, ja zelfs fundamentalistisch te zijn!

Ik weet er eerlijk gezegd nog steeds niet goed weg mee. Ik voel me als meegesleurd door een wild kolkende rivier, met beide oevers buiten mijn bereik. Maar misschien is dat soms ook wel de realiteit van elk gelovig engagement. En de kern van het probleem dat jongeren afschrikt.

Kiezen voor een (christelijk) gelovig engagement is geen statisch iets. Je wringt je niet in een oud vastgeroest keurslijf dat je leven voor eens en voor altijd bepaalt.

Geloven, christen-zijn heeft integendeel alles van een rivier.

Gods Liefde is de bron van waaruit alle leven, elke liefde ontspringt. En dat ‘levend water’ is niet zonder meer in te dammen: het zoekt zijn weg doorheen de dagelijkse realiteit.

Mensen geven er keer op keer vorm aan doorheen de wisselingen van geschiedenis, van veranderende tijd en sociale realiteit. Soms zijn de oevers stijl en stort het water er zich wild doorheen. Op andere momenten zie je de andere oever bijna niet meer. Maar het blijft diezelfde rivier.

Als we die dynamiek op een positieve manier zouden kunnen doorgeven, en als wij zelf de veilige vaste vertrouwde grond zouden durven loslaten om ons steeds weer aan die positieve stroom van leven en liefde toe te vertrouwen, zullen onze kinderen zich misschien wel aangesproken weten.

Chris Blanckaert

26  overhoop 04/11

thema  blikopener Wij zijn de druppels van één stroom Je hebt zeker al eens aan de oevers van de Schelde gestaan, de Maas of de Rijn.

Of op een wandelpad aan de Nete, de Rupel, de Semois of de Samber.

Ergens bij het bescheiden begin.

Aan de bron.

Of onderweg, op het platteland of in een stad die ze bespoelen.

Misschien bij de monding waar ze opgaan in de zee of een andere rivier.

Rivieren hebben een debiet.

Rustig kabbelend zoeken ze hun verdere loop.

Of breeduit stromen ze voor zich uit.

In de bergen denderen ze met een vaart de helling af.

Ze zoeken zich een weg doorheen natuur en stad.

Hun bedding tekenen ze mee uit.

Met grillige, kronkelende contouren.

Of met rechte lijn.

Al helpen mensen ook mee indijken.

Wij staan op de oever, op een brug of stapsteen en schouwen naar het fascinerende spel van het water, steeds in beweging.

En we zien onszelf.

Mensen met een bron, een verloop en een monding.

We groeien op in een gezin, een milieu, een levensovertuiging.

We leven verder, dag na dag, naar morgen.

In een veilige bedding.

We verkennen nieuwe horizonten.

Gaan nu en dan ongebaande wegen.

We zoeken een leven lang.

Hand in hand met tochtgenoten.

Tot we ooit onze bestemming bereiken ...

Mia Verbanck

overhoop 04/11  27

boekbespreking

inspiratie  boekbespreking

Een vlieg op de muur ‘Een vlieg op de muur’ is een aangrijpend boek met een op het eerste gezicht merkwaardige titel, tenminste wanneer je weet dat het gaat om straatkinderen uit de favela’s (sloppenwijken) van Salvador Bahia een grote stad aan de oostkust van Brazilië.Maar wanneer je enkele hoofdstukken gelezen hebt, begrijp je het harde, maar juiste beeld. Voor de gegoede burgers, de toeristen en de politie zijn deze kinderen, die door hun ouders zijn weggestuurd omdat zij hen niet meer kunnen te eten geven, niet meer dan lasti-

Een vlieg op de muur Dirk Bracke - 158 blz

God in Vlaanderen Marnix Peeters & Rudi Van Beek - 191 blz

Bestellen kan met bestelbon op pagina 38

28  overhoop 04/11

ge vliegen op de muur die je gewoon doodmept wanneer je daartoe de kans krijgt. De broertjes Washington (10j.) en Mico (7j.) proberen samen met Marcos (16j.) en zijn vriendinnetje Sandra (13j.) fysiek te overleven door te bedelen en als het moet te stelen en emotioneel overeind te blijven door een roes van goedkope alcohol en lijmdampen. Hun toestand is uitzichtloos, maar hun vriendschap en solidariteit zijn onverwoestbaar. Een ietwat donker boek geschikt voor jongeren vanaf twaalf jaar.

Gaby Baum

God in Vlaanderen ‘Journalist Marnix Peeters en fotograaf Rudi Van Beek gingen op zoek naar God in Vlaanderen. Het kerkbezoek mag dan wel jaar na jaar afnemen, maar processies, religieuze feesten, kapelletjes en heiligenverering lijken populairder dan ooit.’ Door dit stukje uit de aankondiging van De laatste show zat ik op donderdag 3 maart met meer dan gewone belangstelling ‘s avonds naar de televisiezender Eén te kijken.

