140 × 210
ISBN 978-618-205-321-8
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Στο πέρασμα της καρδερίνας
ISBN 978-960-564-908-1
[...] «Τις σοκολάτες, τα μπισκότα, τα σαπούνια, ό,τι φαγώσιμο έχουμε τώρα θα τα μαζέψουμε για τα παιδιά της γειτονιάς. Ακόμα και τσιγάρα για τους γέρους». Κάθε μήνα οι Άγγλοι μας έδιναν ένα πακέτο σοκολάτες και ένα κουτί μπισκότα. Ο Καπετάνιος συνέχισε: «Από αυτά φάγατε, φτάνει!». Άνοιξε την αποθήκη. Έφερε ένα σχολείο. Παιδάκια, με καλαμένια πόδια, κατακίτρινα. Τα μοιράσαμε όλα, άδειασε η αποθήκη. Τρόφιμα, κονσέρβες, σαπούνια. Κλαίγαμε όλοι, καθώς πέρναγαν τα παιδάκια και προσπαθούσαν να μας φιλήσουν το χέρι. «Ευχαριστώ», «Ευχαριστώ», ακούγονταν από τους μικρούς αγγέλους, χτύπαγε σαν μαχαιριά μέσα μας. Αυτό ήταν ο πραγματικός πόλεμος, για τη ζωή. Ένα παιδί, με τη βοήθεια δασκάλου, προσπαθούσε να πλησιάσει στο φαγητό ενώ έτρεμε, ακόμα το θυμάμαι να κλαίει από χαρά. Την άλλη ημέρα φώναξε δύο αξιωματικούς, έναν υπαξιωματικό και δύο από το πλήρωμα να υπογράψουν ότι έσπασε μια νταμιτζάνα με υγρά μπαταρίας στην αποθήκη και κατάστρεψε όλα τα τρόφιμα. Σοκολάτες, μπισκότα, σαπούνια, κλπ. Υπέγραψαν όλοι μετά χαράς. [...]
Ιωάννης Β. Βέλλης
Διαβάστε επίσης...
SPINE: 17.5 FLAPS: 80
Γεννήθηκε, το 1967. Ηπειρώτης στην καταγωγή, από την Κεραμίτσα Φιλιατών Θεσπρωτίας (Μουργκάνα). Δημοσιογράφος, φωτογράφος, λογοτέχνης. Πρώην Ειδικός Γραμματέας & Γενικός Γραμματέας της «Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών». Σήμερα, Ειδικός Γραμματέας της «Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών». Ιδρυτής της «Πρωτοβουλίας καλών προθέσεων με σεβασμό στον Κώστα Καρυωτάκη και το έργο του», η οποία συνέδραμε στον προγραμματισμό των εκδηλώσεων του Δήμου Πρέβεζας για τα 90 χρόνια από το θάνατο του Κώστα Καρυωτάκη, ομιλητής στις εκδηλώσεις αυτές. Έχει χρηματίσει, Πρόεδρος, Αντιπρόεδρος, Γενικός Γραμματέας, Ειδικός Γραμματέας τοπικών και πανελλήνιων Συλλόγων. Για πολλά χρόνια Εκδότης εφημερίδων και περιοδικών, με κυκλοφορία σε Ελλάδα & Κύπρο. Βραβευμένος, για το δημοσιογραφικό - φωτογραφικό του έργο. Κριτής πανελληνίων / διεθνών διαγωνισμών λογοτεχνίας και φωτογραφίας. Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας. Μέλος της Συντακτικής Επιτροπής της εφημερίδας «Πανηπειρωτική».
Ιωάννης Β. Βέλλης
Στο πέρασμα της
καρδερίνας
ΤΙΤΛΟΣ
Στο πέρασμα της καρδερίνας ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Ιωάννης Β. Βέλλης ΣΕΙΡΑ
Λογοτεχνία [1358] 0722/25 LAYOUT - DESIGN Myrtilo, Λένα Παντοπούλου COPYRIGHT© 2022 Ιωάννης Β. Βέλλης ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αθήνα, Ιούλιος 2022 ISBN 978-618-205-321-8
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ:
Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ.: 210 6431108 ocelotos@ocelotos.gr www.ocelotos.gr
Στoν αγαπημένο φίλο μου Μάκη Βονικόπουλο, που χάθηκε άδικα μέσα στις φωτιές στο Μάτι το 2018.
