ΑΡ. 1 / ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026
Σας καλωσορίζουμε στο Christian Bookstore, το ανανεωμένο ηλεκτρονικό σας κατάστημα για προϊόντα με χριστιανικό μήνυμα! Βρείτε μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
www.christianbookstore.gr
Είτε ψάχνετε ένα ξεχωριστό δώρο, ένα νέο βιβλίο για πνευματική μελέτη ή έναν τρόπο να μοιραστείτε τον Λόγο του Θεού με τους γύρω σας, είστε στο σωστό μέρος. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε μια ευχάριστη εμπειρία αγορών, αλλά κυρίως έναν χώρο όπου η πίστη και η γνώση συναντούν την καθημερινότητα. Στο ChristianBookstore.gr μπορείτε εύκολα και με ασφάλεια να παραγγείλετε online:
+ Ανακαλύψτε εμπνευσμένα βιβλία και εκδόσεις + Ακούστε μουσική που αγγίζει την ψυχή + Κάντε δώρα με μήνυμα πίστης και αγάπης + Απολαύστε χριστιανικά βίντεο για όλη την οικογένεια
Σας ευχαριστούμε που μας επιλέγετε και που είστε μέρος αυτής της κοινότητας!
Πετώντας Ψηλότερα Πάντα η θέα από ψηλά δίνει διαφορετική οπτική και όραμα στη γήινη καθημερινότητά μας… Λέει ο συμπαθής τροβαδούρος της γενιάς μας: Όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζει η γη με ζωγραφιά και συ την πήρες σοβαρά Πολλές φορές, πετώντας ψηλά προσπαθούμε να ξεφύγουμε απ’ τα γεγονότα που μαυρίζουν την ψυχή μας. Όμως, πετώντας ψηλά μπορούμε επίσης να αποκτήσουμε πανοραμική εκτίμηση της αλήθειας και, πετώντας ακόμη ψηλότερα, να αξιολογήσουμε διαφορετικά τις επιλογές, τις προτεραιότητες και τις σχέσεις μας και να οριοθετήσουμε τους στόχους της ζωής μας. Σε κάθε περίοδο της ζωής αξίζει μια τέτοια προσέγγιση, αλλά ιδιαίτερα στην αρχή μιας καινούργιας χρονιάς. Τώρα θέλουμε να δούμε πέρα απ’ τις δυσκολίες που μας πολιορκούν, τα προβλήματα που μας πιέζουν, τις αμφιβολίες που μας βασανίζουν και τις αποτυχίες και απώλειες του χτες που μας στοιχειώνουν. Όταν τα αεροπλάνα αντιμετωπίζουν δύσκολες καιρικές συνθήκες ή και αναταράξεις, αλλάζουν ύψος: ανεβαίνουν ψηλότερα και βρίσκονται κοντύτερα στον ήλιο και το φως του και στον καθαρό ορίζοντα… Κι εμείς μακάρι τη χρονιά που άρχισε να πετάξουμε ψηλότερα, κοντύτερα στον Ήλιο της Δικαιοσύνης και Δημιουργό της ζωής μας! Εκείνος υπόσχεται στον Λόγο του ότι αυτοί που ελπίζουν και εμπιστεύονται σ’ Αυτόν «ανανεώνουν τις δυνάμεις τους· φτερά αποκτούνε σαν του αϊτού...» (Ησαΐας 40:31). Ευχή της καρδιάς μας για όλους τους φίλους και αναγνώστες της ΦτΕ είναι φέτος να αποφασίσουμε να πετάξουμε ψηλότερα… Γιατί τέτοια ζωή αξίζει να ζήσουμε και δεν θέλουμε να είναι αυτό μόνο ευχή της καρδιάς μας, αλλά να γίνει μια ευλογημένη πραγματικότητα στην καθημερινότητά μας! Καλή και ευλογημένη χρονιά!! Φώτης Ρωμαίος ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 1
Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ / ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026
περιεχόμενα Οι Γενικές Εξετάσεις
Χάρης Ι. Νταγκουνάκης
Ποια εκκλησία είναι του Χριστού;
Γεώργιος Σ. Κανταρτζής
Σταχυολογήματα
Συμεών Α. Ιωαννίδης
Η σύνδεση που πραγματικά μετράει
Τάσος Μαρκουλιδάκης
Πώς η συμμετοχή στην εκκλησία σώζει τη ζωή σου
Έραστος Φίλος
Χριστιανός και χρόνος στην καινούργια χρονιά
Βάσια Λιβιτσάνου
Στην υπηρεσία του Θεού ακόμη και στα γεράματα...
Σούλα Μαξιμιάδου-Isch
Οι ηθοποιοί Γιάννης Χρ. Κρεμμύδας
Ενότητα αγάπης
Αλτάνα Φίλου-Πατσαντάρα
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ Ο Νεεμάν! Αρχιστράτηγος του συριακού στρατού
Θοδωρής Καλογερόπουλος
Η ανταλλαγή
Ελίζα Δεμαρτίνου
Έθνος ανάδελφο: Ποιος όμως ήταν ή είναι ο προορισμός του;
Ανανίας Καβάκας
Το βάζο με το γλυκό Άκης Δημητριάδης
Η Πρόκληση της Χρονιάς - Ο Χριστός στη Ζωή μας «Δεμάτιον σμύρνης είναι εις εμέ ο αγαπητός μου»
Oswald Chambers
«Να φυλάγεστε από τους ανθρώπους»
Αλέξανδρος Δαδάος
Η γωνιά του βιβλίου
Μαριάνθη Λ. Κοκτσίδου
Υπάρχει καιρός για κάθε πράγμα
Ρίτα Αναγνώστου
Καλή Χρονιά, Τζούλιαν!
Linda Gondosch
Τεχνολογία και χρόνος: Η μεγάλη πρόκληση για τον σύγχρονο Χριστιανό
Λάζαρος Γ. Αγαπίδης
04 08 11 12 14 17 18 20 22 25
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 • TEΥΧOΣ 1 • ΕΤΟΣ 84ο ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΜΕ: 1736
Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΜΗΝΙΑΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Τ.Θ. 254, 194 00 Κορωπί Τηλ. 210.4834214, Fax: 210.6627506
Ιδιοκτησία: A.M.G. INTERNATIONAL Πρόεδρος: Τάσος Ιωαννίδης Μη κερδοσκοπικός θρησκευτικός & φιλανθρωπικός οργανισμός Έγκριση Υπ. Προεδρ. Κυβ/σεως 23580/5
Ιδρυτής: Δρ ΣΠΥΡΟΣ ΖΩΔΙΑΤΗΣ (1922-2009) Ειδικός σύμβουλος έκδοσης: Συμεών Ιωαννίδης Δημοσιογραφική επιμέλεια: Γεώργιος Κανταρτζής Εκδότης - Διευθυντής: Φώτης Ρωμαίος contact@ologos.gr
Διόρθωση κειμένου: Παρασκευή Κάκαρη Διεκπεραίωση: Μαρίνα Νάκη-Καλογεροπούλου Λογιστήριο: Μαρία Κουράκου-Μησουρά Δημιουργικό-Επιμέλεια εντύπου: Δήμητρα Παπαναγή Εκτύπωση-Βιβλιοδεσία: Παπαδόπουλος printing.gr JANUARY 2026 • NUMBER I • VOL. LXXXIV
VOICE OF THE GOSPEL (USPS 942-960)
34
MONTHLY CHRISTIAN MAGAZINE
36
Owner: AMG International
38 41 42
Published in Greece by the Publishing House “O LOGOS” 6615 Standifer Gap RD., Chattanooga, TN 37421, U.S.A.
Founder: Dr. Spiros Zodhiates President: Tasos Ioannidis Special Consultant: Symeon Ioannidis Managing Editor: Fotis Romeos Subscription Rates: One Year $25.00 or $2.00 per copy Postmaster: If undeliverable please send form 3579 to: Voice of the Gospel 6615 Standifer Gap RD., Chattanooga, TN 37421, U.S.A. Second class postage paid, in Chattanooga, TN 37422
45 46 48 50 52 55
Δείτε το περιοδικό μας online και συστήστε το στους φίλους σας: https://www.facebook.com/FoniTouEuaggeliou
ETHΣΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ Ελλάδα: 20 € Ευρώπη: 25 € Αμερική: 30 $ Υπ. Χώρες: 30 € ΑΡ. ΛΟΓ/ΜΟΥ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 129/48031831 ΙΒΑΝ:GR5101101290000012948031831 / ETHNGRAA Δικαιούχος: A M G INTERNATIONAL EKDOSEIS O LOGOS Τα αποσπάσματα της Παλαιάς Διαθήκης είναι από τη Νέα Μετάφραση της Βίβλου της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας, © 1997, Εμμ. Μπενάκη 50, Αθήνα. Tα αποσπάσματα της Καινής Διαθήκης είναι από την «Καινή Διαθήκη, εγχειρίδιο μελέτης και ζωής»(Γ΄ έκδοση) των εκδόσεων «Ο Λόγος», © 2021, Εμμ. Μπενάκη 28, Αθήνα, εκτός και αν επιλέγει διαφορετικά ο εκάστοτε αρθρογράφος. Χειρόγραφα δημοσιευμένα και μη, δεν επιστρέφονται. Τα δημοσιευμένα ενυπόγραφα άρθρα απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων. Η Σύνταξη του περιοδικού διατηρεί το δικαίωμα να περικόπτει τα άρθρα λόγω του περιορισμένου χώρου του περιοδικού.
Ευχαριστούμε τον Θεό πάντοτε για όλους εσάς κάθε φορά που σας αναφέρουμε στις προσευχές μας, καθώς θυμόμαστε συνεχώς μπροστά στον Θεό και Πατέρα μας το έργο που πραγματοποιείτε χάρη στην πίστη σας και τον κόπο στον οποίο υποβάλλεστε κινούμενοι από την αγάπη σας, και την υπομονή που ασκείτε έχοντας στηρίξει την ελπίδα σας στον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Α΄ Θεσσαλονικείς 1:2-3
ΚΑΛΗ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ
Αγαπητοί συνδρομητές και φίλοι, Στην εκκίνηση μιας ακόμα χρονιάς ευχόμαστε από καρδιάς ένα χαρούμενο, καρποφόρο κι ευλογημένο 2026! Η «Φωνή του Ευαγγελίου» συνεχίζει να υπηρετεί τις βαθύτερες ανάγκες του ανθρώπου και να προσφέρει ένα μήνυμα γεμάτο φως, αγάπη, πίστη και ελπίδα σ’ έναν κόσμο που αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις. Είμαστε ευγνώμονες για την πιστότητα του Θεού και τη δική σας παρουσία, καθώς στηρίζετε ποικιλότροπα το πολύτιμο ταξίδι της χριστιανικής μαρτυρίας. Δεν θέλουμε κανείς να στερηθεί το Περιοδικό μας για οικονομικούς λόγους και αυτή τη χρονιά, αλλά ενθαρρύνουμε όλους εκείνους που μπορούν να καταθέσουν τη συνδρομή τους να το κάνουν, γιατί οι ανάγκες της έκδοσης είναι μεγάλη πρόκληση... Με ευγνωμοσύνη και ευχαριστίες καρδιάς, Η διεύθυνση και οι συνεργάτες της «Φωνής του Ευαγγελίου»
Οι Γενικές Εξετάσεις
Ένα Πνευματικό Τσεκάπ Στη Σειρά με τον παραπάνω γενικό τίτλο, θα προσπαθήσουμε με 4 Άρθρα να ρίξουμε μια ματιά στη ζωή του Χριστιανού μέσα από εικόνες που δίνει ο Λόγος του Θεού. Η Αγία Γραφή (π.χ. ο απ. Παύλος) δίνει πνευματικές διαστάσεις στο ανθρώπινο σώμα κι έτσι μας δίνεται το δικαίωμα να δούμε κι εμείς ορισμένες πλευρές της πνευματικής παθολογίας μέσα από το ίδιο πρίσμα.
Στη μικρή «τετραλογία» για την
των ουρανών, έξω από τη χάρη, «νεκροί» πνευματική υγεία του Χριστιανού, την πρώτη πνευματικά. Ή μπορεί να είναι και χριστιανοί, θέση καταλαμβάνει ένα γενικό τσεκάπ, ένα πιστοί που έχουν δεχτεί τον Χριστό στην σύνολο Γενικών Εξετάσεων, θα λέγαμε, για καρδιά τους, αλλά είναι άρρωστοι πνευματικά, να δούμε σε τι κατάσταση βρίσκεται η υγεία δηλ. πάσχει η σχέση τους με τον Θεό. ολόκληρου του σώματός μας. Συνήθως ξεΣτον Λόγο του Θεού η πνευματική υγεία κινάμε με τις Γενικές Εξετάσεις και μετά προκαι η σωματική υγεία συνδέονται όσον αφορά χωρούμε σε πιο εξειδικευμένους ελέγχους τους πιστούς: «Ἀγαπητέ, περὶ πάντων εὔχογια να δούμε την υγεία μας. μαί σε εὐοδοῦσθαι καὶ ὑγιαίνειν, καθὼς Τι είναι υγεία; «Υγεία είναι μια κατάσταση εὐοδοῦταί σου ἡ ψυχή» γράφει ο απόστολος πλήρους σωματικής, νοητικής και κοινωνικής Ιωάννης σε έναν χριστιανό της εποχής του ευεξίας και όχι απλώς η απουσία νόσου ή (Γ΄ Ιω 2). Είναι πολλοί που φροντίζουν αναπηρίας» (Πρόλογος του Παγκόσμιου Ορσήμερα περισσότερο το σώμα τους παρά γανισμού Υγείας και ισχύει αναλλοίωτος από την ψυχή τους. Νοιάζονται περισσότερο για τις 7/04/1948). Όσοι διαβάζουμε τη Βίβλο, την ποιότητα της τροφής τους και για την θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και την καθημερινή τους γυμναστική και δεν ασχο«πνευματική» υγεία του ατόμου. Υπάρχουν λούνται με τα πνευματικά πράγματα. Φροάτομα καθ’ όλα υγιή σωματικά, αλλά με μειντίζουν για το «εδώ και τώρα» και όχι για το ωμένη αντίληψη ή με ψυχολογικά προβλή«εκεί και τότε» της αιωνιότητας. Το ίδιο υπάρματα ή με φοβίες, με κόμπλεξ έναντι των άλχουν και άλλοι που φροντίζουν μόνο για τα λων γιατί είναι αμόρφωτοι, φτωχοί κλπ. Αυτοί πνευματικά πράγματα και παραμελούν ή και δεν είναι απόλυτα υγιείς. Όπως υπάρχουν απαξιώνουν το σώμα τους. Βλέπουν το άνθρωποι που είναι καθ’ όλα υγιείς, αλλά σώμα τους μόνο σαν ένα δοχείο, ένα κιβώτιο πάσχουν πνευματικά. Αυτοί μέσα στο οποίο διατηρείται η είναι είτε άνθρωποι που ποτέ ψυχή τους και μηδαμινή σηΑπό τον δεν γνώρισαν τον Θεό και μασία τού δίνουν. Αυτά τα πίΧΑΡΗ ΝΤΑΓΚΟΥΝΑΚΗ harris.dagounakis@gmail.com ζουν μακριά από τη βασιλεία στευαν οι Γνωστικοί ακόμη ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 5
και προ Χριστού. Όλα αυτά όμως έρχονται σε αντίθεση με τη διδασκαλία του απ. Παύλου προς την εκκλησία της Κορίνθου (δες Α΄ Κορ 6:18-20). Γι’ αυτό, ο Παύλος παροτρύνει τους πιστούς της Κορίνθου να εξετάζουν τον εαυτό τους, να κάνουν δηλ. συνεχώς «γενικές εξετάσεις» για να διαπιστώνουν αν προκόβουν πνευματικά, δηλ. αν βρίσκονται στον σωστό δρόμο της υγιούς ανάπτυξης εν Χριστώ. Ποια είναι λοιπόν τα συμπτώματα της πνευματικής ασθένειας; Πρέπει να τα ξέρουμε, αν θέλουμε να θεραπευτούμε.
1. Ο άρρωστος δεν έχει όρεξη για φαγητό Όταν ένας έχει πυρετό και είναι άρρωστος ή έχει κάποιο μικρόβιο που τον βασανίζει, μια ίωση, μια λοίμωξη κλπ., δεν έχει όρεξη να φάει. Η βαριά αντιβίωση κόβει την όρεξη στον ασθενή. Μια πάθηση του στομάχου κόβει την όρεξη επίσης κλπ. Κι όταν πέσει ο πυρετός, η όρεξη επανέρχεται. Ο πνευματικά άρρωστος δεν έχει όρεξη για τον Θεό. Τώρα, η «έλλειψη όρεξης» για τον Θεό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην και έλλειψη όρεξης για την εκκλησία. Σου αρέσει η κοινωνική ζωή της εκκλησίας, αλλά δεν έχεις όρεξη για τον ίδιο τον Θεό. Δεν έχεις τον ίδιο ζήλο να πας π.χ. να προσευχηθείς ή να παρακολουθήσεις τη βιβλική μελέτη της εκκλησίας, όπως πας σε μια νεανική συναυλία! Πώς τρεφόμαστε πνευματικά; Ο Λόγος του Θεού κάνει διάκριση ανάμεσα στη στερεά τροφή και στο γάλα (Εβρ 5:12). Δεν μπορεί κάποιος να ζει μόνο με γάλα. Δεν μπορείς να έχεις πνευματική ανορεξία και να περιμένεις ν’ αναπτυχθείς στη χριστιανική ζωή. Ποια είναι η πηγή της πνευματικής τροφής μας; Είναι πολλοί χριστιανοί που τρέφονται κυρίως από τον ημερήσιο ή τον εβδομαδιαίο τύπο, από την τηλεόραση, από τα blog στο Ίντερνετ κι από το FaceBook. Αφιερώνουν περισσότερη ώρα σ’ αυτά παρά στη μελέτη της Βίβλου ή στο διάβασμα ενός πνευματικού βιβλίου. Πόση ώρα αφιερώνουμε κάθε μέρα 6 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
για ατομική μελέτη και προσευχή; Πώς σχηματίζουμε το ατομικό κοσμοείδωλό μας, δηλαδή την άποψή μας για τον κόσμο, για την αγάπη του Θεού, για την ιεραποστολή, για τον ευαγγελισμό των ψυχών, για τα σχέδια του Θεού για το μέλλον του κόσμου και της εκκλησίας του κατά τη Βίβλο;
2. Ο άρρωστος βαριέται για τα πάντα Δεν είναι ότι δεν θέλει, αλλά δεν μπορεί. Δεν έχει δυνάμεις, δεν έχει «τα κουράγια», δεν έχει ενδιαφέρον για τη ζωή. Μπορεί να οδηγηθεί και στην κατάθλιψη. Αλλά η Βίβλος μάς λέει να έχουμε χαρά σε κάθε περίσταση (Φιλ 4:4)! Αυτός είναι ο υγιής χριστιανός. Ο πνευματικά άρρωστος δεν κάνει τίποτε. Δεν έχει κανένα ενδιαφέρον γι’ αυτά που συμβαίνουν γύρω του, στην κοινωνία των πιστών του Χριστού. Δεν συμμετέχει στη ζωή της εκκλησίας του. Θέλει μόνο να τον υπηρετούν και όχι να υπηρετεί («Δώσε μου εκείνο, δώσε μου το άλλο, βάλε μου ψηλά τα μαξιλάρια, χαμήλωσέ μου το κρεβάτι» κ.ο.κ.). Δεν είναι ευχαριστημένος με τίποτα. Οι άρρωστοι χριστιανοί είναι όλο ανησυχία, όλο παράπονα και γκρίνια. Όλα τούς φταίνε. Μήπως πρέπει να δούμε γιατί δεν έχουμε κέφι ν’ ασχοληθούμε με κάτι έξω από τον εαυτό μας –με τα πράγματα του Θεού;
3. Ο άρρωστος παραπατάει Μετά από έναν πυρετό ή μια βαριά αντιβίωση, ζαλίζεται. Έχει ανάγκη κάποιος να τον χειραγωγήσει, να τον πάει κάπου. Στην Καινή Διαθήκη απαντάται η φράση του Χριστού: Καὶ ὑμεῖς μὴ ζητεῖτε τί φάγητε καὶ τί πίητε καὶ μὴ μετεωρίζεσθε... –και οι μεταφράσεις λένε, και σωστά: «Μην αγχώνεστε». Πρόκειται για το άγχος ενός που παραπαίει και αμφιταλαντεύεται, δεν έχει σταθερή πορεία, τα ’χει χαμένα. Ο όρος απαντάται και στον Θουκυδίδη, όταν κάπου κάνει λόγο για την αγωνία που είχε καταλάβει τους Έλληνες μπροστά στον
επικείμενο πόλεμο ανάμεσα στην Αθήνα και τη Σπάρτη. «Όλη η Ελλάς ήταν μετέωρη», γράφει, «μπροστά στον πόλεμο των δύο μεγάλων πόλεων» ‒δηλ. η Ελλάδα είχε αναστατωθεί, είχε αγχωθεί, ζούσε στην αβεβαιότητα. Κατ’ αναλογίαν, ο πνευματικά ασθενής που έχει υψηλό πυρετό δεν έχει ισορροπία, σταθερότητα στο βήμα του. Δεν ξέρει ποια διδασκαλία ν’ ακολουθήσει. Καθώς δεν έχει όρεξη να τραφεί με τον Λόγο του Θεού, «χωλαίνει μεταξύ δύο (ή και περισσότερων) φρονημάτων» (Α΄ Βασ 18:21). Κι ο Ιάκωβος (1:5) δίνει μια διέξοδο: «Αν κάποιος από σας υστερεί σε σοφία, ας τη ζητήσει από τον Θεό, κι αυτός θα του τη δώσει». Ας ζητήσουμε από τον Θεό να σταθεροποιήσει τα βήματά μας. Το εδάφιο αυτό δείχνει πως ο Θεός είναι πρόθυμος να μας στηρίξει και να μας οδηγήσει στην πνευματική μας πορεία.
