Οδηγητής #1078 - Ιούνιος 2020

9 771791 359004

06

29ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ 17-18-19 Ιούλη στο Στόμιο Λάρισας

#1078 | ΙΟΥΝΗΣ 2020 | 2 ευρώ

2 Άρθρο με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος

Τα ναρκωτικά στη σκιά της καραντίνας

Ζώντας και πεθαίνοντας χωρίς «ανάσα» στο λίκνο του καπιταλισμού.

22

10

16 29ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ: «Μένουμε δυνατοί – περνάμε στην αντεπίθεση. Με το ΚΚΕ για τον σοσιαλισμό!»

TO 3 Άρθρο του Ιάσονα Φανού, μέλους του ΚΣ της ΚΝΕ 4 Σχόλια 8 Άρθρο για τις επικίνδυνες εξελίξεις στην περιοχή 10 Άρθρο με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος 12 Οι ελεύθεροι χώροι πρασίνου στις πόλεις, δικαίωμα του λαού και της νεολαίας.

13 Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό έκθετοι στην πανδημία… του καπιταλισμού

14 «Στο ίδιο έργο θεατές» ή πρωταγωνιστές των εξελίξεων; 19 Όταν η επιστήμη βρίσκεται στα χέρια του κεφαλαίου...

20 Δυναμώνουμε τον αγώνα για το Πανεπιστήμιο των δικών μας αναγκών!

24 Για τη μαθητική δραστηριότητα της ΚΝΕ 26 Πάμε Γυμνάσιο!

27 Με αφορμή τη δίκη για την άγρια δολοφονία της

6

Ελένης Τοπαλούδη

28 Συνέντευξη με εργαζόμενους στον πολιτισμό 29 Άρθρο με αφορμή τις εξελίξεις και τις κινητοποιήσεις στον πολιτισμό

30 Χρήσιμα συμπεράσματα από τη δράση των μελών της ΚΝΕ στα Δ.ΙΕΚ

31 Μαθαίνοντας για τις φυσικές Επιστήμες

Νέα έκδοση Φύλλο Πορείας. Οι ένοπλες δυνάμεις, η στρατιωτική θητεία και οι νέοι

Κ

υκλοφόρησε και διατίθεται η νέα έκδοση της Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας με τίτλο «Φύλλο Πορείας. Οι ένοπλες δυνάμεις, η στρατιωτική θητεία και οι νέοι». Πρόκειται για μια έκδοση χρήσιμη για κάθε νέο, ειδικά όσους ετοιμάζονται να υπηρετήσουν τη στρατιωτική τους θητεία. Παρά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της θητείας, τις αλλαγές στην ζωή και την καθημερινότητα, πρέπει ο κάθε νέος στρατεύσιμος να γνωρίζει ότι τα δικαιώματά του δεν σταματάνε στις πύλες των στρατοπέδων. Οπλίζοντάς τον με αυτή τη γνώση, η συγκεκριμένη έκδοση φιλοδοξεί να βοηθήσει ώστε κάθε νέος που υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία να κρατήσει την ίδια αγωνιστική στάση που κρατούσε στη σχολή, τη γειτονιά, το χώρο δουλειάς του, να διατηρήσει την προσωπική και κοινωνική του συγκρότηση. Στο «Φύλλο Πορείας» γίνεται μια ιστορική αναδρομή για τη δημιουργία και τον προσανατολισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, την εμπλοκή τους στους επικίνδυνους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς στην περιοχή. Επιπλέον δίνεται η ευκαιρία στον αναγνώστη να μελετήσει την πρόταση του ΚΚΕ για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά, τον Σοσιαλισμό. Τέλος η έκδοση περιλαμβάνει τις ερωτήσεις του ΚΚΕ στη Βουλή το 2019 για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας και την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα στη συνεστίαση της Επιτροπής το Φλεβάρη του 2020.

OΔΗΓΗΤΗΣ: Όργανο του ΚΣ της ΚΝΕ, www.odigitis.gr, e-mail: mail@odigitis.gr Ιδιοκτησία: ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕΒΕ, Εκδότρια - Διευθύντρια: Αναστασία Μοσχόβου, Διεύθυνση: Λεωφόρος Ηρακλείου 145, Νέα Ιωνία, ΤΚ: 14231, Κωδικός: 3995, ISSN 1791-3594, Τηλ.: 210-2592514, 210-2592517

! ! !

Αγόρασέ τον Διάβασέ τον Διάδωσέ τον

Οδηγητής



Ιούνης 2020

3

Με αισιοδοξία στη μάχη για το κέρδισμα της νέας γενιάς

με τη σοσιαλιστική προοπτική!

Ο

θετικός απολογισμός της δράσης της ΚΝΕ στο πλάι του Κόμματος κατά την πρωτόγνωρη περίοδο της πανδημίας, μας οπλίζει με νέα πείρα και συμπεράσματα, ανεβάζει τον πήχη των απαιτήσεων για τα όργανα και τα στελέχη της ΚΝΕ, για όλη την Οργάνωσή μας.

Αποδείχτηκε στην πράξη ότι μπορούμε να πετυχαίνουμε τους στόχους μας, όταν εξασφαλίζεται η σαφήνεια στο σχέδιο δράσης, η καλή πολιτική συζήτηση, η ένταξη με κατάλληλο τρόπο στο σχέδιο των οργανώσεων όλων των διαθέσιμων δυνάμεων, μελών και φίλων της ΚΝΕ. Δεν είναι καθόλου λίγοι οι νέοι που σήμερα αναγνωρίζουν τη συνέπεια και τη μαχητικότητά μας. Νέες και νέοι που αισθάνονται άλλοι λιγότερο άλλοι περισσότερο ότι «μόνο το ΚΚΕ μπορεί να κάνει κάτι» διατηρώντας ταυτόχρονα επιφυλάξεις και δισταγμούς, που δεν θα ξεπεραστούν, αν δεν καταφέρουμε με ανοιχτή καρδιά, με σεβασμό στους προβληματισμούς τους αλλά και με συγκεκριμένες απαντήσεις, με σχέδιο μαζικής αγωνιστικής δράσης σε κάθε χώρο, να συναντηθούμε, να διεκδικήσουμε, να μας ακούσουν και να τους ακούσουμε.

Είναι αλήθεια ότι χιλιάδες νέοι και νέες μπορούν να συμπορευτούν με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ Έχουν επιπλέον λόγους τώρα, γιατί είναι αλήθεια: • Ότι καθ’όλη την εξέλιξη της κυβερνητικής διαχείρισης της πανδημίας, οι κομμουνιστές και το ταξικό κίνημα ορθώσαμε ανάστημα κόντρα στην προπαγάνδα κυβέρνησης, κράτους και ΜΜΕ που επιχειρούσε πίσω από το φουστάνι της ατομικής ευθύνης να κρύψει τις τραγικές ελλείψεις του συστήματος Υγείας για την οποία ευθύνεται διαχρονικά η πολιτική όλων των κυβερνήσεων, η ευλαβική τους προσήλωση στις κατευθύνσεις της ΕΕ, στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της εγχώριας ολιγαρχίας του πλούτου.

• Ότι οι κομμουνιστές και το ταξικό κίνημα έσπα-

σαν το σιωπητήριο όλων μα όλων των άλλων πολιτικών δυνάμεων οργανώνοντας σημαντικούς αγώνες με κορύφωση τον ιστορικό εορτασμό της φετινής Πρωτομαγιάς. Γιατί σήμερα πρωτοστατούμε στην πάλη ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία που πήρε κι άλλο αέρα στα πανιά της από τα δωράκια που δεν προλαβαίνει να μετρήσει στις ΠΝΠ της κυβέρνησης.

• Ότι η ΚΝΕ είχε σημαντική συμβολή στον αγώνα των καλλιτεχνών και άλλων εργαζομένων στον πολιτισμό, στη στήριξη των δίκαιων αιτημάτων τους, στην ανάδειξη της ανάγκης να ενισχυθούν τα καλλιτεχνικά σωματεία και σύλλογοι με τη δράση και τη γνώμη πολλών περισσότερων ανοργάνωτων εργαζομένων στον χώρο του πολιτισμού.

• Ότι τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ σε σχολεία και πανεπιστήμια πρωτοστατούν στην οργάνωση του αγώνα ενάντια στο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο που φέρνει η Κεραμέως διδαγμένη από τα τερτίπια του Γαβρόγλου.

• Ότι τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ έχουν συμβολή στον αγώνα που αναπτύσσεται σε πολλές περιοχές της χώρας και της Αττικής ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος και τις σοβαρές επιπτώσεις στην Υγεία των κατοίκων σε Δήμους επιβαρυμένους από την απαράδεκτη διαχείριση των απορριμμάτων και άλλες επιλογές της κεντρικής και τοπικής διοίκησης που για τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών σπέρνουν τη μόλυνση και τον καρκίνο.

• Ότι τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ έχουν συμβολή στην ανάδειξη της τραγικής κατάστασης που διαμορφώνεται σήμερα σε εκατοντάδες αθλητικά σωματεία που με μηδενικό ταμείο, αφήνονται από το Υπουργείο και το κράτος στη μοίρα τους, μαζί με το προσωπικό, τις υποδομές και τους αθλητές τους.

• Ότι η ΚΝΕ πρωτοστάτησε ώστε να εκφραστεί η διεθνιστική αλληλεγγύη της νεολαίας στους αγώνες που αναπτύσσονται τώρα στις ΗΠΑ, να αναδείξει ότι αυτό που «κόβει την ανάσα» είναι η μπόχα του συστήματος της εκμετάλλευσης που έχει ανάγκη την καταστολή και τη βία πλάι στην πολιτική τρομοκρατία και την καταστολή της σκέψης.

Η νέα καπιταλιστική κρίση είναι εδώ, οι συνέπειές της μπροστά μας. Η πανδημία επιτάχυνε τη νέα οικονομική κρίση που ήταν όμως ήδη καθ’οδόν. Παλεύουμε να μην περάσει στη νεολαία η επιχείρηση αθώωσης του καπιταλισμού -που έχει στο DNA του την περιοδική εμφάνιση κρίσεων- με θεωρίες περί κορονο-κρίσης, προβληματικής διαχείρισης, επιλογής οικονομικών μειγμάτων κ.λπ, που στόχο έχει να εγκλωβίσει τη σκέψη εντός του συστήματος. Το διάστημα αυτό είναι κρίσιμο για την προετοιμασία στις μάχες που έρχονται, τη δικτύωσή μας σε κρίσιμους χώρους, τη δημιουργία υποδομής σε συλλόγους, επιτροπές, συμβούλια κάθε είδους, που σε συνθήκες επιδείνωσης των συνθηκών ζωής της νεολαίας, καλούνται και θα κληθούν με την καθοριστική δράση των μελών και φίλων της ΚΝΕ να συμβάλλουν στην κοινή αγωνιστική δράση στη δουλειά, τις σπουδές, τη γειτονιά, παντού. Τώρα είναι η ώρα ακόμα περισσότεροι να οργανωθούν στην ΚΝΕ, γνωρίζοντας ότι διαλέγουν το μόνο σίγουρο δρόμο, αυτόν που οι θυσίες μας δεν πάνε στράφι γιατί κατατίθενται στη δικαιότερη των υποθέσεων. Γνωρίζοντας ότι θα δεχτούν όλη την απαραίτητη βοήθεια ως νέα μέλη της επαναστατικής μας Οργάνωσης, στην εσωοργανωτική ζωή της ΟΒ, στο διάβασμα, στη δράση. Γνωρίζοντας ότι μόνο μέσα στην ΚΝΕ, θα μάθουν όσα τώρα δεν ξέρουν, ότι μέσα στην ΚΝΕ η δράση τους επιδρά πολλαπλασιαστικά, ότι τα ενδιαφέροντα, οι κλίσεις, οι υποχρεώσεις του καθενός είναι παραπάνω και όχι λιγότεροι λόγοι για να οργανωθούν. Υπερήφανοι για τους συντρόφους και το Κόμμα μας, δεμένοι με νέους και νέες των εργατικών λαϊκών στρωμάτων, σε διαρκή σύγκρουση με την αστική ιδεολογία και διάφορους δήθεν αριστερούς επικίνδυνους καιροσκόπους, σεμνοί και παρόντες στην καθημερινή μάχη, προχωράμε αποφασισμένοι και αισιόδοξοι, για πιο πολλές, πιο μεγάλες, πιο ισχυρές ΟΒ της ΚΝΕ παντού. Ιάσονας Φανός, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ, Γραμματέας του ΣΠ Αττικής

4

Δυο μνημονιακοί μαλώνανε…

«Επένδυση στον άνθρωπο»…

«Τα κράτη - μέλη θα πρέπει να καταθέσουν εθνικά σχέδια ανάκαμψης και ανθεκτικότητας, τα οποία θα συμφωνηθούν με την Επιτροπή και στα οποία θα θέτουν συγκεκριμένα ορόσημα για την εκταμίευση των δόσεων της χρηματοδότησης». Αυτή η δήλωση του αντιπροέδρου της Κομισιόν σχετικά με τους όρους που θα συνοδεύουν το περιβόητο «Ταμείο Ανάκαμψης» της ΕΕ πυροδότησε μια ακόμα πλαστή αντιπαράθεση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. «Εμείς βγάλαμε τη χώρα από τα μνημόνια και εσείς την ξαναβάζετε» λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, που κατά τα άλλα θεωρεί θετικές τις αποφάσεις της ΕΕ. «Τα δικά σας «πακέτα» είχαν μνημόνια, ενώ τα δικά μας έχουν ανάπτυξη» απαντάει η κυβέρνηση. Το μόνο που επιβεβαιώνει η παραπάνω δήλωση είναι αυτό που από την πρώτη στιγμή τονίζει το ΚΚΕ: Ότι τα νέα πακέτα δισεκατομμυρίων προς τους επιχειρηματικούς ομίλους πάνε «πακέτο» με νέα μέτρα εναντίον των εργαζομένων και της νεολαίας. Όσο για την αντιπαράθεσή τους, τα μνημόνια που έχουν ψηφίσει και εφαρμόσει και οι δύο εναλλάξ όλα αυτά τα χρόνια, την κάνουν το λιγότερο βαρετή…

Αυτό ήταν το μότο της εταιρείας πληροφορικής «Softomotive», μία από τις περιβόητες start-up, που πρόσφατα εξαγοράστηκε από τον κολοσσό της Microsoft, κάνοντας την κυβέρνηση της ΝΔ να κομπάσει για ένα success story της ελληνικής επιχειρηματικότητας. Τι κρύβεται πίσω από τα ωραία λόγια και συνθήματα εργοδοσίας και κυβέρνησης όμως; Η επιθυμία της εταιρείας να ξεφορτωθεί τους περίπου 80 εργαζόμενους στην Ελλάδα, βάζοντάς τους να υπογράψουν εθελούσια έξοδο, αποδεικνύοντας ότι η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητά τους πατάει στα δικά μας τσακισμένα δικαιώματα. Oι επενδύσεις που φέρνουν κέρδη για τους λίγους, προϋποθέτουν «αίμα» από τους εργαζόμενους, παρά τα γλυκά λόγια τους…

Απαγορευμένη φράση

Το Facebook πρόλαβε τον Τραμπ Μια ακόμα απόδειξη για το πόσο… «ελεύθερη» και «ανεξάρτητη» είναι η ενημέρωση και η διατύπωση άποψης στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης έδωσε το Facebook πρόσφατα. Συγκεκριμένα, όπως κατήγγειλαν αρκετοί χρήστες, το μέσο «ban-αρε» τους λογαριασμούς τους επειδή έκαναν ανάρτηση με την ιστορική φωτογραφία με την κόκκινη σημαία με το σφυροφρέπανο πάνω στο Ράιχσταγκ προς τιμή της 75ης επετείου της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών. Όπως φαίνεται και στην εικόνα, οι αλγόριθμοι του Facebook έκριναν ότι οι συγκεκριμένες αναρτήσεις παραβιάζουν τους κανόνες που αφορούν «επικίνδυνα άτομα ή οργανώσεις». Δεν ξέρουμε κατά πόσο το Facebook θεωρεί «επικίνδυνα άτομα» τους δύο κόκκινους στρατιώτες που φαίνονται στη φωτογραφία, σίγουρα όμως είναι πιο «μπροστά» ακόμα και από τον Τραμπ, που ανακοίνωσε λίγες βδομάδες μετά και εν μέσω μεγάλων κινητοποιήσεων στις ΗΠΑ ότι σκοπεύει να… ποινικοποιήσει τον αντιφασισμό.

Μία βδομάδα πήρε στη νεολαία ΣΥΡΙΖΑ μέχρι να βγάλει έστω μια ανακοίνωση για τα μάτια του κόσμου σχετικά με τη βάρβαρη δολοφονία του George Floyd από αστυνομικούς στη Μινεσότα των ΗΠΑ και τις μεγάλες διαδηλώσεις που ξέσπασαν σε όλη τη χώρα. Μάλιστα, στην ανακοίνωση μιλάει (υποθέτουμε με διάθεση… αυτοκριτικής) για προσπάθεια συγκάλυψης του γεγονότος αρχικά. Αυτό που χτυπάει στο μάτι, όμως, στην ανακοίνωση, όπως και στη σχετική ανάρτησή Τσίπρα στο Facebook, είναι η πλήρης απουσία της φράσης «κυβέρνηση Τραμπ». Φαίνεται ότι στις συχνές συναντήσεις που έχουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με τον αμερικάνο πρέσβη έχουν συμφωνηθεί τα… όρια. Εκτός αν θεωρούν εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ ότι όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στις ΗΠΑ «μπορεί να μοιάζουν διαβολικά, αλλά γίνονται για καλό»…

Χωρίς σχόλια…

Οδηγητής



Ιούνης 2020

5

Ποιος κλείνει τα εργοστάσια; • ΛΑΡΚΟ: Προχωρά το ξεπούλημα της μετά από χρόνια απαξίωσης, ενώ οι εργαζόμενοι είναι στον αέρα.

• ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι: Πετά στο δρόμο 300 εργαζόμενους, όχι γιατί αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, αλλά γιατί αναδιαρθρώνει την παραγωγική της δραστηριότητα με τρόπο τέτοιο, ώστε να έχει περισσότερα κέρδη.

• Schneider Electric: Προχωρά σε απολύσεις 90 εργαζομένων κλείνοντας το εργοστάσιο παραγωγής μετασχηματιστών στα Οινόφυτα, παρά τα τεράστια κέρδη της, για να επενδύσει σε άλλους τομείς. Οι περιπτώσεις αυτών των εργοστασίων σμπαραλιάζουν την προπαγάνδα των αστών και των παπαγάλων τους, που όποτε γίνει μια δίωρη στάση εργασίας αρχίζουν να λένε ότι «οι αγώνες κλείνουν τα εργοστάσια». Η απάντηση των εργαζομένων είναι να ενώσουν τις γροθιές τους και να παλέψουν για δουλειά με δικαιώματα, για να μην πληρώσουν και την καινούργια κρίση. Η φωνή τους θα ακουστεί δυνατά στα συλλαλητήρια που διοργανώνουν εργατικά σωματεία και Ομοσπονδίες στις 11 Ιούνη (στην Αθήνα στο Σύνταγμα στις 7μμ) καθώς και στο μεγάλο συλλαλητήριο των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ στις 13 Ιούνη στην Αθήνα!

Από προηγούμενη κινητοποίηση στη ΛΑΡΚΟ

Ένα μικρό δείγμα των όσων έχουν γραφτεί αυτές τις μέρες από ακροδεξιά τρολ του διαδικτύου, εγχώριους θαυμαστές του Τραμπ με σοβιετικά άβαταρ (ποιος ξέρει τι παιδικά τραύματα έχουν…) που κινούνται «παράλληλα» με τη ΝΔ. Από ψευτοεπιστημονικά ρατσιστικά παραληρήματα που θα ζήλευε και ο Μένγκελε, μέχρι χαρακτηρισμούς όσων διαδηλώνουν ως «πλιατσικολόγους» και εξισώσεις της βάρβαρης δολοφονίας του Φλόυντ με την… κλοπή μιας τηλεόρασης. Φαίνεται πως ορισμένοι πανικοβλήθηκαν από τις εικόνες χιλιάδων αμερικανών να αγωνίζονται στον δρόμο και έβγαλαν τον πραγματικό εαυτό τους. Περαστικά!

Ξεπέρασε τους 10 χιλιάδες subscribers το κανάλι της ΚΝΕ στο youtube!

ΜΙΚΡΕΣ αγγελίες ΑΚΟΥΣΑ Και μια μικρή σύγκριση…

Ότι στο Αιγάλεω έπεσε παράθυρο σχολείου πάνω σε μια μητέρα και το μικρό παιδί της. Κεραμέως, μήπως το κονδύλι για τις κάμερες να το δώσεις για επισκευές στα σχολεία των εργατικών συνοικιών; Μην μας στείλεις στο νοσοκομείο, κρίμα είναι!

ΔΙΑΒΑΣΑ Για την απόφαση της κυβέρνησης να πετάξει 11.237 πρόσφυγες στους οποίους έχει αποδοθεί άσυλο στη χώρα μας από τα σπίτια και τις δομές που μένουν γιατί θέλει, λέει, να δώσει… «προτεραιότητα στους Έλληνες». Ο κυνισμός τους δεν μας εντυπωσιάζει. Όσο για την «προτεραιότητά» τους, τη βλέπουμε κάθε φορά που βγαίνουν σε πλειστηριασμό τα σπίτια φτωχών ανθρώπων.

6

29ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ, 17-19 Ιούλη, Στόμιο Λάρισας

«Μένουμε δυνατοί – περνάμε στην αντεπίθεση Με το ΚΚΕ για το σοσιαλισμό!»

Σ

τον γνώριμο χώρο της παραλίας του Στόμιου στη Λάρισα θα διεξαχθεί από τις 17 ως τις 19 Ιούλη το 29ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ. Τα Διήμερα της ΚΝΕ είναι πλέον ένας καταξιωμένος θεσμός. Εδώ και τρεις δεκαετίες συμβάλλουν στη γνώση της ιστορίας του Κόμματος και του λαϊκού κινήματος, στο δυνάμωμα της φωνή της νεολαίας ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και ανταγωνισμούς. Φυσικά, κάθε καλοκαίρι το Διήμερο αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία για ουσιαστική ψυχαγωγία, άθληση και επαφή με τη φύση, κάτι που ιδιαίτερα φέτος το έχει ανάγκη κάθε νέος και νέα. Το φετινό Διήμερο θα διεξαχθεί σε μια περίοδο έντονων εξελίξεων που σφραγίζονται από το ξέσπασμα της νέας καπιταλιστικής κρίσης, την οποία έφερε πιο κοντά η πανδημία του κορονοϊού και η διαχείρισή της

από τις αστικές κυβερνήσεις στη χώρα μας και διεθνώς, αλλά και από την προσπάθεια να φορτωθούν τα βάρη και αυτής της κρίσης στους εργαζόμενους και τη νεολαία. Μπορεί και πρέπει να αποτελέσει μια μαζική, μαχητική παρέμβαση της νεολαίας στις εξελίξεις, συνέχεια των αγώνων που αναπτύχθηκαν και αναπτύσσονται όλο αυτό το διάστημα και της πολύμορφης δραστηριότητας της ΚΝΕ στο πλάι του Κόμματος, η οποία έχει κινητοποιήσει, προβληματίσει, έχει τραβήξει την προσοχή χιλιάδων νέων σε όλη τη χώρα. Οι μέρες του Διημέρου, αλλά και της προετοιμασίας του, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για να ανοίξει ακόμα πιο πλατιά η συζήτηση για τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο από τη σημερινή βαρβαρότητα, που είναι η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, ο σοσιαλισμός!

Διαδηλώνουμε ενάντια στη μετατροπή της Θεσσαλίας και όλης της χώρας σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟϊκή βάση! Η περιοχή έχει αναλάβει σημαντικό ρόλο σαν αμερικανοΝΑΤΟϊκό ορμητήριο για τα Βαλκάνια, την Ανατ. Ευρώπη, τη Μεσόγειο: • Στη Λάρισα η αεροπορική βάση της 110 Πτέρυγας Μάχης χρησιμοποιείται από αμερικάνικα UAV (μη επανδρωμένα αεροσκάφη) και άλλα αεροσκάφη των ΗΠΑ.

• Στο Στεφανοβίκειο Μαγνησίας εγκαθίστανται σε μόνιμη βάση αμερικάνικα πολεμικά ελικόπτερα. Η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ εκεί αναμένεται να ενισχυθεί από τον Οκτώβρη.

• Στο λιμάνι του Βόλου, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν υποδομές για τη μετακίνηση στρατευμάτων και πολεμικού υλικού.

• Στη Λάρισα εδρεύει το Ελληνικό Στρατηγείο Επιχειρήσεων της ΕΕ που «συντονίζει» ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και αποστολές της ΕΕ σε όλον τον κόσμο. Η κυβέρνηση της ΝΔ και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν τεράστιες ευθύνες γιατί δίνουν «γη και νερό» στους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ για να εξαπολύουν επεμβάσεις και να σφάζουν λαούς, αλλά και γιατί μπλέκουν τη χώρα μας σε πολύ επικίνδυνους ανταγωνισμούς, τη μετατρέπουν σε «μαγνήτη» επιθέσεων από ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Το 29ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ θα γίνει βήμα μαχητικής καταδίκης όλων των παραπάνω, αλλά και προβολής της ανάγκης να δυναμώσει η κοινή πάλη και η αλληλεγγύη των λαών ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και το σύστημα που τον γεννά!

