Artywizm nr 3

JEDYNY TAKI

ARTYWIZM W POLSCE

SIERPIEŃ 2020

WYDANIE NR 3

PODZIĘKOWANIA W tym miejscu, należy się wdzięczność wszystkim osobom, które przyłożyły się choćby w najmniejszym stopniu, do wydania tego tworu. Twórcom wszelkiego rodzaju więc - ogromne dziękuję.

Oprócz pięknych obrazów, zobaczycie / przeczytacie tu jednak również teksty. Teksty, które nie powstałyby, gdyby nie grono osób, chcących podzielić się z Wami swoimi myślami.

NIETYPOWA MATKA POLKA MAIKEL OSKAR CIEŚLICKI ANNA BRONIEK ANNA BOBER - KOTARBIŃSKA To oni wystąpili gościnnie w roli autorów wartościowych treści pisanych.

SŁOWEM WSTĘPU Dzisiaj chciałabym Was odesłać do wiersza Kornela Filipowicza, Wolność.

Wolność bowiem jest nie tylko piękną ideą, którą należy szanować, ale tez prawem, o które należy dbać.

Chciałabym, żebyście przeczytali ten utwór i gdziekolwiek będziecie, przemyśleli, jak wygląda Wasza wolność?

Chciałabym również oświadczyć, że jako redakcja Artywizmu, zawsze będziemy stać po jej stronie, tak samo, jak stoimy po stronie praw mniejszości i wartości, które uważamy za nadrzędne.

Wartości takich jak miłość, dobroć i szacunek do drugiego człowieka. Tutak każdy może czuć się jak w domu, bo dom tworzą różnorodni ludzie. W domu jest przytulniej, kiedy znajdujemy w nim różne odcienie tej samej tęczy.

Aleksandra Ka. WYDAWCZYNI MAGAZYNU

SŁOWO NA NIEDZIELĘ

G

dy urodziłam pierwsze dziecko, obiecałam sobie, że wy-

spodziewałam, nachyliła się do mnie i rzekła: „Wybierz jak mam ci

chowam go na najbardziej pokojową osobę na świecie.

poradzić: jak urzędniczka, czy jak matka, która całe życie doświad-

Taką, która rozbraja miłością. Taką, która nigdy nie spra-

cza dyskryminacji?”. Wybrałam to drugie. A wtedy ona powiedzia-

wi nikomu przykrości, nie uderzy, a na agresję odpowie

ła: „Nie możesz być taka miękka, bo was zajadą. Naucz synów od-

dobrocią. Zawsze cierpliwie, merytorycznie i z szacun-

dawać. Zrób to szybko, bo będzie gorzej”.

kiem. A wtedy ludzie, niezależnie od poglądów, będą go

szanować. Bo on będzie szanował ich.

Tego dnia przeprowadziłam z dziećmi poważną rozmowę. Spytałam, czy pamiętają to wszystko, czego ich uczyłam: o byciu miłym,

O, święta naiwności! Jaka ja durna byłam!

sympatycznym, niesprawianiu żadnym ludziom przykrości itd. Pamiętali. Kazałam im zapomnieć. Wprowadziłam nową zasadę: jeśli

Wiele lat później przyjechaliśmy do UK. Mała mieścinka, 98% lud-

ktoś dobrowolnie nie chce się odczepić, nie reaguje na twoje proś-

ności to „white British”. Z ksenofobii tutejszych mieszkańców śmie-

by i ostrzeżenia, a osoby, które powinny ci pomóc, na stosownych

ją się mieszkańcy większych miast ościennych. Moje dzieci zostały

stanowiskach, nie reagują natychmiast i definitywnie, to bardzo

poinstruowane ponownie, że jeśli chcą, aby ktoś ich szanował, mu-

mocno podkręć i odbij piłeczkę.

szą same szanować ludzi. Muszą być uprzejmi, wyrozumiali, kulturalni, mili, koleżeńscy, uczynni, powinni się asymilować itd.

Niedługo po tym zostałam wezwana do szkoły. Mój syn wdał się w bójkę. Usłyszałam, że „Wprawdzie tamten chłopiec go wyzy-

Mojemu starszemu synowi „na dzień dobry” wrzucono plecak pod

wał i pierwszy uderzył, ale mój syn niepotrzebnie mu oddał i przez

kran, puszczono wodę. Chciałam wierzyć, że to jakiś głupi żart.

to też zostanie ukarany odsiadką po szkole”. Nie wyraziłam na nią

Może nieporozumienie, w końcu moje dziecko bardzo słabo mó-

zgody. Ba, otwarcie powiedziałam, że mój syn ma moje przyzwole-

wiło po angielsku. Miłością w nich. Spokojem i miłością. Zgodnie z

nie na to, żeby oddać. I będzie to robił, za każdym razem, gdy ktoś

planem.

zacznie. To się nazywa w cywilizowanym świecie „samoobrona”.

Spytałam, gdzie był ten nauczyciel, gdy mój syn został wyzwany

Dalej dziewczynka oznajmiła nauczycielowi, że nie będzie z nim

i uderzony. Gdzie byli inni nauczyciele. Gdzie był dyrektor, który

siedzieć w ławce. Na pytanie nauczyciela „Dlaczego?”, odparła:

powinien zapewnić mu bezpieczeństwo. Co zrobił personel tej pla-

„Bo jest z Polski. Mama napisała karteczkę do pana, że nie muszę z

cówki, gdy przez tygodnie przychodziłam tam co drugi dzień, pro-

nim siedzieć”. Poszłam do szkoły. Pokojowo. Z miłością. Spławiono

sząc o reakcję i mówiąc o prześladowaniu moich dzieci, o tym, że

mnie równie czule.

się o nie boję. Byłam spokojna, ale bardzo oschła i stanowcza. Już się nie uśmiechałam. Na koniec zapewniłam, że jeśli kiedykolwiek

Gdy mój średni syn został pobity, a na nagraniu z monitoringu było

wpadną jeszcze na pomysł, żeby próbować ukarać moje dziecko za

widać, jak trzech chłopców ze starszych klas podchodzi do niego,

samoobronę, to pozwę ich za dyskryminację i tak sprawę nagło-

dwóch go trzyma, a jeden okłada po brzuchu pięściami, krzycząc

śnię, że stanie się tym, z czego zasłynie ich szkoła na długo.

(według świadków) „Wypierdalaj do swojego kraju”, usłyszałam od zastępczyni dyrektora, że: „Tu jest Anglia, mamy demokrację, każ-

Wszystko się skończyło, jak ręką odjął. Moi synowie, w przeci-

dy sobie może krzyczeć, co chce. To wolność słowa.” oraz „Proszę

wieństwie do większości swoich rówieśników, mają po dwa metry

nie nadużywać zwrotu „pobity”. Dzieci się biją czasem. To normal-

wzrostu i od zawsze byli bardzo wysocy i solidnie zbudowani. To

ne”. Poszłam na policję. Już bez miłości. Ale nadal z pełną kulturą.

głupi pomysł uderzyć kogoś takiego, wiedząc, że odda.

Doprowadzono do konfrontacji, na której od dyrekcji usłyszałam,

Już odda.

że może powinnam zmienić dzieciom szkołę. Zatkało nawet poli-

Do tego obaj mają cięty język, po mnie. To głupi pomysł próbować

cjantkę. Nie wiedziałam, czy się śmiać, płakać, czy lać po ryju. Choć

obrazić kogoś takiego, wiedząc, że odpowie tak, że w pięty pójdzie

w życiu nikogo nie uderzyłam.

i nawet koledzy nie będą mogli powstrzymać śmiechu.