4. Ο άρρωστος δεν μπορεί να βοηθήσει τους άλλους Σ’ έναν θάλαμο νοσοκομείου, όπου συμβαίνει να νοσηλεύονται δύο χειρουργημένοι, κανένας δεν μπορεί να βοηθήσει τον άλλο. Όλοι έχουν ανάγκη μια αποκλειστική νοσοκόμα ή έναν συνοδό να τους φτιάξει τα μαξιλάρια, να τους δώσει λίγο νερό ή να παρακολουθήσει τον ορό και να καλέσει τη νοσοκόμα του θαλάμου. Οι ασθενείς εστιάζουν στη δική τους και μόνο στη δική τους κατάσταση, περιμένοντας να γίνουν καλά. Οι πνευματικά άρρωστοι δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τους άλλους, γιατί είναι επικεντρωμένοι στον εαυτό τους. Όταν ένας δεν έχει όρεξη να φάει, να κάνει οτιδήποτε και παραπατάει στο κάθε του βήμα, μην περιμένουμε αυτός ο άνθρωπος να ενδιαφερθεί για τους άλλους ή να δείξει αγάπη για τους άλλους. Το ίδιο συμβαίνει και με τις εκκλησίες: Μια άρρωστη εκκλησία δεν μπορεί να δείξει αγάπη. Σε ποιο σημείο βρίσκεται η αγάπη μας ως χριστιανών; Το παράπονο του Χριστού για τη φαινομενικά υγιή εκκλησία της Εφέσου
ήταν ότι δεν είχε τη δύναμη να αγαπάει όπως παλιά τον Κύριο και τους άλλους (Απ 2:4). Από την άλλη μεριά, αν θέλουμε να ξαναζωντανέψουμε πνευματικά και να θεραπευτούμε, πρέπει να ζητήσουμε από τον μεγάλο Γιατρό να μας δώσει το φάρμακο της αγάπης, όπως μπορεί να μας δώσει και το φάρμακο της σοφίας, που μας προτρέπει ο Ιάκωβος. Αν θέλουμε να πλησιάσουμε ψυχές για τον Χριστό, το μυστικό όπλο μας είναι όχι η διδασκαλία μας ή το δόγμα μας, αλλά η συμπεριφορά της αγάπης μας. Αν θέλουμε να ξαναζωντανέψουμε τους παραδοσιακούς πιστούς στην εκκλησία μας που μοιάζουν να είναι ασθενείς και δεν έχουν όρεξη για τίποτε, πάλι το μυστικό όπλο είναι η αγάπη. Ας τους δώσουμε την ευκαιρία να δείξουν την αγάπη τους στους αστέγους, στους πρόσφυγες, στους μετανάστες στην πατρίδα μας, στους φτωχούς της εκκλησίας μας. Η νέα αυτή δραστηριότητα της εκκλησίας βοηθάει και θεραπεύει.
Θεραπεία Γεννάται το ερώτημα: πώς θα θεραπευτούμε από την πνευματική ασθένεια, για να μην οδηγηθούμε στον θάνατο, δηλ. στην απόλυτη αποκοπή μας από τον Θεό; Τι πρέπει να κάνουμε για ν’ αλλάξουμε την εικόνα των κακών εξετάσεων; Λέει κάπου ο Ησαΐας στον αποθαρρημένο λαό του, που η καρδιά και τα γόνατά του έχουν παραλύσει και έχει την εικόνα του αρρώστου που είδαμε ώς τώρα: «Δύναμη δώστε στα εξαντλημένα χέρια, τα γόνατα στεριώστε που κλονίζονται. Πέστε στους φοβισμένους: “Κάντε καρδιά και μη φοβάστε! Νά ο Θεός σας! ... Αυτός θα ’ρθεί για να σας φέρει λύτρωση”» (35:3-4). Έχουμε ανάγκη τον ίδιο τον Κύριο, τον μεγάλο Γιατρό, να στηρίξει και ν’ αναζωπυρώσει την καρδιά μας. Να μας «ακροαστεί», να μας εξετάσει, να δει πού χωλαίνουμε και να μας χαρίσει την πνευματική μας υγεία. n ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 7
Ποια εκκλησία είναι του Χριστού; Πολλά και ποικίλα ήταν τα γεγονότα της χρονιάς που αποχαιρετήσαμε. Ένα απ’ αυτά ήταν η ιστορική επίσκεψη του Πάπα Λέοντος στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Βέβαια, η προσέγγιση των δύο Εκκλησιών άρχισε εδώ και αρκετό καιρό, αλλά τα τελευταία χρόνια εντείνεται. Ελπίζουμε μια μέρα να αποκατασταθεί πλήρως. Όμως δεν θα ασχοληθούμε μ’ αυτή την επίσκεψη, ήδη έχετε διαβάσει και ακούσει πολλά. Αντί γι’ αυτό, θα ασχοληθούμε με δύο ερωτήματα: α) Ποια είναι αυθεντική Εκκλησία του Χριστού και β) Γιατί πηγαίνουμε στην εκκλησία; Είναι θλιβερό που η χριστιανική θρησκεία είναι κατακερματισμένη, παρότι ο ιδρυτής της και οι απόστολοί Του παράγγειλαν να υπάρχει ενότητα (Ιωάννης 17:21, Α΄ Κορινθίους 1:10). Στην πραγματικότητα, η διαίρεση δεν έγινε λόγω διαφορών σε βασικά δόγματα, αφού το Σύμβολο της Πίστεως, πεμπτουσία της διδα8 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
σκαλίας της Βίβλου, το δέχονται και οι τρεις Ομολογίες. Αυτό σημαίνει ότι οι διαφορές αφορούν σε δευτερεύοντα θέματα. Και εγείρεται το ερώτημα: Ποια είναι η αληθινή Εκκλησία που ίδρυσε ο Θεός, για την οποία πέθανε ο Χριστός; Ταπεινά απαντάμε ότι καμία ορατή εκκλησία δεν είναι η «αληθινή Εκκλησία», διότι η Νύμφη του Χριστού αποτελεί πνευματική οντότητα και συγκροτείται από όλους εκείνους που, με τη χάρη του Θεού και μέσω της πίστης, έχουν έλθει σε ζωντανή προσωπική σχέση με τον Ιησού Χριστό (Εφεσίους 2:89), άσχετα από την ομολογία ή τη δογματική απόχρωση που ενστερνίζονται. Μάλιστα, ο απόστολος Παύλος αναφέρεται και στην αόρατη εκκλησία – μια πνευματική οντότητα, της οποίας ο Χριστός είναι η Κεφαλή (Κολοσσαείς 1:18, Εφεσίους 3:21). Από τον ΓΕΩΡΓΙΟ Σ. ΚΑΝΤΑΡΤΖΗ
Τα μέλη της αληθινής Εκκλησίας απολαμβάνουν πάντοτε ενότητα και κοινωνία γύρω από τον Ιησού Χριστό, όπως Εκείνος αποκαλύπτεται καθαρά στον Λόγο Του. Αυτό ονομάζουμε χριστιανική ενότητα. α) Ποια είναι η αυθεντική Εκκλησία του Χριστού;* Ο απόστολος Πέτρος τονίζει: «Εσείς όμως είστε γένος εκλεκτό, ιερατείο βασιλικό, έθνος άγιο, λαός που απέκτησε ο Θεός για τον εαυτό του με σκοπό να διαλαλήσετε τις έξοχες ιδιότητες εκείνου που σας προσκάλεσε από το σκοτάδι να βγείτε στο θαυμαστό του φως» (A΄ Πέτρου 2:9). Υψηλή η αποστολή των πιστών χριστιανών, από όλες τις χριστιανικές Ομολογίες: καλούνται να είναι μάρτυρες, να διακηρύξουν τα Καλά Νέα. Πρωταρχικό καθήκον μας είναι να δείχνουμε με τα έργα, τα λόγια και τον χαρακτήρα μας Εκείνον που ζει μέσα μας. Αυτό είναι ευθύνη κάθε πιστού ατομικά και όχι
μόνο της Εκκλησίας, ως συνόλου πιστών του Χριστού. Τα κύρια χαρακτηριστικά της ζωής του Ιησού, δηλ. ταπεινοφροσύνη, πραότητα, υπομονή, αγάπη, ενότητα, ειρήνη, πρέπει να είναι και δικά μας. Να δίνουμε τη μαρτυρία μας, αλλά όχι με πνεύμα υπεροψίας ούτε με προσποιητή αγιοπρέπεια, φαρισαϊσμό, αλαζονεία και σίγουρα όχι ανταγωνιστικά προς τους χριστιανούς άλλων χριστιανικών δογματικών αποχρώσεων. Δεν πρέπει να καυχιόμαστε πόσο πνευματική, δραστήρια, άγια και βιβλική δογματικά είναι η δική μας εκκλησία, με σκοπό να προσελκύσουμε κι άλλους σ’ αυτή. Η Εκκλησία δεν είναι κόμμα, σωματείο ή ομάδα για να καταγράφουμε τυχόν περισσότερα μέλη και οπαδούς. Καμία εκκλησία δεν έχει το αλάθητο ούτε το μονοπώλιο της σωστής πίστης
και σωτηρίας. Καμία εκκλησία δεν μπορεί να σώσει τους ανθρώπους. Μόνο ο Ιησούς Χριστός σώζει! Σε μια περίπτωση, ο απόστολος Ιωάννης είπε στον Χριστό ότι μαζί με άλλους Μαθητές είδαν κάποιον, που δεν τους ακολουθούσε, «‘να βγάζει δαιμόνια στ’ όνομά Σου και τον εμποδίσαμε, επειδή δε μας ακολουθεί’». Ο Ιησούς όμως του είπε: ‘Μην τον εμποδίζετε, γιατί δεν υπάρχει κανένας που θα κάνει κάποιο θαύμα στηριζόμενος στ’ όνομά μου κι ύστερα από λίγο θα μπορέσει να με κακολογήσει. Επομένως, όποιος δεν είναι εναντίον μας, είναι με το μέρος μας’» (Μάρκος 9:38-40). Δεν είναι για την εκκλησία μας που πρέπει να εργαζόμαστε, αλλά για τον Κύριο της Εκκλη-
σίας. Καμία εκκλησία δεν μπορεί να εξυψώσει τον Κύριό της, όταν προσπαθεί να εξυψώσει τον εαυτό της. Η αληθινή Εκκλησία δεν επιδιώκει να αποκτήσει δύναμη και φήμη. Έχει ήδη λάβει από τον Κύριό της όλη τη δύναμη που χρειάζεται και γνωρίζει ότι ο σπόρος της Αλήθειας που σπέρνεται, χρειάζεται χρόνο και προσευχή για να αναπτυχθεί και να αποδώσει συγκομιδή. Η Εκκλησία δεν εμπλέκεται στα «του Καίσαρος», στα πολιτικά δρώμενα της χώρας, απλώς προσεύχεται για τους όποιους άρχοντες κυβερνούν τη χώρα (Α΄ Τιμόθεον 2:1-2, Ρωμαίους 13:1-5).
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 9
β) Γιατί πηγαίνουμε στην εκκλησία; Είχα διαβάσει πριν από χρόνια, την περίοδο του Πάσχα, ένα χρονογράφημα του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Ο συμπαθής δημοσιογράφος και στιχουργός τακτικά αναπολούσε τις «παλιές καλές μέρες» και ανέφερε νοσταλγικές αναμνήσεις! Έγραφε και τα εξής μελαγχολικά: «Άρχισαν και οι Χαιρετισμοί... Παλαιότερα, πήγαινα στους Αγίους Ασωμάτους, άναβα ένα κερί, έκανα τον σταυρό μου, έψελνα κιόλας κάτι λίγο, με τα χείλη μισόκλειστα. Τώρα όμως; Τώρα, μετά τα όσα διαβάζω, μετά τα όσα ακούγονται, δεν μου κάνει καρδιά να πάω στην εκκλησία. Πληγώνομαι. Κι ας ξέρω πως οι περισσότεροι παπάδες είναι πραγματικά άνθρωποι του Θεού και καμιά σχέση δεν έχουν με ορισμένους ιεράρχες...» Και εγείρονται τα ερωτήματα: Αγαπητέ κύριε Λευτέρη, αν κάποιοι πρόεδροι της ομάδας που «λατρεύεις» ή ακόμη και κάποιοι χρυσοπληρωμένοι παίκτες της πέσουν σε παραπτώματα, θα σταματήσεις να πηγαίνεις στο γήπεδο για να χειροκροτήσεις την ομάδα σου; Κι όταν το πολιτικό κόμμα στο οποίο ανήκεις δεν κάνει αυτά που υποσχέθηκε ή κάποιος υπουργός έκανε ατασθαλίες, έπαψες να ψηφίζεις το κόμμα
σου; Κι αν μερικοί δημοσιογράφοι «τα παίρνουν», τα βάζεις με την ένωσή σας; Ασφαλώς όχι. Κι αν μερικοί κληρικοί, όποιου δόγματος, φέρουν ανάξια το όνομα του Χριστού, θα πάψουμε να ενδιαφερόμαστε για την Εκκλησία; Πολλοί προβάλλουν τέτοιες φτηνές δικαιολογίες για να μην πάνε στην εκκλησία! Είναι αλήθεια ότι όσοι αγαπούν τον Θεό λυπούνται για όσα συμβαίνουν σε χριστιανικές εκκλησίες. Αυτό όμως δεν θα μας ωθήσει να αποκοπούμε από την Εκκλησία. Στην Εκκλησία δεν πηγαίνουμε επειδή μερικοί κληρικοί ή ποιμένες είναι ηθικοί και σταματάμε να πηγαίνουμε, όταν αυτοί που διακονούν τον θείο Λόγο δεν είναι εντάξει. Και όταν πάμε στην εκκλησία, δεν ψάλλουμε «κάτι λίγο με τα χείλη μισόκλειστα», ενώ όταν τραγουδάμε τον ύμνο της ομάδας μας ή ένα τραγούδι του Λευτέρη, το λέμε όχι με μισόκλειστα χείλη, αλλά μ’ όλη τη δύναμη της καρδιάς μας. Ας μην ξεχνάμε ότι από το περίσσευμα της καρδιάς μιλούν τα χείλη! Στην εκκλησία πηγαίνουμε πρώτιστα και κυρίως για να λατρεύσουμε τον Τριαδικό Θεό κι όχι για να δούμε ανθρώπους. Δυστυχώς, πολλοί πηγαίνουν στην εκκλησία τυπικά για να εκτελέσουν ένα
άχαρο καθήκον, ενώ κάθε μέρα «λατρεύουν» τραγουδιστές, ηθοποιούς, αθλητές, πολιτικούς, ακόμη και κληρικούς, αλλά όχι τον αληθινό Θεό. Κι όταν λατρεύουμε τον Θεό, είναι η λατρεία μας μέσα από την καρδιά μας, «εν πνεύματι και αληθεία», όπως είπε ο Ιησούς Χριστός στη Σαμαρείτισσα (Ιωάννης 4:24), ή περιορίζεται μόνο σε εξωτερικές εκφράσεις; Στον προφήτη Ησαΐα ο Θεός λέει για τον λαό Του: «Ο λαός αυτός με το στόμα του με πλησιάζει, και με τα χείλη του με τιμάει, ενώ η καρδιά του βρίσκεται μακριά από μένα· με σέβονται σύμφωνα με ανθρώπινες εντολές που έχουν μάθει» (Ησαΐας 29:13). Επίσης, η λατρεία μας δεν περιορίζεται μόνο για μια δυο ώρες στον χώρο της εκκλησίας, αλλά εκτείνεται σ’ όλες τις μέρες της εβδομάδας και αγγίζει κάθε τομέα της ζωής, είναι βίωμα της καθημερινής ζωής του χριστιανού. Και το ερώτημα είναι: Γιατί πηγαίνουμε στην εκκλησία; Για να ευχαριστήσουμε τους συγγενείς μας, να δείξουμε τη θεοσέβειά μας στους γείτονες ή για να λατρεύουμε τον Θεό μέσα από την καρδιά μας; n *Μερικά τμήματα από τις δύο ερωτήσεις-απαντήσεις είναι διασκευή και προσαρμογή.
> Μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας www.nikites.eu με ποικιλία θεμάτων. 10 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
Σταχυολογήματα • • • • • • • •
Η αγάπη είναι σφυρί, που μπορεί να συντρίψει και τη σκληρότερη καρδιά χωρίς να της προκαλέσει πόνο. Αν προσπαθείς να είσαι ευχάριστος σε όλους, θα καταλήξεις να γίνεις δυσάρεστος σε όλους. Πρόσεχε τις σκέψεις σου. Αυτές μετατρέπονται σε λόγια. Πρόσεχε τα λόγια σου. Αυτά μετατρέπονται σε πράξεις. Πρόσεχε τις πράξεις σου. Αυτές γίνονται συνήθειες. Πρόσεχε τις συνήθειές σου. Αυτές φτιάχνουν τον χαρακτήρα σου.
• • •
Ο Θεός μάς δίνει τα συστατικά για το καθημερινό ψωμί μας, αλλά περιμένει από μας να το ψήσουμε. Είναι μεγάλη παρηγοριά να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Κριτής μας δεν είναι άλλος από τον Σωτήρα μας. Η απελευθέρωσή μας, ως χριστιανών, από το άγχος οφείλεται σε απαλλαγή όχι από τα προβλήματα, αλλά από την παράλογη ανησυχία μας, με τη βεβαιότητα ότι ο Θεός είναι ο Πατέρας μας. Κι ακόμη, ότι μέσα στις δυσκολότερες δοκιμασίες μας ο Θεός είναι μαζί μας. Το μεγαλύτερο καλό που μπορεί να μου κάνει κάποιος στον κόσμο αυτό είναι να προσεύχεται για μένα. Τις θλίψεις που απειλούν να σε πνίξουν θα τις κάνει στο τέλος ο Θεός λεωφόρους για τη διαφυγή σου.
• •
Μερικές φορές σκεφτόμαστε πως είμαστε τόσο απασχολημένοι, που δεν μας μένει χρόνος για προσευχή. Είναι λανθασμένη σκέψη, γιατί η προσευχή μάς βοηθάει να αξιοποιούμε σωστά τον χρόνο μας. Είναι δύσκολο να κάνει κάποιος κάτι χωρίς κανένα λάθος. Αλλά κι αν ακόμα το κατορθώσει, είναι αδύνατο να αποφύγει τους άδικους κριτές (Σωκράτης). Ένα χαμόγελο δεν κοστίζει τίποτα, όμως προσφέρει πάρα πολλά. Πλουτίζει τους αποδέκτες του, χωρίς να φτωχαίνει αυτούς που το δίνουν. Ίσως διαρκεί μόνο μια στιγμή κι όμως η ανάμνησή του κάποτε διαρκεί ισόβια. Κι ακόμα, δεν μπορείς ούτε να το αγοράσεις ούτε να το ζητιανέψεις ούτε να το δανειστείς ούτε να το κλέψεις, γιατί τότε δεν θα σε ωφελούσε καθόλου. Αξίζει μόνο όταν σου το χαρίσουν. Κανένας δεν έχει τόση ανάγκη από ένα χαμόγελο, όσο εκείνος που δεν του έχει απομείνει κανένας για να του το χαρίσει. Σε όσο περισσότερους ανθρώπους το χαρίσεις, τόσο περισσότερους θα κάνεις ευτυχισμένους. Όταν ο άνθρωπος αγαπά ειλικρινά τον Θεό, ο Θεός τού δίνει τη σοφία Του. Η σιωπή στις περισσότερες περιπτώσεις είναι χρυσός και η υπομονή είναι πάντοτε διαμάντι. n Συλλογή-Διασκευή: ΣΥΜΕΩΝ Α. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 11
Η σύνδεση που πραγματικά μετράει
Ζούμε σε μια εποχή όπου το κινητό
μπορούμε να μιλήσουμε με ανθρώπους σε μας είναι το πιο προσωπικό αντικείμενο που άλλες χώρες, να στηρίξουμε φίλους, να μοικουβαλάμε. Βρίσκεται στην τσέπη μας, στο ραστούμε χαρές και δυσκολίες, να οργανώχέρι μας, στο κομοδίνο μας. Μας ξυπνάει, σουμε συναντήσεις και δράσεις μέσα σε λίγα μας ενημερώνει, μας διασκεδάζει, μας συνδέει. λεπτά. Παράλληλα, έχουμε πρόσβαση στη γνώΕίναι ο μικρός μας κόσμος μέσα σε μια οθόση, όπως καμία άλλη γενιά πριν από μας. νη. Σύγχρονες έρευνες δείχνουν ότι ο μέσος Εκεί που κάποτε χρειαζόσουν εγκυκλοπαίχρήστης περνάει 4-5 ώρες ημερησίως στο δειες, βιβλιοθήκες και άπειρο χρόνο, σήμερα smartphone. Δεν είναι τυχαίο ότι το κινητό κάθε πληροφορία βρίσκεται κυριολεκτικά στο έχει γίνει πλέον προέκταση της ταυτότητάς χέρι σου, οτιδήποτε θέλεις να μάθεις, να ερευνήσεις ή να ανακαλύψεις. μας. Το κινητό έγινε και χώρος Αν το δούμε ψύχραιμα, το δημιουργίας: τέχνη, μουσική, κινητό μάς έχει λύσει τα χέρια Από τον φωτογραφία, σχεδιασμός, βίσε απίστευτο βαθμό! Η επικοιΤΑΣΟ ΜΑΡΚΟΥΛΙΔΑΚΗ ντεο... πράγματα που πριν από νωνία πλέον δεν γνωρίζει όρια· 12 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
δεκαπέντε χρόνια θα απαιτούσαν ακριβό εξοπλισμό και ειδικές γνώσεις, τώρα γίνονται μ’ ένα απλό πάτημα στην οθόνη. Και, φυσικά, η καθημερινότητα έχει απλοποιηθεί: ημερολόγιο, υγεία, τράπεζες, υπενθυμίσεις, χάρτες, εισιτήρια, όλα σε μία συσκευή. Δεν είναι λοιπόν το κινητό το πρόβλημα· είναι απλώς ένα εργαλείο. Το ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο το χρησιμοποιούμε. Κι εδώ γεννιέται το ερώτημα: κερδίζουμε ή τελικά χάνουμε χρόνο από τον εαυτό μας; Γιατί, όσο κι αν τα κινητά μάς προσφέρουν απίστευτες δυνατότητες, υπάρχει ένα λεπτό σημείο: η υπερβολική απορρόφηση. Πόσες φορές πιάνεις τον εαυτό σου να ανοίγει το κινητό χωρίς κανένα λόγο; Πόσες φορές το χρησιμοποιείς για να αποφύγεις μια δύσκολη σκέψη; Και πόσες στιγμές της ζωής περνούν μπροστά σου χωρίς να τις ζεις πραγματικά; Δεν είναι τυχαίο ότι η γενιά μας μιλά συχνά για άγχος, διάσπαση, κόπωση και την ανάγκη «αποσύνδεσης». Ίσως, τελικά, το πρόβλημα να μην είναι ότι το κινητό βρίσκεται κοντά μας· αλλά ότι βρίσκεται πιο κοντά από τον αληθινό μας εαυτό.