Ό
λα ξεκίνησαν εκείνη την Κυριακή, που το παιχνίδι μου, κατέληξε στα βουρκόνερα. Μικρό παιδί, τότε, έψαχνα κάθε τι που «έμπαινε» στο μάτι μου, τον κόσμο. Καλό ή κακό, έτσι και αλλιώς όλα ξένα, όλα νέα, ήταν ακόμα σε εμένα. Ήταν και η Πόλη, η δική μας Κωνσταντινούπολη, των Τούρκων η Istanbul, η πόλη όλων μας. Αυτή η Πόλη και αν μας δόθηκε και αν χαρίστηκε σε άλλους μετά, παραμένει πάντα ένα μπέρδεμα στο μυαλό μας. Με τους δρόμους, τις θρησκείες της, τα μυαλά μας. Ιδίως στους νεότερους, που βράζει και το αίμα τους. Έτσι και εγώ μπερδεύτηκα, όντας νέος τότε, εξαγριώθηκα. Κάνοντας ένα δρόμο, από αυτή στον κόσμο. Για το πείσμα, για το δίκαιο ίσως, ποτέ δεν έμαθα την αλήθεια. Δεν έψαξα, βαθιά μέσα μου, για να δω την αλήθεια. Μου έφτανε ότι έζησα, ό,τι έζησα! Και σήμερα τόσα χρόνια μετά, ζω ξανά το ταξίδι αυτό, αργά, πίνοντας το καφεδάκι παρέα με τα λουλούδια στον κήπο μου, αγναντεύοντας τον ήλιο, που γυρίζει το ίδιο μοναχικό ταξίδι προς τη νύχτα. Με τις αναμνήσεις να γυρίζουν, πάλι, περισσότερες πια και να θέλουν διέξοδο. Έτοιμος για το ταξίδι αυτό, με όποιους κινδύνους και αν μπορεί να φέρει, σημαδεύω με την πένα μου το χαρτί και αρχίζω να το γεμίζω μελανιές, σχήματα των ανθρώπων, των εποχών. Περισσότερο ώρι5
μος από ποτέ, περισσότερο νέος για να αφήσω σε δημόσια έκθεση την εικόνα μου. Την εικόνα ενός Έλληνα της Πόλης που πολέμησε για την πατρίδα του, αγνοήθηκε ως Έλληνας – αγνώστου υπηκοότητας για πολύ καιρό-, δέχθηκε την απώλεια των κοινωνικών του φρονημάτων, ταξίδεψε, αγρίεψε, πολέμησε, γνώρισε την αγάπη, κύλησε μέσα σε αυτή και κατέληξε στην Καλογρέζα. Την εστία της ηρεμίας του και της ζωής του. Αιρετικό ανάγνωσμα, ακόμα και για εμένα, είναι η περιπλάνηση αυτή στην ιστορία της ζωής μου. Χωρίς κάλυψη, χωρίς ωραιοποίηση, χωρίς επικές στιγμές. Μόνο μαθήματα, ταπείνωση, αγωνία, εκμετάλλευση, φόβος, ίσως και λίγες στιγμές πραγματικής γαλήνης.
6
Η γέννηση του ασώτου
Ό
πως όλος ο κόσμος, παλιός και νέος, έτσι και εγώ γεννήθηκα σε μια περιοχή. Αυτή έτυχε να είναι η Κωνσταντινούπολη, το Φανάρι για την ακρίβεια. Εκεί κοντά στο δρόμο του Πατριαρχείου, σχεδόν δίπλα από την Μαράσλειο Σχολή. Ο δρόμος φυσικά δεν έχει σημασία, ούτε θα μπορούσε να με κάνει καλύτερο ή χειρότερο μόνο για αυτό. Στα 1926, από γονείς αρκετά εύπορους για την εποχή και τα δεδομένα της Πόλης. Καταστηματάρχης ο πατέρας με δική του κάβα στην πιάτσα, στο Μπαλουχανά, στο καλύτερο σημείο. Οικιακά η μητέρα μου, με μόνο σκοπό να με φροντίσει να γίνω καλός άνθρωπος. Λες και η φροντίδα μιας μάνας φτάνει για να κάνει ένα παιδί καλό... Τέλος πάντων, έτσι συνηθίζονταν τότε. Οι μανάδες στο σπίτι να φροντίζουν παιδιά. Βασίλισσες του σπιτιού τις είχαν οι άντρες τους, γιατί δεν ήθελαν να τις βλέπουν έξω στη δουλειά ή να νιώθουν περισσότερο ελεύθερες και να έχουν