Πολιτική συγκέντρωση το Σάββατο 18 Ιούλη και πλούσιο πρόγραμμα! Κορυφαία στιγμή του φετινού Διημέρου θα είναι η μεγάλη πολιτική συγκέντρωση που θα γίνει το Σάββατο 18 Ιούλη στον χώρο της κατασκήνωσης με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα. Πλούσιο θα είναι όμως το πρόγραμμα ολόκληρου του Διημέρου, αφού θα περιλαμβάνει συζητήσεις, ξεναγήσεις, αθλητικές και άλλες δραστηριότητες, συναυλίες και φυσικά στιγμές χαλάρωσης στην παραλία. Το ακριβές πρόγραμμα θα ανακοινωθεί τις επόμενες μέρες. Από το 23ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ το 2014 που είχε πραγματοποιηθεί επίσης στο Στόμιο

Οδηγητής



Ιούνης 2020

7

Μαθαίνουμε την ηρωική ιστορία της περιοχής Η ευρύτερη περιοχή του Κισσάβου (Όσσα) είναι ένα κομμάτι της ζωντανής ιστορίας της θρυλικής δεκαετίας του ’40, γεμάτο από αγώνες της ΕΑΜικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Στη Θεσσαλία έδρασε η 1η Μεραρχία του ΔΣΕ με διοικητή τον καπετάν Γιώτη, τον μετέπειτα ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, σύντροφο Χαρίλαο Φλωράκη, από τον θάνατο του οποίου συμπληρώθηκαν πρόσφατα 15 χρόνια. Η περιοχή αποτελούσε πέρασμα για τις δυνάμεις του ΔΣΕ προς τον Γράμμο. Στην ιστορία έχει μείνει η πορεία των 1200 αόπλων προς τον Γράμμο, οι οποίοι πορεύτηκαν επί 42 μέρες κάτω από τα πυρά του εχθρού, το κρύο και την πείνα, δίνοντας 23 ολοήμερες μάχες. Οι νεκροί της περιοχής την περίοδο 1946-1949 από τον στρατό και τις παρακρατικές οργανώσεις ανέρχονται γύρω στους 600. Στο χωριό Αμπελάκια λειτουργεί το μουσείο της περιόδου 1940-1949, με ευθύνη του Κόμματος. Στο συγκεκριμένο κτήριο λειτουργούσε μυστικό τυπογραφείο του ΕΑΜ το οποίο αποκαλύφθηκε μόλις το 1985.

Στο χωριό Ομόλιο λειτουργεί το λαογραφικό μουσείο Μαρίνος Αντύπας, αφιερωμένο στον αγωνιστή που άναψε τη φωτιά του αγώνα των κολίγων (φτωχών αγροτών) της Θεσσαλίας και δολοφονήθηκε στις 8 Μάρτη 1907.

Το μουσείο στα Αμπελάκια

Λίγα λόγια για την τοποθεσία του Διημέρου Το Στόμιο είναι ένας πολύ όμορφος παραθαλάσσιος οικισμός του νομού Λάρισας. Είναι τουριστικό θέρετρο που συνδυάζει βουνό (Κίσσαβος) και θάλασσα, ενώ κοντά βρίσκεται το δέλτα του ποταμού Πηνειού, που είναι προστατευόμενος υδροβιότοπος Natura. Ο χώρος της κατασκήνωσης βρίσκεται σε μια παραλιακή έκταση με μεγάλη αμουδιά. Η πρόσβαση στην παραλία γίνεται από μικρές ξύλινες γέφυρες. Υπάρχουν γήπεδα ποδοσφαίρου και beach volley, κλειστές ντουζιέρες με ζεστό νερό και τουαλέτες. Στον χώρο του Διημέρου θα λειτουργεί μπαρ, βιβλιοπωλείο της Σύγχρονης Εποχής και οργανωμένο ιατρείο με εξειδικευμένο προσωπικό. Φυσικά θα τηρηθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας της υγείας των κατασκηνωτών. Οι κατασκηνωτές θα πρέπει να διαθέτουν σκηνή, υπνόσακο-υπόστρωμα, αντισηπτικό, αντηλιακό, εντομοαπωθητικό, αθλητικά παπούτσια και ρούχα για πιο χαμηλές θερμοκρασίες το βράδυ. Όσοι παίρνουν φαρμακευτική αγωγή θα πρέπει να φροντίσουν να έχουν μαζί τους τα φάρμακά τους.

15

κορονοϊοσ αυτοσ ο ατιμοσ ιοσ

μια φορα κι εναν καιρο

στο στομιο λαρισασ

Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος

Παιδική κατασκήνωση και φέτος στον χώρο του Διημέρου! Για 8η συνεχόμενη χρονιά, στο πλαίσιο του Αντιιμπεριαλιστικού Διημέρου της ΚΝΕ, θα διεξαχθεί και παιδική κατασκήνωση για παιδιά των μεγαλύτερων τάξεων του Δημοτικού και Γυμνασίου. Παιδιά από όλη την Ελλάδα θα ανταμώσουν στο Στόμιο της Λάρισας, θα φτιάξουν τις ομάδες τους και με τη βοήθεια των ομαδαρχών τους θα απλώσουν τις δραστηριότητές τους, θα μάθουν, θα διασκεδάσουν και θα κάνουν νέους φίλους. Συντροφιά τους, όπως πάντα, θα έχουν το «Κόκκινο Αερόστατο», το περιοδικό που εκδίδει η Διατμηματική Επιτροπή της ΚΕ του ΚΚΕ για τις μικρότερες ηλικίες της νεολαίας. Από τις δραστηριότητες της περσινής Το νέο τεύχος του περιοδικού κυκλοφόρησε παιδικής κατασκήνωσης στο Καρπενήσι πριν λίγες μέρες με πλούσια ύλη και διακινείται από τις Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

Δήλωσε τη συμμετοχή σου στο Διήμερο στις κατά τόπους Οργανώσεις της ΚΝΕ και στο e-mail: kne@kne.gr

8

ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΆ

Η

Κλιμάκωση της έντασης με ομπρέλα τους επικίνδυνους σχεδιασμούς στην περιοχή

επιδίωξη της τουρκικής κρατικής εταιρείας πετρελαίου, για διενέργεια ερευνών εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, αποτελεί ένα ακόμα επικίνδυνο βήμα κλιμάκωσης της επιθετικότητας της τουρκικής αστικής τάξης. Όλες οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών επιβεβαιώνουν τους τεράστιους κινδύνους από την πολιτική της εμπλοκής στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, πολιτική που υπηρετούν σύσσωμοι κυβέρνηση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, τη χρεοκοπία των μύθων που από κοινού διακινούν, ότι η πολιτική αυτή μπορεί τάχα να διασφαλίσει την ειρήνη και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Η εικόνα της κλιμάκωσης των τελευταίων ημερών Αναμφίβολα, στοιχείο που ξεχώρισε είναι η όξυνση της επιθετικότητας της τουρκικής αστικής τάξης, που αποθρασυμένη από τα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και τα ιμπεριαλιστικά παζάρια απλώνει τις διεκδικήσεις της σε όλο το «πεδίο», από τον Εβρο έως το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, όπως δείχνουν:  Η ευθεία αμφισβήτηση για μια ακόμη φορά της Συνθήκης της Λοζάνης και του Πρωτοκόλλου του 1926, με βάση το οποίο καθορίστηκαν τα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο, με αφορμή την προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης για τοποθέτηση του «αντιμεταναστευτικού» φράχτη, σε σημείο στην περιοχή των Φερρών εντός της ελληνικής επικράτειας και ανατολικά του ποταμού. Το τουρκικό ΥΠΕΞ αξιοποί-

ησε το «πάτημα», για να ισχυριστεί πως «η κοίτη του  Η συνέχιση των τουρκικών γεωτρήσεων στην ποταμού που οριοθετεί το τουρκο-ελληνικό χερσαίο κυπριακή ΑΟΖ, για την κατοχύρωση των θέσεων της σύνορο το 1926 έχει αλλάξει σημαντικά λόγω φυσικών Τουρκίας στην ενεργειακή μοιρασιά στην περιοχή, με και τεχνητών παραγόντων και επομένως δεν υπάρχουν τον Τσαβούσογλου να δηλώνει ξανά πως στην περιοχή κοινά συμπεφωνημένες γεωγραφικές συντεταγμένες «τώρα έχουν αποχωρήσει όλοι μέχρι το τέλος της χροστη συγκεκριμένη περιοχή του συνόρου που να είναι νιάς. Ποιος είναι εκεί; Μόνο η Τουρκία είναι εκεί...», συμβατές με τη συμφωνία (Πρωτόκολλο) του 1926». προσθέτοντας πως «η ελληνοκυπριακή πλευρά πρέπει  Οι δηλώσεις Ακάρ, που χαρακτηρίζουν τις να συμβιβαστεί με την Τουρκική Δημοκρατία Βόρειεκατοντάδες υπερπτήσεις και παραβιάσεις «πτήας Κύπρου κάνοντας συμφωνία. Και το μήνυμα στις σεις ρουτίνας», αλλά και «σοβαρές προκλήσεις» τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου είναι ότι η Τουρκία «παρενοχλήσεις τουρκικών σκαφών από Ελληνες στο είναι εδώ. Πρέπει να συνεργαστείτε με την Τουρκία». Αιγαίο», αποτυπώνοντας το βήμα-βήμα «γκριζάρισμα»  Η συμφωνία της κρατικής εταιρείας πετρελαίσυνόρων και κυριαρχικών δικαιωμάτων που επιδιώκει ου της Τουρκίας με την κυβέρνηση Σάρατζ στη Λιη Τουρκία, υπό τις «φτερούγες» των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Την βύη, με βάση την ανυπόστατη τουρκολιβυκή συμφωίδια ώρα, το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό έδινε στοιχεία νία για τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών, με τον που αποτυπώνουν πως πέρα από τα «ρεκόρ» υπερυπουργό Ενέργειας της Τουρκίας να επανέρχεται μέσα πτήσεων μόνο μέσα στη χρονιά έχουν γίνει πάνω από στη βδομάδα στις σχεδιαζόμενες γεωτρήσεις που έχει 1.000 σχετικές παραβάσεις και στη θάλασσα. εξαγγείλει η Τουρκία, λέγοντας πως η τουρκική ΤΡΑΟ  Οι νέες απειλές από τη μεριά του Τούρκου έχει υποβάλει αίτηση για την έναρξη σεισμικών ερευΥΠΕΞ για ένταση των προσφυγικών ροών το επόμενών στην περιοχή μέσα στον Ιούλη. νο διάστημα, προς τα νησιά και τον Έβρο, στο πλαίσιο των άθλιων παζαριών με την ΕΕ για μια νέα συμφωνία για τον εγκλωβισμό των ξεριζωμένων (η σχετική πρόταση της ΕΕ αναμένεται να ανακοινωθεί μέσα στον Ιούνη), με τον Τσαβούσογλου να σημειώνει χαρακτηριστικά πως «η Συμφωνία (σ.σ. του 2016) πρέπει να αναθεωρηθεί. Διαφορετικά δεν είναι σωστό να υποβαθμίσουμε το θέμα απλά δίνοντας μόνο χρήματα για να μείνουν οι μετανάστες στην Τουρκία», παραπέμποντας στα ευρύτερα «ανταλλάγματα» Χάρτης που αποτυπώνει τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της Τουρκικής αστικής τάξης που έχουν πέσει στο τραπέζι. στην περιοχή

Οδηγητής

...με φόντο τα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ – ΕΕ για συνδιαχείρηση Οι εξελίξεις δεν αφήνουν περιθώρια «παρανοήσεων» για το γεγονός πως τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια βάζουν «μπουρλότο» στην περιοχή, δρομολογούν επικίνδυνες εξελίξεις και «διευθετήσεις» που ακουμπούν άμεσα και τα Ελληνοτουρκικά, με το βλέμμα στραμμένο στη διατήρηση της ΝΑΤΟικής συνοχής και στην ανακοπή της επιρροής Ρωσίας και Κίνας στην περιοχή. Μιλάνε κι εδώ από μόνα τους:  Η στήριξη του ΝΑΤΟ στην τουρκική επέμβαση στη Λιβύη και στην κυβέρνηση Σάρατζ, με τις γνωστές δηλώσεις Στόλτενμπεργκ, στήριξη που συνδέεται με την προσπάθεια να ανακοπεί η επιρροή της Ρωσίας.  Οι δηλώσεις Πάιατ, πως Ελλάδα και Τουρκία πρέπει «να διαχειριστούν» τα μεταξύ τους θέματα «ως σύμμαχοι του ΝΑΤΟ», «με τον διάλογο μεταξύ Αθή-

νας και Άγκυρας, με την έναρξη των διαδικασιών για την οικοδόμηση των Μέτρων Εμπιστοσύνης», χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτο σύμμαχοι του ΝΑΤΟ να εμπλέκονται σε δραστηριότητες που μπορούν να προκαλέσουν στρατιωτική συμπλοκή - τυχαία ή εσκεμμένη - μεταξύ δυο σημαντικών συμμάχων του ΝΑΤΟ σε μια γεωπολιτικά ιδιαίτερα σπουδαία περιοχή», καθώς «αν θα υπήρχε οποιαδήποτε κλιμάκωση, οι μόνοι που θα επωφελούνταν από αυτή, θα ήταν οι αντίπαλοί μας. Ο νικητής θα είναι ο Βλ. Πούτιν. Είναι αυτοί που αντιτίθενται την ευρωατλαντική κοινότητα με τις αξίες και τις αρχές που αυτή και οι θεσμοί της αντιπροσωπεύουν». Αποστροφή που προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση της ρωσικής πρεσβείας, η οποία μίλησε για «ανοησίες» και για «ανάρμοστο ύφος» που «προφανώς, ο πρέσβης απέκτησε κατά τη διάρκεια της θητείας του

Επικίνδυνος εφησυχασμός, ακόμα βαθύτερη εμπλοκή Στο φόντο αυτών των εξελίξεων, η δήλωση του πρωθυπουργού (αλλά και των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας στον ίδιο τόνο) πως στον Έβρο «δεν εκτιμώ ότι συνέβη τίποτα που να είναι αξιοσημείωτο, που να χρίζει τέτοιας συζήτησης» αποτελεί «μνημείο» επικίνδυνου εφησυχασμού, προσπάθειας να υποβαθμιστεί η ουσία των τουρκικών παρεμβάσεων και να κρυφτεί ο «ελέφαντας στο δωμάτιο», τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια που δρομολογούν επικίνδυνες εξελίξεις για το λαό, αλλά και υπονομεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Οι τοποθετήσεις αυτές επιβεβαιώνουν και πάλι πως η κυβέρνηση, όπως και όλες οι προηγούμενες, κάθε άλλο παρά είναι άμοιρη ευθυνών για την επικίνδυνη κατάσταση που διαμορφώνεται. Αντίθετα, τώρα αναδεικνύεται σε όλο του το «μεγαλείο» τι σημαίνει:  Να συμμετέχει μέχρι τα μπούνια στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό στην περιοχή, αναλαμβάνοντας ρόλο «προμαχώνα» της «σταθερότητας» και «συνοχής» του ΝΑΤΟ στην περιοχή, με στόχο ανάμεσα στα άλλα να κρατηθεί η Τουρκία στο λεγόμενο «δυτικό στρατόπεδο». Χαρακτηριστική είναι η στάση της κυβέρνησης στις εξελίξεις στη Λιβύη, εκεί όπου παζαρεύει μια θέση στο τραπέζι της «επόμενης μέρας» και της μοιρασιάς, συμμετέχοντας στην ιμπεριαλιστική αποστολή της ΕΕ, κάνοντας τον «δίαυλο» των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, ενισχύοντας δηλαδή τα ευρωατλαντικά σχέδια, τα ίδια αυτά σχέδια που αναβαθμίζουν το ρόλο της Τουρκίας στη χώρα ως ανάχωμα στη ρωσική επιρροή, δίνοντας «αέρα στα πανιά» των διεκδικήσεών της. Αντίστοιχα αποκαλυπτική είναι και η στάση της για τη Συρία, όπου η κυβέρνηση υπογράφει όλο αυτό το διάστημα τα ΝΑΤΟικά σχέδια που βάζουν πλάτη στην τουρκική επέμβαση που αμφισβητεί «επί του πεδίου» τα σύνορα στην περιοχή, αρκεί η Τουρκία να τηρεί τις συμφωνίες εγκλωβισμού των προσφύγων.  Να «πρωταγωνιστεί» με γνώμονα τα συμφέροντα της αστικής τάξης και για την «αναβάθμισή» της, στα σχήματα των αμερικανοΝΑΤΟικών «διευθετήσεων» στην περιοχή για τη μοιρασιά της Ενέργειας, των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων, τις αγορές και τις «σφαίρες επιρροής», που βάζουν το λαό στην «μπούκα των ανταγωνισμών» και τα κυριαρχικά δικαιώματα στο «τραπέζι» των παζαριών.



Ιούνης 2020

9

στην Ουκρανία», προσθέτοντας πως «είναι ευρέως γνωστή η χρόνια ανικανότητα των ΗΠΑ να λύσουν τις ενδοΝΑΤΟικές διαφορές, τις οποίες η Μόσχα δεν έχει πρόθεση να εργαλειοποιεί.  Τα «μηνύματα» που στέλνει ο «στρατηγικός σύμμαχος» Ισραήλ (που η συμμαχία μαζί του κάτω από την ομπρέλα των ΗΠΑ διαφημίστηκε διαχρονικά ως τάχα απάντηση στην τουρκική επιθετικότητα) στην ελληνική κυβέρνηση, να πρωταγωνιστήσει σε «συνεργασίες χωρίς αποκλεισμούς», με αιχμή την Ενέργεια, που θα περιλαμβάνουν και την Τουρκία, κι ενώ έτοιμα είναι τα «οχήματα» των «διευθετήσεων» στην περιοχή υπό την ομπρέλα ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ όπως το «East Med Gas Forum» και οι σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ «αναθερμαίνονται» με γρήγορους ρυθμούς.

 Να εντάσσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις μέσα στα παζάρια της ΕΕ με τον «στρατηγικό εταίρο» Τουρκία, που ολοφάνερα περιπλέκουν ακόμη περισσότερο τις σχέσεις αυτές, δρομολογούν επικίνδυνες εξελίξεις, με χαρακτηριστική την περίπτωση του Προσφυγικού: Εκεί όπου η κυβέρνηση «φωνάζει» για την «εργαλειοποίηση» των ξεριζωμένων από την πλευρά της Τουρκίας και την ίδια ώρα ο πρωθυπουργός μέσα στη βδομάδα επαναλαμβάνει πως χρειάζεται μια νέα ευρωτουρκική συμφωνία εγκλωβισμού - και άρα και «εργαλειοποίησης» των προσφύγων και μεταναστών - απλά όχι με αυτούς τους όρους και «υπό καθεστώς εκβιασμών». Ενώ πολύ επικίνδυνους δρόμους ανοίγει η - με κυβερνητική σφραγίδα - «επιδιαιτησία» της Frontex στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Η σύμπλευση όλων των αστικών κομμάτων στους «στρατηγικούς» αυτούς στόχους της αστικής τάξης δεν κρύβεται από την άσφαιρη αντιπαράθεση που έστησαν ξανά τις προηγούμενες μέρες με αφορμή τα γεγονότα στον Έβρο. Αντίθετα και οι «διαξιφισμοί» αυτοί έχουν στόχο, όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Κατρούγκαλος, στη συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής, το πώς «θα βοηθήσει να διαμορφώσουμε ένα εθνικό μέτωπο απέναντι στην κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα, και γενικά θα προωθήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα εθνικά μας συμφέροντα», όσα επιτάσσουν δηλαδή τα «εθνικά» συμφέροντα του κεφαλαίου, τα οποία κι εκείνοι υπηρέτησαν με το παραπάνω από κυβερνητικές θέσεις. Ενώ άλλοθι σε κάθε λογής επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς δίνουν και οι εθνικιστικές κραυγές των προηγούμενων ημερών, που τροφοδοτήθηκαν από τη στάση της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων. Οι εξελίξεις αποδεικνύουν τη χρεοκοπία της πολιτικής της εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, που ακολουθεί η κυβέρνηση της ΝΔ, συνεχίζοντας την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Διέξοδο προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων από το επικίνδυνο αυτό «κουβάρι» μπορεί να δώσει μόνο η ένταση της πάλης για απεμπλοκή της Ελλάδας από τα σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή και την αποχώρηση από όλες τις ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό, την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, με το λαό νοικοκύρη στον τόπο του.

10

Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος

Σ

τις 5 Ιούνη είναι η παγκόσμια μέρα του Περιβάλλοντος. Με αφορμή αυτήν την μέρα το ΚΚΕ και η ΚΝΕ ξεδιπλώνουν ένα πλούσιο πρόγραμμα παρεμβάσεων ως συνέχεια και κορύφωση της διεκδίκησης που ήδη οργανώνεται σε περιοχές της Αθήνας και σε υπόλοιπες πόλεις ανά την Ελλάδα. Είναι λογικό οι επιπτώσεις στο περιβάλλον το

οποίο ζούμε να είναι ένα θέμα που γεννάει ανησυχία και προβληματισμό καθώς αφορά συνολικά την ποιότητα ζωής μας και σε αυτά προσπαθούμε να δώσουμε μια πρώτη απάντηση, καθώς και να ανοίξουμε τον προβληματισμό μέσα από τις εκδόσεις της Σύγχρονης Εποχής που προτείνουμε.

Η «πράσινη ανάπτυξη» αποτελεί λύση για την προστασία του περιβάλλοντος; Η καπιταλιστική ανάπτυξη, όποιο πρόσημο και αν έχει, καταστρέφει συνολικά τη ζωή μας, υποβαθμίζει την κοινωνική ευημερία. Για το κεφάλαιο, το περιβάλλον αποτελεί ένα ακόμα οικονομικό πεδίο επενδυτικής δραστηριότητας, και οι προτεραιότητες για την επέμβαση σε αυτό ορίζονται με βάση τις ανάγκες του για μέγιστη κερδοφορία. Γι’ αυτό άλλωστε την ίδια στιγμή που μιλάνε για «πράσινη ανάπτυξη», δεν παίρνουν κανένα μέτρο για:  την πυροπροστασία και δασοπροστασία, ειδικά εν όψει και της καλοκαιρινής περιόδου  φθηνό και ποιοτικό νερό, ειδικά σε κάποιες περιοχές όπως στην Θεσσαλονίκη  να μην υπάρχει ρυπογόνα δραστηριότητα επιχειρήσεων και βιομηχανικών μονάδων κοντά σε κατοικήσιμες περιοχές, όπως συμβαίνει σε πολλές περιοχές της Αττικής και αλλού  να μην υπάρχει ασύδοτη εκμετάλλευση του φυσικού και ορυκτού πλούτου, ασύδοτη καταστροφή της χλωρίδας και πανίδας  ελεύθερους χώρους πρασίνου μέσα στον αστικό ιστό.

Από κινητοποιήση μαζικών φορέων στον Βόλο ενάντια στην καρκινογόνο καύση σκουπιδιών.

Αποδεικνύεται ότι η δήθεν «προστασία» του περιβάλλοντος αποτελεί ένα ακόμη «μέσο» προκειμένου οι καπιταλιστές να εξασφαλίσουν τα κέρδη τους. Δεν είναι τυχαίο ότι η συζήτηση για την «πράσινη οικονομία», τις επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας κοκ, εντάθηκε σε μια περίοδο που υπήρχε επιβράδυνση στους ρυθμούς ανάπτυξης στα καπιταλιστικά κράτη, το ενδεχόμενο της κρίσης ήταν όλο και πιο κοντά, ενώ οξύνεται και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αλλά και στο εσωτερικό ισχυρών κρατών (πχ ΗΠΑ και Γερμανία). Αυτό εξυπηρετεί και ο νέος νόμος – Αρμαγεδώνας για το περιβάλλον, που πέρασε η ΝΔ με την ουσιαστική ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στην πανδημία, και με την οποία εκσυγχρονίζει την περιβαλλοντική νομοθεσία, προωθεί διαδικασίες αυτόματης αδειοδότησης χωρίς ούτε καν τους στοιχειώδεις ελέγχους για συμμόρφωση με το περιβάλλον, εκχωρεί δάση και παραλία για κάθε είδους αξιοποίηση στους μεγάλους ομίλους. Ας αναλογιστούμε γιατί τα αστικά κράτη, κυβερνήσεις και λοιπά αστικά κόμματα, την ίδια στιγμή που υιοθετούν την «πράσινη ανάπτυξη», συμμετέχουν ή στηρίζουν ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, καταστρέφοντας παγκόσμια μνημεία, προκαλώντας τραγικές επιπτώσεις στην χλωρίδα και πανίδα! Όποια πολιτική και αν εφαρμόζεται, όποιο μοντέλο διαχείρισης και αν ακολουθείται, στον καπιταλισμό καλούμαστε να επιλέγουμε ποια από τις ανάγκες μας θα θυσιάζουμε. Η πολιτική της απολιγνιτοποίησης σημαίνει απολύσεις για τους εργαζόμενους. Το «πράσινο ρεύμα» σημαίνει πανάκριβο ρεύμα για την λαϊκή οικογένεια και άλλα πολλά παραδείγματα. Εγκλωβίζουν το λαό σε κάλπικα διλήμματα, αν θα θυσιάσει την υγεία του ή την δουλειά του, για να μείνει στο απυρόβλητο και να αυξηθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου.

Η ατομική υπεύθυνη στάση, (π.χ. η ανακύκλωση), δεν θα συμβάλλει στην «προστασία του περιβάλλοντος»; Η ατομική ευθύνη και ευσυνειδησία είναι κάτι το οποίο χρειάζεται. Δεν αρκεί όμως στον βαθμό που περιορίζεται στην ανακύκλωση ή σε άλλες εθελοντικές ενέργειες. Αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα, άλλες οργανώσεις (πχ. ΜΚΟ) από κοινού προπαγανδίζουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ότι «η προστασία του περιβάλλοντος είναι ατομική ευθύνη του καθενός». Mε τον τρόπο τους αποκρύπτουν το τι είναι αυτό που πρέπει να γίνει σήμερα, πώς οι εργαζόμενοι, η νεολαία θα μπορέσουν να καλύψουν όλες τις σύγχρονες ανάγκες τους, αποκρύπτουν το ποιος είναι ο πραγματικός αντίπαλος. Αντίστοιχα, κατά τη διάρκεια της πανδημίας υπήρξαν μια σειρά δημοσιεύματα που μιλούσαν για μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στα μεγάλα αστικά κέντρα, λόγω της μειωμένης κυκλοφορίας, προσπαθώντας να ενοχοποιήσουν γενικά και αόριστα την ανθρώπινη δραστηριότητα και τη βιομηχανική ανάπτυξη.