Ψηφιακή ισορροπία Η λύση δεν είναι να απορρίψουμε το κινητό ούτε να νιώθουμε ενοχές. Κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται ότι ένας σύγχρονος τρόπος ζωής είναι «κακός». Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ισορροπία: • μικρές ψηφιακές παύσεις μέσα στη μέρα • χρόνο χωρίς οθόνες πριν από τον ύπνο • συναντήσεις πρόσωπο με πρόσωπο • λίγες στιγμές σιωπής για ξεκαθάρισμα των σκέψεων. Και, τελικά, χρόνο για κάτι βαθύτερο, επειδή αυτό που χρειαζόμαστε απεγνωσμένα πιο κοντά μας δεν είναι το κινητό, αλλά ο Χριστός. Ακόμη κι αν κάποιος δεν πιστεύει στον Θεό, όλοι αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει μέσα
μας μια εσωτερική ανάγκη νοήματος, μια φωνή που αναζητά κάτι περισσότερο από ειδοποιήσεις και pixel. Κάτι αληθινό. Κάτι που δίνει κατεύθυνση. Κάτι που απαντά στην εσωτερική ανησυχία του ανθρώπου. Ως Χριστιανοί, πιστεύουμε ότι αυτή η ανάγκη δεν είναι τυχαία· μας οδηγεί προς μια Σχέση, όχι απλώς προς μια συνήθεια. Όσο κι αν το κινητό έχει γίνει ο πιο σταθερός μας σύντροφος, υπάρχει κάποιος πολύ πιο αληθινός: ο Χριστός, που δεν ήρθε να φορτώσει βάρη, αλλά, όπως είπε, να δώσει «ζωή, και μάλιστα σε αφθονία». Μια ζωή που δεν εξαρτάται από like και ειδοποιήσεις, αλλά από μια καρδιά που βρίσκει ανάπαυση σ’ Αυτόν. Ο Χριστός μιλά για ειρήνη που μένει, για σκοπό που δεν αλλάζει, για αγάπη που δεν χρειάζεται να κερδίσεις. Μιλά για μια παρουσία που δεν φεύγει: το κινητό μπορεί να χαθεί, να σβήσει, να χαλάσει· ο Χριστός όμως δεν χάνεται και δεν σ’ εγκαταλείπει. Το κινητό προσφέρει πληροφορία, συνδέσεις και στιγμιαία χαρά. Ο Χριστός προσφέρει σοφία, αληθινή σχέση, ουσιαστική ειρήνη. Ο Θεός δεν μας καλεί να απορρίψουμε την τεχνολογία, αλλά να βάλουμε σε τάξη τις προτεραιότητές μας: να μη γίνει τίποτα πιο κοντινό μας από Κείνον. Όταν ο Χριστός είναι πρώτος, όλα τα άλλα βρίσκουν τη θέση τους. Η τεχνολογία γίνεται εργαλείο, όχι αφεντικό. Η ζωή σου γίνεται πιο εύκολη, όταν το κινητό σε διευκολύνει, οργανώνει το πρόγραμμά σου, σε συνδέει ή σου λύνει πρακτικά προβλήματα μέσα σε δευτερόλεπτα. Αλλά η ζωή σου δεν αλλάζει πραγματικά από ευκολία· μεταμορφώνεται όταν ο Χριστός κατοικεί μέσα σου. Όταν Εκείνος αγγίζει τη σκέψη σου, καθαρίζει την καρδιά σου, δίνει νόημα στις επιλογές σου και φέρνει φως εκεί που νιώθεις σκοτάδι. Το κινητό μπορεί να κάνει τη μέρα σου ευκολότερη· ο Χριστός μπορεί να κάνει την ψυχή σου καινούργια και να μεταμορφώσει τη ζωή σου. n ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 13
Στήλη Απολογητικής
Πώς η συμμετοχή στην εκκλησία σώζει τη ζωή σου Μια σύντομη παρουσίαση του βιβλίου της Ρεμπέκκα ΜακΛώχλιν «Πώς η εκκλησία θα μπορούσε να σώσει (κυριολεκτικά) τη ζωή σου»
Η τακτική συμμετοχή σε εκκλησια-
αυτά οφέλη; Τι ακριβώς μπορεί να συμβαίνει στικές συνάξεις δεν είναι απλώς θρησκευτική στο πλαίσιο της εκκλησιαστικής ζωής, που επιλογή, αλλά ενδέχεται να λειτουργεί και ενισχύει την υγεία; Η ΜακΛώχλιν αναγνωρίζει ως πραγματικό «φάρμακο ζωής»! Σε πρό- τρεις διαστάσεις: σφατο βιβλίο της, η Βρετανίδα συγγραφέας Η κοινωνική διάσταση: Η ένταξη σε Rebecca McLaughlin υπενθυμίζει πως στη μια εκκλησιαστική κοινότητα προσφέρει ανσύγχρονη δυτική κουλτούρα, θρώπινη σύνδεση, υποστήριξη που δίνει έμφαση στην αυτοσε δύσκολες στιγμές, ύπαρξη φροντίδα, την αυτοπραγμάτωενός «θεσμού φροντίδας» και ση ή ακόμα και την αυτονόμησυμμετοχή σε κάτι πέρα από ση από παραδοσιακές θρητον εαυτό του ατόμου. Αυτό σκευτικές δομές, η ιδέα πως λειτουργεί ως ισχυρός παράη «εκκλησία» θα μπορούσε γοντας ψυχικής υγείας, ιδίως να αποτελέσει παράγοντα υγείσε καιρούς απομόνωσης ή ας, και μάλιστα ζωτικής σημακοινωνικής απομάκρυνσης. σίας, φαίνεται παράταιρη. Η πνευματική διάσταση: Η συγγραφέας παρουσιάΗ λατρεία, η θεολογική καζει ερευνητικά δεδομένα από τεύθυνση, η πρακτική του το πεδίο της επιδημιολογίας, της ευαγγελίου, η έννοια του Θεού ψυχικής υγείας και της κοινωνικής επιστήμης, ως «Μεγάλου Ιατρού» (βασισμένη στο Κατά τα οποία υποστηρίζουν πως η συμμετοχή Μάρκον Ευαγγέλιο: «οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ σε μια εκκλησιαστική κοινότητα (ειδικά σε ἰσχύοντες ἰατροῦ») – όλα αυτά πλαισιώνουν εβδομαδιαία βάση) συνδέεται με σημαντικά μια υπαρξιακή προοπτική που υπερβαίνει οφέλη: μειωμένα ποσοστά κατάθλιψης, κα- την απλή ευεξία και αγγίζει την έννοια της λύτερη αποκατάσταση μετά από ψυχικές δια- σωτηρίας και της ελπίδας. ταραχές, αύξηση της διάρκειας ζωής, ακόμα Η διάσταση ήθους και νοηματοδότηκαι βελτίωση της σωματικής υγείας. Στις με- σης: Η εκκλησιαστική ζωή δεν είναι απλώς λέτες που αναφέρει, εμφανίζεται ότι ο εβδο- μια επαναλαμβανόμενη «συνήθεια», αλλά μαδιαίος «εκκλησιασμός» συνδέεται με μείωση συμμετοχή σε μια αφήγηση που έχει νόημα της πιθανότητας κατάθλιψης γι’ αυτούς που συμμετέχουν κατά περίπου το ένα τρίτο. – ένα ευρύτερο πλαίσιο, Από τον Ποια ερμηνεία όμως πρέόπου το άτομο δεν είναι μόνο ΕΡΑΣΤΟ ΦΙΛΟ Δρα Φυσικών Επιστημών πει να αποδοθεί στα πιθανά καταναλωτής, αλλά μέλος 14 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
μιας κοινότητας με προτεραιότητες, δομές και ένα ηθικό/πνευματικό υπόβαθρο. Αυτό υποστηρίζει την ψυχική ανθεκτικότητα, την αποφυγή απόγνωσης και την ανατροφοδότηση της ζωής με νόημα και κατεύθυνση. Η συγγραφέας εκθειάζει τα οφέλη αυτά και αποσαφηνίζει προσεκτικά ότι η εκκλησιαστική ζωή δεν είναι “μαγικό χάπι”. Αντιθέτως, όπως σωστά το θέτει, ακόμη κι όταν η εκκλησία έχει πληγές, π.χ. υποκρισία, κακοποίηση, απογοήτευση, δεν πρέπει αυτό να οδηγεί αυτόματα σε απομάκρυνση από την εκκλησιαστική ζωή. Η κοινότητα μπορεί να γίνει ένας χώρος θεραπείας, με το «διαφυγόν καλό» να χρειάζεται επανασύνδεση. Παράλληλα, η συγγραφέας τονίζει πως η μείωση στη Δύση της συμμετοχής στην εκκλησιαστική ζωή– η λεγόμενη «dechurching» τάση – δεν στερείται συνεπειών: η αύξηση των «θανάτων από απόγνωση» (αυτοκτονίες, ναρκωτικά, αλκοόλ) φαίνεται να συνδέεται με την απομάκρυνση από τις δομές κοινωνικής και πνευματικής υποστήριξης που παραδοσιακά προσφέρει η εκκλησία. Το συμπέρασμα της McLaughlin είναι διπλό: Πρώτον, η εκκλησιαστική ζωή – αν λειτουργεί υγιώς – προσφέρει σημαντικά οφέλη για την υγεία1, τη ζωή και την ευημερία αυτών που συμμετέχουν σ’ αυτή. Δεύτερον, η θεμελιώδης αιτία για την επίδραση αυτή δεν είναι κοινωνική, αλλά πνευματική: Η «Συνάντηση με τον Ιατρό των ψυχών», τον Χριστό, η συμμετοχή στο σώμα της εκκλησίας και η ένταξη σε μια κοινότητα πίστης ενσαρκώνουν την προοπτική της «άφθονης ζωής εν Χριστώ». Με άλλα λόγια, η εκκλησία δεν είναι μόνo μέσο ευεξίας, αλλά «σπίτι», κοινότητα και πλαίσιο νοήματος. Τρίτον, η μείωση της συχνής συμμετοχής
στην εκκλησία είναι δεδομένη στη Δύση. Η εκκλησία ως θεσμός έχει ιστορική σημασία για τη μορφοποίηση κοινωνικής συνοχής και η εκκοσμίκευση/αποκέντρωση των θεσμών έχει ευρύτερες συνέπειες. Η παρουσία στην εκκλησία – όχι απλά μια επίσκεψη – απαιτεί δέσμευση, συμμετοχή, ευθύνες. Και τέταρτον, παρόλο που η McLaughlin δεν αρνείται τον ρόλο της τεχνολογίας ή της «ψηφιακής σχέσης» – υποστηρίζει πως η τακτική διά ζώσης συμμετοχή («going to church») έχει μοναδικά οφέλη, που δεν αναπληρώνονται εύκολα από ψηφιακές ή ατομικές πρακτικές. Σε μια εποχή όπου η κοινωνική σύνδεση γίνεται όλο και πιο ψηφιακή, η εκκλησία προσφέρει έναν «χώρο αντίστασης» στην αποσύνδεση και λειτουργεί ως αντίβαρο στην αποξένωση, τη μοναχικότητα και τις επιπόλαιες κοινωνικές σχέσεις. Με το βιβλίο της, η ΜακΛώχλιν απευθύνεται τόσο σε ανθρώπους που έχουν απομακρυνθεί από την εκκλησία, όσο και σ’ αυτούς που ίσως αμφιβάλλουν για το νόημά της: τους προσκαλεί να επανεξετάσουν τη σημασία της εβδομαδιαίας σύναξης, όχι ως τελετουργίας χωρίς νόημα, αλλά ως έργου ζωής που, όπως το εκφράζει και ο τίτλος του βιβλίου, «μπορεί να σώσει τη ζωή σου». Ίσως, ως καλή πρόθεση, στη Νέα Χρονιά να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας με την εκκλησία. n 1
Επιστημονικές μελέτες (ιδίως της ομάδας του Tyler J. VanderWeele στο Harvard T.H. Chan School of Public Health) δείχνουν ότι τα άτομα που παρακολουθούν εκκλησιαστικές συναθροίσεις εβδομαδιαίως παρουσιάζουν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά κατάθλιψης, μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και καλύτερη σωματική υγεία.
* Οσοι επιθυμείτε να διαβάσετε περισσότερα ενδιαφέροντα κείμενα του Έραστου Φίλου: https://efilos.blogspot.gr/, https://areopagusbriefs.org/ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 15
Εmail
Καταθέτοντας τα χρήματα στους λογαριασμούς που βρίσκονται στο κάτω μέρος της τελευταίας σελίδας των Νέων του Σπορέα.
Χριστιανός και χρόνος στην καινούργια χρονιά Πριν από λίγο, περάσαμε το κατώφλι ενός καινούργιου χρόνου: Το 2026 μπήκε στη ζωή μας! Η ανατολή ενός νέου χρόνου είναι ευκαιρία για περισσότερη προσευχή και για ευλογία. Ο χρόνος για τον χριστιανό δεν είναι μια ροή γεγονότων χωρίς σκοπό. Μας δόθηκε και μας δίνεται δωρεάν από τον Θεό, προκειμένου να αξιοποιηθεί για τη σωτηρία μας: «...κάνοντας καλή χρήση όλου του καιρού που έχετε, γιατί οι μέρες είναι πονηρές» (Εφεσίους 5:16). Με άλλα λόγια, ο Θεός επιτρέπει να ζούμε, να παρατείνεται δηλαδή μέσα στον χρόνο η ζωή μας, για να μετανοούμε, να μεταστρεφόμαστε προς το θέλημά Του: «Να απεχθάνεστε το κακό και να μένετε σταθερά προσκολλημένοι στο καλό» (Ρωμαίους12:9). Το Άγιο Πνεύμα λέει μέσω του αποστόλου Ιωάννη στην Αποκάλυψη: «Έδωκα κάποιο χρονικό περιθώριο να μετανοήσει» (Αποκάλυψη 2:21). Κι ο απόστολος Παύλος μιλώντας για τη μακροθυμία του Θεού προς τον αμαρτήσαντα άνθρωπο λέει: «Η αγαθότητα του Θεού είναι ο δρόμος που σε οδηγεί στη μετάνοια» (Ρωμαίους 2:4). Ζούμε δηλαδή για να ωριμάζουμε στη σχέση μας με τον Χριστό, κάθε άλλη επιλογή προσβάλλει τον Θεό. Οι μόνοι, λοιπόν, που μπορούν πραγματικά να χαίρονται με τον Νέο χρόνο είναι οι πιστοί χριστιανοί, γιατί αυτοί βλέπουν τον χρόνο όχι σαν πορεία προς τον θάνατο, αλλά πορεία προς τον Ουρανό. Ο απόστολος Παύλος λέει στους Φιλιππησίους: «Έχω την επιθυμία ν’ αναχωρήσω και να είμαι μαζί με τον Χριστό» (Φιλιππησίους 1:23). Ήθελε να αναχωρήσει όχι γιατί δεν του άρεσε ο κόσμος γύρω του και η ζωή, αλλά γιατί περισσότερο αγαπούσε την πηγή της ζωής, τον Χριστό και τη βασιλεία Του. Υπάρχουν λοιπόν λόγοι χαράς για τον ερχομό του νέου χρόνου: μας φέρνει πιο κοντά στον Αρχηγό της Πίστης μας. Οι άπιστοι όμως γιατί χαίρονται για τον καινούργιο χρόνο, αφού κάθε χρονιά, ρεαλιστικά, σηματοδοτεί τη μείωση της ζωής στη γη κι αποτελεί ένα βήμα πιο κοντά στη φθορά; Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι ξενυχτούν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς προσπαθώντας να διασκεδάσουν τον υποσυνείδητο φόβο τους για τον επερχόμενο θάνατο... Για τον χριστιανό ο χρόνος έχει νόημα και σκοπό. Ας είμαστε ευτυχισμένοι που μπορούμε να κατανοήσουμε αυτή την αλήθεια και, πρωτίστως, να την κάνουμε πράξη. Από τη ΒΑΣΙΑ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΥ Νομικό
ΚΑΛΗ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ!
n ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 17
Στην υπηρεσία του Θεού ακόμη και στα γεράματα... Ένα από τα χαρακτηριστικά του
τελείως μόνη, ηλικιωμένη, αλλά δεν ήταν ευαγγελιστή Λουκά είναι ο αριθμός των γυ- πικραμένη λόγω της χηρείας της ή της στειναικών που μας παρουσιάζει στο Ευαγγέλιό ρότητάς της. Είχε χάσει όλη την οικονομική του. Όταν ξεφυλλίζουμε τις πρώτες σελίδες της υποστήριξη και την κοινωνική της θέση, του Ευαγγελίου του, είναι σαν να επισκε- όταν πέθανε ο σύζυγός της, αλλά δεν μοιπτόμαστε μια πινακοθήκη και ανακαλύπτουμε ρολογούσε ούτε και έλεγε: «Αχ! εγώ η καητην ομορφιά και τη μοναδικότητα της καθε- μένη, γιατί να μου έχει συμβεί αυτό;» Τα μιάς. Μετά από την Ελισάβετ και τη Μαρία, χέρια της ήταν άδεια, θα λέγαμε, αλλά η ο συγγραφέας μάς παρουσιάζει την Άννα, καρδιά της γεμάτη ευγνωμοσύνη: «...δεν μια χήρα ογδόντα τεσσάρων ετών. Δεν είχε απομακρυνόταν από τον Ναό, όπου λάπάρει σύνταξη κι ούτε έμενε σε Οίκο Ευγη- τρευε τον Θεό νύχτα και μέρα με νηστείες ρίας, αλλά ζούσε στον Ναό της Ιερουσαλήμ. και προσευχές» (Λουκάς 2:37). Αυτό ακριΤρία σύντομα εδάφια μας περιγράφουν τη βώς επιθυμούσε κι ο Δαβίδ όταν έλεγε: ζωή αυτής της μοναδικής χήρας, μας ε- «Ένα απ’ τον Κύριο ζήτησα, και πάλι αυτό μπνέουν και μας ενθαρρύνουν να μην παύου- ζητάω: Στον οίκο του να κατοικώ όλες τις με να υπηρετούμε τον Κύριο και μας φανε- μέρες που θα ζω, τη χάρη του Κυρίου να ρώνουν το μυστικό για καλά γηρατειά (Λουκάς θωρώ και στον Ναό του να συχνάζω» (Ψαλμός 27:4). Η Άννα το είχε κάνει πράξη, το 2:36-38). Η Άννα ήταν μια υπέροχη, ηλικιωμένη ζούσε. Υπηρέτησε τον Θεό με το χάρισμα χήρα! Ήταν προφήτισσα. Είχε παντρευτεί της προφητείας που της είχε δώσει, χωρίς έναν ιερέα, όταν ήταν πολύ νέα, και έζησε να επικεντρώνεται στον βαθύ πόνο που μαζί του μόνο επτά χρόνια. Αν είχε παντρευτεί φέρνει η χηρεία και μπορεί να διαρκέσει στην εφηβεία της, όπως ήταν τότε η συνήθεια, χρόνια, αν δεν την αποδεχθούμε. Αφιέρωσε τότε έμεινε χήρα, προφανώς χωρίς παιδιά, ολόκληρη τη ζωή της στη λατρεία του Θεού, στη νηστεία και στην προσευχή. ίσως γύρω στα είκοσί της χρόνια! Αυτές είναι πνευματικές αρχές για τις Η Βίβλος αναφέρει συχνά χήρες γυναίκες οποίες γράφουν πολλοί χρικαι προτρέπει τα παιδιά τους στιανοί συγγραφείς σήμερα, και τους θυμίζει το καθήκον Από την προτρέποντάς μας να τις εξακαι την ευθύνη που έχουν να ΣΟΥΛΑ ΜΑΞΙΜΙΑΔΟΥ-ISCH σκούμε. Η Άννα δεν ήταν μυτις φροντίζουν. Η Άννα ήταν 18 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
στικίστρια. Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιο άλλο πρόσωπο μέσα στη Βίβλο με τέτοια πνευματικότητα. Κουραζόμαστε συχνά, όταν για χρόνια κάνουμε το ίδιο πράγμα, ακόμη κι όταν υπηρετούμε τον Θεό. Η Άννα όμως είχε το ίδιο πάθος, τον ίδιο ενθουσιασμό, τέλεια επιμονή και βαθιά πίστη στον Θεό, ο οποίος υποσχέθηκε να φροντίσει για όλες τις ανάγκες της. «Άφησε εδώ τα ορφανά σου κι εγώ θα σου τα φροντίσω, οι χήρες σου μπορούν σ’ εμένα να ελπίζουν» (Ιερεμίας 49:11). Γι’ αυτό Τον δοξολογούσε. Κάτι άλλο: διερωτώμαι αν η Άννα αισθανόταν πως ίσως πλησίαζε στο τέλος της ζωής της και της διακονίας της, όταν ο Θεός
την εξέπληξε μ’ ένα υπέροχο δώρο: να δει τον Κύριό μας βρέφος και να προφητεύσει για την αποστολή Του σ’ αυτή τη γη. Εκείνη που δεν είχε δικό της μωρό είδε τον Υιό του Θεού, για τον οποίο προφήτευε όλη της τη ζωή. Αυτό την οδήγησε να μοιραστεί τα ευχάριστα νέα με όλους όσους συναντούσε στον Ναό και να τους ενθαρρύνει. Στην αρχή αυτής της χρονιάς, ας ζητήσουμε από τον Κύριο να μας δείξει πώς θέλει να Τον υπηρετήσουμε. Μπορεί να μας εμπιστευτεί ένα ιδιαίτερο έργο κι όταν ακόμη δεν το περιμένουμε. Το παράδειγμα της Άννας των ογδόντα τεσσάρων ετών μάς ενθαρρύνει! n
«Μήνυμα Ζωής» Ακούστε το «Μήνυμα Ζωής» - ένα σύντομο επίκαιρο μήνυμα - τηλεφωνώντας χωρίς χρέωση στο 2811.217500 Τα μηνύματα βρείτε τα και στο
www.minimazois.gr
Το Μήνυμα αλλάζει κάθε Παρασκευή. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 19
Οι ηθοποιοί Οι πιο λαμπροί ηθοποιοί δεν
ποιό ή έναν ρόλο δακρύβρεχτο, απαίσιο, είναι ο Denzel Washington ή ο Leonardo θλιβερό. Ο αυτοκράτορας Αύγουστος στις τελευDiCaprio... ούτε αυτοί που το όνομά τους έχει χαραχτεί στη «λεωφόρο της δόξας» ταίες ώρες του, λίγο προτού πεθάνει, είπε του Χόλυγουντ. Οι πιο σπουδαίοι ηθοποιοί στους φίλους του που ήταν γύρω του: «Αν είναι οι αμέτρητοι ανώνυμοι, αλλά και επώ- έπαιξα σωστά τον ρόλο μου, χειροκροτήστε νυμοι, που παίζουν καθημερινά τον ρόλο με». Και οι φίλοι του τον χειροκρότησαν. Όμως, μπροστά στον θάνατο, το χειροτους αριστοτεχνικά στο «θέατρο της ζωής». Ο Άγγλος ποιητής θα πει: «Όλος ο κόσμος κρότημα, οι έπαινοι, οι στέφανοι, οι επικήδειοι μια σκηνή και όλοι μας, άνδρες και γυναίκες, λόγοι των ανθρώπων έχουν μηδαμινή αξία. είμαστε απλά ηθοποιοί». Τι θεατρίνοι εκ- Ο τελικός Κριτής είναι ο Θεός. Αυτός θα πληκτικοί οι άνθρωποι! Τους βλέπουμε ολό- φέρει στο φως τα πάντα. Θα σχίσει το προγυρά μας στα καθημερινά συναπαντήματά σωπείο και θα αποκαλύψει το πραγματικό μας και τους θαυμάζουμε. Με τέχνη άφταστη πρόσωπο. Θα κρίνει τον καθένα μας απροπαίζουν ακούραστα τον ρόλο τους. Τι έξοχα σωπόληπτα. Αυτός θα αποφανθεί αν παίξαμε που υποκρίνονται! Τι εύκολα μας «ξεγελούν»! σωστά τον ρόλο που μας ανέθεσε, τον ρόλο Ενώ γελούν, στα βάθη της καρδιάς τους για τον οποίο ήρθαμε εδώ στη γη: Αν δεθρηνούν και οδύρονται. Δεν εμφανίζονται χτήκαμε τον Χριστό ως προσωπικό μας Λυμε το πραγματικό τους πρόσωπο, φορούν τρωτή ή Τον αρνηθήκαμε. Αν εκτελέσαμε το το προσωπείο (τη μάσκα). Η υποκριτική θέλημά Του ή το αγνοήσαμε. Αν Τον τιμήσαμε στη σημερινή εποχή γνωρίζει τη μεγαλύτερη ή Τον ατιμάσαμε. Αν ζήσαμε εδώ στη γη ακμή της. Ανθίζει παντού, ακόμα και μέσα «σωφρόνως, δικαίως και ευσεβώς». Φίλοι στους χώρους της εκκλησίας. Κάποιοι ονο- μου, κάποια στιγμή το έργο που παίζουμε μαζόμενοι «πιστοί» «φορούν το προσωπείο στη σκηνή του κόσμου θα τελειώσει. Η της ευσέβειας, αλλά έχουν απαρνηθεί τη αυλαία θα πέσει. Τα φώτα θα σβήσουν. Οι έπαινοι και τα χειροκροτήματα των ανθρώδύναμή της» (Β΄ Τιμ. 3:5). Υποκρίνονται πως είναι άγγελοι φωτός, πων θα σιγήσουν. Η μάσκα θα αφαιρεθεί ενώ στην πραγματικότητα είναι διάβολοι και ο καθένας μας θα σταθεί μπροστά στον του σκότους. Παρουσιάζονται με ένδυμα Δίκαιο Κριτή για να ακούσει την κρίση Του. προβάτου, ενώ στην πραγματικότητα είναι Εύχομαι ολόψυχα, εκείνη τη μοναδική ημέρα, από τα χείλη του Κυρίου να προβατόσχημοι λύκοι. Σ’ ακούσεις τα έξοχα λόγια: αυτή τη ζωή ο καθένας επιΑπό τον ΓΙΑΝΝΗ ΧΡ. ΚΡΕΜΜΥΔΑ «Εύγε, δούλε αγαθέ και πιλέγει και παίζει τον ρόλο του. Φιλόλογο-Ποιητή στέ!» n Έναν ρόλο θεάρεστο, χαρο20 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