Het verwonderde mij dat zo’n onderwerp aan bod kwam. Tegelijk vreesde ik voor een al te humoristische, ironische aanpak.

Mijn vrees was niet gegrond. Mij trof vooral het groot respect waarmee de journalist en de fotograaf vertelden over de mensen die ze hadden ontmoet. Het leek erop alsof de warmte, het enthousiasme en – misschien wel – het geloof van hun gesprekspartners hen hadden verrast. De ontmoetingen hadden hen in ieder geval doen nadenken. Aan het einde van het gesprek zei Marnix Peeters zelfs dat we er moesten over waken het kind niet met het badwater weg te gooien. Ik wist even niet wat ik hoorde.

Twee dagen later trof dezelfde verbazing mijn ogen. Ze vielen uit hun kassen toen ik in de weekendeditie van De Standaard op een artikel van vier volle bladzijden over hetzelfde boek bladerde. Waarom krijgt een dergelijk boek zoveel aandacht terwijl een boek als “Open je deuren voor de Geest” van Simone Pacot niet eens vernoemd wordt?

Het heeft wel degelijk met de kwaliteit van de uitgave te maken. “God in Vlaanderen” is een bijzonder mooi boek. Met een prachtige cover en aantrekkelijke foto’s. Die foto’s tonen niet zozeer de kapellen, de beelden, de stenen, maar vooral de mensen – ook het jonge volk! – die in groten getale hun draai vinden in die oude christelijke tradities en rituelen. De foto’s vertellen een verhaal van troost, samenhorigheid, kracht en zingeving. En vooral ook van plezier.

Maar de kwaliteit van de uitgave en de sprekende foto’s verklaren niet alles. Het heeft ook met de inhoud te maken. Die oude volksgebruiken prikkelen de nieuwsgierigheid. En het is niet verdacht als je aan die nieuwsgierigheid toegeeft.

Je hoeft niet bang te zijn om bekeerd, of de les gespeld te worden. Het boek brengt een soort religieus Bokrijk tot leven rond een veertigtal “heiligdommetjes” waar het fijn en gezellig is om een tijdje te vertoeven. Je klapt die wereld dicht en je zit opnieuw in de gewone wereld, waaruit God samen met de oude windmolens verdwenen is.

Of is er toch iemand die dan uit zijn zetel komt, door het raam kijkt en opmerkt dat er in verte duurzame energie wordt opgewekt door een nagelnieuwe hoogtechnologische windturbine?

Ludo Vangilbergen

o i d u t s n e d n o c e s 0 0 10

bijbel  een thema verhaaldatxxxxxxxxx uitvoortleeft het slop

De intocht in Jeruzalem

(naar Matteüs 21, 1-11)

Zondag 17 april 2011, Palmzondag, A-cyclus

Jezus en zijn vrienden naderen Jeruzalem.

Ze staan op de Olijfberg.

Daar zegt Jezus tegen twee leerlingen: ‘Ga naar het dorp vlak voor je.

Jullie zullen daar een ezelin vinden.

Ze is vastgebonden.

Er staat een veulen bij.

Maak ze los en breng ze bij Me. Als iemand er iets van zegt, zeg dan: De Heer heeft ze nodig.

Hij zal ze meteen terugsturen’.

De leerlingen gaan weg en doen wat Jezus heeft gevraagd.

Een tijd later brengen ze de ezelin en het veulen.

Ze leggen er kleren overheen.

Jezus gaat op de ezelin zitten.

Zeer veel mensen spreiden hun kleren uit op de weg, anderen snijden takken van de bomen en leggen die op de weg.

De mensen die voor Jezus uit lopen en de mensen die Hem volgen, roepen luid: ‘Hosanna, leve Jezus, de Zoon van David.

Gezegend is Hij die komt in de naam van de Heer.

Hosanna, leve Jezus’.

overhoop 04/11 10/10  29

s t u 1000 s dio

econden

De Goede Week

Schrap in dit rooster alle woorden die met de Goede Week te maken hebben.

De illustraties rond het rooster helpen jou hierbij. Met de letters die overblijven kun je een zin vormen.

Het zijn woorden uit een gebed van Jezus... Die woorden bidden christenen nog altijd in het...

G R A F R E K E B U N E D D

I

B W R

K A T M L A P W O L

I

L

E N O

O G E

Z

K S H

E R K

K M A N T

E

L

E C A Y K R U N H N W

wist je dat?

30 ď ś overhoop 04/11

De donderdag van de Goede Week, de week voor Pasen, wordt Witte Donderdag genoemd, omdat de priester op die dag een wit kazuifel draagt.