Η αλήθεια όμως είναι άλλη... Ένα καλαμάκι στη θάλασσα δεν συγκρίνεται με την μόλυνση από απόβλητα και καύση σκουπιδιών. Ένα σκουπίδι στο δάσος δεν συγκρίνεται με το ξήλωμα των δασικών εκτάσεων, τα αυθαίρετα κοκ. Είναι ενδεικτικό ότι μόλις 90 μεγάλοι όμιλοι ευθύνονται για τα δύο τρίτα των παγκόσμιων εκπομπών καυσαερίων από το 1988, 20 μονοπώλια ευθύνονται για το 35% των παγκόσμιων εκπομπών ρύπων άνθρακα, 10 χώρες παράγουν το 72% της ρύπανσης CO2. Αντίστοιχα, στη χώρα μας η φωτιά στο Μάτι, οι πλημμύρες στην Δυτική Αττική και Αθήνα, η ανενόχλητη λειτουργία και εξάπλωση των ΧΥΤΑ και ΧΥΤΥ σε μια σειρά περιοχές της χώρας μας, η ρυπογόνα δραστηριότητα των επιχειρηματικών ομίλων, είναι αποτέλεσμα της λογικής «κόστους – οφέλους», που είναι η κυρίαρχη στον καπιταλισμό. Δεν φταίει γενικά και αόριστα λοιπόν η ανθρώπινη δραστηριότητα για την ατμοσφαιρική ή υδάτινη ρύπανση

αλλά η αχόρταγη για κέρδη δράση των μονοπωλίων. Επομένως, ατομική υπεύθυνη στάση σημαίνει διεκδίκηση για ζωή με δικαιώματα, κόντρα στα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων. Κάθε ένας που αγανακτεί, που δίκαια νιώθει ανησυχία για τις επιπτώσεις που υπάρχουν στην φύση από την επιχειρηματική λειτουργία και δράση, χρειάζεται να βγει μπροστά και να αναδείξει τις ευθύνες που έχει το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις, όλα τα αστικά κόμματα. Χρειάζεται ο καθένας που ανησυχεί και προβληματίζεται να μπει μπροστά στον αγώνα για την ανατροπή του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος. Γι’ αυτό και τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ είναι στην πρώτη γραμμή. Δεν είναι αγώνας που ξεκινάει τώρα. Ήδη υπάρχουν μια σειρά εστίες αντίστασης και διεκδίκησης ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης σε μια σειρά περιοχές, οι οποίες πρέπει να ενισχυθούν.

Οδηγητής



Ιούνης 2020

11

Στον Σοσιαλισμό τι θα ισχύει; Στον σοσιαλισμό αλλάζει ο σκοπός της παραγωγής και στο επίκεντρο μπαίνει το πώς θα καλυφθούν συνδυασμένα οι κοινωνικές ανάγκες με βάση τις δυνατότητες που θα γεννιούνται σε κάθε φάση. Γι’ αυτό μόνο ο σοσιαλισμός μπορεί να εξασφαλίσει μια προγραμματισμένη, σταθερή, συνειδητή και ισόρροπη επίδραση του εργαζόμενου ανθρώπου στη φύση, στο περιβάλλον. Η εργατική εξουσία, η συμμετοχή του κοινωνικά εργαζόμενου ανθρώπου στην οργάνωση, διεύθυνση και έλεγχο της παραγωγής θα είναι αυτή που την διασφαλίζει στην πράξη. Έτσι, τα μεγάλα και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής θα μπουν κάτω από τον κοινωνικό, εργατικό έλεγχο και θα λειτουργήσουν στο πλαίσιο του κεντρικού επιστημονικού σχεδιασμού για την κάλυψη των διευρυνόμενων κοινωνικών αναγκών, που μπορεί θα εξασφαλίσουν τα παραπάνω κριτήρια. Ο ριζικά διαφορετικός χαρακτήρας της οικονομίας και της εξουσίας επιτρέπει τα προβλήματα να λύνονται και ικανοποιούνται λαϊκές ανάγκες που σήμερα είναι ασυμβίβαστες. Θα αξιοποιούνται όλα τα απαραίτητα μέσα, η επιστήμη θα προσανατολίζεται ώστε όχι μόνο να επιτυγχάνεται η παραγωγή μεγάλης ποσότητας και καλής ποιότητας προϊόντων, αλλά και να γίνεται με τον καλύτερο ποιοτικά τρόπο η ίδια η παραγωγική διαδικασία.

ꠃ갃븃萃 쐃

쀃넃섃넃쀃넃봃줃

Ο ενεργειακός σχεδιασμός, αξιοποιώντας κάθε τεχνολογία ενέργειας, θα εξασφαλίζει φθηνή και επαρκή ενέργεια με ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η διαχείριση του νερού θα στοχεύει στην διασφάλιση φθηνού, άφθονου και υψηλής ποιότητας νερού για τις λαϊκές ανάγκες και όχι νερό – πανάκριβο εμπόρευμα για το λαό. Στο πλαίσιο αυτό ιδιαίτερη μέριμνα θα δοθεί στην ορθολογική διαχείριση των αποβλήτων, βασικός όρος για την προστασία του περιβάλλοντος και των οικοσυστημάτων του, χάρη στην εξασφάλιση των βασικών γι’ αυτό προϋποθέσεων, όπως ο κεντρικός σχεδιασμός και η κρατική ιδιοκτησία στη γη και στις τεχνικές υποδομές. Επιπλέον, θα υπάρχει ολοκληρωμένος αστικός και πολεοδομικός σχεδιασμός, με πρόβλεψη οι μονάδες παραγωγής να μην είναι κοντά στον οικιστικό ιστό, κα-

θώς καθορίζεται με βάση την κοινωνική ευημερία και όχι το καπιταλιστικό κέρδος. Μόνο ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός και η εργατική εξουσία, μπορεί τελικά να διασφαλίσει την ισόρροπη σχέση ανθρώπου και φύσης, να συνυπολογίσει τις ανάγκες του εργαζόμενου ανθρώπου, τις δυνατότητες της κοινωνικής παραγωγής και την ανάγκη φιλολαϊκής διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος υλοποιώντας τις βέλτιστες λύσεις. Από όλες τις πλευρές της καθημερινότητας, προβάλλει λοιπόν η υπεροχή του σοσιαλισμού, καθώς μόνο αυτός μπορεί να δώσει απαντήσεις στους προβληματισμούς, της ανησυχίες των νέων και συνολικά του λαού, να ικανοποιήσει τις προσδοκίες και τα όνειρα που φυσιολογικά γεννιούνται από τις δυνατότητες του 21ου αιώνα.

Ο ενεργειακός σχεδιασμός, αξιοποιώντας κάθε τεχνολογία ενέργειας, θα εξασφαλίζει φθηνή και επαρκή ενέργεια με ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Εκδόσεις που μπορούμε να ανατρέξουμε:

Υλικά από τις συζητήσεις του 45ου Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή: Ζωή χωρίς εκμετάλλευση στην εποχή της «ψηφιακής οικονομίας» & τα «τσερνόμπιλ» του καπιταλισμού πίσω από το μύθο της πράσινης ανάπτυξης Περιλαμβάνονται τα υλικά από συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του 45ου Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή. Στα υλικά της εκδήλωσης «Τα «Τσέρνομπιλ» του καπιταλισμού πίσω από το μύθο της «πράσινης» ανάπτυξης» περιλαμβάνεται η ομιλία της Εύης Γεωργιάδου, μέλους του Τμήματος Υγείας και της Ομάδας Περιβάλλοντος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ, και του Αντώνη Ραλλάτου, μέλους του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής και της Ομάδας Περιβάλλοντος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ. Θα βρούμε απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα όπως το αν η «πράσινη ανάπτυξη» αποτελεί απάντηση στα περιβαλλοντικά προβλήματα, για τους διεθνείς ανταγωνισμούς στον κλάδο της ενέργειας, την πολιτική της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων διαχρονικά, καθώς και την αντίληψη του ΚΚΕ για το πως θα επιτευχτεί ισορροπημένη αλληλεπίδραση του ανθρώπου με την φύση.

Πυρασφάλεια και δασοπροστασία Περιλαμβάνονται τα υλικά της εκδήλωσης που πραγματοποίησε η ΚΕ στις 10 Μάη 2018 για την πυρασφάλεια και τη δασοπροστασία. Αναπτύσσονται οι σχετικές θέσεις του Κόμματος για την ανάγκη προστασίας της ζωής του λαού από τους κινδύνους από τις πυρκαγιές στις πόλεις, στους εργασιακούς χώρους, στα δάση, στις μεταφορές κοκ.

Οι δασικοί χάρτες και η ιδιοκτησία στα δάση. Η πρόταση του ΚΚΕ. Βλέπουμε πως μεθοδικά και διαχρονικά το αστικό κράτος εκχωρεί κομμάτια του φυσικού πλούτου της χώρας μας, όπως είναι τα δάση, προς εκμετάλλευση στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Αναπτύσσεται η δράση του ΚΚΕ όλα τα τελευταία χρόνια για την προστασία των δασών καθώς και η αντίληψή του για την αντιμετώπιση τους ως κοινωνικά αγαθά.

Νερό κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Οι εξελίξεις στην ΕΥΑΘ και οι θέσεις του ΚΚΕ Μέσα από τις ομιλίες της εκδήλωσης που πραγματοποίησε στις 25 Απρίλη 2018 η Κομματική Οργάνωση Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ μπορούμε να διαβάσουμε για τον ρόλο της ΕΕ, του κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης στην αντιμετώπιση του νερού ως εμπορεύματος, σε αντιπαραβολή με την διεκδίκηση και την πρόταση του ΚΚΕ για νερό - κοινωνικό αγαθό.

12

Οι ελεύθεροι χώροι πρασίνου στις πόλεις, δικαίωμα του λαού και της νεολαίας

Μ

ετά από ένα μεγάλο διάστημα εγκλεισμού αναδείχθηκε έντονα η ανάγκη της νεολαίας να απολαύσει στιγμές χαλάρωσης σε ανοιχτούς χώρους, τηρώντας τα μέτρα προστασίας της υγείας.

Η ανάγκη για άσκηση και αναψυχή δεν προέκυψε ξαφνικά από την εμφάνιση της πανδημίας και τον εγκλεισμό, αυτά ανέδειξαν όμως περίτρανα την έλλειψη ελεύθερων χώρων. Χιλιάδες οικογένειες δεν μπορούν να πάνε για περίπατο, να παίξουν με τα παιδιά τους. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα πώς θα μπορούσαν οι νέοι να «ξεσκάσουν» μετά τον εγκλεισμό, να αθληθούν, να συζητήσουν, χωρίς να δημιουργηθεί συνωστισμός, όταν στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας οι ελεύθεροι χώροι, οι χώροι πρασίνου αποτελούν είδος προς εξαφάνιση; Αποκαλυπτικά είναι στοιχεία που δείχνουν ότι στην Αθήνα αντιστοιχούν μόλις 0,96 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο σύμφωνα με έρευνα του ΟΟΣΑ, ενώ στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με το ΑΠΘ, 2,7 τ.μ., την ώρα που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θεωρεί πως η ελάχιστη αναλογία πρασίνου στις πόλεις δεν θα έπρεπε να είναι κάτω από 9 τ.μ. ανά κάτοικο. Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να στέλνει ΜΑΤ, να καταφεύγει σε απαγορεύσεις και κλείσιμο πλατειών, εδώ και τώρα απαιτούνται μέτρα για να εξασφαλιστούν και να διαμορφωθούν περισσότεροι χώροι πρασίνου, αναψυχής και άσκησης του λαού που «ασφυκτιά».

Χώροι πρασίνου και αναψυχής στα αστικά κέντρα Οι ευρύτερες περιοχές Αθήνας και Θεσσαλονίκης βρίθουν από μεγάλες εκτάσεις, που η αξιοποίησή τους προς όφελος του λαού βρίσκονται διαρκώς στην προμετωπίδα των αιτημάτων του εργατικού-λαϊκού κινήματος απέναντι στα σχέδια όλων των κυβερνήσεων που κινούνται στη λογική της εγκατάλειψης και της ιδιωτικοποίησης για χάρη των επιχειρηματικών ομίλων. Τέτοιοι χώροι είναι τα στρατόπεδα «Κοσκινά» στους Αγ. Αναργύρους, «Καραϊσκάκης» στο Χαϊδάρι, όπου βρίσκεται και το ιστορικό ΜΠΛΟΚ 15 όπου την περίοδο της ναζιστικής κατοχής λειτούργησε ως στρατόπεδο συγκέντρωσης κομμουνιστών και αγωνιστών.

Οι ανάγκες του λαού κόντρα στα συμφέροντα του κεφαλαίου

Από κινητοποιήση στο Πεδίο του Άρεως

Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει το στρατόπεδο Π. Μελά, το οποίο επισκέφθηκε πρόσφατα ο Κ. Μητσοτάκης δηλώνοντας ότι «σε συνεννόηση με τον ιδιωτικό τομέα να εξασφαλίσουμε ότι το έργο αυτό θα είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε τη συντήρησή του», προσφέροντας δηλαδή νέο πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Άλλοι χώροι στην Αθήνα και τον Πειραιά όπως το παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΕ στους Αγ. Αναργύρους, το νεκροταφείο πίσω από το 1ο Λύκειο Περάματος, που προορίζεται για σκουπιδότοπος από τη δημοτική αρχή του ΣΥΡΙΖΑ, η Δεξαμενή στη Δραπετσώνα όπου λειτουργούν πάνω από 100 από τα περιβόητα «καζάνια του θανάτου» που γεμίζουν από τη μία καρκίνο στους κατοίκους κι από την άλλη εκατομμύρια στους επιχειρηματίες, η πλατεία Εθν. Αντιστάσεως στο Περιστέρι όπου η δημοτική αρχή σχεδιάζει να κατασκευάσει υπόγειο πάρκινγκ είναι μερικοί από τους χώρους που με μπορούν να γίνουν ανοιχτοί χώροι πρασίνου και να διατεθούν στο λαό των περιοχών.

Τα «καζάνια του θανάτου»

Από το πρώην στρατόπεδο «Π. Μελά»

Ακόμα, μεγάλες κοιτίδες πρασίνου όπως το Πεδίο του Άρεως και το Πάρκο Τρίτση που με ευθύνη του κράτους βρίσκονται μεταξύ «φθοράς και αφθαρσίας» πρέπει άμεσα να χρηματοδοτηθούν επαρκώς από τον κρατικό προϋπολογισμό και με μόνιμο προσωπικό να εξασφαλιστεί η καθαριότητα και η φροντίδα τους μακριά από κάθε σχέδιο για ξεπούλημα.

Είναι ξεκάθαρο ότι από τα σχέδια όλων κυβερνήσεων μόνοι κερδισμένοι βγαίνουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Ο σχεδιασμός τους είναι να στηριχτούν με κάθε τρόπο τα «μεγάλα κεφάλια» στον Τουρισμό, την Εστίαση, το Εμπόριο και σε άλλους κλάδους, καθιστώντας έτσι την αναψυχή και την άσκηση για το λαό είτε πανάκριβο εμπόρευμα, είτε αδύνατη. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η περίπτωση του Ελληνικού όπου χιλιάδες στρέμματα παραχωρήθηκαν από το κράτος σε ιδιώτες, αλλά και του Φαληρικού Όρμου όπου η Περιφέρεια Αττικής με διοικήσεις Δούρου και Πατούλη έδωσε 150 εκατ. ευρώ για την ανάπλασή του και τώρα σχεδιάζουν να δώσουν κι άλλα για να εξασφαλίσουν νέα πεδία για την κερδοφορίας τους κόντρα στην ανάγκη του λαού για αξιοποίησή τους προς όφελός του. Ένα ακόμα πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι το σχέδιο

Το σχέδιο για την ανάπλαση του Φαληρικού Όρμου

για ανάπλαση του «ιστορικού κέντρου» της Αθήνας, όπου προχωράει με τη συμφωνία των παρατάξεων ΝΔΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ, χωρίς καν να ληφθούν υπόψη ενστάσεις επιστημονικών φορέων, κατοίκων και αυτοαπασχολουμένων της περιοχής, ενώ ήδη εγκρίθηκε να δοθούν 2 εκατ. ευρώ για κολωνάκια και ζαρντινιέρες! Χρειάζεται να γίνει κατανοητό ότι κάθε χωροταξικός σχεδιασμός αντανακλά τις σχέσεις παραγωγής που υπάρχουν, δηλαδή του καπιταλισμού σήμερα. Συνεπώς οι διάφορες χωροταξικές ρυθμίσεις δεν είναι αυθαίρετες τεχνοκρατικές ή επιλογές της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά κινούνται στην πορεία εξυπηρέτησης των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου. Γι’ αυτό χρειάζεται σύγκρουση με το σύστημα που δεν διστάζει να θυσιάσει τις ανάγκες του λαού για αναψυχή σε ελεύθερους χώρους, αλλά και την προστασία του περιβάλλοντος. Χρειάζεται να δυναμώσει η διεκδίκηση για χώρους πρασίνου και οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ήταν, είναι και θα είναι στην πρώτη γραμμή και αυτού του αγώνα.

Οδηγητής



Ιούνης 2020

13

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Έκθετοι στην πανδημία…

του καπιταλισμού

Α

κούγοντας χρόνια την φράση «ο τουρισμός αποτελεί την βαριά βιομηχανία της χώρας» δύο εικόνες αποτυπώνονται στο μυαλό...

Από την μία, μια χούφτα μεγαλομέτοχοι ομίλων που περιμένουν στα άνετα γραφεία των επιχειρήσεων την καταγραφή ρεκόρ και τεράστιων τζίρων. Από την άλλη χιλιάδες εργαζόμενοι, εξουθενωμένοι από την κούραση γίνονται «θαυματουργοί» ενός «θαύματος» που δεν μπορούν να καρπωθούν. Και η περίοδος της πανδημίας έδειξε πιο καθαρά ότι σήμερα υπάρχουν δύο κόσμοι. Απέδειξε ποιοι είναι «απαραίτητοι» και ποιοι «περιττοί». Αυτό αποτυπώθηκε εύστοχα στο σύνθημα των εργαζομένων «Τα ξενοδοχεία είμαστε εμείς!», αφού χωρίς αυτούς παραμένουν κουφάρια και μη ελκυστικά.

Θέλουν τη συναίνεση των εργαζομένων Η πανδημία λειτούργησε ως επιταχυντής για να ξεσπάσει μια ακόμη καπιταλιστική κρίση. Κυβέρνηση και εργοδοσία μιλούν για άτυχη στιγμή και μας καλούν «όλοι μαζί» να βάλουμε πλάτη αφού όλους θα μας χτυπήσουν οι συνέπειες. Οι «συνέπειες» όμως δεν μας αφορούσαν όλους το προηγούμενο διάστημα των δισεκατομμυρίων κερδών, αφού τότε δεν εμφανίστηκε καμία ΠΝΠ για να στηριχτούν οι εργαζόμενοι, ούτε καμιά πρόταση από τα αστικά κόμματα για «δίκαιη κατανομή τους». Χαρακτηριστικά, μόνο στην Κρήτη το 2019 το ξενοδοχειακό κεφάλαιο είχε κέρδη 3,9 δισ. ευρώ και συνολικά στην εξαετία 22 δις! Την ίδια στιγμή στους μισθούς κατέληξε μόνο το 5%.

Ούτε φυσικά οι συνέπειες θα είναι ίδιες και τώρα. Κανένας ξενοδόχος δεν θα σκεφτεί πώς θα βγάλει το μήνα, πώς θα πληρώσει το νοίκι. Το αφήγημα περί «κρίσης του κορονοϊού» δεν αφορά μια θεωρητική αναζήτηση της αιτίας εκδήλωσής

της, που αναμφισβήτητα η πανδημία την επιτάχυνε. Θέλουν την απόσπαση της συναίνεσης των εργαζόμενων γιατί ξέρουν ότι μας χρειάζονται. Γιατί δεν δίνουν οι κερδοφόρες επιχειρήσεις δουλειά, αλλά η δουλειά των εργαζόμενων δίνει κερδοφόρες επιχειρήσεις. Τα κυβερνητικά μέτρα έχουν στόχο να «προστατέψουν» την κερδοφορία των ομίλων, εξασφαλίζοντάς τους μια πληθώρα επιλογών. Όπως για παράδειγμα η περιβόητη «επιδότηση της εργασίας», δηλαδή η επιδότηση της εργοδοσίας με χρήματα των εργαζομένων που στην καλύτερη των περιπτώσεων σημαίνει μειώσεις στους εργαζόμενους. Αποδεικνύεται ότι το κράτος σε όλες τις συνθήκες ασκεί μια ταξική σκληρή πολιτική.

Υπάρχουν προϋποθέσεις να βγουν συνολικότερα συμπεράσματα! Σε περιόδους που τα γεγονότα αποκτούν την δική τους δυναμική, ο καπιταλισμός μέσα στις αντιφάσεις του, αδυνατεί να κρύψει το πραγματικό του πρόσωπο, που δεν λογαριάζει μπροστά στα κέρδη ούτε την ίδια την ζωή και επιβίωση των εργαζομένων. Στροβιλίζουν διάφορα «γιατί;» και ερωτήματα όπως «γίνεται αλλιώς;» στη σκέψη περισσότερων νέων. Ιδιαίτερα αυτών που συμμετέχουν αυτή την περίοδο στις μαζικές κινητοποιήσεις του κλάδου. Η αντιπαραβολή των κερδών του κεφαλαίου και της κατάστασης των εργαζομένων στον κλάδο δεν επιβεβαιώνει όμως τίποτα παραπάνω από ότι αυτό το σύστημα δουλεύει για να κερδοφορούν οι λίγοι. Δεν είναι απλά το στατιστικό στοιχείο που σήμερα μπορεί να δημιουργήσει ρήγμα στην συνείδηση του νέου εργαζόμενου, να τον κάνει να σκεφτεί έξω από τα όρια του σημερινού πλαισίου. Τώρα χρειάζεται να δοθούν πιο συνολικές απαντήσεις για το κεντρικό πρόβλημα, τί μπαίνει εμπόδιο σήμερα, να αποκαλύψουμε πιο εύστοχα την υπαρκτή δυνατότητα ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης. Καπιταλιστική ανάπτυξη και κρίση δημιουργούνται ακριβώς από την ίδια προσπάθεια, της απόκτησης του μέγιστου κέρδους. Τα προηγούμενα χρόνια στον κλάδο υπήρχε εντατικοποίηση, 14 διαφορετικές εργασιακές σχέσεις, «μαύρη» εργασία, το ρεπό ήταν άγνωστη λέξη. Αυτά εξυπηρετούσαν την μεγαλύτερη κερδοφορία στην ανάπτυξη. Σήμερα μπροστά στο υπαρκτό γεγονός ότι οι επενδύσεις τους δεν θα φέρουν τα αναμενόμενα κέρδη (γιατί κέρδη θα έχουν!) δεν θα επαναπροσληφθούν όλοι οι εποχικοί, θα χτυπηθεί το εισόδημα, θα αυξηθεί η ανεργία, δεν θα τηρηθούν τα αναγκαία μέτρα προστασίας. Αυτό που δημιουργεί το πρόβλημα δεν είναι μια άτυχη περίοδος που μικραίνει την «πίτα», αλλά η φυσιολογική «πανδημία του καπιταλισμού».

Υπάρχει εναλλακτική τον 21ο αιώνα! Όπου ο καπιταλισμός δημιουργεί αδιέξοδα, η σοσιαλιστική μορφή οργάνωσης της κοινωνίας, αντικαθιστώντας το κριτήριο του κέρδους με αυτό της κάλυψης των λαϊκών αναγκών, μπορεί να απελευθερώσει τις παραγωγικές δυνάμεις και να δώσει λύσεις. Ας σκεφτούμε αν ο τουρισμός δεν ήταν εμπόρευμα αλλά δικαίωμα…

• Θα υπήρχε δουλειά όλο το χρόνο, αφού οι διακοπές θα ήταν δικαίωμα για όλους τους εργαζόμενους της χώρας στα πλαίσια του κεντρικού σχεδιασμού και όχι πεδίο κερδοφορίας, ευμετάβλητο σε μια σειρά αστάθμητους παράγοντες.

• Θα υπήρχε αύξηση της απασχόλησης με πλήρη δικαιώματα βάσεις των αναγκών, χωρίς να «λιώνουν» οι εργαζόμενοι στην εντατικοποίηση.

• Δεν θα γινόταν ο εργαζόμενος «ευέλικτος» για τις ανάγκες της οικονομίας αλλά η οικονομία θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του ανθρώπου.

• Θα τελειώναμε με τον φαύλο κύκλο της καπιταλιστικής ανάπτυξης που προετοιμάζει την επόμενη κρίση.

Έρχονται μάχες, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν! Οι συνέπειες είναι μεγάλες ιδιαίτερα στους νέους εργαζόμενους και ανέργους που αποτελούν κρίσιμη δύναμη. Τα μέλη της ΚΝΕ είμαστε μπροστά, μαχητικά, πρωτοπόρα! Χρειάζεται τόλμη, δημιουργικότητα και αποφασιστικότητα. Να παρθούν πολύμορφες πρωτοβουλίες. Να διαμορφώσουμε αιτήματα και μορφές που να συμβάλουν στην αγωνιστική έκφραση της αγωνίας, του προβληματισμού, της αλληλεγγύης. Από το συλλαλητήριο εργαζομένων σε επισιτισμό-τουρισμό-ξενοδοχεία στις 25/5 στο Ηράκλειο

Να καταλήγουν στην κοινή δράση και οργάνωση σε κάθε χώρο, να μαζικοποιηθούν τα σωματεία με νέους! Αυτή η «οργανωμένη απειθαρχία» που δείξαμε ενόχλησε γιατί ανέδειξε την δύναμη των εργαζομένων. Να αυξήσουμε την απαίτηση από τον εαυτό μας! Περισσότεροι νέοι εργαζόμενοι να οργανωθούν στην επαναστατική μας Οργάνωση! Βαγγέλης Μαγνήσαλης, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας του ΣΠ Κρήτης

14

«Στο ίδιο έργο θεατές» ή πρωταγωνιστές των εξελίξεων;

Ο

ι νέες συνθήκες - η εκδήλωση της κρίσης, η όξυνση και το βάθεμα των ανταγωνισμών και οι συνέπειες που αυτά έχουν στη ζωή και το μέλλον το νέων - εμπεριέχουν τη δυνατότητα αύξησης της δυσαρέσκειας, ακόμα και ριζοσπαστικοποίησης μέσα από την παρέμβαση των μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στο εργατικό, λαϊκό κίνημα. Απέναντι σε αυτή τη δυνατότητα στέκονται πολιτικές δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που προσπαθούν να κρύψουν τον πραγματικό αντίπαλο, καλώντας τη νεολαία να στοχεύσει αποκλειστικά τη «δεξιά», τον «νεοφιλελευθερισμό» κ.λπ.

