Issuu

160 × 230 SPINE: 0 FLAPS: 0

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

ISBN 978-618-205-001-9

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ο σ ε λ ότ ο ς

Το βιβλίο αυτό ανήκει στ..

Το γελαστό μωρό και ο στρατός του

Τιτλος: Το γελαστό μωρό και ο στρατός του Συγγραφεας: Γεωργία Τσορτού-Πετροπούλου Σειρα: Παιδική λογοτεχνία [3358] 1020/28 Layout - Design: Myrtilo, Λένα Παντοπούλου Επιμελεια-Διορθωση: Δέσποινα Αγγελοπούλου Copyright© 2020: Γεωργία Τσορτού-Πετροπούλου Πρωτη Εκδοση: Αθήνα, Οκτώβριος 2020 ISBN 978-618-205-001-9

Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ. : 210 6431108 ekdoseis.ocelotos@gmail.com www. ocelotos. gr

Γεωργία Τσορτού-Πετροπούλου

Το γελαστό μωρό και ο στρατός του

Και γελάει το μωράκι, γελάει, και γεμίζει ο κόσμος χαρά. Και γελάει τ’ αγοράκι, γελάει, κι όλα γύρω χορεύουν τρελά! Το γελάκι σου το κατσαρό, που μαγεύει τον νου, το μυαλό, σταματάει της Γης τον ρυθμό κι όλα στέκουν ν’ ακούσουν αυτό! Σταματούν ευθύς μαγεμένα, σωματάκια αγαλματένια. Μ’ ένα βλέμμα που μοιάζουν χαμένα, ψάχνουν, ψάχνουν ν’ ακούσουν εσένα!

Σταματάει η πάπια να κάνει πα-πα, η κότα δεν κάνει τ’ αυγά. Πω, πω, πω, έχει γίνει κακό απ’ το γέλιο σου το μαγικό! Σταματάει το μυρμήγκι να τρέχει γοργό, ξεχνάει στον δρόμο το φαγητό, που θα θρέψει στο κρύο τα παιδιά του κι αυτό. Το ποντίκι λαγούμι παύει να σκάβει. Τεντώνει τ’ αυτάκια και γύρω κοιτάζει.

Με έκπληξη όλα, γατάκια, σκυλιά, σταματούν επιτόπου την κάθε δουλειά. Όλα τα ζώα επί ποδός σπεύδουν να τρέξουν ολοταχώς. Ρουθουνίζουν μυτάκια γι’ αυτόν τον σκοπό, σπρώχνουν, τσιρίζουν, χωρίς δόλο σαφώς. Θα μπουν στη σειρά και με τάξη, δίχως αίμα απ’ τη μύτη να στάξει, για ν’ αντικρίσουν αυτό το μωρό, που γεμίζει την πλάση με φως.