Ενότητα αγάπης Πέρασε στην Ιστορία η συνάντηση του Πάπα Λέοντος ΙΔ΄ με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στις 28 Νοεμβρίου 2025, τον περασμένο χρόνο, στη Νίκαια της Βιθυνίας. Η παρουσία, επίσης, πληθώρας εκπροσώπων και μάλιστα από σχεδόν όλες τις Εκκλησίες και Ομολογίες στην ίδια συνάντηση επιβεβαιώνει την προσήλωση όλων και τη δέσμευσή τους στην προσπάθεια επίτευξης ενότητας. Το ισχυρό μήνυμα αγάπης και ενότητας που εξέπεμψαν οι ηγέτες των δύο μεγάλων εκκλησιών εκδηλώθηκε, όταν από κοινού απήγγειλαν το Σύμβολο της Πίστεως με φόντο τη λίμνη που καλύπτει σήμερα τα ερείπια του ναού του Αγίου Νεοφύτου στο σημερινό Ιζνίκ της Τουρκίας. Γυρίζοντας 1700 χρόνια πίσω, δηλαδή στο 325 μ.Χ., στην ίδια εκείνη εκκλησία, που τώρα είναι ερείπιο, έλαβε χώρα η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος. Την είχε συγκαλέσει ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, επειδή η ενότητα της εκκλησίας -αλλά και της αυτοκρατορίαςβρισκόταν σε κίνδυνο. Σ’ αυτήν και καθορίστηκε το Σύμβολο της Πίστεως ως στοιχείο ενότητας της μίας και μόνης Εκκλησίας. Οι πληγές από τους διωγμούς των Χριστιανών ήταν ακόμα νωπές κι έτσι, πολλοί από τους Πατέρες παρουσιάστηκαν στη Σύνοδο χωρίς χέρια ή πόδια και με άλλα εμφανή τραύματα, σωματικά και ψυχικά. Μόλις πριν από λίγα χρόνια είχαν σταματήσει οι σκληροί διωγμοί του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και των επιγόνων του, με το διάταγμα των Μεδιολάνων του 313 από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μέγα και τον Λικίνιο. Δινόταν έτσι η εντύπωση ότι ξημέρωνε μια άλλη, ειρηνική εποχή. Εσωτερικά όμως υπήρχαν έριδες, άγριες θρησκευτικές διαμάχες και ταραχές. Ο Άρειος και η φιλοσοφία του φρόντισαν γι’ αυτό, αλλά ο Θεός δεν εγκατέλειψε την Εκκλησία Του! Δεν είμαι απολογήτρια-θεολόγος για να επιχειρήσω μια ανάλυση των ζητημάτων που είχαν προκύψει, απλώς συλλογίζομαι πώς θα ήταν ο κόσμος μας σήμερα χωρίς αυτή τη Σύνοδο Νικαίας/Κωνσταντινουπόλεως, όπως επικράτησε να μνημονεύεται στη συνέχεια. Αργότερα, βέβαια, το 1054, χωρίστηκε ο χριστιανικός κόσμος με το λεγόμενο Σχίσμα, σε δυτικό και ανατολικό Χριστιανισμό. Με το πέρασμα των αιώνων Από την το χάσμα μεγάλωνε, οι καρδιές των προκαθήμενων απομαΑΛΤΑΝΑ ΦΙΛΟΥΠΑΤΣΑΝΤΑΡΑ κρύνονταν, οι εκκλησίες και τα μέλη τους τραβούσαν ξεχωριστούς Δρα Νομικής 22 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 23
δρόμους και ό,τι μέχρι τότε τους ένωνε έγινε μίσος και ανάθεμα της μιας πλευράς προς την άλλη. Ανήκουστο κι όμως αληθινό, να μισούνται ανάμεσά τους και να φτάσουν, στο πέρασμα των αιώνων, να πολεμούν η μια εκκλησία την άλλη! Αλλά με πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου ξεκίνησαν και πάλι, ήδη από το 2015, οι συζητήσεις με προκαθήμενους των άλλων εκκλησιών για μια κοινή συνάντηση κατά το επετειακό έτος 2025. Καρδινάλιοι, Αρχιεπίσκοποι, διπλωματικά στελέχη, γραμματείς κ.α. ένωσαν μαζί με τον Πάπα και τον Οικουμενικό Πατριάρχη τη φωνή και την προσευχή τους, ενθαρρύνοντας την Εκκλησία να ανανεώσει τον ενθουσιασμό της για την κοινή τους κληρονομιά, την Ομολογία Πίστεως: «Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, παντοκράτορα... Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν... Και εις το Πνεύμα το Άγιον... Εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν...» Πέρα από όλα αυτά τα σημαντικά ιστορικά που καταγράφηκαν για να μείνουν, προσωπικά κράτησα μέσα μου τα λόγια του Ιησού Χριστού στον τελευταίο Δείπνο με τους μαθητές Του: «Σας δίνω μια νέα εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Όπως σας αγάπησα εγώ, να αγαπάτε κι εσείς ο ένας τον άλλο. Έτσι θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλο» (Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο 13:34-35). n
* Μπορείτε να επισκεφτείτε το ιστολόγιο της Αλτάνας Φίλου Πατσαντάρα http://www.filos-europe. com/from-brussels-with-love/
Η αγάπη δε χαίρεται για το στραβό που γίνεται, αλλά μετέχει στη χαρά για το σωστό... Α’ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 13:6
24 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026
ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
Αγαπητοί μας αδελφοί και φίλοι... Βρεθήκατε ποτέ στο σημείο η κάθε μέρα να είναι αγώνας επιβίωσης; Να μην ξέρετε αν θα μπορέσετε να προσφέρετε φαγητό τη μέρα εκείνη στην οικογένειά σας εξαιτίας της φτώχειας; Δυστυχώς, αυτή την κατάσταση αντιμετωπίζουν πολλές οικογένειες που απευθύνονται στην Ιεραποστολή μας για βοήθεια σε πολλές χώρες του κόσμου. Η Dela είναι ένα έξυπνο νεαρό κορίτσι που μεγαλώνει στο Berinang Mayun, ένα απομακρυσμένο χωριό στην Ινδονησία. Το όνειρό της είναι να γίνει δασκάλα όταν μεγαλώσει, αλλά ξέρει πολύ καλά την καθόλου ενθαρρυντική πραγματικότητα. Τα περισσότερα παιδιά στο χωριό της καταλήγουν να εργάζονται σκληρά στα χωράφια, χωρίς καμία πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση. Φανταστείτε τώρα τη θέση της μητέρας της Dela: ξέρει ότι το παιδί της έχει όνειρα και δυνατότητες, αλλά δεν έχει τη δυνατότητα να τη βοηθήσει να εκπληρώσει τα όνειρά της, αφού δεν μπορεί ούτε καν το φαγητό της ημέρας να εξασφαλίσει για την οικογένειά της με το χαμηλό εισόδημα των 30 ευρώ τον μήνα. Το Berinang Mayun είναι ένα απομονωμένο χωριό, οι κάτοικοι του οποίου ζουν καλλιεργώντας ρύζι. Μόλις στα τέλη του 2023 απέκτησαν ηλεκτρισμό και η επικοινωνία γίνεται μόνο μ’ έναν μικρό πύργο που λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια. Οι οικογένειες μετά βίας επιβιώνουν με τα πενιχρά τους έσοδα. Η εκπαίδευση των παιδιών είναι ανέφικτη πολυτέλεια για τους περισσότερους. Ενώ πολλοί από τους κατοίκους είναι κατ᾽ όνομα Χριστιανοί, λίγοι είναι πραγματικά πιστοί. Η έλλειψη ορθής βιβλικής διδασκαλίας έχει οδηγήσει σε συγκρητισμό, που συγχωνεύει τον Χριστιανισμό με τις παραδοσιακές δεισιδαιμονίες. Η κοινότητα χρειαζόταν απεγνωσμένα ένα σχολείο βασισμένο στη Βίβλο, όπου τα παιδιά όπως η Dela θα μπορούσαν να έχουν εκπαίδευση με βάση την πίστη στον Ιησού Χριστό και τη διδαχή της Καινής Διαθήκης, που θα συνεισέφερε τόσο στην ακαδημαϊκή όσο και στην πνευματική ανάπτυξή τους. Αυτό το μεταμορφωτικό ταξίδι για τα παιδιά στο Berinang Mayun άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά, όταν η Lasni, μια πιστή χριστιανή, απόφοιτος του Βιβλικού Σεμιναρίου Berita της Ιεραποστολής μας, ήρθε στο Berinang Mayun μαζί με τον σύζυγό της Nikodemus, που είναι κήρυκας του ευαγγελίου, με σκοπό την ίδρυση εκκλησίας. Βλέποντας την εξαιρετικά 26 | ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ ME TO XΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑΝΤΟΥ δύσκολη πνευματική κατάσταση και την έλλειψη σωστής εκπαίδευσης, άρχισαν να προσεύχονται για αλλαγή. Ζήτησαν την οδηγία του Θεού και προσευχήθηκαν για την ευκαιρία να ιδρυθεί ένα σχολείο που θα παρείχε ταυτόχρονα και ακαδημαϊκή και χριστιανική εκπαίδευση στα παιδιά. Έτσι, με τη χάρη του Θεού που απαντάει στις προσευχές των πιστών του, το 2024 άρχισε να λειτουργεί το Κέντρο Ανάπτυξης Παιδιών και Νέων ξεκινώντας με το πρόγραμμα διανομής Δεμάτων Αγάπης. Εξήντα παιδιά πήραν Δέματα Αγάπης και καινούργια ρούχα για πρώτη φορά στη ζωή τους. Τα χαμόγελα στα πρόσωπά τους αντανακλούσαν την ελπίδα που γεννήθηκε στη ζωή τους μέσα από τις απλές αυτές πράξεις καλοσύνης. Μια μητέρα, με δάκρυα στα μάτια, εξέφρασε την βαθύτατη ευγνωμοσύνη της λέγοντας: «Πώς να μπορέσουμε να αγοράσουμε καινούργια ρούχα για τα παιδιά μας, αφού δυσκολευόμαστε να εξαΟ Ποιμένας Nikodemus σφαλίσουμε ακόμα και το φαγητό μας;» Η ίδια Lasni και η σύζυγός του διάθεση εκδηλώθηκε από πολλούς γονείς. Μια έστω και μικρή -για τη δική μας κρίση- προσφορά βοήθειας σ᾽ αυτούς που έχουν ανάγκη μπορεί να είναι καθοριστικής σημασίας. Αλλά, ενώ τα Δέματα Αγάπης έφεραν τόσο μεγάλη χαρά, υπάρχει, ωστόσο, μεγάλη ανάγκη για συνεχή υποστήριξη που θα μεταμορφώνει τη ζωή των ανθρώπων, μικρών και μεγάλων. Οι 60 μαθητές στο Κέντρο Ανάπτυξης Παιδιών και Νέων της Ιεραποστολής μας χρειάζονται τακτικούς υποστηρικτές. Κι αυτό δεν σημαίνει μόνο οικονομική βοήθεια, αλλά γίνεται σανίδα σωτηρίας, καθώς προσφέρει ελπίδα στα παιδιά και τους δίνει την ευκαιρία να κάνουν όνειρα για το μέλλον, ενώ μέχρι τώρα δεν είχαν γνωρίσει τίποτε άλλο παρά μόνο δυσκολίες στη ζωή. Και το πιο σημαντικό είναι ότι διδάσκονται τις αλήθειες του ευαγγελίου και μαθαίνουν για τον Χριστό και την αγάπη Του γι᾽ αυτά. Κλείνοντας το γράμμα μου, θα ήθελα να σας εκφράσω για μια φορά ακόμα τις ευχαριστίες μας για την προσευχή σας και την υποστήριξή σας στο έργο αυτό του Θεού. Με την εν Χριστώ αγάπη μου, Ο συνεργάτης σας στο έργο του Θεού,
Τάσος Ιωαννίδης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 27
ME TO XΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑΝΤΟΥ
Μ Ε Σ Η Α Ν ΑΤΟΛ Η
ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ
Ελπίδα για τους διωκόμενους Ο Adil και η οικογένειά του ήρθαν στο Κέντρο Sablone της Ιεραποστολής μας σε απελπιστική κατάσταση. Είχαν εγκαταλείψει το σπίτι τους σε μια μικρή πόλη κοντά στη Λαχώρη του Πακιστάν μετά από ένα τρομακτικό περιστατικό που παραλίγο να τους στοιχίσει τη ζωή. Όταν έφτασε ο Adil, παρουσίαζε σοβαρές κρίσεις πανικού, αφυδάτωση και επικίνδυνα υψηλή αρτηριακή πίεση. Η ιατρική ομάδα μας του παρείχε αμέσως φροντίδα, σταθεροποιώντας την κατάστασή του. Μόλις ένιωσε καλύτερα, διηγήθηκε την συγκλονιστική του ιστορία. Ο Adil και η οικογένειά του ζούσαν σε ένα νοικιασμένο σπίτι, όπου ο μικρός γιος του είχε μερικές κότες. Μια μέρα, μία από τις κότες πέρασε στην αυλή του γείτονα. Οι γείτονες, των οποίων η θρησκεία δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο, αναστατώθηκαν και κατηγόρησαν τον γιο του 28 | ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ ME TO XΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑΝΤΟΥ Adil για βλασφημία. Μέσα σε μία ώρα, ένας εξαγριωμένος όχλος είχε συγκεντρωθεί και απειλούσε να σκοτώσει την οικογένεια. Φοβούμενοι για τη ζωή τους, ο Adil και η οικογένειά του εγκατέλειψαν το σπίτι τους μόνο με τα ρούχα που φορούσαν. Στο Κέντρο Sablone, ο Adil και η οικογένειά του έλαβαν όχι μόνο ιατρική περίθαλψη, αλλά και επείγουσα επισιτιστική βοήθεια. Εξέφρασαν βαθιά ευγνωμοσύνη για την υποστήριξη, η οποία τους εξασφάλισε τον απαραίτητο χρόνο για να αναζητήσουν ένα ασφαλέστερο σπίτι. Η ιστορία του Adil είναι μόνο μία από τις πολλές που καταδεικνύουν την απεγνωσμένη ανάγκη για περισσότερα καταφύγια και υποστήριξη για τους Χριστιανούς που αντιμετωπίζουν διωγμό στο Πακιστάν. Είναι επείγουσα ανάγκη να επεκταθεί αυτό το έργο, γι᾽ αυτό και μετά την τεράστια χρησιμότητα του Κέντρου Sablone, ο Κύριος μας οδηγεί στην ίδρυση ενός νέου Κέντρου στη Λαχώρη, που θα παρέχει βασικές υπηρεσίες όπως: Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, που θα καλύψει και το γυμνάσιο κατά τα επόμενα τρία χρόνια. Πολλά παιδιά χριστιανικών οικογενειών στερούνται πρόσβασης σε ποιοτική εκπαίδευση κι αυτό το σχολείο θα τους δώσει τα μέσα και την ευκαιρία να σπάσουν τον κύκλο της φτώχειας που βιώνουν οι οικογένειές τους. Επαγγελματική κατάρτιση, με τη διδασκαλία πρακτικών δεξιοτήτων, όπως ραπτική για γυναίκες και γνώσεις υπολογιστών για νέους, εξοπλίζοντάς τους ώστε να εξασφαλίσουν καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας, να γίνουν αυτοσυντηρούμενοι και να μην διατρέχουν τον κίνδυνο να βιώσουν τη σύγχρονη δουλεία. Επείγουσα υποστήριξη με την παροχή τροφής, στέγης και νομικής υποστήριξης σε όσους αναγκάζονται να δραπετεύσουν λόγω θρησκευτικών διώξεων ή σύγχρονης δουλείας. Το Πακιστάν κατατάσσεται ως η πέμπτη χειρότερη χώρα στον κόσμο για τους Χριστιανούς, όπου οι διακρίσεις αναγκάζουν τους πιστούς να εργάζονται σε χαμηλά αμειβόμενες ή και επικίνδυνες θέσεις εργασίας. Ο αναλφαβητισμός μεταξύ των Χριστιανών είναι πολύ υψηλότερος σε σχέση με τους υπόλοιπους κατοίκους, περιορίζοντας ακόμα περισσότερο τις ευκαιρίες για την πρόοδό τους. Το νέο Κέντρο μας θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση τέτοιων προβλημάτων. Είμαστε ευγνώμονες στον Θεό που μας έδωσε τα μέσα και σας ευχαριστούμε για την υποστήριξή σας κι έτσι η κατασκευή αυτού του νέου Κέντρου βρίσκεται σε εξέλιξη και θα ενισχύσει κατάλληλα τις χριστιανικές οικογένειες με στόχο να απελευθερωθούν από την καταπίεση. Οι γυναίκες που θα ολοκληρώσουν το πρόγραμμα ραπτικής θα έχουν πρόσβαση σε θέσεις εργασίας σε συνεργαζόμενα καταστήματα ενδυμάτων. Νέοι που αποκτούν δεξιότητες πληροφορικής θα βρουν απασχόληση σε αντίστοιχους τομείς, αποκτώντας πρόσβαση σ’ ένα λαμπρότερο μέλλον. Η συνεχής υποστήριξη και βοήθειά σας προσφέρει στις χριστιανικές οικογένειες στο Πακιστάν ελπίδα, αξιοπρέπεια κι ένα μέλλον απαλλαγμένο από φόβο. Παράλληλα, διακηρύττεται η αγάπη του Χριστού με λόγια και έργα. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 29
ME TO XΕΡΙ ΤΗ Σ ΑΓΑΠΗΣ Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑΝΤΟΥ
65
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΠΕΚΤΗΣΑΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΧΑΡΗ ΣΤΟ ΚΈΝΤΡΟ SABLONE
30 | ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ
50
ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΑΣ
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ ME TO XΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΣΙΑ
ΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ PALM
Περισσότερο από Καταφύγιο στη Μιανμάρ Όταν ξέσπασε το στρατιωτικό πραξικόπημα στη Μιανμάρ το 2021, άρχισε να βασιλεύει χάος σε όλη τη χώρα. Ολόκληρα χωριά κάηκαν, οικογένειες διασκορπίστηκαν και παιδιά αφέθηκαν να τα βγάλουν πέρα μόνα τους. Μέσα στην απελπισία και την ανασφάλεια, πολλοί έφυγαν πέρα από τα σύνορα της Μιανμάρ, μόνο και μόνο για να βρεθούν σε ήδη κατάμεστα στρατόπεδα, ευάλωτοι στην εμπορία ανθρώπων και κάθε άλλου είδους εκμετάλλευση. Οι ντόπιοι συνεργάτες μας είδαν τη θλιβερή κατάσταση από κοντά και «Ήμουν πρόσφυγας πολέμου ήξεραν ότι έπρεπε να δράκαι δεν είχα ένα ασφαλές σουν... Μέσα στην κρίση σπίτι να μείνω. αυτή, η Ιεραποστολή μας Τώρα ζω σ’ ένα πραγματικό στάθηκε δίπλα σε κείνους σπίτι, που είναι ασφαλές» που υπέφεραν και έσπευ—AUNG MIN σε να τους βοηθήσει. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 31
ME TO XΕΡΙ ΤΗ Σ ΑΓΑΠΗΣ Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑΝΤΟΥ Τον Μάιο του 2022, με τη βοήθειά σας ανοίξαμε τον Ξενώνα Light ASEAN, παρέχοντας καταφύγιο σε παιδιά που είχαν χάσει τα πάντα, ώστε να βρουν ασφάλεια, εκπαίδευση και την αγάπη του Χριστού. Και αυτό που ξεκίνησε ως προσωρινό καταφύγιο για πενήντα παιδιά, έγινε γρήγορα μια μακροχρόνια σανίδα σωτηρίας. Η Ester και τρεις άλλοι συνεργάτες μας άρχισαν να παρέχουν φροντίδα στα παιδιά, δημιουργώντας έτσι όχι απλά ένα καταφύγιο, αλλά ένα σπίτι. Πέρυσι μιλούσαμε για την επείγουσα ανάγκη επέκτασης του ξενώνα, λόγω του μεγάλου αριθμού παιδιών που ζητούν καταφύγιο. Οι υποστηρικτές μας ανταποκριθήκατε με απίστευτη γενναιοδωρία. Έτσι, ξεκίνησε η κατασκευή μιας νέας, μεγαλύτερης εγκατάστασης, όπου θα φροντίζουμε 200 παιδιά, υπερδιπλάσιο αριθμό από αυτόν που μπορούμε να βοηθήσουμε προς το παρόν! Το προσωπικό μας μετονόμασε τον ξενώνα σε «Παιδικό Κέντρο Palm» – ένα σύμβολο ελπίδας για το μέλλον. Ανάμεσα στα παιδιά που είναι τώρα ασφαλή στο Παιδικό Κέντρο Palm είναι και ο Aung Min Khant, ένα αγόρι που έφυγε από το κατεστραμμένο από τον πόλεμο σπίτι του χωρίς τίποτα. Σήμερα, στο Κέντρο μας, η ζωή του είναι εντελώς διαφορετική χάρη στην υποστήριξή σας. Ρωτήσαμε πώς άλλαξε η ζωή του χάρη στην αγάπη του Χριστού από τότε που ήρθε στο Κέντρο. Μας είπε: «Τώρα έχω καλό φαγητό. Ήμουν πρόσφυγας πολέμου και δεν είχα καν ένα ασφαλές σπίτι για να μείνω. Τώρα ζω σ’ ένα πραγματικό σπίτι, που είναι ασφαλές. Έχω φίλους εδώ. Συνήθιζα να μπλέκομαι σε καυγάδες, αλλά οι δάσκαλοί μου μου έμαθαν ότι αυτό δεν είναι καλό και δεν καυγαδίζω πια. Έχω γνωρίσει τον Θεό. Ομολόγησα τις αμαρτίες μου και ξέρω ότι με έχει συγχωρήσει. Το όνειρό μου είναι να γίνω επαγγελματίας αρτοποιός. Παρακαλώ, προσευχηθείτε για μένα». Ο Aung Min είναι ένα από τα πολλά παιδιά των οποίων η ζωή μεταμορφώθηκε εντελώς στο Παιδικό Κέντρο Palm. Όταν φτάνουν για πρώτη φορά, συνήθως είναι υποσιτισμένα, φοβισμένα και αβέβαια για το μέλλον. Στο Παιδικό Κέντρο Palm, τρέφονται σωστά, πάνε στο σχολείο, δέχονται αγάπη και, το σημαντικότερο, μαθαίνουν για την αγάπη του Χριστού, για τον Θεό που δεν θα τα εγκαταλείψει ποτέ. Από τότε που άνοιξε το Παιδικό Κέντρο Palm, προσφέρει τροφή και στέγη σε πολλά παιδιά, που έμαθαν για την αγάπη του Χριστού και τη σωτηρία που προσφέρει. Η ανάγκη ολοκλήρωσης της επέκτασης του Παιδικού Κέντρου Palm είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Με τις συνεχιζόμενες ταραχές στη Μιανμάρ, περισσότερα παιδιά έρχονται κάθε μέρα αναζητώντας καταφύγιο. Προσευχόμαστε ο Θεός να μας δώσει τα μέσα που θα μας επιτρέψουν να επεκτείνουμε το Κέντρο και να δεχτούμε διπλάσιο αριθμό παιδιών, προσφέροντάς τους ένα σπίτι, εκπαίδευση και την πίστη στον Χριστό που θα τα στηρίξει. n 32 | ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΑ
O σκοπός της ιεραποστολής μας είναι: Να δώσει σε κάθε άνθρωπο στη γη τουλάχιστον μια ευκαιρία να καταλάβει και ν’ ανταποκριθεί στο Ευαγγέλιο. Να εκφράσει την ευσπλαχνία του Χριστού στις φυσικές ανάγκες του ανθρώπου σ’ όλο τον κόσμο με τις ευκαιρίες και τα μέσα που δίνει ο Κύριος. Να υπηρετήσει την ηγεσία της τοπικής εκκλησίας, να ενημερώσει και να ενθαρρύνει το λαό του Θεού στην παγκόσμια ευθύνη του.