«Αντινεοφιλελεύθερη» πολιτική: η άλλη όψη της αστικής διαχείρισης Ο ΣΥΡΙΖΑ με το πρόγραμμά του «Μένουμε όρθιοι 2», υποστηρίζει την πολιτική της ακόμη μεγαλύτερης κρατικής παρέμβασης προς όφελος των μονοπωλίων. Συναγωνίζεται με την ΝΔ σε έναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα ικανοποιήσει καλύτερα τις επιταγές του μεγάλου κεφαλαίου, θα προσφέρει φθηνότερους εργαζόμενους στα μονοπώλια, θα τα κάνει πιο ανταγωνιστικά. Το «ριζοσπαστικό» λοιπόν, πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ λέει τα εξής: Να δοθεί πιο πολύ χρήμα στους εργοδότες, να απαλλαχθούν από τις εργοδοτικές τους εισφορές, δηλαδή από τις υποχρεώσεις τους απέναντι στους εργαζόμενους. Γι’ αυτό και η πρώην υπουργός Εργασίας Αχτσιόγλου, έκανε «κριτική» στα κυβερνητικά μέτρα με το επιχείρημα ότι στους κλάδους των Μεταφορών, Εστίασης, Τουρισμού οι εργοδότες θα πληρώνουν 968 ευρώ σε μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές για κάθε εργαζόμενο με καθαρό μισθό 1000 ευρώ, ενώ με το πακέτο του ΣΥΡΙΖΑ θα πληρώνουν μόλις 600 ευρώ και τα υπόλοιπα θα τα βάζει το κράτος! Απαιτεί να δοθούν τώρα στους καπιταλιστές 50 δις από τα πλεονάσματα και τα «μαξιλαράκια» που έχουν χτιστεί με την φορολογία των οικογενειών μας. Αποδεικνύεται ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια ακόμα πρόταση προκειμένου να πληρώσει

Υπάρχει πείρα που μπορούμε να αξιοποιήσουμε Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης καπιταλιστικής κρίσης, το σύνθημα που «έριξαν» πολλές αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις ήταν η «ανατροπή της κυβέρνησης», που παρουσιάστηκε ως ο δρόμος για ριζικές αλλαγές προς όφελος των εργαζομένων και της νεολαίας. Την ίδια στιγμή, καλλιεργούσαν την αποστροφή απέναντι στο οργανωμένο, ταξικό κίνημα, τα συνδικάτα ως μορφές οργάνωσης. Η βαθειά κρίση και η δυσκολία διαχείρισής της, σε συνδυασμό με την επιδίωξη εγκλωβισμού από την άρχουσα τάξη της αγανάκτησης του λαού, οδήγησε σε μια σειρά διαδοχικές αναμορφώσεις του αστικού

πολιτικού συστήματος. Άλλαξαν πέντε κυβερνήσεις μέσα σε εφτά χρόνια, με τη συμμετοχή κομμάτων από την ακροδεξιά μέχρι την «αριστερά» (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ). Υπουργοί εναλλασσόταν, αλλά κάθε νέος υπουργός άνοιγε το ίδιο συρτάρι και έβαζε την δική του σφραγίδα στη συνέχεια της ίδιας πολιτικής. Τελικά οι αντιλαϊκές επιπτώσεις στον λαό, όχι μόνο δεν μειώθηκαν αλλά κομμάτι των εργαζομένων, της νεολαίας απογοητεύτηκε σχετικά με το αν ο αγώνας μπορεί να έχει αποτελέσματα. Από τον Νοέμβρη του 2012 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργούσε αυταπάτες στο λαό ότι η μόνη διέξοδος από την κρίση ήταν η πτώση της κυβέρνησης ΝΔΠΑΣΟΚ και η ανάλυψη της από τον ίδιο.

ο λαός τα βάρη της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος, να βγουν από τον ιδρώτα του τα χρήματα με τα οποία θα ενισχύσουν την ρευστότητα του κεφαλαίου. Πρόκειται για πολιτική που δεν δίνει απαντήσεις στα όνειρα, τις προσδοκίες, τις αγωνίες των νέων. Επιβεβαιώνεται για ακόμα μια φορά πως παρά τις διαφορές τους, είτε νεοφιλελεύθερες είτε νεοκεϋνσιανές πολιτικές τον ίδιο στόχο έχουν, γι’ αυτό και καμία μορφή διαχείρισης, καμία πολιτική δεν κατάφερε τελικά να αποτρέψει την εκδήλωση νέας κρίσης, ή να εφαρμόσει μια φιλολαϊκή πολιτική. Κάθε κυβέρνηση στον καπιταλισμό, υλοποιεί τις κατευθύνσεις, τις ανάγκες της κερδοφορίας του κεφαλαίου, και σε αυτόν τον στόχο συναγωνίζονται τα αστικά κόμματα. Για παράδειγμα, με την αφαίμαξη του λαού μέσω της φορολογίας, χρηματοδοτούν άμεσα την κερδοφορία των μονοπωλίων με την πληρωμή από το κράτος μέρους των μισθών, των ασφαλιστικών εισφορών, ακόμα και των χρεών των μονοπωλίων. Κάθε κυβέρνηση παίρνει από το λαό για να δίνει στο μεγάλο κεφάλαιο. Γι’ αυτό και εν μέσω πανδημίας υπήρξε κοινή πολιτική σε όλα τα αστικά κράτη και παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις οι κατευθύνσεις που εφαρμόστηκαν δεν διέφεραν. Από την «προοδευτική» κυβέρνηση της Ισπανίας μέχρι την «θεοκρατική» κυβέρνηση του Ιράν, όλα τα κράτη αιτούνται δάνεια για την την χρηματοδότηση των εθνικών μονοπωλίων τους. Από τον συντηρητικό Τραμπ, την δεξιά του Μητσοτάκη

ή το ιαπωνικό μοντέλο του Άμπε που ευαγγελιζόταν ο ΣΥΡΙΖΑ, δόθηκαν επιδόματα πείνας σε εργαζόμενους μέσα στην πανδημία, ή διαμορφώθηκαν προγράμματα μερικής απασχόλησης, ως δήθεν απάντηση στην ανεργία των νέων.

Η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, «Αυγή» διαφημίζει το πρόγραμμα «Μένουμε Όρθιοι ΙΙ»

Οδηγητής

«Κρατικοποιήσεις και εθνικοποιήσεις» προς όφελος του λαού: το πιο σύντομο ανέκδοτο Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει σαν προοδευτικό μέτρο την εθνικοποίηση επιχειρήσεων που έχουν ζημίες. Κρύβει συνειδητά έτσι, ότι είτε κρατικοποιημένη, είτε ιδιωτική, μια επιχείρηση στον καπιταλισμό λειτουργεί με το κριτήριο της μεγιστοποίησης του κέρδους. Είτε ενισχύεται είτε όχι η παρέμβαση του κράτους, αυτή γίνεται με βάση το πώς θα διασφαλιστεί η κερδοφορία των καπιταλιστών, γιατί αυτός είναι ο ρόλος που συνολικά και σταθερά το αστικό κράτος παίζει. Αυτό είναι και το κριτήριο με βάση το οποίο προκρίνονται για παράδειγμα σήμερα οι προτάσεις για κρατικοποιήσεις επιχειρήσεων, η διάσωση και η αποπληρωμή των χρεών τους, προκειμένου να πληρώσουν πάλι οι λαοί τα σπασμένα μέσω της φορολογίας. Γι’ αυτό και είναι στοχευμένες, σε κλάδους που τη συγκεκριμένη στιγμή δεν φέρνουν ικανοποιητικό ποσοστό κερδοφορίας και κανένα κεφάλαιο δεν συμφέρει να επενδυθεί, αλλά είναι απαραίτητοι για την λειτουργία της παραγωγής, όπως είναι τώρα οι αερομεταφορές. Τέτοιου είδους προσφορές γίνονται από τα αστικά κράτη στις αεροπορικές της Lufthansa από τη Γερμανία, την Aegean από την Ελλάδα, της Alitalia στην Ιταλία κ.λπ. Δεν πρόκειται δηλαδή για «αριστερή πολιτική στροφή» που προπαγανδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ στο πρόγραμμά του.

Η «νέα αρχιτεκτονική της ΕΕ» δεν φέρνει τίποτα νέο για τον λαό Ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια πλασάρει και ένα άλλο παραμύθι. Ισχυρίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί δήθεν να αλλάξει, να γίνει πιο φιλολαϊκή, με μεγαλύτερη αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών της. Όμως η ΕΕ είναι μια λυκοσυμμαχία των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων που η κάθε μια πιέζει ώστε να εξασφαλίσει τους καλύτερους δυνατούς όρους για την δική της κερδοφορία, με βάση τον εκάστοτε συσχετισμό δύναμης. Οι πολυήμερες διαπραγματεύσεις που βλέπουμε το τελευταίο διάστημα αφορούν το πώς θα εξασφαλιστούν τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων κατά τη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης. Αυτό αποδεικνύει η πρόσφατη εύθραυστη συμφωνία μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών της ΕΕ για χρηματοδότηση ύψους 750 δις από το «Ταμείο ανάκαμψης», εκ των οποίων 32 δις θα δοθούν στο ελληνικό κράτος μέσω δανείων και επιχορηγήσεων. Μπορεί να μη συμφωνούν δηλαδή στο πώς θα διαχειριστούν την κρίση τους, αλλά σίγουρα συμφωνούν ότι το κεφάλαιο θα βγει κερδισμένο. Αυτές οι εξελίξεις αποδεικνύουν πως όσο κι αν σουλουπωθεί η ΕΕ, ό,τι κι αν αλλάξει στην αρχιτεκτονική της, τα θεμέλια μένουν ίδια: συνεχείς ανταγωνισμοί για το ποιός θα πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας, με ταυτόχρονο μόνιμο στόχο τους εργαζόμενους. Αυτήν την αλήθεια προσπαθεί να κρύψει τόσο η κυβέρνηση της ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ που στην αρχή της πανδημίας συντάχθηκε με τις κυβερνήσεις που ζητού-



Ιούνης 2020

15

σαν ευρωομόλογο και τώρα μιλάει για «θετικά σημεία» της συμφωνίας. Αποσιωπούν έτσι, πως η όποια χρηματοδότηση της ρευστότητας, δεν έχει να κάνει καθόλου με τις σύγχρονες ανάγκες μας, αντίθετα εντάσσεται στα μόνιμα μνημόνια της ΕΕ. Αυτή η πολιτική της ΕΕ ήταν που «εξασφάλισε» τους μόνιμους «κόφτες» χρηματοδότησης της Υγείας τα προηγούμενα χρόνια για να πιαστούν οι δημοσιονομικοί στόχοι, δημιουργώντας την τωρινή εκρηκτική κατάσταση. Σε αυτά τα πλαίσια έχει ήδη σχεδιαστεί να πληρώνουμε μέχρι το 2060 τα σπασμένα της τελευταίας καπιταλιστικής κρίσης, ενώ δρομολογούν τον «νέο λογαριασμό» για τον λαό.

Ο πρώην υπουργός Ν. Παππάς παρουσιάζει το πρόγραμμα στήριξης των επιχειρήσεων που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ

ΑΠΈΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΜΠΛΟΚ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΌΤΗΤΑΣ, ΟΡΓΑΝΏΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΉ ΜΑΣ ΜΑΧΗΤΙΚΉ ΑΝΤΕΠΊΘΕΣΗ!

Γ

ια να έχει ο αγώνας αποτέλεσμα πρέπει να μπει στο στόχαστρό ο πραγματικός ένοχος. Χρειάζεται αγώνας απέναντι στην κυβερνητική πολιτική που εκφράζει τις ανάγκες του κεφαλαίου, αλλά ταυτόχρονα πάλη απέναντι σε «εναλλακτικές» προτάσεις, που με το ίδιο, τελικά, περιεχόμενο προβάλλονται ως νέες. Για του λόγου το αληθές, το σύνθημα «θα λογαριαστούμε μετά» που έριξε ο ΣΥΡΙΖΑ στην πανδημία, έβαλε και βάζει πλάτη στην κυβερνητική επίθεση που όχι μόνο δεν περίμενε το «μετά», αλλά πέρασε δεκάδες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου για την Παιδεία, το Περιβάλλον, τη μείωση μισθών, την απαγόρευση διαδηλώσεων και συνδικαλιστικής δράσης κ.ά. Από τα παραπάνω, αποδεικνύεται πως προϋπόθεση για να δυναμώσει η σημερινή μας πάλη, είναι η αντιπαράθεση με δυνάμεις που ανεξάρτητα τι επικαλούνται, εμποδίζουν μέσα στο ίδιο το κίνημα οποιαδήποτε προσπάθεια ριζοσπαστικοποίησης. Χρειάζεται ανοιχτό, μόνιμο ιδεολογικοπολιτικό μέτωπο με τον συμβιβασμό που καλλιεργεί ανοιχτά η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, ή συγκαλυμμένα οι οπορτουνιστικές δυνάμεις που «ντύνουν» με «ριζοσπαστικά» συνθήματα την ίδια διαχειριστική λογική.

Όλο το προηγούμενο διάστημα αποδείχθηκε πως προϋπόθεση για μαχητική απάντηση, για να φωτιστεί η διέξοδος και ο πραγματικός αντίπαλος, ήταν η δράση των δυνάμεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Τέτοιες ήταν οι παρεμβάσεις στα σουπερμάρκετ, στα νοσοκομεία, οι στάσεις εργασίας που οργανώθηκαν σε χώρους δουλειάς, οι κινητοποιήσεις απέναντι στο νομοσχέδιο για την Παιδεία κ.ά. Αυτός ο αγώνας έδωσε ανάταση σε χιλιάδες εργαζομένους, ήταν η βάση που χιλιάδες ακούμπησαν στους κομμουνιστές για να «Μείνουμε Δυνατοί». Γι’ αυτό, τώρα είναι που χρειάζεται ένταση της μάχης απέναντι στα νέα ψευτοδιλήμματα που τίθενται και θα τεθούν ακόμα πιο έντονα την επόμενη περίοδο, όσο θα αποτυπώνεται πιο οξυμμένα η επίθεση του κεφαλαίου στην ζωή μας. Από κάθε πτυχή της σημερινής πραγματικότητας «χαράσσεται» ο δρόμος με τον οποίο μπορούμε να βγούμε νικητές. Να θέσουμε τον πήχη των απαιτήσεων στη ζωή μας και τον αγώνα μας εκεί που τίθεται από την ίδια την πραγματικότητα: στο ύψος των δυνατοτήτων που έχει δημιουργήσει ο ίδιος ο εργαζόμενος άνθρωπος στον 21ο αιώνα, που επιτρέπει την ολόπλευρη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών μας.

16

ΗΠΑ

Ζώντας και πεθαίνοντας χωρίς «ανάσα» στο λίκνο του καπιταλισμού

Σ

τις 25 Μαίου στην πόλη Μινεάπολις των ΗΠΑ, ο 46χρονος άνεργος Τζορτζ Φλόιντ είχε στο λαιμό του για πάνω από 8 λεπτά το γόνατο του λευκού αστυνομικού, πριν πεθάνει τελικά από ασφυξία. Ο Τζορζ πιθανά να έκανε το έγκλημα να προσπαθήσει να αγοράσει κάτι με ένα πλαστό 20δόλαρο… Η κατηγορία που απαγγέλθηκε στον αστυνομικό ήταν για ανθρωποκτονία από αμέλεια(!) με άγνωστο αυτή τη στιγμή το αν είναι φυλακισμένος… Η νέα δολοφονία του Αφροαμερικάνού ανέργου έχει προκαλέσει την οργή και τον αποτροπιασμό εκατομμυρίων εργαζομένων και νέων στις ΗΠΑ και όλον τον κόσμο. Κόσμος βγαίνει στους δρόμους με ξέχειλη την οργή του για το αποτρόπαιο έγκλημα αλλά και συνολικά για να διεκδικήσει μια «ανάσα» ζωής σε ένα σύστημα που του τσακίζει τα όνειρα. Η φρίκη πλέον «πλαισιώνεται» από νεκρούς διαδηλωτές, από τα περιπολικά που περνάνε μέσα από το πλήθος, κατοίκους που βγαίνοντας από τα σπίτια τους δέχονται σφαίρες «χρώματος» από τις δυνάμεις της εθνοφρουράς που έχει επιστρατευτεί για να χτυπήσει τον «εχθρό λαό». Αυτή είναι η βαρβαρότητα με την οποία το αστικό κράτος στη «γη της ελευθερίας», αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους, τους ανέργους και τους φτωχούς. Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ από τη πρώτη στιγμή «ένωσαν» τη φωνή τους με όλους όσοι αγωνίζονται στις ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον κόσμο, πραγματοποίησαν δεκάδες πρωτοβουλίες αλληλεγγύης σε όλη την Ελλάδα.

Είναι ο Τράμπ… Ο Αμερικανός πρόεδρος, με τις δηλώσεις και τις αναρτήσεις του στα socialmedia για τα όσα συμβαίνουν προκαλεί το μίσος και την δικαιολογημένη αγανάκτηση σε όλο τον κόσμο. Από τα «πιο άγρια σκυλιά και τις φονικότερες σφαίρες» που θα περιμένουν όσους διαδηλώνουν μέχρι και το «όταν αρχίζουν οι λεηλασίες, αρχίζουν οι πυροβολισμοί» ο Τράμπ προβοκάρει και εκφράζει την κυνικότητα του αστικού κράτους των ΗΠΑ απέναντι σε όσους αγωνίζονται. Αναλύσεις που γίνονται, στη βάση και της σφοδρής αστικής αντιπαράθεσης στις ΗΠΑ αλλα και παγκόσμια, γυρίζουν την πραγματικότητα ανάποδα και χρεώνουν τα αδιέξοδα και τη σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος σε αυτόν τον «τρελό, λαϊκιστή και ακροδεξιό ηγέτη». Ειδικά το τελευταίο διάστημα και με αφορμή τα αποτελέσματα της πανδημίας στις ΗΠΑ που μετρούν πάνω από 100.000 νεκρούς και εκατομμύρια ανέργους, τα αστικά μέσα ενημέρωσης και διάφοροι περισπούδαστοι ακαδημαϊκοί ρίχνουν το ανάθεμα σε αυτόν τον «παράξενο» πρόεδρο που για να μην αδικήσουμε την σκιαγράφηση του ΣΥΡΙΖΑ για το πρόσωπο του «…ο τρόπος που αντιμετωπίζει την πολιτική, μπορεί να είναι διαβολική αλλά είναι για καλό…».

Το υπόκωφο μίσος απέναντι στην αδικία του συστήματος που μεγαλώνει στις ΗΠΑ έχει τη ρίζα του ακριβώς στην «ελευθερία» της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, που στη μητρόπολη του καπιταλισμού είναι και η πιο «μεγάλη». Αποτέλεσμα αυτής της «ελευθερίας» είναι πως από 18 Μάρτη έως 18 Μάη πάνω από 36 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χάσει τη δουλειά τους, την ίδια στιγμή που το 1% της χώρας αύξησε την περιουσία του κατά 434 δισεκατομμύρια δολάρια. Αποτέλεσμα της «ελευθερίας» είναι πως την ίδια στιγμή που η πανδημία σάρωνε τις πολιτείες, από τα νοσοκομεία τους απολύθηκαν 1.5 εκατομμύριο γιατροί και νοσηλευτές και την ίδια στιγμή το αμερικάνικο κογκρέσο έδωσε 200 δις στους ιδιώτες κλινικάρχες. Σε αυτό το σύστημα είναι που οι αφροαμερικάνοι της χώρας είχαν δυσανάλογα ποσοστά θνησιμότητας από την Covid-19 σε σχέση με το ποσοστό τους στο συνολικό πληθυσμό λόγω των άθλιων συνθηκών διαβίωσης και των χρόνιων προβλημάτων υγείας που αυτές συνεπάγονται. Σε αυτή τη χώρα που ο «καθένας είναι ίσος στο όνειρο» είναι που 54 εκατομμύρια άνθρωποι θα πεινάσουν αν δεν λάβουν βοήθεια το επόμενο διάστημα.

Οδηγητής

Νέα Υόρκη



Ιούνης 2020

Μινεάπολις

… Αλλά πάνω απ΄όλα είναι ο καπιταλισμός!

Τ Πόρτλαντ

Ήταν ο Ομπάμα… Είναι αλήθεια πως η δηλώσεις του πρώην προέδρου των ΗΠΑ δεν μοιάζουν με αυτές του νυν… Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν πράγματι ένας πολύ άξιος για το σύστημα που υπηρετεί πολιτικός. Με τις «ευαίσθητες» δηλώσεις του και τους ύμνους στην αστική δημοκρατία έδινε το στίγμα μιας πιο «ανθρώπινης» διαχείρισης της βαρβαρότητας. Από τη χώρα μας το 2016 είχε κάνει την δήλωση πως «… Αν έπρεπε να επιλέξει κάποιος μια στιγμή στην Ιστορία για να γεννηθεί αυτή θα ήταν τώρα… Ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρχε λιγότερη βία από σήμερα…». Αυτά έλεγε όταν την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ αιματοκυλούσαν το λαό της Λιβύης, βομβάρδιζαν τη Συρία και στήριζαν πολύμορφα φασιστικές δυνάμεις στην Ουκρανία! Με όσα παραπλανητικά περιτυλίγματα και να ντύθηκε αυτή η περίοδος διακυβέρνησης στις ΗΠΑ, δεν μπορεί να ξεχαστεί ότι το 2012, μετά την δολοφονία του Τρέιβον Μάρτιν «γεννήθηκε» το σύνθημα «Black lives matter» και το 2014 ο Έρικ Γκάρνερ πεθαίνοντας και αυτός από ασφυξία κατά τη σύλληψη του στην Νέα Υόρκη φώναζε «I can’t breathe»! Ας δούμε όμως ορισμένα επιπλέον παραδείγματα… Από το 1989 έως το 2019 το 1% του πληθυσμού των ΗΠΑ κατέγραψε κέρδη 21 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ενώ το 50% των

χαμηλότερων εισοδηματικά στρωμάτων έχασε 900 δις. Το 2014, 23 εκατομμύρια αμερικάνικα νοικοκυριά εξαρτιόνταν για τη σίτιση τους από κουπόνια τροφίμων. Είναι αποκαλυπτικό για την υποκρισία των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ που μπροστά στις εξελίξεις σπεύδουν να καπηλευτούν την οργή του αμερικανικού λαού, πως ο υποψήφιος Πρόεδρος των Δημοκρατικών Τ. Μπαίντεν αναφερόμενος στο τι μπορεί να αλλάξει στην αστυνομία είπε πως κάποιον άοπλο αντί να τον πυροβολεί στην καρδιά μπορεί να τον πυροβολεί στο πόδι! Το ζήτημα των «κοινωνικών ανισοτήτων» και των χιλιάδων περιστατικών αστυνομικής και ρατσιστικής βίας δεν προκύπτουν λοιπόν ως αποτέλεσμα πολιτικής διαχείρισης, δεν απαλείφονται από υποκριτικές ή όχι «ανθρωπιστικές ευαισθησίες». Το ρατσιστικό μίσος και η καταστολή στις ΗΠΑ τροφοδοτείται από την ίδια «δύναμη» που σκοτώνει πολλούς 17χρονους στο Ιρακ, στο Αφγανιστάν, τη Συρία και όπου αλλού εδώ και δεκαετίες σπέρνουν το θάνατο οι «μακελάρηδες». Τροφοδοτείται από το σύστημα που έχει ως δεδομένο ότι τα εκατομμύρια των λαών θα παθαίνουν «ασφυξία» για να παίρνουν «ανάσα» οι εκμεταλλευτές.

α όσα γίνονται στις ΗΠΑ, είναι και αυτά «ψηφίδες» στο συνολικό κάδρο της φρίκης του καπιταλισμού σε όλο τον κόσμο. Λυσσομανά η αστική τάξη και οι απολογητές του συστήματος να πείσουν τους λαούς πως τα όσα συμβαίνουν είναι «παραφωνίες» έξω από το μαγικό μέλλον που μπορεί να εξασφαλίζει το σύστημα αν λειτουργεί «ορθολογικά» αν μπορέσει να εξασφαλιστεί μια «δίκαιη φορολόγηση και αναδιανομή του πλούτου». Όμως ο βασιλιάς είναι γυμνός, το ραβδί του μάγου παρασάπισε και οι καταχθόνιες δυνάμεις που ο ίδιος έχει καλέσει δεν μπορούν να τιθασευτούν. Οι στρατός των ανέργων μεγαλώνει σε όλες τις χώρες του κόσμου, η νέα καπιταλιστική κρίση είναι εδώ και φέρνει νέα βάσανα για τους λαούς, το χάσμα ανάμεσα στις δυνατότητες που προσφέρει η εποχή και η ζωή που τελικά επιφυλάσσεται για τους παραγωγούς του πλούτου μεγαλώνει. Οι διάφοροι «σωτήρες» και στη χώρα μας επανέρχονται με πέρισσο θράσος σαν δικαιωμένοι με αφορμή και τις εξελίξεις στις ΗΠΑ. Οι ευθύνες τόσο της ΝΔ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ είναι τεράστιες γιατί και οι δύο θεωρούν τις ΗΠΑ σύμμαχο του ελληνικού λαού, συχνά πυκνά κάνουν διαγωνισμό για το ποιος εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα τους στη περιοχή, ώστε να βγαίνει ωφελημένη και η ελληνική αστική τάξη. Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης καμώνονταν το προηγούμενο διάστημα με αφορμή την πανδημία πως στη χώρα μας δεν συναντά κανείς την κοινωνική ανισότητα που υπάρχει στις ΗΠΑ. Ο Α. Τσίπρας «άκουσε» στις κινητοποιήσεις του αμερικάνικου λαού το «ξυπνητήρι» της ιστορίας για έναν κόσμο χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς, αλλά δεν τόλμησε να πει έστω μια κουβέντα για το γεγονός ότι στις ΗΠΑ υπάρχει μια κυβέρνηση και ένας «διαβολικά καλός» πρόεδρος ο Τραμπ.

17

...

Οι λαοί μπορούν να αναπνεύσουν!

