Οδηγητής #1123 - Νοέμβριος 2024 by odigitis

ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΜΙΣΘΟΥΣ-ΥΓΕΙΑ-ΠΑΙΔΕΙΑ • ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠ’ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΑ ΣΦΑΓΕΙΑ

9 771791 359004

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ!

#1123 | ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2024 | 2,00 ευρώ

Οικονομική Εξόρμηση Νοέμβρη – Δεκέμβρη 2024

Στο φουλ οι μηχανές για την πολεμική εμπλοκή της χώρας

Πάμε Γυμνάσιο: 51 χρόνια από τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου

20 Για την νεανική παραβατικότητα

TO 3 Άρθρο του Βασίλη Πύρρου, μέλους του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ

4 Σχόλια 6 Στη φρίκη του πολέμου διέξοδο θα δώσει η πάλη των

λαών

22 Για τη συνέχεια των μαθητικών αγώνων 23 Πανελλαδική συνάντηση του Μετώπου Αγώνα

Σπουδαστών

24 Ερωτήσεις και απαντήσεις … για τις «Διαγραφές φοιτητών»

30 Οπορτουνισμός: ΝΑΤΟϊκό πλυντήριο στον καιρό του ιμπεριαλιστικού πολέμου

32 ΠΑΣΟΚ: Σταθερό στήριγμα του συστήματος 34 Από το παράνομο τυπογραφείο της «Πανσπουδαστικής»,

στην Ασφάλεια της Μεσογείων. Αναμνήσεις από τον «Μικρά» αλλά… «Αποκαλυπτικά» για την κατάσταση στα 12 Ο λαός στο πλάι των κατατρεγμένων των πολέμων και της 25 αντιδικτατορικό αγώνα. πανεπιστήμια εκμετάλλευσης 26 Κάποιες σκέψεις για την παρέμβαση του κόμματος και 36 25 Νοέμβρη – Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της 14 Για τον επαναστατικό Δεκέμβρη του 1944 της ΚΝΕ στις δημόσιες ΣΑΕΚ

16 Εκδήλωση Π.Ο. Σπουδάζουσας Αθήνας της ΚΝΕ για τα νέα μέλη της ΚΝΕ

28 Συνέντευξη με δύο νέους εργαζόμενους μπροστά στην απεργία στις 20 Νοέμβρη

βίας κατά των γυναικών

38 Το σίριαλ αθώωσης των ναρκωτικών συνεχίζεται…

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

! ! !

Αγόρασέ τον Διάβασέ τον Διάδωσέ τον

λοκληρώθηκε τον Οκτώβρη η άμιλλα του Κεντρικού Συμβουλίου για τη στρατολογία μπροστά στο 50ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή με πρωτοπόρα Οργάνωση την ΟΠ Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης. Ακολουθεί πίνακας με την κατάταξη των ΟΠ με βάση τα κριτήρια της άμιλλας.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΘΡΑΚΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΑΤΤΙΚΗ ΑΙΓΑΙΟ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΚΡΗΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ – ΕΥΒΟΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ – ΚΕΡΚΥΡΑ – ΛΕΥΚΑΔΑ ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ

OΔΗΓΗΤΗΣ: Όργανο του ΚΣ της ΚΝΕ, www.odigitis.gr, e-mail: mail@odigitis.gr Ιδιοκτησία: ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕΒΕ, Εκδότρια - Διευθύντρια: Αναστασία Μοσχόβου, Διεύθυνση: Λεωφόρος Ηρακλείου 145, Νέα Ιωνία, ΤΚ: 14231, Κωδικός: 3995, ISSN 1791-3594, Τηλ.: 210-2592514, 210-2592517

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

Στη σύγκρουση

με τη δικτατορία του κεφαλαίου γινόμαστε πιο

δυνατοί!

άθε δικαίωμα και ανάγκη της νεολαίας «βομβαρδίζεται» όλο και περισσότερο από την αντιδραστική πολιτική Κυβέρνησης, ΕΕ και ΝΑΤΟ. Οι οργανώσεις της ΚΝΕ πρωτοστατούν στη διεκδίκηση αιτημάτων της νεολαίας για τη ζωή της και την ανάδειξη της σοσιαλιστικής διεξόδου στα σχολεία, τις σχολές, τους χώρους δουλειάς. Όλο και πιο έντονα συναντάμε την έντονη αγανάκτηση και προβληματισμό των νέων.

Δίνουμε σκληρή μάχη για τον προσανατολισμό της λαϊκής δυσαρέσκειας που δυναμώνει Η Μ. Ανατολή φλέγεται, στην Ουκρανία υπάρχει συγκέντρωση αντιπαρατιθέμενων δυνάμεων ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ρωσίας, ενώ η εμπλοκή της χώρας με τις αποφάσεις της κυβέρνησης, εκτείνεται από την Μαύρη Θάλασσα μέχρι την Ινδία. Ο προβληματισμός και η ανασφάλεια είναι διαδεδομένοι. Τα πανάκριβα ενοίκια, οι χαμηλοί μισθοί, το τεράστιο κόστος σε όλα τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, θέτουν επιτακτικά από τις πρώτες μέρες το ερώτημα «πώς θα βγει ο μήνας;». Το σχολείο της παπαγαλίας, της ρουτίνας, και των αποβολών –που οι κυβερνήσεις και το Υπουργείο Παιδείας έχουν μετατρέψει σε αρένα ανταγωνισμού μαθητών–βρίσκεται σε "τεντωμένο σχοινί" με τις ελλείψεις καθηγητών και τα 30αρια τμήματα στα οποία είναι αδύνατο να γίνει μάθημα. Στα Πανεπιστήμια των ανύπαρκτων υποδομών για τη στέγαση των φοιτητών και του δυσβάσταχτου κόστους σπουδών, η φοίτηση μετατρέπεται σε αγώνα μετ’ εμποδίων και προστίθεται ο πέλεκυς των διαγραφών φοιτητών. Και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό… Η λαϊκή δυσαρέσκεια δυναμώνει και θα δυναμώνει. Γι΄ αυτό η κυβέρνηση και τα αστικά επιτελεία το έχουν ρίξει στους «εξωγενείς παράγοντες», την «έλλειψη πόρων» και τις «περιορισμένες δημοσιονομικές δυνατότητες» για να κρύψουν ότι ακολουθούν μια συνειδητά άδικη πολιτική που μπουκώνει με κέρδη τους λίγους σε βάρος των πολλών. Γι΄ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα κόμματα προβάλλουν ως αιτία αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής, την «ανικανότητα» της Νέας Δημοκρατίας, ρίχνοντας κι άλλο νερό στον μύλο του αποπροσανατολισμού που βγάζει λάδι τον πραγματικό ένοχο για τα προβλήματα μας, δηλαδή το καπιταλιστικό κέρδος. Τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ μπαίνουμε μπροστά και αποκαλύπτουμε ότι βιώνουμε τα αποτελέσματα μιας ταξικής πολιτικής, μιας πολιτικής με νικητές και χαμένους.

Την ίδια στιγμή που παθαίνουμε «ηλεκτροσόκ» ανοίγοντας τον λογαριασμό του ρεύματος, οι ενεργειακοί όμιλοι έβγαλαν κέρδη 770 εκατομμύρια το πρώτο εξάμηνο του 2024! Την ίδια στιγμή που πλειστηριάζονται χιλιάδες πρώτες κατοικίες αφήνοντας ανθρώπους στον δρόμο, οι τράπεζες έβγαλαν κέρδη 2,3 δισεκατομμυρίων! Την ίδια στιγμή που για Υγεία και Παιδεία «δεν υπάρχει σάλιο», έχουμε δώσει πάνω από 21 δις μέσα σε μια τριετία για ΝΑΤΟικούς σκοπούς! Η ίδια η πραγματικότητα «αδειάζει» τα επιχειρήματα όσων προσπαθούν να κάνουν το μαύρο άσπρο και να κρύψουν πως ο λαός και η νεολαία «χάνουν» ακριβώς επειδή κάποιοι κερδίζουν όλο και περισσότερο. Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και οι λοιποί διαθέσιμοι, «τσακώνονται» για το ποιος θα υπηρετήσει καλύτερα την ίδια πολιτική.

Πληθαίνουν «τα παιδιά που δεν κάθονται καλά» Μέσα σε αυτό το έδαφος επιδιώκουμε απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης και του κεφαλαίου, απέναντι στην επιχείρηση που στήνεται για «να την ξαναπατήσουμε» ψάχνοντας σωτήρες μέσα από τις διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα, να στεριώνουμε και να δυναμώνουμε την πραγματική εργατική-λαϊκή αντιπολίτευση με το ΚΚΕ στην πρώτη γραμμή, οργανώνοντας την πάλη σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Κόντρα στην προσπάθεια που θέλει τον λαό και την νεολαία παθητικούς θεατές των εξελίξεων, παίζουμε πρωτοπόρο ρόλο στην ανάπτυξη αγώνων που μπορούν να «σπάσουν τη σιωπή» που επιδιώκει η κυβέρνηση να επιβάλλει. Η καταδίκη της ελληνικής εμπλοκής στον πόλεμο από χιλιάδες νέους ανθρώπους και το μπλόκο που στήθηκε στο λιμάνι του Πειραιά, ενάντια στο φόρτωμα πολεμοφοδίων για το Ισραήλ, φωτίζουν τον προσανατολισμό που πρέπει να αποκτήσει ο αγώνας μέσα στους φορείς του κινήματος, ενώ οι συνεχόμενες διαμαρτυρίες νέων στρατευμένων και οι αυξανόμενες ενστάσεις -ακόμα και αρνήσεις- Ελλήνων αξιωματικών για εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο αποδεικνύουν ότι…«ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα: ξέρει να σκέφτεται»

Φτιάχνουμε τους δικούς μας Νοέμβρηδες Η εικόνα των αστυνομικών δυνάμεων να χρησιμοποιούν «Αύρες» ρίχνοντας …νερό (!!!) σε ένστολους πυροσβέστες νομίζοντας πως έτσι θα «πνίξει» τα δίκαια αιτήματα τους, δείχνει «τις στιγμές παραφροσύνης» και την ταραχή που μπορεί να δημιουργήσει στα κυβερνητικά επιτελεία η αγωνιστική διεκδίκηση. Το «είμαστε μαζί σας» που ακούστηκε από τους επιβάτες προς τους λιμενεργάτες που απεργούσαν στον Πειραιά, όπως και το χαμόγελο που σκάσαμε χιλιάδες από μας όταν οι γνωστές εταιρείες ντελίβερι μας ενημέρωναν πως «το παιδί ΔΕΝ έχει φύγει» και ούτε θα φύγει, γιατί απεργεί διεκδικώντας ανθρώπινες και ασφαλείς συνθήκες εργασίας, δείχνουν τη μεγαλειώδη δύναμη της λαϊκής αλληλεγγύης που μπορεί να σμπαραλιάσει και να γελοιοποιήσει την προσπάθεια κοινωνικού αυτοματισμού που επιχειρήθηκε να στηθεί. Και φυσικά οι κινητοποιήσεις χιλιάδων μαθητών και φοιτητών σε όλη την Ελλάδα που «έριξαν αποβολή» στον Υπουργό Παιδείας επιβεβαιώνουν ότι η νεολαία έχει σφυγμό και δεν είναι διατεθειμένη να παραιτηθεί από τα όνειρα, τις σπουδές και το μέλλον της. Το σύνθημα «μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό» μπολιασμένο με την επαναστατική στρατηγική του ΚΚΕ που είναι ικανή να προσανατολίσει αυτόν τον αγώνα, μπορούν να γίνουν ανίκητη δύναμη.

Τιμάμε τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου! Εμπνεόμαστε από τα σύγχρονα μηνύματα του! Οδεύοντας προς την επέτειο των 51 χρόνων από το λαϊκό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου αντλούμε δύναμη από την ιστορία του Κόμματος και της ΚΝΕ. Προχωράμε με τη σιγουριά ότι ακόμα κι όταν όλα φαίνονται «μαύρα», τα πάντα μπορούν να ανατραπούν με την πάλη του λαού και της νεολαίας. Τιμάμε το σύγχρονο αντιϊμπεριαλιστικό μήνυμα του Πολυτεχνείου δυναμώνοντας τον αγώνα απέναντι στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στην περιοχή μας, την εμπλοκή της χώρας μας στο έγκλημα στην Παλαιστίνη. Τα μέλη της ΚΝΕ έχουμε επίγνωση ότι αναλαμβάνουμε μεγάλες ευθύνες στο πλάι του Κόμματος. Δίνουμε τον καλύτερο μας εαυτό για την πολύπλευρη ισχυροποίηση της ΚΝΕ. Γιατί ξέρουμε ότι μόνο το ΚΚΕ και η ΚΝΕ μπορούν να εγγυηθούν ότι η οργάνωση της πάλης του λαού και της νεολαίας θα έχει συνέχεια και νικηφόρα προοπτική. Βασίλης Πύρρος, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ

Οι ανάγκες της αγοράς στην «Ανώτατη Εκπαίδευση»

Θαμμένοι στη λάσπη…

Πτυχία σε επίδοξους… influencer θα δίνει πλέον τμήμα σε πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας με την αιτιολογία ότι θα παρέχει την απαραίτητη θεωρητική κατάρτιση για μακροπρόθεσμη προοπτική στο χώρο έναντι διδάκτρων φυσικά. Από τη μια είναι προφανές ότι θα πουλάνε «αέρα» πατώντας πάνω στη διαδεδομένη αντίληψη ότι από τα social media γίνεσαι αυτοδημιούργητος πλούσιος… Η παλιά κλασική ιστορία δηλαδή που πάντα την ακούγαμε αλλά πάντα φτωχοί μέναμε. Όμως εδώ υπάρχει και κάτι ακόμα προβληματικό: να θεωρείται επιστημονική γνώση αλλά και επαγγελματική ενασχόληση και καταξίωση η υποκειμενική γνώμη του καθενός για το οποιοδήποτε ζήτημα, όπως προβληματική είναι και η διαμόρφωση προτύπων από ανθρώπους που πωλούν τον εαυτό τους και την καθημερινότητα τους σαν αξιοθέατο στον εικονικό κόσμο.

Από τη μητρόπολη του καπιταλισμού στην αναπτυγμένη Ισπανία τα όνειρα για μια ζωή με σύγχρονα δικαιώματα θάφτηκαν στη λάσπη. Γιατί είναι σύγχρονο κοινωνικό δικαίωμα να ζούμε σε ασφαλείς και θωρακισμένες από έντονα καιρικά φαινόμενα πόλεις, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για φαινόμενα που μπορούν να προβλεφθούν, που η επιστήμη μας δίνει μια καλή εικόνα της έντασής τους και των κινδύνων που μας επιφυλάσσουν. Όμως τόσο ο τυφώνας Μίλτον στη Φλόριντα όσο και το φαινόμενο DANA στην Βαλένθια άφησαν πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς και ανυπολόγιστες υλικές ζημιές. Ιδιαίτερα αυτό που έγινε στην Ισπανία εν έτει 2024 θα αποτελεί αιώνιο όνειδος για το ισπανικό αστικό κράτος που ούτε το αντίστοιχο 112 δεν ενεργοποίησε εγκαίρως. Η συνταγή της ΕΕ που την ακολουθούν οι αστικές κυβερνήσεις και προωθεί τη λογική «κόστους-οφέλους», που προτιμά να αποζημίωνει με ψίχουλα παρά να προλαμβάνει με ολοκληρωμένα σχέδια, για ακόμα μια φορά δημιούργησε τους όρους ενός εγκλήματος, το οποίο συνεχίζεται στο βαθμό που πλήθος κατοίκων δεν έχει ούτε νερό να πιει.

Οι ονειρώξεις Πιερρακάκη που μένουν απλώς.. ονειρώξεις Τη διαγραφή 300.000 φοιτητών ανακοίνωσε ο υπουργός Παιδείας Κυριάκος Πιερρακάκης σε συνέντευξή του. Ο υπουργός συνειδητά προχωρά σε αυτήν την εξοργιστική κίνηση, τη στιγμή που ακόμα περισσότεροι φοιτητές αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα με τις σπουδές τους, σε συνθήκες ακρίβειας που οδηγούν τις λαϊκές οικογένειες να «κόβουν» μέχρι και από τις βασικές τους ανάγκες, για να ανταποκριθούν στο βουνό από κάθε λογής έξοδα που καλούνται να πληρώσουν. Αντί να ασχοληθεί με την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων των φοιτητών που απαιτούν, βροντοφωνάζοντας στα συλλαλητήριά τους, από την κυβέρνηση να δώσει «λεφτά για την Παιδεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία», συνεχίζει στην πολιτική της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Παιδείας, βάζει από την πίσω πόρτα αμερικανικά πολεμικά, δολοφονικά μονοπώλια, όπως η Lockheed Martin, στα πανεπιστήμια και εντείνει με κάθε τρόπο την επίθεση στους φοιτητές των Πανεπιστημίων. Ας αφήσει, λοιπόν, τις «αποφάσεις» που με αγώνες έμειναν ονειρώξεις για διαγραφές φοιτητών και ελληνικά Χάρβαρντ και να ακούσει καλά αυτό που λένε οι φοιτητές.

Έλα… δεν το πιστεύω

… αλλά η αγανάκτηση να γίνει αγώνας! Συνδικάτα και μαζικοί φορείς θα δώσουν μια πρώτη απάντηση με συλλαλητήριο τη δεύτερη εβδομάδα του Νοέμβρη ενώ ταυτόχρονα οργανώνεται και η σπουδαία αλληλεγγύη από χιλιάδες κόσμου. Απέναντι στη μαυρίλα των αστικών εγκλημάτων εμείς κρατάμε δύο αισιόδοξες εικόνες:

Πλήθος εθελοντών έτοιμο για βοήθεια, για να σταθούν ξανά στα πόδια τους οι συμπολίτες τους.

Στην Καναδική πρωτεύουσα Οττάβα κάπου σε ένα παρκάκι δεσπόζει ένα λιτό αλλά αξιοπρόσεκτο μνημείο για τα «θύματα του κομμουνισμού». Σε αυτό αναγράφονται 550 περίπου ονόματα ανθρώπων που υπέφεραν ή θανατώθηκαν σε χέρια αδίστακτων «κόκκινων». Όμως από την αρχή που το μνημείο παραδόθηκε στο κοινό (2023) υπήρξαν αντιδράσεις για πολλά από αυτά τα ονόματα, οι οποίες με τον καιρό πλήθυναν και για να μην τα πολυλογούμε οι καναδικές αρχές θα απομακρύνουν τουλάχιστον 330 ονόματα, γιατί περιλαμβάνει δηλωμένους συνεργάτες των ναζί που απλά τιμωρηθήκαν όπως τους άξιζε από τον Κόκκινο Στρατό και τα Λαϊκά Δικαστήρια. Άκου τώρα τι μαθαίνουν οι καναδοί στα καλά καθούμενα, ότι οι κομμουνιστές κυνηγούσαν ναζί… δεν το πιστεύω! Υ.Γ. όσο και να θέλουν να αμαυρώσουν στις συνειδήσεις του λαού την προσφορά της ΕΣΣΔ στην Αντιφασιστική Νίκη -και όχι μόνο- βρίσκουν ακόμα σθεναρές και ελπιδοφόρες αντιστάσεις.

Ο βασιλιάς δέχεται λάσπες και γιουχαρίσματα κατά την επίσκεψή του στους πληγέντες.

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

«Καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα»… Αυτή η ατάκα της Άννας Καλουτά από την παλιά ελληνική ταινία «Καλώς ήρθε το δολάριο» είναι χαρακτηριστική των εκτρόπων που έγιναν σε μαγαζί στην Αλεξανδρούπολη με πρωταγωνιστές μέλη πληρώματος ισπανικού πολεμικού πλοίου που έδεσε στο λιμάνι της πόλης στις 28/10, μεταφέροντας πολεμικό υλικό για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ: βγήκαν σε μαγαζί στην πόλη και αφού μέθυσαν, προκάλεσαν πελάτες, πλακώθηκαν με τους εργαζόμενους και τα έκαναν «γυαλιά καρφιά», έφτασαν και στο σημείο να «κάνουν την ανάγκη τους» μπροστά σε εργαζόμενη! Εδώ να πούμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που έχουν εκφραστεί τέτοιες επαίσχυντες συμπεριφορές από ΝΑΤΟικούς στρατιώτες, καθώς παρόμοια περιστατικά όλο και πληθαίνουν τον τελευταίο καιρό, ειδικά στα Χανιά λόγω της παρουσίας βάσης της Σούδας. Μάλιστα οι Αμερικανοί στρατιώτες του ΝΑΤΟ επικαλούνται και το καθεστώς ασυλίας που τους παρέχει σχετική ελληνοαμερικανική συμφωνία, ομολογώντας στις ελληνικές αρχές: «Δεν μπορείτε να με συλλάβετε». Ξεκάθαρα, λοιπόν, υπεύθυνη για αυτές τις θρασείς συμπεριφορές είναι η πολιτική που με ευθύνη όλων των μέχρι τώρα κυβερνήσεων έχει μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο ΝΑΤΟικό ορμητήριο και εμπλέκει τη χώρα στους πολέμους που μαίνονται, στο πλευρό των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και εν μέσω όξυνσης σφοδρών ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Δεν διαλέγουμε στρατόπεδο ληστών, ελπίδα είναι η πάλη των λαών! Τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στον Τύρναβο μπλοκάρουν φορτηγά με πυρομαχικά που κατευθύνονται στην Ουκρανία, διατρανώνοντας έμπρακτα τη θέληση της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού να σταματήσει η συμμετοχή της χώρας μας στον πόλεμο. Κάτω από την δυναμική τους παρέμβαση ανάγκασαν τα φορτηγά να αποχωρήσουν από την περιοχή δίνοντας για ακόμα μια φορά μαχητική απάντηση ενάντια στην προσπάθεια κυβέρνησης και ΝΑΤΟ να μετατρέψουν την χώρα μας σε ορμητήριο πολέμου, μαγνήτη αντιποίνων.

Τι Γιάννης, τι Γιαννάκης…

Ποιος είναι επικίνδυνος; Πειθαρχική δίωξη αντιμετωπίζει δασκάλα στον Ταύρο επειδή ανάρτησε στο χώρο του σχολείου εικαστική δημιουργία των μαθητών και μαθητριών της για την ειρήνη, όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται και στην Παλαιστίνη. Η εργασία αυτή που προέκυψε με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Ειρήνης στις 21 Σεπτέμβρη, είναι το παράπτωμά της. Όχι δεν έχει ευθύνη για σοβάδες που πέφτουν στα κεφάλια των παιδιών, για ελλείψεις σε υλική και τεχνική υποδομή ή έμψυχο δυναμικό ούτε για άλλα τραγικά που συμβαίνουν στα σχολεία και το υπουργείο στην καλύτερη περίπτωση απαντά με καταστολή. Έχει ευθύνη όμως που μίλησε στα παιδιά για το δικαίωμα των λαών να ζουν ελεύθερα και ειρηνικά στη χώρα τους, αντί καθημερινά να δολοφονούνται από τις βόμβες, την δίψα, την πείνα και τις αρρώστιες. Αυτή η ευθύνη που για την κυβέρνηση, το Υπουργείο και τους αρμόδιους είναι επιλήψιμη για την εκπαιδευτικό είναι τιμή και δικαίως δέχτηκε κύμα αλληλεγγύης. Επικίνδυνοι δεν είναι αυτοί που θέλουν τους μαθητές αδιάφορους και συνηθισμένους στη βαρβαρότητα. Το αντίθετο. Επικίνδυνη για τα παιδιά είναι η πολιτική που διώκει τη δασκάλα και για αυτό πρέπει να βρει «τοίχο», από τους αγώνες μας.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών δείχνουν πως ο Ντόναλντ Τραμπ των Ρεπουμπλικάνων είναι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ. Θα αλλάξει κάτι στη ζωή του αμερικανικού λαού; Θα πάψει να είναι αναγκασμένος να πληρώνει, για παράδειγμα, για την Υγεία και την Παιδεία του που είναι ιδιωτικοποιημένη; Από ό,τι φαίνεται όχι και φυσικά, ούτε με την Κάμαλα Χάρις των Δημοκρατικών ως πρόεδρο θα υπήρχε τέτοια προοπτική, αφού και τα δύο «αιώνια» αμερικανικά κόμματα εξυπηρετούν τις δύο όψεις του ίδιου καπιταλιστικού νομίσματος: συμφέροντα διαφορετικών τμημάτων του αμερικανικού κεφαλαίου, στην ικανοποίηση των οποίων, μάλιστα, βασίζεται και η ουσία της αντιπαράθεσης ΔημοκρατικώνΡεπουμπλικανών. Μία αντιπαράθεση που Αμερικανοί καπιταλιστές, μέσα και από τα λόμπι τους, πληρώνουν αδρά, επιδιώκοντας να τους παραχθεί και πολιτικά το ανάλογο κερδοφόρο αντάλλαγμα. Όσο για την ανησυχία εγχώριων αστικών επιτελείων και ΜΜΕ για το τι μέλλει γενέσθαι στα ελληνοτουρκικά, εμείς απαντάμε: «Μη φοβού!». Από τον «διαβολικά καλός ο Τραμπ»-του Τσίπρα μέχρι και τον Μητσοτάκη, όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις επιβεβαιώνουν ότι η Ελλάδα είναι γερά προσδεμένη στο άρμα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και στην επικίνδυνη για τους λαούς προοπτική της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο στο πλαίσιο του «οδικού χάρτη» για τη θωράκιση της συνοχής της νοτιοανατολικής πτέρυγας της λυκοσυμμαχίας. Παράλληλα, είτε με Δημοκρατικούς είτε με Ρεπουμπλικάνους οι «γκρίζες ζώνες» επεκτάθηκαν στο Αιγαίο, η τουρκική αστική τάξη απέκτησε «ζωτικά» και «νόμιμα» συμφέροντα. Απέναντι, λοιπόν, στον κίνδυνο να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου για τα συμφέροντα της μίας ή της άλλης αστικής τάξης, μόνο ελληνικός και τούρκικος λαός μέσα από την αλληλεγγύη και τον αγώνα του μπορεί να δώσει δυναμική απάντηση.

Στη φρίκη του πολέμου διέξοδο θα δώσει η πάλη των λαών Π

ερισσότεροι από 43 χιλιάδες νεκροί Παλαιστίνιοι στα συντρίμμια της Γάζας, πάνω από 101 χιλιάδες τραυματισμένοι, εκατομμύρια εκτοπισμένοι από τις επιθέσεις του κράτους- δολοφόνου του Ισραήλ, που σπέρνει τον θάνατο και την ανασφάλεια στους λαούς της Μέσης Ανατολής. Αυτή είναι η φρίκη που σκεπάζει τον κόσμο της βαρβαρότητας, της εκμετάλλευσης και των πολέμων, το πρόσωπο του καπιταλισμού που σαπίζει.

Σε νέα «πίστα» η ελληνική εμπλοκή Σ

τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού συμμετέχουν στο πλευρό του Ισραήλ οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, με τη στήριξη και την ενεργή εμπλοκή και της ελληνικής κυβέρνησης. Σε αυτά τα αιματηρά σχέδια οι ιμπεριαλιστές αποβλέπουν κέρδη, «τρίβουν τα χέρια τους» στο ενδεχόμενο νικηφόρας έκβασης του πολέμου. Αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος για τη συμμετοχή της Ελλάδας στις πολεμικές συγκρούσεις που η κυβέρνηση και τα κόμματα του συστήματος προσπαθούν με διάφορους τρόπους να συγκαλύψουν όταν μιλούν για τα «εθνικά συμφέροντα της χώρας» και άλλα πολλά προσχήματα που εφευρίσκουν. Η κυβέρνηση, με τη συναίνεση και των υπόλοιπων κομμάτων, ανοίγει κάθε μέρα και ένα νέο κεφάλαιο στην εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους. Μόνο τον τελευταίο μήνα το «πολεμικό δελτίο» γράφει: Μια τεράστια αεροπορική άσκηση του ΝΑΤΟ με επίκεντρο την Ανδραβίδα και σενάρια για χτυπήματα σε ξένα εδάφη. Συμμετοχή ελληνικών F-16 σε ΝΑΤΟική άσκηση πυρηνικού πολέμου! Και για «κερασάκι στην τούρτα», την υπογραφή συμφωνίας ανάμεσα σε Μητσοτάκη και Ζελένσκι για «συνεργασία σε θέματα ασφάλειας», που μπλέκει τη χώρα μας ακόμα πιο βαθιά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία. Σε αυτά έρχεται να προστεθεί η παράδοση νέων φορτίων οπλισμού στην κυβέρνηση Ζελένκσι, που έχει ήδη δρομολογηθεί μιας και τα Ελληνικά Αμυντι-

κά Συστήματα (ΕΑΣ) έχουν στην παραγωγή τους πλήθος προϊόντων από αυτά που καταναλώνουν και χρειάζονται σε μεγάλες ποσότητες οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις, όπως φυσίγγια, βλήματα πυροβολικού και όλμου κ.λπ. Ακόμα, το επόμενο διάστημα πρόκειται να κατατεθεί στη Βουλή προς έγκριση ένα ακόμα πακέτο ενίσχυσης της Ουκρανίας με στρατιωτικό εξοπλισμό. Η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει πολιτικά και στρατιωτι-

κά το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, που συντελεί καθημερινά εγκλήματα σε βάρος των λαών της Παλαιστίνης και του Λιβάνου. Ένα ακόμα επεισόδιο στο σίριαλ της ελληνικής εμπλοκής είναι τα σχέδια για τη χρήση του λιμανιού του Πειραιά για να σταλεί ένα ακόμα φορτίο θανάτου με προορισμό το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ. Όλο αυτό το διάστημα, η ελληνική κυβέρνηση έχει στείλει διαδοχικά τρεις φρεγάτες («Ύδρα», «Ψαρά» και τώρα «Σπέτσαι»), να περιπολούν στον Κόλπο του Άντεν, βάζοντας τα πληρώματα στο στόμα του λύκου, χιλιάδες μίλια μακριά από την πατρίδα, χρεώνοντας τον λαό με τεράστια κονδύλια, με το ποσό να ανέρχεται σε 500.000 ευρώ τη μέρα. Όλα αυτά για να φυλάνε τα ελληνικά πολεμικά πλοία τα καράβια των εφοπλιστών, όπως φάνηκε και από το πρόσφατο περιστατικό, με τη φρεγάτα «Ψαρά» να παρέχει συνοδεία και κάλυψη στο χτυπημένο δεξαμενόπλοιο «SOUNION». Επιβεβαιώνοντας ξανά ότι καμία σχέση με την προστασία των ελληνικών συνόρων δεν έχουν αυτές οι αποστολές… χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα. Τα παραπάνω είναι στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι η κυβέρνηση, με τη συνενοχή των υπόλοιπων κομμάτων του συστήματος που δίνουν όρκους πίστης στη συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, μπλέκουν τον λαό σε τεράστιους κινδύνους μετατρέποντας τη χώρα σε πολεμικό ορμητήριο και στόχο αντιποίνων.

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

Ο φόβος τους να γίνει πραγματικότητα Α

πέναντι σε αυτές τις εξελίξεις πρέπει να σημάνει συναγερμός. Ακόμα πιο αποφασιστικά να εκφραστεί το κύμα εναντίωσης στα επικίνδυνα σχέδια των ιμπεριαλιστών, να δυναμώσει η πάλη του λαού και της νεολαίας για την απεμπλοκή της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, να εκφραστεί ακόμα πιο μαζικά η αλληλεγγύη στους λαούς που ματώνουν. Αυτή είναι και η μοναδική απάντηση που τους τρομάζει. Ο λαός και η νεολαία της χώρας μας έχουν τη δύναμη να τους χαλάσουν τα σχέδια, να κάνουν τον φόβο τους πραγματικότητα. Γιατί αυτό που τρέμει η κυβέρνηση και το σύστημα είναι η δύναμη που έχει ο λαός με την οργανωμένη πάλη του να βάλει εμπόδια στην εμπλοκή της Ελλάδας, να μην δεχθεί να γίνει κρέας στα κανόνια των ιμπεριαλιστών, να δυναμώσει την αυτοτελή του δράση ενάντια στο σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που γεννά τον πόλεμο και την ειρήνη «με το πιστόλι στον κρόταφο» των λαών. Είναι η ανυπότακτη στάση των φαντάρων - μελών της ΚΝΕ που κατήγγειλαν την εμπλοκή, εξέφρασαν το λαϊκό αίσθημα και εισέπραξαν την πλατιά λαϊκή υποστήριξη. Το θάρρος μελών των ενόπλων δυνάμεων που παίρνουν ανοιχτά θέση καταδικάζοντας τη συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο, την αποστολή στρατιωτών χιλιάδες χιλιόμετρα εκτός των συνόρων. Η αγωνιστική δράση των φοιτητικών συλλόγων που εναντιώνονται στη συνεργασία των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με το κράτος-δολοφόνο, που δεν δέχονται τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας να αξιοποιούνται για πολεμικούς σκοπούς, να γίνονται όπλο στα χέρια των ιμπεριαλιστών που ματώνουν τον παλαιστινιακό και τους

άλλους λαούς. Η ασυμβίβαστη στάση των φοιτητών που δεν τρομοκρατούνται από τις απειλές καθηγητών και διοικήσεων, όπως έγινε πρόσφατα στο Πολυτεχνείο Κρήτης όταν σε κάλεσμα των εκλεγμένων με την Πανσπουδαστική σε αντιπολεμικές δράσεις καθηγητής εξαπέλυσε απειλές για πειθαρχικές διώξεις σε βάρος των συνδικαλιστών. Οι φοιτητικοί σύλλογοι που με τις αποφάσεις τους και πολύμορφες δράσεις στάθηκαν από την πρώτη στιγμή στο πλευρό των νέων στρατευμένων, εξέφρασαν τη στήριξή τους, έδωσαν κουράγιο και δύναμη. Οι μαθητές που πλημμύρισαν τους δρόμους της Αθήνας -και όχι μόνο- καταδικάζοντας τη συμμετοχή της Ελλάδας στους πολέμους, στέλνοντας το δικό τους δυνατό αντιπολεμικό μήνυμα. Οι εργαζόμενοι στο λιμάνι της COSCO που δεν δέχτηκαν να γίνουν συνένοχοι στο έγκλημα, να λερώσουν τα χέρια τους με το αίμα των λαών, που έδειξαν στην πράξη τη δύναμη που έχει ο λαός μας να βάλει εμπόδια στα δολοφονικά σχέδια των ιμπεριαλιστών. Το σύνθημα «οι λιμενεργάτες σας το υπογράφουν, με των λαών το αίμα τα χέρια τους δεν βάφουν» ήχησε δυνατά όταν αρνήθηκαν να φορτώσουν κοντέινερ με πολεμικό υλικό με προορισμό το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, κάνοντας για μία ακόμα φορά την εργατική τάξη της χώρας μας περήφανη. Όλοι αυτοί που σήμερα ορθώνουν ανάστημα στην πολεμική προπαγάνδα, αντιστέκονται στην προσπάθεια της κυβέρνησης και των υπόλοιπων κομμάτων του συστήματος να αποσπάσουν την ανοχή τους στα δολοφονικά σχέδια, επιβεβαιώνουν καθημερινά ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμία εξουσιοδότηση από τον λαό να μπλέκει τη χώρα στους πολέμους των ιμπεριαλιστών.