Już odpowie.

Poszłam do councilu (tutejszy urząd miejski). Przyjęła mnie czarnoskóra urzędniczka. Wysłuchała, westchnęła i powiedziała: „Ty

Czy ktoś odważy się mnie pouczać? Piętnować? Darujcie sobie. Ja

przynajmniej jesteś biała”. Widząc, że nie takiej reakcji się

wiem, jak to powinno wyglądać. Ale naprawdę to nie moja wina, że

życie to nie bajka. Próbowałam inaczej. Niestety dobra wola jednej

Uważam również, że tak samo powinien zostać ukarany np. kie-

strony nigdy nie wystarcza.

rowca tej furgonetki, którego oszczerstwa m.in. ją poniżały. I fun-

A teraz posłuchajcie, jak można by skrócić tę historię do dwóch

dacja, do której ten samochód należał.

zdań: Dziecko Nietypowej Matki Polki wdało się w bójkę. Szkoła

I księża pedofile, przenoszeni jedynie do innych parafii, gdy się

chciała je ukarać, ale sama matka nie wyraziła zgody.

wyda, że molestują dzieci. I ci, którzy próbują to zatuszować i ich

Czy to by była prawda?

przenoszą.

Tak.

I policjanci, jeśli nadużywają władzy i siły.

Czy to by było uczciwe przedstawienie sytuacji?

I biskupi, szerzący mowę nienawiści z ambon.

Zdecydowanie nie.

I politycy, którzy nas dzielą i się cieszą, gdy skaczemy sobie do oczu. Wtedy mniej się skupiamy na nich. I nie patrzymy im na ręce.

Dlatego nie osądzajcie aktywistów LGBTQ+ bez wnikania w szcze-

A powinniśmy.

góły. Bez uwzględnienia faktu, że próbowali. Przez cholernie dłu-

I wszyscy inni, którzy złamali prawo. Równo. Sprawiedliwie.

gie lata grzecznie prosili o poszanowanie ich godności. O równe prawa. O niezaglądanie im pod kołdry i do majtek. O zaprzestanie

Jeśli nie zaczniemy się uczyć na błędach historii, jeśli nie skończy-

publicznych fantazji o tym, co robią w łóżku. O nierozpowszech-

my tworzyć równych i równiejszych, to się dla nas wszystkich źle

nianie bzdur na ich temat. Nie ubliżanie im bez powodu. Słyszeli-

skończy.

ście ich prośby? Jeśli nie, to jedynie znaczy, że byliście odwróceni plecami, bo mieliście je w dupie. Zatem mam nadzieję, że nie cmo-

Podnieś tęczową flagę z ziemi, gdy ktoś ją wyrwie właścicielowi.

kacie teraz z niezadowoleniem, gdy przestali dziś prosić, a zaczę-

Zrób to, nawet jeśli ci się nie podoba. Zrób to, ze względu na jej

li głośno krzyczeć swoje żądania, które de facto się nie zmieniły.

symbolikę. Symbolizuje miłość i równość. Zrób to, ze względu na

Mam nadzieję, że teraz przynajmniej je usłyszycie. Że wszyscy je

fakt, że dla wielu, jest bardzo ważna.

usłyszą. Prasa zagraniczna już o tym pisze.

A ja obiecuję ci, że gdy zobaczę, jak ktoś zrzuca na ziemię krzyż, to Co czuję, gdy słyszę te dzieciaki? Smutek. Jest mi smutno, że mu-

też go podniosę. Zrobię to, bo wiem, co on dla ciebie symbolizuje.

szą prosić o fundamentalne prawa dla siebie. Tłumaczyć oczywi-

Mimo że nie wierzę w twojego Boga. Zrobię to, bo wiem, że dla

stości. Jest mi smutno, bo tracę tożsamość narodową. Coraz ciężej

wielu ten krzyż jest ważny.

mi idzie identyfikowanie się z moją ojczyzną. Czuję też strach. Boję

Odpowiedz na moje „dzień dobry” z uśmiechem, jakim ja cię obda-

się o nich. Mam silny instynkt macierzyński. Najchętniej wzięła-

rzę. Nie musimy się spierać czy jakikolwiek Bóg istnieje. Nie mu-

bym ich po kolei, przytuliła do piersi i powiedziała każdemu: „Je-

simy sobie niczego udowadniać. Możemy żyć własnym życiem i

steś ważny/a, jesteś wspaniały/a taki/a, jaki/a jesteś. I nigdy nie daj

się w nie nie wtrącać. Możemy pogadać o książkach. O muzyce.

sobie wmówić, że jest inaczej. Że miłość dwojga dorosłych ludzi,

O kinie. O gotowaniu. O tym, że ty pewnie też jesteś zmęczona/y

niezależnie od płci, to coś złego. Że to ciebie nie powinno być w

tą wszechobecną nienawiścią i chciałbyś/chciałabyś, żeby twoje

tym kraju. Jesteś Polakiem i Polska musi cię wysłuchać, bo ty też

dzieci były na tym świecie bezpieczne. Kimkolwiek jesteś — łączy

masz głos, taki sam, jak każdy inny obywatel, a do tego masz coś

nas więcej, niż ci się wydaje. Oboje jesteśmy ludźmi. Nie spierdol-

do powiedzenia, masz swoją ważną historię”

my tego.

Czy uważam, że Margot powinna ponieść karę za to, co zrobiła?

teskt: Nietypowa Matka Polka,

Jeśli są dowody na to, że uszkodziła furgonetkę czy- tym bardziej-

blogerka, autorka bestsellera

naruszyła cielesność kierowcy- oczywiście, że tak. Nie można na-

„Nietypowa Matka Polka”

ruszać cudzego, nawet obrzydliwego, mienia. Nie można nikogo atakować. Jeśli jest winna, powinna zostać ukarana stosownie (!)

IG: @Nietypowamatkapolka

do popełnionego czynu. Powinna mieć prawo do sprawiedliwego

FB: Nietypowa Matka Polka

(!) procesu. Powinny zostać uwzględnione wszystkie jej pobudki (!) i okoliczności (!).

LOVE YOURSELF fotograf: DASTIN KOUHAN modelka: NATALIA MICHALEWSKA mua: OLA MITEK

PYTANIE NIEOCZYWISTE Kiedy zapytam Cię:

Ja właśnie pytam o to ‚Ja’, które odpowiada, że jest

kim jesteś?

człowiekiem. Gdy spojrzysz na szyk tego zdania, to

Co odpowiesz?

zobaczysz, że istnieją tu dwa byty: jest ‚Ja’ i jest ‚człowiek’, z którym to ‚Ja’ się utożsamia. Właśnie o to ‚Ja’

Podasz mi swoje imię?

pytam.

Nazwisko?

Kim jest to ja? Kim jesteś Ty? Opowiesz mi, jaki masz zawód, czy na jakim stanowisku pracujesz?

Od urodzenia, aż do chwili obecnej ‚Ja’ jest niezmienne. ‚Ja’ przeżyło wszystko, co wydarzyło się w Two-

Powiesz, że jesteś ojcem? Synem? Córką? Matką?

im życiu, doświadczyło wszystkich zmian, które mia-

Bratem? Chłopakiem? Narzeczoną? Żoną? Mężem?

ły miejsce. Było tam zawsze, kiedy byłeś dzieckiem, nastolatkiem, jest tu i teraz kiedy to czytasz.

Streścisz mi historię swojego życia, opowiesz, kiedy się urodziłeś, skąd pochodzisz, co przeżyłeś?