Ο

ι υψωμένες γροθιές χιλιάδων ανθρώπων στις ΗΠΑ που για μέρες πλημμυρίζουν τους δρόμους αντιμετωπίζοντας ένα όργιο καταστολής αλλά και οι αντίστοιχες κινητοποιήσεις χιλιάδων ανθρώπων σε μια σειρά χώρες του κόσμου επιβεβαιώνουν ότι τίποτα δεν είναι για πάντα «ακίνητο». Το καπιταλιστικό σύστημα δεν είναι τόσο «άτρωτο» και «αιώνιο» όσο μοιάζει. Οι απολογητές της βαρβαρότητας δεν μπορούν να κλείσουν τα «μάτια» στα όσα συμβαίνουν στις ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον κόσμο. Γίνεται μια συντονισμένη προσπάθεια να «θολώσουν» την πραγματικότητα αλλά και να συκοφαντήσουν τις λαϊκές αντιδράσεις από πολλές μεριές. Αν αφήσουμε τις χυδαίες προσπάθειες να ταυτιστούν σύσσωμες οι λαϊκές κινητοποιήσεις με το «χάος» και τους «βανδαλισμούς» αξιοποιώντας ενέργειες ορισμένων «ομάδων» που έχουμε πείρα και στη χώρα μας για το προβοκατορικό ρόλο που παίζουν, η ουσία βρίσκεται και κάπου αλλού… Δεν υπάρχει αστική εφημερίδα, οποιασδήποτε πολιτικής τοποθέτησης, που να μην «φιλοξενεί» στις σελίδες ρεπορτάζ και αναλύσεις όχι μόνο για το χρονικό του ρατσιστικού μίσους στις ΗΠΑ, την οργή που πηγάζει από την διαχρονική ανισότητα αλλά και προβληματισμούς για την ΕΕ που και στα κράτη μέλη της πρέπει να μπεί ενα μεγάλο στοίχημα να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της καπιταλιστικής κρίσης χωρίς να αποσταθεροποιηθεί το σύστημα, για να συνεχίζει να εναλλάσσεται η περίοδος των μεγάλων κερδών με την περίοδο της κρίσης και από κάθε φάση να βγαίνει όλο και περισσότερο χαμένος ο λαός. Δεν μένουν όμως στην ειδησιογραφία, εκδηλώνουν και τον καημό τους… ο σάπιος κόσμος να ξανατονωθεί! Έτσι οι λύσεις που παρουσιάζονται για την ΕΕ είναι να αξιοποιήσει «φιλολαϊκά» τα χρήματα που θα δοθούν από το «Ταμείο ανάκαμψης» με τους εργαζόμενους να υπομένουν καρτερικά το νέο γύρο επίθεσης στα δικαιώματά τους, ώστε να μην

Άμστερνταμ

ενισχυθούν οι «ακραίες» αντιδράσεις. Όσο για τις ΗΠΑ, η «ελπίδα» βρίσκεται στο να πάρουν το μήνυμα επιτέλους οι Δημοκρατικοί και οι σοβαροί Ρεπουμπλικάνοι ώστε να αντιμετωπιστεί η κοινωνική κρίση.

Λονδίνο

Το κάλεσμα του Μ. Ομπάμα στον αμερικάνικο λαό «να μεταφράσουν αυτή τη συναίσθηση (της αδικίας) σε υψηλή προσέλευση στις κάλπες και εκλογή κυβερνητικών αξιωματούχων που ανταποκρίνονται στα αιτήματα μας» είναι η ομπρέλα κάτω από την οποία μπορούν να χωρέσουν όλα τα καλέσματα υποταγής που γίνονται τόσο από «δεξιές» όσο και από «αριστερές» δυνάμεις στη χώρα μας αλλά και διεθνώς. Είναι ο «στενός κορσές» μέσα στον οποίο πάντα προσπαθούν να χωρέσουν τις λαϊκές αντιδράσεις. Ο ρόλος που επιφυλάσσουν στον λαϊκό παράγοντα είναι πάντα αυτός του «κομπάρσου» που απλά θα επιλέγει ποιος «εκπρόσωπος» του στο αστικό κοινοβούλιο θα του τσακίζει τη ζωή. Οι λαοί έχουν τη δύναμη να επιβάλλουν το δίκιο τους, με την πάλη τους μπορούν να ανοίξουν το δρόμο για το μόνο ελπιδοφόρο μέλλον της ανθρωπότητας. Όσοι νομίζουν πως με τη βία και το ψέμα μπορούν να επιβάλλουν το δίκιο της αδικίας αιώνια είναι βαθιά γελασμένοι. Τα λόγια του Αυγούστου Σπάις είναι ακόμα και σήμερα επίκαιρα «Αν σας περνάει η ιδέα στα σοβαρά πως με τις κρεμάλες σας μπορείτε να σταματήσετε τον αγώνα εκατομμυρίων εργατών… είστε, μα την αλήθεια, φτωχοί τω πνεύματι… Γύρω σας, δίπλα σας, πάνω σας, απ’ όλες τις μεριές θεριεύει μια φωτιά. Μπορείτε να την αγνοείτε αλλά δεν μπορείτε να την αποφύγετε…» Οι εργαζόμενοι και η νεολαία στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο έχουν μπροστά τους την επιλογή να βαδίσουν ένα δρόμο που δεν θα δώσει το «φιλί της ζωής» στον αγιάτρευτο «ασθενή», δηλαδή το σύστημα, αλλά θα τον ανατρέψει.

ρία

ύ αγο δι...

το

Ένα τρ

18

µια Ισ

The Ghost of Tom Joad

...«Άνδρες βαδίζουν επί των σιδηροδρομικών γραμμών και πηγαίνουν κάπου όπου δεν υπάρχει γυρισμός. Ελικόπτερα της Τροχαίας έρχονται ραγδαίως. ... Οικογένειες κοιμούνται μέσα στα αμάξια τους νοτιοδυτικά, δίχως σπίτι, δίχως δουλειά, δίχως γαλήνη, δίχως ηρεμία. ... Τώρα, ο Τομ είπε: «Μάνα, όπου κάποιος μπάτσος δέρνει κάποιον άνδρα, όποτε κλαίει ένα μωρό πεινασμένο, όπου υπάρχει αντίσταση και στο μίσος, να με αναζητήσεις. Εγώ εκεί θα είμαι. Όπου κάποιος αγωνιστεί για να εξασφαλίσει τη στέγη του ή κάποια αξιοπρεπή εργασία ή μια χείρα βοηθείας, όπου κάποιος πασχίσει να ελευθερωθεί, Κοίτα τον στα μάτια Μάνα και εμένα θα δεις.»...

Τ

ο απόσπασμα από το τραγούδι «The Ghost of Tom Joad» στο ομώνυμο άλμπουμ του Bruce Springsteen είναι εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα του John Steinbeck «Τα Σταφύλια της Οργής». Όπως λέει και ο ίδιος Bruce Springsteen, η αλήθεια, όσο πικρή και να είναι πάντα θα σε εμπνέει. Και πώς να μη το κάνει άλλωστε; Ο Τομ Τζοντ μαζί με την οικογένειά του στο «Σταφύλια της οργής» ξεριζώνεται από τον τόπο του και μεταναστεύει. Θαρρείς ότι ακόμα και αν έχουν περάσει 80 χρόνια από όταν γράφτηκε αυτό το λογοτεχνικό αριστούργημα, δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα. Για την ακρίβεια είναι σαν να μη πέρασε ούτε μια μέρα. Ο ξεριζωμός, η πείνα, η εξαθλίωση είναι συνυφασμένα με αυτό το βάρβαρο σύστημα που δε διστάζει να πνίγει ανθρώπους καταμεσής του δρόμου, να φτιάχνει μαζικούς τάφους, να σπέρνει τον φόβο και την ανασφάλεια.

Όπως λέει και ο Τομ Τζοντ: «Θα είμαι παντού τριγύρω.. στο σκοτάδι.. Θα είμαι παντού.. Όπου μπορείς να κοιτάξεις Θα είμαι εκεί όπου υπάρχουν άνθρωποι που διαμαρτύρονται όταν θυμώνουν Θα είμαι εκεί όταν πεινασμένα παιδιά χαμογελούν όταν ξέρουν ότι θα βρουν φαγητό στο σπίτι και εκεί που οι άνθρωποι τρώνε αυτό που παράγουν και ζουν στα σπίτια που χτίζουν θα είμαι και εκεί..» Θα είμαστε όλοι εκεί!

Οδηγητής



Ιούνης 2020

19

Όταν η επιστήμη βρίσκεται στα χέρια του κεφαλαίου...

Ό

λη την περίοδο της πανδημίας η κυβέρνηση πρόβαλλε την πολιτική της ως επιστημονικά τεκμηριωμένη και αδιαμφισβήτητη, τόσο στη φάση έντασης των περιοριστικών μέτρων, όσο και στην περίοδο άρσης τους. «Ο λόγος έχει δοθεί στους ειδικούς», «με ομόφωνη πρόταση της επιτροπής γίνεται σταδιακή άρση των μέτρων», ήταν μόνο μερικά που ακούσαμε στην προσπάθεια να δώσουν έναν αντικειμενικό – αυστηρά επιστημονικό χαρακτήρα στην πολιτική που εφαρμόστηκε, η οποία είχε να κάνει με «καθαρά επιστημονικές επιλογές».... Αντίστοιχη προσπάθεια να πείσουν για την ορθότητα της πολιτικής τους έκαναν και τα υπόλοιπα αστικά κράτη.

Στην προσπάθειά τους να ενισχύσουν το κλίμα «εθνικής ομοψυχίας» και στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής προκειμένου το αστικό κράτος να παίξει ανενόχλητο το ρόλο του, τσακίζοντας τα δικαιώματα των εργαζόμενων, η κυβέρνηση και τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ προβάλλει την λογική ότι το μοντέλο διαχείρισης της πανδημίας θα αξιοποιηθεί και στην διαχείριση της οικονομικής κρίσης. Μάλιστα υπήρξαν και τίτλοι εφημερίδων «Μοντέλο Τσιόδρας στην οικονομία». Μπορούν να είναι όμως έτσι τα πράγματα; Η αντιλαϊκή πολιτική, ο αντιλαϊκός χαρακτήρας των μέτρων, σχετίζεται με το κατά πόσο είναι «επιστημονικά», ή πιο σωστά «επιστημονικοφανή»;

«Προσπαθούμε να συγκεράσουμε τις απόψεις των ειδικών για την ασφάλεια και την ανάγκη της αγοράς για λειτουργία και κέρδη»1 Ο υπουργός Ανάπτυξης ομολογεί κυνικά ότι η επίκληση στην επιστήμη και στους «ειδικούς» έχει ένα και μόνο σκοπό: την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό το είδαμε και την περίοδο της πανδημίας, με τις κατευθύνσεις διαχείρισής της. Δεν αναιρείται το γεγονός ότι ακολουθήθηκαν μια σειρά επιστημονικές οδηγίες, αλλά η αξιοποίηση της μιας ή της άλλης επιστημονικής θέσης γίνεται με κριτήρια καθαρά ταξικά, της κερδοφορίας του κεφαλαίου, συνολικά του συστήματος. Έτσι, η επιστήμη ...«πάει περίπατο» όταν τα μέτρα που απαιτούνται κοστίζουν ή όταν μπαίνει εμπόδιο στα κέρδη των επιχειρηματιών: • Σε όλα τα αστικά κράτη κυβερνήσεις και λοιπά αστικά κόμματα αγνόησαν τα αιτήματα των υγειονομικών για επαρκή εξοπλισμό και στελέχωση των συστημάτων υγείας, ενώ υποτίμησαν τις προειδοποιήσεις για τις συνέπειες από την αναβολή θεραπειών και προγραμματισμένων χειρουργείων σε χρόνια πάσχοντες.

• Οι κυβερνήσεις «έκλεισαν τα μάτια» στις προειδοποιήσεις των κοινωνικών επιστημόνων για τα προβλήματα που δημιουργεί ο εγκλεισμός με απουσία κρατικής στήριξης ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους, ΑΜΕΑ, θύματα ενδοοικογενειακής βίας κ.ο.κ. Παράλληλα δεν εξασφαλίστηκαν οι απαραίτητη δημόσιοι χώροι πρασίνου και άθλησης, που θα πρόσφεραν μια ανακούφιση, ειδικά στην Αθήνα που είναι ελάχιστοι.

• Η κυβέρνηση δεν ακολούθησε τις κατευθύνσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για εκτεταμένους ελέγχους με τεστ, ενώ αυτό κατέστη και πρακτικά ανέφικτο καθώς τα τεστ αποτελούν ένα πανάκριβο εμπόρευμα για την λαϊκή οικογένεια. Σε αυτήν την πολιτική πάτησε και ο «ειδικός» - πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών και αρνήθηκε το δίκαιο αίτημα των φοιτητών που πραγματοποιούν κλινικές ασκήσεις στα νοσοκομεία να κάνουν τεστ!

νωνίας, όπου τα κλειδιά της οικονομίας βρίσκονται στα χέρια των καπιταλιστών. Η επίθεση που δεχόμαστε, η εκμετάλλευση, η άδικη για τους πολλούς εργαζόμενους, νέους πολιτική που εφαρμόζεται δεν έχει να κάνει με το κατά πόσο μπλέκονται «ειδικοί» σε αυτήν, αλλά με το ποιας τάξης τα συμφέροντα εξυπηρετεί, ότι είναι πολιτική για την κερδοφορία της αστικής τάξης. Το κυνήγι του κέρδους δεν μας αφήνει να ζούμε με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει το σημερινό επίπεδο ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Τι είναι αυτό που μπορούμε να κάνουμε; Αλλά και αυτήν την περίοδο «επανεκκίνησης» της καπιταλιστικής οικονομίας, και μπροστά στο ενδεχόμενο εμφάνισης «δεύτερου κύματος», αποτυπώνεται το πώς πραγματικά αντιμετωπίζουν τους επιστήμονες. Κριτήριο τους δεν είναι το «δημόσιο συμφέρον», όπως ισχυρίζονται, αλλά οι δικές τους ιεραρχήσεις και επιδιώξεις για τον προσανατολισμό της παραγωγής προκειμένου να βγάλουν μεγαλύτερα κέρδη, να εκτοπίσουν τους ανταγωνιστές τους. Γι’ αυτό: • Οι διαφοροποιήσεις στην επιστημονική κοινότητα και οι αντικρουόμενες τοποθετήσεις για την αντιμετώπιση κοινωνικών φαινομένων δεν είναι πάντα τόσο αθώες. Είναι χαρακτηριστικό ότι έρευνα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, που έδειξε ότι τα μέτρα κλεισίματος της οικονομίας (lockdown) ήταν υπερβολικά, χρηματοδοτήθηκε από ιδιοκτήτη αεροπορικής εταιρίας!

• Πλησιάζοντας προς το καλοκαίρι, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις «εξαφάνισαν» τα υγειονομικά πρωτόκολλα, προκειμένου να εξασφαλιστούν τα κέρδη των επιχειρηματιών σε κλάδους όπως τουρισμός, μεταφορές κ.ο.κ. Ο συνωστισμός δεν ενοχλεί πλέον και οι αεροπορικές εταιρίες θα πραγματοποιούν δρομολόγια με πληρότητα επιβατών. Η καραντίνα για τουρίστες από χώρες εξωτερικού δεν θεωρείται αναγκαία, ενώ «οι έλεγχοι για κρούσματα θα είναι δειγματοληπτικοί»! Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν ότι η επιστήμη, η έρευνα και η αξιοποίησή της δεν αναπτύσσονται ουδέτερα, «στο κενό», αλλά στα πλαίσια της σημερινής κοι-

Αυτός ο προβληματισμός κυριαρχεί στο μυαλό χιλιάδων νέων και η αλήθεια είναι ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά! Από παντού φαντάζει ότι αυτό το σύστημα, δεν έχει κάτι άλλο να προσφέρει για την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών, ότι βάζει εμπόδιο στην μέγιστη ικανοποίησή τους, με βάση τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα. Χρειάζεται λοιπόν, να δυναμώσει ο αγώνας της ανατροπής, για την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Χρειάζεται να δυναμώσει η αμφισβήτηση απέναντι στις κυβερνήσεις, στις πολιτικές τους. Να δυναμώσει ο αγώνας για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών, για ολόπλευρη μόρφωση για όλους χωρίς διακρίσεις, για δουλειά με δικαιώματα, για επιστήμη και έρευνα στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών. Να δυναμώσει ο αγώνας για να μην πληρώσει ξανά ο λαός την κρίση τους, αλλά το μεγάλο κεφάλαιο, οι επιχειρηματικοί όμιλοι που είναι και οι ευνοημένοι σε αυτήν την κοινωνία. Δεν συμβιβαζόμαστε με ένα σύστημα που δεν ταιριάζει στα όνειρά μας! Συμπορευόμαστε με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, για να παλέψουμε για την κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, τον σοσιαλισμό!

1. Συνέντευξη Α. Γεωργιάδη στον ΑΝΤ1, 19/5/2020

20

Δυναμώνουμε τον αγώνα για το Πανεπιστήμιο των δικών μας αναγκών!

Η

πείρα από τις τεράστιες δυσκολίες με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι χιλιάδες φοιτητές, με τις οικογένειές τους, δημιουργεί έδαφος για να ανοίξει η συζήτηση και ο προβληματισμός, να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης απέναντι σε ένα σύστημα που στερεί όλα όσα έχουμε ανάγκη τον 21ο αιώνα. Τα

βιώματα όλων μας τους τελευταίους μήνες φέρνουν πιο επιθετικά στο προσκήνιο την τραγική κατάσταση στα Πανεπιστήμια, αποδεικνύουν την ανάγκη να ζωντανέψουν οι φοιτητικοί σύλλογοι, η λειτουργία τους να γίνει υπόθεση χιλιάδων φοιτητών που αυτή τη στιγμή προβληματίζονται, πιστεύουν ότι «κάτι πρέπει να γίνει».

Το «φάρμακο» των ΣΔΙΤ είναι «δηλητήριο» για τις ανάγκες των φοιτητών Η διαχείριση της πανδημίας από κυβέρνηση και υπουργείο συμπυκνώνεται στα λόγια της ίδιας της υπουργού, ότι «το κράτος έχει συνέχεια». Συνεχίζει δηλαδή την πολιτική που έχει φτάσει τις σχολές στην τραγική κατάσταση που βρίσκονται σήμερα, αξιοποιώντας μάλιστα τη συγκυρία για να προχωρήσει στον ίδιο δρόμο πιο αποφασιστικά. Χαρακτηριστικό είναι πως εν μέσω πανδημίας και ενώ τα οξυμένα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές γιγαντώθηκαν, η κυ-

βέρνηση ετοίμαζε νέο νομοσχέδιο για την Παιδεία που πολλαπλασιάζει τα εμπόδια για τους φοιτητές που αιτούνται μετεγγραφή, απελευθερώνει την αγορά πιστοποιητικών και προγραμμάτων σπουδών με δίδακτρα. Μπροστά στα προβλήματα που η ίδια η πολιτική τους έχει δημιουργήσει, τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, που είχε πρωτοστατήσει σε αυτό το κομμάτι όσο ήταν κυβέρνηση, παρουσιάζουν ακόμα και τώρα ως «φάρμακο για κάθε νόσο» τις Συμπράξεις Δημόσιου - Ιδιωτικού

Τομέα (ΣΔΙΤ) και τις εργολαβίες στις σχολές. Τι καλό άραγε να περιμένουν οι φοιτητές από συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων και δημοσίου, όπου οι ιδιώτες έχουν τον πρώτο και τελευταίο λόγο; Πόσο μάλλον που τις καταστροφικές συνέπειες τις έχουν ζήσει τόσα χρόνια οι εστιακοί φοιτητές σε καθαριότητα, σίτιση και συντήρηση, γεγονός που έμμεσα παραδέχτηκε και η κυβέρνηση, όταν εν μέσω πανδημίας επιχείρησε να εκκενώσει τις εστίες.

Αντιστροφή της πραγματικότητας όσα διαφήμιζε η κυβέρνηση για τα Πανεπιστήμια Οι τελευταίοι δύο μήνες αποδεικνύουν πόσο επικίνδυνα ήταν για τους φοιτητές αυτά που πλάσαρε η κυβέρνηση πριν την πανδημία για την «αυτονομία» των Ιδρυμάτων και τη λειτουργία τους με όρους ΑΕ, που τάχα θα τα αναβάθμιζε, προβάλλοντας μάλιστα παραδείγματα από χώρες του εξωτερικού για να αποδείξει πόσο «αναγκαίο» μέτρο είναι. Αρκεί βέβαια μια ματιά σε χώρες «παραδείγματα» για την κυβέρνηση, όπως η Βρετανία, όπου η εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης και η λειτουργία των πανεπιστημίων ως επιχειρήσεις προχωράει ανεμπόδιστα εδώ και δεκαετίες, για να βγάλει κανείς συμπεράσματα για το τι διαφήμιζαν μήνες τώρα στους φοιτητές ως πρότυπο για τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Τα πανεπιστήμια στην Βρετανία, από την αρχή της πανδημίας έχουν έρθει αντιμέτωπα με:

Έλλειμμα για το 2020 έως δισ. λίρες

6.9

Οι φοιτητές πληρώνουν πανάκριβα δίδακτρα για τις σπουδές, τα συγγράμματα και τη στέγασή τους

Ήδη οι διοικήσεις έχουν προχωρήσει σε

30.000 απολύσεις

Οι διοικήσεις των Πανεπιστημίων ήδη σχεδιάζουν να συνεχιστεί η τηλεκπαίδευση και μετά την πανδημία με στόχο την παραπέρα μείωση του προσωπικού

Οδηγητής



Ιούνης 2020

21

Το «σύγχρονο» πανεπιστήμιο που έταζε στους φοιτητές η κυβέρνηση είναι αυτό στο οποίο σήμερα:  Λόγω ελλείψεων σε προσωπικό και εξοπλισμό αδυνατούν να συνεχιστούν τα εργαστήρια σε μια σειρά σχολές με τις απαραίτητες προσαρμογές (μικρότερα τμήματα, μέτρα προστασίας), τα οποία γίνονται εξ αποστάσεως, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον μελλοντικό απόφοιτο σχολών όπως το Χημικό και η Φαρμακευτική, που πέρασε εργαστήριο χωρίς να κρατήσει στα χέρια του τα εργαλεία με τα οποία θα κληθεί αύριο να δουλέψει. Στο πνεύμα της επιχειρηματικότητας, τα εργαστήρια και οι υποδομές παρέμειναν «φρούρια» της εμπορευματοποιημένης έρευνας για τις επιχειρήσεις και σφραγισμένα για τις ανάγκες των φοιτητών.

 Εξακολουθεί να ισχύει η κατεύθυνση υποβάθμισης των πρακτικών ασκήσεων, σε πολλές σχολές δεν υπάρχει καμιά ενημέρωση για το αν και πως αυτές θα ολοκληρωθούν, με τους πρακτικάριους φοιτητές να είναι κυριολεκτικά μόνοι, αφού ούτε το υπουργείο, ούτε οι διοικήσεις αναλαμβάνουν καμιά ευθύνη για την ολοκλήρωση των πρακτικών. Το πόσο μακριά είναι η σημερινή κατάσταση από την ανάγκη για πρακτική άσκηση αρμονικά ενταγμένη στο πρόγραμμα σπουδών, που να συνοδεύει τη θεωρητική γνώση με την πρακτική της εφαρμογή, το βλέπουν σε αυτές τις συνθήκες πολύ έντονα οι φοιτητές της Ιατρικής ΕΚΠΑ, που μετά από ενημέρωση του Τμήματος, έμαθαν ότι μόνο οι τελειόφοιτοι του έκτου έτους θα έρθουν σε επαφή με ασθενή στις κλινικές ασκήσεις.

 Φαίνεται ακόμα πιο έντονα πως αξιοποιούνται οι νέες τεχνολογίες ως τάχα λύση για τις δυσκολίες της συγκυρίας, δρομολογώντας παράλληλα αντιδραστικές εξελίξεις, όπως η τηλεξέταση μέσω κάμερας, αλλά και τη αξιοποίηση αυτού του «εργαλείου» και στη συνέχεια, με σκοπό να «μπαλωθούν» κενά και ελλείψεις, με παράλληλη έκπτωση στο περιεχόμενο της διδασκαλίας.  Όσο πλησιάζει η εξεταστική πολλοί φοιτητές φοβούνται στην ιδέα ότι θα πρέπει να γυρίσουν πίσω στις σχολές τους και να εξεταστούν σε αμφιθέατρα που κάθε χρόνο είναι ασφυκτικά γεμάτα, αφού ακούν από πρυτανείες όπως αυτή του ΕΚΠΑ, ότι δεν θα τους δοθεί καν μάσκα αφού “δεν γίνεται να την εξασφαλίσει το Πανεπιστήμιο” ή ότι δεν γίνεται να προσλάβουν αρκετές καθαρίστριες για να καθαρίζονται οι αίθουσες μετά από κάθε εξέταση(!)

Η επιστημονική γνώση για τους φοιτητές γίνεται για άλλη μια φορά θυσία στις ανάγκες της αγοράς Η διαμόρφωση προγραμμάτων σπουδών στο έδαφος χρόνιων κενών και ελλείψεων, με κριτήριο το «τι πουλάει στην αγορά», στη λογική ο κάθε φοιτητής να επιλέγει από μενού μαθημάτων είναι ο λόγος που σήμερα τα κενά στη διδακτέα ύλη λόγω της συγκυρίας πολύ δύσκολα θα καλυφθούν με αντίστοιχη προσαρμογή της ύλης τα επόμενα εξάμηνα, με αποτέλεσμα να την πληρώνουν πάλι οι φοιτητές. Δηλαδή τα εμπόδια στην απόκτηση ολοκληρωμένης γνώσης που έτσι και αλλιώς αντιμετώπιζαν οι φοιτητές, γιγαντώθηκαν σε αυτές τις συνθήκες. Ταυτόχρονα, η ίδια η ζωή αποδεικνύει πόσο παραπλανητικό είναι το επιχείρημα ότι λύση για τους φοιτητές είναι ένα «ανταγωνιστικό» πτυχίο, που τάχα εξα-

σφαλίζει δουλειά με προοπτική και δικαιώματα, όπως διαφημίζουν οι διοικήσεις των σχολών στους φοιτητές. Αυτό ζουν έντονα στο πετσί τους χιλιάδες νέοι που είναι κοντά στο πτυχίο και βλέπουν με αγωνία την εξέλιξη της καπιταλιστικής κρίσης, ανησυχούν για το πώς αυτή θα επιδράσει στην προσπάθειά τους να βρουν δουλειά στο αντικείμενό τους, ιδιαίτερα σε κλάδους που δέχονται πιο βαρύ πλήγμα, ενώ φαίνεται πιο ξεκάθαρα από ποτέ ότι η λογική που θέλει τον φοιτητή να ποντάρει τα πάντα στο πόσο «ανταγωνιστικός» είναι, τελικά τον αφήνει στον αέρα όταν οι ανάγκες της αγοράς αλλάξουν. Υπεύθυνος για τη σημερινή κατάσταση μέσα στις σχολές, που και πριν την πανδημία φυτοζωούσαν, ενώ

τώρα δεν μπορούν να εγγυηθούν ούτε την ασφάλεια και τη συμμετοχή όλων των φοιτητών στην εξεταστική, είναι η διαχρονική πολιτική ΕΕ-κυβερνήσεων που μετατρέπει τους φοιτητές σε πελάτες, την παιδεία σε εμπόρευμα, ενώ ωθεί τα πανεπιστήμια στη λειτουργία με όρους αυτόνομης επιχειρηματικής μονάδας. Η πείρα του προηγούμενου διαστήματος, οι αγωνίες των φοιτητών για τις σπουδές και το μέλλον τους αλλά και η αγανάκτηση για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα οι σχολές μπορεί και πρέπει να κατατεθεί στον αγώνα που σήμερα ανοίγει δρόμους για να αλλάξει ριζικά αυτή η κατάσταση.