Είναι σε εξέλιξη η μεγάλη μάχη για τη συνείδηση, τη στάση και την έκβαση της πάλης των λαών κόντρα στο βάρβαρο σύστημα της εκμετάλλευσης, των πολέμων, της φτώχειας. Σε αυτήν οι καπιταλιστές, οι κυβερνήσεις, το πολιτικό τους προσωπικό, δίνουν όλες τους τις δυνάμεις για να κάμψουν τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση, να επιβάλλουν σιωπητήριο. Γι’ αυτό και εντείνεται η προσπάθεια τρομοκράτησης απέναντι σε όσους σηκώνουν ανάστημα, όσους πάνε κόντρα στους σχεδιασμούς τους. Εκεί εντάσσεται η πρόσφατη ποινή που επιβλήθηκε -κατά παραγγελία της κυβέρνησης- στους τρεις νέους στρατευμένους, μέλη της ΚΝΕ που τιμωρήθηκαν με φυλακή επειδή εξέφρασαν την άποψή τους ενάντια στη συμμετοχή της χώρας στους πολέμους. Γι’ αυτό και δυναμώνει η συκοφάντηση των λαϊκών αγώνων, ενισχύεται η επίθεση στο ΚΚΕ με όλα τα μέσα και τους τρόπου, όπως είδαμε ξανά με τον γνωστό παπαγάλο- δημοσιογράφο Α. Πορτοσάλτε που αφήνιασε με τις απεργίες των ναυτεργατών γιατί «εμπόδιζαν τον κόσμο να πάει τριήμερο» και υπέδειξε το ΚΚΕ ως «υποκινητή» τους. Γι’ αυτό και εντείνεται η καταστολή απέναντι στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του λαού και της νεολαίας. Οι πρόσφατες εικόνες με τις αστυνομικές δυνάμεις να χτυπούν με γκλοπ και χημικά τους εποχικούς πυροσβέστες που διεκδικούν τη μονιμοποίησή τους είναι αποκαλυπτικές. Μπροστά στους κινδύνους που μεγαλώνουν καθημερινά, ο λαός έχει τη δύναμη να γίνει αυτός πρωταγωνιστής των εξελίξεων: Δυναμώνοντας τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ελληνική εμπλοκή, ανεβάζοντας τον βαθμό ετοιμότητας για δράση, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, απέναντι στις ραγδαίες εξελίξεις.

Στο φουλ οι μηχανές για την πολεμική εμπλοκή της χώρας

αστική τάξη της χώρας μας ετοιμάζεται γοργά σε πολεμικούς ρυθμούς. Μια πρόσφατη ομιλία του Υπ. Άμυνας Ν. Δένδια, είναι από τις πιο ενδεικτικές για το πώς μεταφράζεται αυτό στην πράξη. Το τελευταίο διάστημα, ο «Ριζοσπάστης» και ο «Οδηγητής» αναδεικνύουν σταθερά τη «φρενίτιδα» στην πολεμική βιομηχανία διεθνώς, μετά την όξυνση των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων σε Μ. Ανατολή και Ουκρανία καθώς και άλλες που «περιμένουν στη γωνία». Η «πολεμική οικονομία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης όμως, αγκαλιάζει πολλές πτυχές της ζωής των νέων σήμερα, όλο και περισσότερους κλάδους παραγωγής. Ο Οδηγητής, παρουσιάζει στοιχεία που στείλανε νέοι εργαζόμενοι, από διάφορους χώρους εργασίας, αναδεικνύοντας τους «δύο κόσμους» που συγκρούονται αυτήν τη στιγμή μπροστά στην κλιμάκωση των πολεμικών συγκρούσεων. Τον κόσμο της κυβέρνησης και των καπιταλιστών και τον κόσμο της εργατικής τάξης και των παιδιών της.

Ας ακολουθήσουμε το «πλαστικό ποτηράκι» Ο

Υπουργός Άμυνας Ν. Δένδιας έθεσε το εξής ζήτημα για να δικαιολογήσει τη συμμετοχή της χώρας με φρεγάτες στον πόλεμο στη Μ. Ανατολή: «Να το πω αλλιώς, ο Πειραιάς έχει χάσει σχεδόν το 70% της κίνησής του αυτήν την στιγμή. Δεν λέω απλά για τη ναυτιλία, λέω για τη χώρα μας γενικά. Εάν πάρετε ένα πλαστικό ποτήρι από το σουπερμάρκετ, ίσως δεν το έχετε παρατηρήσει, η άνοδος της τιμής του είναι πάνω από 70%. Γιατί το κόστος μεταφοράς του γύρω από την Αφρική αυξάνει δυσανάλογα την αξία του στο ράφι για τον Έλληνα καταναλωτή και αυτό είναι μόνο μια μικρή συνέπεια, μπορείτε να φανταστείτε πολλές άλλες». Εμπλεκόμαστε στους δυο ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στους ανταγωνισμούς; Εμπλεκόμαστε, απαντάει η κυβέρνηση δια στόματος Δένδια, και καλά κάνουμε! Γιατί αν δεν το κάνουμε, θα «χάσουμε». Ποιοι όμως θα χάσουν; Ας ακολουθήσουμε το πλαστικό ποτηράκι για να δούμε ποιος κερδίζει και ποιος… χάνει. Όπως εκατομμύρια άλλα εμπορεύματα, το ποτήρι μας παράγεται από εργάτες στην Κίνα, την Ινδία ή κάποια άλλη χώρα της Ασίας και πρέπει να φτάσει από εκεί στη χώρα μας και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Για να το κάνει αυτό, έχει τρεις «επιλογές». Η πρώτη είναι «γύρω» από τη βόρεια πλευρά της Ρωσίας, που ελέγχει όμως η ίδια και όχι το ΝΑΤΟ ή η ΕΕ και έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις (παγοθραυστικά κ.α.). Η δεύτερη είναι από τη διώρυγα του Σουέζ που είναι και η πιο σύντομη, όμως το έτερο πρωτοπαλίκαρο του ΝΑΤΟ στην περιοχή, το Ισραήλ, έχει βάλει «φωτιά» με τις επιθέσεις του σε πολλές χώρες, τροφοδοτώντας την αντιπαράθεση από την Υεμένη μέχρι το Ιράν. Έτσι, μένει κυρίως ο τρίτος δρόμος, γύρω από την Αφρική, που χρειάζεται περισσότερες μέρες άρα και έξοδα για να ταξιδέψει μέχρι την Ευρώπη.

Χάνουν όλοι από αυτά τα «αυξημένα έξοδα»; Τα πλοία που μεταφέρουν το «ποτήρι» μας, ανήκουν στους εφοπλιστές καπιταλιστές. Όπως κάθε είδους καπιταλιστής, για να διατηρήσει το ποσοστό κέρδους των κεφαλαίων που έχει επενδύσει στα πλοία, αυξάνει τα «μεταφορικά» και μάλιστα πολλαπλάσια από την αύξηση του κόστους. Έτσι, βγάζει ακόμα περισσότερα από πριν. Από τη μια γλυτώνει τα «διόδια» στη διώρυγα του Σουέζ, από την άλλη αυξάνει τα «μεταφορικά», δυσανάλογα: έτσι που ενώ η αύξηση του κόστους υπολογίζεται +40% (καύσιμα και ασφάλιστρα) σε σχέση με πριν τον πόλεμο, το κόστος μεταφοράς ενός container στη διαδρομή Ασία - Ευρώπη αυξήθηκε κατά 163%!

Χάνει μήπως ο έμπορος, ο σουπερμαρκετάς που στα ράφια του πουλά το «πλαστικό ποτηράκι»; Ούτε αυτός, φυσικά, χάνει, γιατί ούτε αυτός προτίθεται να ρίξει το ποσοστό κερδοφορίας του. Αντίθετα οι αλυσίδες σουπερμάρκετ και στη χώρα μας βαράνε το ένα «ρεκόρ» κερδοφορίας μετά το άλλο. Έτσι, ο μόνος που τελικά χάνει είναι η εργατική τάξη και ο λαός μας, ως «καταναλωτής» αυτήν τη φορά, έτσι που το «πλαστικό ποτηράκι» όπως και χιλιάδες άλλα εμπορεύματα που χρειαζόμαστε, παίρνουν τον ανήφορο στις τιμές τους. Γιατί χάνει; Γιατί δεν πρέπει να θιχτούν τα ιερά και τα όσια αυτού του συστήματος, δηλαδή η κερδοφορία των καπιταλιστών εμπόρων, εφοπλιστών, βιομηχάνων

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

κ.α. και όχι γιατί δεν έχουμε στείλει αρκετές φρεγάτες στους πολέμους των ιμπεριαλιστών. Γι’ αυτό και οι έλληνες εφοπλιστές δεν κλαίγονται καθόλου. Αντίθετα δηλώνουν σε όλους τους τόνους πως κάθε «αναταραχή» αποτελεί και «ευκαιρία». Και να που

μετά το κέρδος όλων αυτών το ποτήρι φτάνει στο ράφι με πολύ αυξημένη τιμή σε σχέση με πριν. Η διαδρομή όμως που διάλεξε το «ποτήρι» μας, έχει και άλλους κερδισμένους. Την ίδια ώρα που το λιμάνι του Πειραιά ανακοίνωσε μείωση -12,9% για

Σιδηρόδρομος για τις ανάγκες του πολέμου

ο πώς εκφράζεται ο στόχος της κυβέρνησης για μετατροπή της χώρας σε στρατηγικό κόμβο μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας, δείχνει η παρακάτω δήλωση εργαζόμενου στον ΟΣΕ που έφτασε στον Οδηγητή και δημοσιεύουμε αυτούσια: «Μετά το έγκλημα στα Τέμπη, συνεχίζουν τα παραδείγματα εν δυνάμει πολύνεκρων ατυχημάτων, με τρένα να μπαίνουν σε λάθος ράγες στον Προαστιακό, με βλάβες στον Ηλεκτρικό στην Αθήνα και αλλού. Την ίδια στιγμή που υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να απολαμβάνει η νεολαία ασφαλείς φθηνές και ποιοτικές μεταφορές, μετράμε νεκρούς και ατυχήματα. Εκεί που θέλει, όμως, το αστικό κράτος «τρέχει» εκσυγχρονιστικά έργα και μάλιστα με μεγάλη ταχύτητα. Χαρακτηριστικό είναι το έργο αναβάθμισης της Γραμμής Αλεξανδρούπολη - Ορμένιο (ελληνοβουλγαρικά σύνορα) με ηλεκτροκίνηση, διπλή γραμμή και συστήματα σηματοδότησης, όπως και αναβάθμιση των σιδηροδρομικών σταθμών αξίας 1,08 δισ. Ευρώ. Μεταξύ άλλων, η συγκεκριμένη σύνδεση εξυπηρετεί τη μεταφορά ΝΑΤΟϊκού οπλισμού από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης στη Βουλγαρία και από εκεί στη Ρουμανία, για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Το συγκεκριμένο έργο παίρνει προτεραιότητα γιατί η γραμμή δεν εξυπηρετεί τη γρήγορη μεταφορά αρμάτων μάχης και – κανείς δεν ξέρει τι φορτώνουν οι αμερικάνοι – άλλων υλικών. Είναι χαρακτηριστικό πως μια σειρά από τρένα εκτροχιάστηκαν το τελευταίο έτος λόγω κακής υποδομής της συγκεκριμένης σιδηροδρομικής γραμμής. Ταυτόχρονα, τα συγκεκριμένα δρομολόγια έχουν έως και 4 φορές υψηλότερα ναύλα από τα συμβατικά δρομολόγια, εξασφαλίζοντας επιπλέον κέρδη για τη Hellenic Train και άλλες σιδηροδρομικές εταιρείες.»

Η ιστορία με το «ποτηράκι» μας δίδαξε πως η κυβέρνηση μας καλεί να πολεμήσουμε για: ‣ Να συνεχίσει το εφοπλιστικό κεφάλαιο να ηγείται στην κερδοφορία διεθνώς. ‣ Να μην χάσει η COSCO και οι λοιπές εταιρείες που κερδίζουν στον Πειραιά, από τα ανταγωνιστικά λιμάνια της Ισπανίας, της Γερμανίας κ.α. ‣ Να συνεχίζουν να βγαίνουν κέρδη στον Πειραιά πάνω σε σακατεμένους και νεκρούς εργάτες με πετσοκομμένα δικαιώματα. ‣ Να μην πέσουν τα κέρδη των σουπερμαρκετάδων και ταυτόχρονα να πουλάνε όσα περισσότερα «ποτηράκια» γίνεται. ‣ Να συνεχίσουμε να πληρώνουμε τα μαλλιοκέφαλά μας σε ακτοπλοϊκά.

το Α’ εξάμηνο του 2024 στα containers, το λιμάνι της Βαλένθια της Ισπανίας, που είναι μια από τις επιλογές των πλοίων που κάνουν τον περίπλου της Αφρικής, έχει αύξηση +14,2% για το ίδιο διάστημα. Ίσως αυτό εξηγεί, το γιατί δεν «βλέπουμε» καμία Ισπανική φρεγάτα να συμμετέχει στις επιχειρήσεις «προστασίας της ναυσιπλοϊας», IRINI ή ASPIDES, που η κυβέρνηση ΝΔ στέλνει απανωτά έλληνες στρατιωτικούς να πολεμήσουν. Γι’ αυτό και ο Έλληνας διοικητής της ευρωενωσιακής ναυτικής επιχείρησης «Aspides», υποναύαρχος Β. Γρυπάρης, όταν ρωτήθηκε για την απουσία αρκετών ευρωπαϊκών χωρών από την επιχείρηση, απάντησε: «Μπορεί να μην τους συμφέρει και αυτό είναι συνήθως το ζήτημα.» Ο Υπουργός Άμυνας της χώρας όμως, μας λέει ότι πρέπει να πολεμήσουμε, για να μην χάσει «ο Πειραιάς» και έτσι, όλο το «έθνος». Ποια είναι όμως η αλήθεια; Από το 2007 μέχρι το 2023 , το λιμάνι του Πειραιά είχε αύξηση +271,4% στα containers, τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ των κύριων λιμανιών της Ευρώπης. Τι κέρδισε ο λαός από αυτήν την ανάπτυξη; Δεκάδες σακατεμένους και σκοτωμένους λιμενεργάτες, με πιο εμβληματικό πρόσφατο παράδειγμα τον διαμελισμό του Δ. Δαγκλή στην COSCO, ενώ δεν είναι λίγες οι απεργίες των εργατών που ανέδειξαν όλα τα προβλήματα και τους κινδύνους που τους «φόρτωσε» η ανάπτυξη «του Πειραιά», δηλαδή του κάθε μονοπωλιακού ομίλου που κερδίζει από αυτήν. «Κερδίσαμε» επίσης κάτι ακτοπλοϊκά εισιτήρια πιο ακριβά και από… αεροπορικά, έτσι που 5 μέρες διακοπών σε ένα νησί των Κυκλάδων δίπλα στην Αθήνα να κοστίζουν περίπου όσο 10 μέρες στην άλλη άκρη της Γης, στο Μπαλί της Ινδονησίας. Συνοψίζοντας, η κυβέρνηση μας βάζει σε νέους κινδύνους και καλεί τη νεολαία να ταχθεί κάτω από την σημαία υπεράσπισης των «συμφερόντων μας από τα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Μ. Ανατολή, τον Περσικό κόλπο, τη Βόρεια και υποσαχάρια Αφρική» όπως όρισε ο Υπουργός Δένδιας τον «ζωτικό χώρο» των ελλήνων καπιταλιστών.

α «πλαστικά ποτηράκια» δεν φταίνε για τον πόλεμο ούτε οργανώνουν πολέμους, όσο κι αν κάποιοι οπορτουνιστές χτυπιούνται για το «δικαίωμα» του καθενός να αυτοπροσδιορίζεται ως «ποτηράκι», αν αυτό επιθυμεί. Τους πολέμους τους οργανώνουν και τους διεξάγουν για τα συμφέροντά τους οι καπιταλιστές, και τους πληρώνουν διαχρονικά, οι λαοί. Ο λαός μας λοιπόν, πόσο μάλλον οι νέοι άνθρωποι, δεν έχουν κανένα συμφέρον να στοιχηθούν κάτω από τον πόλεμο της αστικής μας τάξης για τα συμφέροντά της. Μας διδάσκει όμως και κάτι άλλο. Πως η διέξοδος από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, βρίσκεται στην κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής που τώρα ανήκουν στους καπιταλιστές, και τους δίνει τη δύναμη και τη δυνατότητα να ανταγωνίζονται μέχρις εσχάτων για το ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι της «λείας». Δηλαδή, στην πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, που αφαιρεί τόσο τα «βάθρα» του ανταγωνισμού τους, δηλαδή την εξουσία τους, όσο και την «λεία» του ανταγωνισμού τους, τα κέρδη από την εκμετάλλευση εκατομμυρίων εργαζομένων.

Στρατιωτική θητεία στα μέτρα των καπιταλιστών Α

π’ ότι φαίνεται στην κυβέρνηση δεν αρκεί ούτε αυτό όμως για να «πειστούν» οι νέοι να υπερασπιστούν τα «εθνικά συμφέροντα» όπου γης. Επιδιώκει και μέσα από τη στρατιωτική εκπαίδευση να αυξήσει την εκμετάλλευση των νέων εργαζομένων από τους μονοπωλιακούς ομίλους. Τίποτα δεν γίνεται στο καπιταλιστικό σύστημα χωρίς να εξασφαλίζει κερδοφορία για τους καπιταλιστές. Θα περίμενε κανείς πως ο στρατός θα δομούνταν και εκπαιδεύονταν με βάση την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων, της ζωής του λαού, όμως θα έκανε λάθος. Μας εξηγεί ο Υπ. Άμυνας ως προς τις επερχόμενες αλλαγές στη στρατιωτική θη-

τεία: «Θα εκπαιδεύουμε αυτά τα νέα παιδιά, για αυτά που χρειάζεται ο στρατός και αυτά που χρειάζεται η αγορά. Για παράδειγμα, ο στρατός χρειάζεται χειριστές οχημάτων. Μα και η αγορά χρειάζεται χειριστές οχημάτων. Είναι win-win. Έχουμε πάρει από τον Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων και άλλες εργοδοτικές οργανώσεις 16 καταρχήν ειδικότητες που μπορούμε εμείς με τις δυνατότητές μας να εκπαιδεύσουμε νέα παιδιά και να τις αποδώσουμε μετά στην αγορά με ένα επαγγελματικό πτυχίο που θα τους χρησιμεύσει.» Συνοπτικά: η εκπαίδευση στον στρατό θα εξαρτάται άμεσα, από τις ανάγκες του κεφαλαίου για εργατικό δυναμικό. Όποιος

ισχυρίζεται ότι μπορεί αυτά τα δύο να ταυτίζονται, και μάλιστα μόνιμα, τότε βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Η καπιταλιστική αγορά ούτε θα αναζητά μόνιμα χειριστές μηχανημάτων, ούτε υπάρχει καμία τρομερή ζήτηση για επισκευές οχημάτων, όπως χρειάζεται για παράδειγμα ένας στρατός. Επιδιώκουν να μετατρέψουν την στρατιωτική θητεία σε ένα «υποχρεωτικό ΙΕΚ», ώστε να βγαίνουν «έτοιμοι» προς εκμετάλλευση από τις μεγάλες επιχειρήσεις, χιλιάδες νέοι και μάλιστα με ακόμα χειρότερους όρους από τους υπάρχοντες, αφού φυσικά το «πιστοποιητικό» από τον στρατό, δεν θα δίνει κανένα εργασιακό ή επαγγελματικό δικαίωμα.

Εκμεταλλεύονται μέχρι και παιδιά με αυτισμό για τους πολεμικούς τους στόχους! Η

αποφασιστικότητα και κυνικότητα της κυβέρνησης δεν σταματά στην εκμετάλλευση των νέων με κάθε αφορμή. Δεν σταματά πουθενά. Εκατοντάδες παιδιά και νέοι, έχουν διάφορες αναπτυξιακές διαταραχές στη σημερινή πραγματικότητα. Επιστημονικοί φορείς, εκπαιδευτικοί, γονείς και άλλοι, δίνουν μάχη καθημερινά ώστε αυτά τα παιδιά να έχουν μια ζωή ολοκληρωμένη όσο γίνεται περισσότερο. Σε αυτήν την προσπάθεια έχουν να αντιμετωπίσουν την επιλεκτική ανυπαρξία των κρατικών δομών, των δασκάλων ειδικής αγωγής στα σχολεία, την έλλειψη υποδομών ψυχολογικής στήριξης και πολλά πολλά άλλα. Το αστικό κράτος, λοιπόν, όταν θέλει, μπορεί. Δεν θέλει όμως να λύσει τα υπαρκτά προβλήματα αυτών των παιδιών, αλλά να τα χρησιμοποιήσει στη σφαγή άλλων παιδιών. Εξηγεί ο Ν. Δένδιας: «Ο αυτισμός πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο μας, δίνει παιδιά που έχουν κάποια προβλήματα, έχουν όμως και ειδικές δεξιότητες. Θα δημιουργήσουμε ένα σχολείο λοιπόν, που τα παιδιά των στρατιωτικών που έχουν αυτισμό, θα υποστηρίζονται. Θα ενισχύεται η δική τους δυνατότητα, που ποια είναι; Είναι να μπορούν να βλέπουν φωτογραφίες και να ξεχωρίζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Στην Τεχνητή Νοημοσύνη, χρειάζεσαι αυτό που λέγεται big data. Τα συστήματα μας, τα drone με Τεχνητή Νοημοσύνη, χρειάζονται εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες στόχων, τα οποία θα πρέπει να απομνημονεύσουν και θα χρειαστεί να δει το drone μας τον στόχο και να του ρίξει. Οι καλύτεροι που μπορούν να δουν τις μικρές διαφορές, και να διδαχθεί το drone με Τεχνητή Νοημοσύνη, είναι τα παιδιά με αυτισμό. To Ισραήλ έχει ειδικές μονάδες γι’ αυτό. Εμείς λοιπόν θα παίρνουμε τα παιδιά των αξιωματικών μας, θα τα εκπαιδεύουμε και θα τους βρίσκουμε δουλειά εφόρου ζωής». Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν υπάρχει κάποιος «πάτος» στη βαρβαρότητα αυτού του συστήματος και την ψυχοκοινωνική διαστροφή που παρουσιάζεται ως «καινοτομία» από τις κυβερνήσεις του. Ξέρουμε όμως, ότι η εκμετάλλευση των παιδιών είναι στο «DNA» του καπιταλισμού, από την Αγγλία του 19ου αιώνα, μέχρι τις σύγχρονες «αναπτυσσόμενες» οικονομίες της Ινδίας και του Πακιστάν. Αλλά να που η «φαντασία» των καπιταλιστών δεν έχει όρια. Το να βάζεις παιδιά που χρειάζονται

ειδική φροντίδα και διαπαιδαγώγηση, να τροφοδοτούν συστήματα που σφάζουν παιδιά στην Παλαιστίνη, είναι σίγουρα κάτι που μπορεί να πιστωθεί στα πρωτοπαλίκαρα του ΝΑΤΟ στην περιοχή, στο Ισραήλ και την κυβέρνησή μας. Μόνο οργή και μίσος προκαλούν τέτοιες «καινοτομίες» που θα τις στείλουν στον απόπατο της Ιστορίας οι λαοί, μαζί με την εξουσία των καπιταλιστών.

Συνάντηση το 2022, του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρου (τώρα σύμβουλος στον όμιλο Antenna) με την μονάδα «9900» του ισραηλινού στρατού. Η συγκεκριμένη μονάδα «απασχολεί» ανθρώπους με αυτισμό για την τροφοδότηση συστημάτων ΑΙ με δεδομένα δορυφορικών φωτογραφιών, για την αποτελεσματικότερη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Ελληνική Λύση αγοράζουν φρεγάτες & αεροπλάνα για τη σφαγή άλλων λαών

ε βάση τα παραπάνω, δεν είναι παράδοξο, το πως χρησιμοποιούνται οι πολεμικοί εξοπλισμοί που χρυσοπληρώνει ο ελληνικός λαός. Για παράδειγμα, πριν λίγο καιρό, συζητήθηκε στην Βουλή η αγορά φρεγατών Belharra και αεροπλάνων Rafale, δήθεν για την ενίσχυση της «άμυνας» της χώρας. Την αγορά ψήφισαν όλα τα αστικά κόμματα. Το ΚΚΕ τότε δέχθηκε μια

ενορχηστρωμένη επίθεση από διάφορα «παπαγαλάκια» του συστήματος για τη στάση του ενάντια στο νομοσχέδιο, αναδεικνύοντας ότι οι εξοπλισμοί έρχονται να υπηρετήσουν τα δολοφονικά σχέδια του ΝΑΤΟ. Ας δούμε, ποια είναι η αντίληψη της κυβέρνησης, όπως την εξέφρασε ο Υπουργός Άμυνας Ν. Δένδιας, σε μια πιο

Τηλεπικοινωνίες και πληροφορική του πολέμου

πάλη ενάντια στην εμπλοκή μπροστά στην απεργία στις 20 Νοέμβρη, δίνεται σε χώρους δουλειάς, στα στρατόπεδα, στους χώρους μόρφωσης, στην έρευνα, όπου ζει και εργάζεται η νεολαία εργατικών – λαϊκών οικογενειών, με πρωτοπόρες τις δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Χιλιάδες νέοι εργαζόμενοι στον κλάδο της πληροφορικής, ήδη απασχολούνται στην πολεμική παραγωγή. Εργαζόμενος προγραμματιστής μας λέει: «Ο κλάδος της πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών απασχολεί χιλιάδες νέους εργαζομένους ενώ παράλληλα είναι από τους πιο άμεσα εμπλεκόμενους κλάδους στην πολεμική οικονομία, και στη χώρα μας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ένωσης εταιριών COSMOTE - Uni Systems όπου έχει κάνει 5ετή συμφωνία με την Υπηρεσία Επικοινωνιών και Πληροφορικής (NCIA) του NATO «για τη δημιουργία σύγχρονων τεχνολογικών υποδομών». Η συμφωνία αυτή προβλέπει την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών, καθώς και υπηρεσιών υλοποίησης, αυτοματοποίησης, διαχείρισης, και υποστήριξης συστημάτων ICT (Τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνίας), στους τομείς της κυβερνοασφάλειας, των υπολογιστικών και δικτυακών υποδομών. Η Netcompany Δανίας, που τμήμα της είναι η ελληνική Intrasoft, δραστηριοποιείται ήδη σε αμυντικά έργα όπως τη μεταφορά 47 εφαρμογών λογισμικού του στρατού της Αγγλίας, από ιδιωτικό cloud σε cloud του Υπουργείου Άμυνας της Αγγλίας. Στην Ελλάδα σε συνεργασία με άλλες εταιρίες της ΕΕ αναλαμβάνουν έργο χρηματοδοτούμενο από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας (EDF) με σκοπό τη δημιουργία λογισμικού που θα βοηθάει την δια-συνοριακή μετακίνηση στρατιωτικών μονάδων εντός Ευρώπης. Ένα έργο logistics στα πλαίσια της συνολικότερης προετοιμασίας της ΕΕ. Η NOKIA στην Ελλάδα με τη σειρά της θέλει να μπει δυναμικά στο παιχνίδι σε έργα δικτύων και τηλεπικοινωνιών. Ήδη παρέχει λύσεις στο κομμάτι της άμυνας με υποδομή ασφαλών ασύρΨαξ’το παραπάνω ματων δικτύων για επικοινωνία στρατευΤο podcast του 902.gr #67 μάτων, στρατιωτικών βάσεων κ.α.» «Πολεμική Οικονομία» Συνέντευξη με τον Γρηγόρη Λιονή (Video)

«άνετη» ομιλία μακριά από τις απαραίτητες «ντρίπλες» της Βουλής: «Δεν χρειάζεσαι αεροπλάνα πια. Η Ελλάδα τόσα χρόνια είχε το δόγμα αποτροπής δια της αεροπορίας της στο Αιγαίο. Πολύ ακριβό όπλο, και πολλών δυνατοτήτων όπλο. Είναι κρίμα να το σπαταλάς απλώς για να το χρησιμοποιήσεις στον αντιαεροπορικό του ρόλο. Τους επόμενους 36 μήνες η χώρα θα αποκτήσει έναν θόλο με πυραύλους διαφόρων ειδών. Η Ελλάδα θα «κλείσει» χωρίς να χρησιμοποιούμε τα αεροπλάνα μας. Αυτά θα κάνουν συμπληρωματική δουλειά ή θα κάνουν άλλη δουλειά. Το ίδιο ισχύει και στη θάλασσα. Έχουμε στο Αιγαίο 2643 διαφόρων μεγεθών αεροπλανοφόρα. Αυτά είναι τα νησιά μας. Δεν έχουμε κανέναν λόγο να βάζουμε φρεγάτες του 1 δισεκατομμυρίου σε κίνδυνο μέσα από μικρά νησιά. Δεν είναι για αυτήν τη δουλειά. Το Αιγαίο μπορεί να κλείσει από τη στεριά. Πολύ πιο φθηνά. Η λογική της κυβέρνησης είναι μια συνολική αντιμετώπιση του φαινομένου, από αέρα, θάλασσα και υποθαλάσσια. Όχι με χρήση των ακριβών και μεγάλων πλατφορμών που θα υπηρετήσουν άλλους σκοπούς αλλά με τη χρήση συγχρόνων μεθόδων πολύ πιο φθηνών και πολύ πιο αποτελεσματικών». Οι φρεγάτες και τα αεροπλάνα, λοιπόν, που ξοδεύτηκαν δις για την αγορά τους από τα λεφτά της φορολογίας του λαού, δεν προορίζονται για την προστασία του. Τότε γιατί αγοράστηκαν, αφού μάλιστα υπάρχει κατεύθυνση απόσυρσής τους από το Αιγαίο; Για τις ΝΑΤΟϊκές υποχρεώσεις και τη σφαγή άλλων λαών. Γι’ αυτό το σύνθημα της επερχόμενης απεργίας στις 20 του Νοέμβρη «Λεφτά για μισθούς, Υγεία, Παιδεία – Έξω η Ελλάδα απ’ του πολέμου τα σφαγεία!», χτυπάει στο «κέντρο» της κυβερνητικής πολιτικής. Ο δίκαιος αγώνας χιλιάδων φοιτητών, μαθητών, νέων εργαζομένων που θα πλημμυρίσει τις πόλεις, εκ των πραγμάτων έρχεται σε σύγκρουση με τις κατευθύνσεις κυβέρνησης, ΝΑΤΟ, ΕΕ και δίνει την κατάλληλη απάντηση.

Οι προτεραιότητες του αστικού κράτους δεν κρύβονται...

Φρεγάτες Belharra

3049 εκ. €

Αεροπλάνα Rafale

1092 εκ. € Άθροισμα 4141 εκ. €

Δάσκαλοι & καθηγητές στα σχολεία το 2024

3073 εκ. €

Ο λαός

στο πλάι των κατατρεγμένων των πολέμων και της εκμετάλλευσης

ον τελευταίο καιρό χέρι-χέρι με την κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών πολέμων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή πηγαίνει και η κλιμάκωση της συζήτησης στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το προσφυγικό. Γιατί, όμως, αυτά τα δύο συνδέονται; Από πού έρχονται οι κατατρεγμένοι; Όλες αυτές οι συμφωνίες και οι πολιτικές τους σώζουν ή τους καταδικάζουν; Τελικά πώς μπορούν να τελειώσουν τα βάσανα των λαών και των όπου γης ξεριζωμένων; Σε αυτά τα ερωτήματα επιχειρεί να δώσει απάντηση ο «Οδηγητής» με αυτό το άρθρο.

Η ευθύνη για τους εκατομμύρια πρόσφυγες, σε αυτούς που οργανώνουν τους πολέμους!

συζήτηση για το προσφυγικό γίνεται σε μια περίοδο με φόντο τις περισσότερες πολεμικές συγκρούσεις από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, συγκεκριμένα 56 με ενεργή εμπλοκή 92 χωρών, την άνοδο εξοπλισμών το 2024 σε 108 χώρες, αρνητικό ρεκόρ σε θανάτους από πολέμους το 2022 και τους εκτοπισμένους συνολικά τον Μάη του 2024 να φτάνουν στα 120 εκατ., καταγράφο-

ντας τη 12η συνεχόμενη ετήσια αύξηση. Χαρακτηριστικά η σύγκρουση ΝΑΤΟ-Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας έχει οδηγήσει σε 6,5 εκατ. πρόσφυγες και αντίστοιχα το μακελειό του ισραηλινού κράτους-δολοφόνου, με τη στήριξη των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, στη Λωρίδα της Γάζας και στον Λίβανο σε 2,5 εκατ. Παλαιστίνιους και Σύριους εκτοπισμένους. Σε αυτούς

τους πολέμους που μαίνονται στο πλαίσιο σφοδρών ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τις αγορές και τους δρόμους μεταφοράς, η Ελλάδα, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και τη συναίνεση των αστικών κομμάτων, εμπλέκεται ενεργά, έχοντας αναλάβει τον ρόλο του σημαιοφόρου των ευρωατλαντικών συμφερόντων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί και η Ελλάδα, τη στιγμή που καταστέλλει, τρομοκρατεί και φυλακίζει τους ξεριζωμένους των ιμπεριαλιστικών πολέμων, είναι η ίδια που διεξάγει αυτούς τους πολέμους! Μια σειρά από πολεμικές επιχειρήσεις γίνονται αυτή την στιγμή στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μ. Ανατολή, στην Ερυθρά Θάλασσα, στην Αφρική και αλλού, από την ίδια την ΕΕ! Ο θύτης δεν μπορεί να το παίζει «θύμα». Όλες οι κυβερνήσεις της ΕΕ, μαζί και η ελληνική κυβέρνηση, έχουν βάψει τα χέρια τους με αίμα τα τελευταία χρόνια. Και τώρα δήθεν «ανησυχούν» για την αύξηση του προσφυγικού. Η βαρβαρότητα δεν έχει τελειωμό. Με τις βόμβες τους σκοτώνουν λαούς, τους διώχνουν, καταστρέφουν τα σπίτια τους και μετά τους κλείνουν και στις φυλακές, αν και εφόσον δεν τους χρησιμεύουν σαν φθηνά εργατικά χέρια. Γι’ αυτό η ΕΕ, ως ένωση για τα συμφέροντα των ευρωπαίων καπιταλιστών, ούτε θέλει, ούτε μπορεί να λύσει το προσφυγικό.