Want Witte Donderdag is

I

E D E U I

S

E D E E

een feestelijke dag. Men herdenkt dan de instelling van de sacramenten van de eucharistie en van het priesterschap.

Maar omdat men op Goede Vrijdag, de dag erna, de

dood van Jezus herdenkt, kan men dit feest niet voluit vieren. Daarom viert men het opnieuw op sacramentsdag, de tweede zondag na Pinksteren.

bijbel  vrouwen aan het woord (13)

Zien is geloven!

T

oen in ‘Blokken’ de naam werd gevraagd van de koning die in het Oude Testament vermaard was om zijn fenomenale wijsheid, bleven de kandidaten het antwoord schuldig. Daarop verwees Ben Crabbé naar het woord ‘Salomonsoordeel’ en haalde het verhaal aan waardoor Salomo’s wijsheid niet enkel in Jeruzalem, maar tot ver in het buitenland bekendheid verwierf.

overhoop 04/11  31

bijbel  vrouwen aan het woord (13)

Ruziënde moeders

Hoog bezoek

Twee hoeren (jawel, zo staat geschreven!) woonden in hetzelfde huis en baarden elk een kind. Een van beiden ging ‘s nachts per ongeluk op haar kind liggen waardoor het stikte. Heimelijk stond ze op en verwisselde haar dode baby met de levende van de andere vrouw. Toen die ‘s ochtends haar kind wilde voeden, ontdekte ze het bedrog en ontspon er zich een hevige ruzie tussen de twee moeders.

De roem van Salomo, die de naam van de HEER tot eer strekte, was tot de koningin van Seba doorgedrongen. Ze ging naar hem toe om hem met raadsels op de proef te stellen. Ze kwam naar Jeruzalem met een grote karavaan kamelen beladen met reukwerk, een grote hoeveelheid goud, en edelstenen. Ze bracht Salomo een bezoek en legde hem alle vragen voor die ze had bedacht. En Salomo wist op al haar vragen een antwoord, er was er niet één waarop hij het antwoord schuldig moest blijven. Toen de koningin van Seba merkte hoe wijs Salomo was en ze het paleis zag dat hij gebouwd had, de gerechten die bij hem op tafel kwamen, de wijze waarop zijn hovelingen aanzaten, de kleding en de goede manieren van zijn bedienden, de dranken die werden geschonken en de offers die hij opdroeg in de tempel van de HEER, was ze buiten zichzelf van bewondering. Ze zei tegen de koning: ‘Het is dus echt waar wat ik in mijn land over u en uw wijsheid heb horen vertellen. Ik geloofde het niet, maar nu ik hierheen ben gekomen en het met eigen ogen gezien heb, moet ik toegeven dat ik nog niet de helft te horen heb gekregen. Uw wijsheid en welvaart zijn nog veel groter dan wordt gezegd. Wat zijn uw hovelingen, die voortdurend in uw gezelschap verkeren en al uw wijze woorden horen, bevoorrecht! Geprezen zij de HEER, uw God, die zoveel behagen in u schept dat hij u op de troon van Israël heeft gezet. Zijn liefde voor Israël is zo grenzeloos dat hij u als koning heeft aangesteld om recht en gerechtigheid te handhaven’.

In Israël gold de koning als opperste rechter en dus trokken de twee naar Salomo opdat die de kwestie zou beslechten.

De koning nam het woord en zei: ‘De een zegt: Mijn kind leeft en het jouwe is dood en de ander zegt: Nee, het dode kind is van jou en het levende van mij’.

En hij beval: ‘Breng mij een zwaard’. Er werd hem een zwaard gebracht, en toen zei hij: ‘Hak het levende kind in tweeën en geef hun ieder de helft’.

De ene moeder vond dat een goed idee terwijl de echte moeder smeekte om het kind te sparen. Toen zei de koning: ‘Het zal niet gedood worden. Geef het kind aan háár, want zij is de moeder’.

Zo kreeg Israël groot ontzag voor haar vorst omdat hij met goddelijke wijsheid het recht handhaafde. (1 Koningen 3,1628)

Salomo Na de dood van zijn vader David zat Koning Salomo onaantastbaar op Israëls troon.

Het land kende rust en ‘de inwoners van Juda en Israël, van Dan tot Berseba zaten onbezorgd onder hun wijnrank en hun vijgenboom’. Wat dus het toppunt van geluk moet betekenen (1 Koningen 5,5). Salomo is de ideale vorst die - in trouw aan het verbond - de vrede handhaaft, de voorgeschreven offers opdraagt en wierook brandt op de erkende offerplaatsen.

Hij huwde de dochter van de farao en werd zo de schoonzoon van de koning van Egypte. ‘Hij liet haar in de Davidsburcht wonen, totdat hij gereed was met de bouw van zijn paleis, de tempel van de HEER en de muur rondom Jeruzalem.’ Let op de volgorde!

