Issuu

160 × 230 SPINE: 23.2 FLAPS: 70

ISBN 978-618-205-496-3

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

9 786182 054963

Κωνσταντινοσ

Για επικοινωνία με τον «συγγραφέα»: kostasgeorgopoulos1973@gmail.com

Γεωργοπουλοσ

Αν θες να μπεις στο παιχνίδι της πρέζας, κάν’ το… Να ξέρεις όμως, θα παίξεις μπάλα στο δικό της γήπεδο… Θα παίξεις με τους δικούς της κανόνες, με τα δικά της όρια…

Βιογραφικό του «συγγραφέα» είναι το βιβλίο του.

Τιτλος

Σχετικά με το... stuff Συγγραφέας

Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος Σειρα

Ελληνική Λογοτεχνία Επιmελεια - Διορθωση

Αθήνα, Σεπτέμβριος 2023 ISBN 978-618-205-496-3

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108

ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.

Κωνσταντινοσ Γεωργοπουλοσ

Συλλογή αυτοβιογραφικών διηγημάτων

— Αθήνα 2023 —

«Αγαπώ τα τσογλάνια και τους χασίκλες, τους κλέφτες, τις πουτάνες, τους ρεμπέτες και τους πούστηδες γιατί μάχονται κάθε μορφή εξουσίας και τους αγαπώ πιο πολύ γιατί τα καταφέρνουν και επιζούν κόντρα στην αστυνομία, κόντρα στον ποινικό νόμο, κόντρα στην απαίσια ηθική των μικροαστών, κόντρα στον φλογερό εαυτό τους...»

Ηλίας Πετρόπουλος

Περιεχόμενα

Ένα σύντομο βιογραφικό......................................................... 9 Δίχως όρια................................................................................ 13 Στο πάρκο.................................................................................28 Τα τσακάλια και οι χούλιγκαν............................................... 37 Retro ’90................................................................................... 53 Ο μέντοράς μου, ο Διονύσης.................................................69 Περί πρέζας ο λόγος................................................................ 81 Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον..............................................98 Το σύνδρομο της νοσοκόμας...............................................104 Η γοητεία της ναρκοκουλτούρας........................................ 114 Η μαύρη σκιά ........................................................................120 Ο εχθρός της επανάστασης ................................................127 Της πιάτσας τα καμώματα.................................................... 137 Στον λόφο και στα πέριξ...................................................... 148 Το τακίμι μου ο Νεκτάριος................................................... 160 Οι διακοπές της συμφοράς.................................................. 171 Η «Χιονάτη» και ο νάνος ....................................................180 Η υπερβολή της καθαρότητας............................................196 Οι ρόλοι και τα όρια .............................................................205 Πριν την υποτροπή .............................................................. 218

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ… STUFF

Η υποτροπή ..........................................................................228 Η ζώνη του λυκόφωτος .......................................................238 Οι κατσαρίδες .......................................................................256 Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη....................................264 Στην πιάτσα στα Προπύλαια ..............................................279 Η νομενκλατούρα του ψυχιατρείου ..................................287 Τζούρες θανάτου ..................................................................296 Οκτώ μήνες χαρμάνα ...........................................................307 Ο Θεός βοηθός και τα ρέστα δικά μας .............................. 317 Οι κακές παρέες ....................................................................325 Επιγραμματικά....................................................................... 337 Σαν επίλογος.........................................................................341 Ως εδώ.....................................................................................342