Ένταση καταστολής, φυλακές ψυχών & σύγχρονα δουλεμπόρια

ους τελευταίους μήνες η ΕΕ δίνει τα ρέστα της, προσπαθώντας να εμπλουτίσει την αντιμεταναστευτική της πολιτική εις βάρος των ξεριζωμένων που η ίδια δημιουργεί με τους πολέμους που κάνει. Μάλιστα, το γεγονός ότι νεοφιλελεύθεροι, δεξιοί, ακροδεξιοί, σοσιαλδημοκράτες, πράσινοι και αριστεροί συμφωνούν με την κατεύθυνση της περαιτέρω αντιδραστικοποίησης αποδεικνύει ότι όλοι μαζί είναι πρόθυμοι να βάλουν στην άκρη τα όποια πολιτικά τους σύνορα και να σταθούν απέναντι σε ό,τι αποτελεί πρόβλημα για το κεφάλαιο και την εξουσία του. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν, από τη μία, η απόφαση της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης Σολτς στη Γερμανία να επιβάλλει ελέγχους στα χερσαία σύνορα της χώρας, από την άλλη, η ιταλική κυβέρνηση της ακροδεξιάς Μελόνι να κλείνει συμφωνία -«πρότυπο» με την Αλβανία και ταυτόχρονα, η κυβέρνηση του Πολωνού πρωθυπουργού Ντόναλντ Τουσκ να σχεδιάζει

να αναστείλει προσωρινά τα δικαιώματα που συνδέονται με την παροχή ασύλου. Ειδικότερα, μάλιστα, για την απαράδεκτη συμφωνία της Μελόνι, την οποία «γλυκοκοιτάζει» η ΕΕ, προβλέπεται να δημιουργηθούν στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών στα εδάφη της Αλβανίας, τα οποία θα διαχειρίζεται η Ιταλία. Μάλιστα η ίδια η Ιταλίδα πρωθυπουργός με την ανακοίνωση της συμφωνίας είχε δηλώσει ότι 15 από τα 27 κράτημέλη της ΕΕ υπέγραψαν επιστολή προς την Κομισιόν, με την οποία τη συμβούλευαν «να λάβει ως πρότυπο τη συμφωνία μεταξύ Ιταλίας και Αλβανίας για τους μετανάστες». Από πλευράς του, ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης την έχει χαρακτηρίσει ως «μια καινούργια, ενδιαφέρουσα» λύση, την οποία, όπως έχει πει, δεν απέρριψε «σε καμία περίπτωση», ενώ ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ έχει ανακοινώσει ότι θα διαθέσει 4,75 εκατ. ευρώ

στην «πρωτοβουλία» της Μελόνι. Έτσι, τώρα η ΕΕ «φλερτάρει» έντονα με την ιδέα να δημιουργήσει πολλές «μικρές φυλακές» στυλ Αλβανίας, για την επίλυση της εξίσωσης που λέγεται «προσφυγικό», καθώς η προοπτική για δομές-φυλακές προσφύγων και μεταναστών σε τρίτες χώρες βρέθηκε στο επίκεντρο της τελευταίας Συνόδου Κορυφής. Παράλληλα, μόνο ντροπή και αίσχος προκαλεί ότι πάνω στον πόνο και στα βάσανα των ξεριζωμένων, η ΕΕ χτίζει επενδυτικές μπίζνες μέσα από συμφωνίες με τρίτες χώρες, όπως η Τυνησία και η Τουρκία, με αντάλλαγμα αυτές να κάνουν τη «βρώμικη δουλειά» των επαναπροωθήσεων συνοδεία άγριας καταστολής. Είναι αποκαλυπτικές οι αναφορές για την τυνησιακή Ακτοφυλακή και Συνοριοφυλακή που αναχαιτίζει πρόσφυγες και μετανάστες, σπάζοντάς τους στο ξύλο, πυροβολώντας τους, ανατρέποντας τις βάρκες τους και εκτοπίζοντάς τους στην έρημο.

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

Οι πρόσφυγες “εργαλείο” κερδοφορίας και ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών

ΕΕ και οι αστικές της κυβερνήσεις κατά καιρούς έχουν επιδοθεί σε έναν απαράμιλλο κυνισμό και μια ξεδιάντροπη υποκρισία, αξιοποιώντας το Προσφυγικό για την καπιταλιστική κερδοφορία. Ειδικότερα, με το ξέσπασμα της πολεμικής σύγκρουσης ΝΑΤΟΡωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας, η ΕΕ επέδειξε μία διαφορετική μεταχείριση στην περίπτωση των Ουκρανών προσφύγων. Σύμφωνα με το Συμβούλιο της ΕΕ, τα μέτρα βοήθειας στους πρόσφυγες από την Ουκρανία που έχουν ληφθεί περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, μηχανισμό προσωρινής προστασίας για Ουκρανούς και Ουκρανές στην ΕΕ, ανθρωπιστική βοήθεια για εκτοπισθέντα άτομα στο εσωτερικό της Ουκρανίας και πολύμορφη στήριξη των χωρών που φιλοξενούν πρόσφυγες. Στον αντίποδα, με την έναρξη των εγκλημάτων του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ στον παλαιστινιακό λαό, η ΕΕ σχεδίαζε «κόφτες» στην οικονομική βοήθεια προς τους Παλαιστίνιους. Η περίπτωση διαχείρισης των Ουκρανών προσφύγων από την ΕΕ, δείχνει πως όταν θέλει, μπορεί η ΕΕ να κάνει τα «βασικά», που ζητάνε χρόνια τώρα διάφοροι φορείς του κινήματος. Τέτοια είναι για παράδειγμα, το να δώσουν χαρτιά να πάνε στις χώρες προορισμού τους, να υπάρξει κάποια πρώτη περίθαλψη και βοήθεια για την εξεύρεση εργασίας κ.ο.κ. όπως έγινε στην περίπτωση των Ουκρανών προσφύγων σε διάφορες περιπτώσεις. Γιατί δεν γίνεται όμως αυτό; Στην περίπτωση της Ουκρανίας, η αντιμετώπιση των προσφύγων από τον πόλεμο ήταν ζήτημα ενίσχυσης της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, όπως και τμήμα των «διαπραγματεύσεων» με την ίδια την Ουκρανία, δεν το κάνανε για την «ψυχή της μάνας τους». Αντίθετα, το αξιοποίησαν για να πολώσουν την κατάσταση σε μια σειρά από χώρες ενάντια στη Ρωσία, να πουν «η ΕΕ είναι εδώ για την Ουκρανία», να ενταχθεί και αυτό στο

γενικό προπαγανδιστικό κλίμα της περιόδου. Ας μην ξεχνάμε πως εκείνη την περίοδο Έλληνες αστοί πολιτικοί επιδόθηκαν σε άκρως επικίνδυνες και αποκρουστικές δηλώσεις, όπως ο πρώην υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Δημήτρης Καιρίδης που στην ανάγκη του να δείξει πόσο καλά ευθυγραμμίζεται με τη στρατηγική της ΕΕ, είχε φτάσει στο σημείο να πει για τους Ουκρανούς πρόσφυγες: «... εδώ δεν μιλάμε για μια σφαγή σε ένα μακρινό μέρος κάπου στα βάθη της Αφρικής, με αλλόθρησκους, αλλά (...) για χριστιανούς, λευκούς, Ευρωπαίους, που είναι από εμάς, προέρχονται από εμάς...». Αποτελεί απίστευτο θράσος να διαχωρίζει κανείς τα θύματα της βαναυσότητας όλων, ανεξαιρέτως, των πολέμων σε «πραγματικούς» και μη πρόσφυγες. Για το ΚΚΕ και την ΚΝΕ όλοι οι πρόσφυγες πρέπει να προστατεύονται, ακριβώς επειδή οι βόμβες των ιμπεριαλιστών δεν κάνουν διακρίσεις ανάλογα με το χρώμα, την εθνικότητα, τη θρησκεία και το φύλο, απλώς σφάζουν!

Περαιτέρω οργή προκαλεί, επίσης, το γεγονός ότι η ΕΕ εκτελεί και χρέη δουλεμπορικού γραφείου και κάνει λόγο για «νόμιμη κυκλική μετανάστευση» στην προσπάθειά της να ικανοποιήσει την ανάγκη των αστικών της τάξεων για εύρεση φθηνού εργατικού δυναμικού, σε μία περίοδο που σε μια σειρά κλάδους της οικονομίας, όπως στους εργάτες γής, παρατηρείται έλλειψη εργατικών χεριών! Συνάπτοντας, λοιπόν, συμφωνίες δισεκατομμυρίων και με ρήτρες για έλεγχο συνόρων και απελάσεις, ανοιγοκλείνει τη στρόφιγγα, ανάλογα και με τις επιταγές του κεφαλαίου. Έτσι, σε αυτές τις περιπτώσεις η μετανάστευση μετατρέπεται σε ευλογία και ξαφνικά, βαφτίζονται «νόμιμοι» μόνο όσοι μετανάστες και πρόσφυγες αποτελούν πεδίο δόξης λαμπρό για τα αφεντικά και την κερδοφορία τους και φυσικά, για όσο τους χρειάζονται. Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει… Σημειωτέον, η Ελλάδα έχει ήδη συνάψει τέτοιες συμφωνίες με Αίγυπτο και Μπαγκλαντές, ενώ στα σκαριά είναι και με Ινδία, Αρμενία, Βιετνάμ, Γεωργία, Μολδαβία και Φιλιππίνες.

Η πραγματική αλληλεγγύη στους κατατρεγμένους όπου γης!

πορείς, επομένως, να εμπιστευθείς τον «λύκο» της ΕΕ να φυλάει τα πρόβατα; Προφανώς και όχι! Για αυτό το ΚΚΕ καλεί τον λαό και τη νεολαία σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα. Τους καλεί να δείξουν έμπρακτα, ακριβώς όπως έκαναν και το 2015, την αλληλεγγύη τους και τη στήριξή τους σε κάθε άνθρωπο που έχει οδηγηθεί από την καπιταλιστική εκμετάλλευση και την αγριότητα του πολέμου να φύγει από τη χώρα του. Όταν συγκέντρωσαν είδη ανάγκης μέσα από τα σωματεία και τους συλλόγους τους, όταν διαμαρτυρήθηκαν για τις απάνθρωπες και απαράδεκτες συνθήκες σε φυλακές ψυχών, όπως η Μόρια και η Μανωλάδα. Να συγκρουστούν, μέσα από τον οργανωμένο και συλλογικό αγώνα, με την αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ που υλοποιεί η κυβέρνηση και στηρίζουν τα άλλα κόμματα. Να απαιτήσουν, πλάι στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ, την πλήρη εφαρμογή της Συνθήκης της Γενεύης για τους Πρόσφυγες, δηλαδή την παροχή ολόπλευρης προστασίας σε όλα τα θύματα των πολέμων, χωρίς διακρίσεις,

στις χώρες του πραγματικού προορισμού τους. Με ευθύνη ΟΗΕ, ΕΕ και αστικών κυβερνήσεων να εξασφαλίζονται η απόδοση ασύλου και η μετακίνησή τους στις χώρες που επιθυμούν. Να γίνουν ασπίδα προστασίας για κάθε κατατρεγμένο, ανεξαρτήτως φύλου, εθνικότητας, θρησκείας, απέναντι σε κυβερνητικές ονειρώξεις για φράχτες, στο ρατσιστικό και ξενοφοβικό δηλητήριο που χύνεται για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Μα πάνω από όλα ο λαός και η νεολαία πρέπει να συμβάλλουν στην άνοδο της πάλης που δίνουν ΚΚΕ και ΚΝΕ ενάντια στον πόλεμο που αιματοκυλά λαούς για τα κέρδη των μονοπωλίων και στην εμπλοκή της χώρας σε αυτόν, στο πλευρό των ΗΠΑ-ΝΑΤΟΕΕ. Εργαζόμενοι, λαός, νεολαία, μέσα από τη μαζική οργανωμένη πάλη τους να ανοίξουν τον δρόμο της ανατροπής του σημερινού σάπιου συστήματος και της οικοδόμησης εκείνης της κοινωνίας, της σοσιαλιστικής, όπου οι λαοί θα ζουν και θα προοδεύουν αδελφωμένοι.

Οι ηρωικές σελίδες του χθες φωτίζουν τη μάχη μας στο σήμερα Κόμμα «παντός καιρού»

ις ημέρες που πέρασαν ο λαός μας γιόρτασε τα 80 χρόνια από την απελευθέρωση της Αθήνας. Σε προηγούμενα άρθρα που φιλοξένησε ο «Οδηγητής» με αφορμή τη συγκεκριμένη επέτειο, οι αναγνώστες μπορούν να μάθουν περισσότερα γύρω από ζητήματα που αφορούν τον χαρακτήρα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τη δημιουργία του ΕΑΜ, ΕΛΑΣ και τις μάχες που δόθηκαν. Αυτή τη φορά επικεντρωνόμαστε στον ρόλο του ΚΚΕ που πρωτοστάτησε στην οργάνωση της πάλης του λαού μας. Ο «Οδηγητής» επισκέφτηκε την έκθεση που επιμελήθηκε η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ με σπάνιο ιστορικό και αρχειακό υλικό του Κόμματος και παρουσιάζουμε ορισμένα στιγμιότυπα.

Η ισχυροποίηση του ΚΚΕ, βασικός παράγοντας για την ανάταση του λαού Στη μεγάλη συγκέντρωση που πραγματοποίησε το Κόμμα μας για την Απελευθέρωση στις 12 Οκτώβρη, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ ανέφερε στην ομιλία του ότι «το ΚΚΕ πέτυχε πραγματικούς άθλους: Να ανασυγκροτήσει τις Οργανώσεις του, να πρωταγωνιστήσει στο μαζικό πολιτικό και ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, της Εργατικής Αλληλεγγύης, της ΟΠΛΑ και των λαογέννητων θεσμών στην Ελεύθερη Ελλάδα». Πώς όμως το κατάφερε αυτό; Την περίοδο πριν τον πόλεμο στην Ελλάδα είχε επιβληθεί μεταξική δικτατορία από το 1936. Το κόμμα μας ήταν πρώτος στόχος του δικτατορικού αυτού καθεστώτος. Χιλιάδες κομμουνιστές φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν με σκοπό να αποκηρύξουν το Κόμμα και την ιδεολογία τους. Η μεταξική δικτατορία έχοντας επίγνωση της ύπαρξης παράνομου μηχανισμού του Κόμματος, προσπάθησε να χτυπήσει τις οργανώσεις του. Η έναρξη του πολέμου βρίσκει λοιπόν το Κόμμα χτυπημένο από την μεταξική δικτατορία. Παρ’ όλες τις δυσκολίες το ΚΚΕ είχε διαμορφώσει ισχυρούς δεσμούς με την εργατική τάξη. Τα μέλη του είχαν πρωτοστατήσει σε αγώνες για την υπεράσπιση των αιτημάτων του λαού σε σύγκρουση με τους κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς καταστολής, όπως για παράδειγμα στις μεγάλες απεργίες τον Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη. Το ΚΚΕ παρότι χτυπημένο από την μεταξική δικτατορία ρίχνεται άμεσα στη μάχη για την απελευθέρωση. Μπαίνει μπροστά στην ίδρυση του ΕΑΜ και έπειτα του στρατιωτικού σκέλους, του ΕΛΑΣ. Αναλαμβάνει διάφορες πλευρές οργάνωσης της κοινωνικής ζωής, την σίτι-

ση του λαού, την υγεία του κ.α. Ταυτόχρονα δινόντουσαν σκληρές μάχες για την απελευθέρωση αλλά και την περιφρούρηση της ζωής του λαού. Δεν είναι τυχαίοι οι στίχοι από τον ύμνο του ΕΑΜ που αναφέρουν ότι «το ΕΑΜ μας έσωσε από την πείνα και από τη σκλαβιά». Η δράση αυτή με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές έφερε τον λαό στο προσκήνιο. Ο λαός ανέλαβε την οργάνωση της ίδιας της ζωής του.

Το ΚΚΕ ήταν παράνομο τόσο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όσο και κατά την διάρκειά του, και μετά από αυτόν. Το Κόμμα μας κατάφερε να εξασφαλίσει την λειτουργία του παράνομου μηχανισμού του, που έδινε την δυνατότητα να ενημερώνονται και να καθοδηγούνται οι κομματικές οργανώσεις, να συνεχίζει να διαδίδει τις ιδέες του μαρξισμού-λενινισμού στον λαό, να οργανώνει τον αγώνα για τις εργατικές – λαϊκές διεκδικήσεις, να πρωτοστατεί και να κατοχυρώνει στην πράξη ότι είναι η πρωτοπορία της εργατικής τάξης. Την περίοδο της πάλης ενάντια στην κατοχή, το Κόμμα μας είχε στήσει παράνομους μηχανισμούς και τυπογραφεία που λειτουργούσαν κάτω από την μύτη των κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών του. Ο παράνομος «Ριζοσπάστης» κυκλοφορούσε από χέρι σε χέρι για να μπορούν να φτάνουν οι αποφάσεις του κόμματος σε όλα τα μέλη. Με την αυτοθυσία των συντρόφων που ήταν υπεύθυνοι για αυτούς τους μηχανισμούς εξασφαλιζόταν η ενημέρωση, η καθοδήγηση των κομματικών μελών. Εξασφαλιζόταν η καθοδήγηση του λαού στη δράση. Αναφερόμενος σε μια πλευρά της

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

πείρας του παράνομου μηχανισμού, στέλεχος του ΚΚΕ περιγράφει: «Για να τα βγάλουν πέρα τα καθοδηγητικά όργανα του Κόμματος, κάθε κομμάτι της καθοδήγησης ή κάθε υπεύθυνος σύντροφος διέθετε ένα ολάκερο σύστημα από σπίτια, γιάφκες ή στέκια (...) Και τους ανθρώπους τους. Όλοι, λοιπόν, οι σύντροφοι με τη βοήθεια των συνεργατών τους είχαν ολάκερη αλυσίδα από τέτοια στέκια. Σωστή σιδερένια αλυσίδα της παρανομίας». Αυτό που επιβεβαιώθηκε από την δράση του ΚΚΕ στα χρόνια της κατοχής και όχι μόνο, είναι ότι όσο δύσκολες και αν είναι οι καταστάσεις το κόμμα δεν πρέπει να υποτάσσεται στο συσχετισμό δυνάμεων που μπορεί προς το παρόν να είναι υπέρ της αστικής τάξης. Η πρωτοπόρα δράση, η υπερνίκηση των δυσκολιών για την εκπλήρωση των καθηκόντων είναι εκείνα τα στοιχεία που ατσαλώνουν και δυναμώνουν τα μέλη του Κόμμα-

τος, δυναμώνουν κατ’ επέκταση τον αγώνα της εργατικής τάξης και του λαού. Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν πίστευε το 1940 ότι το 1944 θα ερχόταν η Απελευθέρωση και μάλιστα με τη δράση του εργατικού-λαϊκού παράγοντα. Παρόλα αυτά, τα παραπάνω στοιχεία έθεσαν τις βάσεις για να μπορέσει να δυναμώσει αυτός ο αγώνας. Οι κομμουνιστές έχτιζαν στέρεους πολιτικούς δεσμούς με το λαό. Η στάση τους στις εξορίες και τις φυλακές ήταν φάρος για όλο το λαό. Σήμερα είναι πολλές φορές δύσκολο να συνειδητοποιήσει κανείς το μεγαλείο των ηρωικών πράξεων των συντρόφων μας εκείνη την περίοδο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν οι κομμουνιστές της Ακροναυπλίας που ζήτησαν να σταλούν στην πρώτη γραμμή του μετώπου και η δοσιλογική κυβέρνηση τους παρέδωσε στους κατακτητές. Ή το παράδειγμα της Διαμάντω Κουμπάκη που στην διαδρομή για την εκτέλεση της εμψύχωνε το λαό και

τους συναγωνιστές της. Λίγο πριν την εκτέλεση βρήκε κουράγιο να πει στους εκτελεστές της: «Σαν και εσάς προδότες εγώ έφαγα 65!». Και στον λαό που αντίκριζε το θέαμα: «Μια ζωή τη χρωστάμε, ας μην την πάρουν οι προδότες. Υπάρχουν χιλιάδες λεβέντες, θα τους εκδικηθούν!». Ήταν 18 χρονών. Τα μέλη του κόμματος παρά τις όποιες δυσκολίες μπήκαν μπροστά σε όλα τα προβλήματα της καθημερινότητας λύνοντας από την σίτιση μέχρι και την υγεία του λαού. Εξασφάλιζαν στην πράξη ότι ο λαός θα σώζει το λαό, όπως λέει το σύνθημα που χρησιμοποιούμε σήμερα, την ίδια στιγμή που η αστική τάξη τον είχε αφήσει στη τύχη του. «Η σωτηρία του λαού βρίσκεται μονάχα στα χέρια του ίδιου του λαού», τονίζει ο «Ριζοσπάστης» στις 1/10/1941 και καλεί μπροστά στον δεκαπλασιασμό των δυστυχιών: «Ας δεκαπλασιάσουμε κι εμείς τον αγώνα μας και την αποφασιστικότητά μας. Η νίκη θα είναι δική μας».

Το επαναστατικό 1944 μας διδάσκει πως η επανάσταση δεν πέφτει σαν «ώριμο φρούτο» Σίγουρα κάποιος θα αναρωτηθεί αφού ο λαός ήταν οπλισμένος, γιατί δεν επιδίωξε την κατάκτηση της εξουσίας; Αρκούσε η ηρωική μάχη του λαού και του Κόμματος για την επίτευξη του παραπάνω στόχου; Το ΚΚΕ ήταν υπεύθυνο για την καθοδήγηση της εργατικής τάξης για την κατάκτηση της εξουσίας. Το Κόμμα μας, με αίσθημα ευθύνης, μακριά από κάθε διάθεση μηδενισμού, λαθολογίας ή ωραιοποίησης και με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, έχει μελετήσει τις βαθύτερες αιτίες για τις τότε ανεπάρκειες. Το κύριο ζήτημα που αναδεικνύει ως κύριο παράγοντα είναι το ζήτημα της σύνδεσης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα με την κατάκτηση της εξουσίας. Δηλαδή το κατά πόσο το ΚΚΕ είχε διαμορφώσει επαναστατική στρατηγική, ώστε η εργατική τάξη να στραφεί απέναντι όχι μόνο στις κατοχικές δυνάμεις και τις ξένες αστικές τάξεις, αλλά και ενάντια στην εγχώρια αστική τάξη. Ο πόλεμος από την μεριά της αστικής τάξης είναι άδικος και εκμεταλλευτικός. Είναι εκείνη που εμπλέκει την χώρα στο πόλεμο για τα δικά της συμφέροντα ανεξάρτητα αν είναι από την θέση του επιτιθέμενου ή του αμυνόμενου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα διαμόρφωσης επαναστατικής στρατηγικής, είναι οι μπολσεβίκοι που μέσα από την δράση τους στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατάφεραν να ανατρέψουν την αστική εξουσία, βασισμένοι στις θεωρητικές επεξεργασίες του Λένιν. Αντίθετα, το Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα (ΔΚΚ) δεν

κατάφερε να χαράξει τέτοια στρατηγική. Σε αυτό το περιβάλλον, το Κόμμα μας δεν είχε σχέδιο και γραμμή για την κατάκτηση της εξουσίας το 1944 όταν διαμορφώθηκε επαναστατική κατάσταση, δηλαδή συνθήκες που κρινόταν το ποιος θα πάρει την εξουσία. Το ΔΚΚ και το κόμμα μας θεωρούσε ότι μπορεί να υπάρξει συμμαχία με αντιφασιστικές αστικές δυνάμεις ενάντια στις δυνάμεις του άξονα στο όνομα του να καταπολεμηθεί ο φασισμός ως πρώτο καθήκον. Το κόμμα μας, λοιπόν, παρότι ποτέ δεν αποκήρυξε τον σοσιαλισμό θεωρούσε ότι έπρεπε πρώτα να απελευθερωθεί η χώρα από το φασισμό, να ανοικοδομηθεί και έπειτα να πάμε σε επανάσταση. Αυτή είναι η έκφραση της λογικής των σταδίων που κυριαρχούσε εκείνη την περίοδο στο ΔΚΚ, δηλαδή της λογικής που πρεσβεύει ότι χρειάζονται ενδιάμεσα στάδια για να μπορέσει να έρθει ο σοσιαλισμός και όχι να πραγματοποιηθεί απευθείας σοσιαλιστική επανάσταση. Η παραπάνω ανάλυση οδηγούσε στη γραμμή της λεγόμενης «εθνικής ενότητας», η οποία αποδείχτηκε μοιραία για την εξέλιξη της κατάστασης. Έδωσε χρόνο και χώρο στην αστική τάξη της χώρας να ανασυνταχτεί, να επιστρέψει στην Ελλάδα. Οδήγησε στις συμφωνίες του Λιβάνου και της Καζέρτας που ουσιαστικά αφόπλιζαν το λαό απέναντι στην αστική τάξη, τους μηχανισμούς της και του ξένους ιμπεριαλιστές. Φυσικά, οι σημερινές εκτιμήσεις του Κόμματος είναι

οδηγός για τη δράση μας στο σήμερα και δεν αποτελούν μια μουσειακή αναφορά που απλά «καλό είναι να την ξέρουμε». Δηλαδή με την μελέτη αυτών των συμπερασμάτων μπορούμε καλύτερα να κατανοούμε και να μελετάμε τα νέα φαινόμενα που βγαίνουν μπροστά μας στη ζωή αλλά και να κάνουμε πιο αποτελεσματική την δράση μας, στον καθημερινό αγώνα και δράση. Σήμερα, η καθημερινή ζύμωση με την στρατηγική και τις σύγχρονες επεξεργασίες του κόμματος είναι αναγκαία ώστε να δυναμώνει ο αγώνας για τα σημερινά προβλήματα. Η ανάδειξη των αδιεξόδων του καπιταλιστικού συστήματος και η της αναγκαιότητας του σοσιαλισμού ως την μόνη διέξοδο για τα σημερινά προβλήματα, αποτελεί τη βάση ώστε το εργατικό – λαϊκό κίνημα να αποκτάει σταθερά χαρακτηριστικά, να μην εγκλωβίζεται. Η έκθεση Ιστορικού-Αρχειακού Υλικού της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, με τίτλο «Το απελευθερωτικό - επαναστατικό 1944», φιλοξενείται στο κτίριο της οδού Σανταρόζα μέχρι την Κυριακή 1 Δεκέμβρη. Το ωράριο λειτουργίας τις καθημερινές είναι 10 π.μ. - 2 μ.μ. και 5 μ.μ. - 9 μ.μ., ενώ τα Σαββατοκύριακα 11 π.μ. - 7 μ.μ. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

“Για κάθε νέο, το να γίνει μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας πρέπει να θεωρείται η ύψιστη τιμή” Τσε Γκεβάρα

φράση του μεγάλου αργεντινού επαναστάτη θα μπορούσε να περιγράψει το κλίμα που επικρατούσε στην εκδήλωση που πραγματοποίησε η Π.Ο. Σπουδάζουσας Αθήνας της ΚΝΕ στις αρχές του Νοέμβρη για τα νέα μέλη της ΚΝΕ. Μία θερμή υποδοχή για όλους όσοι το προηγούμενο διάστημα πήραν την απόφαση να οργανωθούν στην Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας, να παλέψουν μέσα από τις γραμμές της

Στην ΚΝΕ έχουν θέση όλοι όσοι δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό, όσοι αμφισβητούν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα. Ένα σύστημα που τρέφεται σαν τον βρικόλακα από την απλήρωτη εργασία των πολλών, αυτών που με το μυαλό και τα χέρια τους παράγουν όλο τον πλούτο αλλά τον κλέβουν μια χού φτα παράσιτα. Ένα σύστημα που θυσιάζει τις ζωές, τις ανάγκες, τα δικαιώματα των πολλών στον βωμό του κέρδους των λίγων εκμεταλλευτών.». Αναφερόμενος στην αξία της οργανωμένης ζωής, τις αξίες που καλλιεργεί αλλά και τις χαρές που αυτή μπορεί να προσφέρει σε αντίθεση με τους στόχους και τα πρότυπα που «πλασάρει» στη νεολαία το σύστημα, ξεχώρισε: «Ο Μάρξ μόλις 17 χρόνων έλεγε πως “όποιος δημιουργεί μόνο για τον εαυτό του μπορεί βέβαια να γίνει διάσημος, πολυμαθής, μεγάλος σοφός, εξαιρετικός ποιητής, ποτέ όμως ολοκληρωμένος άνθρωπος, πραγματικά μεγάλος. Η ιστορία θεωρεί πραγματικά μεγάλους ιδιαίτερα εκείνους τους ανθρώπους που εξευγένισαν τον εαυτό τους δουλεύοντας για το σύνολο. Η πείρα επαινεί σαν τον πιο ευτυχισμένο εκείνον που χάρισε ευτυχία στους περισσότερους”.» Οι κομμουνιστές μπορούν να είναι ευτυχισμένοι γιατί ο σκοπός τους, το νόημα της ζωής τους δεν αφορά μία στενή προσωπική φιλοδοξία και αγκαλιάζει όλη την κοινωνία γιατί αντιστοιχεί με την απαίτηση και τη δυνατότητα του καιρού να ζήσουν όλοι οι άνθρωποι ευτυχισμένοι. Φυσικά μία τέτοια ζωή δεν στερείται τις μικρές προσωπικές χαρές αλλά τις πολλαπλασιάζει, γιατί τις μοιράζεσαι με πολλούς συντρόφους και συντρόφισσες. Λέγοντας όλα αυτά δε θέλουμε να περιγράψουμε τους

για τον μεγάλο επαναστατικό σκοπό, τον σοσιαλισμό- κομμουνισμό. Εκεί βρέθηκε η συντακτική ομάδα του Οδηγητή για να μιλήσει με τους νέους συντρόφους και τους φίλους της Οργάνωσης που συμμετείχαν. Η κεντρική ομιλία έγινε από τον Γραμματέα του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, Θοδωρή Κωτσαντή από την οποία και παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα.

αγωνιστές ως έτοιμες, ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Αντίθετα περιγράφουμε μια διαδικασία διαμόρφωσης στην οποία αναπτύσσονται οι αξίες, τα ταλέντα, οι ικανότητες, συνολικά η προσωπικότητα του καθενός. Δύο πιστεύουμε είναι οι βασικές προϋποθέσεις: Η πρώτη είναι η κατάκτηση της κομμουνιστικής θεωρίας, του μαρξισμού λενινισμού. Δεν μπορεί να διαμορφωθεί και να ολοκληρωθεί ως προσωπικότητα κάποιος έξω από την επαφή με ό,τι πιο πρωτοπόρο γέννησε η ανθρώπινη σκέψη, με τη θεωρία που έσπασε προλήψεις και κοινωνικές προκαταλήψεις. (...) Το δεύτερο βασικό εφόδιο που διαθέτουν οι κομμουνιστές για να διαμορφώσουν μία ολοκληρωμένη προσωπικότητα είναι ακριβώς η οργανωμένη δράση μέσα από τις γραμμές της ΚΝΕ, που μας προετοιμάζει για τις σοσιαλιστικές επαναστάσεις που θα έρθουν. Σε αυτόν τον δρόμο κάθε νέος κερδίζει τη ζωή του. Γιατί στέκεται με αξίες και ιδανικά, ζει πραγματικά και συναρπαστικά γεγονότα, αναπτύσσει ουσιαστικές σχέ-

σεις συντροφικότητας και αλληλεγγύης. Η οργάνωση στην ΚΝΕ είναι μια απόφαση που δίνει διέξοδο στη σκέψη και τη δράση κάθε νέου, τον απελευθερώνει. Γιατί πραγματικά ελεύθερος είναι αυτός που γνωρίζει και δρα συνειδητά, που προσπαθεί μαζί με άλλους να αλλάξει τα πράγματα, που παύει να είναι εγκλωβισμένος στην άγνοια. Μόνο μέσα στην οργανωμένη ζωή, μπορεί κάποιος να μάθει αυτά που χρειάζεται και να νιώσει έτοιμος για τον αγώνα. Έτσι, αποκτάμε ικανότητες και αναπτύσσουμε ταλέντα που δεν ξέραμε ότι διαθέτουμε, ούτε θα τα μάθουμε στο αστικό πανεπιστήμιο. Αποκτάμε αντοχές που δεν φανταζόμασταν ότι έχουμε. Γιατί ο οργανωμένος κομμουνιστής δεν είναι μόνος του ακόμα κι αν βρίσκεται ένας σε ένα χώρο δουλειάς ή εκπαίδευσης, στον στρατό ή στην οικογένεια. Δε νιώθει μόνος γιατί ξέρει πως χιλιάδες σκέφτονται και είναι έτοιμοι να δράσουν για αυτόν. (...)

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

Απευθυνόμαστε σε εσάς που δεν έχετε πάρει ακόμα την απόφαση να οργανωθείτε στην ΚΝΕ και σας λέμε: Ξέρουμε ότι δεν σας αρέσουν τα μεγάλα λόγια. Για αυτό μιλάμε με τις πράξεις μας. Ζούμε μέσα στη νεολαία, μπαίνουμε μπροστά στους καθημερινούς αγώνες, για να ασκηθεί η μέγιστη δυνατή πίεση, κάτι να κερδηθεί, κάτι να εμποδιστεί. Δεν υπάρχει νεανικό πρόβλημα, ανάγκη ή ανησυχία που να μας είναι ξένη. Συζητάμε τις θέσεις μας για όλα τα ζητήματα. Έχουμε ανοιχτά τα αυτιά μας σε κάθε γνώμη και κριτική παρατήρηση. Επιδιώκουμε την κοινή δράση με νέους που δεν συμφωνούν σε όλα μαζί μας. Δεν είμαστε επαναστάτες της φράσης ή του πληκτρολογίου. Δεν μαζεύουμε likes για τις θέσεις μας αλλά μετράμε τις δυνάμεις μας καθημερινά εκεί που ζει, σπουδάζει, εργάζεται η νεολαία. Μέσα από αυτή τη δράση διαμορφώνονται περισσό-

τεροι και ικανότεροι νεολαίοι αγωνιστές. Δυναμώνει σε περισσότερους η διάθεση για δράση, η συλλογικότητα, η ταξική ματιά στα γεγονότα.

