Issuu on Google+

Την ψ υ χή μου πίσω

ΤΗΝ Ψ Υ Χ Η ΜΟΥ ΠΙΣΩ Παναγιώτης Κώσ τογλου ΠΟΙΗΣΗ

Ε Κ ΔΟ Σ Ε Ι Σ

ο σ ε λ ότ ο ς


Την ψ υ χή μου πίσω Παναγιώτης Κώστογλου

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ο σ ε λ ότ ο ς


Τιτλος Την ψυχή μου πίσω Συγγραφέας Παναγιώτης Κώστογλου Σειρα Ποίηση [2358]1112/18 Copyright© 2012 Παναγιώτης Κώστογλου Πρώτη Εκδοση Αθήνα, Νοέμβριος 2012

ISBN 978-960-9607-98-8

Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.

Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα Τηλ. : 210 6431108 e-mail: ekdoseis.ocelotos@gmail.com www. ocelotos. gr


Το αφιερώνω στον Κύριο, στον Πατέρα, στη Μητέρα, στον Αδερφό και στη Γιαγιά μου.


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Για Εσένα.............................................................................. 9 Δεν είσαι δυνατός.............................................................10 Σεπτέμβρη μου..................................................................11 Μήπως και βρεις το μυστικό...........................................12 Για τη Μητέρα μου............................................................13 Πέτρινος Γίγαντας............................................................15 Λίγο ουρανό ακόμα..........................................................16 Πέθαινα τα βράδια............................................................17 Μια σκιά στον τοίχο.........................................................18 Δυο στιγμές........................................................................19 Δεν είσαι πουθενά.............................................................20 Πιο έξω απ’την καρδιά σου..............................................21 Αύριο φεύγεις....................................................................22 Δίχως τη μάσκα.................................................................23 Την ψυχή μου πίσω...........................................................24

την ψυχη μου πισω

™7


Για Εσένα Της ζωής σου τα υπέροχα φεγγάρια και ένα βράδυ δίπλα στη χαραυγή ψάχνοντας βρήκες τα σημάδια στα χέρια σου να κάνεις μια καινούρια αρχή Όσα χρόνια φεύγουν μη μετράς σχέδια δεν κάνεις μόνο εσύ όσα έφυγαν σταμάτα να ζητάς το ξέρω έχεις μια δύναμη γιατί όσα πέρασες σε έκοψαν στα δυο από πόνο ένιωσες να λες μόνο αντίο Όνειρα κάνε είναι σήμερα γιορτή τον ουρανό καθώς κοιτάς σκέψου μόνο μια ευχή Ευχήσου να αλλάζει το φως καθώς περνάει ο άνθρωπος που διάλεξες μαζί σου να γερνάει κάθε στιγμή του απείρου της ζωής σου να βλέπεις τα σύννεφα να παίρνουν τη μορφή του Απ’ το άπειρο σε σένα γυρίζουν όλα ξαφνικά χρόνια να ζήσης, αγάπη ζήτα, αγάπη μοναχά όπου φωλιάζει η πιο όμορφη της νύχτας σου στιγμή κάθε μέρα σου ζητάω να ’ναι μια καινούργια αρχή Και αν νιώσεις πως όλα σε βαραίνουν να ξέρεις πως βρίσκομαι εγώ εδώ να ξέρεις πως μέσα στην καρδιά σου τους εφιάλτες να σκοτώνω θα μπορώ

την ψυχη μου πισω

™9


Δεν είσαι δυνατός Είναι στιγμές από αυτές που δεν είσαι δυνατός δάκρυα ξανά μετράς ίσως γυρίσει ο τροχός ότι έζησες σε κάνει πίσω μόνο να γυρνάς από δω και πέρα τώρα φρένο πια δεν θα πατάς Στο ράδιο τραγούδια, πάλι το δρόμο δεν κοιτάς τα φώτα όπως περνάνε σου λένε μη τα παρατάς Να σε πνίγει τώρα νιώθεις όπως δεν ένιωθες παλιά και ο αέρας που αναπνέεις σου παγώνει την καρδιά Ένας ήχος σε γυρίζει και σου λέει είμαι εδώ τόση ώρα σου μιλάω μα το τηλέφωνο κλειστό Mε τα μάτια σου κλειστά πλέον τιμόνι δεν κρατάς και το πόδι σου στο γκάζι σκοτώνει ότι αγαπάς Στις τελευταίες σου στιγμές σβήνουν τα όνειρά σου και ότι έζησες περνάει σαν ταινία από μπροστά σου μα ένα χέρι σε κρατάει δε σ’ αφήνει απ’ τη ζωή μες στα μάτια σε κοιτάει και ρωτάει το γιατί