Kim jest to ja? Kim jesteś Ty?

Podasz mi swój wiek, płeć, poglądy polityczne czy

Jesteś świadomy życia, tego co dzieje się wokół:

swoją wiarę? Swoją narodowość? Swój dorobek?

wszystkich dźwięków, kolorów, kształtów, zapachów, smaków, odczuć, uczuć, myśli i wyobrażeń. Jesteś

Wszystkie te rzeczy są historią Twojej tożsamości, są

świadomy swojego ciała, swojego umysłu, swoich

opisem Twoich przeżyć, są rolami, z którymi się iden-

emocji. Wszystkie te rzeczy są zmienne, przychodzą

tyfikujesz lub słowami wskazującymi Twoją osobę.

i odchodzą, ulegają ciągłym zmianom. Jest jednak coś, co się nie zmienia, coś, co tych wszystkich zmian

Nie o to pytam.

doświadcza.

Kim jesteś Ty?

To jesteś właśnie Ty, prawda?

Ty, który nosi to imię. Ty, który ma to pochodzenie.

Na koniec, zadam Ci jeszcze jedno pytanie. Zanim

Ty, który w stosunku do innych, odgrywa takie wła-

odpowiesz — chciałbym, żebyś chwilę z nim pobył,

śnie role.

żebyś dobrze się zastanowił i dokładnie sprawdził w

Ty, któremu nadano narodowość. Ty, który identyfi-

swoim doświadczeniu, jaka jest Twoja odpowiedź.

kuje się z płcią swojego ciała. Ty, który ma poglądy, marzenia, potrzeby i wspomnienia.

Czy jesteś człowiekiem, który doświadcza świadomości czy świadomością, która doświadcza bycia

Kim jesteś Ty? Ja jestem człowiekiem — odpowiesz.

człowiekiem? tekst: Maikel grafika: @Artywistka

O widzisz, bardzo dobrze.

KSIĘŻYCOWA WODA fotografka: KSIĘŻYCOLICA model: DOMINIK WIĘCEK

***** trudno jest odnaleźć siebie gdy wdychasz jej opary droga do niepoznania drzewo złego i gorszego czterodniowa pustka gdy mówię, że znalazłam potem chcę zapomnieć ale nawet nie pamiętam kreacja absolutu stała się pomnikiem na peryferiach ktoś podejdzie, dotknie i zapomni wzdrygnie się, pomilczy, potem będzie jak dawniej później będzie jak wcześniej teraz nie dałabym za siebie uciąć nawet róży w taniej kwiaciarni czarna wstążka i ostatnie pożegnanie

Wiersz: Katarzyna Rozmus nhumble88 Grafika: MZ Adamas @Mz_Adamas

ciałociekawość Fotografka: ALEKSANDRA POJAWIS @czarne.fotografie Modelki: DOMINIKA PIELA, MAŁGORZATA KOŁACZYŃSKA, ZUZA CHYŁA, AMELIA POJAWIS

Na co komu sen…

Na co komu sen, gdy ósmego dnia Bóg przechrzcił noc ku czci artystów, a wschód słońca głupio pozostawiać bez widowni Wiersz: Mateusz Stosik Grafika: Zupa Mleczna „Pani domu” @ZupaMleczna_

WISH YOU WERE HERE fotograf: ŁUKASZ KIELOCH @disappointing.ph modelki: KAROLINA @swirkl01 MILA FILYUK @milafilyuk SONIA SAWICKA @estetyczny.byt

Czy promuje się to czego słuchamy, czy słuchamy tego co się promuje?

KILKA SŁÓW O NAJNOWSZYCH PŁYTACH SANAH I KASI LINS.

Tym razem chcę poświęcić kil-

światem zewnętrznym, otaczająca rzeczywistość jest obecna

ka akapitów tematowi lżejszemu niż skandale w świecie nauki.

w uczuciach i emocjach, o których śpiewa artystka. Przy tym

Nie jest to rzecz paląco aktualna jak trendy wyznaczane przez

są to jednak rysowania z lekka dekadenckie jakby powodowa-

Billie Eilish, ale moim zdaniem warta uwagi, bo ostatnimi cza-

ne bólem świata. W przeciwieństwie do Sanah, która w swo-

sy coraz powszechniejsza, a przede wszystkim – dla ludzi spo-

ich tekstach czyni uczucia głównymi bohaterami opowieści,

strzegawczych – coraz bardziej słyszalna.

które chce przekazać odbiorcy. Słuchając Sanah wielokrotnie

W maju tego roku miały premierę dwie dobre płyty. Oczywiście

miałem wrażenie, że to uczucia są wewnętrznym ja utworu, a

jak przystaje na zestawienie w duecie, jedno musi być lepsze

nie “podmiot”, który je odczuwa. Te subtelne różnice w cha-

od drugiego. Ale jakie wartości mieszczą się dzisiaj w słowie

rakterze kompozycji obu artystek eksponuje oprawa wizualna.

lepsze? Czy lepsze zawsze wygrywa z gorszym? W dzisiejszych

Od samej okładki, przez teledyski, aż po wizerunek sceniczny.

warunkach te kwestie podlegają dyskusji, dlatego warto przy-

Gdybym miał wam tu i teraz zilustrować to porównanie, najle-

pomnieć, że prawdziwe złoto i platyna nigdy nie były i nadal

piej oddają je kalki takie jak “czarne i białe”, “side white, side

nie są dźwięcznie podawane na tacy, a wręcz przeciwnie – aby

black”, “serce i pik” itp...

je odnaleźć albo osiągnąć trzeba przebyć nierzadko długą dro-

Jednak tym, co decyduje o moim wyborze to “gęstość” utwo-

gę. I dotyczy to tak samo artysty, jak odbiorcy.

rów Kasi Lins. Bogactwo dźwięków przy jednoczesnym zachowaniu subtelności na przykład instrumentów dętych i chórów,

Nie przekonacie mnie, że białe jest czarne, a czarne jest białe Nie słyszałeś jeszcze o polskiej piosenkarce o dźwięcznym pseudonimie Sanah? Musiałeś słyszeć! Chyba że przez ostatnie trzy miesiące nie słuchałeś radia, nie odwiedzałeś platform streamingowych i nie otwierałeś lodówki. Czym zasłużyła sobie na miano “prawdopodobnie największego odkrycia polskiej sceny muzycznej 2020 roku”?

Jak informuje nas strona RMF FM, singiel Melodia na POPLIŚCIE — prowadzonej przez Darka Maciborka — między 8 maja, a 29 lipca znalazł się 57 razy; z czego aż osiem na miejscu pierwszym (ostatniego dnia piosenka zatrzymała się na pozycji 18). Nie mam wątpliwości, że tego roku jest to jedna z najgłośniejszych gwiazd rodzimej estrady. Odniosła wielki sukces komercyjny. Tak wielki, że linki do jej piosenek podsyła mi serdeczny przyjaciel elektryk.

Obie z pań to znakomite kompozytorki i autorki tekstów na wysokim poziomie, choć odnoszę wrażenie, że w miejscach, gdzie rymy są od siebie odleglejsze lepiej radzi sobie Kasia Lins. Autorka podejmuje w swoich tekstach dyskusję ze

które stanowią idealne tło dla słów. To pop pachnący kadzidłami, nacechowany znacznie bardziej dramaturgią niż w wypadku Królowej Dram. Nasion chilli na szczyt dania dodaje fakt, że album Kasi Lins otwiera interpretacja wierszu Marii Konopnickiej, Jeżeli Kochasz. Już to dowodzi w moim odczuciu wyższości Mojej Winy nad płytą Sanah, bo koresponduje w ten sposób z polskim dorobkiem kulturowym.