De koningin van Seba schonk Salomo honderdtwintig talent goud en een grote hoeveelheid reukwerk en edelstenen.

Zoveel reukwerk als de koningin van Seba aan koning Salomo gaf, is later nooit meer aangevoerd. Koning Salomo gaf de koningin van Seba de gebruikelijke koninklijke geschenken en daarbij nog alles wat ze verder maar vroeg. Daarna keerde ze met haar gevolg naar haar eigen land terug.

Een verhaal waarbij de inkt van mijn pen verbleekt. Maar de klemtoon ervan is te vinden in de hooggestemde lofprijzing aan de HEER wiens liefde voor Israël grenzeloos is. Een geloofsbelijdenis uit de mond van een vrouw, een heidense nog wel, dat kan tellen!

Cherchez la femme! (1 koningen 11) Koning Salomo had behalve de dochter van de farao nog veel buitenlandse vrouwen: Moabitische, Ammonitische, Edomitische, Sidonische en Hethitische, uit de volken

32  overhoop 04/11

bijbel  vrouwen aan het woord (13)

waarover de HEER tegen de Israëlieten gezegd had: ‘U mag zich niet inlaten met hen, en zij mogen zich niet inlaten met u, anders zullen ze u verleiden tot het dienen van hun goden’.

Salomo hechtte zich aan deze vrouwen en had ze lief. Hij had ook zevenhonderd prinsessen tot vrouw genomen en daarbij nog driehonderd bijvrouwen, en deze vrouwen maakten hem ontrouw: op zijn oude dag verleidden zij Salomo tot het dienen van andere goden; hij was de HEER zijn God niet meer zo met hart en ziel toegedaan als zijn vader David.

Salomo vereerde Astoret, de godin van de Sidoniërs, en Milkom, de gruwel van de Ammonieten; hij deed wat de HEER mishaagde en diende Hem niet zo trouw als zijn vader David. Zo liet Salomo op de berg ten oosten van Jeruzalem een offerhoogte bouwen voor Kemos, de gruwel van Moab, en voor Moloch, de gruwel van de Ammonieten. Hetzelfde deed hij voor al zijn buitenlandse vrouwen die voor hun goden wierook wilden branden en offers brengen. Toen werd de HEER, de God van Israël, woedend op Salomo omdat hij zich van Hem had afgekeerd. De HEER had hem uitdrukkelijk verboden andere goden te vereren, maar Salomo had zich niet gehouden aan het verbod van de HEER. Daarom zei de HEER tegen hem: ‘Omdat het met u zo ver gekomen is, dat u zich niet houdt aan mijn verbond of aan de wetten die Ik u heb opgelegd, zal Ik het koninkrijk van u wegnemen en het geven aan een van uw knechten’.

Telkens als er in de bijbel sprake is van ontrouw aan de HEER, wordt met een beschuldigende vinger naar buitenlandse vrouwen verwezen die mannen zich tot echtgenote hebben genomen. Maar het moet gezegd, de HEER is vrouwminnend en spreekt enkel over Salomo een oordeel uit. Hoe het al zijn vrouwen en bijvrouwen verder verging, daar hebben we het raden naar.

De scheuring van Salomo’s rijk

rechtsregels niet nageleefd zoals Salomo’s vader David dat deed’ (1 Koningen 11,33).

Koning en volk worden over dezelfde kam geschoren. Als de vorst het slechte pad opgaat, verlaat ook het volk zijn God en deelt dan ook mee in de klappen.

‘Veertig jaar regeerde Salomo over heel Israël, tot hij bij zijn voorouders te ruste ging. Hij werd begraven in de Davidsburcht, en zijn zoon Rechabeam volgde hem op’ (1 Koningen 11,41-42).

Het is onder deze Rechabeam dat de profetische uitspraak bewaarheid werd.

Jezus, nieuwe Salomo?

De evangelisten Matteüs en Lucas laten Jezus zichzelf vergelijken met Salomo. Als schriftgeleerden en Farizeeën Hem om een teken vragen antwoordt Hij: ‘Op de dag van het oordeel zal de koningin van het zuiden samen met deze generatie opstaan en haar veroordelen; want zij was van het uiteinde van de aarde gekomen om te luisteren naar de wijsheid van Salomo, en hier ziet u iemand die meer is dan Salomo’ (Matteüs 12,42).

Ook om zijn onnoemelijke rijkdom, om de pracht en de praal waarmee Salomo zich liet omringen werd hij geprezen. Maar Jezus van Nazaret veegt dat allemaal van tafel waar Hij wijst naar de schoonheid van de lelies op het veld en zegt: ’Zelfs Salomo ging in al zijn luister niet gekleed als een van hen’ (Lucas 12,27).