10™ παναγιωτησ κωστογλου


Σεπτέμβρη μου Οι τύψεις πάλι δε μου δίνουν λύσεις και του Σεπτέμβρη επιστρέφουν οι αναμνήσεις Απορώ, απ’ τον εαυτό μου συνέχεια προσδοκώ Πως το επόμενο λεπτό, τη ζωή που έχασα θα βρω Δυο κεριά ανάβω στο σκοτάδι Όπως φώτιζαν τα μάτια σου ένα βράδυ Ένα για εμένα και ένα για ότι σκότωσα Τον εαυτό μου ποτέ εγώ δε ρώτησα Σίγουρος είσαι για όλα αυτά που κάνεις; ή θα πονάς μία ζωή για όσα έρχονται και χάνεις; Τα χέρια μου αφέθηκαν στο τώρα Μα Σεπτέμβρη μου, η ζωή είναι μεγάλη ανηφόρα Στο σακίδιο να έχεις πάντα τις στιγμές Υπέροχες και άσχημες, όλες είναι μαγικές Αυτά θυμάμαι απ’ τη δικιά σου τη φωνή είπες τη θλίψη διώξε μέσα απ’ την ψυχή μα δεν άκουσα ποτέ, ποτέ τη συμβουλή Ότι κάθε αγάπη αληθινή είναι της νύχτας εντολή στο τελευταίο φως των αστεριών να σβήνει σαν τη θλίψη μες στα μάτια μου που ακόμα έχει μείνει

την ψυχη μου πισω

™11


Μήπως και βρεις το μυστικό Μήπως και βρεις το μυστικό στα φώτα αυτής της πόλης αδειάσανε και φύγανε στο δρόμο μείναν μόνοι όσοι έψαχναν χρυσό και πέτρες μόνο βρήκαν όσοι έψαχναν ζωή στο θάνατο γυρίσαν Μήπως και βρεις το μυστικό που είναι καλά θαμμένο στου παραδείσου τα νησιά είναι καλά κρυμμένο Μες στο σκοτάδι θα το βρεις το φως Τηνόσο ψυχή μου φοβάσαι πίσω μπρος στον καθρέφτη σου μπορεί κάτι να θυμάσαι “Στη φυλακή σε ένα κελί Μήπως και βρεις τοκαίει μυστικό στην μονάχα έναάκρη κερί του γκρεμού κοιτάζοντας το βάθος νιώθεις το ύψος του βουνού Σκιές στον τοίχο σχηματίζει Ένα χέρι σε κρατάει ή σε σπρώχνει στο κενό τη φωτιά για λίγο μου θυμίζει μια ανάσα μοναχά απ’ της καρδιάς το μυστικό Τα βλέφαρα ανοίγω μες στον ύπνο χέρια μου γιασου λίγουποφέρεις καθαρίζω Μήπως και βρεις τοΤαμυστικό μέσα μέσα σου φωνές ζητούν, αγγέλους εδώ να Έχω ξεχάσει να κάνω το φέρεις σωστό Μα τώρα πια κουράστηκαν έχουν φτερά την ψυχήσπασμένα μου πίσω σου ζητώ…” ξέχασαν να πετάνε, φύγανε για μακριά

Μήπως και βρουν το μυστικό και έρθουν να στο πούνε και διώξουνε τους δαίμονες που στην καρδιά σου ζούνε ISBN 978-960-9607-98-8 ΕΚ∆ΟΣΕΙΣ

ο σ ε λ ότ ο ς

Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ. : 210 6431108 E-MAIL: ekdoseis.ocelotos@gmail.com www. ocelotos. gr

12™ παναγιωτησ κωστογλου


Για τη Μητέρα μου Αν μάζευα όλες τις στιγμές στα χέρια Αν μάζευα όλα τα αστέρια Αν κοίταγα το απέραντο της δύσης του ηλίου και την καρδιά μου την άνοιγα στα δυο Αν έψαχνα στους ήχους για σιωπή Αν κοίταγα ψηλά όταν σερνόμουνα στη γη Αν έτρεχα απέναντι κόντρα στον αέρα και άνοιγα τα μάτια μου και ζούσα κάθε μέρα Εσύ ο λόγος, η αιτία και ο σταθμός Από μακριά όταν γυρνούσα αέρας δροσερός καθώς άνοιγα στο τρένο το παράθυρο ελευθερία ήταν η λέξη σου και εγώ ένοιωθα το άπειρο Και αν δεν μπορώ να κάνω τα απλά μη φοβάσαι στην καρδιά μου έχει γίνει η σπορά Θα περιμένω ανυπόμονα να ανοίξει ο ουρανός να ανθίσει το λουλούδι να γίνω δυνατός Και αν έχω να διαλέξω ανάμεσα σε κάτι πες μου Θεέ μου, τι ορίζει την αγάπη; ποιο το μέτρο τα σταθμά για το αιώνιο; Για εσένα μες τις φλέβες θα κύλαγε το κώνειο

την ψυχη μου πισω

™13


Την ψυχή μου πίσω