Czy 21 dni to więcej niż 7 lat?

W tym miejscu muszę się wam zwierzyć, że nie jestem do końca obiektywny (zresztą kto z nas jest?). Jako miłośnik muzyki i cichy obserwator tego, co dzieje się w świecie muzyki, cenię sobie w szczególności tych artystów, którzy sukcesy osiągają dzięki wytrwałości i mozolną pracą. Preferencje te skłaniają mnie do przyznania, że w szerszej perspektywie ciekawszym albumem jest płyta Kasi Lins. Katarzyna Zielińska nie dość, że jest od Zuzanny Jurczak (Sanah) starsza o siedem lat, to jako muzyk ma o wiele większe doświadczenie. Od lat dziecięcych uczyła się klasycznego repertuaru na fortepianie, później kontynuowała edukację na Wydziale Jazzu i Muzyki Estradowej Akademii Muzycznej w Gdańsku. W 2013 roku wykazała się

debiutancką płytą długogrającą Take My Tears wydaną przez

najlepszym singlem w historii muzyki rozrywkowej. Zawsze,

międzynarodową wytwórnię Evosound na trzech kontynentach

gdy o tym myślę, zadaję sobie pytanie, czy gdyby Cygańska

(Japonia, Chiny, USA, Niemcy, Polska). Artystka wróciła na ry-

Rapsodia została wyemitowana zaledwie kilka razy, również

nek po pięciu latach w 2018 roku, wydając kolejny LP Wiersz

zdołałaby zyskać takie miano? Dziś to już historia, ale odpo-

Ostatni. Nominowana dwukrotnie do nagrody Fryderyki 2019

wiedź na to pytanie nie jest wcale jednoznaczna. Czy promuje

w kategoriach Album Roku: Pop Alternatywny i Autor Roku. A

się to, czego słuchamy, czy słuchamy tego, co się promuje?

więc omawiana przeze mnie płyta Moja Wina (Universal Music

Również wspomniana przeze mnie wcześniej Billie Eilish jest

Polska) to trzeci longplay w dorobku artystki i siłą rzeczy echa

dla mnie ewenementem pod tym względem. Tempo i kierunek,

ponad siedmiu lat obecności w spisach ZAiKS’u pobrzmiewają

w jakim rozpędziła się kariera dziewiętnastoletniej dziewczyny

na albumie.

z Los Angeles, będącej córką producenta filmowego, wprawia

Dla porównania Zuzanna Jurczak całkiem niedawno, bo w

mnie nadal w osłupienie. Jej umiejętności kompozytorskie i

2019 roku, obroniła pracę licencjacką w klasie skrzypiec na

wokalne pozostawiają wiele do życzenia jak na artystkę, która

Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.

w ciągu ponad roku odebrała pięć statuetek Grammy i nagra-

Przy pomocy Andrzeja Puczyńskiego (dyrektor generalny Uni-

ła utwór do ścieżki dźwiękowej nowego Bonda. A przypomnę,

versal Music Polska) podpisała kontrakt z wytwórnią Magic

że rozmawiamy o dziewczynie, która na dwie wydane płyty

Records i już w tym roku wydała debiutancki longplay — wła-

nie skomponowała ani nie napisała samodzielnie, ani jednego

śnie Królową Dram. Premiera jej albumu Królowa Dram odbyła

utworu, a na jej albumach nie brakuje piosenek napisanych w

się 8 maja, natomiast zaledwie dwadzieścia jeden dni później

ogóle bez jej udziału. A jednak świat oszalał na punkcie nasto-

ukazał się longplay Kasi Lins — Moja Wina. Na POPLIŚCIE nie

latki z L.A.

znalazły się żadne kompozycje tejże artystki, a to ciekawe, bo to jest właśnie ta IMO lepsza płyta. Mniej komercyjna, mniej promowana i w końcu — mniej doceniana.

Z tych dwóch artystek i dwóch płyt, które obie premierę miały w niemal tym samym czasie, znacznie bardziej promowana jest Pani Jurczak, gdy tymczasem Kasia Lins robi rzeczy, których nie robił jeszcze nikt, grając na deskach teatru koncert w konwencji spektaklu! Ale to nie jedyny przypadek takich nieprawidłowości w historii muzyki rozrywkowej.

Przez ciernie do gwiazd. Czy na pewno?

Co ma potencjał u ciebie?

To tylko kilka przykładów tego, jak wielkim narzędziem potrafi być marketing i promocja. A już nietrudno o wrażenie, że żyjemy w czasach, w których słuchamy, oglądamy, konsumujemy w pierwszej kolejności i największej mierze te produkty, które specjaliści od promocji podsuwają nam pod nosy. I nie zawsze jest to to, co najbardziej wartościowe, ale to, co ma większy potencjał finansowy, większe szanse na odniesienie sukcesu komercyjnego.

Ale z drugiej strony, czy największy przebój w dziejach muzyki

Zespół Queen przebył długą drogę od wynędzniałej i wyzy-

rozrywkowej sprzed czterdziestu pięciu lat miał ten potencjał?

skiwanej kapeli do gwiazdy brytyjskich list przebojów i w ich

A może największy potencjał ma to, co widzimy i słyszymy

wypadku można z całą stanowczością stwierdzić, że zapraco-

najczęściej? Prawdziwe skarby, które rzeczywiście zasługują

wali na to nadzwyczajną wytrwałością, talentem i wiarą w to,

na największe uznanie i naszą uwagę nigdy nie są podawane

co robili. Jednak do momentu wydania legendarnego singla

na srebrnej tacy, a wręcz przeciwnie – aby je odnaleźć, trzeba

Bohemian Rhapsody zespół był średnio rozpoznawalny nawet

przebyć nierzadko długą drogę samodzielnie.

w samej Anglii. W trzy miesiące stali się milionerami! Za popularnością tego utworu stoi jednak pewien szkopuł, o którym warto wspomnieć przy okazji omawianego przeze mnie tematu. Wytwórnia kategorycznie odmawiała wydania, prawie sześciominutowego singla w całości sugerując, że będzie to kompletna klapa (single w tym czasie miały po trzy minuty i do dziś się to nie zmieniło). Autor kompozycji wykradł nośnik taśmy ze studia nagraniowego, a następnie podrzucił znajomemu DJ’owi radiowemu. Ten wyemitował utwór w ciągu jednego dnia aż 14 razy! I to wystarczyło, aby ten dziwaczny kawałek stał się

tekst: Oskar Cieślicki

SAVE ME NATURE! fotografka:

model:

PAULINA WYLECIOŁ

TOMASZ GAWLIK

@piekni_nieznajomi_foto

POSZUKUJEMY! Cały czas staramy się rozwijać nasz zespół i budować Artywizm tak, by w przyszłości był źródłem inspiracji do tworzenia i myślenia. W związku z tym poszukujemy:

1. OSÓB ZAJMUJĄCYCH SIĘ PISANIEM TEKSTÓW: Jeżeli chciałbyś bądź chciałabyś dołączyć do naszego grona pisarskiego, zapraszamy Cię do współpracy - felietony dot. sztuki, muzyki, psychologii, mniejszości, ekologii, recenzje książek i płyt są bardzo mile widziane. Dołącz do nas i twórz prawdopodobnie jedno z najbardziej obiecujących czasopism online w Polsce ;)

2. OSÓB ZAJMUJĄCYCH SIĘ WYWIADAMI: Jeśli masz dryg reporterski, lubisz poznawać i szukać nowe osoby ze świata sztuki i nie tylko, a do tego umiesz zadawać pytania i wiesz JAK je zadawać, by osoba pytana miała szansę wypowiedzieć się na jakiś temat więcej niż jednym zdaniem - to miejsce w sam raz dla Ciebie!