H A.M.G. (Advancing the Ministries of the Gospel, που σημαίνει: Αναπτύσσοντας τις Διακονίες του Ευαγγελίου), είναι μια παγκόσμια χριστιανική ιεραποστολική οργάνωση με ιδρυτή της τον Σπύρο Ζωδιάτη. Το έργο της μέχρι σήμερα είναι ενεργό σε πολλές χώρες του κόσμου, με ένα βασικό διπλό σκοπό: Την κάλυψη των φυσικών, αλλά και πνευματικών αναγκών των ανθρώπων. Φροντίζει για την παροχή τροφής, ενδυμασίας, ιατρικής περίθαλψης και μόρφωσης στους ανθρώπους, πράγματα που είναι απόλυτα αναγκαία για το σώμα και τη διάνοιά τους. Όμως, εμείς οι χριστιανοί ξέρουμε πως ο κάθε άνθρωπος, πέρα από το σώμα και το νου, έχει κι ένα πνεύμα, για τη λύτρωση του οποίου ήρθε στον κόσμο, σταυρώθηκε κι αναστήθηκε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Έτσι, με τη βοήθεια του Θεού και την ηθική και υλική συμπαράσταση των χριστιανών, η ιεραποστολή μας κάνει ό,τι μπορεί για την πραγμάτωση του διπλού αυτού σκοπού σ’ όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα από φυλή, γλώσσα ή θρήσκευμα, γιατί όλοι έχουν φυσικές ανάγκες και όλοι χρειάζονται τον Χριστό και τη σωτηρία που Αυτός παρέχει.
Γράψτε μας Αν θέλετε να συνεργαστείτε μαζί μας, ενισχύοντάς μας με τακτικές ή έκτακτες εισφορές για τη συνέχιση και την επέκταση του φιλανθρωπικού κι ευαγγελιστικού έργου της ιεραποστολής μας (όταν καλυφθούν οι ανάγκες ενός προγράμματος, οι δωρεές προωθούνται σε άλλα προγράμματα της ιεραποστολής μας), παρακαλούμε γράψτε μας στις παρακάτω διευθύνσεις: ΗΠΑ/Καναδάς: “The Voice of the Gospel” A.M.G. International, P.O. Box 22000, Chattanooga, Tenn. 37422, U.S.A. Αυστραλία: AMG International “The Voice of the Gospel”, c/o Miltos Kalogeropoulos, 6 Angela Court, South Morang 3752, Victoria, AUSTRALIA Γερμανία: Spyridon Kounouslis, Neckarstr 59, Esslingen 73728, Deutschland, Tel.: 071132099857 Commerzbank IBAN DE25611400710823286000 Ελλάδα και υπόλοιπες χώρες: A.M.G. Σπορέας: Aρ. λογ.: EUROBANK 0026.0040.61.0200212895 IBAN: GR 5402 6004 00000 6102 0021 2895 Αρ. λογ.: ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 5144-046244-761 ΙΒΑΝ: GR22 0172 1440 0051 4404 6244 761 Αρ. λογ.: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 177/480039-71 ΙΒΑΝ: GR75 0110 1770 0000 1774 8003 971 Τ.Θ. 254, 194 00 Κορωπί, τηλ. 210-4834214, fax: 210-6627506
Μη Πιστοί Χαρακτηρες της Βίβλου
Ο Νεεμάν!
Αρχιστράτηγος του συριακού στρατού Ο Νεεμάν ήταν αρχιστράτηγος του Συριακού στρατού και απολάμβανε την εύνοια του βασιλιά του, γιατί νικούσε στις μάχες! Τις νίκες όμως τις κέρδιζε, επειδή ο Κύριος τις παραχωρούσε: «γιατί μέσω αυτού ο Κύριος είχε δώσει τη νίκη στους Συρίους» (Β΄ Βασιλέων 5:2α). Αυτό θα μας χρειαστεί σε λίγο. Στην περιγραφή της θεραπείας του Νεεμάν, λοιπόν, μιας ενέργειας του Θεού για να προσελκύσει στην αγάπη του τον αρχιστράτηγο του Συριακού στρατού, βλέπουμε ότι ο Θεός εμπλέκει πολλούς άλλους ανθρώπους, οι οποίοι εκτελούν με τον ένα η τον άλλο τρόπο το θέλημά Του.
τη διαφορά αντιμετώπισης απ’ όσους γνώριζαν ή δεν γνώριζαν τον Θεό. Πρόσωπα που σχετίζονται με το περιστατικό: Η Ισραηλίτισσα μικρή κόρη, αιχμάλωτη υπηρέτρια της γυναίκας του Νεεμάν Ο Νεεμάν, ο Σύρος στρατηγός Η γυναίκα του Νεεμάν Ο βασιλιάς των Συρίων Ο βασιλιάς του Ισραήλ Ο Ελισαίος, ο άνθρωπος του Θεού Οι στρατιώτες του Νεεμάν Κάποιος άνθρωπος του Ελισαίου Οι δούλοι του Νεεμάν Η συνοδεία του Νεεμάν
Στο περιστατικό παρατηρούμε: Πολλούς ανθρώπους που συμμετέχουν, Επίσης, παρατηρούμε ότι ο Θεός έχει προανθρώπους διαφορετικών τάεργαστεί για την πραγματοποίξεων και οικονομικού προφίλ, ηση αυτής της ενέργειάς του. Από τον ΘΟΔΩΡΗ πιστούς η άπιστους στον Θεό Τίποτε δεν είναι ξαφνικό για κείΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟ να ενθαρρύνουν τον Νεεμάν, νον, ακόμη κι αν φαίνεται ξαφ34 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
νικό στους ανθρώπους, ακόμη κι όταν ο Θεός, επιτελώντας τους σκοπούς του, χρησιμοποιεί και αγγίζει ανθρώπους με τη δική του δύναμη. Ας δούμε, για παράδειγμα, την αναφορά ότι μόνο ο Νεεμάν ο Σύρος θεραπεύτηκε με τον Ελισαίο. Αυτή είναι η μοναδική φορά που αναφέρεται ο προφήτης Ελισαίος στα βιβλία της Καινής Διαθήκης:
Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ
«την εποχή του προφήτη Ελισαίου υπήρχαν πολλοί λεπροί ανάμεσα στους Ισραηλίτες, κανένας όμως απ’ αυτούς δεν καθαρίστηκε, εκτός από τον Νεεμάν τον Σύρο» (Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο 4:27).
Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ
Λίγα τμήματα του περιστατικού αναφέρω, ελπίζοντας να το διαβάσετε ολόκληρο:
Ο ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΑΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ «Ο Νεεμάν, αρχιστράτηγος του συριακού στρατού, απολάμβανε τη μεγάλη εκτίμηση και την εύνοια του κυρίου του, γιατί μέσω αυτού ο Κύριος είχε δώσει τη νίκη στους Συρίους. Ο ισχυρός αυτός άνθρωπος, όμως, ήταν λεπρός» (Β΄ Βασιλέων ή Βασιλειών Δ΄ 5:1).
Η ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΚΟΡΗΣ «Οι Σύριοι σε μια από τις επιδρομές τους, είχαν αιχμαλωτίσει από τη χώρα του Ισραήλ μια μικρή κόρη, η οποία έγινε υπηρέτρια στη γυναίκα του Νεεμάν. Μια μέρα το κορίτσι είπε στην κυρία της: ‘Μακάρι να απευθυνόταν ο κύριός μου στον προφήτη που είναι στη Σαμάρεια! Αυτός θα τον θεράπευε από τη λέπρα του’» (Β΄ Βασιλέων ή Βασιλειών Δ΄ 5:2–3 TGV).
«Τότε ο Νεεμάν οργίστηκε κι έφυγε λέγοντας: ‘Εγώ περίμενα ότι αυτός θα ερχόταν να με συναντήσει και θα στεκόταν να επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, του Θεού του, και θ’ ακουμπούσε με το χέρι του το άρρωστο μέρος να μου γιατρέψει τη λέπρα’» (Β΄ Βασιλέων ή Βασιλειών Δ΄ 5:11).
«‘Ο Αβανά και ο Φαρπάρ, οι ποταμοί της Δαμασκού, δεν είναι καλύτεροι από όλα μαζί τα νερά του Ισραήλ; Δεν θα μπορούσα να λουστώ σ’ εκείνα τα ποτάμια και να καθαριστώ;’ Έτσι έκανε στροφή κι έφυγε οργισμένος» (Β΄ Βασιλέων ή Βασιλειών Δ΄ 5:1).
ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΑΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ «Οι δούλοι του όμως τον πλησίασαν και του είπαν: ‘Κύριέ μας, αν ο προφήτης σού είχε ζητήσει κάτι μεγάλο, δε θα το έκανες; Πόσο μάλλον τώρα, που σου λέει απλώς να βουτήξεις στο νερό και θα καθαριστείς!’» (Β΄ Βασιλέων ή Βασιλειών Δ΄ 5:13). Η Εθνικιστική σκέψη και η Εγωιστική αντιμετώπιση του λεπρού αρχιστράτηγου «παραλίγο» θα του κόστιζε τη θεραπεία του! Η προτροπή των δούλων του και η τελική ταπείνωση και υπακοή του τον οδήγησε στη θεραπεία, αφού υπάκουσε στον προφήτη και δούλο του αληθινού Θεού. Όλα όμως βασίστηκαν στην ταλαιπωρία της μικρής δούλης, η οποία – παρά την αιχμαλωσία της – δεν ξέχασε την πίστη της και την πρόσφερε στον αρχιστράτηγο! Αν διαβάσετε το περιστατικό, θα βρείτε πολλά ακόμα σημαντικά στοιχεία. n
* Μπορείτε επίσης: - να Ακούσετε Ραδιοφωνικές Βιβλικές ομιλίες στο OdoiporikoStiZoi.gr - να Δείτε Τηλεοπτικές Βιβλικές εκπομπές στο Ζontas.gr ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 35
Η ανταλλαγή
36 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
Τρίβος ευθεία Αναστοχασμοί οδοιπορίας
«...ένα πράγμα, όμως, είναι αναγκαίο» (Λουκάς 10:42)
Τις μικρές ώρες της ημέρας, οι άνθρωποι αναζητούν στήριξη στα φορτία τους. Τις μικρές ώρες, όπου η νύχτα είναι βαθιά και το φως γράφει την πρώτη του γραμμή στον ορίζοντα, με φόβο οι άνθρωποι αναρωτιούνται πώς θα μεταφέρουν την επόμενη μέρα τα φορτία τους στην πλάτη τους. «Άραγε», αναρωτιούνται, «θα τα καταφέρω την επόμενη μέρα; τον επόμενο χρόνο;». Τα φορτία των ανθρώπων δεν είναι γραμμένα στη λίστα του σούπερ μάρκετ. Δεν είναι απλά και μόνο τα βαρυφορτωμένα καλάθια. Τα φορτία των ανθρώπων είναι αόρατες αλυσίδες που δένει ο χρόνος στα χέρια τους. Τα φορτία των ανθρώπων είναι διάφανα, ραμμένα στους ώμους τους. Ώμους που γέρνουν από τη μοναξιά, το πένθος, τη θλίψη, την ανέχεια, την απελπισία, την ασθένεια, τη στείρα αγάπη. Φορτία πάνω στα βήματά τους, περασμένα σε αόρατους κρίκους, χαλύβδινους, μεταφέρονται από τις 31 Δεκέμβρη στην 1η Γενάρη το ίδιο ζυγισμένα, αγνοώντας τις εορταστικές ημέρες και τα φωτισμένα πανηγύρια του νέου έτους. Τις μικρές ώρες, όπου η αγωνία για την επόμενη μέρα με επισκέπτεται -και δεν την καλωσορίζω- προσεύχομαι στον Θεό της σωτηρίας μου. Έχω την προσευχή για καταφύγιό μου. Στην προσευχή γίνεται μια ανταλλαγή: Η ειρήνη του Θεού στο πρόσωπο του Υιού του είναι το ελαφρύ φορτίο που παίρνω από το χέρι του, ενώ του δίνω τα δικά μου φορτία. Εκεί στην προσευχή συναντάμε την Αγάπη και οι χαλύβδινοι κρίκοι φωτίζονται με έλεος, όταν τα φορτία μας έχουν γίνει οι Ανακείμ, οι γίγαντες της ζωής μας. Και τώρα μια ελπίδα γεμίζει την κάθε μικρή ώρα. Προσευχή: «...η ειρήνη του Θεού, που ξεπερνάει κάθε ανΠατέρα μου, η αγάπη σου σηκώνει κάθε βάρος από θρώπινη διάνοια, θα διατην ψυχή μου. Τόσα ερωτηματικά με κατακλύζουν, φυλάξει τις καρδιές και τις αλλά με βεβαιώνεις στον Λόγο σου ότι έχεις τον σκέψεις σας προσκολληέλεγχο της ζωής μου. Είσαι ο Δυνάμενος και είμαι ο μένες στον Χριστό Ιησού» αδύναμος, είσαι ο Πράος και Ταπεινός και είμαι ο (Φιλιππησίους 4:7). n περί πολλά τυρβάζων. Τον καινούργιο χρόνο που επιτρέπεις να ξεκινήσω, μάθε με να ησυχάζω στην παρουσία σου και να προσμένω τους οικτιρμούς Από την σου κάθε πρωί. Αμήν. ΕΛΙΖΑ ΔΕΜΑΡΤΙΝΟΥ
Δρα Επιστημών Αγωγής ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 37
Έθνος ανάδελφο: Ποιος όμως ήταν ή είναι ο προορισμός του; Πέρυσι τον Οκτώβριο, συγκεκριμένα
μερα βάζω μπροστά σας την ευλογία και την στις 12-13/10/2025, έγινε μια Σύνοδος Κο- κατάρα. Την ευλογία, αν υπακούσετε στις ρυφής στο θέρετρο Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύ- εντολές του Κυρίου, του Θεού σας, που εγώ πτου, με την παρουσία είκοσι και πλέον παγ- σας δίνω σήμερα, και την κατάρα, αν δεν τις κόσμιων ηγετών, την οποία είχε οργανώσει υπακούσετε κι απομακρυνθείτε από τον και προτείνει στη διεθνή κοινότητα ο πρόεδρος δρόμο που εγώ σήμερα σας δείχνω, κι ακοτων ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Καθώς παρακο- λουθήσετε άλλους θεούς, που δεν τους γνωλουθούσα τις ειδήσεις στην τηλεόραση εκείνες ρίζετε» (Δευτερονόμιο 11:26-28). Αντίθετα, ο Μουσουλμανισμός παραγτις ημέρες, πρόσεξα στον γεωγραφικό χάρτη της περιοχής, ο οποίος προβαλλόταν στην γέλλει στους εκπροσώπους του να προσπαοθόνη, ότι το κράτος του Ισραήλ είναι μικρό θούν να επιβάλουν ακόμα και διά της βίας κράτος. Γύρω του όλα τα άλλα κράτη είναι το θρησκευτικό τους πιστεύω στους άλλους πολύ μεγαλύτερα και επιπλέον δεν έχουν λαούς. Έτσι επιβλήθηκε ο Μουσουλμανισμός καμία συγγένεια με τον Ισραήλ. Μόνο με τον στις χώρες όπου επικρατεί μέχρι σήμερα. Λίβανο μοιάζει, και μάλιστα μοιάζει μόνο στο Όποιος μάλιστα σκοτωθεί κατά την προσπάθειά του αυτή, θεωρείται και επονομάζεται μέγεθος! Άλλη η θρησκευτική προσφορά του λαού «μάρτυρας». Πιστεύεται μάλιστα ότι ο Αλλάχ Ισραήλ στον κόσμο κι άλλη η επίδραση της τον τοποθετεί αυτομάτως στον Παράδεισο θρησκείας των γειτονικών στον Ισραήλ μου- στην άλλη ζωή. Ένα μικρό έθνος, λοιπόν, ανάμεσα σε σουλμανικών λαών. Η θρησκεία του λαού Ισραήλ, ο Ιουδαϊσμός, έδινε και δίνει έμφαση άλλα, μεγάλα και μάλιστα χωρίς καμία πολιτιστική ή θρησκευτική συγγένεια στην ελευθερία της επιλογής με όλα τα γύρω του έθνη! Ένα που χάρισε ο Θεός στον άνΑπό τον Δρα ΑΝΑΝΙΑ έθνος ανάδελφο, θα λέγαμε, θρωπο, στον καθένα από μας, ΚΑΒΑΚΑ που δεν έχει κάποιο αδελφικό λέγοντας: «Κοιτάξτε, εγώ σήΝευρολόγου-Ψυχίατρου 38 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
έθνος δίπλα του. Τι ρόλο όμως έπαιξε μέσα στη μακρόχρονη ιστορική διαδρομή του;
Αποκάλυψη των αιώνιων σχεδίων του Θεού Δια μέσου αυτού του έθνους και της σχέσης του με τον Θεό κατά τη διάρκεια της ιστορικής του διαδρομής, ο Θεός μάς αποκάλυψε τα αιώνια σχέδιά Του για την αμαρτωλή ανθρωπότητα, για τον αποστάτη από τον Θεό άνθρωπο, για τον καθένα από μας. Πιο συγκεκριμένα, φάνηκε καθαρά ότι δεν είναι δυνατόν ο άνθρωπος με τις δικές του προσπάθειες, με την τήρηση ηθικών κανόνων και εντολών να φτάσει σε βαθμό αγιότητας τόσο απόλυτο, ώστε να γίνει αποδεκτός από τον τέλειο σε αγιότητα Θεό. Ο Θεός έδωσε τον Νόμο Του σ’ αυτούς με λεπτομέρεια, αλλά αυτοί τελικά τι έκαναν; Όχι μόνο δεν τον εκτέλεσαν, όπως έπρεπε, «αλλά αυτοί περιγελούσαν τους απεσταλμένους του Θεού, περιφρονούσαν τα λόγια τους και ειρωνεύονταν τους προφήτες του. Γι’ αυτό ο Κύριος οργίστηκε τόσο πολύ εναντίον του λαού του,
ώστε δεν υπήρχε τρόπος σωτηρίας» (Β΄ Χρονικών 36:16). Ευτυχώς, ο Θεός στα αιώνια σχέδιά Του είχε προβλέψει και, στην καθορισμένη από τον Ίδιο ώρα, έστειλε τον Σωτήρα, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, «που έγινε από τον Θεό σοφία δική μας και δικαίωση και εξαγιασμός και απολύτρωση» (Α΄ Κορινθίους 1:30β). Αυτός ήταν από τον Θεό ο προορισμός του λαού αυτού. Ποιος θα είναι στο μέλλον, μόνο ο Θεός το ξέρει με ακρίβεια.