Πολλοί νέοι και νέες μπορεί να αναρωτιούνται «Τι νόημα έχει να παλεύεις για την επανάσταση, όταν αυτή δεν είναι στην ημερήσια διάταξη;». Η επανάσταση δεν θα πέσει σαν ένα ώριμο φρούτο. Πρέπει να κουνήσουμε και εμείς το δέντρο για να πέσει... Η αφόρητη καθημερινότητα μπορεί να φέρνει αγανάκτηση και οργή αλλά δεν οδηγεί από μόνη της σε αντίσταση και αμφισβήτηση της αστικής εξουσίας! Αυτό κάνουμε τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ κάθε μέρα. Αποκαλύπτουμε την αιτία των δεινών και της εκμετάλλευσης. Σπέρνουμε τον σπόρο της αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής. Μεγαλώνουμε τα ρήγματα του αστικού πολιτικού συστήματος που σήμερα έχει σοβα-

ρές δυσκολίες να χειραγωγεί το λαό. Οργανώνουμε την πάλη του λαού και της νεολαίας σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Συγκεντρώνουμε δυνάμεις για να ανοίξει ο δρόμος για ριζικές ανατροπές, για τον σοσιαλισμό. Ο σύγχρονος επαναστάτης λοιπόν, έχει ένα πολύ σημαντικό καθήκον: να φουντώνει καθημερινά τη φλόγα της αντίστασης και της ανατροπής! (…) Το ΚΚΕ έχει εμπιστοσύνη στην αστείρευτη δύναμη του εργατικού – λαϊκού αγώνα, στη δύναμη που έχει ο οργανωμένος λαός να φέρει τα πάνω – κάτω. Όπως μας έμαθε ο ποιητής: «Γιατί, αλήθεια, φίλοι μου, πέστε μου, τι άλλο είναι, λοιπόν, η παντοδυναμία απ’ την απέραντη τούτη δίψα. Να ‘σαι τόσο πρόσκαιρος, και να κάνεις όνειρα τόσο αιώνια!»

Ο λόγος στους καλεσμένους

εκδήλωση γέμισε όλους τους παρευρισκόμενους με επαναστατική αισιοδοξία, ελπίδα για το μέλλον και τους αγώνες που έρχονται και ένα αίσθημα επιβεβαίωσης για την επιλογή που έκαναν να γίνουν μέλη της νεολαίας του ΚΚΕ. Μιλήσαμε με τους νέους συντρόφους και τους φίλους της Οργάνωσης για να μας πούνε τι τους ενέπνευσε από τη δράση της ΚΝΕ και πώς πήραν την απόφαση να γίνουν και οι ίδιοι νέοι επαναστάτες.

«Γνώρισα την ΚΝΕ στο πρώτο έτος με το που μπήκα στο Πανεπιστήμιο και συμμετείχα στις πορείες κατά των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Αυτό που με βοήθησε να κάνω το βήμα και να οργανωθώ ήταν όταν ήρθα στην κατασκήνωση της ΚΝΕ στη Χαλκιδική και έζησα από πρώτο χέρι τι θα πει συντροφικότητα» μας είπε η Παναγιώτα, δευτεροετής φοιτήτρια στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο που πρόσφατα έγινε μέλος της ΚΝΕ.

Η Αφροδίτη, πρωτοετής φοιτήτρια στη Νοσηλευτική, που οργανώθηκε στην ΚΝΕ τον περασμένο Οκτώβρη, μας μίλησε για το πώς γνώρισε την ΚΝΕ μέσα από το Φεστιβάλ. «Πάντα ήθελα να γίνω μέλος της ΚΝΕ , από τη στιγμή που έμαθα για το πώς και γιατί δρα. Παρόλο που έχω πάει σε πάρα πολλές Φεστιβαλικές εκδηλώσεις κοντά στην περιοχή που έμενα ποτέ όμως στο κεντρικό στην Αθήνα, ανυπομονώ φέτος να συμμετάσχω και να βοηθήσω στο να οργανωθεί και να στηθεί».

«Η πρώτη μου επαφή με την οργάνωση ήταν στην αντιιμπεριαλιστική κατασκήνωση στο Νεστόριο. Όταν ξεκίνησε η χρονιά συμμετείχα για πρώτη φορά στον εορτασμό και την πορεία του Πολυτεχνείου. Εκεί έμαθα ουσιαστικά τι είναι και πως λειτουργεί η Οργάνωση. Η σημερινή εκδήλωση και ιδιαίτερα η ομιλία του γραμματέα με πήγαν πίσω σε εκείνες τις μέρες. Θυμήθηκα αυτά που σκεφτόμουν πριν γίνω μέλος της ΚΝΕ και μπόρεσα να κάνω μια σύγκριση και να καταλάβω πόσα βήματα έχω μετρήσει», μας είπε ο Κωνσταντίνος, φοιτητής στο ΕΜΠ.

Η Αγγελική, πρωτοετής φοιτήτρια στην Αγγλική Φιλολογία του ΕΚΠΑ, μίλησε για τη σημασία που έχει για την ίδια η απόφαση να γίνει μέλος της ΚΝΕ: «Γνώρισα την ΚΝΕ και το ΚΚΕ μέσα από την οικογένεια μου, η γιαγιά μου ήταν αντάρτισσα και μου έλεγε ιστορίες για το πως κουβαλούσε στους ώμους της, στα βουνά του Γράμμου, τα σώματα των νεκρών συντρόφων της. Η στιγμή που έγινα μέλος της οργάνωσης ήταν πολύ

συγκινητική για εμένα, Η αλήθεια είναι πως ανατρίχιασα τις πρώτες φορές που με αποκάλεσαν συντρόφισσα.»

Από την εκδήλωση δεν θα μπορούσαν να λείπουν και φίλοι της ΚΝΕ που δίνουν καθημερινά μαζί με τα μέλη της ΚΝΕ στα Πανεπιστήμια της Αθήνας μικρές και μεγάλες μάχες. Νέοι που αναγνωρίζουν την πρωτοπόρα δράση της ΚΝΕ για όλα τα σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τη νεολαία, τον καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση της πάλης της νεολαίας ενάντια σε όσους της στερούν το παρόν και το μέλλον της.Η Βασιλική, φίλη της ΚΝΕ πρωτοετής φοιτήτρια στο ΠΑ.ΠΕΙ, μοιράστηκε μαζί μας τη στιγμή που την ενέπνευσε βλέποντας τη δράση της Οργάνωσης στη σχολή της «Κάτι που μου έδωσε ελπίδα και ήταν και η αφορμή να γνωρίσω την ΚΝΕ ήταν όταν είδα στο πανεπιστήμιο μου ένα πανό συμπαράστασης του φαντάρου, πρώην προέδρου του Φ.Σ., που δέχτηκε ποινές επειδή σε μια αντιπολεμική πορεία έστειλε μήνυμα ενάντια στη σφαγή του παλαιστινιακού λαού και τη συμμετοχή της χώρας μας στον πόλεμο.»

Τέλος, η Σωτήρια, φίλη της ΚΝΕ, πρωτοετής από το Πα.Δ.Α., μας μίλησε για τη συμβολή της ΚΝΕ στις μεγάλες κινητοποιήσεις για να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα των Τεμπών: «Η πρώτη μου επαφή με την ΚΝΕ ήταν όταν έγινε το έγκλημα των Τεμπών, όπου οι μαθητές της περιοχής μου κατεβήκαμε σε πορεία και αυτοί που βγήκαν μπροστά για να οργανωθεί αυτός ο αγώνας ήταν οι Κνίτες μαθητές. Μια στιγμή που με είχε συγκινήσει από την περίοδο εκείνη ήταν όταν οι μαθητές ανάψαμε 57 φαναράκια έξω από τον ΟΣΕ της Λάρισας.»

Νεανική παραβατικότητα

Εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σου μοιάζω

ο τελευταίο διάστημα έχουν απασχολήσει κατ’ εξακολούθηση τα ΜΜΕ, την κοινή γνώμη αλλά και έχουν γίνει αντικείμενο κυβερνητικών παρεμβάσεων και εξαγγελιών, διάφορα περιστατικά νεανικής παραβατικότητας, βίαιης και επιθετικής συμπεριφοράς νέων, κυρίως μαθητών, μέσα και έξω από το σχολείο.

Γαλάτεια Καζαντζάκη

Γιατί υπάρχουν τέτοια φαινόμενα;

ι μαθητές στις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους φώναζαν προς το Υπουργείο Παιδείας: “Δεν είμαστε εγκληματίες, το σχολείο δεν είναι αναμορφωτήριο!”, αναφερόμενοι τόσο στην τεράστια υπερπροβολή υπαρκτών γεγονότων νεανικής βίας από τα ΜΜΕ, όσο και στα ίδια τα κατασταλτικά, αυταρχικά και αντιπαιδαγωγικά μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση για το σύνολο των μαθητών (βλέπε αποβολές για ψύλλου πήδημα, τρομοκρατία, κόψιμο σχολικών εκδρομών κτλ). Η πραγματικότητα είναι πως συχνά-πυκνά στο σχολείο, όλοι και όλες λένε ιστορίες για πειράγματα μεταξύ των μαθητών, ακόμα και για ξύλο. Δεν αναφερόμαστε

σε αυτό. Αναφερόμαστε σε φαινόμενα συστηματικής επιθετικότητας ομάδας παιδιών σε κάποιο μαθητή ή μαθήτρια (εννοούμε bullying) ή ακόμα και σε φαινόμενα παραβατικότητας που συχνά συσχετίζονται και με άλλα ζητήματα (κλοπές, διακίνηση ναρκωτικών κ.ά.) ή και “μπλέξιμο” με φασιστοειδή, περιθωριακά στοιχεία. Βέβαια, χρειάζεται να μας προβληματίσει ότι τα μοναδικά επίσημα στοιχεία που υπάρχουν γύρω από το ζήτημα στην χώρα μας προέρχονται από την Ελληνική Αστυνομία και όχι από κάποιον επιστημονικό, παιδαγωγικό φορέα, δεν βασίζονται σε αντίστοιχη κοινωνιολογική μελέτη. Όπως και να έχει, σε αυτά τα στοιχεία αποτυπώνεται μια ορισμένη αύξηση τέτοιων φαινομένων.

Θέλει μεγάλη ανάλυση για να δούμε ότι πηγή τέτοιων εικόνων είναι μια κοινωνία που σαπίζει; Π

οια κοινωνία, όμως είναι το ερώτημα. Η απάντηση είναι η ίδια η καπιταλιστική κοινωνία, που έχει στο DNA της τον ανταγωνισμό και τη βία. Την ταξική βία. Τη βία των λίγων εις βάρος των πολλών. Και όσο αυξάνονται οι κοινωνικές ανισότητες, τόσο θα πολλαπλασιάζονται τέτοιου είδους αντικοινωνικές συμπεριφορές. Βία είναι μέσα στο σχολείο το ένα παιδί να έχει πρόσβαση σε εξωσχολική στήριξη και το άλλο όχι. Βία είναι το ένα παιδί να έχει την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσει ό,τι θέλει στο Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο και το άλλο να έχει συμβιβαστεί με τα αμέτρητα ταξικά εμπόδια που ορθώνονται μπροστά του. Βία είναι ένας μαθητής να δουλεύει όλο το καλοκαίρι και να έχει κάνει

ένα μπάνιο και ο συμμαθητής του να λέει πόσο ωραία πέρασε στις διακοπές. Βία είναι ο μαθητής από το Γυμνάσιο ακόμα να χωρίζεται σε τάξη καλών ή κακών μαθητών, από το Δημοτικό να έχει “πολλαπλό βιβλίο” και τελικά να καταλήγει ένας μεγάλος όγκος μαθητών να θεωρείται “ξύλο απελέκητο” που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να πάρει απολυτήριο. Μέσα σε αυτή την κοινωνία, πριν περπατήσει κανείς ακόμα-ακόμα μαθαίνει ότι «για να επιτύχεις πρέπει να ανταγωνίζεσαι». Η έννοια της «επιτυχίας» είναι ταυτισμένη με όλα αυτά, που γίνονται αποδεκτά και ποτίζουν τα κλαδιά του συστήματος της εκμετάλλευσης. Το ίδιο το σύστημα σε μαθαίνει ότι πρέπει να είσαι σκληρός και ανταγωνιστικός για να αναγνωριστείς και

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

να «αριστεύσεις» σε κάποιον τομέα -ας είναι και στο φάσμα της παραβατικότητας-να εξοντώσεις τον αδύναμο. Το ίδιο αυτό σύστημα καλλιεργεί και την αδιαφορία απέναντι στην κοινωνική αδικία, στον πόνο του άλλου, καλλιεργεί τον ρατσισμό, την οπαδική βία. Το παράδειγμα της Παλαιστίνης, που μετρά δεκάδες χιλιάδες νεκρά παιδιά, αλλά θέλουν να σιωπούμε μπροστά στη γενοκτόνια επειδή η χώρα μας έχει επιλέξει να στηρίζει το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, είναι αποκαλυπτικό. Σε αυτό το πλαίσιο, της στρεβλής επιτυχίας, της επιτυχίας με βάση το κέρδος και τα χρήματα αναπτύσσονται και πρότυπα που περνούν στους μαθητές μέσα από διάφορα κανάλια. Ας σκεφτούμε για παράδειγμα την τραπ μουσική και τους στίχους της: αποθε-

ώνει ως ένδειξη δύναμης τα όπλα και τα ναρκωτικά, την υποτίμηση του γυναικείου φύλου, τη γενικότερη αντιμετώπιση του ανθρώπου ως αντικείμενο. Ή τον ανταγωνισμό που γεννούν τα ΜΚΔ, η ανάγκη ατομικής

προβολής και «αντιγραφής» συγκεκριμένων λογαριασμών και τάσεων για να είναι κανείς αποδεκτός στο σχολείο, ο εθισμός σε διάφορα reels και βίντεο που αναπαράγουν ξανά και ξανά τέτοιες συμπεριφορές. Βέβαια από την άλλη το ότι τέτοια φαινόμενα αναπτύσσονται στο έδαφος που φτιάχνει ο καπιταλισμός καθόλου δε σημαίνει ότι όλοι θα γίνουν εγκληματίες ή όλοι θα οδηγηθούν σε «αντικοινωνικές» επιθετικές συμπεριφορές ακόμη και αν βρεθούν σε πολύ παρόμοιες συνθήκες. Η φτώχεια, η εξαθλίωση, οι δυσκολίες στη ζωή, η σαπίλα που μας περιβάλλει δεν οδηγούν απαραίτητα έναν άνθρωπο σε επιθετική συμπεριφορά όπως δεν οδηγούν απαραίτητα και σε αγωνιστική στάση στη ζωή, σε μαχητική αντιμετώπιση των εμποδίων.

Τι μπορούμε να κάνουμε σήμερα; Σ

ήμερα η οργάνωση, η ενίσχυση της ομάδας, η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια των μαθητών, η πάλη για ένα καλύτερο σχολείο, η συνεργασία μεταξύ τους, η συλλογική υπεράσπιση απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές αποτελούν το αντίσωμα καθημερινά. Στη θέση της καλλιέργειας κλίματος γενικής απειλής μαθητών από μαθητές, να μπαίνει το σύνθημα «Ένας για όλους και όλοι για έναν! Μαζί είμαστε πιο δυνατοί!». Αυτή είναι και η απάντηση για όποιον νιώθει μόνος του και αναρωτιέται “τι μπορώ να κάνω εγώ” βλέποντας να συμπεριφέρονται άσχημα απέναντι στο συμμαθητή του στο σχολείο, στο φροντιστήριο κλπ. Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών σε ένα σχολείο δεν θέλει τέτοιες συμπεριφορές, τις καταδικάζει. Το κλειδί είναι όλο το σχολείο να γίνει ομάδα, τοίχος απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές, να μη νιώθει κανείς μαθητής μόνος του αλλά να σκέφτεται ότι κάτι μπορούμε όλοι μαζί να κάνουμε γιατί νιώθουμε και σκεφτόμαστε με παρόμοιο τρόπο. Για να μην είναι το σχολείο χωρισμένο σε θύτες και θύματα αλλά μια ασπίδα προστασίας για τον καθένα που το έχει ανάγκη. Αυτό φανερώνει για παράδειγμα η στάση των συμμαθητών της 12χρονης στον Κολωνό, η αλληλεγγύη από δεκάδες σχολεία στους μαθητές της Θεσσαλίας το περασμένο φθινόπωρο, η υποδοχή προσφύγων μαθητών από τους συμμαθητές τους κόντρα στις απελπισμένες προσπάθειες των φασιστών να ρίξουν το δηλητήριό τους. Βέβαια, αξίζει να αναρωτηθούμε: Γιατί σήμερα δεν προβάλλονται τέτοια θετικά παραδείγματα; Γιατί δεν επιλέγεται να επιβραβευτούν αλλά αντίθετα με το που κινητοποιούνται οι μαθητές για καλύτερο σχολείο, για να μη γίνονται πόλεμοι, τιμωρούνται; Γιατί, η διαμαρτυρία ενάντια στην κοινωνική αδικία, η διεκδίκηση του δίκιου, η πάλη ενάντια στην πολιτική που βάζει εμπόδια στη ζωή μας και δε γίνεται μεμονωμένα αλλά από την εργατική τάξη και τη νεολαία μπορεί και πρέπει να πάρει βίαιη και επιθετική μορφή. Αυτό όχι μόνο δεν είναι κάτι το προβληματικό, αλλά προοδευτικό για την ανάπτυξη της προσωπικότητας του μαθητή. Αυτός ο μαθητής αντί να μειώνει και να ευτελίζει άλλους

παλεύει μαζί τους για τη ζωή όλων. Δίνει τρόπο στην οργή και τον θυμό που προκύπτει μπροστά στα αδιέξοδα. Και μέσα από αυτή τη στάση ενσωματώνει στην προσωπικότητα του αξίες όπως η ομαδικότητα, η συλλογικότητα, η αλληλοβοήθεια, η αλληλεγγύη που καμία σχέση δεν έχουν με τον εκφοβισμό, τη ρατσιστική βία. Είναι αυτά τα στοιχεία που καλλιεργούν τα μέλη της ΚΝΕ και έχουν ως αποτέλεσμα να ξεχωρίζουν μέσα στα σχολεία, να αναγνωρίζονται από τους συμμαθητές τους ως πρωτοπόροι ενάντια σε κάθε αδικία. Πόσο μάλλον που το ΚΚΕ και η ΚΝΕ μαζί με αυτά αποκαλύπτουνε και την ουσία: πως αυτά τα φαινόμενα θα καταπολεμηθούν μόνο στην κοινωνία που ο ανταγωνισμός, ο ρατσισμός και «αξίες» του κέρδους βγαίνουν από τη μέση. Εκεί όπου το σχολείο τα δίνει όλα και σε όλους τους μαθητές. Εκεί όπου δεν υπάρχει ο μαθητής του τελευταίου θρανίου και οι κολλητοί δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους για ένα και μοναδικό εισιτήριο για τις σπουδές. Σε αυτό το σχολείο χωράνε οι κλίσεις των μαθητών και τα μαθήματα στα οποία θα

μπορούσαν να τις αναπτύξουν. Σε αυτό το σχολείο που έχει σύγχρονες κτηριακές υποδομές και εξοπλισμό για να μαθαίνει ο μαθητής βιωματικά και δε μοιάζει με φυλακή που θα πέσει και θα σε πλακώσει. Σε αυτό το σχολείο ο μαθητής δεν κρυώνει και δε λιποθυμά από την πείνα, αλλά μπορεί να πηγαίνει χαρούμενος και χαρούμενος να είναι όταν σχολάει. Και αυτό είναι το σχολείο που μπορεί να χαρίσει στους νέους ανθρώπους η κοινωνία του σοσιαλισμού- κομμουνισμού. Γι’ αυτό σήμερα, μπορεί να αποτελέσει φάρο ελπίδας και πραγματική διέξοδο για τους μαθητές να δυναμώσει η ΚΝΕ μέσα στα σχολεία. Για να δυναμώσουν αυτά τα χαρακτηριστικά, ο αγώνας, η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη ανάμεσα στους μαθητές, για να πειστούν περισσότεροι ότι υπάρχει εναλλακτική κόντρα στη σημερινή κοινωνία. Η αστική τάξη τα ξέρει καλά όλα αυτά και για αυτό «καίγεται» τελικά πολύ περισσότερο να αντιμετωπίσει την αμφισβήτηση και το γκρέμισμα του σάπιου κόσμου της!

51 χρόνια από τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου

Πάμε Γυμνάσιο

πό την ιστορία του λαού μας, από πολλές σημαντικές, συγκλονιστικές στιγμές της μπορούμε να μάθουμε πολλά. Έτσι και με το Πολυτεχνείο, που φέτος συμπληρώνονται 51 χρόνια από τον ξεσηκωμό του. Τόσο από τις μέρες του Πολυτεχνείου, όσο και από τον αγώνα ενάντια στη δικτατορία που προηγήθηκε, βγάζουμε συμπεράσματα, πολύ χρήσιμα για το σήμερα, για τον αγώνα που δίνουμε για να ζήσουμε χωρίς εκμετάλλευση, πόλεμο, φτώχεια.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή!

Χούντα, η στρατιωτική δικτατορία που επιβλήθηκε στις 21 Απριλίου 1967, 6 χρόνια πριν τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, ήταν ένα άθλιο και διεφθαρμένο καθεστώς, γεμάτο διώξεις, βασανιστήρια, φυλακίσεις σε όποιον αγωνιζόταν, απαγορεύσεις και αντικομμουνισμό. Όμως η εξουσία των λίγων εις βάρος των πολλών δεν άλλαξε χέρια. «Φόρεσε» ένα πιο σκληρό προσωπείο και άλλαξε μορφή συνεχίζοντας να υπηρετεί τα ίδια συμφέροντα, των καπιταλιστών και των διεθνών τους συμμάχων, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, που την ανέχτηκαν ή και τη στήριξαν. Αυτό αποδεικνύεται και από τη πολύμορφη στήριξη που έδωσε η χούντα στους καπιταλιστές της Ελλάδας. Από την πρώτη στιγμή διέλυσε τις εργατικές οργανώσεις και τα συνδικάτα ενώ έκανε διώξεις στους κομμουνιστές και σε άλλους αγωνιστές.

Ταυτόχρονα, έδωσε στους Έλληνες καπιταλιστές όποια στήριξη χρειάζονταν για να αυξάνουν τα κέρδη τους. Τους έκοβε φόρους, τους χρηματοδοτούσε για να κάνουν επενδύσεις. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του δικτάτορα Παπαδόπουλου προς τους εφοπλιστές: «Θα σας παράσχω το παν…» Με αυτόν τον “παντοδύναμο” αντίπαλο, αναμετρήθηκε ο λαός μας τα χρόνια 1967-1974 και αυτόν τον αντίπαλο τελικά κατάφερε να τον λυγίσει, ακριβώς γιατί δεν έμεινε θεατής στα γεγονότα, παρά το «μαύρο σκοτάδι» που για χρόνια είχε επιβληθεί. Τον Νοέμβρη του 1973, στο Πολυτεχνείο, «μίλησε ο λαός»! Η κόκκινη ρωγμή του Νοέμβρη, μας θυμίζει ότι κανένας εχθρός δεν είναι ανίκητος! Ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνίου, η καταστολή του με δεκάδες νεκρούς, συνέβαλλε ώστε μεγαλύτερο τμήμα του λαού να πει "ως εδώ", για την Χούντα.

Το Πολυτεχνείο είναι μάθημα ζωής! Όλα ανατρέπονται αν ξεσηκωθείς!

α συνθήματα που στόλιζαν την πύλη του Πολυτεχνείου το 1973… «έξω οι ΗΠΑ, έξω το ΝΑΤΟ» αλλά και τα υπόλοιπα συνθήματα της εποχής παραμένουν επίκαιρα, αφού βρίσκονται σε εξέλιξη 56 πολεμικές συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο, ΗΠΑ-ΝΑΤΟΙσραήλ δολοφονούν τους λαούς της Παλαιστίνης και του Λιβάνου, με περισσότερους από 43.000 νεκρούς…

Ποιον φοβίζει σήμερα το πραγματικό νόημα του Πολυτεχνείου; Τα συνθήματα “Έξω οι ΗΠΑ – Έξω το ΝΑΤΟ” δεν μπορούν να τα βλέπουν η κυβέρνηση και όλα τα κόμματα που έχουν συμμάχους τους δολοφόνους των λαών! Τότε η χούντα έδωσε “γη και ύδωρ” στο ΝΑΤΟ! Μάλιστα, το μακρινό 1967, η Χούντα παραχώρησε στις ΗΠΑ στρατιωτική βάση στην Ελλάδα για τη στήριξη του Ισραήλ στον αραβοϊσραηλινό πόλεμο, παρά το γεγονός ότι στα λόγια δεν συμφωνούσε με τον πόλεμο. Σήμερα, οι βάσεις του ΝΑΤΟ στη χώρα μας λειτουργούν στο φουλ για την εξυπηρέτηση κάθε ΝΑΤΟικού πολεμικού σχεδίου και μάλιστα με την υπερπροσπάθεια όλων των κυβερνήσεων που έχουν περάσει, γίνονται όλο και περισσότερες. Η χώρα μας δαπανά πλέον πάνω από 7 δις. ευρώ το χρόνο για το ΝΑΤΟ! Στα χρόνια της Χούντας, φυλακιζόταν και βασανιζόταν όποιος στρατευμένος ή αξιωματικός σήκωνε ανάστημα απέναντί της. Σήμερα, η κυβέρνηση δεν διστάζει να τιμωρεί τους στρατευμένους νέους που καταγγέλλουν τον πόλεμο, τη συμμετοχή της χώρας μας σε αυτόν, την αποστολή στρατιωτικών, πολεμικών πλοίων και όπλων χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα της χώρας μας. Μάλιστα, τιμωρία στους φαντάρους που σήκωσαν ανάστημα παρακάλεσαν την κυβέρνηση της ΝΔ να δώσει βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, που κατά τα άλλα μας έχουν πρήξει πόσο δημοκράτες είναι! Όμως, έφαγαν τα μούτρα τους από το τεράστιο κύμα αλληλεγγύης που απλώθηκε σε όλη τη χώρα!

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

Έξω οι ΗΠΑ - Έξω το ΝΑΤΟ! Δε θα κουραστούμε να το φωνάζουμε με όλη μας τη δύναμη όσα χρόνια και να περάσουν! Ο ηρωικός ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου θα παραμένει πάντα επίκαιρος όσο και αν προσπαθούν οι διάφοροι υπηρέτες του συστήματος της εκμετάλλευσης να μας πείσουν ότι “ανήκει στο παρελθόν”, όσο και αν δεν βρίσκουν νόημα για την μεγάλη πορεία που φτάνει μέχρι την Αμερικάνικη πρεσβεία, όσο και αν το Υπουργείο Παιδείας θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να γίνουν οι σχολικές γιορτές χωρίς αυτά τα συνθήματα και τα μηνύματα! Είμαστε περήφανοι, γιατί το ΚΚΕ και η ΚΝΕ σήκωσαν ψηλά τη σημαία της σύγκρουσης με τη στρατιωτική δικτατορία. Σε αυτόν τον δρόμο συνεχίζουμε, για να μην “ξεχαστεί” η σημασία των αγώνων του λαού… για να γράψουμε τις δικές μας σελίδες στον δρόμο της ανατροπής του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος!

Ας ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στα ιστορικά γεγονότα! 21 Απριλίου 1967: Το στρατιωτικό πραξικόπημα των συνταγματαρχών

21 Απριλίου 1969: Η «γιούχα» στον δικτάτορα στα γενέθλια «2 χρόνων δικτατορίας»

200 αξιωματικοί με επικεφαλείς τους Παττακό, Παπαδόπουλο και Μακαρέζο κατέλαβαν την εξουσία της Ελλάδας πραξικοπηματικά και επέβαλαν... Χούντα! Ένα αντιδραστικό και στυγνό καθεστώς, γεμάτο διώξεις και επιθέσεις ενάντια στον λαό και σε όποιον αγωνίζεται. Η δικτατορία τελειοποίησε τις μεθόδους παρακολούθησης, δίωξης, συλλήψεων και βασανιστηρίων των κομμουνιστών, με τη βοήθεια και της αστυνομίας και της χωροφυλακής, επιτάχυνε τις φυλακίσεις αγωνιστών με την ασταμάτητη δράση των έκτακτων στρατοδικείων. Φτιάχτηκαν επιτροπές για να λογοκρίνουν το θέατρο και τον κινηματογράφο, τη μουσική και τα τραγούδια, ενώ καταρτίστηκαν και πίνακες απαγορευμένων βιβλίων.

Τον Απρίλη του ’69, στα δύο χρόνια της δικτατορίας, οργανώθηκε συγκέντρωση στο Παναθηναϊκό στάδιο με σκοπό να μιλήσει ο δικτάτορας Παπαδόπουλος στους μαθητές. Κάποια στιγμή, από μία εξέδρα οι μαθητές άρχισαν να φωνάζουν: «Αλατίνη», «Αλατίνη». Η γιούχα επεκτάθηκε σε όλο το στάδιο, οι μαθητές φώναζαν το όνομα μίας άλλης μάρκας μπισκότων, κοροϊδεύοντας το επίθετο του δικτάτορα (μπισκότα “Παπαδοπούλου”).

1968: Το ΚΚΕ συγκροτεί ξανά τις παράνομες Οργανώσεις του στην Ελλάδα Με την επιβολή της δικτατορίας δεν υπήρξε άμεση οργανωμένη αντίδραση. Σε αυτό έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι το ΚΚΕ, η πρωτοπορία της εργατικής τάξης, ήταν παράνομο, οι κομμουνιστές διώκονταν ή ήταν εξορία και δεν είχε Οργανώσεις στην Ελλάδα από το 1958. Μέσα σε αφάνταστες δυσκολίες το ΚΚΕ ανασυγκρότησε τις παράνομες Οργανώσεις του, έδωσε πνοή και κουράγιο στον λαό, κράτησε αναμμένη τη φλόγα του αντιδικτατορικού αγώνα. Όσο δυνάμωνε το ΚΚΕ, τόσο δυνάμωνε και το εργατικό λαϊκό κίνημα και ο αντιδικτατορικός αγώνας. 15 Σεπτεμβρίου 1968: ιδρύεται η ΚΝΕ! Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ µπήκαν µπροστά στην οργάνωση των φοιτητών, των µαθητών, των νέων εργαζοµένων. Η δράση τους έπαιξε καταλυτικό και αναντικατάστατο ρόλο στην ανάπτυξη της αντιδικτατορικής πάλης. Ο αγώνας έπαιρνε διάφορες μορφές, όπως διακίνηση τύπου, συνθήματα στους τοίχους, κινητοποιήσεις, απεργίες, αποχές και καταλήψεις σε Πανεπιστήμια στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της χώρας.

1973: Ιδρύεται η ΜΟΔΝΕ! Με πρωτοβουλία της ΚΝΕ στις αρχές του 1973 ιδρύθηκε η Μαθητική Οργάνωση Δημοκρατικής Νεολαίας (ΜΟΔΝΕ). Πυρήνες Κνιτών μαθητών, που υπήρχαν σε πολλές συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη, στη Λάρισα, τα Γιάννενα, το Ηράκλειο, την Πάτρα, την Καλαμάτα, τα Χανιά, τη Λαμία και αλλού, αποτέλεσαν τη βάση της. Η δράση της ΜΟΔΝΕ ήταν πολύμορφη. Συγκροτούσε επιτροπές στα σχολεία για διοργάνωση εκδηλώσεων, αθλητικών δραστηριοτήτων, εκδρομών, εκθέσεων κλπ. Σημαντικό μέρος της δουλειάς της ΜΟΔΝΕ ήταν το μοίρασμα προκηρύξεων, η αναγραφή συνθημάτων, η διακίνηση του παράνομου τύπου, της “Μαθητικής Φωνής”, που ήταν όργανο της ΜΟΔΝΕ και του “Οδηγητή»” στους μαθητές. 25 Μάη 1973: Το “βέλος” άλλαξε ρότα! Το δυνάμωμα της πάλης του λαού δεν μπορεί να μην αγκαλιάσει και τον Ελληνικό Στρατό! Στις 25 Μάη το αντιτορπιλικό ΒΕΛΟΣ εγκατέλειψε τις ασκήσεις του ΝΑΤΟ, στις οποίες συμμετείχε. Το πλήρωμα του ΒΕΛΟΣ, αποτελούμενο από τον επικεφαλής αντιπλοίαρχο Νίκο Παππά και 31 μέλη, κατέφυγε στην Ιταλία, όπου του δόθηκε πολιτικό άσυλο.

14-17 Νοέμβρη 1973 Ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου, αποτελεί την κορυφαία στιγμή της αντιδικτατορικής πάλης του λαού και της νεολαίας στα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας! Ήταν ο καρπός όλων των μικρότερων και μεγαλύτερων αντιδικτατορικών αγώνων που είχαν προηγηθεί. Η συμμετοχή των μαθητών υπήρξε μεγάλη και μέσα και έξω από το Πολυτεχνείο. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι μεταξύ των θυμάτων από την επέμβαση του στρατού ήταν αρκετοί μαθητές, μεταξύ αυτών και ο μαθητής Διομήδης Κομνηνός, που ήταν απ’ τους πρώτους νεκρούς του Πολυτεχνείου. Διαβάζουμε χαρακτηριστικά το κάλεσμα μαθητών μέσα από το Πολυτεχνείο: «Ενωθείτε μαζί μας. Αφήστε για σήμερα όλοι τα σχολεία σας και ελάτε να προσφέρουμε ό,τι μπορούμε για τον αγώνα που κάνουν από προχθές, χθες και σήμερα όλοι μέχρι να φτάσουμε στην τελική νίκη. Ελάτε. Όλοι ενωμένοι. Γενική αποχή από τα γυμνάσια. Όλοι οι μαθητές της Αθήνας μαζί με το λαό.» Εκατοντάδες χιλιάδες λαού ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας και συγκεντρώνονται στο Πολυτεχνείο. Κυριαρχούν τα συνθήματα «Κάτω η χούντα», «Έξω το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και οι βάσεις». Η χούντα φοβάται για τις διαστάσεις που μπορεί να πάρει η λαϊκή οργή και θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο «Κεραυνός» μεταφέροντας στρατιωτικές δυνάμεις και άρματα μάχης προς το Πολυτεχνείο...