ανασφάλεια. Άλλοι καιροί, άλλα ήθη. Μοναχογιός· άλλο ένα πλην στη ζωή μου. Όλοι είχαν όνειρα πάνω σε αυτό, χωρίς να περιμένουν τη δική μου βούληση, να κρίνει για το μέλλον μου. Ένας έπρεπε να καλύψει τις ανάγκες, τις φιλοδοξίες ή ματαιοδοξίες πολλών... Και αυτός στο σπίτι μας, ήμουν εγώ. Ζούσαμε καλά, χωρίς στερήσεις. Ο πατέρας μου, η μητέρα μου, η θειά και ο άντρας της– μηχανικοί αυτοί. Σ’ ένα μεγάλο σπίτι, ισόγειο ενός τρίπατου κτηρίου, με τεράστια –από ό,τι θυμάμαι– αυλή στολισμένη, από άκρη σε άκρη, 7
140 × 210
ISBN 978-618-205-321-8
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Στο πέρασμα της καρδερίνας
ISBN 978-960-564-908-1
[...] «Τις σοκολάτες, τα μπισκότα, τα σαπούνια, ό,τι φαγώσιμο έχουμε τώρα θα τα μαζέψουμε για τα παιδιά της γειτονιάς. Ακόμα και τσιγάρα για τους γέρους». Κάθε μήνα οι Άγγλοι μας έδιναν ένα πακέτο σοκολάτες και ένα κουτί μπισκότα. Ο Καπετάνιος συνέχισε: «Από αυτά φάγατε, φτάνει!». Άνοιξε την αποθήκη. Έφερε ένα σχολείο. Παιδάκια, με καλαμένια πόδια, κατακίτρινα. Τα μοιράσαμε όλα, άδειασε η αποθήκη. Τρόφιμα, κονσέρβες, σαπούνια. Κλαίγαμε όλοι, καθώς πέρναγαν τα παιδάκια και προσπαθούσαν να μας φιλήσουν το χέρι. «Ευχαριστώ», «Ευχαριστώ», ακούγονταν από τους μικρούς αγγέλους, χτύπαγε σαν μαχαιριά μέσα μας. Αυτό ήταν ο πραγματικός πόλεμος, για τη ζωή. Ένα παιδί, με τη βοήθεια δασκάλου, προσπαθούσε να πλησιάσει στο φαγητό ενώ έτρεμε, ακόμα το θυμάμαι να κλαίει από χαρά. Την άλλη ημέρα φώναξε δύο αξιωματικούς, έναν υπαξιωματικό και δύο από το πλήρωμα να υπογράψουν ότι έσπασε μια νταμιτζάνα με υγρά μπαταρίας στην αποθήκη και κατάστρεψε όλα τα τρόφιμα. Σοκολάτες, μπισκότα, σαπούνια, κλπ. Υπέγραψαν όλοι μετά χαράς. [...]
Ιωάννης Β. Βέλλης
Διαβάστε επίσης...
SPINE: 17.5 FLAPS: 80
Γεννήθηκε, το 1967. Ηπειρώτης στην καταγωγή, από την Κεραμίτσα Φιλιατών Θεσπρωτίας (Μουργκάνα). Δημοσιογράφος, φωτογράφος, λογοτέχνης. Πρώην Ειδικός Γραμματέας & Γενικός Γραμματέας της «Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών». Σήμερα, Ειδικός Γραμματέας της «Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών». Ιδρυτής της «Πρωτοβουλίας καλών προθέσεων με σεβασμό στον Κώστα Καρυωτάκη και το έργο του», η οποία συνέδραμε στον προγραμματισμό των εκδηλώσεων του Δήμου Πρέβεζας για τα 90 χρόνια από το θάνατο του Κώστα Καρυωτάκη, ομιλητής στις εκδηλώσεις αυτές. Έχει χρηματίσει, Πρόεδρος, Αντιπρόεδρος, Γενικός Γραμματέας, Ειδικός Γραμματέας τοπικών και πανελλήνιων Συλλόγων. Για πολλά χρόνια Εκδότης εφημερίδων και περιοδικών, με κυκλοφορία σε Ελλάδα & Κύπρο. Βραβευμένος, για το δημοσιογραφικό - φωτογραφικό του έργο. Κριτής πανελληνίων / διεθνών διαγωνισμών λογοτεχνίας και φωτογραφίας. Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας. Μέλος της Συντακτικής Επιτροπής της εφημερίδας «Πανηπειρωτική».