Τα βιώματα των τελευταίων μηνών να γίνουν αφορμή να μπουν νέες δυνάμεις στον αγώνα για το Πανεπιστήμιο και την κοινωνία των σύγχρονων αναγκών

Α

πέναντι στην πολιτική που έχει φτάσει τις σχολές σε αυτό το επίπεδο, με την υποχρηματοδότηση και τις ελλείψεις να χτυπάνε κόκκινο, τους εργολάβους να λυμαίνονται κάθε κομμάτι της φοιτητικής μέριμνας και το ατελείωτο κυνήγι πιστοποιητικών από τους φοιτητές, στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας», πρέπει να αναδειχτούν τα αιτήματα για σύγχρονες εστίες, εξοπλισμό, συντήρηση και καθαριότητα, χωρίς εργολάβους, αποκλειστικά με κρατική ευθύνη, έκτακτη κρατική χρηματοδότηση για να καλυφθούν οι ανάγκες σε καθηγητές, προσωπικό και υποδομές, ώστε και σε αυτές τις συνθήκες αλλά και μετά την πανδημία να σταματήσουν οι σχολές να λειτουργούν στο έδαφος των τραγικών ελλείψεων των τελευταίων χρόνων. Ιδιαίτερα οι συνθήκες πανδημίας έδειξαν ότι είναι απαραίτητη από τη μια η λήψη υγειονομικών μέτρων που να εξασφαλίζουν την προστασία της υγείας των φοιτητών και την ίση συμμετοχή όλων στην εκπαιδευτική διαδικασία και την εξεταστική, ενώ από την άλλη να ενισχυθεί η περίθαλψη και η ασφάλιση των φοιτητών, να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας σε σχολές και εστίες, να ιδρυθούν δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας για την κάλυψη των αναγκών των φοιτητών. Σε αυτές τις συνθήκες μπορεί με πιο μαζικούς όρους να γίνει κτήμα χιλιάδων ακόμα φοιτητών ότι με πανδημία ή χωρίς, όλα αυτά που έχουν ανάγκη σήμερα για να σπουδάσουν και να ζήσουν όπως ονειρεύονται ξεφεύγουν κατά πολύ από τα όρια που μπορεί ή θέλει να τους δώσει ένα σύστημα που λειτουργεί με γνώμονα το κέρδος και τις ανάγκες του κεφαλαίου.

Εξοπλισμένοι με αυτό το συμπέρασμα, πρέπει χιλιάδες φοιτητές να οργανώσουν την πάλη τους στο πλευρό του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, που από την πρώτη στιγμή της πανδημίας μπήκαν μπροστά στην ενημέρωση, την ανάδειξη των προβλημάτων και της ρίζας τους. Η πείρα αυτή είναι πολύτιμη για να ανοίξουν δρόμοι ώστε να δυναμώσει ο αγώνας για το Πανεπιστήμιο των σύγχρονων αναγκών, ώστε «την επόμενη μέρα» οι φοιτητές, σε συμμαχία με τον εργαζόμενο λαό να βγουν στο προσκήνιο.

22

Τα ναρκωτικά στη σκιά της καραντίνας

Ο

καπιταλισμός στην πανδημία ξεγυμνώθηκε… Και φυσικά δε θα μπορούσε να μην αφήσει το αποτύπωμά του και στο κοινωνικό φαινόμενο της τοξικοεξάρτησης, με άμεσες και παράπλευρες απώλειες…

• Άμεσες απώλειες, γιατί μεγάλο μέρος των τοξικοεξαρτημένων είναι σοβαρά, οργανικά επιβαρυμένοι από τη χρήση, άρα ανήκουν σε ευάλωτες ή και σε ομάδες υψηλού κινδύνου. Για αυτούς τους ανθρώπους, που το κυνήγι της δόσης τους οδηγεί συνεχώς στους δρόμους ή κάποιες φορές ο δρόμος είναι το σπίτι τους, το σλόγκαν «Μένουμε σπίτι» ήταν τουλάχιστον ειρωνικό. Γι’ αυτούς, που όντας φυλακισμένοι στον εφιάλτη της εξάρτησης και υποτάσσοντας όλη τους τη σκέψη, όλη τους τη ζωή γύρω από την ουσία, η «ατομική ευθύνη» είναι φράση που στερείται νοήματος. Άλλωστε, για πολλούς από αυτούς και πριν τον κορονοϊό δεν υπήρχε θέση στα νοσοκομεία λόγω στιγματισμού. Αλλά μήπως έγινε κάτι καλύτερο για τους πρώην χρήστες που πήραν την απόφαση για απεξάρτηση; Ούτε ένα ευρώ δε δόθηκε στα θεραπευτικά προγράμματα, ούτε μία πρόσληψη προσωπικού δεν έγινε, ενώ οι συνθήκες που διαμόρφωσε η καραντίνα αντικειμενικά αύξησαν τις ανάγκες στήριξης αλλά και τις πιθανότητες υποτροπών.

• Παράπλευρες απώλειες, γιατί ήδη οι πρώτες έρευνες που εξετάζουν την επίδραση της πανδημίας στη χρήση ναρκωτικών καταγράφουν αύξηση της χρήσης, με σοβαρές ενδείξεις συστηματοποίησής της, αφού αυτή συντελείται πλέον μέσα στο σπίτι, ακόμα και από άτομα μικρότερων ηλικιών. Ζωντανή απόδειξη ήταν οι ουρές στα ολλανδικά «coffee shops» και στα καταστήματα πώλησης κάνναβης σε ΗΠΑ και Καναδά, όπου συνέρρευσαν χιλιάδες, για να δημιουργήσουν απόθεμα στη διάρκεια του lockdown. Ο τρόπος αντιμετώπισης της πανδημίας με την αποθέωση της ατομικής ευθύνης, όποια συνταγή κι αν ακολούθησαν τα καπιταλιστικά κράτη, έκανε πιο εμφανή τα αδιέξοδα του καπιταλισμού, ενέτεινε σε πλατιά λαϊκά στρώματα διεθνώς την αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα, ενώ η κοινωνική αποστασιοποίηση αύξησε τα αισθήματα εγκλωβισμού, μοναξιάς, δηλαδή παράγοντες που πυροδοτούν τη χρήση ναρκωτικών. Αυτά, σε συνδυασμό με την χρόνια ενορχηστρωμένη προσπάθεια του συστήματος να αθωώσει τη χρήση ναρκωτικών, δημιούργησαν το έδαφος για μεγαλύτερη ζήτηση.

Προσαρμογές για να μην χαθεί ούτε cent! Τα ναρκωτικά αποτελούν τη δεύτερη πιο κερδοφόρα παράνομη αγορά παγκοσμίως, ενώ οι νόμιμες εταιρείες πώλησης κάνναβης είναι από τις πλέον αναπτυσσόμενες. Δε θα μπορούσαν, λοιπόν, να μην ψάξουν για μια …«λύση μέσα στην κρίση», για να εξασφαλίσουν, αλλά και να επεκτείνουν την κερδοφορία τους. Έτσι, προχώρησαν στις κατάλληλες προσαρμογές, αξιοποιώντας διαδικτυακές πλατφόρμες ανωνυμίας και παράνομων συναλλαγών (darknet). Το EMCDDA (Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας) παρατηρεί αύξηση έως και 25% των πωλήσεων κάνναβης στο darknet, όπου μόνο η εταιρεία Cannazon πούλησε προϊόντα κάνναβης αξίας 4,3 εκατ. ευρώ τους μήνες Ιανουάριο-Μάρτιο, δηλαδή ούτε καν στην καρδιά της καραντίνας. Καθώς το online εμπόριο έδωσε διεξόδους, δημιουργήθηκαν και οι ανάλογες νόμιμες πλατφόρμες προώθησης υπό την ευθύνη της «Prohibition Partners», του κολοσσού που ειδικεύεται σε «ναρκωεπενδύσεις», με έμφαση στην κάνναβη. Στην Ολλανδία, τα «coffee shops» δεν άντεξαν κλειστά ούτε για 15 μέρες με τη δικαιολογία ότι ο κόσμος θα στραφεί στο παράνομο εμπόριο και θα χαθούν έσοδα! Σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ τα «cannabis shops» θεωρήθηκαν μαγαζιά με… είδη πρώτης ανάγκης (!)

και έμειναν ανοιχτά όλο το διάστημα της καραντίνας, ενώ δεν έλειψαν και τα δημοσιεύματα σε εφημερίδες διεθνούς βεληνεκούς που ανέφεραν την κάνναβη ως «ίσης αξίας με το γάλα και το ψωμί». Σύμφωνα με τα στοιχεία, σημειώθηκε διπλασιασμός των πωλήσεων κάνναβης στις ΗΠΑ μέσα σε λίγες μόνο μέρες του Μαρτίου, ενώ στον Καναδά ανέκαμψαν οι μετοχές εταιρειών κάνναβης, λόγω αυξημένης ζήτησης στην αρχή και κατά τη διάρκεια του lockdown. Μάλιστα, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, την περίοδο της καραντίνας επήλθε αύξηση των τιμών ναρκωτικών, γεγονός ενδεικτικό της αυξημένης ζήτησης. Παράλληλα, σειρά «πληρωμένων» ερευνών αναζητούσαν στην κάνναβη, αλλά και σε άλλα ναρκωτικά τη θεραπεία… και για τον κορονοϊό! Το αποκορύφωμα ήρθε όταν μέσα στις τραγικές συνθήκες της πανδημίας το Υπουργείο Υγείας της Γαλλίας αναγκάστηκε να ασχοληθεί με το θέμα και να εκδώσει επίσημη ανακοίνωση που έλεγε το αυτονόητο, ότι «η κοκαΐνη δεν προστατεύει από τον κορονοϊό». Αυτό μάλιστα, την ώρα που το «Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα ναρκωτικά και το έγκλημα» έκανε την εκτίμηση ότι «η Ευρώπη πλημμύρισε από κοκαΐνη», με τις κατασχέσεις της ουσίας να αυξάνονται κατά 20% σε σχέση με την περσινή ίδια χρονική περίοδο.

«Οι άνθρωποι αγοράζουν σαν τρελοί κοκαΐνη» δηλώνει στον The Guardian χαρούμενος, αλλά και ανήσυχος για την ύπαρξη επαρκών αποθεμάτων ναρκωτικών ουσιών μέσα στην πανδημία ένας έμπορος ναρκωτικών, επιβεβαιώνοντας την εικόνα των ερευνών για έκρηξη των πωλήσεων στο lockdown. Στη Financial Post έγινε είδηση η μερική αναστολή λειτουργίας καταστημάτων κάνναβης για να αποφευχθεί... η κοσμοσυρροή!

Οδηγητής



Ιούνης 2020

23

εντάσσονται Ελλάδα και Β. Μακεδονία, αφού υπάρχει ευνοϊκό κλίμα για την καλλιέργεια του φυτού και φθηνή εργατική δύναμη. Τα συμπεράσματα αυτής της έκθεσης αποκτούν ιδιαίτερη σημασία στη φάση της νέας οικονομικής κρίσης, τώρα δηλαδή που τα μονοπώλια και τα αστικά κράτη αναζητούν γρήγορες, εύκολες και κερδοφόρες επενδύσεις. Τα ναρκωτικά -νόμιμα ή παράνομα- στον καπιταλισμό είναι πηγή κερδοφορίας, συμβάλλουν στη μεγιστοποίηση του καπιταλιστικού κέρδους. Από αυτή την αρχή εκπορεύεται και η νομιμοποίησή τους με αιχμή την κάνναβη. Παράλληλα, το καπιταλιστικό σύστημα γνωρίζει πως σε περιόδους όπου φανερώνεται έντονα η βαρβαρότητά του, τα ναρκωτικά παίζουν σημαντικό ρόλο ως μέσο καταστολής και πρόληψης ανόδου της ταξικής πάλης. Τέτοια περίοδος ήταν η πανδημία, τέτοια θα είναι και η νέα καπιταλιστική κρίση, που επιδιώκουν να περάσει σαν οδοστρωτήρας πάνω από τα δικαιώματα της νεολαίας. Τα γεγονότα της κρίσης του 2009, όπου τα «ναρκωτικά των φτωχών», όπως το «σίσα» κατέκλυσαν τις πιάτσες είναι ακόμα νωπά… Ουρά σε coffe shop στην Ολλανδία. «Απαραίτητη» φαίνεται ότι ήταν η αγορά ουσιών για πολλούς Ολλανδούς και όχι μόνο, ώστε να τα βγάλουν πέρα με τον εγκλεισμό, άλλο ένα δείγμα των τεράστιων αδιεξόδων που ορθώνει το σύστημα στους λαούς.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι στις πολιτικές προσαρμογής συγκαταλέγονται και τα fake news που προώθησαν τα μονοπώλια του χώρου για να ενισχύσουν τα ταμεία τους. Ψευδείς ειδήσεις που πάτησαν όμως πάνω στον γενικό ανορθολογισμό ο οποίος εμφανίστηκε την περίοδο της πανδημίας, κυρίως, όμως, στη χρόνια εντατική προσπάθεια απενοχοποίησης των ναρκωτικών και υποτίμησης της βλαπτικής επίδρασής τους στον οργανισμό, ώστε να νομιμοποιηθούν στις συνειδήσεις των εργαζομένων και της νεολαίας.

Σταθερός προσανατολισμός σε νέες επενδύσεις Ταυτόχρονα με τις παραπάνω προσαρμογές και εξελίξεις, σταθερός παρέμεινε και ο προσανατολισμός των μεγάλων εταιρειών στην εξεύρεση νέων πεδίων κερδοφορίας. Πριν μερικούς μήνες η «Prohibition Partners»

έγραφε για τις δυνατότητες επενδύσεων κάνναβης σε ευρωπαϊκές χώρες, με γνώμονα το μέγιστο καπιταλιστικό κέρδος. Η έκθεση καταλήγει σε ομαδοποίηση των χωρών με βάση τις δυνατότητες που διακρίνει στην καθεμιά, ιεραρχώντας την προώθηση της ιατρικής κάνναβης σε ισχυρές καπιταλιστικές χώρες που έχουν ανοίξει αυτό το δρόμο, όπως η Βρετανία, η Γερμανία και η Γαλλία. Μια δεύτερη ομάδα μικρών καπιταλιστικών οικονομιών (Μάλτα, Σαν Μαρίνο, Λουξεμβούργο) προκρίνεται ως η καταλληλότερη για επενδύσεις στην ψυχαγωγική κάνναβη, ώστε να ανοίξει σιγά-σιγά ο δρόμος για τη νομιμοποίησή της στην υπόλοιπη Ευρώπη. Τέλος, υπάρχει μια τρίτη ομάδα που επιδιώκει τη θωράκιση του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης με προσέλκυση επενδύσεων, οι οποίες μπορούν να περιλαμβάνουν και την κάνναβη. Σε αυτή την κατηγορία

Μέτωπο σταθερό ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά Η χρήση ναρκωτικών ουσιών, ως κοινωνικό φαινόμενο, αντικειμενικά επηρεάστηκε από τις αλλαγές των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών. Εξελίχθηκε στις νέες συνθήκες, παίρνοντας νέα χαρακτηριστικά, ενώ φαίνεται να παγιώνεται η νόμιμη επιχειρηματική δραστηριότητα με αυτά και γύρω από αυτά. Επιβεβαιώνεται η ανάγκη του σταθερού μετώπου απέναντι σε όλα τα ναρκωτικά, η θέση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ότι η καταπολέμηση των ναρκωτικών σημαίνει πρώτα και κύρια πόλεμο με το σύστημα που γεννά και αναπαράγει το φαινόμενο, δηλαδή τον καπιταλισμό, ο παρασιτισμός και η βαρβαρότητα του οποίου φαίνονται σε όλο τους το μεγαλείο σε τέτοιες συνθήκες. Την ώρα που κρίνεται η ζωή, κάποιοι θησαυρίζουν πουλώντας τον θάνατο, με τα καπιταλιστικά κράτη να βλέπουν σε αυτό οικονομικές ευκαιρίες, αντί να σχεδιάσουν και να δαπανήσουν χρήματα για τη θωράκιση της σωματικής και ψυχικής υγείας των ανθρώπων.

Δίνουμε συνέχεια με τις εκδηλώσεις της ΚΝΕ Ας σκεφτούμε τι παρακαταθήκη μας άφησαν οι παρεμβάσεις του Κόμματος μέσα στην καραντίνα και η δραστηριότητα του ταξικού εργατικού κινήματος, μαζί με τους αγώνες των υγειονομικών. Ας αναλογιστούμε πόσο σημαντικό είναι να έχεις φωνή ακόμα κι αν σου είναι καλυμμένα το στόμα, να δρας συνειδητά μέσα στην κοινωνική πραγματικότητα, σε όποιες συνθήκες, να προσπαθείς να επιδράσεις. Αντίθετη σε μια τέτοια γνήσια επαναστατική δράση είναι η χρήση ναρκωτικών, γι’ αυτό, με αφορμή την 26η Ιούνη -παγκόσμια μέρα κατά των Ναρκωτικών- η ΚΝΕ καλεί τα μέλη και τους φίλους της να ξεδιπλώσουν σε κάθε συνοικία και στέκι νεολαίας μια πλούσια, πολύμορφη δραστηριότητα. Με όπλα τη φαντασία, το μεράκι, τη δημιουργικότητα και την έκδοση της Επιτροπής του ΚΣ της ΚΝΕ ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά, να επιδιώξουμε να συζητήσουμε με χιλιάδες νέους για το πώς το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» επιβεβαιώνεται και μέσα από το παράδειγμα των ναρκωτικών. Η δράση της ΚΝΕ για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των ναρκωτικών θα κορυφωθεί με κεντρική παρέμβαση στο κέντρο της Αθήνας, την Παρασκευή 26 Ιούνη, το απόγευμα.

Ψάξε

την πραγµατική ουσία

Πες όχι

σε όλα τα ναρκωτικά

Επιτροπή κατά των ναρκωτικών του ΚΣ της

24

ΜΑΘΗΤΙΚΉ ΔΡΑΣΤΗΡΙΌΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΝΕ

Α

πό άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα αυτούς τους μήνες οι μαθητικές Οργανώσεις της ΚΝΕ διοργανώνουν πολύμορφες δραστηριότητες για κάθε θέμα που απασχολεί τους μαθητές. Στον «Οδηγητή» φιλοξενούμε ανταποκρίσεις από τις Οργανώσεις του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης που περιγράφουν πώς και τι διοργανώνουν όλο αυτό το διάστημα, την ανταπόκριση που βρίσκουν αυτές οι δράσεις στους μαθητές, παλιούς αλλά και νέους φίλους της ΚΝΕ!

ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Έτσι προετοιμάσαμε το δικό μας μαθητικό πρόγραμμα… Την επικαιρότητα του συνθήματος της Οργάνωσής μας συζητάμε την περίοδο αυτή στις μαθητικές μας ΟΒ. Μας είχε λείψει να βρεθούμε όλοι μαζί, να πειράζει ο ένας τον άλλον, να κουβεντιάζουμε τους προβληματισμούς μας, να λύνουμε απορίες, να σχεδιάζουμε πώς θα δράσουμε οργανωμένα το επόμενο διάστημα. Το γεγονός αυτό έγινε εύκολα αντιληπτό από το πρώτο κιόλας λεπτό που ξανασυναντηθήκαμε, απόλυτα φυσιολογικό αφού η δράση της ΟΒ είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής κάθε συντρόφου. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα λοιπόν, φάνηκαν δύο πράγματα. Πρώτον, η αγανάκτηση που μας κατέκλυσε από τις εικόνες όλου αυτού του διαστήματος του εγκλεισμού, με τους ομαδικούς τάφους, με γιατρούς να είναι αναγκασμένοι να επιλέξουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει. Από την άλλη όμως έγινε φανερή η αισιοδοξία που έχουμε, αφού πέρα από το γεγονός ότι για μία ακόμα φορά αποκαλύφθηκε η σαπίλα αυτού του συστήματος, πήραμε θάρρος και εμπνευστήκαμε από τις πρωτοβουλίες που πήρε το Κόμμα μας και η ΚΝΕ κάνοντας πράξη το σύνθημα «Μένουμε δυνατοί». Είμαστε αισιόδοξοι, λοιπόν, και με τέτοιο κλίμα κουβεντιάσαμε ώστε να γίνει πράξη η δυνατότητα αυτή που διαμορφώθηκε τόσο από τις ίδιες τις εξελίξεις, όσο και από τη δράση τη δική μας την περίοδο της καραντίνας, που έδωσε κουράγιο και στη νεολαία.

Δράσεις μαθητών για την Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος

Με το σύνθημα μας, λοιπόν, εμπλουτισμένο με πολύμορφες δραστηριότητες στα στέκια που έχουν επιμεληθεί οι μαθητικές ΟΒ σε κάθε γειτονιά του Πειραιά επιδιώκουμε να έρθουμε σ’ επαφή με εκατοντάδες μαθητές. Αποφασίσαμε ένα πλούσιο πρόγραμμα με συζητήσεις έτσι ώστε να ανταλλάξουμε απόψεις με τους μαθητές, παιχνίδια για να ζωντανέψουν ξανά οι παρέες και να γεμίσουν οι γειτονιές με χαρά και ζωντάνια, αλλά και να αναπτύξουμε δραστηριότητα που να εξυπηρετεί να γνωρίσουμε και άλλα παιδιά. Ήταν σημαντικό επίσης να καταλήξουμε σε εύστοχους χώρους για να στήσουμε τις δραστηριότητες μας και τα στέκια μας, χώρους που να συγκεντρώνουν την πλειοψηφία των μαθητών. Κλειδί για τα παραπάνω ήταν η πλούσια συζήτηση για τα συμπεράσματα από τη δράση της κάθε ΟΒ την προηγούμενη περίοδο, δηλαδή τις συγκεκριμένες δυνατότητες που έχει η κάθε οργάνωση, τη θετική πείρα που είχαμε την περίοδο της καραντίνας όπως για παράδειγμα ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη καλλιτεχνικής έκφρασης σε πολλούς μαθητές, ότι μπορούμε να εμπιστευτούμε και να εντάξουμε στη δράση μας με πιο ενεργητικό ρόλο πολλούς περισσότερους κ.λπ.

Τα ερωτηματολόγια της ΚΝΕ τα συμπληρώνουν παντού χιλιάδες μαθητές!

Σε κάθε πόλη και χωριό στήνουμε παιχνίδια και ομαδικές δραστηριότητες!

Οδηγητής

Είμαστε πανέτοιμοι να εμπνεύσουμε πολλούς ακόμα να μπουν μαζί μας στον αγώνα για να αλλάξουμε τον κόσμο! Το βασικό σε αυτό έχει αποδειχθεί ότι είναι να γίνεται υπόθεση της ΟΒ κάθε τι που αποφασίζουμε, η δραστηριότητα να πατάει στις ανησυχίες και τα ενδιαφέροντα του κάθε συντρόφου, να προετοιμάζεται, να προπαγανδίζεται και να στήνεται από την ίδια την ΟΒ και τους φίλους της. Το κυριότερο όμως απ’ όλα ήταν να πούμε έγκαιρα όλοι τη γνώμη μας, για να καταλήξουμε στις δράσεις, τις μορφές και κύρια στο πώς θα αναδείξουμε ότι το σύνθημα μας είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Επίκαιρο, αναγκαίο και ρεαλιστικό είναι να αλλάξουμε τον κόσμο, γιατί για άλλη μία φορά έγινε ολοφάνερη η γύμνια του δικού τους «κόσμου», του συστήματος τους. Μία γύμνια που θέτει σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια μας τη ζωή όπως αποδείχτηκε περίτρανα τους τελευταίους τρεις μήνες. Όμως ο λαός και η νεολαία έδειξαν πραγματικά υπεύθυνη στάση παρά τα όσα ακούσαμε περί ανευθυνότητας. Αντίθετα, αλλού είναι η ευθύνη που είναι άδεια τα νοσοκομεία, που μπήκαμε σε καραντίνα



Ιούνης 2020

25

για να αρρωστήσουμε σε δόσεις και όχι όλοι μαζί και πρέπει να την αναζητήσουμε στο κράτος και συνολικά στο σύστημά τους. Εμείς θέλουμε κι έχουμε ανάγκη έναν άλλον κόσμο, γι’ αυτό είναι επιτακτικό και ν’ αλλάξει το σάπιο αυτό σύστημα. Η αισιοδοξία η δικιά μας πέρα από τις ενθαρρυντικές εικόνες όλου του προηγούμενου διαστήματος που πήγαμε κόντρα στη σιγή νεκροταφείου που ήθελε να επιβάλλει η κυβέρνηση, προκύπτει κι από τη βεβαιότητα πως υπάρχει άλλη λύση για εμάς και το μέλλον μας. Πως μπορούμε να ζήσουμε χωρίς κρίσεις, πολέμους, προσφυγιά και ρατσισμό, αρκεί να ανατρέψουμε ριζικά τον σημερινό κόσμο, να φτιάξουμε τη σοσιαλιστική κοινωνία. Γι’ αυτή την κοινωνία παλεύουμε εμείς, μια κοινωνία όπου δε θα μετριέται η ανθρώπινη ζωή με βάση τα λεφτά και τα κέρδη των λίγων, όπου οι μαθητές μετά από τρεις μήνες απουσίας από το σχολείο θα ανυπομονούσαν να επιστρέψουν και όχι όπως τώρα που πάνε με βαριά καρδιά. Μία κοινωνία που θα ζούμε ακριβώς έτσι όπως μας αξίζει, σαν Άνθρωποι. Μαθητικές Οργανώσεις Πειραιά της ΚΝΕ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Τι «κανονίζουν» οι μαθητές της πόλης; Φέτος η δραστηριότητα μας διεξάγεται σε συνθήκες που υπάρχει έντονος προβληματισμός στους μαθητές για την κρίση, για τις δουλειές των γονιών τους κι αν θα τα βγάλουν πέρα το επόμενο διάστημα. Με έντονη αγανάκτηση για το νομοσχέδιο που τόλμησε να φέρει η κυβέρνηση εν μέσω πανδημίας και ετοιμάζεται να το ψηφίσει. Με αμφισβήτηση για την τραγική κατάσταση που επικρατεί με την τηλεκπαίδευση, ανησυχία για τους όρους με τους οποίους άνοιξαν τα σχολεία και τα ερωτηματικά που μένουν αναπάντητα για τον Σεπτέμβρη. Με ανάγκη για ξεγνοιασιά, βόλτα και ξέσκασμα, μετά από όλο το διάστημα του εγκλεισμού στα σπίτια μας λόγω της πανδημίας του κορονοιού. Όλη αυτή η δραστηριότητα που ανοίξαμε αυτό το διάστημα με escape room, παιχνίδια παντομίμας, πες-βρες, quiz ερωτήσεων και debate μαθητών για το «ποιο σχολείο υπερασπιζόμαστε», αποτέλεσαν σταθμό για συζήτηση, εφαλτήριο για οργάνωση, μία «ανάσα» στη δύσκολη καθημερινότητα των μαθητών. Αυτή η δραστηριότητα είναι μια μεγάλη ευκαιρία ώστε χιλιάδες μαθητές να ακούσουν και να μάθουν για το ΚΚΕ και την ΚΝΕ. Να ψαχτούν, να δώσουν τη σωστή απάντηση στους προβληματισμούς που έχουν, να απαντήσουν όλα αυτά τα «γιατί» που τους ταλανίζουν. Να κάνουν την αγανάκτηση και το θυμό που έχουν για ό,τι συμβαίνει, δύναμη! Αυτό επιβεβαιώθηκε και απ’ το ότι πολλοί μαθητές με ενδιαφέρον συμπληρώνουν το νέο ερωτηματολόγιο της ΚΝΕ. Πρόκειται για ερωτήματα όπως: «Θεωρείς ότι μας έπληξε όλους το ίδιο ο κορωνοιός;», «γιατί πιστεύεις ότι υπήρχαν τόσες χιλιάδες θύματα στην πανδημία;», «θα μπορούσε η κυβέρνηση να πάρει περισσότερα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας;», «πιστεύεις πως μπορεί να υπάρξει κοινωνία όπου η υγεία θα είναι πραγματικά δημόσια και δωρεάν για όλους;». Η δραστηριότητά μας τον Ιούνη θέλουμε να κορυφωθεί με πλούσιο πολύμορφο πρόγραμμα, με αθλητικά τουρνουά, προβολές ταινιών, αφιερώματα και «μουσικές νότες», εκδρομές κ.ά.. Βάζουμε στοίχημα με τον εαυτό μας σε όλη αυτή τη δραστηριότητα να συμμετέχουν εκατοντάδες μαθητές!

