Issuu

140 × 210

SPINE: 8.5

FLAPS: 90

Γεννήθηκα και ζω στη Θεσσαλονίκη. Από όταν ήμουν μικρός, αγαπούσα τους μύθους και τις αλληγορίες που έκρυβαν, όπως και την ποίηση. Έτσι, σαν λάτρης των ηρωικών χρόνων και των επών, μα και επηρεασμένος από τα ιδεώδη των ηρώων, αλλά και λόγω της αγάπης μου προς την αρχαία Ελλάδα και τα ιδανικά της, ξεκίνησα τη μελέτη και την ασχολία μου με τη συγγραφή. Email: athanasiadisgeo0@gmail.com

ISBN 978-618-205-648-6

www.ocelotos.gr

9 786182 056486

Χρυσούν Ύδωρ

Τιτλος

Χρυσούν Ύδωρ Συγγραφέας

Γοργίας Σειρα

Λογοτεχνία [1358] 0924/28 Επιmελεια - Διορθωση

Γοργίας

Πρώτη Εκδοση

Αθήνα, Σεπτέμβριος 2024 ISBN 978-618-205-648-6

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108

ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.

Γοργίας

Χρυσούν Ύδωρ

— Αθήνα 2024 —

Περιεχόμενα

Κεφάλαιο Α: Νύσα......................................7 Κεφάλαιο Β: Χρυσούν ύδωρ.....................41 Κεφάλαιο Γ: Νόστος.................................79 Κεφάλαιο Δ: Αναγέννησις.......................133 ΣΧΟΛΙΑ..................................................139

Κεφάλαιο Α

Νύσα

Νύ σ α

ακαρία Μούσα, δώσ’ μου απ’ την Θεία χάρη σου για να υμνήσω της κόρης την ιστορία. Αυτή που έχει βάσανο του τόπου την αγάπη, προστάτιδα την Άρτεμιν, του Άρεως την ορμή, που ’χει της Παλλάδος σκέψη και τον λόγο του Ερμή. Πηγαίνοντας η κόρη της Ιππολύτης η ολόλαμπρη Ήρις, γι’ αφιέρωμα στον ναό της Φοίβης1, που πολιούχος είν’ της ιερής των Αμαζόνων πόλης, συνάντησε μια κόρη κι εκείνη με χαμόγελο γύρισε και της είπε. «Ήρις, πάμε γι’ άσκηση, εκεί στου ποταμού την όχθη, που οι κόρες του Άρεως γυμνάζουν το κορμί τους. Κει που οι πολέμιες ακούραστα ευφραίνουν την ψυχή τους.» Η κούρη της Ιππολύτης, όλο φρόνηση και συγκέντρωση στην προσφορά της Θεάς, της απάντησε τότε. «Καλή είν’ η άσκηση, καλοί και οι αγώνες, μα εγώ έχω της Φοίβης να θυσιάσω. Έχω γι’ αφιέρωμα κυνήγι να χαρίσω, μια πετροπέρδικα κι έναν λαγό θρεφτάρι. Έχω να γδάρω τον λαγό, την γούνα του να πάρω, έχω και τα σπλάχνα ν’ αφιερώσω. Το κρέας το υπόλοιπο οι κόρες να μοιραστούνε. Την πέρδικα την εύμορφη, τα πούπουλα να βγάλω και στης Αρτέμιδος ξανά τα σπλάχνα να χαρίσω, όσο για το κρέας της κι αυτό να το μοιράσω.» 9