Στον αγώνα για καλύτερο σχολείο… ΜΑΤ και αποβολές

Τα λεφτά τα δίνετε σε πολέμους και σφαγές!

Τι έχουν συναντήσει ως τώρα στην προσπάθειά τους αυτή;

α μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ όλο το διάστημα που λειτουργούν τα σχολεία αγωνίζονται μαζί με πολλούς ακόμα συμμαθητές τους για κάθε μικρό και μεγάλο ζήτημα που αντιμετωπίζουν στα σχολεία τους. Αγωνίζονται για να καλυφθούν τα κενά στους καθηγητές τους, για σύγχρονα και ασφαλή κτήρια και υποδομές. Αγωνίζονται στα ΕΠΑΛ για να γίνουν όλες οι ειδικότητες, σε όλα τα σχολεία, για να μη συγχωνευτούν τάξεις και γίνουν ακόμα περισσότερα κλουβιά με δεκάδες μαθητές ο ένας πάνω στον άλλον, με αντίστοιχο «χάος» στους όρους διεξαγωγής του μαθήματος. Αγωνίζονται για να μην κρυώνουν σε σχολεία χωρίς θέρμανση. Και πάνω από όλα αγωνίζονται γιατί τους αξίζει «ένα σχολείο δημιουργικό- όχι κέντρο εξεταστικό», ένα σχολείο που να τους αρέσει, που να τους βοηθά να ανακαλύψουν τις κλίσεις τους, που να τα δίνει όλα σε όλους και να μην τους βάζει εμπόδια στη μόρφωση και το μέλλον τους ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα της οικογένειάς τους. Τα αιτήματά τους είναι δίκαια και αναγκαία. Οι αξίες τους όπως το να δίνουν αυτόν τον αγώνα με συλλογικότητα και αλληλεγγύη, σαν μια γροθιά και ο ένας για τον άλλον είναι το αντίσωμα σε όλη τη σαπίλα που κατακλύζει τα ΜΜΕ, της υπερπροβολής εικόνων νεανικής βίας. Φυσικά, τα παραπάνω στοιχεία ούτε προβάλλονται, πόσο μάλλον επιβραβεύονται.

Τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ στα σχολεία:

Αμέτρητα επιχειρήματα, από την κυβέρνηση, το Υπουργείο Παιδείας και τους «κολλητούς τους» στα σχολεία από όλα τα αστικά κόμματα, που ο πυρήνας τους είναι: «Να μην αγωνίζεσαι, δεν έχει νόημα». Στην αντίθεση των μαθητών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, στην ενεργή συμμετοχή της χώρας μας, η διαρκής απάντηση που δέχονται οι μαθητές είναι πως «δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για τον πόλεμο», αλλά και ακόμα πιο ωμά πως «δεν πρέπει να κάνουμε κάτι (δηλαδή να μην ζητάμε να σταματήσει η σφαγή ανθρώπων), γιατί η χώρα μας είναι στο ΝΑΤΟ». Στην αντίθεση των μαθητών στην διαρκή χειροτέρευση του σχολείου τους, στη διεκδίκηση αναγκαίων αιτημάτων, η απάντηση είναι: «Δεν γίνονται αυτά που λέτε», ξεχνώντας βέβαια πως φέτος χάρη στις κινητοποιήσεις μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών δεν προχώρησαν οι απαράδεκτες συγχωνεύσεις τμημάτων, οι καταργήσεις ειδικοτήτων και κατευθύνσεων. Τρομοκρατία και καταστολή κάθε αγώνα! Το Υπ. Παιδείας μαζί με τα τσιράκια του έχει δώ-

σει τα ρέστα του φέτος! Μέχρι και συλλήψεις μαθητών έγιναν σε Γυμνάσιο στον Πειραιά στην…. υποψία κατάληψης! Αποβολή μαθητή επειδή διακινούσε στο σχολείο του ανακοινώσεις για μαθητική πορεία. Webex από την πρώτη ώρα κατάληψης. Περίπατος στην πλατεία της γειτονιάς (!) την μέρα της πορείας. Απαγόρευση συνεδρίασης του 15μελούς. Τρομοκρατία πως θα χαθεί η σχολική εκδρομή (αυτή που έτσι και αλλιώς θα πάνε οι μισοί μαθητές επειδή είναι πανάκριβη). Ταυτόχρονα, υπάρχει συκοφαντία των μαθητών ως εγκληματιών, λες και ταυτίζεται το μαθητικό κίνημα με στοιχεία εγκληματικότητας, κλοπές, διακίνηση ναρκωτικών ή συμμετοχή σε εγκληματικές φασιστικές οργανώσεις, όπως η Χρυσή Αυγή! Για τα «εγκλήματα» της πολιτικής που θεωρεί κόστος τη μόρφωση των μαθητών και κάνει χρόνο με τον χρόνο το σχολείο όλο και πιο απωθητικό, που αφήνει εκτός ΑΕΙ δεκάδες χιλιάδες παιδιά, που «ρίχνει» ταβάνια και παράθυρα στα κέφαλια μαθητών εν ώρα μαθήματος… ούτε λέξη!

Φάγανε τα μούτρα τους, όμως, ακόμα μια φορά, και οι μαθητές σε πάνω από 30 πόλεις σε όλη την Ελλαδα βγήκαν στους δρόμους στις 4 Νοεμβρίου! Η συνέχεια θα είναι ακόμα καλύτερη!

έσα από τη σημαντική υποδομή των χιλιάδων αγωνιστών εκλεγμένων μαθητών στα μαθητικά συμβούλια σε όλη τη χώρα δίνουμε ζωή στα σχολεία και τρόπο στην οργή! Οργανώνουμε πολύμορφες δράσεις όπως τουρνουά, συναυλίες, πάρτι, τον αγωνιστικό εορτασμό του Πολυτεχνείου και τις σχολικές γιορτές για να κρατιέται ζεστό το αγωνιστικό κλίμα στα σχολεία, περισσότερα παιδιά να αναλαμβάνουν δράσεις, να συζητάνε, να δρουν. Με σκοπό να δυναμώσει ο συντονισμός όλων αυτών των μαθητικών συμβουλίων και των

εκλεγμένων μαθητών. Είναι εμφανές πως αυτό που ζόρισε και ζορίζει την κυβέρνηση είναι ο συντονισμένος και οργανωμένος αγώνας των μαθητών, μαζί με φοιτητές-γονείς-εκπαιδευτικούς, μαζί με όλο τον λαό, δηλαδή η πραγματική, μαχητική αντιπολίτευση που κάνουν πως δεν βλέπουν! Έτσι, τις επόμενες μέρες και με κορύφωση την πανελλαδική απεργία στις 20 Νοέμβρη, κρινόμαστε στο να καταφέρουμε όλα αυτά τα σχολεία, οι μαθητές που θέλουν να αγωνιστούν, να βρεθούν από κοινού, να συντονίσουν τον αγώνα τους, να ανταλλάξουν γνώμες, ιδέες, να πάρουν δύναμη ο ένας από τον άλλον μέσα από τις Συντονιστικές Επιτροπές Μαθητών σε όλο και περισσότερες πόλεις με όλο και περισσότερα σχολεία!

ΜΑΣΤΕ ΠΑΝΕ Ο Ζ ΛΛ ΝΙ

ΙΚΑ Α∆

Πανελλαδική συνάντηση του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών

ΣΥΝ ΤΟ

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

Πτυχία με αξία, δωρεάν σπουδές Αυτό είναι το σύγχρονο για τους φοιτητές!

α πρώτα φοιτητικά συλλαλητήρια της χρονιάς σε όλη τη χώρα ήταν ένας σημαντικός αγωνιστικός σταθμός. Έστειλαν αποφασιστικό μήνυμα ότι οι φοιτητές δεν παραιτούνται από το δικαίωμά τους στις σύγχρονες σπουδές που τους στερεί η πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ - επιχειρηματικών ομίλων. Ότι υπάρχει μέσα στις σχολές ένα ισχυρό αντίπαλο δέος που θα την αντιμετωπίσει! Είναι οι φοιτητικοί σύλλογοι που αποκάλυψαν την πραγματική κατάσταση και τα προβλήματα των πανεπιστημίων σπάζοντας την αποσιώπηση των ΜΜΕ και της «εικονικής πραγματικότητας» της κυβερνητικής προπαγάνδας και της ΔΑΠ που περηφανεύεται προκλητικά στην καμπάνια της ότι «οι προτάσεις» της «γίνονται νόμοι»!

«Για να σπουδάσουμε πρέπει να αγωνιστούμε…» Αυτή η αλήθεια αναδείχθηκε μέσα στις δεκάδες κινητοποιήσεις όλο τον Οκτώβρη. Τα συλλαλητήρια στις 4 Νοέμβρη ήταν η πρώτη μεγάλη πανελλαδική απάντηση ενάντια στις διαγραφές φοιτητών που συνένωσαν όλες τις διεκδικήσεις τους. Για αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για προσλήψεις καθηγητών και μέτρα ανακούφισης από το τεράστιο κόστος σπουδών. Για να πάρουν μετεγγραφή όσοι έχουν ανάγκη. Για σύγχρονες και όχι επικίνδυνες υποδομές και φοιτητικές εστίες. Για πτυχία με πραγματική αξία, που να προσφέρουν πρόσβαση στο επάγγελμα και όχι ένα ατέλειωτο κυνήγι πανάκριβων πιστοποιητικών και μεταπτυχιακά με δίδακτρα. Για επιστήμη και έρευνα για τις λαϊκές ανάγκες και όχι για τους πολέμους. Όλα όσα αντιμετωπίζουμε έχουν κοινή αιτία. Είναι

συνέπειες της πολιτικής εμπορευματοποίησης των σπουδών, της υποχρηματοδότησης των ιδρυμάτων και της επιλεκτικής χρηματοδότησης για τις επιχειρηματικές μπίζνες και την εμπλοκή στον πόλεμο. Έτσι, διαμορφώνεται ένα πανεπιστήμιο ακριβό για τους φοιτητές – πελάτες, φθηνό για το κράτος και κερδοφόρο για τις επιχειρήσεις.

Πιο μαζικά - μαχητικά - διεκδικητικά! Η κυβέρνηση δια στόματος Υπουργού Παιδείας δηλώνει αποφασισμένη να προχωρήσει την αντιδραστική της πολιτική. Κουνάει το δάκτυλο στους φοιτητές ως «κολλημένους» σε «μάχες παρελθόντος»ενώ η ίδια προβάλλεται να δίνει «μάχες μέλλοντος». Η αλήθεια όμως είναι, ότι η πολιτική της είναι «κολλημένη» στο παρελθόν για αυτό επαναφέρει ό,τι αντιδραστικό έχουν απορρίψει οι φοιτητές (ιδιωτικά πανεπιστήμια, διαγραφές κτλ). Οπισθοδρόμηση είναι τα πανεπιστήμια

ίναι φανερό ότι τώρα χρειάζεται ο αγώνας όλων των φοιτητών να ενωθεί, να συντονιστεί πανελλαδικά και να δυναμώσει στριμώχνοντας την κυβέρνηση. Αυτό μπορεί να γίνει με την πανελλαδική συνάντηση συντονισμού φοιτητικών συλλόγων του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 7 Δεκέμβρη στην Αθήνα. Η συνάντηση του ΜΑΣ αποκτά και φέτος μεγάλη σημασία.Οι φοιτητικοί σύλλογοισυναντώνται και συζητάνε μετά τις μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις ενάντια στο νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, όπου το ΜΑΣ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη γραμμή, την κλιμάκωση και τον συντονισμό τους, όπως και από την αρχή της χρονιάς που δυναμώνει η επίθεση στις σπουδές και τα πτυχία μας. Αλλά και σε μια περίοδο που οι φοιτητές στην Ελλάδα είμαστε κρίκος στο παγκόσμιο φοιτητικό ξεσηκωμό αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης.

χωρίς καθηγητές, που ζητιανεύουν ελέω της υποχρηματοδότησης και οι φοιτητές που σπουδάζουν όσο αντέχει η τσέπη τους.Μάχη «για το μέλλον τους» δίνουν οι φοιτητές που διεκδικούν σύγχρονους όρους σπουδών, μέτρα στήριξης για να μπορούν να αφοσιωθούν στις σπουδές τους, πτυχία με ολοκληρωμένη γνώση. Μόνο στον δρόμο της διεκδίκησης μπορούμε να επιβάλουμε όσα έχουμε ανάγκη. Με ενότητα όλων των φοιτητών, ενεργή συμμετοχή στους φοιτητικούς συλλόγους, βάζοντας μπροστά τις σύγχρονες ανάγκες μας σε συμπόρευση με τους εργαζόμενους και τον λαό, αμφισβητώντας αυτή την πολιτική. Τώρα δυναμώνει η αγωνιστική δράση μπροστά στην πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 20 Νοέμβρη με σύνθημα «λεφτά για μισθούς-παιδεία-υγεία, έξω η Ελλάδα από του πολέμου τα σφαγεία» σε σύγκρουση με την πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ που προωθείται με τη συναίνεση των ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και των υπόλοιπων κομμάτων του συστήματος. Με νέες μαζικές συλλογικές διαδικασίες και γενικές συνελεύσεις σε κάθε έτος και τμήμα. Με πιο δυναμικές κινητοποιήσεις και δράσεις για να ασκηθεί πίεση για όσα αιτήματα αναδείχθηκαν αυτή την περίοδο. Έτσι τιμάμε αγωνιστικά τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου! Εμπνεόμαστε από τους αγώνες του λαού συνεχίζοντας την πάλη για τους ανεκπλήρωτους σκοπούς και τα ιδανικά του. Τα συνθήματά του μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ! Το «ψωμί παιδεία ελευθερία» στον αγώνα για ζωή με σύγχρονα δικαιώματα. Ιδιαίτερα το αντιιμπεριαλιστικό του μήνυμα! Το «Έξω αι ΗΠΑ - Έξω το ΝΑΤΟ» στις πύλες του πολυτεχνείου ζωντανεύει στον αγώνα για απεμπλοκή της χώρας μας από τον πόλεμο, στην αλληλεγγύη στον ηρωικό λαό της Παλαιστίνης.

Είναι ευκαιρία να γίνει μια πραγματικά ουσιαστική συζήτηση φοιτητών που αγωνίζονται μέσα στις σχολές για το «τι φοιτητικό κίνημα χρειάζεται σήμερα», με ποιες διεκδικήσεις και απέναντι σε ποιόν αντίπαλο θα οργανωθεί η δράση μας. Πώς θα γίνουν πιο αποτελεσματικοί οι φοιτητικοί αγώνες. Πώς θα μαζικοποιηθούν οι σύλλογοι και θα βελτιωθεί η λειτουργία τους ώστε να αγκαλιάσουν χιλιάδες φοιτητές και τις ανησυχίες τους.Με ποιο σχέδιο θα αντιμετωπίσουμε αυτή την πολιτική. Το ΜΑΣ αποτελεί τη μοναδική πανελλαδική συσπείρωση φοιτητικών συλλόγων, επιτροπών, εκλεγμένων φοιτητών σε σύγκρουση με την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-επιχειρηματικών ομίλων. Η φετινή συνάντηση μπορεί να δώσει νέα ώθηση και δυναμική στην πορεία αγωνιστικής αναζωογόνησης του φοιτητικού κινήματος αλλά και δυνατότητας για να κάνουν δική τους υπόθεση τον αγώνα, όσοι φοιτητές αγωνιούν για τις σπουδές τους και δεν παζαρεύουν τα όνειρα τους για το μέλλον.

για τις διαγραφές φοιτητών

κυβέρνηση και διάφορα ΜΜΕ έχουν ήδη ξεκινήσει το «μασάζ» και την παραπληροφόρηση σχετικά με την εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης του κατάπτυστου νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοίδη που άφησαν ανεφάρμοστο οι φοιτητές με τους αγώνες τους. Ο Οδηγητής αποκαλύπτει την πραγματικότητα γύρω από τη συγκεκριμένη συζήτηση με βάση όσα έχουν ακουστεί μέχρι στιγμής, στηρίζοντας την πανελλαδική καμπάνια συλλογής υπογραφών των φοιτητικών συλλόγων, με τίτλο «Όχι στις Διαγραφές! Στήριξη για όλους τους Φοιτητές».

Ποιούς αφορούν οι διαγραφές φοιτητών; Η κυβέρνηση με το συγκεκριμένο νόμο εφαρμόζει τη θέσπιση του «ανώτατου ορίου φοίτησης» για όλους τους φοιτητές, ακόμα και όσους τώρα εισήχθησαν στα πανεπιστήμια αλλά και όσους ήδη σπουδάζουν. Δηλαδή φοιτητές που εισήχθησαν στις σχολές για παράδειγμα το 2018, είναι δηλαδή 24 χρονών! Δεν πρόκειται λοιπόν για μια «εκκαθάριση» του μητρώου των πανεπιστημίων από όσους εισήχθησαν στα ΑΕΙ την προηγούμενη χιλιετία. Η κυβέρνηση αξιοποιεί τη γνωστή τακτική, να παρουσιάζει τα πάντα όπως τη βολεύουν. Έτσι, επιστρατεύονται τα χιλιοειπωμένα περί «αιώνιων φοιτητών» πλαισιωμένα με διάφορα ψευδή νούμερα όπως ότι υπάρχουν στα ΑΕΙ 333.741 «αιώνιοι» φοιτητές. Σκόπιμα τσουβαλιάζονται όσοι δεν φοιτούν εντός της διάρκειας των σπουδών, που η κυβέρνηση κρίνει ως «ενεργή» (ν+2 ή ν+3) μαζί με φοιτητές που έχουν εισαχθεί ακόμα και το 2019. Στόχος τους είναι η συναίνεση της κοινωνίας, κρύβοντας την ουσία του μέτρου των διαγραφών που πρόκειται για ένα άδικο και ταξικό μέτρο, για όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες.

Ποιος ευθύνεται που οι φοιτητές επιμηκύνουν τη διάρκεια σπουδών τους; Δεν είναι λογικό να υπάρχει ένα όριο; Λογικό είναι οι φοιτητές να στηρίζονται πολύπλευρα από το κράτος ώστε να μπορούν να σπουδάζουν απρόσκοπτα. Ο καθορισμός ανώτατης διάρκειας φοίτησης δεν έχει καμία σχέση με την αντιμετώπιση των αιτιών που ευθύνονται για τη δυσκολία των φοιτητών να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Αντίθετα, τους προσθέτει έξτρα άγχος και εμπόδια. Ποιος ευθύνεται: ‣ Που 1 στους 2 φοιτητές εργάζονται παράλληλα με τις σπουδές τους για να αντεπεξέλθουν στο γιγάντιο κόστος σπουδών, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να αφοσιωθούν στις σπουδές τους; ‣ Που υπάρχει άγχος για την επιβίωση που επιδρά επιβαρυντικά στις σπουδές, και αποτελεί παράγοντα που αναγνωρίζουν διεθνείς έρευνες; ‣ Για την ανυπαρξία φοιτητικής μέριμνας που οδηγεί όσους δεν φοιτούν στον τόπο μόνιμης κατοικίας τους να «παλεύουν» τις σπουδές από απόσταση ή ακόμα και να τα παρατάνε;

‣ Για την υποστελέχωση που οδηγεί: Σε δεκάδες μαθήματα να ξεκινούν στα μέσα του εξαμήνου γιατί στηρίζονται σε έκτακτο διδακτικό προσωπικό; Να μην προσφέρονται μαθήματα του προγράμματος σπουδών, να αλλάζουν ανάλογα με τους διαθέσιμους καθηγητές; Να μην χωράνε στα εργαστήρια λόγω ανεπάρκειας υποδομών προσωπικού καθυστερώντας ολόκληρα εξάμηνα τις σπουδές τους; ‣ Που δεν υπάρχουν ειδικά μέτρα στήριξης των εργαζόμενων φοιτητών αλλά και γενικότερα διπλές εξεταστικές και ενισχυτικά μαθήματα; ‣ Που τα ελάχιστα μέλη ΔΕΠ δεν αρκούν για την εκπόνηση των διπλωματικών εργασιών; ‣ Που η εξεύρεσή της υποχρεωτικής πρακτικής άσκησης είναι ατομική υπόθεση των φοιτητών και μπορεί η αναμονή να καθυστερεί την λήψη του πτυχίου; Ο πραγματικός υπεύθυνος για την παράταση των σπουδών είναι η διαχρονική πολιτική ΕΕ - κυβερνήσεων, που γεμίζει εμπόδια τις σπουδές των φοιτητών και όχι οι φοιτητές που τάχα τεμπελιάζουν…

Δεν προβλέπονται μέτρα για όσους χρειάζεται να παρατείνουν τις σπουδές τους;

Γιατί θέλουν να εφαρμόσουν διαγραφές;

Οι προβλέψεις του νόμου δεν «αγγίζουν», ούτε αντιμετωπίζουν την ουσία του προβλήματος. Η κατάσταση για να αντιστραφεί απαιτεί γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και μέτρα ουσιαστικής – πραγματικής στήριξης των φοιτητών. Ειδικά η δήθεν «διευκόλυνση των εργαζόμενων φοιτητών» και ο εξαναγκασμός της «μερικής φοίτησης» είναι σκέτη κοροϊδία. Αρχικά προϋποθέτει απόδειξη τουλάχιστον 20 ωρών εβδομαδιαίας εργασίας όταν για τους φοιτητές κυριαρχεί η μαύρη και ανασφάλιστη δουλειά. Επίσης, όποιος ενταχθεί στη ρύθμιση δεν μπορεί να δηλώσει περισσότερα από τα μισά μαθήματα, (πχ σε ένα εξάμηνο με 5, μπορεί μόλις 2). Έτσι παραμένει το όριο φοίτησης και δεν εξασφαλίζονται τα αναγκαία μέτρα διευκόλυνσης όπως: τμήματα εργαστηρίων σε κατάλληλο ωράριο, συνεπικουρικό εκπαιδευτικό υλικό σε περιπτώσεις δυσκολίας διά ζώσης παρακολούθησης, δωρεάν φροντιστηριακά μαθήματα κ.α.

Όσοι φοιτητές δεν θεωρούνται «ενεργοί», ούτε «καταλαμβάνουν θέσεις» (οι εισακτέοι δεν σχετίζονται με το πόσοι είναι εγγεγραμμένοι), ούτε «κοστίζουν» αφού δεν τους παρέχεται κάτι από το κράτος. Ποιος όμως ο λόγος που οι διαγραφές σχεδιάστηκαν πρώτη φορά το 2007 (κυβέρνηση ΝΔ) και ψηφίστηκαν το 2011 («Νόμος Διαμαντοπούλου» - ΠΑΣΟΚ) που έμειναν στα χαρτιά από τους αγώνες των φοιτητών; Κυβέρνηση και ΕΕ στοχεύουν στη μαζική παραγωγή αποφοίτων διαφόρων κατηγοριών - επιπέδων εκπαίδευσης, ώστε να διαμορφώνονται «δεξαμενές» εργαζομένων με πιστοποιημένα προσόντα, για να διαλέγουν οι εργοδότες. Έτσι, επειδή ο «χρόνος είναι χρήμα» και κέρδος από την εκμετάλλευση, ζητούμενο είναι η ταχύτητα αποφοίτησης να μεγαλώσει. Σκοπός είναι να παράγονται απόφοιτοι πανεπιστημίου σε επαρκή αριθμό αλλά και γρήγορα. Όσοι δεν τα «καταφέρνουν», να στρέφονται «μια ώρα αρχύτερα» σε δομές κατάρτισης και απευθείας στην αγορά ως ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Αυτό απασχολεί τις «αξιολογήσεις» τους.

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

“Μικρά” Μικρά αλλά… Αποκαλυπτικά A

για την κατάσταση στα πανεπιστήμια

νας μήνας λειτουργίας των πανεπιστημίων συμπληρώθηκε. Βέβαια δεν χρειάστηκαν παρά λίγες μέρες για να φανερωθεί ότι κανένας «εκσυγχρονισμός» και αναβάθμιση δεν επικρατεί και η πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες φοιτητές καταρρίπτει την «εικονική πραγματικότητα» της κυβέρνησης. Ας δούμε κάποια «μικρά» αλλά «αποκαλυπτικά» που αποτελούν ολοένα και περισσότερο κανόνα παρά εξαίρεση στο πανεπιστήμιο–επιχείρηση που διαμόρφωσαν όλες οι κυβερνήσεις με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ.

Χρηματοδότηση εργαστηριού… 16€ τον μήνα!

είδηση έρχεται από το Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Πριν λίγες ημέρες φοιτητές πήγαν να παρακολουθήσουν το εργαστήριο κατεύθυνσης της Βιοχημείας και ενημερώθηκαν από τον υπεύθυνο καθηγητή πως δεν μπορούν να «χωρέσουν» όλοι καθώς υπάρχει όριο 13 φοιτητές. Ρωτώντας «γιατί μόνο 13;» ενημερώθηκαν ότι η τακτική χρηματοδότηση για το συγκεκριμένο εργαστήριο ανέρχεται στο συγκλονιστικό ποσό των… 97 ευρώ ανά εξάμηνο! Αυτή είναι η κατάντια του σημερινού πανεπιστημίου που την ίδια στιγμή, που ως αποτέλεσμα της τεράστιας υποχρηματοδότησης, υποβαθμίζεται η μορφωτική διαδικασία κυριολεκτικά… δίπλα γίνεται πάρτι εκατομμυρίων απο διάφορες επιχειρηματικές μπίζνες. Το παράδειγμα αποκτά ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν «εξετάσουμε» από πιο κοντά την κατάσταση στο τμήμα. Με τι κριτήρια αλήθεια καθορίζεται ο συγκεκριμένος καταμερισμός της χρηματοδότησης σε κάθε εργαστήριο και αντικείμενο έρευνας; Η κατεύθυνση της ΕΕ για την «αυτονομία» και την «αυτοχρηματοδότηση» των ΑΕΙ, υλοποιείται διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις με σκοπό τη μείωση των εξόδων του κρατικού προϋπολογισμού. Έτσι, ωθούν τα πανεπιστήμια σε εξεύρεση «χορηγών». Αντί λοιπόν να στηρίζονται ολοκληρωμένα τα προγράμματα σπουδών και να εξασφαλίζονται οι απαραίτητες υποδομές, επιλέγουν εκείνους τους κλάδους που είναι πιο «ελκυστικοί» για τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Έτσι, απαξιώνονται ολόκληρα χρήσιμα πεδία και πλευρές του κάθε επιστημονικού αντικειμένου. Αλήθεια, οι θιασώτες αυτής της πολιτικής μπορούν να δώσουν μια επιστημονική απάντηση στο γιατί απαξιώνεται ένα εργαστήριο Βιοχημείας σε ένα τμήμα Χημείας;

Φοιτητικές «Εστίες μόλυνσης»

ι όμως δεν αστειευόμαστε! Στις Φοιτητικές Εστίες του ΕΚΠΑ οι εστιακοί ενημερώθηκαν ότι στο νερό του δικτύου τους υπάρχει ένα επικίνδυνο βακτήριο («λεγιονέλλα») που μπορεί να προκαλέσει μέχρι και βαριάς μορφής πνευμονία! Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Ότι οι φοιτητές εδώ και χρόνια αλλά και από τον Ιούνιο που μας πέρασε έχουν καταγγείλει ότι το νερό δεν είναι ασφαλές και πόσιμο, ότι το δίκτυο είναι απαρχαιωμένο και δεν πάρθηκε κανένα μέτρο; Ότι ο Υπουργός Παιδείας έχει αρνηθεί συνάντηση με τους φοιτητικούς συλλόγους ενώ γνωρίζει αυτή την κατάσταση και κάνει τσάρκα στις τηλεοράσεις πετώντας διάφορες εξυπνάδες για «βελτίωση του επιπέδου» των εστιών και «εγγύηση της ποιότητας» των υποδομών τους; Ότι οι υπεύθυνοι προσπάθησαν να τα κουκουλώσουν λέγοντας ότι «δεν είναι επικίνδυνη η κατάσταση» ενώ την ίδια στιγμή το ΙΝΕΔΙΒΙΜ είναι άφαντο; Τι να πουν βέβαια όταν έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα, όπως και μετά την επικίνδυνη πτώση του ασανσέρ του ΑΠΘ και το φιάσκο των ελέγχων ασφαλείας. Ότι στο αίτημα των εστιακών για άμεση παραχώρηση εμφιαλωμένων νερών μέχρι την αντιμετώπιση του προβλήματος, η απάντηση της πρυτανείας ήταν ότι «δεν προβλέπεται στους κωδικούς χρηματοδό-

τησης» τη στιγμή που υπάρχουν «κωδικοί» μέχρι και για μπουφέ σε ημερίδες με επιχειρηματίες; Ότι όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια στιγμή που το ΕΚΠΑ πανηγυρίζει που πήρε «Άριστα» σε όλα τα κριτήρια που συνιστούν το πλαίσιο αξιολόγησης αποδεικνύοντας πόση σχέση έχουν αυτά τα κριτήρια με τις ανάγκες των φοιτητών; Η κατάσταση στις φοιτητικές εστίες έχει ξεφύγει… Κυβέρνηση-ΙΝΕΔΙΒΙΜ-Πρυτανεία είναι υπόλογοι! Δεν είναι τυχαίο ότι ενώ η κρατική χρηματοδότηση της ΦΕΠΑ είναι στα τάρταρα, οι εργασίες συντήρησης και οι υπηρεσίες των εστιών γίνονται πεδίο κερδοφορίας διαφόρων εργολάβων, που μασουλάνε χιλιάδες ευρώ. Συγκεκριμένα, δίνονται 25.000 ευρώ τον μήνα για τη συντήρηση των υποδομών και 37.000 ευρώ τον μήνα για την καθαριότητα. Με αυτά όχι μόνο δεν εξασφαλίζουν στοιχειώδεις ποιοτικές συνθήκες διαβίωσης αλλά στήνουν ένα πάρτι επιχειρηματικών συμφερόντων στις πλάτες ακόμα και της υγείας των φοιτητών. Αλήθεια, ο παπαγάλος Πορτοσάλτε πιστεύει ότι η ΚΝΕ πέρα από τις εστίες ελέγχει και τις υδραυλικές εγκαταστάσεις; Η πολιτική τους είναι επικίνδυνη για την υγεία μας και τη ζωή μας! Μονόδρομος να την αμφισβητήσουμε. Να επιβάλουμε τις δικές μας ανάγκες.

«Master»… στα δίδακτρα!

τις 7 Νοέμβρη στη σύγκλητο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου συζητιέται η θέσπιση διδάκτρων στα μεταπτυχιακά προγράμματα. Όσες προσπάθειες είχανε γίνει παλιότερα μπλοκαρίστηκαν από τους αγώνες των φοιτητικών συλλόγων! Πριν στεγνώσει το μελάνι του νέου νόμου όμως οι εξελίξεις τρέχουν… Την ίδια στιγμή ο «πετυχημένος» Υπουργός περιχαρής σε γνωστό πάνελ διαφημίζει τις «επιτυχίες» της κυβερνητικής πολιτικής για το δημόσιο πανεπιστήμιο. Εκεί ανακοίνωσε ότι ετοιμάζονται από το νέο έτος συμπράξεις ελληνικών ΑΕΙ με πανεπιστήμια του εξωτερικού για κοινά master, δηλαδή μεταπτυχιακά προγράμματα, κατά κύριο λόγο αγγλόφωνα φυσικά… με το αζημίωτο! Αυτά, όπως λέει, επιβεβαιώνουν τη θετική πορεία «διεθνοποίησης» της χώρας δηλαδή την προσέλκυση πελατείας από το εξωτερικό. Αλήθεια αυτό εννοούσαν όταν έλεγαν ότι θέλουν να δώσουν ευκαιρίες σε όσους νέους θα πήγαιναν να σπουδάσουν στο εξωτερικό; Να πληρώνουν δηλαδή στον τόπο τους! Τελικά μαζί με τη διεθνή πελατεία φοιτητών η κυβέρνηση υιοθετεί και την παροιμία «πελάτες από τον τόπο σου, και ας είναι και μπαλωμένοι» στις τσέπες από το γδάρσιμο των διδάκτρων. Να λοιπόν οι «ευκαιρίες» που καμία σχέση δεν έχουν με την εξασφάλιση σύγχρονων, δημόσιων και δωρεάν σπουδών, πτυχίων με αξία.

Κάποιες σκέψεις

για την παρέμβαση

του κόμματος και της ΚΝΕ για τις δημόσιες ΣΑΕΚ

ι χώροι της επαγγελματικής εκπαίδευσης αποτελούν πλέον έναν από τους πιο μαζικούς χώρους νεολαίας, με τους εισακτέους σε αυτές τις σχολές να αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο. Η κυβέρνηση και το κεφάλαιο δίνει βάρος σε αυτές τις σχολές και τις βάζει στο επίκεντρο καθώς τροφοδοτούν γρήγορα τις επιχειρήσεις με φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Ενδεικτικό είναι το νομοσχέδιο που πέρασε τον Ιανουάριο για την «αναβάθμιση» της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης αλλά και μέσα από την προσπάθεια που γίνεται για την διαφήμισή τους (π.χ. διαφημίσεις ΕΠΑΣ και ΣΑΕΚ ΔΥΠΑ στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και αλλού).