Έλληνες: Ένα ανάδελφο έθνος. Ποιος ήταν και είναι ο προορισμός μας; Και το δικό μας κράτος το είχε χαρακτηρίσει ανάδελφο ένας πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας της χώρας μας. Κι αυτό είναι αλήθεια! Ένα μικρό κράτος είναι και το δικό μας, ένας λαός δίπλα στον οποίο δεν υπάρχει άλλος, συγγενικός μας λαός. Διαφορετική είναι η γλώσσα μας, διαφορετική η ιστορική διαδρομή μας, διαφορετική η προκαθορισμένη από τον Θεό συνεισφορά του έθνους μας στο μεΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 39
γάλο σχέδιό Του για τη σωτηρία του κόσμου. Οι αρχαίοι πρόγονοί μας ήταν πολύ έξυπνοι άνθρωποι. Απόδειξη είναι ότι απ’ αυτούς προήλθαν όλες σχεδόν οι επιστήμες. «Όταν ως φοιτητής διάβαζα την ιστορία προέλευσης των επιστημών», έλεγε σε μας τους εκπροσώπους του ΠΕΣ (Πανελλήνιος Ευαγγελικός Σύνδεσμος) ο τότε Γενικός Γραμματέας του Παγκοσμίου Ευαγγελικού Συνδέσμου, ο οποίος καταγόταν από τις Φιλιππίνες, «δεν μπορούσα να εξηγήσω πώς όλες οι επιστήμες προήλθαν απ’ αυτή τη μικρή χώρα που λέγεται Ελλάδα». Κατά τη γνώμη μου, ο Θεός μέσω του δικού μας έθνους ήθελε να αποδείξει ότι δεν μπορούμε να τον γνωρίσουμε διά της ανακαλύψεως, αλλά διά της αποκαλύψεως. Στην προσπάθειά τους οι αρχαίοι μας πρόγονοι να γνωρίσουν τον Θεό, δεν πέτυχαν τίποτε άλλο από το να δημιουργήσουν μια προέκταση των δικών τους επιθυμιών, αδυναμιών ή προσδοκιών σε 12 φανταστικές θεότητες που ζούσαν στην κορυφή του Ολύμπου. Όμως, εκτός από τις επιστήμες, ο λαός μας πρόσφερε και κάτι άλλο πολύ σημαντικό, την ελληνική γλώσσα. Μια γλώσσα, η οποία είχε ήδη καλλιεργηθεί από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και ήταν, κατά τη γνώμη μου, η πιο κατάλληλη εκείνη την εποχή για την απόδοση κάθε έννοιας του Λόγου του Θεού. Μέσω των κατακτήσεων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της συνεπακόλουθης διάδοσης της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού στη μετέπειτα αχανή ρωμαϊκή αυτοκρατορία, τέθηκε η βάση συνεννόησης και διάδοσης του Λόγου του Θεού. Δεν είναι τυχαίο ότι όλη η Καινή Διαθήκη, πλην του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, γράφτηκε στην ευρέως τότε διαδεδομένη ελληνιστική κοινή. Αλλά και η Παλαιά Διαθήκη είχε ήδη μεταφραστεί από τους Εβδομήκοντα στα ελληνικά τον 3ο αιώνα π.Χ.
Ποιος είναι ο προορισμός του καθενός μας εδώ στη γη; Όσο μικρό λοιπόν κι αν είναι κάποιο έθνος, όσο ασήμαντος και αδύναμος κι αν νιώθει 40 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
κάθε άνθρωπος, έχει αξία μπροστά στα μάτια του Θεού κι Εκείνος τον προορίζει για το καλό. Αρκεί το έθνος αυτό, ο άνθρωπος, ο καθένας από μας να αποδεχτεί και να εκτελέσει τον ρόλο και τον προορισμό για τον οποίο έχει δημιουργηθεί. Ο απόστολος Παύλος μάς λέει: «Φτιαχτήκαμε... με σκοπό να κάνουμε έργα καλά, τα οποία ο Θεός προετοίμασε για να καταγινόμαστε μ’ αυτά» (Εφεσίους 2:10). Οι περισσότεροι από μας δεν έχουμε πιθανότατα τη δυνατότητα να επηρεάσουμε μεγάλα πλήθη ανθρώπων προς το καλό. Δεν θα μπορέσουμε ίσως να οδηγήσουμε ένα σημαντικό τμήμα του λαού της χώρας μας σε γνωριμία με τον Χριστό, απόφαση που είναι η βάση της λύσης των άπειρων προβλημάτων και κακοτυχιών της σημερινής κοινωνίας, αλλά και κάθε ανθρώπου, του καθενός από μας. Μπορούμε όμως να επηρεάσουμε το άμεσο περιβάλλον μας, τη γυναίκα ή τον άντρα μας, τα παιδιά και εγγόνια μας, τους φίλους και τους συγγενείς μας, τους συμφοιτητές ή τους συνεργάτες μας. Ίσως κάποιος ρωτήσει: «Είναι αυτό το λίγο αρκετό;». Είναι αρκετό, όταν το κάνουμε με την καρδιά μας. Στην παραβολή των δέκα ταλάντων ο Κύριος είπε σ’ αυτόν που είχε κερδίσει δέκα τάλαντα: «Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ, στα λίγα στάθηκες πιστός, πάνω σε πολλά θα σε ορίσω υπεύθυνο. Μπες στη χαρά του Κυρίου σου» (Ματθαίος 25:21, Η Καινή Διαθήκη, Εγχ. Μελ. και Ζωής). Το ίδιο ακριβώς είπε και σ’ εκείνον που είχε κερδίσει δύο μόνο τάλαντα! Εξάλλου, το τι είναι πολύ και τι λιγότερο σημαντικό μόνο ο Θεός το ξέρει, κανένας άλλος. Το μόνο που θέλει ο Θεός από μας είναι να δεχτούμε και να υπηρετήσουμε πιστά την αποστολή μας, το μικρό έστω, αλλά καλό έργο, που έχει φέρει αυτή την ώρα μπροστά μας. Θα το κάνουμε; Ο καθένας μας ας δώσει την απάντησή του μπροστά στον Θεό. n
Το βάζο με το γλυκό Η καλή μου η γιαγιά με αγαπούσε πολύ. Μαγείρευε τα αγαπημένα μου φαγητά, μου έκανε όλα τα χατίρια και παρά τη μικρή σύνταξη που έπαιρνε, πάντα μου έδινε χαρτζιλίκι για να πάρω παγωτό. Μόνον ένα πράγμα μού απαγόρευε: να πειράξω το βάζο με το γλυκό του κουταλιού! Και για να μην μπω στον πειρασμό, το έκρυβε στα πιο δυσπρόσιτα μέρη του σπιτιού. Εγώ όμως, περίεργος και ανικανοποίητος – όπως η Εύα και ο Αδάμ στην Εδέμ – είχα συνεχώς το μυαλό μου στον απαγορευμένο καρπό. Φαίνεται ότι κάπως έτσι είναι η αμαρτία. Το λέει η χριστιανική μας θρησκεία. Το είπε ο Χριστός, για την κλεψιά και τη μοιχεία (Ματθαίος 5:21-32). Την αμαρτία την έχουμε στο αίμα μας, στο DNA μας, από την πρώτη στιγμή που θα επιθυμήσουμε το απαγορευμένο, αυτό που δεν μας ανήκει. Κι αυτό σημαίνει βαριά τιμωρία, μιζέρια και θάνατο αιώνιο – κάτι που δεν μας το λένε και πολύ συχνά στην εκκλησία. Εκτός κι αν μετανοήσουμε, μπολιαστούμε με πίστη και υπακοή στον Χριστό. Και αναγεννηθούμε. Όπως ξεκάθαρα το είπε στον Νικόδημο, που ήταν ξερόλας νομικός και νόμιζε ότι είναι καλός και αναμάρτητος (Ιωάννης 3:214). n
Από τον ΑΚΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ Φιλόλογο
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 41
Η Πρόκληση της Χρονιάς Ο Χριστός στη Ζωή μας
Στις 14 Δεκεμβρίου 2025 δόθηκε στην Ευαγγελική Εκκλησία Θεσσαλονίκης (της οδού Ποσειδώνος) η καθιερωμένη από πολλές δεκαετίες Χριστουγεννιάτικη συναυλία της Εκκλησίας, η οποία συγκεντρώνει κάθε χρόνο ένα εκλεκτό ακροατήριο της πόλης. Τους καλεσμένους προσφώνησε ο ποιμαντορικός λειτουργός της εκκλησίας Δρ Δημοσθένης Κατσάρκας, δίνοντας τη διαχρονική σημασία της γιορτής, που αξίζει να μοιραστούμε μ’ όλους τους αγαπητούς αναγνώστες μας στην αρχή της καινούργιας χρονιάς. ΦτΕ 42 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
Κυρίες και Κύριοι, Δέκα μέρες ακριβώς μας χωρίζουν από τα Χριστούγεννα κι όμως, εδώ και κάμποσες βδομάδες ο διάκοσμος γύρω μας είναι εορταστικός, όχι όμως χριστουγεννιάτικος. Φώτα, στολίδια, χρώματα, τραγούδια συνθέτουν μια ατμόσφαιρα πανηγυρική, γιορτής, όχι όμως χριστουγεννιάτικη. Μη σας φαίνεται παράξενο. Πού να βρεθούν στις μέρες μας «ποιμένες εν τη χώρα τη αυτή αγραυλούντες» – οι δικοί μας είναι απασχολημένοι στον αποκλεισμό των μεγάλων οδικών αρτηριών της χώρας… Πού να βρεθούν «μάγοι από ανατολών» να ερευνήσουν «πού εστίν ο τευχθείς βασιλεύς», τον οποίον εκείνοι «ήλθον προσκυνήσαι» –- οι σημερινοί, πολύ πιο πρακτικοί και προσγειωμένοι, διαπραγματεύονται υδρογονάνθρακες! Πού να βρεθεί σήμερα αγγελική χορωδία να εκτελέσει συγκλονιστικά το πρώτο χριστουγεννιάτικο ορατόριο της Ιστορίας (το «Δόξα εν υψίστοις Θεώ») – πείτε μου, σας παρακαλώ, πού; Όποιος διάβασε προσεκτικά τη διήγηση του Ευαγγελιστή Λουκά για τη γέννηση του Ιησού Χριστού στον κόσμο μας, δεν μπορεί να μη σταμάτησε προβληματισμένος στην παρατήρηση του συγγραφέα, ότι η Μαριάμ «έτεκε τον Υιόν αυτής… και ανέκλινεν αυτόν εν φάτνη διότι ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω καταλύματι» (Λουκάς 2:7). Εκείνη τη νύχτα, δηλαδή, που γεννήθηκε στη γη μας ο Χριστός, για Κείνον «ουκ ην τόπος εν τω καταλύματι» – δεν υπήρχε τόπος στο κατάλυμα. Και κατάλυμα, λένε τα λεξικά, είναι κάθε τόπος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διαμονή ανθρώπων. Ε, λοιπόν, τέτοιος τόπος εκείνη τη νύχτα για τον Υιό του Θεού δεν υπήρχε κανένας! Ο μόνος τόπος που απόμενε ήταν ο στάβλος. Καταλαβαίνετε, φαντάζομαι, για ποιο λόγο ο έξοχος ποιητής μας Κώστας Βάρναλης θα
γράψει απογοητευμένος, απελπισμένος, θα έλεγα μελαγχολικός: Θεριά οι ανθρώποι δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν. Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν. Το ξανασκέφτομαι και νιώθω απογοήτευση και συντριβή. Συλλογιέμαι πως, αν γινόταν να ξανάρθει και φέτος για να γεννηθεί στη γη μας ο Χριστός, ο σύγχρονος Ματθαίος ή ο σύγχρονος Λουκάς δεν θα μπορούσε να ξαναγράψει παρόμοια διήγηση με κείνη την παλιά. Όλα περασμένα, όλα αλλαγμένα, όλα διαφορετικά σήμερα. Μόνο μια φράση από την αρχική διήγηση θα ταίριαζε και στη σημερινή, τη δική μας εποχή, η φράση «ουκ έστιν τόπος δι’ αυτόν εν τω καταλύματι». Τραγικό; Ίσως. Αποκαρδιωτικό; Ασφαλώς. Όμως πραγματικό, ρεαλιστικό. Όπως τότε έτσι και τώρα, κατάλυμα για τον Χριστό στον κόσμο μας τον σημερινό δεν υπάρχει κανένα. Γι’ αυτό άλλωστε λίγοι μιλούν για τη γέννηση του Χριστού – οι πιο πολλοί μιλούν για τις χειμερινές διακοπές. Λίγοι σας εύχονται «Καλά Χριστούγεννα» – οι πιο πολλοί σας εύχονται «καλές γιορτές». Να γιατί ισχυρίζομαι ότι και πάλι φέτος στη μέρα της γέννησης του Χριστού στον κόσμο μας δεν υπάρχει τόπος για Κείνον στο κατάλυμα. Στρέφουμε τη ματιά μας στον κόσμο γύρω μας και μας πλημμυρίζει μελαγχολία και απογοήτευση. Και μόνο στη γεωγραφική γειτονιά μας αν κοιτάξουμε, μας πιάνει απελπισία. Να μνημονεύσουμε την Ουκρανία, όπου ο πόλεμος, ο θάνατος, η αιματοχυσία, οι βομβαρδισμοί δεν λένε να τελειώσουν επιτέλους; Να μιλήσουμε για τη Γάζα, όπου άνθρωποι αθώοι, αβοήθητοι δολοφονούνται καθημερινά (ανάμεσά τους χιλιάδες μικρά παιδιά), ενώ οι μεγάλοι του κόσμου, αυτοί που μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη της Ιστορίας, τάχα ανησυχούν, τάχα τους ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 43
κακοφαίνεται, τάχα θα κινηθούν... Και, στο τέλος, δεν κάνουν τίποτε απολύτως! Σε μια τέτοια κατάσταση και σε ένα τέτοιο περιβάλλον, πείτε μου, σας παρακαλώ, πού να βρεθεί κατάλυμα να υποδεχτεί τον Ιησού Χριστό στη γέννησή Του – αλήθεια, για πείτε μου, πού; Κυρίες και Κύριοι, Δεν είναι πρόθεσή μου να γεμίσω τη σκέψη σας με απελπισία και απόγνωση. Κάθε άλλο. Πρόθεσή μου είναι να σας πω ότι παρά όλα τα προηγούμενα, παρά τα αρνητικά προγνωστικά και τις απαισιόδοξες προοπτικές που φαίνεται να σκοτεινιάζουν τον ορίζοντά μας, παρόλα αυτά, τον αγώνα δεν τον χάσαμε ακόμα. Δεν είναι τελείως καταδικασμένες όλες οι αισιόδοξες προοπτικές. Και στηρίζω την άποψή μου σε κάποιο εκπληκτικό μήνυμα που έγραψε ο προφήτης Ησαΐας πολλές εκατοντάδες χρόνια πριν γεννηθεί στη γη μας ο Χριστός. Ακούστε το: «Ο Κύριος λέει: ‘Ανοίξτε, ανοίξτε δρόμο, στρώστε τον κι ετοιμάστε τον, πάρτε μακριά τα εμπόδια από το δρόμο του λαού μου!’ Ο ύψιστος, ο υπέρτατος, αυτός που υπάρχει αιώνια και που Άγιος είναι τ’ όνομά του, λέει: ‘Σε τόπο κατοικώ υψηλό και άγιο, μα βρίσκομαι μαζί και με τους συντριμμένους και με τους ταπεινούς, ζωή να ξαναδώσω στων ταπεινών το πνεύμα, ζωή να ξαναδώσω στων συντριμμένων την καρδιά’». Το προσέξατε; Το καταλάβατε; Δεν σας συγκινεί; Δεν σας συγκλονίζει; Δεν σας ενθουσιάζει; Στων ταπεινών το πνεύμα, στων συντριμμένων την καρδιά! Αυτό ακριβώς είναι το αισιόδοξο μήνυμα για τα Χριστούγεννα του 2025 που αποπειράται η σημερινή Χριστουγεννιάτικη συναυλία της Εκκλησίας μας να μεταδώσει σε καθέναν από σας, που μας κάνετε την τιμή να βρίσκεστε απόψε μαζί μας, σ’ αυτή την πανηγυρική μας σύναξη. 44 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
Μπορεί ο ορίζοντας να είναι συννεφιασμένος, μπορεί η παλιά, θλιβερή ιστορία να επαναλαμβάνεται, έτσι ώστε και φέτος, όπως και τότε, παλιά, να μην υπάρχει τόπος για τον Χριστό στο κατάλυμα. Το ερώτημα όμως είναι αν απόψε, εδώ, ανάμεσά μας, υπάρχουν κάποιοι που είναι πρόθυμοι να συγκαταλεχθούν ανάμεσα στους ταπεινούς και τους συντριμμένους, ώστε να δώσουν ως κατάλυμα το πνεύμα τους και την καρδιά τους για να γεννηθεί φέτος στη ζωή τους ο Χριστός. Έχω την άποψη ότι το ερώτημα βαραίνει πάνω σε καθέναν από μας. Κι ακόμη, ότι η απάντηση (θετική ή αρνητική, όποια διαλέξουμε) είναι επίσης υποχρέωση και καθήκον προσωπικό καθενός μας. Άλλωστε, και οι συνέπειες της απάντησης θα βαρύνουν τον καθένα μας προσωπικά. Το ξαναλέω: Στην πρώτη περίπτωση, στη Βηθλεέμ, το λέει ξεκάθαρα ο Λουκάς: «ουκ ην τόπος δι’ αυτόν εν τω καταλύματι». Ναι, αλλά σ’ αυτή την τελευταία, τη φετινή, θα βρεθεί το κατάλυμα στο πνεύμα και την καρδιά τη δική μας; Η απάντηση ας δοθεί από τον καθέναν μας προσωπικά. Κλείνοντας, θέλω να σας διαβάσω την απάντηση κάποιου παλιού ποιητή, απάντηση που μοιάζει και σαν προσευχή: Κύριε η πηγή, Κύριε η χαρά, Κύριε το φως του κόσμου, Κύριε, τιμή που μου ’κανες να γεννηθείς εντός μου. Δροσιά στα φυλλοκάρδια μου να ρέει γλυκιά η φωνή Σου και εδώ στη γη, την ομορφιά να ζω του παραδείσου. Νομίζω, Κυρίες και Κύριοι, ότι, μετά απ’ αυτά, άλλα σχόλια είναι περιττά. n
Δρ Δημοσθένης Κατσάρκας
«Δεμάτιον σμύρνης είναι εις εμέ ο αγαπητός μου» (Άσμα Ασμάτων 1:13)
Η σμύρνα μπορεί κάλλιστα να χρησιμο-
σμύρνης» κατάλληλο για να συντηρεί, όχι σκόρπια σμύρνα σε ματσάκι για να αποθηκευτεί κάπου παράμερα. Ας Τον εκτιμήσουμε σαν τον πολυτιμότερο θησαυρό μας, να υπολογίζουμε τα λόγια και τις εντολές Του, να κρατάμε τις σκέψεις μας για Κείνον και τη γνώση του προσώπου Του σε καλοφυλαγμένο και ασφαλές μέρος, μη τυχόν κι ο εχθρός της ψυχής, ο σατανάς*, μας κλέψει κάτι απ’ αυτά. Επίσης, ο Ιησούς Χριστός είναι «δεμάτι σμύρνα» για την ιδιαιτερότητά Του. Η εικόνα του «δεματίου σμύρνης» είναι εικόνα διαφοροποιημένης, ιδιαίτερης Χάρης. Πριν από τη Δημιουργία του κόσμου, είχε ξεχωριστεί για τους δικούς Του και αναδίδει το άρωμά Του μόνο σ’ εκείνους που γνωρίζουν πώς να έλθουν σε κοινωνία μαζί Του, να έχουν στενή επαφή μαζί Του. Ω, ευλογημένοι πιστοί, τους οποίους ο Κύριος Ιησούς έχει κάνει μετόχους των μυστικών Του και για τους οποίους ξεχωρίζει τον εαυτό Του! Διαλεχτοί και ευτυχισμένοι εσείς που μπορείτε να πείτε: «Δεμάτιον σμύρνης είναι εις εμέ ο αγαπητός μου».