3. OSÓB, KTÓRE MOGŁYBY POMÓC W OBSŁUDZE SOCIAL MEDIÓW: Głównie Instagram i Facebook - grafiki do postów są przygotowywane zaraz po publikacji nowego numeru magazynu. Tworzymy również harmonogram publikacji. Potrzebujemy osób, które chciałyby nam pomóc w przygotowywaniu postów i „wrzucaniu” ich na odpowiednie media.

4. OSÓB, KTÓRE CHCIAŁYBY ZAJĄĆ SIĘ POSZUKIWANIEM MŁODYCH ARTYSTÓW (GRAFIKA/ FOTOGRAFIA / MALARSTWO / RYSUNEK), KTÓRYCH PRACE MOGŁYBY SIĘ ZNALEŹĆ W ARTYWIZMIE: Instagram, Facebook, wszelkie grupy związane ze sztuką - jest jeszcze masa osób, które nie dowiedziały się o Artywizmie, a które mogą chcieć się u nas pokazać. Szukamy więc osób, które poświęciłyby choćby pół godziny dziennie na rozesłanie info o Artywizmie nowym artystom, których prace mogłyby ukazać się na łamach naszego czasopisma

WARUNKI I ZGŁOSZENIA: WARUNKI: Ponieważ Artywizm jest (jeszcze) inicjatywą non profit, niestety nie możemy zagwarantować nikomu wynagrodzenia. Możemy za to zagwarantować Wam ogrom satysfakcji i poczucie, że uczestniczycie w czymś fajnym, co rośnię i co (kto wie) może w przyszłości przestanie być już jedynie inicjatywą niekomercyjną.

Zdajemy sobie sprawę z tego, że z racji na charakter tego dodatkowego zajęcia, czas poświęcany na konkretne zadanie nie będzie zbyt duży. To dlatego cały czas szukamy nowych osób - by Was nie przeciążać i by wspólnymi siłami pchać ten wózeczek do przodu.

ZGŁOSZENIA: Swoje zgłoszenia prosimy wysłać na adres:

www.artywizm@gmail.com

FACES OF FASHION Graficzka:

KAROLINA KOŁODZIEJ

“Faces of fashion” to bliższe spojrzenie na wizerunek kobiet w kampaniach modowych. Seria składa się z sześciu portretów zrealizowanyh w technice linorytu. Grafiki są plastyczną interpretacją fotografii z publikacji m.in. magazynów ‘L’Officiel’ i ‘Kaltblut’, czy najnowszej kampanii domu mody Alexandra McQueen’a.

Żałoba Widzę wzór plakatów już, niech was wszystkich skryje czerń Przyszłość narodów napisaną piórem którą skrywa cień Widzę dziewczyny trzymające się za ręce i chłopców czujących coś Widzę jak wam to przeszkadza bo już przyszedł tutaj ktoś Zieleń trawy w parku blaknie na wasz widok zamieniona w czerń Spadające czarne liście drzewa otulają ciepło jego pień Słychać tylko „Dziecko dorośnij, idź się żeń” I oglądaj wieczną noc mając jeden wielki dzień Naucz syna co potrafisz - jak się czyta „black” Na jaki kolor lazurowe morze dzisiaj barwi brzeg Choć wasz mały świat stał się już tak barwny Przez was mój stał się jeszcze bardziej czarny Czerwień Twoich ust pokrywa cudzy mrok Przez ciemne okulary - tak ukrywasz swój niewinny wzrok Czarne oczy, czarna dusza, czarna krew i pot Czarnym chodnikiem w ciemności maszeruje czarny kot Czarna kawiarnia z czarną kawą, czarny tej kawiarni róg Na czarnym niebie pośród czarnych chmur skrył się czarny kruk Czarne słońce tak blisko dachu czarnych wzgórz Ja naprawdę mam dość czarnego już Czarną drogą nas prowadzisz, czerwone serca stoją wzdłuż Zapomniane takie przez Ciebie, czarny osiadł na nich kurz Czarny wiatr kołysze czarne łany zbóż Czarne słowa Twego serca pomalowały setki czerwonych róż Czarny pieprz i czarna sól Czarne szczęście, czarny ból Czarny rak nas wszystkich truł I wpychał w jego czarny dół Chce zobaczyć bose dziewczyny z kolorowymi paznokciami u ich stóp Chce zobaczyć chłopców biegnących na spotkanie do swoich małych grup Zobaczyć ptaki w gnieździe na zielonym drzewie Położyć się z kimś nad lazurowym morzem pod niebieskim niebem Na tej małej kuli zwanej ziemią wszyscy się zmieścimy Wzdłuż tej drogi która idziesz właśnie my stoimy A Ty dalej na nas krzycz, się na nas złość Ale my czarnego mamy już serdecznie dość Wiersz: Mateusz Łukasik Grafika: Zupa Mleczna „Plażowiczki, kreski, kapelusze” @ZupaMleczna_

OTWIERAMY GRANICE?

N

iedawno przechodziliśmy (przechodzimy?) przed pandemię. Zamknięto nas i zamknęliśmy się sami. Ze strachu, ze zdrowego rozsądku, z posłuszeństwa, z obowiązku, z ostrożności.

Zamknęliśmy granice, zamknęliśmy się w kraju, przed przyjezdnymi, w domach.

Zamknęliśmy (na chwilę) lasy, na dłużej sklepy, szkoły i usługi, na jeszcze dłużej usta. Wciąż mam ciary widząc na ulicach ludzi z zasłoniętymi twarzami, z maska-

mi „zatykającymi kanały artykulacji” (parafrazując klasyka Staszewskiego). Uzasadnione czy nie, pomagające czy nie, maski wyglądają dla mnie kneblująco. Społeczeństwo bez głosu, bez oddechu. Wiem, że to trochę przesada, nie jest aż tak dramatycznie, ale skojarzenie mam silne. Może dlatego, że niemożność, nawet hipotetyczna, wzięcia swobodnego oddechu, jest dla mnie mocno niepokojąca. Nos zatkany katarem powoduje duży dyskomfort skrajnie przechodzący w lekką panikę…

Oddech to wolność. Oddech to podstawowa, pierwotna, najbardziej naturalna nam czynność.

Bez oddechu nie ma życia i nie ma wolności.

Stres, także ten pandemiczny, powoduje skrócenie oddechu. Oddychamy płycej, zamykamy się w sobie. Kulimy się, chroniąc wrażliwe serce i miękki brzuch, zamykamy klatkę piersiową, zamykając siebie w klatce stresu. Zatrzaskujemy granice ciała, zatrzaskujemy granice umysłu. Odsuwamy się od życia, od bliskich, od siebie samych. Tak działa automat, w chwili stresu liczy się tylko przetrwanie…

Jakie jest na to lekarstwo? Niespodzianki nie będzie — Oddech. Świadomość. Świadomy oddech. W trudnych chwilach jest nam jeszcze bardziej potrzebny. Gdy czujesz to znajome zaciskanie się wszystkiego w środku — wtedy właśnie inaczej — wyprostuj się, otwórz klatkę, uwolnij przeponę, weź niespieszny, jak najpełniejszy wdech i uwalniaj go powoli, powolutku. Pozwól ciału się odprężyć, rozluźnić. Zaakceptuj – tak, jestem w stresie, to jest trudny moment – przejdę przez niego, oddycham, jestem pełnią, otwieram się na życie, przyjmuję tę sytuację i przychodzące dla niej rozwiązania. Wdech, wydech.