γοργια σ

Αυτά της είπε και προς το ιερό της Πότνιας2 πήγε για να θυσιάσει τα θηράματα. Αφού τ’ αφιέρωσε όπως έπρεπε, ύμνο έψαλε γλυκό για να εξευμενίσει την Θεά, και η Παρθένα κόρη του Ζήνα δέχτηκε την προσφορά τε τον γλυκό της λόγο. Όταν με τα της θυσίας καθέκαστα τελείωσε, πήγε και βρήκε τις κόρες π’ ασκούσαν τα γυμνασμένα κορμιά τους στο ποτάμι και τα φαγιά τους μοίρασε, καθώς είναι γνωστό πως η άσκηση το κορμί κουράζει. Έχοντας την έγνοια του οίκου, ευθύς τα πόδια της την πήγαν στην οικία και πήρε μιαν υδρία για να μαζέψει ύδωρ, αφού οι φρόνιμοι πάντα προνοούν. Έφτασε δίπλα στην του Θερμώδοντα χρυσήν αμμουδιά, που ρέουν τα δροσερά του ύδατα και ποτίζουν την πόλη των. Καθώς γέμιζε νερό στην ζωγραφιστή υδρία, άκουσε ξάφνου βήματα κάποιου αγνώστου που στους θάμνους ή τα δέντρα πίσω της κρυβόταν, κι ευθύς γύρισε αφήνοντας κατά γης την μισογεμάτη υδρία κι έβγαλε απ’ την ζώνη της ένα χαλκοτόρνευτο εγχειρίδιο, ενώ με απορία στο βλέμμα της, μίλησε με αυστηρή φωνή. «Ποιος είσαι, ξένε, ποια η καταγωγή, το γένος σου και τι ζητάς στη γη μας;» Ένας ξένος τότε ξεπρόβαλε απ’ την κρυψώνα του κατάκοπος, με σχισμένο τον χιτώνα και το κορμί του ηλιοκαμένο και αυτά της είπε με διστακτικά λόγια προσπαθώντας να κερδίσει την συμπάθειά της. «Χαίρε, ροδομάγουλη κόρη, τ’ όνομά μου Λεώνικος είναι κι έρχομαι απ’ την χώρα των Ηδωνών, στους πρόποδες του όρους Νύσα3, ο Εύνομος είν’ ο πατήρ μου και μήτηρ μου η Αγαθώι. Ικέτης σου προσπέφτω ζητώντας καταφύγιο, γιατί το κοίλο μου πλοίο χάθηκε στου Πόντου τ’ αφρισμένα κύματα, χάνοντας τις προμήθειες και

Νύ σ α

τους συντρόφους όλους. Τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, παλεύω του Πελάγιου4 τις άγριες τρικυμίες.» Η κόρη της Ιππολύτης, στοργή γεμάτη κι ενώ εξέταζε το πολύπαθο κορμί του με βλέμμα δύσπιστο, του εξηγούσε με λόγια σωφροσύνης. «Νέε του Ευνόμου υιέ, σαν λέγεις πως είσαι ναυαγός κι έχασες το πλοίο, εδώ δεν είναι σαν τ’ άλλα μέρη, άνδρες το πόδι δεν πατούν, μήτε πλαγιάζουν. Των Αμαζόνων είν’ αυτή εδώ η χώρα! Θεμίσκυρα λέγουν την πόλη ταύτη και Ιππολύτη την μητέρα μου και βασίλισσά μας.» Αυτά του μιλούσε κι εκείνος τρομαγμένος, έτσι αποκρίθηκε πιάνοντάς την απ’ τους αστραγάλους και παρακαλώντας. «Δεν έρχομαι στην καρποφόρα γη σας μ’ εχθρικό σκοπό, ούτε βλέψεις έχω για τις θυγατέρες του Άρεως, μήτε απ’ το φαγητό σας θέλω να κλέψω. Μονάχα την φιλοξενία σας ζητώ, αυτή που ο Ξένιος5 σ’ όλους τους βροτούς απλόχερα χαρίζει!» Αυτά της έλεγε με μειλίχια λόγια ο ξένος, ενώ η ροδομάγουλη Ήρις καθότανε, τον άκουγε κι όλο τον συμπονούσε. Τότε η Γλαυκομάτα6 θυγατέρα του Διός, της φύτεψε στην σκέψη ένα δίλημμα. Να τον βοηθήσει να γυρίσει στην γη του ή να τον οδηγήσει στην εύμορφη Ιππολύτη και να τον αφήσει εις την κρίση της βασίλισσας; Αυτή την βοήθεια διάλεξε κι ευθύς αυτά του ’πε με τον γλυκό της λόγο. «Πήγαινε, νέε, στον ναό, που μέσα στο ιερόν άλσος βρίσκεται και είναι της Ελαφιβόλου7 της θεάς, αυτής που μας προσέχει, εκεί και να σε ιδούν οι Αμαζόνες, κακό δεν πρόκειται να πάθεις. Απ’ τις Άρκτους8 ζήτησε λίγο άρτο και ύδωρ, πήγαινε κει ξαπόστασε κι ύστερα

140 × 210

SPINE: 8.5

FLAPS: 90

ISBN 978-618-205-648-6

www.ocelotos.gr

9 786182 056486