ποιείται ως τύπος του Ιησού για την πολυτιμότητα, το άρωμα, την ευεξία που προσφέρει, τις ιαματικές και απολυμαντικές της ιδιότητες, την ικανότητα να συντηρεί και τη συσχέτισή της με τη θυσία. Αλλά γιατί ο Ιησούς Χριστός παρομοιάζεται με «δεμάτι από σμύρνα»; Πρώτα πρώτα για την αφθονία και πλησμονή. Ο Κύριος δεν είναι μόνο μια μικρή ποσότητα σμύρνα. Είναι ένα ολόκληρο φορτίο γεμάτο σμύρνα. Δεν είναι απλά ένα κλαδάκι ή λουλουδάκι από σμύρνα. Είναι μια ολόκληρη αγκαλιά. Ο Ιησούς Χριστός επαρκεί για όλες μου τις ανάγκες. Ας μην αναβάλω να προστρέξω στην πηγή της αφθονίας Του. Εξάλλου, ο αγαπημένος μας παρομοιάζεται με δεμάτι και λόγω της ποικιλίας που κλείνει μέσα Του. Γιατί στον Ιησού δεν υπάρχει μόνο ένα από τα πράγματα που χρειαζόμαστε, αλλά «σ’ αυτόν κατοικεί ολόκληρο το πλήρωμα της θεότητας σε σωματική μορφή» (Κολοσσαείς 2:9). Καθετί που χρειαζόμαστε βρίσκεται σ’ Αυτόν. Ας σκεφτούμε, για παράδειγμα, τις διάφορες ιδιότητες του Ιησού και θα βρούμε εκεί μια θαυμαστή ποικιλία: Προφήτης, Αρχιερέας, Βασιλιάς, Νυμφίος, Φίλος, Ποιμένας. Ας Τον σκεφτούμε στον θάνατό Του, τη ζωή, την Ανάσταση, την Ανάληψη, τη Δεύτερη Παρουσία Του. Ας Τον δούμε σαν την προσω- Μετάφραση: ποποίηση της αρετής, καλοσύνης, θάρρους, Γιούλικα Κ. Masry αυταπάρνησης, αγάπης, πιστό*Στα εβραικά η λέξη «σατητας, αλήθειας, δικαιοσύνης. Σε τανάς» (σατάν) κυριολεκτιΑπό τον όλα είναι μια αγκαλιά πολύτιμων κά σημαίνει εχθρός, αντίπαC. H. SPURGEON λος (Σ.τ.μ.). θησαυρών, είναι ένα «δεμάτι * Αν επιθυμείτε να διαβάσετε κείμενα ή μεταφράσεις της Γιούλικας Κ. Masry μπορείτε να επισκεφτείτε το λινκ https://www.nikites.eu/category/gioulikakotsovolou/ ή τα σάιτ της ίδιας τόσο στο LinkedIn όσο και στο Academia.edu
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 45
Εν πλω
«Να φυλαγεστε από τους ανθρώπους» (Ματθαίος 10:17) Πρόσφατα έπεσε θύμα ληστείας... Πικρό παράπονο τον κυρίευσε. «Γιατί, Κύριε, δεν με προστάτεψες απ’ αυτούς τους ανθρώπους; Δεν είμαι δικός Σου;» Πάντα βιβλική η απάντηση: «Σας στέλνω σαν πρόβατα ανάμεσα σε λύκους. Να είστε, λοιπόν, προσεκτικοί σαν τα φίδια και άδολοι σαν τα περιστέρια... και να φυλάγεστε από τους ανθρώπους, γιατί θα σας παραδώσουν σε δικαστήρια... Θα συρθείτε επίσης μπροστά σε ηγεμόνες και βασιλιάδες εξαιτίας μου» (Ματθαίος 10:16-18). Αυτό έγινε ξανά και ξανά στο πέρασμα των αιώνων. Οι μαθητές του Κυρίου μας, απλοί ψαράδες, εξαιτίας της πίστης τους σύρθηκαν ενώπιον των τοπικών και των ρωμαϊκών αρ-
Από τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΔΑΔΑΟ
46 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
χών! Λίγο αργότερα, ο Σαούλ, αρχικά διώκτης του Χριστού, θα σταθεί μπροστά στις τοπικές αρχές και αργότερα ενώπιον του φοβερού Νέρωνα και θα ομολογήσει τον Ιησού Χριστό σαν παγκόσμιο Σωτήρα. Η ίδια τούτη μαρτυρία δίδεται ξεκάθαρα και στις μέρες μας! Πρόσφατα, μια γυναικεία φωνή συντάραξε τον πλανήτη μας. «Ο σύζυγός μου Τσάρλι ήθελε να σώσει νέους άνδρες, όπως ακριβώς αυτός που του πήρε τη ζωή. Ένας νέος άνδρας, ο Σωτήρας μας, είπε στον σταυρό: “Πατέρα, συγχώρησέ τους, δεν ξέρουν τι κάνουν”. Αυτό θα έκανε και ο Τσάρλι. Η απάντηση στο μίσος δεν είναι μίσος. Η απάντηση του ευαγγελίου είναι αγάπη και πάντα αγάπη, αγάπη για τους εχθρούς μας, αγάπη για όσους μας διώκουν». Είμαστε ταξιδιώτες, ήρθαμε για να φύγουμε, αυτό είναι η πραγματικότητα. Είμαστε σε τούτο το γερασμένο, ταλαιπωρημένο κρουαζιερόπλοιο ‘Γη’ και ένας πρέπει να είναι ο κυρίαρχος σκοπός του
μπάρκου μας: ο πλουτισμός της ψυχής και του πνεύματος. Έλεγε κάποιος: «Σαν ναυτικός ταξιδευτής, όλη η ζωή μου πέρασε στη θάλασσα. Ένας ήταν ο κυρίαρχος σκοπός μου, η κινητήρια δύναμη: ο μισθός! Πάντα υπέγραφα σύμβαση εργασίας προτού μπαρκάρω, ούτε-κι-εγώθυμάμαι πόσες φορές... Μια ζωή μπάρκα και κυνήγι Ναυτιλιακών Εταιριών που θα με πλήρωναν καλά και σίγουρα. »Πέρα όμως από τον αγώνα για το ψωμί, πάνω από κάθε άλλη αξία βρισκόταν η Πατρίδα και οι δικοί μου άνθρωποι, ο ανεκτίμητος θησαυρός της οικογένειας. Η μέριμνα του ξεμπαρκαρίσματος ήταν κυρίαρχη. Τα χρηματικά εμβάσματα ήταν μεν ιερό καθήκον και υποχρέωση, πάνω από κάθε προσωπική απαίτηση, αλλά το ξεμπαρκάρισμα ήταν γιορτή και γιορτή χωρίς δώρα δεν γίνεται... Στην επιστροφή ήθελα κάτι ξεχωριστό να κρατώ για τα αγαπημένα μου πρόσωπα και το φρόντιζα όσο μπορούσα. Ήταν το ιδιαίτερο πρόβλημά μου: Πώς να ανοίξει ο «σάκος», χωρίς να υπάρχει κάτι ξεχωριστό γι’ αυτούς που αγαπούσα – γι’ αυτούς ξενιτευόμουν, άλλωστε...» Βέβαια, θα αναρωτιέστε πού το πάω. Κάποτε θα ξεμπαρκάρουμε όλοι από το κρουαζιερόπλοιο ‘Γη’. Τι θα περιέχει ο σάκος μας και για ποιον; Τώρα εργαζόμαστε σε διάφορα πόστα και αμειβόμαστε ανάλογα με τις ικανότητές μας ή και τις ευκαιρίες. Μας περιμένουν Νέα Γη και Νέοι Ουρανοί, όπου κατοικεί δικαιοσύνη. Αυτό μας διδάσκει η αλάνθαστη Βίβλος. Λοιπόν, τι θα περιέχει ο σάκος μας; Ένας Αμερικανός ακτιβιστής δολοφονήθηκε απρόσμενα, ένας υγιέστατος νέος άνθρωπος. Όμως, ήταν πιστός χριστιανός, όχι στα λόγια, αλλά στα έργα, στη ζωή, στην καρδιά. Μεγάλο αυτό το προνόμιο! Πρότυπό του δεν ήταν κάποια αξιέπαινη ανθρώπινη συμπεριφορά διαμαρτυρίας, αλλά ο Ιησούς Χριστός. Ο Χριστιανισμός δεν είναι ακτιβισμός ούτε διαμαρτυρία για τα κακώς κείμενα, δεν είναι απεργίες ή καταλήψεις, αλλά είναι υποταγή στον Ιησού Χριστό, μόνο υποταγή στο
θέλημα του Θεού. Είναι το: «εδώ είμαι, Κύριε, χρησιμοποίησέ με». Το τόσο ξένο στην εποχή μας «υποτάσσεστε στις ανώτερες εξουσίες» γράφτηκε από τον απ. Παύλο, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Νέρωνας! Κλείνοντας την επιστολή του από τις φυλακές της Ρώμης, γράφει το εκπληκτικό: «Δώστε τους χαιρετισμούς μου στον κάθε πιστό που ανήκει στον Ιησού Χριστό... Σας χαιρετούν όλοι οι πιστοί, και ιδιαίτερα αυτοί που βρίσκονται στο παλάτι του Καίσαρα» (Φιλιππησίους 4:21-22). Ιδιαίτερα χαιρετίσματα, λοιπόν, από τους πιστούς των ανακτόρων του Νέρωνα! Εδώ μένεις άφωνος. Άλλη κοινωνία, άλλος κόσμος, άλλες αξίες, τόσο δυνατές ελπίδες, που πλέον είναι ζωή, αιώνια ζωή. Εντελώς αυθόρμητα αναφωνείς μαζί με τον Κερκ: «Εδώ είμαι, Κύριε, χρησιμοποίησέ με». Τότε αισθάνεσαι κάτι πρωτόγνωρο, μεγαλειώδες, υπέροχο. Τότε είσαι πραγματικός χριστιανός, ελεύθερος από τα κοινωνικά συρματοπλέγματα της αδικίας, του μίσους, της διαστρέβλωσης των αξιών. Έχεις ο ίδιος αξία στα χέρια του Ιησού Χριστού και όχι των ιδιοτελών σκοπών της αθεΐας και διαφθοράς. Πραγματικά ελεύθερος, θα θησαυρίζεις με χαρά ουράνιους θησαυρούς, για την αιωνιότητα. Θα είσαι ο ίδιος έπαινος της δόξας του Θεού! Στα ανάκτορα του παράφρονα Νέρωνα υπήρχαν χριστιανοί! Αυτή είναι η δύναμη του Χριστού. Και εδώ στην πατρίδα μας, γιατί όχι! Είσαι και είμαι ακτιβιστής της συγχωρητικότητας του Χριστού, εύχρηστο εργαλείο στα τρυπημένα χέρια του Λυτρωτή μας. «Mη θησαυρίζετε θησαυρούς στη γη, όπου ο σκόρος και η σκουριά καταστρέφουν και όπου κλέφτες κάνουν διαρρήξεις και κλέβουν. Αντίθετα, να θησαυρίζετε για τους εαυτούς σας θησαυρούς στον ουρανό...» (Ματθαίος 6:19-20). – Πώς θα γίνει αυτό, Κύριε; Εδώ είμαι, χρησιμοποίησέ με! Αν το λες με την καρδιά σου, ε, τότε είσαι ο ανεκτίμητος θησαυρός που αγοράστηκες με το αίμα του Υιού του Θεού. n ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 47
H ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΡΟΥΘ ΚΑΙ ΕΣΘΗΡ Γυναίκες πίστης, τόλμης και υπακοής» Νίκος Στεφανίδης Πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις «Ο ΛΟΓΟΣ» δύο βιβλία του Νίκου Στεφανίδη: «ΜΙΚΡΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ» (δίτομο) και «ΔΑΝΙΗΛ, ο αγαπητός του Θεού». Πρόσφατα, από τις ίδιες εκδόσεις κυκλοφόρησε ακόμη ένα βιβλίο του ίδιου συγγραφέα, με τίτλο «ΡΟΥΘ ΚΑΙ ΕΣΘΗΡ» και υπότιτλο «Γυναίκες πίστης, τόλμης και υπακοής». Τα βιβλία αυτά είναι «καρπός πολυετούς ενασχόλησης με τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης», όπως δηλώνει ο συγγραφέας στην εισαγωγή. Στηρίζονται σε κηρύγματά του, όσο ήταν ποιμένας στην Ευαγγελική Εκκλησία Κατερίνης. Γι’ αυτό, παρότι έχουν τη μορφή γραπτού λόγου, σε πολλά σημεία είναι φανερή η αμεσότητα του προφορικού. Η Ρουθ και η Εσθήρ είναι οι μόνες γυναίκες της Αγίας Γραφής, στις οποίες είναι αφιερωμένο ένα ολόκληρο βιβλίο στην καθεμιά. Αν και έζησαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και είχαν διαφορετική καταγωγή και κοινωνική θέση, είχαν κάτι κοινό: και οι δύο ήταν «γυναίκες πίστης,
48 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
τόλμης και υπακοής» κι έτσι, ο ρόλος τους στην εκπλήρωση του θεϊκού σχεδίου για τον λαό Του ήταν σημαντικός. Ο Θεός εργάστηκε και οδήγησε την εξέλιξη της ιστορίας μέσα από τις αποφάσεις που πήραν στη ζωή τους οι δύο αυτές γυναίκες. Μάλιστα, είναι εντυπωσιακό ότι, ενώ το όνομα του Θεού δεν αναφέρεται καθόλου στο βιβλίο της ΕΣΘΗΡ, η παρουσία του Θεού είναι έντονα αισθητή. Το βιβλίο αποτελείται από δύο μέρη: ΡΟΥΘ – ΕΣΘΗΡ. Στην αρχή του καθενός
υπάρχει σύντομη εισαγωγή, όπου κατατοπίζεται ο αναγνώστης για το ιστορικό πλαίσιο, τα πολιτιστικά στοιχεία, τη θεολογική σημασία του βιβλίου και τα μηνύματά του για μας σήμερα. Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε κεφάλαια. Ο συγγραφέας προτάσσει το κείμενο κάθε κεφαλαίου του αντίστοιχου βιβλίου της Αγίας Γραφής, σε μετάφραση της Βιβλικής Εταιρίας. Ακολούθως, παρουσιάζει σε υποενότητες, αναλύει και σχολιάζει τα γεγονότα. Είναι πολύ ενδιαφέρον το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου της ΡΟΥΘ, όπου ο συγγραφέας αναφέρεται ξεχωριστά στην προσωπικότητα του Βοόζ, ο οποίος αποτελεί τύπο του Χριστού. Ο συγγραφέας, παίρνοντας αφορμή από τη βιβλική αφήγηση, επιδιώκει να προβληματίσει τον αναγνώστη, θίγοντας πνευματικά θέματα που αφορούν τη ζωή κάθε πιστού στην εποχή μας, αλλά και την Εκκλησία γενικότερα. Άλλοτε συνδέει κι άλλοτε κάνει παραλληλισμούς με άλλα πρόσωπα ή γεγονότα από διάφορες περιόδους, παραθέτοντας πάντα τα σχετικά χωρία από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Το βασικό μήνυμά του είναι ότι ο Θεός για την εκπλήρωση του σχεδίου Του χρησιμοποιεί απλούς ανθρώπους, πρόθυμους όμως να Τον υπακούσουν, όσο δύσκολες και ανθρωπίνως αδιέξοδες κι αν φαίνονται οι καταστάσεις που αντιμετωπίζουν.
Κάθε κεφάλαιο τελειώνει με μια προσωπική ερώτηση ή προτροπή προς τον αναγνώστη, τον οποίο ο συγγραφέας θέλει να προβληματίσει, ώστε να δει τον εαυτό του μπροστά στις αλήθειες του Λόγου του Θεού. Ο λόγος είναι απλός και κατανοητός και, όπως στα άλλα βιβλία που αναφέρθηκαν στην αρχή, ο συγγραφέας απευθύνεται όχι μόνο σε θεολόγους, αλλά και σε όσους μελετούν ή διδάσκουν από διάφορες θέσεις τον Λόγο του Θεού ή σε οποιονδήποτε επιθυμεί να εμβαθύνει στη μελέτη των βιβλίων της ΡΟΥΘ και της ΕΣΘΗΡ. Το έργο αυτό του Νίκου Στεφανίδη είναι σημαντικό κι έρχεται να εμπλουτίσει την περιορισμένη ελληνική θρησκευτική βιβλιογραφία σχετικά με τη μελέτη των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης. Το βιβλίο αποτελείται από 167 σελίδες, είναι σκληρόδετο με καλαίσθητο εξώφυλλο και η έκδοση είναι ιδιαίτερα επιμελημένη. Ο συγγραφέας είχε εκδώσει παλαιότερα δύο ακόμη βιβλία του: «Η ΚΗΔΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΝΘΟΥΝΤΕΣ- Περιθανάτια ποιμαντορική φροντίδα και επικήδεια κηρύγματα» και «Ιστορίες θαυμάτων... στη ζωή ενός φτωχού αγοριού», που είναι η αυτοβιογραφία του.
n Μαριάνθη Λ. Κοκτσίδου, Φιλόλογος
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 49
Γυναικείες πινελιές
Υπάρχει καιρός για κάθε πράγμα
«Για όλα πάνω στη γη υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος και ο συγκεκριμένος καιρός» ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 3:1
Είναι Κυριακή πρωί, έχω το φαγητό
ριακής επικρατούσε πανικός στο σπίτι. Είχαμε στο φούρνο και μου περισσεύει χρόνος να και τα τρία μας παιδιά, που τώρα πλέον λείδιαβάσω κάτι από τη Βίβλο μου, μέχρι να πουν από κοντά μας. Πέταξαν και έφυγαν έρθει η ώρα να πάμε στην εκκλησία. Στέκομαι από τη φωλιά... Το μεγάλο βρίσκεται μακριά στα σοφά λόγια του Εκκλησιαστή και αφήνω από τη πατρίδα, τα άλλα δύο ευτυχώς ζουν τον νου μου να επεξεργαστεί την αλήθεια εδώ. Σηκωνόμουν, λοιπόν, πολύ πρωί να ετοιαυτού του εδαφίου. Πράγματι, υπάρχει ο κατάλληλος καιρός για κάθε πράγμα. Τίποτα μάσω το φαγητό για το μεσημεριανό τραπέζι, δεν μένει σταθερό σ’ αυτή τη ζωή. Θυμήθηκα πάντα κάποια αδερφική οικογένεια με παιδιά θα έτρωγαν μαζί μας... Με το αυτό που είχε πει ο φιλόσοφος μάτι στο ρολόι, καθώς κάθε λεΗράκλειτος και έμεινε στην ιστοΤης πτό ήταν πολύτιμο, έτρεχα από ρία: «Τα πάντα ρει». ΡΙΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ το ένα δωμάτιο στο άλλο να Κάποτε, το πρωί της Κυ50 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
ξυπνήσω τα παιδιά για να φάνε πρωινό και να ετοιμαστούν γρήγορα για την εκκλησία, επειδή πριν από το κήρυγμα είχαν και Κυριακό σχολείο. Άρχιζα λοιπόν γλυκά γλυκά, ήρεμα, με ένα χάδι, ένα φιλάκι, αλλά μετά, όταν δεν έβλεπα να ανταποκρίνονται γιατί το πάπλωμα ήταν βαρύ, το έριχνα στο αυστηρό, έβαζα και καμιά φωνή υπενθυμίζοντάς τους ότι η ώρα περνούσε... κάποια στιγμή, όταν επιτέλους σηκώνονταν, ακολουθούσε η μόνιμη ερώτηση: «Μαμά, τι να φορέσω;». Πρότεινα κάποιες επιλογές, τις περισσότερες φορές δεν συμφωνούσαν και επέλεγαν κάτι άλλο, άσε που έφερναν τελευταία στιγμή κάποιο παντελόνι, φούστα ή πουκάμισο να σιδερώσω! Έπαιζαν με τα νεύρα μου... Κάθε Κυριακή, λοιπόν, είχαμε αγώνα δρόμου. Τι και ποιον να πρωτοπρολάβω... Στο τέλος, αφού τα είχαμε καταφέρει επιτέλους, μπαίναμε στο αυτοκίνητο και ξεκινούσαμε για την εκκλησία. Τις περισσότερες φορές τα «καμάρια μου» έτρωγαν το πρωινό τους μέσα στο αμάξι, γιατί δεν είχαν προλάβει στο σπίτι... Με την ψυχή στο στόμα φτάναμε και όταν καθόμουν στο κάθισμα της εκκλησίας κάποια στιγμή, τότε ένιωθα ανακουφισμένη και ήρεμη. «Υπάρχει καιρός για κάθε πράγμα». Εκείνος ο καιρός πέρασε, όπως και ο καιρός για τόσα άλλα... Τώρα είμαστε όπως είχαμε αρχίσει, οι δυο μας. Τα δωμάτια των παιδιών είναι άδεια. Αλλά, δόξα στον Θεό, έχει κι αυτό την ομορφιά του. Κυριακή πρωί επικρατεί ηρεμία, είναι όλα υπό έλεγχο, δεν υπάρχει άγχος και στο τραπέζι μας ακόμα έχουμε τη χαρά να βρισκόμαστε με τα παιδιά μας, φίλους και αδερφούς. Τα χρόνια πέρασαν και φτάσαμε αισίως στο 2026. «Τα χρόνια μας διαβήκαν σαν στεναγμός» (Ψαλμοί 90:9), μας υπενθυμίζει ο ψαλμωδός Δαβίδ. Πόσο γρήγορα η μία μέρα διαδέχεται την άλλη, οι εβδομάδες, οι μήνες, τα χρόνια... και στο πέρασμά τους γεμίζουμε εικόνες που γίνονται αναμνήσεις
και που περνούν αργότερα από την οθόνη των ματιών μας, ξυπνώντας μέσα μας συναισθήματα, ίσως και μια γλυκιά νοσταλγία. Έχω ζήσει επτά δεκαετίες, το νούμερο ηχεί στα αυτιά μου και με ξαφνιάζει, αλλά ευχαριστώ τον Θεό που όλα αυτά τα χρόνια ήταν παρών στη ζωή μου, αν και πολλές φορές τον λυπούσα. Όλα αυτά τα χρόνια, μέσα από τα λάθη μου, τις αμαρτίες, τις αποτυχίες και τις ήττες μου, έμαθα να τον εμπιστεύομαι. Αν δεν το κάνω, αισθάνομαι ότι τον προσβάλλω με το άγχος και την απιστία μου, αφού αυτός μέσα από τον Λόγο του με διαβεβαιώνει ότι έχει στα χέρια του τη ζωή μου. Μου αρέσει να κάνει αλλαγές μέσα μου, να με μεταμορφώνει! Του ζητώ να με αλλάζει, η κάθε μέρα μου να γεμίζει με την παρουσία του και να μου δίνει ευκαιρίες να τον υπηρετώ, να μοιράζομαι το μήνυμα του ευαγγελίου του με ανθρώπους που διψάνε για την αλήθεια και να μου θυμίζει ότι τίποτα δεν έχω που δεν έλαβα απ’ αυτόν. Στη φάση αυτή που βρίσκομαι τώρα, το καταλαβαίνω πως η κάθε μέρα με φέρνει πιο κοντά στο τέλος, αλλά αυτό το τέλος θα γίνει η αρχή για την ουράνια πατρίδα. Επιθυμία και προσευχή μου είναι να ζω την αιώνια ζωή που μου προσφέρει ο Χριστός από τώρα, ώστε όταν θελήσει να με πάρει, να μη νιώσω τη διαφορά της μετοίκησης. Δεν ξέρουμε σε τι καιρούς θα ζήσουμε το 2026, ξέρει όμως ο Θεός! Ας γίνει το θέλημά του και αυτό τον χρόνο, αν θέλει και όσο θέλει να ζήσουμε. «Σ’ εκείνον έλπιζε κάθε στιγμή» (Ψαλμός 62:9α). Αυτή η ελπίδα, πάνω στη μόνη σταθερή αξία -που είναι ο Κύριός μας Ιησούςείναι «η άγκυρα της ψυχής» που μας κρατά ασφαλείς, ακόμα και όταν μια τρικυμία φέρει αναταραχή στα νερά της ζωής μας. Ας ευχηθούμε να είναι καλοτάξιδο για όλους μας το 2026, με τη δύναμη του Θεού πάντα. n ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 51
Καλή Χρονιά, Τζούλιαν!