Ένα σύντομο βιογραφικό

παλιός μου θεραπευτής μου ’πε κάποτε ότι τα παιδιά στον κόσμο δεν έρχονται με οδηγίες χρήσης. Έτσι λοιπόν τα λάθη από τους γονείς είναι δεκτά, κατανοητά και καλοδεχούμενα. Κι αν έκαναν σφάλματα που συνέβαλαν στην κακοποίηση του ψυχισμού μας και εξαρτηθήκαμε από τις ουσίες, δεν μας έδωσαν τη σύριγγα στο χέρι ούτε μας έβαλαν όπιο στο μπιμπερό. Οι χρήστες έχουμε την τάση να κατηγορούμε τους πάντες. Το να πάρουμε ναρκωτικά ήταν δική μας επιλογή. Γεννήθηκα στις 25 Οκτωβρίου του 1973. Σκορπιός στο ζώδιο. Ψυχανώμαλος λένε, εκδικητικός και ταυτόχρονα αυτοκαταστροφικός. Ωροσκόπος Ταύρος. Υποτίθεται πως σε προσγειώνει στην πραγματικότητα και συγκρατεί την τρέλα και την παλαβομάρα του Σκορπιού. Αρχίδια μάντολες. Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω να σου πω. Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, θα δεις ότι υπάρχουν δεκάδες τρόποι για να δικαιολογήσεις τη χρήση και να παραμένεις επ’ άπειρον σ’ αυτή. Ένας απ’ αυτούς είναι η αστρολογία. Για είκοσι πέντε χρόνια υποστήριζα πως είμαι πρεζάκιας γιατί τα φταίνε το άστρο μου και το ψυχανώμαλο ζώδιό μου – «Δεν φταίω εγώ… Ο πούστης ο Κρόνος συναντήθηκε με τον Πλούτωνα στον έβδομο οίκο μου, με επηρέασαν αρνητικά και μου γαμήσαν τη μέρα…» Ήθελα να πιστεύω ότι είμαι καταραμένος. Λίγο μετά μου έφταιγε ο πατέρας μου γιατί με καταπίεζε, η μάνα μου επειδή είχε μικρές ρώγες στον θηλασμό και ο αδελφός μου που σούφρωνε τα παιχνίδια μου. Μετά από λίγα χρόνια η πουτάνα κοινωνία.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ… STUFF

Για τον ναρκομανή φταίνε όλοι και όλα, εκτός από τον ίδιο. Φταίνε τα καυλόσπυρα της εφηβείας, η μάνα μου που φωνάζει, η γκόμενα που μου έριξε χυλόπιτα, το αφεντικό που με εκμεταλλεύεται, ο ψιλικατζής της γειτονιάς και ο παπάς της ενορίας. Παρά ταύτα, με το πέρασμα του χρόνου κι έπειτα από αρκετή ψυχοθεραπεία, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η ηρωίνη ήταν απαραίτητη για μένα ως «γιατρικό», αφού με τη χρήση της έβαζα τον εαυτό μου στην απόλυτη ψυχική αναλγησία. Βέβαια, από τα 45 μου κι ύστερα κατάφερα να κάνω σχετική ειρήνη με τον εαυτό μου, να βρω ισορροπίες με τα άντερά μου και να οριοθετήσω τις αυτοκαταστροφικές μου ορέξεις. Λίγοπολύ κατέληξα στο ποιος είμαι και το ποιος θέλω να είμαι. Η πρέζα, όμως, πέρα από γιατρικό, ήταν και ο τρόπος να κερδίζω το ενδιαφέρον για να ασχολούνται οι άλλοι μαζί μου και να με νταντεύουν. Τα ναρκωτικά και γενικότερα οι εξαρτήσεις σε κρατάνε «μικρό». Ο πατέρας μου ήταν κινηματογραφιστής, γνωστός στον χώρο του παλιού ελληνικού κινηματογράφου των δεκαετιών του 1960 και του 1970. Άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο τον Ιούνιο του 1999. Η μάνα μου, φτασμένη ζωγράφος και ο αδελφός μου, σκηνοθέτης. Εγώ σπούδασα κινηματογράφο τη δεκαετία του 1990 και κάτω από τις προστατευτικές φτερούγες του μπαμπά άρχισα να δουλεύω δίπλα του. Όπως κατάλαβες, όλοι στην οικογένεια είμαστε καλλιτέχνες. Λίγο αργότερα αποφάσισα να ασχοληθώ με την αρχαία ιατρική τέχνη του βελονισμού – όχι ακριβώς με την παραδοσιακή έννοια, αλλά τέλος πάντων. Θα σου πω παρακάτω. Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο μπαμπάς με τη μαμά είχαν μια σεβαστή διαφορά ηλικίας. Είκοσι ένα συναπτά έτη. Ο μπαμπάς 45 και η μαμά 24. Όπως ήταν λογικό, αυτό δημιούργησε χάσμα στη σχέση μου μαζί του. Αν βέβαια το καλοσκεφτώ, του βγάζω το καπέλο που, αν και σαρανταπεντάρης, κατάφερε να ρίξει το εικοσιτετράχρονο πιπίνι.

Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος

Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι πιο θλιβερή κι αν τα δεις τα πράγματα ορθολογικά, λίγα χρόνια αργότερα η μαμά ζητούσε ακόμη πήδημα και ο μπαμπάς χάπια για την πίεση και το Πάρκινσον. Όταν δε η μάνα μου τον πήγε για γαμπρό στο σπίτι της, ο παππούς κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό επεισόδιο αφού ήταν συνομήλικός του. Είναι λιγάκι βαρύ! Φαντάσου δηλαδή να ’σαι σαρανταπεντάρης, να ’χεις κόρη εικοσιπεντάρα και να σου φέρει γαμπρό στην ηλικία σου. Αν όμως αυτή είναι η επιλογή της, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Σύμφωνα με τον Φρόυντ, ίσως η μάνα μου βρήκε στο πρόσωπο του μπαμπά κάποιο πατρικό πρότυπο του μυαλού της. Από την άλλη πλευρά, ως πνεύμα αντίλογου, οι οπαδοί της πιπινολατρείας υποστηρίζουν πως ο Φρόυντ έλεγε μαλακίες και το μυαλό του είχε σαλτάρει από την κοκαΐνη. Σύμφωνα με τη μάνα μου, η ίδια ένιωσε το κάλεσμα της φύσης, την ανάγκη να κάνει οικογένεια και να ανοίξει τα φτερά της για να πετάξει μακριά. Παρ’ όλα αυτά, δεν την παλέψαν μαζί ούτε τέσσερα χρόνια. Σαν να λέμε πως ούτε κυβερνητική τετραετία δεν προλάβαν να βγάλουν. Το «κυβερνητικό έργο» τους όμως ήταν χειροπιαστό και αξιόλογο: δυο κουτσούβελα με διαφορά δεκαπέντε μηνών. Εγώ, ο Λουκάς, έτυχε να ξεπεταχτώ πρώτος. Το δυσάρεστο συμβάν του χωρισμού αιτιολογήθηκε ως «ασυμφωνία χαρακτήρων με πιθανές προεκτάσεις εγωιστικής μονομανίας». Για «το καλό των παιδιών» υπήρχε σχετική ανεκτικότητα στο μεταξύ τους, παρά το γεγονός ότι όταν συναντούσε ο ένας τα μούτρα του αλλουνού τους γυρίζαν τα άντερα. Αν και χωρισμένοι, οι συγκρούσεις στο μεταξύ τους ήταν αναπόφευκτες, όπως αναπόφευκτη ήταν και η δίχως όρια ζωή μου. Ξύλο; Ε, όχι… Ξύλο δεν έφαγα ποτέ, πέρα από τη φορά που έβαλα το χρυσό ρολόι της μαμάς στο μπλέντερ με τα φρούτα για να σπάσω πλάκα. Στην οικογένεια, όμως, βία δεν είναι μόνο το ξύλο. Βία είναι να σου επιτρέπουν να ζεις δίχως όρια ή ακόμη και

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ… STUFF

160 × 230 SPINE: 23.2 FLAPS: 70

ISBN 978-618-205-496-3

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

9 786182 054963

Κωνσταντινοσ

Για επικοινωνία με τον «συγγραφέα»: kostasgeorgopoulos1973@gmail.com

Γεωργοπουλοσ

Βιογραφικό του «συγγραφέα» είναι το βιβλίο του.