140 × 210 SPINE: 18 FLAPS: 80
Ο Δημήτρης Μανούσης γεννήθηκε το 1982 στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε στο Αμερικανικό Κολέγιο με πλήρη υποτροφία, και αργότερα σπούδασε Μηχανικός Έργων Υποδομής. Έχει επίσης άδεια διδασκαλίας της αγγλικής γλώσσας. Η αγάπη του για τη λογοτεχνία ξεκίνησε σε πολύ νεαρή ηλικία. Έφηβος πια, γνώρισε τη λογοτεχνία του φανταστικού, και η σχέση αυτή κρατά μέχρι σήμερα. Ο «Χάλκινος κόσμος» είναι το δεύτερο βιβλίο του.
xάλκινος κόσμος
Τώρα, πέντε διαφορετικοί χαρακτήρες, μέσα από προφητείες που επαληθεύονται, οράματα που τους δείχνουν τον δρόμο και διάφορες συγκυρίες, συναντιούνται, και θα αναλάβουν να προσπαθήσουν να κάνουν τον κόσμο ξανά φιλόξενο και όμορφο. Μα για να τα καταφέρουν, πρέπει να περάσουν από ορισμένες δοκιμασίες: Ταξίδια στον χρόνο και σε άλλα σύμπαντα, αναμετρήσεις με πραγματικά και εφιαλτικά όντα, περιπλανήσεις μέσα σε ερήμους και βάλτους, ώσπου να μάθουν αυτά που πρέπει για τον εαυτό τους και για τον κόσμο, και να κριθούν άξιοι να φέρουν τη λύτρωση στους ανθρώπους. Θα τα καταφέρουν; Και με ποιο τίμημα;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΟΥΣΗΣ
Κ
άπου, κάποτε, στο κοντινό μέλλον... Η Γη έχει επιτέλους εκδικηθεί τον άνθρωπο για την κακομεταχείριση που έχει υποστεί εδώ και αιώνες. Ύστερα από διάφορες φυσικές καταστροφές, κάθε οργανωμένη κοινωνία έχει καταρρεύσει... Η Γη έχει μετατραπεί σε μια αφιλόξενη κόκκινη έρημο, όπου οι λιγοστοί επιζώντες προσπαθούν να επιβιώσουν όπως μπορούν.
ISBN 978-960-564-938-8
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ο σ ε λ ότ ο ς
xάλκινος κόσμος
ΤΙΤΛΟΣ
Xάλκινος κόσμος ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Δημήτρης Μανούσης ΣΕΙΡΑ
Ελληνική λογοτεχνία [1358] 0620/08 ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΗ
Όλγα Παλαμήδη LAYOUT - DESIGN Myrtilo, Λένα Παντοπούλου COPYRIGHT© 2020 Δημήτρης Μανούσης ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αθήνα, Ιούνιος 2020 ISBN 978-960-564-938-8
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ:
Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ.: 210 6431108 ocelotos@ocelotos.gr www.ocelotos.gr
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΟΥΣΗΣ
xάλκινος κόσμος
Είμαστε απλά μουσική· νότες σκυφτές, σε βρόμικα πεντάγραμμα. Κάποιοι από μας λατρεύουν τη σιωπή· τους σβήνουν κιόλας απ’ το πρώτο σχεδιάγραμμα… Οι ήχοι μας, ακούγονται λυγμοί· θυμίζουν τον άνεμο στο ηλιοβασίλεμα… Σ’ ένα άσπρο πλήκτρο όλη μας η ψυχή· το πατάν επίμονα.