Als dat niet mooi is.

Agnes Lameire

Het immense rijk van Salomo zal ten onder gaan; de stammen Juda en Benjamin zullen na zijn dood het kleine Zuidrijk uitmaken terwijl de overige tien samen het Noordrijk gaan vormen. Door de mond van de profeet Achia zegt de HEER: ‘Ik breng deze scheuring teweeg omdat ze Mij verlaten hebben. Ze zijn Mij ongehoorzaam geworden en hebben gedaan wat slecht is in mijn ogen, want ze hebben mijn voorschriften en

overhoop 04/11  33

inspiratie  relatie & gezin

‘Neen’

teken van liefde

34  overhoop 04/11

inspiratie  relatie & gezin

W

ie van de partner houdt, wil dat die partner gelukkig en tevreden is. Iemand gelukkig maken is instemmen met wat hij/zij wil. In die zin is ‘ja’ zeggen uit liefde evident. Ik geef je wat je vraagt. Jij bent dan tevreden. En ik ook.

‘Neen’ zeggen als een teken van liefde ligt echter niet voor de hand. Het betekent dat ik van je houd en dat ik je iets niet kan of niet wil geven. Dat lijkt eerder egoïsme dan liefde. Laten we daar even op ingaan. Hoe kan ‘neen’ zeggen een teken van liefde zijn?

Meestal is het zo dat we gemakkelijk ‘ja’ zeggen wanneer de partner iets vraagt.

Maar duidelijk ‘neen’ zeggen tegen iemand waarvan je houdt is niet eenvoudig.

‘neen’ maakt dat de ander weet wat hij/zij niet meer moet verwachten.

Een man zei tegen zijn vrouw (bijna) altijd ‘ja’. Hij hield heel veel van haar. Maar na vele jaren ging zij hem beleven als een aanhangsel! Het werd voor haar paradoxaal genoeg een onleefbare situatie. Leven met iemand die het altijd eens is, die steeds instemt, altijd ja zegt, zelf nooit stelling neemt, altijd van je afhangt, geen initiatief neemt, en vooral: geen tegenspel biedt, is vlug saai. Leven met iemand die niet van zich afbijt, geen eigen ideeën aandraagt, niet origineel blijkt, geen stimulansen uitzendt, is niet boeiend meer.

Wat die man zei, was altijd een soort echo van wat zijn vrouw voorstelde.

Bij haar ontstond dan een paradoxale, onmogelijke wens: je moet van je afbijten, je moet ongehoorzaam zijn, je moet zelfstandig zijn.

Als hij dat verzoekt inwilligt, doet hij weer wat zij wil en is hij dus weer gehoorzaam.

Een echte man is zelfstandig uit zichzelf en niet omdat hij dat moet zijn van zijn vrouw!

"‘Neen’ zeggen als

een teken van liefde

Vele partners vermijden een duidelijk ‘neen’.

Uit een teveel aan liefde kan men het niet opbrengen ‘neen’ te zeggen. En wanneer de partner dan iets vraagt dat men niet kan of wil geven, reageert men met onduidelijkheid.

Men reageert met een ‘hm… hm’, of men zegt niets en doet alsof men de vraag niet hoort. Of men antwoordt iets in de zin van: ‘Ja, misschien wel’, of: ‘We zullen wel zien’. Of nog: ‘Voor mij is het allemaal om het even’. Of men belooft het toch, maar men doet het niet.

ligt echter niet

voor de hand."

Voor een relatie is het zeer belangrijk dat partners duidelijk durven zijn tegenover elkaar.

Soms kan ik je geven wat je vraagt, soms niet. Wanneer ik iets anders voorheb dan jij en jij stelt iets voor, is het beste wat ik kan doen duidelijk ‘neen’ zeggen.

Wanneer dat niet gebeurt en ik ben onduidelijk, weet de partner niet waar hij/zij aan toe is. Soms denkt de partner dat ik toch wil geven wat gevraagd wordt. Hij/zij rekent erop en als puntje bij paaltje komt, is hij/zij verrast. Men krijgt niet wat men vraagt. De partner voelt zich bedrogen.

Duidelijke communicatie is dus een teken van liefde. Soms kan ik geven wat de ander vraagt, soms niet. Een duidelijk

Een echte ‘ja’ is er maar als er ook een ‘neen’ kan zijn. Erger nog, het ‘neen’ in een huwelijk is de mogelijksvoorwaarde voor het ‘ja’: slechts als de ene partner tegen de andere ‘neen’ kan zeggen, kan hij/zij ook echt instemmen met wat de ander vraagt. Dit gaat terug op het principe dat je maar iets echt kunt weggeven als je het ook zou kunnen houden.