Χώροι που «βράζουν» από οργή και απογοήτευση Οι νέοι που μπαίνουν στα ΙΕΚ έχουν απαιτήσεις για δωρεάν και σύγχρονη μόρφωση και για εργασιακά δικαιώματα! Απαιτήσεις που στο πρώτο τους μάθημα κιόλας κατεδαφίζονται. Πιο συγκεκριμένα, δεν έχουν εργαστήρια και αναλώσιμα ενώ δεν υπάρχουν καν βιβλία προσαρμοσμένα στις ειδικότητες. Την ίδια στιγμή εξαιτίας των λιγοστών απουσιών (οι οποίες μάλιστα δεν δικαιολογούνται ούτε καν σε περιπτώσεις ασθένειας) και των αναπληρώσεων (λόγω έλλειψης καθηγητών), οι σπουδαστές παρατάνε τις σχολές τους γιατί δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε τόσο επιβαρυμένο πρόγραμμα. Οι εργαζόμενοι δε, έρχονται αντιμέτωποι με το δίλημμα σχολή ή δουλειά, που βέβαια υπερισχύει το δεύτερο. Οι σπουδαστές στους χώρους αυτούς είναι καζάνια που βράζουν. Ψάχνουν αυτόν που θα πει με το όνομά τους τα προβλήματα, που θα δώσει μια διέξοδο σε αυτά, πράγμα που φαίνεται και στο πως ο Σύλλογος Σπουδαστών είναι αναγνωρισμένος καθώς όχι μόνο

λέει τα πράγματα όπως είναι, αλλά πρωτοστατεί στην οργάνωση για την αντιμετώπισή τους.

Με την ορμή της δράσης μας όλο το προηγούμενο διάστημα, συνεχίζουμε! Καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς, μαζί με σπουδαστές που αναγνώριζαν τα προβλήματα και ήθελαν να συμμετέχουν πιο ενεργά, βγαίναμε στα τμήματα, συζητούσαμε, καταγράφαμε τα προβλήματα, ενημερώναμε τους σπουδαστές για τις κινήσεις του Συλλόγου. Κάναμε προσπάθειες να γράψουμε αναλυτικά τα προβλήματά μας και να τα καταθέσουμε σε διεύθυνση και υπουργείο. Αυτές οι δράσεις γνώριζαν μεγάλη ανταπόκριση καθώς οι συλλογές υπογραφών έφταναν πάνω από τις 100, ενώ υπήρχε πραγματική έγνοια για το τι θα κάνουμε. Από ένα διάστημα και μετά, προέκυψε και ως ανάγκη από τους σπουδαστές, να μαζευτούμε όλοι μαζί, να συζητήσουμε συλλογικά. Έτσι, βγήκαν και οι πρώτες γενικές συνελεύσεις τις οποίες δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υποτιμάμε. Οι γενικές συνελεύσεις είναι η αρχή της δρά-

σης κάθε συλλόγου καθώς αποτελούν χώρο συλλογικής συζήτησης και διεκδίκησης. Με αυτόν τον τρόπο οι σπουδαστές έρχονται σε μια πρώτη τριβή με την λήψη συλλογικών αποφάσεων, με την οργανωμένη πάλη. Παράλληλα μας απασχολεί το τι μας μένει από αυτήν την διαδικασία και πώς θα δώσουμε μια συνέχεια. Αυτό απαιτεί πολυμορφία και δημιουργικότητα στην δράση μας. Τέλος, δεν πρέπει να απογοητευόμαστε σε περίπτωση που δεν βλέπουμε άμεσα αποτέλεσμα. Αντ΄ αυτού το διοικητικό συμβούλιο και οι επιτροπές των σπουδαστών πρέπει να εξετάζουν τι δεν πήγε σωστά, να αναδιαμορφώνουν τα αιτήματα, να συζητάνε με ακόμα περισσότερους. Είναι χαρακτηριστικό δηλαδή ότι στην πρώτη απόπειρα Γενικής Συνέλευσης στο Ελληνικό, μαζεύτηκαν γύρω στα πέντε άτομα ενώ την δεύτερη φορά μαζεύτηκαν περίπου 60 σπουδαστές. Βάση και τα παραπάνω καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι να παρεμβαίνουμε με αποφασιστικότητα στους χώρους μας και να αξιοποιούμε κάθε ευκαιρία. Για παράδειγμα είναι κρίσιμη η παρέμβασή μας σε ενημερώσεις πρωτοετών. Έχει μεγάλη σημασία οι σπουδαστές να έρχονται από την πρώτη κιόλας μέρα σε επαφή με τον σύλλογό τους, να μαθαίνουν τις διεκδικήσεις και τις κατακτήσεις του. Ο Σύλλογος να είναι το πρώτο πράγμα που θα του έρχεται στο μυαλό όταν αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα. Αυτό έχει γίνει και στην πράξη με σπουδαστές από την Ηλιούπολη όπου κόπηκαν από τα μαθήματά τους επειδή εργάζονταν. Το πρώτο αντανακλαστικό τους ήταν να απευθυνθούν στον Σύλλογο, γεγονός που δείχνει και το κύρος που έχει αποκτήσει. Εκεί, οι σπουδαστές είδαν με τα ίδια τους τα μάτια την στάση της διεύθυνσης όπου ενώ «συμμερίζονταν» τους σπουδαστές -εν μέσω απειλών ότι θα καλέσουν την αστυνομία στον Σύλλογο-δεν απευθύνθηκαν στο Υπουργείο να βρουν μια λύση. . Οι σπουδαστές από αυτήν την παρέμβαση έβγαλαν δύο βασικά συμπεράσματα.

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

1) Ποιόν έχουν δίπλα τους να παλεύει μαζί τους και ποιους απέναντί τους. 2) Μόνο με αγώνα μπορούμε να κατακτήσουμε αυτά που θα έπρεπε να θεωρούνται δεδομένα και αυτός δεν περιορίζεται μόνο στους «τέσσερις τοίχους» του ΙΕΚ . Αυτά τα γεγονότα στάθηκαν αφορμή για να απλώσει ένα κύμα διεκδίκησης και αλληλεγγύης στις σχολές για τους εργαζόμενος σπουδαστές, όχι μόνο της Ηλιούπολης αλλά και των υπόλοιπων ΣΑΕΚ. Οι δράσεις αυτές κορυφώθηκαν με κινητοποίηση στο Υπουργείο όπου λάβαμε δεσμεύσεις για αύξηση του ορίου των απουσιών και το κυριότερο, οι σπουδαστές συνέχισαν τις σπουδές τους. Η σύγκρουση με τις διευθύνσεις και οι παρεμβάσεις μας, διαμορφώνουν στους σπουδαστές τα παραπάνω συμπεράσματα, που είναι κρίσιμα για να κάνουν στην συνείδησή τους ένα βήμα παραπάνω.

Η δράση των συλλόγων μας, μαθαίνει στους νέους εργάτες την δύναμη της οργανωμένης πάλης. Δεν πρέπει να βλέπουμε τους σπουδαστές ως εκπαιδευόμενους αλλά ως εργαζόμενους. Χρειάζεται δηλαδή να παρεμβαίνουμε και με βάση την ειδικότητα στην οποία απευθυνόμαστε. Για παράδειγμα έχουμε έναν μεγάλο όγκο ειδικοτήτων που σχετίζονται με την υγεία (Διασώστες – Πλήρωμα Ασθενοφόρου, Βοηθοί Ακτινολόγοι, Βοηθοί Ιατρικών Εργαστηρίων, Βοηθοί Νοσηλευτές κ.α.) και αργότερα θα στελεχώσουν τις δομές υγείας και περίθαλψης. Την ίδια στιγμή σχεδόν όλα τα δημόσια νοσοκομεία έχουν και από μία σχολή κατάρτισης, στην οποία οι σπουδαστές έρχονται άμεσα σε επαφή με τον χώρο και την καθημερινότητα του νοσοκομείου, καθώς εκπαιδεύονται σε αυτόν. Σε αυτόν τον άξονα μπορεί να συμβάλλουν καθοριστικά τα σωματεία, δεδομένου ότι οι σπουδαστές έχουν σταθερή έγνοια για το τι θα αντιμετωπίσουν στους χώρους εργασίας, που και πώς θα κάνουν την πρακτική τους. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια μπορεί να αναδειχθεί και το ποια είναι η πραγματική κατάσταση στους χώρους εργασίας και κατ΄επέκταση για τι παλεύει το σωματείο, τι κατακτήσεις έχει. Με άλλα λόγια να τους γίνει οικεία η λέξη «σωματείο», να γνωρίζουν ότι υπάρχει και ότι μπορούν να γίνουν μέλη. Όπως και στους Συλλόγους Σπουδαστών, έτσι και στα σωματεία να γνωρίζουν ότι δεν είναι μόνοι τους και ότι με το παραμικρό που θα συμβεί στον χώρο δουλειάς τους, πρώτα στο σωματείο θα απευθυνθούν, μέσα από το σωματείο θα παλέψουν. Αξίζει να σημειωθεί και η προσπάθεια που γίνεται

Ο ρόλος του ΣΥΣΔΙΕΚ στον αγώνα των σπουδαστών

Σύλλογος Σπουδαστών Δημοσίων ΙΕΚ (νυν ΣΑΕΚ), έχει συμβάλλει καθοριστικά στο να διαμορφώνει ένα αγωνιστικό πλαίσιο στις σχολές μας. Μέσα από τον αγώνα του έχει κατοχυρωθεί στους σπουδαστές ενώ μετρά σημαντικές κατακτήσεις. Η πληρωμή της πρακτικής άσκησης, η αύξηση του ορίου απουσιών, η εξασφάλιση αναλωσίμων σε ορισμένες ειδικότητες κ.α. έρχονται ως απόρροια του αγώνα που καταβάλλει ο σύλλογος όλα αυτά τα χρόνια. Ένας αγώνας που πρέπει να ενισχυθεί αποφασιστικά και από τις εκλογές του Συλλόγου Σπουδαστών Αττικής που θα πραγματοποιηθούν τέλος του μήνα. Το επόμενο διάστημα πρέπει να εκφραστεί αυτή η αγανάκτηση που κυριαρχεί στις σχολές και να γίνει συμμετοχή στις δράσεις του Συλλόγου. Να δυναμώσει ο Σύλλογος με επιτροπές σε κάθε ειδικότητα, σε κάθε ΣΑΕΚ! Μπροστά στα οξυμένα προβλήματα που υπάρχουν, τόσο στην καθημερινότητα των σπουδαστών όσο και μέσα στις σχολές είναι αναγκαίο να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, να παλέψουμε για το μέλλον μας και τις σπουδές μας. Δίνουμε την μάχη για την δημιουργία Συλλόγων σε κάθε πόλη και νησί που υπάρχει ΣΑΕΚ! Συλλόγων που θα αποτελέσουν το αποκούμπι των σπουδαστών, τον δικό τους «χώρο» δράσης και διεκδίκησης, κόντρα στο σιωπητήριο που προσπαθούν να επιβάλουν διευθύνσεις και υπουργείο.

από τις εταιρείες να έχουν λόγο και να διαμορφώνουν την Επαγγελματική Εκπαίδευση. Για παράδειγμα η ΣΑΕΚ Ζωγράφου συνεργάζεται με την εταιρία «LIDL» η οποία μέσα από το πρόγραμμα «Lidl UP: Learn& Work» διαμορφώνει τον οδηγό σπουδών, ενώ υπόσχεται καλούς μισθούς και διευθυντικές θέσεις.

Τι μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι μαθαίνει η «LIDL» στους σπουδαστές… Πώς να δουλεύουν Κυριακές και αργίες, πώς να δουλεύουν ελαστικά ωράρια, πώς η εξαθλίωση που βιώνουν καθημερινά είναι φυσιολογική και σίγουρα πώς να μην σηκώνουν κεφάλι και να παλεύουν για τα δικαιώματά τους.

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ στην πρώτη γραμμή για τα προβλήματα των σπουδαστών Οι νέοι που σπουδάζουν στα ΙΕΚ έχουν αντικειμενικό συμφέρον από τις θέσεις του κόμματος. Κατά πλειοψηφία είναι νέοι της εργατικής τάξης, όπου είτε δεν πέρασαν στις Πανελλήνιες, είτε έχουν ανάγκη την άμεση ειδίκευσή τους, για να βγουν άμεσα στην αγορά εργασίας. Με λίγα λόγια αποτελούν την επόμενη φουρνιά εργατών και μάλιστα σε τομείς που είναι κρίσιμοι για την οικοδόμηση του κόμματος (Επισιτισμός, Κατασκευές, Τηλεπικοινωνίες, Υγεία κλπ.). Αυτή η φουρνιά, λοιπόν, διαπαιδαγωγείται κάτω από τους πιο άθλιους όρους με κουτσουρεμένες γνώσεις πάνω στην ειδικότητα, με απαρχαιωμένο έως και ανύπαρκτο εξοπλισμό, ενώ με τους απαράδεκτους όρους πρακτικής και με την υποβάθμιση των πτυχίων τους συνηθίζουν στους πιο απαξιωτικούς όρους εργασίας. Επομένως αποτελεί δικιά μας ευθύνη πώς αυτοί οι νέοι θα μάθουν να διεκδικούν, να μη συμβιβάζονται με όποια εργασιακή συνθήκη τους πλασάρουν, πώς μέσα από τα σωματεία τους συλλογικά οργανώνουν την πάλη.

Ευθυμία Μπακλέζου, Μέλος Τομεακού Συμβουλίου Μαθητείας – Κατάρτισης Αντιπρόεδρος ΣΥΣΔΙΕΚ

• • • ΣΥ

ΝΤΕΥ ΝΕ

••• ΞΗ

Για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι πρέπει να χάσει η εργοδοσία

Όσο και αν μοιάζουν ισχυροί, ανίκητοι δεν είναι!

«Οδηγητής» μπροστά στην πανεργατική απεργία στις 20 Νοέμβρη, συζήτησε με δύο νέους εργαζόμενους, τον Νίκο Κουφαλάκο, πρόεδρο του Σωματείου Διανομέων-Ντελιβεράδων Νομού Αχαΐας και τον Βαγγέλη Καρσαμπά, μέλος του σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Νομού Ηρακλείου και πρόσφατα απολυμένο για τη πρωτοπόρα δράση του από το ξενοδοχείο «Capsis Astoria» στο Ηράκλειο της Κρήτης.

«Οδηγητής»: Σε μερικές μέρες, εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα συντονίζουν πανελλαδικά τη δράση τους με την απεργία που έχει προκηρυχθεί για τις 20 Νοεμβρίου. Ποια έιναι τα αιτήματα που ξεχωρίζουν στον δικό σας κλάδο; Τι ενώνει τον αγώνα σας με τους υπόλοιπους εργαζομένους της χώρας; Νίκος Κουφαλάκος: Οι διανομείς, όπως και χιλιάδες εργαζόμενοι αυτές τις μέρες, προετοιμαζόμαστε πυρετωδώς για τη μεγάλη απεργία στις 20 Νοέμβρη. Ήδη εδώ και ένα μήνα με την 24ωρη απεργία στις 11 Οκτώβρη αλλά και την 48ωρη στις αρχές Νοέμβρη βρισκόμαστε σε κινητοποιήσεις στις πλατφόρμες efood και wolt διεκδικώντας να υπογράψουμε συλλογική σύμβαση εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς, με 7ωρο-5ημερο-35ωρο. Στις 20 Νοέμβρη, λοιπόν, απεργούμε για αυξήσεις στους μισθούς, για να μπορούμε να βγάλουμε το μήνα, για να μη δουλεύουμε εξαντλητικά ωράρια πάνω σε δύο ρόδες, για μέτρα προστασίας, ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά, για να μη θρηνούμε συναδέλφους μας στην άσφαλτο. Αυτά τα αιτήματά μας είναι «δεμένα» με τα αιτήματα όλων των εργατών σε κάθε κλάδο. Γι’ αυτό στις 20 Νοέμβρη ενώνουμε τη φωνή μας με τους ξενοδοχοϋπαλλήλους, με τους λιμενεργάτες και ναυτεργάτες, τους υγειονομικούς, τους εκπαιδευτικούς και άλλους κλάδους που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. Ξέρουμε ότι όλοι μαζί οι εργαζόμενοι, έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και μπορούμε να κερδίσουμε με τον αγώνα μας απέναντι στην εργοδοσία, τις κυβερνήσεις και τα μέτρα που στρέφονται διαχρονικά απέναντι μας. Όσο και αν μοιάζουν ισχυροί, ανίκητοι δεν είναι!

Βαγγέλης Καρσαμπάς: Για εμάς οι αγώνες των εργαζομένων σε άλλα ξενοδοχεία της Κρήτης, οι ντελιβεράδες της efood και της wolt που κατέβηκαν στους δρόμους καθώς και άλλα παραδείγματα εργαζομένων σε όλη τη χώρα που αγωνίζονται, μας έδωσαν δύναμη να ξεκινήσουμε τον αγώνα μας. Αφορμή ήταν η ανακαίνιση που μας ανακοίνωσε η εργοδοσία του ξενοδοχείου χωρίς να μας ενημερώσει και αφήνοντας μας στον «αέρα». Οι εργαζόμενοι αντιδράσαμε, κάναμε γενική συνέλευση και αρχίσαμε να οργανωνόμαστε. Η εργοδοσία απάντησε άμεσα με δύο απολύσεις αλλά εμείς δε το βάλαμε κάτω. Ακολούθησαν στάσεις εργασίας, κινητοποιήσεις που συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Έτσι, σε συνέχεια των κινητοποιήσεων δίνουμε τη μάχη της απεργίας με προμετωπίδα τα αιτήματα για ανάκληση των δύο απολύσεων, για καταβολή ολόκληρου του μισθού όσο διαρκέσει η ανακαίνιση καθώς και τη διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας.

«Ο»: Γνωρίζουμε ότι στους κλάδους σας το προηγούμενο διάστημα πραγματοποιήθηκαν αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Τι ξεχωρίζετε από αυτή την προσπάθεια; Τι πείρα μένει για τους νέους εργαζόμενους ; ΒΚ: Όταν οργανωθήκαμε και κάναμε γενική συνέλευση, όταν αποφασίσαμε να συμμετέχουμε στην απεργία στις 23 Οκτώβρη, τότε η εργοδοσία άρχισε να φοβάται και προσπάθησε να πάρει μέτρα εναντίον μας. Στο πλευρό της είχε και την πλειοψηφία του Δ.Σ του κλαδικού σωματείου ξενοδοχοϋπαλλήλων Νομού Ηρακλείου. Τότε ήταν που η εργοδοσία άρχισε να ρωτάει συναδέλφους πέντε μέρες πριν την απεργία ποιοι θα απεργήσουν. Τότε ήταν που έγινε και η δική μου απόλυση μέσα σε δύο ώρες, χωρίς καμία προειδοποίηση, επειδή ήμουν μέσα στους πολλούς που έλεγε ότι έπρεπε να παλέψουμε. Η εταιρεία πίστευε έτσι ότι θα σπείρει τον φόβο στους υπόλοιπους, όμως σαν απάντηση πήρε περισσότερη αγανάκτηση και πείσμα. Από την στιγμή της εκδικητικής απόλυσης και μετά, συνάδελφοι παράτησαν τα πόστα τους και βγήκαν να ενωθούν με τον απολυμένο συνάδελφό τους και με όσους είχαν συγκεντρωθεί για να στηρίξουν. Στην επόμενη στάση εργασίας, βγήκαν οι διπλάσιοι. Η εταιρεία μέσα σε όλα αυτά έχει όλο το νομικό οπλοστάσιο με το μέρος της. «Νόμιμο» είναι να δίνει το 50% του μισθού στους εργαζόμενους της βάζοντάς τους σε καθεστώς διαθεσιμότητας, «νόμιμο» είναι να απολύει τους εργαζόμενους που είναι κάτω από ένα χρόνο στην εταιρεία, «νόμιμο» είναι και να απολύει εργαζόμενους επειδή εναντιώνονται σε όλο αυτό. Αλλά

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

κανένας νόμος δεν εξασφαλίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων. Μας ρώτησαν ποτέ αν μπορούμε να ζούμε με το 50% του μισθού το χειμώνα, που τα έξοδα και οι υποχρεώσεις τρέχουν; ΝΚ: Ξέρουμε ότι η προσπάθεια της εργοδοσίας και της κυβέρνησης να μην «κουνιέται φύλλο» στους χώρους δουλειάς και να μην κατευθύνεται ο αγώνας μας στη σωστή κατεύθυνση, συνεχώς θα δυναμώνει. Σε αυτή την κατεύθυνση, το τελευταίο διάστημα η εργοδοσία δημιούργησε τα δικά της σωματεία για να μπερδέψει τους εργαζόμενους, παλιά τακτική. Δώσαμε λοιπόν μάχη ο αγώνας μας να μην κατευθύνεται σε «διάλογο» με τις εταιρείες, να σπάσουμε το κλίμα αναμονής, ανοχής που καλλιεργούσαν, να οργανώσουμε την απεργία κόντρα σε μηχανισμούς απεργοσπασίας. Για άλλη μια φορά «έφαγαν» τα μούτρα τους. Οι εργαζόμενοι με τη συμμετοχή τους και στην τελευταία 48ωρη απεργία, τους γύρισαν την πλάτη. Γίνεται πιο κατανοητό ότι για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσει η εργοδοσία, πως κερδισμένοι εργοδότες και εργαζόμενοι μαζί δεν βγαίνουμε.

«Ο»: Τι θα λέγατε στους συναδέλφους σας που σκέφτονται να απεργήσουν για πρώτη φορά, σε αυτούς που μπορεί ακόμα να διστάζουν, να μην βρίσκουν νόημα ή και να φοβούνται λόγω της τρομοκρατίας από την εργοδοσία; Πώς αντιμετωπίζουν την απεργία οι νέοι στον δικό σας χώρο δουλειάς;

γάτες, γιατί βλέπουν να «ζωντανεύει» ένα μικρό μέρος της δύναμής τους, βλέπουν να σταματά η παραγωγή, νιώθουν περήφανοι γιατί αυτοί κινούν τα πάντα. ΒΚ: Στο ξεκίνημα κάθε αγώνα, ειδικά σε κόσμο που δεν έχει έρθει σε επαφή με αγωνιστικές κινητοποιήσεις προηγούμενα, υπάρχει ο φόβος και η διστακτικότητα και όλα αυτά είναι σε ένα βαθμό αναμενόμενα. Τώρα όμως οι εργαζόμενοι στο ξενοδοχείο π.χ έχουν ένα παράδειγμα μέσα από το χώρο δουλειάς τους. Έχουν συναδέλφους που παλεύουν και αγωνίζονται για τα δικαιώματα μας και ακόμα περισσότερους από άλλα σωματεία που έδωσαν το παρών στις κινητοποιήσεις έξω από το ξενοδοχείο.Τα προβλήματά μας είναι κοινά και πλέον ξέρουμε πώς να παλεύουμε.

ΝΚ: Το πιο σημαντικό είναι η επιμονή στη συζήτηση και να συνειδητοποιήσουμε τη δύναμή μας όταν είμαστε ενωμένοι. Εμείς είμαστε αυτοί που παράγουμε τα πάντα, χωρίς εμάς δεν “περπατάει” η παραγγελία, χωρίς τον εργάτη στο εργοστάσιο δεν γυρνά το γρανάζι, χωρίς τον ξενοδοχοϋπάλληλο δεν υπάρχει η τουριστική βιομηχανία. Αυτό σε συνδυασμό με το δρόμο του αγώνα είναι που μπορούν να μας φέρουν αποτελέσματα, αυτό «Ο»: Πώς είναι για έναν νέο σήμερα να έχει αποδείξει η μέχρι τώρα πείρα και από τον δικό μας κλάδο. Δε θα είχαμε κατακτήεργάζεται σε ξενοδοχείο στην Κρήσεις αν δεν παίρναμε την κατάστατη; Τι σημαίνει για τους νέους ση στα χέρια μας, αν περιμέναμε εργαζόμενους το πολυδιακυβερνητικούς «σωτήρες». φημισμένο "τουριστικό Με την πάλη μας αναγκάθαύμα" της ελληνικής σαμε την εργοδοσία να οικονομίας; μετατρέψει τις συμβάσεις Ο αγώνας των εργαζόμενων μας σε αορίστου χρόΒΚ: Μπροστά στο θαύμα της efood είναι η καλύτερη νου στην efood. Με τον του τουρισμού, στην «βααπάντηση σε όσους λένε αγώνα μας κερδίσαμε ριά βιομηχανία» της χώρας αυξήσεις σε μια σειρά ότι οι αγώνες δεν έχουν που κάθε χρόνο σπάει κι χώρους δουλειάς αλλά άλλα ρεκόρ, έχουμε δύο αποτελέσματα. και ασφάλιση σε όλους «κόσμους». Από τη μία τους εργαζόμενους. Έτσι οι ξενοδόχοι που μετά από λοιπόν, είναι καθαρό, τίκάθε σεζόν χτίζουν καινούργια ποτα δε μας χαρίζεται. Η πολυτελή ξενοδοχεία και κάνουν ανακαινίσεις για να αυγατίσουν τα ελπίδα «χτίζεται» στους δρόμους κέρδη τους. Από την άλλη βρίσκονται του αγώνα. Στη δύναμη που μπορείς οι εργαζόμενοι του κλάδου που δουλεύουν να αντλήσεις όταν παλεύεις μαζί με όσους εξαντλητικά ωράρια, που ο μισθός τους τελειώνει στις έχουν τα ίδια προβλήματα με εσένα. Άρα να τι μπο15 του μήνα και που μέσα σε μια βάρδια βγάζουν δουλειά ρούμε να κερδίσουμε όταν βγούμε οι ίδιοι μπροστά, δύο και τριών ατόμων. Σαν μην φτάνει αυτό, μας βάζουν σπάζοντας τον φόβο, τις αναστολές που θέλουν να μας ακόμα και το μισάωρο διάλειμμα εκτός ωραρίου. Στη καλλιεργήσουν. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα συνασεζόν οι ζωές μας "σταματούν" και περιστρέφονται δέλφων που όταν απέργησαν πρώτη φορά ένιωσαν τη γύρω από το ξενοδοχείο. Μέσα στη βδομάδα έχουμε δύναμή τους και σήμερα κατανοούν ότι έτσι μπορούν ένα ρεπό, αφού υπάρχει νόμος που εξασφαλίζει ότι από να κερδίσουν. Στην απεργία λοιπόν χαμογελάνε οι ερ-

50% πληρότητα και πάνω, το ξενοδοχείο δικαιούται να σε έχει να δουλεύεις 6/7. Αυτό είναι το θαύμα της τουριστικής ανάπτυξης που ζούμε!

«Ο»: Ο κλάδος των διανομέων τα τελευταία χρόνια έχει πρωταγωνιστήσει σε μεγάλους αγώνες και έχει αποσπάσει κατακτήσεις. Υπάρχει κάποια πείρα που θα μπορούσε να μεταφερθεί και σε άλλους κλάδους; ΝΚ: Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η νίκη των εργαζομένων στην efood. Ειδικά αν σκεφτούμε την αφετηρία, το πώς ξεκινήσαμε, αφού οι εργαζόμενοι στον κλάδο αλλά και στην efood μέχρι τότε ήμασταν οι ίδιοι ανοργάνωτοι! Δεν υπήρχε δηλαδή πείρα από το πώς οργανώνονται οι αγώνες, τι χρειάζεται για να κερδίσουμε. Αυτά όμως άλλαξαν γρήγορα, με καθοριστική την ίδρυση του συνδικάτου μας στη «φωτιά» της μάχης. Ήταν καθοριστική η στάση όλων των εργαζόμενων που συσπειρώθηκαν στο σωματείο, γρήγορα κινητοποιήθηκαν, αποκαλύψαμε αμέσως τους εκβιασμούς της εταιρείας, αξιοποιήσαμε κάθε δυνατό μέσο για ενημέρωση, οργανώσαμε στάση εργασίας, μοτοπορεία, 24ωρη απεργία. Έτσι, ο αγώνας μας πήρε διαστάσεις και έγινε «θέμα». Το κόκκινο αυτό ποτάμι που πλημμύρισε όλους τους δρόμους της χώρας, εκτός από την εντυπωσιακή εικόνα αποφασιστικότητας και το μήνυμα αντίστασης στην αντεργατική απόφαση της εταιρείας, πόνεσε την εργοδοσία εκεί που «τσούζει» περισσότερο, στα κέρδη της. Κατά τη διάρκεια της μαζικής κινητοποίησης, η πλατφόρμα δεν μπόρεσε να εξυπηρετήσει σχεδόν καμία παραγγελία, λόγω της καθολικής συμμετοχής των εργαζόμενων στην απεργία. Το πιο καθοριστικό λοιπόν και αυτό που μένει σαν πείρα είναι η οργάνωση των εργαζομένων στα σωματεία τους, οι δεσμοί που χτίζουν οι εργαζόμενοι σε μια κινητοποίηση, σε μια απεργιακή φρουρά, η λαϊκή αλληλεγγύη. Αυτά είναι τα μεγαλύτερα όπλα που έχουν οι εργαζόμενοι στα χέρια τους. Ο αγώνας των εργαζόμενων της efood είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους λένε ότι οι αγώνες δεν έχουν αποτελέσματα.

ΟΠΟΡ ΤΟΥΝΙ ΣΜΟΣ

NATOϊκό πλυντήριο στον καιρό του ιμπεριαλιστικού πολέμου

περίοδος του ιμπεριαλιστικού πολέμου, του μεγάλου σφαγείου των λαών, διαχρονικά αποτελούσε μια στιγμή μοναδικής “διαφάνειας”. Σε αυτή την φάση όπου δυναμώνει η εμπλοκή της χώρας στα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, η στάση των οπορτουνιστικών δυνάμεων ως στηρίγματα του ΝΑΤΟ είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική και χρήσιμη για συμπεράσματα. Ας δούμε ορισμένα από τα “έργα και τις ημέρες” αυτών των δυνάμεων στους χώρους νεολαίας.

Οι ψεύτικοι “φίλοι” της Παλαιστίνης

“σαπίλα” του οπορτουνισμού έπιασε την κορύφωσή της μπροστά στις τοποθετήσεις τους για την Παλαιστίνη. Αυτό που θα περίμενε κανείς είναι πως οι δυνάμεις που κηρύσσουν την αλληλεγγύη τους προς τον παλαιστινιακό λαό θα έβγαιναν μπροστά για την αναγνώριση ανεξάρτητου και βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967. Η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική. Τελευταία μένουν μόνο σε γενικόλογες αναφορές περί “δίκαιων αιτημάτων των Παλαιστινίων” ή περί “νί-

κης της παλαιστινιακής αντίστασης” αποφεύγοντας το «κουκούτσι». Δυνάμεις όπως η ΑΡΑΣ, η Αναμέτρηση και τα σχήματα της ΑΡΕΝ στις σχολές έχουν “ξεχάσει” το τελευταίο διάστημα να αναφέρονται στο δίκαιο αίτημα για ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος. Ποιος είναι ο λόγος; Η κρυφή παραδοχή ότι μπροστά σε έναν αρνητικό συσχετισμό δύναμης που βαραίνει για τον λαό της Παλαιστίνης με την εξέλιξη της γενοκτονίας παύει ο σκοπός να θεωρείται “ρεαλιστικός”.

Αυτό δεν είναι, βέβαια, ιδιαίτερα παράξενο για τους “χειροκροτητές” του Βαρουφάκη και του ΜΕΡΑ25 μέσα στα πανεπιστήμια. Ο συγκεκριμένος, εδώ και καιρό, έχει αναφέρει πως “η θέση του ΜέΡΑ-DiEM25 (...) είναι ότι η λύση των δύο κρατών είναι πλέον ανέφικτη και, έτσι, η βέλτιστη λύση τώρα πια είναι ένα ενιαίο κράτος με ίσα πολιτικά δικαιώματα για όλους.”. Με άλλα λόγια, μονιμοποίηση της κατοχής του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Ενώ δεν δίστασε να χαρακτηρίσει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων ως μια στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ που έγινε “Σε απάντηση στη δολοφονία εκείνη την ημέρα (7 Οκτωβρίου) πάνω από 1.000 ισραηλινών πολιτών και την απαγωγή εκατοντάδων άλλων, πράξεις που συνιστούν εγκλήματα πολέμου”. Υιοθετεί, δηλαδή, πλήρως την ΝΑΤΟϊκή, Ισραηλινή προπαγάνδα για, δήθεν, εγκλήματα των Παλαιστινίων! Αντίστοιχα, άλλες δυνάμεις βάζουν μέτρο στο κατά πόσο κυβερνήσεις στηρίζουν το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι δυνάμεις της ΑΡΑΝ που αναφέρονται σε αντιπολεμικό κίνημα που “πίεσε τις δυτικές κυβερνήσεις να περιορίσουν την στήριξή τους στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ”. Έτσι, ενώ εμφανίζονται με «αγωνιστικό» προσωπείο καλλιεργούν τον συμβιβασμό στους λαούς για τι μπορούν να κάνουν απέναντι στην στήριξη στην δολοφονική πολιτική του κράτους-δολοφόνου.

Το παραμύθι της “φιλειρηνικής ΕΕ” και οι βολικοί “εχθροί” του ΝΑΤΟ

πορτουνιστικές και σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις, παρουσιάζουν την ΕΕ ως το “περιστέρι” της ειρήνης ή ως μια αδρανής δύναμη που δεν παίρνει ενεργή θέση στην Μέση Ανατολή. Η ΑΡΑΣ, για παράδειγμα, σε ψηφίσματά της σε φοιτητικούς συλλόγους καλούσε την ΕΕ να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες για... την ειρήνη! Την ίδια ΕΕ που βρίσκεται σε φάση πολεμικής προετοιμασίας, επιχειρεί την αναβάθμιση της πολεμικής της βιομηχανίας στον διεθνή ανταγωνισμό. Διευθύνει ήδη δυο πολεμικές επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή, την IRINI και την ASPIDES, με συμμετοχή και πρωτοβουλία, μάλιστα, της ελληνικής κυβέρνησης! Στην πραγματικότητα, καταλήγουν όχι απλά να μην αναδεικνύουν τις ευθύνες της ΕΕ, αλλά τελικά να την καλούν να εμπλακεί πιο ενεργά στο μακελειό των λαών! Ακόμη, ορισμένες δυνάμεις όπως η νΚΑ και άλλες δυνάμεις στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ , παρά τις αναφορές σε ΝΑΤΟ

και ΕΕ αποδίδουν την κατάσταση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής “στην αποκλειστική ευθύνη (…) που φέρει η ακροδεξιά-σιωνιστική κυβέρνηση Νετανιάχου”. Η παρουσίαση των εξελίξεων στην Μέση Ανατολή ως αποτέλεσμα απλά μιας ακροδεξιάς ατζέντας, ουσιαστικά αθωώνει μια σειρά από φιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικές και άλλες κυβερνήσεις που οργανώνουν τον πόλεμο, όπως για παράδειγμα τους Δημοκρατικούς των ΗΠΑ, μέχρι πρότινος. Στην ίδια κατεύθυνση και στο επίπεδο της ΕΕ η λογική ορισμένων δυνάμεων αυτού του χώρου εντοπίζει τον υπαίτιο για τον πολεμικό προσανατολισμό της ΕΕ στην άνοδο απλά του ακροδεξιού, εθνικιστικού ρεύματος ή μόνο στην τωρινή ηγεσία της ΕΕ (του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος). Έτσι, αφήνει στο απυρόβλητο τις κυβερνήσεις των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως για παράδειγμα εκείνη της Γερμανίας, που ηγούνται σήμερα, στην πολεμική προετοιμασία της ΕΕ.