Otwórz granice.

Weź głęboki oddech…

Autorka tekstu: Ania Broniek Grafika: Emilia Majdra

BODY LANGUAGE fotografka: ALEKSANDRA KA. @fotoszuflada Modele: MARTYNA KOZŁOWSKA @yuungblood WIKTORIA KRUSZYŃSKA @vkuszynska [TRANCE MODEL MANAGEMENT]

MAGDALENA HOMBEK @h.o.m.b.u.s FABIAN GOŁĄBEK @alpaca_fgolabek PATRYCJA CIOŁKO @szejnn_photomodel DOMINIKA PIĘTAK @wingpinek ILIA ANISZEWSKA @jellyfish_ilia

Zupa Mleczna „Chatka pijacka” @ZupaMleczna_

DLACZEGO PRAWO KOCHA ARTYSTÓW & BRANŻE KREATYWNE?

T

wórcza działalność, w wyniku której powstają dzieła, jest niewątpliwie przejawem duchowości człowieka, a kreacje prawne, w które jest ubrana, pomagają związać je z praktyczną, bardziej codzienną stroną życia. Dlatego właśnie te dwie branże — sztuka i prawo — od zawsze przenikają się wzajemnie, choć pozornie nie są ze sobą związane. Dlaczego tak się dzieje?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, trzeba spróbować zdefiniować, kim właściwie są artyści i przedstawiciele branż kreatywnych a czym jest prawo, czemu służy i w jaki sposób te dwie pozornie odrębne dziedziny się ze sobą wiążą.

Jeśli to czytasz i definiujesz siebie jako artystę, zapewne zgodzisz się, że kreatywność tworzenia pochłania mnóstwo czasu i środków. Zanim stworzysz utwór, który jesteś gotów zaprezentować innym, odbędziesz cały proces twórczy, od powstania pomysłu, jego przemyślenia, wdrożenia aż wreszcie do wykonania. Masz swój niepowtarzalny sposób twórczego działania, niezależnie od tego, czy jesteś vlogerem, czy wytwarzasz ceramikę albo makramę, czy może jesteś fotograficznym freelancerem czy zajmuje Cię wzornictwo przemysłowe.

Wiesz, że stworzenie dzieła wymaga poświęcenia czasu, środków, sił i wreszcie energii na niekończące się poprawki. Jest to chwilami męczące, ale kiedy jednak stworzysz coś niezwykłego, wiesz również, że ten cały proces twórczy to właśnie sztuka w swojej niepowtarzalnej formie.

Jak każda ścieżka zawodowa zawiera w sobie zarówno wzloty, jak i upadki. Zdarza się zwątpienie, niemoc, brak pomysłu czy środków. Niektóre dni nie są tak produktywne, jak inne, a jedyne co je wszystkie łączy to pasja i podążanie za swoim prawdziwym celem.

W świecie, w którym ludzie oceniają innych za każdy wykonany ruch, taka postawa wymaga dużej determinacji i odwagi. Wynika ona z tego, że tworzenie sztuki jest sposobem wyrażenia tego, co artysta czuje albo sposobem pokazania światu jak postrzega jakiś jego element.

Patrząc na ekosystem prawa, można spostrzec, że również ma wiele obliczy — może obejmować tematy suche jak umowy, ale też inne, ociekające intrygami jak np. Szpiegostwo przemysłowe i kradzież własności intelektualnej. Wszystkie je łączy jednak wspólny mianownik: regulacja. A każda próba uregulowania jakiegoś stanu faktycznego do stanu prawnego zaczyna się od pomysłu. Wymaga też następnie ogromnego nakładu sił i środków, przemyślenia koncepcji działania i dostosowania jej do posiadanych środków wyrazu, wreszcie wdrożenia takiego tworu do ram prawnych… i oczekiwania co się stanie.

Czy nie brzmi to znajomo? Czy z takiego ujęcia branże te faktycznie różnią tak bardzo? Sztuka to ruch, a prawo jest reakcją na poruszenie. Mimo że skojarzenia z przepisami idą raczej ku sztywnym regułom, uwierz-

cie, że normy prawa autorskiego są dość płynne. Wynika to nie tyle z braku jednoznacznego stanowiska ile z przekonania ustawodawcy, że w przypadku sztuki „to wszystko zależy”. I trudno się z tym nie zgodzi.

Z perspektywy pracy zawodowej jestem zdania, że ubieranie dzieł artystycznych w ramy prawne jest niezwykle twórczym i satysfakcjonującym zajęciem, a współpraca z artystami umożliwia podążanie ciekawymi ścieżkami działania. Niemniej jednak… również wymaga sporo odwagi :) To, co może psuć wzajemne relacje to umiarkowane skłonności obu stron do negocjacji w związku z przywiązaniem do swojej koncepcji.

Nie od dziś wiadomo, że osobista więź twórcy z jego dziełem jest w zasadzie nierozerwalna. Dla poszerzenia waszej informacji dodam, że w katalogu dóbr osobistych podlegających ochronie prawnej znajduje się właśnie ww. Więź twórcy z utworem. Oznacza ona wprost, że z wyjątkiem kilku sytuacji opisanych w ustawie, nikt bez zgody twórcy nie może trwale i istotnie przerabiać i rozpowszechniać waszego utworu właśnie z uwagi na domniemanie więzi emocjonalnej, która wynikła w czasie tworzenia — jeśli tak się stanie, można skierować ku niemu odpowiednie roszczenie. Podobna rzecz miewa się z prawniczymi koncepcjami — czasami twórca żywi do nich tak osobiste przywiązanie, że trudno jest pogodzić mu się w odmową wykonania.

Niemniej… zdarzają się sytuacje, w których prosi o rekonstrukcję utworu. Wypuszczenie w świat produktu obarczonego wadami prawnymi może nieść za sobą skutki groźniejsze niż rysy na artystycznym ego.

W tym miejscu będę przybliżać wam zagadnienia związane z wzajemną relacją prawa i branży kreatywnej & artystycznej. Taka wiedza jest niezbędna do tego, by wasze prace mogły funkcjonować nie tylko na orbicie działalności twórczej, ale również w faktycznym wykorzystaniu.

Życzę przyjemnej lektury i do zobaczenia!

Autorka tekstu: Anna Bober-Kotarbińska Adwokat Fotograf Grafika: @Artywistka

PODRÓŻE Fotografka / Modelka: PROJEKT DEER @projektdeer Do tej pory myślałam, że żyję, tylko i od zawsze, na Biegunie Północnym. Przez kilkanaście tygodni jest tu noc zimna, deszczowa, mroczna. Kolejne kilkanaście tygodni jest dzień — letni, męczący upał, okropny gorąc bez cienia wiatru. Robi się cieplej i coraz cieplej, aż do kolejnej nocy. Między nimi czasem pojawia się coś na podobieństwo Wschodu, spokój i ulga. Dlaczego nie może być tak cały czas? Czy można zatrzymać ten piękny Wschód na zawsze?

Niedawno Kobieta w Białym Płaszczu powiedziała mi jednak, że Bieguny są dwa. Żyję na obu, choć oczywiście nie w tym samym czasie — posiadam umiejętność teleportacji, o której wcześniej nie wiedziałam. Raz bywam na jednym, a innym razem na drugim. Nie ma dnia i nocy, są za tylko dwa Bieguny bardzo od siebie odległe. Życie ani na jednym, ani na drugim nie jest łatwe, czasem jednak trafiam na Równik. Równik jest najbezpieczniejszym miejscem w mojej głowie, to jest ten piękny Wschód, na którym chcę żyć.