Αγώνας για το σχολείο που έχουμε ανάγκη! Για να μην περάσει το Νομοσχέδιο που κάνει ακόμα χειρότερο το σχολείο μας! Μέσα από όλη αυτή τη δραστηριότητα φάνηκε πιο πολύ από ποτέ η ανάγκη οι μαθητές να συζητήσουν για την κατάσταση στα σχολεία τους, να σκεφτούν τι σχολείο τους αξίζει, να εκφράσουν την αντίθεσή τους στα σχέδια της κυβέρνησης να καταθέσει εν μέσω πανδημίας, στην «παράταση» της σχολικής χρονιάς και μέσα στο κατακαλόκαιρο ένα ακόμα αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο. Μάλιστα έχει το θράσος να το βαφτίσει και «αναβάθμιση του σχολείου». Βέβαια, γίνεται εύκολα κατανοητό πως η εισαγωγή της τράπεζας θεμάτων από την Α’ Λυκείου με «πανελλαδικού τύπου» εξετάσεις για κάθε τάξη και τα περισσότερα εξεταζόμενα μαθήματα στο Γυμνάσιο δεν είναι αναβάθμιση! Είναι ακόμα μεγαλύτερη μετατροπή του σχολείου σε μια πανάκριβη «εξεταστική αρένα», που όποιος αντέξει – άντεξε, ειδικά σε μια χρονιά που οι δυσκολίες στην οικογένεια λόγω της οικονομικής κρίσης είναι ακόμα μεγαλύτερες, που θα πρέπει να καλυφθούν τα κενά που προέκυψαν τους μήνες της πανδημίας. Αυτή η συζήτηση αντικειμενικά αυτές τις μέρες έχει πάρει φωτιά, αφού ακόμα μια φορά οι μαθητές, κάτω και από τη μαχητική παρέμβαση των μελών και φίλων της ΚΝΕ, ετοιμάζονται τη μέρα ψήφισης του νομοσχεδίου να κατέβουν στους δρόμους και να δώσουν τη δική τους αγωνιστική απάντηση!

Οι μαθητές βγήκαν και θα ξαναβγούν στον δρόμο ενάντια στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης που μετατρέπει το σχολείο ακόμα περισσότερο σε εξεταστικό κέντρο

Μαθητικές Οργανώσεις Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ

26

! ο ι σ ά ν µ ...γυ

«Το καθήκον του νέου κομμουνιστή είναι: Να αναπτύξει την ευαισθησία του σε σημείο που να νιώθει αγωνία όταν δολοφονείται ένας άνθρωπος κάπου στον κόσμο και να ενθουσιάζεται όταν ανυψώνεται κάπου μια καινούργια σημαία της λευτεριάς...»

Ε

ρνέστο Τσε Γκεβάρα, όνομα - θρύλος, σύμβολο κάθε επανάστασης. Το πνεύμα του Τσε, «σπινθήρας», που ανάβει τη φλόγα στις καρδιές εκατομμυρίων αγωνιστών και επαναστατών σε όλο τον κόσμο. Ο Τσε υπήρξε φωτεινό παράδειγμα γνήσιου επαναστάτη. Η φωνή του έφτασε σε εκατομμύρια αυτιά σε όλο τον κόσμο. Τον Τσε τον ξέρουμε όλοι: ως τον ακούραστο, φωτεινό, μελετηρό, γελαστό επαναστάτη. Ως τον άνθρωπο γεμάτο ανησυχίες που δεν άντεχε την αδικία και από εθελοντής γιατρός των φτωχών λεπρών της Λατινικής Αμερικής, πήρε μέρος σε λαϊκές κινητοποιήσεις, διώχθηκε και φυλακίστηκε και τελικά έγινε ένας από τους Κουβανούς Επαναστάτες, έγινε ο Comadante Τσε Γκεβάρα. Με αφορμή την φετινή επέτειο από τη γέννηση του (14 Ιουνίου 1968), η στήλη μας «Πάμε Γυμνάσιο», σκέφτηκε πως η ίδια η ζωή και η πορεία του Τσε μπορεί να γίνει οδηγός για κάθε μαθητή που αισθάνεται πως ο κόσμος που ζούμε δεν του «κάνει». Που αγωνιά να δράσει, να κάνει κάτι για να είναι ο κόσμος μας πιο όμορφος, πιο δίκαιος, πιο ανθρώπινος. Τα χιλιάδες θύματα της πανδημίας του κορονοϊού, οι

σκληρές εικόνες και στοιχεία από όλο τον κόσμο και από τη χώρα μας έδωσαν τη θέση τους στην τεράστια αβεβαιότητα για την κατάσταση στα σπίτια των λαϊκών οικογενειών, για την δουλειά των γονιών μας την επόμενη μέρα: αυτή της οικονομική κρίσης. Από τις εικόνες με τους νεκρούς από την πανδημία λόγω ελλείψεων σε γιατρούς και νοσηλευτές στα δελτία των ειδήσεων περάσαμε στις εικόνες ανθρώπων που κατεβαίνουν στο δρόμο και φωνάζουν «enough is enough!», με αφορμή τη δολοφονία του Αφροαμερικανού Floyd. Όλα ξεκινάν και τελειώνουν από μια κοινή παραδοχή: το διαρκές κυνήγι του κέρδους των λίγων καταπιέζει τους πολλούς σε όλο τον κόσμο. Ο καθένας μπορεί και πρέπει να πάρει τη δική του θέση στον αγώνα. Να μην αφήσει λεπτό χαμένο όταν μπορεί να κάνει το βήμα για να δυναμώσει ο κοινός αγώνας των πολλών να ζήσουμε όπως μας αξίζει. Για να γίνει πράξη η σοσιαλιστική κοινωνία και να ζήσουμε χωρίς κρίσεις, πολέμους, ρατσισμό. Άλλωστε το υποσχεθήκαμε και στον Τσε: «Hasta la victoria siempre»... Μέχρι την νίκη για πάντα!

«Η επανάσταση έχει ανάγκη την οργανωμένη κινητοποίηση ενός ολόκληρου λαού και σε αυτό αφιερώθηκα»

Ν

α πως περιγράφει ο ίδιος την ένταξη του στην οργανωμένη ζωή και δράση, σε μια ομιλία του στους φοιτητές της Ιατρικής Σχολής στην Κούβα το 1960: «Όλοι σχεδόν ξέρετε ότι ξεκίνησα τη σταδιοδρομία μου ως γιατρός πριν από αρκετά χρόνια. Όταν ξεκίνησα, όταν άρχισα να σπουδάζω ιατρική, οι περισσότερες από τις ιδέες που έχω σήμερα ως επαναστάτης απουσίαζαν από το οπλοστάσιο των ιδανικών μου. Ήθελα να πετύχω, όπως θέλουν όλοι. Το όνειρό μου ήταν να γίνω διάσημος ερευνητής. Το όνειρό μου ήταν να δουλεύω ακούραστα για να πετύχω κάτι που θα μπορούσε πραγματικά να τεθεί στην υπηρεσία της ανθρωπότητας, αλλά, την ίδια στιγμή, θα αποτελούσε κι έναν προσωπικό θρίαμβο. Ήμουν, όπως όλοι μας, ένα παιδί του περιβάλλοντος μου. Μέσα από κάποιες ειδικές περιστάσεις, ίσως και εξαιτίας του χαρακτήρα μου επίσης, αφού πήρα το πτυχίο μου, άρχισα να ταξιδεύω στη Λατινική Αμερική. Έτσι όπως ταξίδευα, πρώτα ως φοιτητής και ύστερα ως γιατρός, άρχισα να έρχομαι σε στενή επαφή με τη φτώχεια, την πείνα, τις αρρώστιες, την αδυναμία να θεραπευτεί ένα παιδί από έλλειψη μέσων, με το μούδιασμα που προκαλούν η

πείνα και οι τιμωρίες, ώσπου φτάνουμε σ’ ένα σημείο που φαντάζει ασήμαντο γεγονός να χάνει ένας γονιός το παιδί του... Κι άρχισα να βλέπω ότι υπήρχε κάτι που μου φαινόταν τότε σχεδόν εξίσου σημαντικό με την καριέρα μου ή με τη συμβολή μου στην ιατρική επιστήμη, και αυτό ήταν να βοηθήσω εκείνους τους ανθρώπους. Εξακολούθησα όμως να είμαι, όπως όλοι μας εξακολουθούμε να είμαστε, ένα παιδί του περιβάλλοντος μου και ήθελα να βοηθήσω εκείνους τους ανθρώπους με τις προσωπικές μου προσπάθειες. Αλλά αυτό δεν έφτανε πια... Τότε συνειδητοποίησα κάτι βασικό: Η μεμονωμένη προσπάθεια, η προσωπική προσπάθεια, η καθαρότητα των ιδανικών, η επιθυμία για θυσία μιας ολόκληρης ζωής στο πιο ευγενικό ιδανικό δε σημαίνουν τίποτα αν αυτή η προσπάθεια γίνεται μεμονωμένα, απόμερα, σε μια γωνιά της Λατινικής Αμερικής, απέναντι σε εχθρικές κυβερνήσεις και κοινωνικές συνθήκες που δεν επιτρέπουν την πρόοδο. Η επανάσταση έχει ανάγκη την οργανωμένη κινητοποίηση ενός ολόκληρου λαού και σε αυτό αφιερώθηκα…»

Οδηγητής



Ιούνης 2020

27

Με αφορμή τη δίκη για την άγρια δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη

Η

δίκη, για την άγρια δολοφονία της φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο, μετά από το βιασμό και τη βάναυση κακοποίησή της, τελείωσε πριν λίγες μέρες. Οι δύο κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη για την ανθρωποκτονία και σε 15 χρόνια φυλάκιση για τον ομαδικό βιασμό. Η ατομική ευθύνη των ενόχων για το έγκλημα που διέπραξαν, σωστά αποδόθηκε από το δικαστήριο. Δικαίως η εξέλιξη της δίκης απασχόλησε τις νέες και τους νέους που ζητούσαν να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Η υπόθεση αξιοποιήθηκε από διάφορα ΜΜΕ, που επικεντρώνονταν είτε σε λεπτομέρειες για την προσωπική ζωή της Ελένης, είτε σε διαρροές των καταθέσεων για τηλεθέαση. Το αποκορύφωμα ήρθε με την ψεύτικη αντιπαράθεση που στήθηκε ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή την απαράδεκτη και προκλητική παρέμβαση του υφυπουργού Άκη Σκέτρσου, απέναντι στην αγόρευση της εισαγγελέως της δίκης. Πήγε περίπατο τελικά το αφήγημα της κυβέρνησης, του ΣΥΡΙΖΑ και των υπολοίπων αστικών κομμάτων περί «σεβασμού στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης».

Ο παραμορφωτικός φακός των φεμινιστικών αναλύσεων για τη βία κατά των γυναικών Η δίκη και η απόφαση του δικαστηρίου σχολιάστηκε και από τα διάφορες φεμινιστικές οργανώσεις, που έχουν επιμέρους διαφοροποιήσεις ανάλογα και με τον προσανατολισμό τους (σοσιαλδημοκρατικές/αστικές, οπορτουνιστικές, αναρχικές). Στις ανακοινώσεις και τα δελτία τύπου που εξέδωσαν υπάρχει ένας κοινός πυρήνας: Παρουσιάζουν ως αιτία της ανισότιμης θέσης της γυναίκας τις κοινωνικές προκαταλήψεις, τα κοινωνικά στερεότυπα για τα δύο φύλα, ενώ η βία σε βάρος των γυναικών παρουσιάζεται ως «μηχανισμός» καταπίεσης. Έτσι, παρουσιάζουν την πραγματικότητα αναποδογυρισμένη, «θολώνοντας» την πραγματική αιτία των κοινωνικών διακρίσεων σε βάρος της γυναίκας, του ίδιου του φαινομένου της πολύμορφης βίας που υφίστανται και κυρίως τις προϋποθέσεις για την απελευθέρωση της γυναίκας από κάθε κοινωνική ανισότητα.

Μας λένε: «Είναι η πατριαρχία που μας καταπιέζει»

Μας λένε: H δικαιοσύνη αποκτά «θηλυκές αξίες»

Αυτό που μας καταπιέζει είναι η καπιταλιστική βαρβαρότητα, που πάνω σε αυτή αναπαράγονται οι απαράδεκτες και καταδικαστέες κοινωνικές διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, ο οικονομικός και κοινωνικός καταναγκασμός για γυναίκες και άνδρες. Η σεξουαλική παρενόχληση, η ενδοοικογενειακή βία, ο βιασμός, οι δολοφονίες γυναικών, και άλλα απαράδεκτα φαινόμενα που παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα της γυναίκας αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου της ανισότιμης θέσης της. Είναι το αποτέλεσμα και όχι η αιτία των κοινωνικών διακρίσεων σε βάρος της, που επιβιώνουν και αναπαράγονται στη σύγχρονη εκμεταλλευτική κοινωνία. Οι αναφορές, λοιπόν, των «σύγχρονων» φεμινιστριών στη λεγόμενη «πατριαρχία» ως κύρια αιτία της καταπίεσης της γυναίκας, ρίχνει νερό στο μύλο της προσπάθειας της αστικής εξουσίας, με τον πολυπλόκαμο μηχανισμό της, να ενσωματώσει τη δυσαρέσκεια των νέων γυναικών σε ανώδυνα κανάλια για το σύστημα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Ως συνέπεια, δε βγάζουν άχνα για την ταξική βία του αστικού κράτους και της καπιταλιστικής εργοδοσίας απέναντι σε γυναίκες και άντρες. Δε λένε κουβέντα για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και τις γυναίκες θύματά τους, για τα εργατικά ατυχήματα εξαιτίας της εντατικοποίησης της εργασίας των γυναικών, για την ανυπαρξία των μέτρων προστασίας του γυναικείου οργανισμού στους χώρους δουλειάς…

Ο χαρακτήρας της αστικής δικαιοσύνης δεν καθορίζεται από το φύλο του εκάστοτε δικαστή, ούτε από την ευαισθησία σε ορισμένες κραυγαλέες διακρίσεις και συμπεριφορές σε βάρος γυναικών, που μπορεί να εκφράζονται ειλικρινά. Οι αποφάσεις των δικαστηρίων καθορίζονται από τους νόμους του αστικού κράτους, οι οποίοι υπερασπίζονται μόνο τις «αξίες» που υπηρετούν τα συμφέροντα της τάξης που έχει τα κλειδιά της οικονομίας και της εξουσίας, τους καπιταλιστές. Πού είναι αυτές οι «θηλυκές αξίες» της αστικής δικαιοσύνης όταν: • Επικυρώνει απολύσεις εγκύων.

• Βγάζει παράνομες και καταχρηστικές τις απεργίες εργαζομένων, γυναικών και αντρών.

• Οι γυναίκες θύματα της πολύμορφης βίας παραμένουν απροστάτευτες. Με το νέο Ποινικό Κώδικα - που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση και διατηρεί η ΝΔ - ο εργοδότης που παρενοχλεί σεξουαλικά εργαζόμενη γυναίκα τη γλιτώνει με ένα χρηματικό πρόστιμο, ενώ οι μαστροποί πέφτουν στα «μαλακά», ενώ αν θεωρηθεί πως υπάρχει «συναίνεση» από τις γυναίκες, δεν διώκονται καν! Οι «σύγχρονες» φεμινιστικές οργανώσεις αποφεύγουν να αναφερθούν σε όλα αυτά. Όπως μάλλον... ξέχασαν το φύλο της εισαγγελέα στη δίκη της Χρυσής Αυγής, της Αδαμαντίας Οικονόμου, που η απαράδεκτη πρότασή της «ξεπλένει» το ναζιστικό εγκληματικό μόρφωμα.

Να ξεριζωθεί η αιτία… Οι νέες που προβληματίζονται και αγωνιούν βλέποντας και βιώνοντας τις διακρίσεις σε βάρος τους ας γυρίσουν την πλάτη στις δυνάμεις που θολώνουν το δρόμο για την πραγματική ισοτιμία και χειραφέτηση των γυναικών. Μαζί με την ΚΝΕ και το ΚΚΕ, μπορούν να δυναμώσουν τη διεκδίκηση από το κράτος για μέτρα πρόληψης και στήριξης των θυμάτων της βίας. Για γενναία κρατική χρηματοδότηση και ανάπτυξη κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών (ξενώνες, τηλεφωνικές γραμμές, νομική υποστήριξη κ.λπ) και προσλήψεις με εξειδικευμένο μόνιμο προσωπικό, χωρίς να μπλέκονται ΜΚΟ. Η συμμετοχή των νέων γυναικών μπορεί να δώσει νέα πνοή στην πάλη για να ξεριζωθεί η πραγματική αιτία της γυναικείας καταπίεσης, η ταξική εκμεταλλευτική κοινωνία. Ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός, η κοινωνία για την οποία παλεύει το ΚΚΕ και τη ΚΝΕ είναι η μόνη απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Στη σοσιαλιστική - κομμουνιστική κοινωνία μπαίνουν τα θεμέλια για την απελευθέρωση της γυναίκας από κάθε κοινωνική ανισότητα, αναπτύσσονται ισότιμες σχέσεις αμοιβαίου σεβασμού ανάμεσα στα δύο φύλα. Σπέρματα αυτών των σχέσεων ήδη καλλιεργούνται σήμερα από την πρωτοπορία μέσα στον αγώνα για να αλλάξουμε τον κόσμο.

Βικτωρία Κούτση, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ, επικεφαλής της Επιτροπής για τις Νέες Γυναίκες και τα Νέα Ζευγάρια

28

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

Χιλιάδες νέοι «κρίκοι στην αλυσίδα του αγώνα»…

Α

υτή την περίοδο οι εργαζόμενοι στον χώρο του πολιτισμού δίνουν, με μεγάλες κινητοποιήσεις και πολύμορφες δράσεις, έναν αγώνα επιβίωσης, διεκδικώντας μέτρα πραγματικής στήριξης και να μην πληρώσουν ξανά αυτοί τη μεγάλη κρίση στον κλάδο.

Βασίλης Παρασκευόπουλος

«Οδηγητής»: Το ΣΕΘΕΑ είναι ένα νεοσυσταθέν σωματείο. Ποιοι εργαζόμενοι μπορούν να γίνουν μέλη; Έντρι Νέζα: Αφορά όλους όσους εργάζονται ως τεχνικοί ήχου, φωτιστές, ηλεκτρολόγοι, ταμίες, ταξιθέτες, υπάλληλοι σε γραφεία παραγωγής, σε θέατρα, ιδρύματα κ.ά. Γενικά αφορά όσους εργάζονται στον χώρο του θεάματος - ακροάματος και συμμετέχουν στην πραγματοποίηση μιας παράστασης ή συναυλίας. Οι αρχαιρεσίες για την εκλογή ΔΣ του σωματείου έγιναν πριν λίγους μήνες. Η σύστασή του αποτελεί ένα σημαντικό βήμα. Πλέον οι εργαζόμενοι έχουν ένα αποκούμπι να απευθυνθούν για κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζουν.

Έντρι Νέζα

«Οδηγητής»: Ο ΠΜΣ είναι ένα από τα καλλιτεχνικά σωματεία που πρωτοστατεί στον αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι στον χώρο του πολιτισμού αυτό το διάστημα. Ποιο είναι το στίγμα αυτού του αγώνα; Βασίλης Παρασκευόπουλος: Το στίγμα το δίνουν, απ’ τη μια, οι διεκδικήσεις για την άμεση κάλυψη των αναγκών επιβίωσης όλων των εργαζόμενων στον χώρου του θεάματος - ακροάματος. Ταυτόχρονα, το στίγμα δίνεται από το ότι βάζουμε στο επίκεντρο την ανάγκη ο πολιτισμός και η τέχνη μας να μην αποτελεί ένα «ντεκόρ» μεγάλων επενδύσεων ή της κάθε κυβερνητικής καμπάνιας αλλά να δημιουργείται για να καλύψει τις ανάγκες όλου του λαού. Το ίδιο το σύνθημά μας «γίνε κι εσύ κρίκος στην αλυσίδα του αγώνα…», θέλουμε να συμβολίσει το βασικό περιεχόμενο της δράσης μας και να προτρέψει στην καλύτερη οργάνωση των εργαζομένων στα σωματεία τους, όπου μπορούν να διεκδικήσουν με συλλογικό τρόπο τα αιτήματα και τις ανάγκες τους. «Ο»: Πολλοί νέοι μουσικοί συσπειρώθηκαν γύρω από τον ΠΜΣ το τελευταίο διάστημα. Τι δείχνει αυτό, ειδικά σε μια εποχή που από πολλούς η συνδικαλιστική δράση παρουσιάζεται ως κάτι το ξεπερασμένο; Β.Π: Όλο αυτό το διάστημα κινητοποιήθηκαν μαζικά χιλιάδες νέοι καλλιτέχνες σε όλη την Ελλάδα. Είναι σημαντικό ότι ο κόσμος που κινητοποιήθηκε, ανεξάρτητα αν ήταν ήδη οργανωμένος στο σωματείο, είδε με θετικό τρόπο αυτήν την προοπτική. Παρακολούθησε τις δράσεις και τις ανακοινώσεις μας, εξέφρασε διάθεση συμμετοχής και εγγραφής στο σωματείο. Αυτό είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα για την επόμενη μέρα, που θα είναι μεν δύσκολη αλλά δείχνει δυνατότητες για αντιπαράθεση με τις πολιτικές που ασκούνται, που είναι εχθρικές ειδικά για την νεολαία. Επίσης, το ελπιδοφόρο είναι ότι η συζήτηση με νέους συναδέλφους δεν εστίασε μόνο στα άμεσα καθημερινά προβλήματα και αιτήματα αλλά ήταν πιο πολιτικοποιημένη, στοιχείο που δείχνει ότι βαθαίνει ο προβληματισμός των νέων συναδέλφων. Δράση του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου στην Πλατεία Συντάγματος με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Πολιτισμού στις 21 Μάη

Ο «Οδηγητής» συζήτησε με τον Βασίλη Παρασκευόπουλο, πρόεδρο του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου (ΠΜΣ) και τον Έντρι Νέζα, πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων στο Θέαμα Ακρόαμα (ΣΕΘΕΑ).

«Ο»: Τι προβλήματα αντιμετωπίζετε; Ε.Ν: Διαχρονικά αντιμετωπίζουμε ένα καθεστώς ανασφάλιστης κι ελαστικής εργασίας, πανσπερμίας εργασιακών σχέσεων, ανύπαρκτων μέτρων προστασίας της υγείας μας κ.ά. Όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά έχουν ευθύνη για αυτά τα προβλήματα, τα οποία μέσα στην πανδημία διογκώθηκαν και δυσκόλεψαν ακόμη και την ίδια την επιβίωση για πολλούς από εμάς. «Ο»: Πείτε μας δύο λόγια για τις κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος. Ε.Ν: Από την πρώτη στιγμή προσπαθήσαμε να είμαστε σε επαφή με όλους τους συναδέλφους. Δυνάμωσε η συζήτηση κι ο συντονισμός με τα υπόλοιπα καλλιτεχνικά σωματεία. Επεξεργαστήκαμε αιτήματα για την άμεση ανάγκη επιβίωσής μας και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας. Στήσαμε έγκαιρα επιτροπή αλληλεγγύης και κάναμε πράξη το σύνθημα «ένας για όλους και όλοι για έναν»! Πήραμε πολύμορφες πρωτοβουλίες, μαζέψαμε υπογραφές και συμμετείχαμε στη μεγάλη κινητοποίηση εργαζόμενων του χώρου του πολιτισμού στις 7 Μάη. Το σωματείο ήταν παρόν σε κάθε πρόβλημα που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι συνάδελφοι. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα των ωρομίσθιων ταξιθετών/τριών του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, για τους οποίους δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη ούτε για ένταξη στα πενιχρά μέτρα στήριξης. Άμεσα ήρθαμε σε επαφή μαζί τους κι οργανώθηκαν κινητοποιήσεις στο Υπουργείο Πολιτισμού και το Μέγαρο Μουσικής. Φάνηκε ότι αυτός ο συλλογικός αγώνας δημιούργησε πίεση, έστειλε δυνατά το μήνυμά του! Τα δήθεν μέτρα στήριξης που εξήγγειλε η κυβέρνηση είναι εμπαιγμός και σταγόνα στον ωκεανό, αφού στην ουσία εξαιρούν την πλειοψηφία του κλάδου. Η επόμενη μέρα όμως μάς βρίσκει, όμως, πιο δυνατούς, με μεγαλύτερη συσπείρωση συναδέλφων γύρω από το σωματείο. Μεγαλώνει σε περισσότερους συναδέλφους ο προβληματισμός για τους όρους δουλειάς και ζωής μας. Ο μόνος δρόμος που αξίζει να βαδίσουμε είναι αυτός της κλιμάκωσης του αγώνα, ώστε να μην πληρώσουν την καπιταλιστική κρίση για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι.