Με αυτόν τον τρόπο συμβάλουν στο να συρθεί η νεολαία και ο λαός στον “μύλο” της κυβερνητικής εναλλαγής, να μεγαλώσουν οι αυταπάτες ότι περί “φιλειρηνικών”-“προοδευτικών” κυβερνήσεων και μιας ΕΕ με άλλο προσανατολισμό λόγω “προοδευτικής” - σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας. Επιδιώκουν να ξεπλύνουν με αυτόν τον τρόπο τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας που έχουν τα χέρια τους λερωμένα από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε όλη τη Γη και σε αυτή την φάση πρωτοστατούν από θέση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στην πολεμική προετοιμασία και αναβάθμιση της ΕΕ. Με αυτή τους την στάση κρύβουν και τις πραγματικές αιτίες για την όξυνση της πολεμικής σύγκρουσης, δηλαδή τους σχεδιασμούς του Ισραήλ και των συμμάχων του όπως οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στην ευρύτερη περιοχή, σε σύγκρουση με τους αντίστοιχους σχεδιασμούς της Κίνας, εντασσόμενοι στην ευρύτερη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

Ο σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας Όλαφ Σόλτς, σε επίσκεψη στην νέα μονάδα παραγωγής οβίδων πυροβολικού της οπλοβιομηχανίας-κολοσσού Rheinmetall, τμήμα της χρηματοδότησης με 100 δισ. της πολεμικής βιομηχανίας από το Γερμανικό κοινοβούλιο.

Ιδιαίτερα, οι δυνάμεις της νΚΑ και του ΝΑΡ που εμφανίζονται με, δήθεν, αντιΝΑΤΟϊκό προσωπείο έχουν λερωμένη την φωλιά τους. Οι δυνάμεις της νΚΑ πρέπει να εξηγήσουν πως γίνεται να αναφέρουν για την στοχοποίηση φαντάρου από κόμματα και επιτελεία του συστήματος ότι «η απόπειρα φίμωσης στρέφεται ενάντια στο φαντάρο-πολίτη με στολή» και ταυτόχρονα να καταψηφίζουν σε Διοικητικά Συμβούλια φοιτητικών συλλόγων ψηφίσματα αλληλεγγύης στους φαντάρους που εναντιώθηκαν στην εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ. Αξιοποιώντας, μάλιστα επιχειρηματολογία όπως ότι «πρέπει να αποσυρθεί η αναφορά ότι οι φαντάροι δίνουν όρκο υπεράσπσιης των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων του λαού και της χώ-

ρας μας» και πως «το ΚΚΕ είναι στήριγμα για την αστική τάξη της Ελλάδας, έχει «υπερεθνικό» και εθνικιστικό προσανατολισμό, γιατί υπερασπίζεται τα σύνορα και τη δράση του στρατού ως κατασταλτικού μηχανισμού εντός συνόρων» (;). Η τοποθέτηση αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε όσους θέλουν οι φαντάροι να μην διεκδικούν και να κρατούν σιγή μέσα στον στρατό, δηλαδή στην αστική τάξη και τους συμμάχους της. Σε αυτή την συνθήκη οι θέσεις της νΚΑ για τα κυριαρχικά δικαιώματα ως “αμφισβητούμενες περιοχές” που διεκδικεί η ελληνική με την τούρκικη αστική τάξη, αντικειμενικά εξυπηρετούν και δίνουν πάτημα στους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς στο Αιγαίο. Οι τοποθετήσεις αυτές, άλλωστε, δεν γίνονται σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο αλλά σήμερα που εντεί-

νεται η ανάγκη του ΝΑΤΟ να διατηρηθεί η σταθερότητα στην νοτιανατολική πτέρυγα του, προχωρούν επιθετικά σχεδιασμοί Ελλάδας-Τουρκίας για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, με παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων εκ μέρους της ελληνικής αστικής τάξης, προκειμένου να προχωρήσουν και συμφωνίες μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων όπως της Ενέργειας στην εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Μπορεί να φωνάζεις, λοιπόν, ότι είσαι ενάντια στο ΝΑΤΟ αλλά οι θέσεις και η στάση σου να είναι ο καλύτερος χορηγός του. Να μιλάς για ειρήνη και τερματισμό του πολέμου αλλά στην πραγματικότητα να αβαντάρεις τους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΝΑΤΟϊκών δολοφόνων. Να λες ότι η στρατευμένη νεολαία πρέπει να διεκδικεί αλλά όταν το κάνει κόντρα στο ΝΑΤΟ, να της λες να κάτσει στα “αυγά” της. Μπορεί να βγαίνεις, υποτίθεται, επιθετικά απέναντι στον πόλεμο ως “διεθνιστής” αλλά να αναιρείς ότι πραγματικός διεθνισμός είναι η πάλη για την ανατροπή της αστικής τάξης της χώρας σου και όχι οι γενικές διακηρύξεις για “ειρήνη μεταξύ των λαών” με τους καπιταλιστές και το κράτος τους.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτικός για τους πραγματικούς στόχους του πολέμου παρουσιάζοντας τα καπιταλιστικά κράτη-ανταγωνιστές στην περιοχή ως “κατάρα”

Γιατί εμπλέκεται η Ελλάδα στους πολέμους; «Γιατί έτσι θέλει ο Μητσοτάκης»

Σοσιαλισμός: Η πραγματική διέξοδος από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς

εγάλο τμήμα των οπορτουνιστικών δυνάμεων, αντίστοιχα, συγκαλύπτει τις πραγματικές αιτίες για την εμπλοκή της χώρας, τους σχεδιασμούς της ελληνικής αστικής τάξης παρουσιάζοντάς την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο ως μια πολιτική επιλογή της “νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης της ΝΔ” . Έτσι, αθωώνουν την αστική τάξη της χώρας μας, το σύνολο του αστικού πολιτικού συστήματος, που με χέρια και με πόδια στηρίζει και ψηφίζει την εμπλοκή με κάθε τρόπο. Βγάζουν λάδι τις ευθύνες ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, που τόσο από θέσεις κυβέρνησης όσο και από αντιπολίτευσης, στήριξαν και στηρίζουν την εμπλοκή της χώρα μας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και στις πολεμικές συγκρούσεις, τις αλλεπάλληλες συμφωνίες εμπορικές και στρατιωτικές με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. Άλλωστε, όλες οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα, σοσιαλδημοκρατικές και φιλελεύθερες, πάτησαν η μια στην άλλη για να γεμίσει η χώρα αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις, για να γίνει ντε φάκτο αποδοχή του «γκριζαρίσματος» του Αιγαίου, για να γιγαντώνονται οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί που αξιοποιούνται για τις πολεμικές αποστολές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στην ευρύτερη περιοχή.

ώρα είναι ευκαιρία για κάθε νέο που προβληματίζεται, που δεν “κάθεται καλά” και δεν μασάει την προπαγάνδα του Ισραήλ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που δεν δέχεται η χώρα μας να γίνεται πολεμικός στόχος και θύτης στο αιματοκύλισμα άλλων λαών να γυρίσει την πλάτη σε αυτές τις δυνάμεις, να κατανοήσει τον πραγματικό τους ρόλο. Κάθε νέος και νέα στην χώρα μας μπορεί να δείξει πραγματική αλληλεγγύη στους λαούς της περιοχής, παλεύοντας ενάντια στην συμμετοχή της αστικής μας τάξης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο δυναμιτίζοντας κάθε στρατηγική επιλογή της. Σήμερα, κάθε προσπάθεια είναι κρίσιμη για να δυναμώνει η αμφισβήτηση, να καλλιεργείται εμπιστοσύνη στον λαό για να συγκρουστεί με τον ταξικό αντίπαλο, να ανατρέψει την αστική τάξη και την εξουσία της. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να έρθει το τέλος των ιμπεριαλιστικών, άδικων πολέμων. Σήμερα οι λαοί έχουν την δυνατότητα να βάλουν την σφραγίδα τους στις εξελίξεις, να μην δεχτούν τον διαρκή ταξικό πόλεμο που σε καιρό ειρήνης τους καλεί να θυσιάσουν το εισόδημά τους, την υγεία τους, την εργασία και σε καιρό πολέμου ακόμη και την ίδια τους την ζωή. Με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές πρέπει να παλέψουν για να χτίσουν την κοινωνία των αναγκών τους, τον σοσιαλισμό. Εκεί είναι που στερεύει η πηγή του ανταγωνισμού και των ιμπεριαλιστικών πολέμων, η καπιταλιστική ιδιοκτησία του πλούτου που παράγεται μέσα από την εκμετάλλευση των εργαζομένων. Εκεί είναι που ξημερώνει το μέλλον της ανθρωπότητας!

ΠΑΣΟΚ Σταθερό στήριγμα του συστήματος

εν έχουν περάσει πολλές μέρες από όταν ολοκληρώθηκαν οι εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ και ανέδειξαν πρόεδρο ξανά τον Ν. Ανδρουλάκη. Πολύ μελάνι χύθηκε από αστικά επιτελεία και μέσα ενημέρωσης για τη σημασία αυτών των εσωκομματικών εκλογών. “Το ΠΑΣΟΚ σοβαρεύεται”, “Η χώρα αποκτά την αντιπολίτευση που χρειάζεται”, “Η σοσιαλδημοκρατία αποκτά ισχυρό πόλο”, “Tο ΠΑΣΟΚ πήρε τα μηνύματα της κοινωνίας” και πολλά άλλα. Σε αυτή τη φάση το ΠΑΣΟΚ “σπρώχνεται” για να εξελιχθεί σε δεύτερο πόλο, σε μια αξιόπιστη εναλλακτική στην αστική διακυβέρνηση. Τώρα που δυναμώνει η δυσαρέσκεια του λαού ως προς την κυβέρνηση, αυξάνει η αμφισβήτηση κρίνεται ακόμη πιο αναγκαία μια πολιτική δύναμη που θα μπορέσει να ενσωματώσει και να εγκλωβίσει αυτήν την δυσαρέσκεια. Για αυτές τις δύσκολες αποστολές του κεφαλαίου η σοσι-

αλδημοκρατία αποτελεί ιστορικά πάντα πρώτη επιλογή. Τόσο τις πρώτες δεκαετίες μετά τη στρατιωτική δικτατορία, όσο και τα χρόνια της κρίσης και μετέπειτα, το ΠΑΣΟΚ δηλώνει πάντα πρόθυμο να κάνει τη βρώμικη δουλειά για το κεφάλαιο, να εγκλωβίσει τη λαϊκή οργή, προσδίδοντας σταθερότητα στο σύστημα για να περάσει τα απαιτούμενα αντιλαϊκά μέτρα με τις μικρότερες αντιδράσεις. Για αυτόν τον λόγο για πάνω από τρεις μήνες στήθηκε μια “κολυμπήθρα του Σιλωάμ” για να ξεπλύνει παλιά και νέα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που διαγκωνίζονταν για την ηγεσία του κόμματος. Όσο όμως και αν προσπαθεί το σύστημα το συγκεκριμένο κόμμα και τα πεπραγμένα του έχουν γραφτεί πάνω σε πέτρα και δεν σβήνουν. Δυστυχώς για αυτούς ο λαός γνωρίζει πολύ καλά ότι η πολιτική που ακολούθησε και ακολουθεί είναι εχθρική και εγκληματική για τα συμφέροντα του.

Το ‘’νέο’’ ΠΑΣΟΚ έρχεται από πολύ παλιά Όσο και αν προσπαθεί ο κ. Ανδρουλάκης να παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ σαν κάτι που γεννήθηκε χθες, έχει μεγάλη και αμαρτωλή ιστορία. Από τα 50 χρόνια της λεγόμενης “Μεταπολίτευσης” σχεδόν τα μισά ήταν στην κυβέρνηση εγκαινιάζοντας στην πολιτική σκηνή της χώρας μια νέα φάση που βάφτιζε τα αντιλαϊκά μέτρα φιλολαϊκά, το τσάκισμα των δικαιωμάτων εκσυγχρονισμό. Μάλιστα τα χρόνια που δεν κυβερνούσε αυτοτελώς φρόντισε να δίνει πάντα διέξοδο στις δυσκολίες του αστικού πολιτικού συστήματος κάνοντας συγκυβέρνηση με τον «άσπονδο εχθρό του», τη ΝΔ και τους ακροδεξιούς του ΛΑΟΣ. Αλλά και τα επόμενα χρόνια με τη συνεπή του στάση απέναντι στις επιταγές του κεφαλαίου φρόντισε να παίξει τον ρόλο της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης, στηρίζοντας τα αντιλαϊκά μέτρα και τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Το ΠΑΣΟΚ ήταν εκείνο που, σαν συνέχεια των κάλπικων υποσχέσεων με το περιβόητο «Λεφτά υπάρχουν» του Γ. Παπανδρέου, έκοψε την κορδέλα πρώτο και εγκαινίασε την περίοδο των μνημονίων. Διατηρεί μάλιστα την πρωτιά, ως το μόνο κόμμα που έχει ψηφίσει και τα τρία μνημόνια και όλους τους εφαρμοστικούς νόμους τους. Σήμερα τα στελέχη του περηφανεύονται, μάλιστα, για την στάση τους λέγοντας πως “βάλαμε πλάτη στα δύσκολα ως υπεύθυνη δύναμη”. Αλήθεια πόσο θράσος χρειάζεται να μιλάει ο Ανδρουλάκης για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, όταν το κόμμα του ψήφισε και εφάρμοσε όλο το θεσμικό πλαίσιο των μνημονίων που σμπαράλιασε μισθούς και δικαιώματα; Επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ το 2012 αποφασίστηκε ο κατώ-

Μέσα σε συνθήκες ξεσπάσματος της λαϊκής οργής και τεράστιων απεργιακών κινητοποιήσεων, το ΠΑΣΟΚ έβαλε πλάτη στην καπιταλιστική σταθερότητα και έδωσε διέξοδο στις δυσκολίες του αστικού πολιτικού συστήματος, συμμετέχοντας απανωτά σε δύο κυβερνήσεις συνεργασίας με τη ΝΔ το 2012.

τατος μισθός να καθορίζεται από το ελληνικό κοινοβούλιο, με αποτέλεσμα να μειωθεί κατά 22% και 35% για τους κάτω των 25 ετών σε ένα βράδυ. Ο κατά τα άλλα ‘’άφθαρτος’’ και ‘’καθαρός’’ Ανδρουλάκης ήταν τότε γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί τη ΝΔ για τον εργασιακό μεσαίωνα, την 6ημερη εργασία παρουσιάζοντάς τα σαν πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία της κυβέρνησης, κρύβει όμως ότι οι ευρωβουλευτές του έχουν ψηφίσει όλες τις Ευρωπαϊκές οδηγίες για το χτύπημα στην εργασία και τη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, ότι ψήφισαν το αντιδραστικό νομοσχέδιο του Χατζηδάκη σχεδόν στο σύνολό του, από κοινού με τη ΝΔ. Φορώντας τον μανδύα του “προοδευτικού’’ και του υπερασπιστή των ανθρώπινων και εργασιακών δικαιωμάτων, ασκεί κριτική στην κυβέρνηση κατηγορώντας την για αυταρχισμό και ένταση της καταστολής, κρύβοντας όμως ότι το ίδιο έχει πρωτοστατήσει στο χτύπημα του εργατικού κινήματος με όλα τα μέσα. Είτε με τις δυνάμεις του στην ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ που δεν κήρυξε απεργία στις 28 Φλεβάρη 2024, ένα χρόνο από το έγκλημα στα Τέμπη, γιατί, όπως είπε, “έχει άλλες δουλειές’’, είτε προωθώντας την ωμή καταστολή απέναντι στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Αλήθεια πιστεύουν ότι οι αγρότες ξέχασαν ότι τα ΜΑΤ του “εκσυγχρονιστή” Σημίτη το 1997 έσκαγαν τα λάστιχα των τρακτέρ τους για να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις; Ή μήπως μπορούν να ξεχάσουν οι φοιτητές την καταστολή στο φοιτητικό κίνημα ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου; Ούτε όμως και οι εργαζόμενοι ξεχνούν ότι το νομοσχέδιο για απαγόρευση των διαδηλώσεων έχει πάνω και τη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ.

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

Η νεολαία δεν έχει τίποτα να περιμένει από το “παλιό, κακό ΠΑΣΟΚ”

ο ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εκφράσει σε καμία περίπτωση τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις της νεολαίας γιατί είναι συνένοχο στο έγκλημα που διαπράττεται εδώ και πολλά χρόνια εις βάρος της. Δεν ξεχνάμε τις προεκλογικές αγορεύσεις της Μιλένας Αποστολάκη, τώρα τομεάρχη Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ μόλις πέρυσι, η οποία έλεγε χαρακτηριστικά «Βεβαίως πάμε να κυβερνήσουμε με τη ΝΔ, με προγραμματικό πλαίσιο, δηλαδή τρία πράγματα αδιαπραγμάτευτα». Αυτό, λοιπόν, εννοεί το ΠΑΣΟΚ όταν μιλάει για «ισχυρή αντιπολίτευση». Όσα “ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ” και να φωνάξει με αφορμή το έγκλημα στα Τέμπη δεν μπορεί να σβήσει την τεράστια ευθύνη που έχει. Επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ το 2009 ξεκίνησε η «απελευθέρωση» των σιδηροδρομικών μεταφορών, με το σπάσιμο του ΟΣΕ σε πολλές εταιρείες, ενώ το 2013 “έτρεξε” την ιδιωτικοποίηση του με βάση ευρωπαϊκή οδηγία. Γι’ αυτό παρά τις τυμπανοκρουσίες για την εξεταστική επιτροπή για το έγκλημα στα Τέμπη, δεν θέλει να δικαιωθεί ο αγώνας της νεολαίας καθώς αυτός αντικειμενικά βάζει στο στόχαστρο την πολιτική του. Πώς μπορεί να αναφέρεται στην οργή της νεολαίας για την τεράστια ακρίβεια που χτυπάει εμάς και τις οικογένειές μας όταν το ίδιο έχει στηρίξει όλες τις ευρωπαϊκές οδηγίες για την απελευθέρωση της ενέργειας, το χρηματιστήριο ενέργειας, την “πράσινη μετάβαση”; Οι φουσκωμένοι λογαριασμοί του ρεύματος, οι τιμές στα σούπερ μάρκετ για να θησαυρίζουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, έχουν πάνω και την υπογραφή του Ανδρουλάκη, που τα ψήφισε είτε ως Ευρωβουλευτής, είτε ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Τι μπορεί να απαντήσει το ΠΑΣΟΚ στους μαθητές που με τις συγχωνεύσεις στοιβάζονται σε τμήματα έως και τριάντα μαθητών ή αναγκάζονται να αλλάζουν μέχρι και νομό για να πάνε σχολείο, όταν αυτοί πρώτοι στο όνομα, δήθεν, της έλλειψης εκπαιδευτικού προσωπικού προχώρησαν σε συγχωνεύσεις με το νόμο Διαμαντοπούλου;

Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να εκφράσει το δίκαιο αίτημα των φοιτητών για αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν σπουδές, όταν πέρυσι πολέμησε λυσσαλέα τις μεγάλες κινητοποιήσεις των φοιτητών ενάντια στο νόμο για τα ιδιωτικά ΑΕΙ; Από το “να περιμένουμε πρώτα το νομοσχέδιο και μετά κινητοποιούμαστε’’ της ΠΑΣΠ μέχρι το “να αναθεωρηθεί το άρθρο 16’’ του Ανδρουλάκη στη Βουλή, έκαναν τα πάντα για να σαμποτάρουν τον αγώνα των φοιτητών, όμως δεν τα κατάφεραν. Δεν περιμέναμε φυσικά και τίποτα άλλο, αφού η δικιά τους κυβέρνηση άνοιξε πρώτη τη συζήτηση με το νόμο Διαμαντοπούλου για τα ιδιωτικά ΑΕΙ και κατάργησε το άσυλο για να χτυπήσει τους αγώνες των φοιτητών. Σήμερα, μάλιστα, που το πρόβλημα της εύρεσης φοιτητικής στέγης έχει γιγαντωθεί, κάνει αέρα στα πανιά των μεγαλοεπενδυτών στηρίζοντας τη λειτουργία των εστιών με όρους ΣΔΙΤ.

Η Άννα Διαμαντοπούλου, γνωστή και ως "υπουργός της φωτοτυπίας", τώρα υπεύθυνη του Πολιτικού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ, έχει μείνει ανεξίτηλη στην μνήμη των μαθητών της γενιάς του 2011, καθώς επί της υπουργίας της, μοιράστηκαν φωτοτυπίες και DVD, αντί για σχολικά βιβλία.

Σταθερός υπερασπιστής των ΝΑΤΟ, ΕΕ και πολέμιος του αγώνα του λαού της Παλαιστίνης

ο ΠΑΣΟΚ, διαχρονικά, υπήρξε από τους πιο σταθερούς υπερασπιστές της εμπλοκής της χώρας μας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για να αναβαθμιστεί η θέση της ελληνικής αστικής τάξης στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Γι’ αυτό το “έξω η ΕΟΚ” έγινε “ανάγκη σύγκλισης με την ΕΕ” και το “έξω το ΝΑΤΟ” μετατράπηκε το 1983 σε συμφωνία παραμονής των Αμερικάνικων βάσεων στη χώρα. Με το ΠΑΣΟΚ, ως κυβέρνηση, η χώρα μας ενεπλάκη στον βρώμικο πόλεμο του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία. Έχει στηρίξει όλους

τους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ τα τελευταία 30 χρόνια, από το Αφγανιστάν, μέχρι την Ουκρανία και τώρα στη Μέση Ανατολή. Για αυτό δεν μας προξένησε καμία απορία η ξεδιάντροπη ανακοίνωσή του τον περσινό Οκτώβρη για στήριξη στο Ισραήλ και στο “δικαίωμα του στην αυτοάμυνα”. Αλλά και τώρα ένα χρόνο μετά, με πάνω από σαράντα χιλιάδες νεκρούς ανάμεσά τους δεκάδες χιλιάδες παιδιά, συνεχίζει να στηρίζει με νύχια και με δόντια την εμπλοκή της χώρας μας στο έγκλημα. Είναι χαρακτηριστικές οι το-

Τον Μάρτη του '99, μετέτρεψαν την Ελλάδα σε προγεφύρωμα του ΝΑΤΟ, που παρέδωσαν τη Σούδα, τα λιμάνια και τα αεροδρόμια της χώρας στα βομβαρδιστικά των Αμερικάνων, για να εκτελούνται άμαχοι επί 78 μέρες στη Γιουγκοσλαβία.

ποθετήσεις της ΠΑΣΠ στα πανεπιστήμια. Μόνιμα επιδίδεται σε γενικές αναφορές για “να σταματήσει ο πόλεμος”, “να υπάρξει ειρήνη στην περιοχή” χωρίς ούτε μια λέξη για το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, για το ΝΑΤΟ, για την ενεργή εμπλοκή της χώρας μας. Όταν πιεστούν από τους φοιτητές αξιοποιούν αλήστου μνήμης ατάκες του Κωνσταντίνου Καραμανλή περί ‘’ανήκουμε εις την δύσιν’’ αναφέροντας ότι “είμαστε σε συμμαχία που εξασφαλίζει την ασφάλεια της χώρας” κ.α. Ο λαός και η νεολαία δεν πρέπει να εναποθέσουν τις ελπίδες τους σε δυνάμεις του συστήματος που, με κάθε τρόπο, εχθρεύονται τα δίκαια αιτήματά τους. Δεν μπορούν να εμπιστευτούν την αντιπολίτευση απέναντι στη βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης ΝΔ σε «σωτήρες» παρά μόνο στη μαχητική δράση του ίδιου του κινήματος. Πόσο μάλλον, να εμπιστευτούν αυτούς που κάνουν συμπολίτευση όλα αυτά τα χρόνια, που θέλουν το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα υποστηρικτή της κυβερνητικής εναλλαγής και των στόχων του συστήματος. Η αντιπολίτευση που χρειάζεται ο λαός βρίσκεται στον δρόμο της αντεπίθεσης, στον δρόμο της ταξικής μαζικής πάλης, της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, της προώθησης της αντικαπιταλιστικής - αντιμονοπωλιακής κοινωνικής συμμαχίας. Για να μην πέφτει ο λαός σε νέες παγίδες, χρειάζεται να ισχυροποιηθεί το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, να διευρυνθεί το βήμα της απόρριψης αυταπατών και διλημμάτων, να ισχυροποιηθεί ολόπλευρα και περισσότερο η μοναδική δύναμη εργατικής-λαϊκής αντιπολίτευσης, το ΚΚΕ.

34 Έκδοση της Σύγχρονης Εποχής

Από το παράνομο τυπογραφείο της «Πανσπουδαστικής» στην Ασφάλεια Μεσογείων Αναμνήσεις από τον αντιδικτατορικό αγώνα Της Αγγελικής Σωτήρη

ε αφορμή την επέτειο 50 χρόνων από τον φοιτητικό και εργατικό-λαϊκό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, που συμπληρώθηκαν τον Νοέμβρη του 2023, το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ επιμελήθηκε την έκδοση που κυκλοφόρησε η «Σύγχρονη Εποχή» με τις αναμνήσεις της συντρόφισσας Αγγελικής Σωτήρη από την περίοδο της δικτατορίας. Στις σελίδες του βιβλίου «Από το παράνομο τυπογραφείο της «Πανσπουδαστικής» στην Ασφάλεια Μεσογείων» μπορεί κανείς να διαβάσει για την ηρωική δράση που ανέπτυξαν τα μέλη της ΚΝΕ την περίοδο

ολλοί ακόμα νέοι κομμουνιστές σαν εκείνη, που οργανώθηκαν στην ΚΝΕ τα δύσκολα χρόνια της παρανομίας, συνέβαλαν με όλες τους τις δυνάμεις στην πάλη του λαού μας ενάντια στη δικτατορία. Άλλωστε, η ίδρυση της ΚΝΕ, τον Σεπτέμβρη του 1968, η συγκρότηση παράνομων οργανώσεων σε χώρους νεολαίας, επέδρασε στην ανάπτυξη, στην άνοδο του φοιτητικού και μαθητικού κινήματος, στην οργάνωση της αντιδικτατορικής πάλης σε αυτούς τους χώρους. Με πρωτοβουλία του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ιδρύθηκε η Αντιδικτατορική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας (ΑντίΕΦΕΕ) και η Μαθητική Οργάνωση Δημοκρατικής Νεολαίας Ελλάδας (ΜΟΔΝΕ), που έδωσαν σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη της αντιδικτατορικής πάλης, από την κατάληψη της Νομικής (Φλεβάρης 1973) και με αποκορύφωμα τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973. Η συντρόφισσα Σωτήρη σε ηλικία 20 ετών έγινε μέλος της παράνομης τότε ΚΝΕ. Μαζί με άλλους συντρόφους, συμμετείχε στη λειτουργία του παράνομου τυπογραφείου της Πανσπουδαστικής, εφημερίδας της Αντι-ΕΦΕΕ. Όταν της ανατέθηκε η συγκεκριμένη χρέωση από την Οργάνωση, το 1972, ήταν δευτεροετής φοιτήτρια της Ιατρικής στην Αθήνα. «Το καλοκαίρι του 1972 αρχίζει η προσπάθεια να στηθεί ένα παράνομο τυπογραφείο το οποίο να τυπώνει την Πανσπουδαστική, ως φοιτητική εφημερίδα, καθώς και προκηρύξεις και άλλο υλικό της αντιδικτατορικής ΕΦΕΕ. Η Αντι-ΕΦΕΕ ήταν οργάνωση που δρούσε στη φοιτητική νεολαία, με ψυχή και οργανωτή της την ΚΝΕ. Βρέθηκε ένα μικρό πιεστήριο, το οποίο, κατά μία εκδοχή, χαρίστηκε στην Οργάνωση από έναν κομμουνιστή τυπογράφο και το οποίο δεν ήταν καταγραμμένο όσον αφορά τον αριθμό του από τις αρμόδιες Αρχές. Αγοράστηκαν στοιχεία και κάσες, καθώς και άλλα απαραίτητα υλικά, μελάνια και χαρτί, από το σύντροφο Λάζαρο Σταθάκη, που εμφανίστηκε ως βοηθός τυπογράφου σε

της δικτατορίας, την τόλμη, το αίσθημα ευθύνης και αυταπάρνησης, τον ιδιαίτερο τρόπο δουλειάς που απαιτούσαν οι συνθήκες της παρανομίας αλλά και την αλύγιστη στάση στα βασανιστήρια και τις διώξεις. Η συγγραφέας αποτυπώνει πολύ ζωντανά αυτές τις στιγμές μέσα από την προσωπική της ιστορία. Όσα αφηγείται είναι τόσο δυνατά που προκαλούν μεγάλη συγκίνηση, θαυμασμό, έμπνευση, περηφάνια, παρόρμηση για μεγάλα έργα. Αναδεικνύουν στιγμές ηρωισμού και μεγαλείου, την ακατανίκητη δύναμη των κομμουνιστικών ιδεών.

μαγαζιά με είδη τυπογραφείου. Προφασίστηκε μάλιστα ότι ήταν καινούργιος στη δουλειά, γιατί η πιάτσα ήταν γνωστή. Όλα τα παραπάνω αγοράστηκαν με λεφτά της Οργάνωσης και με την προσωπική οικονομική συμβολή όσων διέθεταν κάποια μικροποσά που τους είχαν δώσει οι οικογένειές τους για βιβλία και άλλα έξοδα.», περιγράφει η Αγγελική Σωτήρη στο βιβλίο «Από το παράνομο τυπογραφείο της «Πανσπουδαστικής» στην Ασφάλεια της Μεσογείων». Στις συνθήκες εκείνες ο παράνομος Τύπος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μαζική διαφώτιση, αλλά και στην οργάνωση του αγώνα. Η δημιουργία όμως του παράνομου μηχανισμού, και κυρίως το στήσιμο και η λειτουργία του τυπογραφείου, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Η συντρόφισσα Σωτήρη περιγράφει πολλές δυσκολίες και κινδύνους που δοκίμασαν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες. Τα παράνομα τυπογραφεία ήταν πάντα ένας από τους πρώτους στόχους της Ασφάλειας, γιατί ήταν η «καρδιά» της παράνομης δράσης.

Το τυπογραφείο τις μέρες του Πολυτεχνείου Σε άλλο σημείο περιγράφει πώς βίωσαν τα γεγονότα του ξεσηκωμού. «Το φθινόπωρο του 1973, ενώ έχουν ήδη αρχίσει τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, αποφασίζεται να αφήσουμε το σπίτι του Λυκαβηττού. Μεταφερόμαστε στο υπόγειο της οδού Σαθά 6 στην πλατεία Κολιάτσου, όπου έμενε ο Σταύρος Τσικουδάκης και όπου φυλάσσονταν όλα τα εξαρτήματα του τυπογραφείου, για να αρχίσουμε την εκτύπωση προκηρύξεων και άλλου υλικού, το οποίο θα κατευθυνόταν στο Πολυτεχνείο. Ζήσαμε το Πολυτεχνείο στιγμή προς στιγμή, μέσα από το ραδιοφωνικό σταθμό και τα νέα που μας μετέφερε ο σύνδεσμος. Τα παράθυρα του υπογείου ήταν ερμητικά κλειστά για να μη φαίνεται το ηλεκτρικό φως και πως κάποιοι ζουν εκεί μέσα και δουλεύουν. Δε βγαίναμε κα-

θόλου έξω. Μουτζουρωμένοι, με τα χέρια γεμάτα μελάνια, ζαλισμένοι από τις αναθυμιάσεις της βενζίνης και του μελανιού, ξενυχτούσαμε πάνω από τις κάσες και το μικρό πιεστήριο. «Δεν περνάει ο φασισμός», «Έξω οι Αμερικάνοι», «Λαϊκή επαγρύπνηση» ήταν μερικά από τα συνθήματα των προκηρύξεων που τυπώθηκαν τότε. Από το ραδιοφωνάκι, σιγά-σιγά, με προφυλάξεις παρακολουθήσαμε με αγωνία τις εκκλήσεις των φοιτητών πριν την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο. Ο κίνδυνος να μας συλλάβουν ήταν μεγάλος, καθώς κύμα συλλήψεων είχε εξαπολυθεί και το παράθυρο της μικρής υπόγειας γκαρσονιέρας έβλεπε στο δρόμο, απ’ όπου μπορούσε κανείς εύκολα να ακούσει τις κινήσεις στο εσωτερικό. Επιπλέον, ένας σύνδεσμος πηγαινοερχόταν με τσάντες από εκεί προς το Πολυτεχνείο, δεν ήταν δύσκολο να παρακολουθηθεί και τελικά να συλληφθεί.»

Οι συλλήψεις και τα βασανιστήρια δεν κατάφεραν να λυγίσουν τους κομμουνιστές Τον Φλεβάρη του 1974, συλλαμβάνονται από την Ασφάλεια ένας μεγάλος αριθμός ηγετικών στελεχών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, δεκάδες μέλη της ΚΝΕ και της Αντι-ΕΦΕΕ, ανάμεσά τους και η συντρόφισσα Αγγελική και οι σύντροφοι του τυπογραφείου. Πάνω τους ξέσπασε όλη η οργή της Χούντας. Για έξι περίπου μήνες η Ασφάλεια στην οδό Μεσογείων είχε γίνει κάστρο αγώνα. Ούτε η βαριά απομόνωση, ούτε τα καθημερινά βασανιστήρια μπόρεσαν να λυγίσουν τα στελέχη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Οι δύσκολες αλλά ηρωικές στιγμές που έζησαν, οι ιδιαίτερες συνθήκες της απομόνωσης, οι κρίσιμες ώρες των βασανιστηρίων «ζωντανεύουν» στα μάτια του αναγνώστη μέσα από τις αναμνήσεις της τότε 22χρονης Αγγελικής που έδειξε μεγαλείο ψυχής και δύναμης.

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

Οικονομική Εξόρμηση του ΚΚΕ Νοέμβρη–Δεκέμβρη 2024

Η έμπνευση από την ιστορική πείρα του Κόμματος να γίνει “καύσιμο” για να γράψουμε νέες σελίδες!

