143 × 210 SPINE: 8.7 FLAPS: 80
Διαβάστε επίσης...
Σ
ΝΕΝΑ ΕΞΑΡΧΟΥ
παράγματα... Κομμάτια που έχουν αποσπαστεί από κάπου... Μη ολοκληρωμένες καλλιτεχνικές εμπνεύσεις... Κάθε έκφραση ψυχικής συντριβής... Ναι, συμβουλεύτηκα λεξικό για να επιβεβαιώσω και να θυμηθώ αυτές τις σημασίες. Οι ιστορίες που έχουν βρει τη θέση τους σ’ αυτή τη συλλογή έχουν κάτι από όλες τις παραπάνω σημασίες. Μονόπρακτα, διηγήματα, παραμύθια και φωτοϊστορίες με ήρωες που πονούν, δοκιμάζονται, λυτρώνονται ή συντρίβονται.
•
Σπαράγματα
ISBN 978-618-205-034-7
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Γ
εννήθηκα στα Γιάννενα το 1994, σπούδασα Κλασική Φιλολογία και πρόσφατα ξεκίνησα να φοιτώ στο Τμήμα Εικαστικών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Χάρη στη μητέρα μου μυήθηκα από μικρή στον κόσμο της λογοτεχνίας, με αποτέλεσμα να περνώ σημαντικό μέρος του ελεύθερου χρόνου μου διαβάζοντας όποιο βιβλίο έπεφτε στα χέρια μου. Μπαίνοντας στην εφηβεία, συνειδητοποίησα πως η ανάγνωση μόνο δεν μου αρκούσε και κάτι μέσα μου με ώθησε να προσπαθήσω να δημιουργήσω κάτι δικό μου. Κατά καιρούς έγραφα ιστορίες ή έκανα παραλλαγές σε στίχους ποιημάτων και τραγουδιών, τα οποία απλώς έδειχνα στην οικογένεια ή σε φίλους μου. Μέχρι τη στιγμή που αποφάσισα να εκδώσω το πρώτο μου βιβλίο με τίτλο «Όνειρα μη προβλεπόμενα» το 2018. Παράλληλα με την εφηβική αυτή ιστορία έγραφα και άλλες, τις οποίες προόριζα για μια συλλογή μονόπρακτων και διηγημάτων. Κάπως έτσι, λοιπόν, γεννήθηκε και το δεύτερο βιβλίο μου με τίτλο «Σπαράγματα».
Σπαράγματα
ΤΙΤΛΟΣ
Σπαράγματα ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ
Νένα Εξάρχου ΣΕΙΡΑ
Λογοτεχνία [1358]1220/21 ΕΠΙMΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΗ
Δέσποινα Αγγελοπούλου LAYOUT - DESIGN Myrtilo, Λένα Παντοπούλου COPYRIGHT© 2020
Νένα Εξάρχου
ΠΡΏΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αθήνα, Δεκέμβριος 2020 ISBN 978-618-205-034-7
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108
ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 21211993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
ΝΈΝΑ ΕΞΆΡΧΟΥ
Σπαράγματα
Θύτες και θύματα (Δύο μαθήτριες κάθονται σε δύο καρέκλες μπροστά στον πίνακα, αντικριστά η μία με την άλλη. Ο δάσκαλος τις έχει δέσει με σχοινιά στις καρέκλες. Η σκηνή ξεκινά με τον δάσκαλο να ελέγχει αν είναι σφιχτοί οι κόμποι) ΜΑΘ. Β: Γιατί μας δέσατε; (Ο δάσκαλος δεν απαντά και κατευθύνεται προς την πόρτα) ΜΑΘ. Β: Γυρίστε πίσω τώρα! Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να το κάνετε αυτό! (Ο δάσκαλος ρίχνει ένα περιφρονητικό βλέμμα στα δύο κορίτσια και φεύγει από την τάξη) ΜΑΘ. Β: Βοήθεια! Βοήθεια! Ας έρθει κάποιος να μας λύσει! ΜΑΘ. Α: Ανώφελο∙ έχουν σχολάσει όλοι. ΜΑΘ. Β: Δεν περίμενα και κάτι καλύτερο από σένα, σπασικλάκι. Πάντα απαθέστατη, πάντα να σκύβεις το κεφάλι. ΜΑΘ. Α: Σε συνέφερε μια χαρά όμως αυτό. Πετούσες τόσο καιρό τη μία προσβολή πίσω από την άλλη χωρίς να υπάρχουν αντίποινα! ΜΑΘ. Β: (Γελώντας) Γιατί, ρε φύτουλα, τι θα μπορούσες να πεις εσύ για μένα; ΜΑΘ. Α: Πολλά… ΜΑΘ. Β: (Συνεχίζει να γελάει για λίγο) Ε, βέβαια, πολλά θα ’χεις να πεις. Γιατί πολλά είναι τα προτερήματά μου που ζηλεύεις, καλό μου μπάζο. ΜΑΘ. Α: ΣΚΑΣΕ! ΜΑΘ. Β: Για πρόσεχε λίγο, κοριτσάκι! Εμένα δεν θα μου μιλάς έτσι! —5—
ΜΑΘ. Α:
ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Α: ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Α: ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Α: ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Α: ΜΑΘ. Β: ΜΑΘ. Α:
ΜΑΘ. Α:
ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Α: ΜΑΘ. Β:
Θα σου μιλάω όπως μου μιλάς. Τούβλο! Ε, βέβαια, τώρα που δεν είναι κανένας καθηγητής μπροστά, σταμάτησες να το παίζεις θύμα. (Η μαθήτρια Α σωπαίνει αγριοκοιτάζοντας τη μαθήτρια Β) Έλα, βρίσε με ξανά! Αφού το είπες και μόνη σου∙ όλοι σχόλασαν. Δεν είναι κανένας καθηγητής στο σχολείο. Μη φοβάσαι, δεν θα χάσεις το αριστείο… (Επικρατεί σιωπή για λίγη ώρα. Μετά η μαθήτρια Β κοιτάζει αμήχανα γύρω-γύρω) Σοβαρά τώρα, θα μας αφήσει έτσι μέχρι αύριο; Έτσι φαίνεται. Δεν πάει καλά ο άνθρωπος. Συμφωνήσαμε και σε κάτι. Πώς θα λυθούμε τώρα; Δεν παίζει αυτό το σενάριο. Έτσι όπως είναι οι κόμποι… (Κουνιέται πέρα-δώθε με την καρέκλα) Δεν αντέχω άλλοοοο! Κι έχω κι εσένα απέναντι να με κοιτάζεις σαν ρομπότ! Αν σου χαλάω την αισθητική, γύρνα από την άλλη το κούφιο κεφάλι σου! ’Ντάξει, απέκτησε κι ο φύτουλας πνεύμα! Έζησα να το δω κι αυτό! Ναι, είπα ν’ αρχίσω να το εκδηλώνω σιγά-σιγά. (Η μαθήτρια Β ξεσπά σε δυνατά γέλια για αρκετή ώρα) (Όταν η Β σταματάει) Επιτέλους, λίγη ησυχία! Μπα! Σε ενοχλήσαμε κιόλας; Πάντα με ενοχλείς ούτως ή άλλως. Το ξέρω! Και ξέρω και γιατί… —6—
ΜΑΘ. Α:
ΜΑΘ. Β: ΜΑΘ. Α:
ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Α:
ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Α:
ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Α: ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Α: ΜΑΘ. Β:
ΜΑΘ. Α:
Για να δούμε τι κοτσάνα θα πετάξεις πάλι. Δεν νομίζω πως είναι κοτσάνα το ότι με ζηλεύεις. Γίνεσαι αστεία. Καθόλου. Εσύ το μόνο καλό που έχεις είναι οι βαθμοί. Σε όλα τα υπόλοιπα μειονεκτείς και δεν με φτάνεις ούτε στο μικρό μου δαχτυλάκι. Κατ’ αρχάς, εμένα όλοι με βρίσκουν κούκλα, ενώ εσύ είσαι το ασχημόπαπο της τάξης! Παστωμένες, όλες ντίβες είμαστε! Εσύ και να παστωθείς, πάλι σαν μαϊμού θα είσαι. Και συνεχίζω… Για τη Γυμναστική ούτε λόγος∙ και μόνο που βλέπεις μπάλα, λιποθυμάς. Στα Καλλιτεχνικά πάλι δεν τραβάς ούτε γραμμή και παίρνεις χατιρικά εικοσάρια επειδή είσαι καλή στα υπόλοιπα. Αλλά το πιο βασικό είναι ότι είσαι τελείως αντικοινωνική. Μπράβο! Μάθαμε μια καινούργια λεξούλα! Μα να μην έχω μια καραμελίτσα να σου δώσω, βρε νήπιο! Πονάει η αλήθεια κι αρχίσαμε τα βρισίδια; Είπες μια μαλακία και χαίρεσαι… Όπα! Αρχίσαμε και τις πολύ κακές λεξούλες; Ξεσαλώσαμε; Μπράβο, μπράβο… Δεν ταίριαζε και καμιά άλλη λέξη για να προσδιορίσω αυτό που πέταξες. Δηλαδή θες να μου πεις ότι είσαι κοινωνική; Ας γελάσω! Ζήτημα να κάνεις παρέα με τρία άτομα απ’ όλο το σχολείο. Αν είσαι εσύ κοινωνική, εγώ τι είμαι; Ένα ψευτοκοινωνικό ψώνιο, αυτό είσαι! Τι νομίζεις; Ότι όλο το μπουλούκι που μαζεύεις γύρω —7—
143 × 210 SPINE: 8.7 FLAPS: 80
Διαβάστε επίσης...
Σ
ΝΕΝΑ ΕΞΑΡΧΟΥ
παράγματα... Κομμάτια που έχουν αποσπαστεί από κάπου... Μη ολοκληρωμένες καλλιτεχνικές εμπνεύσεις... Κάθε έκφραση ψυχικής συντριβής... Ναι, συμβουλεύτηκα λεξικό για να επιβεβαιώσω και να θυμηθώ αυτές τις σημασίες. Οι ιστορίες που έχουν βρει τη θέση τους σ’ αυτή τη συλλογή έχουν κάτι από όλες τις παραπάνω σημασίες. Μονόπρακτα, διηγήματα, παραμύθια και φωτοϊστορίες με ήρωες που πονούν, δοκιμάζονται, λυτρώνονται ή συντρίβονται.
•
Σπαράγματα
ISBN 978-618-205-034-7
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Γ
εννήθηκα στα Γιάννενα το 1994, σπούδασα Κλασική Φιλολογία και πρόσφατα ξεκίνησα να φοιτώ στο Τμήμα Εικαστικών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Χάρη στη μητέρα μου μυήθηκα από μικρή στον κόσμο της λογοτεχνίας, με αποτέλεσμα να περνώ σημαντικό μέρος του ελεύθερου χρόνου μου διαβάζοντας όποιο βιβλίο έπεφτε στα χέρια μου. Μπαίνοντας στην εφηβεία, συνειδητοποίησα πως η ανάγνωση μόνο δεν μου αρκούσε και κάτι μέσα μου με ώθησε να προσπαθήσω να δημιουργήσω κάτι δικό μου. Κατά καιρούς έγραφα ιστορίες ή έκανα παραλλαγές σε στίχους ποιημάτων και τραγουδιών, τα οποία απλώς έδειχνα στην οικογένεια ή σε φίλους μου. Μέχρι τη στιγμή που αποφάσισα να εκδώσω το πρώτο μου βιβλίο με τίτλο «Όνειρα μη προβλεπόμενα» το 2018. Παράλληλα με την εφηβική αυτή ιστορία έγραφα και άλλες, τις οποίες προόριζα για μια συλλογή μονόπρακτων και διηγημάτων. Κάπως έτσι, λοιπόν, γεννήθηκε και το δεύτερο βιβλίο μου με τίτλο «Σπαράγματα».