Zdjęcia to pocztówki z ostatniej Podróży na Biegunie Południowym. Dokumentuje chwile. Uczę się żyć w tych wszystkich miejscach, aby więcej się nie gubić.

Projekt Deer

DAM PRACĘ, CHOĆ NIE PŁACĘ CZYLI LIDER POSZUKIWANY OD ZARAZ Jeżeli jesteś osobą ambitną, em-

jest ktoś, kto ten strach chce wykorzystać.

patyczną, stanowczą, ale jedno-

Jak to wszystko pogodzić i czy da się to w ogóle? Bo ja już nie

cześnie pokojowo nastawioną do

wiem, zaczęłam ostatnio bezradnie rozkładać ręce.

świata — mam dla Ciebie pracę, która może zmienić Twoje i moje,

Tak, więc jeżeli jesteś ambitnym człowiekiem lubiącym wyzwa-

a nawet nasze życie.

nia, niestraszne Ci jest życie poza komputerem, chcesz budować na miłości, stanowczości, ale daleko jest Ci do nienawiści, jesteś

Nie będzie to jednak normalne ogłoszenie o pracę, opowiem Ci

empatyczny, rozumiesz psychologię tłumu i pojęcia takie jak in-

wszystko jak jest od A do Z, nie ukrywając niczego.

doktrynacja czy manipulacja, jeżeli potrafisz mówić do ludzi, masz nośny głos, którego chce się słuchać, no i w końcu — jeżeli masz

Czeka Cię bardzo trudne zadanie, w którym wiele osób będzie

pomysł na coś więcej niż tylko pokrzykiwania pod tą czy inną fla-

chciało Ci przeszkodzić. Będziesz wyśmiewany (człowieku, nie-

gą, na coś więcej, co poniesie tłum — to jest właśnie praca dla

zależnie od płci) i szykanowany. Będziesz spotykał się z czymś

Ciebie. Zostań liderem swojego podwórka.

więcej niż tylko z reakcją “ha ha” na Facebooku. Będziesz spotykał się z tym twarzą w twarz. Będziesz słyszał wyzwiska i czasami

Nie gwarantuję Ci zarobku, bo bycie prawdziwym liderem w tych

będziesz odczuwać smutek. Czasami będzie ciężko.

czasach to nie sprawa pieniędzy, ani sławy. Dzisiaj to sprawa przy-

Będziesz mówić nie tylko do „swoich” (choć to przecież jest naj-

szłości i świata, w jakim chcemy żyć. Gwarantuję Ci natomiast

prostrze), ale również do ludzi, którzy mają zupełnie inne poglądy

ogrom satysfakcji, jeżeli Ci się uda.

od Twoich, a Twoim zadaniem będzie rozmowa, której nie będzie można podeprzeć nienawiścią. Nie będzie obrażania “wrogów”,

Dzisiaj zachęcam Cię, byś zaczął od zaraz — myśleć, rozmawiać,

nie będzie linczu dla “tych czy tamtych” - będzie rozmowa oparta

robić swoje. Byś wyszedł poza ściany swojego pokoju, w którym

na wiedzy merytorycznej, którą ciężko będzie podważyć.

czytasz ten tekst i byś zaczął działać poza social mediami, w re-

A kiedy przyjdzie do Ciebie rozwścieczony tłum z widłami, który

alnym świecie — bo to tutaj odgrywają się największe dramaty

będzie chciał stanąć po Twojej stronie i pójść podpalić drugą —

ludzkości. Tutaj nie liczy się ile razy udostępnisz post na Facebo-

powiesz, że tak nie można i pogasisz pochodnie. Niemniej gniewu

oku ani jaką nakładkę narzucisz na zdjęcie profilowe. Tutaj nikt

nie wolno tłumić — nie można tłumić iskry, kiedy już zapłonęła i

nie liczy ilości oddanych serduszek pod postami, nikogo nie ob-

nie prosi o pomoc, ale jej żąda. Tu zaczyna się Twoja prawdziwa

chodzi jak wiele komentarzy zgłosiłeś do Zuckerberga, ani też

praca i tu mój drogi człowieku zaczyna się Twoje prawdziwe wy-

jak wiele razy podrzuciłeś komuś reakcję „wrr” by wyrazić swoje

zwanie.

niezadowolenie. W realnym świecie nie liczy się ilość Tweetów, postów na Instagramie, ani apeli wrzucanych na wall’a. Liczą się

Bo jak ukierunkować ten gniew, jak go wykorzystać, by był on

natomiast żywi ludzie z prawdziwymi emocjami, którzy nieraz po-

czymś, co buduje, co pokazuje, że tu jesteśmy i mamy już dość? Jak

trzebują prawdziwej, żywej pomocy od drugiego żywego człowie-

nie dopuścić do rozlewu krwi, a jednocześnie jak pokazać swoją

ka. Nie zamykaj się więc w telefonie, podnieś głowę znad ekranu

siłę i hart ducha? Jak rozmawiać o tradycji, która szkodzi z tymi,

i idź, znajdź swoich i rób dobro.

którzy tego nie widzą? Jak pokazać, że nowe nie zawsze znaczy gorsze — czasami znaczy po prostu bardziej doświadczone? Jak

Tutaj trzeba tylko chcieć.

rozumiejąc strach jednych opanować agresję drugich? A tak naprawdę — jak przekonać do rozmowy wiedząc, że obie strony boją się i z tego strachu zaczynają rzucać kamieniami w „obcych”?

Bo zawsze jesteśmy my i są oni. Zawsze się kogoś boimy i zawsze

tekst Aleksandra Ka. Grafika: @Artywistka

SAMA SIĘ HUŚTAJ Mówię sobie czasem o Jezusie, tak naprawdę czekam na Krezusa, który sypnie złotem na mą przyszłość Napięcie w brzuchu, głód spokoju Napięcie w płucach sprężone drgawki Na pięcie obracam się i wracam do czasów, gdy huśtawka nie miała nic wspólnego z nastrojami Wiersz: Mateusz Stosik Grafika: Zupa Mleczna @ZupaMleczna_

WATER fotografka: BEATA JEŻAK http://www.beatajezak.pl/ @beatajezak modelka: LISIA DAMA @lisia.dama wizażystka: ANNIE OSTROWIECKA @annieostrowiecka stylistka: ALONA ZOZULIA @alonazozulia

Zdjęcia powstały na plenerze: Plener Fotograficznym „Lipiny” @plener_lipiny

fotografka: NIKOLA MOSKAL @nestka_ modele: WERONIKA KARPIŃSKA - inicjatorka projektu, która tym razem wcieliła się w rolę modelki TOBIASZ CHMIELEWSKI backstage i wsparcie techniczne: MAGDALENA KAZAŁA @nic.namniepomorze FB: Nic nam nie Pomorze

W SIECI WIDMO ISTNIENIE PROBLEMU Czym jest ta cała sieć o nazwie niczym z horroru klasy b? Jest to prawdziwe określenie na sieci rybackie, które wskutek sztormu, zahaczenia o podwodny zaczep lub wypadku statku odrywają się i stanowią zagrożenie dla organizmów morskich. Sieci te dryfują na powierzchni oceanu, niesione przez prądy morskie, a po czasie opadają na dno. Nazwa ta nawiązuje do trudności, z jakimi mierzymy się podczas prób ich lokalizowaniem — są jak widmo, które dodatkowo barwione dla zmniejszenia widoczności w wodzie, zabija ryby, ssaki i ptaki morskie. Dryfujące sieci ciągle łowią i nikt nie ma nad nimi kontroli — jest to tutaj największy problem, ponieważ wpaść mogą w nie wszystkie morskie organizmy. Dodatkowo większość obecnie używanych sieci rybackich tworzona jest z materiałów nieulegających rozkładowi. Część z nich rozpada się na mikrocząstki plastiku, które są połykane przez ryby i tym samym stają się elementem naszego pożywienia. Nie jest to tak masowe zjawisko, jak w przypadku zalegania w wodzie nadmiernej ilości plastikowych opakowań jednorazowego użytku, niemniej niewiele osób wie o istnieniu tego problemu.