Οικονομική Εξόρμηση του ΚΚΕ για τους μήνες Νοέμβρη - Δεκέμβρη 2024 έχει ήδη ξεκινήσει και τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ ριχνόμαστε στη μάχη με πείσμα, αυταπάρνηση και αισιοδοξία για να φτάσει το Κόμμα μας ακόμα πιο ψηλά! Είμαστε αποφασισμένοι να δημιουργήσουμε νέες σελίδες στην ιστορία του Κόμματός μας που και στις πιο δύσκολες συνθήκες κατάφερνε να εξασφαλίζει τη λειτουργία του χάρη στην αυτοθυσία των μελών του, των οπαδών του, συνολικά του λαού και της νεολαίας. Γιατί σε αντίθεση με όλα τα άλλα κόμματα, το ΚΚΕ είναι σάρκα από τη σάρκα της εργατικής τάξης που αποτελεί τον αιμοδότη του. Δεν είχε και δε θα έχει ποτέ δεσμεύσεις και δοσοληψίες με επιχειρηματικά συμφέροντα.

Οι

ήταν μόνο η χρηματική του αξία. Ηταν αυτή η αυταπάρνηση και η αυτοθυσία που δεν μετριέται παρά μόνο με το μέτρο της αγάπης και της πίστης προς το Κόμμα. Το μικρό σακουλάκι είχε μέσα ό,τι πολυτιμότερο είχε η κάθε οικογένεια: ένα δαχτυλίδι, μια καρφίτσα, οικογενειακά ενθύμια, ακόμη και τους βαφτιστικούς σταυρούς των παιδιών τους και τις βέρες που ‘χουν κιόλας τριφτεί με τα χρόνια στα τιμημένα δουλευτάρικα χέρια...».

Η Ο

λαός πάντα ενίσχυε το ΚΚΕ από το υστέρημά του, γιατί ήξερε πως τα χρήματα αυτά γίνονταν «σπίθα» στον αγώνα για να ομορφαίνει η ζωή. Η Ιστορία του λαϊκού κινήματος έχει να δείξει πολλά και λαμπρά παραδείγματα που και σήμερα εμπνέουν, διδάσκουν, καθοδηγούν. Τον Οκτώβριο του 1927, η Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) – πρόδρομος της ΚΝΕ – τιμώντας την 10η επέτειο της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, οργάνωσε έρανο για την αποστολή στον Κόκκινο Στρατό του αντιτίμου ενός πυροβόλου. Ο έρανος σημείωσε τέτοια επιτυχία που τελικά σχηματίστηκε μια πολυβολαρχία στη φρουρά της Μόσχας που πήρε τιμητικά την ονομασία της ΟΚΝΕ.

τα δύσκολα χρόνια των διώξεων και των απάνθρωπων μεθόδων που επιστράτευε το αστικό κράτος για να χτυπήσει το Κόμμα, τα χρήματα που συγκεντρώνονταν γίνονταν «βόλια» στον «Ριζοσπάστη» όταν οι φασίστες επιτίθονταν στα γραφεία του. Γίνονταν δέματα με ρουχισμό, βιβλία και τρόφιμα για τους φυλακισμένους και εξόριστους. Γίνονταν βιβλία, εκδόσεις και προπαγανδιστικά υλικά που προσέφεραν γνώση και δύναμη σε μια περίοδο που όλα φαίνονταν «σκοτεινά», αλλά ο λαός κατάφερε να θεριέψει και να γίνει γίγαντας.

τα χρόνια της Κατοχής, που το ΚΚΕ αποτέλεσε τον καθοδηγητή, τον νου και την ψυχή του αγώνα ενάντια στους ναζιστές - φασίστες κατακτητές και στα ντόπια όργανά τους, απευθύνθηκε στον λαό, ανακοινώνοντας τον Αύγουστο του 1943 την έναρξη του «Πανελλαδικού Εράνου Εθνικής Απελευθέρωσης». Η Οικονομική Εξόρμηση του Κόμματος είχε συγκλονιστική επιτυχία, καθώς το πλάνο καλύφθηκε κατά δέκα φορές!

τα χρόνια της μεγαλειώδους δράσης του ΔΣΕ (1946 - 1949), ο λαός ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του ΚΚΕ για οικονομική στήριξη. Είναι συγκινητική η παρακάτω διήγηση, της Χρύσας Γκόγκογλου, στελέχους του ΚΚΕ, που δημοσιεύτηκε στον «Οδηγητή» τον Νοέμβρη του 1976: «Θεσσαλονίκη, Χειμώνας ‘46... Η τρομοκρατία και το παρακράτος οργιάζει στην ύπαιθρο. Σκορπάει τον τρόμο και τον θάνατο. (...) Μέσα σ’ αυτήν την κατάσταση άρχισε η οικονομική εισφορά, ο έρανος του Κόμματος. (...) Δεν θα ξεχάσω ποτέ το λεπτό κορίτσι από το Μεταλλικό του Κιλκίς, που μεταμφιεσμένη σε ηλικιωμένη γυναίκα, πέρασε από τα μπλόκα των συμμοριών των Παπαδόπουλων, με κίνδυνο της ζωής της έφτασε στη Θεσσαλονίκη. Λάμποντας από χαρά, γεμάτη ικανοποίηση και υπερηφάνεια μας παρέδωσε τον μικρό της «θησαυρό»… Και δεν

ίδια η ανέγερση του κτηρίου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ έγινε υπόθεση του λαού. Η ανταπόκριση του λαού στην οικονομική εξόρμηση για το χτίσιμο των γραφείων ήταν τεράστια, ενώ οργανώθηκε η εθελοντική εργασία και προσφορά συντρόφων οικοδόμων και τεχνικών. Και δεν ήταν μόνο στην Ελλάδα. Ήταν και όσοι βρίσκονταν στην πολιτική προσφυγιά, που έκαναν κόκκινα μεροκάματα και τα έστελναν στο Κόμμα. Ήταν εργαζόμενοι από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης που είχαν ξενιτευτεί και έστελναν οικονομική ενίσχυση.

διάσωση του ιστορικού Αρχείου του Κόμματος, η διαφύλαξη δηλαδή της ίδιας της ιστορίας του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος της χώρας μας, δε θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς την οικονομική στήριξη των εργαζομένων μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του 1994.

τσι και σήμερα, τα παραδείγματα είναι πολλά. Μαθητές μέλη της ΚΝΕ που “κόβουν” κουπόνι σε όλη την τάξη. Κνίτες φοιτητές που καταχειροκροτούνται στα αμφιθέατρα και γεμίζουν τα κουτιά ενίσχυσης με ό,τι έχει ο καθένας. Το παράδειγμα της Οργάνωσης Σπουδάζουσας Αθήνας που ανέδειξε ο Οδηγητής τον Φλεβάρη του 2020, που μέσα σε 3 μέρες είχε καλύψει το 30% του πλάνου της, επιβεβαιώνει ότι με πείσμα και σχέδιο, φτάνοντας σε πολύ περισσότερους νέους, μπορούμε να υπερκαλύψουμε τους στόχους μας. Εργαζόμενοι που αφιερώνουν το μεροκάματο στο Κόμμα. Χαραγμένη στο μυαλό μας μένει μία από τις πιο συγκινητικές προσφορές, αυτή ενός εργαζόμενου στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου Καρδίτσας εν μέσω της πανδημίας. Πάνω στη στολή προστασίας του έγραψε με κόκκινα γράμματα «Το σημερινό μεροκάματο είναι κόκκινο και θα το δώσω στο ΚΚΕ». Άνεργοι που αποδίδουν μέρος από το πενιχρό επίδομα. Νέοι στρατευμένοι που υπηρετούν τη θητεία τους συγκεντρώνουν χρήματα για το Κόμμα από το πενιχρό εισόδημα που λαμβάνουν από το κράτος. Ο λαός και η νεολαία ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της ΚΕ του ΚΚΕ για την Οικονομική Εξόρμηση γιατί γνωρίζουν ότι η οικονομική ενίσχυση στο ΚΚΕ «μετατρέπεται» σε μαχητική δράση. Δίνει δύναμη στο εργατικό - λαϊκό κίνημα απέναντι στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο. Σημαίνει ενίσχυση της πραγματικής εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης, απέναντι στη συναίνεση όλων των αστικών κομμάτων στη στρατηγική της ΕΕ και του καπιταλιστικού συστήματος.

25 Νοεμβρίου | Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

Σάπιες αξίες – σάπια ιδανικά φρικιαστικά εγκλήματα το σύστημα γεννά

ι νέες γυναίκες, οι μαθήτριες, οι φοιτήτριες, οι σπουδάστριες, οι εργαζόμενες, οι άνεργες, οι μετανάστριες, εξακολουθούμε να νιώθουμε ανασφαλείς απέναντι στην πολύμορφη βία που βιώνουμε σε κάθε πλευρά της κοινωνικής μας ζωής, αφού παραμένει η αιτία που τη γεννά, η ανισότιμη θέση των γυναικών στη σημερινή εκμεταλλευτική κοινωνία.

Η αλληλεγγύη μας είναι το όπλο μας απέναντι στη βία των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της προσφυγιάς Η σκέψη και η καρδιά μας βρίσκεται στις γυναίκες και τα παιδιά των λαών που βιώνουν την αποκρουστική βία των ιμπεριαλιστικών πολέμων με ενορχηστρωτές τις ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- ΕΕ, που στηρίζουν το κράτοςδολοφόνο του Ισραήλ στη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης και το αιματοκύλισμα άλλων λαών, όπως του Λιβάνου. Μόνο τον τελευταίο χρόνο έχουν χάσει τη ζωή τους 6.000 γυναίκες και 11.000 παιδιά, χιλιάδες ακόμα είναι τραυματισμένες. 25.000 παιδιά έμειναν

ορφανά και μαζί με χιλιάδες ακόμα γυναίκες αναγκάστηκαν να πάρουν τον δύσκολο δρόμο της προσφυγιάς. Η ΚΝΕ εκφράζει την αλληλεγγύη της στις περήφανες μανάδες των φαντάρων μας, οι οποίοι κατήγγειλαν την εμπλοκή της χώρας μας με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ και την εκκωφαντική στήριξη των άλλων αστικών κομμάτων. Είναι οι μανάδες που δεν δέχονται τα παιδιά τους να γίνουν κρέας στα κανόνια των άδικων πολέμων για τα κέρδη των καπιταλιστών και “να σκοτώνονται οι λαοί για τα αφέντη το φαΐ”. Είναι χρέος μας να δυναμώσουμε τον αγώνα, και μέσα στα πανεπιστήμια, απαιτώντας “Λευτεριά στη Παλαιστίνη”, να σταματήσει εδώ και τώρα η επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, η στήριξη στο Ισραήλ.

Τραγικές οι ελλείψεις για την ολόπλευρη προστασία των γυναικών εξαιτίας της διαχρονικής πολιτικής ΕΕκράτους-κυβερνήσεων

Εργοδοτική βία και εκβιασμός: Αυτό είναι για τη γυναίκα ο καπιταλισμός Στεκόμαστε στο πλευρό κάθε εργαζόμενης γυναίκας που βιώνει την εργοδοτική βία και τρομοκρατία, όταν υψώνει ανάστημα, διεκδικεί τα δικαιώματά της και πάει “κόντρα στο ρεύμα”. Όπως η εκπαιδευτικός, που επέλεξε να μιλήσει στους μαθητές και τις μαθήτριές της για την Παλαιστίνη, για το δικαίωμα των λαών να ζουν ελεύθεροι και αδελφωμένοι και τώρα είναι αντιμέτωπη με πειθαρχικές διώξεις. Έρχεται να προστεθεί στα περιστατικά εργοδοτικής βίας κι εκβιασμών που βιώνουν οι νέες εργαζόμενες με τις συμβάσεις μήνα, με τα ακανόνιστα ωράρια, όπως

στα Τηλεφωνικά Κέντρα, στο εμπόριο, με τις τραγικές ελλείψεις σε μέτρα προστασίας της υγείας και ασφάλειας, όπως αποδείχθηκε με τραγικό τρόπο με τον θάνατο της νεαρής εργάτριας στον Βόλο και της εργαζόμενης στην Iron Mountain. Γιατί η ένταση της εκμετάλλευσης, η εντατικοποίηση της δουλειάς είναι προϋπόθεση για την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών κολοσσών. Απέναντι στο αποκρουστικό πρόσωπο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, που πνίγει τις ανάγκες των νέων γυναικών, μπορούμε να στείλουμε το δικό μας αγωνιστικό μήνυμα με τη συμμετοχή περισσότερων νεολαίων στις απεργιακές συγκεντρώσεις στις 20/11 με σύνθημα “Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία, Παιδεία- Έξω η Ελλάδα από του πολέμου τα σφαγεία”.

Είναι νωπές ακόμα οι μνήμες μας από την αποτρόπαια δολοφονία της 28χρονης Κυριακής στους Αγίους Αναργύρους, που απέδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι το αστικό κράτος είναι επιλεκτικά ανίκανο να προστατεύσει την ανθρώπινη ζωή αλλά ικανότατο να προστατέψει τα κέρδη και τα συμφέροντα των καπιταλιστών, να καταστέλλει και να διώκει fast- track όσες και όσους αγωνίζονται για τις ανάγκες τους. Μόνο πρόκληση για τις νέες γυναίκες αποτελούν οι δηλώσεις της κυβέρνησης της ΝΔ και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων για τη βία κατά των γυναικών. Το κριτήριο της ευαισθησίας τους προσδιορίζεται από τα λεγόμενα “όρια της αντοχής” της καπιταλιστικής οικονομίας, ακόμα και οταν πρόκειται για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Είναι διαχρονική η εγκληματική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, που λογαριάζει με τη λογική του “κόστους- οφέλους” για το κράτος και τους επιχειρηματικούς ομίλους, την οικονομική, συμβουλευτική, νομική στήριξη των κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους. Την ώρα που, με αγανάκτηση, βλέπουμε να μεγαλώνει η λίστα των αποτρόπαιων εγκλημάτων σε βάρος

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

των γυναικών, παραμένουν δραματικές οι ελλείψεις στο δίκτυο δομών για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών. Η όποια χρηματοδότηση του δικτύου εξαρτάται από ευρωπαϊκά και άλλα προγράμματα με ημερομηνία λήξης. Μεγάλο μερίδιο της κρατικής χρηματοδότησης διοχετεύεται κυρίως σε ένα αποσπασματικό και πολυδαίδαλο δίκτυο ΜΚΟ αντί για κρατικές δημόσιες δομές. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα χρόνια 2015-2023 δόθηκαν λιγότερο από 1,5 εκ ευρώ για τη χρηματοδότηση δομών. Όμως ταυτόχρονα δίνουν λεφτά με το τσουβάλι για τις πολεμικές ανάγκες του ΝΑΤΟ. Αυτή η πολιτική βάζει τη σφραγίδα της στις τεράστιες ελλείψεις σε δομές και στην υποστελέχωσή τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε ολόκληρη την Αττική, λειτουργούν Συμβουλευτικά Κέντρα μόλις σε 8 από τους 66 Δήμους, ενώ υπάρχουν 3 ξενώνες φιλοξενίας. Η πλειοψηφία των εργαζομένων δουλεύουν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ακόμα και δεκαετίες, σε καθεστώς “ομηρίας”, αφού η αναγκαία πρόσληψη και μονιμοποίηση όλου του αναγκαίου εξειδικευμένου

προσωπικού δεν θεωρείται “επιλέξιμη δαπάνη” σύμφωνα με την ΕΕ. Στην πανελλαδική 24ωρη γραμμή SOS 15900, το λιγοστό προσωπικό παραμένει πολλές φορές απλήρωτο για μήνες, με τα δεδουλευμένα τους να δίνονται κάτω από τις αγωνιστικές διεκδικήσεις του σωματείου των εργαζομένων, τις οποίες στηρίζει το ΚΚΕ μέσα και έξω από τη Βουλή. Η πολιτική της ΝΔ και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων κινείται στις αντιδραστικές κατευθύνσεις της ΕΕ. Η “αγωνία” των επιτελείων της ΕΕ για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών σχετίζεται με το “κόστος” που υπολογίζουν ότι έχει στα κράτη, στην οικονομία. Υπολογίζουν ότι κάθε χρόνο τους “κοστίζει” 290 δις ευρώ, εξαιτίας της αυξημένης χρήσης της ποινικής Δικαιοσύνης, των υπηρεσιών προστασίας κακοποιημένων γυναικών ή ακόμα και εγκαταλελειμμένων παιδιών. Κυρίως, τους ανησυχεί, όπως κυνικά ομολογούν, ότι απειλούνται τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων από τις αναγκαστικές μέρες απουσίας των εργαζόμενων γυναικών που έχουν υποστεί βία και ιδιαίτερα από τη μειωμένη απόδοση και παραγωγικότητα των κακοποιημένων γυναικών.

Είναι αποκαλυπτική και προκλητική η πρόσφατη Οδηγία της ΕΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών που προβλέπει:  Ανώτατες ποινές “χάδια” στους δράστες“τέρατα” της κυβερνοβίας κατά των γυναικών.  Ευθύνη της γυναίκας που έχει υποστεί βία και παρενόχληση μέσω διαδικτύου να φορτώνεται και το βάρος της απόδειξης κατά των δραστών.  Αφαίρεση υλικού με προσωπικές στιγμές μιας γυναίκας, που διακινείται διαδικτυακά χωρίς τη συναίνεσή της, μόνο αν δεν θίγονται τα συμφέροντα της πλατφόρμας διακίνησης πορνογραφικού υλικού.  Δωρεάν νομική συνδρομή μόνο για όσες γυναίκες ζουν στα όρια της εξαθλίωσης.  Δυνατότητα στα κράτη- μέλη να βάζουν τις κακοποιημένες γυναίκες να πληρώνουν για τη φιλοξενία τους στους ξενώνες, αρκεί, όπως λένε “να είναι οικονομικά προσιτοί”!

Στο δρόμο της γνώσης & του αγώνα χτίζουμε ασπίδα προστασίας απέναντι στην πολύμορφη βία και τη γυναικεία ανισοτιμία Η

οργή μας απέναντι στα αποτρόπαια εγκλήματα σε βάρος των γυναικών μπορεί να γίνει δύναμη για συλλογικό αγώνα ενάντια στους οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες, που γεννούν τους “δράστεςτέρατα” και αφήνουν τις γυναίκες απροστάτευτες και ανασφαλείς. Η αναγκαία αυστηροποίηση του ποινικού πλαισίου και της ποινικής μεταχείρισης των εγκλημάτων βίας

κατά των γυναικών, με βάση το κίνητρο του δράστη —με την οποία τάσσεται ανεπιφύλακτα το ΚΚΕ— δεν αρκεί από μόνη της για να αφοπλίσει το χέρι του δράστη. Γιατί η ατομική εγκληματικότητα δεν αναπτύσσεται σε “κοινωνικό κενό”. Στην αρένα και τη σήψη της σημερινής εκμεταλλευτικής κοινωνίας, διαμορφώνεται το σάπιο υπόβαθρο που γεννά και συμπεριφορές

προσβλητικές, επιθετικές, βίαιες, ακόμα και μεταξύ ανθρώπων που έχουν τα ίδια προβλήματα, τα ίδια κοινωνικά συμφέροντα. Οι σάπιες αξίες του συστήματος της εκμετάλλευσης, όπως ο εγωισμός, ο ατομισμός, το δόγμα “ο θάνατός σου η ζωή μου” γίνονται “μαθήματα ζωής” μέσα από το σχολείο, το πανεπιστήμιο, τους χώρους δουλειάς, τα ΜΜΕ και τα ΜΚΔ. Σε αυτό το έδαφος γεννιούνται η αλαζονεία, η υποτίμηση ενός ανθρώπου από έναν άλλον, της ίδιας της ανθρώπινης ζωής και από τα δύο φύλα. Αντισώματα απέναντι στις σάπιες αξίες και τα σάπια ιδανικά, χτίζουμε στον συλλογικό αγώνα απέναντι στον κοινό μας αντίπαλο, το σύστημα της εκμετάλλευσης που έχει στο dna του τη βία και τη γυναικεία ανισοτιμία. Στον κοινό αγώνα αντρών και γυναικών, ενάντια στη γενεσιουργό μορφή βίας, την ταξική εκμετάλλευση και καταπίεση, χτίζεται ασπίδα προστασίας για κάθε γυναίκα απέναντι στην πολύμορφη βία, για να μπορεί να στέκεται στα πόδια της και με αντοχή και θάρρος να παλεύει για να αλλάξει μαχητικά τη ζωή της. Εκεί βρίσκουν πρόσφορο έδαφος οι αξίες της αλληλεγγύης, της συλλογικότητας, γίνεται πράξη το “ένας για όλους και όλοι για έναν”. Σε αυτό τον αγώνα οι δυνάμεις της ΚΝΕ πρωτοστατούν σε κάθε χώρο σπουδών, δουλειάς, σε κάθε γειτονιά.

Το “σίριαλ” αθώωσης των ναρκωτικών συνεχίζεται

ρωί καθημερινής και βγαίνοντας από το Μετρό της Αθήνας πέφτει στα χέρια μας ένα περιοδικό με πολυσέλιδο αφιέρωμα-«ευχολόγιο» στην κάνναβη. Καθόλου τυχαία συναντήσαμε όσα προβάλλονται στο πλαίσιο της παγκόσμιας εκστρατείας αθώωσης των ναρκωτικών. Από «αποκαλυπτικά ρεπορτάζ» για «παρεξηγημένα» ναρκωτικά που θεραπεύουν μέχρι και τον καρκίνο, για «θαύματα» που μόνο με της Βίβλου μπορούν να συγκριθούν, για ιστορίες

«Τα ναρκωτικά, είναι απαγορευμένα γιατί στα χέρια των ανθρώπων θα ήταν «όπλα», θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε μια εντελώς διαφορετική συνείδηση και αυτό δεν το θέλουν (...) την κάνναβη κάποιοι βάλθηκαν να τη συκοφαντήσουν»

«ευτυχίας» με πρωταγωνιστή τα ναρκωτικά μέχρι και διαφημίσεις επιχειρήσεων που «καινοτομούν»-κερδοφορούν «εξειδικεύοντας» την παραγωγή και πώληση ναρκωτικών. Αλήθεια τι να πρωτοσχολιάσει κάποιος από τις άπειρες αντιεπιστημονικές αναφορές, την ευφάνταστη παραπληροφόρηση και διαστρέβλωση; Μπήκαμε όμως στον πειρασμό να ξεχωρίσουμε δύο χαρακτηριστικά σημεία.

όποτε η δυσαρέσκεια του λαού και της νεολαίας εκφραζόταν αγωνιστικά, τα αστικά κράτη αξιοποίησαν τα ναρκωτικά για να την αποδυναμώσουν. Τα ναρκωτικά δεν είναι επικίνδυνα επειδή είναι παράνομα αλλά είναι παράνομα επειδή είναι επικίνδυνα. Αντίθετα σήμερα το σύστημα, οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (πχ ΕΕ-ΗΠΑ) προωθούν τη νομιμοποίηση της χρήσης. Αυτό επιβεβαιώνει ποιοι και γιατί επιδιώκουν τη διάδοση τους και ποιοι «βάλθηκαν» να τη διαφημίσουν…

Τα ναρκωτικά είναι όντως «όπλο» όταν φτάνουν στα χέρια των ανθρώπων. Όμως ποιος τα μοιράζει και για ποιο σκοπό τα χρησιμοποιεί; Είναι όπλο του σάπιου κόσμου τους, του καπιταλισμού. Η ανοχή, η χρήση και η εξάρτηση από τα ναρκω«Η κάνναβη είναι το μέλλον και τικά όχι απλώς δεν φοβίζει το σύστημα αλλά προωένα είναι σίγουρο, τα δικαιώματα θείται από αυτό με «διπλό στόχο». δε χαρίζονται, κατακτώνται (...) Το Από τη μία εξυπηρετεί την τεράστια κερδοφορία επόμενο στάδιο της διεκδίκησης (…) είναι η αποποινικοποίηση της κατοχής των μονοπωλίων. Είναι πλέον γνωστό ότι τα κέρδη και καλλιέργειας» από το εμπόριο για την «κάθε λογής χρήση ναρκωτικών ουσιών» είναι από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως. Έτσι, τα Εδώ οφείλουμε να αναγνωρίσουμε μια διάθεση ειλικρίκράτη και η ΕΕ παρακάμπτουν ακόμη και επιστημονινειας ομολογώντας τους στόχους αυτών των αφιερωμάκά δεδομένα, που ερμηνεύονται όπως συμφέρει τους των. Η καλύτερη ντρίπλα του συστήματος είναι να επενδυτές, για να μεγαλώνει η πελατεία τους με παρουσιάζει τους σάπιους καταναγκασμούς θύμα τη νέα γενιά. του, τα φαινόμενα που γεννά η σαπίΤο σύστημα έχει στόχο τη στάση λα του όχι μόνο ως «φυσιολογικά» Στο συγκεκριμένο αφιέρωμα και τη σκέψη της νέας γενιάς. αλλά και ως δήθεν «ατομικά διδιαβάζουμε μαρτυρία μητέρας Για αυτό και αξιοποιούνται για καιώματα». Δεν θέλουν μόνο παιδιού με αυτισμό:«Mε την κάνναβη την εξουδετέρωση της μαχητινα τα αποδεχτούμε αλλά νιώθω πως δεν είμαι μόνη και έχω κάτι για να κής, δυναμικής αντίδρασης να τα υπερασπιζόμαστε! βοηθήσει το παιδί μου (…) το σπίτι μας έχει ησυτων νέων. Στοχεύουν στο Αυτό το σύστημα που χάσει και το παιδί βρήκε μια γαλήνη». Κάπως έτσι «θόλωμα» του μυαλού, μας στερεί ολοένα και πεμετατρέπονται οι ανάγκες παιδιών με αναπτυξιακές στην επιλογή του μοναχιρισσότερο τα δικαιώματά διαταραχές ή και αναπηρίες και η παντελης έλλειψη κού δρόμου του συμβιβαμας στη μόρφωση, την ερστήριξης των οικογενειών τους σε διαφημιστικό σμού, στο να “νεκρώσουν” γασία, την υγεία, τη ψυχαπαράδειγμα για τη χρήση ναρκωτικών… Είναι τα στοιχεία που κάνουν γωγία, τον ελεύθερο χρόνο, σοκαριστικό τον 21ο αιώνα της πρωτοφανούς έναν άνθρωπο να δρα συλπροβάλλει ως «δικαίωμα» εξέλιξης της επιστήμης να αντιμετωπίζονται λογικά, να αμφισβητεί, να την αυτοκαταστροφή και την αυτά τα παιδιά με μεθόδους που παλεύει δυναμικά. Αυτό επιδιώπεριθωριοποίηση. Μας καλεί να θυμίζουν άλλες εποχές. κουν όταν μιλάνε για «διαμόρφω«κατακτήσουμε το δικαίωμα στη ση διαφορετικής συνείδησης». ελεύθερη χρήση» δηλαδή τον εγκλωΗ διαμόρφωση τέτοιας στάσης ζωής βισμό μας… μαζικά είναι ευνοϊκός όρος για να εφαρμόζουν Ο δρόμος των ναρκωτικών είναι ανελεύθερος! οι κυβερνήσεις την αντιλαϊκή πολιτική τους. Γι αυτό Εξάρτηση σημαίνει απώλεια κάθε ελευθερίας. Στερεί άλλωστε, διαχρονικά, οπουδήποτε στον κόσμο και στον χρήστη το δικαίωμα να είναι κυρίαρχος του εαυ-

τού του. Τον εμποδίζει από το μεγαλύτερο δικαίωμα να παλεύει για να αλλάζει τις συνθήκες που ζει. Ελευθερία είναι να έχουμε κρίση, πρόβλεψη και να αποφασίζουμε με βάση τη γνώση της πραγματικότητας. Έτσι, ενώ συνέχεια συκοφαντούν τους συλλογικούς αγώνες και τις διεκδικήσεις τους, την ίδια ώρα αγωνιούν να κάνουν τη νεολαία να «υπερασπίζεται» τα ναρκωτικά ως δικαίωμα. Θέλουν να κρύψουν ότι υπάρχει μια και μοναδική απελευθερωτική-αντισυστημική επιλογή: η οργανωμένη και συλλογική πάλη για να ανατραπεί αυτό το σύστημα της εκμετάλλευσης. Γιατί δικαίωμα μας τον 21ο αιώνα είναι να ζούμε μια ζωή που μας γεμίζει αληθινά. Να μην χρειαζόμαστε μια ουσία για να χαρούμε, να χαλαρώσουμε, να αναπτύξουμε τις κοινωνικές μας σχέσεις, και να χάνουμε την ουσία της ζωής. Να είμαστε πρωταγωνιστές και όχι στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής. Να ζούμε χωρίς φραγμούς και εμπόδια με γνώση και καθαρό μυαλό να αποφασίζουμε, να δημιουργούμε και να αναπτύσσουμε την προσωπικότητά μας. Η στάση μας απέναντι στα ναρκωτικά βρίσκεται σε σύγκρουση με το σύστημα και τους σχεδιασμούς του. Ξέρουμε καλά ότι μπορεί «το ψέμα να τρέχει με ταχύτητα» με τα γκάζια του συστήματος, όμως η «αλήθεια έχει αντοχή!» και με τη δράση μας μπορούμε να τους χαλάσουμε τα σχέδια δυναμώνοντας ένα νεανικό ρεύμα αντίστασης απέναντι στη χρήση και την εξάρτηση, προβάλλοντας μια άλλη στάση ζωής, να δυναμώσει η αμφισβήτηση και η έμπνευση για σύγκρουση με αυτό το σύστημα.

Ψαξ’ το παραπάνω! Νέα έκδοση «Κόντρα στο Ρεύμα με το Κεφάλι Ψηλά! Σκέψου, Δράσε, Ζήσε, χωρίς Ναρκωτικά»

Οδηγητής  Νοέμβριος 2024

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ

προτάσεις βιβλίων ΜΟΛΟΤΟΦ Β. Μ.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΚΣΕ (1965) Επιμέλεια: Ιδεολογική Επιτροπή της ΚΕ του ΚΚΕ

ΠΟΝΤΒΟΪΣΚΙ Ν. Ι.

Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΦΡΟΥΡΑ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ (Λένινγκραντ και Μόσχα)

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ Ι. ΓΚΙΚΑΣ

ΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ Ιστορική αναδρομή στις ρίζες και την εξέλιξή του

ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ: Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ, Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ ΥΛΙΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΚΣ ΤΗΣ ΚΝΕ ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ

ΦΩΝΤΑΣ ΛΑ∆ΗΣ

ΝΤΑ ΖΒΙΝΤΑΝΙΓΙΑ

Дo свидания ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ Κείμενα για την Σοβιετική Ένωση 1980-1986

Δημοσιεύεται για πρώτη φορά στα ελληνικά κείμενο του Β. Μ. Μολότοφ προς την Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (ΚΚΣΕ) το 1965. Ένα ντοκουμέντο ιστορικής σημασίας για την πορεία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης τις κρίσιμες δεκαετίες 1950, 1960 στην ΕΣΣΔ.

ΝΟΕ ΜΒ ΡΗΣ

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, ο αναγνώστης θα βρεθεί στους δρόμους του Λένινγκραντ και της Μόσχας τις ηρωικές μέρες του Μεγάλου Οκτώβρη του 1917. Μέσα από τα μάτια ενός πρωταγωνιστή εκείνων των ημερών, του Νικολάι Ποντβόισκι, ενός από τους ιδρυτές της Κόκκινης Φρουράς, αναβιώνουν τα μεγάλα γεγονότα που συντάραξαν τον κόσμο και εξάγονται πολύτιμα συμπεράσματα για τη σημασία της προετοιμασίας του Κομμουνιστικού Κόμματος προκειμένου να καθοδηγήσει αποτελεσματικά τις εργατικές-λαϊκές μάζες στο δρόμο της ανατροπής.

Η παρούσα έκδοση για το Παλαιστινιακό Ζήτημα επιχειρεί να εμβαθύνει στην ιστορική διαμόρφωση και εξέλιξή του, εξετάζοντας μια σειρά παράγοντες που συνέβαλαν καθοριστικά σε αυτό, «πιάνοντας» το «νήμα» της Ιστορίας από τα μέσα του 19ου αιώνα έως και τον πόλεμο στη Γάζα που ξεκίνησε το 2023. Ναι... η Ιστορία έχει «σωστή πλευρά», με τους λαούς που αγωνίζονται! Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Οι νέες δυνατότητες που διαμορφώνει η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας γεννούν προβληματισμό και απορίες για το μέλλον. Η έκδοση προσεγγίζει αυτά τα νέα φαινόμενα μέσα από τη μεθοδολογία της μαρξιστικής-λενινιστικής κοσμοθεωρίας, από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης. Γράφουν μαρξιστές επιστήμονες, πανεπιστημιακοί και στελέχη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

Τα κείμενα που περιέχονται στην έκδοση γράφτηκαν σαν απόηχος τριών ταξιδιών του συγγραφέα στη Σοβιετική Ένωση τη δεκαετία του 1980 και, πέρα από τις γενικές διαπιστώσεις που περιέχουν, προσκομίζουν ορισμένα άγνωστα στοιχεία στον Έλληνα αναγνώστη για σημαντικούς τομείς της κοινωνικής ζωής, όπως είναι η εκπαίδευση, ο κόσμος των εκδόσεων, το σοβιετικό σύστημα βιβλιοθηκών, η εξέλιξη κάποιων νέων εκείνη την περίοδο επιστημών.

Σκανάρετε τα QR Codes και δείτε τις προτάσεις στο site µας

sep.gr BIBΛIOΠΩΛEIA: Aθήνα, Mαυροκορδάτου 3, τηλ.: 2103829835, e-mail: sepathens@gmail.com Θεσσαλονίκη, Πλάτωνος 7, τηλ.: 2310 283810, e-mail: septhess@gmail.com Πάτρα, Κανακάρη 159, τηλ.: 2610 222804, e-mail: sepioa@gmail.com

ΕΚΘΕΣΗ

ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ-ΑΡΧΕΙΑΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΑ 80 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΟΥ ∆ΕΚΕΜΒΡΗ

ΣΑΒΒΑΤΟ 2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ έως ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ∆ΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Στο κτίριο της οδού Σανταρόζα Πρώην ∆ικαστήρια, είσοδος από Σταδίου ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΟΥ

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ∆ευτέρα-Παρασκευή 10:00-14:00 και 17:00-21:00 Σάββατο-Κυριακή 11:00-19:00