Ook in de beleving van de seksualiteit ‘neen’ kunnen zeggen, is belangrijk. Wat gebeurt er als dat niet kan? Een van de partners neemt het initiatief. De andere is helemaal niet in de stemming, maar zegt niet ‘neen’ omdat hij/zij van de ander houdt. Zij beginnen met vrijen en het mislukt. Dat valt tegen.

Ze zijn beiden ontgoocheld.

‘Neen’ zeggen en een ‘neen’ kunnen aannemen, kunnen dus tekens van liefde zijn. Duidelijkheid in de omgang is een teken van respect voor de partner.

Alfons Vansteenwegen

overhoop 04/11  35

inspiratie  open ogen

Bloedloos drama P

iëta is de naam voor een uitbeelding van de dode Christus vergezeld door bijvoorbeeld Maria of engelen. Het kan zowel een schilderij of een beeld

zijn.

De allerbekendste is het marmeren beeld van Michelangelo in de Sint-Pieter in Rome. Het is niet hetzelfde als een kruisafneming of de bewening van Christus, maar het is een meer reflectief onderwerp. De meest voorkomende vorm is die van de dode Christus op de schoot van Maria.

Vandaar de naam ‘piëta’, wat strikt genomen ‘vroomheid’ wil zeggen. Het diende om bij de mensen een diep gevoel op te roepen.

Het onderwerp ontwikkelde zich in de dertiende eeuw in Europa, waar de dode Jezus er vaak afzichtelijk uitzag om de ziel van de gelovige te roeren. De mooiste uitbeeldingen van het thema komen evenwel uit Italië.

Berlinde De Bruyckere (Gent, 1964) werkt vooral rond het menselijke lichaam en de dreiging van ontbinding. Tegelijk inspireert zij zich op de oude beeld- en schilderkunst. In het Paleis voor Schone Kunsten staan deze maanden tussen oude Venetiaanse en Vlaamse meesterwerken twee piëta’s van haar hand.

36  overhoop 04/11

Een naakt en verminkt lichaam ligt piëteitsvol opgebaard.

Het lichaam is naakt. Dat zou ons kunnen ergeren, maar de piëta’s die Michelangelo in zijn latere jaren beeldhouwde, maar nooit afwerkte, tonen ons ook een volledig naakte, gekruisigde Jezus. De manier waarop de dode benen hangen, doen ons herinneren aan die grote voorbeelden uit de kunstgeschiedenis.

De sculptuur heet niet alleen ‘piëta’, wie wil kan er ook eenzelfde soort religieus beeld in zien. De uitgemergelde benen kunnen - voor de gelovige voorbijganger - alleen maar die van Christus verbeelden.

Wat is er echter zo speciaal aan dit kunstwerk? Het bovenlichaam lijkt wel gesmolten. Geen gezicht, geen identiteit. Het is iedereen en niemand. Bij het zien van deze homp vlees waaruit het leven pas lijkt weggevloeid en waarop de kleur van de dood reeds ligt, huivert de toeschouwer. Tegelijk - zo blijkt op de tentoonstelling staan de mensen perplex. Wat rest er van deze mens? Een hoopje vormeloosheid...

De kleur van de materie waaruit dit werk gemaakt is kunststof - herinnert ons aan het marmer van Michelangelo en aan een schilderwerk met de dode Jezus van Rubens,

Marc Meirsman

Onbeantwoorde vragen

Venetiaanse en Vlaamse meesters, tot 8 mei in Bozar, Brussel

dat op dezelfde tentoonstelling hangt. Blank en leeggebloed, met de blauwgrijze waas van de dood erop.

Het vreemde is natuurlijk dat het beeld niet van vlees is, en niet meer aan ontbinding onderhevig.

Dit werk deelt dus in de eeuwigheidswaarde die het gelijknamige beeld van Michelangelo geniet. Het roept tegelijk afkeer op - want het is het beeld van de dood en het vreselijke offer dat gebracht is - maar ook een diepe compassie. Die spanning maakt dat wie er voorbijkomt, perplex staat. Blijft bij een klassieke piëta de droefheid van de Moeder Gods plakken, dan zien we hier enkel een achtergelaten dood lichaam. Een Jezus zoals hij - eenzaam, verlaten en gebroken - in het graf lag?

Het vormeloze van dit lichaam maakt dan weer dat het beeld zijn mysterie volledig behoudt. Het verhaal dat de sculptuur vertelt, is er een van ontlediging: Hij is afgedaald tot het niets, Hij heeft erin gedeeld.

Erik De Smet

Het internet biedt ongekende mogelijkheden om informatie te vinden over de meest uiteenlopende onderwerpen. Het is als een encyclopedie - maar dan oneindig veel uitgebreider - in een digitale versie. ‘Ask. com’ is zo een ‘zoekmachine’ zoals men dat noemt. ‘Ask’ bestaat nu meer dan tien jaar. Om de tiende verjaardag te vieren, analyseerde de website miljarden vragen die surfers het voorbije decennium stelden. Dat leverde uiteindelijk tien vragen op waarop niemand een sluitend antwoord kan formuleren.

