Issuu

143 × 210 SPINE: 10.2 FLAPS: 80

Ο Άρης Κωστόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε πάνω στα Παιδαγωγικά, την Κλασσική Μουσική, τη Συμβουλευτική και το Play Therapy σε Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα και Αθήνα. Είναι μέλος του PTI (Play Therapy International) και τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΚΛΕΙΝΟΥΝ

«Όταν οι πόρτες κλείνουν». Ένα βιβλίο που αγγίζει τα βαθύτερα νοήματα της ύπαρξης, φιλοσοφικά και κοινωνικά θέματα που απασχολούν για αιώνες την ανθρωπότητα. Ένα βιβλίο που σε εκπλήσσει και σε «δυσανασχετεί», απόδειξη του ότι κατορθώνει να θίξει τις ιδιαίτερες, ευαίσθητες χορδές του ανθρώπινου ψυχισμού.

ΑΡΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Σ. είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο. Δραστήριος, ευφυής και αιώνιος ανατόμος του βαθύτερου νοήματος της ανθρώπινης ύπαρξης. Συγκατοικεί με την σύντροφο του, τη Δ., με την οποία μοιράζεται κοινά ενδιαφέροντα, δραστηριότητες και πολλή αγάπη, ζώντας μια σχεδόν ονειρική ζωή. Στον ελεύθερό του χρόνο φροντίζει τα φυτά του, παίζει βιολί, γυμνάζεται και περνάει δημιουργικό χρόνο με τον καλύτερο του φίλο τον Δρ. Α, παίζοντας σκάκι και συζητώντας για το νόημα της ζωής. Όλα μοιάζουν παραμυθένια. Μέχρι τη στιγμή που αναδύονται οι δαίμονες της ψυχής του. Ξαφνικά και χωρίς καμία προειδοποίηση το τέρας της κατάθλιψης κάνει την εμφάνισή του βυθίζοντας στη σκιά τον Σ. και μαζί όλο του τον κόσμο. Η διάγνωση; «Ένοχος». Στον αγώνα του να καταπολεμήσει τη ψυχική ασθένεια η ζωή του αλλάζει οριστικά και αμετάκλητα, με τίμημα την ίδια την ύπαρξη.

Το 2019 δημιούργησε την ηλεκτρονική ιστοσελίδα “Open Voice” που φιλοξενεί άρθρα κυρίως εκλαϊκευμένης επιστήμης, στην οποία αρθρογραφεί για θέματα λογοτεχνίας και ψυχολογίας.

ISBN 978-618-205-009-5

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ο σ ε λ ότ ο ς

Η συγγραφική του δραστηριότητα ξεκίνησε από πολύ νωρίς με ποιήματα, διηγήματα και άρθρα. Το “Όταν οι πόρτες κλείνουν – Ένα ταξίδι στην ύπαρξη” είναι το πρώτο του βιβλίο που εκδίδεται.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΚΛΕΙΝΟΥΝ

ΤΙΤΛΟΣ

Όταν οι πόρτες κλείνουν ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ

Άρης Κωστόπουλος ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

Νίκος Παπαδόπουλος ΣΕΙΡΑ

Αθήνα, Νοέμβριος 2020 ISBN 978-618-205-009-5

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108

ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.

Άρης Κωστόπουλος

ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΚΛΕΙΝΟΥΝ Ένα ταξίδι στην ύπαρξη

Στη γιαγιά μου τη Μαρία… Η απέραντη αγάπη της θα με συνοδεύει για πάντα Στη μητέρα μου… Για όλες τις θυσίες που έκανε για μένα

— 5 —

Ιδιαίτερες ευχαριστίες

Στον Τάσο, για τις υπέροχες συζητήσεις μας για τη φιλοσοφία, τον θάνατο, τον έρωτα, τις αξίες, την ηθική και για τη ζωή ολόκληρη. Ένα κομμάτι των ιδεών και της έμπνευσης για αυτό το βιβλίο προήλθε από αυτές τις συζητήσεις.

Στο Νίκο, για την επιμέλεια, τη συνέκδοση, αλλά και για τη συντροφιά του στο ταξίδι που ξεκινάει τώρα για αυτό το μικρό βιβλίο συναισθημάτων.

— 7 —

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

ύπαρξη. Αυτό το αιώνιο αίνιγμα. Μεταφυσικός προβληματισμός που ταλανίζει την ανθρώπινη φύση από καταβολής κόσμου. Τόσοι και τόσοι προσπάθησαν να απαντήσουν στα βαθύτερα ερωτήματα της ζωής καταλήγοντας στο ότι δεν μπορούν να καταλήξουν. Όμως ο ανθρώπινος ψυχισμός δεν επαναπαύεται. Ατέρμονα συνεχίζει την αναζήτηση της αλήθειας για το μυστήριο που αποκαλούμε «ζωή». Η ύπαρξη ωστόσο δεν είναι πάντα φωτεινή. Απαραίτητος και ίσως χρήσιμος σταθμός στο ταξίδι της αναζήτησης στέκεται η σκοτεινή πλευρά του ψυχισμού, αυτή που εκφράζεται μέσα από τη σκιά παθήσεων σώματος και ψυχής, όπως η κατάθλιψη. Μια ψυχική ασθένεια που απειλεί όλους τους ανθρώπους εξίσου. Πλούσιους ή πένητες, ευφυείς ή μη, ευδαίμονες ή δυστυχισμένους. Μια σύγχρονη