Αν κανείς ανήκει στον Χριστό, είναι καινούργιο δημιούργημα. Τα παλιά πέρασαν, τώρα πια έχουν γίνει όλα καινούργια! – Β΄ Κορινθίους 5:17
Ο Τζούλιαν τακτοποίησε σε στήλες όλα τα φουσκωτά έλκηθρα στο κιόσκι του παππού του. Κάθε Ιανουάριο, όταν πολλοί άνθρωποι ταξιδεύουν από μακριά για να παρακολουθήσουν το Χειμερινό Φεστιβάλ των φουσκωτών έλκηθρων, βοηθάει τον παππού του. Ο παππούς είχε μια επιχείρηση ενοικίασης αυτών των φουσκωτών έλκηθρων, καθώς και έλκηθρων τσουλήθρας. Και τον καιρό του φεστιβάλ είχε πάρα πολλή δουλειά! Ο Τζούλιαν ανυπομονούσε κάθε χρόνο να φτάσουν οι μέρες αυτές. Του άρεσε τόσο πολύ ο ήχος που έκαναν οι μπότες πάνω στο παγωμένο χιόνι, η ευωδιά των πεύκων και των ελάτων, τα χρωματιστά σκουφιά, τα κασκόλ και τα γάντια που φορούσαν οι συμμετέχοντες. Απολάμβανε να θαυμάζει 52 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
τα γλυπτά από πάγο που λαμπύριζαν στον ήλιο, καθώς και τους διαγωνιζόμενους πάνω στην παγωμένη λίμνη. Τα χιονισμένα βουνά γύρω φαίνονταν ακόμα πιο όμορφα φέτος. Ο Τζούλιαν σκέφτηκε ξανά το οικογενειακό ταξίδι του περασμένου μήνα στα ξαδέλφια τους στο Οχάιο και τη χριστουγεννιάτικη συνάθροιση στη μικρή εκκλησία τους την παραμονή των Χριστουγέννων. Τη βραδιά εκείνη είχε πάρει μια σπουδαία απόφαση – να ακολουθήσει τον Ιησού Χριστό στη ζωή του. Η θεία του του είπε ότι με την απόφαση αυτή είχε γίνει ένα «καινούργιο δημιούργημα» κι αυτό ήταν κάτι που τον ενθουσίαζε. Όλα τώρα φαίνονταν διαφορετικά. Μπορούσε τώρα να δίνει ιδιαίτερη προσοχή σε κάποια δημιουργήματα του Θεού,
στα οποία πριν δεν έδινε καμία προσοχή – όπως οι χιονονιφάδες, τα ψηλά κωνοφόρα δέντρα, οι όμορφοι καρδινάλιοι και τα άλλα πουλιά. Όλα φαίνονταν φρέσκα και καινούργια, και ο ίδιος επίσης ένιωθε φρέσκος, καινούργιο δημιούργημα. Ο Τζούλιαν ξαφνικά άκουσε μια γνώριμη φωνή και γύρισε: «Γεια σου Τζούλιαν, πώς πάει η επιχείρηση με τα φουσκωτά έλκηθρα;» Το πρόσωπό του φωτίστηκε μόλις είδε τους καλύτερους φίλους του, τον Κάρτερ και τον Γουίλι. «Αρκετά καλά», είπε αγκαλιάζοντας τους φίλους του. «Παιδιά, είδατε το γιγάντιο κάστρο από πάγο;» «Ναι, και είναι τεράστιο!», είπε ο Γουίλι. «Πρέπει κι εμείς να φτιάξουμε κάτι παρόμοιο». «Θυμάστε το ιγκλού που κάναμε πέρυσι», ρώτησε ο Κάρτερ, «με όλα τα δωμάτια και τα τούνελ;» Ο Τζούλιαν χαμογέλασε, καθώς θυμήθηκε το ιγκλού. Τους είχε πάρει όλη τη μέρα να το φτιάξουν. «Θέλεις λίγη σοκολάτα;» ρώτησε ο Γουίλι προσφέροντας στον Τζούλιαν μια σοκολάτα. «Ευχαριστώ». Ο Τζούλιαν ξετύλιξε τη σοκολάτα και δάγκωσε μια μπουκιά. Η σοκολάτα έλιωσε στο στόμα του κι αυτός έκλεισε τα μάτια για να την απολαύσει, λέγοντας «είναι απίθανη!» «Έχουμε πολλές», είπε ο Γουίλι, δείχνοντας τις τσέπες του. «Από το περίπτερο της Σίντυ», συνέχισε ο Κάρτερ. «Η γριούλα δεν πήρε χαμπάρι ούτε ότι πήγαμε εκεί, ούτε κι ότι γεμίσαμε τις τσέπες μας με τα καλούδια της». «Θυμάσαι πέρυσι που κόντεψες να πιαστείς, Τζούλιαν;» είπε ο Γουίλι. «Έβαλες ολόκληρη τη σοκολάτα στο στόμα σου για να την κρύψεις!». Ο Γουίλι και ο Κάρτερ γέλασαν, καθώς θυμήθηκαν το περιστατικό. Ο Τζούλιαν είχε φάει τόση πολλή σοκολάτα, που μετά πονούσε το στομάχι του... Ξαφνικά, η σοκολάτα δεν ήταν πια καθόλου γλυκιά το στόμα του Τζούλιαν. Πώς μπορούσε να απολαύσει μια κλεμμένη σο-
κολάτα; Και πώς ήταν δυνατό να τους φαίνεται αστείο να κλέβουν πράγματα; Τι όμως μπορούσε να πει στον Γουίλι και τον Κάρτερ; Πώς να τους έλεγε πως εκείνος ήταν τώρα πια ένα καινούργιο δημιούργημα; Ότι προσπαθούσε να ακολουθεί τον Ιησού Χριστό στη ζωή του; Σίγουρα θα τον κορόιδευαν. Πώς να τους εξηγήσει τι σημαίνει να είσαι «καινούργιο δημιούργημα» με τον Χριστό; Δεν θα καταλάβαιναν... Ο Τζούλιαν άφησε τη σοκολάτα πάνω στον πάγκο. Ίσως δεν θα χρειαζόταν να τους εξηγήσει. Ίσως να μην τους έλεγε τίποτα. Για ποιο λόγο θα έπρεπε να το ξέρουν οι φίλοι του; «Τι θα λέγατε να ερχόσασταν αργότερα στο σπίτι μου να παίξουμε επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι;», ρώτησε ο Γουίλι. «Ωραία ιδέα», είπε ο Τζούλιαν. «Είμαι μέσα». Ο Γουίλι κι ο Κάρτερ τριγύριζαν γύρω από τον πάγκο βλέποντας τα έλκηθρα και τις φουσκωτές τσουλήθρες. «Το ενοίκιο είναι 15 δολάρια», ψιθύρισε ο Κάρτερ, «πολλά λεφτά». «Πού είναι ο παππούς σου;» ρώτησε ο Γουίλι. «Θα έρθει όπου να ’ναι», είπε ο Τζούλιαν.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 53
«Ήθελες να νοικιάσεις έλκηθρο;» Δεν του άρεσε καθόλου το βλέμμα του Γουίλι. «Όχι για 15 δολάρια», είπε ο Γουίλι. «Δεν έχω 15 δολάρια, εσύ Κάρτερ έχεις;» «Μπα, καθόλου», απάντησε ο Κάρτερ. «Όμως ο Τζούλιαν είναι καλός φίλος, έτσι δεν είναι, Τζούλιαν;» Ο Κάρτερ έκλεισε το μάτι στον Τζούλιαν, άρπαξε ένα έλκηθρο και προχώρησε προς την πόρτα. «Σταμάτα και άφησε το έλκηθρο», είπε ο Τζούλιαν. «Μα γιατί, πέρυσι μας άφησες να τα πάρουμε». Το πρόσωπο του Τζούλιαν έγινε κατακόκκινο, όταν θυμήθηκε το περιστατικό. «Ναι, το θυμάμαι, όμως εκείνο ήταν πέρυσι. Φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά». «Τι θέλεις να πεις;», ρώτησε ο Γουίλι παίρνοντας κι εκείνος ένα έλκηθρο και προχωρώντας προς τον Κάρτερ. «Ο παππούς σου δεν πρόκειται να το πάρει χαμπάρι, αν δεν του το πεις εσύ. Γι’ αυτό, λοιπόν, μην του το πεις». «Ε, ναι, ό,τι δεν ξέρει δεν τον πειράζει», είπε κι ο Κάρτερ. Ο Τζούλιαν δεν ήξερε τι να κάνει. Ήξερε πολύ καλά πως ο παππούς του δεν θα άφηνε τα παιδιά να πάρουν τα έλκηθρα χωρίς να πληρώσουν. Πήρε μια βαθιά ανάσα. Ήταν η στιγμή να αρχίσει να ζει σαν ένα καινούργιο δημιούργημα, σαν τον πραγματικά καινούργιο Τζούλιαν. «Ακούστε με προσεκτικά», είπε ο Τζούλιαν. «Τώρα είμαι πιστός χριστιανός. Πήρα την απόφαση να ακολουθήσω τον δρόμο του Ιησού Χριστού. Δεν θέλω να κλέβω πια, ούτε να λέω ψέματα στον παππού μου. Δεν μπορώ να σας αφήσω να πάρετε τα έλκηθρα». Ο Κάρτερ γέλασε. «Αλήθεια τώρα; Θα αστειεύεσαι βέβαια, έτσι;», είπε ο Γουίλι. 54 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
Ο Τζούλιαν ύψωσε το ανάστημά του. «Όχι, δεν αστειεύομαι». Ο Κάρτερ τότε πρόσεξε τον παππού του Τζούλιαν που ερχόταν από τον λόφο. «Έλα, Γουίλι, πάμε», είπε. Άφησαν κάτω τα έλκηθρα κι έφυγαν τρέχοντας. Ο Τζούλιαν αναρωτιόταν αν η φιλία τους θα τελείωνε εδώ. Πήρε τα έλκηθρα και τα έστησε πλάι στ’ άλλα. Αργότερα το βράδυ, καθόταν μπροστά στο τζάκι κι έπαιζε ντάμα με τον αδελφό του. Έτρωγαν ωραία κουλουράκια και απολάμβαναν το χιόνι που έπεφτε. Όταν το παιχνίδι τους κόντευε να τελειώσει, χτύπησε το κουδούνι. Ο Τζούλιαν πήγε να ανοίξει και είδε τον Κάρτερ να στέκεται μπροστά στην πόρτα κρατώντας μια χιονόμπαλα. «Αλλαγή σχεδίου», είπε, «το ποδόσφαιρο ακυρώθηκε». «Το φαντάζομαι», άρχισε να λέει ο Τζούλιαν. «Αντίθετα, θα πάμε να χτίσουμε ένα ιγκλού και χρειαζόμαστε τη βοήθειά σου. Αν παίξουμε χιονοπόλεμο, σε θέλω στην ομάδα μου. Έρχεσαι;», ρώτησε ο Κάρτερ. Ο Τζούλιαν χαμογέλασε. «Έρχομαι, περίμενε να πάρω το μπουφάν μου!». n Της Linda Gondosch Μετ.: Φρίντα Τσίνογλου-Λαμπριανίδου
Τεχνολογία και χρόνος: Η μεγάλη πρόκληση για τον σύγχρονο Χριστιανό Στην εποχή μας, η τεχνολογία υπό-
θρώπους στην άλλη άκρη του κόσμου, έρευσχεται να κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη, πιο να, εργασία από το κινητό μας ή τον φορητό γρήγορη, πιο αποτελεσματική. Κάθε και- υπολογιστή. Όλα αυτά είναι χρήσιμα και νούργιο εργαλείο παρουσιάζεται σαν ένας συχνά ωφέλιμα. Όμως, αντί να μας αφήσουν τρόπος να κερδίσουμε χρόνο, λέει πως απο- περισσότερο χώρο για ανάπαυση, προσωπική τελεί ένα ακόμη βήμα προς μια ζωή με λιγό- και πνευματική περισυλλογή ή ουσιαστική τερο άγχος και περισσότερη ελευθερία. Όμως, επικοινωνία, μας φορτώνουν με νέες προσπαρά την εντυπωσιακή πρόοδο γύρω μας, δοκίες. πολλοί από μας νιώθουμε περισσότερη πίεση Αν η τεχνολογία κάνει τη δουλειά μας από ποτέ. Η μέρα παραμένει 24ωρο, αλλά πιο γρήγορα, τότε η λογική συνέπεια είναι απαιτείται να χωρέσουμε μέσα της όλο και ότι θα έπρεπε να προλαβαίνουμε περισσόπερισσότερα πράγματα. τερα. Αλλά όσα προλαβαίνουμε πιο γρήγορα, Αυτή είναι η μεγάλη απάτη της τεχνολο- αντικαθίστανται αμέσως από περισσότερα γίας. Υπόσχεται μεγαλύτερη παραγωγικότητα, που καλούμαστε να κάνουμε. Η παραγωγιαλλά όχι περισσότερο χρόνο. Μας επιτρέπει κότητα αυξάνεται. Και ο όγκος δραστηριοτήτων απλώς να κάνουμε περισσότερα στον χρόνο αυξάνεται επίσης, κι ο εσωτερικός άνθρωπος που ήδη έχουμε. Και, τελικά, αυτό το «πε- κουράζεται πιο πολύ. ρισσότερα» γίνεται βάρος! Υπάρχει κι ένα άλλο κρίσιμο στοιχείο: η Σκεφτείτε πόσα πράγματα συνεχής παρουσία της τεχνοολοκληρώνουμε πλέον σε λίγα λογίας στη ζωή μας. Το κινητό Από τον λεπτά: μηνύματα, πληρωμές, τηλέφωνο βρίσκεται πάντα δίΛΑΖΑΡΟ Γ. ΑΓΑΠΙΔΗ Μηχανικό Τηλεπ/νιών κρατήσεις, επικοινωνία με ανπλα μας. Οι ειδοποιήσεις δεν ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026 | 55
σταματούν. Η σκέψη μας διακόπτεται διαρκώς. Η καρδιά μας γεμίζει μικρά, ασήμαντα θραύσματα πληροφορίας, κι αυτό περιορίζει την ικανότητά μας να συγκεντρωθούμε στα ουσιαστικά. Και το πιο ανησυχητικό: Μας αποσπά από Κείνον που θα έπρεπε να έχει τη μεγαλύτερη προσοχή μας μέσα στη μέρα: τον Κύριο. Αυτό δεν σημαίνει ότι η τεχνολογία είναι κακή. Το θέμα δεν είναι το εργαλείο, αλλά η χρήση του και, κυρίως, ο χρόνος που αφιερώνουμε σ’ αυτό. Το ερώτημα δεν είναι «πόσο μας βοηθάει η τεχνολογία;» αλλά: πώς διαχειριζόμαστε την καρδιά μας μέσα σ’ έναν κόσμο που, με την τεχνολογία που προσφέρει, απαιτεί συνεχώς την προσοχή μας; Η Αγία Γραφή μάς δείχνει ότι ο χρόνος δεν είναι μόνο ένα πρακτικό αγαθό, είναι ένα πνευματικό δώρο. Οι μέρες μας είναι μετρημένες και καλούμαστε να τις χρησιμοποιούμε με προσοχή (Εφεσίους 5:16). Αυτό σημαίνει ότι ο τρόπος που ξοδεύουμε τον χρόνο μας είναι ζήτημα μαθητείας, υπακοής και λατρείας του Υψίστου. Αν θέλεις να μάθεις τι έχει αξία για κάποιον, δες πού ξοδεύει τα χρήματά του, αλλά και τον χρόνο του. Κάθε λεπτό που περνάει το δίνουμε κάπου. Το ζήτημα είναι: πού; Στην εργασία; Στις υποχρεώσεις; Στην οικογένεια; Στην οθόνη; Στην ψυχαγωγία; Στον εαυτό μας; Στον Κύριο; Δεν είναι ότι πρέπει να σταματήσουμε να εργαζόμαστε, να οργανώνουμε, να επικοινωνούμε ή να ενημερωνόμαστε. Αλλά χρειάζεται να θυμηθούμε ότι η ψυχή μας έχει ανάγκη από χρόνο με τον Θεό και αυτός ο χρόνος δεν θα βρεθεί κατά τύχη. Εμείς τον κερδίζουμε, τον προστατεύουμε, τον διεκδικούμε. Στο τέλος, το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι η τεχνολογία κλέβει τον χρόνο μας. Είναι ότι, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, της τον παραδίδουμε. Και μαζί μ’ αυτόν, παραδίδουμε και την καρδιά μας. Η τεχνολογία 56 | Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
μπορεί εύκολα να γίνει μια μορφή εσωτερικής λατρείας, όχι επειδή τη θεωρούμε θεό, αλλά επειδή της δίνουμε περισσότερο χώρο απ’ όσο δίνουμε στον ίδιο τον Θεό! Το κινητό γίνεται η πρώτη μας σκέψη το πρωί, το email η τελευταία μας το βράδυ. Η καθημερινότητα γεμίζει θόρυβο και χάνουμε τη φωνή του Κυρίου. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Χριστός μάς καλεί: «Σ’ εμένα ελάτε... κι εγώ θα σας αναπαύσω» (Ματθαίος 11:28). Το πρώτο μέρος της πρόσκλησης είναι σαφές: να Τον πλησιάσουμε. Αυτό απαιτεί χώρο, χρόνο, πρόθεση. Καθώς ξεκινήσαμε το νέο έτος, αυτή η περίοδος, που -ιδανικά- θα έπρεπε να είναι χρόνος ήρεμης περισυλλογής και σοφής αξιολόγησης, συχνά εκτρέπεται στην πιο αγχωτική φάση του χρόνου! Τώρα η πρόσκληση του Θεού είναι ακόμη πιο επίκαιρη. Ο Ιησούς Χριστός εισήλθε στον δικό μας χρόνο για να μας προσφέρει τη σωτηρία, προσωπική σχέση μαζί Του και αιώνια ζωή. Ας Του επιστρέψουμε, λοιπόν, ένα μέρος αυτού του χρόνου. Ας δεσμευτούμε -συνειδητά και θαρραλέα- να προσφέρουμε στον Κύριο τις πρώτες στιγμές της μέρας μας, λίγη ώρα από την εβδομάδα μας, ένα μέρος της καρδιάς μας, που μέχρι τώρα το κατέχει η οθόνη. Ας αναρωτηθούμε: Πώς ξοδεύω τον χρόνο μου; Και τι λέει αυτό για το ποιον λατρεύω; Σ’ αυτή την καινούργια χρονιά που ανοίγεται μπροστά μας, ας κάνουμε μια μικρή αλλά ουσιαστική δέσμευση: να δώσουμε χρόνο στον Κύριο. Να Τον βάλουμε ξανά στο κέντρο. Να διαλέξουμε τη σιωπή αντί για τον θόρυβο, την προσευχή αντί για την ατέλειωτη κατανάλωση πληροφορίας, την παρουσία Του για τη διασκορπισμένη ψυχή μας. Ο Χριστός μάς έδωσε τα πάντα... ας Του δώσουμε κι εμείς λίγο από τον χρόνο μας. Εύχομαι σε όλους να είναι ευλογημένο το νέο έτος! n
ΜΟΛΙΣ!! ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ"""
Αιδ ! " Ν ί κ ο ς"Σ τ ε φ α ν ί δ η ς"
ΡΟΥΘ"ΚΑΙ"ΕΣΘΗΡ" #ΓΥΝΑΙΚΕΣ"ΠΙΣΤΗΣ$"ΤΟΛΜΗΣ"" ΚΑΙ"ΥΠΑΚΟΗΣ% Το!βιβλίο!"ΡΟΥΘ!ΚΑΙ!ΕΣΘΗΡ#!του!Νίκου! Στεφανίδη$!που!κυκλοφόρησε!από!τις!εκδό% σεις!"Ο!ΛΟΓΟΣ#$!αποτελεί!καρπό!της!μα% κρόχρονης!ενασχόλησής!του!με!την!Παλαιά! Διαθήκη!και!στηρίζεται!σε!κηρύγματά!του! κατά!τη!διακονία!του!στην!Ευαγγελική!Εκ% κλησία!Κατερίνης&!Ο!συγγραφέας!παρου% σιάζει!τις!δύο!μοναδικές!γυναίκες!της!Αγίας! Γραφής!στις!οποίες!αφιερώνεται!ολόκληρο! βιβλίο$! αναδεικνύοντας! την! πίστη$! την! τόλμη!και!την!υπακοή!τους$!στοιχεία!που!τις! καθιστούν!σημαντικές!για!το!θεϊκό!σχέδιο&! Το!έργο!χωρίζεται!σε!δύο!μέρη$!με!εισαγω% γές!που!φωτίζουν!το!ιστορικό!και!θεολογικό! πλαίσιο&!Κάθε!κεφάλαιο!ξεκινά!με!το!αντί% στοιχο!βιβλικό!κείμενο!και!ακολουθεί!ανα% λυτικός!σχολιασμός&!Ιδιαίτερη!μνεία!γίνεται! στον!Βοόζ$!τύπο!του!Χριστού&!Ο!συγγρα% φέας!συνδέει!το!βιβλικό!μήνυμα!με!τη!ζωή!του!σύγχρονου!πιστού$!καταλήγοντας!σε! προσωπικές!προτροπές!για!πνευματικό!προβληματισμό&!Με!απλό!και!κατανοητό! λόγο$!το!βιβλίο!εμπλουτίζει!την!ελληνική!Χριστιανική!βιβλιογραφία&!
14 € ΓιαΓια παραγγελίες > www.ologos.gr ή 210.4834214 καικαι σταστα βιβλιοπωλεία μας: παραγγελίες > www.ologos.gr ή 210.4834214 βιβλιοπωλεία μας: Αθήνα: Αθήνα:
Πάτρα: Πάτρα: Λάρισα: Θεσσαλονίκη: Θεσσαλονίκη:
Βόλος: Βόλος:
Αλβανία: Αλβανία:
Sarande Libraria 199 Libraria Σωκράτους 23 23 Sarande Εμμ.Εμμ. Μπενάκη 28 28 Εθν. Αμύνης ΚορίνθουΔευκαλίωνος 199 Μπενάκη 2 Σωκράτους Εθν. 42 ΑμύνηςΚορίνθου 42 «O LOGOS» 262 23 «O LOGOS» 382 21382 21 106 106 78 78 262 23 412 22 546 21 546 21 ! 00355.692585746 ! 24210-35801 ! 00355.692585746 ! 2610-224197 ! 210-3823495 ! 2610-224197 ! 210-3823495 ! 2310-232210 ! 2410-232594! 24210-35801 ! 2310-232210
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ!"#"$!!!"!!!! !!!"#$%&'(&)*+,,-'(,%."/%
P
SS PO RE
Χ+5 ES
T
ΠΛΗΡΩΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ ____________________________ Ταχ. Γραφείο ΚΕΜΠ KΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ____________________________ Αρ. Αδείας 013943
ST
του Ευαγγελίου
ENTYΠO KΛEIΣTO • AP. AΔEIAΣ 1841 ΚΕΜΠΑ MHNIAIO XPIΣTIANIKO ΠEPIOΔIKO Τ.Θ. 254, 19400 ΚΟΡΩΠΙ
PR
Η ΦΩΝΗ
S PO
S
Ημερολόγιο τοίχου
2026
Ένα!όμορφο!μηνιαίο! ημερολόγιο!τοίχου!! που!θα!σας!συντροφεύσει! όλο!τον!χρόνο"!! Εμπνευστείτε!από!τις! πολύχρωμες!εικόνες!του! μαζί!με!έναν! αναζωογονητικό!λόγο!! από!την!Αγία!Γραφή!! για!κάθε!μήνα"!! Κατάλληλο!και!για!δώρο"
7€ 50
Διάσταση! #$%&!'!#$%&!εκ" !(ανοιχτό!#$%&!'!&&!εκ")
Για παραγγελίες > www.ologos.gr, christianbookstore.gr, τηλ. 210.4834214 και στα βιβλιοπωλεία μας: Αθήνα:
Θεσσαλονίκη:
Πάτρα:
Βόλος:
Αλβανία:
Εμμ. Μπενάκη 28 106 78 ! 210-3823495
Εθν. Αμύνης 42 546 21 ! 2310-232210
Κορίνθου 199 262 23 ! 2610-224197
Σωκράτους 23 382 21 ! 24210-35801
Sarande Libraria «O LOGOS» ! 00355.692585746