Een aantal van die vragen gaan over lichaamsconditie, buitenaards leven, levensverwachting enz. Maar er zijn tussen die tien ‘niet te beantwoorden’ vragen toch ook enkele ‘diepere’ vragen die heel veel mensen blijkbaar sterk bezighouden: Wat is de zin van het leven? Bestaat God? Wat is liefde? Wat is het geheim om gelukkig te worden? Vragen die altijd weer opduiken en waarmee mensen uiting geven aan de nooit eindigende zoektocht om het leven op een zinvolle en hoopvolle manier te beleven.

Wellicht is die drang naar zinvol en waardevol leven ons ingebakken, aangeboren, meegegeven van bij het begin. De apostel Paulus sprak er ook over, en vóór hem reeds vele anderen. ‘Wij weten’, zo zegt hij, ‘dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt.’

Maar in één adem roept hij het ook uit: ‘Maar ze heeft hoop gekregen!’

Wij staan dus niet alleen met ons zuchten en verzuchten.

Met de hele kosmos kennen we nu nog onvermijdelijke barensweeën, terwijl we met een niet te blussen verlangen blijven verder werken aan de vervulling van onze hoop.

‘Laat de hoop u blij maken’, zegt Paulus nog, en wij met hem.

overhoop 04/11  37

Hannah’s keuze Het waargebeurde verhaal van het gevecht van een jong meisje voor haar leven 285 blz € 19,95 Als Hannah vier jaar oud is, krijgt haar moeder het bericht dat elke ouder vreest: Hannah heeft leukemie. Tot ieders verbazing overleeft Hannah de behandeling, maar de chemokuren hebben haar hart beschadigd. In de jaren daarna lijkt het alsof Hannah over haar problemen heen groeit, maar op haar twaalfde laat haar hart het afweten. Hannah weigert echter een transplantatie: ze heeft genoeg van dokters en ziekenhuizen en wil bij haar ouders zijn. Twee jaar later kiest Hannah echter alsnog voor het leven en ondergaat ze een harttransplantatie.

In dit boek vertellen Hannah en haar moeder Kirsty afwisselend met veel gevoel voor humor hun unieke verhaal. Ze belichten de beide kanten van het verhaal en maken duidelijk hoeveel ze in hun confrontatie met en overwinning op de dood over het leven hebben geleerd.

Kirsty schrijft: ‘Hannah is in mijn ogen drie wonderen in één: om te beginnen ben ik van haar zwanger geraakt op een moment dat ik al bijna de hoop had opgegeven om ooit moeder te worden; ten tweede heeft ze leukemie overleefd; en ten derde leeft ze vandaag de dag nog.

Maar misschien is ze slechts één wonder, sterker dan de andere drie, omdat dat niet over het lichaam, maar over de ziel gaat. Hannah heeft me meer over het leven geleerd dan ik ooit had gedacht te zullen moeten leren, en ze heeft me dingen laten zien waarvan ik niet wist dat ik ze niet gezien had’.

Bestelformulier

TERUGFAXEN NAAR: 015 28 07 01 OF VERZENDEN NAAR: KLEOPAS, KORTE SCHIPSTRAAT 16, 2800 MECHELEN

naam: € 16,95

ex

€ 23,50

ex

God in Vlaanderen

€ 25,00

ex

Hannah’s keuze

€ 19,95

ex

CD TRIDUUM PASCHALE

€ 22,50

ex

Een vlieg op de muur

straat & nr: postcode: gemeente:

Over hoop

(tot 24 april € 19,50)

klantennummer (zie adresetiket):

COLOFON jaargang 91, nr. 4 Overhoop (voorheen Bezinningsblad) is een uitgave van Kleopas, Korte Schipstraat 16, 2800 Mechelen.

Hoofdredacteur: Ludo Vangilbergen Redactie: Gaby Baum, Chris Blanckaert, Robert Ceusters sj, Hilde Dejonghe, Myrjam De Keyser, Marc De la Marche sj, Walter Fabri sj, Agnes Lameire, Chantal Leterme, Marc Meirsman, Johan Pauwels, Mia Verbanck.

Medewerkers: Erik De Smet, Peter en Thomas Van Rompuy, Michel Vermeersch.

Redactieadres: Korte Schipstraat 16, 2800 Mechelen, T 015 280702, redactie@overhoop.be Vormgeving: www.studiostraid.be V.U.: Ludo Vangilbergen

38  overhoop 04/11

ABONNEMENTSPRIJS Een jaarabonnement op overhoop (11 nummers) kost in België 23 euro. Lezers in Nederland betalen 27 euro.