Έλα σε επαφή με το σωματείο σου! Σωματείο Εργαζομένων στο Θέαμα - Ακρόαμα Διεύθυνση: Σαπφούς 10, (4ος όροφος), Πλ. Κουμουνδούρου, Αθήνα Τηλέφωνο: 6940942708 E-mail: info.sethea@gmail.com https://www.facebook.com/sethea.gr/

Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος Ιστοσελίδα: www.pmu.gr Διεύθυνση: Σαπφούς 10, (4ος όροφος), Πλ. Κουμουνδούρου, Αθήνα Τηλέφωνο: 2103213694 – 2103215246 https://el-gr.facebook.com/pmu.gr/

Οδηγητής



Ιούνης 2020

29

Τραγούδησαν το πιο όμορφο τραγούδι από όλα, το τραγούδι του αγώνα!

Έ

να από τα αισιόδοξα στοιχεία στις κινητοποιήσεις των καλλιτεχνικών σωματείων και φορέων, που οργανώνονται αυτό το διάστημα σε όλη την Ελλάδα, είναι η συμμετοχή νέων ηλικιών. Είναι ελπιδοφόρο που εκατοντάδες νέοι καλλιτέχνες και σπουδαστές στο έδαφος των οξυμένων προβλημάτων διαλέγουν το δρόμο του αγώνα, παίρνουν μέρος στη συλλογική διεκδίκηση, ανα-

νεώνουν τις γραμμές των σωματείων. Τα μέλη της ΚΝΕ με την πρωτοπόρα δράση τους μες στα σωματεία δίνουν όλες τους τις δυνάμεις, ώστε πιο πολλοί νέοι να μπαίνουν στην μάχη, σε πιο πολλούς να μπαίνει ο σπόρος της αμφισβήτησης, πιο πολλοί νέοι με όπλα τα πινέλα, τις νότες, τους στίχους τους να διεκδικούν τα δικαιώματα που το σημερινό σύστημα τους στερεί.

Τα όνειρα, οι αγωνίες και οι προβληματισμοί των νέων δεν μπορούν να βρουν απάντηση σήμερα στο σύστημα που ζούμε…

«Η Τέχνη δεν πρέπει να αντανακλά σαν τον καθρέφτη. Μα σαν φακός να μεγεθύνει...», Β. Μαγιακόφσκι

Στο σημερινό σύστημα, που η παραγωγή οργανώνεται με βάση το καπιταλιστικό κέρδος, ο πολιτισμός πουλιέται και αγοράζεται. Αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και ως μία επικερδής μπίζνα για το κεφάλαιο, παίζοντας ταυτόχρονα ισχυρό ιδεολογικό ρόλο στην διαιώνιση της κυριαρχίας της αστικής τάξης. Γι’ αυτό η μεγάλη εικόνα για την πλειοψηφία των εργαζόμενων στον χώρο του πολιτισμού είναι η ελαστική εργασία, το πέρασμα απ’ την ανεργία στην ολιγόμηνη δουλειά κλπ. Η πανδημία διόγκωσε στο έπακρο αυτά τα προβλήματα, με πολλούς νέους να μην έχουν καθόλου εισόδημα και προστασία, και άλλους να αντιμετωπίζουν εκρηκτικά προβλήματα σε σχέση με τις σπουδές τους. Η πανδημία έφερε στην επιφάνεια πιο γλαφυρά τα καπιταλιστικά αδιέξοδα. Τα παραπάνω αποδεικνύονται και από τον εμπορευματοποιημένο και άναρχο τρόπο που αντιμετωπίζεται η καλλιτεχνική εκπαίδευση. Κατακερματισμένες σπουδές, κατηγοριοποίηση σχολών, επιφανειακή και πανάκριβη κατάρτιση. Η δημόσια καλλιτεχνική εκπαίδευση είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Δεν θα ‘ταν υπερβολή να πούμε πως μόνο αν κάποιος έχει χρήματα, μπορεί να λάβει μέρος σε μια συστηματικά οργανωμένη καλλιτεχνική εκπαίδευση.

Αποδεικνύεται ότι πίσω από τα επιχειρήματα της κυβέρνησης ότι «ο πολιτισμός μας ενώνει…» βρίσκεται η σκληρή ταξική πολιτική στήριξης των μονοπωλιακών ομίλων για την ενίσχυση του «ψηφιακού πολιτισμού» και την μεγαλύτερη εμπλοκή των επιχειρηματικών ομίλων στην καλλιτεχνική δραστηριότητα. Ποια είναι όμως η άλλη όψη αυτής της πολιτικής; Η δυσμενής θέση στην οποία βρίσκεται η νεολαία που εργάζεται ή σπουδάζει. Το πώς αντιμετωπίζει το σύστημα αυτούς τους νέους φάνηκε ακόμη και από άρθρο σε αστική εφημερίδα που τους ονοματίζει «σαλτιμπάγκους- διασκεδαστές». Ταυτόχρονα, αυτό το διάστημα πυροδοτείται μια συζήτηση γύρω από το «πόσους καλλιτέχνες μπορεί να έχει η Ελλάδα». Μες στη δέσμη μέτρων που εξαγγέλθηκε, συμπεριλαμβάνεται και το «μητρώο καλλιτεχνών», το οποίο θέλει καταγράφοντας «ποιος είναι» και ποιος «όχι» π.χ. μουσικός, ηθοποιός κ.ά. να βάλει τους εργαζόμενους να τρώγονται μεταξύ τους. Ανοίγει το δρόμο για την από κοινού «οργάνωση» των μεγαλοεργοδοτών και στελεχών σε επιχειρήσεις με τους εργαζόμενους! Θέλουν να ξεμπερδέψουν από τον συλλογικό αγώνα και να θέσουν πλαστούς διαχωρισμούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ συμφωνεί στην ουσία των στρατηγικών του κεφαλαίου. Αρχικά καλούσε τους καλλιτέχνες να «περιμένουν να λογαριαστούν αργότερα» και μετά υιοθέτησε ένα ρηχό επιχείρημα ότι η ΝΔ «δεν ενδιαφέρεται». Με πρόσχημα την υπεράσπιση των εργαζομένων πλασάρει τις επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων ως διεκδικήσεις που πρέπει τάχα να έχουν οι εργαζόμενοι. Διαγκωνίζεται με την ΝΔ για το ποιος θα εφάρμοζε αποτελεσματικότερα το «μητρώο» καταγραφής καλλιτεχνών. Κόμματα όπως το ΜέΡΑ25 διακηρύσσουν ότι ο πολιτισμός είναι ο «αδικημένος» παίκτης και μάλλον δεν βλέπουν ότι η ίδια κατάσταση εξαθλίωσης και ανα-

Από κινητοποίηση του Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών και του Σωματείου Εργαζομένων στο Θέαμα - Ακρόαμα στις 25/5 στο Θησείο

σφάλειας επικρατεί παντού π.χ στον επισιτισμό υπάρχουν ταυτόχρονα 16 εργασιακές σχέσεις. Μια σειρά φωνές από τον χώρο του οπορτουνισμού και των «αναρχοαυτόνομων» ομάδων ήταν όλο αυτό το διάστημα «άφωνες». Προσπαθώντας ένα κομμάτι τους να καταλήξει αν... «ο ιός υπάρχει πραγματικά» απουσίασαν χαρακτηριστικά από κάθε προσπάθεια οργάνωσης του αγώνα. Ο νέος καλλιτέχνης ή σπουδαστής μπορεί να πάρει στα χέρια του σήμερα έναν μεγεθυντικό «φακό» και να ψάξει βαθιά τις αιτίες και τους ενόχους. Να δει ότι καμία ομορφιά δεν έχει ο καπιταλιστικό ς κόσμος της βαρβαρότητας και να γνωρίσει από πρώτο χέρι την πρόταση της ΚΝΕ που εμπνέεται από το ιδανικό μιας νέας κοινωνίας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Από κινητοποίηση του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου στις 21/5 στη Δ. Αρεοπαγίτου

Σε αυτήν την κοινωνία, τη σοσιαλιστική, ο πολιτισμός θα έχει πρωταγωνιστική θέση. Και αυτό γιατί θα μπει στο επίκεντρο ο άνθρωπος και οι ανάγκες του, η διαμόρφωση πολύπλευρης προσωπικότητας. Η κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία θα φροντίζει για τη συνεχή άνοδο του βιοτικού, μορφωτικού και πολιτιστικού επιπέδου του συνόλου. Γι’ αυτό στις χώρες που οικοδομήθηκε ο σοσιαλισμός η διάδοση των τεχνών ήταν πρωτοφανής και στηριζόταν από το κράτος. Οι καλλιτέχνες θα είναι απαλλαγμένοι από το άγχος του βιοπορισμού και κανείς δεν θα περισσεύει. Η αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν καλλιτεχνική εκπαίδευση θα ξεκινά από τη σχολική ηλικία με βάση τα ενδιαφέροντα των παιδιών. Στο πλαίσιο του κεντρικού σχεδιασμού, ο αριθμός των αποφοίτων θα αντιστοιχεί στις διαρκώς αυξανόμενες πολιτιστικές ανάγκες του λαού και κανείς καλλιτέχνης δεν θα είναι άνεργος. Το πιο όμορφο τραγούδι είναι αυτό που «δεν έχουμε ακόμα τραγουδήσει...».

30

Χρήσιμα συμπεράσματα από τη δράση των μελών της ΚΝΕ στα Δ.ΙΕΚ

Ό

λη μας η δράση το τελευταίο διάστημα επιβεβαιώνει την ανάγκη να αποκτούμε καθαρή εικόνα και γνώση για τα προβλήματα που υπάρχουν σε κάθε χώρο, για τις αγωνίες και τους προβληματισμούς των σπουδαστών. Με συλλογική σκέψη και δράση, με ευρηματικότητα και χωρίς να υποτιμάμε τίποτα, να επεξεργαζόμαστε εύστοχα αιτήματα, να βρίσκουμε τους κατάλληλους τρόπους και μορφές που θα διευκολύνουν τη συμμέτοχη όλο και περισσότερων στη δράση μέσα από τους Συλλόγους και τις Επιτροπές Αγώνα. Έγιναν βήματα στην οργάνωση και τη συσπείρωση των σπουδαστών Η υποδομή που έχει διαμορφωθεί από την αρχή της χρονιάς μέσα από την πραγματοποίηση γενικών συνελεύσεων με τη συμμετοχή 100δων σπουδαστών, τη συγκρότηση επιτροπών αγώνα, τις κινητοποιήσεις μπροστά στα οξυμένα προβλήματα, έδωσε τη δυνατότητα και μες στην πανδημία οι σπουδαστές να συνεχίσουν με ψηλά το κεφάλι! Τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ, άλλοι αγωνιστές, που είναι εκλεγμένοι στα Διοικητικά Συμβούλια των Συλλόγων, που έχουν πρωτοστατήσει στη συγκρότηση των Επιτροπών Αγώνα δεν σταμάτησαν την επαφή με τους συναδέλφους τους, την ενημέρωση. Σε αυτό συνέβαλε και η δημιουργία, αναβάθμιση, αλλά και καλύτερη, οργανωμένη αξιοποίηση από τα Διοικητικά Συμβούλια των site και των λογαριασμών των Συλλόγων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Οι Σύλλογοι έχουν πλέον κατοχυρωθεί στη συνείδηση περισσότερων Οι ευθύνες των μελών της ΚΝΕ μεγαλώνουν ώστε να συμβάλλουν μέσα από την πρωτοπόρα δράση τους για να ενισχυθούν τα βήματα που έχουν γίνει. Για να γίνει συνείδηση στους πολλούς σπουδαστές που τώρα προσεγγίζουν τους Συλλόγους για πρώτη φορά, ότι όσα έχουμε κατακτήσει τα κατακτήσαμε με τον αγώνα μας και τίποτα δεν μας χαρίστηκε. Χθες το πάσο, μετά το έκτακτο επίδομα που πήραν οι εργαζόμενοι σπουδαστές που κάνουν παράλληλα την πρακτική τους, τώρα τα μέτρα προστασίας για τους ίδιους και τις οικογένειές τους! Με την επανέναρξη των σχολών, οι καταγγελίες και επιστολές σπουδαστών που έχουν φτάσει στους Συλλόγους, στην ΚΝΕ και στο ΚΚΕ, επιβεβαιώνουν ότι οι δύο μήνες που ήταν κλειστά τα Δ.ΙΕΚ δεν αξιοποιήθηκαν από την κυβέρνηση για να ανακαινιστούν σχολικές μονάδες, να εξοπλιστούν με αναλώσιμα και υλικά, να αναβαθμιστούν εργαστήρια, να εκδοθούν βιβλία, να προσληφθούν μόνιμοι καθηγητές και προσωπικό καθαριότητας, ζητήματα απαραίτητα για να λειτουργήσουν οι σχολές στις νέες συνθήκες.

Στη Σιβιτανίδειο, ένα δημόσιο ΙΕΚ υπό την ευθύνη του υπουργείου Παιδείας και της εκκλησίας που λειτουργεί με δίδακτρα, η διεύθυνση ζήτησε από την πρώτη μέρα από τους σπουδαστές να βάλουν το χέρι στην τσέπη παρόλο που η κατάσταση στα σπίτια τους δεν είναι η ίδια με πριν, ενώ το υπουργείο δήλωσε ότι… «θα δει» τι προθέσεις έχει η διοίκηση της σχολής! Για αυτό οι σπουδαστές πραγματοποίησαν Γενική Συνέλευση και κινητοποιήθηκαν για την κατάργηση των διδάκτρων.

Από την Γενική Συνέλευση στο ΙΕΚ Σιβιτανιδείου

Βγαίνουμε μπροστά για τις σύγχρονες ανάγκες μας! Είναι πολύ περισσότεροι οι σπουδαστές που προβληματίζονται για το «τι θα γίνει με τα ΙΕΚ», «πώς θα βρω δουλειά στην ειδικότητά μου», «πώς θα τα βγάλει πέρα η οικογένειά μου». Δίκαια αγανακτούν, ενώ παράλληλα αναρωτιούνται για το αν μπορεί να υπάρξει καλύτερη ζωή για εμάς τους νέους. Μπορούμε με μεγαλύτερη ορμή να συζητήσουμε για τη λύση που υπάρχει και βρίσκεται στην οργάνωση του αγώνα για όσα ονειρευόμαστε και έχουμε πραγματικά ανάγκη!

Γιατί σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για:  Να μπορεί κάθε νέος και νέα να σπουδάσει σε δημόσιες δίχρονες επαγγελματικές σχολές, όπου θα δίνονται δωρεάν με αποκλειστική χρηματοδότηση του κράτους όσα είναι απαραίτητα για τη σχολή.  Να αναβαθμιστεί ο εργαστηριακός εξοπλισμός, οι εγκαταστάσεις των σχολών για να καλύπτουν τις ανάγκες όλων των σπουδαστών με βάση τα σύγχρονα δεδομένα, αλλά και να εξασφαλιστεί έμπειρο και εξειδικευμένο εκπαιδευτικό προσωπικό με μόνιμη και σταθερή δουλειά.  Να ειδικεύεται κάθε νέος και νέα στο επάγγελμα με βάση τις σύγχρονες εξελίξεις στην επιστήμη και στην τεχνολογία έχοντας τις βάσεις να κατανοήσει τις γενικές επιστημονικές αρχές της παραγωγής, με στόχο την κάλυψη των λαϊκών αναγκών κι όχι να του δίνονται δεξιότητες με ημερομηνία λήξης για την κερδοφορία των μεγαλοεπιχειρηματιών.  Να αποτελεί το πτυχίο τη μόνη προϋπόθεση για πρόσβαση στο επάγγελμα.  Πρακτική άσκηση μέσα στις σπουδές με κατοχυρωμένα δικαιώματα και όχι απλήρωτη εργασία για τα αφεντικά. Ο καθένας να ξέρει πού θα δουλέψει μετά τις σπουδές του, χωρίς το άγχος της ανεργίας.

Με δυνατό ΚΚΕ και ΚΝΕ μέσα στις σχολές, μπορούμε να γίνουμε πρωταγωνιστές των εξελίξεων! Χιλιάδες σπουδαστές που νιώθουμε «εκτεθειμένοι» απέναντι στο σύστημα της εκμετάλλευσης, τον καπιταλισμό, μπορούμε να παλέψουμε με οδηγό την πρόταση του ΚΚΕ για σπουδές και δουλειά με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας! Για την πραγματική, ριζική αλλαγή προς όφελος του λαού και της νεολαίας, την επαναστατική ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού – κομμουνισμού, της κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση, κρίσεις, πολέμους, φτώχεια και ανεργία. Σωτηρία Αγγελινιάδη, μέλος της ΚΕΟΕ της ΚΝΕ και γραμματέας της ΤΟ Μαθητείας - Κατάρτισης Αττικής

Οδηγητής



Ιούνης 2020

31

Ας μιλήσουμε για τα εμβόλια!

Ό

λος ο πλανήτης περιμένει με αγωνία να βρεθεί το εμβόλιο κατά του ιού SARSCoV-2, που έχει προκαλέσει τη γνωστή σε όλους μας πανδημία CoViD-19. Πώς λειτουργούν, όμως, τα εμβόλια και γιατί είναι τόσο σημαντικά;

Αντιγόνα, αντισώματα και ανοσία… Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούν τα εμβόλια πρέπει να πάμε λίγο πιο πίσω και να συζητήσουμε για τα αντισώματα και τα αντιγόνα. Ένα αντίσωμα είναι ένα μεγάλο μόριο πρωτεΐνης, που παράγεται από ένα είδος λευκών αιμοσφαιρίων του οργανισμού μας, τα Β – λεμφοκύτταρα. Το αντίσωμα χρησιμοποιείται από το ανοσοποιητικό μας σύστημα για την αντιμετώπιση ξένων αντικείμενων όπως είναι τα βακτήρια και οι ιοί. Αυτό το κάνει αναγνωρίζοντας ένα μοναδικό κομμάτι του «εισβολέα» που ονομάζεται αντιγόνο. Κάθε αντίσωμα ταιριάζει τέλεια με ένα συγκεκριμένο αντιγόνο και συνδέεται μαζί του όπως το κλειδί με την κλειδαριά για να το εξουδετερώσει. Εδώ υπάρχουν καλά και κακά νέα. Τα κακά νέα είναι ότι από τη στιγμή που ο «εισβολέας» θα μπει στον οργανισμό μας, μέχρι να παραχθεί αρκετός αριθμός αντισωμάτων, μπορεί να περάσουν μερικές μέρες. Στο διάστημα αυτό το μολυσμένο άτομο μπορεί να εμφανίσει τα συμπτώματα της ασθένειας και ίσως επιπλοκές. Τα καλά νέα είναι ότι οι μηχανισμοί άμυνας του οργανισμού μας, παράλληλα με την αντιμετώπιση του εισβολέα, δημιουργούν και ειδικά κύτταρα «μνήμης». Δηλαδή, την επόμενη φορά που θα προσβληθούμε από το ίδιο αντιγόνο, τα αντισώματα θα παραχθούν πολύ γρήγορα και σε μεγάλες ποσότητες. Τότε λέμε ότι έχουμε αποκτήσει ανοσία απέναντι στο συγκεκριμένο αντιγόνο. Οι επιστήμονες προσπάθησαν από πολύ παλιά να μελετήσουν αυτόν τον μηχανισμό. Μάλιστα, ερεύνησαν την αντίδραση του οργανισμού μας σε νεκρούς, άρα ακίνδυνους παθογόνους μικροοργανισμούς και διαπίστωσαν ότι και στην περίπτωση αυτή ήταν παρόμοια! Σκέφτηκαν, λοιπόν, ότι μπορούμε να εισάγουμε στον οργανισμό τέτοιους ακίνδυνους μικροοργανισμούς ή τμήματά τους και έτσι να «πυροδοτήσουμε» την παραγωγή αντισωμάτων και κυττάρων «μνήμης», ώστε όταν έρθουμε σε επαφή με τον ζωντανό μικροοργανισμό να είμαστε ήδη θωρακισμένοι. Αυτό είναι το εμβόλιο!

Ποια είναι η κατάσταση σήμερα; Σήμερα υπάρχουν εμβόλια που προστατεύουν από πάνω από 25 σοβαρές ή και θανατηφόρες ασθένειες, όπως η ιλαρά, ο τέτανος, η μηνιγγίτιδα, η γρίπη και ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας. Υπολογίζεται ότι ο εμβολιασμός αποτρέπει 2 με 3 εκατομμύρια θανάτους

τον χρόνο παγκόσμια. Παρόλα αυτά το γεγονός ότι στον καπιταλισμό και τα εμβόλια είναι εμπορεύματα που βρίσκονται στα χέρια μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα. Αυτές οι εταιρείες καθορίζουν τα πάντα με βάση την προσδοκία τους για το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος: Από το πού θα κατευθυνθεί η έρευνα για νέα εμβόλια, μέχρι αν ένα εμβόλιο θα βγει ή όχι στην αγορά, πόσο καλά θα έχει ελεγχθεί για την ασφάλειά του, πόσο θα κοστίζει και σε ποιες χώρες θα είναι διαθέσιμο. Εκεί οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι το 2018 περίπου 20 εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο δεν έκαναν τα εμβόλιά τους, καθώς και ότι κάθε χρόνο 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι, κυρίως παιδιά, πεθαίνουν από ασθένειες για τις οποίες υπάρχει εμβόλιο (στοιχεία Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας).

Πριν από 65 χρόνια, τον Απρίλιο του 1955, ο αμερικανός γιατρός Jonas Salk παρουσίασε το εμβόλιο για την πολιομυελίτιδα. Επέλεξε μάλιστα, σε μια εποχή αρκετά διαφορετική από τη σημερινή, να μην το κατοχυρώσει, ώστε να δοθεί δωρεάν σε όσους το χρειάζονταν. Όταν ρωτήθηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη «σε ποιον ανήκει το εμβόλιο», απάντησε: «Θα έλεγα ότι ανήκει στον λαό. Δεν υπάρχει πατέντα. Μπορείς να πατεντάρεις τον Ήλιο;».

Η «κούρσα» για το εμβόλιο κατά του SARS-CoV-2 Εκεί οφείλεται, επίσης, το ότι η διεθνής προσπάθεια για να βρεθεί το εμβόλιο κατά του SARS-CoV-2 δεν διεξάγεται σε ένα περιβάλλον συνεργασίας όπου όλες οι επιστημονικές ομάδες και όλα τα κράτη δουλεύουν μαζί για τον κοινό σκοπό, κάτι που θα μπορούσε να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα πολύ πιο γρήγορα. Αντίθετα, διεξάγεται σε ένα πολεμικό περιβάλλον απόκρυψης στοιχείων, κατασκοπίας και επιθετικών εξαγορών, αφού η κάθε εταιρεία και η κάθε καπιταλιστική χώρα θέλουν να γίνουν οι πρώτες που θα έχουν στα χέρια τους το εμβόλιο, με ό,τι οφέλη αυτό συνεπάγεται. Τα προηγούμενα χρόνια οι επιδημίες άλλων ιών, για παράδειγμα του SARS-CoV, που είναι κατά 80% ίδιος με τον SARS-CoV-2, προκάλεσαν αντίστοιχες «κούρσες» ανταγωνισμού για παραγωγή εμβολίου, αλλά τελικά, λόγω της εξέλιξης των επιδημιών, δεν υπήρξε επιχειρηματικό κίνητρο για να προχωρήσουν οι δοκιμές και η παραγωγή τους. Αυτό φυσικά δυσκολεύει πολύ τη σημερινή προσπάθεια. Προτιμήθηκε η επίσης πολύ σημαντική έρευνα για φάρμακα για άλλες παθήσεις (κυρίως χρόνιες), που φέρνουν πολύ πιο άμεσα, σίγουρα και διαρκή κέρδη. Βλέπουμε, λοιπόν, και με το παράδειγμα των εμβολίων πώς ο καπιταλισμός «φρενάρει» την πρόοδο και ακυρώνει σε μεγάλο βαθμό τις τεράστιες δυνατότητες που έχει δημιουργήσει η ανθρώπινη εργασία και σκέψη για να ζήσουμε σήμερα πολύ καλύτερα.

Το πρώτο εμβόλιο που αναφέρεται στην Ιστορία της Ιατρικής είναι το εμβόλιο εναντίον της ευλογιάς το 1796 από το Βρετανό παθολόγο Edward Jenner (1749-1823). Η ευλογία ήταν μια τρομερή αρρώστια που είχε ποσοστό θνησιμότητας περίπου 30%. Επιδημίες ευλογιάς εμφανίζονταν, επί χιλιάδες χρόνια, σε ολόκληρο τον κόσμο. Τελικά, χάρη στον εμβολιασμό, το 1980 η ευλογιά κηρύχθηκε εξαφανισμένη από τον πλανήτη. Σήμερα διατηρούνται ιοί ευλογιάς σε δύο εργαστήρια, ένα στην Ατλάντα των ΗΠΑ και ένα στο Novosibirsk της Ρωσίας.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΚΥΚΛΟΦΌΡΗΣΕ ΤΟ 30 ΤΕΎΧΟΣ 2020 ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ: Η δράση μας την περίοδο της πανδημίας του κορονοϊού - Οι διεθνείς και εσωτερικές εξελίξεις Η κατάσταση του εργατικού και γενικότερα λαϊκού κινήματος - Η κατάσταση του Κόμματος και η δράση μας στις ειδικές συνθήκες - Η επόμενη μέρα και τα καθήκοντα του Κόμματος και της ΚΝΕ

ΙΣΤΟΡΙΑ Κείμενο του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ: Συμπεράσματα για το πέρασμα από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό με αφορμή την 75η επέτειο από την λήξη του Β' ΠΠ

Β. Ι. ΛΕΝΙΝ

150 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ

Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ: Για την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του Β. Ι. Λένιν Χάιντς Αλραϊπ: Η θεωρία του Λένιν για την επανάσταση (Β' Μέρος)

ΠΑΙΔΕΙΑ Κείμενο του Τμήματος Παιδείας και Έρευνας της ΚΕ του ΚΚΕ: Για την ολόπλευρη στήριξη της παρέμβασής μας στα σχολεία

ΤΕΧΝΗ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Κώστας Σταματόπουλος: Από τον μακαρθισμό στην «πολιτιστική διπλωματία». Από την καταστολή στην εξαγορά και ενσωμάτωση