— 9 —

Α Ρ Η Σ Κ Ω Σ ΤΟ Π ΟΥΛΟΣ

μάστιγα που συχνά συνοδεύει την αναζήτηση του νοήματος της ύπαρξης, διότι τα ερωτήματα που τίθενται εκεί απαιτούν περισυλλογή πάνω στα «ανθρώπινα», και αυτά δεν είναι μόνο φωτεινά. Η κατάθλιψη εντούτοις δεν είναι απλά μια ψυχική ασθένεια. Είναι ένα στάδιο αναγκαίο στην αναζήτηση του νοήματος της ζωής. Μπορεί να σε κατατροπώσει, εάν όμως βρεις το σθένος να την καταπολεμήσεις θα σε αφήσει πιθανόν σοφότερο και θα σε ωθήσει να δεις τη ζωή και το θάνατο από άλλη οπτική γωνία. Στις σελίδες που ακολουθούν ο αγαπητός φίλος Άρης κατορθώνει να προσεγγίσει ένα από τα πλέον φλέγοντα φαινόμενα της σύγχρονης εποχής με χαρακτηριστική ακρίβεια. Ένα φαινόμενο που βασανίζει την ανθρωπότητα από αρχαιοτάτων χρόνων αλλά που μόλις πρόσφατα η ψυχιατρική και η ψυχολογία άρχισαν να αγγίζουν. «Όταν οι πόρτες κλείνουν» λοιπόν, ο καθένας έρχεται αντιμέτωπος με τους εσωτερικούς του δαίμονες και οφείλει πάση θυσία να τους υπερνικήσει, εάν θέλει να συνεχίσει να ζει. Η κατάθλιψη δεν αφήνει επιλογή. Ή πα-

— 10 —

ΟΤΑ Ν Ο Ι Π Ο Ρ Τ Ε Σ Κ Λ Ε Ι Ν ΟΥ Ν

ραιτείσαι ή ζεις, με τίμημα την ίδια σου την ύπαρξη σε κάθε περίπτωση. Στο βιβλίο ο κεντρικός χαρακτήρας πραγματοποιεί ένα ταξίδι μπρος, πίσω και πάλι μπρος στον ψυχισμό του, γνωρίζοντας τελικά τον ίδιο του τον εαυτό, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται. Μέσα από τη δουλειά του, τη σύντροφό του, τους φίλους του, ένα ταξίδι στη ζωή και στο θάνατο, μια αέναη αναζήτηση απαντήσεων, πότε με επιτυχία πότε με μια «κραυγάζουσα» αγωνία. Ο συγγραφέας παραδίδει ένα έργο δίχως χρόνο και τόπο, διότι το ταξίδι αντιπροσωπεύει τη διαδρομή κάθε ψυχής σε κάθε εποχή, από το σκοτάδι στο φως και τούμπαλιν (;). Αξιοποιώντας τη δική του εμπειρία ως θεραπευτής και θεραπευόμενος, και ενσωματώνοντας ενίοτε στοιχεία από τα ημερολόγια των συναντήσεων, πετυχαίνει να αποδώσει το ανθρώπινο δράμα σε βαθμό που ο αναγνώστης πιθανόν να «δαγκωθεί» και να προβληματιστεί από την ωμή, ρεαλιστική απεικόνιση της ζωής και των πράξεων ενός ψυχικά ασθενούς ανθρώπου. Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω πως η πρόταση του Άρη για επιμέλεια και συνέκδοση υπήρξε ιδιαίτερα τιμητική, και ο καθέ-

— 11 —

Α Ρ Η Σ Κ Ω Σ ΤΟ Π ΟΥΛΟΣ

νας έβαλε τον καλύτερό του εαυτό για το τελικό αποτέλεσμα. Εννοείται πως τυχόν λάθη και παραλείψεις βαραίνουν αποκλειστικά συγγραφέα και επιμελητή. Εύχομαι το ταξίδι του βιβλίου να είναι μακρύ και φωτεινό, και οι αναγνώστες στο τέλος να είναι λίγο πιο προβληματισμένοι, ευαισθητοποιημένοι, και ίσως λίγο σοφότεροι για την ανθρώπινη ύπαρξη και ιδίως τη σκιώδη πλευρά της. Νίκος Παπαδόπουλος