Ο
κόκκινος, πυρρός ήλιος ανέτελλε… Ή μήπως έδυε; Δύσκολο να πεις, σ’ αυτόν τον κολασμένο τόπο… Ο μοναχικός άντρας, ντυμένος στα κουρέλια, έφερε το χέρι στα μάτια του για να τα προστατέψει από την ακτινοβολία της αντηλιάς. Το σκούρο μπλε τζιν –τουλάχιστον έτσι το θυμόταν– παντελόνι του ήταν σκονισμένο και σκισμένο σε πολλά σημεία. Η μαύρη, γεμάτη μπαλώματα, εφαρμοστή μπλούζα του είχε κολλήσει, θαρρείς, στο κορμί του από τη βρομιά. Έκανε πέρα τα μαλλιά που του σκέπαζαν τα παράταιρα μάτια του, που κι αυτά πλέον έδειχναν σκονισμένα και βρόμικα. Είχαν κιόλας περάσει εννιά χρόνια… Εννιά χρόνια γεμάτα πόνο, θλιβερές αναμνήσεις και ένα αβάσταχτο κενό μέσα του. Στην αρχή, υπήρχε και η ελπίδα. Ελπίδα πως έβλεπε ένα άσχημο όνειρο και θα ξυπνούσε πίσω στο μικρό, ζεστό σπίτι του. Ελπίδα που αργότερα μετατράπηκε σε σκέψεις ότι όλα ήταν ένα κακόγουστο αστείο. Μετά, πως ό,τι συνέβαινε ήταν τοπικό και πως ο υπόλοιπος κόσμος ζούσε χαρούμενος και ξέγνοιαστος. Ώσπου σιγά σιγά έσβησε κι αυτή. Απόμεινε μόνο η ελπίδα ότι σ’ έναν άλλον κόσμο όλα θα ήταν καλύτερα. Μπήκε στο ξύλινο καλύβι του, που έστεκε μοναχό στο απέραντο χάλκινο τοπίο του έρημου τόπου. Βρήκε το πήλινο δοχείο με το νερό και έβρεξε τα χείλη του. Αναστένα-
ΧΑΛΚΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
7
ξε ανακουφισμένος. Αυτή η ανεπαίσθητη δροσιά θα έπρεπε να τον κάνει ν’ αντέξει για τις επόμενες ώρες. Πεινούσε τόσο… Ξεκρέμασε από τον τοίχο το ξύλινο τόξο, που είχε φτιάξει μόνος του, και βγήκε από την πόρτα. Έπρεπε να κυνηγήσει. Ήξερε πως ελάχιστα ζώα είχαν επιβιώσει από την καταστροφή, μα καθώς τα δάση είχαν ξεραθεί, τα περισσότερα περιπλανιόνταν στις ερήμους, όπως και εκείνος, ψάχνοντας κάτι να φαν – κυρίως κάποιο από τα πολλά ψοφίμια που κείτονταν στην καυτή γη, μέχρι να λιώσουν οι σάρκες τους και να μείνουν τα κόκαλα, να θυμίζουν ότι κάποτε υπήρχε ζωή σ’ αυτόν τον ξεχασμένο πλανήτη. Πέρασε στη ζώνη του μερικά βέλη. Ήλπιζε, έπρεπε, να σταθεί τυχερός. Άκουσε τον γέρο πριν τον δει· ένας ρόγχος, που μύριζε σήψη και θάνατο. Τον βρήκε πεσμένο πλάι σ’ έναν βράχο, λίγο έξω από την καλύβα του. Όσα άσπρα μαλλιά τού είχαν απομείνει, σαν να κρέμονταν πάνω στο πρόσωπό του, και τα δερμάτινα κουρέλια που φορούσε έδειχναν πως είχε ταξιδέψει από μακριά. «Νερό», προσπάθησε να πει, αλλά το μόνο που βγήκε από τα χείλη του ήταν ένας απροσδιόριστος ψίθυρος αγωνίας. Εκείνος κατάλαβε και πήγε στην καλύβα του να γεμίσει ένα παγούρι. Το έφερε στα χείλη του γέρου και τα έβρεξε. Αυτός προσπάθησε με αγωνία να πιει, όμως ο άντρας δεν τον άφησε. «Μη, γέρο μου, μην το πιεις. Θα σου κάνει κακό. Μόνο μια γουλίτσα». Ο γέρος υπάκουσε, σαν πεισματάρικο μωρό που του στερούν τη λιχουδιά του. Του δρόσισε το πρόσωπο και τον 8
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΟΥΣΗΣ
λαιμό, που είχαν σκάσει από τον ανελέητο ήλιο. Ο γέρος έδειξε κάπως καλύτερα. «Άκουσέ με…» ψιθύρισε. «Πόλη Τονάκα, ίσια στη δύση. Καταφύγιο πολέμου, κάτω απ’ τη γη. Φαΐ, νερό, για χρόνια. Πάρε όποιον αξίζει. Φτιάξτε νέα κοινωνία. Καλύτερο κόσμο… Ο χάρτης θα σε πάει. Γράψτε κάπου τ’ όνομά μου. Εί… είμαι ο Ντ…» Ο γέρος ξεψύχησε. Τα μάτια του είχαν μια έκφραση αγωνίας και τα χείλη του ήταν σφιγμένα. Στα χέρια του κρατούσε κάτι γερά. Του άνοιξε τη γροθιά και πήρε από μέσα της ένα κομμάτι δέρμα. Στη μια του πλευρά ήταν χαραγμένος με μολύβι ένας χάρτης. Τον μελέτησε προσπαθώντας να καταλάβει τα ορνιθοσκαλίσματα, που έμοιαζαν να τα έχει γράψει παιδί. Μέσα από την καυτή έρημο, πάνω από βουνά και φαράγγια, ήταν χαραγμένος ένας δρόμος που πήγαινε δυτικά. Εκεί, στη μέση μιας κοιλάδας, δίπλα από έναν ξεροπόταμο, που κάποτε δρόσιζε το πράσινο χορτάρι και τα ευωδιαστά φυτά, ήταν σημειωμένο ένα «Χ». Έμεινε για λίγο σκεπτικός. Σκέπασε με το χέρι τα μάτια του για να τα προφυλάξει από τις κόκκινες ακτίνες που έπεφταν τυραννικά από τον ουρανό και κοίταξε ίσια μπροστά το κόκκινο νεκρό τοπίο. Το βλέμμα του πλανήθηκε προς τη δύση. «Δεν θα σε ξεχάσω, γέρο», είπε μόνο. Πέρασε μέρες μελετώντας τον χάρτη. Αν αυτά που του είχε πει ο πεθαμένος γέρος αλήθευαν, ο χάρτης ήταν γι’ αυτόν η μοναδική του ελπίδα για μια άλλη, καλύτερη ζωή. Ίσως θα μπορούσε να ξεχάσει πως ήταν απλώς ένα ζώο και να ξαναγίνει άνθρωπος… Ίσως ακόμη να μπορούσε να μαζέψει κι άλλους κοντά του και να ξαναχτίσουν μια κοινωνία. ΧΑΛΚΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
9
140 × 210 SPINE: 18 FLAPS: 80
Ο Δημήτρης Μανούσης γεννήθηκε το 1982 στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε στο Αμερικανικό Κολέγιο με πλήρη υποτροφία, και αργότερα σπούδασε Μηχανικός Έργων Υποδομής. Έχει επίσης άδεια διδασκαλίας της αγγλικής γλώσσας. Η αγάπη του για τη λογοτεχνία ξεκίνησε σε πολύ νεαρή ηλικία. Έφηβος πια, γνώρισε τη λογοτεχνία του φανταστικού, και η σχέση αυτή κρατά μέχρι σήμερα. Ο «Χάλκινος κόσμος» είναι το δεύτερο βιβλίο του.
xάλκινος κόσμος
Τώρα, πέντε διαφορετικοί χαρακτήρες, μέσα από προφητείες που επαληθεύονται, οράματα που τους δείχνουν τον δρόμο και διάφορες συγκυρίες, συναντιούνται, και θα αναλάβουν να προσπαθήσουν να κάνουν τον κόσμο ξανά φιλόξενο και όμορφο. Μα για να τα καταφέρουν, πρέπει να περάσουν από ορισμένες δοκιμασίες: Ταξίδια στον χρόνο και σε άλλα σύμπαντα, αναμετρήσεις με πραγματικά και εφιαλτικά όντα, περιπλανήσεις μέσα σε ερήμους και βάλτους, ώσπου να μάθουν αυτά που πρέπει για τον εαυτό τους και για τον κόσμο, και να κριθούν άξιοι να φέρουν τη λύτρωση στους ανθρώπους. Θα τα καταφέρουν; Και με ποιο τίμημα;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΟΥΣΗΣ
Κ
άπου, κάποτε, στο κοντινό μέλλον... Η Γη έχει επιτέλους εκδικηθεί τον άνθρωπο για την κακομεταχείριση που έχει υποστεί εδώ και αιώνες. Ύστερα από διάφορες φυσικές καταστροφές, κάθε οργανωμένη κοινωνία έχει καταρρεύσει... Η Γη έχει μετατραπεί σε μια αφιλόξενη κόκκινη έρημο, όπου οι λιγοστοί επιζώντες προσπαθούν να επιβιώσουν όπως μπορούν.
ISBN 978-960-564-938-8
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ο σ ε λ ότ ο ς