WWF, które od 2011 roku czynnie walczy z odpadami widmo, organizując oczyszczanie wraków, podaje, że tylko w polskiej strefie przybrzeżnej może znajdować się do 810 ton tego typu śmieci, czyli ciężar odpowiadający masie 5 dorosłych osobników płetwala błękitnego.

DOŚWIADCZENIE. Zastanawialiście się kiedyś, jak to jest, być zaplątanym w sieć rybacką? My też nie. Oglądaliśmy jedynie te wszystkie cierpiące żółwie, ryby, foki i ptaki morskie uwięzione w linach. Jest to widok smutny, ale na moment. Szybko zapominamy, nawet nie próbujemy wyobrazić sobie, jak te zwierzęta czują się i co przeżywają. To nic dziwnego. Prawie wszyscy za to jesteśmy w stanie się zgodzić, że tak być nie powinno. Ze względu na małą znajomość tego problemu postanowiliśmy zająć się tym tematem i zwrócić na niego uwagę społeczeństwa dzięki stylizowanej sesji fotograficznej.

W momencie, kiedy dostaliśmy możliwość skorzystania z prawdziwej sieci jako rekwizyt do zdjęć, okazało się, że nawet zdrowemu człowiekowi trudno jest się z niej wydostać, będąc na lądzie. Jedna z sieci była naprawdę obszerna, wplątywała się we włosy, w palce u rąk i u stóp uniemożliwiając poruszanie się. Samo wystawienie ręki było niemożliwe, ponieważ nie jest to materiał rozciągliwy. W wodzie natomiast jej ciężar i opór wzrastał, a przenoszenie namokniętej sieci w dwie osoby stało się znacznie trudniejsze. To osobiste doświadczenie skłoniło nas do głębszej refleksji nad losem zwierząt morskich, które codziennie wpadają w pułapki będące pozostałościami po ekspansywnej działalności człowieka. Nie są to tylko sieci widma, nad którymi teraz się staraliśmy się najbardziej skupić, ale i fragmenty plastikowych opakowań, torby jednorazowe oraz zużyte obiekty higieniczne, które przyczepiają się do ciała lub stają się pułapką bez wyjścia.

O SESJI Chyba nie musimy opisywać, jak niełatwym zadaniem było, przeprowadzenie tej nietypowej sesji na jednym z głównych wejść na plażę, w miejscowości turystycznej, w samym środku sezonu wakacyjnego. Na nasze szczęście udało nam się trafić na nieciekawą i niestabilną pogodę, w związku z czym większość osób oblegających plażę zdążyła już uciec wraz ze swoimi parawanami. Najważniejszymi elementami tego przedsięwzięcia była sieć, bez niej nie moglibyśmy stworzyć tak silnego przekazu. Z tego miejsca chcielibyśmy bardzo podziękować przemiłym Panom rybakom z Chłopów, którzy bez problemu użyczyli nam swojej sieci do sesji i nawet podzielili nasze zdanie, że tego typu projekty ekologiczne są potrzebne. Całe przygotowania: tworzenie makijażu i aranżowanie scenerii wzbudzało w przechodniach bardzo duże zainteresowanie. Pozdrawiam więc serdecznie wszystkie osoby, które zainteresowały się akcją i fotografowały nasze poczynania. Z mojego punktu widzenia jako fotografa to była jedna z bardziej wymagających sesji, sprawiła mi ona jednak jednocześnie wiele satysfakcji. Nasi modele, czyli Weronika i Tobiasz wiele przecierpieli, mając piach w oczach, ustach i włosach, a samo doświadczenie plątania się w sieć nie należało do najprzyjemniejszych. Cieszę, się bardzo, że efekty naszej pracy będą mogły dotrzeć do szerszej liczby odbiorców i mamy nadzieję, że spędzając te wakacje nad morzem, chociażby jedna osoba przypomni sobie obrazy, które stworzyliśmy.

ZGŁOSZENIA Jeśli chcesz by Twoje prace znalazły się w przyszłych wydaniach

Artywizmu -

pisz do nas śmiało! Zgłoszenia do poszczególnych numerów zbieramy do 20 dnia każdego miesiąca na adres:

ARTYWIZM@GMAIL.COM FOTOGRAFIE: Przyjmujemy prace o różnej tematyce - sesje portretowe, aktowe, modowe, beauty, reportaże, architektura.

Szczególnie mile widziane są sety związane z ochroną środowiska, zdrowiem psychicznym, ciałopozytywne, nawiązujące do praw mniejszości itp.

Prosimy o nadsyłanie od 5-10 zdjęć z jednej sesji razem z krótkim opisem i tytułem seta.

WYMIARY: min. 1500px szer.

GRAFIKI / RYSUNKI/ MALARSTWO: Przyjmujemy prace zarówno pojedynczo jak i w całych setach. Tematyka jak wyżej.

WYMIARY: min. 1200 px szer.

PRACE PISEMNE: Jeśli piszesz - wiersze, felietony, bajki, opowieści - również jesteś u nas mile widziany/a.

Artywizm to nie tylko obraz, ale też pismo, które wzbudza emocje i nakłania do zastanowienia.

Jeśli chciałbyś/chciałabyś uczestniczyć w tworzeniu naszego miesięcznika, uważasz, że masz wiedzę, umiejętności, które mogą nam się przydać, chcesz robić coś fajnego i dawać światu wartość - nie czekaj - daj nam o sobie znać :) Zastrzegamy sobie prawo do odpowiedzi osobom, których prace zostaną wybrane do kolejnych numerów

WSPARCIE / OGŁOSZENIA Jeśli uważasz, że to co robimy jest warte wsparcia, zachęcamy Cię do odwiedzenia naszej strony:

PATREON.COM/ARTYWIZM tam czekają na Ciebie m.in: - przedpremierowe publikacje magazynu, - dostęp do wszystkich numerów bez ograniczeń (każdy z numerów, będzie dostępny darmowo, jedynie do czasu publikacji kolejnego wydania), - możliwość realnego wpływu na to, jakie tematy będą poruszane w magazynie, - oficjalne podziękowania na łamach Artywizmu, To dzięki takim Artywistom jak Ty, będziemy mogli jeszcze więcej czasu poświęcać na tworzenie tego magazynu, na budowanie zespołu i dostarczanie Wam coraz lepszych, wartościowych treści.

Dziękujemy !

Jeśli organizujesz warsztaty rozwojowe, fotograficzne, akcje charytatywne, proekologiczne, masz fundację - jednym słowem - dajesz wartość innym i chcesz pokazać się światu - napisz do nas na adres mailowy. W naszym magazynie znajdziemy dwa miejsca miesięcznie, na ewentualną reklamę ciekawych, wartościowych akcji, które mogą pomagać innym poszerzać horyzonty. www.instagram.com/artywizm