— 12 —

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

Η σκιά

ο ρολόι έδειχνε 02:00 μετά τα μεσάνυχτα. Το φεγγάρι έλουζε το δωμάτιο με φως εκτός από ένα μόνο σημείο, τον τοίχο πάνω από το γραφείο. Εκεί υπήρχε μια περίεργη σκιά, προφανώς ένα παιχνίδι του φωτός με κάποιο αντικείμενο. Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά, υγρή και έξω μύριζε βρεγμένο χώμα. Ο Σ. ανασηκώθηκε απότομα λαχανιασμένος. Ζαλισμένος από τον ύπνο, μούσκεμα από τον ιδρώτα πάλευε να πάρει ανάσα αλλά δεν μπορούσε. Ένιωθε ότι πνίγεται. Γύρω του δεν ακουγόταν τίποτα εκτός από την κοφτή του ανάσα που με ακανόνιστο ρυθμό έκανε το στήθος του να πάλλεται πάνω κάτω βίαια. Έχωσε το κεφάλι του ανάμεσα στα πόδια του και προσευχήθηκε – δεν ήξερε που μιας και δεν πίστευε σε κάτι – να μη πεθάνει. Η καρ-

— 13 —

Α Ρ Η Σ Κ Ω Σ ΤΟ Π ΟΥΛΟΣ

διά του πήγαινε να σπάσει και χιλιάδες σκέψεις άρχισαν να περνάνε από το μυαλό του. Ήθελε να πάρει τηλέφωνο κάποιον για να ζητήσει βοήθεια αλλά δεν το έκανε, δεν ήξερε αν ήταν ο φόβος που τον σταμάτησε ή κάτι άλλο. Καθόταν απλά ακίνητος. Σκέφτηκε να σηκωθεί αλλά ένιωθε το δωμάτιο να γυρίζει γύρω του. Ξαφνικά όλα σταμάτησαν να έχουν νόημα, ένιωθε τον θάνατο σαν κρύο αέρα που του διαπερνούσε το κορμί και ακουμπούσε πάνω στα κόκκαλά του. «Αυτό ήταν», σκέφτηκε. Όλα τελείωσαν εδώ και κανείς, ούτε καν ο ίδιος, δεν θα ξέρει το γιατί. Νόμιζε ότι πάθαινε καρδιακό επεισόδιο αλλά δεν μπορούσε να σηκωθεί για να αναζητήσει το τηλέφωνο για βοήθεια. Τα βιβλία φιλοσοφίας που καταβρόχθιζε κάθε μέρα ήταν αραδιασμένα παντού στο δωμάτιο. Στο γραφείο, δίπλα στο κρεβάτι, οπουδήποτε υπήρχε κενό, καλυπτόταν από βιβλία. Σκέφτηκε ως τελευταία ανάμνηση τις καθημερινές βόλτες που έκανε, τις δραστηριότητες, τους φίλους του, τα σχέδια του για το μέλλον, αλλά οι σκέψεις αυτές γρήγορα εξανεμίστηκαν. Εκείνη τη στιγμή το μόνο που τον ένοιαζε ήταν η επιβίωση του από αυτό το

— 14 —

ΟΤΑ Ν Ο Ι Π Ο Ρ Τ Ε Σ Κ Λ Ε Ι Ν ΟΥ Ν

τρομακτικό και άγνωστο συμβάν που αντιμετώπιζε. Προσπάθησε να κουνηθεί αλλά είχε παγώσει από το φόβο. Ήθελε να πάρει τον Δρ Α., τον καλύτερο του φίλο και γιατρό, τηλέφωνο αλλά δεν άνοιγε τα μάτια του ούτε κουνούσε τα χέρια του, μόνο καθόταν εκεί κουλουριασμένος. Προσπαθούσε να συγκεντρωθεί και να θυμηθεί που άφησε το κινητό του. Θυμήθηκε! Πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, το άφησε εκεί πριν πάει για ύπνο. Τώρα το μόνο που έμενε ήταν να προσπαθήσει να φτάσει ως εκεί. Προσπάθησε να σηκωθεί, πιάστηκε από όπου μπόρεσε, απ’ ότι βρήκε κοντά του και τρεκλίζοντας έφτασε στο τραπέζι. Δεν ένιωθε τα χέρια του, τα κοιτούσε με τρόμο, ήταν απλά σα να βλέπει μια ταινία. Ένιωσε πως τρελαίνεται, ότι χάνει την επαφή με την πραγματικότητα. Έπιασε το κινητό αλλά καταλάβαινε ότι το πίεζε υπερβολικά στην προσπάθειά του να το νιώσει στα χέρια του. Δεν κατάφερε τίποτα… με τρεμάμενα δάκτυλα πάτησε τον αριθμό του Α. και περίμενε. Όσο καλούσε συνειδητοποίησε ότι η καρδιά του είχε σταματήσει να χτυπάει τόσο δυνατά, το σπίτι στα-

— 15 —

143 × 210 SPINE: 10.2 FLAPS: 80

ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΚΛΕΙΝΟΥΝ

ΑΡΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ISBN 978-618-205-009-5

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ο σ ε λ ότ ο ς