Een jaarabonnement op overhoop plus (magazine plus gebedskaarten) kost 25,5 euro. Lezers in Nederland betalen 29,5 euro.

U krijgt een korting als u meerdere abonnementen tegelijk koopt. Neem daarvoor contact op met onze abonnementenservice.

ADVERTEREN Overhoop wordt gelezen door mensen die zinvol en consequent willen leven. Ze hebben geen boodschap aan de laatste nieuwe trends, maar zijn op zoek naar eerlijke producten en een hartelijke dienstverlening. Hebt u hen iets aan te bieden?

Adverteer dan via overhoop. Neem contact op met Ludo Vangilbergen, 015280700 of ludo.vangilbergen@overhoop.be

Volgende maand in overhoop Mediacratie

Triduum Paschale cd Triduum Paschale - € 22,50 Samen met het ensemble Psallentes en Capilla Flamenca hebben de broeders van de Sint-Sixtusabdij van Westvleteren de cd ‘Triduum Paschale’ ingezongen: ‘Pasen in polyfonie en abdijzang’. ‘De gezangen die al eeuwenlang het gebed van de cisterciënzermonniken vertolken, drukken misschien het best uit waar het een abdijgemeenschap om te doen is: de diepe en onpeilbare verbondenheid met de aarde, met de mens en met God’ (Peter Peene, nationaal voorzitter van het Davidsfonds).

bezorg mij

overhoop

Christelijke journalistiek

naam: straat & nr:

Boodschap met vleugels

postcode: gemeente:

EX. PROEFABONNEMENT ‘OVERHOOP’ 3 nummers voor slechts 5 euro (NL 8euro)

EX. ABONNEMENT ‘OVERHOOP’ 11 nummers voor slechts 23 euro (Nederland: 27 euro)

EX. ABONNEMENT PLUS ‘OVERHOOP’ 11 nummers overhoop + gebedskaarten van de maand voor slechts 25,50 euro (Nederland: 29,50 euro)

TERUGFAXEN NAAR: 015 28 07 01 OF WWW.OVERHOOP.BE/ABONNEREN

The Kings’ Speech

ABONNEMENTENSERVICE

De abonnementenservice van overhoop wordt verzorgd door Anne Vercauteren, Lut Massant en Hilde De herdt. U kunt hen op werkdagen bereiken tussen 9.00 en 17.00 uur op het nummer 015 280700 (e-mail: abonnementen@overhoop.be, fax: 015 280701). Bij correspondentie duidelijk naam en adres vermelden aub.

overhoop 04/11  39

Tips voor Spiritrips RecEIve the Power III zaterdag 7 mei 2011 Een jaarlijkse ontmoetingsdag voor jongeren van 12 t/m 30 jaar. Een enthousiast gebeuren met een mix van workshops, animatie, lekker eten en geweldige optredens.

Diverse keuzeprogramma’s en een apart programma voor 12+, 16+ en begeleiders. Randanimatie en een uitgebreide infomarkt. Tot slot een inspirerende eucharistieviering.

Info, programmaboekjes en affiches: erik.van.vaerenbergh@ijd.be (0499 214 482) Inschrijven: www.receivethepower.ijd.be Plaats van gebeuren: Don Bosco, Hendrik Placestraat 44-46, 1702 Groot-Bijgaarden Begin: 9u30 - Einde: 17u30 - Inkom € 10,00 Receive The Power III op facebook Word fan en laat je (iedere woensdag) verrassen met amusante en originele wedstrijden zoek naar “receive the power III” 16+ begeleiders Pelgrim 11 16 april 2011 Je twijfelt nog of je meegaat naar de Wereldjongerendagen? Je wil graag meer informatie? Je ben al ingeschreven voor de Wereldjongerendagen en wil graag meer weten over wat je allemaal gaat beleven? Je wil samen met een duizendtal jongeren zingen en bidden tijdens een avondwake?

Op Pelgrim 2011 bieden we een boeiend programma aan.

Hou dus in je agenda zaterdag 16 april 2011 vrij. Pelgrim 2011 zal plaatsvinden ergens in Leuven, maar waar precies verklappen we nog niet!

Tentoonstelling ‘Dolorosae’ Trees de la Marche schilderde een reeks levensgrote olieverfportretten van vrouwen getroffen door verdriet en oorlogsgeweld, vrouwen op de vlucht, soms ten voeten uit.

Van 10 tot 25 april in de kerk Onze-LieveVrouw van Leliëndaal, Bruul 54, 2800 Mechelen (10.00-17.30 uur).

Revival Christelijke weekends en kampen voor jongeren van 12 tot 25 jaar. www.kcvjongeren.be

40  overhoop 04/11